ocr page 1
m
iKOMOLOGISCïTf
SNSTSTUÃT DER
^^KSUNiVERSiTEiT
yiiilECHT
DRM-V/lM-PRAiG
L
17
ocr page 2
i
â¢Î
OO^-
X -·
. .. w» - â â â
1
ocr page 3
i/
ALDERNOUWKEURIGS TE
Î¥ Î R II Î Î D Î L I Î G Î
der
GESCHIEDENISSEN
VAN HET NIEUW
Even als de zelve in het H. Schrift bevonden worden met nutte
en v^yd-loopige Aenmerkingen verrykt ende opgeluyftert door
twee-honderd uytmuntende Print-verbeldingen zeer konftiglyk
in't Koper gefneden door
JOANNES; PHILIPPUS, EN THEODORAS GALLÃE.
ÏΠΠΤ w Î R Ρ Î Î,
By COR-NELIUS MARTINUS SPANOGHE, Boek-drukker enVerkooper
op de Suyker-ruyo achter het Stad-huys. 1783. .
ocr page 4
GOEDGUNSTIGEN LEZER,
W Y verhopen , dat den aengenomen arbeyd U-lieden ÏÎ
tot vergenoeginge bevallen; dog αÎÏο het %eer moeyelyk
is om de over-een-fiemminge der Vytleggingen , met die der Ge-
Ãhiedenijjen (in de Evangelien ) op den ^elven oogenblik te bemerken
Qalioo de Vytleggingen voord gaen op het order van tyd, en de Ge-
fchiedenlJJ^en op het order s, Ïοο als die van iederen EvangeSfl in het
beionder gef ihreven lyn, ) ^oo ÏÎ men vervoegen, met de uytgaeve
van het ander Deel ,eene Cahier om ingevcedert te worden inhet de^e^
'die dienen ÏαΠtot verligtinge ende eenen algemeynen Wegwy\er van
het ganfche Werk, om op eenen oogenbhk te ontdekken de ov& eair
Ãemmingen, Ïο van de Gefchiedeniffen met de Vytleggingen ; als
van rfeie met de GefchieJeniÃen : ponder de welke men dit Deel ^oude
waeulyk mogen voor verward en onkundig aenmerken.
Men ÏÎ hier ook vinden : een, twee , en by tyd dry af gedrukte
'plaeien, van een en de ^elve geÃJiiedenijJe; dog in verfcheyden aert
enfmaek van fnydinge ,waer in den Leier \al gelieven agt te nemen ^
'dit niet door misbedagt gefihied te lyn; want menige Teekenaers ^
iConfl-fchilders Bafrelief-kundige , en andere konÃminnende lief
hebbers hier op ingeteekent hebbende; ^oo ÏÎ het lekerlyk dienen tot
gemak en vergenoegen van de^ , daer het in tegendeel een ander niet
kan mishaegen , aengeiien het ^eer ra^ oft gelden voorkomt.
TFy vlyen ons bovendien; dat niemand ÏÎ klaegen νm den Druk ^
ocr page 5
Ï Î¿ Ï D Î Î L Πζ Î R.
het papier ofte pheten^ maer dat het in tegendeel^ buyten vermgtinge ^
een uytterlyke vddoermge aen een-ieder ÏÎ geven ;ae7ige^en men (^be-
'^onderlyk van de Plaeten^ geene goede verwagtinge had.
Het bèionderfle dan, dat wy betragt hebben ^ is; eene volkomen vol-
doenlnge aen on:(e Infchryvers te geven, waerom wy ook op geÃelden
tyd ons Werk leveren ^ eve^i als wy het ander JDeet met Gods gratie
^llen doen, ;
Dit heeft een geiioodfchap van Letter en Taelkundige bewogen,
by den zeiven Drukker andèrmael eenen#Profpeétus te doen druk-
ken, van het noyt volprezen Hiftorifch Woorden-boek der Door-
lugtige Mannen 5 van het beginfel des werelds tot op den dag van
vheden, die zoo hebben uy tgefchenen door Deugden^ Schriften, Uyt-
; vindingen, oft andere Begaeftheden, als door Dolingen ^ Goddeloos-
heden oft andere zeldzaeme Omftandigheyd; zoo als breeder vei*-
meld word in den Profpeétus der Infchryvinge, die open blyft tot
den rsMeert 1784, en den welken byallé de bezonderfte Drukkers
^ der 17 Provinciën te bekomen is: betrouwende dan, op de goed-
gunftigheyd van den Lezer, fluyten wy met alle offers van dienfl:·
ocr page 6
L D Î R Πο Ï
W κ ΠU R I G S Τ
BESCHRYVINGE
DER PLAETSEN VAN HET
HEYLIG LAND.
EERSTE HOOFD-STUK.
Sjrien , Phcenician , PalceÃinen , en Arabien.
^^ plaetzen , die van ons genoemd worden het H. Land de tw'aelf geHagten van/Traé?
tot verdeylinge gegeéven, hebben zig, naer dat Salomon daer over geheerfcht hadde, in
ΤΠliyt-gefpreyd : het eene.wierd genaemt het ryk van Juda^ in zig bevattende
JD geflagten van Jada en Benjamin.; en het andere dat van Samarien, fynen naem
CMi (P moerende van de Hoofd-ftad Samaria die nu Sebaftz word genoemt, dat in zig belluyt de
^^ thien andere geflagten : deze twee ryken met PaUfllnen maekten een gedeelte van Syrien :
_ ^y^^"·» als andere groote ryken, word verdeylt in veele byzondere Provinciën; zelfs de
ganfche landftreken van aen de riviere den Tygris tot aen Aegypten toe word met een algemeynen naem
Syrien genoemt ; maer die landftreek , die zig gepaelt houd tuflchen de twee aenzienelijke rivieren den
Euphrates en den Tyger, word by de Hebneuwen genoemt Syrien der Rivieren, ende by de Grieken Mefopo-,
tamia, om Î¬Î¶Ï het zig rond in de wateren befloten vind , welkers HoofHilad is de aenzienelijke ende vermaer-
de ftad EdeÃa, die eertyds Rages ende nii ter tyds Rafe genaemt word : voords is'er een ander gedeelte
van Syrien den naem voerende van Coele, iynen oorlprong nemende aen de riviere den Euphrates en den
welven eyndigende aen den water-loop ralania, wiëns loop langs de fterkte ÎαÎαι vloeyende, zio· ontrertt
een myle voorder ontlaft in de groote ofte middelandfche Zee aen het land-huys Balania. In deze land-
ftreek is gelegen de adeiyKe itad Antiochien, Laodicaa, Apamia en diergelyke : een derde verdeelinge
word hy-gen&^mt Ph^niji che prien, die ten Noorden haeren opgang heeft'aen den waterloop ^alanea
ende zig uytfpreyd tot aen den Berg Carmelm, waer eene plaets gelegen is die men heden noemt het
Cafleel der Freindehngen ; in deze verdeelinge vind men onder menigvuldige andere, de ileden Tripolis^
Berytus, Sidon, Tyrus, Acon en Capematim: volgens het gevoelen van fommige Schrvvers is aldaer gele-
gen den Berg Libanus waer den Wierook word getrokken; immers het word Phanififche Syrien genaemt
van den Zone van Agenor die Tyrus gebouwt hebbende, het zelve tot de Hoofdftad van die land-ftreek
heeft verkoren : een vierae verdeehnge eygent zig toe den naem van Damafifche Syrien , welkers Hoofd-
ftad is Damafcüs dat ook wel, van den Berg Libanus, Libanifche Syrien word gemeld: hier op volgt een
vyfde gedeelte van Syrien, Ρ alamen gezeyd; verdeylt in dry landftreken : eene genaemt Paleflinen ey-
gentlijk, hebbende voor llooidüad Jerufalem, dit fpreyd zig uyt tot aen de doode Zee ende de Woef
teyne Cadesbarne : een ander voert den naem van Cafareefche Syrien waer zig CÏreën als Hoofdftad
.plaetft, dit paelt van aen het Cafleel der Pl-emdelingen zuydwaerds tot aen de ftad Gaza ; eyndelijk het
derde word genoemt GaUl^he Syrien. Syrien eygent zig ook eenige gedeelten van Arabien toe ; wor-
dende verdeelt in Arabien· aftrum voor Hoofdftad houd,nu ter tyde den naem van Bufrit voerende
ende eertyds van Orfa ; aen welk ooftwaerts word bygevoegt het land der Trachonieten ende Itur<sa,
ende noordwaerts DamafcüS ; waer uyt fproot dat het zelve wel eertyds wierd genaemt Damafifche Sy~
Tien : in,fteenagtig Arabien hebbende Petra voor hoofdftad, wiens naem eertyds Rabbath was, gelegen
op de Beke Arnon , ende het welke bewoond wierd door de ylmmonieten ; alhoewel Ar de ftad der
Moabieten geweeft heeft : in dit Arabien was eertyds het ryk Seon en dat van Og den Koning van Ba-
-zan. Ten derde in Arabien waer den üoninglyken Ber^' hoofd-ftad heerfcht, eertyds genaeiat de
w
ocr page 7
NOUWKEURIGE BESCHRrriNGB
.Steenroti der meÃeyne gelegen aen de doode Zee , alwaer men ook aenfchouwt den Berg Moab, ej-geftt-
lijk wordende genflemt Sobafch Syrien ^ onder wiens paelen zig oók begrepen''vind /c/u/nvia ofte den Bexg
Seir y voerders alle de landftreek van over deze zeyde de doode Zee tot aen Cadesbarne tot aen de
waters der zegenÃrydinge, ^aer dé roode Zee paelende, ende langs de eenzaeriië wilderniflèn tot aen den
Eiiphrates; word by-genaemt groot 'Arabien, alwaer gelegen is de ftad Mecha , daer Mahomet gezeyd word
fyne Grafplaetfe -te hebben :_.hier zullen wy af-breken aen^äende de paelen êïide uyfgeftfekthéyd van het
Hey lig Land ; nu zullen wy overgaen' tot fyiie byzonderè gedeelten, ende wel eerft tot de nae-by-lig-
gende Zee-ftad Acon. ,, , , ^ "
Τ W ΠΠD ΠΠO O F D - S Τ u IC
Befchryyinge der Stad ^con.
Jon, gelegen in de Provincie,van P/iienicien, wierd by^ de Oude genzemt/PtoIomaïSi het gene noyt
onder den naem van't H. Land 'is benoemt geAX^eeft, ftogte öyt van de'KirTderen van Jfraël in befit
genomen, alhoewel het in 4e verdeyliqge. aen het geflagt van Afar is^ toe-geë^gent vier mylen zaydwaerts
van deze Had: is gelegen den Berg Came/üsalwaer',^ voorby de beke'Vi/bn^ den Propheet E^ias de Prief-
â teren van Sääl heeft ter doö4 geSrogt.^ i.. ^eg. ,18". .^o." Hét is een zeer'ib'èboiwerkte ftad voorzien van
fterke mueren , voor-fterktens, torens èn'veftingen iy is' drjdpel^^^^ gelykinge aèn eenen
Schild ; paelende langs twee hopken aen de ~zee,,daer deii. anderen zig met de gélyke äerde faemen ge-
voegt houd; de'landen zijn'er zeer vrugtbaermën'heeftje^^^^ wéyden , overvloedigheyd in de wyn-
bergen, en alderaé^genaemfte hovingen in dé]wé]ké"weei'^iijfe·£;βÏ1Ï%|ζ6η worden allé foorten van vrug-
ten; dezen lof word'nog luyfterlijker, zoo door het aen7ièneUik'Hö'lpi^^ van het Duyts-hüys en de on-
verwinnelijke Cafteelen, als door de fchoone Zeé-haeve waer zlg zuydwaerts veele fchepen vervoegen:
Vier mylen noordwaerts van de ftad Acon is gelegen iawzèèrms , ^uW op den'feerg /^aron aen den zee-
kant, overvloedig· in wynbergein/ ^'ateren y en rivieren : ais^ w^ Berg dry mylen
:angs den zeekant vóorder gaet ontmoet men het. Kafteel Alexander den groo-
teti' heeft 7yr7<s bevogten ; dit'Kafteel,.vervallen zijnde , is wederom m. lüyilér^ geftelt άοοÎ^Balduine Ko-
ning vian/er«/a/em , het welk hy dan, heeft, in befit'gegeven aen ëenigé adele .Perfoönen, zoo om de
aengenaetnigheyd der plaétze-, als om de overyloedigheyd derjvi^eyden.,'vygen-boom olyven ende kly-
jie beekxkens', die de zelve van hunne vochilghêyd mpdedeylén : eeri duytfche .meyle voorder vind men
den wond'erbaeren Put der leyende wateren, waer van gefchreven.ftaetJn'liet,.Zang-Ãoeà ^ Salomen Cap.
ι ζ. De wateren dé welké met kragt vloeyen van den Berg 'Lil^anü}j.Ã\k ^jjn 'yjer fonteynen , waer van
de bezonderfte- zoo in lengde als.in -breede heeft 40 cubitüs , zpö il^'die. zélf^'hebbe ai^gemeten; de an-
dere dry hebben in de-zelve af metinge ontrent de 25 cubitus; fy zyn alle dóW aïderfterkfte fteenen be-
llóbten'die door een oribrëekbaere werkinge zyn te faemen ge voegt uyt vloëyen Beeken
èn klyrie"-^Waterlöopen de welke van tyd tot tyd alle de gejyke .a^rde" van .Tyras oyerftrooi-nende, op de
zélve een aengenaeme vettigheyd agterlaeten tot groote ^rugtbaerheyd .dér. kndo : deze fonteynen
____ ___ . i. aiderhardfté 1 ... .
len kant door.....de -zee'omcingelt, uyt-genomen eenen klynen toegang di^'rnenlangs^ deq. opften vind,
den welken éerft" iVaéi/cAoiöttozor ende daer i^^er Alexander den Qrbotei^'' gemaekt. heeft, ,,de ftad alzoo
äeh het. vaft Und aên'hechtig'maekénde ; dezen ingang, is Jieden \^rfterkt â door.yiér mueren,
van uytmuntende dikte ende hoogte; tuffchen de welke géplaetft ft'aen'twelf torens ènde bolwerken ;
tegen deze fwaere bouwingen paelt eene fterkte zijnde een zeer bebolwerkt Kafteel, gelegen op eenc
Jlotfe j paelende aeu den mond van de zee; het is bezet met zeven torens ende Yer9iert door alderfchooö-
ocr page 8
fte psleyzea» öit fchynt een' de aenfchouwers ganfch onwinbacr ; 'in deze, ftad 'n ecneh Arts-BIiTchoppe'
liiken Stoelr liebbeude onder zig de lierlien van Sidon^, .4cQni.Pancïri Qn Berym ontrent twee boóg-
fcheUten-Nyten de ooft-waertiche poorte wórd eene plaetfè aengetooiit, waer ChfiÃiis lièeft· gepredikt,
ende alwaer -eene Vrouwe van onder het volk Haerc,, ftèróoie· itó 'laóorëö'ji' ^g^nde i.Ãäümg is den
Schoot dier u gtdraâ¬gcn heeft. Uie. Gap. iiv27v Ontrent dry mylen vanTj-rws ten nbordei?', vervoegt zig
de Riviere Eleutherius met de groote Zee, derwaerts löopende van Itura:a óÃi GalÃ^a 'der volkeren^ waer
ori word aendacht gemaekt in het Boek der Machal)eën : dry mylen voorder is gelegen Sidonifche Sarep-
ta, alwi^.r den Propheet^i'/iö.? heeft eertyds van ^de dood verwekt den Zone van het Vrouwken van Sa-
repta. i. Reg. Cap. i8. 22. Op deze plaetfe aenlchouwt men heden nouwelijkx acht huyzen, dog ziet
men nog de overblyfzels der oudheden, waer uyt blykt haere voorgaende Over-heerlijkheyd : men re-
kent dry mylen van hier tot Sidon een aenzienelijke ftad van Phamiclen, alhoewel men heden haer groot- ,
fte gedeelte ziet in-verwoeftinge liggen ; zy is gelegen op den voor-berg Libanus \ mQn vind'er van plaets
tot plaets ilerktens, zoo door den natuer als door de konft gevrogt ^ want eene langs ^den noorden .
van deze ftad-is gelegen op de rotze aen de zee, aldaer gebouwt door de' Vremdelingen die'iiyt Duyts-
land meren derwaert-s gekomen ; een ander langs.den zpyden ftaet op eenen heuvel, het w'elk'bewoont
myle ooftwaerts van Sidon , lyn beginzel nemende aen de riviere Eleutherius, en zig uyt-fpreydende
2rij7o/tsy bedraegende de breede van yyf mylen ; hy verwydert zig noyt verier vsh· dê'Zee als dry my-
len, zynde zeer overvloedig in wyn-gewaflen: ,negen mylen boven Sidon is de Biifchoppeliike ftad J^erytus, vari
de welke zes mylen over de Zee is af gelegen de ftad BibUum , onderhoorig^ aen het Patriarcliaet van
jimioc/iien, de welke by d-en Propheet Eiechiel word vermeld", zijnde zeer Uyn en op'heden den naem
voerende van-Oiö/ec. Zes mylen voorder is gelegen de ftad Botrus de welke, eer dat zy'door'den Tan-
pd-nuejler verwoeft Wierde , in rykdommen de andere verre overtrefte , ook heeft'fy den alderkoftelijk^
fteni wyn van die ganfche landftreek : dry myjen van. hier is de' fterkte Neuphrus de welke Ãy nae rond
in'de'Zee befloten ligt, voorden van dertig fterke thorens ; deze fterkts is ondej· het gebied'·van den
Vüm van Antiochien : van hier tot-de aenzienelijke ftad Tripolis is dry njyien , de wëlké. bynaë, als Ty~
rus y langs allen kant van de zee befpoelt word ; de Grieken, Laiynen ^ Joden., ^irmenianen, Maronitm ^
Saracemn ., Nejiorianén-en verfcheyde andere volkeren houden hier hunne huys-veftinge ;'in"déze ftad wordl
vrucht-draegen de boomen ; den berg-Libanus is gelegen dry mylen van "deze ftad, aen welkers voet be-
gint-de fonteyn der hoven'·, vloeyende met kragte van den Libanus, zoo als in het ^oe^ der Zangen Cap.
4.· 15.'gemeld wordweikers beginzel, alhoewel een gemeyne fpring-ader,^ nochtans feffens toenemende
zig in teff aenzienelijke Rivier komt'fpreyden, die, overftroomende· alle de hoven en landen gelegen tufl
fchen ά^η Libüfius cn Tripolis i C3· ïeh^ een ongeloovclijke vruchtbaèrheyd komt by te bringen .· een myle
van den Lióónwi-en twee van T/'Z/Jo/is is den ronden ende hoogen Berg, der Luypaerden ; noordwaerts aen
den. voet van dezen berg vind men eene Spelonke in de welke eene Graf-ftede ftaet der lengte van 2S.
yoQt,.de-&ir.acemn bezoeken deze-met veele eerbiedigheyd, die houdende voor de Graf-ftede van Jofuë :
tan hier gaet-men·tot de·ftei'kte'^rac/za^ en de ftad ^jco« ende voorders naer ^iradlen, die ook Anta-
radus geösemt'word, wordende langs alle· kanten door de Zee befpoelt ; men zegt dat deze ftad gebouv?t
j-s-door ν den-zone-van Chmaan , uaer den Zund-vloed ; zoo - als AVo/i, den zone van Cham^
de ftad iS'iifon^ heeft doen bouwen ;; -^m/ieui:,-Arathan ; ende Syneus, Synochin } die in deze landftreke
hunne verbly^laetfen^ lïebben genomen-, aen het naer-gellacht ter gedachteniftè laetende de konftbaere
Pvr^wii/e^ die men-een myle van i^ra/araias Jj-^jj aenfchouwen, in een gevrogt van uytneme^ide zwaere
fteenen-, benevens èen aenzienelijke Graf-ftede van wonderbaere groote , hebbende in de lengte 20. cu-
bitus^: laiigs den oöften kant -van Jntaradus vrnd men eenige klyne gebergteès, welke ftrèke den naem
-voerd vaa: htl land dev-^fifinlers Clemens, zegt' dat den H. Apoftel Petrus daer eenigen tyd' het Evange-
lie heeft gepredikt, als wanneer hy naer Antiochien reyfde. Zeven mylen van ^ntaradus is gelegen op
êenen hoogen berg, ontrent een myle van de z,ee, de bebolwerkte fterkte Mar^ath, grenzende aen d&
ocr page 9
h NOUTP^XEURIGE SESCNRrriNGE
ftad ^ilania die bewoont word door de Broeders van het Hofpitael van den 71 Joannes \ het Bisdom dat
in deze ftad geweefl heeft, is om te ontvlugten de verwoedheyd der Saracenen, geplaetft in de voor-
noemde fterkte : tot hier ilrekken de paelen van het Jerufalemfchc Ryk, het welk door de riviere Î^α-
lania, die haeren oorfprong heeft uyt eenige nae by gelegen bergen, van het Prinsdom van ^intiochkn
word af-gefcheyden : dit is de eerfte reyze die ik hebbe gedaen door het H. Landy te weten van de ftad
ycicon tot aen de riviere F'alania ; welke reyze op acht dagen kan over gegaen worden.
derde hoof Ï- stuk.
Rej^e van Acon gedaen ten Noorden.
^IJi^'Ederkeerende tot de ilad ^icon, zullen wy die reyze befchryven, gedaen ten noorden der zelve ftad:
van daer zyn wy gekomen aen de fterkte Monsferet vier mylen gelegen van ^con^ de welke.wel is
bewoont geweeft door de Duytfche Broeders, maer nu verwoeft ende veriaeten .· als men wederom vier
mylen voorder ryft ontmoet men de aenzienelijke fterkte Thoron^ af-gelegen van Tyrus zeven mylen ;
ileze heeft den Heer van Tyberien tegen het geweld der Tyriers doen bouwen : ^ntiopia , dat eertyds
-<ij(/ór-genaemt wierd, is vier mylen van die fterkte ; deze is in vorigen tyd bewoont door den Koning
Jabin, tegen den welken, benevens 24 andere Koningen ; Jofuë, door een Goddelijk bevel vermaend zijn-
de, den Kryg heeft gevóert : van deze ftad word gezeyd : Joi^ Cap. 11. 13. Dat een verwoede vlamme al-
leen de aenzienelijke Jiad ^IJfor heeft verflind. Immers de overmyfzels getuygen tot den dag van heden
haere voorige Heerlijkheyd ; deze is acht mylen ooftwaerts afgelegen van Tyrus : zes mylen noordwaerts
van deze is gelegen, aen den voet des berg Llbanus, de ftad Bellena, de welke, zoo men uyt het Boek
4er Resteren kan bemerken,-in voorigen tyd wierd Lachis genaemt ; zoo haeft de kinderen van Dan
deze hadden in bezit genomen, hebben fy haer den naem van Lefedam toe-geëygent, die nochtans fom-
wylen enkelijk den naetn van Dan voert, volgens Jud. Cap. 20. i. Jfraël is te faemen gekomen van Dan
tot Berfabee : Het is deze ftad die den fcheyd-pael is van het H. Land ten noorden ; daer Berfabee het
xelve af-fluyt ten zuyden ; voorders als Philippus Heer was over het vierde van het land van Jturaen
en Trachonitis, heeft hy deze ftad den naem doen voeren van Cafarea PhlHppi , de welke de Grieken
cerft Paneas benaemt hadden. Niet verre van deze ftad vind men twee fonteynen, te weten /or en
Dan-, de welke aen den voet des berg Libanus te faemen vloeyende, de nviere Jordanis voortbrengen ;
andere willen deze eenen anderen oorfprong toe4chryven, zeggende :- dat langs den ooften in een onder-
aerdfchen doorgang eene beke loopt, wiens fonteyne van deze plaetze is af-gelegen 125. ftadien , ende
â word Syala genaemt, fy is altyd vol water ende niet vloeybaer, dan dat fy door eenen grondeloozen
verborgen kuyl het water, het welke fy uyt eene Ipring-ader ontfangt, in Dan kopit over te zetten ,
iet gene ly' beveftigen door het ingeworpen ftrood, dat zig daer naer weder in Dan vertoont ; de
Saracenen noemen nogtans deze eerfte fonteyne niet Syala, maer Medan, dat is de rmteren van Dan ;
want het woord me beteekent in hunne tael, die weynig verfchillende is van die der Hebreeuwen , rmte-
Ten : den Evangelift Matthcaus noemt deze plaetze Afageian Cap. 15. 39. ende Marchs Dalmanutha Cap.
10. gelegen in het land der Trachoniten. De riviere Jordanis, als wy gezeyd hebben , uyt de twee
voorgenoemde fonteynen fpruytende aen de ftad Bellena^ valt naer eenen langen omloop, tuffchen Ca-
parnaüm en Corozaim , in de GaliUfcke zee ; ook fpringt uyt deze tuiichen Bellena ea de Galilafche zee
een ftilftaende water, byzonder ten tyde dat den fneeuw fmiltende, van den berg Libanus komt der-
waerts gevloden; deze worden gezeyd de wäteren van Marom^ alwaer eertyds/o/iië met/aèm, den Ko-
ning van ^Jjfor, heeft geftreden : dezen water-poel verdroogt in den zomer voor het grootfte gedeelte,
alwaer dan veelderlyen hout en andere gewailen uyt voortfpruyten, dienende tot fchuylplaetfen der leeu-
wen, beéren en andere gedierten. Over de Jordane vind men noch verfcheyde gebergtens als Sür ,
ïïernion, Libanus Qn Galaad, de welke alle maer eenen Berg en fchynen, uyt-genomen dat fy volgens
de verfcheydcntheyd van plaetzen hunne byzondere naemen bekomen ; Galaad is verre den hoogften ,
aen-dezen'is Ãir aengelegen, zynde de woonplaetze van Efau^ den welken daer naer by yerdeylinge
ïs toe-geëygent aen het half gefiagt van Manajfes ; aen dezen paelt Herman, die het gantfche land der
ar'rec/ioÃiieà rond-loopende, aen Damafcus zig met den Libanus vervoegt j dezen heeft hier fyne grootfte
hoogte.
ocr page 10
ÎÎ Î Î ET Î Î TL I G ι Î ND, Î¥
hoogte, even als aen Tymsy daer den zelven kan 40. mylen ofte vyf dag^reyzen verre bexigtigt wor-
den ; de valleyen, rond om den Libanus, zyn zeer vruchtbaer en wel bewerkt, overvloedig in weyden,
wyngaerden, hoven ende booragaerden ; des zelfs bewoonders zyn Maronieten, Grieken, Arnimianm,
NeÃoriancn , Jacobinen en Georgianen, Wy zullen nu van deze reyze ten noorden van Acon, overgae»
tot des zelfs afgelegene plaetz^n ten noord-ooften.
VIERDE HOOFD-STUK.
Rey^e van Acon gedaen ten Noord-ooÃen.
Ier mylen ten noordooften van deze ftad is de fterkte Îηάι^ gezeyd Saron·, rond in de gebergtens
geplaetft, die de verblyi-plaets der Dnytfche Broeders geweeft hebbende nu ganfch in haere verwoef-
tinge is gedolven : de Koninklijke flerkte is een myle voorby die van Saron, die den overvloed heeft in
alle Goederen, doch de Saracenen hebben hier de heerfchappye : als men deze reyze vier mylen vervoor-
dert, ontmoet nïèii de wateren van Maron ; hier is het dal alwaer Eber, den Cin^èr, fyne tente had
nedergeflaegen ontrent de ftad Ajfor, en alwaer Jahel fyne huysvrouwe, Sifara den Veld-overften der
Kryg-bende van Jabin Koning van AJfor, eenen nagel üaegende door het flaep fyns hoofd, heeft ten
onder gebrogt. Jud. Cap. 4. 21. Van hier tot de fterkte SabuJy die de Saracenen Zabul fchryven, waer
van het onderhoorig land word Zabul ^enoemt, ïs dry mylen; als men van defe zuydwaerts dry mylen
voord ryft^, aenfchouwt men de fchoone en magtige fterkte benevens de ftad Sephet, die eertyds onder
het gebied der Tempel-Dienaers waeren , maer nu zugten onder het jok van den Soudan ^ tot grootc
fchaede en herten-wee der Chriftene, waer door hy in bezit is van ganfch Galiken, dat is; het Geflagte
van Zabulon, Nephtalim, Afer, Iffachar, Manajfe, en alle de land-ftreken tuflchen Tyrus en Sydon : vier
rnylen noord-waerts van deze fterkte is gelegen den dood-Ãag van Nephtalim , eene ftad alwaer de mifdae-
dige van het geflagte van Nephtalim, tot hunnen vrydom vlngtig waeren; deze is mildelyk bedeylt van
alle goederen; men aenfchouwt heden daer op nog groote verwoeftingen ende alderfchoonfte grai-tomben
der oude: dry mylen voorder in het af-komen van den berg der fterkte Sephet ten ooiten, ontrent een
bolworp van de galileefche Zee , vind men diën berg, die zoo menigmaal is door onzen Zaligmaeker
Jefus Chriftus beklommen; alwaer hy die alderzaeligile predicatie heeft gedaert die den H. Matiliceus be-
fchryft, ÎλκÎ. Cap. 5. Ende op den welken hy met vyf brooden ende twee viskens vyfduyzent men-
fchen heeft verzaed, Matth. 14. 19 , 20, 21. Tot dezen berg is hy ook gevlugt alfwanneer het volk
hem tragte tot hunnen Koning te kiezen ; hier heeft hy ook zyne Difcipelen leeren bidden, Luc. cap. 11 i.
Ende alwaer hy zelve heeft dikmaels in het gebed vernagt Luc. 6. 12. Het is hier dat hy is verftoort
geweeft in zyn gebed door den honderften man, hem aenzoekende op dat hy zoude gelieven'fyuen zone,
die'lam was, te genezen, hier is hem ook genaedert een menigte van kragtelooze menfchen, ende door
fyne aenraekinge heeft hy eenen melaetfdien genezen. Matth. 8. g. van dezen berg bezigtigt men de
ganfche galil^fche Zee , Iturcten ende het Land der Trachoniten, tot aen den berg Libanus toe^ hy heeft
de lengde van twee boog-fcheuten, ende de breede van eenen bolwerp, ganfch bedekt zynde van'aenge-
naeme welriekende kruyden: ontrent de Zee , aen den voet van dezen berg, neemt haeren oorfprono· de
levende fonteyne, de welke fommige meynen een aeder van den Nilus te wezen; Jolèphus noemt deze^Ciz-
phaniauni, waer van dat het ganfche land, ter lengde van dry mylen, tot aen de Jordane, Capharnaum ge-
zeyt word: ais men van deze fonteyne 20 paffen meer tot de GaUUfche Zee iiaedert, aenfchouwt men
de plaetze alwaer Chriftus, op den kant van de Zee, naer fyne VerryiTeniffe geftaen heeft, zeggende tot
fyne Difcipelen die bezig met_ viffchen waeren: faniere« hebt gy geen toe-f0ze Jom. Cap. 21. 5. Een myle
Ooft-waerts van deze plaetfe is de üad Capharnaum, die eertyds zoo aenzienelyk was, maer nu in een liegt
dorp verandert is, nouwelykx beftaende in zeven viffchers hutten; op dat vervult zouden worden de woorden
van Chriftus aldus zeggende : Matth. Cap. n. 23. En gy Capharnaum meynt gy tot aen den Hemel verheven
te lyn ? gy zult tot in de Hdle vernedert worden. Men telt van hier tot aen het begin van den berg Sanir
dry mylen, alwaer men op de Jduma;fche grenzen komt, ende wederom dry mylen hooger komende ,
ontmoet men de Overheerelyke ftad Cedar, ooft-waerts de laefte plaetfe ontrent den berg Sanlr, lan'ffs deze
ftad en den 2;ee-kant dzigaliUfche. Zee, loopt ooft-waerts eenen weg, den welken Ifaias noemt dm 'weo- dtr
ocr page 11
vj NOV^FKJEURIGB BESCHRrrXNOE
Zee^ die aen d'ander zeyde der Jordans in GaliUen der volkeren i langs den Zee-kant voort-lóopt» ran de?e
plaetfe daer de Jordam de Zee in-loopt, tot aen den dood-fla^ van Nephtalini, telt men vier mylen ; het
ïtiiddelpant van deze twee is het zoo-genoemt dal, Maron der ti^aetercn, langs waer de jordane Tlocyende
h'aeren loop ten ooften ilrekt; voorders van de ftad Corozalm , ende den mond der riviere, jWön'ii ten
noorden, rekent men vier mylen tot de ftat i'^e/a,. waer van dat Blldad Suites is ; hier'word getoont de
Pyramide van den H. Job: in deze veldagtige plaetzen, komen jaerelykx nvt verfcheyde land-ftrcken Sara-
cenen, zoo iiyt Syrien als Mzfopotamien, Móab en ylmmon , daei" ganfclie zomer-tyden , door de aengenae-
migheyd der plaetfe iiytgelokt, merkt-dagen Jiondende : van de ooft-waertfche zeyde der ftad Corozalm tot
aen de ftad Cedur ^ zyn vier rajljn; deze is op eenen hoogen berg gelegen, die Jofepbus noemt den Kemel^
uyt reden dat dezen berg de gelyk-formigheyii aen eenen Kemel heeft : hier ftaet te bemerken dat tot aen
den berg Libanasè.(i ganfdie land-ftreek over de jordane, naeft de ooft-zeyde den nsem voert van het land
der Trachonieten, ds- vlakte vaa Libanus en i?'}/)-«, ende naeil de weft-zeyde Galil<za der volkeren ^ Iturea^ Zn-
bul, DecapoUs ende den Zee-weg. in het land der Trachoaietm is het land van Hufs , hebbende eeftyds
geweeft het Prinfdom van den IL Job.
^il·«..
V y F D Î Î O Î F D - S Τ Ï
Î.
Rt^re van Îαοη gedaen ten OoÃen.
1^Yf mylen van Acon is het Dal .Afer , dat zig iiytfpreyd tot aen deGaliUfche Zee ; ende als men
dry mylen voorder reyft ontmoet Nafon, een land-huvs van Nephtalim, waer van gemeld word in het
Boek Tobias; hier van is Dotaim dry mylen afgelegen, tene fterkte op den berg van Bethullen , al waer
Jofeph heeft gedoolt als hy iyne broeders zoekende was. Gen. Cap. 37. 17. dry mylen voorder is de geboorte-
pisets van Tobias, de ftad Nephtalim , die nu onder den naem van Suzim bekent is, van hier tot Bahfalda^
het Vader-land van den H. Andreas ende Petrus, telt men dry mylen, ende wederom zoo veel voorder
komt men tot Mandatum, de fterkte van Maria-Magdalena^ van daer komt men in het land der Gerafenen·,
waer een menigte van groote en klyne Steden gevonden word , en alwaer den berg Hermon, in het. half
geflagt van Manajfes, uytfteekt door zyne hoogte : de fterkte ofte de ftad Dotaim , gelegen op den berg van
Jiethulien, is een aengenaemfte plaetfe, want zy heeft veele omliggende wyngaerden , olyven, vygenboomen,
ende alderwelderigfte weyden, alw^aer tot op den dag van heden (als men de inwoonders geiooven mag)
den put word aengetoont, in den welken JoCiph is van fyne broeders geworpen ; langs deze plaetfe is ee-
ïien toegang v&n Syrien tot Egypten by de bergen van Betlmlicn, door de, vlakte van ^y^re/o«, voorts-gaende
onder de linker zeyde van den Berg Thabor, ende zoo door de vlakte Afagedo, op-klimmende den berg
Ephraim·, van daer op Ramatha Sophim, komt eyndelyk 'm A<'gypten, Dry mylen ooft-waerts van NaÃon.y
en zoo veel noords-waerts van Dotaim, is gelegen de ftad Nephtalim, die men meynt ten tyde der belege-
ïinge van Jerafalein den naem bekomen te hebben van Jmapa ; van deze tot Rethfaida is dry mylen , ge-
legen in den hoek der galllisfche Zee, heden zoo te gronde dat men'er nauwelykx zes huyzen komt aen-
fchouwen; zoo veel voorders langs den zuyden is de ilerkte Magdahm geplaetft op den oever van de Zee,
dry mylen langs den noord ooften afgevoordert van Bethanla; in deze land-ftreke over de galilefche Zee
vind men menigte van kafteelen en fteden , te v/eten-Suetha, Theman, de gehoorte~plaets van Elipkaz den
Themaniet, Gerefa, waer van voord-komt het land der Gerafenen, de welke op den oever van de Galilxfclu
Zee, onder aen den berg Seir is gelegen; het ganfche land over deze Zee is bergagtig, ende heeft eertyds
toelioorig geweeft aen het Ryk des Konings van , bevattende den berg Seir, aengezien Seir en Her-
man onder deze gebergtens worden begrepen; hier naer is dit geweile aen het half gellagt van Manajfes^
gekomen daer het heden word door de Saracenen bewoont: ontrent de wildernifle Pharan, aen de roode Zee
vind men eenen anderen berg den naem van Seir voerende, alwaer Codorlaomor en andere Koningen met
hem,de C/2oriré'r5, inwoonders van dezen berg, heeft verilaegen. Gen. Cap. 35. 6. Den zeiven heeft i^/au
met fyne naerkomelingen hier naer bewoont; Gen. 36. 8 , 9. Sommige zyn van gevoelen dat Bfau beyde
de bergen van diën naem bewoont ende aldus genaemt heeft , want als Jacob naer Mefipotamien reyfde,
woonde Ãfau met zynen Vader tot Berfabeé^ ende mede genomen hebbende alle dat hem toehoorde, is hy
^yer de Jordane getrokken het welke blykt uyt het gene gezeyd word Gen. 33. i. Als Jacob Phmaël
ocr page 12
rAN HET HE r LIG L J Î D, vij
Vöorby gegaen hadde js Tiem de zon te voorfchyn gekomen end^ zyne oogen opdaende zag hy EfcukO'
ineii. Deze plaetfe van Phanuël word heden aengetoont naer de ooft-zyde over de Jordaene y â v.'hqï uyt volgt,
%vaer'i dat Efau den aisderen berg ^eir ^Ifdan bewoont hadde,zoo h:addehy fyoen broeder Jacob üoo hseft
niet konaen te gemoet komen, aengezien den zelven berg by de dry dag-ryzen is afgevoordert van de plaetiè
PhanuU; voorders fchynt het dat Efuu. deze veranderinge van plaetfe dede ten opiigte der vericbeyde vrouwen,
^3ie by uyt veelderlye gefta>'ten ten houweJykheefc genomen; want als hy de Dogter van Ijmaëli^Q Zulier
van Nab'aloth^ badde gehuwt , heeft hy zyne wooiutede geveft op den berg Sür^ ontrent de wildernille
Pharan^ in die ftreke, alwaer zynea Sciioon-Vader 7/m(?é7 gewoont hadde, waer van g-ezeyd word : Gen.
Cap. so. 21 , hy is gewoorden'eenen man ervaeren in het boóg-fchieten , ende hy verbleef in de wilder-
riflè Pkaran y άζη heeft hy wederom andere vrouwen genomen uyt de dogteren van Ev^ai den Chanamcr ,
^ie hunne w-ooniteden hadden by de biirgen van Gdboë niet verre van de GdiUfchz Zee, alwaer eeneii
iberg dk liy in bezit hadde, als Jacob uyt MefopotamUn wederkeerde van fyne verblyvinge is Seb- genaemt,
het welk men hier uyt zoude können doen bjyken, om dat Jacob , vreezende zynen broeder Ejau tc ge-
moet te komen , door de Engelen Gods ontmoet wierd; op dat zy zouden zyn bevreeft herte verfterken^
de welke hy genoemt h^eeft Mahanaim, dit is flei-kte-, waer van die plaetfe v:an dien tyd den naeni van Ma-
hanaim is blyven vaeren. Gen. Cap. 32, i, 2, 3. Zy is gelegen op den berg ÎαÎααά·,ά\& in de verdey-
linge :aen het gefjägt van Güd is toegekomen; zoo dat den berg Sdr., gelegen in het gefiagte van Gad^
is by-gelegen aen den berg Ãe/öoè' en de ftad Bcthfan, daer de Jordanc z'gm&t de GaliUfchzZtQ vermengt,
%-an welke plaets den oever der Jordamt zig oOft-waerts uytftrekt tot aen de vlalite van Moab^ onder dea
berg ^barim, beftaende in twee en een half gcHagt: langs den zuyden loopt hy door de knd ftreke van
Moab tót aen de Ãeeii-rots der WoeÃcym, nu Krac gezeyd, waer zig inmengt een gedeelte der land-fireke
van Amnion., doorfchietende tot aen de doode Zee, ende van daer naer den berg Sdr, die faemen grent
.met de wilderniiTe Ρ har an by Cadesbarm^ zynde ter zyde gelegen de wildernilFe Sina'L
Î Î S D Î Î O O F D - S Τ U Î.
Rej'^e van -Mco/i gedaen langs eene andere Ãreke teft OoÃen,
JsJ U zullen eene andere ftreke ten Ooften der liad Acon. bezrgten, van de .welke men vier mylm
voord ryzende, iroof eerft Cana in GaRUen ontmoet; waer het Land-IIays Karna ^ gelegen op eenea
berg die .zig uytftrelvt tot , is twee mylen afgevoordert: een onderhaive mvle voorder aenfcliouwi
men het Land-Huys Abctina, dat eertyds zeer aenzienekk is geweeft, af-gelegen een halve myle ten oof-
ten van Dotaim·, van dit fpreekt het Boek Judith Cap. 3.' 13 en Cap. 7. 12. Den berg van Bahulicn , is
©en rcyle van Abzhna , Judith, Hphfanes heeft omgebrogt, den wélken men door szvSch Galiiecn
bezigtjgt ; men vind'ei nog eenige fchoone gebouwen, dog het meeftendeel overblyfsels der verwoellinge t
als men van iser eene myle over èt GaliUjchc Zee , tuflchen den ooften en den zuvden, voord-rjft, k^sii
men in de MdTybcrlas, waerom fyook wel dQTyberhiJxhc Zee , word by genaemt'; deze ftad voerde wel
e^rmael den naem van Clnenth, zoo als ook de by-gelegen Zee wierd de Zee van Cimreth genaemt, anaer
van mrodes ernleuwt ende opgebouwt zynde , heeft hy deze ter gedagteniiTe van den Keyzer Ti-
berius, ihn naein van Tyberläs doen aennemea; de aerde is^er zeer vet en vrugtbaeraangrenzende aen het
ïand van Decapolls , waer van Jacobus, Patriarch van Jcrufukm , aldus Qjreekt in zyn Boek, den welken
Jiy tot befchryvinge des H: Land, heeft ïn het ligt gegeven : de afjchevdingc van ka land Decapolls is un
ooÃen de GaliUfchc Zee, ende un weÃen de aenzlenelyke Ãad Sydon, dk^s aengaende zyne breede â , Jaer fyne,
lengde eta begin neemt acn de Ãad Tybefias vmns Ãrekkende lan^s dan noorden kant der Zee tot aea Damafctis.
Dit wordZ>eM;7gris genoemt van zyne thien aenzienelrke Sttditn-.Tyberlas, Scphct, Cedes Nephtallm, AÃhr^
â Ccefarea Philippi, Capbarnaum, Jonltera, Jiethfalda ^ Corozalm en Bethfan, dat ook wel Scytopolh word ge-
TneJd: van Tyberlas ten ooften, rekent men zes, ende van Cxna in Galleen ten zuyden, dry raylen toi de
ftad en de fterkte Sephor, de welke men meynt de geboorte-plaets te wezen van den H. Joachim ^VädsT
van de Alderheyligfte Maegd Maria ^ g&legen zynde in het geilagt van Afer in het dal Carmdoni: Nazaretk^
een ftad in Gcdliceen, is vier myleaa van Sephor en zeven van Acon; in deze is Chrlflus niet alleen ^nifen-
gea ia het noaegdelyk lichaera van Maria, maer heeft daer ook zyne opvocdinge gehadi een iladie buytsjä
ocr page 13
νÏÎ h'OUWK^URron Ã^SQWRrf^TNGM
deze Had is eene pl^etze, genaemt fprong da B^my alwaer de Joden Chriftm wüéen van iaoveiï ne·
derwerpen, maer op eenen oogenblik uyt hunne handen gevloden zynde, vond men hem aen de ander«
»eyde van den berg : op dezen berg kan men befpeuren den berg Thabar en Hermon^ benevens de Land-
Huyzen i^Wor, Naïm^ en Jezraël ^ immers het ganfche geweft der land-ftreke Efdnlon ; twee mylen οοÎ^
waerts van Nazareth^ is den berg Thabor ^ alwaer de Tfanffiguratie van Chnflus gefchied is. Matth. Cap.
37. I , 2. Men vind daer nog verfcheyde overblyfsels van Paleyzen en Torens , heden dienende tot
fehiiylplaetfen der leeuwen en andere wilde dieren; aen den zuyden voet van dezen berg, aen het Land-
Huys Endor , tegen den weg die van Syrien naer jS^gypten loopt, is eene plaetle alwaer men zegt dat Mel^
(hizedec met brood en wyn Is Abraham te gemoet gekomen, als hy wederkeerde verwinnaer der vier Ko-
ningen. Gen. Cap. 14. 18. Aen den ooften voet des zeiven berg loopt de beke Cifon, by de welke Ba^
ree den Kryg gevoerten opde vlugt gedreven heeft den Yeld-Overften Sifara. Jud. Cap. 4. Deze beke neemt
Jiaeren ooriprong van het water veroorzaekt door den regen, dat derwaerts af-vloeyd van den berg J'Aaóor en
Hernion, die zjg-zelven dan ontlaft in de Galil^fche Zee; een myle van den berg Thabor ten ooften is het
Land-Huys Endor ^ digt aen den berg J/ermoni/n, zynde eenen klynen berg ofte heuvel van den berg Her-
monf aen dien van Thabor grenzende. Daer is nog eenen tweeden berg Ãermon ^ by-genaemt den klynen y
afgelegen twee mylen van Nazarah ende wat meer als eene ten zuyden van den berg Thabor, aen welkers
noord-zeyde is de ftad Naïm, alwaer den Heere den eenigen zone der wediiwe heeft van de dood verwekt.
Luc. Cap. 4. 2. Dezen berg fpreyd zig vier mylen uyt in lengde, tot ontrent die plaetfe alwaer de Jor^
daeaè liaeren loop ftut in de Galilcefche Zee. ,
ZEVENS TE ^H O O F D - S Τ U K.
Rey^e van Acon gedaen ten Ziiyden.
"V^ Y zullen nu eene andere reyze verhaelen : van ylcon zuyd-waerts naer de beke van Ci/on, alwaer Eliai
de Priefteren van Baal gedood heeft, i. Keg. cap. 18. 40. telt men vier mylen; deze beke naer
een weyle voord-gevloeyd te hebben, valt ontrent dry mylen van ^eon in de groote Zee, ende al-
hoe-wel wy gezeyd hebben dat. deze beke zig in de Galilisfche Zee ontlafte , zoo moet men nochtans
weten dat deze haeren vloed langs verfcheyde geweften doorzet, W'ant eenen arm zig tiytipreydende
langs den ooften, ontlaft zig in de GaUlieJche Zee, daer den anderen zig langs den w^eften met de
groote Zee vermengt, ende alzoo is't dat men twee beken - ofte rivieren heeft, op een ende zelve
plaets hunnen ooriprong nemende ; langs den weften is fy wel het aenzienelijkfte, om diefwille dat
iy aldaer meerder water ontfasgt, zoo van den berg jB^/irai/n ende de na^uerige plaetzen van Sama-
Tien, als van het ganfche land van Efdrelon : dry mylen van de plaetze, daer de Priefteren van Baal
gedood zyn, is zuyd-waerts gelegen de fterkte Caïn , ende van de?;e zes mylen het veld van Magedo,
heden den naem van Sublinbre voerendë ; hier is den Koning Jollas gedood van Pharao Koning van
JEgypten 2. Reg. Cap. 23. 29. dit velddat vm,Efdrelon en de vlakte van GalUieen ; worden meef.
tendeel voor een en de zelve landftreke 'aenzien , aengezien des zelfs naemen door de oudheyd ver-
duyftert , het nu met een algemeynen naera w^ord het veld van gezeyd, van.zeker Kafteel van
dién naem, ontrent een boogfcheute gelegen van de ftad ^Iphcc : dit veld word langs den Ooften be-
fioten door de GaUlafche Zee en de Jordane, langs den ZUyden door den berg Ephraim ende Sama-
Tien·, langs den weften eenfdeels door den berg i^zraïni ende eenfdeels door den berg Carmelus, ende
langs den noorden door de bergen der vlakte en den Libanus, hebbende de lengde van -thien en de
ÃDreede van zes mylen : twee mylen ten ooften van den berg Caïn vind men Cafal Mefra , ende een
ten zuyden de fterkte Saba ^ aen welkers weft zeyde , nevens den w^eg die uytkomt in Jezraèl , ter
lechte hand getoont worden de overblyfzels der verwoefte ftad ^4pliec, alwaer die van Syrien te veld
kwamen tegen den Koning Achaby zeggende: de Berg-Goden zyn hunne Goden laet ons tegen hun
in de valeyen ftryden i. Reg. Cap. 20. 23. een myle ooft-waerts, van hier ter linker-hand , buyten
den jeiraëlfcheii Î\· eg , aen de zuyd-zeyde van den berg Hermon is de ftad Suna, vermaerd door het
mirakel dat den Heere door EliÃeus heeft uytgevrogt, wanneer hy een kind van de dood opwekte.
s. Keg. Cap. 4. 34. 3.5. Als men den ooften ingaet, een weynig af wy kende' ten zuyden , tufichen
den
ocr page 14
Îλ
ITA ΠΠΠΤ ΠΠrt I G LJ ΠΣ).
den befg Gelbo'é en de Jordam , rekent men elf mylen van Sana tot Btthfan, op welken muerè de
PhiliÃymn de doode lichaemen van Saül en fyne Zonen , die fy op den berg Geïboë gedood had-
den , hebben opgehangen; 2. Sam. Cap. 21. 12.' Deze ftad word volgens Jofephus ook wel ScythopoVu
genaemt ; nevens deze ftad is den berg Gclboc zig uytfpreydende twee mylen ten ooften tot aen Jczraïl,
ende zoo veel ten weften tot Bethfan nu genaemt Zarafm , eertyds een der koninglyke fteden van
Ifraël, alwaer men nu ter tyde nouwelijkx twintig huyzen bezigtigt; fy is gelegen weft-waerts aen
den voet des berg Gelboc , voor w^elkers ingang gelegen is den akker van Naboth. Hier ftaet te be-
merken dat de twee bergen Herman en Gdboë. beyde liggen in de zuyd-ftreke, Hirmon een wynig al-
daelende ten noorden, en Gdboc ten zuyden, alwaer Tv ontrent twee mylen zyn van elkaer geweydert;
hunne lengte is elf mylen, zig ftrekkende van den ooften tot aen de jordam ten weften : in het Dal,
alwaer fy van eikanderen worden verweydert, zegt men voorgevallen te zyn verfeheyde Veld-flagen :
Gedcon. heeft aldaer tegen Madian geftreden Jud. 7. ende Saül tegen de Philijlynen. i. Sam, 31. Achab
tegen die van SyrUn i. Reg. 20. ende in jongere tyden hebben de Tartars hier den kryg gevoert tegen
de Saraceaen. Over het land der Trachonieten vind men eenen tweeden berg Hermon, veel hooger ea
grooter als dien wy befchryven, ontrent den berg Sanir, den welken in het H. Schrift op verfeheyde
^ plaetfen word opgehaelt i. Chron. f. 23. Deuter. Cap. 3. 9. &c. Het voornoemde Dal is ook ver-
maerd door fvne aengenaeme gelegentheyd , zig uytlpreydende in lengde langs de Jordane. tot aen de
doode Zee, ende dit heeft nog veel aenzienelyker geweeft voor dat den Heere Sodoma ende Gomora
heeft door het vuer verflind, aengezien het alfdan wierd door de omloopende Beken befproeyt als den
Lufl-hof des Hezrz. Van Jezrael heeft men een fchoon oog-voldoeninge, door ganfch GaliUen , tot aen
den berg Carmdas, die van Pb^nlckn, Tkabor en Galaad j voor den berg Galaad , naeft de zeyde van
Jezra'ä , loopt den gdyken weg van de Jordane naer Salim, alwaer Joannes doopende was Matth. 3.
vier mylen ten zuyden van Jezraël, is de ftad Ginam, by fommige gezeyd Gelim ; gelegen aen den voet
des berg Ephraim, alwaer Samarien. iyn beginfel heeft : wederom zoo veel mylen van Ginum is de ftad
SebaÃen, voortyds den naem voerende van Samaria, de Hoofd-ftad van het rvk der thien geilachten.
ofte het ryk van Jfratl ^ men aenichouwt daer tegenwoordig zeer wynife huyzen, benevens een Kerke
toegeweyd aen den H. Joannes Baptifla., die de Saracenen overweldigt heliben ; op het opperfte van den
berg vind men nog' een andere Kerk alwaer bet Koninglyk Paleys geweeft heeft ; in deze doen den
Gods-dienft de Griekfche Chriftene Moniken, die aldaer hunne verblyvinge hebben; de aenzienelijke over-
blyfzels der oudheyd die ik daer hebbe bezigtigt, zyn onnoemelyk, want deze gaen verre te boven die
van JtruÃahni ; op den berg aenfchouwt men vele marmere colommen , die eertyds het Koninglyk.
Hof, de Paleyzen ende de om-wandelingen onderfteunden ; even bezigtigt men'er menigte die de welf-
zels der ftraeten ftaende hielen : de gelegentheyd dezer verwoefte ftad is de alderaengenaemfte, aenge-
zien men van deze een open Zigt heeft tot aen de Zee van Joppe, CeCarein in Paleftinen, den berg
Ephraim ende Carmdus; boven dien is fy overvloedig in hoven, fprincr-aderen, olyven ende alle nood-
wendige goederen. Dry mylen ten ooften van Samarien is de ftad Tharfa, gelegen op eenen hoogen
berg, alwaer de Koningen van /Ã-ad, voor het opbouwen van Samarien, eenigen tyd den Scepter heb-
ben gevoert : het land van Taphue, op den weg die zig naer de Jordane voegt, is zes mvlen ten oof-
ten van Tharfa , deze waeren beyde onderhoorig aen het geflagte van Manajfes. Van Samarien ten
zuyden, langs den weg die naer Sichern leyd, rekent men twee mylen van Bethd, gelegen op eenen
verheven berg, alwaer Jeroboam, den Zone van Nabat, een der ^oude Kalveren heeft opgerecht, waer
door hy het volk van Ifraël tot val brogt i. Reg. Cap. 12. 29. Een half myle ter linkeriiand van de-^
zen, boven de ftad Sidi&m, is den berg Dan , op den welken volgens fommige Schryvers een tweede
G-ulde Kalf is opgerecht, maer den à Hieronymus meynt het zelve gefchied te zyn in de ftad Dan^
die nu BaUnas ende ÎÏν^α Philippl word genaemt: tuflchen deze twee bergen is gelegen de Stad Sichern y
nu ter tyde Neapolis genaemt; deze dient niet te wyken door aengenaemigheyd ende vermaekelykheyd aen
eene van de andere. Op den Jerufalemfchen weg niet verre van haere Zuyde-poorte is de Fonteyne van Jacob,
alwaer den Heere , op den kant zittende heeft te drinken gevraegt aen de Samaritaenfche Vrouwe. Joan.
cap. 10, f. ^Qj. j-egte zyde boven deze fonteyne is eenen zeer hoogen berg hebbende twee v^hevent-·
heden , weikers eene is den berg GariiUn, ende de andere den h^rg Ehal \ waer van gemeld word in het
Boek Dmteronomium cap. 11 , t- en 30. ïer linker zyde bezigtigt men de overblyffels van eene groote
//. Ded. ^ c
ocr page 15
ji Î AUWKZU RIGZ Î Î S CH Rm Î G Î
Stad, alwaer men noch vind menigte van zvvaere marmere fteenen , ganfche colommcn-en meer andere nen-
dnydingen der overbljffels van fchoon ende groote Paleyzen; de omliggende land-ftreek is'er ook zeer
vriichtbaer ende aengenaera : Neapolis is eene ftadie afgelegen van deze verwoeftinge, de welke ik myne
geweeft te hebben de ftad Thebcs; dicht aen deze fonteyne is ook gelegen het Erfdeel, dat Jacob aen fynen
zonejofeph heeft gegeven; Gen. cap. 44, y. 22, te weten eene lange en vruchtbaere valley. Van Sichern
Zuyd-waerts nae Lemna, rekent'men vier mylen; gelegen ter regte zyde op den weg die nae Jerufalem
' loopt, ende dit is de aenzienelyke hoeve in het geflacht van Ephraim , onderfcliyden aen de Stad van dien
naem in het geflacht van Jada. Vier mylen ten Zuyden van Lemna is de lÃad Magnus^ die den fcheyd-pael
â ten Zuyden was van het geflacht van Ephraim , heden genoemt Biza, Een rayle van Mainas ten Zuyden ,
- is Gabaa »S'üu/ii, alwaer verkracht ende mishandelt is geweeft deÎ'â rouwe van den Leviet, over welk fchelm-
ftuk by-nae het ganfche geflacht van Benjamin is uytgeroeyt. Jud. cap. 19 en 20, daer is ook Saül den Zone
van Cis, eerfteh Koning van liraël, geboren. i.Sara. cap. 15> t- 34, een myle Zuyd-waerts van Gabaa , vind
mei! de ftad Rama, die niet dan een Land-huys meer is; iy is gelegen ter linker hand aen den weg die nae
â Jerufalem leyd ; van hier ten Zuyden in, nae Jerafahm , reken't men dry mylen; waer van wy voorder zullen
handelen, nu weder-keerende tot Sichern, ende eene reyze befchryvende Ooft-waerts van deze ftad. Vier
raylen van Ac/zem, ten Ooften , voort-gaende nae dejordane, aenfchouwt men de fterke bebolwerkte ÎιζάÎηηοη;
haeren omtrek is zeer vruchtbaer ende fy is geweeft van het geflacht van Ephraim: wederom zoo veel voor-
der is de hutte Phafdlam , aen den voet van den berg Ephraim, dry mylen van w^aer de Jordane haeren
loop door de velden neemt, alwaer van den berg affpoelt de beke CÃru/i; daer Elias verbleef ten tyde, dat
des morgens en des avonds, hem eenje raeve den noc|ddruft bezorgde. i Reg. cap. 17, f. 5 en 6, daer zyn
noch andere Land-huyzen in het ïJ. Land die Rama genaemt zyn, als een ontrent Thecua daer men langs
nae Hebron gaet, een in het geflacht van Nephtalim ontrent Scphet-hmtQ ende een derde tot Silo, ende alle
deze zyn gelegen op hooge heuvelen; ook beteekent het woord Rama verheven. Ter linker hand van Phi>·
ÃJlum, een myle afdaelende nae het Land van Taphue, is de fterkte Dooc/i, alwaer Tholomus den zone van
Abochus heeft liftiglyk gevangen genomen Simon den Machabé : van deze plaetfe bezigtigt men het Land
van Galaad ende het Land Efebon, der twee en een half geflachten ; ook de bergachtige ftreeken vanMoaö,
den hergyJbarim, Phaf^a en Nebo', van hier daelt men af nae de vlakte der Jordane, die zig uytftrekt tot
Jericho toe, alwacT Jefus, Bartimeus den blinden, het gezicht heeeft wederom gegeven. Mare. c. 10 , f. 45,
ook vind men eene open vlakte langs ganfch den vloed der Jordane, want van haeren opfprong aen den
berg Libanus tot aen de wocftyne van Pharan , ter lengde van ontrent hondert mylen, heeft ly langs we-
der-zyde zeer aengenaeme vlakke velden en gulzige w^eyden , uytgenomen dat men van tyd tot tyd ee.ien
- zeer hoogen berg ontmoet. Van Phafeihim ten Zu)den, rekent men vyf mylen tot a/a, alwaer de Kin-
deren van Ifraël ds Jordane gepaflèert zynde, zeer langen tyd hunne Leger-plaets hebben gehouden. Jof.
cap. 4, f. 19 ) als men van Galgala nae Jericho gaet, h-cefc men ter regte 'hand den berg Quarentana, een
half myle van Galgala afgelegen, alwaer den Heere veertig dagen en veertig nachten gevaft heeft : Matth,
cap. 4, y. 2, dit is eenen zeer hoogen berg, zeer moeyelyk om te beklimmen, hebbende langs den eenen
kant eene fonteyne, wiens bittere w^aters den Propheet Elifous heeft zoet endè aengenaem gemaekt om
â drinken. 2 Reg.'cap. 11 j t· 20, 21 en 22. Een half myle Zuyd-waerts van Galgala is het Dal van Mor,
' alwaer Achan gefteenigt is om de Offeranden die hy haJde geftolen Jof cap. 8 , f 25, gaende een myle
Ooft-waerts van Galgala ^ vind men Jericho, voor heden zoo aenzienèlvke Stad, doch nu heeft fv nauwe-
lykx acht huyzen. Twee mylen van ]erlcho, nae deii kant van de Jordaiie, vind men eene Kapelle'gebouwt
en toegeweyd aen den H. Joannes Baptifta, alwaer foramige meynej] den Heere van hem gedoopt te zyn ,
daer in tegendeel andere meynen dit te Sadni geicliied te zyn. Mare.cap i. y 9. Twee mylen van ]ericho,
nae den kant van de doode Zee, is Bethagla gelegen, alwaer de Kinderen van Ifraël hunnen overleden Va-
der Jacob hebben beweent, als ly dezen uyt ^Egypten bragten. Gen. cap. 50 , t· 10 ' Jericho tot aen
de doode Zee rekent men dry mylen, de wdke ook genoemt word dQnFoQl'yzn -^-ifphalms oRe Bitumen en
de Zee des Zout : deze fcheyd Arabien van Ju/ieéVi, ende aen des zelfs oever eyndigt het Land van Moab
en Ammon als/ok den berg Ãir, waer van wy hier boven gelproken hebben. Ontrent in het midden op
den oever ten Ooften , ziet men de fterkte Mozera, die eertyds de Steen-rotfe der Ã^oeflyne ende nu Crac-k
gezéyd word; deze fchynt onwinbaer door haere befchanzingen, in dufdanigen toei'tel gebragt door Bal-
duinus Koning van Jeruialeai, tot vermeerdeiinge van fya Kyk i doch ly is nu onder het gebied van dea
ocr page 16
rjl Î Î Ã Ï Î Î TL Ï G Lyi Î D, xj
Soiidan, die aldaer de Schatten van-^ganfch ^gjpt^n en ^raó/en in bewaereniiTe doet brengen. Twee my-
len van Crac/: nae den Noord-ooften gaende, aenfchouwt men Jnopolis, nu gezeyd Petra, de Hoofd-ftad
van Gelukkig is eertyds ook Ar gezeyd geweeft, gelegen aen de beke Arr^nm, in nabuerlchap
der Moahiwi, Amrnoniun en Amorrh^én·, op des zelfs oever is eene plaetfe, alwaer £ alaam geleyd wier.d
in de heuvelachtige plaetfen van Moab; op dat hy de Kinderen van Tfraël zoude vervloekt hebben. Num.
cap. 22 , 41, vyf mylen Zuyd-waerts van Jeric/io is de ftad Segor, gelegen aen den voet des berg Engaddit
tufichen weiken berg en de doode Zee men het Zoute Stand-beid vind, waer in de Vrouvi^e van Loth is verandert
geweeft. Gen. cap, kj, f 26 , om het welke te zien ik veel en zwaeren aerbeyd hebbe gedaen , doch
â¢vruchteloos; want de Saracemn hebben my daer van gehouden, zeggende, dat het een alder-perykelêufte
plaetiè was ten opzichte der ferpenten , vergiftige wormen en \\-ilde dieren die zig daer ophielden; doch
daer naer heb ik gehoort dat het beufelreyen waeren, die fy my hadden op de mouw gefpit. De doode
Zee daer wy hier van fpreken, van den Ooften tot den Weften genomen, zoo als haere breede is,ipreyd
zig vyf mylen uyt, ende fy bevat in haere lengde, van den Noorden tot-den Zuyden , twee dag-reyzen ,
zoo als my deSaracenen verlraelt hebben, alhoewel fommige nochtans hierin met my niet over-ecn-komen:
ilen Patriarch van jerufalem, die dikAvils deze plaetfe ging bezigten, fchryft daer van aldus : Uyt deze Zee
waeilèmt gedueriglvk uyt eenen dikken fmoor, zynde als de Ichouwe der helle ; hier uyt komt het dat
de aeniiggende valïey ( die door haere vruchtbaerheyd ende aengenaemigheyd ook de uytmantcndc valley ge-
zeyd word) onvruchtbaer ende ongebruykbaer word bevonden, ontrent delengte van eene halve dag-reyze.
Zoo langs den regten als den linkeren kant van deze Zee, vind men vele onvruchtbaere ende verdorde
bergen; want alwaer dezen opklimmenden damp wordnedergedreven, ziet miendekruyden der aerde vergaen,
even oft fy door den vorft ende den yifel zyn ten gronde gefiagen .· in deze ftreke word ons voor oogen
geftelt de rechtveerdige wraeke Gods,'genomen over die van Sodoma en Gomorha : voorts verhaelden my
de Saracemn, dat de Jordane zig in deze Zee wierp; doch dat iy op een ander plaetfe daer w^ederom uyt
vloeyde, wanneer fy nae eenen klynen loop onder de aerde infchiet. Men vind op den oever der doode
Zee een klyachrige aerde, die brand als folfer, welke fy uyt haere diepte op den zeiven fommige tyden
uytwerpt, de welke zig door den wind by-een-verzaemt en ftyf word, wordende aldaer in de mec.icynea
gebruykt; doch om haere hardiahevd , kan men de zelve niet verzagten om van elkaer te icheyden , ten
jy door het bloed der vrouwen maén-ftonden; den algemeynen J^aem van dit flyk is Joden-lym : men vind
daer van aldus gefchreven.· Gen. cap 38 f 19 , eene woefte valleye, die nu de Zee des Zout is, hadde
vele putten van Joden-lym. Deze putten kan men op des zelfs oever tot op den dag van heden aenichouwen,
zynde aen lederen put Pyramiden opaerecht, zoo als ik dit zelve hebbe bezigtigt. Dry mylen vm Galgala ,
ende zoo vele ten Noorden van de finteyne van EllÃm, aen de Noord-zyde van den berg Qnaraitana, is
â de ftad Hai, die j ofue heeft ingenomen. Jol! cap. 8 , een mvle van Hal is BaM, eertyds wordende Luza geze} d
alwaer Jacob , vluchtende het aenfchyn van fvnen broeder Eiau, langs den Ooften-kant heeft vernacht, enii?
eenen ileen onder fyn hoofd geleyd hebbende', zao· hv in fvnen flaep eene leeder op de aerde fraen, weikers
fop den Hemel bereykte ; hy heeft dezen fteen da?r dan tót eene gedachteniife opgerecht, eade die plaetie
Bethel genaemt : Gen. cap. 28, 12 , 18 en 19. Dezen opo-erechten fteen is op heden noch tot Bahd te
zien, te zaemen met het graf van Debora, opvoedfter van Rebecca. Gen. cap. ,een myle ten. JN oor-
den van Bethel, langs Rama, ( ook Siloë genaemt) is de overwinninge van Debora op Sifara, V ^
Vrouwe van Lapidoih; fy heeft over Ifraël gezeten , en heeft Barach ten ftryde gezonden tegen Siiara op
den berg Thabor. Jud. cap. 4, f. 57 , 6 en 7. Twee mylen van Bethel , niet verre van Rama-Beajama,
IS ^laatoth, een dorpken der priefters van waer gefproten was den Propheet Jeremias .â Jer. cap. j , v- i.
TulTchen den Ooften en den Zuyden van ^Inathotk is het bednfd der woeftyne Ouarentana, gelegen tui-
fchen jerufalem en JericAo , die zig uyt^revd tot aen de Galifa-Tche Zee, en de woeftyne van
Engaddi over de doode Zee. Een myle van Segor boven de doode Zee, is den opgang des berg i!.ngadäi ,
alwaer David fomwylen zig verftak , om te ontvluchten de vervolgingen van Saul. i Sam. cap. 24, y. 1
en 2, ia den onnrek van dezen berg is den Balfem-hof geweeft, maer ten tyde van Herodes den Grooten,.
heeft Cleopatra de Koningjnne van Î^gypten, Antoninus daer in toeftemmende door haet op i]erodes,den
zeiven overgevoert nae J^m'^ifch-Babylonien. Benevens den berg Engaddi aen de doode Zee, vind^men al-
derfchoonfte boomen , wiens aengenaeme vruchten iemand uytlokken tot het afplukken , doch de zelve
openende vind nien-ze volgeblufQnte genfters vuer enheete aÃ^^en. De bergen van Engaddi zyn zeer boog
ocr page 17
xij NjmrKEURJGE BESCtIRmNGÃ
en van een wonderbaere gelegentheyd, want men vind'er een menigte van overhangende rotfendie de
gene^die'er voörby gaen, door hunnen drygenden val vele vrees en fchrifc komen toe-te-brengen. Vier my-
len ten Wellen van Jeric/jo, langs den Jerufalemfchen weg,ter linker hand van de Quarentanay is defterkte
uidumim, alwaer zekeren perfoon van Jerufalem komende nae ]&richo, van de moordenaers wierd uytge-
ilroopt: Luc. lo, 30, het gene hedendaegs noch aen vele gefchied, uyt welke oorzaek deze plaets haeren
uaem ontfangt van de geduerige bloedffcortingen die'er voorvallen: het is eene zeer vervaerelyke ende pe-
rykeleufe plaets, zoodanig dat niemand de zelve onderneemt door te trekken, zonder gaed geleyde. Een
myle Ooft-waerts van ^dumlm, is Bahurim van het geflacht van Benjamin, van waer Semei den zone van
Jemini gebortig was, die David vermaledyd heeft : i Reg. cap. ii , 8, dit is eene zeer fchoone fterkte,
gelegen op eenen hoogen berg. Ontrent twee boog-fcheuten Ooft-waerts van Bahurim is Bethania , hat
Kafteel van Martha en Maria. Joan, cap. 11, t. i » alwaer aen de vremdelingen noch getoont word het
I-Iuys van Simon den melaetfchen, ende het Graf van Lazarus, alwaer hy van den Heere is van de dood
opgewekt, gedekt zynde door eenen grooten marmeren fteen ; ik heb'er ook in-gegaen om het nauwkeu-
liglyk te bezigtigen : van Bethania vertrokken zynde, konde ik Jerufakm noch niet zien, door den voor-
liggenden berg van Ollveten; maer een weyuig voorder op eenen heuvel gekomen zynde, aenfchouwde ik
een gedeelte van de Stad te faemen met den berg Sion.
V III. Î O O F D - S Ï Ï
IC
Befchryvinge der Stad Jerufalem.
TErufaUm; de Stad van den Alderhoogften, is gelegen in een berachtige land-ftreek, hebbende in haerea
J omtrek zeer vruchtbaere en goede landouwen, uytgenomen langs den Ooften-kant nae de Jordane j
fy is afgelegen van ^icon zes-en-dertig mylen, welke Stad gelegen is naeil den Noorden. Van Sebafte ofte
Samarien is fy afgevoordert zefthien mylen; van Sichern acht; ende van Nazareth zeven-en-twintig : deze
zyn alle gelegen in de Noord-ftreke. Van Joppe, tuflchen den Weiten en den Noorden, is fy aigelegen acht
jnylen. A^an Jericho ten Doften zeven, van Bethlehem twee, ende van Hebron acht: deze behouden de Zuyd-
ftreéken. De Stad is dan langs den Zuyden gelegen op het hangen van den berg Sion, ende ten Wefteji heeft
fy den berg Gfon; nochte haere gelegentheyd is heden niet verandert zoo als eenige verdichten; fy is wel
eenigiints verweydert in haere breede ; maer niet in haere lengde; aengezien fy langs den kant van het Kafteel
en den berg Sion niet kan verweydert worden, naedemael diën berg boven alles uytfteekt; hy is nochtans
ingefloten binnen des ftads mueren , die door fyne breede by-nae de geheele ftad zoude können tot grond-
veftinge dienen, want hy neemt fynen oorfprong van de Poorte der ^t^ateren, ofte de Fonteyne van Silohie,
ende voorts-loQpende langs den Zuyden nae den Weften, maekt hy ontrent eenen halven cirkel uyt, dezen
dooi eene ftyle rotfe in-een-gedrongen ende gefloten houdende. Langs de Weft-zyde, daer wy gezevd heb-
ben dezen berg fynen oorfprong te nemen , is gelegen den Thoren van DavCd, op eenen heuvel des zelfs ftyle
jotfe ; aen de achter-zyde was eenen grondeloozen kuyl, komende van de Zuyd-ftreke van den berg Sion %
den welken op het volhoekig van dezen Thoren omdraeyende nae den Ooften, zig verdevide in twee diepe
valeyen, w^elkers eene zig nas den Noorden, en de andere nae den Ooften ftrekte , uytmaekende eenen
hoek , ongelyk aen diën , daer den voornoemden Thoren op ruft. Voorts het Dal dat van den Thoren,
Davids afdaelt naeft de Noord-zyde van den Berg Sion tot aen den berg Moria, ende zig Ooft-waerts om-
kromt verdevide den berg Moria, op den welken den Tempel was, van den berg Sion en de ganfche neer-
ftad; ende fpreydde zig uyt tot aen de beke van Cedron, door eene plaets alwaer nu de Poorte der wateren
is, tuifchen den berg Sion en het Paleys van Salomoa, het welke is gebouwt geweeft op den Zuyden-kant
van den berg Moria; zoo dat door dezen faemen-vloed, dezen grondeloozen kolk rondom den berg Sion
fvnen loop hadde; ende dit was de Stad van David; maer men kan niet nauwkeuriglyk dezen vorigen
ïoop op heden onderfcheyden. Den anderen kolk nu, die van den voorgaenden aen den Thoren van David
â¢wierd afgefcheyden , ftrekte zig Noord-waerts uyt; de ftad met eenen water-loop verrykende op haere lengde,
tot aen de Noord-ftreke : boven dezen water-loop was van binnen eene uytftekende rotfe, die Jofephus
Arra noemt ; deze onderfteunde] den boven-op-ftaenden muer der Stad, die de zelve omringelde van den
Weften-kant af, tot aen de Poorte van Ephraim \ alwaer hy Ooft-vt'aerts zig gmkromt tot aen de Hoek-
poorte f
ocr page 18
VAN BET HB TL IG LA Î "Î. xiij
pnoTtz, die geftelt was in eenen hoek der Stad tegen den Noorden en Ooiten punt, daer kromde hy zig we-
derom van den Noorden, langs den Ooften, nae den Zuyden buyten om het voorplyn des Tempels ; het
?'elve, het Huys des Konings, en de Poortc der waurea, aen den berg Slon in zig influytende ; en dezen
was eenen omtrek van de ganfche Stad. Wat aengaet de rotfe, op de welke ten Ooften den muer der Stad
gebouwt was; deze was zeer hoog ; bezonder op den punt, alwaer het Ooftelyk deel des muer zig ver-
voegde met dat van den Noorden; daer ftond eenen thoren, gezeyd den Nevelachtigen , dienende aen de
Stad tot eene fterke verweiringe, welkers overblyffels men op heden noch kan aenfchouwen ; van deze
plaets kan men met heider weder ontdekken ganfch Arabien, de Jordane, de doode Zee en verfcheyde
andere plaetfen ; van deze rotiè daelt de Stad nederwaerts af, dan wederom een weynig daelende dan we-
derom een weynig reyzende, tot aen den Ooft-waertfchen muer, die gegrondveft was boven de beke Cc-
i/roft, alwaer de Stad zelfs tegen den oever dezer riviere aenpaelde, langs daer eene poorte hebbende, ge-
S;eyd : de Mefl-poom , iiyt reden dat alle de vuyligheden en modder , langs daer afvloeyden in de voor-
noemde rivier. Buyten het dal dat men op de Weft-zyde heeft, is den Heere Jefus gekruyft geweeft op den
berg van Calmrien , ende naer lyn lyden is dezen kolk opgevult met aerde, ende eenen langen tyd daer
naer is de Stad met eenen anderen muer omzet, van aen den Thoren van David tot aen de Poorte van
Ephraim, nu gezeyd de Poorte van den H. Stephanus. Nu Jangs den Weften fteekt boven de Stad uyt die
rotfe , die een gedeelte maekte van den berg Glon, zoo dat de ganfohe Stad van deze twee bergen als ne-
derwaerts afhing. Den berg Moria op den welken den Tempel des Heere en het Koninglyk Paleys gebouwt
waeren , was een weynig hooger dan de Stad ; maer de Romeynen hebben dezen berg geëifent, ende de
aerde, met alle de overblyffels des Tempels en der voorplyne, in de beke van Cedron geworpen , zoo
als men heden noch opentlyk kan aenfchouwen ; deze voorplyn was vierkant, hebbende ruym een boog-
fcheute lengde ende ook zoo veel breede; den tempel die daer nu ter tyde is opgebouwt, ftaet by nae te-
gen den ftads muer; doch den ouden Tempel was'er verder af-gelegen , aengezien daer noch vier voorply-
nen tuflchen waeren, daer den tegenwoordigen van den muer der beke van Cedon niet meer dan dertig
voeten is afgeweydert: een bolwerp van de voorplyn des Tempel ten Noorden, is de poorte der valleye ,
die ook gezeyd word de Schaeps-poorte, leydende nae het Dal van Jofaphat; zoo genaemt, om dat men langs
deze inbragt het vee, dat in den Tempel tot oöèrande gefiach-oflért wierd .· als men deze poorte inkomt,
vind men op de linker zyde een Pifcine, iDi&a Pifcina probatica:) alwaer de Nathinnaers hunne offeranden
in atwaichten , die iy aen de Priefters in den Tempel te offeren bragten : deze word aengetoont gehad te
teboen eenige overdekte galderyen; daer de kranken inliggende, afwachtten de roeringe des waters door den
^ngei. joan. cap. 5, ^ 2 gj, 3, op de regte hand vind men een ander groote Pifcine, die genaemt word
de bmaen^Fcfune, gemaekt door Ezechias; die opftoppende de fonteyne der wateren van Gioit, de zelve
weder-dryit ten Ooften der ftad David, het water aldus leydende tot in het midden der Stad; op dat de
^errraSwn'vaSn^ gebrek aen water zouden hebben : de wateren van G/o. , niet
Jï a fde^nlier ptS^ ' ^^ter nae de hoogere Pifcine, over het water-bad van Siloc,
ferVe t de btondS^^^^^^ de fonteyne van Hier ftaet te bemerken dat de
dlï Slderven die tl/rlL ^^^ de Proef pifcine , (gezeyd ProbatlcaO hebbende over-
dek.e galderyen, die Salomon hadde doen bouwen tot dienft van den Tempel. De tweede was die ten
dl voe^lfb"''"'"^' hadde doe votó^^^^^ De lerde het water-bad van Ji/oé',
gelegen aen den voet der bergen van Oil.aert en Ão«, dicht aen den Akker des Jiloed, dat fyn water trok
vyt de fontyne van Sdoe De vierde was de Opper-pifdne · welke twee laefte ook door Ezechias zyn ge-
maekt geweeft : ende volgens het gemeyn gevoeLn, wafde^e a^^^^ buyten de Stad gelegen; aengezien in
diën tyde de Stad veei hooger kg, de PifeiL alfSn Taer wate trekLnde van de font/ne van en
de Neder-fontyne der u^aterea van Sioa. Langs den Ooften-kant omringelde het Dal van Jofaphat de Stad,
atdaelende beneden den Derg van O/Zperen;ende alhoewel het zelve noch zeer diep is, zoo is het nochtans
al veel opgevult; want de Romeynen, 200 Jofephus verhaelt, langs diën kant de Stad beftormende, kap-
ten at alle de Olyven en andere boomen die fy vonden de welke met aerde dekkende maekten daer van
pnfche dyken : daer naer de Stad genomen zynde, heeft Jïlius Adrianus de overblyffels der voorplyne en des
Tempels doen werpen in de beke van Cedron, ende beeft den berg Moria doen Hechten, en ganfch de Stad
i^et zout doen beftrooyen. In het Da! van Jofaphat word aengewezen het Graf der alderglorieufte Maeghet
ende Moeder Gods Maria; met in het diep van het Dal, maer aen den voet des berg van Olivaen, welke
IJ. DuL # d
ocr page 19
NAUWKEURIGE BESCHRTVINGE
plaets veel verhevender is als het Dal; want voor de verwoeftinge van Jerufakm, ilak dit verre boven d«
aerde uyt, daer het nu een weynig gezakt is liggende met de Kerke die om het Graf gemaekt is in eene
leegte; niet verre van deze, ziet men eene andere Kerk waer den hof van Gnhfcmani geweeft is, in den
welken den Heere voor fj-n Lyden fyn gebed geftort heeft; Matth, cap. 26, ir. 36, dezen is gelegen over
den berg van OUveun^ grenzende aen eene uyjgeholde roife, waer onder -men zegt dat de Difcipelen heb-
ben gezeten als den Zaligmaeker Tvn gebed ftortte tot fynen Hemelfchen Vader. Beneden den berg Ãon ,
tegen hetPaleys van .-alomon , op'd'Ooft-zyde van het Dal van Jofaphat , is de fontyne van Siloc, int de
welke door eene waterlydinge de Opper-pifcine ende het bad van Slhë hnn water trekken ,· doch niet ten
allen tyde, maer alleenelyk als deze fontyne overvloed van water heeft : byde deze Pifcinen zyn gelegea
aen den voet des berg trekkende ook hun water van de neder-fontyne van Glon, d\e liaeren oor-
fprong heeft beneden den Volder akker. Een bolwerp over de valleye, regt over deze Pifcinen in de Zuyd-
ftreke is den Akker des Bloed (gezeyd Hakddanah^ Aét. cap. i, f. 19 , gekocht voor dertig Zilverlingen
xlaer Judas den Heere voor gelevert had, die dan gehouden is tot begraevinge der vrémdelingen. Matth,
cap. 27 , 7 en 8. Onder deze Pifcinen en den Akker HakeUümah ten Ooften, neemt de beke van Cedron
haeren loop , in de welke alle ,de waters by-een-verzaemen die door den regen ende den fneeuw op de
hoogere omliggende plaetfen veroorzaekt worden : niet verre van het Graf der alderheyligfte Maeghet ,
hoort men het gedruys hier van onder de aerde, dat noch vergroot word door de wateren die uyt de voor-
zeyde vyvers ofte Pifcinen zig faemen derwaerts dry ven , welke zig dan alle ontlaften in het Dal Gehennom y
dat ook de Plaetà van Îopliet genaemt word, alwaer de fontyne van i?:oge/ en den jUm van Zoëleth is: het
is aldaer ook dat Adonias beginnende den fcepter te voeren eene groote' maeltyd heeft opgerecht: i Reg. f â 1
en 9, men zegt ook dat aldaer Ifaïas den Propheet begraeven is, eerft in ftukken gezaegt zynde aen de
fontyne van Slloë. Deze plaetfen zyn zeer aengenaem ende liefFelyk om te bewandelen , vol groene ende
fchoone hoven, die hunne vochrigheyd ontfangen van de beke van Cedron : beneden deze plaetfe is den
berg van ^ergramminge, alwaer die vervloekelyke plaetiè geweeft is, daer vele misbedachte menfchen hunne
kinderen door het vuér verdeden, de zelve aen de duyvelen opofferende. Nu zullen wy afbreken van te
ipreken van den omtrek der Stad, overgaende tot het merkweerdig dat binnen de veften is te aenfchouwen.
De Kerk van het Graf ons Heere, behoud hier wel de eerfte plaets; ly is rondgebouwt, hebbende in haer
midden een openinge, onder de welke het Graf ons Eieere is, zonder dat het zelve door eenig dak is over-
dekt : de fpelonke daer het Gräfin is, heeft ettelyke voeten lengde; van buyten met marmer overdekt
zynde, doch innewaerts word het noch bezigt even als het uytgehouden is geweeft ten tyde dat den Heere
Jefus daer is ingeleyd; de deure langs waer men in de fpelonke van het Graf gaet, bevind zig aen de
regte hand, dat is, tegen den Noorden muer der fpelonke, gemaekt zynde van gryfachtige gecouleurde
marmer, hebbende in haere lengde acht voeten , even als de fpelonke, in de welke geen het minfte licht
van den Hemel infchynt, doch is fy zeer helder door eenige brandende lampen die men daer in bevind.
Hier ftaet te bemerken, dat voor de Ipelonke daer den Heere is jngeleyd , noch een andere gelegen is van
de zelve groote ende gedaente, van elkaar gefcheyden zynde in het midden door eenen fchéy-muer; men
gaet eerft tot deze in, ende alzoo komt men door eene deure, die in hét midden van den fchey-maer is ,
in de fpelonke daer den Heere geleyd was: het was deze deure die gefloten was, als de Î^rouwen ten tyde
van de VerryfleniiTe zeyden : Wie zal ons den fteenvan den ingang van het Graf afwentelen ? Mare. c. 16,
3, den berg van Caharicn, alwaer den Heere gekruyft is, i's van het Graf afgelegen hondert-en-acht
â voeten , ende den opgang der opper-vlakte van den vloer der kerke tot die plaets, alwaer het Kruys op
de rotfe geplant was, is acht-en-twintig voeten : men aenfchouwt daer op heden noch de fcheuringe der
rotie, die gefchied is in het fterven van den Zaligmaeker. Matth, cap. 27 , f. 51, thien voeten van den
berg van Calvarhn ^ word een ftuk der Colomm.e getoont , waer aen Chriftus gegeeiTelt is, die tot die
plaetfe uyt het huys van Pilatus is overgevoert. Matth, cap. 2'j y-if 32 en 33, niet verre van deze plaets
gaet men ontrent acht-en-veertig graeden nederwaerts, ter plaetfe alwaer Helena het Kruys van den Za-
ligmaeker heeft ontgraeven. Van de grootte der Stad fchryft Jacobus Patriarch van Jerufalem , in fynen
Boek die hy over het H. Land gefchreven heeft, in dezer-voegen : Het is eene Stad volgens alle haere gedeel-
uns gelegen op eenen hoogen birg;fy is rondom met eenen zeer Jt er ken muer omzet, zynde van middehnaetlgz
lengde ; den eenen is ontrent van d^n anderen afgevoordert j 200 verre als de jacht is van een boogfcheute; naeÃ
^c OoÃ-zyde he^ft Jy boyen-diên een vajkrkingcj opgebouwt van vierkante Ãcencn die onfcheydcly/c door een ine-
ocr page 20
rAN ΠΣΤ HB TL IG LAND.
pigte van yztr en hod in-em gevrocht zyn ; deze verÃerklngs dient acn de eene zydc van de Stad voor cenen
muer, ende rrnrd'genaemt den Thoren van David, zynde den zelvea die vaa fommige dia Thoren van Antomnxii
word geieyd; nkefi den Zuyden heeft ky den berg Sion, alwaer David zig eene tm-plaetfe gebouwt heeft, iit
de welke hy benevens de andere Koningen van- Jada fyne graf-Ãede gehad heeft, die noemende de Stad van
David, Dm berg^van Calvarlen op den welken den Heere gekruyfi is, ^vai langs de fVejl-iyde gelegen biiyten
den. muer der Stad\ maer JElias Adrianus heeft deze {naer dat fy door Titus en Fefpafianus was ganfch in
verwoeÃnge geleyd) wederom opgebomvt, ende zoodanig .vergroot, dat den berg van Caharien ende het H.Graf
zig tegemmordig binnen den omtrek der mueren b.vinden. .Nu zullen wy handelen van de llads Poorten : De
eerfte peorte was de poorte van David; gelegen op de zyde van den berg Sion ten Oollen, aiwaer den
punt der neer-ftad was ichuyns over den thoren van Uavid, op die plaetiê aiwaer den voorgenoemden kolk
in twee,arraen uytfpreydde, den eenen ten Noorden en den anderen ten Ooften iynen loop nemende, aiwaer ee-
nen verborgen weo· langs een valky gemaekt was daer men langs in en uyt de Stad konde gaen : ter regte
Iiand van dezen ve° borgen weg, heeft Judas zig aen eenen boom ( hebbende eenfdeels de gelykenifle aen
eenen Moerbetien-boom , ende eenfdeels aen eenen Vygen-boom, in het latyn genaemt^j/conzorus) met een
ftrop verhangen. Matih. cap. 27 , f. 5 , ook word deze poorte genoerat de nfch-poorte uyt re-
den dat langs deze eenen weg nae Joppen en de nabuerige zee-plaetfen leydde, van waer den vilch wierd
in de Stad gebragt. Sy wierd bcven-diën noch genoemt de poorte der Koop-luyden, ter oorzaeke dat men
langs daer ging nae Bethlehem, Hebron, Gaza, ^Egypten en Akiophien , langs den Volder-akker over den
berg Gion; waer men ter linker-hand n&e Hebron ging en ter Kgteï me Joppen: dezen zeiven weg verdeylde
zig een weynig voorder wederom in twee armen; ter linker-zyde ioopende nae het Dal van Raphaim,^ be-
neden de fterkte Ãcthfura,r\aeii den kant van Philijiinen en G«2a,ende zoo voords nae JEgypten en /Bthio-
pien, van waer menigvuldige en verfcheyde koop-waeren getrokken wierden. Ter regte-zyde nam hy fynen
loop nae Emam, Ramatha en Joppen, ende zoo Ooft-waerts nae de Middelandfche Zee. De volgende poort
â was in het zelve gedeelte des muer, zig wendende eenfdeels ten Ooüen ende eenfdeels ten Noorden : deze
wierd genaemt de Jebafch-poorte , van de Jehufeën, ende ook de Gerecht-poorte, om diefwille dat buyten de
zelve het vonnis des doods, van alle die veroordeelt waeren, wierd ten uytvoer gebragt buyten de welke
den Zaligmaeker ook gekruyft is : de overblyfsels van deze poorte kan men noch heden bezigtigen in den
ouden ilads muer, doch in den nieuwen muer, die in zig ook belluyt het Graf ons Heere, is eene poorte
â¢yan den zelven naem, waer langs men nae Silo en Gabaon gaet. De derde poorte van deze is ten Noorden,
ende word genoemt de poorte van Ephraim, ende ook van den H. Stephanus, die buyten deze gefteenigt is
geweeft. Att. cap. 7, t· ^ langs deze begeeft men zig nae Sichem, Samarien en Galileën. De vierde is
naeft den Ooften op den punt van de Stad recht-over de beke van Cedron , gezeyd de Hoek-poone, ora
diefwille dat fy op eenen hoek der ftad gelegen was ; iy' wierd ook w^el gezeyd de poorte van Benjamin,
om diefwille dat langs daer eenen weg leydde nae Anathoth, Bethel , de Woeflyne en de andere lieden van
het geflacht van Benjamin. De vyfde poorte, van deze, was naeft den Zuyden ·, gezeyd de Meji-poorte, om dat
de Ilad zig van haere vuyligheden langs deze onrlaftte in de beke van Cedron. De zefde kg iufgelykx ten
Zuyden, fchuyns over de beke van Cedron; gezeyd de Schaeps-pocrte, om diefwille dat langs daer het vee,
tot öfter an de η in den Tempel, wierd ingebragt : fy wierd ook gezeyd de F'alley-poorte , hebbende eenen
toegang tot het Dal van Jofaphat; eyndeiyk gaf men haer den naem van Poorte der dratke-Ãntyne daer on-
treDt gelegen. De zeveniÃe wierd genaenit de Goude-poort, geilek zynde over de beke van Cedron ten Zuyden; deze
diende meer tot poorte des Tempels, als wel van de Stad; aengezien men langs daer door eenen verkor-
ten weg toeging tot den berg van Oiiveten. De achtfte evndelyk, was ook gepelt over de beke van Ledroa
ten Zuyden, gelegen tuflchen den berg Sion en den berg des" Tempel; deze voerde den naem v^n Water-
poone, om dady eenen weg hadde, loopende tot defont>T.e en hetwater-bad vm Siloëm het DÃGehennom,
IX. Πο ο F 13) - S Ï Ï
κ.
Befchryvïnge der Bergen rond-om Jemfalem.
Τ Er Doft-zyde van de Stad is den berg van Qliveten , Î¬Î¿Î¿Ï fvne hoogte nytilekende buyten de andere
â oniliggendè bergeui oj? het fop van deaen berg, ter i)laetfe aiwaer den ileere is ten Hemel geklommen,
ocr page 21
kvj NJUfTKEURTG^ BÃlSCIIRmNGE
is eene kerke gebouwt. Ten Zuyden is den berg der P^ergramminge, alwaer Saloraori eenen Tempel heeft
gebouwt voor den afgod Moloch. i Reg. cap. ii, f. 7. Onder dezen is de phetfe Tophety ook gezeyd d&
valky& Oehennom. Ten Ooften is den ^kkzr des Sloe'd, hebbende achter zig eenen berg van middelmaetige
hoogte , die den zeiven naem voert.Ter Weft-zyde heeft men den Volder-akker, die zig uytftrekt tot aen
den berg G-io/i; den welken van de zelve zyde over de ftad hangt, zig allengskens verklynende langs den
kant der Gzregt-pmne. Over de beke van Cedron, aen de Noord-zyde van den berg van Oiivetm , is eenen
anderen hoogen berg, vier iladien van jerufalem afgelegen, alwaer Salomon aen Chaoios, den afgod der
Moabiten eenen Tempel heeftopgerecht; i Reg. cap. 11, t· 7. Ende alwaer ten tydeder Machabeën eene
ilerkte is opgebouwt geweeft, waer van men heden noch eenige overblyfsels kan bemerken. Twee my]en
Tan Jerufalem ten Noord-Weften, is den berg Silo, die nu den berg van den H. Samuel gezeyd word, al-
waer de Arke des Ileere langen tyd heeft op geweeft. Een myle voorder is Gabaon , eene Stad in het ge-
flacht van Benjamin, op den zeiven berg gelegen : van deze waeren de Gabaöniten, de welke zig koorden
om den hals gedaen hebbende, zyn tot Jofuë bedriegelyk gekomen om met hem een verbond te maeken.
Jof cap. 9, thien mylen van Jerufalem ten Weften is het Kafteel van Emmaus, alwaer den Heere van fyne
Difcipelen is gekent geweeft in het breken des Brood : Luc. cap. 24, f. 30 en 31. Deze plaetfe voert be-
den den naem van Nlcopolls. Twee mylen van Jerufalem ten Weften is Neder-Bethoron, waer van gefpro-
ken word in het Boek Jofuë cap. 18, f. 13, wederom ten Weften van Jerufalem rekent men vier m^Ien
tot Cariath-jarun, zynde geweeft een Stad der Gabaöniten, alwaer de Arke des Heere twintig jaeren heeft
verbleven, naer dat fy uyt het Land der Philiftinen was weder-gebragt. 1 Sam. cap. 7 , t· i en 2, langs
de Weft-zyde ontrent, van Cariath-jarlm is Lachis i ook eene Stad der Gabaöniten , de v/elke Sennacherib
ten tyde van Ezechias^heeft belegert. 2 Chron. cap. 32 , f- 9-> als men van Cariath-jarlm twee mylert ten
Zuyden afgaet, is de ftad Îethfames,lol de welke de koeyen, ten tyde van den tarw-oogft, de Aïke des Heere
I Sam. cap. 6 , f. 12 en 13, alwaer'er vele geftorven zyn die de Arke des Heere ont-
â f. 19 , thien mylen ten Weften van Jerufalem , is Ramatha-fophlm , die gedeeltelyk
hebben overgevoert;
bloot hadden gezien.
toehoorde aen het geflacht van Juda en dat van Benjamin, alhoewel fy nochtans' gelegen is op den berg
Ephraim; deze is ook gezeyd geweeft uirlmathia, van waer Jofeph den edelen Thiende-man was, die den
Heere heeft mede in het graf geleyd. Matth, cap. 28 , f. si en Mare. cap. 15, i·. 43, van deze was ook
voorts-gefproten den Propheet Samuel, i Sam. cap. i, f. nj en 20, die aldaer ook is begraeven , i Sam.
cap. 25, ^ I , deze word heden Ramala gezeyd. Dry mylen ten Weften van Raniula is de ftad Joppen, al-
waerjonas is fcheep gegaen, zoekende van hetaenfchyn des Heere te vluchten nae TarÃs ;dat is, nae de Zee-eylan-
den. Jon. cap. I, ^ 3 , dry mylen voorder ten Zuyden is Bethleëm de ftad van David , aeu welkers linker
zyde eenen weg nae Hebron loopt, alwaer men een weynig ter rcgte-hand afgaende, het graf van Rachel
vind, waer op een zeer fchoone pyraraide ftaet van Jacob tot een grafteeken opgerecht. Gen. cap. 35*'· 20 Beth-
këm is gelegen op eenen fmallen langworpigen heuvel; ter Weft-zyde over de poorte is den put waer uyt
David verlangt heeft te drinken: i Chron. cap. ÏÏ , ÏίÏ. i6 en 17 , op haer uytterfte paelen tenOoften , was
een rotfe regt-over den ftads muere; onder deze was eenen ftal, hebbende in de zelve rotfe eene uytgehouwen
kribbe, alwaer den Zaligmaeker des werelds is van de Î Maegd Maria geboren en nedergeleyd; aenge-
zien'er in de herbergen geen plaets zynde, geen beter om vinden was als deze kribbe om den Schepper en
Verloflèr des werelds in te herbergen, Luc. cap. 11 , 7, hier is heden eene alderfchoonfte kapelle ge-
bouwt, welkers vloer van marmer is, onderfteund zynde door verfcheyde marmere colommen, zoodanig dat
men hedendaegs geen kerke, aen die gelyk in fchoonheyd, komt te vinden : den Sultan heeft ondernomen
deze colommen benevens eenige andere marmere fteenen, om fyn Babylonifch Paleys op te luyfteren, van
daer te vervoeren ; maer daer willende de hand aenilaen , verfcheen'er haeftelyk een fchroomelyk ferpent,
dat hem zoodanige vreeze toebragt, dat hy van voornemen verandert is. Over deze kerke ziet men noch
eenige overblyfsels van een Kloofter, alwaer het bedde en de graf plaets van den H. Hieronymus word
aengetoont aen de vremdelingen; boven-diën word daer aengewezen de plaetfe, alwaer de Onnoozele-kinde-
ren gedood zyn. Matth, cap. 2 16, ende niet verre van deze kerk, de graf plaets van Paula ende Eufto-
cbius. Een half myle van Bethleëm ten Ooften,-isde ftad Bezec, alwaer Adoni-bezec is gevangen genomen,
ende fyne vingeren en teenen afgehouden, jud. cap. i, f. 6', daergroeyd alderkoftelykften wyn,zoo dat'er
in die land-ftreke geenen beteren om vinden is. Twee mylen van ^ei/z/eëm, tegen den heuvel van Schillen ^
de ftad Thema ^ gelegen op eenen berg ; van waer Amos deü Propheet gebortig was. Arnos cap. i, i ,
daer
ocr page 22
rJN RÃT iJÃrLTG LA Î Î. m
daer is ook Ochozias den Konins- van Ifraël gedood ende begraeven tulTchen Theciia ^n EngaM, ter linker
zvde tegen de woeftvne Quafentana, is de fterku van Herodes, gelegen op eene hooge plaetle; die haerea
naeni vanHerodès, die de^ heeft opgebouwt komt te trekken. Twee mylen van Thecua ten Zuyd-ooften,
is over de woeftyne geleaen de ftad 2//7Î, ende het Land der Ziph^ërs', Ï^Î¶Î¶Ï David zig heeft opgehouden
i« de vervolginge van Saül. ï Sam. cap. 23 ^ hier is ten Zuyden aengrenzende de woeftyne Mam, in de
welk« den berg Carmelm gelegen is, ende by de welke Nabal de gezanten van David heeft Imaedelyk
weder-gezonden. i Sam. cap. 25, t· 10 en 11 , ten Zuyd-ooilen van deze woeftyne is nabueng den berg
Sdr ofte Idiimaën ; wélk landfchap de kinderen van Ifraël een langduerigen tyd hebben rond-om bewan-
delt. Deut. cap. 11, f- i» 2 , 3 , en 4. 2 Chron.- cap. 20, f. 10 , als men zig nu geheelyk ten Zuyden bc,
ieefc, van de voorzWde woeftvne; zoo komt.men in het Land van Amehch\ hec welk Saül geboden
te verdelgen, naer eerft alle des zelfs inwoonders omgebragt te hebben. i Satn. cap. 15, t- a en 3, eer
men in het Land van Anidtch komt, aen de doode Zee, vind men Cades-barne,e&nG plaets van waer Moyfes
de twaelf befpiedersheeft uvtgezonden·. Nnm. cap. 32, t- 8; Dry mylen ten Zuyden van Bethleëm is eenen
heuvel, gezeydüfl/nÎ, van waer men ganfch Arabkn ontdekt tot aen den berg Sdr, ende aJe de omlig-
gende plaetièn, aen de doode Zee, benevens den oever der groote Zee van Joppe tot Gaza toe.. Twee my--
kn van Rnma, ter zyden den weg daer men langs nae Hebron gaét, is de hoeve vm Mamrc a.waer Abra^
ham langen tyd heeft over den eyk gawoont, waer van gewag word gemaekt Gen. cap. 13 , 18. Len
half myle ter regter zvde van dezen eyk is de oude ftad Hebron , QQTtyds Cariath-arbe gezeyd; Gen. cap. 5
alwaer David zeven jaeren geheerfcht heeft ; i Reg. cap. ii,t· n· Sy was gelegen op eenen berg, doch
heden aenfchouwt men niet meer dan haerè overbiyftels der verwoeftinge; maer dry boogfcheuten voorder
ten Zuyden ί een wy η ig Ooft:-waerts wykende, is Nieuw Htbron gelegen, opgebouwt op, eene plaetle aU
waer eene dobbele fpelonke is; waer in Adam en Eva', Abraham eh Saray Ifaac en Rebecca , Jacob en
Lia zyn begraeven: Ds Saracenen hebben ontrent deze dobbele fpelonke, de welke was in de Cathedrale
Kerke, eene vei-fterkinge opgemaekt. Een boogfcheute van deze fpelonke ten Weften, is den Damafccen-
fchen Akker, al waer men zegt dat Adam, van Hyfc der aerde, van den Heere is gemaekt ge weeft ; zynde
roode leem, buygbaer als wafch; de welke van daér door hulpeder Kemels in groote menigte nae ^gjy'P^e«>
yEihiopizn Qn Indien Word overgevoert; aengézien deze daer misbruykt word in vele fuperftitien. Regt-
over diQze.n Dainafceenfchen Akker, wórd ook getoont de plaetle,·alwaer Catn fynen broeder Abel heeft
gedood; ook word'er verdigc dat Adam en Eva in de fpelonke van zekere rotfe aïdaer, langen tyd hunnèn
-zone Abel hebben beweent. Dry mylen ten Zuyden van Hebron h Dahir ,άζι ook Cariath-fepher, dat is de Stad
des Boek der Leiterere, genaemt word; van waer Jofuë was Jof cap. 15, f. 15. Dry mylen van Hebron
(en Noorden , een wynig ten Weften -afdaelende , is Nehel-efcol dat is, de Druyven-beek van waer de be-
ipieders eenen druyven tros hadden mede-gebragt. · Num. cap. 13 , f. 2g , 24 en 25, een:half myle ter linker-
hand'van deze valleye, loopt een beke, uyt de welke Philippus den^gefnedenen der Koninginne Candacis
het doopfel he-eft bedient ;· niet verre van Sicdech. Aft. cap. 8, t' 3à , 37 en 38 , acht
van Neh^cfcol, langs den kant Jerufahm, tot aen hethuys van Zacharias, in hot welk ^ ^p^
Maeghet Maria in haere zwangerheyd is in-gegaen, om haere Nichte Elizabeth te â *
t. 40, dry mylen ten Noorden â van /zer huys van Zacharias, enda zooveel ten ^oord-Oolten j^^amatha
i-s de priefterlvke ftad , die nu Bochonopekn gtnzQmt is, op den weg die nae ^ ^
leyd; alwaer David van Abimelechhet zweerd van Goliath, den Gethicër, heeft ontian^ _ ^^riOQ^,
9· waer mede wy zullen af breken, van Jerufalem en de omliggende plaetfen, dunlcenüc: my
zaem te zyn tot verlieh tinge van de byftaende Caerte. \
X. ÎÎ O O F D-S Ï Ï
IC
' Rey:^e ten Zuyden gedaen van Acon.
V^^^l- van is de ftad C.^., gelegen op den Noc^-o. «
Ccnpkas· tot aen de Sterkte der , rekent men Onder-half myle yanCalphas ,
bebolwerkt, met mueren en voor-mueren bezet; dat men a^ Lieve-Vrouwe-Broeders
op den berg Carmdus^ is de Ipelonke en vertoei-plaets van Ehtón^, aiw.ati
IL Deel. " ®
ocr page 23
xxij fJJt UWKEURIGE Î Î S C Î R ΤÎÎ Î G Î
woonaditig zyn. Vier mylen van de Sterkte der vremdellngen ^ is Ccefar^ën^ de Hoofd-ftad van Palejilnen f
. -^Iwaer eenen Arts-Biflcboppelyken ftoel is eertyds geweeft : dezé heeft Herodes den Grooten opgebouvvt,
en ten opzicht van den Keyzer, Cie/^reëft genaemt ; in deze ftad heeft Petrus, Cornelius den Hondertften-Maii
gedoopt. A£t. cap. lo. Negen mylen ten Zuyden van Ccefareën is de fchans van ^r/urdie eertyds ook ^ntipatrls^
van Antipaier Herodes den Grooten, is gezeyd geweeft : deze heeft toegehoort aen de Broeders van het hol'
pitael van den H. Joannes. Ten Ooften onder den berg Ephraim aenfchouwt men Manathat, nu Kato gezeyd,
Tier mylen afgelegen van het voornoemde ^irfar. Van Kato, is afgelegen den berg Saron ende de ftad Sa'
Tona^ vier mylen ten Zuyden; waer van gehancfelt word in de Werken der Apoftelen. Aét. cap.i), 35,.
Vier mylen van ^rfur, is Joppe·, ende vier mylen voorder is Geth , de welke eertyds geweeft is eene der
voornaemfte fteden der Phililtinen; maer nu eene hutte gelegen op eenen heuvel , en den naem voerende
van 9^biUm. Twee mylen voorder is Bethfames-juda ^ ende als men van hier ontrent zes mylen ten Ooften
gaet, ontmoet men den berg Modln, van waer de Machabeën gelproten waeren , ende alwacr noch word
hunne begraef-plaetfe aengetoont. Ontrent vier mylen ten Weiten van Bethfames, niet verre van de Zee,
is Acearon , ook eene der voornaemfte fteden der Philiftinen, doch heden niet meer dan een hutte : we-
derom zoo veel voorder y^SiAccaron ten Zuyden, is Azoten , die infgelykx geweeft is eene der voornaemfte
fteden der Philiftinen, een myle afgelegen van de Zee, heden voor overblyfsel laetende een klyn Land-huys.
Twee mylen van Joppe is Lydda ofte Diofpolen', vier mylen Ooft-waerts van deze, een weynig ten Noorden
aftiaelende, is Lobna, niet verre van Lachis dat Jofuë heeft ingenomen, Jof cap. 10, i/32, ende dat ook
door Sennacherib is belegert geweeft. 2 Chron. cap. 32,^-. Ï, dry mylen voorder, op den weg die nae
Gabaön leyd, is de ftad Azeca en Maceifa, alwaer de vyf Koningen zig in de fpelonke hadden verborgen.
Jof cap. 10, y. 16. Als men van hier dry mylen ten Ooften ingaet, niet verre van Nobe, ontmoet men
Sochoth'juda t over de valleye der Terpentyn-boomen; alwaer David, door huipe van eenen flinger den ont-
facchelyken reufe Goliath heeft ten onder gebragt. i Sam. cap. 17 , 4p en 50, van Nahe tot Emaus, dat
heden Nicopolen gezeyd word, rekent men dry mylen. Onder-half myle van Emaus, gaet men door het
i)al Raphaïm, ter zeyden het huys van Zacharias; het welk van de gene die nae Jerufakm gaen, word op
de regte-hand gelaeten. Van hier rekent men dry mylen tot Bethfura, een zeer bebolwerkte fterkte, gele-
gen op het hangen van eenen berg tegen Bezec en Bethleé'm: deze is opgebouwt geweeft ten tyde der Ma-
chabeën, ende liftiglyk genomen door Antiochus, bygenaemt den Jongeling ; fy is ontrent eene myle afge-
voordert vaii Jenifalem. Van Azoten rekent men vier mylen tot Afcalon , de vierde ftad der Philiftinen ,
gelegen op den oever der Zee en hebbende de gedaente van eene halve ronde ; deze is by-nae de eeuige
aenzienbaere en verweerbaere pkets der Saracenen in die land-ftreke. Twee mylen van Afcalon ten Zuyden,
is Gaza; ook gelegen op den oev,er der Zee, ende nu ter tyde gemeynelyk gezeyd Gazara ; hebben<ie ee-
cen wegdie nae ^Eg^ypien leyd. Vier mylen van Gaza is Berjaheé, nxxGlbllm genaemt;ende dit is den fcbey-
jiael van Judoën ende het Land van Beloften ten Zuyden : hier heeft langen tyd Abraham en Ifaac verbleven,
200 als blykt uyt Genefis cap. 22 , ^^ 19, en cap. 24, 23 en 2.5. Boven deze affcheydinge van het
H. Land, "is die groote woeftyne die zig bynae uytlpreyd tot aen jEgypten, in de welke de kinderen van
Ifraël veertig jaeren lang hebben geleeft, in hunnen doortocht nae het Land van Beloften. Num. 32, y. 13,
de lengde dan van het //· Eand, beginnende ten Noorden aen den berg Libanus, over Ccefareèn van Phi-
lippus , ende zig uytfpreydende ten Zuyden tot Berfabeé, tegen de woeftyne, rekent men op zeven-en-zeftig
jnylen i nochtans moet men in acht nemen , dat deze voorzeyde lengde maer thien geilachten in zig befluyt;
aengezien het geflacht van Juda het Opper-Landfchap hadde bekomen , waer in het gefiachte van Simeon ook
een gedeelte had : dit ftrekte zig nvt van ^gypten tot Jerufalem, ende men rekende deze tuilchen-ruymte
-op zeven dag-reyzen. In hsere breedde begint iy van den kolk Afphaltusy dat is de doode Zee, ende ftrekt
zig uyt tot aen de groote Zee ten Weften; het gedeelte van het gedacht van Simeon was gelegen naeft den
kant van Egypten, ontrent de bergen van Arabien. Het geflacht van Benjamin had fyne belotinge van de
Jordane tot aen de groote Zee in de lengde, ende vzn Jerufakm tot Bethel in de breedde; bevattende on-
trent vier mylen. Het geflacht van ^p/zraïm hadde fyne belotingè van de Jordane tot aen Gadera , over Joppen
ende fchuyn's over het groot veld alwaer Gaükèn' fyn beginfei neemt. Het half gedacht van Manajj'e had
jyne belotingè van de Jordane tot aen de groote Zee, ende in ly-ne breedde tot aen Bethfan. het geflachi
â¢van Jffiifckar nam fyne lengde by lotinge, van de Jordane tot ae-n den berg Carmelus over Magedo, ende
f^üQ -Bieede is van Bethfan tot aen dea berg Thaöor, grens-paeiefl van het gefiacht va« Zabulon ier
ocr page 24
ÎÎÎ HET HE TL IG LAND, xxiij
lengde, waeren van den berg Carmclus tot aen de^ golf van Gsmzareth; ende ter breede ftrekteo ly zig
vyf mylen uyt van den berg Thabor, naeft de zyde van Nazaretlu Het geflacht van Afcr bezat de ganfche
land-ftreek van Carmelus ten zee kant, tot aen dé groote ftad Sidon, hebbende de lengde van twintig mylen,
ende in de breede zig uytfpreydende ter lengde van negen mylen , van de Zee ai' tot Nafon en ^Jfor toe.
Het geflacht van Nephtalim kreeg in bezit de Ooft-ftreke tot aen Damafcus, Oppsr-GaliUm en van de Ga·
lila^fche Zee tot aen den berg Libanus, in zig bevattende de vioey-aderen der Jordane, ende dit was ter
lengde ; ter breede nu, ftrekte het zig uyt van Affor tot aen het Land der Trachonieten. Het gedacht van
Z>an, wierd gegrondveft op het eifen land over de groote Zee, van den Zuyden zig ftrekkende tot Azoten,
en van den Noorden tot Dora hebbende van het geflacht van Juda; Azoten, yJccaron en Geth \ ende van
dat van Benjamin \ Jamma en Raniatha tot Joppen toe : eyndelyk om'er gelykelyk van te fchryven ; ganfcli
het H. Land van de Jordane tot aen de groote Zee, welk iyne breede is-, van'den Ooilen ten Weiten 5
fchynt zig niet boven dezeftbien mylen te verwyderen; maer in fyne lengde van den Noorden Zuyd-waert$
tot Berfabeé, nu Giblim gezeyd ? heeft het ontrent zes a zeyen-en-zeftig mylen : w.aei mede fluytende, zui-
len wy overgaen tot de vruchtbaerheyd van het H. Land.
XL HOOFD-STUK.
f^an de Vruchtbaerheyd van het H, Land,
JJEt H. Schrift fpreekt met veel lof van de vruchtbaerheyd van dit Land, overtreiFendè hier in d<i
andere landlchappen; als overvloedende in melken honing : Num. cap. 13, 27, waer door men ver-
iïaen moet alle het gene voordeelig ende nut is aen het menfchelyk leven : het is'er een aldervruchtbaerfte
aerde in tarwe, de welke zonder veel akkerbouw eenen dobbelen oogft, in vergelykinge aen onze landen,
komt t⬠g-even; want dikwils hebbe ik met myne oogen bezigtigt, hoe men in de vetfte-gronden met twee
oflèn den ganfchen akker bewerkte;ook gebruykt men'er noyt meft, aengezien den grond uytlyne natuer
genoegzaem vet is^ want men vind daer voor wilde gewaflchen in overvloed; roozen, ruyt, vinkei, iavie
«n meer ontallyke andere. In fommige boomgaerden vind men daer ook uyt de natuer een foorte van vlafch,
©fte wolle met der lekken ; welkers zaed me« verzaemelt om 's jaerelykx te zaeyen ; waer uyt voortskomt
zekeren ftam , tuflihen welkers vliezen men het vlafch weet uyt-te-haelen : daer groeyd ook een foorte
van zagt riet, waer men zuyker uyt-trekt, hebbende een zeer vochtig merg, even als den vlier-boom, het
welk uytgeperft ende in eenen wel-beftopten ketel gekokt zynde, yoortsbrengt een alderkoftelykfte foorte
van fuyker. Het eenigfte daer dit Land eenigfints van ontbloot is, zyn : appelen, peiren, kerfen, noten
en meer andei^ boom-vruchten, die van Damafcus dan derwaeris worden overgevoert; doch eer men deze
daer heeft , zyn fy zoodanig door de zonne onderkomen; dat men de zelve niet lang van de bedervinge
kan onthouden : maer in tegendeel heeft men hier een ander foort van vruchten, die men ganfche jaeren
op de boomen goed hou4 ; zoo dat men dikwils aenfchouwt de boomen, te laemen in de blom zynde ende
Type vruchten draegende; hier van maeken de inwoonders verfcheyde laufen, door welkers .mede-hulp fy
het vleefch, den vifch, en andere fpyzen zeer fmaekzsem maeken. Men vind'er ook een foort van over-
groote appelen die men confyt , ende eenen aldergenaemften Imaek hebben: men 'heett'er ook noch een
»nder foort van zeer goede en wonderbaere appelen die fy Paradys-appelen noemen; deze waflchen in de
gedaente van eenen zwaeren druy ven-tros, welkers kernen de appelen zelf zyn; zoo dat men dikwils hon-
den ende mcjer appelen te faeraen, op de maniere van eenen druy ven-tros, aen-een gefchakelt vind, iedere«
appel de groote van een ey hebbende ; zoo dat aen lederen tros een taemelyke mande vol is ; fy zyn overdeki
van een dun vliesken, hebbende faftraen-couleur, het v/elk afgepelt zynde, laet het naer eene zeer zoete
ende alderkoilelykfte vrucht ; dezen boom houd fynen ftand niet langer dan twee jaeren ; maer verdroogt
zynde, geeft hy uyt fyne" wortel eene nieuwe'fcheute : fyne bladeren zyn van dufdanige kngde , dat
fy een mans-lengde fomwylen overtreÃen; des zelfs breede is zoodanig, dat twee blaederen gevoegelyk het
lichaera van eenen menfch bedekken : in het H. Land vind men ook veel wynbergen, die daer noch over-
floediger zouden zyn ,· waer 't dat het gebruyk van den wyn niet teenemael was verboden aen de Sarace-
Ben; want deze zyn voor het groot gedeelte in bezit van de landen ; alwaer fv zelfs de wyngaerden, daer
iy-ze vinden, komen te veniietjgen. De alcierbefte fooite van wyn die mea daex viiidj isiö de Yalleye vaa
ocr page 25
NAUTFKEURIGE Î Î S C Î RTTTÎÎ G Î
Raphaim ontrent Bcthkcm , ende te Nehd-cfcol, van waer de befpieders den druyven-tros hebben aenger
fefagt, ZOO als men vind Num. cap. 13 , li^ 23. Ontrent Sldoa, ^ntaraden ende in de leegte van den berg
, wafcht ook goeden Wyn , ende zoo als my de inwoonders gezeyd hebben; hebben fy te ^intaraden
jaerelykx van den zeiven. wyngaert dry differente foorten van wyn, ofte dry wyn-oogften ; want als dea
wyngaert in de maend vaii Meert fyne gewoonelyke vruchten heeft'voortgebragt , word dat houd dat on?,
vruchtbaer is, er uytgekapt, het welk dan nieuwe fcheu ten voortbrengt in de maend van April, te faeraen
met'fyne vruchten ; de welke daer naer wederom afgehouwen zynde , in de maend van Mey nieuwe
fcheuten voortbr'erigen; waer van men dan de laefte druyven plukt, ende in dezer-voegen gefchied het dat
de eerfte druyven ryp zynde in Auguftus geplokken worden ; die in April geblomt hebben in September,
ende de d«j-de in Odo ber.· hiér door gefchied het ook, dat men in het H. Land druyven te koop vind van
St. Jan-Baptiil af^ tot den feeil-dag van'den H. Martinus toe. Boven de aengehaelde vruchten, vind men ook
in die land-ftreke Vyge-boomen, Granaet-appeleh , Honing, Olie, Pompoenen, Comcombren , Meloenen,
Citroenen , Babylonifche Comcombers ende, meer andere diergelyke vruchten : de Tarwe is'er van zoo aen-
genaemen fmaek, dat my dunkt noyt aengenaemer brood te'hebben geëten dan tot Jirufahm, Men heeft
ook in het H. Land eenen overvloed van wilde 'Verkens, Geyten , Haezen , Patryzea ende Kwakkelen i
eyndelyk vind men'er een menigte van Leeuwen, Beiren ende Kemels.
XII. Î Ï O F D-S Τ U K.
; Van de Volkeren die het H. Land bewoonen,
TV/f En vind in het Land van Beloften van alle Natiën des werelds, ieder levende volgens fyne geziiidheyd;
ende op dat ik de waerheyd zegge, dat ons tot fchaem-ropd dienen "moet, zoo vind men daer geen
Icwaeder menfclien ende wiens zeden meer bedorven zyn dan de Chriftenen ; waer van ik geloove het vol-
gende oorzaek te zyn: alfwanneer in SpagnienVrankryk, Duytsland, Italien ofte in andere deelen van het
Chriften-ryk , gevonden word eenen booswigt, als eenen moordenaer, eenen baenftrooper, eenên dief, eenen
bloed-fchender , eenen overipelder, eenen Land-verraeder ofte zoo voorts; zoo haeil hy bevreeft is voor
de ftraffe des Regter, zoo neemt hy fynen toevlucht tot bet H/Land, als oft hy door fchyn yan pelgri-
inagie hier door zoude kwytfcheldinge van fyn mifdaed bekomen, ofte ten m.inilen dat het zelve daer naér
_dpor de lange afwezentheyd zoude worden vergeten; doch daer aengekomen zynde , bevind men hem ee-
nen menfch die wel van plaetfe maer geenfints van gemoed is verandert; zoo dat hem overkomt het gene
den Propheet Jeremias zegt: cap. 13, 23 , eenen Moor kan immers fyn huyd niet veranderen ? van deze
foort vind men'er hedendaegs in het H. Land een menigte, die de vremdelingen ende de nabiierige vol-
keren Ãiytftroopen, die met goed betrouwen en zonder achterducht op hunne fchelm-ftükken, tot hun ko-
men; ende eylaes! zuHce vervloekelyke ouders laeten achter noch ergere naerzaeten, dié met'hunne god-
deloooze voeten deH.Plaetfen betreden; door hun goddeloos leven üytwerkende; dat het Heylig Gods aen
vele tot verfmaedinge dient, Buy ten de Chriftenen , vind men daer'veri'cheyde andere Natiën , bezonder de Sa-
racencn,. die Mahomet verkondigen ende fyne Wet onderhouden ; deze erkennen Chri'ftus ook als eenen
grooten Propheet, ontfangen van den H. Geeft ende geboren uyt de H. Maegd Maria; doch fy loochenen
hy geledejn heeft ende geftorvenis; maer als het hem belieft heeft, zeggen fy , is hy ten Hem.el geklom-
,jmen j.zittqndè aen de regte-Band des Vaders als den Zone; en Mahomet houden fy te zitten aen de linker-
: jiand ,. ende dat dezen maer tot hun is gezonden geweeft als den afgezant van Godt : deze m.enfchen zyn-
, 7,eer toegedaen tot de onkuysheyd, ende een-ieder neemt zoo veel vrouwen ten houwelyk, als fyne inkom-
ften heni toelaeten'er te onderhouden; bovendien zyn fyn fy ook zeer aengekleéft aen de Sodomiterey; fy
Kvn nochtans herbergfaem ende vriendelyk, zoo ik verfcheyde-mael heb ondervonden, ende fy beloonen·
ook rykelyk alle de gene die voor hun aerbeyden. Men vind in dit Landfchap ook de Syrianen, die wel
den naem van Chriftenen voeren , doch geen het minfte geloof aen de Latynfche Kerk geven : fy leven el-
lendig .eqde arphertiglyk,. de gierigheyd zoodanig over hun heerfchendedat fy aen alle de menfchen de
aelmoeiTen 'wygeren ; jae den rykften van deze is gelyk in leven aen den armften : fy woonen onder de
Saracenen , voor de welke ly dagelykx in het werk zyn : hunne kleedinge komt ontrent over-een met die
der Saracenen, uytgenomen dat men-ze van deze kan onderfcheyden door eeaea wollen gordel, daer fy zig;
mede
ocr page 26
rjtN HET ut Î rt I G Lui ND. xx]
wede omwinden. De Grkkcn zyn'er ook Chriitenen; maar Schifraatieken, vervremt van de gehoorzaemheyd der
Roomfche Kerke ; alle de Prelaeten der Grieken zyn Moniken van eene groote cnthoudinge, ende wor-
den van het gemeen volk geacht alsIVfannen van groot aenzien. bovendien heeft men hier ^rmeniamiif Gcor-
gianerij NeÃorianen j Nubeancn y Jabeanen , Chald^èui Maronitern JEdnopiers ^ JE^yptenaers en menigte van
andere Natiën ; de welke alle Chriftiis belydende, hunne hezondere Patriarchen hebben; eenige zyn.Ketters-,
die den naem trekken van hunne Arts-ketters, als de Nefiorlanen, Jacoblten dlergelyke ; men vind noch-
tans in deze ièften vele eenvoudige menfchen , die onwetende van hunne ketteryen, godvruchtelyk hun
leven overbrengen, geduerig het vaften oeftenende ende zig op het eenvoudigfte aenkleedende; zoo dat men
mag zeggen, dat fy tot ftichtinge zyn aen vele der Roomfche Kerk. De Nubeanen en Jabeanen zeggen, dat
hunne Voorouders het Geloof hebben ontfangen van den H. Matheus; dat fy van den zeiven gedoopt zyn,
ende'een manier van doopen geleert hebben, die fy zeggen tot heden toe ongefchonden bevvaert te heb-
ben , fteunende op den Text : Math. cap. g , f. i r, Jie lal u doopen met dm H, Geeft en met vuer. Want
als iy gedoopt worden, worden fy met een gloeyende yzer een kruys op hun wezen en op een ander gedeelte des-
lichaem gebrand, ende deze worden onder de Ooftérfche voor de godvruchtigfte gehouden. Daer is ook een
foort van Madianiwi ^die nu Beduinen en Turonianen gezeyd worden, die een groot gedeelte van het heylig
Land bewoonen; deze hefteden allen hunnen aerbeyd in vee en kemels te hoeden daer fy grooten overvloed
ia hebben; fy en hebben geene vafte verblyvinge; maer daer fy goede wyden vinden vertoeven fy zoo lang
met hunne tenten, tot dat, alles afgeweyd zynde,iy gedwongen zyn andere graffinge voor hun vee te zoe-
ken : het zyn zeer vechtbaere mannen ende men vind-ze in groot getal door ganfch Syrien , bezonderlyk
in de ftreke van den Jordaen-oever, van den berg Libanus tot aen de woeftvne Pharaa; om diefwille dat
de overwaertfche bergen der Jordane de befte, Schaepen- Geyten- ende andere vee-graffingen hebben : ly
hebben Rammen ende Haemels van zoodanige zwaerte en vettigheyd, dat vier menfchen nauwelykx be·.
kwaem zyn eenen fleert 'er van op te eten. De Neftorianen woonen ontrent Bezut en Biblien, in de val-
leye van den Libanus, naeft den Zuyden van Itureën. De Maroniten bezitten die ftreke, die gelegen is on-
trent de fontyne der hoven, vm den Libanus afdaelende naeft de zeyde van ÎÎ ÏοÎί, ende men rekent deze.
op veertig-duyzend ftrydbaere Mannen. Ontrent de fterkte van Arachas, achter Tripoli, woonen de Sara-
cmen, d^e men ^^^^^^^^ ^ ^^^^^^^ ^^^^^^ aenpaelen de Saracenen, uififmtn gezeyd; die de ge-
^rgten bewoonen tot aen de fterkte ^.naraden Sy hebben veel fterktens en fteden, ende bezitten een al-
dervruchtbaerfte land-ftreek deze zegt m^n uyt Perfien gefproten te zyn, welkers getal zoodanig is aen-
gegroey , dat inen nun ook rekent op veertiij-duyzend ftrydbaere Mannen : deze hebben zig in vorige t.v-
den willen onderwerpen aen de Romeynfche%ehoorzaemheyd; maer dit belet zynde door de Tenfurs,
dw^-nfL ^fifincn heeft tot noch toe niet eenen Sultan können
in h,?^ ί hunne eygen Wetten ende hun eygen Regt, ende de omliggende volkeren zyn alle
JoL ly vreedheyd. Aengezien dan dat ik hier van deOofte'rfche volkeren handele
zoo dunkt het my niet onvoordeelig te zyn deze wat breeder op-te-haelen; aengezien men hedendaegs vele
^enfchen vind , de welke alhoewel onwetenden bot,doch over al willen wetenfchap van hebben; en die
durven verzekeren, dat men in alle deze groote landftreken tot Indien toe, geene Chriftenen vind; maer
dat alle de. zelfs inwoonders befmet zyn door valfe ^^ wdk zekeriyk onwaer
is: want r.n^ α^ÎοηνίÏ-^. rinn,. .. Î _ oihoffwel men in A!:gypten en
Oofterfthe volfcereV, S^'z^^nTe^OorW^ /v^nen, jabeanen, Jfianen, Georgianen enuc .....
en yi.r^.« oft Tartaren den oSrilfI Yrede , ende alfwanneer fy van
en betaeJen hun tribuet om in rufte Î ^ "^οÏά^ aengedaen , zoo laeten fy deze over hun heerfchen
geruftigl.k L^en lev^^^^^ j^^en .· fy^eten 'zig dan tribuet eyflchers ftellen; op dat
rac^n. daer het'nochtans het meetnÃhri'^ "Vlf^"
Armenien, dk onder de belaftinp-p der zyn, zoo ik hebbe bevonden in Ciliccen ende klyn
5«de godvruchtigivrbiddende e^nde^ fZT """ ^ ^^ '' hoorende, knkknd^·
in my-zelve hebbe Ldervonden daer verblï eerbiedigheyd voor de geeftelyke, zoo als ik
eTSi Boven-diën de ketters als de NeÃorianen ,/acobiten ,
^fi-egtiglyk voor Pnl daer alle bevonden goede ende eenvoudige menfchen te zvn ·
ÎίΠ^^^^«de : ly zyn van eene groote onthoudinge, ten tyl yaa'
ocr page 27
xxij Î ^U κ Î Ï
R I G Î BESC Î RrriNGB
den veertig-daegfchen Î^aften noch vleefch nochte vifch étende; fy aenhooren met aendachtigheyd het Woord
Gods , want de menigte die ik van alle kanten op den Palmen Zondag aldaer zag tot het fermoon koraen ,
is onbefchryftelyk. Sy hebben ook hunne Arts-Ãiifchoppen , Biflchoppen ende andere Prelaeten. De ÎÏα'
rianen hebben in de plaets van den Paus een Opper-hooiU , dat iy Jacdichas noemen , die onder heeft
een groot gedeelte van den Ooften; en de Opper-hoofden der ^nmnianm en Georgianen , worden genoemt
â CathoUeks deze hebben onder hun hunne Arts-Biflchoppen, Biflchoppen en andere Overften , die het volk
opwakkeren en ftichten niet alleen door woorden, maer ook door hunne werken; ende alhoewel fy aen-
zienelyke fterkten bewoonen ende oi?ervloed hebben van rykdom , -zoo gaen fy nochtans maer zeer een»
voudiglyk gekleed, en draegen zeer wyde mouwen : hun uytwendig kleedfel is van rams-vellen , zeer zwaer,
ende rood van couleur, ende daer onder een grys afgefleten hemde; hun boven-kleedfel is eenen zwarten
fcherp en rOuwen fchapulier : ik hebbe ook een-mael op den feeft-^dag van onze Lieve-Vrouwe-Ãoodfchap
in hunne kerke geweeft, alwaer ik bemerkt hebbe, dat fy hunne Mifle célebreren ontrent met de zelve
ceremonien , plegtigheden ende gebeden , als de Roomfch Catholieke; uytgenomen dat ly hunne Tael en
geenfints de Latynfche gcbruyken : hier ftaec te bemerken, dat den CathoUeken ende alle de andere Prelae-
ten Moniken zyn; aengezien 'er geene andere dan Moniken, tot deze geeftelyke bedieningen worden aen-
genomen ; zoo'dat de wereldlyke Priefters bynae geen het minfte vermogen hebben, ende tot anders niet
worden aengenomen dan tot het Mis lezen : Sy geven alle neren om dat fy geene klokken en hebben,
een téeken met eene houte kleppe , ende dan ftaen fy by nachte op tot de morgend-gebeden, eikanderen
wekkende om zig gezaèmentlyk tot het gebed te vervoegen; naer dat fy dit geëyndigt hebben, begeven
fy zig niet meer'ter rufte; maer iy blyven in de kerken, leerende en onderwyzende het volk tot onder
den morgend-ftond : alle hunne Priefters fyn gehouwelykt, nochte daer worden geen tot het Priefterlyk
ampt aengenomen ten zy dat ly eene wettige vrouwe getrouwt hebben : fy lezen alleenelyk Miflè op de
Zaterdagen en de Zondagen, voor het overig van de weke houden fy zig te vreden met hunne Vrouwen:
wanneer eenen Priefter fyne Vrouwe komt te fterven , zoo moet den zeiven zig onthouden zonder een tweede
te mogen trouwen , ende in geval hy in onkuy^heyd oft overfpei word bevonden zoo verlieft hy fyn OtBcie,
weerdigheyd en kerke, zonder hope van noch oyt in bedieninge te komen .-by geval de Vrouwe desPrief.
ter word in overfpei bevonden, zoo zal den zeiven zig van deze onthouden, ofte hy zal berooft worden
van alle fyne kerkelyke bedieningen; boven-diën zal men de overfpelige Vrouwe den neus affnyden, ende
den Man met den welken fy zal hebben te doen gehad, zal gecaftreért worden , het zy dat hy eene wet-
ti^ge Vrouwe heeft oft niet; het welke ik aldaer hebbe eygen-oogig zien gebeuren : alfwanneer nu eenen
eer Prlefteren komt te fterven, zoo zal des zelfs Vrouwe niet meer ertrouwen, ende in geval fy een ander
houwelyk heeft durven aengaen , zoo zal fy, dit kenbaer zynde, worden verbrand; doch als fy voor hoer
wilt loopen , dit zal fy ongeftraft doen; het welk aldaer onder diergelyke foort het groótfte gebruyk is ;
ende dit fchynt my welde gewigtigfte reden te zyn, dat die land-ftreke zoodaniglyk vervult is van de hoe-
reryen; want dufJanige Vrouwen zig niet willende onthouden, begeven zig tot diergelyk leven. De Die-
ven , als fy geen zwaer en fchaedelyke dieften hebben bedreven, als ook andere kwaedwilligers die de dood
Jioch niet hebben verdient, worden gecaftreért; op dat dufdanige geene kinderen voortsbrengen van dier-
gelyken aerd ende boofaerdig leven; waer van fy voor reden geven : dat men uyt een kwaed ey zelden
ziet goede kiekens uyibroeyen; ende als ik by den Koning van Armenien was, wierd my verhaelt, dat de
Koninginne in haeren dienftmeer danlèftig gefnedenen had. Den Koning, met.fynePrincen en alle fynen Adel,
is zeer toegenegen om het Woord Gods te hooren, aen wie het zelve dagelykx ten dry neren van de Mo-
niken word zedelyk uytgeleyd : deze noemen fy ^etrapethe. Sy gebruyken hier in zeer dikwils de uytlegr
gingen van den l-I. Joannes Chryfoftomus, Gregorius Nazianzenus, ende Cyrillus; welkers naem fy met een
Î Kyrillus -jytfpreken; fy zyn zeer godvruchtig en zediglyk in hunne kerken; zoodaniglyk dat fy tot den
fpiegel van andere Retigien komen te dienen , ende zelden vind men 'er onder hun die men kan befchul-
digen van ongeregeltheden ofte geene genoegzaeme onderwyzinge : alfwanneer den Biflchop de Miffe cé-
lebreert, zoo heeft hy fyne omftaende bedienaers : eenen Diaken, eenen Subdiaken, en eenen Acojyth; die
met eenen aldergrootften luyfter, met fyne bedienaers, de gewooaelyke plechtigheden hun'er iagriiicie
yoltrekt.
ocr page 28
rAN HET Î Î TL IG L J Î
ΠΠΤ X III. Î Î Î F D - S Τ Ï
Î.
Befc/iryvinge van -Egypten.
Î Ls ganfch.^rmenien badde doovreyft, hebbe ik mynen weg voordgezet nae Cappadockn, van waer
ik ben overgezet op Cyprus : hier ben ik tefcbepegegaen en aengeland t^Tyras, ende wederom van Tyms
ben ik langs den oever van PahjUnen afgegaen tot aen den mond van de riviere den Nüus: daer bezigtigde
ik Phanmn , eene zeer aenzienelyke ende fterke bebo]werkte ftad,doch onbewoont;aengezien de inwoon-
ders deze hebben moeten veriaeten door de menigte van ferpenten, die zig daer rond-om bevinden , die
vele van hun hebben orogebrogt en de andere door vreeze vluchtig maekten. Van deze verlaetene plaetie
rekent men twintig mylen tot Taphkn^ dat ook Taphnes genaemt is; hier word van gemeld in den 78 Pfalm
j. 43.. Sy is gelegen in het land van Gejfen, waer Wn zeer dikmaels gemeld word in het Boek GemÃs, be-
zonderlyk cap. 45, 46, en 47. Dit was eertyds een lu}fierl}ke ftad , doch nu aenfchou-ft't men'er
Biet, dan de overblyfsels van haere verwoeftinge. Vyfthien mylen van Taphnes is Memphis gelegen, dat
men nu Damiaten meynt te zyn ; deze Had laet niet over dan eenige wynige teekenen van haere vorige
gelegentheyd; iy was afgelegen twee mylen van de Zee ; men vind daer ontrent een groot Magazyn daer
de Icheperi aenleggen, en hunne goederen in ontlolTen : de land-ftreke is even als die van Taphnes over-
vloedig in tarwe, vruchten ende bynae alle goederen, die dienen tot onderhoud en nooddruft van den
menfch TJyt den A^i/us fpruyt eene riviere die haeren loop neemt langs Taphnes, tnde. voorder langs Phar-
men ;en dit is de eerfte haeve'naeftde zeyde van het H. Land : een tweede haeve fpruyt uyt een rivier van den
Nilus\ aenzienelyker als de voorgaendedie zig dry mylen van Damiaten in de Zee ontlaft: de derde haeve
is in Akxandrim, alwaer den Nilas zig yoor het grootfte gedeelte met de Zee vermengelt; deze is afgele-
gen van Pharmen, alwaer den eerften arm van den Nilus zig in de Zee verfpreyd, hondert-en-twintig my-
len ·, ende dit is de lengde van /Egypten ten zee-kant. Van .Alexandrien nu, tot JBabylonien, rekent men ook
hondert-en-twintig mylen, opgaende tegen den ftroom van den NUus; maer als men van Pharmm langs
Taphnes en Damiaun gaet, zoo zal het enkelyk eene ryze zyn van hondert mylen tot de ftad Babylonien,
ofte Cayren, ende Jangs hier vaert men, even als langs den Nilus, tegen den ftroom op. Als men nu yan
Babylonieu reyft nae Sycmm, de welL ten Zuyden het laefte gedeelte van Aegypten is ; zoo word
deze reyze gerekent op,twee-iiondert-en-veertig mylen ; aldaer begint Ãthiopien , άζΠmen heden Nabien
noemt: men zegt dat aldaer den H. Evangelift Matthäus het Evangelie gepredikt heeft. Als ik van Da-
iniizren opwaerts ging langs de riviere den NUas, zoo ben ik tot yibJelen aengekomen, ende van daer ver-
trekkende, kwam ik töt Maufoten aen; alwaer .den Nilus zig in twee armen fpreyd, welkers klynften arm
fynen loop neemt nae de zee-engte over Pharmen^ van wae^hy zig voorder in de volle Zee ontlail. Men
vind wederom eene andere verdeylinge van den.iVi/ux over het Land-huys ÎÏÏ/Ïαί/ι, welkers arm over het
Land-huys Phatures genaemt, zig met de Zee vermengt; doch dezen en is niet bevaerbaer als de andere
voorzeyde armen. Als men van Semmath opwaerts gaet, voor dat men komt tot Phyton en Kamajfen ,
zoo verfpreyd zig uyt den Nilus wederom eenen arm, den wdken de Zee in-loopt, over een Land-huys
dat den naem voert van Stermon : van deze verdeylinge van den Nilus rekent men vyf mylen tot aen de
Land-huvzen Phyton en Ramujfen, de welke aetegen zyn over d'ahder zyde van den Nilus. Twmtig my-
len van deze Land-huyzen is afgelegen de zoobenoemde plaets Delta , alwaer den m twee verlpry-
dende, bynae ganfch ^Jgypren een eylandmaekt, in de i^edaente van een dryhoekige land-ftreck: den groot-
ften vloed van deze riviere ftrekt zig uyt nae .^lUxanAn , en den minderen nae Damatm. Dry mylen
voorder als Deha komt men tot Hdeopolis, alwaer den NJus zig wederom in twee verdeelt; welkers arm
fynen Joop neemt nae de ftad Pelujien,eiy van daer voordsvloeyende Jangs de woeftyne nae het H. Land,
valt hy aen de ftad raris in de Zee ; ende van hier rekent men ontrent twee dag-ryzen tot Ragaza oite Gafara
en Berjabeé : dezen arni word eygetlyk den waterloop van jegyptcn genoemt, aen den ^vxlken afscheyd
het deel, dat door lotinge het gefiacht van Judas had in bezit gekregen in het Land van Beiotten; doch
men kan hier lan^s met geen fchepen doorvaeren. Hdiopden is een ryk en welderige viekke zonder vei-
tingen, bolwerken of ftèrkten, even als alle de andere plaetfen van Aegypten men vind daer met
eene piaets in haere vel-^ingea, als Akmndrlm en BabylonHn. Van lidiopoka tot Babylonica rekent men ze
ocr page 29
xxiv NJÃWKEURIGE BBSCHRmNGB r^N'T Î. LAND.
ven mylen; deze is eene aldergrootfte en woefte ftad, gelegen op den oever van den Nyl , door welkers
midden een riviere loopt die uyt den -Nyl haeren oorfprong neemt, ende zig wederom op een ander plaets
in den zeiven ontlaft- Twee mylen van Bahyhnim aenfchouwt men die dryhockigz pyramiden, é\e om hunne
groote konft ende wonder, geacht zyn als een der zeven wonderen van de wereld : van deze rekent men
twee mylen tot Theben; hier is ook aengrenzende de woeilyne van Theben r waer eertyds een groot getal
van Moniken hunne woonplaets hebben gehad. Hier ftaet te bemerken, dat van Babylonien tot Syenen ,
van-een-gelegen twee-hondert-en-dertig mylen, den Nyl niet eenen arm, beke ofte riviere van zig geeft ;
maer altyd zonder aenpaelende wateren fynen eygen vloed heeft. Het Land van Egypten is bynae ontoe-
gankelyk; want ter Weft-zyde word het beipoelt door de groote Zee, tegen udfriken is de woeftyne van
LybUn en Phiknoren, ten Zuyden is de woeftyne van Theben, zig uytftrekkende tot aen de roode Zee ;
om door deze woeftyne te trekken, heeft men dry dagen nóodig, eer men komt aen eene plaetfe Bevonicc
gezeyd; ende dit is eene haeve van Egypten j gelegen aen de roode Zee, daer men langs nae Indien vaert.
Langs den Noord-ooften en den Noorden nu, heeft ^Egypten een zeer groote woeftyne die zig uytftrekt
tot aen het H. Land, in de welke de kinderen van Ifraël uyt AUgyptcn vertrokken zynde, veertig jaeren
hebben verbleven. Jof f. 6 ,in dit landfchap heeft eertyds de Chriftene Religie uytnemende gebloeyt, heb'
bende vele duyzenden van Moniken , menigvuldige Abdyen ende Kerken; want de Saracenen hebben my
verhaeltjdat in Babylonientn Cayren alleen (dit hebben twee fteden geweefk die nu in-een getrokken zyn)
meer dan veertig Kerken bevonden worden, het heeft bynae ontellyke vlekken , ende zoo menigte van volk,
dat het onnoembaer fchynt, die alle ftaen onder de heerfchappye der Saracenen. Tuffchen Heliopolen en Îa-
bytonten wovd aengewezen de plaets, alwaer de H. Maeghet met het Kindeken Jefus ende haeren Bruyde-
gom Jofeph verbleven heeft, als fy van Judeën vluchtig was voor het aenfchyn van Herodes. Matth, c. 2 ,
f : 14 en 15, daer is ook gelegen den Balfem-hof, die befproeyt word van een klyne fontyne, doch die
zeer fterk haer water geeft, in de welke men zegt dat de H. Maeghet Maria het Kindeken Jefus ge waf-
fchen heeft, waerom deze fontyne niet alleen van de Chriftenen , maer ook van de Saracenen word in
â¢weerde gehouden. De manier om dezen balfem te verzaemen, hebben my de Saracenen aengetoont : ly
trokken een blad van den ftam, ende dit tegen de ftraelen der zon aen-ftukken brekende, ontfangen ly daer
nyt een zeer heldere druppel, zynde van den alderaengenaemften reuk; die fy dan in fleskens vergaedert
hebbende,naeralle kanten verzenden, alhoewel den zeiven zelden onvervalfcht in deze Landen word ge-
"brogt: ook zeggen fy; waer 't dat men dit tegen de zonne niet brak , dat men'er geenen balfem zoude uyt-
haelen : voords hebben de Saracenen eene tweede fontyne gegraeven, om dat de eerfte den hof niet ge-
noegzaem kond® bevochten, waer uyt vier oflen het water aenbrengen tot bevochÃDge van den gemelden hof
Î Y Î D Î.
IKLEt··
ocr page 30
INLYDINGE TOT DE GESCHIEDENISSEN
BES NIKUW TESTAMENT.
D ΠHiitorie van het H. Evangelie ftelt ons voor de gzbortt, het leven» de daden» herinnen »dc mirakelen ^
het lyden, de dood y de verryffenis r éQ liemelvaert van den eenigen Sone Godts menich geworden ^
Jesus Christus onfen Heere en Zaligmaeker; en fy zal oas te feemen door de gratie van den H. Geeft ver-
toonen , wat bemerkingen, befluytingen , voornemens, oeöèningen wy uyt fyn Goddelyk leven moeten trek-
ken, om den Zaligmaeker uyt dit droef ballingfchap tot de gloxie,.de welke hy nu'by fynen Hemelfcheiï
Vader hier boven is bezittende^ te können volgen.
|
f^. Hoe noemt men het Tweeden. Deel van den Bybei ?
A. Het Niaw Teltament.
V. JVnetom word dit genoemt het Nieuw Teflament?
ΠOm dat dit Teitament is liet Kieuw Verbonn het gene Godt heeft aengegaen met alle de Natieader wereld doo? JESUS CHRISTUS fj'iiea Zaon, welken uaer onderitaen te hebben de dood om oiife zonden af-te-wairdieii in fyu Bloed , heeft uytgeftort fynen Heyli;g-en Geelt in de herten der Geloavigen, om dae? in te pfiiaten de levende en in- wendige Wet van de LiefdeGods, en ojn in de zelve te zyn ais tot pand en verzekering van de eeuwige goederen welke het Oud Teitament of Oud Verbond niet uytdruk- kelyk en beloofde nochte door kracht van zig zelf en konde geven : want al is 't dat het principaelfte eynde van Godt in't geven van fyne Wet geweeft is het g,eeitelyk en böven-natuerlyk van fyn volk , zoo. in dit leven door de heyligheyd der zeden, als in het ander door de eeuwige zaligheyd , volgens dat Tobias zeyde :. Wy zyn kinderen der hej^ligen ( van. Abraham eji andere rechtveerdigen van het uytverkoren volk>en.wy verwachten dat leven , \welk Godt geven zal aen de gene die in fyne 3:etrouwig.heyd altyd biyven: nochtans wierd in de oxide et gemeynlyk jnaer den tydelyken loon uytgedrukc , op dat het zmne- ivk volk als met de huud tot Godt geleyd zoitóe wor- d'en ; bewaert zynde de uytdrukkelyke beloften van dfi eeuwige goederen voor de nieuwe wet eu alle die de welke door den geeft aen de zelve zouden toebehooreii, die dfi jechtveerdigheyd en gehikzaligheyd niet en konden be- komen door de Wet, maer door het geloof in Chriftum.
y. JVaerani noemt gj. dit Tv&edm D.td van den HybeL^ Tefiament ?
A. Om dat bet behelft den laefieit wille vaa Chriftus welken hy beveftigt heeft door fyne dood,, wei wetende dat geen Teitament kan ten uytvoer gebragt worden en van eeiiige kracht zyn als naer de dood vuii diën die het g.emaekt heeft, gelyk'er gefchreven iiaet in den Brief van den Ap ftel Paiüus tot de l·Iebl^ee^^wen9 c. 16 en 17 v.
Wie -^yn die de zv-elke rtdit hebben tot het erj-de&el be- looft in dit TeÃament ?
Î. Volgens 'den Apoilel Paulus tot Titus , 3 cap. 7 v. alle die gerechtveerdigt zyn t^Qoi· tle gratie van Chrilius en alzoo kinderen Godts. genoemt worden, en ook waer' achtiglyk zyn : is 't dat wy kinderen zyn , zoo zyn wy ook erlgeuaemen ; te weten erigenaemeu Gods en mede- erfgenaemen ; Chriiti, gelyk den zelven Apoitel zegt tot de Romeyneu , 8 c. 17 v.
JVelie de erf'giften van dit TeÃament?·
Î. De gaeven en "gratiën van den H. Geelt, het waer Geloof, de oprechte boetveerdi^lieyd, de vergifl'enii der zouden» en het eeuwig leven. |
F". Ψ'ιε is dtn uytvoerder van dit lefiamtnt ?
A. J-)en H. Geelt, die zynde genaemt den vinger GodS» volbrengt met een wonderlyke kracht alle de artikels vaa dit Teitament.
f^. Wie ryn de getuygeu να,η dit TeÃament ?
Î. De ÎίÎ. Engelen , Apolielen,, Martelaers , en ge- trouwe Dienaeren, Gods
y. Wat verfphilis'er tuffckeit het Nieuw en 't Oud TeÃament ?
Î. I. Het 'Oud Tellament verbeeld oas Chrilius ouder het duyiter dekfel der Figueren ; maer het Nieuw geeft ons fyn waerachtig Lichaem levendig en volmaekt. 2. Godt heeft· gefproken in het Oud Teliament door Moyfes en de Propheétea ; in het Nieuw, fpreekt hy dooï Jelijs Chriftus fynen Zoon. 2r Het Oud'Teliament is gegrondveli: op een verboiul van. een harde onderdaaigheyd; het Nieuv/ heeft tot grond-ileen een verbond van. gratie en liefde. 4. Het Oud Teitament beloofde maer tydelyke g:o.ederen aen die de welke onderwoJpen waeren aen het jok der Wet; het Nieuw belooft de eetiwige goedereu aen alk die leven doOr 't Geloof van Chrilius, zoo in 't Oud als iii 't Nieuw Teitament. 5. Het verbond op den berg Sinai gemaekt be- i^iti^cfe alleenlvk het huys van Ifi-aël: maer het Nieuw IS algemeyn, en feekt zig uyt tot alle kinderen der men- ichen. 6.. Het eerfte wierd beveftigt door het bloed der llach-oöereit van liieren en bokken; doch het Nieuw is door het bloed van. Gods Zoon zelts bekrachtigt: en dit laeite is het eerfte in he.t oogmerk van den Opperiten Wet- gever ; alles, wat in de Boeken vaa het Oud Teitament g,eichreven. is, heeft fyn betrekking tot het zelve. 7. Den geeit van vreefe en dienitbaerheyd is diën van d'oude Wet : den geeft van liefde en vryheyd Ls de ziel van de Nieuwe.
Het Oiid verbond was voorby-gaende, en moeit maer eenea zekeren tyd dueren : maer het^Nieuw is eeuwig, en moet zig tot alle eeuwen en tot alle geweften der aerda uytbreyden..
^ Heeft het Nieuw TeÃament geenen anderen noem ? A. Men noemt het ook, de Nieuwe Wet, en de Wet der gratie.
V. Waerom word het genoemt: Nieuwe Wet? A. Om te onderfcheyden van de oude Wet de welke fy te niet «edaen heeft, om dat die geene volmaektheyd geven en konde, te weten nochte gratie, nochte vergilienis der zonden : hierom is ia haer plaatfe de nieuwe evan- gelifche Wet ingekomen door Chriftum, die de Wet we- gens de zedelykc geboden, οΠMoralia, vervult heeft, de z.elve heritellende in hacre eerfte volmaektheyd die nu niet meer geplogen wierd onder de Joiien. Τ en opzichte vaji haere uytwerkiug· word fy ook genoemt Nieuv/e Wet, om dat den eygendom van de Wet van Chriftus is , ojjs te vernieuwen in de rechtveerdi»heyd eu heyligheyd die |
ocr page 31
|
wy verloren hadden : dairom volgens den Apofiel Wer in Clirip.0 eenige nieuwe creatuere, dz odde dingen ^yn voorby- g<r.gddn , dat is : ZOO wie door het Sacrament des Doop- fel5 eene ni^^uwe creature geworden is ·, dien zyn alle de oude dingen af-genomen_; te weten, de zonden, de ilaver- nye der Wet , de oude Sacramenten , lacrilicien en ce- reraonien ; en die zyn nu verandert in nieuwe , als in fchoonheyd der gratiën, in vryheyd des Evangelie, in Sa- cruraenten , Sacrificiën , en Cereraonien der Wet Chriiti. Ziet, alle dingen zyn nieuw geworden door het Nieuw Teltament, aldus ook genoemt ten opzichte van den tyd, om dat het is de laeiie Wet van Godt gegeven. l·^. IVaerom is fy ge^eyd, Wit der gratie ?
Om dat-fy geeft de gratie welke het Oud Teftament niet en beloofde , nochte en kon geven als door het ge- loof in Chriftum toekomende.
Gaf Godt gezne gratii in het Oud TeÃument ?
Aengefien Godt wilde, dat fyn volk uyt geheel hun hert hem zoude beminnen en alle lyne geboden onderhou- den tot hunne gelukzaligheyd, zoo heeft hy hier-toe ten ininften eenige hulp, gekregen : want al is 't dat de oude Wet niet genoegzaem en was om de menfchen zalig te maken, nochtans was hun van Godt met de W^et eenen anderen middel gegeven , door den welken fy konden zalig worden, te weten het geloof van den Ver toffer ^mj^zï door de oude Vaders gerechtveerdigt zyn,gelyk wy ge- rechtveerdigt worden. Dat ook veele alfdan de heylig- makende gratie door de verdienden van Chriitus by voor- kominge ontfangen hebben, getuygen die de welke in hey- ligheyd hebben uyt-gefchenen in het Oud ïeftaraent: en den bermheitigen Godt heeft aen de andere zoo zeer niet ont- broken , oft hy heeft hun genoegzaeme middels gegeven om te können konïen tot hunne zaligheyd. Dà lieyligen van diè'n tyd geloofden in Chrifms als toekomende, gelyk \vy nu gelooven in Chrillus die gekomen is; en verho- pemle van hem hnnne verloiiing, zoo ontfongen fy daer van de verdienften ; en zynde Joden met den naem al- leenlyk, waeren fy inderdaed Chriitencn, zynde het geloof in Jêfus Chriitus altyd noodig. geweeit ter zaligheyd.
V. Kan men '{tgg^'^ d:zt. de Oude was eme goede PVtt 7
ΠJae ; want ly was goed in zig zelf, hebbende Godt' tot {lichter, die geenen auteur van het kwaed kan zyn ; maer het gene goed was in zig zelf, wierdTomwylen mif- bruykt tot de zonde : fy w'ss ee;i voedfd het gene goed jiynde in zig , de dood veroorzaekt am die het gebruykte met een ongezonde maeg. Niets was'er beter voor Jefus Chriitus als de Wet die hem aen ons beloofde , die hem aen ons dede kennen, en ons tot hem geleydde om aldaer te vinden het gene fy ons niet kon geven. Het Ls, haer raisbruyken en vernietigen, aen haer iet toe--te-eygenen het gene fy niet en kan hebben : fy was wel den regel van het jodfche volk, maer niet hunne kracht ; fy was hun licht, niet hunne rechtveerdigheyd ; hunnen weg-wyfcr , maer niet den weg : fy was als den vermaender die leerde kennen de zonden die iy verbood ; maer fy gaf de gratie niet om de zoaden te- ichouweu, en deu üüudaer heijlig te makea.
t, INLTD TNGB TOT DE GESCHIEDENISSEN
SynQ gebom zal ms doen veragteii 4e. trotsheyd dér weréldiclie menfGhen, die hun-?.elven. door den edeldom van hun geflagte, door de overvloedigheyd van hunne rykdommen, door de grootsheyd van hunne huyzen oft Pahyzen, verheifen en verhooveerdigen boven andere. Want men 7,al hier in't tegendeel den alder-edelften perfoon die oyt bedagt kan worden, als wezeiide volgens fyne eeuwige af-komfte den Sone |
V. TVuer in Ãelt gy de volmaiktheyd en moeylykheyd van de Oude Weti
A, In twee zacken, i. In de onderhouding der dienft-? plechtige geboden die in zeer groot getal waeren. en zeer moeylyk : de Joden tellen in het geheel ,583 geboden gebiedende 218, verbiedende 365 ; volgens andere telt men 613 geboden, 248 die gebieden, en 365 die verbie- den. 2. Hier in, dat de zedelyke ^Vet niet verzelt en was door de gratie van Jefus Chriitus die alleenig haer kan doen volbrengen volgens Godt en in den waeren geeft door welken fy volmaektelijk volbrogt word.
V. Watrom. heeft Godt met roo veel Hrmsheyd het Jodilht Volk gehandelt 7
Î. Om hunne hooveerdigheyd, welke in hun heit voorts- brengende een betrouwen op hunne eygen krachten, hun deed inbeélden , dat fy van hun zelf bekwaem waeren om te volbrengen zoodaenige M^'et als het aen Godt zoude behaegen hun voor-te-ichrvven : maer Godt, om hunne ydelheyd te overtuygen, gaf hun eene zoo moeylijke Wet , op dat fy uyt de memgvuldigheyd van hunne vervallin- gen zouden leeren hunne ziektens, en herkennen hunne zwakhcyd, op dat fy hier door zig verootmoedigende uyt geheel hun hert zouden verlangen, nae den Genees-Meefter.
Waer in fielt gy de r^oetigheyd van de Nieuwe Wet ia vergelyking met de Oude ?
A. Hier in , dat de Nieuwe Wet ons onflaet van die menigte van ceremonien en uytwendige onderhoudingen ; dat fy geheel begrepen is in de liefde Gods en van deu even-naeiten ; dat ly ons ^toe-brengt de gratie die de oude Wet niet kon gevenw -
V. Hae kont gy {eggen , dat de Nieuwe Wet \oeter is als de Oude, gemerkt onfen Zaligmaker {egt , dat het Ryk der Hemelen gewelt lyd^ en dat den weg ter raligheyd eng is?
A. De zoetigheyd van de Nieuwe ÎVet en beitaet niec in te können inilaen ecneu breeden weg , hebbende Chrif- tus ons voor-gehouden dat hy eng is,, dat men moet leven in de verloochening van zig zelf, dag-elykx. fyn kruys dragen, en verzaeken al. het gene men bezit ; liever als Godt met een dood-zonde te vergrammen : maer defe Wet is zoet hier in , dat fy de geboden verzacht door den geeft van liefde en gratie welken Chrillus overvloediglijit uyt-frort in onfe herten.
f^. Wat hehelfl het Nieuw â Tejiamtnt ? A, Geheel de Chriiieliike Leering ; men vind daer de Goddelijke Geboden , de" Evangelifche Raeden ; een zoet gelcy tot de heyligheyd, de fchoonheyd der deugden, den grouwel der zonden , het gebruyk der Sacramenten , de oeflÃning der Goddelijke Deugden , de eerbaerheyd der zeden , en de Myfterien van het Chriftendom. Alles fpreekt in delen Goddelijken Boek tot onderwyfing van alle foor- ten van perfoonen, hy onderricht door de exempels en door de woorden ; de Mirakels en de Myfterien zyn zoo veel grond-regels als fy ondenichtingeu zyn : de verftan- dige, vinden daer ftoffe om zig te oeftenen; de eenvou- dige, om zig te voldoen. Het is eenen boom wiens fchorlfe tot voedfel'dient nen de zwakke, en wiens merg verrukt de fterka, en als'er iemand eeci^e nioeylijkheyd ia ont- |
ocr page 32
' DES NIEUW TESTJMENT.
van Godt, en volgens fyne tydelyke den Sone van David, zien gebóren worden in d'u3'tern:e nêiïeilieyd,
verftooten van een-iegelyk , arm, behoeftig, ellendig, voor fyne gêborte-plaets hebbende eenen verwor-
pen rtal.
rjaerig oft verborgen kven^ zal ook zeer veele onderwyzingen geven aen de gene die het zelve
ι des geloofs in den geeft van aenbiddinge, dikwlls en aendagtiglyk zullen overpeyzen.
|
moet, dat hy zig verootmoedigende zegt tot Godt: Geeft
my kê/mls, Heere , en ik IVet djorroeJcen , en''se on-
<ierhoudf.it uyt ganfcher herte ; en liv 7Î\1 ondervinden het ii'ene David zegt : Heere, de verklahing iiW2r woorden ver- i':cht^ en geefr. kennis aen di kljne, die eenvoudig en Op- recht van herte zyn.
y WelJze lyn de Boeken van het Nieuw TeÃament ?
η De Boeken van het Nieuw' Tcftament zyn i. Het Evangelie, beheliende het gene onfen Heere Jefus Chiif- tus heeft gedaen, geleert en geleden, geduerende-den tyd dat hy geleeft heeit op d'aerde. 2. De Werken der Apof- telen, zijnde de hillorie van de op-komft der Kerk. 3. De Brieven van den ÎÎ. Paulus, van den H. Jacobus , den H, Petrus, den FI. Joannes, en den Î. Judas. 4· ^^^ Veropeubaering van den Î . Joannes. Alle deie Boeken zijn gefchreven op den tyd van ontrent 60 jaeren.
y Noemt ons de. Boeken van het Niemf Tefiamcnt meer in het bedonder.
A. Daer zijn in het nieuw Teftament : vier Bosken van het JCvangelie, eenen Eoek van de Werken der Apüiie- len , veerthien Brieven van den H. Paulus, zeven Cano- nieke Brieven ; te weten , eenen van den IT. Jacobus , twee van den II. Petrus, dry van den H. Joannes, ee- nen van den H. Judas, en den Boek der Veropenbaeving van den H. Joannes ; die in alles zeven-en-twiotig Boe- ken uytmaken , en bevatten 2Ã0 Capittels. En de Boe- ken van het Oud Téiiament bevaLten 1073 Capittels ; zoo ilat die den geheelen Bijbel wilt lefen in een jaer, alle dagen dient te lefeii vier Capittels daer ontrent , dry van het Oud Teltament, en een van het Nieuw.
y. Tot wit lyn di Brieven van den H. Paulus gefchre- ven ?
Î. Den eerften Brief van den II. Paulus is gefchreven tot de Romeynen, deii tweeden en derden tot de Corin- thianen, den vierden tot de Galaeten, den vijfden tot die van Ephefien, den zefden tot de Philipenfen, den ze- venlten tot de Coloilcnfen, den achtften en negenften tot de Theifalonicenfen, den thieniten en elfften tot Thimo- theus, den twelfften tof Titus : den derthienften tot Phi- lemon, den veerthieniten tot de Hebreeuwen.
y Hoe verdeylt men alle de Boeken van 't Ni&uw TeÃament ?
A. In dry foorten. i. In Hifiorifche Boeken. 2. In fcenvan Leeringen der Zeden. 3. In Prophetifche Boeken.
y fydkeiyn de HijloriÃ-he Boeken van 't Nieuw TeÃament?
A. Defe zijn, het Evangelie in vier Boeken, de Wer- ken der Apoflelen in eenen Boek, makende vyf Hifto- rifche Boeken.
Welke lyn dt Boeken van Leering en van de Zedcn. in het Nieuw 'TeÃament ?
Î. Defe zyn , de Brieven ; te weten , veerthien van den Î. Paulus , en zeven Canonieke, makende een-en- iwintig Brieven, zijnde zoo veel Boeken van Leeriiao-"en van de Zeden "
y- Welke lyn de Prophétifchi Boeken, van 't Nieuw TeÃa- ment |
4. De Veropenbaringe van den H. Joannes is den ee- nigen Prophétifchen Boek in het Nieuw Teftament; e'it defen Boek draegt in zig zelf alle de raerk-teekenen van Goddelijkheyd, die men 'kan begeeren , in de zuyveiheyS en voortreffelijkheyd fyner Leering en in de Propheticn wegens den toekomenden ftaet der Kerk, welkers waer^ heyd door de _uyt-komà ten vollen bewefen is. Waerlijk ten onfen opzichte is'er geen zekerder bewys voor de Goddelijkheyd, en de goddelijke ingeving van eenen Boek , als de voorzegging vaii het toekomende, wanneer de zelve door de daed gevolgt word. De goddelijkheyd van defen Boek is altyd van de HH. Vaders herkent geweeft : de derde Kerk-vergaedcring van Carthago en andere Conci- liën hebben den zeiven in den Canon gefielt.
Wat aengaet den Canon der Boeken van 't Nieuw Tefta- ment , men kan juft het jaer niet noemen waer in den zei- ven volkomentlijk vaft-geftelt is ; doch men ziet zulkx wel federt de tweede eeuw der Kerk aeiigeteekent. Eufe- bius getuygt; dat, wanneer de Afiatifche Biifchoppen aen de.i H. Joannes de Evangelien der dry Evangelilten, die voor hem gefchreven hadden, en die openbaer en van al de wereld bekent waeren, kwamen aenbieden, den H. Joan- nes de zelve goedkeurde en aennam ; en op dat hy ver- vullen zoude , het gene daer aen noch ontbrak, ichreef hy het fyne, waer ia hy verhaelde het gene Jefus Chrif- tus in het begin fyner predikatie had uytgevoert, en het welk door de andere Evangelifien overgeflagen was : aldus wierd den Canon der Evangeliiien vali-geilelt. De dry eeriie Evangelien vind men aengehaelt in den brief van den II. Clemens aen de Corinthiaenen , gefchreven voor het Evangelie van den H. Joannes. Den H. Polycarpus in fynen brief tot de Philipenfen haelt ook vyf of zes- mael aen de Evangelien van de HH. Matthiïus en Lucas, zonder nochtans bun te noemen. Den H. Barnabas brengt ook dikmaels in fynen brief de vier Evangelifien by : en het zelve bemerkt men in de zeven brieven van den ïl. Ignatius. Den H. Jüiiinus Martelaer fpreekt wel uytdruk- kelyk en meer als eens van de HH. Evangelien , welke hy zegt door de Apoiiels of door hunne Difcipels gefchre- ven te zyn. Tertullianus om de liandvtóige overleve- ringe te béwyfen, beroept zig op het Evangelie , het welk van 't begin af door de Apoiielen gegeven is, en als ee- nen heyligen pand in de Apoftolyke J<;erken bewaert word; en hy zegt dat de oudheyd en eygen-geloofweerdigheyil onfer Evangelien zelfs hier door bewefen v/ord, om dat de Ketters die vervalfchten. 'Den IL Irenicus herkent niet meer als vier Evangelien; ook fielt hy de oude en eygen- gelöolVeerdige oorfi^rongelyke Schriften der Apofielen te- gen de nieuwe fchriften der Ketters. Hier tiyt blykt, dat den Canon der vier Evangelien van het eynde der eerite, en federt het begin der tweede en derde eeuwe, in de Kerk aengenomen, herkent, en bekrachtigt is door de Apofte- len zelfs, aengezien den H. Joannes de Evangelien van de HH. IVIatthieus, Marcus en Lucas gezien heeft, en den H, Paulus het Evangelie gemeynlyk volgens den Text van den H. Lucas bybrengt. Befen Canon is gefiiaekt door de toellemming der Kerken, en het óórdeel der Biflchoppfen, Π2 |
ocr page 33
|
waer van het grooLfte gedeelte de Apofielen en hunne Difcipelen gezien ea gekent hud.
De Brieven der Apofielen zijn niet minder ej-gen-ge- loo&veerdig , ea der zeiver by-eenzaemeling is bynae van den zeiven tyd als die der vier Jivangelien._ Den ίÎ. Poly- carpvis haelt onderfcheydentlyk aen de ^Brieven van den 'H. Paulus, als mede die van de IIH. Petrus en Joannes. Den H. Ignatius in lynen Brief tot die vEn Pbiladelphieu zegt uytdrnkkelyk viui de Jirieven der Apoitelen : Laet »ns de Brieven van die heylige Mannen als den Kerkelyken Raid aeninerkeii. Tertullianus getuygt, dat de oprfpron- gelyke af-fchriften van de Brieven der Apoitelen noch in fynen tyd op varfcheyde plaetleu bewaerr wierden. Dit is genoeg om te wederleggen die 4e welke voorgeven, dat den Canon der Heylige Boeken van het Nieuw Teftament eeril diep in de tweede eeuw beveiligt is.
33e Chriftelyiie lierk , de erfgenaeme der beloften die iTodt acn de 'Synagoge -Tiad toegezeyt, bewaert z;©rgvul- cliglijk en met eene volkome eerbiedigheyd de .Schriften van het Oud Teftament, als de bewyfen van' haere be- zitting m verkieiing, esa van de verwerping d.er Synagoge: maer m«t ll·och veel grooter zorgvuldigheyd en achting b£waert iy de Boeken van 't Nieuw Teltament, als zynde het bewys haerder aeraieming, den Onderpand van haer geluk ; als eene verklaering van den wille van haeren Va- der en Heere, den Boek van het Leven y Mirakelen en Leeriiig van liaeren Gtodt ·; en d£n regel, welken iy in haer gedrag te, volgen heeft.
Onfen Heere .Jefus Chriitus heeft niets ïn gefchrift mer- jgelaeten ,· zelfs hy heeft aen fyne Ajioftelen uiet belaft , ©m fyn -Leven en Leering te iefchryven. Hei was hem genoeg met d« levende itemme te prediken , -en 'in't open- baer eri in 't bezonder tot het ganfche volk en fyne Apof- telen te fpreken, en geduerende den tyd van ontrent dry jaeren de waerhedeu der zaligheyd hun in-te-boezemen : <loch eer hy hun verliet,, beloofde hy hun, dat hy hun eenen iÃwendigen en onzichtbaeren Meefter zoude geven, â¢die hun in alle waerheyd onderwyfen en alles ingeven zoude , het geiae fy te zeggen of te antwoorden hadden in de -bediening, welke hy hun gaf, om alle volkeren te ©nderwyfen, en 3iet Evangelie doo.r de geheele wereld te prediken. Het was ingevolge defer beloften, dat de Apoi- telen vyftig dagen iiaer de Verryffenis van Cbriitus den H. Geeii; ontfiiigen ; en dat fy door fyne ingeving beweegt cn door fyn licht beÃraelt, ons hebben naergelaeten de heylige Evangelien, en. de anderfi Boeken des Nieuws Tef- taments , welke wy recht als Tiet Werk vau Jefus Chriiius Ãclf, door den vinger Gods gefchreven, aenmerken en met een goddelyk geloof aenneraeii. Men zegg£ dan niet : â ^zoo fpreekt den H. Auguftinus) Zalig zijn gene, die den Zaligmaker gezien en de woorden des levens uyt fynen mond gehoort hebben ; want veele van -die iebben .hem vervolgt en doen iterven : maer veele van ds gene die .hem iiiet gezien hebben, hebben .in hem gelooft. Het gene hy tot het vo-Ik gefproken heeft, is ten onfen opzichte ge- fchreven en is voor ons bewaert,, op dat wy in hem ge- ieoviüde., 'teeuwig ievea zouden bekomen in fynen Naem. |
f^. Wat heteekent dit ^voord-, Evangilie ? A. I'Iet .beteekent uae de letter; gelukkige tyding van onze verlolling en verfoening met Godt door .Tefus Chrif- tus fynen Zoon. Dit woord neenit men gemeynelyk vaor de geheele Hiftorie van het Leven en de I)aeden vim ,Jefus Chriitus.
l·^. Wat bchelfl 'het Evangelie:?
A. Het begryp der Leering tii-e Jefus Clitiftus is komen aenkonvligen van den Hemel aen de menfchen, de wyfe boe hy geleeft heeft Â·Î¿Ï de aerde , en de voornacmfte zae- ken welke hy gedaen heeft voor onfe verloHing.
V Hoe leerde Jefus Chriflus aen dc mejifchcn xiefe Leering äie hy was komen aenkondi^en ?
_ Jefus Chriftus onderrichte de menfchen in defe Lee- ring met levendiger itemme door fyne Predikatiën; maer voornameatlyk dóór de heyligheyd van fyn leven het -welk altyd zijn zal een volm'aekt voorbeéld van het Ievea liet gene moeten leyden alle die zig willen beroemen te zyn lytie Kfcipelen
Wie herft het Evangelie >ge,fc7iwen 9 A. Vier Heyligen, gemeynelyk genoemt,.de vier Evan- geliften., die zijn , den ÎÎ. Matthieus , den H. Marctis , den ÃL Lucas en den H. Joannes; maer den H^ Geefi is daer van den èerilen en voornaemften auteur geweeft.
V.. Waerom. ie.gc gy, dat den H. Geefi is geweeji den eerfinn en voornaemÃen auieur van hei Evangelie 3
A. Om dat het is geweelt den H. Geeft die heeft inge- geven aen de vier Evangeliften het gene fy moeften fchry- ven, en de maniere op de welke fy het moeften fchry ven; in dier voege dut wy moeten aennemen al het gene de vier Evangeliften hebben gefchreven., als kiomende van Godt zelf.
V, Waerom vier EvangeUÃen was ecnen niet genoegiatm om het Evangelie te befcliryven ?
Î. Eenen alleen zou genoeg geweeft hebben om vaö- â rte-ftellen de waerlieyrd van \ Evangelie, zijnde het werk- cityg van den H. Geeft ; maer den ïleere heeft deze zelve waerheyd willen beveftigen met een grooter gjetal van ge- tuygen ; aiiet zoo zeer xer ©orzaeke van de waerheyd in zig zelf, als tot eene grooter ovcrtuyging en zwaêrdere veroórdeeling van iy.ne vyanden , als zegt den H. Chry- foilomus.
· Kómen defe vier â EvangeUÃen ov.er-een ? _ A. Jae, in de voornaemiie zaeken , en die betrekking hebben .qp de waerheyd van de Religie , de zaligheyd der ziel, en de regels der zeden, zonder malkanderen noch- tans te raede gegaen te zijn over hunne Schriften ; en is 't dat fy op eenige plaetfesi onder hun verfchillig fchynen» zullvx is eene .preuve dat het gene ly gefchreven hebben, waerachtig is; en defe kleyne verfchilligheden zijn minder in de zaeken zelf, als .in de maniere vanze .te verhaelen. 'Zoo dan alhoewel fy hier of daer verfchillend fchyneu , nochtans zijn fy niet ftrytüg den eenen aen den anderen.
In wat tyd heeft den H- Matthieus fyn Evangelie gi" fchreven ?
Î. In het aéhtfte jaer naer het Lyden van Chriftus, liat .is, in 't een-en-veertigfte jaer vau de geineyiie Tydreke«·
4 J^LTOlNi^E TOT DE Q^SCHIEDl^NJSSBN
De äa^cn A-an fyn meerdcrjacrig kven, de welke noiiwkeurigiijk m Hiftörje verliaelt Îvorden, zul« len ons Gvervloedelyk aenwyzen, met wat eene begesm wy ontfteken moeten ^syn tot de glorie van Godt, lïiet wat Ikfda gedreven tat onzen even-naeften, ea met wat heylige opkwznthzyd bezorgt over ons eygei> welven;: want wy zuilen daer aenibkouwea het waeragtig en ooT^ronkeiyk voor bééld van de Goddel j'ke |
ocr page 34
|
lïiing, getyk bynae alle de -oude Griekfche Hntidfchrifceà â¢te kennen geven.: het was v..oor fyn vercrek uyt het land van J-udeën -om het Evangelie , in de afgelegene gewelien â te gaen prediken., dat hy door de geioovigen van Palei- tina verzocht wierd , om het .verhael, van het gene ly uyt fynen â¢'fcond gehoort hadden, by hun te keten dus Ichreef hy fvE dat i«, de blyde .boodfchap van
.de zaligheyd en de .verlolüng van het mcnfchelyk ge- flacht, door oiifen Heere Jeius Chriilus iiytgevoert. Ei- nige Oud-Vaders,Ichryven, dat hy daer toe verzocht wierd, of den lall daer .t®e'ontfing' vae wegens .cle Apoftelea : ihier in zyn de Vaders eealtemmig , dat hy den eeritan ;geweelà is, die .het Evangelie gelchreven heeft ; en don xang di£ ,iy in alle de Af-fchriften van het Nieuw Tel- tainent bezit aeu het hoofd der andere E.v.angeliften, is ,daer oèk een genoegzaem b£wys van.
Is 't Qrigiiieél van dit. Evangelie ergens.te vinden geweeji^ A. Het oorfprongelyk .Schrift volgens jde eenpaerelyke 'Over-een-ilemming der .Qude, in ,het Hebreeuws .of Sy- riaks gefchreven, bleef meckelyken tyd .ongefchoaden in ,de handen der eerfte geioovigen ; het zelve was in Palef- .iinen gebruykelyk onder de Joden die tot het Chriilen- <iom bekeert waeren : fy bragten dat van Jerufalem nae , toeB fy kort voor .de laeite bekgéring van Jerufa- Jem door de Romej^ien, derwaarts weéken : van PeUa wierd dat Evangelie in Decapolis verbreyd, en door geheel het land aen de everzyde van de Jordaeii ; en^tle Chriiienen van dat geweft bedienden zig' daer iioch van .ten tyde vaneen il. Epiphaiiiiis, en van Eiifebius. Volgens dat .defeii laeiien jScIiry ver zegt : is .dit Evangelie , in het Hebreeuws ge- fchreven, gevonden op het eyaide van de tweede eeuw â¢door Pantisnus , die van de Stöïiche Wysbegeerte , of Phi- Jolbphie, overgegaan was tot het Clmlieiadom., en gereyft was tot in Indien om Chriftum te verkondigen , alwaer .den H. Bartholomieus het -Evangelie van .den iL Mat- thfcus had achter-gelaetCH als hy het G eloof aldaer gepre- â¢dikt had. Den H. Hieronymus zegt, dat Pantix?nus dat Exemplair weder te Alexandrien bragt, en den voorzey- <den Leeraer .verzekert, dat den Hebreeuwfchen Text van iden Î Matthieus in het Boek-zael vaii Pamphilus te Cefa- reën in Paleltinen bewaert wierxl ; "tiAelk tot bewys kfai «ienen,dat het zelve van Alexandrien nae .Cefareèn was overgobragtten waer raeu «eyde, dat .het Schrift van Alexandrien het ooriprongelyk en dat van Ceiareön maer .een enkel naefchrift geweeft i«. ;Den zeiven^H. tlierony- mus getuygt, dat.hy een Af-fchrift van het Evangelie .van den.H, Matthscus in het Blebreeuws gehad heeft, en .het Jidi's in het Grieks en hi het Latyn o-ver-gezet heeft : hy .zegt ook , dat Ouigenes het .zelve zeer dikwils senhaelt, en dat hy., als ook den H. Epiphanius , .niet meer .en twyffelt , ef ,het is ^.oorfpr&ngelyk Schirift .van den H. IVlätthiEus. Dus wierd .den oopfprongelyken Hebreeuwfchen Text noch bewaert ten tyde van de:HH. Epiphanius en Hiero- ijiymus. Theodoretus .en Suidas .zeggen , dat als men ,in het jaer 488 op het Eyland Cyprus ontdekte het Lichaem van den H, Uaniabas, men op fyne borlt vond .het Evangelie yau .den H. Matthicus, het \v'elk zoo mem geloofde , met 4e eygen hand van den H. Barnabas op een hard en .koite- Ijk hout gefchreven was, en eenen raerkelyken tyd ^se Conltantinapelen bewaerd wierd, waer in zeWs alle jaertai ^p .den I)oxaderdag der goede wéék gele-feu wieixl. Dit Evangelie was .niet in het Hebreeuws maer in het Gritiks â gefchreven ; het gene kan doca oordeelen , dat'er .zelfs .ten tyde der Apoltelen reeds gezien wierd een echte .over- zetting van het Evangelie van .den H. Matihieus in .de ^.riekfche Tael. |
Waerom noemt den Î Matthcsus fynen Boek ^Evan^geli-e-j^
A. Om J.at .don H. Matthieus aen alle menichen aeiikyn- digt ,de vergiflenis van hunne zonden, de verlolltogfi uyt,de ftratfea die ly verdient hebboa, hunne rechtveerdïge iicf~ Jig-making, hunne aennemiiig tot kinderen-Gods, iiet ta-f- deel van iyn Koningryji ,.de glorie van te wordea .de hroe- .ders van lynen Zoon. Dit zyn de gelukkige tydingen en de aldertreffieiykite die fy konden hopen.
iV^at b&j'chTtef voamaementljk den II Matfhieus in '£y9 Hvangelie ?
A. Den H. MatfliieusTioud zlg voornameiiöj^k ojvaen .ite ityddyke voort.skoming van Jefus Chriilus om te doen cieq aen de bekeerde.Joden , dat Jesus van Nazareth .w.aerelyk was van den Ham van David vaai wie-den Messi&s belooft aen hunne Natie, moeft voortskoraeii ; hierom in ^e toe-eygÃ- ning van ^e vier myiiieke Dieren, van den .Boek der Ver- ö.penbaeringe aen uie .vier Evangeliiten, w-o-rd den H. Mut- thaius verbeeld door het gedierte wiens aanzicht gelyk .was ,aen dat v.an eenen menfch ; om dat defen Evungeliii Chriikis bezonderlyk voorftelt volgens fyn nienfchelyk leven., en Vffi- -gens .de meufchelyke w-erken ,4loch op eeiie geddelyke wyft uytgevoert ; zoo dat volgens den H. Auguiïkius -het voor- «aemfte.oognLerk vanitlen H. Matthieus in fyn Evangelie ge- .weeft is , om het Koninglyk 'Geflaöht van Jefus Chrilius ie â yerhaelen, en 'het menfchelv'k leven , het welk /hy .onder de raenfchen geleyd heeft, té vertoonen. In -hfiC bezon-fler iheeft hy «ig bezig gehouden, om-öns de weriten en de ke- ringen te befchryven, in welke den Zaligmaker fyne Godde- lyke Wysheyd en Majefte^'-t eenigiins gemaetigt Jieeft, om "to voorbeeld van fyn Jeven des te -meer nae onfe zwaklaej;d;ie fchikken. Den H. Eva»«-elift bewyft tegen-de Joften , ctbe ;beftreden de Godheyd van Chriims., dat Jelus den Zoon <vjm â¢Godt, Menfch geworden en iiyt ee» Maegd gebere^i is :;.4at -hy gekomen is.om.de Wet te^yeimiiken, en niet.om de Zülvfi te vernieti"'en · dat fyne .w-ondere werkeH geenaiytwürkiele« der menlcèdyke behendigheyd of van-eenige bedrjegerye.SH ^vn : maer.dat de .zel^^e waerachtig en goiklèlyk zymie.,,oa- twvftelbaer bewyfe^ , dat Chrifius. den Messïas is.
â K Hoedanig.is den jKei^an Jehryven v^n dejen M-vangeTtfi·^
ΠHy is kört en bondig in het verhaelen der daeden.^^ga befchryft beknooptelyk de Mirakelee .van Jefus o-elyJi Dök den H. .Joanne«hy betracht meerder ons te-ilelleii de woorden van JefusiChriftus al« iyne MiräkeleiJ« Den H- Matthaaus heeft dit,eygen,i]atïhy groote zorg gehiii heeft om aen-te-toonen dat^Chriittts vbibragt ^.eeft^dJau^ Voorzeggingen,in het i eay. het 22 en
liefde 1 vsn 4e bermT^rtiglieyd tot de ellendige meofclieii, van de Qodmoedigiieyd , ^a»t«5®edigheyd j wme- :kinge zyns zelfs , geeft des gebeds, genegentheyd to.t de eenigbeyd, begeerte tot he-t lyden, .en vau ^lle wandere Chriftelyke deugden.
Wy 'Znlien zdfs «nze aldergemeynte en flegtfte werken, als ftaen, gaeia, vernteeyd zyn, zitten, eten, â¢drinken, flapen, en^;. bezonderlyk .kennen heyligen, indien wy de zelve (behalven ^ndeje goede inzigteia^ |
ocr page 35
|
6,15, 17 en 23 V., het 3 cap. het 3 v., het 4 cap. het 14 en 15 v. en in geheel het vervolg van fyn Evangelie , vermits hy gefchreven heeft tot de Hebreeuwen in hunne tael ; hy heeft zig bezonderlyk opgehouden aen het gene betrekking heeft op de zeden ; waerom den H. Ambroiius zegt, dat geenen anderen Evungeliil,in een breeder vcrhael getreden is, als den H. Matthieus, nocht ons eeuige regels van levea en- zedelyke leiTen gegeven heeft, die met de IMenfcheyd van Jefus Chriihis over-een-komftiger zyn.
f^. Js dtti H. Matthaas den cerjün dit het Evangelie· §e~ fchreven heeft ?
A, Jae ; en het was behoorelyk, dat den IL Matthieus die zig bekeerd had naer menigvuldige zonden, den eerlten aen- kondigde defe bermhettigheyd van den Verloiler die geko- men is om te roepen, niet de rechtveeniige ,· maer de zon- daers ; zoo dat dit Evangelie wel mag genoemt worden,vol- gens de uytdrukking van eenen ouden Schryver , het Evan- gelie der zondaers, dat is te zeggen : eene gelukkige tyding voor alle de zondaers die in den perfaon en in de Schriften van defen bekeerden Publicaen vinden de ahiergrootfte re- tlens van vertroofting en van hoop.
V. Voor wie fchreef den. II Matthaus voornamtntlyk fyn Evangelie ?
A. Voor dij bekeerde Joden van Jerufalem en van Palef- tinen ,,die hem daer toe verzocht hadden ; hierom fclii-eefhy in de tael der Joden; dat is te zeggen, in eene tael gemengelt met Syriaks en Chaldeeuws , gezeyt , Syro-Chaldeeuws, welke de Joden alfdan fprakén in Paleftinen, en die de ge- meyne fpraek was van de Hebreeuwen van dien tyd. Men verdeelt dit Evangelie in acht-en-twintig Capittels-
V. Door wie is het Evangelie van. den H. Muttho-us over- geiet in, het Grieks ? |
A. Zulks is onbekent; maer defe eerfte overzetting van liet Evangelie van den H. Matthscus in het Grieks,word voor autentiek gehouden en dient voor Origineel, aengezien het oorfpronkelyk Evangelie van den H. MatthiEus nu niet meer gevonden'word : de Griekfche Overzetting is zeer oud, en zelfs van den tyd der,Apoftelen. De Latynfche Overzet- ting , die niet min oud is, is ook van eenen onbekenden, doch jiauwkeurigen en getrouwen Schryver, I'. Zegt ons^ wie was den H. Matthxus ? A. Den H. Matthieus was den zoon van Alphocus , eenen Galileër van geborte, eenen Jood van Gods-dienit, en eenen Tollenaer van beroep. De andere Evangeliiten geven hem den naem van ieci', en fpreken niet van fyne hoedanigheyd van Tollenaer^ of van gevolmagtigheden om de fchattingen te ontfangen ί om dat defe bediening onder de Joden gehaet en verachtelyk was, gelyk den H. Hieronymus aenmerkt. Den H. Evangelift heeft zelf die achterhoudingen niet gebruykt, maer hy heeft fynen naem en beroep zonder omweg bekent gemaekt; om dus de grootheyd der genaede, die Chriftus Soor hem tot het Apoftelfchap te roepen, hem bewefen had , des te krachtiger te doen uytmunten, en te toonen, dat nie- mand van de Goddelyke Bermhertigheyd heeft te wanhopen, volgens dat den H. Chryfoftomus en andere Leeraers bemer- ken, Hy liad fyu woonplaets in de Stad Ciipharnaum, doch fyn Tolhuys buyten de Stad , en aen den oever van de Zee van Tiberias : daer ter plaetfe was hy,toen den Zahgmaker hem riep om hem te volgen, Hy volgde Chriftus, beweegt zynde door fyne wondere werken, die ook door den luyiter van fyn aenzicht en de.Majefteyt van de bedekte Godheyd zelfs met eenen oogflag imand konde trekken , zegt den IL Hieronymus. Sedert fyne bekeering en keerde hy niet meer weder tot fyne voorgaende bediening ; en in het zelve jaer van fyne bekeeringe wierd hy tot Apoftel verkolen: nu word hy den zevenften, nu den achtften genoemt onder de Apofte- len ; hy zelf ftelt zig den achtften. Den toenaem van Alphxus, of loon van Alphceus, die hem door den H. Marcus gegeven word, heeft fommige oude en nieuwe Griekfche Schryvers doen zeggen, dat hy eenen broeder was van den FI. Jacobus, den zoon van Alphccus, of den kleynen zoon ; doch zulks heeft geen waerfchynelykheyd. Dat den H. Matthieus den zeiven is met Levi, don zoon van Alpheus, van welken de HH. Marcus en Lucas fpreken, is altyd het algemeyn gevoe- len der Kerkelyke Schryvers geweeft, tegen welk niets kan doen de tv/yfteling van Origenes, die miifchien het gevoelen van Celfus enkelyk by-gebragt heeft, nochte het ftilfwygen van den H. Clemens van Alexandrien, die verhaelt het be- zonder gevoelen van Heracleon ; welken laeften kan gefpro- ken hebben van Levi zoon van Lebbscus, en niet vznLevi den Tollenaer of den zoon van Alphteus, gelyk Matthäus ge- noemt word by Marcus 2 c. 14 ν ; en met de Vulgata komen over-een alle 'de gedrvikte Af-fchriften , als ook het grootfte gedeelte der Griekfche Handfchriften ; zoo dat hier de leiing van een oud Handfchrift van Cambridge op defe wyfe: Jefm \ag Jacobus , den loon van Alfhteus , niet te achten is.
Ï INLTD INGE TOT JDB G Î S C HI Î D EN IS S Î Î
ook doen in't dankbaerig aenbldden van Chriftus Jefas, voor zoo veel hy ly-zeiven om onzen t'wille aen die nederige noodzaekelykheden onderworpen heeft. Maer niet en zal ons tot inwendige herftellinge ofte genefmge können vervoorderen, als de menigderhande mirakelen de welke onzen Heere over alle ioorten van fiekten, ellenden, en qaellingen gedaen heeft, nae dén geeftelyken zin te bedenken. Want wy zelve zyn eygentlyk dien grooten hoop van blinde, doove, kreupele, melaetfdie , lamme, bezêtene, doode
V. Hoe fiierf den IL Matthäus?
Î. Men wéét niets zeker van de plaets, den tyd, nochte de wyfe van fyne dood. Den H. Clemens in fyne Werken, op de getuygenis van den Difcipel van Valentinus , ge- naemt Heracleo , fchynt te kennen te geven, dat den H. Matthieus uyt de wereld gefcheyden is door eene natue- relyke dood, en niet door de Martelie: een gevoelen het gene gevolgt is door eenige Grieken, terwylen andere zeg- gen , dat hy fyn leven geeyndigt heeft door het vuer. De Latynen federt het begin van de negenfte eeuw, gelooven, dat hy geftorven is door de Martelie , het gene ook is het gevoelen van den vergierden Abdias en den gemeyn- den Hippolytus. Den H. Paulinus van Nolen in eene van fyne Gedichten , gemaekt in het jaer 404 â > verklaert zeer duydelyk , dat het land der Parthen in fynen tyd bezat de Overblyfsels van den H. Matthteus: het gene natuere- lyk doet oórdeelen , dat hy aldaer geftorven is. Den H, Ambrofius is ook van gevoelen, dat hy in Perfien of by de Parthen gepredikt heeft : maer Ruffinus , Socrates en eenige andere fcliryven, dat deii H· Matthieus het Evan- gelie verkondigt heeft in Ethiopien. pe zaek is ganfch niet zeker; en aengezien den naem van Ethiopien by de Oude in eenen zeer ruymen zin genomen wierd, is het zeer ge- looftelyk, dat m.én onder defen naem eenig geweft van't Ryk der Parthen heeft willen te kennen geven , en aldus können beyde de gevoelens over-een gsbragt worden.. |
ocr page 36
|
Wie is den tweeden Evangelià ? . Den IL Marcus ; hy was eenen Jode, van het land van Cyrenen in de Provincie van Lybien , genaemt Pen- tapolis of Cyrenilclie; hy was van het Priefterlyic Geflacht van Aaron , ( volgens het zeggen van .Beda ) én wierd bekeert naer de Verryflenis van Jelus Chriftus door de Apoltelen ; want dat hy geenen Difcipel van Chriftus ge- weeft is, zegt rond uyt Papias by Eiilebius ;'tzelve meld ook den H. Augufiiniis, als ook Theodorctus: Tertullia- nus ftelt hem enkelyk onder het · getal der Apoftolilche Mannen, dat is, dei' Dilcipelen van de Apoftelen. Hy is geweeft den Difcipel en Taelman van den H. Petrus : hy is diën welken defeil Apoftel in fynen eerften Brief het 5 cap. 13. Îν noemt fynen zoon ; waerlchynelyk, om dat hy bekeert zynde door hem gedoopt was , volgens dat den H. Hieronymus gelooft. I)en H. Marcus is ook geweeft den mede-gezel van den H. Petrus in fyne Werken , ge- lyk den H. I.ucas het geweeft is van den H. Paulus. Som- mige zyn van meynig geweeft, dat hy den zeiven was met Joannes Marcus , van den welken gefproken word in de Werken der Apoftelen als ook in de Brieven van Pau- lus : maer de meefte Schryvers hebben dat gevoelen lae- ten vaeren, en met recht ; want niemand onder de Oude heeft aen den Jwangelift den naera van Joannes Marcus gegeven , en Eufebius onderfcheyd hun als twee bezon- dere perfoonen : den iaeften is , volgens den H. Hierony- mus , den Difcipel van den H. Barnabas geweeft ; den eerften van den H. Petrus , Î,-oIgens de over-eenfiemming van alle de Oude.
iVanneer heeft den U Marcus fyη Evangelie gefihrevcn 7
J. Griekfche Handfchriften, welke aen 't eynde van het Evangelie van Marcus het jacr te kennen geven , waer in hy gefchreven heeft, komeu met malkanderen niet over- een :eemgen Idcïl ^ til'tLf jaeren naer de Henielvaen van Je- fus Chrijlus; andere in grooter getal, thUn en defe laefte 'lefing word van Euthymius en Theopylaftus gevolgt. Eu- febius bepaelt den tyd in het derde jaer van deti^Keyfer Claudius, zynde het derthiende jaer naer het Lyden van Jefus Chriftus. Hier in komen de Oude Vaders gemeyne- lyk over-een , dat het geweeft is in \ leven van den H. Petrus; en volgens veele Uytleggers heeft hy het gefchre- , ven in het dry-en-veertigfte jaer der gemeyne Tyd-reke- «ing, toen hy te Roomen was met den Prince der Apoi- telen , die alfdan bet eerfte jaer fynen Apoftolykeu Stoel aldaer geveftigt had. Den H.Marcus fchreef fyn Evange- lie in zefthien Capittels voor de Geloovige van Roomen, betrouwende zig op den H. Petrus ; dat is te zeggen , volgens het gene hy van hem geleerd had.
Ãy wat gütgmtheyd heeft den H- Marcus fyn Evangelie gcfchrevat ? |
A. Gelyk den H. Hieronymus zegt, heeft hy fyn Evan- gelie gefchreven op het verzoek der Broeders, die by hem '^enhielden , dat hy 't gene hy uyt den mond van den H. Petrus gehoort had , hun in gefchrifte geven wilde. Het fchynt dat hy heeft getracht te volgen den H. Matthjeus, eii dat hy is geweeft fynen verkorter , zegt den H. Au- guftinus, zonder nochtans veel te letten op het Order der tyden. Hy heeft niets gemeyn met den Î Joannes, heel weynig met den H. Lucas ; maer fchier alles met den Hâ Matthieus , en veeftyds in de zelve termynen , wiens ge- gedachten en woorden hy ontleent heeft op weynig nae , \gene hy daer by of af gedaen heeft; want hy is weynig breed-voenger in het verhael der Mirakelen van Jefus Chrif- tus ; maer veel korter in het verhael van fyne woorden. Den H. Petrus gezien hebbende fyn Evangelie, keurde het goed , en bragt het door fyn gezag in het gebruyk der Xerk : en hier door is het dat eenige het zelve aen hem hebben toe-gefchrcven. Den H. Marcus, hoe-wel hy Dif- apel was van den H. Petrus, is nochtans zeer gemaetigt in het befchryven van den lof van fynen Meefter, en ver- haelt zeer in 't lank het gene hem min tot eere dient; het welk doet zien de ootmoedigheyd van den Meefter die niet wilde, dat men iet tot fyn voordeelzeyde; en de voor- zichtigheyd van den Difcipel, die vreefde te ftooren fyne zedigheyd.
DES ÎÎÎ UW TEST Î Î ENT, ^
*
a^enichen, aen welke Christus door fyne Goddelyke kragt het gefigt, het gehoor, de gezojidtheyd, de her- ftelluige en het leven heeft weder gegeven. De gebeden , met de welke iy Chriftus aengejEproken hebben, 23'n af-beeldzelen die ons vertoonen op wat manier wy van'hem bermbertigheyd nae het geeftelyk moeten verzoeken; de werken ofte oeiFeningen die onzen Zaligmaeker hun voorfchryft, zyn fchilderyen van het gene in ons nae 't inwendig volbragt moet worden, de genêfmge die 'er op volgt, met de vermaeningeri
y. In Wat tael heeft den H. Marcus fyn Evangelie gi' fchreven ?
A. Het oud en gemeyn gevoelen is , dat hy het heeft gefchreven in de Griekfche Tael: den H. Auguftinus zegt, dat alle de Evangelifteu , uytgenomen den IL Matthoeus, in 't Grieks gefchreven hebben, 't zelve zegt den H. Hie- ronymus , en wanneei· defen Leeraer door den Paus Da- maius verzocht was om de ICvaugelien opnieuw over-te- zetten, nam hy fynen toevlucht tot het Grieks als tot het oorfpronkelyk. Nochtans zyn'er eenige Griekfche Hand- fchriften van den H. Marcus , welke behelfen, dat hy ia , 'tLatyn fyn Evangelie gelchreven heeft, waer mede over- ecn-komt het Syrifch en \ Arabifch; hierom hebben fom- mige uytleggers dit gevoelen gevolgt , voorgevende noch een reden van betamelykheyd ; te weten, dat den H. Mar- cus te Roomen , en voornamentlyk voor de Romeyneii fchryvende, naer allen fchyn in 't Latyn heeft moeren fchry- ven. Doch om de zelve reden zou men moeten zeggen > dat den H. Paulus tot de Romeynen fchryvende, ook m de Latynfche fpraek heeft moeten fchryven ; en dat de HH. Petrus en Jacobus tot de Joden fchryvende, ook in t He- breeuws hebben moeten fchryven ; daer het nochtans be- kent is , dat fy in ^t Grieks gefchreven hebben. Dat de Griekfche Tael ten tyde van den H. Marcus te Roomea bynae zoo gemeyn was als de Latynfche, is een bekende zaek. Om de verfcheyde gevoelens over-een te bren^gen , hebben eenige geftelt, dut den ΠMarcus m t Gneks en in 't Latyn gefchreven heeft ; oi dat hy zeli zyn J^van- gelie uyt de Griekfche in de Latynfche lael heeit over- bezet. Baronius zegt , dat den H. Marcus lyn ^vangehe in't I,atyn binnen de Stad Roomen gefchreven hebbende, door den H- Petfus nae Aquilea gezonden wierd om al- daer een Kerk te ftichten, en dat hy geduerende fyu vèr- blyf aldaer fyn Evangelie uyt het^Latyn in't Grieks ver- taelt heeft ; dat het Griekfch Orignieél , naer dat het ee- neïi merkelyken tyd te Aquilea was bewaart geweeft, eyn- delyk nae Vcnetien gebragt is , alwaer het uu nocii be^ |
ocr page 37
» XNLTB IT^QM. TOT DM GESCniB DENISSEN
" ι
die hy lïvm· geeft, zyn vertocminggn va-n onze geeftelyke gezonddieyd, en van de middelen met de welke
wy de zelfde'm't vervolg moeteti onderftetxnen, verfterken, en tot het eynde toe behouden·.
Godt iBd). I.) heeft voor dezen dikwils era op verfcheyde manieren gelproken aen onze Voor-Oüdèrs
dbor deProphetenr Hoe? Door inwendige verbeéldingen, duyfere droomea oft vremde-teekenen) raaer nu
|
waert word federt het jaer 1420; maer hy bekent, dat hy zidkx ftelt nreer volgens de overlevering en het g,emeyn gerucht, als uyt zekere Gedenkitukken der Oudheyd. Dit Schrift., het welk de Venetiaenen houden voor het recht «crfpronkelyk van den H.. Marcus, met fyn eygen hand geüiïreven, volgens het zeggen der Ooggetuygen zoo be- «i-&rveu, dat men. geen. een woord daa· van. achtervoJgens Hieer en. kan. lefeii , maer alleenelyk eenige letteren hier Ãrt daer,. Sommige Schryvers zeggen , dat defe Letters Gsiekiche zyn: in tegendeel eenen geleerckn Schry ver, die tiic liandfchrift geaie.»· heeft, verzekert, dat het Latyniche Ircttefs zyii ; en hy bekent ^ uoyt Haadfchrift gezien te feebbea het welk grooter blyk van Oudheyd had ^jae vol- gens de k^a-teekens vaa het zelve geloo.it hy â dat niet vermetelyk zoude oórdeelen die zoude meynen , dat het teil rainlien van de vierde eeu-W is, Zekerlyk het zelve kan geer oud zyn zonder dat bet oorfpronkelyk van deix H. Tflairciis. is·; aengezien. men hier in eens is, dat defeii H. Bâ¬>ek. al zeer vroeg in de Latynfche -^Tael is over-gezet ; «ïocb men heeft geene kennis van den juften tyd nochte «are deïi Overzetter, Ondertuffchen dit blykt genoeg , dat «fe oude Latynfche al5 ook de Gemeyne Editie uyt de CSriekfche ©ver-gezet zyn.
Al is 't dat den H. Marcus fyn Evangelie in het Grieks- lieeft gefchreven; nochtans fynen ftiel doet zien, dat hy meer ervaeren was in't Hebreeuws, zynde waerfchynelyk Jood van af-Jiomfte : dit is de oorzaek dat hy meeil aiie fyne Verifen begint met het binid-woordekeu ende ende iïet gene over-een-kom$ met het Hebreeuws woord , iïet welk zeer dikwils in die Tael gebruykt word, eii zelfs ïfE lïet begin der Boeken van 't H. Schrift 1 aldus in het iaeeftsndeel der Capittels van. defeit Kvaiigelift, als fy be- feea uyt 40 Verlièn, zoo zyn'er meer als 3,0 die begin- gen met dit bind-woord. Ziet de Capittels 1,2,3,4, enz..
y. JVat is de ooriaek vaa dit {OO gemeynelyk gebruyk van 4it Bind-^erord?
A. Zulkx komt hier tryt voorts, dat dit Bind-woord iplaets grypt in fchier alle voorftellingen en faemenvoegingen- iVIen Ican hier van de toepaliing zien in het 17 cap. van 3o«n. en elders in de Evangeliilen en by den H. Pauiu^s. ISiet alleenelyk word het dikwils herhaelt in de redenvoe- jing, gelyk 'by Matth, c. 21 , ν. ^3, by Joan. c. 10, v. 37 W 28, iïi den eerften Brief tot de Corintli. c. 13 ,· V. 2 en 3, ew dikwUs gebruykt in het begin der Verfien en Boe- Isen i muer geeft fomwylen iet bezonders te kennen , en ir-eteelcent het zelve, gelyk voornamvitlyk , heionderlyk, als Blarc, c. 16, v. 7 :Gaet, zegt hy aen fyne Difcipels, ei.i ( vooniamentiyk ) aen Petrus: lu ^ didte DijcipuLis ejus &· Petra: en elders, in de Werken der Apoftelen c. i , γ. 14, c, 2Ã, V, 22, enz. Dit Bind-woord geeft ook met kracht «e kennen de palHen van de ziel, als in de Werken der Apoftelen c» 23, V. 3 , alwaer den Apoftel Paulus, door bevel van den Prince der Prieileren geilagen zynde , zegt: B,t fe(^ens judicas me ? Hoe , gy zyt hier gezeten als Rechter ®m my te oórdeelen riae de Wet, en doet gy my tegen de Wet flaen , die niet veroordeelt en ben , noclite aenhoort.? .3ȕw Corinth. c. 2, v, 2, by Luc. c. 19, v. 42. Som- wylen word het genomen voor ^oo y aldus ^ gdyk ook. Ziet Joan. c. 6, v. 58, M'ath.-c. 6 v. ?o. Job c. 10, v. 4 enz. |
y. Waerom hebben de HH. Marcus en. Lucas, het EvangcliS gÃfchreven, daer fy nochtans· geen Apojlels waeren .?
Î. Om te tooncn ^ dat de gratis van; het Evangelie te verkondigen niet beilotcn en was in de Apoiiels alleen ⦠m.aer ook overging tot andere ; hierom heeft te aen G-odt behaegt, dat de HH.. Marcus en Lucas zowlen zyn Evan- gÃliften, alliocwel fy geaie Apoftels en waeren.
y IVaer mede begint den H. Marcus fyn Evangelie ? A. Met de Predikatie van den H. Joannes, in de woef- tyne , en. ten diën eynde brengt hy by eene Schriftuer- plaets uyt Ifaïas. c. 40 , v,. 3, ik zal mynen Engel z-endea voor uw aenfchyu. Men aal hooren 'in de wildernis de fcemme van diën die roept , enz. Hierom geeft men hem, eenen Cherubien ouder.de gedaente van eenen LeemV » wiens gebriefch zig doet hooren ia de woeltynen. Aldus predikte Joannes de boetveerdigheyd, roepende met luyde7· Itenime in de wildernLs l Doet boetveerdigheyd , want heC Ryk der Hemelen is nae by. Defen Cherubien in de ge- daente vaa eenen Leeuw, kan ook verbeelden den ftryd en de viftorie van den Zone Gods»
y. JVaeroni fpreekt den H^ Marcus alleenelyk van Ifaias in de Schriftuer-plaets die hy by-hrengt en toevoegt aen den, H. Joannes; gemerkt daer van getrokken is uyt Malachias ^ van den Welk en hy niet en (preekt ί
ΠDen Evangeliit luaelt aen twee Propheten, maer hjr noemt aileenelyk ifaias , om dat hy den oudftai en meelt bekent was Het is gemeyn aen de Evangeliften Schriftuer- piaetfen voor-te-jtellen faemen-gevoegt uyc twee Prophe- ten, enzè by-te brengen onder den naem van eenen vaa twee. Zier daer van eenige exempelen ; by Matth, c. 21 , V. 45, alwaer het eerlten deel vm defe Prophetie is va« Ifaias c. 2 ^ V. 11 , het ander van Zacharias c. 9, v'· 9 : aldus, in'tzelyej cap. 21 , v. 13, en in de Werken der Apoftelen c. I , v. 20,. aiwuiir niet gefproken word'^ als van eenen van tv,^ee. Dikmaels de Heylig-fchryvers in de Schriftucr- plaetfen die fy by-breugen, en lïellen niet als de woorden dienftig tot hun onderwerp .-.fo-rnwylen voegen fy daer b^ eenige'^termynen tot verklaering van de plaetfen die fy by- brengen. Sy hebben uok verplaetfingen van woorden, en veranderingen die gewoonelyk fpruyt'en uyt de verfchillige lelingen van den Hebreeuwithen l'ext; het zya dikwils de zelve Hebreeuwfche woorden, maer de ietter^eekeningcu zyn daer van verandert. Daer-en-boven verlchyde oude Griekfche Exemplairen met d'hand geichreveii, en \ meef- tendeel van de gedrukte, hebben alleenelyk deze woorden : Gelyk het gefchreven is in de Frepheéten : nraer de lefing van de fiul^ata word voor beter gehoudeiT en gevolgt van de Syrifchè, Arabifche , Gothifche en andere Overzettin- gen : ook komen veele Griekfche Handfchriften met de Latynfche Exemplairen ©ver-een, de welke voer d'andere geftek worden van Origenes, van de HH. Athanafius ea Hieronymus. Dus als-men volgt onze overzetting die over- een-komt met den Griekichen Lext van den H. Chryfofto- mus , vindende aldaer op dit punt Schriftuer plaetfen ge- trokken uyt Ifaigs zoo wel ais uyt Malachias, zoo h^i«ft |
ocr page 38
|
den Evangeliil den eerften mogen , jae zelfs, moeten by- brengen eerder als iien laeften ; om dat, alhoewel de eeriie woorden der voorzeggingen zyn van dezen laeiten, den zin en het vervolg nochtans beiloten zyn in Ifaias, In dit alles moet men zorg draegen , dat de al te nauwe naefpeuring ons tot geene buytenfporigheyd aenleyde.
i^. JVaer heeft den Î Marcus fyn Evangelie verkondigt ?
Î. In Egypten, Ethiopien, Nubien ; en eyndelyk te Alexandrien , alwaer verlcheyde begonnen te oeflÃnen de alderverhevenite en te faemen de aldernauwlie regels der Chriftelyke volmaektheyd ; zoo dat fy volgens den racd van Chriitus afitand de'den van hunne goederen , om in 't gemeyn te leven gelyk de eerlte Chriikne te Jeruzalem ; ofte ook om te lyden een eenzaem leven , gelyk veele tref- felyke Schryvers beveiligen , dat de l'herapeuten , daer Philo met grooten lof van fpreekt, de Diicipels van den H- Marcus geweeft zyn. Dezen naem Th&rapeuten volgens het Grieks beteekent; Dienaers , of mannen toegeëygent aen den dienlt Gods : inderdaed, om voor Godt alleea te leven en zig bezig te houden met te overdenken de Wet des Heere, hadden fy goed, land, en ouders veriaeten ; fy leefden een Gods-dienftig leven , afgefcheyden van den handel der wereld, elk afzonderlyk in een gering woon- plaetsken ; zoo nochtans, dat fy by-een kwamen , om den Gods-dienft in eene gemeyne bid-plaets, en de geefielyke onderwyiingen by-te-woonen : fy betrachten zeer de mae- tigheyd en andei-e deugden, die eygen zyn aen Dienaers des Heere : waer uyt blyfct, dat hun levens-wyfe is geweell een voorbeéld aen die de welke men daer-naer Mooiken gerioemt heeft.
Wa&ren d&\t 'Therapeuten ChriÃencn ?
yi. Dat fy Ghriftenen waeren en geene Joden , is het ge- voelen van Eufebius, van de HH. Hieronymus en Epipha- nius , van Sozomenus, Cailianus , Beda en andere Oude ; liet gene ook nieuwe treilelyke Schryvers beveftigen , zoo veel te krachtiger, om dat ly oórdeelen het zelve wel <>e- rond zynde, zeer dienitig te zyn tot {lichting der · Jcirk η bewys van de heyligheyd der Chriftelyke Religie , en
cn
niet alleenelyk van de Oudheyd der eenzaeme gods-dienf- tige perfoonen, wiens voorbeéld zoo levendig van Philo is uytgedrukt in fynen Boek van het befchouwende. Leven. Hierom zelfs is Philo van den H. Hieronymus onder de Ker- kelyke Schryvers gelielt, om dat hy g&fchreven heeft tot lof der Chriiienen , die op het aldervolmaektfle leefden in Egypten onder het beftier van den H. Marcus; die geweeft is den eerften Biifchop van Alexandrien tweeden Bilfchop- pelyken Stoel der wereld.
fVaer flierf den Î Marcus? |
Î. Tot Alexandrien; en volgens Eufebius in fynen Tyd- Boek, den H. Hieronymus in 't Leven van den H. Marcus, en den H. liidorius in fynen Martelaers-Boek , in 't agfte jaer van Nero en het twee-en-feftigfte van Jefus Chriitus. Andere ftellen fyne dood of Martelaerfchap in \ jaer 58, of noch vroeger. Men leéft in fyn Leven breeder befchreven , dat terwylen hy bezig was met de Goddelyke Myfterien te verrichten, hy wierd aen^egrepeo dopr de Afgodiften, IL Ded, die hem met een koorde aen deij hals langs de ftad geheel den dag getrokken hebben, en 's avonds heip gefteken heb- ben in eenen kerker, alwaer hy in twee openbaeringen van Chriftus den vrede ontfong , en van eenen Engel verze- kert wierd, dat fynen naem gefchreven was in den Boek des Levens. 'S anderdaegs 's morgens is hy wederom langs de ftraet gefleurt geworden, tot dat hy fynen geeft gafl Eutychius Patriach van Alexandrien , den Alexandrienfcheii Kronyk-boek , Hippohtus , en andere Schryvers zeggen , dat hy fyn leven eyndigde door het vuer, of ten minften dat fyn lichaem naer lyne dood verbrand is géworden. Dat hy van in het begin der vyfde eeuw onder het getal der Martelaeren gerekent is geweeft, blykt uyt den Hif- torie-fchryver van die eeuw , Palladius ; die zegt, dat Phi- loromus, Priefter, gelyk hy belooft had, gekomen is tot Alexandrien, de Martelie-plaets van den H. Evangelift Mar- cus. Syn overblyflels zyn in de aldervermaerfte ftad vao Egypten bewaert geweeft, tot dat fy van-daer nae Vene- tien vervoert wierden in't jaer 828, gelyk Andreas Dan- dulus, Prince van Venetien, getuygt in fynen Kronyk- bock, uyt de vacikaenfche Boek-zael iiï't licht gebrogt.
DES Î I Î Uff^ TESTAMENT.
fpreekt hy aen ons door iynen Sone. Hoe? Als eenen Meefler tot fyne difcipelen, als eeoe« FaJèr tot iyne kinderen, en als Griend tot fyne Vrienden. Wy zullen'er overzulkx vinden, het ligt 't welk onze duyit terniiTen verjaegen zal, de gratie en de kragt die ons verfterkeij zal; de Offerande die onze zonden door fyn dierbaer Bloed zal afwaflchen; den weg die tot den Hemel leydt; den vrede die de wereld niet geven en kan ; de zalvinge van den Geeft Gods ·, de inwendige maeltyd van een geruft gemoed. Wy zui-
tVie is den derden Evangelifi ? ,
A. Den H. Lucas; hy was gebortig van Antiochien in Syrien, en Heydenfch van afkomfte, waerfchynelyk den zeiven die van den Apoftel Paulus in fynen Brief tot de Romeynen genoemt word Lucinus ·, hy was bloedverwant van den H. Pauhis, Genees-Meefter van beroep, zeer er- vaeren in de Griekfche fpraek, hebbende eenen fraeyen ftiel. Hy ging over, van het Heydendom tot de Chriftelyke Re- ligie zonder befneden te worden: hy is geweeft den Difcipel der Apoftels, en voornamentlyk van den H. Paulus, wiens geeftelyken zoon en onfchydelyken reys-gezel hy genoémt word van den H. Hieronymus. Ook zegt dezen H. Vader, dat het is den H. Lucas , welken den Apoftel in fynen tweeden Brief tot die van Corinthien c. 8. v. 18, aenwyft met deze zoo loifelyke woorden : fVy hebben ook met hem ge\onden den Broeder , wiens lof is in 't Evangelie door alle do kerken ; doch wegens dcn tyd wanneer hy zig eerft by den zeiven Apoftel gevoegt en hem gevolgt heeft, zyn de Schry- vers niet eens. Die' de welke meynen , dat hy door dea H. Paulus te Antiochien bekeert is , ftellen, dat hy federt dien tyd dezen Apoftel niet meer en beeft veriaeten Deze meyning fchynt die van de HH- Epiphanius en Hippolytus te zyn : de zelve word in 't oud Handfchnft van Cambridge gevonden, en van eenige voor echt aengenomen. Maer an- dere gelooven, dat hy zig eerft te Troas by den H. Paulus vervoegt heeft ; welke meynmg hy zelf beguaftigt ni de Werken der Apoftelen c. ó , V. 9 en 10 , door deze â¢woorden : fFy iocAten ί^ι^Ïο/ζί/ζ van Troas ) nae Macedonieiu te reyien : het welk bewyft, dat den H. Lucas, den fchry- ver van de Werken der ApoÃelen^ toen ter tyd by den H. Paulus was. Infgelykx den H. Irenicus een optelling mae* kende van de reyzen die den H. Lucas met den Apoitel
o-edaen had, begint met deze aldereerft.
y. In wat tyd heeft den H. Lucas Jjfn Evangelie gefchreven ?
A- Ontrent het jaer 3 55 aaer de HH. Matthaeus eü Mar- |
5
ocr page 39
INLrD TNQE TOT DE GESCHIEDENISSEN
lenzer vinden, kinnls in twyffelingen, herÃdUng in afdwalingen ,y?eriie in zwakheden, betrouwen in klyn-
moedigbeden, o/ïi/eryZeunt7ig· in bekoringen , verqulkking 'in äioefl'ieyd, gsrujlheyd in vreeze, omierrichtln^e
«in. voorfpoed, en kragt in tegenfpoed; troofl in lyden en druk, en ηaermaels eeuwig verblyden.
Om dan op het aldernouwkeiirigile te verhaelen alle de Gefchiedeniflen der Nieuwe Wet ofie Teftaments
zoo zullen wy hier in voort gaen op de volgende wyze reerft zullen wy aenhaelen alle de gefchiedeniflen
|
Cus, alfwanneer de Apoflelen'dit van fyn werk konden oórdeelen , noch leefden ; hy was alfdun in 't land van Achaien, gelyk de HH. Gregorius Nazianzenus en Hiero- hynni.s verzekeren. Eufebius en den H. Hieronymus zeg- gen , dat het was in \ jaer 56 van Jefus Chriiius.
l·^· By wat gdegeriiheyd /nefc den H. Lucas fyn Evangelie ^efcfinven ?
' A. Dezen Evangelift geleert hebbende van den den H. Pau- lus en de andere Apo^elen verfcheyde bezonderheden van Het Leven en de Leering van Chriftus, ondernam door eene zonderlinge ingeving van den H. Geeft , te belchryven het gene 'er kon ontbreken aen 't Evangelie van de HH. Mat- thceus en Marcus. Synen Boek bevat 24 Capittels. l·^, Am wit drae^t dén H. Lucas lyn Evangelie, op? A. Aen Theophiïus ; het zy dat hy in \ algemeyn hier door verftaet alle die Godt beminnen of van hem bemint zyn, volgens de beteekening van het Griekfch woord, het zy dat hy het toefchikt aen eenen bezonderen perfoon die diën naem voerde , gelyk den bynaem die Lucas geeft aen dezen Theophiïus, fchynt aen-te-toonen ; hy "noemt hem, zeer goeden of zeer deugdzaemen : den tytel word gegeven aen perfoonen van hoedaenigheyd, en aen die \iytnemen in ee- nige konil of wetenfchap ; en deze mcyning word tegen- woordiglyk nieeft gevolgt, dat Theophiïus eenen aenzie- nelyken perfoon , of een Landvoogd van eenig geweli ge- weeft is, die bekeert was tot het Chriftendom. y fVaer mede begint den ΠLucas fyn Evangelie ? A. Met het Priefterfchap van Zacharias, Vader van den H. Joannes : hierom geeft men hem tot bediedzel eenen Cherubien onder de gedaente van eenen Os, die het ge- meynelykfte flacht-offer was in de oude Sacrificiën ; wor- dende liier-door te kennen gegeven, dat hy voornamentlyk betrachte te befchryven den Priefterlyken ftam van Chnf- tus en iyn Priefterfchap, de offerande van fyn Lyden en Tan fyne Dood. Hy neemt het minfte acht van alle op het orden der tyden,en mengelt dikwils onder-een verfchyda dingen : men kan nochtans eenige faemen -binding en ge- Volg vinden in verfchyde plaetfen, maerniet zonder moeyte. De Schriftuer-plaetfen brengt hy het meeftendeel by vol- gens de zeventig Overzetters als volgens den Hebreeuw- fchen Text, om dat hy ervaerender was in 't Grieks als in 't Hebreeuws: hier uyt kan ''t komen , dat hy Cainan in- voegt tuflchen Sale en Arphaxad , alhoewel niet vermeld in den Hebreeuwfchen Text; maer hy heeft gevolgt de Se- ventig, wiens Overzetting alfdan over-al van groot gezag vas : aldus in 't 4 cap. v. 19 , fielt hy de woo;|^en van Chriftus, zeggende, dat hy was gezonden om te prediken <itn de blinde het gelicht, dat is om dat fy wederom het ge- zicht (volgens het Grieks revidentiam') zouden bekomen nae de voorzegging van Ifaias ; maer by dezen Propheet c. 6i, V I, ftelt den Hebreeuwfchen Text deze woorden: aen de gevangene de opening, te weten, van den kerker , dat is , gelyk Symmachus heeft; aen de gevangene de ver- ioifing i want de Hebreeuwen noemen de blinde , geyan- |
fene , en gevolgentlyk de opening heeten fy verlichting, maaier j op de welke Lucas Uet H, Schrift aenhaelt volgens de Seventig Overzetters, doet giffen, dat hy gee- nen Jood van afkomfte geweeft is, en beveftigt de mey- ning van die de welke willen, dat hy enkelyk eenen vrem- deiing tot het Jodendom bekeert, of zelfs, eenen Heyden tot het Chriitendom, geweeii is : en d'over-een-komft cie men befpeurt tulfchen fyn Evangelie, en 't gene den H. Pau- lus in fynen eerften Brief tot die van Corinthen fchryft, is een goed bewys van 't gene voor de Oude gefielt is, d-at den Apoftel het Evangelie van den H. I.ucas als fyn eygen had aengenomen ; want beyde verhaelen fy met de zelve woorden de Inltelling van het H. Sacrament des Autaers, de HH. Paulus en Lucas zyn de eenige, die ons de Opeu- baering van Chriftus aen Petrus op den dag van fyne Ver- rylfeuilfe, verhaelen.
â Waerom hebben fommige het Evangelie vän den Î Lucae toe-gefchreven aen den Apojiel Paulus ?
Î. Om dat dezen Apoftel in fyne fchriften gebriiykende deze termynen : Volgens myn. Evangelie, gelooft men, dat hy ijf reekt van het Evangelie van Lucas, het welk hy als voor het lyne had aengenomen ; en dit is met de reden wel over- een-komende , dat eenen Meefter als eygen aenneemt de werken van fynen Diicipel, die hy heett goedgekeurt en als de fyne meeft volgt,.gelyk den Apoftel waarelyk gedaen heeft ; of wel men moet zeggen, dat den Apoftel dit fyu Evangelie noemt , om dat Lucas in fchrift gebrast heeft het Evangelie 't gene fynen Meefter aenkondigde.
V Heeft den Î Lucas niet gefJireven als fyn Evangelie 7
A. Dezen Evangelift heeft alnoch gefchreven den Boek van de Werken der Apoftelen', volgens het gene hy zelf had by-gewoont : eenige eygenen hem ook toe den Brief tot de Hebreeuwen ; ten minften , zeggen fy, heeft hy dezea* vertaelt in 't Grieks. Hy heeft alles in 't Grieks gefchreven,
y. Wacr fiierf den Î Evangelifi Lucas ?
ΠBedaUiuardus , en Ado fiellen, dat hy in Bithy- nien geftorven is : den H. Hieronymus met andere Oude zegt, dat hy fiierf in Achaien; en volgens diën H. Vader had hy ongetrouwt geleeft 84 jaeren. Van den H. Epi· phanius word vaft-geftelt, dat hy in Dalmatien, in de Gäu- len, in Italien en Macedonien het Evangelie heeft gepre- dikt : Nicephorus verhaelt, dat hy van Roomen weder in Griekenland gekomen is , en veele menfchen aldaer bekeert heeft : IVIethaphraftes wilt, dat hy het zelve in Egypten, in Lybien, en in het Thebaifche gepredikt heeft. Dat hy voor het Geloof geftorven is onder de vervolginge van Domitianus in 'tjaer Chrifti 93, is het gevoelen van ibm- mige; is het zaeken dat hy de Martelie onderftaen heeft, gelyk de HH. Gregorius Nazianzenus , Gaudentius , en Paulinus gelooven. In het Oud Martelaers-boek van de Afrikaenfche Kerk word hy wel uytdrukkelyk Evangelift en Martelaer genoemt : jae Nicephorus en ändere Griek- Iche Schryvers verzekeren» dat hy aen-eenen Olyf-boom gekruyft en geftorven is ; nochtans den, H. Hieronymus eu .Eufebius melden ons niets van^yne Martelie. Men zegt, dat fyne overblyffelen van Achaien nae Conftantinofel(ïJi onder Conftantinus wierden overgebragt.
y Wie is den vurdcn £,vangdi^i |
ocr page 40
|
Den H. Joannes; hy was gebortig· van Bethfaida in Galileën, den zoon van Zebedseus en Salome, en eenen viiTcher van fyn beroep. Hy wierd geroepen tct het Apof- telfchap naer den mirakeleufen Vifch-vangft welken Chrif- tus had lueten gebeuren aen den H. Petrus, in het een- en-dertigfte Jaer van de gemeyne jaer-teliing , naer Paef- fchen. Den ZaligiP.aeker gafaên Joannes, en Jacobus den Grooten , fynen Broeder , den toenaem van Boanerges , of zoonen des donders , waerfchynelyk ter oorraeke van hunnen driitigen iever, en om dat fy hem eens om verlof verzochten , om over eene ftad der Samaritaenen , welke hun niet had willen ontfangen, het vuer van den Hemel te doen nederdaelen. Men gelooft, dat den H. Joannes jonger als imand van de andere Apoftelen tot het Apof- telichap geroepen wierd, aengezien hy maer ontrent vyf of zes-en-twintig jaeren oud was. De oude HH. Vaders getuygen, dat hy altyd in eenen maegdelyken ftaet heeft |ieleèft ; waer uyt men mag befluyten, dat hy niet geweelt is den diën, op wiens bruyloft-ieeft den Zaligmaeker ge- weeft is. Jae den H. Hieronymus zegt, dat voornaement- lyk om de maegdelyke ziiyverheyd Chrifius hem bezon- derlyk bemint heeft, waer van hy eeneu oogenblik te voó- ren, eer hy aen het Kruys den geeft gaf, krachtige bly- ken toonde, door fyne Moeder , de H. Maeghet, aen hem te bevelen die ook kort te voóren op de borft van Jefus geruft had ; zoo dat hy met recht genoemt is Joannes , dat is volgens het Hebreeuwfch Woord Jochanan, Gratie Gods of aengenaem aen Godt. Onder de Apoftelen was hy den eenigften , die fynen Goddelyken Meefter in fyn ly- den , jae zelfs in fvne dood niet veriaeten en heeft Men -verzekert, dat hv het Evangelie aen de Parthers gepre- dikt, en de meefte Kerken van klyn Afien gefticht ofbe- ftiert heeft. Hy heeft eenen merkelyken tyd gewoont te Ephefen ; van waer hy onder de regering van Domitia- nus nae Roomen gevoert wierd , en in eenen ketel met kokende olie geworpen, daer hy noch gezonder uytkwam dan hy'er in-gekomen was. Vervolgens wierd hy in bal- lingfchap verzonden nae het Eyland Pathmos, alwaer hy fyne Openbaeringe, en volgens fommige, lyn Evangelie gefchreven heeft. Van daer keerde hy weder nae Ephe- fen , alwaer hy zoetelyk zonder geweldige dood, volgens dat den Heere voorzeyd had , naer alle de Apoftelen ge- ftorven is, oud zynde ontrent 94 jaeren, gelyk zegt den H. Epipjianius : andere geven hem 100 , of 106 jaeren ; dit is zeker het gene de HH. Irenieus en Hieronymus beveftigen, dat hy geleeft heeft tot den tyde van Trajanus, en geftorven is voor het jaer Chrifti 107 ; mits van hem geen mentie en maekt den H. Ignatius in fynen Brief tot die van Ephefen.
In Wat tyd heeft den Î Joannes fyn Evangelie ge^
fchrcven ? |
A. Men komt daer-in over-een, dat hy in fynen hoo- gen ouderdom fyn Evangelie fchreef; doch over den juf- ten tyd, of de plaets, daer hy het zelve heeft faemen-ge- ftelt, is men niet eens. Sommige houden ftaende , dat het gafchisd is op Pathmos, welk is een Eylaiid der Sporades in de Egeéfche Zee, alwaer hy fchreef fynen Boek der Openbaering : maer de meefte zyn van gevoelen, dat het Evangelie gefchreven is naer de wederkomft van den H. Joannes uyt fyn ballingfchap van Pathmos, ontrent'tagt- en-negentigfte jaer van Jefus Chriftus , in 't eerfte jaer van Trajanus, vyf-en-feftig naer de Hemelvaert van onzen Za- ligmaeker , wanneer dezen Evangelift in de negentig jaerea oud was, zynde alfdan in Afien, in de ftad Ephefen. Sya Evangelie bevat een-en-twintig Capittéls.
DES NIEUW TESTAMENT.
i^efctireven van den R Evangelift Matthrcus in fyn Evangdie , dan die van den H, Marcus , nser deze die van den II. Evangelift Lucas, eyndelyk die van den H.Joannes; welke weerdige mannen ieder in het besonder het Evangelie hebben befchreven , met zoodaenig ingeven van den 11. Geeft, dat alhoewel dert eenen noyt den anderen heeft te raede gegaen over fyne Schriften, nogtans eikanderen niet tegenftrydi^ komen te wezen; zoo dat het, alhoewel door vier verfcheyde perlbonen befchreven, nogtans maer als een
V fVie verdochten den Î Joannes tot het fchryven van fyt Evangelie ?
ΠSyne Difcipelen, de Biflchoppen van Afien, en alle de Geloovige der naebuerige_Provinciën, welke Joannes, kwamen vinden om hem te bidden van de waerheyd door fyne fchriftelyke getuygenis te bekrachtigen; waer aen hy voldeéd door het fchryven van fyn Evangelie met dit oog- merk , om te vervullen het welk de andere Evangeliften mogten overgeflaegen hebben , bezonderlyk ontrent het gene de Leering des Zaligmaejiers, en de Mylterien lyner Menfchwoording en Godheyd betrof. Doch den H. Joan- nes begaf zig niet tot fchryven, als naer eenen vaften-dag gehouden en openbaere gebeden gedaen te hebben^ De eer- fte woorden van fyn Evangelie fprak hy uyt, naer dat hy uyt eene diepe overdenking der Goddelyke Myfterien ge- komen was ; jae daer zyn'er die zeggen , dat die eerfte woorden met donderfiagen verzelt wierden. Dit zou wel können genomen zyn van de uytdrukking van eenige HH. Vaders , die zinfpelende op den naem Boanerges^ of zoon des donders, welken den Zaligmaeker aen Joannes gaf, zeg- gen, dat hy deze benaeming voornaemetitlyk heeft bevefiigt met de waerheyd in't begin van fyn Evangelie, zynde dit als eenen donder uyt eene zeer hooge wolk voortkomende, doch verzelt met een zeer helder licht, door welkers mid- del Joannes ontdekte het gene in den fchoot des Vaders was verborgen.
V. Waer van fpreekt den H. Joannes in fyn Evangelie ?
Î. van de Godheyd van Chriftus, waer-in hy gelyk is aen fynen Vader; gemerkt de andere Evangeliften genoeg- zaem verklaert hadden fyne Menfcheyd. Joannes heeft in eeniger-voege willen volvoeren het gene de andere Evan- geliften hadden achtergelaeten : hierom geeft men hem ee- nen Cherubien onder de gedaente van eenen Arend , by den welken hy in de fchriften der oude Vaders vergeleken word, om dat hy tot Gods Throon zelve opklimt, als zig verhertende boven alle de gefchape dingen om te komen tot het Woord zelf, verborgen in den fchoot fyns Vaders , zengende : In den beginne was het Woord, en het Woord was by'Godt^ en Godt was het Woord en^.·, en om onS te leeren de geheel Goddelyke Myfterien van fyn hemelfch en glo- riei°s Leven. Hy behelft zoo veele geheymeniffen als fpreu- ken in zig , zegt den H. Hieronymus : niemand kan ije ganfche verholentheyd daer van begrypen, dan hy die even- gelyk dezen Evangelift op de borft des Zaligmaeliers geruft heeft.
Welk was het heionder oogwit van dm U. Joannes ia'6 fchryven van fyn Evasgelié ?
Î 3 |
ocr page 41
|
Zulkx was, te wederleggen de leeringen van Cerin- thus, van Ebion, der Nicolaïten , Gnoiiieken, en andere difcipels van Satan, die loochenden de Godheyd van Jefus Chriltus. Hunne gronden en dv/aelingen werpt hy om-ver door geheel'fyn Evangelie , en voornaementiyk in fyn eer- fte Capittel, het welk is een kort begryp van hét verhevenfte het welk. in de Chriftelyke Religie word gevonden. Syn oogmerk is principalyk geweeit door de woorden en Mi- rakelen van Chriitus te bewyzen,dat hy Gods natuerely- kcn Zone was, gelyk hy ontrent het eynde fyns Evan- gelie getuygt. Syn tweede inzicht was , te vervullen het gene de aïidere Evangeiiilen van Chrilius hadden achter- gelaeten. De Mirakelen van Chriftus, welke den H. Joan- nes alleenig verhaeit , zyn de volgende. De verandering van liet water in wyn op de Bruyloft van Cana Galileën, e. 2. De eerfte Ãytjaeging der Verkoopers uyt den Tem- pel, ia't zelve c. V. 15. De Geneêiiug van den zoon van het Koningsken, c. 4, v. 47. De herftelling van den Lam- men aen het waterbad, c. 5, v. i. De verlichting van den Blind-geborenen, c. 9, V. i. De verwekking van den doo- den Lazarus , c. 11 , te beginnen van v. i, De nederval- ling ter aerde van Judas en der foldaeten komende om Jefum te vangen, c. 18, ν 6. De Bloed'en Water-vloeying uyt de Zyde van Chriftus, geftorven zynde, c. 19, v. 34. De macht van zenden te vergeven, aen de Apoiielen gegeven naer de Î''erryfienis, c. 20, V. 22. De vermenigvulding van de vifTchen in den vifch-vangfi: der Apoitelen,c. 21, v. 6.
f^. Is den Î Joannes den lae^en d^r EvangeliÃen?
ΠJae, maer fvn Evangelie is een van de voornaemlie Deelen van het Nieuw Teftament, den zegel die beveftigt de andere Evangeliften, eii de kolomme door de welke Godt voltrokken heeft de grondveüing van fyne Kerk : de diy andere Evangeliften, zegt den H. Auguliinus, hebben ons voor oogen geilek het werkelyk leven van Jefus Chriftus en hebben wyd-loopig befchreven de daeden en woorden van dezen Goddelyken Verloffer, die het meeft bequaem waeren tot ftichting der zeden in dit tegenwordig leven: maer den H. Joannes heeft zoo veel daeden niet befchre- ven van den Zaligmaeker , maer heeft in tegendeel mxCt Zorge by-gebragt de groote redenvoeringen die Chriftus on- zen Zaligmaeker gedaen heeft om ons te brengen tot' het gelooven van de Eenheyd der Godheyd van de dry Per- foonen , en de gelukzaligheyd van het eeuwig leven ; en heeft voornaementiyk betracht in fyne predikatiën te ver- heffen het' befchouweiuie leven. Fly is den eenigften die acht neemt op het orden der tycieii, en heeft ftiptelyk aen- gemerkt de plaetfen alwaer Chriitus iet verricht heeft: want gemerkt hy gefchreven heeft naer de andere , zoo heeft hy geene voortydige fpreuken of herophaelingen gebruykt, ipaer heeft alles met nauwkeurigheyd befchreven.
y. Hoedanig is den fiiel van den H. Joannes ? |
Î. Men kan aen dezen H. Evangelift het gewigt der zaeken, nocht de Majefteyt der uytdrukking in veele plaet- fen niet benemen ; maer daer zyn'er ook andere , waer ir» fynen ftiel eenvoudig ea nederig fchynt te zyn: want men befpeurt in de zelve iet het gene den aerd der Hebreeuw- ffiJis ofSyrifche ïaele volgt j alfinede herhaelingen en fpreek- hulp der konft of welfprekentheyd. Zelfs hier uyt blykt de Goddelyke kracht van het Î . Evangelie, dat Gbdt de we- reld niet heeft willen bekeeren door menichelyke wysheyd of welfprekentheyd, op dat men deze bekeering niet zoude toefchryven aen de menfchen , maer aen de macht van Chriitus, wiens bloed en verdicnften beroerden de herten, werkende met de woorden der Apoftelen, en vermorwende de verharde menfchen: ten zy dezen Geeft de.woorden helpt, men kan tot in het hert niet geraeken.
12 XNirDINGB Τ O Τ D Î G Î S C Î/Î D Î NIS S Î Î
Evangelie moet aenzien ende gehouden worden; van deze zullen wy voordgaen tot de werken der ApolP· telen tot de brieven en den Boek der openbaeringe, Iluytende dit tweede Deel met eenen beknoopten AVoor- dan-Boek ofte inhoud van al dat in het zelve gemeld word , geenzints twyffelende ofte het zal dienen tot ftigtinge, leeringe, nut en vergenoegen van alle de gene die het zelve zullen komen te lezen ; want zalig
wyzen , die met de naiiv/keurigheyd der Griekfche Tael met over-een-komen. Hoe eenvoudig dezen itiel ook fchy- nen .mag·, dit word ten hoogiten vergoed door de boven- nïituerelyke verlichting, door de verheventheyd der Myf- terien,dooi· de treffelykheyd der zaeken, door de bontüg- heyd der gedachten , en het gewigt der Leeringen. Indien de Evangelien als de Eerftelingen en het uytnemendfie deel der HH. Schriften zyn, zegt Origenes, zoo is het Evan- gelie van den H. Joannes zelfs het uj^tftekenfte deel der Evangelien en van 't geheel Nieuw Teitament Den H. Geeft die fynen Heylig-fchryver verkóren en bezielt heeft, over- treft alle konitige weliprekentheyd en reden-konft : hy bezit de be^uaemheyd om de verlichting in het verftand en den iever in het hert te brengen in den hoogften trap: hy on- derwyft, overtuygt, en overwint alle wys-begeerte zonder
Tot verklaering van den ftiel des ΠEvangelie können dienen deze aenmerkifngen.
L De HH. Schryvers behouden in hunne Schriften den zeiven ftiel die hun eygen is ; fy fpreken ieder volgens de gewoonte van hun Land en Tael , en wanneer fy de redenen van een ander verhaelen , gefchied zulkx gemey- nelyk op een manier, welke zonder de waerheyd eenigflns te kort te doen, met den aerd en ftiel van den genen die fpreekt, over-een-komt. Voorbeéld hier van heeft men in de Boe- ken der Machabeën, alwaer de Brieven van den Room- fchen Raed en die der Lacedemonifche Koningen gefchikt zyn nae den fmaek der Hebreeuwen, welken van diën der Romeynen en der (irieken zeer verfchilt. By aldien men zelfs de Evangeliften met malkanderen vergelykt in de re- denen die fy den Zaligmaeker doen voeren , men zal een groot onderfcheyd in den ftiel, in het order, en uytdruk- kingen, in de zelve befpeuren, hoewel fy in een de zelve waerheyd over-een-komen, om dat fy door eenen en den zeiven Geeft der waerheyd beftiert wierden.
Π. Den H. Joannes heeft eenen bezonderen ftiel buy- ten de andere Evangeliften : hier zyn fyne redenen wyd- loopig, vol herhaelingen en redeneéringen, van de welke men dikwils het vervolg en de aen-een-fchaekeling ter nau- wer nood befpeuren kan : daer weder is fyn manier van fpreken beknoopt, zinryk, klaer, en bynae altyd met ge- lykeniften. Nu verheft hy zig als eenen Arend boven alle andere ; dan valt hy wederom leeg om zig te voegen nae de nederige: hier verlicht hy als eenen Cherubien ; daer ont- fteekt hy als eenen Serap'hien. De oorzaek is fyne gelykfor- migheyd aen Chriftus, uyt wiens borft hy getrokken had den aerd, eenvoudigheyd, rechtzinnigheyd, wysheyd, en LiefSe. De natuer der zaeken daer hy van fpreekt, en die door de andere Evangeliften waeren overgeflagen ,is een der oorxafi' |
ocr page 42
|
ken van de verfcheydeiitheyd des Ãiels van den II. Joannes. ]Je andere Evangeliften hudden meeit hun oogmerg op de Zede-leifen, wondere werken,en waerheden die de oeffcning betreffen : maer den H. Joaanes heeft aengeieyt op het gene in den Gods-dienit van Jefus Chrillus het alderverhevenite is ; hy heeft ons geleert die Goddelyke waerheden welke de hoofd-ftukken zyn van de befpiegelende oïtt fpecuLuiife. Gods-geleertheyd ; waerom hem gegeven word den tytel van Gods-gdi&rdiTi by uytnementheyd. Dezen eer-naera is hem door de oudhevii toegeëygent, voornaementlyk om de hoog- draeventheyd van't eerfte Capittel van fyn Evangelie, en om de overtretfelyke wyze op de welke hy van de Godheyd fpreekt. Zoo dan de verheventheyd der Myiierien met het rechtzinnig verhael der gefchiedenillen veroorzaekt eenen verfchillenden ttiel. Aengezien den II. Joannes fyn werk on- dernomen had on\ te vervullen het gene de andere Evangehi- ten niet gemelt hadden, zoo moeft hy de redenen verhaelen die de andere niet verhaelt hadden ; en hy heeft de zelve ver- hack gelyk die uytgefproken waeren. |
III. Hoewel den H. Joannes fyn Evangelie in Grieken-, land en in het Grieks gefchreven heeft ; nochtans om dat hy eenen Hebreeuw van af-komliwas, zoo heeft hy meer de fpreek'Wyze der Hebreeuwen als die der Grieken ge- yolgt. Nae den Hebreeuwfchen aerd gebruykt hy dikmaels het woord Ende voor het welk gdyk ; op de zelve jwyze vergelykt Salomon in fyne fpreuken gemeynelyk de" eene zaek by de antiere met dat bmd-woord. De voorftellingen die de eene van de andere af-hangen, en hebben veekyds geen andere faemenvoeging als door't zelve bind-woord : doch de vervoeging der gefcheyde deelen , die nier aen malkanderen bangen als door dit bind - woord , kan men bemiddelen door de opzichtelyke woorden, de welke by dOebreeuwen weynig in gebruyk zyn. Dikwils en meer als d'andere HH. Schryvers heek hy 't voor-woord in plaets van 't opzichtelyk oft relatief yolgtns \ gebruyk der He- bi-eeuwen. In dezen Evangeliit is dikmaels eene groote kracht en duyfterheyd in by-woorden en verbind-woorden, die dienen voor reden of oorzaek ,· als ook in vervolg en üuyt_ woorden : zoo dat diergelyke woorden den heelen zin van een fententie bevatten, mits fy veekyds plaets grypen voor reden en bewys in de zelve voorlielling. Den H. Joannes volgt de Griekfche fpreek-wyze met te nemen het woord mogelyk voor -M^aerelyk, gelyk men zien kan in het 8 cap. 19 V. Aldus Itelthy de ^oorden niet Jconmn voor niet willen^ 8 c. 43 V. De woordekens als , ge/yk, en diergelyke volgens de kracht van het Hebreeuwfch woord , beteekenen niet akvd de gelykeniiie , maer ook fomwylen de waerheyd zelf, als blykt i cap. 14 V. De woorden gelyk waerom, of andere dufdaenige en beteekenen altyd niet de oorzaek of het eynde dat men gehad heeft, maer dikwils alleene- lyk de iiytkomii of zelf de zaek die -gevolgt is; aldus de oorzaek waerom de Joden aen Chriftus niet hebben willen gelooven , was niet de voorzegging van Ifaias, maer de verlïeentheyd der Joden, die als voorzien zynde , het voor- werp der voorzegging geweeft is, 12 cap. 38 en 39 v. In bet üvangeiie vaii den H. Joannes worden door de Joden verilaen nu de Princen of de Leden va« den grooten Raed der Joden , dan het Volk ; dacrom worden de Joden in- geleyd, nu als genegen voor Chriftus, dan als tegenitry- dig , zoo men ziet 7 cap. n en 13 V,, ij c. 31 V, 9 cap. 23 v. Volgens de fchryt-wyze der Hebreeuwen gebruykt den H. Joaames dikmaels de woorden betèekenende nu het werk dat begonit is , nu dat voordgaet, nu dat volkomen is; e.s:empel van een begönne werk is in 't ló c. 6 v,, van een voordgaende 2 cup. 11 v., van een voltrekke 11 c. 15 V. Ook beteekent den tcgenwoordigen tyd dikmaels niet het werk volkomen, maer de kracht van het zelve , al- hoewel de uytwerkicg van eenen anderen kant belet word.: zoo zegt deïi H. Joannes i. c. 9V.,dat Chriltus door fyne komile de wereld verlicht heeft, üm verheve redenen verge- noegt zig den H. Joannes in den Zaligmaeker te noemen het Licht en het Leven : hy heeft fpreuken die hem als eygen zyn. _ De duyfternilfe noemt hy de zonden ; de kinderen des lichts noemt hy de Rechtveerdige ; de waerheyd noemt hy het gene waer , rechtveerdig en oprecht is. Hy is fchier dp eenigften onder de Schryvers van 't Nieuw 'l'eftament, die Chriltus noemt het WüORD , in het Grieks Logos, te weten Gods Woord , het welk inwendig in Godt is, hebbende de zelve Godheyd met den Vader wiens Woord lynen eenigen Zoon is. By de andere Evangeliften zegt den Zaligmaeker zeer dikwils : voorafaer·, ik itg' u : by den H. Joannes zegt hy twee-mael voorïvacr , om de zekerheyd der wae];heyd met ajle kracht te bevefiigen. Dezen H. Evangelift verdobbelt dit Hebreeuwfch woord -ii/zzen , ten eerfien, om dat hy de hoogite kennis van de Godheyd gehad heeft · die naer de alderverhevenite openbaeringen gefchreven tö hebben, zeer oud zynde befchreven heeft fyn Evangelie nu allecnig van de Apoftelen over zynde, en diensvol^ens den mand en uytfpraek der Kerk, dén. Pilaer desgeloofs, den Patriach der Patriarchen ; zoo dat hy als den oud- ken der Ouderlingen en als gezag hebbende zegt : voorwaer, v.oorwaer i dat is : die Goddelyke Waerheden, de welke te boven gaen alle menfchelyk geloof, maer aen my geopen- baert zyn van Chriltus, de eeuwige Waerheyd en daerom de alderzekerfte zyn, verkondige ik met alle rechtzinnig- heyd en getrouwigheyd, om dat Chriftus die verzekerende woorden zoo uytgefproken heeft tot beveiling der verhe- ventheyd en waerheyd van die Goddelyke Myfterien. De andere Evangeliften hebben den tweevoudigen Amen in ee- nen begrepen. Ook heeft den FI. Joannes dit woord ver- dobbelt om te toonen fyne kennis zoo door ondervinding als door openbaering; want het gene hy gezien heeft, het gene hy ruftende op de boril des Zaligmaekers van hem heeft verftaen , heeft hy verkondigt van het Woord des Levens.
DES NIEUW TEST ui MENT, ' η
ts den vienfch·, 6 Heere^ die van u onderwezen word, en dien gy leert door uwe Wa ΡίΤ 12. Ende het leven bejiaet hier ia, datze u kennen den eenigen ivaer en Godt, en Jefus Chrijias die gy gezonden hebt. Joan. 17. 3. want te weten dat Chrijlus gekrayft is, dit is veele en groote dingen tpcten , al is''t dat Paalus zegt: anders niet te ii>aen, daer was niet η welk hy niet en wiJL· ^ug. Serin. i.óo. 3. Îκ en hebbe niet dienjUg
IV, Den H. Joannes tracht niet zoo zeer de werken van Chriftus te befchryven als fyne redenvoeringe met de Joden en de Sermoonen ; die voornaementlyk welke de krachtifte waeren om te bewyzen fyne Godheyd en Menfcheyd. Wan- neer den Zaligmaeker fpreekt nu als Godt dan als Menich, moet men oórdeelen uyt de omftandigheden : als hy zegt, dat hy niet eu fpreekt of doet uyt fyn zelveu, of dat hel |
ocr page 43
|
gcfchied is door fyiien Vader ; het zelve is te i^eggen; oor- jpronkelyk en alkendyk, dat is : ik alleen nochte als menfch verzin dit, nochte als Godt werke dit alleen uyt; maer Godt den Vader, die met fyn wezen my geeft de Alwe- tentheyd en Almogentheyd om alles uyt-te-werken, hoe lüoeylyk en verheven het zyn mag. Al is't dat de Apof- telen en andere Heyligen ook Mirakelen gedaen hebben , nochtans bewyft Chriftus krachtiglyk uyt iyne Mirakelen, dat hy Godt en den waeren Messias is, om dat hy die Kelf daer-toe gefchikt had , en die uytgewerkt heeft door fyne eygen magt tot bewys van fyne Godheyd, ook die fle welke van Jfaias en andere Propheéten waeren voor- 5:eyd als waerachtige kenteekenen van den Messias. Maer de Heyligen hebben mindere mirakelen gedaen , en zelfs geen ten zy door Gods macht en aenroeping van fynen Naem of van Chriftus. Den H. Joannes verhaelt, dat Chril- tus eenige zaeken gezeyt heeft, waer van hy nochtans te Yoren niet gemeld had; want betrachtende de kortheyd , óórdeelde hy genoeg te zyn het eens verhaelt te hebben, om het zelve niet te moeten herhaelen: exempel hier van geeft ons het Ï cap, alwaer Chriftus tot Martha zegt:
En heb ik u nietgeieyu dat gy, is 'tciai gy gdooft^ ÏΪ£η {ult de glo- rie Gods ? daer den Evangelift nogtans niet verhaelt had, dat Chriitus dit had gezeyt. De HH. Matthxus, Marcus en Lu- cas verhaelen meeil de werken van de twee laeite jaeren der Predikatie van Jefus Chriftus ; te weten dat hy gedaen heeft naer de gevangenis van den H. Joannes Baptilta: maer den H. Joannes heeft bezonderlyk befchreven de Hiiiorie van de twee voorgaende jaeren des Zaligmaekers Predikatie ; cn hier door brengt men over-een veel fchynende ftrydig- héden tuflchen de andere Evangeliften in vergelyking met iiit H. Evangelie.
y. Is het Evangeilt van den H. Joannes aliyd als auttn- dek aengenomen geweefi ?
A. Ten allen tyde heeft de H. Kerk het Evangehe van £ên H. Joannes voor Eygen-geloofweerdig herkent, gelyk alle de HH. Vaders het zelve aengetrokken en aen den H. Joannes den Apoitel toegefchreven hebben : den H. Epi- phanius geeft aen die ketters de welke des zelfs geloot- weerdigheyd betwiften, den naem van Alcgi» of vyaiiden van het woord Gods.
P'. In vat tael heeft den H. Joannes fyn Evangelie gefchréven ? |
A. Hetgemeyn gevoelen is, dat hy het heeit gefchreven iiv't Grieks met fyne eygen hand, waer vao het Origineel noch bewaert wierd te Ephefen in de zevenÃe eenw, vol- gens Baronius, of ten miniten in de vierde eeuw, aenge- zien den H. Petrus van Alexandrien , in den Alexandrien- fchen Tyd-boek aengehaelt, zulkx uytdrukkelyk verzekert. y. Is het Evangelie van den H. Joannes niet vertaelt geweejt ? A. Het zelve wierd door de Hebreeuwen wel haeft in de Hebreeuwfche of Syrifche Tael overgezet, zekerlyk voor de vierde eeuw; en den H. Epiphanius verhaelt , dat fy het m hunne geheyme Boek-zael van Tiberias, aen de Ga- hleelche Zee, zorgvuldig bewaert hebben.
V. Heeft den^H. Joannes Jy η Evangelie alleenig op gefielt? Î. Eenige Oude hebben gelooft, dat hy om 't Ãe te fchryven zigvandepen van Cajus bedient had, dieeenen Dilcipel van Paulus was geweeft, zynde hy miiichien den zeiven Cajus, tot wie Joannes fynen derden Brief gefchikt heeft; en den Schryver der byvoegingen aen de Synojfis , toegelchreven aen den H. Athanafius, zegt, dat het den zei- ven Cajus is den welken den Apoftel Paulus tot de Corinthe« gcherbergt heeft ; maer hy zoude miiichien beter zeggen, dat het geweeft is Cajus Derhaus^dtz eerder in Afien als te Co- nnthen woonde , en van wie gefproken word in de Werken der Appftelen 20 cap. 4 v. Andere Schryvers hebben gé- zeyt, dat den H. Joannes fyn Evangelie tot Papias,Biifchop van Hierapolis, fynen Difcipel, gefchikt heeft , 001 aen den zeiven te dienen tot vervulling en verklaering van het gene hy hem met den monde geleert had. Dit is zeker , dat de» itiel van het Evangelie daer wy van fpreken,en van de Brie- ven van den H. Joannes, een en den zeiven is : daer in be- "^en niet alleen de wyze en den eygen aerd van het veritand van den Î Joannes, maer ook de zelve Leering, de zelve Cxrond-re^els, en de zelve uytdrukkingen 'T on- derfcheyd van ftiel in fynen Boek der Openbaering is niet zeer groot , en komt nae alle waerfchynelykheyd nergens anders van Voort als van de verfcheydentheyd der ftofie» alzoo het eenen Prophetifchen Boek is.
Heeft den H. Joannes niet anders befchreven ? A. Hy heeft noch gefchreven dry Brieven die fyneii naem voeren, en den Boek der Openbaeringe,
y Magmen eygetitlyk leggen ^ dat'er ^y η vier Evangelien f A. Neen; want alhoewel vier differente perfoonen be- fchreven hebben het Leven en de wondere Werken van Jefus Chriftus, de volmaekte over-een-koming die men be- merkt in kunrte Schriften, moet ons de zelve doen aeuzieii voor een ecnig Evangelie,
14 INLTDINGE TOT DB G Î SC HIE D Î NIS SEN
geacht, zefft hy zelve i. Cor. Cap. 2. f. 2. Dat ik ht anders onder u moefl weten ah Jefas Chrlfiui &c. Aengezien het Woord dat hy gefproken heeft zal Recht doen in c:en ieften dag. Joan. Cap. 12. 48.
Nu dient tot ilot gezeyd dat wy alle de Gefchiedeniflen zullen op het aldernouwkeurigfte verhaelen, even als des zelfs Uytleggingen by maniere van vraegen en antwoorden ; doch om zoo in liet een als in het ander roet gemak voord te gaen, zoo ftellen wy ieder op zyn eygen ; dat is, dat zoo de Gefchiedenit- fen als de Uytleggingen moeten aenzien worden als twee verfcheyde werken , doch op een en de zelve zaelf heylende : niet bevatten de Gefchiedeniflen buyten de Uytleggingen, en zoo in tegendeel; maer de manie- re van voordgaen is een weynig verfchillende, tot klaerheyd ende gemak van den Lezer ^ aengezien ons oogwit niet en is als om op eene leerzaeme en gemakkelyke weyze voor te ftellen , het gene ftrekt tot nut, voordeel en zaiigheyd van het ganfche Menfchdom. |
ocr page 44
ïS
VERHANDELINGE DER GESCHIEDENISSEN
DES Î I Î U If^ TESTAMENT
*
Volgens de Befchryvinge van den H, Evangelift Matthaeus.
UrT HET L, IL, JIL EN ir, HOOFD-STUK.
Atthjeus beginnende fyn Evangelie van den Stam-toom van den Zaliginaeker, verdeylt dea
zelven in dry tyd-ftippen, ieder tyd ftip bevattende veerthien Geflachten ; de eerfte neerat hae-
ren ooriprong yan Abraham tot David, de tweede van David tot aen de Babylonifche over-
voeringe, en de derde, van deze tot aen de Komfte van Chriftus, als volgt : (rfe eerfle tyd-
Ãip ) Abraham woa Ifaac, Ifaac wen Jacob. Jacob won Judas en fyne Broeders. Judas won Phares en
Zara by Tharaar. Phares won Efron. Efron won Aram, Aram won Aminadab. Aminadab wm Naaf·
fon. Naaflbn won Salmon. Salmon won Booz by Rahab. Booz won Obed by Ruth. Obed won Jei^
fe. Jefle won David den Koning. (Je tweéde tyd-ftlp^ Den Koning David won Salomon by die Urias
hujs-vrouw geweeil was. Salomon won Roboam. Roboam won Abias. Abias won Aia. Afa won Jo-
|
y Hot verdeelt men alles het gene JeÃts Chrifius betreft in het Evangelie 7
Î. Men kan Jefus Chriitus aenmerken in dry verfcheyde tyckn. I. In den tyd voor fyne Predikatiën. 2. Ten tyde vaiï fyne Predikatiën. 3. Op het eynde van fyne Predikatien.
V. fVat mozt men bemerken voor de Komjt en de Predikatien van ChriÃus 7
Î^ IVleii moet bemerken de eeuwigtieyd en Godheyd van Jiet Woord \ dat is te zeggen, het woord by uytnement- heyd,en niet van de fpraeke der menfchen, 't zy uytwen- dig, 't zy inwendig : en dit woord is den Zoone Gods, de ffeuwige V/ysheyd.
De Aenkonding en Ontfangenis van den H. Joannes den Dooper,
De Boodfchap en Menfchvvoording van't eeuwig Woord.
De Bezoeking van de Alderheyligfte Maeghet aen de H- Eiifabeth.
Den Lof-zang van de Alderheyligfte Maeghet; Magnificat, zynde den eeriten van het Evangelie. Luc. \ c. 46 v.
De opfpringing van den H. Joannes Baptiffa in den fchoot ran fyne moeder de H. Eiifabeth.
De Geboorte en Befnydenis van den H. Joannes Baptilïa.
Den Lof-zang van Zacharias, Benediäus , tiiveeden Lof- gang van het Evangelie. Luc, i c. 68 v.
Den Geflacht-boom van Jefus Chriftüs.
De Verfcheyning van den Engel aen den H· Jofeph, om hem geruft te iiellen nopens de zwangerheyd van de iUder- heyligfte Maeghet.
De Geborte en Befnydenis van Jefus Chrifius.
De Bekentraaeking van Jefus door de Engelen aen de Herders
De Aenbidding der Wyfen.
De Opoffering van Jefus in den Tempel.
De Reyniging volgens de Wet, van de AlderheyligÃe >laeghet.
De Ontmoeting van Simeon eil van Anna de Propheterffe in den Tempel. De Vlucht vaa Jefus üae E|ypten. |
De Moord der onnoofele kinderen te Bethleëm.
De Wederkoinft van Jefus uyt Egypten te Nazareth.
De tweede Reyfe van Jefus nae Jeruzalem in den ou- derdom van twelf jaeren, alwaer hy gevonden wierd in den Tempel in het midden der Leeraeren.
V. Waerom heeft het eeuwig Woord uyt de Ihmilen wilUn daden en geboren worden op de aerde 7
A. Om het menfchelyk geflacht te verloiTen uyt den el- lendigen ftaet en de harde flavernye daer het tóe gebragC was door de ongehoorzaemheyd van den eerften menfch, en te herftellen door een uytwerkfel van eene oneyndelyke bermhertigheyd in de rechten van de welke het ontbloot was door de zonde.
V. In wat tyd g&beurdi het MyÃeric den Menfchwordlng van Chrifius?
A. Ten tyde van Herodes, Koning van Judeën, by-ge- naerat den Grooten, zoon van Antipater, die volgens Jo- fephus Idumeër was van af-koniite en geborte: aldus was den Scepter ontrokken uyt Juda ; dat is te zeggen, dat'er eenen vremden Prins begon te heerfchen in Judeën. Ver- fcheyde HH. Vaders, bemerken, dat dit Ryk van eeneo vremden Vorfi, was een klaerblykelyk teeken van de aen- ftaende komlte van den MeÃias, volgens de voorzegging van Jacob in den Boek der Schepping c. 49, alwaer diëa Patriarch fyne komfte heeft vaft-geltek op dién tyd wan- neer van Juda zoude weg-genomen zyn fynen fiaf, dat is, alle recht van heerfching, wet-geving, en van de Rech- ters aen-te-ftellen over de Geilachten, zoo in het bezon- der als in het algemeyn.
f^· Aen wie wierd de eerfietyding van deie oneyndelyke berm-^ hertigheyd voorieyt?
A. Aen den Priefter Zacharias, die met fyne Vrouwe Eiifabeth alle de Geboden Gods op eene onberifpelyke wyze onderhiel, ten tytie als hy aen Godt wierook ofterde in den Tempel; dat is te zeggen, in de plaets daer men het Heylig noemde, alwaer geplaetft was den Autaer op den welken men de Reuk-werken brandde. Den Engel Gabriëi kwam hem aenkgndig^n, dat fyns vr©uY,-e die ouvrUcbt- |
ocr page 45
rBRHANOELJNGE Î AN DE GESCHIEDENISSEN
faphat. Jofaphat won Joram. Joram won Ozias. Ozias won Joatham. Joatham won Acbaz. AchäÃ
won Ezechias. Ezechias won Manafles. ManaiTes won Amon. Amon won Jofias. Jofias won Jecho-
nias en lyne Broeders, in de overvoeringe na Babylonien. Qde derde tydftip') En naer de Babylonifche
overvoeringe Jechonias won Salathiel. Salathiel won Zorobabel. Zorobabel won Abiud, Abiud won
Eliacim. Eliacim won Azor. Azor won Sadoc. Sadoc won Achim. Achim won Eliud. Eliud won
Eleazar. Eleazar won Mathan. Mathan won Jacob- Jacob won Jofeph, den Voefter-\^ader van den
Zaligmaeker, ende den Man van Maria, uyt de welke den lang gewenichten Meffias is geboren ; want
ais Maria was ten houwelyk gegeven aen Joieph wierd fy bevrucht bevonden voor dat iy te faemen kwa-
men, hebbende omfangen van den H. Geert; waerom Jofeph haer geen openbaere fchande willende aen-
doen, alzoo.hy eenen rechtveerdigen Man was, haer meynde in het houwelyk te veriaeten; maer eenen
Engel verfcheen hem in den flaep , zeggende : dat hy niet moefte bevreeft wezen iyne Vrouwe by zig
te houden , om diefwille dat, 't gene in haer geboren was voortkwam van den H. Geeft, daerom zult gy dién
Zone Jefus noemen, zeyde hy, Avant hy komt fyn volk verloflèn van hunne zonden : dus wierd vol-
voert dat Ifaias zegt Cap. 7. f. 14. Ziet eem Maegd ÎζαΠbcvrucht worden en fy zal eemn Zone baeren ea,
intn lal fymn naem Emmanuel noemen , dat h te zeggen Godt met ons. Jofèph dan uyt den flaep opftaende,
mm fyne Huys-vrouwe tot zig, ende den tyd voltrokken zynde, baerde fy (zonder pyn ofte fmerte)
den Zaiigmaelcer Jefus Chriftus te Bethlehem-Juda; als den Koning Herodes heerfchende was : Jefus nu
geboren zynde, kwamen'«r eenige Wyfe nyt den Ooften (van d'aenzienelykfte Mannen van hun Land)
te Jerufalem vraegen : AVaer is den geboren Koning der Joden? Want wy hebben fyne fterre in't Oof.
ten gezien en zyn gekomen om hem t' aenbidden. Den Koning Herodes · dit hoorende wierd geheel
|
baer was en gevoordert in jaeren gelyk hy, zoude baeren eenen zoon die genoerat zoude worden "Joannes, dat is, Gratie Gods, als een voorteeken van het Ryk der Gratie, het welk hy kwam aenzeggen ; dat hy van -tie gratie des H. Geeft zoude vervult worden van in den fchoot fyns Moeders, dat hy zoude bekeeren veele der kinderen van llraël; dat hy zoude wandelen voor het aenlchyn des Heere in den geeit en de kracht van EÃas , cn zoude zyn den Voorlooper van d£n Messias.
J^, Van welke familie was Zacharias ?
Î. Hy was van het geflacht van Aaron en van de fa- milie van Abia, de achtite van de 24 iamiiien of clailen die David had aengeftelt om de priefterlykje dienlten te ver- richten , elke op haere beurt, geduertnde de weke.
Van %i'at gefacht was EHjabeth ?
A. Sy was van het geflacht van Aron en maegfchap van cle Alderheyligfte Maeghet. Eenigen tyd naer de voorzeg- ging iles Engels ( die gebeurde naer den vaften van ver^ jioening, die wierd gehouden den thienden van de zeven- iïe iTuiend genaemt Ti^ri, die daer ontrent gerekent word op het eynde van September en het begin van Odlober ) ©ntfong ly en hiel zig verborgen geduerende vyf niaen- den, om volmaektelyker voor Gods aeiiifchyn alleen te ge- nieten de gratie die hy haer gedaeu had , haer trekkeude pyt de Icliande der onvruchtbaerheyd die doen ter - tyd aengezien wierd als een uytwerking van de vcrmaledyding 4es Hemels , en met haer te geven eenen zoon van wie men haer zoo groote dingen dede hopen. Sy baerde naer pegen maenden; want van den 24 September vind men juft Regen maenden tot den 24 Junius die is den geborteu-dag van den H^ Joannes Baptiüa.
f^ Waer woonde Zacharias 7
η Volgens het gemeyn gevoelen woonde hy te He- bron , iiad in het geflacht van Juda, alwaer den H. Joan- nes geboren wierd : deze itad is gelegen in een berg-achtig land, ontrent lo mylen van Jerüialera af^eiesen,, eu van Jbaerea ouden iuyllér geheei vervallen. |
JV. Was Zacharias Opper-priefler ? A. Dit hebben fommige Oude gelooft , dat Zacharias om wierook te offeren ingetreden was het binnenfte des Heyligdoms, genoemt Hey Lig der waer in allee-
nig den Hoogen-prielier eens 'sjaers mogte treden. Doch behalve het goude Wierook - vat hetwelk den Apoftel Paulus fchryvende tot de Hebreeuwen 9 cap. itelt-in de heyliglle plaets des Tabernakels , was'er in het eerfte Ta- bernakel , gezeyt het Heylig ^ ook eenea Autaer van de Reuk-ofters, gelyk zegt den H. Lucas; en op dezen heeft Zacharias den wierook geoiiert naé de gewoonte des Prief- terfchaps, dat by loten uytgekomen was, waêr van onaf- hangelyk was de bediening van eenen Ãpper-priefter : zoo dat zelfs dit dient tot bewys van het gemeynlle en waer- fchynelykfte gevoelen , dat Zacharias Prieiter alleenelyk geweeit is , gelyk hy niet anders genoemt word van den H. Lucas, en l-'lavius Jofephus de Opp.er-priefters optel- lende maekt geen gewag van Zacharias.
V. Geloofde Zacharias het gene den Engel hem ^eyde? -d, Zacharias en had geen betrouwen genoeg om den Engel te gelooven die- hem in den Tempel aenkondigde , dat hy zoude hebben eenen zoon ; hierom bleef hy flora van toen-af tot de geborte van fynen zoon. Den H. Am- broflus'zegt, dat hy gehoor verloor met de fpraelv , ge- lyh den Griekfchen Text bet fchynt te willen doen geloo- ven düor het woord Coophos, het welk eygentlyk wel be- teekent, ftom lyn , maer ook genomen word voor doofiyn ; en inderdaed het Evangelie zegt , dat men hem fprak door teekens.
^. Wat gebeurde in de Geborte van den H, Joannes 7 Î. Deze Geborte veroorzaekte eene groote vreugd aen alle de vrienden en bekende van Zacharias, gelyk den En- gel voorzeyt had-
t^· Hoe noemde men dut ^oon van Zacharias? '
Als men kwam den achtilen dag om het kind te be- fnyden,de vrienden en naebeftaende van EUfabeth-wilden hem uüeineu Zacharias uae fynen vader ; maer Elifabeth
ontilelt, |
ocr page 46
DES NIEUTf^ TESTAMENT, ij
entfielt, en geheel Jerufalem met hem. Hy dede dan alle d'Opper-Priefters, (d'Opper-hoofden van de
34. ( I,Paral. 24.^.4.5.) Priefterlyke Familien) en de Schrifc-geleerde des volks (welkers ampt het was
de Schriftnere aen het volk uyt te leggen ) by-een vergaderen, en vraegde van hun : waec den Christus
zoude geboren worden, dat is den Messias van Godt door de Propheten belooft. Sy gaven hem tot ant-
woord : Te Bethlehem-Juda. Wanf zoo ftaet'er gefchreven by den Propheet : (Mich..5. f. 2.) En gy,d
Bethlehem Land van Juda, en zyt geenfints de minfte Stad onder de "Vorftendommen van Juda : want uyt
11 zal voortkomen den Vorft, die myn volk van Ifraël beftieren zal. Dan riep Herodes de Wyie by zig
in't heymelyk, en vernam van him neirftelyk naer den tyd, op welken hun de Iterre verfchenen was.
En hun naer Betleheni zendende, zeyde hy : Gaet en ondervraegt neirftelyk naer het Kind ; en als gy 't
zult gevonden hebben, komt, zegt het my; op dat ik het ook gaen aenbidden. Sy, den Koning gehoort
hebbende , gingen henen. Doch ziet, de fterre, die fy in't Ooften gezien hadden, ging voor hun, tot
datze komende boven de plaets, daer het Kind was, bleef ftille ftaen. , Alsfe de fterre zagen, wierdenzc
verheugd met eene zeer groote blydfchap. Wanneerfe nu in het huys getreden waeren, vonden ly het
Kind met Maria fyne Moeder : en nedervallende, hebben fy het aenbeden. Hunne fchatten ook open
gedaen hebbende, offerden fy hem tot gefchenken, Goud, Wierook en Myrrhe. Maer in den flaep van
Gods wege vermaent zynde', datfe naer Herodes niet zouden wederkeeren, zynfe door eenen anderen
weg henen gereyft naer hun Land.
Godt kennende het boos voornemen van den Koning Herodes, die op het leven uyt was van den nieuw
pboren Messias, zond eenen Engel tot Jofeph in den ilaep, die tot hem zeyde: Staet op, neemt het
Kind met fyne Moeder, en vlucht naer Egypten, en blyft daer tot dat ik 'tu zeggen zal : want Hero-
wilde, dat men hem zou noemen Joannes, gelyk tien En-
gel bevolen had aen lynen vader Zacharias-
f^. iVie dir twee partyen behield de overhand ?
A. Zacharias zynde hier-over te raecie gegaen doortee-
Kens, mits hy doof was, zoo fchreef hy op een fchrj^f-
tatelken:is fynai naem i en aldus behaelde Elifa-
beth de overhand.
. Wat gebeurde hier naer aen Zacharias 7
Î. De tonge van Zacharias gebonden Hoor fyne onge-
loovigheyd , wierd nu ontbonden door fyn geloof en ge-
hoorzaemheyd; en aenftonds propheteerde hy en verkon-
digde door dien vermaerden Lof-zang Benediäus, (den
tweeden van het Evangelie ) de nae-by-zynde komft van
tien Messias, en dat Joannes, fynen zoon, zoude zya
fynen Piopheét en Voorlooper.
Is deie Geborte van Joarines vermaert geweefi in de Keri ?
A. Jae, want van de eerfie eeuwen dede men dry ver-
fcheyde Miffen op den dag der geborte vim den H. Joan-
nes, daer onder begrypende die van de Vigilie, die maer
wierd gelezen tegen den avond ter oorzaeke van den vaf-
tendag. De rede waerom in de H. Kerk met zoo groote
vreugd nu noch gevierd word de Geborte van den H.
Joannes, is deze; om dat diën Voorlooper das Heere,
geheyligt van in het lichaem fyns moeders, is in 't licht
gekomen als eenen dagen-raet, voorgaende den opgank
der waerachtige Zonne dit is Chriitus.
f^. 'JVaer wierd den Î Joannes opgevoed?
Î. Gemerkt de Schriftuer daer van zwygt, zoo is het
moeylyk wegens fyne opvoeding iet vaii - te - ftellen. Den
H. Lucas naer belchreven te hebben fyne geborte , zegt
alleenelyk : Ende het kind wies, verfierkt in den geejl:
en het was in de J-FoeÃyne tot op den dag van fyne vertooning in
Jfraël. Uyt de eerfte woorden befluyteu veele Schryyers,
dat het kind noyt het gebruyk fyns veriland en vryen wil
â¼erloren heeft, maer daer in opgewafien is in meerder ken-
niife Góds, en in deugdelyke werken met grooter verdien-
den. Aen andere fchynt eenvoudiger te zyn dezen zin; Het
'Mud wies in otiderdorai fyn lichaem wierd grooter en fter-
//. Z?ee/.
ker volgens dat de Udmaeten groeyden; het verftand ging
allengskens meer open , en \ic:n H. Geeft fcheen dagelykx
meer en meer in hem uyt: hy wies dan in het gebruyk der
reden . in wysheyd , in deugd en verlichting. Evea.twel,
die woorden geven te kennen, dat het kind niet terliond
nae de woeityne en ging, voor dat het opgewaOën en vroo-
mer was : d-at het nochtans van in fyne jonkheyd de woef-
tyne i^ewoont heeft, is het gevoelen van Origenes, Eufe-
bius , de HH. Chryfoftomus , Hieronymus , Cyrillus , en
andere Leeraers; doch den ftipten tyd van fyn vertrek in
de zelve können wy niet bepaelen. Nicephorus fchryft ,
dat Joannes naer een jaer - en - half van fyne moeder iu
eene fpelonke by de Jordaen gedracgen is uyt vreeze voor
Herodes: want al was den H. Joannes niet begrepen tuf^
fchen de paelen van Bethlehem ; nochtans om de faem van
fyne wonderbaere geborte zoo heeft de vreedheyd van He-
rodes zig tot den Voorlooper van den Meiiias ook uytge-
ftrekt. Cedrenus zegt , dat fyne moeder nu 40 dagen ge-
ftorven zynde, de Engelen voor fyne opvoeding in de woef-
tyne zorge gehad hebben. Eenige Geleerde können niet
wel gelooven, dat hy voor de 7, 8 of 10 jaeren fyns va-
ders huys veriaeten heeft. Den H. Paulinus zegt, dat Joan-
nes naer eenige jaeren by fynen vader in de oeiiening dar
wysheyd, in het overdenken van de Wet des Heere ende
des levens der oude Patriarchen overgebragt te hebben ,
de wereld veriaeten heeft en getrokken is nae de wilder-
nis , om aldaer een eenzaem en ftreng leven te lyden. Dic
bekennen alle de oude Leeraers raet de H. Kerk, dat Joan-
nes buyten alle het volk tot fyne 30 jaeren in de woef-
tyne gewoont heeft in groote penitentie, om zig met geene
zonden te befmetten, waer van men zig onder het volk
zoo wel niet en kan wachten. Wat aengaet fyne verblyf-
plaets in de wildernis, Joannes Mofchus, die Ichreef on-
trent het jaer 630, zegt, dat den H. Joannes gewoont heeft
in eene fpelonke genaemt famfas οΠfapfas ^ ontrent eene
meyle aen d'overzeyde der Jordaen.
K. Heeft den H. Joannes Chrijlus gekent in den fchoot vatt
fyne moeder, én is hy dair in geheyligt ut hy ter wénldkwaml
ocr page 47
rERn^I^ DELINOE VAN DB GESCHIEDENISSEN
d?s zal't Kin4 zoeken, om het te doodeu. Jofeph opgeftaen zyrsde, nam het Kind en fyne PyToeder i-a
den» nacht., en vertrok nae Egypten. Hy bleef daer tot de dood van Herodes : op dat volbragt zoudc
worden het .gene van den Heere door den Propheet voorzeyd was : Uyt Egypten heb ik mynen Zone
geroepen, (bfeas II.: t- i.) Herodes ondertuiÃchen bemerkende, dat hy van de Wyfe bedrogen was ,
wier.4 zeer» vergrämt, en hy zond om-hals brengen alle de kinderen, die in Bethlehem, en in des felis
paeien, in't ronde waeren, van twee jaeren oud en daer onder volgens den tyd, dien hy van de Wyie
tioor een nouwkeurig onderzoek vernomen had. Dan wi»rd 'er volbragt, het gene aldus door den Pro-
pheet Jeremias voorzeyd was : (Jerem. 31·^· ^5·) Een geroep is'er in Rama gehoort, menigvuldig gSr
kerm en gehuyl; Rachel beweenende haere kinderen , en geenen troofl: willende ontfangen , om dat
Jy'er niet meer .waeren. Dat is, gelyk voor dezen Rachel de Moeder van Benjamins ftam , en by
Bethlehem begraeven, dopr den Propheet Jeremias té voorfchyn gebragt wierd, als beweenende haere
nakomelingen, die naer Babylonien gevangelyk overgevoert waeren, aldus word fy nu wederom te voor-
fchyn gebragt, als kermende over haere kinderen, die doof Herodes vermoord wierden. Als Herodes nu
geftorven was, verfcheen den Engel aen Jofeph in den flaep binrten Egypten, en zeyde tot hem : Staet op,
neemt het Kind met fyne Moeder, en gaet henen naer het Land van Ifraël. Want die op het Kinds le-
ven uyt waeren, zyn geÃorven. Jofeph opgeftaen zynde, nam het Kind en fyne Moeder, en kÎvam in't
Land van Ifraël. Maer verftaende, dat Archelaus regeerde over Judeën in de plaets van Herodes fynen
Vader, vreefde hy derwaarts te gaen ; en van Gods wege vermaent zynde in den flaep, vertrok hy naer't
Land van Galileën. Hy ging daer woonen in de Stad Nazareth ; op dat vólbitgt zoude worden het
gene door de Propheten voorzeyd was : Hy zal Na^areër genoemt worden.
|
A. Dit zegt niet ,uytdrukkelyk het Evangelie, maer de w.oorden van de ΠEliiabeth geven /genoegzaem te ken- nen, dat het kind in haer lichaem heeft opgefprongen door iyne eygen vreugd, en diensvolgens met het gebruyk der reden fprong hy op van vreiigden en blydfchap , in fyn zeiven , zoo hadde hy kenniife der tegenwoordigheyd Chriiii, die hem dede verblyden en door een boven-na-^ tuerelyke beweéging dede opfpringcn, hem heyligmaekende door fyne verdieniftn. Dit is de gemeyne leering der HH.' Vaders, dat den H.'Joannes in het lichaem fyns moeders Cliritium kende, dat hy met de heyligmaekende Gratie het gcbruyk .des veritaiids, de gratie der Prophetie en andere gaeven ontfing, die den eeriien gewaer wierd het uytwerk- fel, .niet van de iiemme van Maria, maer van de komfte en de gratie van den Verloflër iloch befloten in den fchoot van de Alderheyligile Maeghet; het gene hy betuygde door; cene geheele mirakeleufe opfpringing van vreugd, het welk niet kon voortskomen als van dien H. Geeft , van den Mrelken den Engel vborzeyt had aen Zacharias, dat hy zou vervult zyn van in den fchoot fyns moeders , en van de kennis die hy had, dat fynen Ifeer hem kwam heyligen: aldus kende fyne heylige ziel van dan-uf de geheymen die aen geheel Ifraël onbekent waeren. Dat den H. Joannes het gebruyk des verftands behouden heeft, niet alleenelyk eoo lang als Chriftus in het lichaem fyns moeders by hem Vas, maer ook naer fyne geborte , is het gevoelen van Origenes en den H. Ambroiius; die_ ook zeggen , dat hy veriiond deze woorden van Zacharias fyn zoontjen toe- fprekende : Gy kind lult eenai Propheét des ALdcrhoogfiiti genoemt -worden·
V. Is het van Zacharias, vader van i&n H. Joannes , dat Chrifius fprezkt by Mauhxus ^ het 2j c. 75 V. alfwanneer hy verwyt aen de Joden, dat fy gedood hadden Zacharias tuÃ'chen den Tempel en den Autaer 7 |
A. Men kan zulkx niet verzekeren. Eenige hedendaeg- fche Schryvers , zeggen , dat Chriilus hier in eenen pro- phetifchen zin gcbruykt het gepallèert voor het toeko- mcude en hy voorzegt de moQrd yau Zacharias zoon van Bariich of Barackras Q zynde dit volgens het gebrtiyk der Hebreeuwen eenen en den zeiven naem ) van den wel- ken Joiephus fpreekt, en die als eenen grooten ieveraer voor de rechtveerdigheyd gedood is van de Joden voor dat Jerufalem van de Romeynen wierd ingenomen : wiens ondergang den Zaligmaeker 'voorzeggende, belooft hun te zullen zenden wyfe Mannen en Propheéten, die fy kwae- lyk zullen handelen en dooden , zoo dat al het rechtveer- ciig bloed, van dsn rechtveerdigen Abel te beginnen tot dat van Zacharias, op hun zal komen. Dus isoude de fententie des Zaligmaekers bevatten alle rechtveerdige , van het beginfel des werelds , niet alleenelyk tot fyn Lyden en Dood, maer ook tot die van lyne Apoilekn en Difcipe- len : op dat de ftraf die voorzeyt word, zoude beantwoor- den de volkome boosheyd die voorzien is. Dit is wel te gelooven, dat dezen Zacharias ChriÃen geweelt is, alhoe- wel dat Jofephus het niet uytdrukkelyk en zegt, die maer en zocht de üechtveerdige aen fyn Religie _toe-te-eygenen , al waeren fy metier daed Chriftenen , als in het uytwen- dig niet verfchillende van de Joden, gelyk hy fpreekt vsn den H. Jacobus den Minderen als van eenen Jode die goed en rechtveerdig was : zoo zegt hy ook van Zacharias , dat hy haette alle ongerechtigheyd en beïverde de recht- veerdigheyd ; inaer de v/aere gerechtigheyd was alleenelyk in het Chriftendom, wanneer den H, Geeft de Synagoge teenemael veriaeten had. Nu dan Zacharias is aldus van Chriftus aengewefen den laeften der rechtveerdige gedood te Jerufalem , welk fyt de laefte hand geftek heeft aeu de boosheyd der Joden.
Ondertuffchen het gemeyn gevoelen der Uytleggers is » dat Chriftus hier fpreekt van eenen Zacharias die nu ge- dood was ; en fommige meynen met den H. Chryfofto- mus , dat diën geweeft is den laeften op een nae van de 12 Propheéten : waerelyk hy is geweeft den zone van Ba- rachias ; maer dat hy gedood is tuilchen den Tempel en den Atitaer, vinden wy nergens in de Schriftuer; nochte dit vinden wy befchreven van eenen Zacharias, zoon van Barachias , die in dea 2. Boek Paralip, c. 20, V. 5 j Propiiest |
ocr page 48
DES NJEUTT TESTAMENT,
ïn dien tyde kwam Joannes den Dooper in alle het Land ontrent de Jordane ig de "WoeftYrie van
Judeën doopen en prediken, zeggende: Doet penitentie , want het Ryk des Hemels is voorhanden.
Dat is , bekeert u ; hebt berouw en leedwefen over uwe zonden ; verandert van herte ; betert uw le-
ven. Hy was 't van wi-en den Propheet Ifaias aldus geiproken had : (Ifai, 40. t· S· ) Men zal eenö
ftem hooren in de Woeftyne : Bereyd den weg des Heere, maekt, dat lyne paden effen en recht zyn.
Alle dalen zullen gehoogt, en alle Bergen en Heuvelen zullen vernedert worden : de kromme weged
zullen gerecht, en de oneiFene geëffênt worden, en allen menfch zal Gods zaligheyd zien. Dat is, ge-
lyk men zulkx gewoon is uytwendiglyk te doen in de aenkomfte van Princen en Koningen, zoo moet
het zelve inwendiglyk ook voor Christus gefchieden : te weten, met de doornen en onkruyd van d3
begeerlykheden uyt te roeyen , en alles effèn en recht te maeken. Doch Joannes Predikte niet alleen
de Penitentie met woorden ; maer aldermeeft door fyn leven en ganfch fyn uytwendig gedrag. Ily had
een kleed van Kemels-hayr en eenen lederen riem om iyne lenden ; en fyne ipyze was Sprink-haeneil
en wilden Honing. Dan gingen tot hem uyt die van Jerufalem, van geheel Judeën, en van het gan-
fche Land rondom de Jordane. En iy wierden van hem in de Jordane gedoopt, belydende hunne zon-
den. Hy dan ziende veel van de Pharifeën en van de Sadduceën tot fyn Doopzel Icomen, (Z)e Pkw
rlÃcn en Sadduccm ïpatrcn. twee Se&en onder de Joden, waer van de eerfle zeer flrengelyk leefden ; maef
uyt ydel glorie ; en de tweede hun gemak zochten op deze wereld.') zeyde tot hun : Gy flange-broedzels»
wie heeft'er u gewaerfchouwt te vlieden voor de toekomende gramfchap? Dat is, voor de gramfchap
en het oordeel Gods. Doet dan weerdige vruchten van Penitentie. Nochte en meynt niet by u zei-
ven te zeggen : Wy hebben Ahraham tot Vader : want ik zeg het u, Godt is machtig van die fteenen
|
οΠfiender gtnozmx. is, en leefde ten tyde dat Ozias en Achaz reg-neerdeii in Juda. Volgens het gevoelen van veele Oude Vaders is Zacharias den Vader van den H. Joannes ge- weeli dien van wie Chriftus zegt : Den welktn gy gedood kevti te weten fommige van de Joden die noch^'leefden : waer van fy zeggen de oorzaek te zyn ; ofte om dat Za- charias fynen ^one Joannes had verborgen wanneer He- rodes d'onnoofele kinderen doodde, gelyk Petrus Alexan- drinus zegt ; ofte om dat hy de komlle van den Messias door fynen Lof-zani? had verkondigt- Dat dezen Zacharias den-zone van Barachias geweelï is, getuygt den H. Hyp- poliuis aengehaelt van Nicephorus Nochtans den IL Hie- ronymus n1;emt dit gevoelen niet aen, en hy zegt, dat Chrilhis op deze plaets fpreekt van eenen anderen Zacharias die gedood wierd door Joas Koning van Juda.
V Hoe doet gy over-cai-komen den H. Matthans met het gene gefchreven is in den 2. Boek Paralip, c 24 , V. 21 en 22 aengaende deien Zacharias ?
Î. Het is waer , dat dezen Evangeliit fchynt ilrydig te zyn aen die plaets van den 2. Boek Paralip met te zeggen, I. Dat dezen Zacharias was zone van Barachias, daer hy in Paralip, word ge^eyd zoon van Joiada, 2. Dat dezen Zacharias gedood is geweeft tuflchen den Tempel en den Autaer : en den Boek Paralip, zegt in het Voorhof, Om deze twee toe-fchynende ftrydigheden te doen over-een- komen, zoo antwoord men op de eerfte , dat Barachias en Joiada zyn den zeiven perfoon. Den H. _ Hieronymus getuygt, dat hy in het Chaldeeuwfch of Syriakfch Evan- gelie, 't welk de Nazareën gebruykten, gelezen heeft, Joiada : maer wie zal hewyzen, dat dit een verbetering is eerder als een verfiechting van den Text? Immers in alle de oude Overzettingen vind men ook Barachias; dus heeft het waerfchynelykheyd , dat dezen Joiada ook genoemt wierd -Barachias. Wat aengäet de tweede moeylykheyd, tuJTchèn den Tempel en den Autaer ^ doot het woord Tempel Terièaet men fomwylen enkelyk het gene overdekt was , «n fomwylen geheel den omvang van het gebouw : aldus Zacharias zynde gedood io de Voorpiyn, volgens Parali- pomenon^'is gedood tuffchen den Tempcil, die overdekt was» en den Autaer der ISrand-oifers die was in de open-lucht. |
P^. AeA wie wierd de Mznfchw oor ding van den-Zone Gods aengekojidigt?
Î Alfwanneer volgens Gods belofte Elifabeth ontfan- gen had eenen zoon en dat fy was in de zefde maend van haere zwangerheyd, den zeiven Engel Gabriel, (welken iiaem beteekent Man-Gods of Kracht Gods ) die aenkon- digde de geborte van den II. Joannes Baptifta, wierd van Godt gezonden nae Nazareth, ftad van Galileën,tot eene heylige Maegd van het Geflacht Van David, gehouwelykt aen Jofeph, volgens het raeeften-deel der HH. Vaders , om aen haer te boodfcliappeii, dat fy moeft geven aen de wereld dien welken alle menfchen verwachtten federt vier- duyzent jaeren of daer ontrent, volgens den Hebreeuw- fchcn Text, die heden van het meeilen-deel gevolgt word ; of federt vyf of zes-duyzent jaeren , volgens de Seventig- Ãverzetters, die gemeynelyk niet meer gevolgt worden. â
V. Op wat dag wierd den Engel ge\ondeti tot de^e heiligst Maeghet ?
. Volgens het gemeyn gevoelen was het op den vyf^ en-twiotigiten Meert; om dat Chriftus geboren is op deu vyf-en-twintigften December : den H. Auguftinus getuygt d:t van de Oude V^aders overgelevert te zyn, en volgens de overlevering der HFÃ. Leeraers_viert de H. Kerk, de gedachtenis van zoo groot Myiterie op den zeiven dag , gelyk zegt den Auteur van den Alexandrienfchen Tyd-boek, die leefde in het begin van de zevenfte eeuw. De H. Kerk viert dit Myfterie onder den naem van Boodfchap, het welk de Grieken noemen Evangelifmus^ het gene beteekent, Aenkonding; om dat den Engel kwam aenkondigcn eene zoo gelukkige tyding voor geheel dê wereld.
y. Wie was derc Maegd., en hoe v/:erdfy ge.noemt?
A. Deze heylige Maeghet, het welk deil naem is die de Kerk haer geeft by uytnementheyd, wierd genoemt Maria ; fy was van het Geilacht van Juda en van den Koningly- ken ftam van David, fy was ook van het maegfchap der prieiterlyke familie van iiaron, lanp den kant van haew C 3 |
ocr page 49
rERHANDELINGB VAN DE GESCHIEDENISSEN
zelfs aen Abrahams kinderen te verwekken. De byl is nu aireede aen den wortel der Boomen geileli»
Allen Boom dan, die geene goede vruchten voort en brengt, zal uytgekapt, en in't vuer geworpen
worden. Dewyl nu een ider in fyn herte dacht, of Joannes wel mochte den Christus wezen, zoo zey-
de hy opentlyk vóór alle het volk : Ik doop u wel met water tot uwe bekeeringe ; maer die naer my
komt, is machtiger als ik, wiens fchoenen ik niet weerdig en ben te draegen. Hy zal u doopen met
den H. Geeft en met vuer. Dat is, met den H. Geeft, die aen't vuer gelyk is, verteerende de zon-
den , verlichtende het verftand , ontftekende den wille, en altyd om-hoog naer den Hemel toe klim-
mende. Hy heeft fynen Wan al in de hand ; hy zal fynen Dorfch-vloer door-zuyÎ'eren, en fvne Terwe
zal hy vergaederen op den Graen-zolder ; maer-'t Kaf zal hy met een onuytblulVchelyk vuer verbran-
den. Op den zeiven tyd kwam Jesus van Galileën naer de Jordane tot Joannes, om van hem gedoopt te
â¢worden. Maer Joannes wilde het hem' beletten, en zeyde: Ik heb het noodig van u gedoopt te wor-
deii, en komt gy tot my? Jesus gaf hem voor antwoord : Laet dit nu zoo wezen : want aldus betaemt
het ons te volbrengen al wat recht is. Dan liet liy hem geworden ; en wierd van Joannes gedoopt.
Jesus gedoopt zynde, kwam ftrakx uyt het water om-hoog : en ziet, den Hemel wierd hem geopeijt ;
en hy zag den Geeft Gods gelyk een Duyve nederdaelen , en op zig komen. Ook kwam 'er eene ftem
nyt den Hemel, die zeyde : Dit is niynen wei-beminden Zone, op wien ik myn behaegen geftelt hebbe.
Dan wierd Jesus door den Geeft naer de Woeftyne geleyd, om van den duyvel bekoort te worden.
Hy was aldaer onder de wilde dieren zonder iets te eten ; en naer dat hy veertig dagen en veertig nach-
ten gevaft had, kreeg hy honger. Den bekoorder bykomende, zeyde tot hem : Indien gy Gods Zone
zyt, zegt, dat deze fteenen Brooden worden. Jesus gaf tot antwoord: Daer ftaet gefchreven : (Deut. 8,
|
nichte EUfabeth de moeder van tien H. Joannes Baptifta. Haere Ouders, Aen wie men geeft de naemen van Joa- chim en Anna, en. zyn niet genoemt in het Evangelie; en men kan ten hunnen opzichte niets met zekerheyd melden, als wel, dat bchalven het geluk van voorts - te - bren- gen de Moeder Gods, fy noch gehad hebben eene doch- ter ook Maria genoemt, en moeder van de welke het Evan- gelie noemt de Broeders van Chriftus, dat is te zeggen , Kinders van fyne Moeders zufter:fy waeren gebortig van Bethlehem Juda; maer ^t fchynt, dat fy woonachtig w'aereh te Nazareth in GaHIeën , en dat de Alderheyügiie Mae- ghet daér ter wereld kwam,onder de regering van Hero- des den Grooten,de heerfching van den Keyzer Auguihis. Deze H. Maegd en had niets van den luyfter van zoo eene doorluchtige geborte, mits fy trouwde met Jofeph gefpro- ten uyt de zelve famihe, maer enkelyk eenen Timmerman.
y, Is hst {tier dat de. ouders van de Alderheyligfie Mae- ghet de naemen hadden van Joachim en Anna ?
A. Men kan redelyker-wyze vermoeden, dat deze nae- men by overlevering tot ons gekomen zyn door middel van die de welke gekent hebben de familie van de Alder- heyligfte Maeghet: maer aengezien den Evangelift daer van niets melt, zoo heeft dit aen fommige Geleerde doen den- ken , dat den naem van Anpa , die beteekent de Gratie , volgens hun gevoelen, en diën van Joachim, die wilt te kennen geven de. Bereyding van den Heere , aljeenelyk toe- geëygent zyn aen de ouders van de Alderheyligfie Maeghet als bediedende termynen dienende tot hunne benaeming in de fCerk welke onder deze naemen heeft begonft te vie- ren de gedachtenis van de Moeder en den Vader van de Alderheyligfte Maeghet. Deze viering in de Griekfche Kerk is zeer oud, en het is aldaer eene oude overlevering, dat Joachim geweeft is den Vader van de Alderheyligfte Mae- ghet , uyt welke gemeyne overlevering den H. Joannes Da- mafcenus en andere treflelyke Schryvers getrokken hebben het gene fy verhaelen van haere geborte.
V. Wat leg,· gy ons nopens de geborte van deie H. Maeghet ? |
Godt heelt niet gewilt,dat wy iet beZQiiders zouden- zeker weten van de gehorte van de H. Maeghet; en het Evangelie en zegt daer niets' van, zoo min a1s van haere opoftering in den Tempel, ofte van alles het gene betreft de eerfte jaeren van haer leven, ofte van iets het gene fy gedaeu heeft in haere jonkheyd , tot den tyde van het groot werk tot het welk fy van Godt voorfchikt was.
V. Wat fiaet aenveerde de H. Maeghet?
A. Den Maegdelyken ftaet voor geheel haer leven; en de antwoord die fy gaf aen den Engel die haer aenkon- ⢠digde , dat fy moeder zoude zyn , en laet niet toe daer-aen te twyftelen : da6 fy de maegdelyke fuyverheyd aen Godt beloóit heeft, dit beveftigen Origenes, de HH.Hieronymus, Ambrofius, Auguftinus en andere Leeraers.
Hoe doet gy deie belofte van de Alderheyligfie Maeghet over-een-komen met haer houwelyk ?
A. Dit is een Myfterie van de eeuwige Wysheyd, die moetende geboren worden van eene Maegd, nochtans wilde, dat deze zoude gehouwelykt zyn, om hier door aen-te- toonen den oorfprong van Maria, en haer niet te ftellen in perykel van gefteenigt te worden door de Joden als een overfpeélfier ; om haer behulpzaem te zyn in haere noodzaekelykheden en in haere vlucht naer Egypten, zegt den ΠHieronymus, en om den duyvel te ontnemen de kennis van het Myfterie der Menfchwoording van den Ver- loiier, volgens den H. Ignatius. Ondoorgrondelyke Reden ! By welke men mag voegen , dat de Moeder des Heere Maegd en getrouwt is geweeft, om dat in haeren perfoou den maegdom en het houwelyk geëert word tegen de lai- teringe der ketters wegens eenen van die ftaeten.
V. Was de Alderheyligfie Maeghet reeds gehouwelykt, als den. Engel haer kwam boodfchappen , datfy{ou lyn de Moeder Gods?
A. Verfchvde HH. Vaders hebben gelooft , dat fy al- leenelyk verlooft en noch niet gehouwelykt was aen Jo- feph , fteunende op den eygendom van 't Grieks woord, en op de woorden van het 20 V. van 't i. cap. van den H. Matthccus, alwaer het woord Defponfata te kennen geeft, dat de H. Maeghet alleenelyk was de Bruyt verlooft ae« den H. Jofeph, wanneer deu Engel by haer gezgudea wieri |
ocr page 50
DES NIE Ï
TT TESTAMENT.
f. 3.) I^en lYieufch en leeft by geen Brood alleen ; maer by alle woord, 'twelk voortkomt uyt den
uiojid van Godt: dat is, by alles, het gene hem Godt tot voedzel belieft te geven, ook by i\'η enkel
woord, ofte by fynea enkelen wil, die den menfch in 't leven hond, als 't bem belieft, gelyk het in
Moyfes en Elias gebleken heeft. Dan nam hem den duyvel op naer de Heylige Stad ; en hem ftellende
opliet hoogfte des Tempels, zey de hy tot hem : Indien gy Gods Zone zyt, wâ¬rpt u neder waerts. \Yant
daeris gefchreven :(Pral. 90. f. ii.)fly heeft fyne Engelen over u laft gegeven om u te bewaeren, (den
duyvel vervalfcht de Schriftuere, achterlaetende deze woordekens : ia alk uwe wegen ^ en fy zullen 11 op
hunne handen draegen ; op dat gy uwen voet niet en mögt ftooten aen eenigen fteen. Jesus antwoor-
de hem : Daer ftaet ook gefchreven : (Deut. 6. f. 16.') Gy en zult uwen Heer, uwen Godt niet tergen.
Den duyvel nam hem wederom op naer eenen zeer hoogen Berg .· en hem toonende alle de Koningry-
ken des werelds met hunne pracht, zeyde hy tot hem : Dit alles zal ik u geven, by aldien gy neder-
vallende, my aenbid. Jesus gaf hem voor antwoord: Weg van hier, gy boozen vyand. "Want daer
ftaet gefchreven : ( Deut. li. f. 13· ) Uwen Heer uwen Godt zult gy aenbidden, en hem alleen dienen.
Dan verliet hem den duyvel voor eenen tyd. En terftont kwamen d' Engelen en dienden hem.
Doth Jesus hoorende, dat Joannes gevangen was , ging van Nazareth naer Capharnaum woonen ;
op dat volbragt zouden worden de woorden van Ifaias Cap. 9. f. i.|Van dien tyd af ging Jesus te predi-
ken , zeggende : doet penitentie want het ryk der Hemelen is aenftaende, en wandelende langs de Gali-
lefche Zee vond hy twee Î^i{Îchers Simon , gezeyd Petrus, en Andreas fynen Broeder ; hy zeyde tot hun
volgt my en ik zal u ViiTchers der Menfchen maeken, ende hunne netten verlaetende volgden fy Jesus,
die voortgaende twee ander Broeders Jacobus en Joannes, met hunnen Vader Zebedeus , zag in him
|
Maer het fchynt nu het gemeynfie gevoelen te zyn, dat fy waerelyk getrouwt was; want den H. Lxicas 2 cap. 5 v. gebruykt het zelve woord Defponfata, wanneer nae-by zynde de Geborte van Chriftus, fyne Moeder getrouwt was met den H. Jofeph, Volgens het gebruyk der Hebreeuwen wisrd by hun de Bruyt verlooft als getrouwt gehouden , zoo dat fy zonder fchrift van fcheyding niet mögt weg-gezonden worden. Men zoude zeggen, dat de Evangeliften het woord De. fponfatii gebruykt hebben om te toonen, dat fy »etrouwt zynde , maegd is gebleven.
y. In wat hoedanigheid had Jofeph het geluk van te. lyn dat Bruydigom van de AlderheyLigjle Maeghet?
A. Gemerkt fy was eenigen'erfgenaem van haer huys , zoo was fy verplicht door de Wet te trouwen met haercn naeft-beiiaenden : aldus de voor-ouders van dezen H. Man welke wy hier naer in fynen ftam-boom zullen aenwyzen, ook zynde de voor-ouders van Maria en van Jefus, en hy zynde haeren naeil-beftaenden, zoo moeft hy haer trouwen volgens de Wet.
V. [Vat leyde de Alderheyligfie Maeghet tot den Engel, als fy verfiam had, dat fy moejl lyti de. moeder van den A/der- hoogfien ?
A. Sy was daer door beroert, en vroeg hem, hoe dit kon gefehieden, onderzoekende alleenelyk de maniere op de welke dit zoude volbrogt worden, om zig te fchikken nae den wille Gods.
y. Wat antwoorde den Engel aen Maria ?
A. hy verzekerde haer, dat den H. Geeli alleen deel zou hebben in dit groot Myfterie, dat fy by gevolge in geen achterdenken moeft zyn nopens de regels der natuer i want dat fy moeder zoude zyn en te faemen maegd blyven.
y. Wat antwoorde hier op dc Alderheyügjk Maega aen den Engel ?
A. Sy twyffelde niet; en hoe ongehoort dat dit mirakel was, zoo geloofde fy,.dat Godt zou volbrengen het gene hy haer aenkondigdê door fynen Engel, en zeyde : Ziet de dienftmaegd des Heere , my gefchiede nae uw woord.
Qtufong Murin op oogénbiik ? |
A. Jae, het Woord des Vaders is aenftonds Vleefch ge- worden in haeren fuyveren fchoot, naer dat fy daer in had toegeiiemt; en het lichaem van Chriftus was daer van dien oogenbiik in fyne volmaekte gedaente volgens den H. Ba·» filius , den H. Ambrofius en Origenes.
y. Hoe wierd dit Myfierie volbragt in Maria 1
A. Den Almogenden gaf aen den fchoot van Maria de vruchtbaerhcyd zonder te qxietfen haeren maegdom : het gelooi· alleen van de Alderheyligfte Maeghet, de werking vau den H. Geeft ; en de kracht van den Alderhoogften hadden deel in de Ontfangenis van eenen Godt meufch geworden.
y Wa&rom legt gy, dat de Alddrheyligfii Maeghet den Za- Ãgmaeker heeft ontfangen dcor de werking van den H. Geefi ?
Î Om dat onzen Verlofier ontfangen is in den gehey- ligden fchoot, van de H. Maeghet alleenelyk door de kracht van den H. Geeft, welken haer overlommert, en haer hert ontlteken hebbende door het vuer der Goddelyke liefde, haer vruchtbaer maekte doende haer ontfangen eenen Godt menfch.
y. Waerom. ontfangen van den. Î Geefi ^ en niet van den hemelfchen yader ?
A. Om dat de Menfchwording Î^η den Zone Gods is een uytwerkfel van Gods liefde ; hierom is dit toegeëygent aen den H. Geeft, die is de zelfiiandige en mede-wefent- lyke liefde van den Vader en den Zoon : en deze Ontfan- genis en is niet gefchied door eene mededej^liiig van de zelfÃÃandigheyd van den H. Geeft, maer door een uytwerk- fel fyner kracht.
yI Hoe noemt men gemeynelyk de Ontfangenis van den. Za- ligmaeker 7
A. Men noemt'se het Myfterie der Menfchwoording ; om dat den Zone Gods ; menfch wordende gelyk wy, heeft aengenomen een fterftelyk lichaem gelyk het onfe.
y. Wie is den yader van onfen 'Zaligmaeker ?
y. Chriftus zynde geenen anderen perlbon als den Zone Gods, zoo heeft hy geenen anderen vader als den Eeu- wigen vader i maer voor ïüq ve«i hy meÃfch is , beeà |
ocr page 51
Si INLrD INGE TOT DB Î Î SC ÎIÎ D Î ÎI SS Î Î
fchip de netten vermaeken ; hy riep deze , en fy verlieten hunne netten en hunnen Vader, om hem te
volgen ; Jesus ging aldus kerende door ganfch Galileën, genezende alle kwaelen en ziekten onder het
Volk, die zoo uyt Galileën als uyt Syrien tot hem gebragt wierden.
V rT HET r.y ri., VIL , Î Î riiL HOOFD-STUK.
^Ele fchaeren waeren den Zaligmaeker gevolgt van Galileën, Decapolis, Jerufalem , Judeën en van over
de Jordane de welke hy ziende begaf zig op eenen hoogen Berg : en zoo hy neder-gezeten was, kwa-
sien fyne Difcipelen by hem. De oogen op fyne Difcipelèn ilaende en iynen mond open doende, leerde
hy hun , zeggende: Zalig zynfe, die arm van geeft zyn : want het Ryk des Hemels hun toebehoort. Zalig zyn
de zachtmoedige ; want iy zullen het aerdryk beërven. Zalig zynfe, die weenen ; want fy zullen ver-
trooft worden. Zalig zyniè die hongerig en dorltig zyn naer de rechtveerdigheyd ; want fy zullen ver-
zaed worden. Zalig zyn de bermhertige ; want fy zullen bermhertigheyd verwerven. Zahg zyniè, die
zuyver van herten zyn ; want fy zullen Godt zien. Zalig zyn de vreédzaemige ; ( Dat is, ^oo die dea
vrede, bewaererij als die hem mae/cen. y want fy zullen kinderen Gods genoemt worden. Zalig zynfe, die
om de rechtveerdigheyd vervolgt worden ; want het Ryk des Hemels komt hun toe. Zalig zult gy we-
zen, als de menfchen u zullen haeten , als men u zal lafteren, als fy u zullen van hun af-lcheyden, u
zullen verwytingen doen, en uwen naem als kwaed verwerpen, om den Zone des Menfchen ; als fy u
zullen vervolgen, en valfchelyk alle kwaed tegen u zeggen, om mynen t'wille; verblyd u alfdan, en
verheugd u grootelykx, mits uwen loon zeer groot is in den Hemel. Want zoo hebben hunne Vaders ^
die voor u geweeft zyn, de Propheten vervolgt, en gehandelt.
|
by optfaerde voor moeder gehad d'alderheyligfte Maeghet.
f^. IVxero/n {egt gy, dat ChriÃus tot moeder gihad heeft de, clderheyligjle Maeghet?
A. Om dat het Lichaem van Chriftus fyn we;ien gekre- gen heeft uyt het bloed van de alderheyligiie Maeghet; om dat fy hem negen inaenden in haeren ichoot gedraegen heeft; otn dat ly hem gebaert heeft; en eyndelyk om dat fy hem gevoed heeft met het zog van haere boriten.
Od alderheyligjie Maeghet {ynde de moeder van onien Verlojfer is fy dan ook de Moeder Gods?
A. Jae; om dat haei;en Zoon is waerachtig Godt en ^â¢aerachtig menfch.
y^. Kan Godt een moeder hehben ?'
Î Godt voor zoo veel hy Godt is, en kan geene moe-^ der hebben ; maer eenen Godt menfch kan hebben eene |tIoeder.
V. PVat legt den H. Joannes in fyn Evangelie, van de Qoddelyke. en. eeuwige Giborte van deien Godt mmfcli.
A. Dat dezen Godt menfch , als Godt , is het Woord·, dat is, het gepeys of de fpraek Gods. Als iemand denkt, zoo maekt hy in geeft een denkbeeld of geeftelyk
afbeéldfel van het gene daer hy op denkt; en dit denk- beeld word genoemt If^oord, dat is te zeggen, het woord Tan den geeil; om dat het, om zoo te fpreken, door het gepeys is, dat den geeft fpreekt tot zig-zelf: Godt is ee- nen zuyveren Geeft die zig volmaektelyk kent, en dat Yan alle eeuwigheyd: hy deukt dan mits hy zig kent, en 4it afbeéldfel is fyn Woord·, maer het gene 'Î.κ. Woord on- eyndelyk verheft boven alle de gepeyfen der menfchen , beftaet hier in, dat hy is eenen anderen Perfoon, en noch- Ãans den zeiven Godt gelyk dien Perfoon die hem voorts^ brengt; en deze twee Goddelyke Perfoonen zig oneynde- )yk beminnende van slle eeuwigheyd, zoo is de eeuwige JLiefde waer mede fy zig beminnen, eenen derden Perfoon dis men noemt den H. Geeit, en die ook is den zeiven Godt gelyk de twee eerfte Perfoonen daer hy van voorts- kofflt:en deze dry Perfoonen zyn Godt die wy aenbid- deü-ï eeuis ia dry Perfoonen, waer vau de» tweeden ge- noemt word, niet alleenelyk Zoon, om dat hy ïs voorts·· gebragt door den eerfien, aen wie men ter diör oorzaeka geeft den naem van Vader; maer alnoch het Woordi om dat hy is het gepeys en inwendig woord van den eerften Perfoon die hem voort-brengt met zig te kennen , en die hem eeuwiglyk voort-brengt; en het is dit Woord het gene vlcefch geworden is, dat is , menfch. |
F. Wat legt den H. Joannes van de grootheden van dit God- delyk Woord vleef h geworden ?
A. Den 11. Joannes in fyn Evangelie, het gene men mag noemen het Evangelie van de H. Dryvuldigheyd, leert ons kennen de glorie van dit Woord, met voor-te-iiellen aen ons geloof fyne eeuwigheyd, fyn wezentheyd in fynen Va- der, en fyne Godheyd, zonder nochtans die Myfterien te verklaeren. Hy kondigt-aen de glorie van dit Woord, volgens het gene hy is ten aenzien van de fchepfekn in het algemeyn. Hy kondigt-aen de glorie van dit W^oord ten opzichte van de levende, geefielyke en denkende fchep, fels. Hy kondigt-aen de glorie van dit Woord ten opzichte van de menfchen door de zonde gevallen in duyfterniiTen van de onwetentheyd en begerelykheyd. Hy kondigt-aen, de glorie van dit W^oord ten opzichte der Joden, in het midden van de welke hy heeft verfchenen als een licht tuf- fchen de duyfterniifen. Eyndelyk hy kondigt-aen de glorie van dit W oord vleeich geworden ten opzichte der Chfif-. tenen, mededeylende de hoedanigheyd van Zone Gods met der zelve voorrechten aen die hem' ontfangsn met een le- vende geloof en vruchtbaer in goede werken : En het is dit Woord het gene is menfch geworden in den fchoot van de H. Maeghet.
Î. Waer begaf lig de Î Maeghet ontfangen hebbende eenen, Godt ?
A. Sy ging nae Hebron van Juda, priefterlyké itad , bezoeken haere nichte Eiifabeth , zynde eenen langdueri- gen weg ; want om te gaen van Nazareth nae Hebron , moet men doorreyfen fchier de geheele lengde van Judeën langs bergachtige wegen van ontrent vier dagreyzen. Ee- uige geiouvsu, dat dea H. Jofepli de aiderheyligfte Mae- |
ocr page 52
DES NIEUW TESTAMENT. aS
Gy zyt het zout der aerde ; doch by aldien het zout ί}'ηε kracht verlieft, waer mede zal het gezou*
ten worden? 'tEn dient nergens meer toe, als om buyten geworpen en vertreden te worden van de inent
fchen. Gy zyt het licht des werelds. Eene Stad op eenen berg gelegen, en kan niet verborgen zyn ;
Dochte men ontfteekt geen keerfle om onder een koórn-vat te ftellen ; maer men fteltfe op den kandelaar,
op datfe alle de gene, die in't huys zyn , verlichten mag. Laet ook uw licht zoo fchynen voor de men-
fclien, dat fy uwe goede werken ziende, glorie geven aen uwen Vader die in den Hemel is. En wilt
niet denken , dat ik gekomen ben om de Wet ofte de Propheten te niet te doen. 'kEn ben niet gekomen
om die te niet te doen ; maer omfe te voltrekken. Want ik zeg het u voorwaer : Hemel en aerde zal
eer vergaen, als dat 'er een letter ofte een ftipken van de Wet voor-by gae, 't welk niet volbragt en
worde. Den genen dan die een van deze minfte geboden overtrede , en de menfchen zoo geleert zal
hebben, die zal (Z)ar is, hy zal "er gcenfints gerekcnt worden.^ den minften genoemt worden in het Ryk
der Hemelen : Maer zoo wie de zelve gedaen en geleert zal hebben, die zal groot genoemt worden 'in
het Ryk der Hemelen. Want ik zegge u : 't En zy dat uwe rechtveerdigheyd veel meerder zy, als die
der Schrift-geleerde en Pharifeën, gy en zult in het Ryk des Flemels geenfints komen,
Gy hebt gehoort, dat aen uwe Voor-ouders gezeyd is : Gy en zult niet dood-fiaen; en, die eenen
dood-flag gedaen zal hebbe'n, zal ftrafbaer zyn voor de Vierfchaere. Maer ik zegge u lieden : Al den
genen die op fynen Broeder vertoornt word, zal ftrafbaer zyn voor de Vierfchaere : en die tot fynen Broe-
der zal zeggen QEm fmaed-woord.^ Raca, zal ftrafbaer zyn voor den grooten raed j en die zal zeggen:
Gy dwaezen, die zal ftrafbaer wezen met het helfche vuer. is't dat gy dan uwe giften zoud gaen oiferen
aen den Autaer , en daer·» indachtig word, dat uwen Broeder iets fegen u uytftaens heeft ; zoo laet daer
|
ghet op deze reyze vergezelfchapt heeft; maer andere zeg- gen dit geenfints waerichynelyk te zyn , want waer \ dat den H. Jofeph de groetenis vaxi Elifabeth had by-gewoont, zoo zoude hy uyt de zelve wel verftaen hebben , dat fyne bmyt verkozen was om te zyn de Moeder des Heere ; daer hy nochtans de kennis van dit Goddelyk Myfterie bekomen heeft coor den Engel
fVaerom dede de hnylige. Maeghet άβÏε rey^e ?
A. Om aen haer nichte te bewyzen de dienfien die fy kon noodig hebben in haere zwangerheyd, en om te hey- ligen Joannes Baptifta, die ten zeiven tyde ontfong bet gebruyk van de reden eer hy het licht gezien had, vol- gens eenige oude Schryvers.
IVdk waeren d'onderhandelitigin van Mnrla en. EUfdbeth?
ΠDe eene en de andere propheteerden : Elifabeth ken- nende het Myfterie der Menichwording , achtte zig geluk- kig , dat Godt haei· de gratie dede dat fy mögt onrhaelen ten haeren huyfe de Moeder van haeren Heere ; en Ma- ria door haere oodmoedighej^d zig tegenftellende aen de- ze lof-redens, fprak-uvt dien uytnemenden en eerften Lof- zang van het Nieuw Teftament, Magnificat, welken men mag noemen de glorie der ootmoedige en de overtuyging der hooveerdige.
F'. Hoe lang verbleef Maria met haere nichte Elifabeth?
A. Sy bleef daer ontrent dry maenden en won zien de geborte van den H. Joannes, volgens eenige oude Schryvers die zulkx godvruchtelyk gelooft hebben : daer-en-tulfchen het Evangelie en zegt dit niet, en fchynt dit eerder te loochenen door den Text, zeggende : dat Maria met Eli- fabeth gebleven is bjfzae dry maend&n, waer uyt het fchynt, dat de H. Maghet voor S. Jans geborte t'huys gegaen is ; zoo om dat de negen maenden niet geheel voorby en waeren , als om dat de geborte van Joannes befchreven word naer haer vertrek.
y. Hoe was Elifabeth de nichte. van .de. alderheyligfie Ma- ghet die was van het Gefacht van Juila, en Elifabeth van hét Geflacht van Ltvi? |
A> 'Men kan hier op antwoorden ten eerften, dat Eli- fabeth was de nichte \ an Maria in eenen algemeynen zin, gelyk den H. Paulus alle de Ifraëlieten noemt neven ia fynen Brief tot de Rom. \g cap. 3 Î'. Ten tweeden , Eli- fabeth kon zyn van het Geflacht van Levi langs haer va- ders kant, en van het Geilacht van Juda van de af-komft van David langs de moederlyke zeyde ; en aldus nichte zyn van de H- Maeghet.
' y, H'^aer ging de Î Maeghet daer naer'?
Î Sy keerde weder nae haer huys te Nazareth, alwaer den H. Jofeph bemerkte, dat fy zwanger was, het gene hem zeer ontftelde ; en wetende op wat maniere hy met haer geleeft had, was daer over bedroeft, zonder te we- ten wat denken.
V. Wat bejloot den H. Jofeph in de^e fyne ontfiehenis Î
Î. Den Î. Jofeph , zonder eenig oordeel te ftrykea , C-Waut hy was rechtveerdig ; dat is te zeggen, goed, recht- zinnig en deugdzaam , gelyk het woord rechtveerdigheyd vüor de verzaemeling van alle deugden genomen word ) en zonder te willen gebruyken 't recht van flren"i"hcyd no- pens fyne vrouwe met haer in recht aen-te-klae'?en, volgens de Wet in den Boek Deuteron 22 c. 25 en L· V., dacht alleenelyk van zig te vertrekken en haer heymelyk te ver- iaeten ; dat 38 te zeggen, in ffike, en zonder dat de zaek zoude ruchtbaer worden in de wereld.
Wierd Maria de ontfleltenis van Jofepk gewaer?
A. Jae ; maer fy wilde niets zeggen om Jofeph uyt dit achterdenken te trekken, verwachtende in ftilzv/ygentheyd dat Godt zoude fpreken om te toonen haere gercchtigheyd.
V Wat gebeurde aen den H. Jofeph in J'yn ongerufiheyd?
A. Godt zond hem eenen Engeld die aen "hem verfcheen in den droom, hem verzekerende, dat het gene hy zag in fyiie liuysvrouw, was een wonderwerk vanGodt. Den Engel noemde den H. Jofeph, zoon van David, om hem indachtig te maeken, dat hy was van de iamjlie uyt wel- ke den Messias moeà geboren worden ; dat dezen Mes- sias zoude zy5i het kind zelf het gene zoude geboren worden uyt Maria, en gebood hem, dat hy het zoude noemen Jiisus , gevende hem atoo het gezag van vaiJei |
ocr page 53
rERBANDELINGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
luve gifte voor den Autaer, en gaet xi eerft verzoenen met uwen Broeder ; en dan zult gy uwe gifte ko
men offeren. Maekt in tyds uwe tegen-partye over een te komen, terwyl gy noch met liem op den weg
?;yt, op dat hy u niet en levere aen den Rechter, en den Rechter u niet aen den Gerechts-dienaer over
en geve, en gy -aldus in den Kerker geworpen word ; voorwaer, ik zeg het u, gy en zult 'er niet uyt~
gaen, voor dat gy ook den keften penning betaelt zult hebben.
Gy hebt gehoort, dat aen uwe Yopr-ouders gezeydis: Gy en zult geen overfpel doen. (Exod. 20. f. 14.)
Maer ik zegge u-lieden: Al die eene Yrouwe aenziet om haer te begeeren, die heeft alreeds met haer
overfpel bedreven in lyn herte. By zoo verre dan, dat uwe rechte ooge u tot ontftichtinge dient, ruktfe
Tjyt, en werptfe van u ; want het is u beter, dat een van u>ve lidmaeten verloren gaen, als dat geheel
iiw lichaem 'geworpen worde in de helle. En by zoo verre uwe rechte hand u tot ontftichtinge dient ,
fnydfe af en werptfe van u : want het is beter, dat een van uwe lidmaeten verloren gae, als dat geheel
uw lichaem geworpen worde in de belle. Daer is ook gezeyd : (Deut. 24. f. i.) Die fyne Huys-vrouwe
rerlaet, dat hy haer eenen fcheyd-brief geve. Maer ik zegge u-lieden ; Den genen die fyne Huys-vrouwe
verlaet ('ten waer om overfpel) die doet haer overfpel doen, en den genen, die de verlaetenë Vrouwe
trouwt , doet overfpel.
Gy hebt wederom gehoort, dat aen uwe Voor-ouders gezeyd is : Gy en zult geenen valfchen eed doen;
maer het gene gy aen den Heere gezworen hebt, zult gy volbrengen. (Levit. 19. -f. i.,) Maer ik zegge
li-lieden : En fweert geenfmts niet. Nochte by den Hemel, want hy den throon van Godt is : noch-
te by de aerde, want fy de voet-bank is fynder voeten ; nochte by Jerufalem , want ly de Stad is
Tan den grooten Koning. Gy en zuïl ook niet zweeren by uw hoofd : want gy en kont 'er niet een
|
over diën die was den meefter van geleed de wereld, en dat alzoo zoude volbrogt worden de Prophetie van liaias 7 cap. 14 V., die zegt : Eene Maeghet lal ontfangen en fy lal baeren ttne.n loon aen welken men \al geven ^ ot volgens verlcheyde C.iriekfche Exemplairen, \ult geven den naem. van Emmanueli dat is volgens 't Hebreeuws â ; Oodt met ons.
y. W&t dede Jofeph ontwaekt \yndi , naer deie waerfchou- wing des Engels ?
A. Hy nam Maria fyne huysvrouwe met zig, gelyk den Engel hem bevolen had, en befloot van haer te bewaeren en te zyn den getrouwen bedienaer van Gods Werk. Hy herkennende , dat fyn vrouw, de Moeder van fynen Heer , maegd was, heeft de zelve bewaert ook maegd blyvende , zegt den Î Bernardus met den H. Vader Hieronymus , dat, zegt dezen Vader, uyt een maegdelyk hoinvelyk eenen zoon maegd zoude geboren worden. Het gevoelen van dezen Leeraer hebben gevolgt naer hem alle Catholieke Schryvers , zoo dat Petrus Damianus fchryft het geloof der Kerk te zyn, dat niet alleenelyk de Moeder Gods raaer ook fynen Voeiler-vader maegd geweeil is. Dat de Moeder des Heere altyd is maegd geweeft, is eene vafte overlevering der Catholieke Kerk. Het Evangelie by Matth. i cap. lö cn 25 V., om weg te nemen alle achterdenken in het gene'er gebeurt is voor de Geborte van Jefus Chriftus , zegt den H. Chryfoltoraus, verzekert eene wonderbaere, ongehoor- de , en boven-natuerelyke zaek te zyn de üntfangenis van Chriilus zonder vader en alleenelyk uyt eene Maegd Moe- der : dit was op die plaets alleenig het oogwit van den H. Ãvanoelift, in de Geborte van Chriltus te toonen wat'er gebeul-t was. Die fpreekwyze is gemeyn^ onder de men- Ichen en zeer gebruykt in de Schriftuer. Zoo leeft men in het Boek der Schepp. S cap. 7 v., dat de raeve uytging, en niet wederkeerde ίοί dat de wateren waeren opgedroogt op de aerde. In den 109. Pf. word gezeyt : ^it aen myne lechter-hand; tot d/zt ik uwe vyanden tot eeua bank uwer voeten ftelle : niet dat gy alfiian niet meer zult zitten ; maer zelfs dan ook, als verwinnaer en triümpherende met allen iuyüer eu heereiykheyd. Het zelve vind meu in dea 2. Boek der Koning 23 cap. By Matth^ 5 cap. 26 v. en op andere plaetzen. Aldus zegt men ook; Den Medicyn heeft den zieken genezen, ook eer hy by hem kwam ; al en bezocht hy hem ook naermaels niet. Zoo dan diergelyke woordekens, voor dat, of tot ÏιÎ, en beteekenen niet al- tyd dat eene zaek gefchied is naer den tyd die aengewe- zen is, of dat fy zoude gebeurt zyn, alfwanneer daer een bevefting voor gaet, als blykt by Matth. i cap. 18 ν. V. Zegt ons ,· hoedanig was den Î Jofeph ? |
_ A. fly was eenen rechtveerdigen Man ; men fpreekt van die rechtveerdigheyd die den menfch goed maekt en vol- maekt voor den Heere. Twee Evangelilten hebben befchre- ven den geilacht-boom van den H. Jofeph, en leeren ons, dat hy afkomftig is van Abraham en van David. y. Hoe is Jofeph afkomjïig van David?
Î. Hy is afkomftig van David langs twee verfcheyde ranken; den eerften van Jacob van wie hy geboren was, volgens den H. Matthicus, en van David door Salomon, den tweeden van Eli, door letterkorting, voor Eliacim. Nu Eliacim is een zeiven met Joachim, afkomftig van David, door Nathan zoon van David en van Bethfabee , zoo wel als Salomon ; het gene waerfchynelyk genoeg doet gelooven, dat den H. Lucas befchreven heeft den geflacht- boom van Maria , gefproten uyt David door Nathan: en dat den ftam-boom van Jofeph langs den rank van Salo- mon word aengetoont in den H. Matthieus. Daer-en-boven is het zeer bewyfelyk, Nathan was den gemeynen groot- vader van Maria en Jofeph.
y. Hoe doet gy den ΠLucas over-een-komcn met den H. Matthäus in hunne hefchryving van den flam-boom van Jofeph f A. Den H. Hieronymus antwoord, dat den H. Lucas by-brengt de ouders van den H. Jofep volgens, de Wet, en den H. Matthseus volgens de _ natuer : want Godt had geboden, dat den broeder van diën die zonder kimleren zoude fterven , zoude trouwen de vrouw van den over- leden om hem kinderen voorts-te-brengen. Men kan al- noch antwoorden, dat den H. Matthseus k in den ftam- boom vau dea H. Jofeph, zig bedient van den termyn
tiayr |
ocr page 54
DES NIEUTT TESTAMENT. 2$
hayr wit ofte fwart van inaeken. Maer laet uw woord zyn : Jae,jae : Neen, neen. Het gene daer
boven is, komt van het kwaed.
Gy hebt gehoort, dat'er gezeyd is: Ooge voor ooge, en tand voor tand ; (Exod. ar. f. 24.) Maer
ik zegge aen n, die my aenhoort : En ftelt η niet tegen den genen, die u kwaed doet ; bemind mv&
vyanden, en doet wel aen die u hseten. Wenfcht goed aen die u vervloeken, en bid voor die u lafte-
ren. En zoo wie u op de rechte wange llaet, keert hem ook de andere toe. By aldien iemand met u
.wilt in proces komen, om u nw onder-kleed af té nemen, laet hem ook uwen mantel nemen; en die u
niet geweld eene myle met hem doet gaen, gaet met hem twee andere mylen. Geeft aen al den genen,
die η iet verzoekt; nochte en weeft niet af-keerig van den genen, die van u leenen wilt. En is't dat
Ï
iemand het uwe ontneemt, en eyfcht het niet weder. Gelyk gy wilt dat de menfclien aen u doen ,
doet gy hun ook van gelyken.
Gy hebt gehoort, dat'er gezeyd is : Gy zult uwen even-naeften lief-hebben, (Levit. 19. f. 18.) en
uwen vyand haeten. Maer ik zeg u-lieden : Hebt uwe vyanden lief; doetfe wel, die u haeten, en bid
yoor die u vervolgen en lafteren ; op dat gy kinderen mögt wezen van uwen Vader, die in den Hemel
is, die fyne Zonne doet opgaen over de goede, en over de kwaede : en fynen regen af-zend over de
rechtveerdige en onrechtveerdige. Want is^t dat gy die maer lief en hebt, die u liefhebben, wat loon
hebt gy te verwachten ? Doen zelf de Publicanen dat niet ? De kwaede menfchen hebben ook lief de ge-
ne , die hun liefhebben. En by aldien gy maer wel en doet aen die u wel doen, wat dank zult gy heb-
benaengezien de kwaede menfchen ook het zelve doen. En is't zaeke gy maer en leent van wie gy
hopt weder te krygen, wat dank zult gy hebben ? aengezien de kwaede menfchen ook leenen aen mal-
|
genuity hy bmgt voorts., om te toonen denatuerelyke voort- teehng; en dat den H. Lucas zig te vreden houd met te «eggen :/oyjy;/i ^ui fuit Eli, Ï ui f uit MaÃhat ; Jofeph die Seweeft is van Eli, die geweeft is van Mathat : en in het Arabifch ftaet//ii EH,fdii Mathat: ioii^h zoon van Eli, zoon van Mathat, volgens de Wet. Daer-en boven dient noch tot antwoord, dat den H. Lucas raaekt den ftam- boom van Jefus Chriiius opklimmende tot het b'egin des werelds toe, daer in meldende de thien Patriarchen die geleeft hebben voor den water-vloed; voorts thien andere iedcrt den water-vloed tot aen Abraham ; en dat den H. Matthicus begint van Abraham en afkomt tot .Tefus Chriiius.
y. Hoedanig is de optelling der voor-ouders van Jefus Chrif- tus door den Î Matthaus ?
Î. Hy verdcelt'se in dry linien, elke van veerthien ge- neratien of voort-teelingen; te weten veerthien van Abra- ham tot David; veerthien van David tot de llavernyc van 33abylonien, en van de llavernye van Babylonien tot Jefus Chriftus ook veerthien.
y^. JVaerom worden in de eerfie Unie geno&mt de twee ge- broeders^ Phares en Zara ; gemerkt de^en Laejlen geen maegfckap is van Jefus Chrifius als in lydelyke Unie 7
Î Den H. Geeft maekt gewag van den eenen en den anderen om eene zeer merkelyke reden. Hy wilt ons in- dachtig macken de myiïerieufe geborte van deze twee broe- ders tweelingen die het afbeéldfel was van deze twee Wet- ten , de Oude en de Nieuwe ; Zara, die al-eer den ande- ren ter wereld kwam,fyne hand uytftak, verbeeld de eerfte fchetfen van 't Evangelifch leven en van de Chrilielyke vol- maektheyd , die zig vertoonden zelfs voor de Wet van Moyfes in Abraham en in andere Heyligen : maer mits hy'sc aenftonds introk om plaets te maeken aen Phares, zoo dede hy genoeg zien, dat den tyd van de Wet der «ratie noch niet gekomen was. Ook verbeelde Phares, die het eerft geboren wierd, de oude Kerk, de vorige aen de onze ; eii Zara die hem volgde, hebbende om den arm het rood lint, het welk men daer had omgewonden zoo haeil hy 'â¢.Zig vertoonde; Zara, zeg ik, verbeélde de uieuwe Kerk XL-Ded, |
wm
geboren op den Berg van Calvarien en gewafichen in het Bloed van Jefus Chriiius
f^ Waerom is daer by-gevoegt den naem van Thamar d& moeder van de^e twee kinders, gemerkt de vrouwen gemeynelyk geenen rang hebben in de flam-boomen ?
A. Het is door myilerie dat in den ftam-boom van den Verlofler vermeld zyn , niet alleenelyk Thamar, maer noch dry andere vrouwen,Rahab, Ruth, en Jietbiiibee weduwe van Urias; om ons te leeren, dat diën den welken is ge- komen om de zondaers te verloffen, zig niet fchaemt te zien onder fyne voor-ouders nae de menfchelyke natuer deze vier vrouv/en aenmerkelyk onder de andere, of als zondaererflen of als vremdelingen. Dit wilt ons ook. aentoo- nen, dat hy in dé Wet der Gratie zoude tot zig trekken de vremdelingen van alle de geweften der wereld, en dat hy de bekeerde zondaers zoude aenaemen onder het ge- tal van fyne kinderen.
y. Hoe kan het gefchteden, dat Salmon , ÎοοÏ, O-bed, en JeJJ'e of Jfai vader van Davidy onder hun alleen den tyd uyt- tnaeken van vier honden jaeren ?
A. Het H. Schrift en fpreekt niet als van deze vier in vier eeuwen ; en volgens alle wiierfchynelyheyd en is daer niemand in achtergelaeten. Het moet dan zyn, dat de na- tuer en de gratie door eep wonder zeer mpeylyk om te begrypen, hun gegeven heeft aen elk eenen zoon in hun- nen hoogen ouderdom ten minlien van hondert jaeren. Den Alderheyligften Ïη vermaerÃen der Koningen van Ifraël verdiende wej, dat fyne Geborte wierd vgorgegaen door eenig wonder werk.
Waer van kotnt de{e verfchydefitheyd vati naemen eu per- faonen in den tweeden rang der voor-ouders van den MiÃlas?
Î. Dit komt hier uyt, dat den ftam-boom van den Za- ligmaeker naer David verdeek word iu twee ranken ; want niet alieenelyk de natuer en de aenneming, maer ook de W^et, m?iekteu vaders en kinders onder de Joden; gemerkt fy gebood , dat den broeder of den naeil-beftaende van diéin die zonder mannelyke kinders was geftorven, fyne weduwe zou'de trouwen, eu dat het eerite kind uvt dit houwelyk;
D |
ocr page 55
DE GESCHIEDENISSEN
kanderen om â gelyke vriendichap te ontfangen. By aldien g-y rnaer aen uwe Broeders vriendfchap en be~
wyft, wat doet gy do.ch bezonders ? en doen zelfs' de Heydenen dat ook niet ? Gy-iieden dan, hebt nwe
vyanden lief; doet goed, .en leent -zonder ist daer voor_te verwachten ; en uwen loon zal groot wezen,
Cïi gy zult kinderen van den Alderhoogften zyn : want hy is goedertieren over de ondankbsere en de
,booze. Weeft dan berniherdg, gelyk uwen Vader bermhertig 'is ; en gelyk uwen Hemelfchen A'^ader
Tolmaekt is, weeft gy-lieden ook volmaekt.
Ziet tos, dat gy uwe goede werken niet en doet voor de menfchen, cto van hun gezien te worden ,
ofte anders en zult gy'er geenen loon van hebben , by uwen Vader die in den Hemel is. Als gy daiï
aelraoeflèn doet, zoo en laet voor u het trompet aiet blaezen , gelyk de fchyn-heylige doen in de Synar-
gogen en op de groote ftraeten, om vaa de menfclïen geëert te worden. Voorwser ik zeg het u : Sy
hebben hunnen loon al ontfangen. Maer, als gy eene aelmoeiTe geeft, dat uwe flinke hand dat niet en
weet, wat uwe rechte hand doet;, op dat uwe aelmoefle verborgen zy ; en uwen Vadei, die in het ver-
borgen ziet, zal het ti vergelden.
Ook als gy bid en w^eefl niet gelyk de fchyn-heylige,, die geérn in de Synagogen en op de hoeken der
ftraeten al iiaende bidden , om van de menfchen gezien te worden, Yoorwaer ik zeg het u, fy heb-
ben hunnen loon al ontfangen, Maer gy, als gy bidden wilt, gaet in uwe binne-kamer, en. de'deute
gefioten hebbende, bid uwent Vader in't verborgen ; en uwen Vader, die in't verborgen ziet, zal het
Î vergelden. Doch en gebruykt niet veel woorden in uw bidden, gelyk de Heydenen doen : want fy
ineynen, dat fy door veeljprekens verhoort worden. En· weeft dan, aen him niet gelyk; want uweira
Yader weet, wat gy van doen iaebt, van eer dat gy het van liem verzoekt, Gy dan, bid aldus : Oa-
|
gefproten , zoude gehouden worden voor zoon Îα den ©verleden!.
ί^α: g^yolg trekt gy uyt dciA vsrfchydentluyd in twee ranken van den Koniriglyken fiam van David ?
Î. Ik befluyt hier uyt, dat alhoewel deu. Komnglykea ftara vaa David verdeelt is in twee ranken, door Nathan en door Salomen fyne twee zoons, Mathian nochtans of Mathat, gr ebt-vader van Jofeph, toebehoort aen· den ee- nen en den anderen. Hy hoort tc5 aen den rank van Na- than door de Wet cfie hem maekt tot kind vai.i Levi :.en aen diën van Salomen door de natuer, volgens de welke Eleazar is den waerachtigen vader.
V iVie lyn de. voor^ouders van den Zaligmaekcr volgens de uatuer ?
A. Om cfsze te vinden moet men zig hotuien aen den ïank van Salomon die als twee fpruyten gefchoten heelt de eene naer de andere » ieder van de welke bevat veer- thien, jerfoonen ; de eerite heeft niet als Koningen , de tweei^e' beeft eenen ÎαηÏ,α^;, eenige Princen en andere min »mzäenelyke perlbonen.
Zegt ons liet jvà getal yaa deie twee fj'mjten van den. tank van Salomon 2
Hiei'-toe moet men twee zaekea bemerken:. de eene is , dat Haer in fynen rang. geplaetft te liebben den Koning Salomoit en vyf andere Koningen fyue naefte afkomelinr- gen van vader tot zoon» welke zyn Roboam , zVbias, Aiä, Jofapliat en Joram » men daer-by moet voegen dry Ko- oiegen die achter-g.elaetea zyn ; te weten , Ochofias zoon van Joram,, Joas zoon van Ochofias, Amafias zoon van loas eii "wacier van Ofias ,, anders genoemt,, Afarias^
V. JVaerom [yn dei& dry generatien a-chter-gelaeten geweefi ?
Om dat den Evan^eUil zig bepaalt heelt op het ge- tal van. veerthien generatien â zegt den H. Hieronymus. |
y.. Mier -niaerom Î¬Î¯Ï dry generatie/i maet achter-gelaeten e/j!· dry andere ? - A^ Om dat Jojam zig, onwettelyk vervoeg,de met die , Heydenfche Athalia, dochter van Achab en van Jezabel, veraduin^ vaa Gods Wet j het H. Schrift ver- haelt met fcbrik de angeboorfe wreetheden van Achab Koning van Ifraël , en van de Koninginne Jezahel fyiie vrouwe ,, die op hun trokken de vermaledeydingen des Hemels. 3. Bo^'k der Koningen het 21 eap^ Elias had huit voorzeyt, dat Godt hunn« Idielm-ftufeken zo«de vreken op hun en op hunne kinderen tot de vierde generatie t den uytyal heeft genoeg doen zien de waerheyd van deze voorÃ5'ging.e , hun nser-geflacht was ongelukkig , en de geheug'ems daei; van is als vernietigt gebleven: het is hierom», dat meiï op deze plaetfe niet en ïioemt de Koningen ge- fproten uyt dit ellendig, houwelyk tot aen den vierden die- daer van is. voort-gekomen, op dat dezen iiam-buom moe- tende over-al verkondigt worden,.men door geheel de we- retó zoude zien de firaffmg.e van dea ^oddeloofen Achab en van de vreede Jezabel
l·^. Welke is de tweede bemerking die men moet maekert op den tweeden rang van den jlam-hoom des Zaligmaekers ?
A. Deze isâ dat als men by de zes eerfte Koivingen van den tweeden rang. voegt zeven andere die den Scepter naef hun gevoert hebben; te weten, Olias, Joathan, Achaz â Ezechias , Manaifes , Amon,, en- Jofias i zo© vind men. maer derthien geaeratien in plaets van veerthien, volgens- den H. Mattha^.ιl·s i cap- 11 ii^ die zegt, dat Jofias voort»- bragt Jechonias en fyne broeders ten tyde van de over- voering der Joden nae Babylonien- Deze meeylykheydi moet men. beflillèn door 't gese gsichreven is in deii 4. Boek. der Koning 23 cap. 30 y. met daer in te voegen, dat Jolias. voorts-brogt Joachim: Joachim bragt voorts Jechonias, ge- zeyt Joachin, Men heeft &nder-een verwart deze twee, Joa- kim en Jwichin, nemende den vader en den zoon voor ee- nen· en den zeiven perfoen, door onoflettentheyd van de Uytfchryvers die viadende het woord Joakim twee-mael achtervolg£ns , het zelve eens achter-gelaeten hebben : al- dus Joakim van wie den Evangelifi niet en mek, moet hier ingevoegt worden naer Oiias , tuffchen Jofias fyneit vader en Jechonias fynen zoon; bekleedende de veerthien- de plaets in den tweeden rang der voor-ouders van Jefus Chnltus r 't sene zelfs alzpo gevgndea word ia de Grieit* |
ocr page 56
Î Î S Î I Î Ï
TT Ï Î S Ï ^ Î Î NT. 2?
gen^V^der, die in den Hemel zyt, geheyligt zy uwen Naera. Dat uw Ryk toekome. Ãwen ^'llh ge-
fchiede op der aerde, gelyk in den Hemel, Geeft ons heden ons dagelykx brood. En vergeeft ons on/è
fchulden , gelyk wy vergeven aen onze fchuldenaeren. En leyd ons niet in bekoringe ,· maer verloft oiis
van den kw.aeden. Amen. Want is't dat gy de menfchen hunne mifiaeden vergeeft, zoo zal uwen Va>
der aen u uwe mifdaeden ook vergeven. Maer by aldien gy de menfchen hunne mifdaeden niet en ver-
geeft, zoo en zal uwen Vader uwe mifdaeden u ook niet vergeven.
Als gy vaft, en weeft niet droevig van gelaet, g«lyk de fchyn-heylige: want fy ontftellen hun aeng«-
zigt, op dat de menfchen zouden zien, datfe vaften. Voorwaer ik zeg het u : Sy hebben hunnen loon al
ontfsng-en, Maer gy, als gy vaft, zalft uw hoofd, en wafcht uw aenzigt^ op dat de menfchen niet en
merken, dat gy vaft ; maer wel uwen Vader, die in't verborgen is : en uwen Vader, die in't verbor-
gen ziet, ia-al 't u vergelden.
En vergaedert u geene fchatten op der aerden, daerfe de reeft en de motten op-eten, en daerfe de die-
ven uytgraeven, en ftelen. Maer vergaedert u fchatten in den Hemel, daerfe den roeft en de motten niet
op en eten ; en daerfe de dieven niet uyt en graeven, nochte en ftelen. Want daer uwen fchat is daer
is ook uw hert-
De ooge is het licht des lichsems. Indien dan uwe ooge rej^n is, zoo zal geheel uw lichaem verlicht
wezen Maer indien uwe ooge kwaed is, zoo zal geheel uw lichaem verduyftert wezen. By aldien dat
het lieht, 'twelk in u is, maer duyfterheyd en is, hoe groot zal de duyfterheyd zelve zyn.
Niemand en kan twee Heeren dienen :'want, ofte hy zal den eenen haeten, en den anderen liefheb-
ben , ofte hy zal den eenen verdraegen, en den anderen verachten. Gy en kont Godt niet dienen en het
|
fche en Latynfche Aflchriften Dit is de gewoonelyke ant- woord op deze zwaerigheyd: en Abraham moet men fiel- ien in het begin vau de eerfie linie. - '
Mazr waerom {egt den H. M-itihceas, dat Jofias voorts- kragt Jechouhis- en jyne broeders ?
A. Daer en -is geene andere reden , zoo het fchyiit , alfwel dut fy geheerlcht hebben den eenen naer don an- deren ; Tiiaer daer is eene andere moeylykheyd,,te weten, in de naemen van de vier zoons van -jolias, genoemt Jo- haiiam , Eliacim , Sedecias , en SeOiim anders geiioerat Joachaz. Alzoo wierd'er geenen onder hun genoemt Je^ chonias. Den oudften lüerf in het leven van Joiias , en zoader »ercgeert te hebben : naer de dood des Konings , die wie°d omgebragt doof Nechao Koning van Egypten iïi den VeJd-flag van ?/[aggedo, verhefte het volk op den Throoü .Toachas den jongiten ; maer den.Koning van .Egyp- ten hem 'atgellek hebbende voerde hem, mede , en itelde in fyne plaets Eliacim wiens uaem hy èen weynig veran- tierde in Joachim. Dezen Joachim wierd op fyncn toer aigeilelt door Nabuchodonozor die hem gevangen mede- voerde nae Jiabylonien , en gaf hem tot'opvolger fyiïen eygen zoon Jechonias , of Joachim , een kind van acht jaeren ; maer dry jaeren daer naer had hy het ze{ve lot ge- lyk de andere ;' hy wierd ook gevangen gevoért nae Ba- bylonien; en fynen Oom Mattanias of Sedecias Wvis fyu nen opvolger op deu Throon. Aldus volgens deze hiito- ïie, zoo moet men in den ftam-boom nemen den eerïteh Jechonias zoon van Jofias, voor Joachim ; en den twee- den die men gemeynelyk neemt voor den zeiven, en die nochtans den zeiven perfoon niet en is, moet meu nemen voor Joachim deu zoon van Joakini. â
y Waerom, ^egi den H, Matthäus ·, dat deie laeÃe genera- tig. van. den tweeden rang gebeurde in de overvoering van Ba~ kylonien^ die Upik daer naer voorviel ?
Î. Hier dient tot antwoord, dat dezen termyn, in tranf- fnigratione ,-in de Overvoering, wilt te kennen geven : on- trent den tyd der Overvoering.
^â Zegt. QUS ha V&ryolg der vovriaetcn van Jefaf Chrifius |
vf. Naer Jechonias', Salathiel,' en Zorobabel, volgen Abiud , Eliacim, Azor , Sadoc, Achim, Eliud tot aen Eleazar, die van fyne vrouwe, weduwe van Levi fynen ήacitbellaenden , had eenen zoon met naeme Mathan ofMa- that, groot-vader van dön H. Jofeph. Ma'than had twee zoons , Eli en Jacob ; ende den eeriten zynde geitorven zon- der mamielyke kinderen, zoo trouwde Jacob fynen broe·· der met dc Weduwe, van de welke geboren wierd Jofeph: aldus v/ord -Jofeph genoemt volg'cns de Wet zoon van Eli, eeriten man van fyne moeder ; maer fynen oprechten vader is Jacob : indiërvoege dat in dit laeit.ni deel van deze lange Geüacht-rekening Jacob is den twelfiten, Jofeph den der- tliïenden, en Jefus den veerthienden als hebbende altyd ge- houden geweeli voor zone van Jofeph die by hem de plaets bekieedde van VadeHil hoedanigheyd van Bruydegom van Mari-a. â ' .' , ' '
- V Waerom befchryft Mat.tKxus den flam-boom van Jefus â dtriftus langs-Jcfeph van wie den Zaligmaeker niet. gehören is?
A. Om dat het geen gewoon.:e is by de Joden den iiara- boom langs den kant der vrouwen op-te-ftellen. i V. Waer van leefde Jofeph 'in de wereld 7 ' A. Hy ^on dén koft met het werk fyner handen in hoe- tTahig'heyd van Timmerman , gelyk men vind by Matth, fcapi iSii-". 55 ) alwaer het Grieks woord Tekton of Faher kan bereekeiien eenen werkman iirt algemeyn, wat hand- werk hy ook doen mag. In het Ilébreeuwfch Evangelie word geilek Smit \ maer den Syrifchen eu Arabifchen Ver- klaerder 'iftViZ.n Timmerman : en dat hy Timmerman offchryn- werker is geweeil, is het gemeynfte gevoelen volgens den H. Juftinus ; dat dit ook was de meyning der Oude Chrif- tenen, geeft te kennén-de antvvoord van eenen godsdienf- tigen School-meefter, die fchimpachtiglyk gevraegt zynde van Libanius, Sophiit van den Apoitaet Julianus; wat dut dede den zoon van den Timmerman antwoorde, dat hy eene dood-kifte maekte voor Julianus ; en waerelyk kor- ten tyd daer naer is Julianus met eenen pyl doorfchpten zynde, geilorven ; gelyk Theodoretus en Sozomenus ver- baeien. Den H. Jofeph wopndein de liad Nazareth in Ge-
Ds |
ocr page 57
rERH^N DELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
geld. Daerom zeg ik u : En zyt voor uw leven niet bekommert, wat gy eten zult ; nocbte Vo(# u
lichaem, waer mede gy gekleed zult worden. Is het leven niet weerdiger als de Ipyze, en het lichaeni
weerdiger als het kleed? Aenfchouwt de vogelen des Hemels, fy en zaeyen nochte fy en maéyen niet ,
Hochte.fy en vei^gaederen in de fchueren ; en uwen Hemelfch^n Vader voedfe. Zyt gy niet veel weerdiger
als die ? .Wie is 'er doch van u-lieden, die met alle fyne bekommeringen fyne lengde eenen elleboog kan
verhoogen.^ En wat zyt gy ook bekommert voor uwe kleedingeAenmerkt de Lelien des velds , hóeiè
groeyen, Sy en arbeyden nodite en ipinnen niet. Ik zeg u nochtans dat Salomon zelf in alle fvne pracht
niet en is gekleed geweeft, gelyk eene van die. By aldien Godt dan het veld-gewas, dat heden is, en
rnorgen in den oven geworpen word, alzoo bekleed ; hoe veel te meer zal hy u kleeden, gy klyne van
geloove? En weeft dan niet bekommert, zeggende : Wat zullen wy eten, ofte wat zullen wy drinken:
ofte waer mede zullen wy gekleed worden ? want 'tzyn de Heydenen, die dit alles betrachten : uwen
Vader weet wel, dat gy alle deze dingen van noode hebt. Zoekt gy-lieden dan eer ft het Ryk, en de
gerechtigheyd Gods, en alle deze dingen zullen u toe-geworpen worden.. En weeft dan niet bekommert·
voor den dag van morgen : want den dag van morgen zal voor zig zei ven bekommert zyn. Eiken dag
heeft het kwaed genoeg voor ij^n eygen zeiven.
En oordeelt niet, en gy en zult niet.geoordeelt worden; en verwyft niet, en gy en zult niet ver-
"W'ezen worden ; fcheld kwyt, en u zal kwytgefcholden worden j geeft, en u zal gegeven worden. Men
2al u eene goede, opgehoopte, wel-gefchudde, en overloopende maete in uwen fchoot gieten. Want
op de zelve wyze dat gy zult geoordeelt hebben, zult gy geoordeelt worden ; en met de zelve maete
daer gy een ander mede zult gemeten hebben, zal men u ook wederom meten.
|
lileën, in het geflacht , van Zabulon , anders genoemt het dorp van Nazareth; hy was niet oiibekent te Capharnaum en in andere at^elegen plaetfen van. Nazareth.
F', Heeft den 11. Jofeph niet getrouwt geweeà eer dat hy Maria ten houwelyk nam ?
A. Veele oude Schryvers en verfcheyde van de voor- naemfte HII. Vaders hebben van gevoelen geweeft, dat den H. Jofeir'h te voren was getrouwt geweeft, en dat hy ge- Wonnen had Jacobus den Jongen en de andere weike het Evangelie noemt de broeders van den Zaligmaeker, maer den H. Hieronymus en na er hem alle de Latyniche Schry-i vers houden ftaen, dat den H. Jofeph altyd maegd is ge- bleven ; en dit is het algemeyn gevoelen van de Kerk waer aen wy ons moeten houden. Men mag godtvruchte- }yk gelooven, dat liy ook fyne maegdelyke 2.uyverheyd aen Godt door belofte heeft toe-geheyiigt, om dat hy die aoo veel jaeren itandtvaiiiglyk heelt bewaert. Men gelooft, dat hy trouwde met de aldcrheyligfte Maeghet, niet in ee- nen hoogen maer in eenen gezetten ouderdom , óver-een- komende met fyne bediening ; die fyne Bruyt moeft be- fchermen , op deze reys gelsyden , en de Familie met fynen arbeyd onderhouden. Dat hy uytgeteekent word als eenen ouden man, is om fyne rypzinnigheyd , ftaetigheyd, zuy- verheyd, en om te verbelden eenen rechtveerdigèn man als veroudeit door zorgvuldigheyd en arbeyd.
Tot wat eynde gaf Godt den H. Jofeph aen de heyïtge. Maeghit ?
ΠTot bewaerder van haere eere, tot getuygen van haere zuyverheyd, en tot Voefter-vader van de geheyligde vrucht die moeft geboren worden van de alderheyligiie Maeghet jdleen door eene geheele goddetyke werking, op dat alzoo de zuyverheyd van de Moeder Gods geen het minite twylfel ïoude können lyden.
y. JVas'er eenwaerachtighouwelyk tuffchen Maria en Jofeph? |
A. Zeke'rlyk, volgens den H. Auguftinus; want het is de toeftemming der partyen alleen , die 't houwelyk maekt: zoo zeer dan als dit houwelyk waerachtig en oprecht was , veel te niyikiieufer was het. Het goed van 't houwe- lyk j zegt diën H. Vader, is volbragt in de Ouders vaa Chriftus: de Vrucht kennen v/y , die is onzen Heere Jefus zelf; de Trouw, om dut'er geen fchending is ; het Sacra- ment, om dat'er geen fcheyduig is van het houwelyk. De H. Maeghet toe-geheyligt zynde aen Godt, heeft mogen trouwen zonder te mifdoen tegen haere belofte , om dat fy door ingeving des H. Geeiis verzekert was van de ont- houding: van ha eren Hruydegom i die haer trouwde wel kennende haer voornemen van te bewaeren de maegdelyke zuyverheyd. Deze heeft de alderheyligfte Maeghet mede- gedeelt aen heylige getrouwde pertbonen, die in devotie tot haer uytftekende geweeit zyn, als de H. Pulcheria en den Keyzer Martinus, den H. Eduardus Koning en Editha, den H, Henricus Keyzer , cn Cunegundis, en andere.
f^, Mag men den Î Joftph noemen den vader van Jefat Chrifius ?
^ A. Jae , want de alderheyligfte Maeghet zelf en den Evangelift noemt hem aldus ; het gene fy niet en zouden gedaen hebben waer't dat hy het niet geweeli was in ee^ nen zeer waerachtigen zin, als zynde den oprechten maa van de Moeder Gods, door het verbond des houwelykx en de vereeninge van hunne, herten. Hy is vader van Chrif- tus niet door aenneming «ft vruchtbaerheyd , maer als van eerie vrucht geboren door de kracht van den H. Geeft, voorts-gekomen uyt den grpnd die hein toe-behoorde, in welkers bezli; hy getreden was door fy^ houwelyk, niet gelyk de andere vaders , maer door plaetshouding, door verbond , als bruydegom van fyne moeder , hoofd -van de familievoefter-vader van fyn vleefch , voogd van fyne kindsheyd, en bewaerder van fyn l^ven ?
Î Hoe lang bleef Jofeph te Na{areth met Maria.?
A, Ontrent zes maenden, naer de welke hy genoodzaakt was te gaen met de heylige Maeghet in de ftad van David , gelegen in Judeën, genoemt Bethlehem, afgelegen van Na- zareth by de dertig mylen; verlchillende van dat Bethle- hem in Galileën van het geflacht van Zabulon, by Jofue befchreven in het ip cap. 15 V-
V. JVdk- was dc oor^zek van dei^e rey^ ? |
ocr page 58
DES nieuw Τ EST j4 ME ΠΤ.
'Hy zeyde hun ook deze gelykenifle, kan den eenen blinden den anderen wel leyden ? vallen fy
aiet alle beyde in de gracht? Den Difcipel en is boven den Meefter niet ; maer eiken Difcipel zal vol-
maekt zyn, als hy gelyk fynen Meelter is. Want ziet gy eene Iplinter in d'ooge van uwen Broeder ,
gy, die den balk, die in uw oogen is, niet en bemerkt? Ofte hoe kont gy tot uwen Broeder zeg-
gen : Laet my de fplinter , die in uwe oog is , uytdoen, gy , die den balk, die in uwe oog is, niet
en ziet? Schyn-heylige, werpt eer ft den balk uyt uwe e^ygen ooge ; en dan zult gy zien de fplinter
te trekken uyt de ooge van uwen Broeder.
En geeft het Heylig aen de honden niet, nochte en werpt niet uwe peirlen voor de verkens : op dat
fy die niet en vertrappen met hunne voeten , en zig omkeerende, u verfcheuren. Eyfdit, en u zal gege-
ven worden : zoekt, en gy zult vinden ; klopt, en u zal open gedaen worden. Want allen die eyfcht
ontfangt; en die zoekt, vind ; en men zal open doen aen die klopt. Wat menfch is'er onder u, die
iynen Zone eenen fteen zal geven, als hy hem brood eyfcht? ofte die hem eene ilange zal geven, als hy
hem vifch vraegt? Is't dat gy dan, die booiaerdig zyt, wel weet goede dingen te geven aen uwe kinde-
ren, hoe veel te meer zal uwen Î''ader, die in den Hemel is, goede gaven geven aen diefe hem verzoeken.
Overzulkx alle het gene gy wilt, dat de menfchen aen u doen, doet gy ook van gelyken : want hier
in beftaet de Wet der Propheten. Gaet de nauwe deure in : want wyd is de deure, en breed is den weg,
die tot de verdoemeniiTe leyd, en veele zynder, die hem ingaen. Hoe nauwe is de deure, en hoe fmal is
den weg, die tot het leven leyd, en hoe w^eynige zyn 'er, die hem vinden. Wacht u van de valfche Pro-
pheten, die tot u in fchaeps-kleederen komen; maer van binnen grypende Wolven zyn. Uyt hunne vrug-
ten zult gyfe kennen. Het en is geenen goeden boom, die kwaede vruchten voort-brengt; nochte geenen
|
A. De algemeyne Opfchryvinge , door bevel van den Keyzer Auguitus , en ,van alle die onder iyn gebied waeren.
ÃVanmer gebeurde de{e Opfchryying?
A. In het jaer des werelds 4000 , nu dry maenden be- »onfi zynde, het veertigfte jaer van Aiiguitiis, het zeven- cn-dertigfte van de regering van Herodes, het, vyfde jaer voor ^de gemeyae jaer-tellinge , door Quirinus Landvoogd van Syrien, gezeyt Cyrinus in de Vulgata ,· het gene ieder verplichtte te gaen nae de plaets van waar fyne familie af- komfti» was. Jofeph vertrok van Nazareth , en begaf zig met de H. Maeghet nae Bethlehem van waer hy fynen oor- fprong had , om aldaer fynen naem te geven.
F. Welk was het in^klu der menfchen in de^e Opfchryving?
A. Het oog-wit der menfchen was te voldoen hunne eerzucht en g^ldgierigheyd ; maer het inzicht van Godt Was, dat den'VerlolTer zoude geborp worden te Bethle- hem , van waer de familie van David af komilig was, op dat de Pro^hetien zouden volbrogt worden. Door die be- fchryving wilde den Keyzer weten het getal van lyne on- derzaeten, om ook te weten hoe groeten Tol of Tribuet hy van hun zoude können ontfangen ; zoo dat een-ieder fynen naem foude geven en den Keyzer voor fynen Over- Iten herkennen, betaelende eenigen gezetten penning voor Tribuet. Chriltus wilde in dezen tyd geboren worden : I. Op dat de Joden weten zouden, dat den tyd nu vol- brogt was, daer Jacob van gezeyt hadde; te weten, dat Chrilius dan komen zoude , als van het Geflacht van Juda niemand heerfchappj^e en voerde ; want fy waeren onder de I-Ieydenfche Romeynen. Op dat men "uyt de Boeken der Befchryvinge weten zoude , dat Chriitus niet te Na- zareth, zoo de Joden meynden, maer te Bethlehem ge- boren is, gelyk den Propheet Michasas voorzeyt hadde. 3. Op dat men zoude weten , dat het Ryk van Chriftus de wereldlyke Ryken oft Heerfchappyen , ook van de zon- daers en ongeloovige menfchen met en verderft.
V. fVelk was dat Bethlehem^ |
Î. Eenige noemen Bethlehem, de ftad van David ; an- dere wederom eeu dorp, ontrent twee mylen van Jeru- falem ; het is dat Bethlehem van het Geflacht van Juda» waer van fpreekt den Propheet Michieas het 5 cap , waer uyt den H. Matthccus , het 2 cap. 6 f. heeft ge- trokken het gene hy daer zegt : En gy Bethlehem land van Juda eni-, met dit verfchil, dat den Propheet zegt: En gy Bethlehem Ephrata. Het is gewoonelyk aen de Evangeliften en Apoftelen eenige woorden af-te-breken en andere daer by-te-voegen zonder den zin te krenken. Dit bevind men alnoch in het vervolg van deze Schriftuer-plaets , alwaer den H. Matthäus zegt, fprekende van Bethlehem : Gy lyt. de laeÃe niet ,· in den Propheet ftaet gefchreven : Gy lyt^lyn. Het gene men gemeynelyk leeft met een teeken van on~ dervraeging, gelyk of den Propheet wilde zeggen: Meynt gy van zoo een klyn aenzien te zyn ? maer de Leeraers van de Wet en de Evangeliiien hebben liever willen uyt- leggen het Gedacht van den Propheet, als den zin duyfter te laetcn, en om deze plaets klaerder te fiellen, heeli:'^ den H. Matthieus daer iets van het fyn by-gevoegt ( gelyk zegt den Doorluchtigften Janfenius "^BiiTchop van Gend ) en heeft het Gedacht van den Propheet uytgedrukt door die teeken van onkenning in dezen zin te brengen : Nequaquam minima es: gy zyt geenlints de minfte ; dat is te zeggen , gy zyt zeer aenzienelyk.
V. Geeft ons hier van eenige exempels ?
A. Men vind daer van verfcheyde exempels , als by Joan. 8 cap. 51 f. en het 11 cap. 26 by Matth. 18 cap. 14 , in de Werken der Apofi. 8 cap. 21 f., by Joannes 1 cap- 20 f., in den Boek der Veropenb. 18 cap. 7 f , Ïή den Boek des Uytgangs 20 c. 7 , in diën der Levieten 10 cap. I ijr. enz. Aldus den Propheet en den Evangelift verre van lirydig te zyn, komen zeer wel over-een met deze plaets in diër-voege over-te-zetten : Eu gy» Bethle- hem , al fchynt gy van klyn aenzien te zyn onder de voor- naemfte lieden van Juda ; het is nochtans van u dat zal uytgaen het Hoofd het welk zal bellieren myn volk van Braël. Men kan ook noch zeggen, dat den Propheet by het woord Bethlehem gevoegt heeft dat van Ephrata^ om
bet te onderfelieyden van iöi^er Ãetiileh^öi jiï fast |
ocr page 59
so rERH ANDELINGE VAN DE G Î S C U ί Î D Î ÎIS S Î Î
^-few'aeden l30om,die goede vruchten voortbrengt. Want eiken boom word gekent aen ij'ne eygen vruch-
ten. Men plukt geen vygen van doornen, nochté men fnyd geene druyven van braemen. Alzoo brengt
van gelyken allen goeden boom goede vruchten voort ; inaer den kwaeden boom brengt kwaede vruch-
ten voort. Eenen goeden boom en kan geene kwaede vruchten voort-brengen, en eenen kwaeden boom
«1 kan geene goede vruchten voortbrengen. Allen boom, die geen goede vruchten voort en brengt, zal
uytgekapt, en in't vuer geworpen worden. Eenen goeden menfch brengt goed voort uyt den goeden fchat
iyns herte ; en eehen kwaeden menfch brengt kwaed voort uyt fvnen fchat : want daer het herte voi
Tan is, daer Ipreekt den mond van. Gy zultie dan kennen uyt hunne vruchten.
Waerom noemt gy my Heere, Heere, zonder te doen het gene ik zegge? Sy en zullen niet alle in het
B.yk des Hemels gäen, die my zeggen : Heere, Heere, maer die den wille volbrengt van mynen Vader,
die in den Hemel is, zul gaen in het Ryk des Hemels» Yeele zullen in dien dag zeggen : Heere, Hee-
je, hebben wy in uwen Naem niet gepropheteert ; en in uwen Naem de duyvelen uytgejaegt, en veele
Mirakelen gedaen in uwen Naem? Dan zal ik opentlyk zeggen : Î oyt en heb ik u gekent; gaet weg
van my die boosheyd bedryft. Nu zal ik u gaen toonen,. aen wie al den genen, die tot my komt ,
myne woorden aenhoort, en de zelve doet, gelyk is. Hy is gelyk aen een verftandig man, die een huys
bouwt, en diep gegraven hebbende, het fondament daer van legt op eene fteen-rotfe: als nu den vollen
vloed overkwam; iloeg den ftroom tegen dat huys; maer hy en konde 't niet doen waggelen ; den ilag-
regen is af-gedaelt, de water-ilroomen zyn gekomen, de winden hebben geblaezen, en zyn tegen dat huys
aengeflaegen : doch het en is niet gevallen, om dat het gegrond was op eene fteen-rotfe. Maer al die de-
ze myne woorden hoort, en naer de zelve nieten doet, is gelyk aen eenen dwaezen man, die zyn huys
|
ilacht van Zabulon. EpJirata hefiii; geweeft de tvfeede vrouv/ van Caleb , van de welke deze geheele iandftreek fynen ïiaem heeft bekomen. Aldus Bethlehem Ephrata is het zelve met Bethlehem van Juda, het géne ook bevatte het gellacht van Benjamin.
JVaer vernachtte. Jofeph en Maria te Bethlehem ?
Î, Sy vonden daer geene plaets ia de herberge ter öor- zaeke van de groote menigte van volk het gene daer was ; iy moeiien zig dan begeven in eene fpelonk ontrent of binnen de Itad ; eene plaets die tot iial diende ^en eene herberge, oft gelyk Origencs en andere willen, een fpe- lonk in iië welke de herders met hunne kudden gewoon waeren zig te vertrekken ; welke fpelonk daer naer met marmer overdekt is geworden, en v/aer boven een groote Kerk gebouwt is. Die fpelonk, de welke uyt een rots gehouwen konde zyn, word van Juftinus, Chryfoiiomus, Beda en andere gelielt in Bethlehem ; en dit bewyit Ori- ^enes uyt de Prophetie van Michceas en h.cc H. Evange- ]ie , waer in Matthasus zegt : Toe/z Jejks geboren was ik Bethlehem Juda^: ook ichryft den H. Hieronymus van de H. Paula, dat fy in Bethlehem en in de fpelonk des Za- Jjgmaekers getreden is. Die de zelve zoeken te plaetfen op den akker van Bethlehem, zullen by een klyn plaets niet wel een voor-ftad vinden.
y. IVat gebeurde de H· Maeghet op de^e plaets?
A. Sy baerde zonder fmert haeren eeft-geboren Zoon, ontrent het midden van den nacht van den 25 December, â¼oor de dood .van den Groeten Herodes, die voorviel in jiet 40 Juliaenfch jaer, het 750 van Roomen. Men moet de Geborte van Chriftus ftellen ten laetiten vier volle jae- rea voor de gemeyne jaer-telling die wy volgen; dat is te zeggen, op het eynde van het jaer in het welk Aygullus voor de twelfiie-mael Borgermeeiter was met L Sylla , ivnde het Juliaenfch jaer, of federt de verbetering van den iCalandier door Julius Cef^r. Het 40 jaer van Au- ^Tiftus fetiert <.te dood van Ccefar, of het 27 te rekenen icdert den Slag van Aftium- Het 36. federt dat Herodes yerkiaert was Kouins vaii Judeëiu Het 749 jaer van de ftichting van Roomen. Het vierde jaer van 192 Olym- piade. Het jaer 40C0 van de Schepping der Wereld , en het 4709 van de Juliaenfche Tyd-rekening. |
/Î Waerom ^egt gy haeren etrji-geboren loon ? De alder- heyl'igÃe. Maeghet heeft immers geene andere kinders gehad
A. Neen; eenige ketters hebben hier uyt qualyk beflo- ten , dat Maria andere kinders gehad had; want het is een maniere van fpreken by de Hebreeuwen , die aldus noe- men al het gene het eerft-geboren word , alhoewel het eenig is, zoo wel als de Latynen fomwylen zeggen: ten eeriien, zonder dafer andere getallen op-volgen. Den H: Evangeliit gebruykt het woord eerfi-geboren voor eenigen geboren zoon , om te toonen dat de Moeder Gods voor haeren zoon geenen anderen had gebaert, hoewel fy ook daer naer geenen meer en baerde, en om te toonen , dat den zeiven als eerii-geboren zoon aen den Heere was toe- geheyligt ; jae de wet van den eerit-geborenen aen Godt op- te-draegen , fmyt klarelyk om-ver de dwaeling van den ketter IJelvidius.
y Zegt ons, wat verflaet gy door het woord Jaer-telling^
A, Jaer-telling of tyd-rekening is een valt_ punt of ee- nen zekeren en aenmerkelyken tyd in de hiftorie, waer van men zig bedient in de Tyd-befchryving om te begin- nen de jaeren te rekenen, en die gemeynelyk gegrond is 0(1 eenigen zeldzaemen voorval: het is ook een zeker vaft punt, bepaelt door de Hiftorie-fchryvers om de jaeren faemen-te-ilellen. Dit woord Jaer-telling, in 't Latyn Mra , komt voorts van Ms, koper : om dat men jaeren plagt aen-te-teekenen met zekere klyne kopere nagels. Miflchien komt het door onkundigheyd der Uytfchryvers, die vin- dende in de oude Gedenk-lchriften de Letters A. E. R. A. welke willen te kennen geven : Annus erat Regni AuguÃ: Het was het jaer van het Ryk van Auguflus ; daer van een eenig woord gemaekt hebbêji, -ä/RA. Daer zyn'er die ge- looven , dat dit woord is ingebragt door de Spagniaerds in de Tyd-befchryving, en dat fy die genoemt hebben nae den ïribuet die Auguflus hun had opgeieyt i alzoo zoU JEiXa vooits-komen vau Are. |
ocr page 60
DBS ÎI EU jv TÃ:ST^MENT.
gebonwt heeft,op het zand, ofte op de aerde zonder fondament. Den ilroom is daer tegen aeiigeflageny
den llag-regen is afgedaelt ; de water-ftroomen zyn aengekoinen ; de winden hebben gebiaezen ; en het
'viel ftrakx om-verre en de verdervinge van dat huys was zeer groot. Als Jesus deze woorden voleynd
had ten aenhooren van't volk, ftonden ly verbaeft over iyne Leeringe, Want hy leerde hun, niet gelyk
de Schrift-geleerde en Pharifeën , maer als bezondere. macht hebbende.
Als Jesus nu den Berg af-gegaen was, is hem veel volks gevolgt. En ziet eenen melaetfchen tot hem
komende, aenbad hem, zeggende : Heere , indien gy wilt, gy kont my ziiyveren. Jesus de hand iiyt-
ftekende-, raekte hem aen, en zeyde : Ik wille, word gezuyvert. En terftont wierd fyne melaetsheyd
genezen. Jesus zeyde tot hem : Ziet toe, dat gy liet niemand en zegt j maer gaet, vertoont u aen den
Priefter, en offert de gifte, die (Levit. 14. -f. 2.) Moyfes geboden heeft, tot himne overtuyginge. Dat
is, om hun te overtuygen van myne onnoozelheyd ; en dat ik geenen haeter en ben van Moyfes Wet;
ofte tot eene getuygenifle voor hun, dat gy gezuyvert zyt. Wanneer nu Jefus binnen Capharnaum ge-
komen was, kwam'er eenen lionderdften M&n \Datis eene/i dk gebied had over honderd Soldaeten anders ge-
zeyd Caplteya.) tot hem, die hem bad, en xeyde : Heere, mynen knecht ligt t'huys met eene lammigheyd
geflaegen, en hy lyd zwaere pynen. ( F'olgms dm H- Lucas^, kwam dm honderdflen Man tot Jcfas niet door
jy zdven, maer door d'Overfte der Joden en door jym vrienden^ die hy uyt ootmoedigheyd tot hem zond, zig
niet weerdig achtende tot Chrijius te naederen. ) Jesus zeyd© tot hem : Ik zal hem komen genezen. Den
honderdften Man gaf hem voor antwoord : Heere, ^kben niet weerdig, dat gy onder myn dak komt ;
maer ipreekt een enkel woord, en mynen knecht zal gezond worden. Want ik, alhoewel eenen menfch
ilaende onder de macht van een ander, hebbe onder my Soldaeten, en ik zeg aen dezen ; Gaet daer, ea
|
Hoe vedderlyc Tyd-rekeningen ^yn^erf
ΠDryderlye ; de Heylige , de Kerkelyke , de Borger- lyke of Stuetkundige. De lieylige zyn die ds welke wy trekken uyt den Bybel Gelyk den Watervloed in het jaer 1656 van de Schepping der w'erekl. De Roeping van Abraham in het jaer 2085. Den üytgang uyt Egypten in ^.5^3· I^e Bouwitig van den Tempel van Salomon in 2992. de Vryheyd gegeven aen de Joden door Cyrus in 3468. De Geborte van den Messias in 40c0 I)e Verwoettin«; van den Tempel door Titus in 4074, in \ jaer van Jeius Chriilus 74, en van de geniejaie Jaèr-telling 70. De twee andere Tyd-rekeningen laet ik achter als niet dienende tot jnyn onderwerp.
V. Waerom word'er verfchH gemaekt tiijfchen het ja^r van Jefus Chrifius of dc Jaer-teUing van JeJ'us Chrifius , eit de gemeyne Jaer-tcUing vati Jefus Chrifius ?
A. Men moet onderiielkn , dat deze twee Jaer-tellingen genoentt zyn Chriftene Tyd-rekeningen. De gemeyne Tyd- rekening wierd ingeftelt door de K.oomfche Kerk, die goed-vond ontrent het begin van de zefde eeuw, dat de Chriiteneu hunne jaeren zouden beginnen te rekenen va» de komlie van Jeius Chriiïas, wiens V-^et fy belyden te volgen, en door achting voor de Geborte van den Ver- loiTer. Dit voorneém wierd goedgekeurt en gevolgt. Hier , van komt het dat men noch op heden fchryft in dezer- voege : Het Jaer der gratie; het Jaer onzer zaligheyd , het Jaer Ons Heere Jefu Chrilti ( by exempel > 1782. Dionylias by-genaemt^d« klymn heeft daer aen gewerkt en gezocht het punt der Geborte van Jefus Chriftus·; maer door onop- lettentheyd heeft hy het gefielt verre onder fynen oorfprong , hebbende zig mifgifcht iii vier jaeren ; en in plaets van te beginnen acht dagen naer den waeren tyd der Geborte van den Verlofler , op den eeriien dag van .Tanuarius van het volgende jaer, om het te doen uytkomen met het .Tu- liaenfch jaer het gene onderhonden wierd in het Keyzer- ryk volgens het bewerp daer van gemaekt, zoo heeft hy het ten minften vier jaeren laeter geftelt : in-diër- voegea dat het niet begint als niet het jaer 41714 van de |
JuUaenfche Tyd-rekening ί dat is te zeggen , dat bet vier volle jaeren fchilt die men moet opklimmen om te komen tot den waeren tyd der Geborte van Jefus Chriftus. Om een voorbeéld te geven van den tyd die wy beleven ; in plaets van 1282 , het gene wy heticn fchryven in de Tyd- rekening de welke wy noemen de gemeyne Jaer-telling., zoude men moeten fchryven 178a , ten minften ten op- zichte van den ecrften dag·, van hst jaer het welk gevolgt heeft den waeren tyd van de Geborte van ChriituSr
De tweede Tyd-rekening der Chriitenen, gezeyt de Jaer- telling van Chriitus , is die de de weike bedendaegs gevolgt word van alle ervaere perfoonen die naer een nauwkeurig onderzoek verbetert hebben den mifilag vaii Dionyfius.den klynen , die de waere Tyd-rekening van Jefus Chriftus vier jaeren verachtert, welke vier jaeren moeten opgefchove« worden, en noch , boven de gemeyne Jaer-telling; doch alhoewel de Jaer-telling van Chriitus de oprechte is,zoo volgt men nochtans de gemeyne om zig te voegen nae het algemeyn gebruyk ; maer om met te dwaelen , zoo . moet men fchouweia. te zeggen, by exempel ; Dit jaer fe- dert de geborte van Chriftus 1782 ,want zulkx zoude valfch zyn , en fchillen vier volle jaeren : men moet dan zeggen ; Dit jaer van de gemeyne Jaer-telling 1782, cu aizoo is alle zwaerigheyd we^-genomen. Dat me» indachtig zy, dat het eerfte jaer van deze gemeyne Jaer-telling maer en begint aen het vyl'de van jefus Chriftus eu men Kroet ©ver-al in diergelyk geval de zelve oplettentheyd gebruyken.
Maekte. Godc niet bekent d& Geborti van Jefus C&riÃus 9 η Jae ; eenen Engei bragt hier van de tydiag aen ee-f nige Herders die ties nachts de wacht hielen in het veld, op eene plaets genoemt den Torea van Ader; dat is- tet zeggen, den· Toren der kudde, by welke Jacob , zegt den H. Hieronymus , fy.nti kudde geweyd heeft ; alwaer op eenen oogenblik eea groot licht bun, omringde, ea op diën zeiven ftond hoorden fy eene menigte van het He- melfch Hevr die Godt loofde, zeggemle ; Glorie aea Godc in de alderhoogfte, en vrede op de aerde aen de men- fchea van goeden v/ille. Diï is ^ Gloria ia ixee^is ^ êu·: |
ocr page 61
rERHJNDELINGE rAN DE G Î SC Î IE D Î ISf IS S Î Î
gaet'er , eäi aen den anderen : Komt hier, en hy komt'er ·, en tot mynen knecht : Doet dat, en Ãjf-
doet het. Ik, zoo geringen menfch, gebiede aen myne onderdaenen, en ik worde gehoorzaamt; hoe veel
te meer zult gy gehoorzaemt worden, indien gy maer gelieft te gebieden , dat de ziekte van mynen
knegt verdwyne, en de gezondheyd wederom kome? Jesus dit hoorende, was verwonderd, en zeyde tot
die hem volgden : Voorwaer ik zeg het u, zoo groot geloof en heb ik zelfs in Ifraël niet gevonden. Ook
verklaer ik u, dat'er veel van den Ooften ei; van den Weften zullen komen zitten met Abraham, en
Ifaac, en Jacob in't Ryk des Hemels; maer de kinderen des Rykx (de Joden, die van Abraham voort-
komende, gelyk een bezonder recht fchenen te hebben tot Gods Ryk) zullen geworpen worden in de
buytenfte duyfterniiTen. Daer zal geween zyn, en" knerffinge der tanden. iHet Ryk des Hemels word in de
M. Schriftuere af-gebeeld door een uivondmazl Luc. 14. Apoc. 14. alwaer men gewoon was veel licht t\ontjh-
ken. De gene die buyten gefloten wierden, ftonden in''t· donker en knerfelden van fpyt^ 'twelk een af-beeldinge
is van helfche duyfiernijfen, en van de wanhoópe der verdoemde.) Dan zeyde Jesus tot den honderdften
Man : Gaet, en u gefchiede gelyk gy gelooft hebt. En fynen knecht wierd gezond op den zeiven oogenblik.
Jesus dan gekomen zynde in het huys van Petrus, raekte hy de hand aen van des.zelfs fchoon-moe-
der ; en ziet de kortlè, daer fy van te bedde lag, verliet haer op den oogenblik, want iy opftaende
heeft hun alle gedient : des avonds brogt men veele bezetenen en kranken tot hem , waer hy de booze
geeften met een woord uytwierp, genezende alle kwaelen ; dus volbragt den Zaligmaeker dat Ifaias zegt
(;Cap. 54. -f. 4.) hy heeft onze krankheden op zig genomen en onze ziekten gedraegen. Jesus dan zien-
de dat hy van het volk omringelt wierd, ie in een Ichipken gegaen met fyne Difcipelen, om aen d' over-
zeyde van het Meir te vaeren ; maer van kant zynde ontftont 'er een zwaer tempeeli, zoo dat de Difdh
gezien dat de Befnydenifle een teeken was van vergiiFenilTe
der zonden en van rechtveerdigheyd door het geloof; want
Chriflus en haddc noyt zonde, die hem zoude veroeven
worden; nocht geloof, om dat hy altyd de Godheyd aen-
Ichouwde : nochtans wilde hy belheden worden ; zoo om
ons gelyk te zyn , en van de Joden niet verworpen te
worden ; als om tegen de toekomende ketters te toonen,
dat h.y waerachtig menfch was , onfer natuere deelachtig ,
en dat hy gekomen was om de ftraften pnfer zonden te
draegen en die uyt-te-wiffchen door fyn eygen bloed.
l·^. H^aer wi&rd Chrijlus hefneden en door wie ?
A, Men raag zonder vermetentheyd gelooven , dat den
Zaligmaeker der wereld is befneden geweelt te Bethlehem
alwaer hy geboren wierd , en volgens den H. Epiphanius
zoude het geweelt zyn in de fpeloiike zelf alwaer de H.
Maeghet fyne moeder genoodzaekt was geweeft zig te ver-
trekken om hem ter wereld te brengen. Men kan geene
reden hebben om daer aen te twyffelen, is't dat het waer
is , gelyk verfcheyde HH. Vaders van gevoelen zyn , dat
de Wyfe dit Goddelyk Kind noch vonden in de zelve
plaets, als fy kwaemen om hem te aenbidden in hoedae-
nigheyd van nieuw-geboren Koning der .Toden. Wat den
ppfoon aenbelafigt die hem beiheden heeft, men moet
niet al te nieuwsgierig zyn om te weten ot het Jofeph of
Maria geweeft is , gelyk het meeften-deel^ der Schryvers
gegifcht hebben; oft eenigen anderen perfoon die den be-
dienaer zoude geweeft hebben van dit werk volgens de
Wet ; dat hy van Jofeph befneden wierd, fchryft den H.
Ephrem ; en dat zoo de vaders als_ de moeders dit ampt
bedient hebben, blykt uyt de Schriituer, in den Boek der
Schepp. 17 en 21 cap., in den Boek des 4 cap.,
in den 2. Boek der Machah. ócap., en in de Werken der
ApojL 2 cap.
y. Waerom viert de Kerk de Befnydenis, welke den ApoÃel
Paulus legt nergens toe nut te lyn
A. Het is waer, dat in de eeuwen naer Carel den Groe-
ten , vele zig inbeldeu , dat het was eene jodfche plechtig-
Jieyd vielen, welke Chrilius aeif was komen te niet doen,
peleQ
den Lof-zang van het Evangelie. De Geborte des Zalig-
maekers is geopenbaert aen arme Joden ί maer aen ryke,
wyfe en magtige Heydenen , in de dry Koningen : om
ons te leeren , dat hy van de ryke Joden verfmaed en
verworpen zoude worden , en van de arme, als van de
Apoftelen, aenveerd 4 maer dat onder de Heydenen vele
Keyzers en alle foorten van Princen en geleerde , bekeert
ïouden worden.
V. Kwaemen dt Herders nat de fpcionke of fial alwaer Je-
fus ChriÃus geboren was ?
A. De Herders kwaemen aenftonds nae den fial om te
zien de waerheyd van het gene den Engel hun had aen-
gekondigt ; alwaer fy vonden Jofeph en Maria met het
nieuw geboren Kindeken geleyt in eene kribbe.
y. Stonden de Herders niet verbaefi over den geringen Ãaet
in den welken fy het Kind vonden ί
Î. Neen; maer fy loofden Godt over het gene fy ge-
zien en gehoort hadden, en bragten tot de uytterite ver-
wondering alle die fy daer van fpraeken, hebbende her-
kent de waerheyd van het gene hun was aengezeyd no-
pens dit Kind
y. Wat reyden dt Herders aen de alderheytigfie Maeghet ?
A. Sy verhaelden haer alles het gene fy gezien en ge-
hoort hadden van de Engels.
y. Wat antwordde de alderheyligfie Maeghet 7
A. Sy hield zig altyd in eene ootmoedige ftil/.wygent-
heyd , overleggende alles in haer hert: fy verfterkte haer-
iielven in het geloof der Godheyd Chrilti, hoorende wat
de Herders zeyden,en dat overwegende met het gene dat
fy van den Engel ook gehoort en in de geborte zonder
imerte bevonden hadde.
y. Wat dede men het nieuw-geboren Kindeken 7
A. Op den achtflen dag , en, volgens Nicephorus, op
eenen Zondag , wierd het Kind belneden, en ten zelyen
tyde wierd het door Jofeph genoemt jesus , zynde dit
den uaem die hem reeds gegeven was van den Engel eer
^ onttiingen was in den felioot van fyne Moeder. Den
â¢iialigaiaeker. was qiet gehoudeu befnedea te worden, aen-
ocr page 62
DES NI EU TT TESTAMENT,
pelen meynden te vergaen, maer den Zaligmaeker iliep : Sy door angft gedreven wekten hem op, zeg-
gende : Heere helpt ons, wy vergaen : Jesus zeyde hun vi^at zyt gy bevreeft gy klyne van geloof.? dan
ftond hy op beftraffende de Winden en de Zee ende het wierd zeer ftil Vi^eêr ; hier over verwonderde
zig een ieder, zeggende : wie is dezen aen wie ook de winden en de zee gehoorzaemen ? In het Land
der Geraiènen , aen d'overzeyde gekomen zynde, ontmoetten hem twee bezetenen komende uyt de gra-
ven , zynde zoo vreed dat ieder fchrikte langs dien weg te gaen ; zoo haeft fy Jesus zagen riepen fy : Jesus
Gods Zone wat hebt gy met ons te doen? zyt gy hier gekomen om ons voor den tyd te pyningen ? dan
baeden de duyvelen hem, dat hy hun, uytgejaegt zynde, zoude toelaeten te gaen in een kudde Verkens
die daer nae-by weydde ; hy ftont hun dit toe, en in de Verkens zynde, liep de geheele kudde langs de
hoogte met geweld'. neder in de Zee daer fy alle verfmoorden. Dieze weydde vluchte naer de ftad, en
verhaelende wat hy gezien hadde, trok de geheele ilad na buyten Jesus te gemoet, om hem te verzoekeu
dat hy uyt hun land zoude willen gaen.
UrT HET /X, X EN XL HOOFD-STUK,
TEsus voer wederom over met het fchipken, en kwam in de ftad Capharnaum, daer hy alfdan woonde;
·' en °zoo men hoorde dathy in huys was, kwamen'er terftontzoo veel menfchen te faemen,dat hun zelfs
de plaets ontrent de deure niet vatten en konde. Hy Predikte hun Gods Woord. En fy brachten hera
eenen Lammen, die van vier menfchen gedraegen wierd. Maer alzoo fy den zieken niet en konden voor
Jefus brengen, om den toeloop van 't volk , namen fy het dak op, en eenige openinge gemaekt heb-
|
en Durandus, BiiTchop van Mendes, die raaer overleden is op het eynde van de derthiende eeuw , en geloofde niets .beter te zyii om deze zwaeiigheyd v/eg-te-nemen, als wel te antwoorden, dat de Kerk niet en vierde de Feell van <ie JJefnydenis , maer de Octave .of achtften dag van de Feefi; van Kerfmiira. Daer-en-tuflchen mag men zeggen, dat men met reden mag vieren de Feeft der .Befnydeois van Jefus Chriftus, is't dat men tot oogwit heeft in deze Gods-dienfiigheyd het Myfterie van den dag op den wel- ken Chriftus fchyut te hebben willen beginnen het groot werk onzer verlÃfling door.de eerfie ftorting van fyn hey- lig Bloed. Daer is maer dit inzicht het gene de Kerk heeft können bewegen om toe-te-laeten , dat men zoude eeren de af houwing.door het mes van het vleefch van ChriÃus in de Befnydenis.
'fi^ai gebeurde aen. de B. Uaegha en' den U jofyh ge~ duerende hun v&iblyf in Bethiehem ?
A. De Wyfe; dat is, Wysbegerige of Philofophen, kwa- men , om het kind Jefus te aenbidden, uyt deiiüoften, van Aram in Mefopotamien , of van gelukkig of v/oefi; Ara- bien , het gene was nae den Ooften ten opzichte van Ju- deëo. 'ï is hierom alfwanneer Balaam begon te prophete- ren in den Boek der Getall 23 cap. 7 f- dat hy zeyde , dat Balac Koning der Moabieten hsm had doen -komen van Aram, van tle bergen van den Ooiten.
l^. Wit waeren de.\& fi^yfi ?
vi. Sy waeren Sterre-kundige, deugdzaeme_ menfchen, ryfc, en van de eerlte van hun land ; ën het is in dezen -Zin dat fy genoemt worden li^oningen door eenige ÎÎ . Va- ders die dit gevoelen getrokken hebben uyt den Pfalm 71 , , 't 10 i?, alwaer gezeyt word , dat de Koningen van Tbariis , van Arabien, en van Saba gefchenken kwaemen opdraegen aen den Koning der Ilebreeywen. Sy geloofden ook ge- vonden te hebben het getal der Wyfe in deze Prophctie, gelyk ook de naemen van de dry Koningryken die fy be- zaten ,· en het fchynt, dat men'se op dit getal heeft willen bepaelen, door dat van de dry foorten van giften die uyt- .^'edrukt .zyn in'c Evangelie, iJiui^'i. 2 c. 11 f' De na.emen //. DuU der landen gemelt door Davjd komen genoeg over-een met die der, Wyfe; en niets en belet, dat men Thariis zou- de nemen voor eenige zee-kiift van Perfien, het welk ten tyde van Jefiis Chriftus was onder de macht der Perfiaenen van Arabien, of Ethiopien anders gezeyt het Mooren-Land; het gene aen de Schilders het gedacht veroorzaekt heeft . van eenen der dry Koningen als eenen Moor te verbelden. Alle.deze gevoelens en zyn niet zeer oud in de Kerk, doch hebben daer verdedigers gevonden. De gemeynlie fententie is, dat fy uyt gelukkig Arabien gekomen zyn, gelyk den H. Juitinus' en ïertullianus zeggen: tot bewys haelt den laeften aen de woorden van David in den 71 |
PfaLm Îζ il· Mtti Ï,Î hem van 'i goud van Arabien geven;
zekerlyk dit land was gelegen OoiMyk ten opzichte van Judeën. OndertuiTchea Ibrnmige geleerde Schryvers oor- deelen het zeer waerfchynelyk te zyn , dat de Magi, of Wy- fe , geweeft zyn geleerde uyt woeit Arabien, uyt Kaldeën, of iViefopotamien, ontrent den Euphrates , die waerfchyne- lyk van 't zeiven beroep m.et dat van den beruchten \y_aer- zegger Balaam waeren; en die door de overleveringe ofan- deriints wetende, dat'er op het verfchynen van een nieu- we iierre , eenen Koning in Jacob zou geboren worden» die den Zaligmaeker (vanalle volkeren vueriglyk begeert) zyn zoude, beiloten de gene die hun verfcheen, te volgen, om diën nieuwen Koning te gaen zoeken De boven-na- turelyke ingeving van den IL Geeil, en mogelyk eenigen droom van Godt gezonden, hebben hun noch veel krach- tiger hier-toe bewogen. Wat aengaet de naemen der Wy- fe, men heeft daer van niets uyt de oudheyd tot de tweiiiie eeuw.
J^. Op 'wat lyd kyvaemm de Wyfe den 'Zaligmaeker aanbid- den in di kribbe ?
A. Den H. Auguftinus gelooft, dat fy te Jerufalem kwae- men voor de Zuvvering ; en zulks fchynt ook ïe zyn het - gevoelen van de Kerk, die itelt de Aenbiddmg der Wyfe op don derthienden dag naer de Geborte van den Zalig- maeker. Daer-en-tuifchen dit gebruyk der Kerk en is.geei>e zeker preuve of genoegiiaenie reden VOOr die, geene au-
Î |
ocr page 63
34 F-ERH JNDBLINGE ΡÎÎ DE G Î S C Î/E D Î Î IS S Î Î'
bende , lieten fy het ruft-bedde, daer den Lammen o'p lag, nederdaelen tot voor de voeten van CimisTus*
Jesus , hun geïoove ziende, zeyde tot den Lammen : Zone, uwe zonden zyn ivvergeven. Daer zaten nu
eenige van de Schrift-geleerde, die overdachten in hunne herten : Hoe fpreekt dezen aldus? Hy blafphe-
meert. Wie kan de zonden vergeven, als Godt alleen ? Jesus , térftont door iynen geeft bemerkende ,
datfe zoodanige gedachten hadden, zeyde tot hun: AVaerom hebt gy zulke gedachten in uwe herten?
Wat is'er lichter , tot den Lammen te zeggen : Uwe zonden zyn u vergeven ; ofte te zeggen : Staet op,
neemt u bedde op en wandelt? Doch, op dat gy weten zoude, dat den Zone des menfcben de macht
lieeft om op der aerde de zonden te vergeven ; zoo zeyde hy tot den Lammen : Ik zeg het u, ftaet op ,
aeemt uw bedde op, en gaet naer u huys. Den Lammen ftond ftraks op; en fyn bedde opgenomen heb-
bende, ging hy henen in de tegenwoordigheyd van hun allen : zoo daifè allegader verlieh ftonden , Godt
glorie gaven, en zeyden : Noyt hebben y/y iet zulkx gezien.
Alswanner Jesus zig nu voorder begaf zag hy Matthasus den Thollenaer in 't Tol-huys zitten, den wel-
ken hy riep en hy volgde hem : als fy nu in huys aen't tafel zaten, zoo waeren'er met Jefus en iyne
Difcipelen vele Publicaenen en Zondaers mede aengezeten, waerom de Pharileën aen de Difcipelen vroe-
gen , waerom Jefus met Publicaenen en Zondaers at ? Jefus dit hoorende zeyde ; dat wel de ziekene,
maer geenunts de gezonde den Genees-raeefter noodig hadden ; gaet leert dat 'er gefchreven ftaet : ( Ofee
6. cap. 6. f.) Ik wil bermhertigheyd en geen flag-offerande, ik ben niet gekomen om de rechtvee-rdige
te roepen, maer om de zondaers ; terwylen Jefus in gefpreek was met de Difcipelen van Jo.annes, die
tot hem waeren gekomen, zoo kwam'er eenen Overften ( èy Marcus en Lucas ipord dezen Jaïrus ge
namt) tot hem, die Jefus aenbad en verzocht fyne hand te leggen opTyne 'dochter, die reeds overle-
|
dere zouden hebben by-te-hrengen. Verifcheyde Geleerde fteunende op het Evan^'elie by Matthceus, 't 2 cap. i tJ'. zyn in tegendeel van gevoelen , dat de Wyfe niet als naer de wettige Zuy vering van Maria in den Tempel, te Beth-^ lehem aenkwanien. Men mag dit gevoelen volgen, is 't dat men bevvyft , dat Jefus alfdan was te Bethlehem en niet te Nazareth.'Hier-en-tiiffchen om ftaende te houden het cerfte en gemeynÃe gevoelen, kan men bemerken; i. Dat de Wyie haeil naer de Geborte van Chriftus gekomen zyn, geeft den H. Matthieus te kennen met het vervoegd-woord ec^e,· want dit woord , pei, heeft niet alleenelyk opzicht op het Vertrek der V/yfe uyt den Ooften, maer ook op himne korafte te Jerufalem ; alzoo hy die faemen-voegende zegt : TojM Jefus geboren tfas .... Ïβί cid H^yfe lyn uyt den Oojten gekomen te Jerufalem; ZOO dat den H. Chryfoftomus , zonder den tyd hun'er aenkomft te bepaelen, zegt, dat de llerre voor de Geborte van onzen Heere heeft können verlchyneii, en dat Herodes vreelende den genen, die hy zocht, te zullen miffchen,meerder tyd, dan de fterre reeds verfcheuen was , genomen heeft , om de Bethlehemfehe Kinderen te doen dooden Terwylen niemand den juiten tyd van het vertrek der Wyfe bepaeit, en als men hun doet komen van den Oever van den Euphrates, uyt Kal- deën, zoo hebben fy in min dan twintig dagen te Jeru- salem können komen, met het woell Arabien op kemels, de gewoonelyke ry-beeften van dat Land, dwers door te trekken ; aengezien Jerufalem niet boven de twee hondert röylen van den Euphrates af-gelegen is. Maer ket ons ne- men , dat de woorden van den H. iVlutthieus alleenelyk raeken hun vertrek uyt den Ooften ; dus aenftonds ge- zien hebbende de fterre, op den dag der Geborte van Chrif- tus ,zyu de Wyfe vertrokken ; en zoo können fy gemakke- lyk op derthien dagen gekomen zyn te Bethlehem uyt Ara- rabien , het welk maer acht dag-reyzen van daer ai-gelegen is. 2. Men doet -^de Evangcliften hier over-een-komen met te zeggen, dat iMatthïeus , de Hiftorie der Purificatie ach- terlaetende, met het vertrek der Wyfe vervolgt de vlucht aae Egypten; en dat Lucas befchryveude de wederkee- ring van de H. Maeghet te Nazareth naer, de Purificade, geen gewag maekt van de vlucht uyt Nazareth nae Egyp- ten : om dat elk een korte manier van verhaelen volgende , de zaeken zoo fchryft al of die op zoo een order ge- fchied waeren, gelyk bemerkt den PI. Auguftinus. 3. üra wel te verftaen het gene den H. Matthteus zegt in 't 2 cap. 16 f., aanmerkt men, dat Herodes, gelyk hy in de Kinder- moord uyt fyn eygen boosheyd verder uyrgeflrekt heeft de plaets , ook vermindert heeft den tyd om niet te mif- fchen in de moord van den ijieuw-geboren Koning. |
Hos vaeren de Wyfe onderricht nopens de Gehorte ChriÃi ?
ΠGemerkt de Wyie zig bezonderlyk oeffenden in de befchouwinge der fterren , Godt door eene wondere toe- laeting wou hun onderrichten door eene nieuwe fterre van eene buyten-gewoonelyke gedaente, glans en beweê- ging , welke hun" indachtig maekte de Voorzegging van JMaam, vermiierden Pröpheet van hun Land, die zeyde: D^ier lal eene fterre opgaen uyt Jacob in den Boek der GitaiL 24 cap. IJ ir-
V. Hoedanig was dele nieuwe Ãerre ?
Î. Zulkx kan men niet zeggen , het H. Schrift alleene- lyk mx'ldende, dat het was eene fterre; het zy dat het was eene van die heldere Hemelfche Lichten welke Godt voor eenen tyd verplaetft had, 't zy dat het was een verfchyn- iel van licht het gene hy in de lucht deed iiytblinken om aen-te-toonen den weg die aenleydde tot den Koning des Hemels geboren op de aerde. Onder verfcheyde gevoe- lens wegens de natuer van deze fterre, is dit het waer- fchynelykfte , dat het een brandende lucht-verfchynfel in den midden lucht-ftreek was, onder de gedaente van eene fterre , het welk door de Wyfe. aengernerkt wordende , met buytert-gewoonelyke hoedanighe-
den door hun voor een wonderdaedig verfchynfel gehou- den wierd; endat .fy overwegende het gene eertyds door Balaam voorzeyt was, een opzet namen om het zelve te volgen , op dat fy de tyding mogten weten van drën nieu- wen Koning die in Judeën raoeft geboren worden. De in·' wendige aenblaefinge vaii den Zi, Geeft » en bet licht κ |
ocr page 64
ν E S ΠI ΠUW TESTAMENT.
den was, op dat fy wederom levendig zoude v/orden ; Jelus opilaende volgde hem, met fyne Difcipelen,
ende een vrouwe achter aeh komende die twaelf jaer lang bad het bloed-vloeyeii gehad, zeyde in haer
zeiven ; indiên ik alleen fyn kleed mag raeken zoo zal ik gezond worden ; en fy raekte den boord van
fyn kleed aen : Jefus keerde zig om, en zeyde : betrouwt dochter, u geloof heeft u gezond gemaekt,
en ter zelve uere is de vrouw gezond geworden.
Als Jefus nu in het huys van den Overften kwam, zeyde hy tot de treur ipeelders en het woelende
volk, Chet was de gewoonte by de Joäen als'er iemand gefiorven was treiif-fpeelders te hueren om den dooden
plechtiglyk te betueenen ) dat iy zouden weg gaen, aengezien het dochterken niet dood was maer dat het
Hiep ; (^Haere dood woord eenen flaep genoemt, om dat fy niet langer zoude dueren als eenen Ãaep, dewylfe aen*
flonds verwekt ging worden.) waer mede fy kw^araen te fpotten : Jefus ging dan binnen als fy weg waeren«
en het dochterken by de hand nemende Hond het op tot verwonderinge van het geheele Land: als hy
f huys gekomen was, kwamen verfcheyde Blinden tot hem welkers oogen hy aenraekte, en iy zagen al
die vaft in hem geloofden ; naer deze brogt hy tot fpraek en joeg den duyvel, uyt eenen inenfch die
ftom en bezeten was ; waerom de fchaeren met verwonderinge zeyden : noyt en is 'er zulkx gezien iii
Ifraël, doch de Pharifeën zeyden, dat hy de duyvelen uytwierp door den Prins der duyvelen. Jefus ging
dus leerende door alle Steden en Dorpen, en fyne twaelf Difcipelen faemen geroepen hebbende, gaf hy
hun macht om de duyvelen uyt te jaegen en alle kwaelen en ziekten te genezen : deze Difcipelen ( Dis
Jefus dan fyne twaelf läpoftels noemde.) waeren de volgende Simon, die hy ook den naem van Petrus gaf,
en Andreas fynen broeder ; Jacobus den zone van Zebedeus, en Joannes fynen broeder ; Philippus ; Bar-
tholomeus; Thomas j MatthjEus den Tollenaer ; jacobus den zone van Alphajusj Thaddscus; Simon Caiia-
|
waer mede hy hun gemoed beftraelde, gevoegt by de meyiiing , die doen ter-tyd door geheel den Ooiten gemeyn whis, dat den Messias met den eeriteii te voorfchyn liond te komen, waeren meer als genoegzaeme beweeg-redens , om hun die reyze te doen ond-ernemen. Dus was het nae de meelte waerfchynelykheyd een vuer het v/elk X'oor en boven de Wyfe voort-ging , by-nae gelyk de wolk-kolom die de Hebreeuwen in de woeiïeyne geleydde. De Wyfe Heydeuen worden geroepen door eene lierre, om dat fy fterre-kundige waeren; zoo dat fy konden weten, dat deze Ãerre een buyten-gewoonelyke en wonderdaedige was, en een teeken van iet dat Goddelyk moefte zyn : daerom heb- ben fy uyt eene nieuwe en helderfchynende fterre herkent den. Schepper en Heere der Hemelen aen wie alle fchep- fels onderdanig zyn. Maer de Herders zyn geroepen door de Engelen, om dat zy geloovige waeren, door de welke da Engels zig verheugen.
ÎÎ al de wereld gezien heeft deze fterre , is men niet eens. Daer zyn Schryvers die ftaende houden , dat de Wvfe de fterre niet meer dan eens οΠtweé-mael in hun land gezien hebben , waer naer de zelve hun met meer verfcheénen is, ten zy op hun vertrek uyt Jerufalem. Andere willen, dat fy de zelve geduerig gevolgt hebben, van hun Land tot aen Jerufalem; en dat fy toen verdwe- nen zynde,hun noodzaekte te vraegen, in wat plaets den Messias moeft geboren worden : en dit is het gemeyn gevoelen der geloovige volgens de leeruig van de HH. Chryloftomtis, Ambrofms, Bernardus, en andere Leeraer§. Ook zeggen förmige met den H. Ignatms, dat de zelve voor het gezicht van al de wereld verfchenen is, ten min- ften in het Land der Wyfe, om te zyn een openbaer tee- ken van de komiie van den messias ; en dat, zoo de andere volkeren haer niet volgden , zulkx gefchiedde, of oan diit fy door inwendige beweêging van Gods Geeft niet getrokken wierden, oF om dat fy het myiïerie van dat nieuw verfchynfel niet begrepen. De Wyfe te Jerufalem komende, vraegden opentlyk : Waer is den nieiiw-geboren Koning der Joden ; want vy hebben lyne fterre in dea |
Oüften gezien : Aldus Onderftellen fy, dat'er niemand was die niet will wat die ilerre te kennen gaf. Het is zeer waer- fchynelyk, dat de zelve , naer eerft in den Ooiten en in hèt Land der Wyfe verfchenen te zyn, hun tot aen Jeru- falem geleydde zonder hun te veriaeten, en dat fy gedue- rende eenige dagen te Jerufalem verdwenen zynde , zig op nieuw deêd zien , en nu nae Bethlehem verzelde ; waer naer fy teenemael kwam te verdwynen , aengezien fy tot de Goddelyke oogmerken niet langer noodig was. Den Schryver van het Evangelie der KinJsheyd van dzn. Zaligmaeker zegt., dat die fterre hun weder in hun Land geleydde: doch wat ftaet men op dat Werk maeken moet, is aen de Geleerden genoegzaem bekent. Het zoo genoèmt Protö-evangelium van den H. Jacobus meld, dat die fterre in de fpeionk ging, daer Jefus geboren was , en dat fy zig boven aen de »rot plaetfte terwylen de Wyfe huiuae aenbiddingen en ofteranden deden : zulkx geeft de verbel- ding van een blinkende lichaem, dat klyn genoég was. Hèt H. Evangelie fpreekt hier niet van; zoo dat wy niets verzekeren, ten zy vaftgaende op het H. Schrift en de kerkelyke Oudheyd.
y. Waer gingen dt Wyft gekomen lynde in Judelin? A. Sy kwaemen binnen Jerufalem , alwaer, fy onder- zochten , waer dat geboren was den nieuwen Koning der Joden wiens geborte hun was aengetoont door de fterre, y. JVat peyfde lïerodes, Koning van Jerufalem, hoorende. de^e tyding die hem wierd aen gibragt te. Jericho., alwaer hy .f volgens Flavias Jofephus , liek lag?
A. Hy was'er van ontftelt gêlyk ook geheel Jerufalem. 'S anderdaegs hebbende doen vergaederen de Priefters en Schrift-geleerde binnen Jericho, zoo vroeg hy hun, waer den Messias moeft geboren worden ; fy antwoordden hem : Te Bethlehem van Juda, volgens de Prophetie van Mlrhaïas 't 5 cap. 2 i*. Den dag hier naer ontbood hy de Wyfe te Jericho, ende ondervroeg hun nopens den tyd wanneer die Iterre aen hun was verfchenen. y IVat antwoordde de Wyfe ?
A, Sy zeyden hem, op wat tyd dat de fterre hun voor Ea |
ocr page 65
35, . rERHANDELINGB ÎÎÎ D Î. GE S C Î JE D Î ÎIS S Î Î
neus ; (oolc gezeyd Zelotes ) en Judas Ifcariotes, die hem verraeden heeft. Den Zaligmaekér in het door»
-wandelen van alle de plaetfen van Galileëh medelyden hebbende met het volk, om datfe zeer deerlyk
geftelt waeren e.n verftrooyd als Schaepen, die geenen Herder en hebben, zeyde tot fvne Difcipelen :
Den ougft is wel groot; maer de werk-lieden zyn weynig in getal, daerora bid den Heere van den ougft,
dat hy werk-lieden in fynen ougft wilt zenden : Hy zond hun twee en twee > om het Evangelie van het
Ryk Gods te prediken. Hy beval hun , datfe niet zouden gaen nae de Heydenen, nochte inde Steden der Sa-
maritanen; maer liever tot de verloren Schaepen van het huys van Iffaël. Daer gy komt, zeyde hy, predikt
en zegt: Het Ryk des Hemels is voor handen. Geneeft de kranke; verwekt de.doode ;zuyvert de melaetfche ;
jaect de dtiyvelen uyt. Gelyk gy dit voor niet ontfangen hebt, zoo geeft het ook voor niet. En hebt
iiodite goud, nuchte zilver, nochte, een ig ander geld in uwe borfe ; nochte reys-fak tot den weg, noch-
te tweederhande kleederen, nochte fchoenen (maer enkelyk fandaelen) nochte ftok, (re weun^ die tot
geweir ^oude dienen ; want eenen hun.-fl.ok word hun toegelaeten by Marcus.^ Want eenen werk-man is fy-
nen koft weerdig. Doch in alle de Steden en Dorpen daer gy komen zult, onderzoekt, wie daer weer-
dig is u te herbergen, en in wat voor een huys dat gy komen zult, blyft'er, zonder van daer te gaen.
Als gy uwen voet in het huys ftelt, begroet het zelve, zeggende : Vrede zy aen dit huys. En by aldien
dit huys zulkx weerdig is, zoo zal uwen vrede over het zelve daelen ; maer is het zulkx niet weerdig,
200 zal uwen vrede tot u w^eder-keeren. Doch by zoo verre u iemand niet ontfangen en wilt, nochte
uwe woorden hooren , vertrekt uyt dat huys, ofte die Stad, en fchud zelfs het ftof van uwe voeten , tot
een overtuyginge tegen hun. Voorwaer, ik zeg het u, het zal'er verdragelyker gaen met het Land van
Sodoma en van Gomora in den dag des oordeels, als met die Stad. Ziet, ik zende u, zeyde hy, als
|
de eeriïe - mael was verfchenen : daer Tiaer het hy de Wyfe vertrekken , en bevool hun te gaeu nae Bethle- hem , met order van hem tyding ce brengen van het gene ly daer zouden gezien hebben ; met inzicht , niet van dit Kind ook te gaen aenbidden , gelyk hy voorgaf, maer van door defleifs dood in fyne familie te verzekeren het Koningryk het gene hy ten onrechte bezat. Eenige doen hier de VVyfe tot Herodes zeggen , dat het nu twee jae- ren wasdat de Ãerre hun eerft was verfchenen ; diens- volgens twee jaeren voor de Geborte des Zaligmaekers, volgend het gene in het Evangelie verhaelt word, dat He- lodes de kinderen van Bethlehem van twee jaeren af en daer onder, volgens deii tyd, welken hy ondervraegd had van de Wyfe, heeft doen dooden Dus geven die Schry vers aen de Wyfe twee jaeren om hunne reyze te volbrengen , voor- naeracnilyk is 't dat men hun doet komen uyt Perfien: want dit Land meer dan wel 300 mylen van Judeën afgelegen iynde,zoo was het natueretyker-wyze gefproken niet wel mogelyk dat doorluchtige perfoonen op zoo korten tyd nae het gemeyn gevoelen zoude gekomen zyn te Beth- lehem, ten wacr men hun op het fpoedigfte hunne reyze dede voort-zetten met Dromedariffen , die zeer fnelle die- ren zyn , en alle dagen 40 mylen koimen afloopen : en deze hulp-beeften brengen voornamentlyk by, die de Wyfe op denoogenbiik der Geborte van Chriftus en van'tver- fchyiien der fterre doen vertrekken , en hun op den der- thienden dag brengen te Bethlehem. Jae het fchynt, dat men huil voor fyne Geborte zoude moeten doén vertrek- ken , al waeren fy zelfs nergens anders als van den Oever van den Euphrates vertrokken , indiëil fy te Bethlehem zyn" gekomen op den zefden January volgens de onder- ftelling dat Chriilus op den 25 December geboren is. By aldiën wy nergens door genoodzaekt worden om hunne aenkomft in Judeën op diën gezecten tyd vaii-te-fteUen , zoo is het ons genoeg , dat fy aldaer gekomen zyn in den tyd der veertig dagen, wanneer de II. Maeghet te Beth- lehem bleef volgens de Wet der Keyniging. En indien wy spns houden aen het gevoelen dat de Wyfe uyt Arabien gekomen zyn, zoo können zy op derthien dagen gemak- kelyk hunne reyze gedaen hebben gelyk wy te voren aen- merkt hebben Nu dat de fterre een teeken was van den geboren Messias, en niet van die geboren moeit worden, geven de Wyfe te kennen door deze woorden: IVaer is hy die geboren is Koning der Joden ? ji/ant wj hebben Jyne fterre gezien in den Oofien , en \yn gekomen om hem. te aenbidden. Wat aengaet de plaets van den H. Blatthieus 2. cap. 16 , ouder ar.dere uytleggingen fchynt deze de eenvoudigfte té zyn. Herodes om den nieuwen Koning zeker te dooden, heeft willen ombrengen alle de kinderen die te Bethlehem geboren waeren eer dat de Ãerre- aen de Wyfe was ver- fchenen ;.hy heeft gemeynt, dat deze aen hun niet ver- fchenen was voor dat den Messias geboren wierd ; en daerora oordeelde hy niet noodig te zyn de moord van die de welke naer de verfchyning der zelve geboren wae- ren : maer gelyk dat hcht had konneii fchynen een wey- nig naer de geborte van het Kind, zoo heeft hy vaiige- ftelt alle die kinderen te dooden de welke binnen de twee jaeren waeren geboren, om niet te dolen in Chriilus te dooden ; waerom fyne wreedheyd zig uytftrekte niet al- leenelyk tot de kinderkens die binnen Bethlehem maer ook in deifelfs landpaden waei'en |
V. Wat lagen d& IVyfe trekkende uyt Jericho .? Î. Sy zagen de fterre , verfchenen in den Ooften, hun voorgaen nae Bethlehem ; alwaer fy ftilhield op de plaets zoo lank door hun gezocht, waer over fy zeer verheugd waeren.
V. Dede Herodes hun niet verrellen met eenige. van de fyne?
Neen; om geen achterdenken te^geveu, en om dat Godt hem verblindde op dat hy h^t Kind niet zoude ge- kent hebben. De openhertigheyd der Wyfe kon hera ook ontnomen hebben alle reden van hun te miiirouwen.
Op wat plaets vonden de JVyr.e den MeÃias die fy lochten 9 Î. In de zelve kribbe en m den zeiven itaï die van eerii-af gedient heeft tot fchuyl-plaets aen Chriftus en fyne Moeder. Zoo leeren de _IIH. Vaders Juifinus, Chryfofto- mus, Auguftinus, en Hieronymus : den laeften fchryven- de tot Marcella, zegt van de Spelonk va» Betlüehera: |
Î
ocr page 66
DES ΠJ EUW TESTuiMEN Τ.
Schaepen in't midden van de AVolven. AÂ¥eeft dan voorfichtig als flangen, en eenvoudig als Duyven.
Maer Vacht ii van menfchen : want iy zullen u overleveren aen.de Raeden, en u geeilelen in hunne
Synagogen. En gy zult voor de Stadhouders en voor de Koningen gebragt worden om raynen f wille,
om voor hun en de Heydenen getuygeniflè te geven. Doch als ly u zullen overleveren, en weeft niet
bekommert, hoe, ofte wat gy fpreken zult : want het zal u op den zeiven itond ingegeven worden,
wat gy fpreken moet. Want gy zult'er niet wezen, die fpreken zult ; maer den Geeft van uwen Vader
zal door u fpreken. Voorts zal den eenen Broeder den anderen ter dood leveren, en den Vader fynen
Zone ; en de kinderen zullen tegen hunne Ouders opftaen, en hun ter dood brengen. Gy zult van alle
menfchen gehaet worden om mynen Naem : maer die tot het laefte toe volherden, zal zalig zyn. Als fy
ÎÎ dan zullen vervolgen in d'eene Stad, zoo vlucht na d'andere : voorwaer ik zeg het u : Gy en zult de
Steden van Ifraël niet doorreyft hebben, of den Zone des menfchen zal gekomen zyn. ( Om vraeke tc m-
mm over de wedcrfpannlge Steden, gdyk 40. jaercn nacr fyne. dood gefchied is door de Romeyaen, wanneer'er
noch veeh van fyne ecrjU DlfcipeUn in't leven waeren.') Den Difcipel en is niet boven den Meefter; noch te
den knecht hooger, als fynen Heer. Het moet den Difcipel genoeg wezen, dat hy gelyk fynen Meefter
is ; en den knecht, dat hy gelyk fynen Heer is. Xs't datfe den A^ader des huys-gczins Belfebub genoemt
hebben, hoe veel te meer zallen jy fyne huys-genoten zoo noemen ? En vreeftfe dan niet : want daer
en is niet bedekt, dat niet ontdekt en zal·worden : nochte verborgen, dat niet en zal geweten worden.
Het gene Ik u zeg in't heymelyk, zegt dat in't openbaer : en't gene gy ftillekens in d'oore hoort, pre-
dikt dat op de daken. Nochte en vreeft niet voor de gene, die het lichaem dooden, en de ziele niet
dooden en können; maer vreeft vry meer den genen die ziele en lichaem kan verdoemen in de helle. Koopt
|
Hier is den Schepper vier Hemelen geboren : hier is hy in doeken gewonden ; hier is hy gezien van de Herders ; 'hier is hy aengewezen van de fterre; hkr is hy aenheden van de Wyfe. Zoo zegt de Kerk in het Goddelyk Odicie : Van daeg heeft de. fterre tot den fial geleyd de fVyje.^ Zoo is \ gemeyn gevoelen der Geloovige : hoewel eenige Geleerde , tot zig trekkende den H. lipiphanius, zeggen , dat het was in een hnys, aiwaer de H. Maeget had plaets genomen, het volk nu vertrokken zynde ; om dat den H. Matthaius 't 2 cap. 11 f. fpreekt van een huys. Maer het is genoeg beken", dat de iïebreeuwen ook een hut en wat Ichuyl- pketie het zoude mogen zyn, een huys noemen :jae zelfs den neft des Oyevaers word gezeyt Ihrodu domus m den 103 Pfalm, 17 f. Nu sengezien de opichryvmg, door Au- gultus geboden, eenigen tyd duerde, om de menigte van het volk o-eduerig aenkoraende; zoo wierd de H. Maeghet door hae'i-e armoede gehouden m die verworpe plaetfe ; het gene Godt aldus gefchikt heeft, zoo om te-beproeven de ftandvaitighevd der Wvfe als om hun en ons alle te leeren, dat het Ryk van Chriitus gelegen is in armoede, ootmoedigheyd , verachting des werelds, met in rykdom- men, hoogmoed, Paleyzen, en grootheden d.czer wereld. Bat de Wvfe hunnen Heere Herkennende, hem ook als Godt aenbe'den hebben, leert ons Origenes, en de HH. Ire- nteus, Chryfoiiomus, Ambrolius , Hieronymus , en an- dere Leeraers der ΠKerk, die ook in haer gebedt tot Godt zegt,dat hy fynen eeni'^en Zoon door de aenleydinge der fierre geopenbaert heeft aen de Heydenen ; en gebruykende den Lof-zang van Sedulius zingt men met de Kerk, dat de Wyle Godt door de gifte herkennen: Deum fatmtur munere. Wy gelooven dan, dat den H. Matthicus door die woor- den : Ende ned^rvallende hebben hem aengebeden ,· uytdnikt
eene Goddelyke aenbidding, om dat de Wyfe door Gods ingeving de Godheyd van Chriitus gekent hebben volgens de HH. Vaders ; waerom fy den wierook, die aen -Godt alleen toekomt, hem hebben opgedraegen.
^ Keerden de Wyfi weder tot Herodes na&r eenen Godt mififch amhden tc hébben ? |
A. Neen, fy vertrokken langs eenen anderen weg we- der nae hun Land, zonder Herodes te gaen vinden, zeer voldaen van het Kind aenbeden te hebben, hem herken- nende door hunne giften van Goud ,ÎVierook en Myrrhe , voor Koning , Godt en menfch te faemen.
Waerom volbrogten de Wyfe- hunne beloften niet ten l'ichte van Herodes ?
Î Om dat fy geloofden eerder te moeten gehoorzaemen aen het bevel aen hun van Godt gegeven, niet door eene fterre, maer door eenen Engel, als te volgen de orders van den Vorft Herodes.
V. Wat deden de Wyfe weder gekomen lynde in hun Land?
yl. Sy gaven glorie aen Godt, predikten het Geloof, en onderwezen vele menfchen, volgens den Schryver van het onvolkomen AFerk over den H. Matthäus, op den naem van den H. Chryfoltomns. Ook zegt dezen Schry- ver , dat den H. Thomas de Wyfe in Perfien gevonden hebbende, hun onderwees, doopte, en gebruykte om ne- vens hem het H. Evangelie te prediken. Men wilt, dat fy in een ftad van Arabien de Martelie onderftaen hebben. De Armeniers doen hun te Blaveg in Armenien iterven i jae fy gelooven, dat de Wyfe zyn de ftichters van hunne Religie : waerom eenige der Mvignaten van Armenien , fchryvende tot den ïL Ludovicus, getuygen, dat de Wyfe toekwamen aen Tangat een plaets van Armenien. Hunne Reliquien worden te Keulen vertoont, en een bezondere eer aen de zelve bewezen.
Hoe noemt de Kerk 'tMyfierie van de aenbUMnge der Wyfe ?
ΠSy noemt dit Epiphania, dat is Verfchynings-Feeft; om dat Chriitus zig kenbaer gemaekt heeft aen de Wyfe door het licht van eene fterre. Dezen naem is ook gege- ven geweeft aen de Feeii van Kerfmifle, zynde deze tv/ee Myfterien lank faemen vervoegt geweeft : alfdan gaf men den naem van Theophania aen de Feeft ν an Kerfiiiiile; en den naem Epiphania diende alleenelyk om aen-te-wyfen de Feeft van het Doopfel van Chriilus ; het is aen dezen grooten Feelt-dag dat men voonmementlyk heeft toe^eëy- |
ocr page 67
rERHANDELINGE ÎÎÎ ÎÎ GESCHIEDENISSEN
men niet twee rnuflclien voor een kleyn penningsken ? nochtans en valt 'er niet eene van die op d'aerde
zonder den wille van uwen Vader. Jae zelf de hayren van nw hoofd zyn alle getelt. En weeft dan
niet bevreeffc. Gy zyt immers weerdiger , als de muflchen. Al den genen dan, die my zat erkennen
voor de menfchen, die zal ik ook erkennen voor mynen Vader, die in den Hemel is. Maer den genen,
die my zal loochenen voor de menfchen, dien zal ik ook loochenen voor mynen Vader , die in den He-
mel is. En laet u niet voorftaen, dat ik vrede ben komen brengen op· der a^rde ; ik en ben 'er den
vrede niet komen brengen, maar het zweerd. \Vant ik ben den menfch komen tweedrachtig maekea
C Niet om dat de. Difcipehn van Cliriftus wt tweedracht zouden, genegen zyn, ii^ant het Evangelie viaekt hun.
Lammeren ; maer om dat hun. Maegfchap, onbekeert blyvende, geduerig tegen hun zoude twifitn en hun ver-
drukken, gelyk dit daer nacr in d'Apoflelen en d'ecrfte Chriflenen en voorts in d''andere Martelaeretv heeft ge^
bleken.) tegen fynen Vader i en de Dochter tegen haere Moeder ; en. de Schoon-dochter tegen haere
Schoon-moeder ; en de huys-genoten van-den menfch zullen fyne vyanden zyn. Den genen, die Vader
ende Moeder meer lief heeft als my, en is myns niet weerdig i en die Zone ofte Dochter meer lief heeft
als my, en is myns niet weerdig. En die fyn kruys niet op en neemt, en my navolgt, en is myns niet
weerdig. Die fy zeiven behouden wilt, zal fy zelvea in't verlies brengen ; en die ly zei ven in't ver-
lies zal brengen om mynen t'vrille, zal fy zeiven behouden. Die u ontfangt, ontfangt my ; en die my
ontfangt, ontfangt den genen, die my gezonden heeft. Die eenen Propheet ontfangt, om dat hy Propheet
is, zal met den Propheet geloont worden ; en die eenen rechtveerdigen ontfangt, om dat hy regtveerdig is,
zal met den rechtveerdigen geloont worden. En die maer eenen beker icoud water zal te drinken geven aen eenen
van deze minfte , om dat hy mynen Difcipel is, voorwaer ik zeg 'tu, hy en zal fynen loon niet verliezen.
|
gent den naem van Eplphania ; als zynde zeer bekwaem om ons daer van het Myfterie uyt-te-drukkeii: alf^vanneer men gebruykte den naem van Theophnnia, ora te betee- kenen de Feeft der Geborte van Chriilus en van iyne Aenbidding door de Wyie ; zoo wilde men door dit woord te kennen geven, dat Godt zig vertoont had aen de men- fchen , zoo in fyne Geborte als met te ontfangen hunne eerbeweyfingen. â Door dat van Epiphania , wou men be- teekenen, dat den Vader en den II. Geeli hadden getuyge- nis gegeven van-de Godheyd van den Zoon , en zulkx van iiyt den Hemel hadden aengetoont hem bekent maekende ; den Eeuwigen Vader door eene ftemme gevoelyk aen 't gehoor; den H. Geeft in eene gedaente gevoelyk aen het gezicht. Maer eygentlyk heeft meii deze twee naemen uyt- gevonden om verfchil te maeken tuüchen de twee Feef- ten van den 25 December en van den 6 Januarius , ora ïiyt-te-drukken den eygendom van die· beteekeningen.
y. Hoi lank bleef de H, Maeghet met ha&ren Zoon. te Bethlehem ? '
Î. Sy bleef daer veertig daegen, zoo om gelegentheyd te geven aen de Joden van te vernemen, als fy wilden, iiae" de waerheyd van de Geborte van den Messias , als om zig te zuyvereu met haeren Zoon , gelyk de Wet aen- gaende de wettige onreyiligheyd voorfchreef aen de an- dere vrouwen, en raekte zoo wel de kinders als de moe- ders ; maer nochte Jefus nochte de H. Maeghet en konde daer aen onderworpen zyn ; gemerkt Jefus zynde den Meef- ter van de Wes,zig kon uytzonderen van de plicht aen- gaende de offerande en afkoopinge der eerft-geboreiie. De H. Maeghet _ kon zig ook vry houden van de zuyve- ring; mits l'y niet en was in 't geval in het welk de Wet zulkx voorlchryft , verplichtende hier toe de vrouwen , die ontfangen en gebaert hadden op de gewoonelyke wyfe.
Legt ons uyt deie Wtt van het Oud Tejiament ten op- zichte. der vrouwen die gchaert hadden ? |
Daer waeren twee Wetten ten opzichte der vrou- wen die kwamen te geliggen; de eerfte gebood, dat eene vrouwe die ©en kiad ter wereld gefaragt had, moeii ee- nigen tyd afgefcheyden blyven van het gefdfchap der an- dere, als eene onreyne perfoon, zonder acn-te-raeken iets van het gene toegeheyiigt was aen Godt, en zonder te komen in den Tempel, totdat de dagen van de zuyvering volbragt waeren.
Hoe Lank moefien fy afgefjieydea leven ?
A. Den bepaelden tyd van deze aizondering duerde dry- en-dertig dagen federt de befnydenis ; dat is, veertig da- gen van de geborte, voor eeneu zoon : en tachendg voor eene dochter van haere geborte,
V. Deien tyd nu verfchenen \yndc , waer tod ifas de kraeni" vrouw verbonden ? -
A. Sy moeft brengen aen den ingang van het Taber- nakel, in welkers pluets daer naer den Tempel gefficht is , een eenjaerig lam om tot brand-ofter opgedraegen te wor- den-, en een jonge duyf oF tortel-duyf voor de zonde , en'se geven aen den Priefter die voor haer moeiï bidden. Is't dat fy geen middelen genoeg had om een lam te of- feren , zoo moeft fy in plaets nemen eene andere jonge duyf of tortel-duyf tot brand-offer.
f^. JVa&r toe dienden de^e twee Offeranden ?
A. De eene was tot herkenténis en dankbaerheyd aen Godt Voor het gelukkig geliggen , het gene een brand- offer was ; dat is te zeggen , eene vertering van het of- fer-dier het welk geheel verbrand wierd , om te herken- nen en te eeren het onafhangelyk gebied van Godt over het leven en de dood van fyne fcbepfels.
V, Welk was het ander Sacrificie ?
A. Zulks was een zoen-ofFer voor de zonde, volgens de tiytdrukking van het H. Schrift, die aldus noemt alle wetcelyke onreynigheyd welke wierd Weg-genomen door eene uytvvendige oeftening vim godsdienitigheyd ; dienii- pleéging die genoemt wierd Zuyvering.
F. Welke was de tweede Wet waer van den Evan^elià fpreekt ten oprichte van de alderheyligjie Maeghet, en geboden in hjU Oud Tefiament ?
A. Godt begeerde, dat men hem toeweydde en op'droeg alle de eerÃÃ-geboreiie, zoo Van. meufcheii als van dierea. |
ocr page 68
Î Ã S NIEUW TESTAMENT,
. Terwyien de Mirakelen van Christus over' al ruchtbaer wierden, kwamen de Difcipelen van den IL
foannes, dien Herodes had doen in de gevangenifiè ftellen, dit alles aen hunnen Meefter vertellen. Dezen
H. Man, wel wetende ^ dat hy om geen ander eynde op de wereld en was, als om Jefus kenbaer te
maeken, zond twee van fyne Difcipelen tot Jefus , en liet hem vraegen : (^Nla om dat hy daer am twyf-
fchk ; maer op dat fyne Difcipelen daer van zouden overtuygt worden.^ Zyt gy den gene, die komen moei:
( daer alle de Propheten van gefproken hebben, en daer wy alle naer verlangen, als den beloofden Me&
fias) ofte hebben wy noch eenen anderen te verwachten? Jeilis,die wiil, dat de Difcipelen van Joannes
eenigfints over hem ialours waeren, zegt niets van iy zeiven, welk tot fyn voordeel zoude können fchy-
»εη*, maer doende voor hunne oogen eene menigte van Mirakelen, gaf hy hun deze antwoord : Gaet ,
en boodfchapt aen Joannes 'tgene gy gehoort en gezien hebt : De blinde zien, de kreupele wandelen, ds
melaetfche worden gezuyvert, de doove ooren, de doode verryfen , en aen de arme word het Evangelie
verkondigt. ( Dit waeren de. kenteekens van den MeÃas volgens Jfaias c. 35.) Doch zalig is hy , die in my
niet ontfticht en word. {Dit fchynt Chriflus bcdektelyk te zegden tegen de Difcipelen van Joannes, die over
hem ontfticht waeren.·, om dat hy zoo ft r eng niet en leefde als hunnen Meeft er. ^ Als iy nu weg gingen, begon
Jesus van Joannes tot het volk te zeggen : Wat zyt gy in de Woeftyne gaen zien ? Een riet, dat met
den wind over en weder waeyt.^ Wat zyt gy'er doch gaen zien? Eenenmenfch, die zacht gekleed gaet?
Die zacht gekleed gaen, zyn in de huyzen der Koningen. Maer wat zyt gy gaen zien ? Eenen Pro-
pheet? voorwaer,zeg ik, en meer als eenen Propheet. Want hy is't van wie'er gefchreven ftaet: (Ma"
lach. 3. t- I.) Ziet ik zal raynen Gezant gaen zenden voor uw aengefigt, die u den weg bereyden zal.
Voorwaer ik zeg het u : Onder die van Vrouwen geboren zyn, is'er niemand grooter te voorichyn ge-
|
Hy Jiad deze toeheyüging geboden, op dat de Joden in hun geheugeiiis zouden houden , dat hy ten hunnen voor- deele had doen fterven slie de eerit-geborene van Egypten, en dat daer-en-boven alle Ichepfeien hem toebehoorden. iJoor een gevolg van dit gebod moefi de toegeweyde zaek aen hem geflacht-offert worden ; maer zig te vreden hou- dende met het flacht-oiter der dieren, zoo wilde hy , dat men de kinderen zou af-koopen voor eenen zekeren prys y te weten voor vyf Jikelen , die zyn de weerde van vyf IBrabantfche Guldens volgens verfcheyde Uytleggers.
F. Wierd dit alles volbragt door de H. Maeghei ?
A, Jae ; Iy ging nae Jerufolem , alwaer fy in den Tem- pel opofferde haeren zoon aen dien die daer van den ee- nigen Vader was , met de oiFer-gift, niet van de ryke, maer «Ier arme, tér oorzaeke van haeren geringen itaet en dien van Jofeph, alhoewel fy byde van Koninglyke ai'komite waeren. Den H. Lucas zegt, dat fy Jefum gedraegen heb- ben in Jerufalem , op daf fy hem zouden öfteren voor den Heer, gelyk'er gefchreven ftaet in de Wet, waer in gege- ven waeren twee Geboden; het eerÃe.van de zuyvering der Moeder op den veertigften dag i het ander, van het e«rft-gebore kind aen Gontin den Tempelte offeren : gelyk <le H. Moeder in 't eeriie niet gehouden en was, zoo en was ook Chriiius niet gehouden in het tweede , om dat hy geboren is laetende het flöt des maegdoms gelloten, zoo de HH Vaders leeren. Jae fommige meynen met Cyrillus Jerolblimitanus, dat dit woord der Wet: Den Heere hey- ng^hem ook iiytfluyt: want Chriiius en wierd door deze offerande aen Godt gedaen, niet geheyligt, maer hy was heylig ontfaiigcn en geboren, Z90 den Engel gezeyt had , cnhy was heylig aller heyhgen. Nochtans, als of hy ver- flicht was, heeft hy willen opgedraegen worden in den rempel en aen Godt tot fynen dienil toegeheyligt worden , gelyk alle eerft-geborene der Joden. Aldus heeft de alder- zuyverfte Maeghet zig gelykibrmig willen maeken aen de ootmoedigheyd van haeren zoon , op dat fy ook daer door lioude verraeyden de lafteringe der Joden.
yâ fVis, vmden Maria m Jofeph in dm Tm^di |
A. Sy vonden daer eenen heyligen ouden man , genaemt Simeon , aen wie den Geeft Gods belooft had , dat hy voor fyne dood foude zien den Gezalfden des Heers en de ver- trooliing van Ifraël
y Herkende Simeon den Geialfden des Heere ? Î. Jae; en hebbende hem genomen uyt de armen van fyïie Moeder, naer Godt Gelooft te hebben betuygde hy , dat hy niets meer betrachtte als de dood , mits "hy iynen verlolfer gezien had, zingende den Lof-zang Nunc di^htis welken is den vierden en laeften Lof-zang van het Nieuw Teitament; hy voorzeyde, dat deze glorie van Ifraël zou zyn tot val en oprechting van vele ; en toonde ook klaere- lyk genoeg aen het lyden'twelk hy eens zou moeten on- derftaen, voorzeggende het deePtgene fyne Moeder daer in moefte hebben.
y. Was Simeon Ρ rieÃer, of Patriarch der Joden? Î. Dat Simeon geenen Patriarch en kon zyn alfwanneer Chriftus ter wereld kwam, willen eenige toonen door deze reden ; om. dat Hillel maer en ftierf naer dat den Zaligmaeker derthien jaeren oud v,^as en geleert had in den Tempel: dus onderftellen die Schryvers, dat Simeon geweeft is den zoon van Hillel Patriarch en vermaerden Leer-meefler der Joden. Maer zeer geleerde Schryvers loochenen deze gif- ling, om dat Hillel 40 jaeren het Patriarchfchap bedient heb- bende , en nu noch zoo veel jaeren naer de geborte van Jefus Chriftus in't leven zynde, het onniogelyk was, dat Simeon bezat diën hoogen ouderdom welken den H. Lucas hem fchynt toe-te-fcliry ven. Boven-diën den naem van Hillel is nergens in de Schriftuer te vinden, en fyne geheugenis is alleen vermaert door de Schriften der Joden, volgens de welke hy aen eenen anderen Simeon fynen zoon den leer- ftoel heeft naergelaeten. Dat onzen heyligen ouden Si- meon zoude Prieiier geweeft zyn, kan men niet verzeke- ren door het H. Evangelie; den H. Lucas zegt allcenelyk, dat hy godvreezende was en woonde tc Jerufalem : dezen Evangelift en zou niet naergeiaeten hebben van op-te-hel- deren die weerdigheyd van Simeon, en ons te leeren, dat hy was Offeraer eo Priace vglkg j mits fyn ampt eea |
ocr page 69
ÎÎÎÎÎÎ DELJNGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
komen, als Joannes den Dooper. Maér den minften in't Ryk' des Hemels; is meerder als liy. Dat is^
Christus ^e//, diz azn fommig& minder fcheen als Joannes. Doch van den tyd van Joannes den Dooper af,
tot nu toe, word het Ryk des Hemels geweld aengedaen ; en de geweldige nemen 't in. Want tot Joan-
nes toQ. hebben alle de Propheten, en de Wet toekomende dingen voorzeyd. QMaer Joannes heeft den
McjÃas met den vinger aengcwezen.^ By aldien gy het ook wilt aennemen ; hy is den Elias die komen moet.
. Die ooren heeft om het te verftaen, die verftaet het. Doch waer by zal ik dit geflacht vergelyken? (dat
is, de Joden van dezen tyd.) Het is gelyk aen de kmders, die op de merkt zittende, hunne gezellen toe-
roepen, en zeggen : Wy hebben voor u op de fluyt gefpeeltmaer gy en hebt niet gedanft : Wy hebben
u treur-liedekeos voor-gezongen ; maer gy en hebt niet geweent. Want Joannes is gekomen zonder te
eten ofte te drinken ; (zoo een ftreng leven in de Woeftyne levende, dat hy by-naer niet en at ofte en
dronk) en fy zeggen : Hy heeft den duyvel in. Den Zone des menfchen is gekomen, etende en drin-
kende ; ( dat is, lévende een gemeyn borgerlyk leven, etende en drinkende gelyk een ander ) en fy zeg-
gen : Ziet dien gdzigaert: Ziet dien wyn-luyper, dien vriend van de Publikanen en van de zondaers. Maer
de wysheyd is goed-gekeurt van haere kinderen, te weten de Goddelyke wysheyd, die het gedrag zoo van
Joannes als van Christus beftierde, is goed-gekeurt van de waere kinderen Gods., Dan begon hy de Ste-
den, in dewelke fyne meefte wondere daeden gelchied waeren, te yerwyten, datfe zig niet bekeert en
hadden. Wee u Corozaïm, wee u Bethfaïda : Want by aldien in Tyrus en Sidon de wonderheden gefchied
waeren, die in u gefchied zyn, fy zouden al van over lang in hayre kleeren, en in aflchen penitentie
gedaen hebben. Daerom zeg ik u ook, dat het met Tyrus en .Sidon yerdraegelyker zal gaen in den dag
des oordeels, als met u. En gy, Capharnanm, meynt gy u tot den Hemel toe te verheilen Gy zult tot
|
nieuw gewigt zoude by-gebragt hebben aen l^rne getuyge- iiis; nochtans hy en meld daer niets van : zoude hy geipro- Icen hebben van fyne wooning te Jerulalem., en vergeéten hebben de uytitekende hoedanigheyd van Priefterfchap , waer 't dat hy'se bezeten had? Men mag dan zeggen, dat hy Jefum in iyne armen heeft genomen, niet uyt recht van het Prielter-ampt, maer uyt vreugd om openbaerelyk fyne liefde tot hem te bptuygen ; en dat hy hem als den Meifias en iynen Godt aenbiddende, alleenelyk fyne Ouders heeft gebenedyd, niet als Priefter met een priefterlyke Bene- tliiïie ( die men vind in den Boek der Getall. 6 c. 24 i/. ) maer als eenen ouden en eerweerdigen man, en miflchien Patriarch , hun alle goed toewenfchende. Dit is het ge- ineynite gevoelen der Latynfche Schryvers.
Îochtans de Grieken en eenige Latyncn zeggen, dat dezen Simeon eenen Priefter was ; en men moet bekennen, dat dit het gevoelen van vele Oude geweell is. Den H. Methodius Biiichop van Tyrus, die gebloevt heeft on- trent het eynde der derde eeuw, in fyn Homilie op den Feeit-dagder Purificatie , noemt den Ãi. Simeon aUhibefian PriaÃar, ''Het zelve zogt Proclus Arts-Biiichop van Con- itantinopelen, die leefde in bet jaer 434 ; alfmede Sophronius Biüchop van Jerafalem, die bloeyde in het begin der ze- venfte eeuw ; ook Leo Keyzer van Conftantinopelen , by- geuacmt Phihfophus^ die regeerde in't jaer 886. Voor dit gevoelen worden ook aengehaelt eenige Werken op den naem van de HH. Athanaiius, Epiphanius , Cyrillus Je- rofolymitanus, de welke, is't dat fy van die HIL Vaders niet en zyu â > fy zyu zekerlyk van zeer oude Schryvers. In deze meyning nam Simeon Jefus in fyn handen , om hem aen Godt nae de gewoonte te oifercn ; en hy gebe- nedydde de Ouders volgens de bediening der Prieiieren : immers het is eene gemeyne fententie die men trekt uyt den Apoftefin fynen Brief tot de Hebreeuwen, c. 7, dat liy meerder is, die de Benediüie geeft, als die'se ontfengt; niet altyd meerder in heyiigheyd , maer in oflicie , want die de Benediilie geeft , houd dén perfoon Gods : dus jnoeft Simeon meerder zy'a dan deze lieylige Ouders i nu, aengezien de H. Moeder in heyiigheyd en andere dingen veel meerder was dan liy, zoo beluiyten die Schryvers» dat Simeon Priefter was en volgens lyn Priefterdom meer- der dau fy Dit gevoelen volgen de Schilders zóo veel te liever als het prielterlyk gewaet meer licht en luyiier geeft aen hunne Itukken. |
y. fVas Simeon den eenigÃen die Jefus ChrlÃus herkctids in den Tempel ?
A, Neen; want eene heylige Weduwè, met naeme Anna ; dochter van Phanuël, van het Geilacht van Afer, eii Pro- pheterJlc, oud ontrent 84 jaeren (die federt de dood van haeren. man met den welken fy aiaer zeven jaereji geleeft had, een heylig leven leydde in eene geduerige onthou- ding, oeffende zig dag en . nacht in/'t gebed in den Tem« pel welken fy zeiden verliet ) kwam ten zeiven tyde en liierkende Jefus voor den Messias.
V, Houd de Kerk gedachtenis van dit Myjitne ?
A. Jae ; en de Grieken vieren deze Feelt onder den naem van Ontmoeting, Occurfus , en in 't Grieks Bypapames, het gene beteekent, iemand te gemoet gaen , ter oorzaeke van de ontmoeting van vericheyde rechtveerdige. Sy vierden die reeds te Antiochien in het jaer 527, en te Conftanti- nopelen in't jaer 542. De Latynfche Kerk houd daer van gedachtejiis onder den naem van Lichtmis, ter oorzaeke van de keérllèn die op deze Feeli worden geiiraegen, en dit federt de vyfde eeuw. Op dezen Feeil-dag worden de geloovige opgewekt tot een levende geloof in Chriiius, dat waerachtig Licht de Heydenen, het welk met de bran- dende kee'nTe door eene zienelyke plachtigheyd word her- kent van de H. Kerk, die van haere kinderen verzoekt eene ootmoedige onderdanigheyd aen de Goddelyke en menfchelyke Wetten nae het voorbeéi van de alderhey- ligite Maeghet hebbende _haer-zeivea onderworpen aen de Wet door de welke fy niet gehouden was : ook verzoekt fy van de geloovige den geeft van eene oprechte offerande deshcrte,op dat fy met Chniius huu geheel aen Godt tot fyneu dieaft en glorie toeëygeaen. |
ocr page 70
DES KJ IL UW Τ ΠST^ Πi^NT,
de lielle toe nederdaelen. Want by aldien in de Stad Sodoma de wonderheden gefchkd waeren, die in u
gefchied zyn ; fy zoude noch al ftaen op den dag van heden. Daerom zeg ik u ook, datl.-et met het Land
van Sodoma verdraegelyker zal gaen in den dag des oordeels, als met u,. Op den zelfden tyd iprak den
Zaligmaeker tot ivnen Hemelfchen Vader : Ik love en ik danke u Vader; Heere des Hemels en der Aerden :
dat gy, deze dingen verborgen hebbende aen de wyfe en de verftandige ; de zelve veropenbaart aen dï
klyne. Jae 't is zoo Vader: om dat het u zoo belieij: heeft. Alles is my van mynen Vader in handen ge-
ftelt : en niemant kent den Zone, als den Vader :gelyk ook niemant den Vader kent, als den Zone; en
diën het den Zone wilt openbaeren. Komt tot my alle die bekft en beladen zyt; en ik zal ii verkwikken.
Neemt myn jok op u ; en leert van my, dat ik zachtmoedig ben en nêderig van herten; en gy zult de ruil
uwer ziele vinden. Want myn jok, is zoet; en mynen laft is licht.
ar Î HET X//., xiiL en x/r. hoofd-stuk.
J) ΠΠfpraeken de Pharifeën tot Jefus, om dat fy fyne Difcipelen hadden zien koorn hayren plukken op
eenen Sabot-dag, tot verzaedinge van hunnen honger; waerom laet gy uwe Difcipelen toe, dat op gee-
iien Sabot-dag geoorloft is; maer hy zeyde : hebt gy niet gelezen, hoe David met de zyne om hunnen
honger te verzaeden ging in het Huys Gods de voorgeftelde brooden eten, die 't niet geoorloft is te eten
dan aen de Prieilers alleen:( i der Koning, ai cap. t- 6 ) men vind immers ook in de Wet hoe de PrielP
ters den Sabot op de Sabot-dagen overtreden ende nochtans niet plichtig worden gehouden; (Num. cap. 28
Ï ) ik zégge u dan, dat die hier tegenwoordig is meerder is als den Tempel : en terwylen Jefus nocli
|
F", Waer vertrokken {ig Maria en Jofeph naer volbragt te hebben te Jerufalem het gene de tVet vereyfchte,
A, Eenige zeggen, dac fy weder kwamen te Bethlehem , om laemen te houden Itaendat deze Aenbidding der Wyie te Jiethlehem gelchied is naer de opoftering van Jefus in <ien Tempel. Maer dit zynde buyten het gemeyn gevoe- len , zoo willen fommige Schryvers, dat fy aenitonds we- dergekeert zyn te Nazareth , gelyk den fl. Lucas in het 2 c. 34 H;. fchynt te kennen te geven door die woorden ; Als jy aile dingen volbragt hadden nac de wet des Heere^loo lyn jy wederom gebeert in hunne flad Naiareth; als of ^e Woorden klaerelyk beteekenden, dat iy aenitonds zonder tuüchen-tyd wedergekeert waeren in Galileën Waer uyt volgt, dat het gebod van te vluchten gegeven is te Na- zareth , en dat hy van daer gevlucht is , maer niet van Kethlehem, veel min van Jerufalem, mits hy van hier we- dergekeert is in Galileën volgens dat den ΠLucas zegt zonder by-te-voegen het gebod van te vluchten. Oïti dit over-een te, doen komen met het gene den H. Matthseus zegt in 't 2. c. 13 kan men zeggen, dat aeiigezien de- zen Evangelift de Hiftorie van de Zuyveringe der alderhey- liglte Maeghet heeft gelaeten voor den H, Lucas om van hem befchreven te worden, zoo heeft hy fyn"order vol- gende , naer verhaelt te hebben de aenbidding der Wyfe, aenftonds befchreven het gebod van den Engel aen Jofeph gegeven , op dat hy tuflchen beyde zoude verhaelen de kinder-moord achtergelaeten van den' H- Lucas ; niet dat die twee zaeken op eenen tyd en op de zelve plaets ge- fchied zyn. Dat den H. Jofeph ook uyt Galileën gevlucht is , was deze reden, om dat de Heerfchappve van Hero- des zig ook tot daer uytftrekte. Dat den H· Jofeph van Nazareth nae Egypten gevlucht is, is het gevoelen van vele. Nochtans eenige Schryvers ftellen, dat wanneer Maria en Jofeph naer alles te Jerufalem volbragt te hebben zig gereed maekten om weder nae Nazareth te keeren, Jofeph alldan door den Engel vermaent wierd, dat hy het kind zou naer Egypten voeren ; en dat deze vlucht gefchied is den derden 1· ebruarius: boven-diën dat dc kinder-tnoord JL DizU gebeurde den vierden Februarius :, eyndelyk dat de weder- komlt Jofeph in Judeën gefchied is ontrent den twee- den April. In de ïyd-rekeniiig van die Schryvers word de vlucht nae fegypten geilek aenftonds naer de Jerufa- iemfche reys ; zoo dat de weder-komft te Nazareth, waer van fpreekt den H. Lucas , alleenelyk oogmerk heeft op den tyd den welken de reys van Egypten gevolgt is. Hier- toe dient den regel van den H. Auguftinus wegens da overeenitemiiiing der Evangeliiïen , dat de zelve wel ge- woon zyn dingen die lank naer malkanderen gebeurt zyn, te befchryven als of ly onmiddelyk d'een d'ander gevolgt hadden , als het hun goeddunkt achter-te-laeten het gene tuiichen-beyde gefchied is |
V JVat gebeurde den Î Jofeph wanneer hy met Jefus ut fyne moeder fchikte weder-te-keer&n of met'er daid weder- gekeert was te Nazareth ?
A. Den Engel des Heere bevool aen den H. Jofeph van met het kind en iyne moeder te vluchten nae Egypten, en aldaer te verblyven tot dat hy hun zoude zeggen van weder-te-keeren ; om dat Herodes het kind zoude zoeken om te dooden ; en op dat de Prophetie zoude volbrogt worden , die zegt : Ik hebbe geroepen mynen zoon uyt Egypten, Ofet 11. cap. 2 f. Deze Prophetie fpreekt nae den letteriyken zin van de Joden die uyt Egypten verloft zyn ; maer in den figuerelyken zin word fy wel toegeëy- gent aen Chriiius, om dat hy volmaekter Gods Zone was als de Joden ; zoo dat de Schriftuer nu vervult wierd die toen maer en begon volbrogt te worden.
V. Is de^e de Prophetie van Ofet.
A. Jae ; fy word gevonden in den Hebreeuwfchen Text van dezen Propheet, volgens den H. Hieronymus ; maer eenige oude kerkelyke Schryvers hebben gehouden dat fy getrokken was uyt het 22 if. Num. 't 23 cap. f^olbrogt Jofeph heJ. gebod des Engels ?
Î Jae den H. Jofeph volbrogt dit zonder uytftel, zon- der nieuwfgierigheyd , en zonder tegenipreken, alhoewel zeer moeyelyk en zoo weynig over-een-komende met de weerdigheyd van het Kind. |
ocr page 71
44 rERHANOELINGE rAN ΠΣ GESCHIEDENJSSÃN
voorder fprak, vraegden iy hem, op dat zy hem zouden können befchuldigt hebben, oft het ook geow-
'ioft was op den Sabot-dag de kranke en de gebrekkelyke te genezen, hera voortellende eenen menfch die
eene verdroogde hand hadde; maer hy zeyde;als gy een fchaep hadde dat op eenen Sabot-dag in den gracht
viel, zoud gy het zelve'er niet liever uyt-t rekken , als het te zien verongelukken? hoe veel· weerdiger is
eenen menfch niet als een fchaep, en waerom zoude het verboden zyn op den Sabot-dag goed te doen ?
dan dede hy den menfch fyne hand uytfteken, en hy erftelde die in volle gezondheyd als iy-ne andere:
Jefus merkende dat de Pharilèën fyne verdervinge zochten, vertrok van daer, wordende gevoïgt van vele
die hy hunne gezondheyd gaf: dus wierd volbrogt dat Ifaias zegt cap. 42 f. i. Hy en zal met twiften,
nog roepen , en niemand zal lyne ftemme op de ftraeten hooren ; 't gekrookte riet en zal hy niet voortbreken,
en de rookende wieke en zal hy niet uytbluffchen , tot dathy de gerechtigheyd ter overwinninge zal bringen;
en in fynen näem zullen de Heydenen hopen.
Dan wierd'er eenen befetenen, die blind en ftom was, tot Jefus gebragt: en hy genas hem, ia zulker
voegen, dat hy fprak en zag. Alle het volk ftont'er over verfielt, en zeyden:Zoude dit niet wel den Zone
van David zyn (dat is den Meffias.) Maer de Phariieëen dit hoorende, zeyden daer op: Dezen jaegt de duy-
velen uyt maer, door Bellèbub den Prince der duyvelen. Hy, hunne gedachten kennende, zeyde tot hun : Alle
Ryk, 'twelk tegen zig-zclven verdeelt is, zal niet beftaen. Indien nu den eenen duyvel den anderen uyt-
jaegt, zoo is hy verdeelt tegen fyη eygen zeiven. Hoe zal fyn Ryk dan ftaende blyven ? Indien ik ook door
Belfebub de duyvelen uytjaege, door wie jaegen-fe uwe zonen uyt? Daerom zullen ly ook uwe Rechters
zyn. Te weten , de Apoltelen van Chriftus; ofte gelyk fommige meynen, de bezweerders van den duyvel on-
der de Joden. (Siet ylci. 9 t- 14.) Die met rny met is, die is tegen my; ende alle die, worde» verftroeyt.
|
J^. Wat peyfdi Harodcs . ilende dat de. Wyfi n'm wederom k IVα me η ?
Ilerodes wierd wel haeft g^ewaer , dat fy ίιεÏÎ mifleé- dea hadden, en fyne gramfchap vervoegt met'iyn millroü- wen, vervoerde hem rot de raefCinye.
WdcT toe liet Herodes fig vervoeren in fyne verwoedfieyd ?
J, Hy ondernam door eene fchrikkelyke oiimenichelyk- heyd, zelfs ^eichroomt onder de Heydenen, van te doen cverengen alle de mannelyke kinderen die in Bethlehem waeren en in alle h'aere paelen, van twee jaeren af, dat is, te beginnen van de kinderen oud zynde twee jaeren, en daer onder, te Weten die jonger waeren als twee jaeren ; en dït volgens den lyd den welken hy ondervraegt had van de Wyfe , ten opzichte van de eerfte verfcheyning der fterre ; zoo dat die woorden, volgens den ijt/, opzicht hebben op deze woorden, e« daer onder, maer niet op de woorden, ran twee jaeren , gelvk eenige gemeynt hebben, hier door genoodzaekt zynde te zeggen, dat de Ãerre ontrent twee jaeren te voren was verfchenen aen de Wyfe, of dat iy gekomen fyn twee jaeren naer de Geborte van Chriftus. Maer waerom heeft Herodes ook de twee-jaerige kinderen gedood, is het zaeken dat de fterre maer van over vyf oft zes weken verfchenen was De oorzaek is geweell de wreedheyd van Herodes om niet te miilchen in de dood van tien nieuw-geboren Koning', gelyk wy hier-voren aenmerkt hebben, dat dit den eenvoudigiten en zuyverfien zin is.
/Î Wat had Herodes voor met de\e^ ^binder-moord ?
yi. Syn inzicht was door dezen middel te doen fterven flen Koning der Joden, aengekondigt door de Wyfe, maer Godt verydelde de wreedheyd van dezen Vorft ; want van alle de kinders wiens bloed hy vergoot, den eenigen die hy zocht was den eenigilen die hy niet konde ter dood brengen.
/^r Zyn de\i kinders Martelaeren ? |
De Kerk herkent'^se daer voor hun noemende de Bloemen der Martelaeren, niet twyÃelende, dat fy geftor- ven zynde ter oorzaeke van Ghriilus, eene groote ver- â gelding daer voor van hem ontfangen hebben. Wegens het getal van die eerftelingen der Martelaeren , dit können wy niet juli valt - Hellen , aeiii^ezien wy daer van niets wetetr iiyt het H. Evangelie of kerkelyke Overlevering by de oude HLL .Vaders. Nochtans de'Grieiien in hun Menoh- gium., of Kalendier , en de Ethiopiers in hun L.turgie, of publiek Oflicie, durven itellcn het getal op 14000. Wie' zal verzekeren , dat'er in de landpaden van Bethlehem alleen zoo veel twee-jaerige mannelyke kinders gedood zyn ,
y. Oj> wat tyd gebeurde de kinder-moord ?
A. Zonder te treden in de verfchiiicnde gevoelen ier Geleerde nopens den tyd der kinder-moord , zoo dunkt het my genoeg te zeggen, dat zulkx gefchiedde weynige dagen naer de vlucht van Jofeph in Egypten, volgens dat het Evangelie te kennen geeft. 13y gevolge was dit naer de aenbidding der Wyfe , en de Zuyvering van de H. Maeghet: aldus , gelyk wy onderftellen met de Kerk , dat den Zone Gods geboren wierd den 24 December, ea dat hy opgedraegen is in den tempel van Jerufalem vol- gens de Wet den 2 Februarius ; zoo moeten wy hier-^ uyt vaft-ilellen, dat hy daer naer door Jofeph in Egypten wierd overgebragt in de zelve maend Februarius ; dat de onnoozele Kinders wierden omo;ebragt ook iu deze maend , of ten laetiien ontrent het begin Van de maend Meert daer aen volgende ; gemerkt den Koning Herodes die noch ver- fcheyde Joden dede fterven den 12 van die maend, ge- volgt door eenen Edipfis of verdüyftering aen de IVlaen , en daer naer fynen zoon Antipater dede ter dood brengen, den volgenden Paeflchen reeds zelf geftorven was.
V. Is de^e kinder-moord niet voor^eyt geweefi door eenigi Prophetie ?
ΠJae , Jeremias in't 31 cap. I5 heeft deze voorzeyt met duyftere en myfterifufe woorden De inwooiiders van Rama,zegt hy, ontrent Gabaa , hebben de lucht doen weêrgalmen door hunne zuchten. Rachel die haer graf heeft op de grenzen der Geflachten van Juda en van Ben- jamin , heeft beweent het verlies van haere kinders : fy is daer over onvertrooftelyk, om dat men'se haer heeft ontrokken, en dat fy niet meer en zyn, De oorzaek vaa |
ocr page 72
D Î S κ I EUtr Ï EST Î MENT. ^ _ 43
die met rny niet vergaederen; alle zonden en lafteringen zullen aen de menfcben worden vergeven, maer
7.00 wanneer iemand tegen den H. Geeft zondigt het zal hem in dit noch in het ander leven vergeven wor-
den : Eenen goeden boom geeft goede vruchten , en eenen kwaeden brengt kwaede vruchten voort; hoe
2.oud gy dan, flange-broedfels, daer gy kwaed zyt können goed fpreken ? want daer het herte vol van is daer
fpréekt den mond van : eenen goeden "menlch oe'ftènt het goed en eenen kwaeden houd zig in boosheden op;
doch in den dag des Oordeels zullen de menfchen rekeninge moeten geven van elk ydel woord dat iy uyt
hunnen mond hebben laeten vallen____Dan verzochten eenige Schrift-geleerde en Pharifeëen om ten teeken
van hem te zien, maer hy zeyde : dit boos geflacht zoekt een teeken te zien, dog geen zal hun gegeven
worden als dat van den Propheet Jonas; v^^ant even als dezen dry nachten heeft in den buyk des Walvifch
ge weeft, (Jonas cap. 3 t i ) zoo zal den Zone des menfche dry dagen en dry nachten in't herte der aerde
zyn.,.. Terwylen hy noch meerder tot het volk zeyde zoo ftond fyne moeder en broeders buyten verlan-
gende om hem te jpreken, het welk hem van iemand wierd gezeyd ; ^by di Joden wierden de woordekens
broeder en zufler zoo naun> niet genomen als by ons; men noemde ook zoo andere naefl-beflaende vrienden : nae-
mcntlyk gebroeders en gezuÃers Rinderen.) maer fyne hand over fyne Difcipelen reykende zeyde hy die den
Wil doet van mynen hemelfchen Vader die is myn broeder zufter ende moeder. Ontrent den zeiven tyd
Jefus uyt den huyze gegaen zynde^zat by de Zee. Doch daer vergaederde eene zoo groote menigte van
volk by hem, dat hy op een Schip ging neder-zitten : en al het volk ftond op den Oever. Hy fprak huti
dan vele dingen door gelykeniilen, en hy zeyde:Ziet, eenen zaeyer ging uyt om te zaeyen. Terwylen hy
zaeyde, vielen fommige zaeden langs den weg, en de vogelen des Hemels kwamen, en iy aten die op.
Andere vielen op fteenachtigen grond, daer fy niet veel aerde en hadden, en fchoten terftond om hoog, om
|
haer ongeluk is de naebuerigheyd van Bethlehem ; 't gene genoemt word Ephrata in het Boek der Sc/ιÏÏ. 't 35 cap. ig â¢H'. alwaer Rachel ftierf en begraven wierd. Den ÎÎ, Mat- thieus heeft deze Voorzegging by-gebragt volgens de Se- ventig, ciie llama zeggen te zyn eene Itad gelegen in het Geilacht van Benjamin. Origeiies en den H. Hieronymus willen , dat Rama geenen eygen naem was; maer dat hy beteeksnde hoog : zoodaniglyk dat volgens hun gevoelen men had moeten zeggen , nue het Hebreeuws van dea Pro- pheét : Men heeft gehoort eene ftemme ia de hoogte, dat is, eene tt^nme die zig zeer verre liet hooren.
f^ Overleefde Herodes noch iank dc^t bloed-Jiorting der ' Oniioo\ele ?
A. Neen, hy ftierf door eene ftraffe Gods het zelve jaer voor Paefichen, verteert door eene zwaere ziekte en ichrik- kelyke pynen in alle fyne lidmaeten, krielende van de wor- men en van zig gevende eenen onverdraegelyken iiank , gelyk Jofephus getuygt. Aengezien dezen Schryver te ken- nen geeft, dat Herodes ftierf korten tyd naer de kinder- moord , en den H. Matthteus zegt, dat den H. Jofeph in Egypten was tot. de dood van Herodes ^ ZOO is't niet waer- fchynelyk, dat hy langer als een jaer ia Egypten gebleven is met de H. Familie, hoewel men den julten tyd niet kan verzekeren· Dat den Engel Jofeph maer eenigen tyd naer de dood van Herodes vermaende van tiae Judeën weder-te-keeren, bewyll men hier uyt, dat Archelaus nu al regneerde wanneer Jofeph gekomen was aen de land- paelen van Judeën, niet verre van Gaza , en den üam van Simeon ; daer nochtans Archelaus het Goüverneur- fchap van Judeën niet bekomen had ten zy naer dat den Key^er het Teftament van Herodes beveitigt had.
Wie heerfchce naer Herodes ?
A. Herodes weynigen tyd naer deze afgryfTelyke moord fyn rampzaelig leven geëyndigt hebbende door eene on- gelukkige dood, zoo heerfchte naer hem fyne dry kin- ders, onder wie fyne ftaeten verdeelt wierden.
y. Hoe wierd&ri de \pans vaa H&rodes gcnomt , en. wat Land b&\at&a yj. |
A. Den eerften wierd genoemt Archelaiis, die dopr den Keyzer Auguftus wierd aengeftelt tot Ethnurk of Vorft van Jerufalem en de daer-ontrent-liggende plaetfen , bevat- tende de land-llreek waer in begrepen is Judeën, Sama- rien en Idumeën, in de plaets van Herodes fynen vader. Ethnark beteekent Prins of Hoofd van eene Natie. Den tweeden was Herodes Antipas, fynen broeder van eene moeder, die Galileën tor deel kreeg. Den jongften was Philippus, broeder van den oudften van eenen vader, aen wie gegeven wierd Itureën en Trachonieten, elk onder den tytel van Tetrark. Dit was eenen naem van weerdigheyd onder die van Koning, van Landvoogd, en van Keyzer.
V. IVat dede den H. Jo feph naer de dood van Herodes ?
A. Den ΠJofeph, naer de waerfchouwing des Engels by Matthseus 2 cap. 20 ίί. was van voornemen van weder-te- keeren nae Jerufalem of nae Bethlehem ; maer verftaen heb- bende , dat dit Land was onder het gezag van Archelaus zoon van Herodes, zoo vreefde hy ter oorzaeke van de wreed- heyd vaa diën Vorft, en vertrok zig in de iïad Nazareth van Galileën , van waer hy aflcomftig was ^ welke ftond ou- der het gebied van Herodes Antipas, ook zoon van Hero- des den Grooten , en broeder van Archelaus, maer zachter vanaerd. Het is hier van dat Chriftus genoemt wierd Naza- r-ener by Matthxus 't 2 cap. 23 f., het gene beteekent, ge- fchevden van de wereld en toegeheyligt aen Godt, gelyk Jofeph in het Boek der Schepp. 49 cap. genoemr. word IVa^a- dat is, afgefcheyden van fyne broeders, (zoo het woord /V^jir beteekent) die een voorbeeldfel was van Chriltus. Deze beteekenis heeft hy ten vollen waergemaekt door fyne afge- trokkentheyd van alle aerdfche onreynigheden, en door fyne volmaekte toeheyliging aen Godt : dezen was ook eenen naem van mifachting onder de Joden die den^zelven gaven aen de Chriftenen en voornaementlyk aen den Zaligraaeker ; maer fy fpraeken beter als fy peyfden ; gemerkt volgens de heylige Spraek dit woord beteekende het g'ene Chriftus waerachtelyk was ; te weten , eene Goddelyke Spruyt, eene hemelfche Bloem , eene fpruyt van den ftani van Jefië : gelyk Ifaias 't 11 cap. i f. voorzeyt hadde, dat'er een Spruyt zoude Fa |
ocr page 73
rERH^NDELJNGE Î^Î DE G Î S C HJE D EN TS S Elf
dat de aerde, die fy hadden, niet diep en was. Doch de Zonne opgegaen wezende, zyn-fe verbrand ; en
gelyk iy geenen wortel en hadden, zyn lè verdroogd. Andere vielen onder de doornen, en de doornen op-
gevi^aflen zynde, hebben-le verfrnacht. Maer andere vielen in goede aerde, en fy gaven vruchten, en fom-
mige hondert ; andere feftig ; en andere dertig voor een. Die ooren heeft om het t^ verftaeo
die verftaet het. De Difcipelen by hem komende , zeyden tot hem : Waerom ipreekt gy ' ,-un door'
gelykeniflen ? Hy gaf hun voor antwoorde:Ora dat'et u vergunt is te kennen de verholentheden van hef
Ryk des Hemels:maer hun-lieden is't niet vergunt. Want aen die heeft, zal gegeven worden, en hy zal
overvloed hebben;miier al die niet en heeft, hem zal zelfs het gene hy heeft ontnomen worden. ( Dat is,
die zoo veel als niet en heeft, hem zal ook het weynig dat hy heeft, ofte dat hy fchynt te hebben, ontno-
men worden.) Daerom fpreke ik hun door gelykkeniflèn : om dat fy fiende niet en iien; en hoorende niet
en hooren, nochte en verftaen. ( Dat is, om dat-iè, gefien hebbende myne openbaere Mirakelen, in my
niet gelooft en hebben, daerom worden-fe geftraft met het voorleggen van duyftere dingen. ) Soo dat in
hun volbracht word defe Prophetie van Ifaias: (6. t. 9. 10.) Gy zult met uwe ooren hooren, doch niet
verftaen; en met uwe oogen fien, doch niet bemerken : want het herte van dit volk is befwaert gewor-
den; en fy hebben hunne ooren verdooft, en hunne oogen toegeiloten; om dat fy met hunne oogen niet
fien en fouden, nochte met hunne ooren hooren, nochte met hun gemoed verftaen, en fig bekeerende ik
hun foude genefen. Maer falig zyn uwe oogen, om dat-Ie fien; en uwe ooren, om dat-fe hooren. Voor-
waer, voorwaer, ik feg'et u : Veel Propheten en veel rechtveirdige hebben gewenfcht te fien, 't gene gy
fiet, doch fy en hebben 't niet mogen fien ; en gewenfcht te hooren , 't gene gy hoort, doch fy hebben
't niet mogen hooren. Luyftert gy dan naer de gelykenifle van den zaeyer; Als iemand het woord van *ε
|
liytgaen en een bloem opgaen uyt den ftam van JeiTe; alwaer Theodütion en Aquila , volgens dut den H. Hieronymus ge- tuygt, geitelt hebben German, Spruyt ,in de plaets van Ne^er^ «ïit woord door het Hebreeuws Tfade uytgedj ukt zynde : zoo dat Naiaranus daer van voortskoraende, zoo veel te 7ejgen is als bloemig of fpniyten-fchieten ; waer van het Ite- deken Nazareth, of Nezareth, ook kan genoemt zyn. Nu om dat de Joden Chriftus plegen te noemen Nararanus ^ als aiet eeiien onedelen naem van het onedel ftedeken van Naza- reth in Galileën , zoo wilt den H. Evangelift, dat dien naem voor edel gehouden word, om dat de Propheten Chriiius daer mede genoemt hebben.
Uyt wdkeri Propheet trekt den EvangdiÃ. Matthaus de^e Serif. uer-pLiets : Hy liil Nai<ire.ntr genoemt worden.
Den H. Chrylbilomus is van gevoelen, dat deze woor- <ien getrokken zyiï uyt eenige Prophetie die wy niet meer en hebben: andere willen dat fy getrokkën is uyt het i f. van 't ii cap van Ifaias, alwaer voorzeyt word, dat'er in't He- breeuv/s genoemt Neier^ zal opgaen. Eenige meynen deze te vinden in't 13 cap. van den Boek der Rechters , alwaer ge- fchreven ftaet : Hy zal zyn Naiareer van fyne kindsheyd af. Het waerfchynelykfte gevoelen is dat van den H. Hierony- mus , die gelooft, dat den H. Matthieus hier geenen Propheet ia het bezonder wilt by-brengen ; maer alle de Propheten in 'het geraêyn, die voorzeyt hebben, dat Chriftus zoude zyn Heylig en toegeweyd aen Godt gelyk de Nazareërs. Alhoe- wel dit nu maer eene zinfpreuk is op dit woord , zoo komen de .loden met de Chriiienen hier in over-een, dat deze plaets van Ifaias veriiaea word van den Messias.
V. IVat dede den H. Jafeph met Jyne familie te Narareth ? |
A. Hy won den koll met het werk fyner handen, en hy ging van daer 's jaerelyks naer Jerufalem om den Paeiichen te vieren volgens de wet die gebood, dat alle de Joden , de vrouwen uytgenomen, geduerende den tyd dat fy in Palef- tienen zouden woonen , gezettelyk zig daer naer toe zouden begeven op de dry voornaemite Feeften van hetjaer, te weten, te Paeflchen, te Pinxteren, en op .de Loover-hutte- Feeii, mata: bezouderlyk te PACifchen , op dat ly in den dienft van den waeren Godt zouden verfterkt worden : ook was het aen de vrouwen geoorloft zig aldaer te laeten vin- den , gelyk men een exempel heelt in Anna en Phenenna, vrouwen van EIcana, in den i Boek der Komng c. i. Den ίί Lucas, zonder de andere Feeit-dagen uyt-te-iluyten , fpreekt van den Paeiichen by voorbeeld 4 en om dat deze gefchiedenis is voorgevallen ontrent de folemnityt van Paef- fchen, of wel om dat hy op de andere Feeften pleeg alieeà te gaen nae Jerufalem, maer te Paeh'chen met fyne alder- heyiigfte vrouwe. Men mag gelooven, dat Jefus met fyne outiers nae den Tempel heeft beginnen te gaen, zoo haeft fynen ouderdom zulJix toeliet : den Evangeiifi drukt uyt de twelf jaeren om aen-te-wyfen den tyd dtr gefchiedenis die hy befchryft.
ïVat gebeurde aen Maria en aen Jofeph op hunne rey\e?
A- Jefus twelf jaeren oud zynde, bleef te Jerufalem buy- ten wete van fyne ouders, die meynden, dat hy was met eenige van het gczelfchap. Naer eenen dag gereyft te heb- ben met dit gedacht, zoo zochten fy hem 's avonds ; maer mits fy Jefus niet vonden , keerden Jofeph en Maria weder nae Jerufalem, alwaer fy hem naer dry dagen ( dat is vol- gens de fpreekwyfe der Schriftuer den derden dag ) vpnden in den Tempel zittende in het midden der Leeraers om hun te onderrichten hun ondervraegende. Hier fteit men volgens de ftiptelyke Tyd-rekening het twelffte j^er van Jefus Chrif- tus , het achtfte jaer der gemeyne Rekening.
y. Ji^at leyde de aiderheyligjte Maeghet tot Jefus?
A. Sy vroeg hem, waerom hy hun 200 bedroeft had met hun te verlaetcn.
V. iVat antwoordde Jefus aen fyne Moeder ?
A. En weet, gy niet, zeyde hy , ^^^t Ik my moet bezig houden met het gene betreft den dienft van mynen Vader , en in de plaetfen die hem toebehooren liet gene Jofeph en Maria alfdan niet en verltonden, om dat fy nia wifien, op wat tyd en plaets hy fyne Goddelyke bediening zoude beginnen.
y. fVat -iviide. Jefus te kenmn gevendppr deie aniÃlints Ãuert woorden ? |
ocr page 74
DES NIEU7F TESTAMENT. ^^
Ryk des Hemels aenhoort, zonder acht daer op te nemen« dan komt den boofen, en hy neemt weg »t ge-
jie in lyn herte gezaeyt was. Dit is den genen, die het zaed langs den weg ontfangen hseft. Maer die op
fteenachtigen grond het zaed ontfangt, is den genen , die het woord aenhoorende het felve terftont niet
blydfchap aenneemt : doch, gelyk hy in fy fclyen geenen wortel en heeft, volherd hy maer voor fekeren
tyd ; en als de verdrukking ofte de vervolging om het woord overkomt, word hy terftont ontftigt. En die
onder de ^oornen bef zaed ontfangt, is den genen, die het woord aenhoort; doch de bekommerniflèn vaa
defe weireld, en het bedrog der rykdommen verfmachten 't woord en maeken 't vruchteloos.' maer die het
zaed in goede aerde ontfangt, dat is den genen, die het woord aenhoort, en daer op acht neemt, en vruch-
ten voortbrengt, gevende ofte hondert, ofte feftig, ofte dertig voor een.
Jefus fteide hun een tweede gelykenifle voor, vergelykende het ryk der Hemelen aen eenen menfch die
üynen Akker met goed zaed bezaeyde! maer terwylen de menfchen in hunnen flaep waeren, zaeyde zvneu
vyand onkruyt in het midden zynder terwe! als de zelve haere vrugten voortbragt zoo bevond men'daer
ook een menigte van onkruyd , waerom de gaften zig verwonderende aen hunnen meefter vroegen! hoe het
mogelyk was, -als hy hadde goed zaed gezaeyt, dat het zelve met zoo veel onkruyt doormengt wierdep hy
-zeyde dat het eenen vyand hadde gedaen, en om dat zy vroegen om het uyt te plukken zoo zeyde hy; g'y
iioud dikwils het kwaed met het goed uytrukken, laet ons dan wagten tot den oogft, dan lal ik de maev·*
ers bevelen het zelve in buifelen te binden om te verbranden en de goede Terwe zal ik op mynen graen zol-
der vergaederen: dan ftelde Jelus hun een derde gelykenifle voor van het Moftacrt zaed, waer hy het rvk
der Hemelen aen vergelykt; zynde wel het klynfte van alJe de zaeden, dog als het gezaeyt is word liet
zoo groote fprant dat zelfs de vogels des Hemels er op komen zitten. "Wederom vergeleek hy het ryk der He-
|
Te uytmuntende volmaektheyd van het leven 't gene hy hier beneden wilde ieyden, van een nieuw leven geheel toegeweyd aen Godt , en ganfchelyk afgetrokken van al het gene het vleefch en bloed aenbelangt; van een Godde- lyk leven, van het weik hy betrachtte, dat men in fynen pedbon het volmaekt voorbeeld zoude befchouwen : ook Wou hy zig hier doai' voor Gods Zoon doen herkennen.
f^, iVanneir g&bcurde deie verLiefing van Jefas ?
In 't tweliïte jaer federt fyne geborte; hier naer keerde hy weder met Jofeph en Maria nae Nazareth , alwaer hy hun onderdaenig was ; en dit is al het gene de Schriftuer ons van hem leert iedert lyne wederkomil uyt Egypten tot aen fyn Doopfel,het gene is het begin van fyne"zending.
y. En weet men niet, wat'er in dien tufj'che.n~tyd gebeurde 7
Neen; als wel dat hy opgroeyde en verilerkt wierd zynde vervult met wysheyd ; dat is te zeggen, dat hoe hy meer voorderde in jaeren , hoe meer iiyiwendige blyken hy gaf van fyne wysheyd : en Gods Gratie was in hem, welk dede uytfchynen den Geelt Gods , waer door hy vervult was , voor Godt en voor de menfchen. Men kan tiaer noch by-voegen, dat Chriitus zig in geene wereldlyke Wecenfchappen en oeffende ; maer waerfchynelyk in den liiel van 'I'immerman met fynen vader; mits de Joden hem tUën naem geven: en ongetwyftelt heeft Chriitas gearbeyd met den IL Jofeph , om den koft te helpen winnen in Iiunne armoede , en om hier door fyne onderdaenigheyd te betoonen ; zoo nochtans dat hy met het werkende le- ven het befchouweude vervoegde ; zig oelïeaende in het gebed en alle goede werken. Den ΠLucas zegt, dat hy toenam in wysheyd^ niet dat hy allengskens wyler wierd , die vol wysheyd in fyns moeders lighaem ontfangen is ; maer om dat hy opwaifende nae fyne jaeren met fynen ouderdom fyne wysheyd door wyiè werken klaerder toon- de : gelyk wy zeggen, dat de Zonne door de wolken ver- duyitert is, en die verdreven zynde klaerder woord, hoe- wel fy in haêr-zelven altyd even-kiaer is ; ende gratie , niet dat hy meerder inwendige gratie ontfing of Godt aen- jieaiienier wierd als hy Van te vorea was, maer dat hy met deugdelyke werken dagelyks meer en meer verdiende fy Godt ende d& menfchen : hier Word in 't kort gezeyt, wat Chriitus dede van fyn twelf jaeren tot fyn dertig jaeren; te weten , hy leefde heyliglyk in Gods tegenwoordigheyd , en zeer wyifelyk en lieifelyk met de menfchen , zoo dat een-iegelyk in hem geflieht wierd ep door fyne wysheyd, die hy met >voorden en werken toonde, onderwefen. |
f·^. U^at legi den ΠGeefl van Joannes Baptifta ?
Î. Het H. Schrift fpreekt van het leven, van de leerin"'- van de zending, van de vervolging en dood van den H. Joannes Baptiita
. Hoedanig was het leven van Joannes Bapüfia ?
A. Men kan niet twyffelen of hy heeft geoeffent al het gene den Engel nopens hem bevolen had voor fyne ge- borte ; dat hy geenen wyn zoude drinken of iet het gene kan dronken maeken. Hy en at geen brood ; maer alleene- lyk fprink-huenen , zynde eenen koft van de arme lieden in Paleltienen , welken de Wet toeliet aen de Joden ; en wil- den honing , zynde dit geen kruyd, of blad van eenig boomgewas, gelyk fommige gelooft hebben ; maer honing voort-gebragt door de wilde ongedierten in de bergen, zynde bitter en onaengenaem.
y. Zoo at en dronk Joannes ; nochtans ^egt het Evangelie^ dat hy niet at of ie dronk hoe komt dit ov er-een 7
Î. De fpys en drank van dezen H. Voolooper waeren zoo buytengewoonelyk en zeldzaem, niet alleenelyk voor de tafels der groote , maer zelfs voor die van het gemeyn volk der Joden , dat men mag zeggen , dat hy niet at oF dronk ; dat is, dat hy een zeer ftreng en boetveerdig le- ven leydde.
y. Hoedanig was de kleeding van den H. Joannes ?
Î. Syn kleedzel was van kemels-hair ; dat is, van ver- fchyde 'itukken van kemels-vellen by-een-gebragt, en niet van eenige ftofien gewerkt van keraels-hair : dit was zoo rauw als een haire-kleed, en was gegordelt ront-om fyne lendenen met eenen leiren-riem, gelyk voortyds Elias. Ook zegt Chriftus, dut hy zelfs Elias was, en dat Elias reeds was gekomen. |
ocr page 75
rERHAlS!DELINGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
raelen aen eeuen deeflera, ( ook j^ezeyt zuerdeeflem ofte hef) die een Vrouwe nam en verbergde onder
dry maeten meel, tot dat het faemen verdeeièmt was : Jefus fprak aldus tot de fchaeren door gelykeniifen ,
om te velbrengen dat den Propheet iegt: (Pfalm 72. 2.) ik zal mynen mond in gelykeniflen opendoen ;
ik zal dingen te voorfcheyn brengen, die verborgen waeren van de Scheppinge des werelds af Als Jefus nu
van het volk gefcheyden was, wierd hy aenfogt van zyne Difcipelen tot den uytleg des gelykenifle van het
onkruyt des Akker, waer op hy ièyde: die het goed zaet zaeyt is den Zone des menfclien, den Akker is de
v/ereld , het goed zaed zyn de Godtvreefende, Kmderen Godts;en het onkruyt zyn de Goddeloofe, Kin-
deren van den boofen; den vyand die het zaeyde was den duyvel, den oogft-tyd is het eynde des werelds,
en de Maeyers zyn de Engelen even als het onkruyt vergadert zyhde in 't vuer geworpen word, even zal
het op het eynde des werelds gaen: die zullen alle boofen by een vergaeieren en werpen in den vuerigen
Hoven daar geween en knerzeJinge der tanden zal wefen; en de regtveerdige zullen als een Zonne blinken
In het ryk huns Vaders. Ook is het ryk des Hemels gelyk aen eenen verborgen Schat, die eenen man in
eenen Akker vind, den welken om den felven te bekomen , alles verkoopt dat hy, heeft, om met dat geld den
Akker te koopen daer den verborgen Schat beruft : nog is het ryk der Hemelen gelyk aen eenen Koopman
in Peirlen, die naer dat hy eene uytnemende Peirel heeft gevonden, op dat hy de zelve zoude können kno-
pen, alles verkoopt dat hy bezit. Het ryk der Hemelen is ook gelyk aen een Vifchnet , waer uyt ( in zee
ge-worpen en opgetrokken zynde met den gevangen Vifch ) de goede worden by een verzaemelt , ende de
kwaede weg-geworpen : alzoo zal het gefchieden met de goede en de kwaede in hec eynde des werelds. Jefus
'defe gelykeniifen geeyndigt hebbende is naer zyn Vaderland vertrokken leerende en Predikende voor allen
het volk. â ' .
|
Waerom geeft den Zaligmaeker aen Joannes den naem V^n. Elias 3
ΠVolgens het H. Schrift geeft liien fomwylen den éy- geii naem van eenen perfoon ot" van eenig ding aen andere , \ zy <jra hunne, geiykenis , of om dat het eene het ufbeéjd- fcl is van het andere : aldus is den H. Joannes aengewe- fen door Elias ter oorzaeke van de geiykenis van fyn kleed- zei, van fyn leven, van fynen geeit, en van iyne hoeda mj^heyd van Voorlooper; gelyk nae het zeggen van Pho- tius , Roomen door de ftad Jiabylonien , de Kerk door Je- rufulem en door Sion. Jefus Chriitus door David , de helle door de peyniging.
y. Hoe lang leefde Joannes onhekent ι η de wildernis ? Î. Hy bleef daer onbekent tot de dertig jaeren, naer de welke Godt hem keubaer maekte aen de wereld in't vyf- thiende jaer der regering van Tiberius, begonft den 19 Auoufti het jaer 28 der gemeyne Tyd-rekeniiig, en van iefes Chriftus het een-en-dertigiie, Pontius Pilatus land- voogd zynde over Judeën eygentlyk gezeyt ; gemerkt als Auguftus afftelde Archelaus en hem in ballingichap ver- bond nae Vienne in Vrankryk, zoo was het reeds al een- en-twintig jacren geleden dat Judeën gebragt was tot eene Provincie door de wapens van Pompseus die het alsdan vereenigde met Syrien»
y. Onder wie was alfdan Galileën?
Onder Herodes Antipas, zone van den Grooten Hero- des , in hoedanigheyd van Tetrark ; dat is volgens het Griekfch woord te zeggen, fouverynen Prins van het vierde deel des Rykx of Provincie, zonder nochtans den naem van Koning of koniuglyk hoofd-cieraet te draegen. ï)iën naein , den welken ons in de Schriltuer foniwylen «jntmoet, is het meeften gebruykt geweeli inde naerkome- lingen van Herodes den Grooten, het Ryk door deRoom- fclie Keyzers nu v.erdeelt zynde ; zoo nochtans dat den naem van Vier-Vorit ook fomwylen gegeven word aen eenen Land- voogd die de helft of het derde deel des Ryk^ beiiiert.
V, Onder wüken Op^er-priejkr begon dtn. U. Joannes J^as iiÃdierüng? |
A, Onder Annas en Caiphas; niet dat fy beyde te fae- men daer van het ampt bedienden ; maer om dat Annas die geduerende veie jaeren Opper-prielter geweeft wus , niet tegehftaende hy was afgezet door Valerius Gratus , daer van noch behield den naem en hoedanigheyd zoo veel te meer recht als dat volgens de eerite infteiling deze weeruigheyd altyd duerende was , en dat hy alfdan tot opvolger had Caiphas fynen fchoon-zoon die in alles zig gedroeg nae fynen raed.
ï^. IVaer begon Joannes Jyne Zending ?
A. Ontrent de Jordaen,aen den over-kant van die Ri- vier ten opzichte van Jerufalem, houdende zig in de een- zaemlte plaetfen van de Provincie van Judeën, alwaer hy verfcheén als eenen Engel gedaek van den Hemel. Hy was boven de dertig jaeren.
y. Wat predikte Joannes in de Woefieyne?
A. Hy predikte de boetveerdigheyd , om dat het Ryk der Hemelen nae-by was , en alhoewel hy geen mirakels dede, zoo zaghem'al het volk aen voor eenen Propheet: geheel Jerufalem en de inwoonders der naebuerige plaet- fen kwamen hem vinden; en fy beleéden hunne zonden» en hy doopte'se, Hy onderfcheydde tuffchen al dit volk, Pharifeën , Saduceen , en krygs-knechten die zig by hem vervoegden : hy fprak hun met kracht en gaf hun ver- fcheyde onderrichtingen die een groot denkbeeld van fy- nen perfoon,aen het volk vereorzaekten. Wat aengaet de belydenis der zonden welke het volk dede; die Ai^an den H. Joannes gedoopt wierden , bekenden niet alieenelyk , dat fy zondaers waeren, maer fy fpraeken ook uyt hunne zonden, gelyk den H. iiafilius fchryft; niet in, het Sacra- ment der Biechte , dat van Chriitus daer naer is ingeitek ; maer als eene bereyding en leering, hoe men onder Chrif- tus zal moeten fyne zonden belyden om daer af door pe- nitentie vergiiFenis te ontfangen. Jae dat ook in de oude Wet eene bezondere belydenis der zonden aen den Prief- ter verzocht wierd, leeren niet alieenelyk onze Leeraers, maer ook die van onze Religie, niet en zyn ; ten irinfteu in die vourvalien welke de Itraf des doods niet vyrdient |
ocr page 76
DES ΠΧ ΠUrr TESTAMENT.
â Terwylen dat d'Apoilelen in hunne fendinge waeren, en dat Jesus 00k predikte in de Steden van Gali-
leen, dede Herodes Joannes onthoofden in den kerker, opgemaekt zynde door Ilerodias, naer dat hy hern
een heel Jaer had gevangen gehouden. Herodes hield veel van Joannes, gelyk te vooren gefeyt is; niet-
te-min liet hy fig door dat onfuyver Wyf vervoeren om hem gevangen te fetten. Sy had hem wel willen
van den eeriien oogenblik van kant helpen; maer fy en koll niet, ora dat Herodes het volk vreefde, 't
welk Joannes voor eenen Propheet aenfag. Ten laeilen eenen bequamen tyd gekomen zynde , wanneer He-
. redes op fynen geborte-dag eene maeltyd had opgerecht voor de Princen , de Krygs-Overfte, en de Groote
van Galileën, foo quam de dochter van Herodias binnen , en gedanft hebbende , behaegde fy foo feer aea
Herodes, en aen alle die met hem ter tafel faten , dat den Koning acn het Dochterken feyde: Î^erfoekt
van my al dat gy wilt, en ik zal't u geven. Jae hy fwoer haer :Ik zal u geven al dat gy verfoeken zult?
al was 't de helft van myn Ryk. Sy, uytgegaen zynde , vraegde van haere Moeder: Wat zal ik verfoe-
ken? De welke haer antwoordde; Het hoofd van Joannes den Dooper. En ftrakx met'er haeften tot den
Koning binnen komende, vraegde fy aldus: Ik verfoek, dat gy my terftont in eene fchotel het hoofd van
Joannes den Dooper geeft? Den Koning \vierd feer bedroeft; nochtans om den eed, en om de gene, die
met hem ter tafel faten , en wilde hy haere vraeg niet verwerpen. Maer eenen van fvne lyfwacht fendende,
gebood hyhet hoofd van Joannes in eene fchotel te brengen. Defen dan onthalfde 'hem in de gevangeniile,
en bracht fyn hoofd in eene fchotel, en gaf het aen het Dochterken, en bet Dochterken gaf het aen haere
Moeder. Als de Difcipelen van Joannes dit gehoort hadden , quamen fy fyn lichaem haelen ; leyden -"t im
't graf; en gingen dit aen Jii&üs boodfchappen. Het welk hy gehoort hebbende, riep hy zyne Apöftelen van
kant naer een eeiifaeme plaetfe : Sy ftaeken dan met een Scbipken over de Zee van Galileën na eene "VVoe-
|
en iiadden: dit bewyftn fy uyt de vericheydentheyd der verzoen-ofteranden voor de zonden ; zoo dat de uytwai- Icliing der zouden wel uytgewerkt wierd v:m Godt ~ doch door den dieiiit des PrieÃers ; die diensvolgens moeiieii kennis hebben van de zonden , om volgens de hoedanig- Jieyd der zelve offerande nae de Wet te ontfangea.
JVeLk was het keri-uekzii der "Zending van Joannes ?
Î. Dit was het Doopfd,hct gene hy gat' aen die leet- weéiïg waereii en profyt trokken uyt fyne predikatie ; dat is te zeggen, hy deéd'se baden en zig wallchen tot ver- giffenifle hun 'er zonden, gelyk de Jodeiï gewoon waeren zig te waffchen ora zig te zuyveren volgens de Wet^ hier van komt den naeni van den Dooper.
f^ fVas dit doop fel het {elfde gelyk dat van ChriÃus en dc tegenwoordige Kerk ? '
Neen; het was eeiï doopfel eygen aen den Π. Joan- nes die daer van den Auteur was, en wierd genoemt het doopfel van boetveerdigheyd, dat is te zeggen, door het welk de menfchen wierden aengemoedigt tot de boetveer- digheyd. Waer uyt vaftelyk volgt, dat dit doopfel het zelve niet en was mee dat van Chriitus ten opzichte van het aytwerkfel der rechtveerdigmaeking; want den ΠJoan- nes en doopte niet als in water, en niet in den H- Geeft, zonder te aenroepen de Alderheyligfte Diyvuldigheyd ; daerom die gedoopt waeren door Joannes en lietea niet gedoopt te worden door de Apoftels, en in dit laeften Doop- iel ontfong men den H. Geeft, het gene dat van Joannes niet kon uytwerken ; gelyk zegt Tertullianus .· het en, gaf niets goddelyks , maer was alleenelyk eene bereyding tot het ontfangen der hemelfche gaven. Maer waerom zegt dan den H. Marcus 't 11 cap » dat Joannes m de woefteyne was predikende het doopfel der Penitentie tot verglffenijjc dir londen ? Dit mag men uytleggen op twee manieren ; I. met den H. Bafilius ; op dat fy door deze Penitentie een berouw »welk met dit doopfel verwekt wierd, zouden Terkrygen. 2. Op dat fy deze vergiffenis verkrygen zou- den door het Doopfel van Chriftus. Want hoewel door ©otmoedige jpcaitentie ea berouw met het geloof in Chrif- tus aen fommige in \ doopfel van Joannes de zonden kon- den vergeven worden ; nochtans gcichiedde dat niet uyt kracht des dopiels, gelyk de zonden vergeven worden door het Doopfel van Chriitus ; want dit Doopfel vergeeft de zonden uyt de kracht des werks , gelyk de Goilsgcleerde zeggen , ex opere operato^ |
f^. Had Joannes eenige drfcipels.
De Evangeliften maeken dikwils gewag van fyns difcipels zonder eenige te noemen : den Evangelift Joan- nes noemt alleenelyk tien I I. Andreas, en den anderen fy- nen medegezel noemt hy niet; den H. Chryfoiiomus tooat zig genegen voor het gevoelen van fommige, dat het dea Lvangehit zelf geweeft is; maer de gifTching Wn den Î Epi- phanius voor den Apoftel Philippus, van andere voor dea H. Bartholomieus. Daer-en-tuiichen zal ik die fyne difci- pels noemen de welke hem kwamen vinden, alhoewel fy het eygentlyk niet en waeren.
V. Zagen de Pharifeën en Leeracrs der Wet Joannes met goede oogen aen ?
ΠNeen ; want fy trokken verergcraifTe zelfs uyt fyn fireng leven, en fy befchuldigden hem dat hy bezeéten waSi y^ Hoe handelde Joannes met deie Pharifeën ? A. Hy ging ftraftelyk m.et hun te werk, hun noemeneïe- broedfel der Hangen, om te vernederen hunne ydele hoo- veerdigheyd , hun aentoonende , dat hun noch zeer veel ontbrak om zig te können beroemen kinderen Tam Abra- ham tezyn, mits Godt van de fteenen zelfs, kinderen va» Abraham kon doen geboren worden : dat de byl reecis ge- bragt was aen den wortel van den boom; hierom dat allea boom die kwaede vruchten voorts-bragt, zoude uytgehou- wen en in 't vuer geworpen worden.
y. Wat leyden de PhariÃün , het Volk en de Krygs-knechteM tot Joannes 7
Î. Sy vroegen hem, wat fy moelïen doen ; en hy ani= woórdde hun, dat die twee kleeren hadden en genoegzaeme fpyjfen, daer van zouden mede-deelen aen die'er geene es hadden : hy waerfchouwde de Publikaenen, dat is, de Tol- lenaers, van niets te eyifcheii boven het geae hu» was v«>c>?^ |
ocr page 77
f^ER-Ãl^NO ELINGE rAN DE G Î S C B/E D Î Î/S 5ΤΠÎ
ilyne, die te Bethfaïda is. Maer de Schaeren hun fiende vertrekken , quamen van alle de Steden te voeÃ
derrewaerts geloopen , en waexen'er eer als iy. Het was ali'dan ontrent PaeiTchen , weiènde deo derden
PaefTchen, naer het Dooplèl van Christus. ( ffy kzzn in het Evangelie niet , dat Clirlflus defe reys naer Je-
rufalem is opgetrokken t om den Feefi-dag te vieren , mljfchien om dat de Joden hem wilden ter dood brengen ;
waer door hy ons leert y volgens den H. ^aguftinus, de perykelen vluchten^ wanneer de liefde noch niet en ver'
eyfcht, dat nun fyn leven ten befte geve. ) Hem volgden aldus wel vyf duyfent mannen, fonder te rekenen
d3 vrouwen en kinderen, om de Mirakelen die hy dede: en fy boorden naer hem met fuik eene aendach-
tigheyd, dat fy op geen eten en peyfden, fchoon ly hem nu dry dagen hadden gevolgt in de woeftyne.
Jesus', d'.t fiende , kreeg medeleyden met hun, en feyde.to: Philippus: Waer van zullen wy brood koopen,
om dit volk t'eten te geven ? Hy feyde dit, om hem te beproeven : want hy wlft wel, wat hy doen foude..
Philippus gaf hem tot antwoord: Al kogten wy om twee hondert denaeriflen brood , ( dat is 60. guldens^
foo en waer'er niet genoegfaem, op dat elk van hun een kleyn ftukxken ontfangen foude. Iemand van fyne
Difcipelen, te weten Andreas, den Broeder van Simon Petrus, feyde tot hem: Hier is eenjongsken, 't welk
vyf o-erften Brooden heeft, en twee Vifchskens; maer wat is dit onder foo veel ? Jesus feyde : Doet-iè neder-
fitten- Op die plaets was'er veel gras. Sy faten dan neder, ontrent de vyf duyfent Mannen. Jesus nam de
Brooden, en iyne dankiègginge gedaen hebbende,deelde de lèlve aen die daer waeren neder gefeten : infgelyk
ook van de Viflchen, foo veel fy wilden. Als iy verfaed waeren , feyde hy tot fyne Difcipelen : Vergadert de
overgefchote brokkelingen, op dat'er niets verloren en gae. Sy vergaederden-iè dan ; en fy vulden twaelf
korven met de brokkelingen, die , naer dat het volk geëten had , waeren overgefchoten van vyf gerfteii
Brooden. Defe menfchen, gefien hebbende het Mirakel, 't welk Jesus gedaen had, feyden : Dit is voorfe-
|
gefchreven , en de krygs-knechten van zig te vrecien te houden met hunnen dienii-Ioon , zonder eenig geweld of bedrog tegen iemand in het werk te leggen.
H^at denkbcéld gaven loo wyfe onderrichiingen aen 't volk?
Î Zulkx veroorzaekte een groot gevoelen van hem on- der het zelve, zoo verre dat fy hem aenzageu niet alleene- lyk als Propheet, maer zig inbeelden, dat hy wel konde zyn den christus, dat is, den Messias die fy nu le- dert zoo langen tyd verwachtten.
V. Liet Joannes het volk in de^e meyning ?
A- Neen; hy verzekerde hun altyd, dat hy den Melïïas ïliet en was, maer dat hy kwam om hem den weg te bae- jien volgens de oude voorzeggingen, wiens fchoenen hy niet weerdig was te draegen. Voor my, zèyde hy hun , ik doope u-lieden in't water i maer diën die machtiger is als ik, zal u-lieden doopen in den ΠGeeii en in het vuer ; dezen zal komen met den wan in de hand, en zuyveren fynen dorfch-vloer ; hy zal fyn koren vergaederen in de fchuere , en het ftrooy zal hy verbranden in een onblulfche- lyk vuer. Eerfte getuygenis van Joannes nopens Chriiius.
y. Hoe doet gy over-een-komen den ΠMatthäus met d& HH, Marcus en Lucaf , die in ylaets van fyne fchoenen te clraegen, leggen te ontbinden de riemen fyner fchoenen.? |
Î Men moet zoo zeer niet naeibeuren, zegt den H. Augtiftinus, de waerheyd der woorden , als van de zae- ken zelf die fy beteekenen, en alleenlyk onderzoeken van â¦liën die fpree'kt, wat hy wilt zeggen ; want is \ dat den H, Joannes alleenlyk hetft voorgehad te doen zien fynen geringen ftaet en de grootheyd van Chriitvis ·. zoö is het onverfchillyk of hy het op d'een of d'ander wyfe gezevt heeft ; hy heeft altyd het zelve gevoelen willen uytdrucken. Aldus moet men ook oordeelen van andere diergelyke paf- f igien ; want, gelyk zegt dén zeiven H. Vader , ai was het dat zelfs den iL Joannes zig geheel anders had uytgedrukt als eenen der Evangejjften zouden hebben bygebragt die nochtans met de zelve kraclit fyn gepeys zoude bekent gemaekt hebben ; zulks zoude niets doe'n tot de zaek : want men mo«t. in de woerden van wie het zy, ni^t op- weegen , als het gene hy heeft willen zeggen ; in diër voe- gen , dat, is 't dat de Evangeliften het zeiven order in hun verhaal niet onderhouden hebben, en dat den eenen ge- zeyt heeft het gene eenen anderen heeft achtergelaeten , hier in niets ftrydigs gelegen is. Zoo zeggen dan d'Evan- geliften het gene beyde waer is; het is beyde eenen ge- ringen dienft der leerlingen en knechten , van welke de eer- fte by de Hebreeuwen de fchoenen van hunne meelters op de reys plagten te draegen, en de laelle die van hunne beeren te ontbinden, zynde dit den dienft van de minfts knechten by de Grieken en Romeynen. Door dit fpreuk heeft den H. Joannes willen te kennen geven, dat hy zig onweerdig achtte gehouden te worden voor eenen difcipel of dienaer van, Chriiius. Is 't dat eenige Leeraers hier uyt beiluyten , dat den Zaligmaeker fchoenen gedragen heeft ; dit moeten wy niet verltaen van geheele fchoenen , maer van zooien onder de voeten , die boven gegefpt of riemt waeren.
f^ Kende Joannes den Zaligmaeker ?
A. Neen ; maer Godt ontdekte aen den H. Joannes , dat diën, op den welken hy den H!. Geeft zoude zien neder- daelen, was den Messias.
Zegt gy dat Joannes Chrifius niet kende , in wiens te- genwoordigheyd hy oj'Jprong van vreugd in den fchoot fyas- moeders ?
A. Ik antwoorde, dat den H. Joannes Chriftus niet en kende van aenzien , dat is te zeggen , menichelyker wyfe ; maer door een goddelyk ingeven : het gene hy niet wou kenbaer maaken, om geen blyken te geven van fyne ge-. meynzaemheyd en genegentheyd.
Î''. fVanneer maekie Chrijius {ig kenbaer aen Joannes 7
ΠAlswanneer hy van Nazareth kwam tot den H.Jo- annes óm hem het doopfel te vraegen , alfdan herkende hem Joannes door eene goddelyke veropeiïbaeringe ; hier om wou hy hem het Doopfel weygeren , doch hy was genoodzaekt te wyken aen diën dje wou volbrengen alle rechtveerdigheyd; dat is, alle ootmoedigheyd met zig te vervoegen onder de menigte der zondaers i of eerder,ge-
ker |
ocr page 78
DBS NIEUTT TESTAMENT: 0
ïcer den Propheet, die in de weireld moet komen. Jesus wetende, dat fy komen fouden om hem met ge-
weld te nemen, en Koning te maeken, vertrok héymelyk wederom naer den Berg alleen. Naer het groot
Mirakel van de vermenigvuldinge der Brooden, had Christus, vluchtende, tot onfe onderwyfinge, de
menfchenjdie hem wilden Koning maeken, fig alleen op eenen Berg vertrokken, om aldaer in d'eenigheyd
te bidden , fyne Difcipelen voor-af fendende om te fcheep te gaen. Als't nu feer laet geworden was»
trokken fyne Difcipelen naer de Zee. En te fchepe gegaen zynde, voeren fy over naer Capharnaüm. Doch
de Zee begon fig te verheffen door eenen grooten wind die'er waeyds, Jesus fiende, dat fy grooten arbeyd
deden om te roeyen, ( want den wind was hun tegen ) quam ontrent de vierde nacht-wacht ( Den nacht
wicrd vzrdeylt in vier wachten, die van dry tot dry uren verandert wierden : vervolgens het was alfdan ontrent
dry uren 's nachts.^ tot hun, wandelende op de Zee; en hy fcheen hun te willen voor-by gaen. Wanneer-
fe hem op de Zee fagen wandelen , ffleynden-fe, dat het eenen geeft was, en fy begonden te fchreeüwen;.
want fy fagen hem allegaeder, en wierden ontftelt. Maer hy fprak hun terftond aen , en feyde tot hun :
Betrouwt , ik ben 't , en vreeft niet. Petrus gaf hier op tot antwoord: Heere, indien gy het zyt doet
my tot u komen op't water. Hy feyde tot hem: Komt'er. Petrus van 't Schip aftredende, wandelde op het
water, om tot Jesus te gaen. Maer alfoo Petrus eenen fterken wind lag komen wierd hy bevreeft: en
beginnende te finken , riep hy feggende: Heere, behoud ray. Jesus terftond de hand uytftekende, nam hem
vaft, en feyde: Gy klynen van geloove , waerom hebt gy^getwyfFeltSoo haeft hy by fyne Difcipelen op'c
Schip gegaen was, hield den wind op; waer over ly noch veel meer in fig felven verbaeft ftonden. ^Vant
iy en hadden de zaek van de Brooden niet gevat, om dat hun herte verduyftert was. Overgevaeren zynde,
quamen fy in 't Land van Genélareth, en leyden daer aen. Als fy uyt 't Schip getreden waeren , wierdjEsus
|
lyk zegt den H. Chryfoftomiis, rille gebod , hier door too- , -nende , dat het Doopzel van Joannes kwam van CTodt. Ten zeiven tyde heyligde Cbriihis de M-aters , gevende, hun de kracht van de zonden uyt te waflchen in het Sacrament des Doopzels ; en veiieende hun door iyne aenraeking" , de vruchtbaerheyd en de kracht, waer door Oods kinderen in haer herbooren worden. \'^olgens de leering der HH. Va- ders, heeft Chrilhis het H. Sacrament des "Doopzels inge- Ãek, of ten minfien afgebeeld, wanneer hy gedoopt isA^an Joannes : alfdan wierd het water de materie des Doopzel Chrifti gemaakt door het aenraeken van't lichaem des zd- Ten^ die" itond in de rivier de. Jordaen : de iiemnie des Va- ders, den menfch geworden Zoon , en de tegenwoordig- heyd des H. Geeft beteekende , dat het Doopzel in den naem der H. Dryvnldigheyd. tot'vergifteniffe der zonden zou gegeven worden. â ^
â Wat geiteurde, naer dat Joannes J. Chrlflus gedoopt had 7
A. Naer dat Chriftus gedoopt was door Joannes in de Jordaen C twee mylen van de plaets alwaer deie rivier zig oiitmaekt in de doode Zee) zoo ontüöotenzig de Heme- len , en den H, Geeft daelde op den Zaligmaeker in de gedaente van eene Duyf, in \ gezicht van Joannes en van verfchyde die daer tegenwoordig waeren; en ten zeiven tyde wierd'er gehoort eene ftemme uyt den Hemel, die ge^- tuygeniffe gaf: Defen is mynen beminden Zoon ( dat is , Eenigen ) in den welken ik myn behaegen hebbe.
f^. JVaerom ^egt gy ^ dat den H. Geejl daelde op J. c. , tn was hy door den idvtn niet vervult van fyne geborte af ?
A. Men moet niet denken , dat'er iet ontbrak aen j. C. en dat hy op dien fiond vervult v/ierd met nieuwe gratiën ; want van den eerften oogenblik van fyne Vleefchwording was hy vervult van den ÎÎ. Geeft ; maer defe nederdaeling was maer om te doen zien , dat hy door den zeiven vervult was, en dat de menfchen deien door hem moeften bekomen.
y. In wat tyd wierd Chrijlus gedoopt ?
A. In het ja er 15 of lö van de Regeéring van Tiberius, opvolger van Auguftus , ontrent het jaer 30 van de ge- Sjeyne Jaer telling, die 4 jaeren laeter is als het waer- //. DuU |
achtig tydftip der Geborte van den Zalig-maeker, door eenen mifgreép van Dionyfius den klynen, welken heeft opgeftelt de l'yd rekening van de Kerk: aldus, volgens de. gemeyne optelling, had Chriftus alfdan den ouderdom ontrent van 30 jaeren ; dat is te zeggen, gaende in het begin van fyn een en dertigfte ; maer volgens de Tyd- rekeiiing van Chriftus zoo waeren'er al. 34 jaeren begonfi:.
y, Waer vertrok lig ChriÃus naer fyn doopfel ?
A. Chriftus, aengedreeven door den H. Geeft, vertrok van den oever der Jordaen, en begaf zig inde woetteyne genaemt Ruban, tulTchen de Jordaen en Jericho, alwaer hy veertig dagen en veertig nachten overbragt zonderiet het alderminften te eten waer naer hy hongW had, be- wylende aldus de waerheyd van fyne menfchelyke natuer ; en- aldaer wierd hy gequéit door den diiyvel, welken hy dry mael ovevtu3^g.de. Nae het voorbeeld van Chriftus heeft de Kerk ook eenen vaften ingeftelt als eene wet, over gebragt van de eene plaetstot.de andere, volgens de Apof- tolieke Overlevering; waerom den H. Hieronymus zeyde: den Heere heeft veertig dagen iij de woefteyne gevaft , op dat hy ons de plechtige vaften-dagen zoude achterlae- ten. Den tyd van den vaften op veertig dagen door de Kerk bepaelt zynde , zoo is daer van \ oorts gekomen den naem van Teffaracofie by de Grieken , en van Quadragefimif by de Latynen , dat is , veertigdaegfchen vaften. Defen bepaelden tyd van dagen van onthouding en vaften en is van geene Goddelyke Inftelling, alhoewel het vaften in zig zelf een Goddelyk bevel is , wanneer het vleefch »e- temt en de ongeregelde driften getoomt moeten worden om onderdaenig te zyn aen den geeft, en te volgen de rechte reden en Gods Wet. Chriftus zoo lank hy leefde, en wilde aen fyne Difcipels als Bruydegoms kinderen den vaften niet opleggen ; om alle menfchen tot zig te trek» ken , ^0 wel kranke als gezonde, zoo zwakke als vroo- me: hy berifpte niet het vaften der Joden of van de dif- cipels van Joannes, om dat het vaften een deugdeiyk en verdienftig werk is; maer hy oiitfchuldigde alleenlyk fyns Difcipelen, die alfdan niet en vaften, ora dut ly daer naei |
ocr page 79
50 rERH^NDELINGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
terftont gekent. En de menfchen liepen door geheel liet omliggende'Land, en begonnerx van alle kanten
de gene, die qualyk te paffe waeren, tot hem op bedden te brengen, daer iy hoorden dat hy was, en in.
wat Dorp, Land, ofte Stad daer hy quam, leyden fy de kranke op de ilraeten, en baden hem om alkea
den boord van fyn kleed te mogen raeken: en alle die hem raekten wierden gelbnd . .
VTT HET xr.y xri. EN XVIL HOO FD^STUK.
T7Enige Pharifeën tot Chriftus komende vroegen hem, hoe dat fyne Difcipelen te buyten gingen de over-
levering der onde ; nuttende hunne fpyfe zonder hunne handen te waiTchen P ende hy feyde waer om
overtreed gy het gebod Gods, eert Vader ende Moeder ? want Godt heeftgezeyt zoo wie Vader oft Moe-.
der kwalyk toelpreekt , dat hy de dood fterve ( Ãxod. 20 f. 12. ) maer gy fyt rcheynheylige , want fegt
IfaiasC 29 cap. 13 f.) dit volk eert my met de lippen maer hun hert is verre van my : dan zeyde Jefus tot
het volk het gene in den mond gaet en befmet den menfch niet, maer het gene uyt hem voortkomt be-
ilnet hem ; dat is al wat in den mond komt gaet in den buyk en word in 't vertrek uytgeworpen» maer
het gene uyt den mond uyt gaet komt uyt hetherte,en dat befmet den menfch; want uyt het hertekomen
voort dekwaede gedachten; Doöd-flagen, Overfpelen , Hoereryen , Dieveryen , Valfche getuygeniffen, Godts-
lafteringen 8ic. dit befmet den menfch, maer met ongewaflche handen te eten dat befmet den menlbh niet.
Naderhand is Jesus gegaen naer de paelen van Tyrus en Sidon. En fiet, eene Cananeefche Vrouw ayt die
geweften komende, riep en feyde tot hem : Heere, Sone van David, ontfermt u mynder: myn Dochter word
feer deirlyk van den duyvel gequollen. Maer hy en antwoordde haer niet een enkel woord. De Difcipelen by
|
genoeg zouden vaRen, gelyk hy voorzeyde ; dtm luUen Jy yaflen , wanneer den Bruydegom hun lai afgenomen wor- \hn. Hoe waerachtig die voorzegging gewee!l is , blykt in den Apoftel Paulus, den welken fyn leven oyerbrogt in veel vajUns , en door fyn voorbeeld aenmoedigde de, geloovige om zig te bewyfen als Gods dienaers in yafiin- '^en. 3. ]^nef tot die van Corinthtn cap. 6.
y. Welke waeren de .quellingm van den duy ν el?
yl. I, Den duyvel , onder eene menfchelyke gedaente, leyde aen Chriftus, dut, als hy den Zoone Gods was, hy de fteenen in brood zoude veranderen om fynen hon- ger te verzaeden. 2. Den duyvel vervoerde hem in de H. Stad ,· en, hem 'geftelt hebbende op het hoogfte van den Tempel, dat is te zeggen, op eenen klynen vleugel, gemaekt by forma van borilweering rondfom den Tem- pel , of het plat dak van den zelven , zeyde hy , dat hy zig van boven neder zoude werpen, en dat fyne Enge- leir voor hem zorg zouden draegen. 3 Den duyvel ver- voerde hem op eenen zeer hoogen berg , van waer hy hem op eenen oogenblik aengetoont hebbende alle de Koniog- ryken der wereld ( dat is, van het Roomfch Gebied vol- gens eenige ) beloofde aen Chriftus alle defe dingen, is 't dat hy zig nederwerpende hem wou aenbidden.
r. IVat antwoordde Chriftus aen den duyvel?
A. Hy antwoordde hem door öchnfuier-plaetfen , waer- mede hy hem overtuygde , zeggende hem op de eerfte fluelling, dat den menfch niet en leefde van het brood al- leen ; maer van alle woord, gefproten uyt Gods Mond, eii van alles het gene den Heere hem wilt tot voedfel ver- kenen. Diutef. 't 8 c 3 Op ne tweede , bragt hy hem by , het gene gefchreven ftaet Deuter. \ 6 cap. 16 Gy en zult i'iet kwellen den Heere uwen Godt. En op de derde , zeyde hv li^m : vertrekt fatan ; want daer ftaet gefohreven : Gy zult aenbidden den Heere uwen Godt, en hem alleen zult gy dienen. Deu.-er. \ 6 cap. 13. f· Ter gelegenthevd van het woord Ãtan dient men te bemerken , dat de Chaideeuwen gewoo:i zyn by de Hcbreeuwiche nae- »eii te voegèn de letter AL^^h; dut is, de klink-letter α ; |
hierom in plaets van fatan, zeggen Îγ fatana ^ gdy'k het ge- fchreven ftaet in het Syriaks of Chaldeeuws: aldus van PeÃich maeken fy Pafdui: in plaets van Ceph zeggen fy Cepha. De Grieken hebben deze gewoonte ontleent van de Syriers.
y Hoe doet gy over-een-komen den H. Matthceus met den li. Lucas , die verfchillen in het order der queUingen ?
A. De Evangeliften verhaelen de zaéken nauwkeurig- lyk , zonder nochtans veeltyds te onderhouden het order der tyden;het gene doet zien dat fy nopens hun verhael malkandereii niet en zyn te raede gegaen. Den H. Matthieus verhaelt de quelUngen nae het order gelyk fy gebeurt zyn ; en den H. Lucas verhaelt'se ook zoo in de oude Hand- fchriften, volgens Toftatus en den H. Ambrofius Het or- der fchynt nauwkeuriger in den H. Matthgeus, die zig be- dient van eenige bind-woordekens, die de waerheyd van fyn verhael ren vollen bewyfen ; het gene den H. Lvicas niet en doet, fprekende alleenelyk zonder iet te bepaelen. Daer-en-boven, het woord vade, vertrekt, paft meer op de vermete vraeg van den duyvel op den berg, die is de tweede quelling in den H. Lucas, en de derde in den H. Mat- thittUvS, als op die door den duyvel voorgeitelt aen Jefus Chriftus op het hoogfte van den Tempel.
y. Waer verbleef den bekoórder ?
A. Den duyvel nam de vlucht; en aenftonds de Engelen kwamen tot Jefus, en fy dienden hem , en bragten hera te eten.
â y Waerom heeft-ChriÃus willen gequollen worden?
A. Om verfcheyde redens. 1. Op dat de Overwinning van den tweeden Adam over den duyvel, zoude herftel- len de nederlaege van den eerften. 2. Om aen de Chrif- tenen te leerén de onvermydelyke noodz-.iekelykheyd van te onderftaen de beproeving door de bekoóring 3. Om hun te waerfchouwen , dat de bekoóring hun niet zal ont- breken naer de herboóring door het doopfel, of als fy zig voor goed zullen toeheyhgen tot den dienft van Godt. 4. Om hun te onderrichten op wat maniere fy hunnen vyand moe- ten beftryden; door welke middels hy moet overwonnen worden ; en zelfs om hem, nu geheel overwonnen, aefl |
ocr page 80
Î> Î S Î I Î Ï
TT Ï Î S Ï Î Î Î N T, 51
h'sni komende, baden hem,feggende : Laet-fe gaen ( met haer te geven dat-fe verfoekty want fy roept onä
liaer. Hy gaf hun voor antwoord : Ik en ben maer gefonden tot de verloren Schaepen van't Huys van Ifraël.
Doch zy quam, aenbad hem, en zeyde: Heere , weeft my behulpfaem. Hy antwoordde: 't En is niet re-
delyk, dat men het brood der kinderen neme, en het voor d'honden werpe. (Die kinderen waeren de Jo-
den^ als bzfond&r van Godt verkoren. En door de honden wier den de Heydenen bëteekent , om hun quaed leven
en vüyk leden. ) Sy zeyde daer op : 't Is waer Heere; maer de hondekens eten wel van de bryfelingen ,
die van hun 'er Heeren tafel vallen. Dan gaf haer Jesus tot antwoord : O Vrouwe, uw geloof is groot !
Dat u gefchiede gelyk gy wilt. En haere Dochter wierd genefen op den felven oogenblilc Jefus dan langs
de Galilefch'e zee voortgegaen fynde , ging op eenen hoogen berg zitten daer liet volk tot hem kwam met
een menigte Stomme, Blinde,Verminkte en menigvuldige andere, die zy voor zyne voeten wierpen en by
genas-ze, waer over het volk zig verwonderende Glorie gaf aen den Godt van Ifraël: Jefus medelyden hebben-
de met het volk , want het had hem nu al dry dagen gevolgt ende gevaft, riep fyne Difcipelen lot hem hun
vraegende, hoeveel brooden ly hadden; en fy antwoordden hem , zeven en wynige Viskens: dan gebood hy
het volk neder te zitten en de dankzegginge gefproken hebbende, brak hy de zelve, en dede fyne Difcipe-
len die aen het volk rond-deelen, en naer dat ieder zyn genoegen had geëten, zoo verfaemelde men zeveïi
volle manden van den overfchot der brokkelingen, ende het getal was vier duyzend mannen zonder vrou-
wen oftff kinderen.
Jesus liet hun dan alle gaen , en fcheep gegaen zynde kwam hy in de paelen van Magedan, daer de Phari-
feën en Saduceën tot hem kwamen om een wonder van den Hemel te verfoeken ; maer Jefus zeyde hun ,
dat'er hun geen teeken zoude gegeven worden als dat van Jonas, waer mede hy zig van hun feheyde; als
|
hun ten firyde over-te-leveren , op dat fy lichtelyker over .hem zouden zegenpraelen ; door het volitandig gebed , vaf- ten eii waeken ; door het overdenken vail Gods Woord, van fyne Geboden ende beloften door het betrouv/en op Godt, en het verachten der opftokingen van den vyand onfer ziele.
, f'^.T-Faer begaf Ï» Jefus Chr'tÃus uyt de rfοefieyne?
_ A. Hy begaf zig weèr ter plaetfe alwaer Joannes pre- dikte en doopte. Defeu getrouwen Voorlooper en hield niet Op van Jefus aen-te-kondigen aen fyne toehoordérs : hy zeyde hun , dat het dien was die naer hem kwam ; maer dat hy aen hein moeft voorgeflelt worden, mits hy voor hem â was : dat een-i-'gelyk had ontfangen van fyne volheyd ; dat hy op de v/ereld bragt den zegen en de waerheyd, dra hy was delf eenigen Zone Giods. Tweede getuygenis' van Joan- nes nopens .lefus Chriftus.
y iVdt gebeurde Joannes ontrent dién tyd? A. ïerwyien Joannes zoo voordeeliglyk fprak van den Zaligmaeker tot het volk, zoo naemen hem de Joden voor diën zelf w.elken hy kwam aenkondigen , en zonden tot hem uyt Jerulalem Priefters en Levieten van de fcde der Pharifeën , om hem te vraegen of hy was den Chkisïüs , of Elias, of Prophee't. f^ tVat ann'ordde Joannes aen. defe zendelingen ? A. Hy beleydde, dat hy niet en was den Chriftiis, nocht Elias, nochc Propheét in zekeren zin.
V. Hoe kan hy verzekeren dat, hy geema Propheét was ,· ge- merkt hy. meer was ais Propheet.
A. De getuygenis van het. een en het ander is zeer waer- achtig Den H. Joannes en was geeneii Propheét gelyk de 'Joden zulkx veritonden : den tyd der Prophetien was voor- by. en Joannes en kwam niet gdvk in de vorige tyden om hun te beloven eenen toekomenden messias ; maer om hun^te leeren,dat hy rseds gekomen was, en om hun le- vendig aen-te-tooneu dien, welken aen hunne vaders duyf- terlyk en van zeer verre was aengewezen. Hierom zef^t den Zaligmaeker, dat hy meer was als Propheét, willende te kennen geve-j aen de Priefters en Lesraers der Wet , \ gene fy noch niet en wifteil, en hun zoo noodzakelyk was te weten. |
Wat antwordde Joannes aen de Joden , als fy hem nood" laekten te leggen \ wie hy was ; en niet wie hy niet was ?
A. Ik ben, zeyde Joannes, eenê itemme des roependen in de woeileyne : Bereyd den weg des Heere , gelyk den Pro- pheet Ifaias cap. 40 voorzeyt had. Derde getuygenis van Joannes nopens Jefiis Chriitus.
f^. IVat xeyde Joannes aen den Zaligmaeker dit 's ander" daegs tot hem kwam
.'. Joannes noemde hem het Lam Gods en den Zone Gods ; en 's ahderdaegs zynde met twee van fyne Difcipels , Andreas en eenen anderen, die men gelooft BartholomEeüs geweeli te zyn, ziende weêr den Zaligmaeker, die langs daer paiTeerde, zej^de hy, fprekende van Chriftus : Ziet het Lam Gods dat weg-neemt de zonden der wereld.
V. Wat deden Andreas 'en den anderen Difcipel van Joannes , hnorendè de lof-reden van Jefus door den mond van. hunnen. Mee/ter ?
A. Defe twee Difcipels verliéten den Î _ Joannes en volgden Jefus , die zig omkeerende hun vraégde, wat fy zochten : fy antworddeii hem : Rabbi X dat is te zeggen Meeiter ) waer woont gy? Komt, zeyde hy hmi,en ziet. Sy kwamen, en bleven by hem diën dag by de twee ne- ren , van de thiende uer tot het eyndé van den dag; dat is te zeggen, van vier ueren naer middag tót den avond. Den volgenden dag bragt Andreas fynen broeder Sur.oa tot Jefus : en defen Goddelyken Meiïïas hem aenziende met een gelaet het gene genoeg dede blyken, dat hy hsjn wou voorkomen door fyne geiiegentheyd , zeyde tor Si- mon ^ dat hy voortaen zoude genoemt worden Cephas^ dat is te zeggen Petrus. Aldus begon den Zaligmaeker zïg bekent te maeken en te verfchynen als Messias._ Defe twee gebroeders bleven geheel den dag by den Zaligmae- ker ; hier naer keerden fy weder tot hunne gewooonelylcè bezighevd der vilfcherye, komende van tyd" tot tyd tot den Zaligmaeker om hem te aenhooren. Eerile roepin»; der Difcipelen van CbriÃus. G 3 |
ocr page 81
5« rERBANDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
nu fytie Difcipelen waeren pvergevaeren, hadde ly vergeten brood tot hunnèn nooddruft mede te nemen ^
en Jefus zeyde tot hun dat ly zig moeften wagten van den deeflem der Pharifeën en Saduceën j waer'O]^
zy tot eikanderen feyden dat is ora dat wy vergeten hebben brood mede te nemen; maer Jefus dit bemer-
kende, verweet hun hunne klyn geloovigheyd , vraegende oft fy geene gedenken meer hadden van de vyf
brooden onder vyf duyfend menfchen, en van de korven met brokkelingen die'er waeren overgefchoten ;
ende van de zeven brooden onder vier duyzend menfchen : ten is niet van brood dat ik u fpreke ièyde
hy: waer uyt zy dan verftonden dät Jefus door ö zuerdeefiem des broods wilde te kennen geven de lee-
Tinge der Pharifeën en Saduceën , als Jefus nu gekomen was ontrent Caiferea Philippi, vroeg hy aen fyne,
Difcipelen : Wie feggen de menfchen, dat den Sone des menfchen is? Sy gaven voor antwoord: Sommige ,
dat hy Joannes den Dooper is: andere, dat hy Elias is : andere, Jeremias; ofte eenen van de Propheten
Jefus feyde tot hun; En gy lieden , wie fegt gy dat ik ben? Simon Petrus het woord aennemende, lèyde.
Gy zyt den Christus, den Sone van den levenden Godt. Jesus feyde hem hier op: Salig zyt gy Simon
Barjona ; want vleefch en bloed heeft u dit niet geopenbaert, ( dat is, geene menfchen, die van vleefchen
bloed gemaekt zyn) maer mynen Vader die in den Hemel is. Ik feg u ook, dat gy zyt Petrus( welkennaem
eene fceen-rots beteekent') en op die fteen-rots zal ik myne Kerke bouwen; en de poorten ( dat is , de macht
en krachten') der hellen en zullen haer niet veroveren. En ik zal u de ileutelen van 't Ryk des Hemels ge-
ven, en al wat gy zult binden op der aerden, zal ook gebonden zyn in den Hemel , en al wat gy ont-
binden zult op der aerden , zal ook ontbonden zyn in den Hemel. Dan gebood hy fyne Difcipelen, dat iy
aen niemand en foude feggen, dat hy Jefus den Chriftus was. ( Te weten, op dat de gene aen wie zy dit
ïju mogelyk zouden zeggen, daer naer door't lyden van Chrifcus ontrticht zynde, en aldus van't Geloof
|
y. Wat beteekenen die woorden : Rabbi, Meifias en Cephas A, Rabbi, komt voort van het woord Rahad^ vermeer- deren , vermenigvuldigen ; gelyk ook het woord Î<Ï ^ Meefter, Leeraer : het en beteekent niet, mynen iVIeefier , maer alleenelyk Meeiler, als blykt by Joannes i c. 38 i/, Sy worden geerne Meeiter genoemt van de menlchen. Matth 23 cap. 7
, een Hebreeiiwfch woord , voortskoraeiide van Mafchiach , in 't Grieks ChriÃos, in 't Latyn Unfius, betee- kent in onfe fpraek Den Zaligmaeker word ge- naemt Chrifius , dat is, gezalft; niet door eeue zienelyke ^al- vin|, gelyk de Priefte'rs en Koningen ; maer door cene onzienelyke, zalvinge, niet alleenelyk als Koning ofPriefter ; maer zynde het een en het ander te faeraen, als ook Pro- heét en Leeraer. Cephäs is een Syriaks woord , beteekenende Ãeen-roffi, «η het zelve is volgens het Grieks en Latyii p/tms te zeg- gen , zegt den H, Hieronymus : zeer wel is volgens Ter- tullianus Petrus Petra ^ fleen-rotfe , genoemt, om dat Chrif- tus gefchikt had iyn Kerk daer op te boiiwen. j^us Simon Petrus ? A. Simon , daer naer genoemt Petrus, was zoon van Jonas, die fomwylen Joannes genoemt word in het Evan- gehe. Hy was van Bethfaida, een ftedeken of dorp van Ga- iileën, ontrent het Méér van Genefareth, alwaer Philippus den Tetrark eene ihd gebouwt had , aen welke hy den liaem gaf van Julia Hy had eenen broeder , ouder als hy, Andreas genaemtfy oeffende zig beyde in de viiTcherye. Petrus woonde te Gapharnaum , eene ftad zeer befaemt in het Evaiigehe, gelegen ter pkctfe alwaer de Jordaen z\%. óiitmaekt in de Zee van Tiberias, zynde deze eygentlyk het Méér van Genefareth : Petrus had daer eene wooning; fynen broeder v/oonde daer by hem , als ook fyne fchoon- ïtioeder , van wie hy dit huys kon bekomen hebben door fyne vrouw. 33at Petrus den eerllen van de Apoftels ge- weeft is, die alles verlaetende Chriihis gevolgt heeft, zegt siet andere Vaders den H. Epiphanius door deze woor- den: Andreas heeil den eerfteii den Heerè ontmoet, aizoo |
Petrus jonger van jaeren was : maer daer naer als de ver- Zacking van alles is aengenomen , is het beginfel van Pe- trus gebeurt, en hy heeft fynen broeder voorgegaen. Dat hy ook den' eeriten de Godheyd in Chriitus herkent heeft , leert den Î Athanafms ; waerom hy voor Andreas vau Chriftus geftelt is.
J^. Was Petrus getrouwt?
ΠHet H. Schrift »eeft ons dit te kennen voor dat hy geroepen was van Chriftus, en zegt dit van hem alleen on- der de Apoftelen. Aen de vrouw van Petrus word "de kroon der Martelie toegeëygent by Clemens Alexandrinus en Eufebius.
V. Waer ging Chrifius, naer veriaeten te hebben de piaetà alwaer den ΠJoannes was ?
ΠHy begaf zig in Galileën, alwaer hy Philippus ont- moet hebbende , zeyde dat hy hem zoude volgen.
V. yan waer u'as Philippus _
Î. Hy was gebortig van Bethfaida in Galileën aen den kant va'n Genefareth , ftad van Andreas en Simon. Hy was volgens Eufebius getrouwt,en had νerfcheyde doch- ters alfwanneer hy v/ierd geroepen tot het Apoftel-ampt. Geroepen zynde van Chriftus , heeft hem aenftonds ge- volgt: en op den zeiven tyd, zegt den FI. Chryfoftomvis, is hy predikant voor andere geworden ; want ftrakx gezien hebbende Nathanaël , heeft hy getuygt gezien te hebben diën den welken de Propheten voorzeyt hadden te zullea komen, en hy heeft hem gemakkelyk tot Chriftus gebragt. Van diëii oogenbhk heeft hy de weerdigheyt van het Apof- telfchiip bekomen. Volgens het gevoelen van den H. Cle- mens van Alexandrien is hy den zeiven geweelt, die vraegde aen Chriftus, van te mogen gaen begraeven fynen vader, en aen wie Chriftus antwordde van aen de doode te lae- ten de zorg van den dooden te begraven, hem hier door te kennen gevende dat hy van dit getal niet meer was fe- dert dar hy hem had levendig gemaekt door de gratie van fyne roeping. Waerelyk dat die woorden van den Zalig- maeker gefprokeu zyii tot eenen der Apofielen , getuygt ook Tertuilianus; nochtans den naem van Philippus viö- |
ocr page 82
DES NiEÃJr TESTAMENT.
ef^valleftde ν niet arger en zonden worden.) Van dien tyd af begon Jefus aen 7^ne Difcipelen voor te hou-
deft van d'Quderlingen, ( Die Ouderlingen waeren de voornamfte Perfoomn onder de Joden, uyt de welks, be-
Ãond hunnen Raed van Staten die fy Sanhedrin noemden. ) van de Schrift-geleerde, en van de Opper-Priftersj
en dat hy ter dood geibragt foude worden , en ten derden dage verryfen. Petrus, Jefus ter zyden nemende;
begon hem te berifpen, en te feggen: Verre zV dit van u, Heére. Dat en zal u niet overkomen. Maer
Jeius, fig omkeerende, feyde tot Petrus: Gaet weg achter my gy tegenftryder, gy dient my tot ontftichting:
want. gy en fmaekt niet ïiet gene dat Goddelyk, maer dat menfchelyk is. Jefus zeyde dan voorder tot zyne
Difcipelen , zoo iemand my wilt naerkomen dat hy zig zelve verloochene ende zyn kruys opneme ende
my volge; want die zyn leven wilt behouden zal het zelve verliezen; doch die het om my verlieft die zal
het weder vinden : wat baet liet eenen menfch dathy den ganfchea wereld heeft gewonnen, wanneer hydea
alderkoftelykften Schat, zyne ziele, verloren heeft; want den Zone des menfche zal In de glorie zyns Va-
der komen met zyne Engelen, en dan zal hy ieder een beloonen naer zyne werken; voorwaer eenige vaii
die hier met my ilaen , zullen de dood niet fmaeken voor dat zy den Zone des menfche zullen zien in
gaen tot hetRyk der Hemelen. Zes dagen daer naer nam Jefus met zig Petrus, en Jacobus, en Joannes zy-
nen Broeder, en hy leydde hun ter zyden alleen op eenen zeer hoogen Berg. Hy veranderde aldaer voor hun
van gedaente. Syn aengefigt blonk als .de Sonne, en zyne kleedren wierden wit als fneeuw. En fiet, hun
verfchenen Moyfes en Elias,met hem fprekende. Petrus het woord aennemende , feyde tot Jefus; Heerewy
zyn hier wel; indien 't u belieft, laet ons hier dry tenten maeken '( van loof ofte van takken der boomen f.
ofte vm eenià ander gewas ) eene voor u, eene voor Mpyles, en eene voor Elias. Terwyl hy noch iprak,
quam'er eene verlichte wölke hun overlommeren; en daer quam een item uyt de wölke, die feyde; Dit i$
|
den wy nergens by den Evangelià uytgedrukt by die ge- leg entheyd, en men is verwondert, waerom dei/lL Joan- nes de roeping van dezen Apoltel befchryvende, die zaek aoude hebben achtergelaeten.
y. Wat dedé Philippus i'i het gevolg van Chriflus ? A. Nauwelykx zag Philippus zig aengeaomen tot eenen Difcipel van de waerheyd, of aenitonds wou hy daer van den verkondiger zyn; hy ging veerdiglyk Nathanaël vin- den en raaekten hem deelachtig van de verlichtingen die hem kwaemen te beftraelen : want hy verklaerde aen hem, dat hy der Messias gevonden had, en dat hy genoemt wierd Jesus , geboren te Nazareth , en zoon van Jofeph , die waerlchynelyk nu al overleden was federt het begin der Zending van den Zaligraaeker: echter de Evangelifche Hiftorie raaekt geen het minite gewag van Jofeph gcdue- rende de geheele Predikatie van Chriftus.
f^. }Â¥at aiitwordde Nathaiiaiil op d& woorden van Philippus ? Î. Hoe zeyde Nathanaël, kan'er iet goeds komen van Kazareth : en is het niet te Bethldism dat den Messias moet geboren worden ?
y. tVat redsii bragt Philippus in , tc-gen dit opwerpfel van J^athanaël ?
yl. Philippus antwordde niet anders , als : Komt ea ziet; en bragt hem tot Chriftus. Nathanaël verdiende door fyne lieerftigheyd ,â geprefen te worden door den monde zelfs van eenen Godt menfch die kent het binnenfte der herten, en die niemand vlyd door ydelen lof. Zoo haeft^ Chriftus Kathanaël zag aenkomen , zeyde hj^ van hem : Ziet daer eenen waeren Ifraêliet, in wie geen bedrog en is ; dat is, zonder gevynftheyd, zonder dobbelheyd; met een woord, «enen waeren zoon van Jacob.
IV,it yraegde Nuthanaél naer d&it lof-reden , die hy niet verwachtte ?
A. Hy vraegde aen den Zaligmaeker ofhy hem kendde.? en Chriftus antwordde : Ik heb u gezien eer dat Philip-, pus u vaa iiiy fprak; als gy gezeten waert onder den vy- gen-boam, en op niéts minder dacht als ora mynen difci- pel te wordea. |
V. Wat peyfde Nathanaël op de\e woorden van Chriflus ?
A. Nathanaël kreeg een groot denkbeeld van den Za- ligraaeker ; hy herkende , dat hy meer als menfch was ; en dat om alles te zien,hy noddzaekelyk over-al inoeft we- fen Hy verklaerde zig hièr-over , zeggende met eerbiedig- heyd : Meefter, gy zyt den Zone Gods·; gy zyt den Koning van Ifraël- â
7'^. fan wat verdienfien was de\& oprechte helydenis des ge-, loofs van Nathanaël ? '
ΠSy behae^de zoodaeniglyk aen den VerloiTer , dat hy hem beloofde grbotere dingen te zullen laeten zien. Gy gelooft, zeyde Jefus, om dat ik· u gezien heb onder den vygen-boom , ahvaer gy meynde wel verborgen, te zyn ; het gene gy in't vervolg zien zult, zal vry meerder zyn; ik zegge u waerelyk, gy zult den Hemel geopent zien, en de Engelen Gods op - en - af - klimmen boven den Zone des menfche. Men viml zwaerigheyd om te vinden in het Evangelie de voltrekking van deze belofte. Chriftus beloof- de niec alleen aen Nathanaël, maer ook aen de andere , dat fy dry dingen zouden zien: i. den Hemel open : 2. de Engelen : 3. hunnen dienft aen hem, opgaende ën aederkomende. Wanneer dit gefchied is , en weten wy niet ; het kan gebeurt zyn en niet befchreveii ; want, veel dingen zyn van de Evangeliften achtergelaeten. In de He- melvaert van Chriftus lezen wy nietdat fyne Difcipels den Hemel open zagen : twee Engelen ftonden by hem : doch fy kwamen niet beneden op Chriftus,maer wel, naer fyne opvaeriiig, by de Apoftelen. In het laefte Oordeel zal dit klaerelyk gefchieden : want dan zal men den He- mel zien als open , en Chriftus daer uyt komen met alle fyne Engelen en Heyligen ; de Engelen zullen nederko- men om de lighaemen der doode te vergaederen, en tot Chriftus wederom opklimmen. Maer om dat hier ftaet eerit van het opklimmen, en d^er naer vaii het nederkomen op den Zone des menfche, gclyk ook in de Leerder van Jacob ; zoo fchynt het meer, in liet leven van Chriftxis ge- fchied te zyn, in verfcheyde vifioenen, daer fy gezieu hebben de Engelen tot Chriftus koaienj om keia |
Ã
ocr page 83
P'ERHANDELINGE rASf DE GESCHIEDENISSEN'
fdiynen beminden Sone , op wien ik myn welbehaegen geftelt hebbe ; luyftert naer hern. De Difcfpelen, dü
hoorende, vielea op hun aengefigt, en waeren zeer bevréeft, Maer Jefiis by komende raekte hnn aen, ea
zeyde : Staet op, en vreeft niet. Himne oogen dan opheitende, zagen zy niemand als Jefus alleen. Wanneer-
ie van den Berg naer beneden quamen, gaf Jefus hun dit gebod ; Spreekt aen niemand van't gene gy gefiea
liebt, tot dat den Sone des menfchen van de dood zal verreien zyn. Jefus met zyne dry Appftelen vandea
Berg Thabor by d'andere Difcipelen, en by het volk gekomen zynde, quam'er fekeren menfch tot hem ,
die voor hem op zyne kniën nedervallende, feyde : Heere ontfermt u over m^nenSone, die de maen-ilektts
teeft , en fwaere pynen lyd; want hy valt dikwils in't vuer, en in 't water. Ik heb hem tot uwe Difcipels
gebracht; maer zy en hebben hem niet können geneièn Jefus gaf voor antwoord , en ièyde: O ongeloovigen
verkeert geflacht, hoe lange zal ilcu noch verdraegen ! Brengt hem hier by my. Jefus ging den boofen geeft
Î,Ïο ftraifelyk aen, dat hy van hem vertrok: en den Jongeling wierd gefond op den felven oogénblik. Dan
qliamen de Difcipels in't heymelyk by Jefus, en feydcn : Waerora en hebben wy hem niet können uytjae-
â¢gen ? Hy feyde tot hun: Om uwe ongeloovigheyt. AVant ik leg u voorwaerr. By aldien gy een geloof had
gelyk een moftaért-zaed , ( dat is, een geloof het welk ootmoedig en kloek is: 't moiiaert-zaed is kleyn en
krachtig ) gy zoud aen dien Berg zeggen: Gaet van hier derwaerts, en hy foiide henen gaen, en niets ter
weireld zouden u onmogelyk zyn. Maer dit flach ( van boole geeften ) word niet uytgedreven als door
"bidden en vaften. Jefus ging van daêr voorts naer Capharnaüm, alwaer degene, die den hoofli-penning
'ontfangen , by Petrus quamen en vraegden : Betaelt uwen Meefter den hoofd-penning niet? Jae hy ,· zeyde
Petrus. En als hy in huys gekomen was, voorquam hem Jefus, zeggende: Wat dunkt u Simon, de Konin-
gen der aerde van wie ontfangen fy tol ofte fchattingen, van hunne kinderen , ofte van vremde? Petrus
|
\ ·
gelyk fy in de woefieyne hem gedient hebben : imners daer
is niet'aen te twytielen, of de Engelen zyn dikwils tot den Zaligmueker gekomen ; aengezien vfj van vele Heyligeii lezen, dat fy van de Engelen dikmaéls zyn bezocht ge- weeft. Den H. Stephanus zag den Hemel open : het zelve konden ook de Apoiteieii zien, tot meerder volilaudighêyd in het geloof
f^. Ward Natlianaél verkoren tot Apojlel?
Het Evangelie, en meld dat niet; en gemerkt hy ee- nen geleerden man was, zegt den IL Aiigullinus, wou Chiiftus hem tot het Apoftel-ampt niet gebruyken , om ciiie hóoveeidigheyd te overtuygen , en'te toonen in de bèkeering der wereld de kracht van het H. Evangelie ; al- hoewel ChriPius in 't vervolg Paulus t^^t Apoftel verkoos tegen fyne gewoonte in den keus van de andere Apafte- : len. Voorders wy laeten dit aen Gods oordeel, waerom den Heere dien man, welken hem zoo loftelyk beleden had , niet geroepen heeft tot het Apoltel-ampt , het welk niet gegeven word om de verdienften : hy heeft een groot weldaed genoeg ontfangen met te zyn onder het getal van ciie Chriiius hebben beleden , en met te ontfiingen den eeu- wigen loun fyuer belydenis.
y·. Wat legt men van dcjen NathanaU ? Î. De eene zeggen hem den zelven te zyn met den II Simon of eeriigen anderen Apoftel , en veornaemeatlyk den H. Eartholomacus ; andere zeggen,.dat hy diê'n was die Cleophas verzelde nae Emmaus op den weg der Ver-' Tyiienis ; andere dat hy was by Petrus en eenige andere Apolteis, als fy gingen viffchen in de Zee van ,Galileën, wynige dagen naer de Venyfiènis, als fy aten met Jeius. Ondertuifchen wy hebben aenitonds gezeyt , dat hy gee- nen Apoftel geweeft is volgens het gemeyn gevoelen, het welk ook hier uyt beveftigt word, dat ia het Nieuw Tef- tament vier-mael geftelt word den lyft der Apoftelen, by Matthteus lo cap , by Marcus 3 cap., by Lucas 6 cap,, in de Werken der Apo/i. ,i cap., en nie vers is'er memie .gemaekt van Nathanaël; waer't dat by twee naemen ge- ⢠hacV hadde, dit zoudeii de Evangeliitcil uytgeleyt hebben, gelyk fy gcdaen hebben ten opzichte van Thomas en Mat- thaïiis; voornaementlyk Joannes, die den iaeiten gefchre- ven , en fyne roeping verhack heeft. ° |
f. tVat â dede J&'us noch ia Gaiileën ytiaer dat hy verlaet^ had den oever der Jordaen ? *
ΠDry tlagen naer den roep van Philippus en Natha- naël , Jefus verzelt door Philippus en de andere Difcipeli kwam te Cana, alwaer hy fyn eerfte IMirakel dede, veran- derde het water in wyn op eene Bruyloft die daer gebeurde, Cana is een klyae ftad van Galileën langs den kant vaii Phenicien. De Moeder van Jefus was genood op deze Bruy- loft met hem en fyn gevolg, het gene alfdau noch maer beftond uyt vier of vyf perfoonen y Wie gaf oorinek tot dit Mirakel ? A. De alderheyligfte Maeghet , van wie de Schriftuer tuflchen het verloop van meer als twintig jaeres geen ge- wag maekt, en die alfdan weduwe was ; fy ziende, dat den wyn ontbrak op deze 33ruyloft, was daer over bekom- mert , en zeyde tot haeren Zoon : Sy hebben geenen wyn. V Wat antwordde Chrijius aen fyne Moeder ?
Den Zaligmaeker antwordde, hacr zoo het fdiynt, op eene ftuere wyfe ; Vrouwe wat is'er tuifclieiï my en u myne uere is noch .niet gekomen.
'a. Alhoewel de Alderheyligfte Maeghet was de Moeder Gods , zoo en was fy nochtans niet dé Moeder van de Godheyd, door de welke haeren Zoon kon doen het Mi- rakel 't gene fy verzocht Daer-en-boven wilde hy doen zien, dai hy «iets gcdaen heeft als op den tyd da«r-toc vaft-geftelt door fynen Vader, welken tyd hy noemt fyne uere , en dat hy daer in niemands wil gevolgt heeft': al- dus zeggende tot fyne Moeder, dat fyne. uere noch niet gekomra was, zoo "was deze uere den tyd , alfwanneer de genoode gewaer wierden dat'er wyn ontbroken had
f '. En ontroerde de\e Joort van benfping niet eenigfints da H, Maeg'tet?
Î Neen; en fy en verloor niet het minfte van het be- trouwen op den perfoon en de goedheyd van haeren Zoon : hierom zeyde fy aen de ddeaaers van te doen al. het gsne |
ocr page 84
^ DES NtEUTP^ TESTAMENT. â
antwoordde: Vaii vremde. Jefus feyde hem : Zoo zyn de kinderen dan vry ? ( en vervolgens. Ik noch veel meer i
dié äm Sone vüh den opperfleti Koning ben ) maer om hun niet te ontftichten- gaet naer de Zee, en werpt"
uwen Iiaek uyt, en den eerften Vifch, die'er aen komt, trekt hem op: en zynen mond open gedaen heb-,
bende, zult gy daer eenen dobbelen hoofd-penning in vinden, ( dat is %o.fiuyvers ) langt hem uyt , ea-
geeft hun dien voor my en voor U.
U TT HET XniL, XIX. Î Î XX. HOOFD-STU Î.
An kwaemen de Difdpelen tot Jefus ende vroegen hem , wie den meeften was in hetRyk der Hemelen?
En een kieyn kind tot hem geroepen hebbende, feyde hy: Voorwaer: ik feg het ten zy dat gy u bekeert
en gelyk word aen kleyne kinderen, gy en zult in het Ryk des Hemels geenfmts komen. Daerom, al die
zy zelven zal vernederen , gelyk dat kleyn kind, zal den meeften zyn in het Ryk des Hemels; en die zoo
een kleyn kind ontfangt in mynen Naem , ontfangt my : Doch die eenen van dele kleyne, die in my geloo-
ven, ontfticht zal hebben, feyde Chriftus noch voorder , het waer hem beter, dat hy meteenen meulen-·
fteen om den hals gebonden geworpen wierd in de Zee. Wee aen de weireld wegens verargeniiTen ! Het
ïs onmógelyk, dat'er geen verargenifleen kome; maer wee aen den genen, door wien-fe komt. Indien dan »
zegt den Saligmaeker tot zyne Difcipelen ofte uwe hand, ofte uwen voet,ofte uwe oogen u tot ontfticl>
tinge dient, kapt die liever af, ofte rukt-iè uyt en werpt-fe weg,-als dat gy om d'ontftichtinge geworpen
foüde worden in het eeuwig vuer : Ziet dan toe dat gy niemand van deze klyne veracht, want ik zeg het
11 dat hunne Engelen altyd aenfchouwen het aenfchyn van mynen Vader, die in den Hemel is; want den
|
Jefus hun zoude gebieden Hier kan men aenmerken , niet alleenelyk de uytiiekende hefde van de Moeder Gods tot haeren naellen, maer ook haere zachtmoedigheyd, voor- zichtigheyd, geloof, betrouwen en ftandvaitigheyd met eene ©üvergelykelyke edelmoediglieyd. -f^. tFat lejiie Chrijius lot de dteiiaers ?
A. Hy gebood hun te vullen met water zes fteene kruy- ken die daer ilonden tot de reyning- volgens het gebruyk der .Toden ; waer van elke hield twee ot' dry raaeten, by de Grieken genacmt Marita ^ komende over-eeii niet die maeten by de Hebreeuwen genaemt Cadus. Volgens het ge- voelen van fommigfi hield deze foort van maete ontrent siJ of 30 pinten Paryffche maet ; aldus de zes kruyken of vaten zouden te famen bevatten een en een halve ame â¬B meer. Het woord HjdrJa in het Evangelie, alwaer ge- fproken word van de kruyke der iiamaritaenfche vrouw, teteekent een aerden vat liet gene men aen de hand droeg , zoodaenig gelyk men gewoonelyk verbeéld in de ischilde- ryen ; maer deze waeren veel grootere vaten van groote iiytgehouwe lieenen , gelyk aen onfe kuypen ; behalven dat cie zelve tot een geheel ander gebruyk zyn onder ons. DexJoaen plegen in hunne maeltyden veel yvater te heb- ten , om hun en hunne kroefen en potten dikwils te wal- fcheu en te ipoelen tegen alle onzuyverheyd die nun zoude mogen aen tafel overgekomen zyn, daer den l^vangelift Marcus van fchryft ia \ 7 cap. Deze kruyken waeren bo- ven wyd, op dat men daer uyt fcheppen mögt, zoo ge- zeyt word in 't Evangelie. Diergelyke vaten worden ge- toont in den Trezoor van eenige Kerken, die men meynt te zyn van die, welke gebruykt iyn in deze Briiyloft, zynde uytgehouweii in vaftea marmer , zeer groot en zwaer; zoo dat andere , die elders getoont worden en handdraegelyk *yn , voor de rechte niet gehouden worden
^. Wat kwam'er van dit water? |
Naer daer van geput te hebben , gebood Chriffus aen de dienaers van het zelve te draegen tot den Hof- jiieefter j die het geproeft hebbende, zonder te weten wat'er voorgevallen was , 't zelve verandert vond in wyn , veel beteren als den eerfien die men had opgedient. Chriftus· toont als Godt, dat alle Gods werken volmaekt zyn ; en om te leeren hoe mildelyk men de arme moet byiiaen > befchikt hy overvloediglyk den wyn, genoeg zynde voor dry of voor zeven dagen, op welke de bruyloft kon ge-", houden worden. De Leeraers brengen ook dit Mirakel by, om te bewyfen het Myfterie van 't H Sacrament des Au- taers. Den'II. Cyrillus Patriarch van Jerufalem, fchreef iu het jaer van Chriiius 348 van het zelve aldus : Chriftus heeft eertyds 't water verandert in wyn, welken met het bloed een nae-maegfchap heeft, en word daer in lichtelyk verandert; ende en zullen wy hem niet weerdig kennen, diën men gelooft dat hy den wyn in fyn Bloed veran- dert.? Als hyter Bruylolt: kwam, heeft hy dit Mirakel ge- daen ; ende en zullen wy niet dies-te-meer vaftelyk g:e- looven,dathy ons fjai Lighaem en Bloed gegeven heeft, op dat wy het onder de gedaente van brood en wyn nutten? Ziet, wat men van over isoafaeren in de Kerk geloofde van de Traiifubflantiatie dat is^ van de verandering- van brood en wyn in het Lighaem en Eloed van Chriiius! dit had hy ons in iyn leven dikmaels beloófi; hy koude het doen ; dus heeft hy het gedaen.
/Î fFie waeren de Dlfdpels die Chrifius veridden op deit Bruyloft ?
A. De HH. Petrus, Andreas, Philippus en Nathanaël; en miilchieiide HH. Mathias, Jofeph Barfabas, en de an- dere die hem altyd hadden vergefelichapt federt fyndoopfel, welk gebeurt was ontrent twee maenden voor deze Bruy- loft , volgens dat dit wel over-een-komt met de Lvange- lifche Hiiiorie , aengezien Chriftus gedaen hebbende dit Mirakel, naer eenige dagen te Capharnaum gebleven te hebben, van daer ging nae Jerufalem om den Paelfchea te vieren.
V. ^''an. wie was d&^e "Bruylnft ?
A. Waerfchynelyk van eenig gering maegfchap van de H- Maeghet. Wy noemen den Bruydegom niet, om dat wy hem niet en kennen, nochte uyt de Schriftuer, noch;c uyt de Oude Vaders, Het is eeae. ^iiliu»· van l^icepliorus > |
ocr page 85
rERHANDlÃLINGB ÎÎÎ DB GE S CHIE D ENISSElf
Zone des menfchen is gekomen om zalig te maeken het gene verloren was: als iemand liondert fqhaepeiï
heeft, en dateer een van die verforen is, laet hy de andere niet weyden en gaet hy het verloren fchaepniet
zoeken ? het welk hy gevonden hebbende , maekc daer meer vreugden over, als over de andere negen en
negentig: daerom als uwen broeder tegen u zondigt, beriipt hem in 't hymelyk; indien hy naer u hoort
zoo hebt gy uwen broeder gewonnen, en luyilert hy naer u niet zoo gaet getwee ofte gedryen op dat het
voor meerdere beveiligt worde, en zoo hy naer deze nochte naer de kerke niet hoort, zoo houd hem als
eenen heyden ende publicaen; al wat gy hier op de aerde zult gebonden hebben, zal ook gebonden zyn
in den Hemel ; en al wat gy 'er zult ontbinden , zal ook ontbonden zyn in den Hemel: dan zeyde Petrus:
Heere hoe menigmael zal ik het aen mynen broeder vergeven als hy'tegen my zondigt? tot zeven maeltoe?
waer op Jefus zeyde: tot feventig werf zeven mael ( dat is zoo dikwils alshy tegen hem zondigt ) dan ftelde
Jeiiis de Parabel voor van den grooten fchuldenaer, die thien duyfent Talenten , dat is, eene overgroote
fomme, fchuldig was aen zynen Heer, 't welk hsm alles uyt medelyden en uyt enkel genaede van zynen
goeden Meefter wierd quytgefcholden. Doch dezen knecht had eenen mede-knecht, die hem hondert ,dena-
liiTen, dat is, ontrent dertig gulden, fchuldig was. Defen greep hy vaft, en fchoon hy al fmeekte, dede
hy hem fonder genaede in de gevangeniflè fmyten, tot dat hy alles betaelen foude. Over deze r eedheyd
wierd den Heer ten uyterften vertoornt. Gy boofsn knecht, zeyde hy, ik hadde u alle die fchuld quyt-
gefcholden·, om den wille van uw.fmeeken, moeft gy dan ook geen, medêlyden hebben met uwen mede-
knecht, gelyk als,ik medelyden met vi gehad hebbe? Dus gaf hy hem over aen de beulen tot dat hy de
gantfche fchuld betaelen ibude. Hier by voegt Chriftus deze vervaerelyke woorden: Aldus , zegt hy, zal
iTiynen Hemelfchen Yader u ook handelen, is't dat gy elk uwen Broeder niet en vergeeft uyt uwe herten.
|
dat cTen zeiven geweeft is Simon Cauanaeus, by-genaerat Zelotcs. Men neemt geenimts aen, dat het den H. Joannes Apoftel geWeeiï is, gelyk zegt den oiibelceiiden Schry ver die fyn Evangelie heeft gefchreveri op den naem van Au- gufliiïus : daer tegen is het gemeyn gevoelen der Oude Va- ders, en voornaemeutlyk van den H. Hieronymus, die volrtandiglyk beveftigt, dat den H. Joannes ongetrouwt, en maegd gebleven is volgens de getuygeiiis des kerkelyke Hiftorieuyt de welke Jovinianus niets heeft können by- brengen om te beftryden den maegdora van defen H. Apof- tel ; van welken ftäet hy zoo grooten vyand was. Dat den Bruydegom van Cana Galileën van geringen iiaet was, doet ons giifen de ontbreking van den wyn : andere doet hier aen twyffelen den Hoi-meefter met de dienaeren. Wan- neer onfen Heere deze Bruyloft-feeft met fyne tegenwor- digheyd vereert heeir,zoo heeft hy volgens het gevoelen â v&n verfcheyde HH. Vaders , het Sacrament des Houvyelykx ingeftelt : ten minften heeft hy het houwelyk alfdan goed- ' gekeurt om te doemen die ketters de welke dien Staet hebben gelaftert; en hy heeft het contraft des houwelykx, zynde van den beginne in het Piiradys ingeiielt, verheven tot de weerdigheyt van Sacrament, wanneer hy den eerften onfchydelykenband heeft vaft-gemaekt, by Matth, cap. 19..
f^. Wae.r begaf {ig Chrifiiis naer dezi Brujlofc ?
A. Van Cana trok hy door Mazarsth en ging met fyne I.Ioeder,fyne Vrienden én Difcipels nae Capharnaum, ïtad in de Provincie van Galileën, alwaer hy weynigen tyd bleef, om dat 'de Feell van Paeilchen^ nae-by was : hy giiig nae Jerufalem om aldaer die plechtigheyd by-te-woonen, alwaer hy veeriVlirakels dede, en blyken pf van fyn ge- zag , jaegende voor de eerfte-mael uyt den Tempel de hey- li!>fch£iiders van den zeiven , huii zeggende i Neemt deze dingen van hier , en wüt mynS Vaders Huys niet maeken een Huys van koopmanfchap. Eerlten Padfchen vau Je- fus Chriilus.
y. Wat. leydeii de Difcipels van de^e daed? |
A. Dit maekte hun indachtig de woorden van het H. Scbrifc 'm den 63 FÃim. ; Den ievcr van uw huys heeft my verllonden ; maer ziükx ontzette en verbitterde de Jo- den , die hem een Mirakel vraegden tot bewyzing van het recht het gene hy hadde om alzoo te handelen.
Gaf Chrijius hun een ieekcn
A, Neen ; maer hy zeyde hun alleenelyk: Werpt-af dezen Tempel, en binnen dry dageii zal ik hem weder oprech- ten. Sy vèrftonden dit van den Tempel alwaer hy de han- deldryvcrs hadde uytgejaegfc ; en hierom antwordden'fy hem : Op zes-èn-veértig jaeren is dezen Tempel gebouwt; en zult gy diën binnen dry dagen oprechten 7 Maer Jefus fprak van den Tempel fyns Lighaems die vernietigt moeft worden door de dood en verryfen ten derden dage.
V. Welke, opbouwing des Tem.pels hadden d& Joden hier f« voor ?
A.^llet en kon niet zyn de opbouwing van den Tempel door Salomon, welke maer zeven jaeren en een half ge- duert heeft, nochte de heropbouwing van deii zelven door Zorobabel; niet tegenftaeade de Joden- van dezen tyd zulkx noch hedendaegs verftaen van dezen tweeden Tempel, ge- lyk noch verfcheyde andere Schryvers, zeggenda, dat deze herftelhng begonft wierd in 't eerite jaer van Cyrus tot in \ zefde van Darius, welken tyd fy rekenen op 46 jaeren, daer onder begrepen dc jaeren g'eduerende de welke dit werk. is onderbroken geweeft : v/aer in fy zig mifgilTchen , ge- merkt het verloop vau tyd federt hec eente jaer van Cyrus tot dan, nieten is als van 15 jaeren, volgens Cornelius k. Lapide. Het moet dan verltaen worden van de iacfte her- bouwing door Herodes den Afcaloniet, die, om zig toe-te- eygenen den naem van Melfias , den Tempel begon te her- bouwen in 't Juhaenfch jaer 26, en dan dit werk wierd vol- trokken het vyfthiende van Tiberius; dat is, het jaer 73 van't Juliaenfch Tydpunt; waer uyt volgen de 46 jaeren. naer de welke dezen 'l'empel is voltrokken, ontrent \ eerfte jaer der Predikatiën van Jefus Chriftus, daer Flavius Jo- fephus van fpreekt. Het was ook by deze gelegentheyd » dat den Zaiigmaeker onderrichte Nicodemus den Pharifée » eenen der voornaemlie ouder de Jodea»diehera 's nachti kwam vinden.
Jefu5 |
ocr page 86
D Î S Î lEà ÎΤ Ï Ã ST Î ME Î Ï. 5Τ
Jefus vertrok dan uyt Galileën naer de grenzen van Judeën Over de Jordane; de Pharifeën kwamen al-
daar tot hem, vraegende ; oft het geoorloft was aen eenen man zyne vrouwe te veriaeten, om wat oorzaefc
het mogte wezen ? maer Jefus vroeg hun, oft zy niet hadden gelezen; dat den fchepper van alle dingen den
menfch in den beginne had man en vrouw gefchaepeh ? en dat'er gezeyd is hier om zal den menfch Vader
ende Moeder veriaeten en zyne vrouwe aenhangen, en zy zullen twee in een lichaem zyn ( Gen. c. 2 f.
34. ) diesvolgens zyn zy maer een lichaem meer, ende geenfins twee ; dat dan door de menfchen niet
worde gefcheyden het gene Godt heeft verfaemelt: maerzy zeyden wederom; waerom gebood Moyfesdan,
in het veriaeten van fyne vrouw, «enen fchey-brief te geven ? Jefus zeyde: dit is η van Moyfes toe-gelae-
ten om uwe verfteentheyd; maer van den beginne en is het zoo niet geweeft; daerom die van zyne vrou-
we fcheyd, behalven om overfpel, en met eene andere trouwt ; die doet overfpel, als ook diën ; die de
verlaetene vrouwe ten houwelyk neemt. Dan zeyden de Difcipelen , hier over verbaeft zynde, tot Jefus :
Indien de zaeke van den man met de Vrouw aldus gelegen is, zoo en is 't niet geraedig te trouwen : maer
Chriftus willende toonen dat den ftaet van zuyverheyd een groote zaeke was, en een gaeve van Godt, gaf
hun voor antwoord: Een ieder en vat dit niet; maer die alleen, aen wie het vergunt is. Want daer zyn'er
onbekwaem tot liet houwelyk, die aldus geboren zyn; andere zyn't naderhand door de menfchen gewor-
den; en daer zyn'er die zig zeiven onhoubaer gemaekt hebben, ( te weten door belofte, ofte door voor-
nemen van in zuyverheyd te leven) om hetRyk des Hemels. Die het vatten kan, die vat het. Dan bracht
men kleyne kinderen tot hem, op dat hy de handen op hun leggen, en bidden Ibude; maer de Difcipelen
Ipraeken hun kwalyk toe. Doch Jefus zeyde: Laet de kleyne kinderen tot my komen, nochte en belet-iè
niet, want voer dufdaenige is het Ryk des Hemels. Als nu Jefus zig op den weg begaf, kwam zekeren
|
J^. JVat reyde den Zaügmaekir aen Nicodemus 7
Î. Hy leerde hem de noodzaekelykheyd van het Doop- â fel om te komen iii het Ryk der jflemelen ; hy ontdekte hem dat groot Myfterie van ons geloof, dat'er niemand is opgevaeren ten Hemel, dan clie van den Hemel neder- gedaelt is, den Zone nes menfch; dat het kopere ferpent verheven door Moyfes in de woeiteyne ( op/dat alle die gebêten waeren door de vuerige ferpenten, houden gene- zen worden door het zelve te aenfchouvven ) niet en was als het afbeéldfel van dien die moeil verheven worden op een Kruys, om van de eeuwige dood te verloffen alle die in hem zullen gelooven; dat hy niet gekomen was om de v/ereld te veroórdeelen , maer oni\se te verloiïen : dat zoo- daenig geweeft is da liefde van Godt tot de menfchen , dat hyfynen eenigen Zone heeft gegeven tot humie zaligheyd; maer dat deze liefde zou zyn de rechtveerdige veroór- deeling van die de welke verre van te gelooven in defen Zoon en te willen ontfangen dit licht het welk tm hunne verlichting is nedergedaelt, liever in de duyfterniffen bly- ven fteken , en hunne werken niet durven ten toon ftel- len in den glans der waerheyd, om dat fy niet willen over- tuygt worden, dat hunne daeden daer ly voor ingenomen zyn , ftrafvveerdig zyn. Jefus dede noch verfcheyde iVïira- kels te Jeruialem, en vele hebben in fynen naem gelooft; maer hy en betrouwde zig niet aen alle die door fyne Mi- rakels tot hem getrokken wierden.
y. Waer ging den. Zaligmaekir ^ JeruÃdem yerlaeten hib- hende ?
A. Hy begaf zig van daer nae het land daer rond-om liggende ; dat is , de land-ftreék van Judeën, alwaer hy eenigen tyd verbleéf : hy gaf daer het Doopfel ; en in \ vervolg word'er gezeyt, dat hy niet en doopte, maer fyne Diicipels : aldus is'er groote waerfchynelykheyd, dat iiaer voor eerft gedoopt te hebben fyne Difcipels door zig zelf , hy zig federt te vreden hield met de andere te doopen door hunne bediening; om ons te leeren, dat fyii Doopfel kou gegeven worden door andere, in x\e welke Chriiius, als dei] esrrtcn Auteur krachtigiyk werkt, en om alzoo te //. Dcd. |
toonen het verfchil tuiTchen het doopfel dat Joannes al- leen gaf, 't gene tydelyk was en alleenelyk een bereyding tot het altyd-diierende van Chriiius. Dat den Zaligmae- ker eerft zelf in perfoon fyne Apoftelen gedoopt heeft , geven eenige Vaders te kennen ; nochtans Evodius Bif- Ichop van Antiochien , zoo hem Nicephorus aenhaelt , en Clemens Alexandr., geciteert by Sophronius , fchry- ven., dat Chriiius alleenelyk Petrus gedoopt heeft; voort? Petrus Andreas , en de twee zonen van Zebedeus ; ea defe de andere Apoftelen. Zoo en doopte dan Chriftus door zig-zelven het volk niet; maer fyne Difcipelen ga- ven het_ nieuw Doopfel van Chriftus, vun hem ingeftelt tot vergiffenis der zonden. Hier iiyt volgt de leering van de meelte HH. Vaders, die men nu als zeker houd , dat het Doopfel, het welk Chriftus gaf door de handen der Apoftelen , was een waerachtig Sacrament, door hef welk wy verkrygen vergiffenis der zonden en kinderen Gods worden ; hoewel eenige Oude gemeynt hebben , dat het Doopfel dit uytwerklH alleenelyk gehad heeft naer de dood van Chriftus, als of dele voorzien zynde , niet genoegzaera was geweeft om met fyne verdienften te veroorzaeken de vergilienis der zonden.
y. Doopte den Î Joannes alfdan ook noch ?
A. Joannes volherde noch in fyn doopfel te bedienen, op eene plaets genaemt Bethania ( volgens de Vulgata of gemeyne Latynfche Overzetting ) aen den overkant der Jordaen. Deze plaets is verfchillende van dat Bethanm on- trent^ Jerufalem, woon-plaets van Lazarus, aen dezen kant der Jordaen, maer niet in de wildernis. Origenes en den H. Chryfoftomus, willen, dat men in den Text leeft Be- thabara in plaets Van Bethania, om dat men het eerfte vind in eenige Griekfche Exemplairen; nochtans gelyk de Fulgata itelt Bethania^ zoö hebben ook alle de gedrukte Eybeis, en meeft alle de Hand-ichriften ; waer mede over-, een komen zeer veie Griekfche Exemplairen : ook hou- den liethania ftaende de Syrifche , Arabifche , en andere Overzettingen. Om die verfcheyde léfing te doen over-een- komen , zeggen fomraige , dat die plaets aiwaer Joannes
Î |
ocr page 87
53 rERHANDELINGE ÎÎÎ BE OESCIÃIEDENISSEN
Jongeling tot hem, die hem zeyde .· Goeden Meefter, wat goeds moet ik doen, om het eeuwig leven te 'beke-
men ? Jefus gaf hem voor antwoord: Wilt gy tot het leven komen , onderhoud de Geboden. Doch alibo
hy zeyde, dat hy die onderhouden had van zyne Jonkheyd af, en voorder vroeg, wat dat hem noch ont-
brak, gaf hem den Zjiligmaeker deze antwoord: WiJt gy volmaekt zyn,gaet en verkoopt al wat gy hebt,
en geeft het den armen, en gy zult eenen fchat in den Hemel hebben , en komt m.y dan volgen. Den Jon-
geling deze woorden hoorende, ging droevig henen ; want hy befat veel goederen. Dan zeyde Jefus tot
fyne Difcipelen : Ik zeg het u voorwaer ,dat het den ryken zwaer zal vallen te komen in 't Ryk des'Hemels.
Ik zeg het u w^ederom: Eenen kemel zal lichter door de ooge' van eene naelde gaen , als eenen ryken komen
in het Ryk des Hemels. De Difcipelen deze dingen hoorende, wierden zeer verflagen, en zeyden : Wie
kan'er dan zalig worden ! Dit is onmogelyk by de Menfchen, zeyde den Zaligmaeker; maer alles is mo-
gelyk· by Godt. 'Dan zeyde Petrus: Heere wy hebben alles veriaeten om u te volgen , wat loon zal er ons
voor geworden! Jefas antwoordde: gy lieden die my gevolgt zyt ( te weten de tmielf yJpejielen ; zult met
den Zone des Menfche zitten in fyne Glorie ; en al die fynhuys, JVIaegfchap, vrienden en goederen om my
verlaet, die zal hondert mael meer geworden , en hy zal het eeuwig leven befitten : doch veele zullen de
laetfte zyn , en vele van de laetfte de eerfte. Jefus ftelde dan aen zyne Difcipelen defe Parabel voor. Het
Ryk des Hemels , zeyde hy, is gelyk aen eenen Vader des huys-gefints, die 's morgens vroeg uytging om
werk-lieden voor zynen Wyn-berg te hueren. En met de werk-lieden over een gekomen zynde voor eenen
denaris ( Dat is, een Jluk geld s van 6. Jaiyvers ; maer men konde alsdan voor zoo een ftuk veel meer levens-
middelen koopen als tegenwoordig.} daegs, zond hy-fe naer fynen Wynberg. Ontrent de derde uere {De eerfte
uere van den dag, was by de Joden , die nu by ons 'sinorgens KI. ueren genoemt word; de derde die wy nu IX.
|
doopte, genoenit wierd zoo Bethanm als Bithabara; en dat beyde die woorden zoo veel als het zelve beteekeneii; alzoo Bzihama voortskomende van het Hebrceiiv/ich öf Svriakfch ^οοÎά Îe.t~amahte zeggen is, het huys van't fchip ; en het Hebreeuwlch woord Bethabara ook betee- kent, het huys der overvaeringe : of iy willen, dat over -de voorzeyde ftad de plaets dacr men overfcheépte, ge- naenit wierd Bethania, dat is, het huys van 't Ichip , om dat daer het Ichipken bleef daer men mede overvoer. On- dertufichen de Uytleggers bemerken / dat dit Bethania in het Hebreeuws gefchreven word met de letter Aleph maer Beili'^nia daer IViagdalena woonde by Jerufalem, met ^frVz, beteekenende het'huys der gehoorzaemheyd ; en den IL Hieronymus en Eufebius ftellen alleenelyk Beihabara voor de plaets alwaer Joannes· doopte, en alwaer ten hun- nen tyde noch vele uyt godvruchtigheyd zochten afge- waffchen te worden door het Sacrament des -Doópfels. Men zou können gelooven , dat de piaets genoemt wierd het huys der overvaeringe , om dat de Ifraëlieten aldaer de Jordaen v/aeren gepaifeert. Dit Bathabara ziet men in de Laiid-kaerte van Paleftinen wel uytgeteekent aen d'over- zeyde der Jordaen in den iiam van Ruben ; of in de Land- beichryvinge daer by oyt aengeteekent geweeft is eene plaets genaemt Bethania., v,ie- zal dit toonen ? Doch hoe veel plaetfcn zyn'cr niet geweeii dser men geen kentee- kens zoo in de oude als nieuwe Land-befchryvinge meer van heeft, voornamentlyk van de Zee en Iiivier-kuiten, ter oorzaeke van de aenvloeying. der itroomen ,â . die dik- maels geheel hun bed veranderen en inzwelgen de gehèu- genis der plaetfen !
Uier ftaet'te bemerken, dat Beth-arnba waer van ge- fproken word in den' Boek vsn ÎÏÎ¹Ï iB cap. 22 )J^., rjiet het zelve en is met Betkabara-'äiwz&x:. Joannes doopte; want dit is gelegen aen den overkant der Jordaen., in het land van het Geflacht van Ruben ; maer Biih-araba is geweeft eerit een ftad van .Tuda volgens den Boek van Joju'ê 15 c, 6 ij.., die daer naer toegeftaen is aen het Gellacht van Benjamin, gelyk in den zelven Boek gezeyt word 't i8 c. |
22 Gevolgeiitlyk was dit Beth-araba gelegen aen de- zen kant der Jordaen ten opzichte van Jerufalem ; waer mede faemen kan ftaen, dat den H. Joannes ook ontrent dien land-llreek geweeft is.
V. fVaer trok Joannes henen van Bethania of Bethabara?
A. Nae iEnnon by Salim aen de Jordaen, ontrent dry mylen leeger als Scythopolis, waerfchynelyk aen de zelve zeyde en aen dezen kant van de Jordaen ten opzichte van Jerufalem alwaer hem verfcheyde kwamen vinden, en hy doopte'se
V. Herdoopte ChriÃus die de welke Joannes gedoopt had 7
A. Jae, of door ζig-zelven, of door fyne Difcipels, ge- lyk het gemeynelyk gefchiedde volgens het zeggen van den Evangelift Joannes 't 4 cap. i ir. Den H. Cyrillus zegt, dat Chriftus door zig-zelven het volk niet gemeynelyk en doopte, om te toonen dat fyn Doopfel beter was als dat van Joannes ; want Chriftus doopende door fyne Apofte- len,zoo gafhy te kennen, dat hy nieten was den dienaer of uytreyker des Doopfels, maer den Auteur van 't zelve, dat door andere bedient wierd : dus was fyn Doopfel, daer hy als menfch den Auteur niet van en was, krachtiger als dat van Joannes, die daerom de welke hy gedoopt had, zond tot den Zdigmaeker, zoo dat Jefus meer volk kreeg als Joannes.
" V-: Zagen de Difcipels van Joannes defeh toeloop aen ponder afgunjiigheyd ?
, A. Neen '; en fy deden d-aer over klagten by hunnen Meefter ; die hier uyt gelegentheyd trok om te verheften de heerelykhey-d van'Chriftus, om zig onder hem'te vernede- ren , en om hun diefwegen eenige onderrichtingen te geven.
JVat {eydc hun den Π' Joannes 'ί
Î. Joannes, die geene Difcipels zocht als tot den dienft van den Zone Godsj andtwordde hiui : den m.enlch en kan niets ontfimgen, ten zy hét hem gegeven worde van den Hemel ; willende hun te kennen geven door deze woorden,.dat hy in fyne bediening zig gedroeg volgens het vermogen en de beveélen aen hem gegeven door diën die hem geroepen had : gevolgentlyk dede hy hun geden^ |
ocr page 88
Tins NfBVtf^ "Î ÃST Î MB ΠΤ.
ueren noemén ; de fesds, dis a^y nótmen. XII. ; de negénde die wy noemen III. naer tmn; th de elfde was hy m
gelyk nü by ons V. uenn 's avonds.) itytgegaen izynde < zag hy andere ledig ftaen op de merkt. Hy zeyde tot
hun: Gaet gy naer trtynen Wyn-berg, en dät reclit is , zal ik u geven. Zy gingen dan derwaerts. Wedet-
om ging hy nyt ontrent de fé/de en de negenfte uere, en dede van gelyken. Ontrent elf ueren uytgegaen zyn-
de, vond hy'er noch andere ftaen, ën zeyde tot hun : Waeroni ftaet gy hier den geheelen dag zonder iets
te doen ? Zy gaven hem voor antwoord: Om dät ons niémand gehuert en heeft. Hy zeyde tot hun: Gaet gy
ook henen naer mynen Wyn-berg. Als't nu avond geworden was, zeydé den Heer des Wyn-bergs toe
zynen HofmeeftSr; Roept de werk-Iieden , en geeft-fe hunnen loon, beginnende van de laetfte tot d'eerfte.
Ais-fe dan kwamen, die ontrent elf ueren gekomen waeren, ontfingen zy elk eenen densris. Doch als d'eerfte
kwamen, meynden zy, dat-fe meer ontfangen zouden; maer zy ontfingen ook elk eenen denaris. En dien
ontfangende, murmureerden zy tegen den Vader des huys-gefins, en zeyden .· Deze laetfte hebben een uere
gearbeyd, én gy hebt-fe aen óns gelyk gemaekt, die den laft van den dag en de hitte gedragen hebben.
(; Zoo groot is de goedheyd Godts tot dt bekeerdeÃndaers ^ dat hy hun meer fchynt te geven, als aen dc rechtveir-
dige, en dat d'Heylige fdfs daer als jahurs van fuuden zyn,^Indien zy konden.') Den Vader des huys-gefins
gaf aen eenen van die voor antwoord: Vriend, ik en doen u geen onrecht. Zyt gy niet voor eenen denaris
met my over een geko;nen ? neemt dat u toekomt; en gaet henen. Ik wil nu defen laetften ook geven, ge-
lyk aen u. Is het my niet geoorloft te doen wat my belieft 7 Is uwe ooge kwaed , om dat ik goed ben ?
(Dat is, zyt gy nydig , om dat ik mild ben.5 ) Want men bemerkt de nydigheyd meeft uyt de oogen.
Zoo zullen de laetfte de eerfte zyn , en de eerfte de laetfte: want veel zyn 'er geroepen , maer luttel uytver-
koren. Jefus ging dan naer Jeruialem met zyne twaelf Difcipelên, en zeyde tot hun: Ziet wy gaen naer
|
ken, 'tgene hy betuygt had, dat hy den Messias niet en was. Hy zeyde hun, dat hy niet en was den JSruydegom van de Kerk, maer alleeneiyk dert vriend van den zeiven, en dat in deze hoedanigheyd alle zyne vreugd was, te hoo- ren de ttemme van dezen Bruydegom. Het is noodzaeke- lyk, zeyde hy voorders , dat hy waflche en dat ik vermin- dert worde. Vierde Getuygenis van Joannes nopens Jefus Chriims.
y. Hield Joannes fig te vreden met den Zaligmaeker te verkondigen als Bruydegom van de Kerk '?
A. Meen; hy voegde daer nochby, dat .lefns vanbo- ven is gekomen, en dat hy is boven al; dat hy getuyge- nis geeft van het gene hy gezien en gehoort heeft, en dat .dien die fyne getuygenis heeft ontfangen , bezegelt, dat Crodt waerachtig is ; want die van Godt gezonden is, fpreekt Gods Woorden, en Godt en geeft hem den geeft niet by maete ; maer gemerkt den Vader bemint den Zoqji , zoo heeit hy alles in fyne hand gegeven ; dat Chriftus is den Zone Gods , en dat diën die in hem gelooft, heeft het eeuwig leven; maer die in hem niet gelooft, het leven jiiet zal zien, en dat den toorn Gods blyft op hem.
y. Bleef den Zaligma&ker langen tyd op die plaets ontrent de Jordaen ?
A. Hy bleef daer eenigen tyd tot de in-hechtenis-neé- ming van Joannes, die men rekent voorgevallen te zyn in 't jaer 30 der gemeyne Jaer-telling, ontrent het eynde van dit zelve jaer in 't welk Chriftus gedoopt had.
y. W&lke was di oor^aek der gevangenis - van Joannes "?
Î. De vrymoedigheyd met de welke hy berifpte Hero- des Antipas, Tetrark van Galileën, over fyne goddelooshe- den ; en voornamentlyk om dat hy getrouwt had Tiero- dias, vrouwe van fynen broeder Philippus van een andere moeder, IVIariamne genaemt, dochter van Simon den Op- per-priefter. Dezen Philippus word Herodes genaemt door Flavius Jofephus: dus had hy twee naeraen, zoo wel als diën Herodes die Joannes Eaptiita dede lterv«n , en ge- noemt M'ierd Herodes Antipas. Delen l^hilippus is eenen «ndcren als Pnilippus ïetrark van Itureën. |
y. Wat hevel gaf Herodes tegen dat H- Joannes ?
Î. Hy deêd hem gevangen nemen, en overladen met ketens voeren op het flot van Maceron aen den overkant der Jordaen , in de Provincie van het Vier-vorftendom van Galileën, die grenfde aen Arabien.
η iVas Herodias tevreden over dc\e Ãraffing van Joannes ?
Î. Neen ; fy had wel gewenfcht, dat men Joannes had ter dood gebragt maer fyne heyligheyd, en de vreeze voor het volk %vederhielden haer zoo wel als Herodes : aldus bleef Joannes eenen ruymen tyd gevangen 7
V, Waer begaf ^ig den Zaügma&ker, hebbende, verfiaen de getuygenis van Joannes ?
Î. Jefus vertrok uyt Judeën nae Galileënalwaer gele- gen waeren Bethfaida en Capharnaum, welke niet ftonden onder het gebied van Herodes , maer onder Philippus, vol- gens Jofephus) om te ontgaen de kwaede uytwerkfels van den nyd, die de Pharifeën reeds tegen hem hadden opge- vat , 'en om .niet te verbitteren door fyne tegenwordig- heyd den haet der zelve, die ook door hunnen raed oor- zaek waeren, dat Herodes den H. Joannes had doen in echtenis nemen.
Î Langs wa&r paffeerdt den Zaligmaeker op fyne rcyfe nat Galileeen ?
Î Jefus trok door de Provincie van Samarien , en kwam by de ilad Sichar ( anders gezeyt Sichern in de Schriftuer ) ontrent den middag : mits hy vermoeyt was, ging hy zit- ten ruften aen eenen put, genaemt de fonteyne van Jacob, C alzoo by de Hebreeuwen fonteynen genoemt worden : alle water-bronnen, ook die in de diepfte putten uytborT telen ) by eene erve, die den Patriarch Jacob aen fynen zoon Jofeph gegeven heeft, gelyk den livangelilljoannes zegt volgens den Boek der Sdupp. 't 48 cnp. 22 f. Aen dezen put, die Jacob aldaer woonende uytgegraeven of van de Sichemieten gekocht had, kwam eene vrouw, by de Grieken genaemt "Photina, water putten , en Chriftus kwam met haer tot reden voering. Defe vrouw was van 't land en dc fiad Sichar, zynde die, volgens den Î Hiero- nymu.s, de oude ftad Sichern, Hoofd-rtad van dc Provincie Î 3 |
ocr page 89
rERB^NDELlNGE ÎÎÎ ÎÎ GE SCHIE D EN IS SEÃT
Jerufalem, en den Zone des menfclien zal overgelevert worden aen de Opper-Priefters en Schrift:-Geleerde»>
die hem zullen ter dood verwyièn en leveren aen de heydenen om befpot, gegeeifelt en gekruyft te worden ;
doch naer dathy zal de dood des Kriiys geftorven zyn , zal hy op den derden dag wederom van de dood
verryièn. In dien tyde kwam de Moeder van de kinderen van Zebedeus tot Jefus irnet haie Zonen ; en zy
aenbadt hem , om hem iets te verfoeken. Jefus zeyde tot haer : Wat verfoekt gy ? Zegt , zeyde zy , dat
defe myne twee Zonen hunne zit-plaets mogen hebben in \\\v Ryk , den eenen aen uwe rechcer-hand, en
den anderen aen de flinker. Jefus antwoordde, Gy lieden en weet niet, wat gy verfoekt, Zyt gy machtig
den kelk te drinken dien ik drinken zal? te weten den kelk van lyden, en van dè doodt, Oft met den doop,
met den welken ik gedoopt gae worden , gedoopt te zynPte weten, den doop van fmerten : met den wel-
ken Chriftus ging overgoten worden. Zy zevden hem: Ja wy. Jefus zeyde tot bun : Den kelk die ikgaea
drinken , zult gy wel drinken; en met den doop , met den welken ik gedoopt gaen zyn , zult gy gedoopt
worden; Doch te zitten aen myne rechter oft flinker hand; komt my niet toe u te vergunnen; maer aen
de gene die het bereydt is van mynen Vader. De andere thien Apo'ftelen gehoort hebbende, hoe Jacobus
en Joannes verfocht hadden te zitten aen de rechte en flinke hand van Chriftus, namen dit zeer kwalyk.
Maer'Jefus riep-iè byhem, en zeyde: Gy weet dat de Princen der Heydenen de heerfchappye over hun
voeren, en dat de Groote over hun den meeiler maken. Zoo en mag 't onder u niet gaen; maer die onder
xï zal willen den meeften zyn, dat hy uwen dienaer zy. En die onder u zal willen den eerften welèn, dat
hy uw flave zy : Gelyk den Zone des menfchenniet gekomen is om gedient te worden , maer om te dienen i
en om zig zei ven ten beften te geven tot verlofllnge "van vele. Als Jefus van Jericho kwam; zaten'er twee
blinden langs den weg, die ora een aelm.oes badden. Deze hoorende't volk voor by gaen; vraegden wat'er
|
van Samarien, ten tyde van Alexander, en gebouwt by cien_ berg Gariiira, ontrent twee mylei> van de llad Sa- ^arien , Sebalts genaemt door Herodes ter eere van Au· guiius;nae het Griekfch woord SeiaÃ/ims ^het gene betee- kent Augujius ^ Doorluchtig; en daer naer genoemt Î^ί^:- yolis , en door de Wefterfche volkeren, Naploufa. Is het zaeken dat de oude ftad Sichern ten tyde van Chriftus g.e- meyneiyk genoemt wierd Sichar , zoo heeft den Evangeliil Joannes geftelt den, gemeynen naem ; nochtans den H. Hie- ronymus wilt, dat men leeft Sichern; by welke ftad gele- gen was de erve , die Jofeph voor een erf-deel buyten fyne broeders gegeven is Dat deze erve geweeft is· de zel- ve, welke Jacob van de kinderen of onderzaeten van He- jnor gekocht heeft voor hondert lammeren , volgens den Boek'der Schepp 't 34 cap. iQ f., is· het gemeyn gevoe- len der Uytleggers; want volgens den Eoek van Jofue het 24 cap. 32 zyn de beenderen van Joieph sldaer al& in «en eygen erve begraeven 1 hoewel vele daêr ook by-voe- gen de^'itad en geheel het land var Sichern, gelyk de zin- Ipeling. op defen naem eenige waerfchynelykheyd geeft Dat de zonen van Jofeph en de kinderen van Ephraim Si- chern bezéeen hebben , blykt uyt den Boek Jofue 16 en 20 cap. Anderfints wat besondere gifte zoude zyn een ftuk lunds voor eenen Prins
Doch men vind moeylykheyd in dig woorden van Ja- cob , tot Jofeph zeggende : g^^f « ded buyten uwe broediTS , h vjeik ik met myn '{weérd en boóge gehaelt heb uyt dd hand des Aniarrhe'érs ^ dat iS', 'E welk ik met de wapens heb gewonnen : niet door dé wapens van fyne zonen Si- meon en Levi 7 welkers geweld hy akyd verzaekt heeft ; gei'oigeniiyk door fyne eyge .gevapende hand. De befte nytlegging fchynt deze te zyn : Den akker, die Jacob van liemor gekocht had, beeft hy veriaéten uyt vreeze, dat de Aniorrheërs de gev/eldigheyd van Simeon co Levi tegen de Siehemieten bedreven , zouden komen te vreéken , die den akker van Sichern met de byliggen<ie plaetfen heb- ben ingenomeh : maer Jacob wederkeerende, heeft hun door het zweérd daer uyt gejaegt, en fyne erve hernomen ; |
winnende ook door het recht des oórlogs die plaetfen ds welke de Aniorrheërs genomen hadden. Defen naem zelf en de ·Ïι·'3Ïεηεη van Jacob geven dit te kennen, het gene Moyfes elders niet en had verhaelt: nOchte den rechtveer?· digen oorlog was meer ftrydig aen de zachtmoedigheyd van Jacob als aen die van Abraham , welken men in dier- gelyk geval ziet oorlogen in het ]3oek der Schepp. 14 cap.
l·^ J-Vaer van handelde de Jaemenfpraek van den Zaiigmaf. ktr met de\e vrouwe ?
A. Chriftus, om zoetelyk invloedinge· te krygen in de gemoederen, en zonder moeyte te doen verftaen fyne on- derrichtingen , nam gelegentheyd van te onderwyfen do&r al het gene hem onder den weg te voren k\vara : alzoo , ontmoetende de Saraaritaenfche vrouwe, die kwam water putten, nam hy "hier uyt gelegentheyd om haer te leerea de kracht en uvtnementhevd der goddelyke gratie , ver- bééld door het levende wa'ter ; hier naer om defe vrouW te brengen tat eeiie belydenis van baere ongebondentheyd , zeyde hy haer : Gaet, roept uwen man; waer op fy ant- wordde, dat fy geenen hadde.
f^. Wat antwordde Jefus hier op ?
A. Den Zaligmaeker zeyde haer ; Gy hebt wel gezeyt; ïk en heb geenen man; w'ant gy hebt vyf mans gehad, ep dien gy nu hebt,en is uwen man niet : dat hebt gy waer- achtiglyk gezeyt. Sy wierd gewaer aen deze v/oorden,dat dien die tot haer fprak, geheel haer leven kende , en fy Zeyde hem : Heere, ik zien, dat gy eenen Propheet zyt,* Onfe Vaderen hebben op dezen Berg aengebeden ; en gy- lieden zegt, dat te Jerufalem de plictfe is, daer men aen- bidden moet. Hier uyt nam den Zahgmaeker gelegentheyd óm defe vrouwe te leeren, dat Godt, zynde eenen geelt» aenbeden wilt worden in den Geeft en in de wacrheyd -, en dat de uere gekomen was, dat hy aldus zou aenbeden worden Ik wete, zeyde defe vrouwe, dat den IV'lESiiAS komt , die genaemt word Chriftus ; daerom, als hy zal gekomen zyn, zal hy het ons alles verkondigen. Hier op zeyde haer den Zaligmaeker : Ik' ben 't die met u fpreke. Ten zeiven tyde fyne Difcipels die van de ftad wederkwa* |
ocr page 90
DES Î I S Ï
TT Τ ΠS Τ ΠM B lit Τ.
.i|e doen was. Sy zeyden hun, dat Jefus van Nazaretli daer voor by ging. Sy begonnen dan luyd nyt teroe-
pen en te zeggen : Jeilis, Zone van David , ontfermt u onfer. Die voor uyt gingen; bekeven hun , op dat
fy zwygen zouden Maer zy fchreeuwden veel meer : Zone van David ontfermt u onfer. Jeflis ftil ilaende
gebood dat men de blinde by hem zoude brengen. En als zy by hem gekomen waeren , vraegdeliy van hun ,·
Wat wilt gy dat ik u doe ? Sy zeyden : Heeré, dat wy mogen ziende vi^orden. Jefas zeyde tot hun Word
ziende: uw'geloof heeft u genefen. Sy wierden ftrakx ziende : en volgden hem. ^
urr HET XXL, xxn. ε ν xxm. hoofd-stuk.
's à Nderdaegs, als zy nu Jerufalem naderden, ontrent Bethphage en Bethania, aen den berg die men dea
Olyf'berg noemt; zondt Jefus twee vanfyne Difcipelen , en liy zeyde tot hun: Gaet in't Dorp dat
hier recht over is; en daer komende, znlt gy een elelinne gebonden vinden, met een veulen by haer , op
'twelk noch niemant gezeten heeft .· maekt het los, en brengt het my. Zoo nu iemantu vraegt: Waerom maela
gy't los? Geeft hem voor antwoord, dat den Heer die noodig heeft; ett hy zal-fe ftrakx laten volgen. Dit
alles is gefchied op dat volbragt zoude worden het gene aldus voorfeyt was door den Propheet: ( Ifai.
6:2. f. ir. Zach 9. f. 9.) Zegt aen het volk van Sion : Ziet,uwen Koning komt tot u fachtmoedig,' geze-
ten op eenen Ezel, op een veulen, bet jong van een 1 aft-dragen de beeft. De Difcipelen henen gegaen zynde,
deden gelyk hun Jefus bevolen hadde. Zy brachten dan de Ezelinne met haer veulen : en hunne kleederen
daer op geleyt liebbende, deden zy hem daer op zitten. Ook fpreydde een groot deel van't volk hunne
kleederen langs den weg: andere kapten takken van de Boomen, en wierpen-felangs den weg. De benden
|
men, baden hem, dat hy iets zoude eten. Hy zeyde hun: Ik heb een fpyle te eten die gy niet en weèt: eii deze fpys, gelyk hy hun zelf te kennen geeft, was , te doen den wil van die hem gezonden had. 't Is deze maniere van onder- wyien, waer van Jefus zig bedient heeft in verfcheyde gele- g endheden, by-gebragt op vericheyde plaetlen der iichrif·^ tuer; en deze wyze was zeer gemakkelyk, en eygen om te doen begrypen de waerheden noodig ter zaligheyd ; waer in wy ten hoogften moeten verwonderen de 'Gocd- heyd Gods.
Hoe lank bleef den Zalfgmaeker te Shhar?
ΠTwee dao-en, op het verzoek der inwoonders , die in hem geloofden" en n.ier aldaer begonft te hebben fyne Pre- dikatiën , en in grootachting gekomen zynde, kwam hy te Kazareth, alw^aer hy was opgevoed, en treédde in de Sy- nagoge , ( Vergaeder-plaets der Joden tot den Gods-dienlt) alwaer geopent hebbende deu Boek van den Propheét Ifaias, las hy in den zeiven eene voorzegging die hem ver- beeldde , aen't i(5cap.'t I en ^ ir. De aenporring, die fyn inede-inborelingen hem innerlyk deden, van in fyne Had zoo groote Mirakels te verrichten als hy te Jerufalem had uytge- -werkt, gaf hem oorzaek om tot hun te zeggen, dat eenen Propheét in fyn Vaderland geene eere en heeft; het gene hy hun beveftigde door voorbelden van de oude Prophe- ten. Sy dachten dat deze antwoord hun fmaedelyk was , cn fy zyn opgeftaen, en hebben hem geleyd tot op 't op- perfte van den berg, daer hunne Itad opgebouv/t was, op dat fy hem van boven neder zouden werpen ; maer hy ver- lofte zig mirakelsufelyk uyt hunne handen. Vele zeg-gen, dat Jefus maer deze eenige reyze gedaen heeft nae Naza- reth : andere zeggen met genoegzaeme waerfchynelykheyd, dat hy^er tot dry-mael toe geweeft is,
V. IVaer ging (ün Zaligniaekervertrekkende van Naiareth?
A. Eenen man kwam" hem vinden, en bad hem te ko- men nae Capharnaum , om te genezen fynen zoon die tot de dood toe ziek lag ; en Jefus genas fynen zoon. Dien man word in de Vulgata genoemt Rcgalas^ een Konings- jjten ; dat is , eenen Gouverneur uyt her Hof des Koning's , gelyfc beteekent'het Griekfch woord Bafdlcos : en deferi Stadhouder of Krygs-Overlten ftond onder Herodes den Vier-Vorft , of eerder onder Philippus , onder wiens gebied Capharnaum gelegen was. |
y PVat dede den Zaügmaeker naer dit Mirakel? A. Eenigen tyd naer deze geneiing riep Jefus voor de tweede ( of derde ) reyfe de HH. Petrus en Andreas, en trok\se af van alle wereldfche bekommerniiTen om'se zigge- heelyk toe-te-eygenen. Hy deed de zelve genade aen den H. Jacobus en den H. Joannes fynen broeder, zonen van Zebedeus, zynde aen dons oever van het Meir van Gene- fareth , nu genoemt de Zee van Galileën, ter oorzaeke vau die Provincie, waer van een deel gelegen was op deiTelfs oever; dan weer de Zee van Tiberias of van Genefareth, ter oorzaeke van eene ftad, die deze twee naemen voerde, volgens eenige Auteurs , en gelegen was op den zeiven oever.
y. In wat jaer gebeurde de\e roeping der vier eerÃe ApoÃels ? Î. In^t jaer Jefu Clirilii , 30, ten vollen, volgens de gemeyne Jaer-telling; zynde het eerfte der predikatie vaa den Zaligmaeker ?
y, JVat dede Chrijlus naer de roeping van defe Apofielen? A. Jeflis zynde omringek door de fchaeren, die kwamen om Gods woord te hooren , zoo zag hy aen den oever van het Meir van Genefareth twee fchepen, waer van de viflchers op Itrand gegaen waeren om hunne netten te wai- fchen ; hy treédde in dat van Simon ; en hebbende hem van kant doen afileéken, zat hy neder, en begon van daer het volk te onderrichten; hier naer gebood hy aen Simon van in volle Zee te fteken, en fyne netten uyt-te-werpen om te viflchen ; Simon zeyde hem : Meefier, wy geheel den nacht arbeydeade,hebben niets gevangen ; maer op uw woord, zal ik "het net uytwerpen : en toen fy dat gedaen hadden, hebben fy gevangen een groote menigte van vif- fchen , en hun net fcheurde ; en fy hebben hunne gezel- len die in het ander fchip waeren, gewenkt, dat fy ko- men zouden om hun te helpen; en die zyn gekomen, en hebben beyde de fchipkens gevuit, alzoo dat die by-nae |
ocr page 91
<fs ÎÎÎÎ^ÎDELINaE ΡÎÎ Dà GESCHIÃDENTSSEN
2ÎÎ wel de gene die voor gingen, als de gene die volgden, riepen en zeyden: Hofanna, ( dat is» geluk ett
â w'elvaeren ) aen den Zone van David .· gezegent moet hy wefendie daer komt iii den Naera des Heere:
Hofanna in het hoogfte des lïf mels. Chriilüs in den Tempel gekomen zynde ^ dreef daer nyt alle dieper ver-
kochten en kochten en de tafelen van de Wiflelaers, met de zetels van die'duyven verkochten, wierp hy
om verre. En hy zeyde tot hun: Daer ftaet gefchreven: ( Ilai. 56. t· 7. Jerem 7. y. 11. ) Myn Hnys zal
een Hiiys des Gebeds zyn ; maer gy hebt het eene fpelonke van roovers gemaekt. Dan kwamen'er blinde en
kreupele tot hem in den Tempel, en hy genas-fe. Als nu dOpper-Priefters en de Schrift-geleerde de won-
derheden zagen die hy dede; en de kinders die in den Tempel riepen: Hofanna aen den Zone van David,
namen zy het zeer kwalyk, en zeyden tot hem : Hoort gy wel, wat-fe zeggen? Ja , zeer wel antwoordde
Jefus. Hebt gy dan noyt geleien dat David in zyne Pialmen zegt: ( Pfalm. 8. f. 3. ) Gy hebt uwen vol-
maekten lof getrokken uyt den mond van de kleyne kinderen en van de zuygelingen ? En hy gaf dagelykx
zyne onderwyfinge in den Tempel. Maer d'Opper-Priefters , de Schrift-geleerde, en dOverfte des volk ,
fochten hem van kant te helpen. Doch zy vonden niet, hoe zy het zouden aenleggen: want al het volk
was opgetogen in hem te aenhooren. 's Avonds trok hy wederom uyt de Stad naer Bethanien toe. 'sAnder-
dags, wanneer-fe van Bethanien wederom na Jerufalem kwamen, zag Jefus van verre eenen Vyge-boom ,
en honger hebbende, ging hy daer nae toe; maer hy vond'er niets op, als bladeren; want't en was den
Yygen tyd niet. En't woord aennemende, zeyde hy tot den A^yge-boom: Dat niemand van u meer vruch-
ten en ete inder eeuwigheyt. Zyne Difcipelen hoorden dit, en aenftonds verdroogde den \'yge-boom ; zy
hunne verwonderinge daer over aen hunnen Meefter te kennen gevende, zej-de hy hun : Voorwaer, ik
iseg hetu, by aldien gy gelooft hebt, en niet en twyffelt, gy zult het zelve doen, niet alleen aen eenen
|
jonken. 'T welk Simon Petrus ziende, zoo is hy geval- len op fyne knien voor Chriiius, zeggende : Gaet iiyt van my , Heere , want ik ben een zondig menfch ί want een verbaartheyd had hem omvangen, en alle die met hem wae- ren, door den vang der vilTchen. Chrifius zeyde tot Simon : Kn wik niet vreezen : want van nu voorts zult gy men- fchen viffchen. Het was naer deze wonder daed, dat die vier Apoilels den Heere volgden, verlaetende hunne net- ten en zig van alles ontmaekende, om ten vollen met hem vereenigt te zyn. Defe is de derde roeping van defe vier Apoiiels ontrent het eynde van het jaer 30 der gemeyne Tyd-rekening. Men volgt hier het gemeyn gevoelen, dat cle Apoflelen dvy-mael geroepen zy.n, en Chriftus gevolgt Jiebben. i Gaeiide van den H. Joannes Baptifta ; want toen begonnen ly den Zaligmaeker aeii-te-hangen. 2. Wor- dende geroepen toen fy hunne netten wafchten en ver- niaekten ; want alfdan begaven fy zig geheelyk tot Chrif- tus, volgende hem in het gemeyn leven: nochtans en ver- lieten fy het werk van villchen niet ganichelyk, om dat fy iomtyds gingen viiTchen, gelyk het hier blykt. 3 â In deze hillorie, als fy niet alleenelyk het ambacht van viüchen en verlieten, maer ook het werk; begevende hun teene- niael in de gehoorzaemheyd van Chriltus , om van hem geleert te worden, en om ook hunne naeften te prediken en te helpen. Dus verheten fy hier aUe dingen, zoo wel hunne fchepen als alle de viüchen, die fy gevangen had- den , laetende de arme Heden die genieten.
y. Waer was den ZaligmatkeT in 'i begin van het jaer ji , jiae de gemeyne. Jaer-teUing?
A. Chriltus was in Galileën, alvvaer hy bleef tot in het begin van het jaer 31 , beginnende aldaer het tweede jaer fyner Predikatie en bediening. Hy hield fyn gewoouelyk verblyf te Capharnaura.
V. ïVat verrichte den Zaligmaeker aldaer ?
A. Hy ondervi^ees alle Sabbot-dagen in de Synagoge ·, aldaer was eenen menich met eenen onzuyveren geelt , en die heeft luyde geroepen , zeggende : Wat hebben wy |
niet u te doeaj'jefu van Nazareth.? Zyt gy gekomen om ons te verderven 7 Ik weet wel wie ^y zyt, den Heyligen Gods. En Chriiius heeft hem gedreégen, zeggende : Zwygt en gaet uyt den menfch Den duyvel ziende zig gedwon- gen diën menfch te veriaeten, heeft hem heên en weêr ter aerde geileurt,en roepende met luyder ftemme is van hem uytgegaen, laetende hem nochtans ongefchonden. Alle de omitaenders hebben zig verwondert, zoo dar ly onder malkandêren vraegden , zeggende : Wat is dit ? Welk is dit voor eene .nieuwe Leering 7 dat hy ook met de magt de onzuyvere geeften gebied ; dat is te zeggen, de duyvels ; en dat fy hem onderdaenig zyn 7
V. Waer ging Jef is, komende uyt de Synagoge ?
A. Hy ging met de zonen van Zebedeus in het huys def twee gebroeders Simon en Andreas , alwaer hy vond de fchoon-moeder van Simon, welke ziek te bedde lag van de kortfe. Syne Difcipels fpraken hem terftond van. haer; en Chriltus by haer komende, heeft haer opgeheven , nemende haer liand, en teriiond heeft de kortfe haer verlaeten ; en fy was zoo vohnaektelyk herfteld , dat fy opftaende hun diende en fpyfe bereydde.
V. Bleef den Zaligmaeker noch te Capharnaum ?
A. Neen; hy kwam wederom te Nazareth, ontrent het midden van fyne Evangelifche Predikatiën , zynde dit voor de derde reyfe, volgens Matth, c. 13, en Mare c. 6 Al-, daer fprak hy op eene wyfe , dat hy op zig trok de ver- wondering van lyne toehoorders, die zig nochtans verer- gerden in het gezag 't gene hy zig toefchreef. Sy konden niet begrypen, dat hy zoo grooten man was, oordeelende volgens het gene fy wiften nopens fyne geringe opvoeding- en den flechten ftaet van fyn maegfchap : in-diër-voege\ dat hunne ongeloovigheyd oorzaek was, dat hy daer wey- nige Mirakelen verrichte , en tegen hun ujtfprak eene ver- maledyding, zoo veel te fchrikkelyker als fy min zienelyk gcweeit is.
V. Waerom fchryfi men aen Jefus toe de dry reyren. uae Naiareth 7
A- Om dat men'se genoegzaem onderfcheyden vind in het Evangehe. De eerfte , welke men onderlielt by Matth, c. 4., |
ocr page 92
Τ) Î s ÎI Eurr Ï est^ïmen Ï.
Tyge-booia; töaei· gy zult aen dezen Berg zeggen: Heft η op , en werpt u in de Zee, en 't zal zoo gefchie-
den. Daqroni, al wat gy in het gebed zult verlbeken; gelooft dat gy hst ontfangen zult , en 't zal u ge-
worden. Als zy nu in den Tempel gekomen waeren, kwamen de Opper-Priefters met de Schrift-geleerds
en de Ouderlingen daer aengegaen , en zeyden tot Chriftus: Zegt ons eens door wat macht gy defe dingen al
doet? Dat is , wie heeft u de macht gegeven om aidus in den Tempel te doen, gelyk gy gifteren hebt ge-
daenPJefus gaf hnn voor antwoord.· Ik zal u ook eene vraege voorftelien, en by zoo verre gy my die be-
antwoord, dan zal ik u ook zeggen, door wat macht ik defe dingen doe. Den Doop van Joannes van waer
had hy zynen oorfprong , van den Hemel, ofte van de menichen? ( Hier waeren zy gevangen ; want zy
zagen wel, indien zy zeyden: Van den Hemel, dat hy hun zoude antwoorden: Waerom en hebt gy hem
dan niet gelooft? en indien zy zeyden: Van de menfchen, zy hadden het volk te vreefen.) Zy zeyden dan:
ÎVy yeten 't niet. En Jefus gaf hun voor antwoord : Ik zal u dan ook niet zeggen, door wat mächt ik dit
alles doen. Dan zeyde Chriftus tot hun voorder , daer was eenen Man , die twee Zonen had, en
by den eerften komende , zeyde hy hem: Zone, gaet werkt van dage in mynen Wyngaerd.Hy antwoordde:
'kEn wil niet. Doch daer naer berouw krygende, ging hy derwserts. By den tweeden komende, zeyde
hy tot hem desgelykx. En defen antwoordde : Ik gae, Heere. Maer hy ging niet. Wie van die twee heeft
den wil zyns Vaders voibragt? Zy zeyden hem: Den eerften. Jefus zeyde hun: Voorwaer, ik zeg het u:
Dat de Publikaenen en oneerlyke Vrouwen u zullen voorgaen in het Ryk Gods. Want Joannes is tot u
gekomen in den weg der gerechtigheyd, en gy hebt hem geen geloof gegeven : de Pubhkanen en oneerlyke
Vrouwen in tegendeel hebben hem geloof gegeven : en gy zulkx gefien hebbende, en hebt zelf naderhand
noch geen berouw gehad, om hem geloof te geven. Wederom ftelde Jefus eene andere gelykenifle voor ,
|
Hr. 12 en 13 De tweede, befchreven by Liic- c. 4, f. 15 en 16. De derde, by-gebragt door Matth, c. 13 , i^, 54, en Mare. c. 6. Hr. i , ontrent het midden der Evangelilche verkon- dingen van Chrifius.
JVaeroni onderfielt men maer de eerÃe, hy-gebragt door den H. Matthxus 't 4 cap. 11 en 13 -j;.?
A. Om dat den H. Matthäus alleenelyk fchjmt te ken- nen te geven, dat Chriftus door Nazareth paiieerde ; het gene redelyker-wyfe doet twyfieien of hy daer langs ge- gaen is ; want de woorden van Matthseus , en veriaeten hebbende de find Nayireth , kennen betrekking hebben op fyne wooning aldaer van fyne geborte af, en alleenelyk te kennen geven, dat hy die veriaeten heeft, zonder te moe- ten befluyten, dat hy daer wedergekeert was om daer uyt te trekken ; en zelfs deze reyze kan wel niet gebeurt zyn ; of ten minften en behelft die niets merkelykx
V. Maer dele dry reyy^en lyn firydlg aen verfdieyde geachte Schryvers , die'er maer een van maeken.
Î. Dit weet men ; maer die d'Evangeliften rypelyk wilt overlefen , zal wel haeft gev/aer worden de weynige be- trekking, of eerder de zienelyke ftrydigheyd der deelen van het verhael van eene eenige reyze, en het onderfcheyd der zelve.
y. Zegt ons bet onderfcheyd dat men moet maeken om de^e dry rey'en niet onder-een te ver^ierrtii 7
A. De reyze, v/elke den ÎÎ. Lucas verhaelt aen't 4 cap. 15 en 16 if. , en is de zelve niet, waer .van dat fpreekt den ÎÎ. Matthieus ""t 4 cap. 12 en 13 i' want volgens den Î Matihi^us en gaet Chrifius niet nae Nazareth als om daer nyt-te-trekken ; En veriaeten hebbende de fiad Na^a- reth , is hy gekomen en heeft gevoont te Capharnauni. 1. je- fus en dede alfdan geene predikatie ^nochte mirakelen te Nazareth , en de inwoonders van die 'ftad en hadden geen gelegentheyd om hem te verzoeken tot het doen van de zelve wondere teekeneu in hunne tegenwoordigheyd die rnen verhaelde dat hy had uytgewerkt te Capharnaum en elders ; mits het niet en fchynt, dat hy tot dan toe eenig iVIii^kel gedaen had, of dat hy voor Propheet geacht wierd. |
Den H. Mattha;us in 't zelve Capittel zegt vaftelyk, dat het was naer dat hy fyn vaderland veriaeten had, dat hy begon te prediken en zig dede uytmunten :dan af heeft Jefus begonfi te prediken.
V. En legt den H. Lucas niet het ^elve?
A. Neen; in tegendeel den H. Lucas 't 4 cap. 15 -^Ï. in fyn verhael van de reyze van Jefus nae Nazareth , ze"t, dat hy reeds vermacrt was door fyne daeden en Leerin^e , en dat hy verfchenen was in de Synagogen van Galilein : En de fuem is uygegaen van hem , door geheel het landfchap : en hy Uerde'se in hunne Synagogen , en hy wierd grootelykx geprefen van alle, Ecne Leering zoo liieuw als de fyue , zoo ftrydig aen de vooroordeelen en baetzucht der Schrift- geleerde en Pharifeën , en zoude zoodanigen voorfpoed met gehad hebben, en hem zoo groot gezag niet hebben toegebragt , had fy niet onderiteunt geweeft door mirake- leufe genefingen enz. Daer-en-tuifchen hy wierd grootelykx geprefen van alle.
V. Wat legt deren Evangelià daer - by tot meerder beion- derheyd van fyn verhael ?
A. Hy zegt, dat men ae'nbiedde aen Chriftus den Bv- bel te lefen in de Synagoge van Nazareth ; zynde eene eer, die men met en dede, gelvk de Joden het noch hedeii- daegs pleegen, als aen perfoonen van aenzien. Men vraegt. hem, of eerder Chriftus ondervraegt zig~zelf in hunnen naem, waerom hy niet en dede in iyn vaderland de won- derheden die men hoorde dat hv had uytgewerkt te Ca- pharnaum en Jerufalem Dit is ee-n bewys, dat den Zalig- maeker gewoont had te Capharnaum , en daer eenige Mi- rakels gedaen had ; maer hier uyt en volgt niet, dat het die Mirakels zyn, welke den H. Lucas in het vervolg befchryft \ en noch minder , dat deze reyze de zelve is, die word by- gebragt in den H. MatthiÃus 't 13 cap. 54 f- en in dén H. Marcus 't 16' cap, i f.
T^. IVelk ander bewys trekt gy uyt het Evangelie tot onder- fcheyding van deie rcyien ?
A. In de reyze befchreven door den H. Lucas , begint den Zaligmaeker met te bewyien , om 200 te fprcken j |
ocr page 93
P'ERH^NDELTNGE ΡÎÎ^ DE GESCHIEDENISSEN
die op het zelve eynde uytkomt, te weten op de ondankbaerheyd en booslieyd der Joden , en op hunne ae»-
ft^ende verwoeftinge. Daer was, zeyde hy, eenea Vader des huys-gefins dieeenen Wyngaerd had geplant;
eene haeo-e daer om geleyd ; een Wyn perflè daer in gemaekt, en eenen wacbt-thoren gebouwt. Doch dien
"Wyngaerd hefteed hebbende aen eenige lands-lieden, ging hy reyfen voor langen tyd. Als nu den vruch-
ten-tyd aenftaende was, zond hy zynen knecht tot de lands-lieden, om van hun de vruchten des wyngaerds
te bekomen. Maer zy greepen hem aen, floegen hem , en zonden hem ydelderhand henen. Hy zond tot
hun wederom eenen anderen knecht. Deien iloegen zy ook; fteenigden hem; kwetften hem in zyn hoofd;
deden hem groote verfoaedheyd aen; en zonden hem ledig weg. Hy zond hun noch eenen derden ; en
dien al mede gequetft hebbende, joegen-fe hem weg; en brachten hem om hals. Hy zond wederom andere
knechten in meerder getal, als d'eerfte, en zy deden hun van gelyken: d'eene floegen-fe en d'andere ver-
moorden-fe. Dan zeyde den Heere des Wyngaerds: wat zal ik doch doen.? Ik zal-fe mynen alderliefften
Zone zenden: mogelyk, als zy hem zien, zullen-fe ontfag hebben. Alzoohy dan noch eenen eenigen Zone
had, dien hy zeer beminde; zond hy hem ook voor 't laetfte tot hun , zeggende : Zy zullen immers mynen
Zone ontfien. Maer de lands-lieden zeyden onder raalkanderen, als-fe den Zone zagen: Dit is den erf-genaem;
kohlt aen laet ons hem dood-Oaen; en zyn erfdeel zal't onfe zyn. Hem dan aengrypende, joegen-fe hem' iiyt
den Wyngaerd, en floegen hem dood. Als nu den Heere des Wyngaerds zal wedergekomen zyn, wat zal
hy met die lands-lieden doen ? Sy gaven hem voor antwoord: Hy zal die booswichten volgens hunne boos-
heden v^nielen, en zynen Wyngaerd hefteden aen andere lands-lieden , die'er hem de vruchten van zullen
leveren op zynen tyd. Jefus zeyde tot hun : Hy zal-ie komen vernielen en zynen wyngaerd zal hy beileden
aen andere. Als wanneer-fe dit hoorden, zeyden zy : Verre zy dat van ons. Te weten, dat wy den Erf·
|
fyne Zending ; hy bekraclitigt zig-zelf door een getuyge- nis van den Propheet Ifaias, welke verbeéld den Messias ; hy eygent de zelve zig toe : zulk gedrag betaemde hem in het begin fyner Predikatie. De foorte van beroepinge fyn'er toehoorders van te bewyfen iyne Zending door zoo groote Mirakels als hy gedaen had te Capharnaum, geeft te kennen een miftroiwen, het welk onderltelt, dat die Mi- rakels zoo menigvuldig en zoo wonderlyk niet en waeren als hy 'er daer naer gedaen hééft. Men geeft hem zelfs geen gelegentheyd om'er te doen ; want hunne gramfchap ont- fteken zynde op de voorbeelden der Propheten die hy bybragt, vielen ly met geweld op hem aen , fleurende hem uyt de Synagoge en ;^elfs uyt de itad, en wilden hem van boven neder van eenen hoogen berg werpen.
y. Het fchynt nochtans, dat de. HH. Matthaus cn Marcus hier in over-een-kometi met den Î Lucas.
ΠVerre van dat ; in de reyze, bygebragt door de twee eerft-genoemde Evangeliften, valt alle de verergernis en on- geloovigheyd op de geringe pborte van Chriltus en op de armoede Van fyne familie Men doet hem geene fmaed , men handelt hem niet kwatyk, men port hem niet aen om mirakels te doen gelyk hy elders gedaen had daer ftaet zelfs gefchreven, dat hy 'er eenige deed en genas eenige zie- kenen ; En hy heeft daer tiiet veel miraktkn gedaen ter oor- laeke van hunne ongeloovigheyd, zegt Matthieus ; dan een lut- tel iieken, fyne handen opleggende^ heeft hy ^enerj: η , VOegt Marcus daer by : het gene onderiteit eenig verblyf in die ftad ;en is't dat hy geen meer genezingen daer en dede, zulkx was , dat de ongeloovigheyd van fyne landflieden , g-egroud op fyne leege^ af-komlte , hun belette hunnen toe- vlucht tot hem te nemen : maer men verhinderde hem niet te fpreken en in de ftad te verblyven.
V. Verfcheyde ireÃelyke Schryverl hebben nochtans over-ee:i~ komÃen bemerkt tuÃchen deie twee rey{e.i om 'er maer eene van te maeken. |
A. 'Tis waer : maer de eenigfie betrecking die'er is tuf- fchen deze twee reyzen , beilaet hier in , dat mcn in d'ecne â eu de-andere verwondert is , dat eenen inenfch van geringe af-komft en opvoeding, wiens familie van geen aenzienis, zoo groote begaeftheden bezit ; en dat Jefus bemerkt in alle beyde, dat 'er geenen Propheet geacht word in fyn land : maer de over-een-koming van deze twee omftandigheden , die alleenelyk beftaet in de gevoelens en de woorden , en die meermaels hebben können voorvallen , en is niet ge- noegzaem om uyt-te-werken eene eenheyd van daed, als- wanneer andere wezentlyke omftandigheden die in de zel^ ve daeden gevonden worden , daer van de onderfcheyding doen bemerken.
Geeft ons daer van eenige voorbeelden ?
ΠDe twee mirakels van de vermenigvülding der broo- den zouden dan ook voor een können aengezien worden ter oorzaeke van het gene fy gemeyn hebben inde voor- naemfte omftandigheyd , als mede het uyt-jaegen van de koophandelaers uyt den Tempel door Chriilus. Deze dae- den zyn alle gelykvormig in hunne omftandigheden ; en nochtans rekent men deze voor onderfcheydende daeden, en met goed oordeel.
y. IVaer ging ChriÃus , vertrekkende van Narareth ?
A. Hy doorwandelde Galileën , predikende en genee- fende alle de zieken. En als hy zig door hun overdron- gen zag, gebood hy aen zyne Difcipels over te fteken nae den anderen kant van het water ^van Genefareth : eenen Schriftgeiserden ziende dat Chriltus hun giug veriaeten , zeyde : Meefter, ik zal u volgen alwaer gy henen gaen zult. Den Zaligmaeker heeft geantwoord : De voifen heb- ben hollen, en de vogelen des hemels nellen ; maer den Zoon des menfch en heeft niet daer hy het hoofd op ne- derleggen mag ; als oft hy wilde zeggen, dat'er eene meer- dere üobaetzoekelykheyd en eene grootere moedigheyd noodig waeren ais hy wel meynde, om te volgen "eenen menfch, die verre van de fyne te verryken , zelf op de aerde niets cn hadde het'gene hem toebehoorde; gemerkt delen Schriigeleerden zeer baetzuchtig was ; zor.der dat den Zaligmaeker hem uytdrukkelyk de uytiluyting gaf, nam hy deze van zig-zelf, en beiloot van fyn vertrek te nemen , vindende daer in fyn profyt niet, die maer en begeerde
genaem |
ocr page 94
DES ÎÎÎÏΤΤ TESTAMENT.
genaem ofte den Chriftus zouden willen dood-ilaen. Maer Jefus de oogen op liun fteende, fprak aldus :
Wat is dit dan te zeggen dat'er gefchreven ftaet: ( Pfalm. 117. 21. 22.) Den fteen , die de Bouw-
nieellers verworpen hadden, is den hoek-fteen geworden ? Den hotk-ftezn, is eemn fteeny die twee wuereit
van een gebouw aen malkanderen bind, by welken Chriftus word vergeleken ^ om dat hy de Joden en de Heyde-
nen inh gebouw van zyne H. Kerke zoude vereenigen. ) Den Heer heeft dit gedaen , en'c is wonderlyk in
onze oogen. Daerom zeg ik u, dat het Ryk Gods ( De Joden ) u zal afgenomen worden, en gegeven aea
een volk ( De Heydenen. ) dat'er de vruchten van voort zal brengen. Al wie over dien fteen zal vallen »
zal zyne leden breken; maer op wien hy vallen zal, die zal hy vermorfelen. dOpper-Priefters en de Schrift-
' geleerde zochten ten zeiven ftonde de handen aen hem te ilaen; want zy verftonden wel, dat hy die ge-
lykenis op hun gefeyt hadde, en van hun fprak; doch zy vreefden het volk, 't welk Jefus hield voor ee-
nen Propheet. Op den zelven dag ftelde Chriftus alwederom deze Parabel voor : Het Rvk des Hemels is
gelyk, zeyde hy, aen eenen Koning, die eene Bruyloft voor zynen Zone had opgerecht. Hy zond dan ζγ-
TiQ knechten, om de genoode ter Bruyloft te roepen ; maer zy en wilden niet komen. Hy zond wederoiti
andere knechten, om aen de genoode van zynen t'wege te zeggen: Ziet ik heb myn noen-mael'gereed
gemaekt; myne Oden en gemefte Beeften zyn geflagt, en alles is bereyd; komt ter Bruyloft. Maer zy dit
niet achtende , gingen henen , den eenen naer zyn Pacht-hof, den anderen naer zyne Kooprnanfchap. An-
dere greepen zyne knecjiten aen , en naer dat zy hun veele verfmaedhedén aengedaen hadden, iloegen-ze hun
dood. Den Koning gehoort hebbende, dat'er niemand tot de Bruyloft wilde komen, wierd zeer vergrämt,
en zyne legers affendende , vernielde die dood-ilagers, en iiak hunne Stad in brand. Dan zeyde hy tot zy-
ne knechten: De Bruyloft is wel gereed gemaekt; maer de genoode en waeren 't niet weirdig. Daerom gaet
|
Chriftus te volgen om door fyne aelmoefTen rykdommen te vergaederen: daerom fpreekt den Zaligmaeker van fyne armoede en verwerpt hem.
P^. Wat dedi Jefus , liende 't vertrek vatt den Sehr}ftge~ leerden 7
A. Jefus riep eenen anderen, die reeds was van't getal fyner Difcipels ; welken hy gebood hem te volgen: defen was niet wygerig , maer hy bad .'fefus van hem toe-te-Iaeteu eerlt te gaen begraeven fynen vader ; maer Jefus zeyde hem : Laet de doode (_ volgens de ziel door de zonde ) be- graeven hunne doode ( volgens het lichaem en de ziel ;) maer gaet gy henen en verkondigt het Ryk Gods die het leven geeft, aen de eene en het ander: eene veel noodzae- kelyker bediening als doo.de te begraeven. Defen zocht maer uytftel voor eenen tyd.
V. Word'er niet gefproken in 't Evangelie van eenen derden Schrifttseleerden , ondlrfcheyden van deie tiyee ?
A. Jae ; den H. Lucas c. 9 verhaek gevolgentlyk dry gefchiedenüTen van dry verfcheyde Schriftgeleerde ; doch den H. MatthiEus c. 8 en fpreekt maer van de twee eerite ; alhoewel het bewyilelyk genoeg is, dat de derde gebeurt is, ten miniten in eenen anderen tyd.
y. Z,egtons den voorval van defen derden Schriftgeleerden ?
A. Defen derden kv/am zig aeiibieden aen den Zalig- maeker om hem te volgen. ; maer met befpreek van eeril fyn affchey_d te gaen nemen van fviie vrienden , en fyne goederen te befchikken : den Heere gaf hem geene andere antwoord, als: Niemand fyne 'hand aen de ploeg flaende, en achterwaerts ziende, is bekwaem tot het Ryk Gods; hierom verwierp hem .Jefus als eenen vermeten
y. Waer (>egaf fig Jefus , vertrekkende vatt Galile'én ?
ΠHy is doorgetrokken hooger als de Jordaen, over- vaerende de Zee van Galileën of Tiber:as, wiens onftuy- migheyd hy ftilde door de kracht van fyn woord ; en hy berifpte fyne Difcipels over hun klyn geloof.
yâ Wat .Mirakelen deêd Jefus acn den overkant der Gali- Uéfche Zee ?
A. Den Zaligmaeker zynde gekomen iu het land der //. DiiU |
Gergezenen ( of Gerarenen , volgens het Grieks, ) genas twee bezétenen ; van welke den eenen met een legioen duyvelen bezêten was. Een legioen foldaeten beftond ey- geiitlyk uyc 6000 , of volgens andere , uyt 6666 ; maer hier \vord geftelt een zeker getal voor het onzeker , ea het woord legioen word gebrnykt om een groot getal te kennen te geven , gelyk den duyvel zeyde : Legioen is my~ nen naem , want wy lyn'er veel ; dat defen duvvel , den Zaligmaeker aenfprekende , de andere gebieddewaer van elk iyn officie had in de verfcheydentheyd der werkin»'en die fy van den bezêten afperften, is zeer gelooffelyk Defen bezêten Chriftus ontmoetende , klaegden de duyvels , dat hy liun voor den tyd kwam pynigen ; waerom fy hem baden , dat hy hun niet nae den afgrond der helle zoude zenden, maer liever hun toelaeten wilde , om in een kudde verkens te gaen, die op het naebuerig gebergte weydde. Dit wierd hun van Chriftus toegeftaen ; waer op de'gan- fche kudde, die uyt ontrent 2000 verkens beiioiid, zi»· teritond in de Galileéfche Zee nederftortte : waerom de Gergezenen, voor eene nieuwe fchaede beducht, Chriftus verzochten, om uyt hun Land te vertrekken. Dit was het inzicht der duyvelen , op dat die , aen wie deze verkens. toehoorden, verbittert zynue" door deflelf verlies , zouden min bereyd zyn om Chriftus te onifangen. Den Heere liet aen de duyvels toe , dat fy, in de verkens zouden gaep , om te toonen, dat die mënfchen waerelyk bezêten" wae- ren , en te bewyfen, dat'er kwaede geeften zyn, welkers macht gekreukt is door Chriftus , die , overwinnende de dood, ook overwonnen heeft diën, door den welken fy in; de wereld gekomen was. Den Zaligmaeker hun toonende fyne macht, ('alzoo den duyvel zelf met .alle fyne gezel- len niets en vermögt zonder Gods toelaeten, ) heeft fae- mpn getoont fyne rechtveerdigheyd tegen de Gergezenen, wie:ii> kwaeden raed en geldgierigheyd hy wilde itrafFen ;' toonende nochtans ook fyne bermheragheyd, met hun van de duyvels te verloflèn.
^y. Waerom {egt Matthczus C. 8 , 28, dai'cT twee, beietens |
I
ocr page 95
â¬6 rERH^NDELXNGE ÎÎÎÎ DE GE SCHIED ÎÎ TS SBf^
naer de kruys-wegen, en alle die gy'ér vinden zult, roept-fe ter Bruyloft. Syne knechten, op de wegdt
uyt-gaende, vergaederden al die-fe vonden, kwaede en goede: en de Bruyloft-zael wierd vol gaften. Den
Koning binnen gekomen zynde om de gaften te fien, vernam^ daer eenen, die geen Bruyloft-kleed aen en
hadde. Hy zeyde tol hem ; Vriend , hoe zyt gy hier binnen gekomen, ponder een Brnyloft-kleed aen W
hebben ? Doch zynen mond viel in't flot^ Dan zeyde den Koning tot zyne dienaers: Bind hem de handen
en voeten, en werpt hem in de buytenfte duyiïerniflen. Daer zal geween en kneriFjnge der tanden zyn.
De Pharifeën Chriftus daer ketende, gingen henen , en floegen te zaemen raed hoe zy hem zouden vatten
in zyne woorden. Sy k"W'amen dan aen met de Herodiahen, en vroegen hem : Meefter, wat dunkt u, is
het geoorlcft den Ceyns-Penning te betaelen aen den Keyier, ofte niet? Door deze vraege zochten zy·
Jeius haetelyk te maeken ofte aen den Keyfer, ofte aen het volk. Aen den Keyfer, indien hy zeyde dat
men den Ceyns-Penning niet betaelen en moeft: aen het volk indien hy zeyde, dat men den tol betaelen
moeft: want de Joden ftoeften altyd op hunnen vrydom, als zynde de kinderen Godts , en fy aenzagen ds
vremde Vorften maer als hunne dwingelanders, aen welke zy den tol betaelden uyt dwank. Maer Chriftus
de geveynftheyd kennende van defe ondervraegers, wilde den Ceyns-Penning zien Wanneer zy hem dien
toonden, vroeg hy hun·" Wiens beeld en wiens opfchrift is dit? Sy zeyden hera: Des Keyfers. Geeft dan,
zeyde Chriftus, aen den Keyfer, dat den Keyfer toekomt, en aen Godt dat Godt toekomt. Dan kwamen
de Saddueeën aen, die de VerryiTenifle der dooden niet koften gelooven. Daer was eene Vróuw, zeyden
zy, die zeven Mans achtervolgens getrouwt had, aen welken van die zal zy nu toe-behooren in den dag
der Verryflenifle; Qy. zyt in dolinge, zeyde Chriftus, om dat gy nochte de Schriftuere en begrypt, nochte
de kracht Godts. Als de doode zullen verryfen, en zullen zy niet trouwen, nochte ten houwelyk gegeven
|
Jefus te gemott kwamen, daer nochtans Lucas C. 8, 2/ , en Marais C, 5, "ir· 2 , maer van eenen Jpreken ?
A. Deie twee laeften en fpreken maer van eeiien beze- ten , als den voovnaemiten , en die het meeft gequollen was, in den welken zig een legioen duyvels bevond , als zegt den H. Auguftinus.
V. Gadara of G&rara , en Gerg^ia , ryn dat fwee onder- fcheyde jiiden ?
' Daer waeren twee iteden die den naem voerden van Gadara ·, eene gelegen op den oever der Middelanfche Zee, welke eenen der Machabeën innam met .Tamnia : de ande- re, vermaert door de dood der verkens in de Zee gedre- ven door de duyvels j welke Jefus had gejaegt uyt eenen menfch die fy quollen. Gergeza was naebuerig , en den land-ftreek daer aen onderhoorig , was veel grooter als dien van Gadara , welke maer eene klyne -ftad was : zoo moet men niet verwonderen, dat eenige Evangelilten fpre- ken van het land der Gergezenen, en den anderen van dat tier Gadarenen; want den eenen van deze land-ftreken was befloten in den anderen ; 't is hier door , dat verfchillen de Griekfche exemplairen ; dan fchryven fy Gergezenen, dsn Gerardenen : fy waeren beyde ontrent het water van (jenefareth. Men vind deze twee fteden in de Land-kaert -by het Meir Tiberias.
ίΠHoe was'er roo groote menigte van verkens op dieplaets ?
A. Zulkx is niet te verwonderen in eene ftad onder het gebied der Heydenen, welke Pompeus vervoegd had onder Syrien : men ontrok-ze zelfs aen 't befiier van de Herodes. Men verhaelt, dat daer ontrent eenen zeer_ {linkenden,poel was, veroorzaekt door dat de duyvels,die eenen vuylen ftank van zig geven, met de verkens ?;ig daer in gefmeten huvlden op het toelaeten van Chriftus, maer deze dwae- ling is zoo veel te taftelyker, als dat de verkens met de duy- vels zig wierpen in de Zee van Tiberia.s. Daer-en-boven kan men zeggen, dat de Wet niet en verbiedde aen de Jo- den ( genoiiien dat'er waeren in de fteden ) van verkens te meften om-ze te verkoopen ; ten waer het meften der verkeas door eene bezondere Wet verboden w^is, gelyk fommige fchryven gefchied te zyn ten tyde van Hircanus en Arilioboliis. OndertuiTchen men ftemt toe, dat die Ger- gezenen meeft Heydenen waeren; zoo nochtans dat'er on- der hun verfcheyde Joden geraengelt waeren Jofephus ver^ haelt , dat- ontrent het begin, van den laelten Oorlog dei Joden met de Romeynen ( alzoo de andere ftedelingeii doodden de Joden^ de welke iii hunne fteden gevonden wierden ) de Gergezenen deze gefpaert en met een lyf- wacht verzelt hebben tot dat fy zig konden behouden. |
V, Waer ging den Zaligmaeker vertrekkende van Gerara ?
A. Hy kwam weder te Capharnaum alwaer men voor hem zocht te brengen eenen gichtigen ; maer men wift niet langs waer hem binnen te krygen, om de merigce van 't volk. Die hem droegen , bedachten van hem ai' te-laeten van boven door een opening van het gewelfsel oft dak. De inwoonders van het heylig Land timmerden hunne huyzen torens-^'ewys met een rond dak, welke fy dekten met ee- nen eften vloer van tichels, fteen,of hout. In het midden van deze oppervlakte was eene opening om licht te geven aen de boven-kamer, afgefloten door een yzere of houte tralie , om die , welke daer op wandelden , te bevryden Van te können vallen door deze midde-venfter. Aldus lieten fy hem af in het midden van de plaets voor de voeten van Chriftus, die toonde door de genefing van dezen gichtigen ( aen wie hy vergaf fyne zonden ) dat hy de macht had van-ze te vergeven.
y^· Watverhaelen de Evangelifien na er het Mirakel van de* fen gichtigen ?
Î. De bekeering van den H. Matthieiis, die beteekent in het Syriaks , gegeven ,· hy wfs zoon van Alphasus eii wierd ook genoemt Levi , Jood van afkomft en religie; Publikaen , dat is , Tollenaer ; aen wie Chriftus zeyde : ^Volgt my. Hy ftuind aenftonds op en verliet alles om te volgen diën die hem riep. Matthoeus rechtte hem een groote maeltyd op in fyn huys ; en daer was eenen grooten hoop van Publikaeneii eu andere , die met den Zaligmaeker en fyne Difcipelen aen de tafel zaten.
Wat leyden de Schrift geleerden en Pharifi'èn van de{e vcr^ |
ocr page 96
DES NIEUW Τ Î ST ui Î Î NT. Î-ξ
forden ; tnsei zy ZTillan gelyk zyn aen de Engelen in den Hemel. Doch dat de dooie zullea verryfeti; be-
-w-ees hy hun m-ét deze reden; Godt noemt zig, zeyde Chriftus, den Godt van Abraham, van Ifaac^envan
Jacob, ook al lang naer dat die Patriarchen geftiorven waeren. Godt eii is immers geenen Godt van doo-
de, maer van levende j want zy leven allegaeder voor hem. Naderhand kwam'er eenen Wet-geleerden Chrifl
tus beproeven en vraegen, welk dat het eerfte, ofte meefte was van alle de geboden? Het eerfte van alle de
Geboden, zeyde Chriftus, is dit, lii-aël hoort toe .· ( Deut. 6. 4.) Uwen Heer, uwen Godt en is maer eenen eeni-
gen Godt. Gy zult uwen Heere uwen Godt lief hebben iiyt geheel uw herte, uyt geheel uwe ziele, uyt
geheel uw verftand, en uyt alle itwe krachten. Dit is het eerfte en voornaemfte Gebod.^ Het tweede is daer
aen gelyk: C Lev. 19. 18. ) Gy zult uwen-naeftön lief hebben, gelyk u eygen zeiven. Aen deze twee Ge-
boden is de geheele Wet vaft én de Propheten. Den Wet-geleerden zeyde: Meefter, gy hebt wel gezeyt;
want dat is meer, als alle de Brand-oiFers en alle de Sacrificiën. Deze antwoord van den Wet-geleerden wierd
van Chriftus zeer geprefen. Dus laet ons met die lefte te vreden zyn, en die grondelyk overwegen. Niemand
en durfde hem voortaen meer vraegen; maer Chriftus ftelde aen de Pharifeën van fynen kant eyndelykdeze
vraege voor: Wat dunkt u van den Chriftus ? Wiens Zone is hy ? Sy antwoordden hem : Davids Zone. Hoe
noemt hem dan David in den Geeft zynen Heere, zeyde Chriftus? Want hy zegt in het Boek der Pfalmen.·
C Pfalm. 109. f. I. ) Den Heere heeft tot mynen Heere gezeyd: Zit aen myae rechterhand , tot dat ik
uwe vyanden ftelle tot eene voetbank uwer voeten. Is't dat David hem dan fynen Heere noemt, hoe is
hy zynen Zone? Niemand en konde hem dit beantwoorden. Dus bleven zy ftom; maer Jefus wierd van het
meefte volk geirn gehoord. Naer dat Chriftus van de Schrift-geleerde en van de Pharifeën aldus beproeft was,
zoo zeyde hy niet te min tot zyne Difcipelen en tot het volk: De Schrift-geleerde en de Pharifeën zyn ge-
|
heertng van den Zaligmaeker met de ^ondaers en Puhllkaemn ?
A. Sy murmureerden hier over zeer ; en Chrifius dit koerende, zeyde ; De gezonden en hebben den Genees- meelter niet van noode , maer wel de zieke : ik en ben niet gekomen om de rechtveerdige te roepen, maer om de «iondaers: daerom gaet, en leert wat te zeggen is : ik wil bermhertigheyd, en geen flag-ofterande. Deze fpreuk is getrokken uyt den Propheet Ojee 't 6 cap. 6 if.; en den Zaligmaeker wilt daer mede zeggen : My behaegen meer de werken van liefde, als wel de plechtige onderhouding der Wet: ik heb liever de zondaers zalig te maeken, tot welk eynde ik gekomen ben, als op eene flaeftelyke wyfe en nae het punt van de letter te volgen de plechtigheden cn overleveringe in de welke geen goddelyke authorityt noehte profyt gelegen is : ik begeer meer de rechtzinnige godvruchtigheyd en d'oprechte bekeering· als flag-offerande.
y. Dede de^e antwoord van dm Zaligmaeker ophouden de murmureéring der Pharifeën ?
A. Neen ; fy deden eene nieuwe vraeg aen Chrifius : waerom fyne Difcipels zoo wel niet en vallten als de dif- cipels van Joannes en die der Pharifeën. Chriftus ant- wordde hun : Hoe können des Eruydegoms kinderen treuren , zoo lang den Bruydegom met hun is ! Den H- Joaraies Baptifia had defen naem aen Chriftus gegeven , zynde den Voorlooper en vriend des Eruydegoms; en in het H. Schrift word het Nieuw Teliament , de Menfch- wordinge van Chriftus , en de Inftelling der Kerk onder de gelykenis van Bruyioft dikmaels verbeeld : dus waeren de Difcipels des Zaligmaekers vrienden en kinderen van den Bruydegora, die de Kerk inftellende, fyne Bruyt ver- heugde. Chriftus gaf noch eene andere reden, getrokken uyt de zwakheyd van fyne Difcipels, die maer en begon- nen en noch zeer onvolmaekt waeren. Hy dede zien aen de Pharifeën, dat het fchaedelyk was van eerften af al te laitige zaeken op - te - leggen aen zwakke perfoonen , hun voorfiellende de onvoorzichtigheyd van diën die eenen lap rouw opgevolt laken op een oud kleed zoude zetten; «i nieuwen wyu doen «p oude leére fteiichen. Den Zalig- maeker wilt daer door zeggen: gelyk men geenen lap van nieuw rouw laken en naeyt op een kleed, by-nae verlie- ten , 't gene door fyne oudheyd onbequaem is om gelapt te zyn ; alzoo myne Difcipelen-, die noch oud zyn en ongevallig in den geeft , en zyn niet te bezwaeren met het gebod van vaften, tot dat fy door den H. Geeft ver- nieuwt zyn : en gelyk nieuwen wyn om lyne kracht vaite fleffchen moet hebben, die hy niet en breke; alzoo zullen de Apoilelen vervroomt zyn van den H. Geeft, eer ik hun het gebod der kerkelyke vaftens wil opleggen: want zulkx moet ujft vuerige liefde gefchieden, die in hun noch geene plaetfe en heeft. Nu als de Apoftels vervult waeren met tien H. Geeft, hebben fy genoeg gevalt, en vervult de voorzegging van Chriftus; door wiens authoriteyt zoo fy iet wilden yalt-ftellen in de Kerk, hebben ly met de ker- kelyke gebeden den vallen ingeitelt, in de Werken der Apofi. 13 cap. Men geluoft ook van eene Apoftolyke In- ftelling te zyn den veertig-daegfchen vaften , zoo elders noch gezeyt is, en voonaementlyk den vaften der Goede Week. |
V. PFat gebeurde terwylen Jefus fprak tot de PharifesK f
A. Jaïrus, Overften der Synagoge van Capharnaum, kwam zig werpen voor de voeten van den Zaligmaeker, hem fmeekende van fyne hand te willen komen leggen op fyne eenige dochter , die den ouderdom had van twelf jaereii en in haer uytterfte lag. Chrifttis begaf zig aenftonds daer nae toe, verzelt van fyne Difcipelen en van eene groote menigte volks
y. Wat gebeurde op den weg?
A. Eene vrouw, welke de hedendaegfche Grieken noe- men Beronica οΠÎcronicey van de ftad Paneades , onder- hevig federt twelf jaeren aen het bloedvloeyen, verftaeii hebbende, dat Chriftus was onder de menigte die paiieer- de, kwam van achter onder het volk, en raekte aen den boord van fyn kleed; zoo groot was haer geloof, betrou- wende dat fy daer door zou gezond worden. Sy wierd inderdaed genezen , en tot dankbaerheyd dééd fy in de ftad Paneades, of Ctefarea Philippi, voor haer huys op- Ia |
ocr page 97
rBKHANDELTNGB Î^Î DB GESCHIEDENISSEN
zete'n óp den ftoel van Moyfes: Onderhoud dan, en doet alles het welke zy u gebieden te doen: maer en
doet niet volgens hunne werken ; want zy zeggen't, en zy en doen't niet. AVant zy binden zvi-'aere en
onverdraegelyke lallen te zaemen, en leggen die op de fchouderen der menfchen; maer zy en willen die-
met hunnen vinger niet eens aenraeken. Alle hunne werken doen zy om van de menfchen geilen te woi>
den ; daerom dragen zy breede ( Dz Schrift-geleerde en Phariften droegen op hun voor-hoofd en aen hunnz
ermen eenige parkemente banden , daer zy iets van de Geboden Gods op gefchreven hadden; willende aldus nae den.
uytwendigen fchyn de JVa Godts ( Deut. 6. 8. ) onderhouden, terwyl zy den oprechten z'n daer van lieten voe-
ren. ) gedenk-fchriften en groote boorden aen hunne kleederen. Zy zoeken de eerile plaetfen op de maelty-
den; de eerfte zetels in deSynagogen; ende begroetingen op de merkt; en van de menlclien Meefter genoemt
te worden. Maer gy heden, en laet u geenen Meeüer noemen: want gy hebt maer eeiien Meefter ; en gf
allegaeder zyt Broeders. En noemt ook niemand uwen Vader op der aerde; want gy en hebt maer eenen
Vader, die in den Hemel is. En laet u ook geene Leeraers noemen: want gy en hebt maer eenen Leeraer,
te weten Chriftus. Die onder u-lieden den meefcen is, zal uwen dienaer zyn. AVant die zig verheft, zal
vernedert worden : en die zig vernedert, zal verheven worden. Wee u Schrift-geleerde en Pharifeën,
fchyn-heylige als ge zy^i: die de huyfen der weduwen op eet, en dat onder den dekmantel van lange gebe-
den. Daerom zult gy ook een fcherper oordeel ontfangen. Wee u Schrift-geleerde en Pharifeën, fchyn-
heylige als-ge zyt: die zee en aerde door-reyft om eenen nieuwen Jode te maeken .· en als hy 't geworden
is ; maekt gy hem een kindt der verdoemenis twee-mael meerder als gy zyt. Wee u gy blinde leyds-mans,
die zegt: Zoo iemant by den Tempel fweirt, dat is niet; maer indien hy by 't goudt des Tempels fweirt;
dan is hy verbonden. Gy dwaze en blinde, als-ge zyt: wat is'er meerder, het goudt, oft den Tempel die
|
rechtten twee metaele Statuën, een van Chriflus, en haere cygene als knielende en fynen boord raekende ; welke Eu- -febius getuygt zelf gezien te hebben , en hy verhaelt, dat Godt de devotie van die vrouw met mirakel beveffigt heeft. Want onder het kleed van 't lield Chriiti wies een vremd kruydeken, van niemand bekent , zonder eenige kracht, tot dat het opgewaflen was' tot aen den boord ; den welken geraekt hebbende, genas het alle foorten van ziektens. Dit heeft geduerc tot in 't jaer 362 ; wanneer den Apofeet Julianus zulkx venemende , dit Beid van Jefus atwierp, en fyn eygen in de plaets oprechtte: maer Godt wierp iyn beid door den blixera ter aerde ; en de Chriltenen droegen het Beid van Chriftiis in Iiunne Kerk, ca hielden het daer in alle eerweerdigheyd, zoo Zozome- nus fchryft : waer uyt men leert Gods Jielden in eere te houden.
//. Kende Jefus de kracht die van hem was uytgegaen?
A. Jae ; en den Zaiigmaeker zig omkecrende tot het volk, om te zien die de welke hem had aengeraekt met zoo vaft geloof, zoo kwam defe vrouw al bevende voor hem nedervallen ; maer den Zoxie Gods ftelde haer geruft, zeggende : Dochter, uw geloof heeft u gezond gemaekt: gaet in vrede, en weeft genezen van uwe ziekte.
y. iVat gebeurde noch in de^en voorval ?
A, Terwyl Jefus noch fprak tot deze vrouw, kwam'er iemand der huysgenoten van .Tairus zeggen , dat fyne doch- ter dood was. Chriftus hoorende het genezer gezeyt wierd , , zeyde tot den Overfien : En vreeft niet , gelooft maer , en uwe dochter zal behouden zyn ; e" hy vervolgde fy- nen weg tot het huys van Jairus, alwaer gekomen zynde, dééd hy al het volk uytgaen ; daer naer ging hy binnen daer de dochter lag , en het kind by de hand nemende , zeyde hy ; Taliiha ^ cumi; dat is-te zeggen : Jonge doch- ter , ik zeg u, rtaet op. Hy gaf haer het leven met deze woorden : fy ftond op , en wandelde ; en Chriftus beveelde, dat men haer te eten zou geven.
Gesfi o>u uydeg vnn de. twee woorden : Talitha CUllii. Het eerite is Chaldeeuws of Syriaks, en beteekent, |
puella, jonge dochter : het tweede is Hebreeuws, voort- komende van het woord , tO/zw , ./«r^^rd, opftaen. Cumi A'^ daer op eene gebiedende wyfe geftelt ; aldus beteekenen deze woorden : Jonge dochter , ftaet op. Om aen de ge- biedende woorden van Chriftus meer kracht te geven, zegt den H. Hieronymus, heeft den Evangelift Marcus daer-by ge voegt : ik ygge u. Uyt de voorzeyde woorden blykt,, dat de tael die Chriftus gemeynelyk gefproken heeft, niet en was enkel Hebreeuws, maer Syriaks Hebreeuws.
F". JVaerom liet Chrifius toe, dat het dochterken van Jairus Ãieif·, eerder als haer te geneien ?
A. Om te toonen fyne macht niet alleenelyk over de ziek- tens, maer zelfs over de dood.
l·^. Wie hiKfi bygewoont dit groot Mirakel ? A. Petrus, Jacobus en Joannes Jefus toonde hun hier door eene zonderlinge vriendfchap en betrouwen I P'. l-Vaer begaf rjg ChriÃus gaende uyt het huys van Jairus 1 ^ A. Hy keerde 'weder nae Capharnaum : nauwelykx was hy uyt dit huys vertrokken , of twee blinde zyn hem ge- volgt , roepende en zeggende : Davids Zone , ontfermt u onzer. Als Jefus t' huys gekomen was, kwamen dele blinde tot hem ; en hy zeyde hun : gelooft gy ook, dat ik mach- tig ben om u dit te doen ? Sy antwoordden hem: Jae ze- ker , Heere. Dan raekte 'hy hunne oogen, zeggende : dat u gefchiede volgens uw geloof; en hunne oogen wierden geopent. Naer dat fy uytgegaen waeren, bragt men tot Chriftus eenen menfch die ftom en bezéten was: en den boofen geeft uytgejaegt zynde, fprak den ftommen. De fchaeren ten uytterite verwondert, zeyden : Noyt en is'er iet diergelykx gezien in Ifraël ; maer de Pharifeën begon- nen van dan af te zeggen, het gene fy federt dikmaels herhaelden , dat hy de duyvelen uytjoeg door den prince der duyvelen , Beelzebub , die geweeft is den afgod der Ac- caronieten , als blykt uyt het 4. Boek der Koningen ,· alwaer diën afgod volgens het Hebreeuws luyden BaaL-^ebub Ïαο veel beteekent als Domin^^Jufcce, of Vlieg-heer , om dathy geëert en aenroepen wierd tegen de pefi der vliegen. Zoo was ook by de Grieken den toenam Jupiter zoo veel te ze^- |
ocr page 98
Τ> Jà S Î I Î Ï
TV T E S Ï yi Î Î Î Ï. '
iet goud heyllg rnaekt ? Wee u Schriftgeleerde enPharifeën, die de tienden geefc van de tnunt en rnyt,
van de dil, comyn , en van alle andere moeskruyden, ( kruyden van kleyne vigeerde; ) daer gy het gewig·
tigfte van de Wet achterlaat: te weten de rechtveerd'ïgheyd, de berrnhertigheyd, de goede trouw , en de
liefde Godts. Dit moeil gy doen; en't ander niet achterlaten. Gy blinde leyds-mans, die uwen drank
vdoorzift om een mugge daer uyt te nemen · en die eenen kemel doorzwelgt. Wee u Schrifgeleerde en Pha-
rileën, die het buytenfte van den beker en van de fchotelen fchoon maekt; daer gy van binnen vol van
xooverye zyt, en van onfuyverlieyd- Gy blinden Pharifé, maekt eeril het binnenfte van den beker en van
de fcbotel fchoon: op dat het buytenfte ook zuyver worde. Wee.u Schriftgeleerde en Pliarifeën, fchyn-
heylige als-ge zyt: die gelyk zyt aen wit geplaefterde graven, de welke van buyten wel fraey aen de men-
fchen fchynen; maer van binnen vol zyn van doods-beenderen, en van alle vuyiigheyd. Zoo fchynt gy ook
wel van. buyten aen de menfchen deugdelyk: maer van binnen zyt gy vol geveynftheyd , en ongerechtigheyd.
Wee u Schriftgeleerde en Pharilèën, fchyn-heylige als-ge zyt: die de graven der Propheten opbouwt, en ds
tomben der rechtveerdige op-pronkt, de welke van uwe Voor-ouders vermoord rzyn ; en die zegt: By al-
dien wy ten tyde van onfe Voor-ouders geleeft hadden; wy en zouden met hun niet zamen gefpannen heb-
ben in de bloed-vergietinge der Propheten. Zoo geeft gy dan te kennen, dat gy den handel van uwe Voor-
ouders in weerden houdt: want zy hebben-fe vermoordt, en gy bouv^t hunne graven op. A^erviilt gy dan
ook de mate van uwe Voor-vaders. Gy ferpenten , en Hange-gebroedfels, hoe zult gy de helfche verdoe-
menis können ontvluchten ! Om die reden heeft Gods wysheyd ook gezeyd: Daerom zal ik u ftrakx Pro-
pheten , Apoftelen, wyfe mannen, en vernufte Leeraers gaen af-zenden: en van die zult gy'er dooden,
en kruyfen; en van die zult gy^er geeflèlen in uwe Synagogen, en vervolgen van Stad tot Stad: Op dat op
|
gen als Amufca , om dat fy hem eerden als den verjneger der vliegen. Aldus hebben de volkeren van Arcadien sis eenen vlieg en-van fer aenbeden hunnen afgod Myagrum of Myodim , voor welken naeni .Tofephus vertaelende fielt Beel- \ebub. Om dat de Seventig Overzetters in plaets van Beel- zebub overzetten Deum. Mufcct^ Vlieg-God , 7,00 is''! waer- fchynelyk , dat diën a%od het hoofd van een vlieg had. Daerom hebben de .Toden den prince der duyvelen genoetnt Beelzebub zoo fpotsgewys als om hem te vei'vloelicn ; en diën naem hebben fy door goddeloofe laftering gegeven aen Chriitus, fyne mirakelen aen tooveryen toefchryvende. De Griekfche Bvbels in de plaets van Beeliebuh , leien Bieli&- buL ; welk iia 't Chaideeuws beteekent Deum fordlum , den God der vuyligheden ; om dat den diiyvel de menfchen op- fiookt tot alle vuyligheden : doch de rechte lefmg is Bcd- lehiih , Dius M'jfca , den Vlieg-God ; gelyk men volftan- diglyk leeft in alle de Hehreeuwfche Bybels van het Oud Teftament. Men leert hier 1. Hoe uyt het zelve werk de goede geflieht worden en de kwaede verergert. 2. Hoe Chrillus door dit exempel in fynen Perfoon daer naer fyne Difcipels gewapent heeft tegen alle lafteringen , om die kloekmoediglyk te verdraegen voor fynen naem : het is een groote 'kroon gemeynfchap te hebijeii met den Heere, zegt den ΠChryfoftoraus.
i^. fFaer ging ChriÃus , vertrekkende van Capharnaum ?
A. Hy trok op nae Jerafalem, om by-te-woonen de Feeft van PadTchen , zynde dit den tweeden federt fyn Doopfel en het begin fyner Predikatie Die de welke willen, dat den Zaligmaeker maer dry Paefch-feellen heeft bv-gewoont, zeggen dat den Î Joannes hier van die Feeli niet wilt melden ; maer zulkx is ongegrond , want deze benaeming bedied de voornaemfte feeite. Gemerkt dit woord elders op verfcheyde plaetien van het H. Schrift gebruykt word tot bezondere beteekening van de Paefeh-feell, zoo kan men niet zeggen, dat den Evangeiiit hier door eenige an- dere feeii op deze plaets heeft willen te kennen geven.
^. Diéci ChrijiiLs eenige predikatie voor de Joden te Jerufhlem ?
A. Hy gaf hun zeer verhevene onderrichtingen in fyn |
Sermoon ter gelegentheyd van de genefing , op eenen Sab- bat-dag, van eenen man die reeds federt 38 jaeren ziek â was, en lag aen de Pifcine of Bad by de fchaeps-poorte. Deze Pifcine was eenen water-bak ontrent den muer der voorpleyn van den Tempel van Salomon , zoo genoemt van het Griekfch woord Probaton , het gene beteekent , 'chaepen ; om dat fy dienden tot afwaiiching tier fchaepen en andere dieren die gefchikt waeren voor de offeranden; en de poort der ftad Jerufalem , langs waer deze dieren gebragt wierden , kon genoemt worden in ""t Latyn porta pecuaria : in \ Grieks vind men Beth-chefda , of Bethfeda , Syriakfch woord ^ het gene beteekent, Huys van berrn- hertigheyd. De Hebreeuwen noemden deze Pifcine, Beth- faida, of Bethefda, het welk te kennen wilt geven , het huys of de plaets van den waterloop; om dat dit bad fya water Icreeg van de gezegelde fonteyne en van het water der regens het gene van het dak en van de voorpljm des Tempels daer nae toe fynen loop had : aldus leeft den H. Hieronymus Beth-efda , dat is volgens het Hebreeuws te zeggen , het huys van uytftorting , om dat in diën ont- fanger de voorzeyde waters uytgeftort wierden Bethfaïda y gelyk hebben de Roomfche Bybeis en de Latynfche Exem- plairen , is volgens de Hebreeuwen ( die alle plaetien huy- zen noemen ) te zeggen : een huys van vifchvangft , ora dat daer in viilchen konden zyn ; met een woord, als ee- nen vyver. Volgens de Griekfche Exemplairen , zoo wierd die plaets wel genoemt Bethfeda, dat is, Huys van berrn- hertigheyd ; om dat Godt fyne bermhertigheyd aldaer toon- de aen die hy geneefde ; of om dat deugdzaeme mannen door htinne aelmoeffen hielpen de arme zieken, die da:er mogten fchuylen onder de byftaende Gallerye ; hebbende vyf Portaeleii, om ai-te-wachten de roering des bads doo? den Engel, tot bekomming hunner gezondheyd.
F. Hoe gebeurde dit Mirakel?
A. Op zekeren tyd des jaers wierd het water van deze Pifcine geroert door eeneii Engel, en aenftonds naer deze beroering den eerften zieken die daer wierd ingeladen, ^as zonder twyftel genezen van wat ziekte het mogte wezen. |
ocr page 99
PnBUÃTANDELÃNGE ÎÎÎ ÎÎ ÃE SC ΠΤ Î D ÎÎ TS SE^
XL kome al het ónnoozel bloed, 't welk op der aerde vergoten is Op dat van dit geflacht afgeëyfcht word·
het bloed van alle de Propheten, 't welk vergoren is van het beginfel des werelds af: van 't bloed del
rechtveerdïgen Abel af , tot't bloed van Zacharias, den zone van Barachias, dien ( Paral. 24. f. aa.) gy
gedood hebt tuflchen den Tempel en den Autaer, Ik zeg u voorwaer, het zal van dit geOacht geëyfcht
worden, dit alles zal komen vallen op dit genachte. Jerufalem, Jerufalem , die de Propheten dood-Haet,
en die fteenigt de welke tot u gezonden worden; hoe raenigmael heb ik uwe kinderen willen by een
vergaderen, gelyk een hinne haere kiekens by een vergadert onder hare vleugelen; doch gy en hebt niet
gewiltl Ziet, uwe woon-plaets zal onbewoont gelaten worden. (fMei deze woorden voorzegt Cltrijius de ver'
woeflinge van hunne Stad: die door de Romeynen onder Titus en P^efpaflanus gefchied is.^ Want ik zeg het
â¢D, gy en zult my voortaen niet meer zien, tot dat gy zeggen zult: Gezegent is hy, die daer komt in dea*
33.aem des Heere.
Vrr HET xxif:, xxr. en xxri. hoofd-stuk.
ΤÎÎη Zaligraaeker vertrok dan voor de laetfte-mael iiyt den Tempel. Syne Difcipelen zeyden tot hem :
Meefter ziet eens wat fteeiien en wat gebouwenI Maer hy gaf hun voor antwoord: Ziet gy dit alles
wel? Voorwaer, ik zeg het u , den tyd zal komen , dat dit zoo zal vernielt worden,dat den eenen fteen
niet zal blyven op den anderen. Als zy nu aen den Olyf-berg gekomen waeren, kwamen de Difcipelen
hem in 't heymelyk vraegen,wat teeken dat'er voor het vergaen des werelds zoude zyn, en hy antwoord-
de hun: Ziet wel toe, dat u niemand verleyde. Want vele zullen'er komen in mynen naeiii, en zeggen:
|
Van wanneer dit wonder werk Gods fyn begin heeft, weet men niet : dat daer van geen gewag getaaekt word in het Oud Teftamènt, is om diefwille dat het zelve zoo oud niet en is. Het is wei te gelooven, dat de genees-kracht van die waters , voortskomende uyt de fonteyne van SHoë , welke is te zeggen geionden^ als een figuere van den Mes- sias , een begin genomen heeft ontrent fyne komfte; op dat de Joden, nu lang van de Propheten , Mirakelen, en zienelyken dienil der Engelen berooft zynde , niet al- leenelyk uyt de Orakelen of Prophétifche Godfpracken , maer ook uyt deze'mirakeleufe genefing en tenoenwoordig- heyd van den Engel, die zig miffchien in eenige gedaente vertoonde , klaerelyk - zouden zien , dat nae-by was den Engel des Teftaments, hunnen Verlofler, nae den welken fy zoo VCTlangden , die door de levende waters, vloeyende uyt de Fonteynen des Zaligmaekers, zoude genezen de ziektens der ziele, welke de Wet niet konde weg-neinen. Dit Bad hebben de Vaders aenraerkt als een afbeldfel van het Doopfel van Chriftus, ingeftelt om te genezen alle ziektens onzer zielen , te weten , alle zonden , zoo erffe- lyke ais daedelyke Nu Chriftus vindende aen die Pifcine eenen zieken , gaf hem aeniionds de gezondheyd. De Jo- den namen verergernis uyt dit mirakel uytgewerkt op ee- nen Sabbat-dag, en om dat dien kranken, nu genezen, fyn bed weg-droeg op eenen dag op den welken alle werk was verboden door de Wet, zoo berifpte fy hem als ee- nen overtreder der Wet.
y. Wat antwoordde dirken man aen de. Joden ?
A. Hy zeyde hun, dat diën die hem genezen had, hem had geboden fyn bed op-te-nemea en te wandelen, en dat het Jefus was.
V Wat beÃoten de Joden tegen ChriÃus ?
Î. Sy namen bier uyt gelegentheyd om den Zone Gods. te vervolgen, en begonnen hem lioch meer te haeten, om dat hy hun gezeyt had ^ dat Godt was fynen Vader, en om dat hy zig met hem gelyk ftelde. Jefus dede hun ten 4iën eyncie eene uytnem.ende aenfpraek tot bewyüng van fyue Godiiayd ; toonende, dat hy geen getuygeniüe gaf van fyn eygen-zelven; om dat die getuygenis niet kan aen- genomen worden als waerachtig en geloofweerdig , volgens bet gemeyn gevoelen. |
V. Hoe doet mat over-een-komen deie woorden van ChriÃus die legt i dat iemand y die getuygenis geeft van fyn eygen-\d- ven , niet gelooft word; met die antwoord f/an den Zaiigmae- ker by Joannes 't 8 cap. 14 ii. alwaer hy [egt : Al is 't dat ik getuygenis geve van my-\elven, myn getuygenis is nochtans waerachtig ?
A. Hier dient tot antwoord , dat den zin van den eerften Text is : Indien ik van my-zelven alleen getuygenis geve, zoo en is myn getuygenis niet waerachtig ( dat is te zeg- gen , geloofweerdig, volgens het gemeyn gevoelen ) maer de mirakels die ik doen, zyn klaere bewyfen van het gene ik zeg. In den tweeden Text verzekert hy , dat fyne ge- tuygenis waerachtig is, om dat Godt fynen Vader, die hem gezonden heeft, getuygenis geeft met hem. Het is in dezer voegen, dat de HH. Cyrillus en Chryfoftomus, Leontius, Theophilaftus, Euthimius en andere deze fchynende ftry- digheyd uytleggen.
y. Spaerden de Joden de Difcipels van Jefus ?
A. Neen; want naer het voor een mifdaed toegerekent te hebben aen den Zone Gods de geneiins van eenen Zie- ken op den Sabbat - dag , als of hy hier in de Wet had overtreden, zoo fchreven fy hem de zelve faut toe,in den perfoon van fyne Difcipels, die gaende langs de graenen op eenen Sabbat-dag , en honger hebbende , hayren afplukten , die uytvryfden tuifchen de handen en daer van ate^ ; waer over fy hem groote klachten deden, zeggende : Ziet,uwe Difcipels doen het gene niet geoorloft is op eenen Sabbat- dag.; maer den Zaligmaeker verdedigde hun tegen deze be- rifpers doorgiet exempel van David,
Wat dede David daer den Heer lig van bediende tot exempel om fyne Difcipelen te onfjchuldigen ?
A. David en die met hem waeren, eens door den hon- ger overvallen zynde, treedden in het huys Gods ten tyde van den Opper-prieiter Abiathar, volgens de Fulgata, die genoemt word Achimelech in den i. Boel», der Koningat |
ocr page 100
ή Î S NIÃUPT Ï EST ^ MENT. t*
He ben den Cliriftus; en fy zullen'er vele verleyden. Ja dien tyd is al na by: waclit ti dan van-ze te vol-
gen. Ook als gy van oorlogen, en van oproeren, zult hooren fpreken; wilt niet verfchrikt zyn .- want dit
itioct zoo eerft gefchieden; maer noch en is'er terftont het eynde niet. Hy voegde daer by: Het een volk
zal tegen't ander opftaen,en Koningryk tegen Koningryk. Daer zullen óok groote aerd-bevingen zyn op
verfcheyde piaetfen; en peft; en dieren tyd: en daer zullenIchrikkelyke dingen, en wondere teekenen, in
den Hemel vertoont worden. Doch dit alles zal maer het begin der Imerten zyn, Maer voor dit alles, zuL
len-ze de handen aen Ï
flaen ; u vervolgen; u o\'erleveren aen de Synagogen , en aen de gevangeniflèn.
Maer ziet gy lieden wel toe voor uw eygen zeiven. Want fy zullen u overleveren aen de Raden; en gy
zult om mynen t'wille in de Synagogen gegeéflelt, en voor de Stadhouders en Koningen geilek worden Ï
bm inynen naem, Jae gy zult van alle menfchen gehaet worden om mynen naem. Daer en zal noclv
tans niet een enkel hayr van uwen hoofde verloren gaen. Vele zullen 'er alsdan verergert worden,
malkanderen verraden, en naalkanderen haten. Daer zullen ook vele valfche Propheten opftaen; en zy
zullen'er vele verleyden. En dewyl de boosheyd over groot zal wezen , zal de liefde van vele verflou-
wen. Maer die zal volherden tot het eynde toe, die zal zalig zyn. Door uwe leydfaeraheyd zult gy
11 zeiven behouden. En dit Evangelie des Rykx zal ook gepredikt worden doof de geheele wereld , tot
O srtuyginge van alle volkeren: en dan zal 't eynde komen. Als gy nu Jerufalem van de legers zult om-
Tiagelt zien; weet dan dat haere verwoefting voor hande is Wanneer gy dan d'aldergrouwelvkfte verwoef-
tinge, die door( Dan. p. y. 27. ) Daniel den Propheet voorfeyd is , zult zien in de heylige Plaetfe; die het
leeft, die begrypt het Die dan ter tyd in Judeën zyn, dat-iè op de bergen vlieden: en die binnen Jeru-
lalem zyn ; dat-fe daer uyt-trekken : en die op de velden zyn; dat fv'er niet binnen komen. Die boven op
|
cap 21, 6, aen wie David zig aenbiedde en ontfong van he;n dé Voorftel-brooden ( J^anes Propofitionis ) waer van hy at en gaf daer van aen die hem verzelden ; niet tegenitaende het aen de Priefters alleen geoorloft is daer Tan te eten Daer-en-tuffch'en Abiathar , zoon van Achi- nielech, in wiens- tegenwoordigheyd David van deze broo- den at, keurde goed deze dasd van fynen vader zoo wel als die van David.
V. JVaerom word den hoogen Priefier op de^e plaets van de Vulgata g&nacmt Abiathar^ en in den i. Boek der Koning, cap. 21 , Achimdech ?
A. Men antwoord hier op, dat den vader en den zoon defe twee naêmen hadden, gelyk men kan bewyfen uyt den 2. Boek der Koning, cap. "8·. f. 17 , en den 1. Boek / Paralip, cap, 24 , 3.
op wat dag treedde Jefus hinnen Jerufalem ?
A, Den H. Matthäus c. 12, i, zegt, dat het was op eenen Sabbat-dag, zynde dit eygenrlyk eenen Saterdag, wanneer men de hayren nocht plukken nocht vryven mögt ; aengezien de Jodea over de Apoftelen klaegden, dat fy op dezen dag de hayren plukten en vreven , het gene alleenelyk op de andere feeft-dagen toegelaeten was Doch het ver- ftand der Uytleggers word wel geoeffent door de woorden van den H. Lucas c. ó. ί, alwaer hy, volgens den Griek- ichen en Latynfchen Text zegt, dat het gefchied op den tweeden-eerfien Sahbat. Eenige zeggen dat het was den eer- ften Sabbat naer den tweeden dag van de Paefch-feeit of der ongedeeifemde brooden ; dat is, den eerftea der zeven Sabbat-dagen, die men rekende van Paeilchen tot Sinxen. Hy word genoemt den tweeden ; om dat hy is voorgegaen van eenen anderen Sabbat, gezeyt den grooten, die is den eerlten en den naeiien voor PaeiFchen. Men noemt hem ook eeriien 4 om dat hy is den naeften nser Paefichen , en gerekent den eerlten ond'er de zeven Sabbat-dagen. Andere zeggen, dat van de dry plechtigfte Sabbat-dagen die vielen ontrent de dry groote Feelten, van Paeilchen, Sinxen, en der Loover-tenten, den tweeden onder deze dry voornaem- Ãe was diën vtin SiiiAeu , die eene onderlinge over-een- komft had ten opzichte van den oogft met den tweeden dag der Paefch-weke, op den welken de Joden aen Godt of- ferden eene gerite-fchoof om te bekomen eenen gelukkigen oogft; en op den dag van Sinxen offerden fy brooden van het nieiiw gewas tot dankbaerheyd naer den oogii. Vaii acht , of meer , verfcheyde uytleggingeri van dit woord^ zyn deze die men hier by-brengt het meeil aengenomen i zynde de verdere maer enkele giirchingen. Dezen Sabbat is zoo genoemt, om dat hy is den eerften voor de tweede- mael; zynde het woord tweeden eerder een by-woord («if- verbiuni') als van eenige voortbrenging (^genitivus^ en is hier geheel duyfter. |
f^. Kan men hier geem andere uytlegging geven 7
Î Î. Eenen vermaerden hedendaegfchen Schryver , Be- nedictiën, geeft' eenen geheelen anderen iiytleg van dezen Text van den H. I.ucas , en zegt, dat dezen Evangeliit door dit faemen-gevoegt woord alleenelyk heeft willen aen- toonen den dag alfwanneer Chriftus langs het bezaeyde land ging ; het was eene Feeii van Sabbat-dag , gevolgd van den eerften Sabbat ingeftelt en geheyligt van het begin des werelds. Alle andere Feeiten ( ingeftelt door de Wet van Moyfes, en ook genoemt Sabbatten, ter oorzaeke dat man alsdan ruftte , zig onthoudende van werken) alfwan- neer die vielen op den d«g voor den waeren Sabbat , wierden genoemt deutero-proto-Sabbata, tweede-eerfte Sab- batten ; dat is te zeggen , Feeften ingeftelt laeter als de in- ftelling van den Sabbat-dag ; gelyk de demero - Canonieke. Boeken der Schriftuer, diegeftelt zyn in den Canon der Kerk lang naer de Pro:o-Canonieke: ook den Eoek_
ronomium is eene tweede Wet , om dat Moyfes die heeft verkondigt in de vlaktens van het land der Moabieten lan- gen tyd naer de verkonding der zelve Wet op den berg Sinai, welke gefchreven was verfcheyde jaeren voor den ]^oek Deuteronomlum. Deze uytlegging word bekrachtigt hier door , dat den H. Lucas hebbende genoemt den eer- ften dag van deze twee naer malkander volgende Feeften, tweeden-eerjten ( om dat diën dag viel op den avond van den Sabbat; facium eÃ' auteru Sabhato faundo primoachitr^ |
ocr page 101
fa rERHANÃBLlNGB Î AN ÎÎ GESCHIEDENISSEN
zyn dak is, dat hy niet af en kome na zyn huys toe; noclite daer in gae, om uyt zyn huys iets \!7ecli te
nemen; en die op 't veld is, dat Iiy niet weder te rug en keere , om zynen mantel te haelen. Want dit
zullen de dagen van wrake wezen: op dat alles, wat'er gefchreven ftaet, volbragt worde. Maer wee de
bevruchte en de zuygende vrouwen in dien tydi Bid gy ook, dat uwe vlucht niet en gefchiede in den
winter oft op den Sabbat-dag. ( Dat is, op onbekwamen tyd; want in den winter en kan men niet reyfenj
en op den Sabbat-dag en mögt men niet'reyfen. ) Want den weedom van die dagen zal zoodanig zyn , dat
diergelyken niet en zal geweeft zyn van het begin dat God de wereld gefchapen heeft, tot nu toe; nocht
wefen zal. En't én ware ook, dat den Heer die dagen verkort hadde; daer en zoude geenen menfch zyn
behouden geweeft: maer uyt opzicht van de uytverkorene, die hy verkofen heeft, heeft hy die dagen ver-
kort. Indien alsdan iemant tot u zegt: Ziet den Chriitus is hier; oft, den Chriftus is daer ; gelooft her
jiiet. Want daer zullen bedriegers opftaen, die zig voor den Chriftus , en voor oprechte Propheten zullen
uytgeven :die ook zoo groote teekenen en wonderheden zullen doen, dat-fe zelfs de uytverkorene ( waer
het mogelyk ) zouden verleyden. Let gy lieden dan wel op u zeiven: Ziet : ik heb u alles voorlèyd. ïn-
<3ien-fe dan tot u zeggen: Ziet, daer is hy in de woeftyne; en gaet'er niet om iiyt: Ziet daer is hy in de
binne-kamer; geeft'er doch geen geloof aen. Want gelyk den blixem van den Ooften-uytkomende, ftrakx
tot den Weften fchynt, zoo zal't ook gaen met de komile van den Zone des menfchen. Doch alwaer het
doode lichaem zal zyn, zullen de Arenden by een vergaderen. ( Dat is re peggen : Gelyk de Arenden, door
nateurelyken drift, vliegen na de doode lichamen als tot hunm alderÃyetfte fpyfe; zoo zullen de uytverkorene, zyn-
de nu ligt en vlytig als Arenden geworden , in de wolken opvliegen na Chriflus die voor hun geflorven is.') Korts
na de bedruktheyd van deze dagen zal de Zonne verduyftert worden; zal de Mane haer licht niet geven;
|
volgens in 't 6 ·s^ van het zelve Capittel den eygen dag van den Sabbat noemt altemm Sabbatüm, den anderen Sabbat. Ziet daer het geheym verklaert.
, Îη belette de verergernis der Pharifzëti den Zaligmaeker t(iet mirakelen te doen hiujien Jerufnlem ?
A. Neen ; v/änt .Tefus genas noch op den Sabbat-dag cenen menfch die een verdroogde hand had, en hy dede noch verfcheyde andere mirakelen,
V. Behaegde dit laeÃ-genoemt Mirakel aen de Joden ?
A. Neen ; iy wierden hier over zeer verbittert , dat fy van dan-ai' befioten met de Herodiaenen van Chriitus te doen fterven.
V. Waer ging ChrlÃus , werende het voornemen der Joden ?
A. Jefus verliet de Joden van Jerufalem en begaf zig nae den kant der Zee, waerfchynelyk van Tiberias , waer ontrent hy gemeynelyk fyn verblyf hield, alwaer hy genas ijile de zieken die hém wierden aengeboden door een me- uigte der volkeren die hem volgden ; want het gerucht van deze mirakelen was verfpreyd door geheel Galileën , in Judeën , Idumêën, door geheel het land befiroomt vaii de Jordaen , en tot aen de kuften der middelandfche Zee, langs den kant van Tyrus en Sidon. Hier naer vertrok hy zig op eénen berg.
J^. IVat dede den Zaligmaeker op de^en berg ?
A. Hy bragt daer den nacht over in het gebed, en als den dag was aengekomen, riep hy fyne Difcipels, en uyt deze koos hv'er twelf welke hy noemde ApoÃels ; dar is te zeggen , /Zendelingen ; om dat hy hun wilde zenden om te prediken door geheel Judeën , en voorts door geheel de wereld.
Hoe noemt het H. Schrift de^e twelf?
A. Het noemt-ze de twelf grondfteenen van de Kerk.
V. Wie lyn deie twelf ApojieisJ ' |
A. I. Simon Petrus, zoon van Jonas , dit is te zeggen : Tan Joannes ; want Jona is een Chaldeeuwlch of Syriakfch woord , verkorting van Johanna ,· aldus Bar-jona by den H. Matthseus , en beteekent niet, -zoone der divyve , maer ^oone Joannes : hy word oük genoemt Ci^has , Sy- riakfch woord , het gene beteekent Steen , of Steen-rotfe, en het w^Ik niet heeft de onderfcheyding gelyk in 't Grieks en in't Latyn , Petros en Petra, 2. Andreas, broeder van Petrus, welken de Grieken noemen Proto-eUaum dat is eerfi-geroepen. 3. Jacobus. 4. en Joannes, beyde zoo- nen van Zebedieus, aen welke den Zaligmaeker den naera gaf van Boanerges ; dat is , loonen des donders , om te ken- nen te geven , "dat deze twee Apoftels groot geluyd zouden maeken door de'predikatie van het EvangeUe, 5. Philip- pus, den eerften aen wie Chriftus gezeyd had : Volgt my. 6. BartholomiEus. 7. Matthicus den ïollenaer, bygenaemt Levi door de HH. Marcus en Lucas 8. Thomas , ook genaemt Didimus door den FI. Joannes, het' gene het zei- ven beteekent in \ Grieks , gelyk Thomas in 't Chaldeeuws , te -Ïtweeling. 9. eenen anderen Jacobus, zoon van AIphiEus, 10 en fjaien broeder Judas, bygenaemt Tha- daius, en in't Grieks, Lebbasus 11. Simon den Chana- neër , van het Hebreeuwfch of Syriakfch woord , in het Grieks vertaelt Cannaios ; dat is te zeggen , den leveraer ; het gene uytdrukt in't Crrieks het welk Chananeër betee- kent in de gemeyne land-fpraek , gelyk bemerkt heeft den H.Hieronymus; en den H. Lucas geeft hem geenen ande- ren by-naem- Volgens eenige Scliryvers kan hem dezen nacm wel gegeven zyn van eene Seöe die men noemde de leveraers : andere zeggen, dat Cananeër niet wilt zeggen , dat hy was van Cana in Galileën , om dat het Grieich woord in de Vulgata word gefchreven met een Kappa en het woord het gene beteekent de plaets van Cana , word gefchreven met een Chi Chananaios. Aldus giit men , dat het was eenige andere plaets genoemt Cana , Cananiet, of Cananeër 12 Judas, Ifcariother , zoon van Simon·
y. Geeft ons den uytleg van dit woord Boanerges volgens den ktteHyken {in van dïén. naem ?
A. Eoanerges i.s. gemaekt van Bene, zoon , en van Rha- gham , donder. In plaets van Boanerges , gelyk gelezen word volgens de gewoonte , door vervalfching , als 'zegt den H. Hieronymus , κοο moet men zeggen, Beneréem. Ziet hier hoe dit woord verbaitaert is. Gemerkt men in 't eer-
zullen |
ocr page 102
DSS Î JjE Ï
TV TESTAMENT. fj
rullen de Sterren van den Hemel vallen; en de krachten der Hemelen zullen waggelefl. Dan zal het tee-
ken ( het Kruys) van den Zone iles menfchen verfchynen: dan zullen alle geflachten des werelds in wee-
dom zyn: en zy zullen den Zone des menfchen zien komen op de wolken des Hemels met groote macht
en Majefteyt. Ook zal hy zyne Engelen af-zenden met een hoog-kiinkende trompet: en die zullen zyne uyt-
verkorene by een vergaderen van de vier hoeken des werelds, en van den eenen kant des Hemel^ tot den
anderen toe. Doch als deze dingen beginnen te gefchieden; ziet dan opwaerts, en heft uwe hoofden om
hoog: want uwe verloiïïnge is voor handen. Hy zeyde hun ook eene gelykenis ; Let op den vygeboom.
Als't zap in zyne takken komt, en de bladeren uytfchieten, en als gy alle andere boomen ziet uytbotten;
zoo bemerkt gy dat den zomer na by is. Zoo ook als gv deze dingen zult zien gebeuren ; weet dat hetKyk
voor de deure is Ik zeg het u voorwaer; Dit geflacht ( de Jodfche natie ) en zal geenfints voor by
gaen, voordat alle deze dingen gefchied zjm. Hemel en aerde zullen vergaen ; maer myne woorden en
zullen niet vergaen. Doch van dien dage, en van die uere , heeft niemand kennis : zelfs niet de Engelen
des Hemels , nochte ook den Zone, ( voor zoo veel hy menfch is, en 't ampt van MefTias bekleed; want
volgens zyne Godheyd weet hy alles;) maer mynen Vader alleen. Want dien dag zal komen als eenen
ilrik, als eenen dief, als de dagen van Noé : even als zy bezig waeren voor den algemeynen water-vloed,
met eten, drinken, trouwen ende ten houwelyk te geven, zelfs tot op den dag toe dat Noë zig in de
arke begaf, niet denkende op de rampen die hun na by waeren ende hun alle van den aerd-bodem heb-
ben weggerukt: even zal ook zyn de komfte van den Zone des menfchen; Waekt dan , want gy en weet
niet op wat uer dat uwen Heer komen zal. Zalig is dien knecht, die den Heer, wanneer hy komen zal^
aldus zal doende vinden. ( Dat is, bezig met bidden en waeken. ) Hy zal hem ilellen over alle zyne goe-
|
fte leefde , Ãam , volgens de Syriakfche Reden-konfl:, zoo is de α verandert geweefi: in ο , en men heeft d'een en d'ander letter behouden , Boane, ea R.eiim oi' Reghem. ; de g in placts van de ain. Daer nuer is de letter m daer ai-ge-r fneden , en daer by ge voegt jlgma volgens de Griekfche wyze. Aldus is daer van ten laeften geinaekt Boanerg&s, Sommige Geleerde willen , dut men in plaets van Boaner· ges leeii Baaerges of Bonerges, volgens het Hebreeuws, of om beter te zeggen : Syriaks, gelyk Chriitus fprak ; en zoo hebben eenige Exemplairen Tden Syriakfchen Overzetter Itek Ba/ie R^ges, dat is , zone des donders. Dezen by- naem heeft den Zaligmaekcr aen Jacobus en Joannes ge- geven om jden grooten lever in het predilien van het H. Evangelie; of miilchien ook om dat fj* by Lucas t' 9 cap. wilden het vuer uyt den Hemel doen komen over de Sa- maritaenen , hunnen iever voor de glorie van Chriitus was al te zeer ontiteken, en den geeft van de wraek-neming , die in hun noch leefde had hun beweegt om te vraegen het gene fy dachten geoorloft te zyn door 't exempel van Elias, doende het vuer daelen over de foldaeten des Ko- nings van Samarien : den Syriakfchen Text heeft gelyk Elias gedaen heeft; welk men ook vind in de Arabiiche, Syrifche, Ethiopifche, en andere Overzettingen.
y. Is Judas den Ijcariothsr bekent onder di hoedaaigh&yd ran ApoÃel?
Î. Wanneer de Evangeliiten hem rekenen onder de twelf die Chriftus verkozen had, itellen fy daer hy^ die hem verraden heeft; ZOO dat men hem met den tytcl vau Apoftel nergens vereert vind. Op wat order hy verkozen is (zegt den H. Auguftinus ) vind men niet befchreven ; doch het is bekent, dat de goede voor hem zyn gekozen , en niet te vergeefs, word hy den laeften genoemt. Den zeiven H. Vader, zegt , dat hy van het beginfel af kwaed zynde onder elf goede gcconverfeert heeft. Nochtans Termllianus, de HH. Chryfoilomus, Cyrillus Aiexandrinus en Hieronymus leeren , dat Judas een deugdzaem man v/as, toen Chriitus hem tot Apoiiel_ heeli: verkozen , willende den Zaligmae- ker dit ook zelf onderhouden 't gene j:y wilde daer uaer onderhouden hebben , dat de kerkelyke bedieningen en weerdigheden zouden gegeven worden aen de weerdi^ite door hunne deugdxaemheyd ende bekwaemheyd. |
y. WaiTom is Judas hygenaemt IJcariother ?
A. Of om dat hy was van her dorp Ifcarioth genaemt , gelegen in het Geflacht van Ephraim ; of om dat hy was; van't Geflacht van Ifiachar, volgens dat den H. Hiero- nymus leeit, lifachariother, hier van verkort zynde hec woord licariother.
y. Van waer M'aeren de andere Apofiels ?
A. De meefte waeren van het Geilacht van Zabulon en van dat van Nephtalim : fy wierden alle gehouden voor Ga- lileërs, grove ongefchaefde menfchen; op dat in hun zoo veel te meer zou uytfchynen de goddelyke kracht van 'C Evangelie.
V. Îe{aeten .de Apofiels iet naer hunne roeping?
A. Neen ; fy verlieten in 't algemeyn alles om armelyk te volgen Chrillus die ook arm was , gelyk getuygt den H. Petrus uyt den naem van alle.
V. Waerom vordrer dan gejproken hy Marcus van het huys van Petrus en Andreas te Capharnaiim ?
A. Dit kon het huys zyn daer fy gewoon waeren te voren hun verblyf te houden, en het gene toehoorde of aen hunnen vader, of aen de fchoon-moeder van Petrus, of aen fyne vrouwe.
y. Wat dede Jcfus naer de verk'reftng der twelf ApofieleU?
A. Den Zaligmaeker zynde afgekomen van den. berg, op eens plaets alwaer diën zig uytftrekte als eene vlakte, vond daer de fchaeren, en hy genas alle hunne ziekenen en die bezêten waeren; daer naer dede. hy dat vermaert Sermoon het gene bevat het kort begryp van de Zede- leenng van het Evangelie.
V. Hoe begon Jefus fyne redenvoerlng ?
A. Hy begon met hun te leeren, wuer in het waerachtig geluk beilaet, door de acht Zaligheden waer van hy hmi onderrichtte : Dat de arme van geelt zyn die de welke niet gehecht zyn door de begerelykheyd aen de aerdfche goe- deren â . Dut de zachtmoedi^ti die de welke met zaciit»'
Î |
ocr page 103
rERIIANOBLINGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
deren. Maer indien dezen knecht, denkende Jn zyn herte: Mynen Heer en zal noch zoo haeft niet kor
men, een ondeugende leven leeft, zynen Heer zal komen,, als hy hem niet en verwacht, hy zal hem af-
fcheyden,en hem zyn deel geven onder de fchyn-heylige , alwaer geween zal zyn en knerffinge der tan»
den." Dan zal 't Ryk des Hemels gelyk zyn aen thien Maegden , zeyde Chriftus; die haere lampen nemende,
den Bruydegom te gemoet gingen. Doch vyf van die wneren onvcrftandige maegden, en vyf verftandige.
De vyf onverftandige haere lampen opgenomen hebbende ; namen geen olie mede. Maer de verftandige
namen olie in haere kvuyken, te faemen met de lampen. Dewyl nu den Bruydegom wat lange weg-
bleef-, begonnen-ze allegader te iluymeren ; en-ze vielen in flaep. Doch in 't midden van den nacht ont-
fiond'er een groot geroep : Ziet, den Bruydegom komt daer aen ; gaet hem te gemoet. Dan ftonden alle
die maegden op, en maekten haere lampen gereed. «Maer d'onvcrftandige zeyden tot de verftandige: Geef?
ons van uwe olie : w'ant onze lampen gaen uyt. De verftandige gaven voor antwoord: Of'er miflchien
voor ons en voor niet genoeg en mögt zyn, gaet liever tot die-ze verkoopen , en koopt'er voor u.
Terwyl-ze gingen om te koopen; kwam den Bruydegom: en die gereed waeren , gingen met hem binnen
ter Bruyloft,.· en de deur wierd toe-gefloten. Naderhand kwamen ook die andere maegden, en zeyden :
Heere, Heere, doet ons open. Hy gaf-ze voor antwoord : Voorwaer, ik zeg het u, 'ken ken u niet,
Waekt dan , dewyl gy nochte den dag nocht d'uere weet. (Floe fchroomelyk is't, door de dood onvoor-
ziens verraft te worden! De goede werken, en heyligheyd van andere, en zullen ons in de lefte uere,
niet helpen, nocht goed, nocht heylig maeken ; gelyk de wyze Maegden, de dwaeze niet en hebben wil-
len helpen alswanneer den Bruydegom. kwam. Men moet alle ueren, voor ons ^ lefte aenzien, wilt men
jii^t verraft worden,) Naer deze gelykenillè .ilelt ons Chriftus een ander voor. Het zal'er gaen, zégt hy,
|
zinnigheyd lyden, dat men hun berooft: van het gene fy hier beneden bezitten , by zoo verre fy het niet können behouden zonder Godt te vergrammen : J3at de oene die weenen , zullen vertróoft worden : Dat die de reclitveer- digheyd beminnen, zullen verzaed worden : Dat de berm- herdge bermhertigheyd zullen verwerven : Dat die zuyver van herte zyn, Godt zullen zien : Dat de vreedzaemige Gods kinderen zullen .genoemt v/orden : Dat die vervol- gingen, lyden voor de rechtveerdigheyd , het Ryk der He- melen zullen bezitten : Dat die gehaet en vervolgt worden om lynen t" wille, hunne vergelding zullen vinden in den Hemel. Aldus en kennen de Chriltenen niet gelukkig zyn in dit.leven, als door de verachting der acrdfche goederen, glorie en vermaeken ; door de liefde tot de rechtveerdig- heyd en den vrede ; door de bennherdgheyd ; door de zuy- verheyd des herte ; en door de verduldigheyd,
fVat moit men peyien van de. Chrifiemn dia {oo tegen- fi.ryd'-ξ \yii grond-rebels van het Evangdüe ?
Jdus fprcekt-uyt de ongelukken over de rvke,ovcr die de welke leven in den overvloed en in de weUuften, en over die geëert zyn by_ de roenfchcn; om dat fy hua geluk ftellen in alle deze dingen die het eeuwig leven niet cn können verdienen.
Wat leerde Jefus- sevolgendyk aen fyne D'.fdpels ? Dat fy waeren het zout der aerdc en het licht der vereld , om de zeden te verbeteren , en te verdryven de duyfterniÃe der menfchen : ciat hy niet gekomen was om te vernietigen de Wet van Moyfes, maer om-le te voltrek- ken en tot haer uytterile volmaektheyd te brengen, lee- rende ai;n fyne Diicipels eene volmaektere rechtveerdig- heyd ais dié der Scribcn en Pharifeën, eene rechtveerdig- heyd zonder dc welke men het Jlemelryk niet kan be- komen.
F'. i-Faer in biÃaet volniaektä rzchtvurd'igheyd van de
Wet van Chriflus ?
A. Hier in, dat de Wet van Chriilus firekt tot heryor- ming van het hert; want daer was gezeyt tot de Jotlen : CU zult met dood-üaen i en den Zali^uiaeksr wilt > dat |
men fyne gramfchap intoomt; dat men geen de minfle laf- teringe fpreekt, dat men zig verzoent met fynen broeder. De Wet verbood het overfpel ;. en Chriftus verbied zelfs de ooneerbaere aenfchouwingen , en wilt, dat men zig de oog uytrukt, dat is, dat men zig berooft van 't vermaek van het gezicht, alfwanneer dit ge.^ichc bekwaem is om in ons hert op-te-wekken ongeregelde begeerten, die ook zelfs alleen door de geboden Gods uytdrukkeiyk verboden zyn. De Wet. verbood dc myneedigheyd ί en den Zaligmaeker en wilt niet, dat men zweirt. De W^et bepaelt de wraek- neming en de ftraffen ; en Jefus leert ons van aen de kwaede niet te wederftaen, van niet te plyten, van te geven het gene men eyfcht,van de wange aen-te-biecen aen die oas wilt fiaen ; dat is te zeggen, van alles verduldiglyk te vcr- draegen ; anderiints men mag zig verdedigen volgens dc rechtveerdigheyd ^ gelyk Chriltus zelf en den H. Apoitel Paulus gedaen hebben ; zoo dat diergelyke leeringeu meer raeden der chriilelyke volmaektheyd zyn als geboden: noch- tans als geboden worden fy verilaen i Dat wy geene wraek en zullen begeren , en liever onrecht lyden dan wreken. 2. Dat wy bereyd zyn alles te verdraegen, ais Gods eere oft ds lie&le van onfen naeften zulkx zouden vereyfchen. De Wet die voorhield de plicht van fynen even-naeften te beminnen, fcheen niet.ts verbieden fynen vyand te haeten; cn Jefus wilt dat wy onfe vyanden beminnen.
P^. En legt den Zaligmaeker niet nopens de. maniere op di welke wy on\& werken moeten verrichten f
Î Van de zonde gaet hy over tot de goede werken , en leert ons, dat .om-fe zuyver te maeken , men moet zuy- yeren het i.izicht, der zelve, doende ons begrypen, dat de meyning is teli opzichte der uytwendige werken, gelyk de oog ten opzichte van geheel het lighaem ; -dat de werken zuyver of onzuyvcr zyn volgens dat de meyning goed of kwaed is : dat men fyne goede werken, als vaiien ^ ael- moeifen enz., niet moet doen om geprefen te worden ; maey om te behaegen aen God die'se moet vergelden.
V. Zegt ons het vervolg van dit Sermoon ?
A. Chriftus leert o&s ia het zelve, dat ineti dikwils moCÃ |
ocr page 104
D Î S NIEUW TESTAMENT,
gelyk met eencn menfcb, die buyten 'slands trekkende ;,fyne knechten riep : en hun fyne goederen in
handen ilelde. Den eenen gaf hy vyf Talenten, (een Talent was de weerde van 3000. guldens,) den
anderen twee, den derden een : elk na fyne bekwaemiglieyd^; en hy begaf zig ftrakx op ,de reyze.. Die
vyf Talenten ontfangen had, ging'er mé koop-handel dry ven ; en hy won'er noch vyf by. Van gelyken,
die'er twee ontfangen had, won'er noch twee by. Maer die'er een ontfangen liad, ging eenen put in
d'aerde graeven : alwaer hy het geld fyns Heere verbergde. Langen tyd daer naer kwam den Heer van
die knechten ; en hy hield rekeninge met hun. Die vyf Talenten ontfangen had; kwam by, en bragt hem
vyf andere Talenten, zeggende : Heere, gy had my vyf Talenten in handen geftelt; ziet ik heb'er vyf
.andere by gewonnen. Synen Heer gaf hem tot antwoord : -"ÎÎδ wel, ó goeden en getrouwen knecht: om
dat gy over weynig getrouw zyt geweeft, over veel zal ik u ftellen ; komt binnen in de vreugd van u-
wen Heer. Die twee Talenten ontfangen had ; kwam ook by, en zeyde : Heere, gy hebt my twee Ta-
lenten in handen geilek : ziet, ik heb'er twee andere by gewonnen. Synen Heer gaf hem tot antwoord:
'tis wel, ó goeden en getrouwen knecht: om dat gy over weynig getrouw zyt geweeft, over veel zal ik
Ï
ftellen ; komt binnen in de vreugd van uwen Heer. iViaer die een Talent ontfangen had ; kwam, en
zeyde : Heere, ik wift dat gy een ftraf man waert; dat gy raaeyde daer gy niet gezaeyt had; en by-eea
raepte daer gy niet geftrooyt en had. Bevreeft dan zynde; ben ik henen gegaen, en 'k heb uw Talent in
d'aerde verborgen. Ziet, daer is't dat u toekomt. Synen Heer het woord opnemende, zeyde tot hem :
Gy ondeugenden en luyen knecht, gy wift dat ik maeyde daer ik niet gezaeyt en had ; en by-een raepte
daer ik niet geftrooyt en had ; zoo moeft gy dan myn geld gegeven hebben aen de Bankiers: aldus zou-
de ik, wanneer ik wederom kw^am, het myne met over-winft ontfangen hebben. Neemt hem dan het Ta-
|
bidden ^ waer van hy de regels voorfchryft, willende, dat het gebed gefchiede met betrouwen op degoedheyd Gods; met volherding', en met eenen geeit van vrede en liefde tot fyne broeders; en op , dut men zoude weten ^ wat men moet betrachten en vraegen aen den Heere, zoo heeft hy ons daer van de wyie gegeven in het gebed van ά^νί 'ÎÏη VadiT. Dit is het fchoonite en aldervolraaektfte gebed van alle de. gebeden die oyt zyn uycgefprokcn : het zelve be- vat in het kort alles het gene wy van G odt jtioeten vrae- gen, en de vraegen zyn daer in zoo uytgedrukt gelyk fy van ons moeten gedaen worden ; te weten, met de grootiie ootmoedigheydj betrouwen, en onderwerping van o'ns aen den goddeiyken wille ; behalven de oeifcningen vun godsdienf- tigheyd zyn daer in begrepen, de aélen van geloof, hoop , liefde , ootmoedigheyd, gehoorzaemheyd, boetveerdigheyd, â¢en de aldervohnaektile geIykformi»heyd van onlen wille met den goddelyken ; zoo dat in dit gebed niet alleenelyk â geleert word, wat eenen Chriitenen menfch moet vraegen, maer ook wat hy doen moet volgens dat eenen volmaek- ten Chriilenen betaemt. Hierom heeft Tertullianus die ge- noemt het kort begryp van geheel het Evangelie : Den Va- <ier , zegt hy, herkent geerne in onfe gebeden de woor- den van fyncn Zoon ; en hy zal ons gemakkelykcr ver- hoeren als wy verzoeken \ gene ons fynen Zoon beeft leeren vraegen. Dit zoo goddelyk en krachtig gebed te leeren , was eygen aen den Zone Gods alleen.
y. Wat Uert dun Zaligmaeker noch ? |
A. Hy leert ons, hoe men iyne ziele moet aftrekken van de liefde tot de goederen, zonder te denken van fchatten te vergaeren op deaerde; maer in den Hemel: Dat men Godt en het geld niet te faemen kan beminnen; dat men zig op Godt moet veriaeten , gemerkt hy de vogelen voed , en de leliën hnn 9ierrel geeft ;· dat men eerft, voor-al en bo- ven alle-dingen m.oet zoeken het Ryk Gods en fyne reeht- veerdigheyd , en verhopen dat ons' het overig zal toege- worpen worden. Hy verbied de vermeéte oordeelen , en veroordeelt die fchyn-heylige die niet ziende den balk in· hunne eyge oogen , eene ipünter willen trekken uyt die van hunnen broeder. Hy leert met voozichtigheyd uyt- deelen de, heylige dingen, zeggende; dat men, de peerleii niet moet worpen voor de verkens. Hy brengt, alle de ge- bocïen raekecde den even-naeften tot dit zedepunt, van eeu ander te handelen op de zelve wyze gelyk men, wenfcht dat aen ons zon gclchieden. Hy verzekert, dat den weg die aenleyd tot het leven eïig is : dat diën die leyd tot de dood , breed is , en dat'er vele wandelen langs dezen laeften. liy leert van zig te mäilrouwen van de valfche Propheten die in fchaeps-kleederen tot ons komen, maer van binnen grypende wolven zyn; dat men moet acht ne- men op hnnne werken en niet op hunne yt'oorden : dat het niet genoeg is met te zeggen Heere , Heere, zonder te doen het gene hy gebied.
V JVat voe^di Chrijius hy deie onderrichtingai?
A. Fy zeyde noch., dat al wie vergrämt zal zyn op fynen broeder (zonder reden, voegt daer-by den Griek- fchèn Text) Rrafbaer zal fyn vöor het gerecht: dat zoo wie tot iynen broeder zegt, Raca^ ilrafbaer zal zyn voor den grooten Raed ; en zoo wie zegt : Gy dwaefen, fchnl- dig zal zyn aen 't helfche vuer. Den Zaligmaeker fpreekt hier niet van rechtveerdige grarafchap, door de welke wy niet gram fjai op onfen broeder, maer over fyne fkuten, die wy alleenelyk haeten hem beminnende : want deze gramfchap komt niet voort uyt afgekeertheyd van onfen naeften , maer' van fyne krankheden die mén met mede- lyden , gelyk eygen is aen de oprechte liefde, wilt verbe- teren om te winnen onfen broeder. Maer Chriiius doemt hier aile gramfchap , door de welke het ontfielt gemoed zoekt wraek te nemen en kwaed te doen aen. fynen uaef- ten ; op welke wyze het noyt geoorloft is g'ram te zyn tegen onzen broéder, hoe groot ook zyn ιηιι»· het onge-
y Ï ----.».ν*« ^hw »«^wwA.s-y , , , : ---s^ij. Vi,
eenige Latynfchezynde ,dit. miilchien eerder eene. aenmer- king als eene byvoe'ging, die den ΠHieronymus uyt den Latynfchen Text wilt uytgefclirabt hebben, oïn vaft té hau- ^ Π% |
ocr page 105
rERH^NDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
lent sf, en geeft het aen die thien Talenten heeft. Want aen al die heeft, zal gegeven worden ; en by
zal overvloed hebben : maer van die niet en heeft; zal ©ok het gene hy fchynt te hebben, afgenomen
worden. Werpt dan dien onnutten knecht in de buytenfte duyfterniiTen. Daer zal geween en knerlFinge der
tanden zyn. Jefus zeyde dan voorder, als den Zone des menlche zal komen, in iyne glorie, en alle lync
Engelen met hem; dan zal hy op den Troon l\'n 'er glorie gaen zitten. En alle de volkeren zullen voor
hem'vergadert worden ; en hy zal-ze van een fcheyden, gelyk eenen Herder de fchaepen fcheyd van de
bokken. De fchaepen zal hy iiellen aen fyne rechte hand, en'de bokken aen de flinke. Dan.zal hy zeg-
gen tot de gene , die aen fyne rechter-hand zyn : Komt ó gezegende myns Vaders , bezit het Ryk
't welk u bereyd is van het beginfel dés werelds. Waerom ? Want ik heb honger gebad ; en gy hebt my
gelpyft: ik heb dorft gehad ; en gy hebt my gelaeft .· ik was eenen vremdeling; en gy hebt my geherbergt;
Ik was naekt; en gy hebt my gekleed: ik was ziek ; en gy hebt my bezocht: ik was in de gevangenis ;
«n gy zyt tot my gekomen. Dan zullen de rechtveerdige tot hem antwoorden : Heere, wanneer hebben wy
gezien dat gy honger had ; en hebben wy u gefpyft? oft dat gy dorft had ; en hebben wy u gelaeft? Oft
wanneer hebben wy u eenen vremdeling gezien ; en hebben wy u geherbergt? oft naekt gezien ; en heb-
ben wy u gekleed? Oft wanneer hebben wy u ziek, oft in de gevangenis gezien? en zyn wy tot u geko-
men Ρ Den Koning zal hun tot antwoord geven : Voorwaer ik zeg het u : Voor zoo veel gy dit aen ee-
nen van deze myne minfte Broeders gedaen hebt; zoo hebt gy 't my gedaen. Dan zal hy ook zeggen tot
de gene, die aen de ninker-hand zyn : Vertrekt van my, gy vervloekte, in het eeuwig vuer ; 't welk be-
reyd gemaekt was voor den Duyvel, en fyne Engelen. Want ik heb honger gehad ; doch gy en hebt my
niet gefpyft : ik heb dorft gehad ; doch gy en hebt my niet gelaeft. Ik was eenen vremdeling; doch gy
|
den de zuyvere lefing die gevonden word ook in de nauw- keiirig-fte Griekfche Bybels even als in de gemeyne Latyn- fche , Arabifche en Ethiopifche Overzettingen. Immers die reilriftie londer reden is in d'algemeyne verbieding van gram- fchap begrepen ; εη dat Jefus hier handelt van de onre- delyke gramfchap, blykt uyt d'iiytw'erkfels daer hy van fpreekt.
f^. Wat verÃaet gy door het woord Raca ?
A. Raca is een Syrïakfch woord voortkomende van 't Hebreeuws Rik , vacuus , ledig. Het was een Imaed-woord by de Joden. Andere zyn meer van gevoelen dat dit woord \ gene beteekent, ledig, te kennen wilt geven eenen menfch zonder bryn of verftand. Dit is de uytlegging van den H. Hieronymus op verlcheyde plaetfen. Dit Imaed-woord ver- voegt met een haetende gevoelen , word by Godt voor een moord gerekent.
f^. Geeft ons den uytleg van het rvoord G:ehenna, waer door â rerÃaen word de pyning der helle ?
ΠGehenna komt van het faemen-gevoegt v/oord Gebtn- T.nnom , Dal van den zoon of der zonen van Ennom : 'deze valiye was ontrent Jerufalem. Gemerkt fy in den Boek van Jofue^ het i8 cap. i6 ir- door verkorting word ge- noemt Geennom , Dal van Ennom , oi Gehinnom en Hennon ; in't Syriaks met de ο te veranderen in λ, het gene
zeer gebruykelyk is in die fpreekwyfe ; hier uyt komt voorts Gehenna vóor Geennom , gdyk wy zeggen Mar]a in plaetS van Mar'iam. Men vind dit voorgemelt woord niet by de 'oude Schryvers , en men zegt, dat den Zaligmaeker dit tien eeriïen heeft uytgefproken, om te kennen te geven de pynen der verdoemde in de helle: nochtans men brengt-by eenige voorbelden van dit woord voor Jefus Chriftus. Nu '<leze\allye heeft aen dit woord deze beteekenis gegeven, of om dat fy verfmaed en onteert was door de moord der kinde- ren weike de Joden daer levendig verbrandden ter eere van den afgod Moloch ; of om dat daer een aenhoudende vuer was om te verbrandden de lyken en vuyligheden die men daer uytwierp. Den Koning Joiïas maekte deze plaets ver- ibeyelyk dpor <ie ojireyni^hedea tiie hy daer deae werpen. |
Aengezien de Joden geen ander woord hadden om de helle te beteekenen, zoo bedienden fy zig van dit woord Ge- henna of Gehennam in eenen oneygemlyken zin, om te ken- nen te geven een vuer het gene altyd brand. Dit woord is ook gebruykt voor den duyvel zelf (by/^co/;?« c. 3, die de helle bewoont; dat^is te zeggen, het vuer der helle,
V^. Wat wilt Jefus beteekenen door de\c dry foorten van oor~ deelen ?
A. Chriftus wilt aentoonen, dat de gramfchap en den haet tegen den evennaeften is een ftrafweerdig mifdaed het gene de liefde quetft en vernietigt; maer gemerkt de fauten tegen de liefde ongelyk zyn , zoo moet de kaftyding ook zyn nae maete der zelve; en hierom onderfcheyd hy deze door dry trappen van Rechts-banken herkent by de Jodeit, Zegt ons dele dry graeden van Rechts-gebied ?
A. Den eeriren graed was diën van den leegen Rechter-^ ftoel, beftaende alleenelyk uyt dry Rechters, alwaer mea niet en itrafte als de ligte en klyne mifdaeden : dezen Rech- ter-ftoel was geitelt in de dorpen en vlekken. Den tweedeo meer verheven, was diën der Vergaedering van de dry-en- twintig Rechters, genaemt den llaed^ die kennis nam van 'gewigtigere zaeken en groocere inifdaeden zoo crimineéle als civiele; en diën was geftelt in de iteden en vermaert- i'rc plaetfen. Eyndelyk den derden was diën van het fou- veryn Gerechts-hof te Jerufalem ( gezeyt Sanedrlm ) be- itsende uyt de twee-en-feventig, die vonnis itreékeo over de grootfte zaeken aengaende de Religie en Republieke; in â welken hoogften Raed ook de mifdaedige tot zwaerdere ftraö'en veroordeelt wierden. Nu dan ojrfen Heere ver- klaert, dat de gramfchap tegen fynen broeder , raekt het tweede zwaerder oordeel voor Godt : dat de zelve met verachting vervoegt zynde, gebragt word tot den derden en hoogiien Rechter-ltoel: maer dat de verwytingen met een wraek-nemende gemoed uytgeftort, voor Gods oordeel te boveu gaen alle Recht-banken der Joden ; en dat fy zon-- der onderzoek door Gods eygeu Recht fchuldig zyn het vuer der helle.
iiommige Schryvers veriiaen hier door de voorzeyde dry |
ocr page 106
i>ns NiEXTir testament.
en hebt iny niet gelierbergt: ik was naekt; doch gy en hebt my niet gekleed ; 'ktras ïiek, en in de ge-
vangenis ; doch gy en hebt my niet bezocht. Dan zullen fy ook tot hem antwoorden, en bekennen g
xnaer te laet .· Hetre, wanneer hebben wy u hongerig oft dorftig, oft vremdeling, oft naekt, oft ziek,
oft in de gevangenis gezien ; en hebben wy nagelaeten u dienft te doen ? Maer hy zal hun voor antwoord
geven : Voorwaer, ik zeg het n : Voor zoo veel gy dit aen eenen van deze minfte niet en hebt gedaen;
zoo en hebt gy het my infgelykx niet gedaen ; daerom zullen deze gaen in de eeuwige pynen, en de
rechtveerdige in het eeuwig leven.
ffjST XXri. GErOEGT BT HET ΧΧΠÎ. EN ΧΧÎÎÎÎ. HOO FD-STUK.
JN dien tyde heeft Jefus gezeyd tot iyne Difcipelen : Gy weet dat nae twee dagen PaeiTchen word, ende
den Zone des Menfchen zal gelevert worden om gekruyft te worden. Doenzyn vergaedert de Princen der
Priefteren ende de Oudermannen des volkx in ^t voor-hof van den Prince der Priefteren die genaemt was
Caïphas. Ende fy hebben raed gehouden op dat fy Jefus met liften zouden vangen ende dooden.' Maer
fy zeyden ; Niet op den Feeft-dag, op dat'er geenen op-loop gefchieden en zoude onder 'tvolk. Ende als
Jefus was in Bethanien in 't huys van Simon den Melaetfcben, is toi hera gekomen eene Vrouwe hebben-
de eene bullè van Albafteren met koftelyke zalve, ende fy heeft die uytgellort op fyn Hoofd, daer hy ter
inaekyd zittende was. Ende de Difcipelen dit ziende wierden verbolgen, zeggende : Waer toe dient dit
verlies? want dit mögt diere verkocht, ende den armen gegeven worden. Ende Jefus dit wetende, heeft
tot hun-lieden gezeyd; Wat zyt gy deze A^rouwe moeyelyk? Want fy heeft een goed werk gedaen aen my,
|
Trappen dry dood-zonden , die tot den dood-flag gefchikt worden; zoo dat de dry verfcheyde pyuen der helle, min- dere of meerdere daer mede over-een-komen. Doch vol- gens de uyclegging van zeer geleerde Mannen, worden hier beteekent dry zonden; de eerlïe,de inwendige gramfchap , die naer dit leven in 't vonnis van Chriitus verdient zoo groote ftrafals den dooii-ilag in dit leven. De andere gram- fchap, door eenig nytwendig teeken getoont^ en verdient noch de helle niet: maer meerdere pynen dan de eerite, en zoo groote als in dit leven de pynen van zwaerdere mifdae- den, die de gemeyne llaeds-heeren niet vermogen te ver- wylen^ maer van den opperlten Raed verweéfen moeten worden. De derde gramichap met een uytwendig lafterlyk woord., als zeggende : Zot of dwaes ; defe verdient de helle. Hier uyt leert men, dat alle zonden niet even-groot zyn ; dat alle zonden de helle niet verdienen : dat'er naer dit leven is een plaetfe daer men gezuyvert word van die zonden de welke de helle niet en verdienen : dat de pyne der plaetfe viin zuyvering zeer groot is, ook over zonden die wy klyn achten; als de inwendige gramfchap, Hoe hefioot Jefus eymielyk df-ie redenvoering ?
A. Door een gelykenis die hy ihaekte van iyne toehoor- ders met die de welke bouv/en ; als te weten , dat de eene bouwen op ileen, de andere op het zand ^ verbeidende door de eerfte die de gene Inylteren nae Gods woord, en het in ""t werk ftellen : de andere zyn die de welke zig niet «n oeffenen in Gods geboden die fy aenhooren.
f^. M^cit dede. Chnjlus naer di\e lange redenvoering ?
A. Hy kwam af van den berg , en eencn melaetfen kwam zig voor fyne voeten werpen, en aenbad hem, zeggende : 'Heere, indien gy wilt, gy kont my zuyveren. Den Zalig- maeker beweegt door het geloof van dezen man , genas hera op den zeiven oogenblik. Alfdan verbood hy aen den genezen van iets van dit mirakel aen iemand te zeggen , en beveelde hem zig te gaen vertoonen aen den Prieiier , en op-te-draegen de gifte voorgefchreven door de Wet, tot getuyo;epis dat hy gezuyvert was van fyne melaets- Jieyd. |
V. JVaer ging den Zaligmaeker iiaer dit Mirakel 7
Hy vertrok zig in de wildernis om te bidden ; vaa waer hy wederkeerde nae Capharnanm , alwaer hy verwon- derde en verhoorde het ootmoedig geloof van den Hon- . dertften Man die niet zelf in perfoon zig dirf tot den Zalig- maeker begeven om. hem te bidden van te fynent te ko- men , volgens den iL Lucas ; maer deed hera verzoeken door de vooniaemite onder de Joden en door fvne vrien- den , van te genezen fynen knecht die met een lamraig- heyd geilaegen lag.
V. IVaerom ^egt Matthicus ^ dat deien Hondertflen Man {elf den Heere kwam bidden-, en Lucas het tegendeel?
A. Men moet zeggen, dat defen Honderften Man eerft den Zaligmaeker verzocht door de voornaemfte der Joden; daer naer door iyne vrienden ; en eyndelyk door zig-zelf, toen Jefus hem genaedert was. Dit is de uytlegging van den H. Chrjdbltomus, Theophilaftns, en Euthymius : of wel men kan zeggen met den IL Augiiitinus, dat defen Hondertilen Man Jeiias ging vinden door fyn geloof; want het is door 't geloot dat men komt tot den Zaligmaeker.
F. Waer ging Jefus nai de genefmg van defen Lammen ?
A. Hy ging verwekken van de dood den zoon van de â weduwe van Naïra,ftadder zelve Provincie van Galileën , nae den kant der Middelandfche Zee : fyne Difcipels en eene groote menigte van volk volgden hem. Als hy was ontrent de poorte van die Itad, zag hy, dat men ging ter aerde beltellen den eenigen zoon van defe wedi;we die het lyk volgdeChriitus beweegt op het aenzicht van defe be- drukte moeder, zeyde haer ; En weent niet; en by-geko- men zynde , raekte hy de baere aen ( dóch de draegers itonden ftille ) en hy zeyde ; Jongeling , ik zegge u, itaet op. Aenftonds den dooden zat overeynde en begon te fpre* ken , en Jefus leverde hem aen fyne moeder.
f^. JVaer was alfdan den H. Joannes ?
Î. Hy was noch altyd in de gevangenis, alwaer hera ter ooren kwam het gerucht van het mirakel der verwek- king van den zoon der weduwe van Naïm ; hy wou niet laetea voorby-gaea 2oo suniii|e gelegentheyd om jefusJL« |
ocr page 107
rERHJ[Nt>BLJNGE YAN BE GE SC Î TE D ÎÎ IS S EN
want gy hebt altyd arme met u , maer myen hebt gy altyd niet; want deze zalvinge op myn Lichaem , heeft
fy gedaen om my te begraeven. Voorvvaer, ik zegge : Alwaer dit Evangelie gepredikt zal worden over
alle de wereldt: daer zal ook gezeyt worden tot haerder gedenkeniflè, wat iy gedaen heeft. Doen is'er weg-
gegaen eenen van de twaelve, diegersoemt was Judas den Ifcarioter, tot de Princen der Priefteren, en zeyde
tot hun : Wat wilt gy m^y geven , en ik zal hem u leveren ? Sy hebben hem hier op toe-gezeyt dertig zilvere
Penningen. Ende van diën tyd zocht hy bekwaeme gelegentbeyd om hem te leveren. Er.de op den eerftea
dag der ongeheefde Brooden, zyn de Difcipelen tot hem gekomen, zeggende: Waer wilt gy dat wy u be-
reyden om het Paefch-Lam te eten? Ende Jefus heeft gezeyt : Gaet in de-Stad tot eenen, ende zegt hem ;
Den Meefter zegt:Mynen tyd is naekende, by u houde ik mynen PaeiTchen met myne Difcipelen. Ende de
Difcipelen hebben gedaen alzoo hun-lieden Jefus geboden hadde,en fy hebben het Paefch-Lam bereyt. EndS
als 'tavont was geworden, zoo zat hy tér Tafelen met fyne twaelf Difcipelen. Ende als fy aten heeft hy
gezeyt: Voorwaer ik zegge u, dat een van ii-lieden my zal verraeden. Ende fy zeer bedroeft zynde, hebben
elk begonft te zeggen : Ben iic't Heere? Ende hy antwoordende, heeft gezeyt : Die met my de hand dopt
in de fchotel, dien zal my verraeden. Den Zone desMenfchen gaet voorwaer, gelyk van hem gefchreven
is; maer wee diën menfch , door den welken den Zone des Menil-hen zal verraeden worden; het waer' be-
ter dat diën menfch noyt geboren en waere. Ende Judas die hem verraeden heeft, antwoordende,
zej'de :Ben ik't Rabbi? Hy zeyde hem : Gy hebt het Gezeyt. Ende doenly het Avondmael aten, zoo heeft
Jefus 'tBrood genomen ende gebenedyd, ende dat gebroken, ende heeft dat fyne Difcipelen gegeven, ends
gezeyt : Neemt ende eet, dit is myn lighaem. Ende nemende den Kelk, hy heeft gedankt, ende heeft het
hun-lieden gegeven, zeggende: Drinkt hier uyt allegaeder, want dit is myn Bloed des Nieuwe Teftament
|
doen herkennen voor den Messias door fyne difcipels : tüerom koos hy'er twee onder hun die hy zond tot den Zaligmaeker om hem deze vraege te doen : Zyt gy den genen die komen moet, of hebben wy noch eenen ande- ten te verwachten ?
F". Twyjfdde Joannes har am ?
Î. Neen ; maer hy dééd dit op dat fyne difcipelen zou- den overtuygt zyn.
. V, Wat annvoordde ChriÃus aen de Geianten vafi Joannes 1
Î. Hy en antwoordde hnn niet als door mirakels, en vergeldde de gQtuygenis die lynen Voodooper had gege- ven , door lol-reden die hy gaf aen fyne deugd in de te-. genwoordigheyd van h'et volk, naer dat de gezoniiene van Joannes vertrokken waeren. Jefus verweét aen de fchae- ren de mifachcing die fy hadden voor defen Vöorlooper weiken was hunnen Elias ; want Godt had hem gezonden ora aen-te-kondigen de eerfte komfl;e van den Messias , gelyk Elias zal aenkondigen de tweede op het eynde .der wereld. Hier naer den Zaligmaeker overwegende de wy- nige vruchten die de lieden vin Galileën ( alwaer hy de meefte predikatie en mirakelen gedaen had) trokken uyt deze hulpe die de bermhertigheyd Gods hun aenbiedde tot liunne zaiigheyd; zoo verweét hy hun met drygementen hunne veriteenthcyd en' buytenfporigheden , en hy fprak .over hun verfchevde vermaledydingen,voornamentlyk over Capharnaum , alwaer hy het langit fyu verblyf· had ge- Jiouden.
/Vaerom en antwoorddi ChriÃus niet opentlyk op de vraege fier Gexanten van Joannes ?
Î Om dat fy noch ongeloovig waeren ; hierom ant- woordde den Zaligmaeker hun door fyne werken , en niet door woorden die de ongeloovige geeften noyt en over- tuygen ; maer de â mirakels zyn on\\'edei-leggelyke getuyge- nilfen bnyten allen lafter, die klaer bewyicn de waerheyd van den MESSIAS.
t^. Wat Ãcbeurde noch in dien tyd? . â yi.-De hiitorie van die vermaerde ZondaereriTe, die haere . .iijifdaeden uytwafchte iii de traenen , welke haere liefde |
haer deed nytftorten over de voeten van haeren Zaligmae- ker , (iie ter tafel zat by zekeren Pharifé, Siman genaemt, welken hem .te eten verzocht had. Van tiefe, vrouw die de voeten van Chriftus met eenen koflclyken balfem en met haere traenen befproeydde , zegt den H. Lucas (zonder haer te noemen ) dat fy was eene londaererjj'e ,· welk woord beteekent een ontuchtige ; of ten ininften een vrouw-menfch dat door haeren lichtveerdigen handel aen andere tot aen- ftoot dient ; of eene ongeloovige. Die Schryvers, welke .meynen dat deze vrouw geweelt is de zuuer van LazaruS j vinden hier groote zwaerigheyd om haer aen-te-vryven de vlek van openbaere onkuysheyd , met welke fy nergens in het Evangelie befmet word , in tege.ndeel de groote lof- reden , die het Evangelie altyd van haer doet, ge^ft hun een. geheel'ander denkbeld , welk zoo groot is dat noyt iemand zal können weg-nemen de afgekeertheyd die fy hebben om haer een openbaer ontuchtig leven toe te fchry ven. Daerom zeggen fommige, dat de zondaerers van het Evan- gelie niet opentlyk haer werk heeft gemaekt van ontucht maer alleenelyk , dat fy meteenen machtigen perfoon con- verfatie had, tot verergernis van de itad , of om dat fy in haer kleedfel al te zwierig en tot ydel ^ierfel al te zeer genegen was ; of fy willen eyndelyk, dat den naem van londaerers in het algemeyn niet anders beteckent als een vrouw die niet nauwkeurig is in de Wet te onderhouden Doch dit woord word hier gemeynelyk genoómen voor een ligt vrouw-menfch , en zoo nemen het de IIH. Gregorius , Ambrofms, Auguilinus, Hieronymus en andere L.eeraers , die verheffen de goddelyke genaede in de bekeerihg van die zondaerers. Dat de zelve geweelt is Maria Magdalena, welke in het volgende Capittei gezeyt word door Cluif- tus verloll te zyn van zeven duyveis, bewyfen fonnnige Uytlegger.s hier. uyt ; "om dat het Evangelie verhaelt, dat fy den .Zaligmaeker gevolgt heeft, en dat fy geweeit is van Galileën. Maer. men moet beke nnen , dat dit niet heel klaer getoont word uy.t het vervolg der Evangeüfchc i-|ii- torie volgens den H. Lucas ; die natuerelyker - wyfe den naem van die vrouw en haere bezétentheyd, zoo lighae- |
ocr page 108
, DBS Î IÎ Ï
ΤΠTESTAMENT. . . ^^
fitt welk voor vde Î¶Ï nytgeftort worden tot vergifieniflè der zonden. Ende ik zegge u-liedeu: Ik en zal
niet meer drinken van dit gewas des Wyn-ftruykx, tot op diön dag toe, als ik dat zal met u-lieden nieuw
drinken in myn Vaders Ryk. Ende als den Lof-zang gezeyt was, zoo zyn fy uytgegaen nae den Berg van
Oliveten. Doen zeyde JeRis tot hunlieden .· Gy zult allegaeder verargerniiie lyden in dezen nacht, want daer
is gele lire ven: Ik zal flae η den Herder, en de fchaepen van de kudde zullen verftrooyt worden, Maer naer
dat ik opgeiÃaen zal zyn, dan TÃi 'ik voor u-lieden gaen in Galileën. Ende Petrus antwoordende heeft tot
hem gezeyt : alwaert ook dat fy alle in u verärgert wierden, ik en zal nimi-nenneer verärgert worden.
Jefus heeft hem gezeyt: Voorwaer ik zegge u, dat gy eer den Ilaen kraeyen zal, my dry-mael loochenen
zult. Ende Petrus zeyde tot hem: Al moefte ik ook met u fterven, zoo en zal ik u niet loochenen. Defge-
iykx hebben alle de Difcipelen gezeyt. Doen is Jefus gekomen met hun-lieden in een dorp dat genoemt
word Gethfemani, ende hy heeft tot fyne Difcipelen gezeyd:Zit hier tot dat ik derwaerts gae ende bidde.
Ende met hem genomen hebbende Petrus en de twee Zonen van Zebedeus , heeft hy begonnen droevig
ende treurig te worden. Doen zeyde hy tot hun-lieden : Myn Ziel is bedroeft tot'er dood toe; verbeyd hier,
ende waekt met my. Ende een 1 uttelken voorts-gegaen zynde, ishy op fyn Aenficht nedergevallen, biddende,,
ende zeggende : Mynen Vader, is't mogelyk laet van my gaen dezen Kelk, maer nochtans niet alzoo ik
wille, maer gelyk gy wilt. Ende hy is tot fyne Difcipelen gekom-en,ende heeft-ze flapende gevonden,ende
hy zeyde tot'Petrus : Alzoo en hebt gy niet een uere met my mogen waeken; waekt ende bid dat gy ia
geen bekonnge en valt; den geeft is voorwaer bereyd, maer 't vleefch is krank. Wederom is hy ten twee-
de-mael weg-gegaen, ende heeft gebeden, zeggende : Mynen Vader en mag dezen Kelk niet voorby-gaen,
'i en zy dat ik dien drinke, zoo laet uwen wille gefchieden. Ende hy is wederom gekomen ende heeft-ζε fla-
|
mdyke ais geeftelyke, by haere gcnefing en bekeering wel zou' geftelt hebben in \ 7' cap.; noihte hy moell zwygen haeren naem die alfdan en ook daer naer door geheel de Kerk voor dufdaenig zoude bekent zyn. in tegendeel willen fom- rnige niet gelooven, dat een openbaere zondacrers, nu nieuw bekeert, en die Chriltus in vrede doorzond, aenftonds hem zoude gevolgt hebbenden in het volgende Capittel zoude genoemt zyn zelfs als de vooniaemlte onder de heylige vrouwen , welke volaiden den ?;aligmaeker·; die men mag gelooven , dat hy allccnelyk by deugdzaeme en van goeden naem heeft wüfeH herbergen en zig van geene andere laeten vol'>-en , om de opfpraek der Joden te beletten. Voorders is't dat Magdalena den maegdelyken ftaet altydbeleeft heeft, gelyk eenige Oude gelooft hebben , zoo kan iy de zelve niet geweä zyn met de zondaererffe. Zekerlyk al is Mag- dalena lighaemelyk eu mefer daed bezeten geweeft, als leert den H· Ambrolius, en te kennen geeft den FI. Lu- cas door die woorden, dat zeven duyvels /yi h^ier gegaen^ of, zoo Marcus zegt j^fi/öd^i waeren ; dit is eventwel geeu teeken van ontucht; want de bezètentheyd heeft ook de alderdengdzaemfte können overkomen. Wanneer den H. Gregorius die geneling verliaet in het geeftelyk van de menigte der zonden ^ daer fy by Lucas 't 7 cap. van ont- flagen wierd , zoo onderftelt diën Leeraer,dat Magdalena een en de zelve vrouw is met de zondaererfle en met de aufter van Martha; waer in een groot yerlchil is, nopens het welk hier naer tot meerder verklaering zal gehandelt worden
Oxidertuifchen men is hier eenilemmig, ^at ^^eze Mael- tyd niet de zelve is met die op welke Chriftus zes daegen voor fvn Jyden gewecft is; alwaer Maria , de zufter van Martha", een fles vol kottelyke Nardus-zalf nemende, die iiytgoot over de voeten des, Zaligmaekers, en de zelve met haer hoofd-hair afdroogde ; mits alle omftandigheden van tyd en plaets verfchillig zyn. De laeile Maeltyd dééd Chrif- tus kort voor fyn Lyden"^ te Bethanien by Simon den me~ laetfchen ( nergens Paariie genoemt ) die niöt verergert wierd liyt de zalving vao Maria, volgens het gebruyk xeer wel bekent: maer Judas morde daer over , om dat fy tot dank- baerheyd de reuk-zalf uytftortte over de voeten van Chrif- tus aen wie fy over lang bekent was , en wiens broeder Lazarus, nu kortelings van de dood verwekt, met den Heere aen tafel zat. Van deze gefchiedeois fpreekt den ΠMat- thäus 26 cap. en den H. .Toannes 12 cap. Blaer de Mael- tvd, daerwy hier van Ipreken, is gehouden ontkent twee jaeren voor de Dood A'an Chriiius, en in Galileën by Si- mon den Pharifé , die uyt de daed der boetveerdige vrouw? vi^rorgernis nam. |
y. IVat leyde Simon i'iende het gene dzdz defc vrouw , wiens ongeregelt leven hem bekent was ?
A. Simon en fprak geen woord; maer hy en kon niet bevroeyen, hoe jefus wilde aengeraekt wórden van eeua zondaererife. Den Hepre die fyne gepeyfen kende, ftelde hem voor het exempel van de twee fchuldenaersdie beyde . fchuldig waeren aen eenen en den zelven fchuld-eyfcher, den eenen een groote fomme , den anderen eene veel min- dere ; maer beyde niets hebbende om te betaelen, bekwa- men ieder de kwydfcheldinge hun'er fchuld : en , den Zalig- niaeker vroeg aen den Pharifé, wie van defe twee fchul- denaers fynen kwytfchelder het nieeit moeft beminnen. Si- mon antwoordde : Diën aen wie hy het meeft heeft kwyt- gefcholden ; en den Zone Gods deze woorden góed-keu- rende, maekte hier op de toepaifing.
y. Zegt ons de toepaÃng van Jefus · pp deit gelykmis 7
J, Ziet gy defe vrouwe wel.? zeyde Jefus aen Simon , Ik ben in' uw huys gekomen , en gy hebt my geen water voor myne voeten gegeven ; maer iy heeft'.se befproeyt met haere traenen, en afgedroogt met"haer hair: gy hebt my geenen kus gegeven ; en fy federt dat fy is binnen geko- ÏÎÎÎµÏ , en heeft niet opgehouden van myne voeten te kuflen : gy hebt myn hoofd met geen olie gezalfti ' pa fy heeft myne voeten met balfem gezalft: daerom zegge ik u; Huer wor- den vele zonden vergeven, om dat fy veel heeit bemint; doch aen wie min vergeven word, diën bemint ook min- Gelyk of hv had willen zeggen ; Gy bemint weyning,0!n dat gy u reciitveerdi«· gcrdpdende, u '.veyuig verplicht vviit |
ocr page 109
So VERKANOBLIKGE ÎÎÎ DE G Î S C Î IE D Î Î15 S Î JSf
pende gevonden , want haer-lieden oogen waeren bezwaert. Ende hun daer laetende , is hy wederom
weg-gegaen, ende heeft ten derde-maele gebeden, dat zelve woord zeggende. Doen is hy gekomen tot
lyne Difcipelen, ende zeyde tot hun-heden: Slaept nu ende ruft, ziet de uere is gekomen, ende den Zone
des Menfchen zal geleverc worden in de iianden der zondaeren. Staet op, laet ons gaen ; ziet liy is bygeko-
men die my leveren xal. Als hy noch fprekende was, ziet Judas eenen van de twaelve kwam, ende met
hem een groote fchaere, met fweerden ende ftokken, gezonden van de Princen der Priefteren, ende vaa
tle Ouderen des volks. Ende die hem verraeden heeft, heeft hun-liedeneen teeken gegeven, zeggende: Den wel-
ken ik kuilen zal, die is^i ,lioud hem. Ende terftond tot Jefus komende, heeft hy gezeyd: Weeft gegroet
Rabbi, ende hy heeft hem gekuft. Ende Jefus heeft tot hem gezeyd: Vriend, waer toe zyt gy gekomen?
3Doen zyn fy aengekomen en hebben haer-lieden handen aen Jefus geilagen ende hem gevangen genomei.
Ende ziet eenen van de gene die met Jefos waeren,iyne liand uytftekende, heeft fyn fweerd uytgetrokken,
ende flaende den knecht van den Prince der Priefteren, heeft fyne oire afgehouden. Doen zeyde Jefus tot
hem : Keert u fweerd weder in zyne plaetfe , want alle die 't fweerd nemen, zullen met den fweerde ver-
gaen. Oft meynt gy dat ik niet en kan mynen Vader bidden , .en hy zal my toe-fchikken meer dan twaelf
Leo-ioenen dér Engelen? Hoe zullen dan de Schriftueren volbracht worden, want het moet alzoo gefchie-
den? In die uere heeft Jefus gezeyt tot de fchaeren .â Zyt gyals toteenen moordenaer uyt-gegaen met fweer-
den ende ftokken om my te vangen, dagelykx zat ik by u-lieden leerende in den Tempel, ende gy en hebt
my niet gevangen.. Maer dit is al gefchied op dat volbracht zoude worden de Schriftueren der Propheten'.
Doen zyn alle de Difcipelen hem verlaetende, gevloden. Maer de^e Jefus gevangen houdende , hebben hem
geleyd tot Caïphas deni'rince der Priefteren, daer de Schrifgeleerden ende Ouderen ^tfaemen gekomen wae-
kennen :aâ¬n Godti ckfe vrouwe die zig-hier mifdaedig her-
kent , heeft gro.otelykx bemiot dien van wie fy verhoopte
â¢de vergiflenis van zoo vele zonden ; en door deze liei'de
heeft Jy^verdient deze'kwyifchelding. Hier uyt bifkiyten de
Godsgeleerde niet den H. Vader Aiiguftinus, dat de wer-
kiii'^ van boetveerdigheyd door Gods genade, welke be-
yat^de liefde vaa Godt boven al, voorgaet de vergiffenis
der zoiuleiï ; 7J30 nochtans dat op den zeiven itoud die
laeite bereyding door de gratie de Heyligmaeking by-brengt.
Hoz verklaart gy die liefde waer door dejï vrouw yer-
' dïtnt heeft te hooren uyt den mond van Chrijius : Haer worden
VÃle [onden vergeven , om dat ^ .?
Dat is te zeggen, dat fy Godt had bemint met die
liefde door de welke de boetveerdige hem beginnen te be-
jninnen om hem zelfs als den oorfprong van de waere recht-
veerdiglieyd; en defe vrouw had .doen zien de grootheyd
yan .deze liefde , welke beÃaet uyt eene voorftelling van
deil Schepper aen het fchepfel: Wy zyii het niet die Godt
bemint huddeti, zegt Joannes in fynen iâ Briefe. 4, 10 ,
anaer hy heeft ons eei'll bemint; want recht uyt geljproken ,
Godt bemint ons, es^ wy hem beminnen ; maer ten opzicht
van zekere ^ytwerkfels' bemimiea wy hem eer hy ons be-
jnint, met te verdienen door onfe liefde eene vermeerde-
ring van gratie of andere diergelyke jouiten : het is in de-
%en zin dat verltaen moet worden den Propheet Zacharias
I eap· 3 , alhoewel het ten vollen noodzaekelyk is., dat
Ooth zig tot ons keert, eer wy ons tot hem können kee-
re-n,gelyk zegt Jeremias 31 cap.. iB : maer wat aengaet
zekere uytwerkfels, als onfe verzoening met Godt; in zulke
Ãelegentheyd moet onfe bekeering voorgaen Gods weder-
.eenng to*t ons : en den ÃL Augultinus antwoord op het
van den II· Joannes 14 cap. 15 ^^ ^· Indien
g^'rny lief hebt . · . Kn ik {al den Vader bidden eni. ; Den
B, Geeft'is belooft sen diën die bemint en onderhoud de
geboden; om dat hy hem overvloediger zal ontfangen, ge-_
lyk de Apoitels met meerdere uytilorting op den Sinxen-
dag: outfin^en den heyligeü Geelt die iy recda üiiti\u:»en
ü^atiden.
y. Wat leyden de Pharifeën hoorende uyt den mond van.
Chrijius deie woorden : Uwe jonden lyn u vergeven ?
Î. Sy murraureerdeu by zig-zelven zeggende : Wat is
dat voor eenen die ook de zonden vergeeft ? Maer Jefus
weynig ' achtende hun kwaed gevoelen , zond henen defe
zondaererüè, haer zeggende : üw geloof heeft u zalig ge-
niaekr ; gaet in vrede.
y. Waer wierdgehouden de Maeltyd befdireven hy den H.
Lucas ^ c. 27 ^J ^
Î. Te Kaïm , of ten minften in Galiieën, ontrent die
ftad, gelyk is te bevatten uyt het natuerelyk vervolg van
het zevenite Capittel van diën Evangelilt, ontrent het eynde
van het welk deze daed geplaetii is ; en men kan, rede-
lyker-wyie gefproken , niet zeggen, dat het' was te J-Jetha-
nien in Judeën, gelyk fommige hedendaeglche Schry vers
voorgeven : verders de Schriftuer noemt den peribon ; te
weten, eenen Pharifé, genoemt Simon.
V. Was defe ^ondaererffe de leive met Maria Magdalena, ea
met Maria de l'iÃer van Manha ?
A. Deze moeyelykheyd , is noch niet lang geleden, ver^
klaert door verfcheyde wederzydfche bezondere werkskens
van geleerile Schryvers, zonder beihit te worden. Dit ge-
fchil is zoo moeyelyk , dat ibmmige naer alle de redenen
der verfcheyde gevoelen overwogen te hebben, hun oor-
deel opfchorffen, en nocht voor d'eenheyd nocht voorde
meerderheyd van die vrouwen voniiilfen r onder welke kön-
nen geitelt worden de HH. Hieronymus, /Vrhbrofms en Au-
guftinus in fyn 49 verhandeling over den H. Joannes, hoe-
wel defen Leeraer in lynen tweeden Boek van de Over-
een-komit der Evangeïilien, vereenigt de zondarerfle met
Maria de zuiter van Martha ^ zig nochtans niet geheel on-
derfcheydentlyk uytdrukkende , of hy de zelve ook ver-
mengt met Maria Magdalena Verfcheyde Schryvers willen,
dat IVXagdaiena de zelve is met de zon'darerÃe ; doch ver-
fchillende van de zufter van Martha. Eenige zeggen ^ dat
de zondarers de zelve is met ÃMaria de zuiier van Martha ;
en andere vermengen defe laeite met Maria Magdalena. Vele
hedendaegfche Schryvers zyu van gevoeien, dat het dry
rea
ocr page 110
DES NXEUTT TESTAMENT. 8Ã
ren. Ende Petrus heeft gevolgt van verre, tot in het voor-hof van den Prince der Priefteren. Ende binnen
gegaén zynde, zat hv met de dienaeren, om het eynde te zien. Ende de Princen der Priefteren, ende alle
den Raed zogten valfche getuygenis tegen Jefus, op "dat iy hem ter dood leveren zouden. Ende fy en hebben
-geen gevonden, hoewel dat'er vele valfche getuygen by gekomen waeren. Maer ten laeften zyn 'er twee
valfche getuygen gekomen, ende hebben gezeyt: Defen heeft gezeyt : Ik mag den Tempel Gods verderven,
ende naer dry dagen diën wederom optimmeren. Ende den Prince der Priefteren opftaende, heeft tot hera
gezeyt : En antwoord gy niet op 'tgene dat deze tegen u getuygen? Maer Jefus zweeg. Ende den Prince
der Priefteren heeft tot hem gezeyd: Ik bezweire u by den levenden Godt, dat gy ons zegt oft gy Chriftus
zyt Gods Zone ? Jefus zeyde tot hem : Gy hebt het gezeyd; maer nochtans ik zegge u-lieden : voortaen zult
gy zien den Zone des Menfchen, zittende ter rechter-hand van de kracht Gods, ende komende in de wol-
ken des Hemels. Doen heeft den Prince der Priefteren lyne kleederen gefcheurt, zeggende : Hy heeft geblaf·
phemeert, wat behoeven wy noch getuygen. Ziet nu hebt gy blafphemie gehoort. Wat dunkt u? Ende ίγ
antwoordende, hebben gezeyd : Hy is "de dood fchuldig. Doen hebben fy in fyn Aenzicht gelpogen, ende
hem geflagen met vuyften, maer de andere hebben hem met platte handen in fyn Aenzicht Hagen gegeven,
zeggende: Propheteert ons Chrifte, wie is't die u geflagen heeft? Maer Petrus zat buyten in het voor-hof,
ende een dienft-vrouwe is tot hem gekomen , zeggende: Ende gy waert met Jefus den Galileër. Ende
hy heeft het geloochent voor hun allegader, zeggende: Ik en weet niet wat gy zegt. Ende als hy ter deu-
ren uyt-ging, heeft hem een andere dienft-vrouwe gegezien, ende zeyde tot de gene die daer waeren : Defen
was ook met Jefus van Nazareth. Ende hy heeft het wederom geloochent met eede : Ik en heb 'den Menfch
niet gekent. En nae een.luttelken tyd zyn fy aengekomen die daer ftonden, en hebben tot Petrus gezeyt:
|
verfchillende perfoonen zyn : te weten; i. Maria Magda- lena , die was van Galileën. 2. Maria de ziifter van Mar- tha , van Bethanien, 3. De zondarerfïe , van Naim, oude ftad in Galileën, niet verre van den berg Thabor. Deze onderfcheyding is gegrond hier op , dat'er nergens in het Nieuw Teftament vermeld word, dat Maria Magdalena een zondareriFe was, nochte dat de zondarerlie waer van ge- fproken word by Lucas, Magdalena genoemt wierd, nochte dat de eenc of de andere zoude geweelt zyn de ziiiter van Lazarus en van Martha. |
Dat bezonderlyk Maria, de zufter van Martha, geen ee- nige peribon is met Magdalena, word bewezen door deze redenen, i. Maria de zuiler van Martha was van Betha- nien , dicht by JeruMem ; op deze plaets , zonder ergens anders in het Evangelie befchreven te zyn , bevond fy zig met haere zuiter Martha, toen Jefus, naer alle waer- fchynelykheyd voor den eerften keer , kwam, en Martha klachtig viel, om dat Maria haer niet te hulp kwam in de bereyding der maeltyd voor den Heere en des zelfs gezel- fchap. In die zelve' plaets was fy ook , toen den Zalig- maeker daer kwam om Lazarus van de dood te verwek- ken : in een woord 't was te Bethanien , dat fy het hoofd en de voeten van Chriftus, zes dagen voor fyne Dood gezalft heeft. Daer - en - tegen was Maria Magdalena iiyt Galileën , zoo als te kennen geven de Evangeliften, Mat- thasus c. 27, Marcus c. 15, Lucas c. 23. Kan men dan eene perfoon ftellen in Galileën en Chriftus doen volgen ; en de zelve veerdigiyk plaetfen te Bethanien, om hem aldaer als in haere woonplaets , te ontfangen ? Om dit te vinden, hebben eenige haer twee verfcheyde woon-plaetfen gege- ven : de eerfte te Naim, de andere te Bethanien : of dat fy zig bekeert hebbende, van Bethanien nae Galileën trok, alwaer fy buyten dat, groote goederen hebben konde, in- dien het kaiteel van Magdalon haer toebehoorde ; zulkx zyn maer enkelb giilchingen. 2. Maria Biagdalena volgens, zeer vele Uytleggers had haaren naem gekregen van het vlek Magdalum, bekent door het H. Schrift ; en Jofephus roackt gewag van 't kalieel Magdala , werwaerts Agrippa eenige krygsbenden uyt-zond, om het zelve te bemachti- gen : maer Maria, de zufter van Lazarus, word altyd aen-r gewezen met haeren naem van zufter van Martha, of vati Lazarus ; dus is fy onderfcheyden van Maria Magdalena, als blykt uyt de merkteekenen van defe twee perfoonen : want Magdalena was een vrouw uyt Galileën, uyt welke Chriftus zeven duyvelen heeft uytgeworpen , en die uyt her- kentenis haer zelve onder fyn gevolg begaf, en federt haere bekeering hem niet meer en verliet, zelfs niet toen hy ge- kruyft en begraeven wierd. In tegendeel de zuiter van Mar- tha was eene perfoon van Bethanien, welke zeer afgezon- dcrt leefde, en zelfs de eer van haer huys niet ophield, wanneer Chriitus daer in gekomen was, maer haere zufter Martha met alles liet geworden; die zelf van de Godde- lyke Wysheyd als een voorbeld van het befchouwende leven word vaft-gêftclt door deze lof-reden, dat fy het beften deel verkoózen heeft; jae die onder het gevolg van Chriftus noyt verfchenenvvas, nochte hem buyten haev huys , of ten minf- ten buyten het vlek van Bethanien, was komen zien, zoo men blyit by het Evangelie, 3. Maria Magdalena bevond zig onder het gevolg van Chriftus in het laefte jaer fyns levens volgens de Evangeliften, Matthceus c. 27, Marcus c. 15, Lucas c. 23 : fy volgden hem uyt Galileën, toen hy nae Jeru- falem tot de laefte Paefch-feeft reyfde. Nu geduerende dezen tyd waeren Maria en Martha met hunnen broeder te Betha- nien ; en in \ afwezen van Chriftus kwam defen broeder te fterven. 'Maria en Martha hadden Jefus bericht gegeven vaa des zelfs krankheyd ^ en ontiingen hem in hun huys, wan- neer hy daer kwam, om den zeiven van de dood te ver^ wekken. Waneer Chriftus eeuigen tyd daer naer weder nae Jerufalem keerde , om het werk onfer zuligheyd aldaer te voltrekken, nam hy fyne huysvefting by Lazarus, Martha en iViaria. Gevolgentlyk kan "Maria de zelve met zyn met Magdalena j door-dien, terwyl defe zig niet_ Jefus in Gali- leën , of aen de overzevde der Jordaen bevind, Maria met haeren broeder en zufter te Bethanien by Jerufalem is. Ze- kerlyk een groot onderfcheyd vind men tuPichen twee per-, foonen, waer vau de eene uyt Galileën komt met Chriftus te |
ocr page 111
rERH^NDELINGE TAN Î>Î G Î S C Î IE ÎÎ IS S EN
VoGfwaer gy zyt ook-eenen van diën, want ii fpraeke maekt u openbaer. Alfdan begon hy te vloeke^.
ende te fweiren, dat by den Menfch niet ge'kent en hadde. Ãnde terftond beeft den Haen gezongen, ende
Petrus-is· gedachtig geworden Jefus woord, dat hy gezeyd badde : Eer den Haen zingen zal, zoo zult gy
h)y dry-mael loochenen. Ende uytgegaen zynde , heeft hy bitterlyk geweent. Ende als't morgen-ftond'
geworden was, hebben alle de Princen der Priefteren, ende de Ouders des volks eenen Raed gehouden te-
gen Jefus , dat fy hem zouden ter dood leveren. Ende fy hebben hem gebonden gebracht , ende gelevert aen
Pontius Pilatus den Prefident. Doen ziende Judas die hem verrseden hadde, dat hy verwefen was (door be-
rouw beweegt zynde ) heeft de dertig zilvere Penningen wederom gebracht tot de Princen der Priefteren ende
de Ouders des volks, zeggende: Ik heb gezondigt, verraedende het onnoozel Bloed. Maer fy hebben gezeyd r
"Wat leyd ons daer aen, ziet gy toe. Ende de zilvere Penningen in den Tempel worpendc, is hy van daer
gegaen , ende weg gaende, heeft hy fyn-zelven met eenen ftrik verhanden- Ende de Princen der Priefteren
nemende de zilvere Penningen, hebben gezeyd : 'tEn is niet geoorloft die te worpen in de OiFer-kifte, want
'tis Bloed-geld. Ende hebbende raed genomen, fy hebben daer medé gekocht eens Pot-bakkers Akker, tot
begraevinge der vremdelingen. Daerom is diën Akker genoemt Haceldama , dat is : Eenen Akker des'
Bloeds, tot op den dag van heden toe. Doen was volbracht dat'er gezeyt is door Jeremias den Propheet,
zeggende : Ende iy hebben genomen dertig zilvere Penningen, de weerde van den gene die daer mede ver-
kocht was, den welken fy gekocht hebben van de kinderen van Ifraël. Ende fy hebben diën gegeven tot
des Pot bakkers Akker , alz'oo my den tleere bevolen heeft. Ende Jefus heeft geftaen voor den Prefident, ende
den Prefident heeft hem gevraegt, zeggende : Zyt gy den Koning der Joden ? Jefus zeyde hem : Gy zegt
het. Ende doen hy befchuldigt Wierde van de Princen der Priefteren en de Ouders, zoo en heeft hy niet
|
Bethanien, en de andere ontfangt Chriftus , komende uyt Gaiiicën , in haer huys te Bethanien.
Nochtans het gevoelen 't welk de eenheyd der Marien ftaendé houd, is naer de zevenile eeuw (dat is, naerden H. Gregorius den Groeten ) als gemeyn in de Wefterfche Kerk aengenomen geweeft, en leJert vele eeuwen in den. kerkelyken dienfl: ingevoegt, volgens de gemeyne overle- vering der inwoonders van Marfeillen en van Provence, die zulkx beveitigen door het opfchrift der grafftede van de H. Magdalena, opgerecht zoo men zegt, van den H. Maxi- mus, eenen der 70 Dilcipels van Chriftus Ora dit te doen fteunen op het H. Schrift, brengt men by voornamentlyk twee plaetfen. i. Den H. Joannes cap. 11 , 2 , zegt, dat Ãlar:a (sluiter van Martha en Lazarus volgens 't i y. ) was ée gene die^ den Heera ge^a/fi heefc â alwaer den Evangelift fchynt ons indachtig te willen maeken de zalving van de wel- ke hier by Lucas gefproken word; om door dit kenteeken sen-te-wyzen, dat het een en de zelve vrouw geweeft is die Chriftus tweemael gezalft heeft. Doch hier op antwoord Ef- tiiTS , eenen vermacrden Leeraer,dat Joannes by voorver- hael fpreckt van de daed welke hy zelfcap. 12, verhaelt ge- lyk'ze gefchied is. Deze fpreekwyze van voorverhael ( Prc- iépjis-) word dikinaels gebruykt in de Schriftuer ; hier van heeft men een exempel in de verlueimg der Apoftelen,alwaer. in der zelve optelling Simon genoemt word Petrus, welken naem hy daer naer bekomen heeft ; en Judas word befehre- ven als die Chriiius verraden heeft. Zoo dan Joamies heeeft dié omftandigheyd bygebragt om Maria te doen kennen door cene daed van hern zèffbeichrcven, die voor haer lofweerdig was, en die zekerlyk onder de (Jeloovige reeds zeer beroemt was, toen Joannes fyn Evangelie fchreef. 2. De Evangeliften geven ons op een zeer duydelyke wyze te kennen, dat Maria Magdalena ipeceryen kocht, om het Lighaem van Chriftus naer iyiie dood te zalven ;.ook getliygen iy, dat Jefus zes da- gen voor den Paeffchen tot Maria, de zuiter van Martha, fprekende, haer voorzeyde, dat fy hem naer lyne dood zou â zalven : vervolgens is Magdalena en Maria, de zufter van jMariha , maer tene en de zelve perfoon ; aenge^ien het |
Magdalena was die de voorzegging van den Zahgmaeker volbragE, volgens dat hy tot die de welke haere zalving kwalyk namen , gezeyt had by Joan. ·. Laa-se geworden, op dat fy tot den dag van myne hegnzeving dit mag hewaeren : of gelyk Matthams zegt : als fy deie lalvc op myn lighaem gego- ten heeft ^100 heeft fy het gedaen coi ( een voorbereyding van) myne hegraeÃinis; eu volgens Mare. : /y is voren gekomen om myn ligha&tiL ie â {alven. Aldus heeft Jefus gezeyt, dat Maria, welke hein te Bethanien in het huys. van Simon den me- laetfchen zalfde , door die daed de zalving van fyn lighaem heeft voorkomen : nu het blykt, dat die voornam hem te zalven naer fyne dood, IMagdalena was : vervolgens is fy de zelve perfóon met Maria de zufter van Martha. Den Zaligmaeker zegt, dat fy die zalving voorkome, door-dien hy voorzag, dat fy nocht de gelegentheyd , nocht den mid- del zoude hebben om zulkx in\ werk te ftellen , om dat hy door fyne verryfienis het zelve zou vooikomen. Doch hier op kan men antwoorden, dat de daed van Maria de zufter van Martha, die op het hoofd van Chriftus, zes da- genvoor fyiie dood, eene koftelyke zalve uyt^oot, geene noodzakelyke over-een-komfl heeft met die van Maria Mag- dalena, welke onderneemt des zelfs lighaem naer fyne dood te zalven : het zyn twee werken geheel verfchillig ^en die uytgevoert können zyn door twee verfcheyde perfoonen. Men onderftelt zonder genoegzaem bewys , dat Chriiius voorzegt, dat Maria de zufter van Martha hem naer fyne dood zoude zalven, of ten minften haer beft doen om hem te zalven : men kan aen fyne woorden andere uytleggingen geven die zeer natuerelyk zyn ; te weten .- Laet haer gewor- den en voorkomen het werk gefchikt tot myne begraeifenis ; of, op dat fy het bewaere fegenden dag myn'er begraefte- nis : immers het is bekent, dat fy het niet bewaerde, aen- gezien fy het reeds had aengegcten. Dus heeft den Zalig- maeker willen zeggen volgens Matthaius : Als fy deie ÏÎνζ op myn iishaetn gegoten heeft, loo heeft fy het gedaen tot ( een voorbereyding van ) myne begraeffinis ,· dat is , gelyk Marcus verklaert : Sy heeft zoo veel gedaen als of fy myn zalving ter .begraeffenis had willeu voorkomen ; haer werk is eea |
ocr page 112
DBS NIEUrr TESTAMENT,
geantwoord. Doen zeyde hem Pilatus : En hoort gy niet hoe vele getiiygeniffen dat fy tegen xi brengen ? Ende
hy en heeft hem niet geantwoord op eenig woord, alzoo dat den Prefident hem zeer verwonderde. In
den hoogen Feeft-dag pleegde den Prefident het volk vry te laeten eenen gevangenen den welken fy wilden.
Ende hy had dan eenen vermaerden gevangenen die Barrabas genoemt was, Daerora als fy vergaedert wae^
ren, heeft Pilatus gezeyt : Welken wilt gy dat ik u vry laet gaen, Barrabas oft Jefus, die genaemt is CliriC.
tus? Want hy wifte wel dat fy hem door nydigheyd gelevert hadden. Als hy nu zat in den Rechter-lüoel,
zoo heeft fyn huys-vrouwe aen hem gezonden, zeggende : En hebt doch niet te doen met dien rechtveerdi-
gen, want ik heb veel geleden door een vifioen om fynen t'wille. Maer de Princen der Priefteren ende de
Ouders, hebben de lieden in't hoofd geblaefen, dat fy Barrabas zouden begeren, ende Jefus dooden. Ende
den Prefident antwoordende, heeft hun gezeyd : Den vvelken wilt gy van de twee dat u vry-gelaeten word?
Ende fy hebben gezeyd : Barrabas. Ende Pilatus zeyde hun-lieden :AVat zal ik dan doen met Jefus, die Chrif^
tus genaemt word ? Zy zeggen allegader : Laet hem gekruyft worden. Den Prefident heeft hun-lieden gezeyd
Maer wat kwaed heeft hy gedaen ? En fy riepen noch meer , zeggende Laet hem gekruyft worden.
Pilatus ziende dat hy niet en voorderde, maer dat'er meerder oproer wierd; zoo heeft hy wat'er genomeit
en fyn handen voor 'tvolk geAvaflchen, zeggende .· Ik ben onfchuldig des Bloeds van dezen Rechtveer-
digen , ziet gy-lieden toe. Ende alle het volk antwoordende , heeft gezeyd : Zyn Bloed fy op ons en op onze
kinderen. Doen heeft hy hun-lieden Barrabas laeten vry gaen. Ende Jefus heeft hy hun-lieden gegeeflèlt ge-
levert , op dat hy zoude gekruyft worden. Doen hebben de Ruyters des Prefidents, Jefas in 't liecht-huys ne-
mende , tot hem vergadert den geheelen hoop. Ende hem ontkleedende, hebben fy hem eenen purperen
mantel omgehangen; ende vlechtende een kroone van doornen, fy hebben die op fyn Hoofd geftelt, ende
|
voorfpelling en afbelding van het gene zal betracht worden naer myne dood. Nu indien Maria deze zalving had voorko- men , zoo was het niet noodig, dat fy de zelve naer fyne dood op nieuw wederom begon; en by aldien Chriftus had willen voorzeggen, dat fy hem te vergeefs , zou trachten te zalven ter oorzaeke van fyne Verryffenis , zoo heeft fy zulkx niet hehooren te ondernemen, gemerkt Jefus gezeyt had, dat fy het vruchteloos zou doen. Waer uyt blykt, dat men hier van geen zekerheyd heeft uyt het H. Evangelie; nochte ook uyt de onfaelbaere verklaering der H. Kerk, of volftandige kerkelyke Overlevering, aengezien deze zaek is betwiii geweeft, gelyk uyt Origenes en andere Oude geiioeg- zaem.blykt, en Baronius wel bekent. Wat aengaet den dienii of kerkelyk Officie, men moetzekerlykgroote eerbiedigheyd hebben voor het gene't zelve word gevonden; men mag daer van niet afwykeii, ten zy men hier-toe krachtige bewys- redenen heeft, de Kerk- dit toelaetende , die de aldergrootfte vooïzichtigheyd gebruykt om niet te befliflen het gene van geleerde en Catholyke Schryvers volgens de regels der ge- zonde Oordelkunde en maetigheyd betwift word zonder het minile naerdeel by-te-brengen aen't Geloof en de oude kerkelyke Overleveringen. In de plechtigheden der Kerk en- in de uytlegginge haer'er gebeden vind men het Geloof der voorledene eeuwen met de Overlevering van het gene wy hebben te gelooven. Maer in de kerkelyke dienften en in de deelen waer uyt de zelve zyn Ãiemen-geiielt, moet men^ onderfcheyd maeken tuflchen het gene den grond der Myiterien van 't Geloof betreft, en tuflchen de gebeden of de plechtigheden, welke van zulk eene oudheydzyn, dat wy nocht den oorfprong nocht de inlielders der zelve kön- nen kennen ; waer uyt men volgens den regel van den H. Auguftinus mag beiluyten, dat fy van eene Apoftolifehe or' alderoudtfte inftelling zyn. Die foort van zaeken is ge- heyligt en ontwiiibaer : dit is een gedeelte van den bewaer- middel van't Geloof der "Kerk. Doch belangende het gene in laetere tyden in de kerkelyke dieniten is bygevoegt, by ~ voorbcld het gene de Levens der Heyligen betreft, zulkx verzekert de Kerk niet door het onfaeibaer gezag om aeu- genomen te worden als eenen Regel des Geloofs; maer de Overfte der Kerk keuren die goed als niets behelfende tegen het Geloof, maer wel dienende tot ftichting der Geloovige, die het zelve wel mogen gelooven als waerfchynelyk, voor zoo veel het ftemit op de geloofweerdigheyd van treifeiyke Schryvers , oft op eene godvruchtige Overleveiing ; zoo nochtans dat de H. Kerk daer in eenige verandering kan doen Altlus wegens het gene hier verhandelt word , heb- ben eenige Kerken, als die van Parys , van Orleans, van Vienne , en het Orden van Cluny, verandert in het Oflicie waer in onderrtelt wierd, dat de dry Marien maer een ee- nige pevibon geweeft zyn, en hebben het onderfcheyd der zelve geftelf.ook dééd den Paus Clemens VIII, uyt het Officie der H. Magdalena uytfchrabben eenen ouden Lof- zang ( Lauda Mater Eedefia: ) om dat daer in al te duy- delyk wierd gezeyt, dat defe heylige Vrouw de zufter van Lazarus was geweeft , en vele rhifdaeden had bedreven. Men kan ook zeggen, dat het inzicht der Kerk in haeren Dienft niet en is, van die dry perfoonen een eenige te maeken; maer der zelve feeft op een zeiven dag te vieren en de gedachtenis der heylige daeden van elk op-te -haelen, op dat men aen ieder in't bezonder toeëygene het gene haer toekomt; gelyk het een oud^gebruyk in de Kerk geweeft is, verfcheyde IViyf- terien des Geloofs op eenen zeiven feeft-dag te vieren De Grieken houden eenen bezonderen feeft-dag op den 21 Meert ter eere van de H. Boetveerdige als onderfcheyde van Maria Magdalena en van Maria de zufter van Martha : en dat deze laefte Maria verfchillig was van de zondarerfle, hield den H. Chryfoitomus zoo vaft ftaende, dathy dirf zeggen : das blykt het, dat d&fe. die niet en was Jae, eenen Vermaerden Franfchen Schryver , van het Orden van den H. Benediftus, verzekert , dat het gevoelen ftaende voor de meerderheyti' der Marien , nu onder de Geleer dei de overhand heeft; niet tegefiaende de Facultyt der Godsgeleerdieyd van Parys in 't jaer 1521 , oordeelde, dat het gevo'elen v^n den H. Grcgorius voor de eenheyd , overeenkomiger was met het Evangelie en den Dienft der Kerk. |
y. fFaer begaf {ïg Jefus naer den Maeltydby Simon gehoiidiH ?
L 2 |
ocr page 113
rERHANDELINOÃ: ^JN DE GESCHIEDENISSEN
een riet in fyn rechter-hand. Ende met geboogde kniän voor hem , hebben fy hem befpot, zeggende : Weeft
gegroet Koning der Joden. Ende uytfpouwende op hem, hebben iy een riet genomen, en iloegen op fyii
Hoofd. Ende naer dat fy hem belpot hadden, zoo hebben fy hem den mantel af-genomen, ende hem gekleed
met lyne kleederen, ende fy hebben hem geleyd daer fy hem kruyflen zouden. Ende uytgaende hebben fy
eenen Cyreneefchen menfch gevonden, Simon genaemt; defen hebben fy gedwongen dat hy fyn Kruys
draegen zoude. Ende fy zyn gekomen ter plaetlè die genaemt is Golgotha, welke is deCj)]aetfè van Calv'a-
lien.^^Ende fy hebben hem wyn te drinken gegeven met galle gemengelt. Ende als hy't gefmaekt hadde,
en wilde hy 't niet drinken. Ende naer dat fy hem gekruyft hadden, zoo hebben fy fyne kJeederen gedeelt,
het lot worpende, op dat volbracht zoude worden dat'er gezeyd is door den Propheet, zeggende: Sy heb-
ben voor hun-lieden myn kleederen gedeelt, ende op myn kleed hebben ly 't lot geworpen. Ende zittende
fy hebben hem bewaert. Ende fy hebben boven fyn Hoofd geftelt fyn befchuldinge gefchreven : Dit is Je-
fus den Koning der Joden. Doen zyn'er met hem gekruyft twee Moordenaeren ,den eenen ter rechter zyde ,
ende den anderen ter flinker zyde. Ende die voor-by gingen lafterden hem , fchuddende haer hoofden , ende
zeggende : Fy n die den Tempel Gods verderft ende binnen dry dagen dien wederom optimmert, verloft u
zeiven : is 't dat gy Gods Zone zyt, zoo komt af van den Kruyce. Delgelykx ook de Princen der Prief-
teren, hem befpottende met de Schrift-gel eerden ende Ouders, zeyden : Andere menfchen heeft hy gezond
gemaekt, fy zeiven en kan hy niet verloilèn : Is't dat hy Koning van Ifraël is, dat hy nu afkome van
den Kiuyce, ende wy gelooven in hem? Hy heeft in Godt betrouwt, die verloffe hem nu, is't dat hy
wilt ; Want hy lieeft gezeyd ; Ik ben den Zone Gods. Ende liet zelve hebben de Moordenaers, die met
hem gekruyft waeren, hem ook verweten. Ende van,de z-efde uere fyn'er duyfterniflèn gekomen over alle
|
ΠHy vertrok zig van daer in een Iiiiys, dwaer eene zoo groote menigte volks zig vergiiderde,dai lïy noehte iyn Difci- pels den tyd iiadden van te eten: zoo verre dat'er een gerucht liep als ui hy door eenige ontfteltenis buyten fyn-zelven was.
JVat didi de alderheyligfli Maeghet op dit gerucht ? A. Sy kwam aenilonds met haeren naetien om hem te red- den en te helpen naer dit huys alv/aer het gewoel hem als ver- fmachtte ; maer niet binnen konnende geraeken ter oorzaeke van het gedrang, zoo liet fy hem weten, dat fy daer was, eo Jiein zocht te fpreken met haere neéven.
JVat antwoordde Chrifius aen fyne Moeder ? A. Den Zaligmaeker zynde in een geheel goddelyk werk , bezig met het Woord Gods te verkondigen, antwoordde en liet blyken , dat fyn voornaemile werk was, te doen den â R-ille van fynen \'ader die hem gezonden had ^ en de hand nytreykende over iyne Difcipeis : Ziet hier, zeyde hy, myne moeder en myne broeders
y. En was deie antwoord van ChriÃus niet een teeken van ee- nige mi [achting voor fyne Moeder?
A. Neen ; den Zone Gods antwoordde op het gemeyn «lenkbeld het welk die, de welke tot hem fpraeken, hadden van de vleefchelyke bloedverwanten, om hun te doen be- grepen het verfchil het gene men moet maeken tuflchen het vleefch en den geeft, tniichen de iiatuer en het Evangelie, tuflchen het maegfchap en de Religie : ziet hier het geheel geheym ; hy verkeert alle de natuerelyke zacken in eenen geeftetyken zin , niet fprekende als eenen zone des menfch, maer ais Zone Gods en het Woord des Vader Alle andere denkbelden zyn valfch en valfchelyk toegepaii aen den Zoon cn aen de Moeder.
JVat dede ChriÃus gaende uyt dit huys ? A. Men bragt voor hem eeneii bezeten welken blind en doof was : hy joeg den duyvel uyt,.en dezen m.enich zag en i'prak. Al het volk zag hem aen met verwondering, en ?eyde van Chriihis: Is dat niet den Zone van David ; dat is te zeggen : ]s hy Chrifuis den MESSIAS , die ons uyt Davids geflucht belooft; is |
V. JVat {eyd:n de Pliarlfeën en Schriftgeleerde van dit Mi" rakel ?
A. Sy alreeds door haet en nyd ingenomen tegen Jefus , fpraken verfcheyde godslafteringen tegen hem : Dat hy ge- meynfchap had met den duyvel, en dat hy de duyvelen uytjoeg in den naem en door de macht der duyvelen. Waer op den Zaiigmaeker antwoordde met fyne gewoonelyke zoetaerdigheyd en kracht, èn overtuygde de argliftigheyd hun 'er gepeyzen, hun zeggende, dat, door zig tegen te Ãellen, gelyk fy deden , aen de zienelyke uytwerkfels van den H. Geeft, fy zig plichtig niaekten van godslaftering tegen den H. Geeft, welke zonder vergiffenis was.
J^. JVaer in bejiaet deie godslaflering tegen den H. Geefl ?
ΠHier in , dat men door boosheyd en met kennilFe der zaeke beftryd de waerheden, die men weet te komen van Godt, en van de welke men overtuygt is : in dit mifdaed waeren gevallen de Pharifeën , die toeëygenden aen de duyvels mirakelen die fy wiften in hunne confcientie dat van Godt kwamen. Van die zonde tegen den H. Geeiizegt Chriftus, dat fy niet zal vergeven worden, nochte in deze wereld , nochte in de toekomende ; niet dat fy nimmermeer vergeven word door Gods bcrmhertighcyd ; maer om dat fy in haer niets heeft het gene Godt eenigiints tot berm- hertigheyd kan bewegen, gelyk de onwetentheyd en de
dere wereld vergeven worden : waer uyt volgt dat'er naer dit leven is een plaetfe van Zuyvering alwaer de dagelyk- fche zonden afgeleyd, ende pynen der vergeve doodelyke zonden voldaen worden, en door de gebeden der H. Kerk vergeven , want in den Hemel heeft men geen vergiffenis noodig, en in de helle lian geen gefchieden. Maer 1-aet ons de zonde tegen den H. Geeit, daer Chriitus eygentlyk van fpreekt, wat meerder verklaeren
De Godsgeleerde tellen gemeynelyk zes zonden, welke den goddelyken perfoon van den H. Geeft yoornament- lyk aentaiien ; te weten ; i. De onboetveerdisheyd ofte |
ocr page 114
D E S Î I Î Ï
TT Ï Î S Ï ^ Πη Î Ï.
het aerdryk, tot de negenfte uere toe. Ende ontrent ,de negenfte uere heeft Jefns geroepen niet luydet
ftemme, zeggende : EU, EU, lamma fabaWiani ? dat is r Mymn Godt, mynm Godt, waarom hebt gy rny ver-
laeten? Ende de fommige daer ftaende, ende hoorende, zeyden : Dezen roept Elias. Ende terffcond eenen
van die loopende heeft een fpongie genomen, ende die geviilt met edik, ende geileken op een riet, ende
gaf hem te drinken. Maer de andere zeyden : wagt,laet ons bezien oft Elias zal komen hem verloflen.
Ende Jefus wederom roepende met lii3 der ftemme, heeft fynen Geeft gegeven. Ende ziet het voorhangzel
des Tempels is gefcheurt in twee ftukken van boven tot beneden toe, ende de aerde heeft gebeeft, ende de
fteenen zyn gefcheurt, ende de graven zyn open gegaen, ende veel lichaemen der Heyligen die ontflaepen
ge weeft hadden, zyn op-geftaen; ende gaende uyt de graven nae fyn Yerryzenifle, fy zyn gekomen in de
heylige Stad, ende liebben hun aen vele menfchen geopenbaert. Maer als den Hoofd-man over honderd en-
de die met hem waeren Jefus bewaerende, gezien hadden de aerd-bevingen ende 'tgene dat daer ge-
fchiedde, hebben fy zeer gevreeft, zeggende : Voorwaer dezen was den Zone Gods. Ende daer waeren
vele Vrouwen van verre die Jefus gevolgt waeren van Galileën, hem dienende ; onder de welke was Ma-
ria Magdalena, ende Maria Jacobi, ende Jofephs Moeder , ende de Moeder van Zebedeus kinderen. Ende
als't avond geworden was, zoo is'er een rykMan gekomen van Arimathea, Jofeph genoemt, den welken
zelve ook was Jefus Difcipel. Dezen is tot Pilatus gegaen, ende heeft Jefus Lichaem begeert. Doen heeft
Pilatus geboden dat men het Lichaem wederom geven zoude. Ende als Jofeph 't Lichaem ontfangen had-
de , zoo heeft hy dat in een zuyver lynen kleed gewonden. Ende dat geleyd in fyn nieuw Graf dat hy
uyt-gehouden hadde in een fteen-rotze. Ende hy heeft eenen grooten fteen aengewentelt voor de deure des
Grafs, ende is weg gegaen. Ende Maria Magdalena was daer, ende de andere Maria, zittende tegen over
|
onbekeerelykheyd tot het eynde toe. 2. De wanhoop. 3. ]3e hardnekkigheyd in het kwaed. 4. Zig te ftellen tegen eene bekende waerheyd. 5 Al te groot betrouwen te heb- ben op Gods goedheyd, ende niet op-te-houden van hem te vergrammen. 6. Met nydigheyd vervult te zyn tegen die nialkandercn met eene oprechte" liefde beminnen Doch dit alles en is niet volkomentlyk het gene Chriftus verweyt aen de Phariieën ; maer hy befiraft hun , om dat fy boos- aerdiglyk aen den duji-vel toe-fchreven de wonder-daeden j welke hy uytvoerde , en waer aen iy natuerelyker-wyze niet konden twyffelen, of het waeren werken van Gods hand. Den Î Clemens, Paus, is van gevoelen , dat de zonde tegen den H. Geelï ( de onvergeeffelykite zonde ) is die van den verharden en baldaedigen zondaer, die Godt, om zoo te fprekcn, van voren aentaft, en met onbefchaemt- heyd tegen den zeiven opitaet. Zulkx noemt het IL Schrift : Met Godt in tegenitryd te wandelen , Levit. 26. of zon- i?igen met opgeheven hand tegen GoAi : (^JVumer. 15.) en tot yoorbeld dezer zonde word bygebragt die van Core cn fyne aenhangers, die tegen Godt zelf opilonden, en hem, in den perfoon van Moyfes fynen dienaer, en van Aaron lynen gezalfden dirven tegenfiaen : ook de zonde van Pharao, die fyn hert verhardde, hoewel fyne toove- raers zelve hem gezeyd hadden , dat Gods vinger daer ia befpeurt wierd. Dufdaenig is de goddeloosheyd^der On- »odiften, wiens hooveerdigen geeii zoo opgeblazen is tegen Godt zelf, dat fy durven lafteren Gods woord en fyne wer- ken , uyt de welke men bewyit fyn Goddelyk Wefen , macht, wysheyd en voorzienigheyd dat fy durven betwif- ten , de waerheyd van \ Geloof, liet welk Chriiius met zoo vele mirakelen heeft beveftigt, en gezegelt met fyn eygen Hoed. Wat aengaet den rechten zin van de woorden des Zaügmaekers; de Uytleggers van 't H. Schrift hebben zig in twee foorten verdeelt, De eerfte hebben den Î Auguf- tinus gevolgt, en door de zonden tegen den FI Geeit ver- fiaen de onbekeerelykheyd tot het eynde toe : de andere heb- ben met de HU. Chryfoliomus en Hieronymus de zelve verklaert van de gezette boosheyd der gene, die acn de klaerblykelykheyd der waerheyd wederftonden , en de won- der-werken van Chriftus niet willende herkennen , de zelve op een kwaedaerdige wyze en regen hunne eygen overtuy- ging toefchreven alm den prince der duyfteniüTe. Dit was de zonde der Pharifeën / tot welke Chnftus fprak in een tael die fy wel verHonden. De Joden wiften onderfchey- dentlyk, wat het was, te zondigen tegen den H. Geelt j want'alhoewel fy mogelyk nog geen genoegzaem klaer denk- beld hadden van den H. Geeft, als van eenen Perfoon der II. Dryvuldigheyd, welken van diën des Vaders, en des Zoons onderfcheyden was ; fy wiften nochtans , dat den H. Geelt door den mond der Propheten Iprak, dat hy door mid.iel van hun , wonder-werk uytvoerde, op hun ruftte en hun bezielde. By de Hebreeuvi^en waeren zeer gemeyn deze fpreek-wyzen : Gods Geefi verbinerai , Pf. 1 oÃ. Den 'heyUgen Geefl Gods bedroeven , tot de Ephef. c. 4. Den heyligen Ge&fl wederfiaen , in de Werken der Apojl. c 7. Tl gen den heyligen Geefi Itijleren^ by Matth, c 12. Den Geefi der Gratie yer~ fmaedheyd aendoen , tot de Hebr. c. 10. |
Nu in de omftandigheyd, daer het op aenkwam , ftelde den Zaligmaekcr den Geeft Gods tegen den duyvel ; de Pharifeën fchitven- toe aen den boofen geeft het gene Chrif- tus door den ÎÎ. Geeft uytvoerde : hier in beft'ond hunne laftering Jefus iprak tot hun op deze wyze : Ik zou u de mifdaeden , die gy tegen my bedryft , vergeven : hot kan zyn, dat gy my niet kent voor die ik ben : maer de laf- tering die gy fpreekt tegen den II. Geeit, die wonder- werken door my verricht, en vs'aer aen gy redelyker-wy^^e niet kont twyffelen ; die zonde verdient geen de minfte ver- giffenis nocht in deze nocht in de toekomende wereld. Wxint de Joden kenden tweederlye zonden : de eene wier- den verzoent of door ofleranden , of door tydelyke ftraften in de Wet uytgedrukt; of door penitentie, ν alten,, acl- moelfen, enz. : de ändere wierden in het toekomende le- ven met eeuwige of met voorbygaende ftraffen geboet. De zonde tegen den H. Geeft ( de laftering gefproken te- gen Gods Werken ) wierd nochte in dit nochtc in het toe- komende leven vergeven : in deze wereld wifird'üe door dC |
ocr page 115
T^ERTIANDBLINGÃ JTAN ÎÎ GE SCH ÎÎ D EN JS SEN
het Gra.r! Maer des anderendaegs, welken is riaer denParafcevés-dag, zyn dePrincen der Priefteren ende Pha-
riièën t'faemen gekomen tot Pilatus, zeggende : Heere, wy zyn gedachtig geworden dat den verleyder ge-
zeyd heeft, noch levende .· Nae dry dagen zal ik weder opftaen. Daerom gebied dat men het Graf bewaere
tot op den derden dag, dat by geval fyn Difcipelen niet en komen ende hem ftelen, ende zeggen aen het
volk, hy is van de dood op-geftaen. Ende de laetfte dwaelinge zal arger wezen dan de eerfte. Ende Pi-
latus heeft tot hun-lieden gezeyd ; Gy hebt wachte gaet henen, bewaert dat alzoo gy kont. Ende fy weg
gaende , hebben het Graf bewaert met de wachters , zegelende den fteen. Des morgens vroeg naer den
Sabbot-dag, kwam Maria Magdalena met de andere Maria naer het graf zien, en als fy daer waerén ge-
voelden fy eene groote aerdbeving; en ziet eenen Engel uyt den hemel daelende wentelde den fteen af die
lag aen den mond van het graf, en ging'er op nederzitten; liy liad een aenfchyn als eenen blixera , en. fyn
kleed was als fneeuw, waer door de waekers zeer verfchrikt ende als dood wierden, doch den Engel
zeyde tot de vrouwe : en vreeft niet, want Jefas die gekrv;yft is en die gy zoekt, en is hier niet meer; hy
is verreien en hy zal u voorgaen nae Galileën : ly terftond met groote vrèeze, vermengt met blydfcliap,
uyt het graf gaende , droegen de tyding aen de Difcipelen; maer Jefus kwam hun te gemoet, hun groetende ;
en als fv by hem kwamen omhelfden fy fyne voeten. Hy zeyde hun : vreeft niet, en boodfchapt myne broer
ders dat fy my in Galileën zullen zien. De waekers naer de ftad gaende, boodfchapten al dat'er gefchied
was, aen d'Opper-Priefters, en d'Ouderen, die hun met een goede fomme gelds omkoopende, zeyden : zegt
dat de Difcipelen by nachte, als gy-lieden fliept, hem hebben geftolen, en wy zullen voor u-lieden alles afdrae-
gen by den Stadhouder : iy aenveerdden het geld, en het gerucht is alom by de Joden verbreyd, tot op den
dag van heden. De elf Difcipelen gingen dan naer Galileën op den berg, die Jefus hun had aengewe-
zen; al waer fy hem, als hy hun verfcheen , aenbaden : dan zeyde hy tot hun : my is alle macht gegeven in
den Hemel en op de aerde, onderwyft en leert dan alle volkeren , die doopende in den Naem des Vaders,
ende des Zoons, en des Heyligen Geeft. Leert hun voords onderhouden al het gene u van my bevolen is,
en ik zal met u alle dagen zyn tot bet eynde des werelds toe.
|
tydelyke dood , en in de toekomende door eeuwig-due- rende ftraffen geboet,'teu zy de zelve in dit leven door eene oprechte bekeering verzoent wierd. Dit was het ge- meyn gevoelen der oude Joden volgens de geduerige Overlevering , waer van men zelve beweyfen vind in de 33oeken der JVysheyd., de.r Machabeën, by Jofephiis , by Philo , en in het Î Evangelie ; want den Zaliginaeker heeft ontrent dit ftuk, dat de hoofd of dood-zonden aen de heliche ftraften onderevig waeren, niets nieuws geleert; maer hy onderiMde het gene als zeker was aengenomen. Ook word van de nieuwe ' Rabienen herkent de Geherma of de helle, waer in de boofe voor altyd blyven ; en een Î^agevuer , het welk van de helle verfchillig is ten aen- zien van de duering der ftrafte de welke daer v/ord gele- den ; alwaer de deugdzaeme, het gene hun tot verzoening voor hunne zondennoch overig is, boeten. Volgens hun waeren'er dan zonden die in de toekomende eeuw verge- ven en andere die niet vergeven wierden gelyk wy el- ders uyt de daed van .Tudas Machabieus gezien hebben. De laftering tegen den H. Geeft was van Vgetal der zon- den , welke in het toekomende leven niet vergeven wier- den ; dat is te zeggen , dat nocht de duering der pynen in 't Vagevuer , nocht de olieranden 'en gebeden die gedaen worden om de duering der zelve te verkorten, of om der zelve zwaerheyd te verminderen , niet machtig zyn om deze uyt-te-wiiichen Chriftus zegt, dat die zonde niet zal ver- geven worden, nocht in deze nocht in de toekomende we- reld ; dat is , dat de zelve in haeren evgen aerd, onver- geeifelyk is ; dat-fe tegen de goedeitierentheyd, bermher- tigheyd , en genaede van den H. Geelt ftrydig is ; zoo dat die zonde onvergeetfelyk word genoerat, niet alleenelyk om dat fy zeer moeyelyk kan weg-genomen worden , gelyk zegt den H. Ciiryfoltonaus, maer ook om dat de zelve een in- wendige boosheyd in zig heeft, welke natuerelyker-wyfe tegen de vergeving is ftrydende ; hoewel'er geen zonde ge- heel onvcrgeeffelyk is, en Godt altyd bereyd is om. den zondaer, die zig oprecht-lyk bekeert, wederom in genaede te ontfangeu, |
l·'. bragt deie overtuyghtg van Chrifius de. Joden tot geen meerder leeryaemheyd ?
A. In tegendeel ; fy hadden de onbefchaemtheyd van hem eenig wonder-teeken te durven vraegen : maer Jefus antwoordde hun : Dit boos en overfpellig gedacht zoekt een teeken , en daer en zal hun geen teeken geg'even wor- den, als het teeken van den Propheet Jonas. Twyffelach- tige woorden ; maer die het toekomeade voorzeyden ; Dat fy fyn lichaem zouden vernietigen tuet hem ter dood te brengen , en dat hy het dry dagen daer naer zou herfiellen door^het zelve glorieus te doen verryfen. Het welk de Jo- den niet en begrepen ; om dat fy niet en verdienden te kennen een geheym het gene fy zeif niet gelooft zouden hebben, al hadden fy het begrepen.
y. Geeft ons den uyt leg van dit teeken van Jonas ?
A. Dit teeken heeft twee toepaffingcn ; de eene op Je- fus , de andere op de Phaiifeën. V/at de eerite betreft; gelyk defen Propheet geweeü was dry dagen in den buyk van den vifch die hem had ingezwolgen, zoo van gely- ken zoude den Zone des menR'he zyn dry dagen in den fchoot der aerde; waer door Chriftus te kennen gaf, dat hy zoude begraven zyn in het graf, en dat hy daer leven- dig zoude uytkomen ten derden dage. Wat aengaet de tw'eede roepaliing' ; geh'k Jonas geweeit is .tot een teeken aen die van Ninive, Jefus aldus zyn zoude tot een teeken aen de Pharifeën die geen boetveerdigheyd gepleegt zul-^ len hebben. |
ocr page 116
87
VERHANDELINGE DER GESCHIEDENISSEN
DES NIEUIF- T Î STAMENT
Volgens de Befchryvinge van den FI. Evangelifi: Marcus.
Ï r r Î ET L, IL EN JJL HOOFD-STUK.
Arcus fyn Evangelie fchryvende, begint het zelve met de ftoffe van het derde Hoofd-ftuk van
den H. Matthasns, f. i. Qp. 19 ea 20) te weten : hoe Joannes den Dooper was predikende en
doopende in de Woeftyne, alswanneer den Zaligmaeker tot hem kwam om gedoopt te wor-
T,... â. den : zoo haeft Jefos uyt het water kwam ( zegt hy) gingen de Hemelen open ende den FJ. Geeft,
in de gedaente van eene duyve, daelde neder ende bleef op hem ; dan hoorde men eene ftemme uyt den
Hemel, zeggende': Gy zyt mynen welbeminden zoon, in u heb ik myn welbehaegen genomen : zoo haeft
dit volbragt was, wierd hy van den H. Geeft naer de Woeftyne gedreven Matth, c. 4.f. 1. (p. 20 en 21 )
alwaer hy veertig dagen en zoo veel nachten verbleven Iiebbende, van den <iuyvel bekoort wierd : Jefus
|
fVat gebeurde terwylen den Zaligmaeker overtaygdi dc argelijiigheyd fyn er vyanden ?
Î Eene vrouwe onder het volk hief haere ftemme op, en zeyde tot den Zaligmaeker : Gelukkig is den fchoot die u gedraegen heeft, en gelukkig zyn de borften die gy gezogen hebt.
' V, f-Vut antwoordde Chrijtus aen de^e vrouw ?
A. Jefus zeyde haer ; Jae gelukkig zyifze die het woord Gods acnhooren, en onderhouden.
V. En dééd defe antwoord van Chr'tfius niet te kort aen de achting van de alderheyligjie Maeghet ?
A. Niet in 't miniten ; want Jefus en loochent niet het geluk van de alderheyligfte Maeghet van te zyn de Moeder Gods; hy en loochent ook niet, dat fy onderhield en oef- fende het woord Gods; maer alleenelyk achtte hy meerder een ander geluk alfdan veel gewigtiger als dat van het moederfchap der alderheyligite Maeghet het gene fy bezat.
Volgde de alderheyiigfle Maeghet Chrijius alryd?
A. Het fchyilt, dat fy hem gevolgt heelt tot dien tyd toe ; want het Evangelie en meld van haer niet meer tot den tyd van de Paiiie van Chriftus ; en het is waerfchynely^k, dat den Zaligmaeker haere verblyf-plaets uytkoos te Ca- pharnaum tot eene vafte wooning, alwaer fy zig ophield tot de dood van haeren Zoon. ·
y. JVaer ging Jefus , verlaetende de Pharifi-'èn ?
A. Hy begaf zig nae den oever van het iMeir van Ge- nefareth , alwaer hy eene groote menigte van volk by-een- vergaedert vond, het gene hem verplichtte te treden in een fchipken ; en van daer begonft hy al dit volk te onder- richtten door verfcheyde gelykeniflen ; dat is te zeggen, door waerheden die hy hun aenkondigde op eene zinne^ beldige-v/vze, het zy dat hy dit dede om zig hier in-te- voegen na'e de lands-fpraeke, het zy om te verbergen aen de hooveerdige geellen het gene fy onweerdig waeren te kennen ; of om te oeftenen de aendachtigheyd des geeft in te onderzoeken de bediedenis van die verbeidende hif- torien en natuerelyke gelykeniifen , en te ontdekken eenige geheymeii van de'Religie of eenigen gewigtigen grond- regel tot beftiering der zeden. . |
V. Zegt ons de gelykeniJJ'en die ChriÃus hylragt in deie ge.- legentheyd ?
A. Jefus naer befchaemt gemaekt te hebben de boosheyd der Pharifeën, dreygt hun met die rafernye die den duyvel uytwerkt tegen die perfoonen uyt de w;elke hy gedwon- gen is geweeft te vertrekken, en waer in hy den middel heeft gevonden van weder te komen ; om ons te leeren op ons hoede te zyn als wy verloft zyn van diën onzuyveren geeft, die fynen roof niet voor altyd en verlaet, maer we- derkeert met zeven andere veel boozere geeften als hy, en brengt de ziele door deze tweede bezitting tot eenen veel ergeren ftaet als in den eerften.
y. Welke is de tweede Parabel of gelykenis ?
A. Het is die van eenen inenfch die ging zaeyen, en een deel van het zaed zynde gevallen langs den weg wierd vertrappelt, en geëten van de vogelen des luchts: een an- der deel viel op fteenachtige plaetfen, en wierd verbrand en verdroogde door de hitte der zonne; het derde viel tiiiïchen de doornen die het verfm.achtten ; eyndelyk het vierde viel in goede aerde, en het gaf vruchten in over- vloed.
y. Begrepen V volk en d'Apofiels den {in van dcie gelykenis ?
A. Neen ; maer Jefus dede daer van den uytleg aen fyne Apoftelen in het bezonder, hun leerende, dat door het zaed waer van hv kwam te fpreken, hy verftond 't woord Gods; dat die,'de welke dit woord hoorende, daer op geen acht en flaen , gelyk zyn aen die aerde langs den weg; en dat den duyvel verbeid door de vogels, hun hert veerdiglyk ontbloot van dat woord,'tgene hun kon zalig maeken. Dat'er zyn die het met vrucht ontfangen ; maer de eerfte bekoring doet hun daer van de vrucht verliefen. Dat andere het verfmachten door de gierigheyd, door de genegentheyd tot de welluften en alle de andere herts-toch- ten , die zoo veel doornen zyn die dienden uytgeroeyt te worden, om profyt te trekken uyt dit goddelvk zaed. Eyndelyk dat de goede aerde beteekent die wèlbereyde zielen die ontfangen en getrouwelyk bcwaeren het woord |
ocr page 117
|
Gods, en die door hunne lydzaemheyd en ftandvaftigheyd \ zelve doen voortbrengen alle de vruchten daer fy toe bekwaem zyn. Deze gelykenis geeft een bewys van de ver- fcheyde beletfels die het woord Gods onprofyüg maeken in de toehoorders , volgens de verlcheydentheyd hun'er geftelteniflen.
V. Wzlke lyn de andere Parahds ?
A. Dat de wereld gelyk is aen eenen akker, wiens meefter daer in goed zaed doe't zaeyen , en vind het daer naer gemengt met onkruyd , het welke fynen vyand 's nachts daer-tiiffchen gezaeyd had. Syne dienaers, zoo haeft zy dit onkruyd gewaer worden , willen het uyttrekken ; het welk hy hun belet, uyt vreeze dat fy het goed zaed te iaemen met liet kwaed zouden uytrukken ; maer doet hun wachten tot den Oogft, om het onkruyd te plukken en in buffels te binden om te verbranden, én de terwe te vergaederen in fynen graen-zolder. Deze gelykenis doet zien hoe de do- lingen zig mengen met de waerheyd om ketteryen voorts- te brengen.
Andere gelykenis, alwaer Jefus het Ryk Gods verge- lykt aen het zaed, het gene eens geworpen zynde in de aerde ^ groeyd zonder dat diën die het gezaeyd heeft, daer verders iet toe doet, en zonder dat hy het weet. Strakx door eene anders gelykenis , aen het moftaert-zaed , het gene wel het klynfte zynde onder alle zaeden , nochtans gi'ooter word als alle de andere moes-kruyden. Eyndelyk door eene gelykenis aen eenen deeflem die rnen in den deeg doet, tot dat hy geheel verdeeflemt is.
^· WatT ging den Zaligmaeker naer dat hy alU die gelj-
keniffen had by gebragt ?
Ã. Jefus liet het volk gaen, en kwam nae huys met fyne Difcipels , die hem vroegen den uytleg van de Parabel van't onkruyd. Hy zeyde hun, dat deze gelykenis betee- kende, dat de g oede moeten verdraegen de kwaede, die met hun leven ,°tot het eynde der eeuwen, aliVanneer zal gefchieden de fchey dinge van de eene eu de'andere. Hy beveftigde deze waerheyd door eene tweede gelykenis van de viiichers, die in hunne netten onverfchilliglyk vergaderen alderhande flach van viiichen ; maer die de goede daer uyt Idefen, en de kwaede verwerpen. Eyndelyk hy dede hun begrypen , dat'er niets is het gene men niet moet geven om den Hemel te bekomen, door de gelykenis van eenen menfch die verkoopt al dat hy heeft, om te koopen eene koftelyke peerle , of eenen akker in den welken hy weet dat eenen grooten fchat verborgen is.
J^. Geeft ons 'den uytleg van de dry Parabels , van he ge- zaeyd Zaed^ van het Mofiaen-^aed, en van den Deeffem? |
A. Het Evangelie legt deze niet iiyt ;.op dat wy zelf zouden onderzoeken den zin der zelve, door eene aendach- tige bemerking, op die de welke zyu uytgeleyd , verzoe- kende aen Godt den geeft van wetenfchap ; of te. raeden gaen by de zielbeftierders over deze moeyelyke plaetfen ; of door eenen ootmoedigen leerzaemen geeft deze voor-by- gaen met eerbiedigheyd ,'en zig voeden met klaerdefe waer- heden en die gemakkelyk zyn om te begrypen. Daer-en- tuifchen om behulpzaem te zyn aen die zoo doordringende niet zyn, om te bekennen de beteekeniffen van die raedfels welke den Zone Gods niet verklaert heeft, en die met re- den zouden mogen vreezen om te dolen met hunnen eygen zin te volgen, zoo zal ik bybrengen de uytleggingen welke de ^~aders en Leeraers geven van deze dry Parabels welke die van't onkruyd volgen. Sy können alle dry beteeke- nen de verkonding van het E-^^angelie. Den Predikant ver- fpreyd het zaed van het woord ; dit zaed groeyd allengs- kens door dé geheyme werking van de gratie in het hert van diën die het heeft ontfangen ; want den Predikant , zaeyd, plant en befproeyt, maer God geeft d'aengroeying. Daer en is niet klynder onder de zaeden als het moftaert- zaed ; aldus is'er niets in den eerften meer veracht geweeft als de Leering van het Evangelie : maer gelyk het mof- taert-zaed aengroeyd en komt tot èenen boom , aldus heeft het Evangelie geheel de aerde vervult. Eyndelyk men moet het woord van het Evangelie in het binnenfte van ons hert verbergen en zorgvuldiglyk bevvaeren, op dat diën heyli- gen deeiïem doet reyien geheel het beflag, en door fyne inwendige kracht hervormt alle de gepeyfen , begeerten, en werken van den menfch.
88 rERTIANDBLINGE ÎÎÎ DB GESCHIEDENISSEN
verbleef hier wel by de beeilen, maer de Engelen dienden hem. Marcus gaet dan voorts in het zelve or~ , der van Matthaius c. 4. t- 12. (i?· 21 en 22) hoe Jefus naer de gevangenifle van Joannes den Dooper begoa het Evangelie te verkondigen : hoe hy Petrus en Andreas Jacobus ende Joannes tot hem riep : hier naer verhaelt hy in het bezonder deverloffmge van eenen bezetenen (het welk Matthäus fchyntin hetalgemeyn te kennen te geven in dezer voegen : Jefus leerde in Galileën in de Synagogen , en lynen naem door geheet Syrien verfpreyd zynde, brogten fy tot hem alle die met kwaelen en fmerten waeren bevangen, bezetene maen-zieke en lamme, en hy genas-ze. Matth, c. 4. f. 23. en 34.) (p. 22 ) Die in de Synagoge fchreeuwde, wat hebt gy met ons gèmeens Jefus van Nazareth, zyt gy gekomen om ons te verderven ? ik wete wel dat gy den H. Gods zyt: maer Jefus beftrafte hem en dède hem uyt den menfch vertrekken ; den onzuyvereri § geeft veroorzaekte dan in den bezetenen geweldige trekkingen, ende verliet hem met groot gefchreeuw *
V. Waer ging Chrijias naer alle der^e onderrichtingen ?
A. Hy ging met fyne Difcipels nae de ftad Kazareth ? alwaer hy ontfangen was en opgevoed , en alwaer de in- woonders hem herkenden voor den zoon van Maria en van Jofeph den Timmerman. Dus ziet men, dat wy moeyte hebben om hooger te achten die de welke wy langen t> d voor .ons gelyke hebben aengezien ; want fy en hadden geene de minfte kennis van het gene hy was in hoedanig-, heyd van Zone Gods. Aldaer gaf hy den uytleg in de Sy- nagoge van de Schriftuer-plaets van den Propheet Ifaias ^ 61 cap. I -jir. De toehoorders waeren hier-over verwondert en ten zeiven tyde verergert; want verbittert door ^e waer- heden die hy hun aenkondigde , bragten fy hem buyten de ftad op het fop van eenen berg om hem daer af te worpen ; maer hy wiii zig wel te ontrekken aen de rae- zernye van deze ellendige , tuflchen het midden van de welke hy doorging zonder dat fy hem konden vatten, en hy vertrok zig van Nazareth. Men heeft deze reyze van den Zaligmaeker nae Nazareth, alhier bygebragt om te volgen de gemeyne over-een-koming. Ziet pag. 63.
V. Waer begaf {ig Chrijlus , vertrekkende van Nazareth ?
A. Hy doorwandelde op nieuws het land van Galileëen , predikeude lan^s alle kanten en genezende alle foorten van
waer |
ocr page 118
|
ziektens : hy had by zig fyn twelf Apoflels, en was ge- voigt van eenige vrouwen die hy verloit had van de booze geeilen en genezen van hunne kwaelen, onder de welke waeren Maria Magdalena, uyt wie hy zeven dnyvels ge- jaegt had; Joanna, vrouwe vaa Cufa, opzichter van het huys van Herodes Antipas ; Sufanna, en verfcheyde an- dere, volgens de gewoonte onder de Joden ; die hem dien- den en byiionden men hunne goederen , hem voorziende van het gene hy noodig had tot onderhoud en kleeding. f^. Leefde dat H. Joannes noch in dïén tyd 7 A. Jae , maer hy verdv/een wel haeft daer naer , om plaets te raaeken aen diën die hy was komen aenkondigen aen de menfchen.
f^, Hoe gebeurde de dood van den H. Joannes ? Î. Herodias vond eyndelyk de gelegentheyd van te vol- doen haeren haer tegen defeii H. \''oorlooper ; want He- rodes eene groote miicltyd opgerecht hebbende voor fyne Hovelingen op den dag van haere geborte, dééd fy haere dochter , genoemt Salome , ( oud zynde ontrent veerthien jaeren , volgens Flavius Jofephus , en die fy gewonnen had by Pnilippus , haeren echten man ) binnen komen in de eetzael, ora aldaer te danfchen voor die daer tegenwoor- dig waeren : het gene behaegd hebbende aen Her^des^zoo beloofde hy met eed aen de danfchter, haer te zuilen ge- ven al wat fy hem zoude vraegen, al was't de helft van van fyn Koningryk.
y. JFat vroeg Salome aen den Koning ? » A. Sy van haere moeder te voren opgemaekt zynde, zeyde tot Herodes: Geeft my hier in een fchotel het hoofd van Joannes den Dooper.
J^. Behaegde de{e vraege aen Herodes ? A. Neen ; hy was daes-over mifnoegd, om dat hy altyd eenige achting behield voor Joannes.
F Wat bragt Herodes dan. Ïοο verre van toe - te-fiaen deie vraege van Salome ? . _
Î. Synen eed; hy fchaemdezig fyn woord in-te-trekken voor al dat volk ; en hy was niet befchaemt te begaen een der grootlte fchelmftukken voor geheel de wereld, doende onthoofden den H. Joannes in de gevangenis der fterkte van Macheronte.
V. Wat deêd men met het hoofd van den H. Joannes ? A. Men bragt het by Salome in de Zael daer de feeft gehouden wierd ; die noch duerde ; en fy gaf het aen haere moeder Herodiasdie het aenveerd hebbende, doorftak fyne tonge met haere hoofd-naelde ( volgens het zeggen van den H. Hieronymus ) als om te befchimpen die tonge die haer de waerheyd had durven zeggen. Het zelve zegt men van de vrouwe van Antonius aen Cicero gedaen te zyn.
F. En nam. Godt geen wrac/i over de wreedi dood van fynen. Voorlooper ?
IL Dul,
DES NIEUW TESTAMENT.
waer over zig alle liet volk verwonderde ende verbaeft wierd. t)an verhaelt Marcus de genezinge van den lammen in fyn tweede Hoofd-ftuic, die Matthoius verhaelt c. 9. f. 2. (;>. en 34) als 00k den roep van Matthäus en het vaften der difcipelen: voorders zegt liy in hetzelve hoe de Pharifeën murmureerden , over het koorn-hayren plukken der Difcipelen van Jefus, 'op den Saboth-dag. Matth, c. 12. γ. i. ( i?· 4i ) het derde Hoofd-ftuk verhaelt liy de genezinge der verdroogde hand : Matth, c. 12. f. 10. (;?. 42) voords zegt hy f. 13. hoe Jefus op eenen berg klimmende, by zig riep die liet hem beliefde, alwaer hy'er twaelf ftelde die met hem zouden zyn en die hy zoude zenden om te prediken : Simon die hy den naem gaf van Petrus ; Jacobus ende Joanne'^s, zonen van Zebedeus, die hy Boamrges noemde, dat is donderaers ; An- dreas ·, Philippus ; Bartholomeus; Mattbccus ; Thomas ; Jacobus, den zone van Alphccus; Thaddens, Simon en Judas den ifcariother, die hem verraeden heeft. Matth, c. 10. y. 2. Qp. 45 en 36) Dan gaet Marcus |
A. Jae; Herodes kreeg de neêrlag in den oorlog tegea Aretas , Koning der Arabiers, wiens dochter hy veiftoj- ten had om Herodias te trouwen : eenigen tyd daer naer wierd hy berooft van fyn Tetrarche of Vier-Vorftendoin door Cajus Caligulu, die hem in ballingfchap zoad in de itad van Lions , volgens ; Jofephus.
V. Wilt kwani^er van Herodias en Salome ? Î. Verfcheyde Schryvers M'illen, dat Herodias en Salo~ me een ongelukkig eynde haddep : van Salonie verhaelen Nicephorus en Metaphraites, dat iy met Herodias volgde Herodes gebannen zynde in Vrankryk; maer zoo hy door bevel des Keyzers nae Spagnien moeit vertrekken , dat Su- lome gaende over het ys van een toegevroze rivierken , daer ingezonken is tot aen den hals, en dat aenftonds het ys wederom vaft zynde ^ den zeiven toegefloten heeft; zoo dat fy hangciKle onderftond de verdiende Itrafte om de moord van den H. Joannes. Doch men heeft daer van niets ze- ker uyt de Oudhevd. Dat fy beyde Herodes in faallin^- fchap volgden is waerfchynelyk, maer hoe en wanneer iy geftorven zyn, kan men niet verzekeren.
fFanneer gebeurde de dood van Joannes ?
Î. Op het eynde van het een-en-dertigite jaer van de gemeyne Jaer-teliing , of in het begin van 't jaer 32 , wey- iiigen tyd voor Paeflchen, volgens dat men kan oordee- ien uyt het vervolg van het Evangelie.
Wie bragt d& tyding d.er dood van Joannes aen Jefus?
A. De difcipelen van Joannes, die naer de dood van hunnen meeiter, den Zaligmaeker volgden.
y. Wat deêd men met het Lichaem van Joannes ? Î. Syne difcipelen haelden Jiet weg, en begraefden het. Volgens" het H. Evangelie, welke de graf-plaets niet uyt- drukt. Sommige zeggen, dat fyn lichaem begraeven wierd te Macheronte, alwaer hy gedood is, gelyk Jofephus ge- tuygt. Andere gelooven, dat hy begraeven is te Hebron in het, graf fyns vaders : andere ftellen fyn graf te Sebafte, dat is, Samarien. Dit laefte fchryft Jkronius; en hier tegen kan niets geftelt worden als 't gefchil dat'er geweeiï is tuf- fchen de Joden en de Samaritaenen : weerom men eerder zou können gelooven dat hy nae Sebafte vervoert is ge- weeft. Want het blykt uyt Ruftinus , TheodoretuSj Grego- rius den Grooten, en andere, dat onder Julianus den Apof- taet aldaer fyn graf van de Hey denen geopent, en fyne gebeenten meèit verbrand wierden door de goddeloofe. De overblyffels zyn van de Geloovige gebragt by Philippus, Abt van Jerufalera, die de zelve vereert heeft aen den H. Athanaiius, door wie fy geftelt zyn geweeft in eenen muer, tot dat fy daer naer van Theodolius geplaetft zyn in eene treftelyke Kerk, opgerecht ter eere_ van den H, Joannes, op de zelve plaets alwaer hy vernietigt had den Tempel van Serapis^ een Egyptifch a%od-beld. Het oud graf vaa
Î |
ocr page 119
po rERH^NDELINGE r^N DE GESCHIEDENISSEN
voord in het verhaelen, boe de Schrift-gekerden Jefus lailerden en zeyden dat hy de dnyvelen uytwier]p
door Beelzebub den Prince der duyvelen Matth, c. 12. f. 24. Eyndelyk wie de broeders van Jeüis zyg
Matth, c. la. f. 47. Ci?· 42 43·)
urT HET ir., v., n. EN VIL HOOFD-STUK.
An verhaelt Marcus de gelykeniffe van den zaeyer die uytging om te zaeyen : Matth, c. jg. f. 3. Cjt?. 43
eix 44) die van de goede vruchten, en die van het Mofiaert-zaed. Matth, c. 13. 31. 45) Hief
Ttaer befchryft hy, hoe Jefus overvrcrende inet lyne Difcipelen naer d'ander zyde van de Zee, achter op'
het fchip fiiep op een hoofd-kufien, terwylen dat'er ontftont een groote ongeftuymigheyd en ftorra op de-
Sebafte , vermaerd door de bezoeldnge der Geloovigen ,
is van Godt met vele Mirakelen vereert geweeft. van welke
ook den H. Paulus oog-getuygen gcweefi is, als zegt den
IL Hieronymus. Het hoofd van den FL Joannes^ wierd
niet iaemen met fyn lichaeiji begraeven , gelyk den Syriak-
fchen Text te kennen geeft door het woord Sda/h (in plaei.s
van Corpus') dat is te zeggen, een onthoofd lichaem ; en is't
dat men geloof geeft aen TNicephorus, zoo heeft Herodias
het hoofd in eene geheyme plaets van het Paleys begraeven ;
om datfy noch vreefde de berifping van den H. Joannes,
ook zelfs onthoofVl zynde. Ziet wat doet den angà van eene
kwaede confcieiitie ! Herodias vreefde, dat het hoofd met
het lichaem vereènigt zynde, Joannes zoude herleven ora
haere bloed-fchande te beilraffen ; gelyk Herodes meynde ,
dat Joannes verrefen was en herleefde if] den perfoon van
Chriftus. Het heyiig hoofd,'t welk van Herodias oneerelyk
begraeven was, is twee-niacl gevonden, en in goude kaskens
bewaert geweeft. Een derde Vinding word den 25 Mey ge-
viert van de Grieken: de welke onder andere zaeken verhae-
len , dat het bloed uyt het onthoofd lichaem van den H.
Joannes, heeft blyven vloeyen , tot dat Godt over het zelve
wraek genomen heeft door de verwoefting van 't Jodfche
volk. Men zou . die manier van fpreken : Dat het bloed
noyt geftolpt wierd ; können verftaen in eenen figuerelyken
zin ; Dat het onnoozel bloed wraek riep tot den ondergank
van Jerufalem toe door de Romeynen , wanneer over de
Joden kwam 2I het uytgeftort bloed der Rechtveerdige.
DeH. Schriftuer verhaelt geen ander mirakel 'tgene de-
fen H. Voorloopcr zoude gedaen hebben : jae den Evan-
gelift Joannes zegt uytdrukkelyk 't 10 cap 41 f·, dat hy
geen teeken gedaen heeft. Hier van geeft Tertullianus deze
geen ________ ^ â
reden ; Om dat Joannes als het midden was tulTchen het
Oud en Nieuw Teitament , met wie zoude eyndigen het
Jodendom, en beginnen het Chriitendom. De tweede re-
den brengt-by den H. Chryfoftomus, op dat de menigte
van het volk"zoude komen tot Chriitus en hem alleen her-
kennen voor den ]\iessias ; en op dat de difcipels van
den Voorlooper, die om de heyligheyd fyns levens hem
aengekleeft waeren , uyt de mirakelen van Chriftus zouden
zien, dat hy meerder was als Joannes, wiens werken en
leering p-eheel en ganfch gelchikt wierden tot Jefus, die
door de menigvuldige teekenen fyne eyge Leenng en die
van fynen Voorlooper beveiligt heeft-
Wat d<ide de.n Zaligma&ker naer de dood van Joannes?
Î. Hy riep fyne twelf Apoiiels, en bereydac-ze om
zelf den oogit te doen door de nieuwe magt en door de
or.aerrichtingen die hy hun gaf. Hy zond-ze twee en twee
om het Ryk^Gods aen-te-kondigen en te genezen de zie-
ken : Tweede Zending der Apoftelen.
y. fVacr in befiondia de\e. ondirrichtingen ?
A. Van niet te gaen tot de Heydenen^ van zig t'ontmae-
ken van villes 't gene tot het geraak dient; van te gaen zon-
der reys-zak , zonder voorraed , zonder geld , en dat fy
geen twee kleeders en zouden mede-draegen ; zonder baet-
zucht, zonder achterdocht, zonder vreeze van vervolgin-
gen, gelyk fchaepen met eene ounopzele voorzichtigheyd
en verlichte eenvoudigheyd ; van zig weerdig te maeken
van hem, door eene volkome fcheyding van alle aerdfche
zaeken , van fyn kruys te drae^-en, van hun leven ten belten
te geven, en'van hem te verwachten de vergelding van
hunnen arbeyd. Ziet hier een levendig afbelc fel van eenen
oprechten ApoÃolifchen en Evangelifchen Man.
F. JVaer ging Chrifius naer de-ii onderricluingen ?
A. Hy ging 'van iynen kant Gods woord aenkondigen
in -de ftedeii ,"'terwyl fyne Apoftels het zelve deden in de :
dorpen en andere buyten-plaetfen , alwaer iy bragten het
Evangelie, geneefden de zieken ,, de duyvelen uytjoegen ,
en de bezetenen verloften ; fy gebruykten de zalving van
Olie over de zieken, en die wierden genezen.
IVat \iyde m.e.11 van Je fus een hei Hof van Herodes ?
A. Alfdan wierd den naem van den Zaligmaeker zoo
vermaerd, dat men aldaer begon te fpreksn van fyne mi-
rakels ; en Herodes Antipas , zoon van den Grooten Hero-
des, belde zig, in, dat het was Joannes die verrezen was.
Trachtte den f-^'orfl Herodes toen Jefus t& ihn ?
Î. Neen : nochtans" daer naer wenfchte hy zulkx altyd ;
doch zonder eenige moeyte te doen om hem te zoeken :
ook was Herodes ouweerdig^van den Zaligmaeker te zien ,.
om dat hy zul'kx niet en betrachtte als ora hem mirakels
te zien uytwcrken. ·
ff^a'er vertro.i i'ig Jefus verfaen hebbende den wenfch
van Heredes ?
A. Hy verliet die plaets daer hy zig niet lang had op-
gehouden, en kwam weer te Capharnaum alwaer fyne Apof-
tels zig tot hem begaven naer hunne pnding ; zoo oin
hem rekening te, geven nopens de leering die fy hadden,
aengekondigt en van alles het gene fy verders gedaen had-
den, als om de aenftaende Paefch-feeft by-te-woonen,
JVaer vertrok {ig Jefus verlaeiende Capharnaum ?
A. Hy bevool fyne Difcipels hem te volgen nae eene
eenzaeme plaets, o'm buyten het gewoel een weynig ruft
te nemen ; fy gingen in een fchipken, en begaven zig in de
woeftyne van liethfaida, recht over'c dorp van dien naera.
Het volk zag hem vertrekken , en de inwoonders van alle
de fteden die daer van eenige weet hadden , volgden hem
fpoediglyk, en lieten zig voor hein vinden ter beftemde
plaetfe.
Wat dede Jefus op het ge{ickt van die gr.ooit mentgte 7
A. Hy begon met hunne zielen te voeden door't woord
Gods; hy genus hunne zieken, en was over hun dies-te-
ocr page 120
des niEJJW Ï Î ST ^ Î Î NT. pi
Zee: fyne DiTcipelen door angft gedreven, wekten hem op, en zeyden .· Meeiler en draegt gy het u niet
aen dat" wy vergaen? Jefas opftaende beftrafte den wind en de zee, ende het onweder wierd geftik ; dan
fprak hy tot hun : waero;n fy zoo bevreeft waeren , en oft fy noch geen geloof en hadden ? ende fy wierden
met vreeze bevangen, zeggende : wie is doch dezen aen wie den winden de zee gehoorzaemen? Matth, c. 8.
t. 24. ( p. 32 en 33 ) In het vyfde Hoofd-ftuk verhaelt hy de gefchiedeniflèn van de duyvelen, die Jefus aen,
d'overzyde' der Zee in het land der Gerafenen uytjoeg in de verkens; met dit onderfcheyd , dat Marcus
maer van eenen bezetenen, ende Matthicus van twee, in fyn Evangelie handelt Matth, c. 8, f. 28. 33 )
ziet hier over in de uytleggingen p. ég en 66 : de genezinge van de vrouwe die twaelf jaeren lang met het
bloedvloeven hadde gegaen Matth, c. 9. f. 20. (p. 35) en de verwekkinge van der dood van het dochter-
ken van Jaïrus Matth, c. 9. f. 18. Ci'· 35) In het zefde HOofd-ftuk toont hy hoe Jefüs veracht wierd in fya
|
meer beweegt, om dat het eene verlaete en onvruchtbaere plaets was, om dat het avond wierd, zynde den dag reeds fterk gevoorderc ; fy waeren ten getaile van vyf-duyzend perlbonen behalven de vrouwen en kinderen.
f^. In wat tyd viel -^ulkx voor ?
_ A. Weynig voor PaeiTchen, die federt het begin der Pre- dikatie van den*Zaligmaeker was den derden, weiken in dat jaer viel op eenen dynfdag 15 April.
f^. JVat idyd&n de Dijapels tot Jefus , {iende loo groot& me- nigte volk op {00 verlatte, pla&is , eti daer den. dag jia teti eynde ilzp 7
A. De Apoftels zeyden hem van-ze weg-te-zenden , op dat fy zouden gaen nae de naefte dorpen om te vernach- ten en hunnen nooddruft te vinden.
-JVat antwoorddi deyi Zaligmaker ?
A, Jefus zeyde hun : 'T en is nietuoodig , dstfygaen ; geeft gy hun te eten.
f·^. M^at antwoordden de Apofiets ,·
A. Dat'er meer als voor 200 denariiTen brood daer-toe noodig was. Veele meynen, dat defe fomme beliep op 70 Fi-anfche Livres ( zynde ruym 38 Guldens Brabandfch . Courant-geld ) rekenende den Penning of Denaris , die van zilver was , tot 7 Ãnyvers, die men geraeynelyk gaf toe
dag-looa aen eenen werkman.
/f^at dzde Jefus naer de antwoord der Apofiels ?
A. Hy de oogen opgeheven hebbende en ziende die groote menigte die tot hem was gekomen, zeyde aen Phi- lippus : Waer zullen wy brood koopen, op dat dit volk ete ? Doch 'dit zeyde Jefus om hem te beproeven , want hy wift wel wat liy doen zou.
Z^'. JVat {eyde Philippus 7
Î. Voor 200 Denariflen brood is voor hun niet noeg , op dat elk een klyn üuksken kryge ?
M'^at. \eyd& den Z^ligmaeker ?
A. Hy vroeg, hoe veel broodea fy hadden ; en eenen van fyne Difcipels , Andreas ( den broeder van Simon. Petrus ) zeyde tot Jefus : Hier is eenen jongeling , die vyf gerften-brooden heeft en twee vifchkeiis j den Zaligma- ker deêd-ze uytdeylen aen alle dit volk, die daer van aten en verzaed wierden ; en fy vergaederden en vulden twelf korven met brokkeiingen die overfchoten naer dat fy ajjg geëten hadden. Dit mirakel wilde 'Chriftus doen , i. te toonen , dat hy den Heere was, die alle creatueren voed. 2. Op dat wy op hem altyd zouden betrouwen, ook a.is wy geenen m'iddel of uytgang en zien : als hy beproeft onze ftandvaftigheyd in hem te volgen , is hy het naeft by ons te helpen. 3. Opdat wy ook zonden miidelyk onze arme naeite helpen nae o?ife magt : dat de milde aelmoelTen het goed vermeerdert , leeren wy hier uyt den overfchot van twelf korven. Cedrenus verhaelc, dat die twelf kor- ven eerbiediglyk bewaert zyri geweeft in de Kerk van de twelf Apoftelen , door Conltantinus den Grooten geiücht Ãoe gefckiedde die vermenigvuldiging 7 |
A. Daer is niemand als den uytwerker van dit Mira- kel , die v/eet, of fy gebeurde door middel van fchep- ping , of door de verandering van de lucht, wieiio ver- dikte en hervormde deelcn zig vervoegden in zoodaenig order en gelleltenis als'er noodig was om brood té wor- den ; of door bybreii t/g eeniger deeltiens die aenttonds door Gods magt in de .nanden der Apoftels in brood ver- andert wierden , aengezien Godt niets op nieuw fchept van niet, maer uyt de ftof, van hem eeril gefchaepen , hervormt hy en brengt voort al wat hem belieft. Den Hecre vermenigvuldigt in fyne handen de vyf brooden , gelyk het uyt weynige graentiens gezaeyt eenen overvloedigen oogit voortbrengt door de kracht van fynen zegen : Gods be- nediiSie en. is niet alleen in de woorden gelegen, maer heeft ook kracht ; dus worden de broodeu door de Be- nediitie van Chrilhjs, als waerachtigen Godt, vermenig- vuldigt , wanneer hy die fchikt tot eene mirakeleufe ver- menigvuidighig in fyne hand , dat is te zeggen ; wanneer hy iyne goddelyke magt gebruykt aen de t)rooden , op dat-ze vermenigvuldigt worden. De HFI. Vaders onderzoe- ken hier , of de broeden vermenigvuldigt zyn in de handen van Chriftus , of in die van fyne Apoitels : de HH. Augufti- nus en Hieronymus zeggen het eeriten ; den H. Chryfofto- inus het tweede. Men kan-ze overeenbrengen met te zeg- gen , dat den Zaligmaeker de kracht heeft gegeven aen deze brooden, waer van de Apoftelen zyn de uytreykcrs geweeft; om ons te Iepen, dat wy Chriftenen zouden gevoed voor- den van Chriftus door fyne Apoftels en hunne naerkome- lingen, als zegt met den H. Hieronymus den eerweerdi- gen J3eda. Het is zeer waerfchynelyk, dat alle brokskens brood, die aen het volk zyn uytgedeylt, gekomen zyn uyt de handen van Chriftus, die de brooden brak nae maete dat fyne Difcipels wederom kwamen om de zelve te haelen , en voorders· meer en meer vermenigvuldigt zynde uyt te deylen ; zoo dat eiken Apoftel fynen korf heeft vol wederom gebragt, om hier-door de zekerhayd van dit Mirakel te doen blj^ken.
V, Wat dide het volk liettde dit Mirakel ?
A. Sy wilden Jefus JConing maeken ; maer hy ver- haeftte aenftonds fyne Apoftels om fcheep te gaen en voor hem over-te-fteken aen den anderen kant van Bethfaida, terwyi hy het volk zoude we^-zenden ; en als het nu avond geworden was , gingen fyne Dïïcipels af nae de Zee. De Hebreeuwen hadden twee avonden, den eerften begon , alfwanneer de Zonne had beginnen te daelen van den Zuyden tot den Weften ; dat is, ontrent den dry- tieren, tien tweeden avond begon met den zoiine-onder-
Î 2 |
ocr page 121
|
gank : den H.. Matthteus Ipreekt van den eerften , in het 14 Ciip; 13. -jJ^. , ea van den tweeden, in het zeive c. 23 f.
V. fi''air begaven γg d'Apofiels van den oever van Bethjaida ?
yi. Sy ftaken over nae Capharnaum ; Jefus naer, het volk weg-gezonden te hebben , vluchtte wederom nae den berg alleen , om te bidden ; en het was reeds nacht als hy noch niet gekomen was by iyrxe Apoitelen.
IVat gebeurde aen de Ajwfiels op defe reyfe ?
A. Sy wierden gedreven door .den itorm in het mid- den der Zee, alwa'er fv zagen in de vierde nacht-waeke / dat is, in den vroegen morgend , als eene fchirame of eenen 2,eeit die wandelde over de Zee ontrent hun. Defe vierde kryss-waeke was eygentlyk den voor-morgend on- trent ten dry ueren ; want de Joden reken'er maer dry in den nacht, en fy hadden defe vierde aengenomen van de Romeynen : ider krygs-waeke duerde dry ueren. De yipoiielen ziende als eenen geeit op de Zee wandelen , zyn verbaefl geweeit, niet uyt grove botheyd , zoo Cal- vinus zegt; maer uyt natuereiyke vreeze, als zulkx noyt gezien hebbende : daerom en worden fy van den Heere niet geftraft, maer verfterkt.
Wie was defen 7^00 fchynenden Geefl ?
A. Defe fchaduwe was jefus zelf wandelende op de Zee , die hun aenfionds zeyde : Hebt goeden moed ; ik ben 't, en vreePt niet ; en 'hy gaf aen Petrus de magt van te gaen , gelyk hy, over de baeren der Zee , en hy ging daer over gelyk over het land ; maer den angil voor den fierken wind hebbende fyn geloof een weyiiig doen wankelen , zoo zonk hy en ftond om te verdrinken , waer 't dat hy de hulpe van den Zaligmaeker niet veer- riiglyk had aengeroepen Niet zonder groot geloof ging hy op het water ; nocht zonder geloof riep hy : Heere , hdpt my , zegt Theophylaaus : niaer ziende 'het pery- kel, vreefde hy nae de menichelyke krankheyd ; het ge- ne Chriftus toeliet, om Jiem in ootmoedighéyd te hou- den , zegt den U. Chryfoftomus ofte om fyn geloof te vprmPwvVfPn . zegt den H. Hieronymus. Jefus hpiifute
. /vf mirakelen te laemen. i. v^iuxilus waiiaeit op Zee ; "2. door fyne hulp wandelt ook Petrus ; 3. en als hy begoji te zinken, brengt Jeius hem daer behouden ^^yt ; 4. het tempeeii word haeftelyk geialt ; 5. het fchip is aenftonds in de haeve , gelvk Joannes uuer by voegt. . Aldus, is 't dat wy willen, zullen wy met .Lhriitus door fyne hulp over gaen de geheele wereld, en alle de draey- â winden der'zelve overwinnen, terwylen hy mit de Itor- men der palfien , bekoringen eti vervolgingen , en ons met eene getrouwe en vaR vereenisde haiid kyd tot de haeve Tan hel' eeuwig leven. |
V. Waer landden de Apcfids a&n met Jefus ?
A. In het land van Genefareth zeer dicht by Caphar- naum , waer van Jofephus de vruchtbaerheyd en fchoon- heyd ten hoogften verheft ; alwaer men by den Zaligma- ker bragt alle de zieken , die van alle de fteden in de ronde hunnen toevlucht namen tot defcn opperften iMe- dicyn-meeiter. Genefareth is het Griekfch 'woord van ee- ne ftad , anders genaemt, Genefar , verfchillig van Gerafa, waer van elders word gefproken ; alhoewel eenige geen onderfcheyd gemaekt hebben tuflchen deze twee plaetfen : want Gerafa , of Gergefa , is gelegen aen de overzyde van het IWeér Tiberias en van de Jordaen ; en Geneiareth is aen defcn kant van het zelve Meer, ook gezeyt, de Zee van Genezareth pf Cenereth. Den naem , Genezareth, komt voorts van het' Hebreeuws woord Ge , het gene be- teekent , Vallye, en van Naiar,-th οΠNerereth, WQlk te zeggen is , bloeyende ; zoo dat het,beteekent, een bloey- ende Vallye ; eeril iS de ftad aldus genoemt ; en daer naer het naebuerig land' en het bygelege Meer.
Waer ging Jefus vertrekkende van Genefareth ?
Î.ÎÎγ kwam daegs daer naer te Capharnaum, alwaer hy deed' dat vermaert Sermoon aengaende het Brood des Hemels ; welk zoodaeniglyk verergerde die de welke hem. met geene genoegzaeme ootmoedigheyd aenhoorden , dat verfcheyde van die hem te voren volgden, hem verlie- ten ; en federt dien tyd en waeren zy niet meer genegen den Zaligmaeker tot Koning te nemen.
Uyt deze Schriftuer plaets by Joan. c. 6, bewyft men tegen onze afgevalle broeders, dat Chriftus hier belooft heeft te geven fyn waerachtig yiecfch en llloed.tot fpys en drank in hst H. Sacrament des Autaers ; op dat hy voor de inftelling van het zelve , de gemoederen van fyn Difcipels zou bereyden tot zoo groot Myiterie, door een zoo verheve aenfpraek , naer dat hy die 5000 mannen , welke hem- volgden , met vyf brooden en twee viilchen Overvloedigiyk gefpyft hadom te geven een af beeldzei van die goddelyke Spys , de welke hy^ daer naer zoude geven , volgens fyne onfeylbaere beloiten alhier gedaen. in dit goddelyk Sermoon heeft den Zaligmaeker fyne Difcipels eerft opgewekt , op dat fy zouden betrachten een valler en duerzaemer fpys , als die het lighaem voed , welke zy zouden imtten met een oprecht geloof, om te bekomen het eeuwig leven : voorders beveftigende , dat hy was het levende Brood , 't welk van den Hemel ge- komen is, waer van iemand etende zal leven in der eeu- wigheyd , zoo voegt hy eyndelyk daer by deze woorden ; tiet brood dat ik lal geven , is myn vleefch voor het leven der wereld. Hierom keven de Joden onder malkanderen , zeggende : Hoe kan deien ons fyn^ vleefch te eten geven ? Jefus gewoon zynde aen fyne Difcipels uyt te leggen het
pa rERHANBELINGE v'aN DE GE SCBTE D EN IS SEN
Vaderland ; Matth, c. 13. t· 57· ^y verhaelt dan de zendinge der Apoftelen en de dood van Joannes den Dooper, die Herodes had doen in de gevangeniflTe fmyten om dat hy hem hadde beftraft over fyn ontuch- tig leven ; op zekeren dag danfte het dochterken van Herodias zoo fchoon in fyne zaele, dat hy haer met eed beloofde al wat fy hem zoude vraegen ; doch door ingeven van haere moeder eyfchce fy het hoofd van Joannes den Dooper, den welken dan onthoofd wierd in de gevangeniflè, en fyn hoofd wierd in eenefcho- tel ter tafel gebragt Matth, c. 14. f. i. {Ï. ) voorts verhaelt hy het mirakel van de vyf brooden en twee viiTchen ; hoe Jeius vyf duyzend menfchen daer mede fpeyfde, ende hoe dat men ( naer dat ieder verzaed â was) van den overfchot der brokkelingen noch vergasrde twaelf voJle korven Matth, c. 14. f. 15. (/?. 48 ) uaer dit mirakel, gebood Jefus iyne Difcipelen ove'r te vaeren naer Bethfaïda, terwylen hy zig begaf op eenen berg om te bidden : als 't nu avond was wandelde hy op de Zee en hy wilde-ze voorby-gaen, want |
/0
ocr page 122
|
gene iy niet hadden begrepen, beveftigt nu voor alle iiyt- leiiging tot zes mael toe het welk hy gezeyt had , dat fyii l-.ghaem als eene fpyxe zoude geëten worden , en iyn bloed als drank gedronken ; jae als met eenen zekeren eed verzeltert hy, dat fyne Difcipelen geene hope van zaligheyd zouden hebben , ten waer zy deelachtig wier- den van fyn eygen vleefch en bloed : Voorwaer ^ voorwaer i!c j·."^· idi&d&n , ^m ^y dat gy eet het vleefch van den Zone des menj'ch , en drinkt fyn bloed, {oo cn ^ult gy geen leven in u. leiveii hebben.
De vleefchelyke menfchen doolden , met de woorden van Chriftus te' veritaen in eenen lighaemelyken zin , als of iya lighaem gelyk ander lighaemelyk vleeich zon ge- ëten worden : hun misverftand beiiraft den Zaligmaeker , leerende ; dar het vleeich niet en baet zonder den geeft ; dat is , fyn lighaem zonder de ziel en de Godheyd ; dat het den geeft is die levendig maekt. Dus leert hy j dat fyn vleefch niet figuerelyk maer waerlyk zal geëten wor- den ^ en dat fyn bloed raet'er daed zal gedronken wor- den ; doch dat'de wyze van te eten moet geeilelyk zyn , die niet door de zinnen, maer alieenlyk door 't veritand en het geloof bevattelyk is. Veele van de Difcipele-n des Zaligmaekers dit hoorende , hebben gezeyt : Dit is een hard woord, en wie mag dit «oo«;z ? Maer JcfuS wetende, dat zy dien aengaende murmureerden , heeft tot hun ge- zeyt : Verergert u dat ? Toonende met deze woorden , dat hy hunne herten van binnen zag ^ wilt hy hun lee- ren , dat hv ook kon volbren^'-en het gene hy hun zey- de. Waer uyt blykt , dat fy de woorden van Chrilhis ver- ftonden van het waerachtig eten en drinken zyns vleefch en bloeds. Zekerlyk dit woord van Jefus zou hun niet hard gefchenen hebben, waer \ dat het zelve had moe- ten verftaen worden alleenlyk van het teeken of figuer van 't lighaem van Chriitus te nutten. Jefus heeft de on- geloovige laaien weg gaen.
f. Veriieten de Apofiels ook den Zaligmaeker ?
-A. Neen ; daer en tuflchën Jeius , om te toonen , dat hy de menfchen geeniints noodig had, vroeg aen de Apolielen zelfs : Wilt gylieden ook weg. gaen_ ? Aen- merkt hier met den H. Cyprianus den Vryen Wüle : den Heere, zegt hy, onderhoud de W"et, liiet de welke den menfch , in zyne vryheyd gelaeten , voor zig zelf begeert of de dood, of het leven. Is 't dat de ongeloovige het leven veriaeten ; gy zult met de Apolielen by Jefus bly- ven ; dus leert, niet murmureren over 't gene gy niet verÃaet, maer verlichting van Godt fmeeken , en de Ge- leerde vraegen ί want Godt belooft niets onverdraege- lyk , of aen fyne macht onmogelyk.
y. IVat antwoorde Simon Petras am ChriÃus in. den naem %/ari ds. andere A^ojicien ? |
^. Petrus als den vuerigfien en als het hoofd der zel- ve , zegt Cyrillus , antwoorde voor alle de andere : Hee- re , tot wie zuilen wy gaen ? Gy hebt de woorden van het eeuwig leven ; dat is , hemclfche woorden , zoo z.oet,. dat-ze de zielen vermaeken , zoo zaelig , dat wy het eeu- wig leven daer door können genieten : en wy hebben ge- looft ; dat is, wy blyven in het geloof, het'gene wy tot noch toe van u gehad hebben ; en daer en boven heb- ben wy , zoo door uwe mirakelen , als door inwendigen fmaek , bekent en gevoelt, dat gy Chriitus zyt, den Zoone Gods. Eerft gelooft men ; daer naer bekent men ''t gene men door het geloof verftaet , gelyk Ifaias zegt : Ten zy dat gy gelooft, gy zult het niet verftaen.
V. ïVaeroni verhaelt den Evangelift niet ( naer de reden- voering van Jefus : dat hy was het Brood des Hemels 3 d& reyie van den Zaligmaeker nae Jerufalem om de Paefch- feefi te vieren ?
A. 'T is waer ; den Evangelift volgens het vervolg fyner redenvoering moeft fpreken van den Paelfchen , die nae by was ; maer den H, Joannes , om te voldoen aen deze verwachting , zegt ; dat Jefus , wetende , dat de Jo- den middel zochten om hem te doen fterven, niet wilde nae Judeën gaen om daer den Paeiïchen te vieren ; maer dat hy bleef in Galileën , om te ontgaen dit perykel van fyn leven te verliefen ; het gene geoorloft was volgens de W^et.
y. Wat leyden de Joden nopens de afweieniheyd van Je- fus op d&\e groote Feefi ?
A. Sy waeren daer over zeer verwondert , en weten- de , dat hy was in Galileën , kwamen fy daer met voor- dacht om. te onderzoeken fyne I,eering , en eenige voor- naeme punten van befchulding tegen hem te vinden.
V. J-Vat klachten Iragten fy in ?
A. Sy klaegden , dat 'de Apoftels de Zuyveringen, dpor hunne overreveriog ingebragt , veronachtzaemden , niet walkhende hunne handen, wanneer fy de fpyze gin- gen nutcea. Jefus leert ons door de antwoord aen hun ge- geven , dat de waerachtige zuyvering is die des herte, dat Js ce zeggen, van den wil.
· Van waer kwamen deie Overleveringen 7
yl· Het waeren letterlyke uytleggingen van de Wet, ge- maekt door hunne Leeraers , die men noemde Ouderlin- gen ; en fy gaeven die den naem van mondige Wet, om dat fy kwamen door overlevering, zynde niet fchriftelyk gegeven , gelyk de Wet vau Moyfes. De Joden hadden zoo veel achting voor deze overleveringen als voor de Wet van Moyfes, uytgenomen de Caraïten , eene feite onder de zelve, die de Overleveringen niet aennam.
Dezen naem van Caraïten.·, van 't Hebreeuwfch woord Carai of Caraini voortskgmeude bctcckent een fgort vaa
Χ) à S Î I Î Ï
TT Ï Î S Ï ui Î Î Î Ï.
ly deden veel aerbeyd om te roeyen om dat den wind hun tegen was ; fy wierden alle naet angil bevan- gen , want fy meynden dat het een fpook was en fy begonnen te fchreeuwen , maer Jefus zeyde hebt goe- den moed , ik ben het ; en hy klom tot hun in het fchip. Matth, c. 14. f. 22. (j?. 49 ) In het zevenfte Hoofd-lluk verhaelt hy, hoe tot Jefus, gaende naer de paelen van Tyrus en Sidon, eene vrouwe kwanï wiens dochter van eenen onzuyveren geeft was bezeten ; deze viel hem te voet en bad hem, dat hy den duyvel uyt haere dochter zoude willen jaegen ; doch Jeius zeyde haer, dat het niet redelyk was dat men bet brood der kinderen voor de honden wierp ( want fy was eene Heydenfche vrouw uyt Syrophenitien gebortig) maer fy zeyde : 'tis waer Heere, doch eten ook de hondekens onder de tafel van de brokxkens der kinderen. Dan zeyde Jefus : om dit woord , gaet : den duyvel is uyt uwe dochter. Ende fy naer huys gegaen zynde bevond het alzoo. Maith. c. 15. t· 22. Qp. ) Als Jefus van daer vertrok, brogten fy tot |
ocr page 123
94 rBRHANDELINGE ÎÎÎ ÎÎ GBSCHIEOENISSEN
hem eenen die doofen ftom was, biddende van de hand op hem, te willen leggen : hy ftak dan iyne vin-
geren in fyne oiren en hy raekte fyne tonge niet fpeekfel aen, en hy zeyde : ( hemelwaerts ziende ) Ephpheta^
Dat is te zeggen, word' geopent. En terftond wierden fyne oiren geopent, den band van fyne tonge wierd
ontbonden en hy fprak zeer wel.
urr HET riiL en /x hoofd-stuk.
TJ Et achtfte Hoofd-ftuk verhaelt ons, hoejefiis in de Woeftyne fpyfie ontrent de vier dnyzend menfchüi
die hem waeren gevolgt met zeven brooden en wynige viskens, ende naer dat ieder volgens genoegen
haddegeëten, zoo verzaemelde men van den overfchot zeven manden met brokkelingen. Matth, α 15. t· S^.
|
Kienfchen , die tot de ftudie der Schriftuer genegen of aen de letter van den Text zoo aengekieeft zyn, dat fy de Overlevefiiigen der Rabbinillen verwerpen, ofin't ge- heel , oi' ten miniten die, welke met de oudheyd en met de letter of den geeft der Schriftuer niet overeenkomen iiaer een neerftig onderzoek. Sy haelen hunnen oorfprong van Efdras van welken te beginnen , fy ophaelen eenen grooten regiiler der goed of af-keurders van hunne Seiie , waer uyt fy opilellen de opvolging hunner Vergaederin- gen. Maer die in Polenen in Lituanien noch overig zyn , hooger itoe[tende op hunne oudheyd , geven voor, dat fy voortskomen van de thien Geilachten , die gevangen door Saimanafar zyn weggevOert. Hunne tegenftryders de Rab- binilten zeggen , dat fy ten tyde van Alexander den Groo- ten te Jerulalem gewreeft zyn ; daer by vergieren zy, dat Jaddus , het hoofd der Rabbiniften , in 's Konings tegen- woordigheyd een mirakel gedaen heeft , welk te vergeefs de Princen der Caraïten , Ananus en Crefcanatus hebben willen naer doen. Sommige Schryvers gelooven, dat de Seae der Caraïten eerft ontrent de achtfte eeuw begonft is : want als de Talmudiften de menfchelyke overleverin- gen wilden met de waerheden der Schriftuer gelyk ilellen , Ichendende den· zuyveren Godsdienft door eenige iuper-' ilitien , zoo hebben fommige Joden, de Wet" ter herte nemende, zig daer tegen geÃelt ; waerom fv genoemt zyn Caraïten, dat is , aen den Text der Schriftuer al- leenlyk zig. houdende. Sy verwachten noch den Meifms ; welken fy, gelyk de andere Joden, gelooven te zullen zyn eenen wereldlyken Koning der Joden : doch fy wil- len niet, dat men bepaelt den tyd zyn'er komfte. Sv aen- veerden alleenlyk die Boeken van het H. Schrift,/welke geitelt zyn in den Jodfchen Canon ; ea fy hebben zoo hooge achting voor de HH. Boeken, dat het by hun een fout is , te onderzoeken de waerheyd van de artikels der Wet. Sv verwerpen de Gedenk-brieven der Wet ( Phylacteria') geftelt Op de deuren der huyfen , en de perkèmente linten op de voorhoofden ; en de-Schrifcuer- placts Dmter. 6 , alwaer Godt nopens lyne Geboden tot de Toden »-ezeyt heeft : Gj luh-ie m uwe hand binden., als een ticken ; en (y lullen lyn e"· roeren_ mffchcn uwe oo- gen ; verftaen fv in eenen figueriyken zin ; en niet ge- lyk de andere joden, die dit lighaemelyk verftaende, de Wet Gods fchryven op papier - oi pertemera , en die rondsom hun hoofd en op hunne armen oinden. Dit wae- ren die - Gedenk-fchriften welke de Phanfeen breeder maekten, op dat fy zouden fchynen Gods geboden beter te verftaen en te onderhouden als de andere ; ciaer de geboden van Godt aen de Joden alleenlyk te kennen ga- ven , dat fy zyne Wet altyd zouden gedachtig zyn metier herten, en die met de werken beleven. Maer alzoo de |
Pharifeën Gods gebod overtreden om hunne inzetting of menfchelyke overlevering , daarom benfpte hun Chriftus by Matth, cap. 15 ; niet om dat hy aikeurde alle over- leveringen , maer die de welke de Kracht der geboden Gods krenken.
Aenmerkt hier, dat'er dry iborten van Overleveringen waeren by de Joden , alfwanneer Chriftus dit zeyde. i. Die van Moyfes, of van Godt, zonder fchriftuer over- o-ekomen waeren ; gelyk het Getal der Boeken vun Moy- fes en der «-oddelyke Schriftuer ; de Woorden die de Prikers in de Sacrificiën of Sacramenten gebruykten , enz · en hier van fpreekt den Zaligmaeker niet ; want die' én waeren geene menfchelyke inzettingen of overle- verino-en, maer goddelyke. 2. Die van de Pnelters naer- maels waeren ingeftelt tot meerder^ eeroiedigheyd van den Godsdienft ; getyk, dat men Davids Plalmen en de Wet op verfcheyde dagen zou zingen oi lezen, waer van de säriftuer in den 49 Pfalm zegt : Vergaeden hem fyna , die aeng^tende. de. offeranden mei hevy een verbond maekii ; dat is 7 Brengt by Gods throon fyn volk het o-eoe hem is toegehevligt, en met hem een bezonder ver- bond heeft, aensi-aende de plachcigheyd en de manier vau offeranden aen Godt te doen. Hier van fpreekt Chriftus ook niet, .die deze ordinantiën ook geenimts en benfpt. 3. Die niet lang voor de komfte van den Zaligmaeker , van zommige Rabbinen geleert waeren , S^lyk den H. Hieronymus zegt , quanfuys tot meerderen dienit Gods ; doch iii der waerheyd ydél, en zommige tegen Gods ge- boden. Ydel waeren veele wafichingen , die iMarcus ver- , haeli- in het 7 cap. ; welke fy gebruykten tegen veele on- zuvveringen ' der Wet : ongoddelyk waeren zommige ; als , toe te laeten bet zweeren, en de kinderen te ont- flaen van hunne fchuldige eerbiedigheyd tot de ouders : deze overleveringen mii^y^ Chriftus ; van deze fprakeii de Joden. Die natie heeft noch h^cve overleveringen ; maer die , zedert dat fy Chriftus verftooten heeft , zeer bedorven en in veele dingen zeer beiacchelyk zyn. Voor den oorlog der Romevuen onder Velpaiianus, en verders onder Adrianus en Severus , hadden de Joden mets van hunne overleveringen in fchrüt opgeftelt ; tot dat hunnen Leermeefter of Rabbi Judas, bygenaemt den Rechtveer- di'^en of Heyligen ( in het Hebreeuws Haccados ,· die in de'ftad Tiberias , als Prioce van den hoogen Raed ^«/ze- drim , gebloeyt. heeft ontrent het midden van de tweede eeuw ) vergierde de Mifna ,· het gene zoo veel te zeg- gen is als de tweede JVet ^ genoemt in het Grieks Derne- roÃs, als of men zeyde : de tweede Uytlegging der Wet van Movfës ; en die wierd aengenomen by de Hebreeu- wen als" eenen Wetboek ; zynde dit de eeifte verzaeme- ling der Jodfche Overleveringen. Ilier by is daer naer ge- |
ocr page 124
|
voegt den Jodfchen Gemarra., dat is de volmaektheyd der wet, üf de volkome verklaering der wet, daer niits meer by verzocht word , zoo de Joden zeggen. Uyt die M'jha als het eer'ien deel , en Giniarra als het tweeden , is geniaekt den Jerufalemichen Taimui^ dat is, den alge- raeyneu Wetboek der .Toden ; ^^'elken bevat alle de rech- ten aciigaende den Godsdienrt en de Zede-leer ; welk werk niet is in 't licht gekomen voor de vyfde eeuw ; en den Babylonifchen Talmud is niet voStrocken gxweefi: als ontrent het jaer 700. Dezen laeften word van de Jo- den meer en liever gebniykt ; welken niet tegenitaende dat hy vol is van verdichizels , nochtans zoo hoog ge- acht word , dat iy het een mifdaed rekenen , van des zelfs waerheyd te twyiiclen. Sy geiüoven , dft de overleverin- gen in dien Bock befchreven, vaii Godt gegeven zyn , en van hem tot ]\'ioyfes , Aaron, en fyne zonen , en achtervolgens door de Propheten en Leeraers tot de Va- ders der groote Syn'agoge overgekomen zyn. De bedor- ventfaeyd der Wet, door de ii^rerftitien en valiche over- leveringen , toonde den Zaligmaeker aen de Phariieën , vi^lke van ydcle onderhoudingen hun meefle werk maek- tei] , terwyl fy de grootere zaeken veronachtzaemden·
V. Watr ging ChriÃus verire.cke.nde. van Qalileën ?
A. liy trok naer den kant van Tyrus en Sidon, al- waer hy in het exempel van eene lieydenfche vrouwe C uyt Syro Phenicien en eene Chananeeuwfche , v/iens dochter was bezeten van eenen onzuyveren geeil) dede zien een volmaekt voorbeeld van de waerachtige god- vruchtigheyd : waer door fy by den Zaligmaeker be- . kwam de geneeiing van haerê dochter. Jefus fcheen deze vrouw ongetrooft te willen doorzenden ; want hy zeyde , dat hv nier gezonden was als tot de verlöre ichaepen van het huys van Ifraël : doch fy hield-aeo zeggende: Heere, heigt my ; en als Jelus haer antwoorden , dat hei niet goed was, het brood der kinderen te werpen voor de honden ; zoo beweegde fy hem door haere oot- moedige woorden vol van betrouwen : dat ook de bon- dekens eten van de brokskens die van hunner Ilceren ta- fel vallen. Waer door fy verdiende te hooien uyt den mond des Zaligmaekers" deze trooftelyke woorden : _ O vrouwe , groot is uw geloof : u gefjhiede gelyk gy wilt. En van die uere is haer dochter genefen. Deze vrouwe word genoemt eene lieydenfche, ter oorzaeke van haere Religie ; en den Griekfchen Text noemt haer , Ellenh ,· dat is , eene Griekfclie ; aldus heeft den Vertaelder zeer wel geftelt , Ganilis, Heydenfche. Sy is ook genaemt :'' Syro-Pheniciiche volgens haer land ; fy was van Phenicien iii Syrien ; en eene Cunaneeiiwfche ,'om dat fy afkom- Ãig was van de oude Cananeërs die door de Ifraëiieten niet verwoeit waeren. Aldus noemden de Hebreeuwen ds inwoonders van Tyrus en Sidon , die by de Grieken den naem hadden van Syro-Phenicifche , om hun te onder- fcheyden van de Pheniciers in Afrieken , of van Car- thago. Is 't dat Chriftus deze vrouwe den naem geei van hond , zi:lkx en v/as niec om haer te verfmaeden , maer hy bediende zig van dit woord als van eene uytdrukking in 't gebruyk by de Joden , die de Heydenen" den nuem" gaven van'hond, oni datze de onztiyvere offeranden on-, derhielden.
Ï Î S ΠΤ Î V W. Τ Î S Τ ui Î Î NT.
(^f. ) Naer dit mirakel ging Jefns met A'ne Difcipelèn in het fchipken ende voer over naer het land van Dalmaniuha, alwaer de Phariieën hem kwamen tenteren ende met hem reden twiften. Matth, c. i6. y. i. XP· 51 )van daer trok Jefus metfyne Difcipelen naer Caïfarea-Philippi, de welke hy ondervroeg op den weg , zeggende : wie ^eggen de menfchen dat ik ben? &c· Matth, c. i5. γ 13. {Ï. 51) Voords leerde hy hun hoe men Jefus volgen moet. Matth, c. ló. t. 24. (/7. 53 ) Zes dagen daer naer ging JeRis, met Petrus , Jacobus ende Joannes, op eenen hoogen berg, slwaer hy voor hunne oogen van gedaente veranderde;iyne kleederen blinkten en wierden wit als fneeuw, ende Moyfes en Elias verfchenen hun, die dan met Jefus ipaeken, en fy hoorden eene ftemme zeggende : dit is mynen beminden Zone, hoort naer hem. Matth, c. 17. f, I. Cj?· 53 ) Zoo haeft Jelus van den berg was gekomen, liep het volk hem alle tegen en groette hem. Dan zeyde'er eenen uyt den hoop tot hem : ik heb mynen zone tot u gebragt, Meefter, want hy is met |
V IVatr hzgizf yg Jef is verrekkende van Tyrus ?
A. Hy kwam van daer nae den oever der Zee van Ga-· lileën , trekkende door het midden van Decapolis: dit is eenen landitreek die bevat thien fteden , zig uytitrec- kende langs-wege de Jordaen , van zynen oorfprong af- tot nae het-midden van de Zee van Galileën. Aldaer ge- nas hy verfcheyde zieken , onder andere eeiien m.enfch die doofen ftom was ; of volgens den Griekfchen Text, die nauwlykx fprak ^ als itamelende : hy iiak hem zyne vinge- ren in de ooren, en raekte zyne tonge met fpeekzel aen ; en opziende nae den Hemel , verzuchtte hy , en zeyde hem : Ephpheta dat is te zeggen : Word geopent. Dit 'Sy- riahks woordeken heeft den H. Evangelift geitelt uyt eer- biedigheyd voor Chrifius , en om zyn magt te tooncn , die met een klyn en gemeyn woord twee mirakelen dede , openende de ooreii en ontbindende de tonge. Syn won- der werk is vol niyfterien. Hy nam diën dooven en Hom- men uyt de fchaeren bezyden ; om te bidden, het welk beter gefchicd buyten het gewoel des volks : om een exem- pel van oodmoed'igheyd te geven , principaelyk aen den onvolmaekten , in dit klyn mirakel ,· want grootere mira- kelen plagt hy in het openbaer te doen, tot bewys van fyne Godheyd -. om ons te leeren, dat men een-iegêlyk. de Mjdiericn en Ceremoniën der Sacramenten niet en zal too- nen , daer de onverftandigen zig aen 'ftooten können. Jeiiis heeft fyne vingeren geileken in de ooren van diën mr.n ; om ons te leeren , dat geheel fyn lichuem groote heylig- heyden magt hadden om ons te helpen .· om te beteekcnen , dat hy fyne mirakelen dede door den H. Geeft, die dea Vinger Gods is; cn door de godddyke wysheyd,die betee- kent word door'tfpeekfert welk hy met fyn en vinger op de tonge kydde. Hy heeft opgezien nae den Hem cl, als biddende den hcmelildien Vader; beteekenende, dut lyne mirakelen door de geheele H. Dryvuldigheyd gefchiedden , want den Zone Gods is de Wyslieyd des Vaders. Hy heeft verzucht, door medelyden ; leerende, dat hy waeracluig menich was, hebbende onze menfchelyke affeaien en na- tuerelyke bewegingen : ook gaf hy hier door te kennen ; hoe groot en gevaerelvk kwaed het is , nae de ziele doofen ftonrte zyn ; want de "doofheyd belet het ho.oren van Gods woord , de llcniheyd het bidden. |
ocr page 125
95 rERHJNDELINGB ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
eenen Hommen geeft bezeten......Jefus ziende dat ïiet volk toeliep, zeyde hy tot den onzuyveren geeft ί
gy dooven en ftommen geeft ik gebiede u dat gy uyt dezen jongeling vertrekt ende voortaen niet meer
in hem en komt. En den onzuyveren geeft verliet hem terftond, met veel gehuyl ende gefchreeuw. Matth,
c. 17. -f. 14. (p. 54) Hier naer voorzeyde hy aen iyne Difcipelen fyn Lyden Matth, c. ao. f. 17. 60)
en legt hun uyt wie den meeften is Matth, c. 18. f. i. Cp- SS ^ eyndelyk zegt hy hun hoe groot het kwaed
der verargernifle is. Matth, c. 18. f. 6. ( p. 55,)
urr HET x, XI, xii en xni hoofd-stuk.
TN het thiendeHoofd-ftuk verhaelt Marcus de onbrekelykheyd des Houwelyk : Matth, c. 19. f, ι.(Ï·57)
De liefde van Jefus tot de klyne kinderen die men tot hem brogt, op dat hy die zoude aenraeken. De
|
V. Waer van komt dit woord: Ephpheta 7 _ A. Van het Syriakfch of Chaldeeuwfch woord, Vatach, hier gebruykt op eene gebiedende wyfe, het gene wilt te kennen geven , openen of ontbinden. In het Hebreeuws zou men zeggen, i/i/yafeat-A ,· in het Latyn ^i/^rire , Word geopent ; gelyk'er geichreven ftaet by Matthseus 8 c. 3 Mundare , Ik wille , word reyn : krachtige woorden , die iijawerken 't gene iy beteekeaen , gelyk de woorden der IIH. Sacramenten. Dit woord Ephpheta word niet, alleen verftaen van de oore , maer ook van de tonge , die geopent word en ontbonden om te fpreken. Men gebruykt die zelve woorden van Chriftus in de plechtigheden van'het Doopfel. Het was ook in dien tyd , dat den Zaligmaeker ipyfde 4000 menfchen, zonder de vrouwen en de kinderen , met zeven brooden en eenige vifchkens, waer mede fy verzaed wier- den , en rnen droeg noch weg zeven korven vervult met brokkelingen die overfchoten; en hy liet dit volk gaen. V. IVtur ging Jefus van daer?
A. Terftond ging hy niet fyne Difcipelen in het fchip, en kwam in den land-fireek van Daimanutha nae den Ooften van het Méér van Gen'efareth , tuffchen Gerafa en Caphar- naum , volgens de Landkaerteii, op de grenzen van Mage- dan ^ gelyk ftelt de Vulgata by Matthieus 't 15 cap. 39 Ook vele Esemplairen ten tyde van de HH. Auguitinus en Hieronymus leefden in den Text van Marcus 't 8 cap. 10 ir. Magedan in plaets van Dahnanutha ; waer voor ver- fcheyde gefchreve Evangelien van den H. Marcus ftellen Magdala, of Magdeada, of Magedan : en den Grickfchen Text van den H- Matthceiis leeft tc Magdala, of volgens de lefing van vele oude Handfchriften ( waer onder' dat van Cambridge ) Mugadan. Doch aengezien de Culgata , de meefte _en nauwkenrigfte gefchreve Bybels , de G'riek- fche Syrifche en Arabifche Overzetting, hier by den H. Marcus lezen Dalmanutha en by den 11. Matthieus Ma- gedan , zoo houd men deze leling voor de echte.
y. iVie vond Jefus op die plaets ?
A. Eenige Pharifeën en Sadduceën die met hem begon- nen te twift-redenen; m.aer niets voorderende door hunne ondervraegingen, zoo verzochten fy van-hem, dat hy een teeken van den Hemel aen hun zoude vertoonen ; doch iu "laets van liimne vrae»'te voldoen, dééd hy hun ver- wytino-en , en weygerde het zelve; hier naer verhet hy him en vaerde over met fyne Difcipels, aen. wie hy zey- de ; dat fy zig zouden wa'chten van den deeflem der Pha- rifeën en Sadduceën , en aenklcven aen de geeftelyke waer- heden waer in .hy hun onderrichtte onder den naem en verbelding der natuerelyke dingen , en-ze te begrypen in den eygen zin : dat den deeffem daer hy hun van iprak , was de bedorve leering der Pharifeën en -Sadduceën. En als Jefus nu te Bethfaida gekomen was, bragt men tot iiem |
eenen blinden : hy nam hem by de hand , dede van fyn fpeekfel op fyne oogen , leydde daer op fyne banden, en vraegde hem of hy iet zag; welken opziende gezeyd heeft, ik zien menichen als boomen wandelen. Hy zag onvol- maektelyk de menfchen zonder hunne leden en aenzicht te onderfcheyden , alleene'iyk merkte hy, dat het menfchen waeren , en geene boomen , om dat fy wandelden. Daer naer heeft Jefus wederom fyne handen op fyne oogen ge- leyd; en hy begon te zien zoo klaerelyk, dat hy volko- m.entlyk genezen zynde alle dingen onderfcheydde. Den Zaligmaeker wilde hier door zoo veel te meer doen bly- ken de waerheyd van het mirakel, en de kracht der gra- tie fchikken naer de grootheyd van het geloof; hy die an- dere terfiond volmaektelyk plagt te genezen, heelt dezen allengskens het volkomen gezicht gegeven , om dat hy in ""c beginfel niet volkomentiyk en geloofde; maer beginnende wa't te zien, wierd fyn geloof volmaekter. Hy wilde ons ook leeren , dat hy op verfcheyde manieren ons helpen kan , op dat v/y hem met ons laeten geworden ; en dat het ook mirakelen zyn, die niet terftond maer allengskens gezondheyd geven.
V. TVaer ging den Zaligmaeker van daer 7
A. Nae de kanten vau Cefareën, gelegen aen den voet van den Berg Libanus , bygenaemt : van Philippus ; om het te onderfcheyden van een ander Cefareën, gelegen op den oever der Middelandfche Zee, het gene eertyds wierd genoemt : den Thoren van Straten : deze plaets wierd her- bouwt door den Grooten Herodes ter eere van Cefar Au- guilus wieils naem hy gaf aen de zelve. Philippus, Tetrark van Itureën en Trachonieten, en zoon van den Grooten Herodes, bouwde de Had Cefareën van Philippus, ter eere van T'iberius Cefar, ontrent den oorfprong der Jordaen , alwaer zyn twee fonteynen ; de eene genaemt /or, en de andere Dan; welke woorden faemen vervoegt, haer den naem gevende van Jordaen. Het was daer, dat Jdiis vroeg aen zyne Difcipels : Wie zeggen de menichen dat is den Zone des menfch Zy antwoorden hem : Eenige zeggen , dat hy is Joannes den Dooper ; andere , dat hy is Elias ; andere , Jeremias , of eenen van de Propheten. Maer gylieden , zeyde JePas, wie zegt gy dat ik ben 7 Petrus verlicht door de goddelyke ingeving zeyde : Gy zyt den Chriftus , den Zoon van den levenden Godt
V, Zegt ons de groote. Myjterien begrepen in de^e iinrykt belydenis van den H. Petrus ?
A. Den Prince der Apoftels ontdekt door deze belydenis den Zolle Gods in den Zone des menfch , en doet ons kennen geheel de belchikking van de menfchwording van het Woord , in den perzoon van den Verloffer ; hy over- tuygt daer alle de ketteryen die'cr zyn opgeftaen in 't ver- volg der tyden tegen dit goddeiyk Myfterie. Door alle de
Difcipe- |
ocr page 126
|
woorden van deze belydenis, geeft hy te kennen zoo veel inyiïerien in het besonder , en vernietigt zoo veele dwae- lingen· Het woord Ϋ, Gj', befeekent eenen eenigen per- foon en onderfcheyden viin andere ; en zegenpraelt over de dwaeiing van zekere ketters , die geleert hebben ^ dat alle dry de Goddelyke Perfoonen zelfliandiglyker-wyze zig vereenigt hadden met den menfch. Het woord es, \yt , verklaert de daedelyke en waerachtige wezentheyd van 't menfch geworden Woord ; en zegenpraelt over de god- loosheyd van Marcio , Saturnius en Balilides , die hem namen voor eene fchimme, eenen geeft, of enkel fchynfel aen eenen menich. Plet woord Chriflus/Oeialfden de waerheyd en voltrekking van de Orakelen aengaende den Mellias, en overwint de blindheyd der Joden , die noch verwachten diën die gekomen is in den naem des Heere. Het woord Filius ^ 7.oon , bekrachtigt het wezentlyk onderfcheyd van de Goddelyke Pevfoonen, en overtuygt die de welke met de goddelyke naemen vermengden de perfoonelyke ey- gendommen. Het woord Dei, Gods, beleyd de goddelyke Natuer van Jssus christus , en zegenpraelt over de do- lingen van Cerinthus, van Ebion , van Arius, en dierge- lyke dwael-geeften , die , gelyk zegt den H. Augustinus , Jefus niet en hebben aensjezien als voor eenen wonderbae- ren menfch, die by uytfiekentheyd bezat de alderverheven- fte hoedaeni«heden waer toe de menfchelyke natuer be- quaem is Dit woord viW, Uvaiden, veroordeelt de duyf terniflèn der afgode-dienaers , en zegenpraelt over den by- «eloovio-en dienft van goude, houte, ot fteene atgode- beelden° die nocht leven nocht gevoelen hebben, zynde werken van der menfchen handen , gelyk David zegt i>/i 13.
V. Wat reyde Jefus aen Parus naer de\e gloneuie belydi-
nis (yncr God/tevd ? Ï ^
Î. Jefus noemde hem zalig , en béveftigde hem den naem van Petrus , welken hy hem te voren gegeven had. Hy beloofde hem te zullen geven de ileutelen van het Jiyk der Hemelen , met volle magt van de zielen te binden en
te ontbinden ; en het is dit, 't gene oorzaek heeft gegeven aen de Opperhoofdigheyd v/elke men in hem herkent heett in de Kerk, en die daer naer is overgegaen tot fyne Opvolgers.
Wat \eyde den Zaligmaeker aen fyne JpoÃelin, naer die belydenis van fyne Godheyd ? |
A. Hy verbood hun te verkondigen , dat hy was den Zone Gods, en voorzeyde hun voor de eerfte mael fyne dood. Petrus die den Zaligmaeker teerelyk beminde , was droevig over deze voorzegging ; hy leyde fynen Bleefter ter zyde , en begon hem tegen te fpreken , zeggende Verre zy dat van u , Heere.; dat en zal u niet overkomen. De ketters befchuldigen hier den H. Petrus van een groo- te dood-zonde : maer den H. Hieronymus zegt, dat deze IL Dzd, faut van den Apoftel kwam uyt een godvruchtige affeäie ; en daerom is \ niet te peyzen , dat fy uyt tentatie des duy- vels gefchiedde ; want hoewel Petrus voor zeker geloof- de , dat Chriltus Godt was , en alle dingen wift ; nochtans en hadde hy de kennis van fyn lyden noch niet ; daerom hoorende daer van , wierd hy uyt liefde verfchrikt , en fprak onbedachtelyk als verbaeit. Maer Jefus zig omkee- rende , zeyde tot Petrus in de tegenwoordigheyd van de andere Apoftels : Gaet achter my , gy tegenftryder : gy zyt my tot ontftichting ; want gy en hebt geenen fmaeic in het gene Godt aengaet, maer alleenlyk in menfchelyke. dingen. Volgens den H. Hieronymus wilde Chriftus door die woorden , gaet achter my , zeggen : volgt liever het gene ik zegge, als uw goeddunken ; of, volgt my liever in het lyden , als dat gy myn lyden belet ; gelyk den H. Hi- larius hier den Zaligmaeker doet fpreken.
DBS Î lEUTTTBSTA Î BN Ï. 97
Difcipelen ziende deze kinderen tot Jefus naederen, beftraften de menfchen die-ze aenbrogten, maer Jefus nam dit zeer kwalyk, en hy iprak tot hun: laet de klyne kinderkens tot my komen en belet-ze niet, want voor zoodanige is het Ryk Gods; ik zeg' u voorwaer, zoo wie het R.yk Gods niet aen-en-neemt met de rechtzinnigheyd en oodmoedigheyd van een kind, die en zal tot het zelve niet ingaen. Naer deze woordeii orahelfte hun den Zaligmaeker, ende fynehand op hun geleyd hebbende, gaf hy hun fyne zegeninge iViatth. cap. 19. t- 13. ( 57 ) Naer dit verhael volgt de gefchiedeniflè van den Ryken Jongeling; die Jefus vraegde, wat hy moefte doen om het Ryk der Hemelen te bekomen? Matth, cap. 19. f. 16. (p. ,57 en 58 ) daa hoe Jefus voorzegde fyn Lyden aen fyne Apoftelen : Matth, cap. 20 f. i'j. ^-p en <5o) eyndelyk hoe Jefus met fyne Difcipelen vertrekkende , op den weg zat te bedelen Bartimeus den blinden , zone van Timeus; dezen hoorende dat Jefus van Nazareth daer voorby ging, hiel niet op van met luyder ftemme
y. Wat varfiaet Chr'ijlus hier door het woord : Satan ? A. Jefus noemt Petrus Satan , dat is , Tegenihyder , of â vyand ; en het is deze beteekening die dit woord heeft ia het Hebreeuwss. Boek der uto«/«^·. 19 c- iiif. Waerom zyt gylieden my heden tot queilers , of tegenftryders ? Alle die zig flellen tegen den wille Gods, können in het alge- meyn Satans geuoemt worden ; maer dezen naem wordtin het bezonder gegeven aen den duyvel, die is den gemey- nen^vyand van het menfchelyk Geflacht. y. Wat {eyde. den Zaligmaeker tot het volk ? A. Jefus naer gefproken te hebben in het bezonder aen fyne Apoftels , riep het volk , en begon voor geheel de wereld aen te kondigen die waerheden , die Petrus niet be- grepen had , als hy fynen Meefter wilde ontraeden van te fterven ; want hy verklaerde opentlyk, dat, zoo imand nae hem wilde komen, zig zeiven moefle verloochenen, en zyn kruys opnemen , om hem dagelyks te volgen : dat, fyn leven niet te fpaeren voor hem en het Evangelie , den middel was van het te behouden: dat, zig anders te wil- len behouden , was zig zeiven verderven ; en dat het niet en baet, dat men de geheele wereld wint, indien men zy- ne ziele verlieft; dat hy eens zoude kom.en in fyne glorie om aen ider te «even voloens zyne werken , en dat hy alfdan zig zoude"fchaemen^voor zynen Vader over die zig fchaemden over hem en over z;yn woord voor de menfchen.
^· Hoe Lank bleef Chriflus ontrent Cifareën ?
Zes dagen, volgens den H. Mattliasus , die zig te Vreden houd met de tuiTchen-dagen aen te wyzen ; en on- trent acht dagen, volgens den H. Lucas , die daer in be- gryptden dag wanneer Jefiis't voorzeyde gefproken had , en den dag als hy getransfigureert is ; want gelyk Epi- phanius zegt, Jefus had dit op den eeriien dag 's avonds gefproken, en de Transfiguratie gefchiedde op den acht- ilen dag ten vier uören ; het begin dsr zes dagen die Mat·· Π|
ocr page 127
|
thteiis uytdrukt als volkomen , word ook genomen van óïën tyd wanneer Chriitus by diën Evangelift 16 c. 28 ilr. voorzeyde aen iyne ApoÃelen , dat imand van hun voor fyne dood hem zoude zien in iyne glorie Waerom Jefus ging op den berg , gezeyt, Thabor , volgens den 11. Hie- ronymus , wiens gevoelen fchynt onderiteunt te zyn door het gemeyn gevoelen van veele eeuwen en de gemeyne overlevering der inwoonders van dat land , zoo dat dezen berg hierom van ouds vermaert is geweeii door de god- vruchtige bezoekingen der geloovigen ; en den eerweer- digen Beda voegt daer by , dat aldaer voor dry Taberna- kelen zyn gebouwt geweeit dry Kerken.
y. Waer was d'r'ên Berg ?
Dezen was gelegen in de Tetrarchie van Galileën ; nae den Zuyden / twee klyne mylen van Nazareth , en on- trent zoo Verre van Naim , zeer bekent in de Boeken der Propheten en der Hiftorie-fchryvers ; hoog meer als 15 üadien ; dat is, ontrent dry vierde deelen van eene myle in ityle verhevendheyd , genomen in een rechtftandige linie ; en meer als 30, dat is , onder-halve rnyle wegs, om diën te beklimmen , ter oorzaeke van de omwegen die men moeli maeken. Op het top van diën Berg was eene vlakte van meer als eene myle , welke niet bewandelt wierd als om de vogel-jagt en der wilde dieren. Dezen Bergas vermaert by Jolephus en andere Schryvers onder den naem van Ha- bire of Athabire. Sommige v/illen, dat het den zelvea is met diën van Libanus , gelegen by Cefareën van Philippus , ia welkers landpaden Chriftus alfdan fchynt vertoeft te heb- ben ; en volgens 't zeggen van den H. Hieronymus is den Libamis den hoogfien Berg van PalelKenen Tvan welken Ifaïas gepropheteert heeft : De glorie van Libanus is aen hem gegeyen. . . Sy inlUn pe/i de ghrie des Heere ^ en den liiyfler van onren Godt. flet Evangelie noemt dezen Berg niet.
Î Wie verleiden Jefus op deien Btrg ?
A. Petrus, Jacobris, en Joannes , in wiëns bywefen hy veranderde van gedaente : dit was een alderglorieulie teeken van uytnementheyd onder de andere Apoflels.
y. Wat-lagen dere dry Jpofidj in dan persoon van Chriflus 7 |
A. Alfwanneer den Zone Gods was gekomen met fyne dry Difcipels op dezen berg , zoo ging hy bidden volgens zyne gewoonte ; en geduerende fyn gebed veranderde hy van gedaente ; alfdan zagen zy fyn aenzicht blinkende gelyk «e zonne , en fyne kleederen wit gelyk fneeuw , en Moyfes en Elias met hem iprekende over het gene hem moeR: "ge- beuren te Jcrufalem. Dat Elias op dezen berg^ door eenen Eügel gebragc zynde uyt die plaets alwaer hy levende ver- voert is , in zynen eygen perfoon tegenwoordig geweeft is om waerachtelyk getuygcn te zyn , is het. eenitemmig ge- voelen ; en mits het betaemde , dat alles in zoo eerlyke getuygenis over een kwam met de vafte en rechtzinnige waerheyd , zoo gelooft men , dat'den anderen waerachti- gen getuygen niet e^jnen Engel , die Moyfes verbeeuide, maer Moyfes zelf geweeft is ; het zy dat fyne ziele al- leen uyt de ruftplaets der Oudvaderen door eenen Engel vervoert zynde / op den berg verfcheen in de gedaeace van fyn lichaem by middel van de geibrmeerde· locht , gelyk zommige Leeraers willen ; het zy dat hy verrezen was in fyn lichaem , het gene Godt vereenigt had met fy- ne ziel ; om zelfs hier door te toonen , dat Chriitus , die Moyfes van de 'dood verwekte , is den Rechter en Heere van levende en doode. Is 't dat men dit gevoelen volgt, zoo moet men ook zeggen, d;it Moyfes daer naer o-eftórven is , en met de andere wederom verrezen naer de Verryifenis van Chriftus ; want den eeriten van die verrezen zyn tot het onlierftelyk leven , is Chriftus geweeii.
V. Wat leyde Petrus op 't gelicht van dzie glorie vun Jefus ?
A. Hy fprak aldus tot den Zaligmaeker Heere , het is goed ( dat is , genoegelyk, zoet, en profytelyk ) voor ons hier te zyn ; laet ons hier dry 'l'abernakelen mae- ken , een voor u , een voor Moyfes;, en een voor Elias ; maer hy wift niet wat hy zeyde , gelyk den H. Lucas bemerkt ; om dat hy betrachte de vergelding, eer hy.ge- ftreden had : om dat hy Jefus voor hem alleen wilde hebben , die gekomen was voor geheel de wereld ; dat hy wou beletten de Verloiling van het menfchelyk ge- flacht , welke moeft uytgewerkt worden door het Kruys van J. Chriftus ; dat hy de geluk-zaligheyd iïelde in het befchouwen van eenige klyne ftraeltiens van de cngelcliae- pe fchoonheyd in de^glorie des lichaems van Chriftus nu verandert van gedaente , wiens klaer en eeuwig-duerende aenfchouwing moeil zyn het waerachtig geluk van den menfch : hierom gaf den Zaligmaeker hem geen antwoord , die kende het gemoed van fynen Apoftel Petrus door blydfchap opgetogen , en door eenvoudigheyd niet we- tende wat hy zeyde ^ liet zig verrukken door fynen le- venden en vuerigen geelt: , en gaf de driften zyns heste aen den Heere te kennen, nier wetende , hoe hy fya dankbaer gemoed en liefde tot Godt zou betuygen : het was geen- vermetentheyd , maer eene onrype godvruch- tigheyd , die overhoopte de vrucht van goede genegent- heyd, zegt den H. Ambroiïus. De ketters die hier Petrus befcbuldigen van twee doodzonden ( om dat hy Moyfes en Eüas aen Chiiihis gelyk maekte ^ eiken fyn Taberna- kel toefchryvende ; en om dat hy tegen Gods woord een riieuvv^ manier van Godt te dienen, uytvond ; te we- ten , tot gedachtenis van deze Transfiguratie willende Ta- bernakels maeken) en letten niet i. Dat Petrus metver- baeftheyd fprak , riet wetende wat hy zeyde , volgens den Evangelift Marcus : dus en deed hy geen doodzonde , die met rypen wille moet gefchiedcn. 2. Djit hy Chriftus noem-
9? rERHJNDBLINGE ^AN DB O Î S CH ÎÎ D Î Î IS S Î If
Ià roepen : Jefus Davids Zone ontfermt u raynder. En als het volk bem berifpte, zoo dede hy fyne itemmc noch hooger wedergalmen , ende Jefus blyvende ftaen dede liem roepen, ende genadert zynde , zeyde Je⢠fus:wat wilt gy dat iku doen? Goeden Meefter, zeyde hy, maekt doch dat ik myn gezicht raag Wederom bekomen; waer op Jefus hem zeyde : gaet, word ziende, want uw geloof heeft u ziende gemaekt. En ten zeiven tyde zag den blinden, en volgde Jefus op den weg, Matth, cap. 20 f. 30 Qp. 60 en öi ) ziet hier over in'de uytlegginge 116· In het elffte Hoofd-ftuk vind men , hoe Jefus iyne Difcipels zond om te haelen een vetilen van een ezelinne, naer het byliggende dorp : hoe fy het zelve tot hem brogten, hunne klcederen daer op fpreydende , wanneer Jefus zig daer op ging zetten, fommige ipreydden hunne kleede- ren langs den weg die hy moefte voorby reyzen, andere kapten de takken van de boomen om langs de aerde te Itroeyen, en riepen alle : Hofanna, gebenedyd is hy die daer aenkomt in den naem des Heere ; |
ocr page 128
|
de voor de andere , by gevolge hun met hem niet ver- geleek. 3. Dat hy hier geene Tempels begeerde te bou- wen , om hun te eeren , maer huyzen om daer te ver- blyven ; of hy wilde alleenlyk daer loovertenten macken van takken van boomen faemen gevlochten. Zoo en llryd dit niet tegen de Kerken , welke men van ouds gewyd heeft, en aen Godt, ter eere der Hejdigen, in de°welke hy geëert word , toegeheyligt. Petrus was door de groote vuerigheyd geroert : zoo moet men niet vraegen, hoe wyzelyk hy fprak , zegt deu H. Chiyroftomus ; maer door wat liefde hy ontfteken was en brande.
jy. Wat gebeurde geduerende dc redenvoering van Petrus?
Î. Eene heldere wölke overlommerde de" Apoiteis ; en daer kwam eene ftemrae uyt de wolken, zeggende : Bit is mynen wei-beminden Zoon, in wien ik myn behaegen genomen hebbe : hoort nae hem.
B'^at leyden de Apoflels op het gelttyd van deie Ãemm ?
Î. Niets ; maer fy vielen alle op hun aenzicht plat ter aerde ; en als fy zeer bevreefl geworden waeren, zoo kwam Jefus by hun , raekte hun aen , en zeyde : Scaet op , en vreeft niet ; en den Zaligmaeker met hun afko- mende van den berg, verbood van iets te zeggen van het gene fy gezien hadden , als naer fyne Verryfïenis
V. fVaerom verbood den Zaligmaeker aen fyne Apofiels van te /preken van het gene fy gerjen hadden op den berg Thahor , hy d'u hun had geboden te verkotidigen het Ryk Gods .?
A. Jefus verbood aen fyne Apoftels van te veropen- baeren fyne verandering van gedaente, in diën tyd en die plaets alieenlyk ; om dat hy wiit, dat iy noch onbequaem waeren om aen te kondigen een zoo groot myfiene aen de menfchen, en hun daer van te overtuygen , gelyk den ÃI. Chryfofiomus, Theophilaflus , en Euthymius dit uyt- leggen. De redenen die den Zaligmaeker gehad heeft^in de Transfiguratie , zyn, volgens de leering der HH. Va- ders , voornaementlyk deze twee geweeft. i. Om te vol- brengen de belofte aen fyne Difcipels gedaen , dat hy aen hun de glorie fyner majefteyt zoude toonen,. en om hun te verfterken in het geloof, op dat fy niet meer zouden â können twyfFelen, of dat hy was den waeren Messias. 2. Om hun te wapenen tegen alle aenftooten die fy^ zou- den können lyden in fyn bitter Pallie en dood des Kruys. Hierom fpraken Móyiês en Elias van fyn toekomende Ly- den en dood ; en fy waeren getuygen , dat Chriftus Godt â¢en Menfch was. Deze twee wilde hy voor getuygen heb- ben : I. als de Wet en Propheten : 2. als van levende en doode : 3 als zeer heylige Mannen , die 40, dagen gevaii hadden ; 4. als onfchendbaere getuygen > <·-ίε zon- der vreeze de waerheyd plegen te zeggen , en nu toonen , .dat de Wet en de Propheten eyndigen in den Perfoon van J» C.wiens afgezanten en voorboden fy geweeitzyn.
DES NJEUTV TESTjiUENT.
geberiedyd is Iist Ryk van onzen Vader David dat nu aenkomt, ïloianna in het alderhoogfte Matth, cap. ai. t- 1. Cp. 61 en 63 ) dan befchryft Marcus de verdrooging van den Vygen-boom : de uytdryvinge der koopers en verkoopers uyt den Tempel, en hoe Petrus, tot Jeius zeggende, dat den Vygen boom verdroogt was; hy hem antwoordde;ik zegge u voorwaer, zoo wie dezen berg zal gebieden hem op-te-heffen en ne- der te werpen in de Zee, met een vail geloof, het zelve zal gefchieden; daerom gelooft dat al het gene gy in het gebed zult verzoeken met vaft betrouwen , u-lieden zal geworden. Matth, cap. 21 f. ip , 12 , 21. ζ^Ï. 62 e/i 63 ) eyndelyk hoe Jeilis wederom te Jerufalem komende, in den Tempel ondervraegt wierd van de Ouderen en Schrift-geleerde over iyne magt Matth, cap. 2i.f. 23. Qp. 63) Het twelffte Hoofd-ftuk fielt ons voor, de gelykeniffe van de moordadige lands-lieden : Matth, cap. 21. f. 33 (p. 54) de ondervraeginge die Jefus gedaen word nopens den Chyns-penning ende de Verryffenifle : Matth, cap. 22. f. 17 cn 23. |
f^. Wat vroegen de Apoflels aen Chr/fius in het afkomeit van den berg ?
A. Ter gelegentheyd van Elias die fy gezien hadden, vroegen fy aen den Zaligmaeker ; waerom de Schriftge- leerden en Pharifeën zeyden , dat dezen Propheet moeii ko- men voor den Meüias ? Jefus antwoorde hun , dat Elias waerlyk moeil komen , en dat hy zoude verftooten en mishandelt worden, zoo wel als den Zone des menfche ; en hy voegde daer by , dat hy reeds gekomen was ;.dat de Joden met hem gehandelt hadden T'olgcns hunnen wille ; en dat fy zouden doen lyden den Zone des menfche , ge- lyk fy zynen Voorlooper hadden doen onderltaen.
V. Is'er niet een:ge flrydigheyd in de woorden van Chriflui â¢{eggende , dat Elias moet komen i en daer aenflonds by-voe-^ gende , dat hy gekomen is?
ΠDaer in is geen de minRe ftrydigheyd. Jefus fineekt ten eerilen van Elias, die met Henoch moet komen voor het laefte oordeel ; daer naer gaet hy. over van den letter- lyken en waerachtigen Elias, tot diën die daer op ver- ftaen wierd ten opzichte van het uytwerkzel , alhoewel hy diën naem niet en voerde ; te weten , den H. Joannes Baptilia, die de eeriie komfte van Chrilhis was voorga- gaen in den geeft en de kracht van Elias ; gelyk Elias in perfoon moet komen voor de tweede komlte van den zeiven Jefus Chriflus.
Wat dede Jefus 's anderdags naer dat fy afgekomen wat- ren van den. berg Thabor ?
A. Hy genas eenen jongeling, die maenziek , met de vallende ziekte gequelt , ftom , en van den duyvel beze- ten was ; welken de Apoftelen niet hadden können ge- nezen om htinne ongeloovigheyd , zoo Chriftus daer naer heymelyk tot hun zeyde ; want hoewel de Difcipelen in Chriftus geloofden , nochtans en hadden fy zoo groot ge- loof niet als het de Apoltelen betaemde. Doch aengezien het geloof verzocht wierd , zoo in de bidders als in de bedienaers der mirakelen , dus kan de oorzaek hier vau ook eenfdeels toegefchreven worden aen de ongeloovig- heyd van het volk ; en den H. Hieronymus met anders Vaders willen, dat Chriftus by Matthäus 't 17. c. 16. ir, fyn oogmerk niet en heeft op de Apoftelen, maer op deiï Vader van diën jongeling en de andere ongeloovige Joden , die hy onderwyft , dat fy naer zoo ved mirakelen van hem gedaen , behoorden te gelooven. Den Zaligmaeker voorzeyde voor de tweede reyze fyne dood aen fyne Difcipelen , en verweet-ze hun klyn geloot, zeggende ; dat , waer het zaeken fy een graentien van-een vol- komen envolmaekt geloof hadden, fy met een woord de boomen zouden verplanten en de bergen verzetten De Apoftels trokken zonder twyiiel hun proiyt uyt deze on- derrichtingen ; want den H. Lucas zegt aeu't 17 c. 5.
Î i |
ocr page 129
|
dat fy hunnen toevlucht naemen tot hunnen Meefter, en hem zeyden : Vermeerdert ons geloof.
M^aer Ãing Jefus daer naer ?
yi Hy ging voorts met Galileën te doorreyzen ; en zyn- ite gekomen te Capharnaum , op dat Petrus den tol zoude betaelen , dééd hy hem gaen nae het Méér ïiberias, zeg- gende , dat hy in den eeriten vifch, die hy met den Angel zoude gevangen hebben , zoude vinden den tol-penning voor hun beyde : Petrus hier op henen gr.ende vong mi- rakeleufelyk eenen vifch , die eenen flater of fikel in den mond had ; dezen gaf hy aen den ontfanger voor Jefus en voor zig zeiven. Dezen tol-penning wierd genoemt Di- drackma , welk is een Grieks woord , beteekenende ée- ,Ben penning van twee drachmen , of een dobbel drachnm , in komt over een met eenen halven ilater of iikel. Een drachma , volgens eenige Schryvers , kwam ontrent op zeven fluy vers Frunfch-geld ; en de vier drachmen maekten eenen Staier, welken gerekent word op eenen Sikel der He- breeuwen , die is de weerde van ontrent 30 ituyvers Franfch- geld Andere Schryvers brengen eenen Stater op 14 ituy- vers van ons geld : andere rekenen den zeiven op eenen gulden Brabands-geld. Volgens andere is eenen Hebreeuw- fcheu Sikel zilver de weerde van 33 en halven ftuyvers Brabandfch Courant-geld.
y. Hoedaenig was deim Trlbuet ?
A. Het was waerfchynlyk den tol welken alle de Jo- den betaelden voor den Tempel van Jerufalem. Godt had eerft in den Boek des Uytgangs 't 30 cap. bevolen, dat een ider der Ifraëlietën, die. onder de opgetelde was, te weten vUn twintig jaeren en daer boven, zoude geven een Didrachma of halven fikel. Dit naervolgende hebben de Joden uyt hun zei ν en geitelt , dat ider dezen prys zoude betaelen tot onderhouding van den Tempel, van de Le- vieten en Priefiers voor de offeranden en alles wat noo- drg was tot den dienft des Tempels Deze gewoonte, daer Philo van fpréekt in fynen tweeden ]5oek der Monarchie , kan voortsgekomen zyn van den Koning Joas , die volgens den 2. Boek Paralip.. 24 cap. geftelt heeft, dat tot onder- houding van den herltelden Tempel het geld zoude opge- haelt worden. Zoo verhaelt Cicero , dat Flaccus verboden had van uyt Afien nae Jerufalem te brengen het goud, welk de Joden ra Italien en andere Provinciën hadden opge- haek ; want alwaer fy onder het Roomfch gebied woon- den , betaelden fy voor den Tempel. Titus ( volgens dat
ÃOO rERH^NDELINGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
C Ï. 66 en 6'j ) de uytlegginge van het voornaemite Gebod; Matth, cap. 22. f. 34. (j?. 67 > en de verdien- ften vsn de arme weduwe; want eer Ghriftus noch uyt den Tempel vertrok, nam hy lyne oogmerk,hoe de ryke hunne giften wierpen in de oiFer-kift, ende hy zag daer onder andere eene arme weduwe twee klyne penningskens inwerpen, waer op hy zeyde;voorwaer , ik zég het u, deze arme weduwe heeft ^er meer als andere ingeworpen; want alle de andere hebben van hunnen overfchot in de giften Gods ge- worpen, maer zy van het gene fy zelfs gebrek hadde. In het derthiende Hoofd-ftuk voorzegt Chriilus de Verwoeftinge van Jerufalem, Matth, cap. 23. f. 37. Cp 70) ende de voorteekenen van het laeften Oordeel: de Zon , zegt hy , zal verduyftert worden , en de Maen en zal haer licht niet meer geven; de fterreii zullen viyt den Hemel vallen; den Zone des Menfche zal komen op de wolken met groote raagt ende glo- |
gelyk Jofephus getuygt, fprekende uytdrukkelyk van dit dobbel Drachma. Nochtans den H. Hieronymus was van gevoelen, dat het hier geweeit is het recht van Hoofd-gdd waer mede geheel Judeën belaft wierd , als het onder fcliat- ting geitelt was onder Augufius. Andere zeggen, dat die twee Drachmen gewecft zjni eenen tribuet , opgeftelt door Pompeius , of volgens andere, door Tiberius. Het is ze- ker, dat behalven den tribuet, die voor den Tempel be- taelt wierd , ook noch eenen anderen betaelt moeft worden voor den Keyzer-, als blykt uyt het Evangelie, Matth. 22 , Marc. 12 , Luc. 20 ; maer hier in is de moeylykheyd ge- legen,, om te toonen, dat dezen tribuet op eenen halven fikel hoofd voor hoofd geflelt is geweefl : tot dat zulkx be- wezen word , mag men zig houden aen het eerfte gevoe- len , welk ftaende houd , dat dit Didmchma betaelt wierd voor den Tempel ; te meer, om dat de Joden ten opzichte der Roomfche Keyzers natuerlyker-wyze geen kinderen des Ryks genoemt konden worden ; want volgens den ftiel der Hebreeuwen zyn de Kinderen des Ryks de eyge natuerlyke onderzaeten , gelyk de Koningen genoemt worden \'aders en Herders der volkereu ; dus op de antwoord van Petrus zeyde den Zaligmaeker : 7,oo ^yn de kinderen dan vry; wil- lende zeggen ^ dat hy Gods Zoon zynde, niet verplicht was te betaelen , het gene voor het Huys fyns Vaders gegeven wierd.Niet te min , om geenen aenltootte geven, deed hy Petrus den tol betaelen λ'Ïογ hun twee. Men eyfchte dezen penning van niemand als van Chrifius alleen , als den Î^ader en het hoofd fyner famiilie ; maer Jefus geeft dobbel, om te kennen ts geven , dat Petrus ook het hoofd dezer familie geordineert was, gelyk bemerkt den H. Auguftinus.
V. De eer die Jefus dede aen Petrus in d&ie gelegeniheyd i â wierd die wel genomen van de andere Afofitls ?
. A. Sommige. Uytleggers zepen , dat de andere Apoftels daer over geri^ekt waercn ; mits hun dit miflchien oorzack gaf om te onderzoeken , wie den grootften was onder hun ; en om zulkx te vraegen aen den Zaligmaeker. Maer andere nauw opvolgende de Evangelifche Hiftorie, oordeelen het waerfchynelyk te zyn , dat de Difcipelen van Jefus niet te- genwoordig waeren by al wat ter gelegentheyd der betae- ling van den halven Sikel voorviel, en dat fy achtergeble- ven waeren op den weg met malkanderen reden twiiiende over den voorrang. Gevolgentlyk op hunne aenkomit vroe- gen fy aen den Heer , wie den meeften in het Ryk der Hemelen was.
^. //^ai antwoordde Jefus op deie vrneg van fyne Apofids ;
A. 33en Zaligmaeker wetende ^ wat'er gedurende fyn af- wezen onder hun was voorgevallen:, vraegde hun waer over fy op den weg getwift hadden : doch fy wierden befchaemt en zwegen Itil, volgens Marcus cap. 9, 33 ; vervolgens zeyde Jefus, om op hunne yraeg te antwoordea , dat men, |
ocr page 130
Τ> Î S ÎÎÎÏ
ΤΠΤ ΠST ΠΠENT.
fle, en fyne Engelen ÎηÎÎβη van de vier hoeken des werelds fyne uytverkoorne vergaederen
waekt dan, want gy en weet niet wat uere den Heere zal komen.
V TT HET XIV., xr., EN XKI. HOOFD-STUK,
I
Πdiën tyde : naer twee dagen was het Paeflchen , ende den dag van de ongeheefde Broeden; de
Overfte Priefters , ende de Schrift-geleerde zochten hoe fy Jeftis met bedrog zouden vangen en doodeft
ïDochten. Maer fy zeyden : niet op den Feeft-dag , dafer by geval geenen oploop des volkx en ge-
fchiede. Ende doen hy was te Bethanien in't huys van Simon den melaetfchen, ende ter.tafelen zat, is'er
een vrouwe gekomen, hebbende een albafteren bufle 'met onveryalfchte koftelyke Nardus-zalve , ende dé
|
οÏη de eerite te worden, moeft trachten de laefte van alle te zyn ; en een klya kind nemende en dat omheliende , Itclde het by zig in het midden van hun , zeggende , dat , indien iy wilden ingaen in het Ryk der Hemelen , fy zig van die eerzuchtige gedachten om d'eerfte plaets te be- kleeden, moeiten ontmaeken, en gelyk dat kind worden door de ecnvoudigheyd, ootmoedigheyd , en oprechtigheyd des herte.
f^. fVat leyde Jefus alnoch ?
A. Hy vermaledydde die de welke zoiiden dienen tot val en vei-ergernis aen deze klyne kinderen ; verklaerende, dat het hun beter zoude zyn'met eenen molen-fteen aen den hals gebonden , verfmoort te worden in de diepte der Zee, als te verergeren eenen van deze klyne, die in hem ge- looven en die bewaert zyn door de" Engelen. Hy voeg- de daer by , dat het wel noodzaekelyk is, dat'er vererger- niiien komen in de wereld ; te weten, om de boosheyd der menfchen , die verergeren en lichtelyk verergert wor- den ; maer dat hy ongelukkig zyn zou , die de vererger- nis veroorzaekt. Daer benevens zeyde hy , dat men \len minften der geloovigen niet verachten mögt ; dat hy was gekomen om te zoeken het gene verloren was : daer op Iteïde hy de gelykenis voor van eenen man , die honderd fchaepen hebbemle , een eeni«;, daer van afgedwaeltging zoeken, ende negen-en-negentig op,het gebergte liet. Ook gaf hy de regels der broederlyke Berifping : eerftelyk moet men iynen broeder tuifchen vier oogen vermaenen uyt liefde om hem te winnen, maer niet om hem te verbitteren : daer naer hem vermaenen in het byzyn van twee of meer getuy- gen : indien hy zig noch niet en betert, mag men hem by de overheyd aenklagen ; en by zoo verre hy de overften geen gehoor geeft, moet men zig van hem afscheydeu, en hem als eenen heydeneu of publikaen aenmerken. Het voorzeyd order der broederlyke Beftrafiing moet niet onderhouden worden in openbaere fej^ten ; in faemen-zweéring tegen den Prince of Republiek ; in verraed van eene Ãad ; en andere fchelmftukken, hoe bedekt die mogen zyn , welke_ tot ge- meyne fchaede van vele ilrekken, en anderiints niet belet können worden. Ter gelegentheyd van het gene Jefus aen- gaende de broederlyke berifping gezeyd had, vroeg hem Petrus; hoe menigmael men fynen broeder vergeven moeà : of men hem tot zevenmael vergeven moeft. Hier op ant- woordde den Zaligmaeker : Ik zeg u niet, tot zevenmael, raaer tot feventigmael zevenmael ; dat is, 490 keeren ; en ,niet een woord, zoo menigmael als u ongelyk zal aen- â¢gedaen worden ; want Chriftus onzen Heere heeft alle de iionden genoemt, als hy feventigmael zeven heeft gezeyd , zegt den H. Auguftinus ; op dat' gy , uwen broeder rnif- doende, hem zoo dikwils zoud vergeven als hy kan zon- di^ien, ze^c deu H. Hieronymus. Jefus voegde daer by een gelykenis van eenen Koning ; aen wie, als hy eens reke- ning wilde houden met fyne dienft-knechten , men eenen toebragt, die hem thien duyzend talenten fchuldig was , en die tyd verzocht hebbende , van fyn fchuld ontllagen wierd. Maer van fynen Heer weggaende , ontmoette hy eenen fyn 'er mede-dienftknechten , die hem honderd penningen fchul- dig was; welken hy by de keél greép , en, niet tegenftaen- de fyn bidden en traenen, in de gevangenis wierp : den Ko- ning de wreedheyd van dezen tegen fynen mede-dienliknecht vernomen hebbende , deêd hem grypen, en gaf hem over aen de beulen , tot dat hy deganfche fomme, diehy fchul- dig was, betaelt zoude hebben Alzoo zal den Hemelfchen Vader met ons handelen, is 't dat wy een iegelyk fynen broe- der niet uyt 'er herten en vergeven. |
F. Wiiir hegafrjg Jefus vertrekkende, van Galilean 7
A. Terwylcn hy fyne Apoftels onderv/eês in Galiieën , raedden hem eenige fyn'er vrienden, dat hy zig zou ver- toonen door dan hiyfter van fyne mirakels in de hoofdftad van Jiideën. Gemerkt de Feeft der Loover-tenten aeniiaen- de was, zoo wilden fy hem daer toe brengen van aldaer te gaen vieren deze Feefie , die was eene der dry plechtige van het jaer , welke alle de Joden verplicht waeren te gaen vieren te Jerufalem. Deze Feeften waeren, die van Paef- fcheu, van Sinxen , en der Loover-tenten. Deze laeiie, waer van gefproken word in den Boek der Leviet, c. 23, is in de Boeken der Machabeën en in't Evangelie genoemt Scenopegia ,· welk is een Griekfch woord ; beteekenende : Oprechtinge der Tabernakels; en d'Hebreeuwen noemen-ze Chag-haffuchot, dat is te zeggen , Loof-hutten-feeft, om dat fy gefchiedde tot gedachtenis dat de Joden naer hunnen uyttocht uyt Egypten onder Gods befchudding gelegert waeren geweeft in tenten in de woeftyne. Aldus rechtten de Joden op een Hutte, overdekt met loof en t;ipyt-wer- ken ; en die Loover-tenten moeiten niet noodzaekejyk ge- plaetfl: worden buyten de fteden , maer alleenelyk buyten de huyzen in de open lucht ; of op de platte-form van 't huys, of in het voor-hoof, of in den hof, of op de firaeten. Om dit Hoogtyd te vieren, waeren'er plechtige Feeft-dagen ge- fielt naer den oogft , den vyRhienden dag der maend Tirri, die overeenkwam voor een deel met September , en eens- deels met Oöober : deze Feeft duerde een geheele weke ; wanneer 'tm.annevolk zig moeft vertoonen voor den Heer. â Opdeneerften en achtften dag,zynde deze de twee plech- tigfte dagen, moeft het volgens Gods bevel Sabbot wezen, dat is, Rufte. Nae behoorte van eiken dag wierden'er of- feranden , brand en fpys-offers opgedraegen ; zoo noch- tans dat 'er bezondere ilachtofteranden gedaen wierden op den eerften dag , wanneer ook ieder moeft in de hand draegen de vruchten van d'alderfchoonfte boomen , dat is , de takskens vaa Citroen-boomen niet de ^ierelyke vruchtca |
ocr page 131
|
daer aen hangende , gelyk den Chaldeeuwrchen Vertael- der en Flavius Jofephus zeggen ; als mede de takskens van Palm-boönien daer de daedels aenhangen , en de takken van boomen die zeer dicht van blaederen zyn , dat is, van den Myrtus , volgens de voornoemde Schryvers ; daer by wier- den gevoegt de takken van Wilgen , bloeyende aeu de beken. De ,voor/eyde takken gebragt zynde by de Synagoge, zoo wierd ingeitelt de plechtigheyd genoemt Lulab , in v/elke men eenen Palmtak en dry takken van den Myrtus met twee Wilgen-takken, in een bondelken vervoegt, met de rechte hand rechte , terwyl men in de fdnke den Citroen-tak met de vrucht daer aen hangende droeg : ondertuffchen Lofzan- gen zingende , vervoegde men wcderzyds de takken , en Zv/ierende met de zelve , ftelde men die te zaemen nae de vier deeleri der wereld. Ook verhaelt Jofephus, dat de Jo- den ontrent het Tabernakel of den Tempel feeitclyk plegen CS danflchen met deze takken , welke fy Hojamias noemden , ora dat men tuiichen het zingen riep : 'Hofanna ! dut is, Sal- va , qucejo ! Behoed , bid ik ! gelyk de Joden met Palra-tak- ken den Zaligmaekar op fynen intré binnen Jerufaiem met vreugd toeriepen : Hofanna FiUo David ! dut is te zeggen Behoed, bid ik den Zone van David. Maer de voorzeyde plechtigheyd wierd met meerdere pracht en dikwilder her- laelt op den achtilen dag waerom fy genoemt is Hofanna Rabba^ den Grooten Hofanna. Op den laeften dajj der Feeft nioeft alle het volk faemen komen nae den 'l'empel, waer- om hy Ccctus , Vergaedering , en Verzaemens-dug , CoUeUa, cenoerat is ; niet van het geld het gene verzaemelt wierd , niaer van de verzaemeling van alle het volk, om gezaement- lyk Godt te danken ; ten i. voor de bekoming van het be- loofde land ; ten 2. voor de vruchten in dat jaer vergae- dert -ten 3· voor het gelukkig eynde der Feeil. Ter oorzae- ke van deze Feeft fchynt gemaekt te zyn den 117 Pfalm , in den welken aen 't 27 f- gezeyt word: Suk eenen Feefidag aen rnet bladerryke takken tot aen de hoornen des autaers. Nu deze Feeft nae by zynde , als Jefus verzocht wierd om nae Jerufaiem te trekken, zoo antwoordde hy aen fyne Apof- tels en vrienden, dat, wat hun aenging, fy gaen konden nae Jerufaiem ; maer wat hem belangde, hy zig derwaerts niet be£>-af, om dat fynen tyd noch met gekomen was : hy liet-ze vertrekken,en weynigen tyd daer naer vertrok hy zelf geheymelyk, en nam fynen weg langsjsamarien : den Zalioniaeker verliet naer deze Feeft Galilefen voor de laefte feyze ; want hetblykt niet, dat hy'er noeh is weer gekomen.
y. Hoe verfiaet gy de woorden van Chrifius die legt aen fyne Apofids dat hy niet loudt gaen nae Jerufaiem; en daer naer daer henen ging ? i. Τ |
Aliwanneer den Zaligmaeker zeyde , dat hy nae Je- rufulem niet zoude gaen ; zulkx moet verftaen wordeii ^ dat hy nu tegeiiwoordiglyk niet met hun zoude; gasii: rwudum afcendo, volgens het Grieks, 't gene wilt zeggen .â Ik trekke noch niet opwaerts , in het openbaer ; en hier door is de moeylykheyd beiliit: hy en loochent niet, dat hy zal gaen ; maer dat hy nu aenftonds zou gaen ; om dat fynen tyd noch niet gekomen was van zig te vertoonen , gelyk fyne Difci- pels het wenfchten.
IVat ontmoette C/iriÃus trekkende uyt Galileën om te ko' men nae JerufiLem ?
A. Dicht by een Kafteel of vlek'zynde , riepen hem thien Melaetfchen van verre toe : Jefu , Mee fier , ontfermt u onfer. Hier op gebóod hy hun henen te gaen, en zig te vertoo- nen aen de Prieiters , volgens dat hy gewoon was te gebie- den , als hy eenen melaetfchen genas ; op dat de Prieiters zouden kennen de waerheyd der genelingen welke hy uyt- werkte, en Go<it glorie gevende hem herkennen voor den waeren Meüias ; als mede op dat de Melaetfchen zouden können genieten de vrucht tun'er geneiing door de ge- tuygenis der Priefters , om, voldaen hebbende aen 't gene de Wet vereyfchte , weer herftelt te'worden in de gemeyn- fchap der menfchen. V/ant de m.elaetfchen hadden twee on- zuyverheden : de eene, lichaemelyke fchorfte ; de andere die hier liyt voortskwam , een vuyligheyd nae de Wet, daer het volk hun om fchouwde. De eerfte zuyverde Chriftus door mirakel ,· de andere de Priefters , naer dat fy alle de litmaeten wel doorzien hadden : want dan maekten ly hun bekwaem om met andere menfchen te handelen Sy dan henen gaende volgens het gebod des Heere , in wie fy ge- loofden , vonden zig gereynigt ; welke Chriftus genas al- leenlyk door fynen wil en 'magt , zonder hun aen te raeken /)ft een woord te fpreken. Deze zoo mirakeleufe en fpoe- dige geneiing toonde genoeg de krachteloosheyd der v/et- telyke plechtigheden, gelyk khierlyk begreep diën Samari- taen , of vremdeling, die alleenig wederkeerde tot Jefus ora hem te bedanlien. Den Zaligmaeker vroeg hem : Zyn'er geen thien gereynigt geworden ; waer zyn dan de negen andere ? Daer is niemand gevonden die wedergekomeif is om Godt glorie te geven , als dezen vremdeling : en hy heeft hem gezeyt : Gaet henen , want uw geloof'heeft u gezont gemaekt. De andere negen waeren ook door hun geloof, het gene fy onderwegen volkomelyker kregen , ge- zont gemaekt ; maer deze woorden fpreekt Chriftus bezon- derlyk van den Samaritaen , om dat hy ook nae de ziele de volkome gezontheyd ontfing. Het is v/el te gelooven , dat hy van Jefus nae huys is gezonden , zonder zig re moe- ten begeven nae Jerufaiem : die reyfe was niet ncodig , is 't dat voor den Heer genoeg was het geloof van diën menfch, die aen Godt glorie gaf, en Jefus herkende voor den wae- ren Meiiias : Jefus ziei:de de dankbaerheyd van den Sama- ritaen , en gebied hem niet offeranden op te draegen volgens ile Wet, zegt Teitullianus, om dat hy genoeg bad opge-
rERH ANDELINGE VAN ÎÎ G Î SC Îί IE D EN IS S EN
albafteren bulTe gebroken hebbende, heeft fy die uytgeftort op fyn Hoofd. Maer daer waeren'er fommige» dat onweerdelyk nemende in hun-zelven, ende zeggende: Waer toe dient dit verlies van deze zaWePW^L deze zalve had' mogen verkocht worden meer dan dry-hondert Penningen, ende den armen gegeven, ende fy grimden op haer. Maer Jefus heeft gezeyd: Laet-ze geworden, waerom zyt gy haer moeyelyk? Zy heeft een goed werk aen my ge\vrocht: Want altyd hebt gy arme met u, ende als gy wilt, raoogt'gy die wel doen , maer my en hebtgy altyd niet. Dat deze gehad heeft, dat heeft-ze gedaen, zy is voor-gekomen myn Lichaem te zalven ter begraeftènifle. Voorwaer ik zegge u-lieden : Waer dit Evangelie zal gepredikt wor- den in de gantfche wereld, daer zal 'c ook vertelt worden dat deze gedaen heeft tot ha'erder gedenke- nifle. Ende Judas den Ifcariother eenen van de twelve is weg-gegaen toe de Overfte Priefters, dat hy hem hun-lieden verraden zoude. De welke dit hoorende zyn verblyd geweeft, ende hebben hem belooft geld te |
ocr page 132
|
draegen aen den Heer, hem glorie gevende : hy had be- grepen , dat hy maer een offerande , te weten' de dank- baerheyd , moeft opofferen aen den waeren Tempel en waerachdgen Priefter Chriiius Jeins. Diën menfch word in 't Evangelie genoemt Vremdeiing ; om dat de Joden de Samaïitaenen aenzaegen als vremdelingen, die niet en wae- ren van de afkomiie der Ifraëlieten , en fy noemen-ze noch hedendaegs, Chutheers ; dezen naem is gegeven aen de vol- keren der overzyde van den Euphrates, aen welke Salma- naiar Samarien . ora te bewoonen , heeft toegeflaen naer de wegvoering der Ilraëiieten in de Babylonifche gevangenis. Die volkeren doet men voortskomen van het land'cÃKj oft Chuui, by de rivier Araxes. Door de SamariLaenen wor- den veriiaen de inwoonders zoo van de ftad als van het land, waer van Samarien de hoofditad was : zoo dat door ciën naem ook zoude können verfiaen worden de ifraëlie- ten der thien Geflachten, die bezaten het Ryk en de ftad van Saraarien. Maer volgens den gevvoonlyken ftiel der ïleyiig-fchryvers , worden alleenlyk door Samaritaenen verltaen die volkeren , welke de lioningen van Affyrien , om te bewoonen het land van Samarien gebragt hadden uythet land der overzyde van den Euphrates ; zynde de Ifraëlieten nae andere landen door die Koningen vervoert. Dus word hier dezen Melaetfchen genoemt Samaritaen en Vrcmdeling , by Lucas c. 17.
y. Op wat dag kwam J'fus ie Jerufalem ? A. In het midden van de acht dagen dat duerde de Feeft eter Tenten ; waer van zeven dagen waeren tot viering der Loover tenten Feeft, en den acbtften v/ierd genoemt den dag der Vergaedering.
tv at bejloun Je Opptr-priefie.rs wetende , da.t Clin fins â ü/iis binnen Jirufalém
A. Sy zonden volk uyt om hem te vatten terwylen hy predikte in den Tempel; maer hy bragt deze uytgezondene tot X'crwondering over fyne Leering
V, Volherdden de 0/per-prieflers in hunne afgekeertheyd ten O^lichti van Chrifius ? |
A. Jae ; niet tegenftaende de vertoogen die Nicodemus dede aen de Opper-priefters van te onderzoeken of de Lee- ring van Jefas gerechtig en heylig was , eer fy tieze zou- den veroordeelen ; gelyk fy verplicht waeren te doen. IVat deden fy om hem te tenteren ? A. Sy bragten tot hem eene vrouwe die in overfpcl be- vonden was , om te weten wat fy daer mede moeiten doen. Jefus , zonder hun eenige antwoord te geven , fchreef met fynen vinger op de aerde : en zig weder oprechte idezey- de hy tot ..hun , dat diën den welken onder hun zonder zonde was , den eerften iteen op haer zoude werpen ; waer- naer hy weder begon te fchry ven gelyk te voren. De be- fchüidigers dat ziende, gingeij den eeuen naer den ande- ren henen , en de vrouw bleef alleen op de plaets. Jefus zig oprechtende , zeyde tot haer : Waer zyn uwe befchul- digers.? heeft u niemand veroordeelt ? Ik veroordeele u ook niet: gaet henen ; en zondigt niet meer. Men twyöèJt niet, of den Zaligmaeker heeft hier iet op de aerde gefchreven, en eene gedenkweerdige fententie uytgeteekent ; doch aan- gezien het hem niet gelieft heeft de zelve door fyne Hey- lig-fchryvers uyt-te-drukken, zoo is 't moeyelyk te giflchèn wat hy fchreef. Den H. Ambrofius gelooft, dat hy fchreef eene fententie om de befchuldigers befchaemt te maeken, die zelf zondaers waeren , daer Jeremias van zegt 1 die van u gaen, gullen in de aerde g\fckreven worden. Den II. Au- guftinus meynt, dat Chrifius fchreef het gene hy hun zey- de : Die van u-lieden zonder zonde is, die werpt den eer- ften fteen op haer. Den H. Hieronymus is van gedachte, dat hy fchreef hunne eygen zonden. Is't dat den Zalig- maeker eene fententie uyt de Schriftuer heeft gefchreven, zoo fchynt'er geene de miiifte omlïandigheyd dezer gefchie- denis beter over-een te komen als deze uyt den 49 iyi/^. Îοί den goddeloofen heeft God geieyd : Wat hebt gy myne. iniatingen te verkondigen , en myn verbond in uwen mond te nemen ? gy doch haette de onderweyfing, en jfierpt myne woor- den ach-er-uwen riigge. Als gy eenen dief \aegt ^ lie.pt gy hem : en met de overfpeeld&rs naemt gy uw deel. Uwen mond was vol boosheyd, en uwe tong pronkte dc liÃigheden op. Chrif- tus en verbied hier niet, dat iemand die ook zonden heeft, het officie van Rechter bedient, gelyk fommige ketters wil- len : want de Pharifeën kwamen niet als Rechters, maer als befchuldigers ; aen wie betaemt, dat fy met de zelve zonden , of met riieerdere niet befmet zyn, gelyk deze wae- ren. Dus verbied Jefus niet h.ier te fteenigen ; maer hy wilt, dat den eeriien zonder zonden zoude wezen ; v/eten- de, dat fy alle vol zonden fiaken , en dat niemand daer om zoude durven den eerfien zyn. Zoo wierden fy zelf befchae;nt gemaekt door het vofinis van den Opper-rech- ter en Verloffer , fpaerende deze plichtige vrouw zonder liaer mifdaed te ontfchuldigcn ; hy die toen niet gekomen was om de wereld te oordeelen , maer om~ze te verloflën.
l·''. Ging den Zaligmaeker altyd voort in fyne Predikatien niet tegenÃaende den haet der Opper-Priefiers en der Joden ?
A. Jefiis volherdde in het volk te onderrichten in den Tempel, voer de tweede reyze, en hy zeyde hun, dat hy was het Licht der wereld : de Pharifeën zeyden hem, dat fyne getuygeiiis niet kon aengenomen worden; maer hy dede hun zien , dat iy kwalyk oordeelden, gemerkt fvne getuygenis lleunde op die de welke fynea Vader van hem gaf door een zoo groot getal van wonder-werken.
Wat vroegen de Pharifeën gevolgentlyk aen Chrifius ? _A. Waer dat fynen Vader was ; om dat fy den Vader niet en keudcu , en deu Zone niet ea wilden kennen'; Jefas
DJBS Î/Î·Ï PT TMST^ Î JS Î Ï. log
geven. Ende hy zocht hoe hy hem bekwaemelyk zoude leveren. Ende op den cerflen dag van de onge- beefde Brooden, als men het Paefch-Lani ten oiTer doode, zoó zeyden tot hem dc Difcipelen : Waer wilt gy dat wy gaen, en voor bereyden dat gy het Paefch-Lam eten moogt? Ende hy zond twee van iyne Difcipelen, en zeyde hun-lieden : Gaet in de üad, ende u zal eenen menfch ontmoeten , draegende een fleffche water, volgt hem:en waer hy ingaet, zegtdaer aen den Huys-heere, den Meefter zegt .· AVaer is niyn Eet- plaetfe, daer ik 't Paefch-Lam met myne Diicipelen raag etea? Ende hy zal u toonen een groote eet-kamer bereyd, en aldaer bereyd het ons. Ãnde fyn Difcipelen zyn weg-gegaen, ende zyn in de ftad gekomen, ênde hebben 't gevonden, gelyk hy hun-lieden gezeyd hadde. Ende fy hebben 't Paefch-Lam bereyd. Ende als 'tavond geworden was, is hy ^er met de twelvegekomen Ende doen fy ter tafel zaten ende aten, heeft Jefusge- zeyd : Voorwaer ik zegge u, dat'er eenen van u-lieden my verraden zal, die met my eet. Ende fy begonften droe» |
ocr page 133
|
zeyde hun : Ik gaeii henen , en gy zult my jzoeken , en gy zult in uwe zonden fterven ; daer ik henen gaen , en kont gy niet komen.
ï^. Wat peyfden de Joden van de{e redenvoer'in^ van Jefus ? A. Sy dachten, dat hy zig zelf wou dooden , om niet vervolgt te zyn daer hy ging : hy verklaerde hun, dat hy niet en was van hier beneden gelyk ly ; maer van boven, en dat , is 't dat fy in hem. niet en geloofden, iy zouden fterven in hunne zonden. Aldus word by Eiechld 't 3 cap. gezeyd van den goddeloofen, die de vermaeningen der Pro- pheten veracht, dvit hy in fyn boosheyd zal iierven : hoe veel te meer diën den Zone Gods verfmaed ?
f^. Hulden de Pharifeën op van Chrijlus te ondarvraegen ? A. Neen; fy vroegen hem wie hy was : en hy antwoordde, dat hy was den Zone Gods ; maer in eene fpreekwyze die fy Biet en begrepen. Hy voegde daer by^ dat allwanneer fy hem om-hoog zouden verheven hebben ( waer door hy veritond het Kruys aen het welk fy hem zouden hechten ) ly hem dan zouden kennen.
y. Wat antwoordden de Joden. ?
A, Dat fy vry waeren en naerkomelingen van Abraham ; maer Jefus antwoordde hun, dat wie de zonde doet, is een ilaef van de zonde , en dat fy niet oprechtelyk vry zouden zyn, dan als hy hun in vrydom zoude geilek heb- ben : dat fy kinderen van Abraham waeren volgens het vleefch ; maer dat door de waerheyd te verv/erpen , en te willen dooden diën die hun de waerheyd aenkondigde , fy deden het gene Abraham niet gedaen had, en volgden de voorbelden van eenen anderen vader, waer van fy zig kinderen raaekten door de naervolging.
y. Begrepen de Joden de-{e redetivoering van Chrljlus? A- Neen ; fy namen het geheel verkeert op , en zeyden, dat fy geenen anderen vader hadden als Godt ; maer Jefus hield ftaen van fynen kant, dat ^ waer 't dat fy kinderen Gods waeren, ly' /ouden luyfteren nae Gods woord , en beminnen fynen eenigen Zoon die hy hun had gezonden Dat den dood-flag en de leugentael waeren de werken van tien duyvel i dat die de welke wilden dooden eenen menfch die fy niet konden overtuygen van eenig mifdaed , den duyvel hadden tot vader.
y. Wat antwoordden hier-op de Vharijeen / A. Sy antwoordden door laftenngen , noemende hem eenen Samaritaen en eenen bezétenen. Jefus antwoordde enkelyk : Ik en heb den duyvel niet in , maer ik eere my- nen Vader ; daer by-voegende, dat eenen anderen hem zoude gerechtigheyd doen, om dat hy fyn - zeiven geen recht wilde doen , gemerkt hy fyne eyge gione met en zocht, maer alleenelyk de eere van fynen Vader, die hem gezonden had, en die fyneii Zoon zelfverheerelykte met in hem te toonen fyne magt door fyne Mirakelen en God- delyke Werken.
I04 rERnjiNOELXNGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
vig te worden, ende hem te zeggen, elk in't bezoiider : Ben ik't? Dan heefchy hun-lieden gezeyd : Ee- neft van de twelve die met my de hand dopt in de fchotel : Ende den Zone des Meiifche gaet voorwaer dzoo van hem gefchreven is; Maer wee diën menfch, door den welken den Zone des Menfche verraden zal worden; het waer goed, en waer diën menfch niet geboren. Ende doen fy aten, heeft Jefus 't Brood genomen, ende gebenedydende, heeft hy dat gebroken ende hun-lieden gegeven , ende gezeyd : Neemt dit is myn Lichaem. Ende als hy den Kelk genomen hadde, dankende, heeft hy hun-lieden diën^ gegeven, ende' fy hebben alle daer uyt gedronken. Ende hy heeft hun gezeyd : Dit is myn Bloed des nieuw Tei^ tament, dat voor zoo vele zal uytgeftort worden. Voorwaer ik zegge u , dat ik voortaen niet meer drinken en zal van 't gewas des wyn-ftruykx, tot op diën dag toe, als ik dac drinken zal (nieuw) in't Ryke Gods. Ende als fy den Lof-zang gezeyd hadden, zyn fy uytgegaen op den Berg van de Olyf-boomen. Ende Jefus |
y Wat leerde hun Chrifius daer naer ?
A. Dat diën die fyn woord onderhoud, niet en zal fter- ven ; het gene hy verftond van de eeuwige dood : maer de Joden die zulkx verfionden van de dood deslichaems, namen hier uyt gelegentheyd om hem te lalieren , hem vrae- gende of hy meerder was als Abraham en de Propheten die geftorven waeren ; fy verzochten , dat hy hun zoude zeggen , wie hy was. Hy antwoordde 'hun op nieuws , dat hy zig-zelf geen glorie en gaf; maer dat hy alle fyne glorie trok uyt fynen Vader, diën fy aenbaden als hunnen Godt, maer die fy niet en kenden.
y. Wat leyde den Zaügmacker nopens Abraham , van wid de Joden gsduerlglyk fprneken ?
A. Hy zeyde hun , dat Abraham met verlangen ge- wenlcht had te zien den dag, dat is , den levens-tyd van diën die fy verachten ; dat hy hem gezien had , en dat hy daer over met blydfchap vervult was geweeii. Abraham heeft met vreugd Chriitus gezien in den geeft , als Godt aen hem geopenbaert heeft den VerioÃer, den welken hy zelf gevonden heeft in de geborte van fynen zoon, en in fyne mirakeleufe verloiüng, wanneer hy tot flacht-ofter be- reyd was , als in vertooningen en figueren; jae niet alleene-^ lyk heeft hy hem voortyds gekent, als Propheet, door god- cielyke openbaeringe van fyne Menfchwordinge, Lyden, en Dood; maer ook levende naer de ziele in het voorge- borgt der helle-, en wetende zoo door de Engelen, z"oq door Joannes den Dooper, en andere Geloovige die van deze v/ereld.fcheydden en Chriftus gezien hadden.
y. Wat antwoordden de Joden ?
ΠGy en zyt noch geen vyftig jaeren oud, en hebt gy Abraham gezien ? Eenige lezen hier veenig jaeren ,· maer de andere'lefing, volgens de yulgata,\s, de waerachtige, en alle de Ouden hebben dit gevolgt, uytgenomen bynae alleenig den H. Chryfoftomus en zeer weynij^e Griekfche Exemplairen, daer Euthymius gewag van maekt. Chriftus en was noch geen 35 , of volgens het gemeyn gevoelen , noch geen 34 jaeren oud ; doch hy konde ouder fcheynen , om dat den arbeyd en ftreng leven fynen ouderdom vroe- ger ryp gemaekt hadden ; of de Joden fchreven hem meer- der jaeren toe , om zoo veel te krachtiger te willen too- nen, dat hy Abraham niet konde gezien hebben ; als of fy zeyden : Al waert gy 50 jaeren oud, gelyk gy niet en zyt, zoo zoud gy noch te jonk zyn, om Abraham gezien te hebben. Jefus antwoordde hun : Voorwaer, voorwaer, ik zegge u : ik ben eer Abraham geboren wierd. Sy na- men dan fteenen op, om hem te fteenigen : maer Jefus ver- bergde zig, en ging uyt den Tempel, de verwoedheyd fyner vyandèn nu niet anders ontvluchtende, als om zig
zeyde |
ocr page 134
|
bloot te ftellen aen hunne fchrikkelyke razernye alfwanneer fynen tyd van lyden zoutie gekomen zyn.
Hidd Jefus op van Mirakels te doen te Jerufalem ?
A. Neen ; hy genas eenen Blind-geboren welken hy ont- moette : hy gat'hem het gezicht in dezer voege ; hylpoog op de aerde , en maekte llyk van het fpeekzel, ftreek hem het llyk op de oogen, het welk natuerlyker-wyze blinder niaekt ; maer Chriftus wilde operjbaerlyk toonen, dat de geneiing niet door eene natuerlyke , maer door bovenna- tuerlyke kracht gefchiede ; en in den geefielyken zin gaf hy te kennen , dat hy den zeiven was , die eertyds van 't flyk geheel het menfche lichaem had volmaekt, dienivol- gens dat hy was den Heer van geheel de natuer, en niet ge- bonden aen de wet van den Sabbat-dag. Jefus zeyde aen diën blinden : Gaet henen , wafcht u in het badwater van Siloi : dit Hebreeuwfch woord , volgens den uytleg die Jo- annes daer van geeft, beteekent geiojiden , of een water- bron die met kracht uytbortelt. Aldus zegt den H. Hiero- nymus , dat de Fontyne Siloë , die uyt den wortel van den berg Sion voortskomt, op zekere ueren en dagen met ge- weld uytbortelt, en met gedruys langs de fteenen vloeyt in het waterbad , 't gene hier gezeyt oxè-^Natatorla^ en el- ders de Pifcine van Siloë ; van waer die fonteyne voorts zonder o-edruys langs verfcheyde onderaerdfche buyzen nae de byodeo'e hoven gezonden word. Kier van is den naem van SUoë I dat is, geionden ) gegeven aen dk waterbad , tot het welk Jefus den blinden gezonden heeit. J^ie 1- ontyne was een figuere van Chriftus, die van den Apoftel fchry- vende tot de Hebreeuwen c. 3 , genoemt word ylpojiel, dat is , Gezant of Leüaet, ais van Godt tot fyn volk gezon- den , die van den Flemelfchen Vader gezonden is geweeft om alle menfchen, van welke dezen blinden een af beeld- zei was , te verlichten ; het welk hy doet door het Sacra- ment des Doopfels, waer door wy geheyligt en Chriltenen worden , en waer van het ]iad van Siloë eene figuere was, volgens de leering van de HH. Ambrofius en Auguftinus. Jefus zond dezen blinden door de ftad met fyne beflykte oogen, op dat het volk hier van de oorzaek zoude vrae- gen, en hem volgen om het mirakel openbaerlyk te zien. Den blinden ging dan derwaerts, en zig gewaflchen heb- bende , kwam ziende te rug ; en verhaelde aen een igelyk , op wat wyze hy 'fyn gezicht gekregen had , en hy gal bly- ken van meerdere verlichting, en wysheyd , door fj'ne ant- woorden op de ondervraegingen en laiteringen der Joden, als de alderaenzienlykfte onder hun , en van meer edelmoe- digheyd als fchier alle die zelfs de welke geloofden in J. Chriftus ; die hem ook ziende maekte nae de ziel door het geloof, alzoo hy in de wereld gekomen was , op dat, die niet zien, zouden mogen zien. Den Zaligmaeker^ dezen biiïiden op de ftraet ontmoeceade, vroeg üeni, of hy in //. Did.
DES NIEUW' TESTAMENT.
hun-Heden : Gy zult allegaeder in my verärgert worden in dezen nacht; want daer is gefchreven : Ik zal den Herder flaen, ende de Scbaepen zullen verftrooyt worden: Maer naer dat ik opgeftaen zal Avezen, zal ik u voorgaen in Galileën. Maer Petrus heeft tot hem- gezeyd : Alvvaer 't 00k dat fy alle verärgert wier- den, ZOO en zal ik niet verärgert worden. Ende Jefus zeyde liem: Voorwaer ik zegge u , dat gy heden in dezen nacht (eer den Haen twee-mael fyne ftemme geven zal) my dry-mael zult verloochenen. Maer hy fprak noch meer : Alwaer 't 00k dat ik met u zoude moeten fterven, zoo en zal ik u niet verloochenen. Defgelykx zeyden fy ook allegaeder. Ende fy zyn gekomen in een Land-hof, genaemt Gethfemani. Ende hy zeyde tot fyne Difcipelen : Zit hier, tot dat ik gebeden hebbe. Ende hy neemt Petrus, Jacobus ends Joannes met hem, ende hy heeft begonnen te vreezen ende verdrietig te zyn. Ende hy zeyde tot hun-lieden: Myne ziele is droevig tot'er dood toe, verbeyd hier, ende waekt. Ende doen hy een luttelken voorts-ge- |
Gods Zoon geloofde : En wie is Gods Zoon .? antwoorde den blinden ; waer op Jefus hem zeyde : Ik ben het zelf: terftond wierp den blinden zig voor fyne voeten neder, en aenbad hem als den waeren Meifias en Zone Gods, wel- ken hy te voren herkent had als eenen heyligen man en Propheet : Wilt gy zien , wie hy gelooft dat Jeiusis? En zig neder ter aerde werpende, aenbad hy hem ; zegt hier den H. Auguitinus.
V.^Wat legt den Î Joannes irt 't vervolg van dit Mirakel het gene hy hybraigt ?
, A. Hy verhaelt de redenvoering van den Zaligmaeker nopens den goeden en den kwaeden Herder. Om dat de Pharifeën den voorzeyden blinden uyt de Synagoge ge- jaegt hadden , meynende , dat hy alzoo ook uytgefloten was van het gezelfchap der kinderen Gods; leert Chriftus met deze gelykenis, dat hy inder waerheyd niet uytgeflo- ten en is ; maer dat de gene die hem uytgefloten hebben , zelf buyten zyn. Hy fprak dan tot de Pharifeën deze ge- lykenis : Die door de deure niet ingaet in den fchaepital» is eenen dief en moordenaer : maer den Herder gaet door de deure in ; de fchaepen kennen en volgen hem. Chriftus zelf is de deure. Alle de gene , die gekomen zyn, zon- der door deze deure in te gaen, zyn dieven en moorde- naers : indien imand door Chriftus ingaet, hy zal behou- den worden. Chriftus is den goeden Herder ; hy ftelt fyn leven voor fyn fchaepen. Maer den huerling laet de fchae- pen voor den wolf, en behoud zig zeiven door de vlucht. Chriftus heeft andere fchaepen, die van dezen ftal niet zyn ; van de Synagoge moet hy-ze by de andere brengen, op dat _fy alle maer een kudde zyn , en onder eenen Herder. Chriitus is ook in de oude Wet de waerachtige deure van den fchaepttal geweeft , om dat door hem de Propheten en Leeraers der Wet, als herders van 't Jodfche volk 4 door hem, als Godt, moelien gezonden worden ; en om dat hy nu gezonden zynde als den waeren iviessias , door fyne Leering en Mirakelen fyne Zending bewezen had , zoo dat hy als het Floofd der Jodfche Religie alle vermogen had om dienaers van de Wet aen te ftellen en te verwerpen. Niemand had recht van. te onderweyzen dan door hem. Le Pharifeën waeren niet alleenlyk van hem niet gezon- den , maer fy ..waeren hem ook op alle plaetzen tegenftry- dig : dus gingen fy niet in langs de deure , en daerom moeften fy als dieven en moordenaers gehouden worden. Zoo dan alle die in den Schaepftal, dat is, de H. Kerk , ingaen willen , het zy herders om de fchaepen te rege- ren , het zy de fchaepen zelf, moeten daer in komen door het geloof in Chriftus. Den H. Geeft laet-ze in , verge- vende hun de zonden, en gevende aen de wettelyke Her- ders de authoriteyt en magt om hun ampt wel te bedienen. Zoo wie anders tot de fchaepen komen wilt ais door het O |
ocr page 135
|
oprecht Geloof, en wcttelyk gezonden zynde, diën i.s ee- â nen dief , die de fchaepen van Chriltus Iteelt , en eenen moordenaer j die-ze nae de ziele vermoort ; geiyk de ket- ter.s die het Geloof veranderen , en van zelf ongeroepen komen, van de welke men met recht mag vraegeii : Wie iiyt sylieden ? vnn wacr komt gy ? door wie komt gy? wie heeft u gezonden wat kenteekens geeft gy van waer- achcige zending ?
y. Wanneer wierden de fevenüg ( oftwee-m-fevenug ) Dtf- cip&ls uy:ge.koien 7
A. ]n dezen tyd ; fy moeften dienen aen den Zaligmae- lier tot Voorloopers, om den geeft der volkeren te bereyden op dat fy den Zone Godts met grootere achting, zouden ontfangen. Den Grickfchen Text, met de Syriakfche Over- zetting , benevens de Hebreeuwen, en melden maer van le- ventig Difcipels door eene eüe rekening ; alhoewel fy v»'if- ten door overlevering dat'er v/aeren twee-en-feventig. .Al- dus zegt men : de Seventig Overzetters ; en niet, de twee- en-feventig ; niet tegenftaende men vailelyk wset, dat fy â waeren ten getalle van twee-en-feventig. Men raag het ge- tal van 72 uytdrukken 'met 70, maer niet het getai van 70 ,inet 72. Hier door is het gefchicd , dut Origenes nu 70 Difcipels rekent, nu 72. Den H. Hieronymus, fchryven- de tot Fabiola wanneer hy de Difcipeleif van Chriihis vergeleken had met de 70 Dadelboomen , welke ten ge- talle van 70 waeren in Elim , volgens dat de Schriftuer getuygt in den Boek des Uytgangs 't 15 cap., zoo heeft diën" H. Vader naer een neeritig onderzoek zig nauwkeu- riger uytdi'ukkende, het getal van 72 in't Evangelie van den H. Lucas ftaende gehouden of herllelt, en het zelve aldus gezonden nae_ den Paus Damafus. Gelyk- in 't Oud Teiiament 12 Patriarchen en 72 Ouderlingen waeren , alzoo heeft Chriftus 12 A.poiielen ais hoofden der H. Kerk gekozen , en ook 72 Difcipelen die de Apoiïelen zouden heipen , als aenmerkt den H. Epiphanius In de plaets der Jlpoltelen zyn de Jnffchoppen als opperile Regeerders der Kerk ; en de Priefters zyn naervolgers van de 72 Diici- pelen, zegt den Paus Anacletus , naer den H, Petrus, die (zoo den Paus Clemens fchryft ) zeyde, dat dit het gebod van Chriltus was. Den iyit der 72 Dilcipeis ontbreekt ons : diën welken by de Grieken gevonden word , heeft geen gcloofweerdigheyd uyt de Oudheyd. Den genen die noch in wezen wa^ inde vierde eeuw., is ontvallen, vol- gens dat Eufebius fchrvft : nochtans dezen neerliigen <ju- â derzoekcr der Oudheyd brengt'er eenige by, volgens de gemeyna geheugenis ; te weten , den H. Karuabas, Sof- thenes, den H. Mathias, Joieph, Earfabas , Thaddieus , broedeer van den H. Thomas, en de 7 Diakens, Den H. r4nphamus rekent ook onder de 72 Difcipelen de HH. .Jiarcus en Lucas. Wet recht word oüder die geftelt An- dronicus , die den Î Paulus in fynen Brief tot de Jio- meynen 't i6 cap. zegt fynen bloedverwant en mede ge- vangenen te zyn , als ook .lunia , o"f gelyk eenige Exem-. plairen hebben , Jidia ; is het zaeken nochtans dat dezen naem is van eenen man , zoo te kennen geven deze woor- den van Paulus : d^-e edel xyn onder de ApojleLen ; hoewel den Î Chryfoftomus , Theophylaitus en _andere meynen , dat het den naem is van een vrouw , die milichien de huys- vrouw van Andronicus gewcelt is ; en de Grieken hou- dende hunne gedachteiiis den 17 Mey , maeken gewag van hun als iaemen getrouwde. Van de 70 Difcipels zyn geweeit, Ananias , dooper van den li. Paulus , Sinion bygenaemt Niger , den ζ werten, Lucius van Cyrenen , enManahen, die in de Werken der Apofelen , Propheten en Leeraers genoemt worden; boven diën ook judas by- genaemt ]3ariabas, Silas, en Maalbn, genoemt den ouden Difcipel, ia de Werken der Î}·οβ. 2i cup. Papius, toe- hoorder van Joannes en medege.^el van Polycaipus , zeer ouden Schryver , aengehaelt van Eufebiiis, iteit onder de Difcipels van Chriltus, Ariftion , en Joannes verfchiliig van den Evangelili, en noemt de zelve Priefters. Den Feeftdag der 72 Difcipelen . v/ord by de Latynen geviert den 15 Julius, en by de Grieken den 4 Januarius. |
'Waerom dede Clmjliis deien keus der twec-en-feventig Dijhipeis , hehalven de Apojlelen 7
A. Om-ze voor uyt te zenden tot het prediken van Gods woord , op de plaetzen daer hy komen moeli: ; om dat den oogR groot was en dat den tyd van fyne dood xjae- derde.
Wat legt het Evangelie riaer de Zending der Difcipels ?
A. Het brengt by vcrfcheyde onderrichtingen die Jelixs gaf, zoo ten tyde van fyn verblyf by Martha en Maria, als in andere gelegentheden ; gelyk de Parabel v-an den .Sam.aritaen , waer door hy eenen Schriftgeleerden order- richte hoe men fynen Evennaeften moet beinuinen Diëa Schriftgeleerden kwam Jefus te verzoeken , hem vraegen- de ,: Wat zal ik doen om het eeuwig^ leven te hebben ? â¢Ch.riitus antwoordde ; Wat behelü de Wet? Daer op zey- de den Schriftgeleerden : Gy zult tien Heere uwen Godt beminnen uyt geheel uw hert, en uwen naeften als u zei- ven. Chriiius antwoordde ; Gy hebt wel gezeyt ; doet dat en gy zult leven. Den Schriftgeleerden hernam weder.; Maer wie is mynen naeiten ? Hier op lielde hem Chriltus deze gelykenis voor : Eenen Jode van Jerufalem nae Je- richo reyzende, wierd door de raoordenaers op den weg overvallen , die hem quetllen , beroofden , en half dood op de piaetze lieten liggen. Eenen Prieüer daer voorby gaende zag diën gequetlten perfoon , en ging fynen .weg zonder hem te hulpe te komen. Eenigen tyd daer naer ging'er infgelykx eenen Leviet voorby , zonder met
rERHANDBLINGE rAN 1>Î GB SC Î TE D B ÎIS S Î Î
gaen wss; is hy gevallen op de aerde , ende hy bad, dat de iiere (waer 't mogelyk van hem voor-bjr gaen zoude. Ende hy heefc gezeyd: Abba, Vader, alle dingen zyn u mogelyk, neemt dezen Kelk weg .vari my, maer niet dat'ik wille, maer dat gy wilt. Ende liy is gekomen ende heeft-ze fiaepende gevonden» Ende hy heeft Petrus gei'^yd Simon flaept gy? En hebt gy niet een uere met my mogen waekea? Waekt ende bid, dat gy niet en komt in bekoringe; den geeft is voorwaer bereyd, maer het vleefch is krank Ende wederom weg gaende, heeft hy gebeden 't zelve woord zeggende : Ende wedej-keerende, beeft hy die ander-werf gevonden flaepende ( want haer-lieder oogen waeren bezwaert) ende ίγ en willen niet wat fy hem antwoorden zouden. Ende hy is ten derde-maele gekomen, ende heeft tot hun-lieden gezeyd : flaept nu, ende ruft, 't is genoeg, de uere is gekomen ; ziet den Zone des Menfche zal. gelevert wor- den in de handen der zondaeren ; ftaet op, ende laet ons gaen, ziet die my leveren zal is liier by. Ende |
ocr page 136
|
den zeiven te bemoeyen. Eyndelyk eenen Samaritaen rechte hem op, verbond iyne won'dsüj nam hem op lynen muyl- ezel, voerde hem in de herberge ; en terwyl hy daer was, groote zorg voor hem draegende, gaf op lyn vertrek ee- nig geld aen den huysweerd , op dat hy z'orge voor den zeiven draegen mögt. Wie van deze dry is den naeften ge- weelt van dien armen gequetiten ? Den Schriftgeleerden antwoordde : Die bermhertigheyd aen hem gedaen heeft. Wel, zeyde Jefus, gaet henen en doet gy defgelykx. Luc. lo. Deze gelykenis kan tweevoudiglyk uytgeleyt worden. Chrif- tus betoont hier bezonderlyk , wie onzen evenuaeiien is ; en hoe men hem moet beminnen en heipen. Doch dat ly noch eenen tweeden zin heeft, blykt uyt het algemeyn ge- voelen der HH. A^aders , die door dezen menich verllaen het geheel menichelyk gedacht ^ het welk door de zonde van Adam van den itaet der rechtveerdigheyd , verbeeld <loor Jerufalem , vervallen was in eenen ilaeflyken ftaet , te weten, onder de flaevernye Her zonde en van den duy- vel ; welke afgebeeld word door Jericho, eene Stad eer- tyds vermaiedyd van Jofuë. Aengezien den gequetften menich nocht door de Wet, nocht door de Sacrificiën ge- nezen wierd , zoo is den Zone Gods zelf menich gewor- den voor ons , om fyn zeiven met alie onze krankheden te belaeden, het zwaer pak van onze zonden op zig te ne- men , en door fyn Lyden voor ons aen de goddelyke rechtveerdigheyd "te voldoen. Hy zuyvert onze wonden door de zalving der HH. Sacramenten , en verlierkt ons door den Wyn fyifer goddelyke gratie. Wanneer den Za- ligmaeker was öp den Olyf-berg , tegen over Jerufalem , kwamen fyne Difcipelen ^ naer dat hy fyn gebed voleyn- tligt had , hem verzoeken, dat hy hun zoude leeren bid- den, gelyk Joannes den Dooper fyn Dilcipels geleert had. Hier op leerde hun Chriitus het Gebed des Heere ( O/z^en Vadir') het welk hy reeds in fyn predikatie op den berg hun gegeven had , zoo wy elders gezien hebben : waer- naer hy hun noch verders wegens de kracht en hoedaenig- heden van een goed gebed bleef onderweyzen : ftellende hun de gelykenis voor van eenen perfoon , welkeii dry brooden noodig hebbende ter oorzaeke van eenen vriend , die hem van buyten bygekomen was, de zelve by fynen gebuer ging verzoeken.
y. Waer ging ChriÃus unige dagen daer naer?
A. By eenen Pharifé die hem ter maeltyd genood had ; en zoo haeii hy daer gekomen was, zette hy zig aen tafel zonder fyne handen te waiichen. Den Pharifé mifnoegt over dit gedrag, murmureerde by zig zelf; het gene den Zali^maeker kende , en verweet de Pharifeën hun fchyn- heyligheyd ten · opzichte van de groote zorg die fy had- den van hun lichaem te reynigen , terwylen hunne ziele geheel beiiiieurt bleef; dat fy zig mpefteu walFchen door 't
DES NIEUTT TEST AMEN Τ. iof
als hytioch fprekende was, zoo is Judas gekoraen den Ifcariother, eenen van de twaelve, ende met hem eene groote lchaere met zweerden ende ftokken van de Opper-Priefters ende Schrift-geleerden, ende Ouder- lingen. Ende iyn verraeder had hun-lieden een teeken gegeven, zeggende : Den welken ik kuilen zal, die is't, vangt dien, ende leyd hem behendelyk. Ende doen hy gekomen was, zoo heeft hy terftont tot hem aenkomende gezeyd : Rabbi ; ende hy heeft hem gekuft ; ende ly iloegen haer-lieder handen aen hem, ende fy hebben hem gevangen. Maer eenen van de gene die daer ontrent ftonden, een zweerd uyt-trekken- de, heeft den knecht van den opperften Priefter geilaegen, ende heeft hem fyne oore af-gehouden. Ende Jefus antwoorddende, heeft tot hun-lieden gezeyd .· Zyt gy als tot eenen moordenaer uytgegaen met zweer- den ende ftokken , om my te vangen? Dagelykx was ik by u-Iieden in den Tempel leerende, ende gy ert hebt my niet gevangen. Maer op dat de ScMftueren volbragt zouden worden. Doen zyn fyne Difcipelen |
uytreyken van aelmoefTen die alle dingen zuyver maeken.
V. Deed hun. den Zaligmaeker geen andere versvytingen· ?
A, Hy vermaledyde-ze noch daer en boven ; om dat fy groote zwaerigheyd maekten in de klynfte gebreken, daer fy de groote door de viftgeren zagen ; om dat fy ftiptelyk tot aelmoelfen gaven de thiende van hunne hof-kruyden, terwylen fy veronachtzaemden het gewigtigfte dat'er in de- Wet wierd voorgefchreven ; om dat fy ftonden nae de eerfte plaetfen ; om dat fy onder den dekmantel van hunne langduerige gebeden , "de weduwen verdrukten en hun ichaede toebragten ; om dat fy blind waeren in hunne lee- ringen ; om dat fy waeren gelyk de gewitte graflieden die van buyten fchoon voor de menfchen fchynen , ,maer van binnen vol doodsbeenderen en allerande vuyligheyd zyn.
V. Wat antwoordden de Schriftgeleerde op deie verweytingen?
A. Sy begrepen , dat deze op hun vielen ; en eenen van hun het woord opnemende : zeyde tot Chriitus : Meefi ter, gy onteert ons ; doch den Zaligmaeker en fpaerde hun niet , raaer vermaledyde-ze alnoch, om dat fy eenen laft op andere leyden welken fy zelf met het uytteriien van den vinger niet en wilden aenraeken , om dat fy kin- deren waeren van die de welke de Propheten gedood hadden , en dat fy zouden doodeii die hy hun zoude toezenden.
y. Zeyde Jefus niets tot fyne Difcipelen ?
A. Eene menigte volks rondom hem vergaedert zynde« zoo waerfchouwde hy fyn Difcipels , dat fy zig zouden wachten van den deeflem der Pharifeën ; dat is , van hunne fchynheyligheyd ; en van niet te fchroomen voor de ver- volgingen der menfchen , maer van Godt alleen te vreezeil en een vaft betrouwen in hem te hebben.
y. fFat gebeurde terwylen Jefus fyn Difcipels onderwees?
A. Imand onder het volk zeyde tot hem ; Zegt aen my- nen broeder, dat hy ons erfdeel met my verdeele. Maer den Zone Gods antwoordde : Wel menfch , wie heeft my rechter of erffcheyder over u gefielt En hy voegde daer by : Ziet toe , eii wacht u van alle gierigheyd.
Bigreep het volk de^e waerheyd ?
A. Neen; raaer ChriÃus, om hun deze beter in te boe- zemen , ftelde hun voor de gelykenis van eenen ryken man , die beangft zynde waer hy zoude verbergen eenen buytengewoonelyken overvloedigen oogit die hy gewonnen had , bedacht fyne fchueren af te breken en-ze g'rooter te maeken: maer "Godt zeyde tot dezen menfch : Gy dwae- zen , dezen nacht zal men uwe ziele van u weder-eyifchen ; en het gene gy bereyd hebt , voor wie zal het wezen ? en , zeyde Chriftus voorder , alzoo is 't met den genen die voor zig zeiven fchatten vergaedert, en volgens Godt niet ryk en is. Hy leerde hier door aeu fyn Difcipels , van me&
O 3 |
ocr page 137
|
bekommert te zyn over de tydelyke dingen ; maer van eerft voor al te zoeken het Ryk der Hemelen en de recht- veerdigheyd van Godc die hun zoude geven al het gene hun noodzaekelyk was.
y. iVat leydi hun Chriflus alnoch
A. Dat fy zig zouden gereed houden om voor Godt te verichynen op de uere als men daer het minii zoude'op peyzen ; dat zy gedueriglyk zouden waekeii ; en als l'y fy- neu wil zouden volbragt hebben , dat fy zig dun noch maer moeften achten ais onnutte knechten. liet gene deu Zaligmaeker hun beveltig^de door de gelykenis van den dwaezen Hof-meeiter. Hy leerde hun noch , dat fy niet en moeiten verwachten van wel te ilaen met al de wereld ; en dat fy zouden vervolgt worden. Hy zeyde hun eyn- delyk ; dat hy een vuer was komen brengen op de aerde. Dit vuer is den H. Geell; welken Chriftus aen fyne Apof- telen en de H. Kerk uyt den Hemel gezonden heeft ^ om de menfchen te verlichten door het geloof, te zuyveren door de penitentie , en te ontfteken doör de liefde. Daer- om begeert hy , dat dit Vuer in aller menfchen herten brande. Oolc zeyde den Zaligmaeker , dat hy gekomen was, om met eencio bloedigen doop gedoopt te worden, "'twelk de HH, Vaders verftaen van fyne dood ; v/aerom Chriftus daer by voegde, dat hy geperll wierd , tot dat diën doop volbragt zoude zyn : zoo wierd fyn doopiel voltrokken door fyne Paliie , om dvit daer fyn 11- Lichaem met fyn Bloed overgoten is. Hy was zeer benouwt tot dat hy die leed , niet uyt vreeze des lydens, maer uyt groote begeerte ; want voor die ^ en konde de menfchen van hunne zon- den niet verloft wezen, nocht den ΠGeelt entrangen.
fr^ ff/'at gebeurde geduereiide de redenvoering van Chrijius 7 |
Î Eeni»'e kwamen verhaelen aen den Zaligmaeker twee voorvallenr Den eeriten- was de dood van zekere Galileërs welke Pifnus had doen ter dood brengen , terwylen dat fy hunne facrificien oftertlen in den Tempel. Van deze ge- fchiedenis, hier in het kort aengeraekt heeft men geene klaere kennis. Zommige gelooven , dat die gedooden ge- weeilzyn Saraaritaenen van aikomfie, maej- Galileërs van SedÃe ; en dat fy gedood zyn op de wyze die Jofephus verhaelt L. i8 Antiquiu Alzoo eenen ondeugenden onder liet gemeyn volk verfpreyt had, dat hy wiit de plaets,op den berg Garizini, alwaer Moyfes eertyds de Hrl. Vaten des Tabernakels begraeven had, en alzoo hy belooit had Aiq aen hun op den geftelden dag te toonen : om dit te zien het ligtgeloovig volk vergsedert zynde , heeft te 7ï- ratJiafa de medegezellen afgewacht, om faemen den berg op te klimmen ; maer Pilatus de hoogtens met voetvolk enpeerdevoik bezet hebbende , heeft de Samaritaenen over- â vallen , die te Tirathaba verzaemelt waeren , van de welke hy veele gedood heeft , andere op de vlucht S'ejaegt, en eenige der ypornaemiïe gevangen genomen , die hy tet dood veroordeelde. Doch behalven dat den I-I. Lucas die Galileërs noemt , welke. volgens Jofephus Samaritaenen waeren : hoe bewyft men , dat Pilatus hun bloed met hunne offeranden gemengt heeft ? Het is zeer gelooffelvk , dat die Galileërs gev/eeit zyn de Difcipels van Judas Ga- lileër , die leerde , dat den tribuet aen de vreirdelingen niet moeit betaelt worden. Alzoo fy die leering zaeyden te Jerufalem en miifchien in den Tempel , heeft Pilatus hun , bezig zynde met ofieranden op - te-draegen, doen doo- den. Het ^tweede geval was de verplettering van i8 per- ftonen, op de welke gevallen was den toren van Siloë, by de fonteyne van diën naem binnen Jerufalem. Uyt de- ze gevallen nam den Zaligmaeker gelegentheyd van te zeg- gen aen de Joden, dat, is't dat fy geen pemcentie_ deden, fy alle zouden verloren gaen , gelyk deze ellendige ; en dat fy wel moeiten gebruyken den tyd die Godt hun gaf om penitentie te doen , door de gelykenis van den Ï
η- vruchtbaeren Vygen-boom welken den meefter wilt doen afkappen , en die hy nochtans last ftaen op hoop dat hy noch vruchten zal draegen.
io8 rERHANDELINGE ÎÎÎ DE GE SCH TE D EN IS SEN
hem veriaeten de allegaeder gevloden. Maer eenen jongeling volgde hem, gekleed met lynwaert op fyn jiaekt lyf, ende zy hebben hem gevangen. Maer hy wegworpende dat lynwaert, is naekt van hun-liedea â¢^^eg-gevloden. Ende fy hebben Jefus geleyt tot den Opper-Priefter. Ende alle de Prieliers ende Schrift-ge- leerden , ende de Ouders zyn by een gekomen. Maer Petnis is van verre hem gevolgt tot binnen in 't Toor-hofdes Opperften-Priefter, en hy fat met de dienaers by't vuer , en warmde hem. Ende de Opper- Prieilers ende den geheelen Raed, zochten tegen Jefus getuygenis, dat fy hem ter dood leveren zouden ; ende fy en hebben geen gevonden. Want veele zeyden daer valfche getuygenis tegen hem, ende haer- lieder getuygeiiiflèn waeren onbequaem. Ende eenige opftaende hebben tegen hem een valfche getuygenis â gegeven, zeggende : Wy hebben hem hooren zeggen : ik zal den Tempel ( met handen gemaekt) breken , ende binnen dry dagen zal ik eenen anderen ( met geen hand';n gemaekt) optimmeren : Ende haer-lieder
J^. Waer ging Jefus naer alle deie onderrichtingen ?
A. Hy ging in de Synagoge op de Sabbat - dagen om \ volk te onderweyjen. Eens was daer eeiie vrouw beze- ten met eeneii geei, die haer nu 18 jaeren lang had ziek gehouden ; en fy was zoo krom , dat fy niet opwaerts zien en konde. Chriitus de hantlen op haer geleyd hebben- de genas haer ; en het was eenen Sabbat-dag. Den Over- Ãen der Synagoge kwalyk nemende dit nnrakel op zoo eenen dag , zeyde tot het volk , dateer zes dagen in de week waren om te werken, en gevolgentlyk dat fy op di» dagen konden komen om genezen te worden.
F^. fVat antwoordde den Zaligmaeker?
Î Hy nam het woord op, en vroeg aen dezen fchyn- heyligen , of het hem zoo wel niet geoorloft was uyt de banden van den duyvel te verloiien op eenen Sabbat-dag eene dochter van Abraham , welke llitan nn i8 jaeren lang had gebonden gehouden, als aen hun , van op zoo eenen dag hunnen os ofte ezel los te maeken van de krib- be , om nae de watering te leyden. 'T gene hun befchaemt maekte.
y, JVat gebeurde op diën lyd ?
A. Het was de Feeft van de Wyding des Tempels, alf- wanneer Chriitus was te Jerufalem. Geduerende deze Feeiï wandelde hy in den Tempel in de galderye of voor-hof van Salomon. De Joden kwamen hem dan omringden, . en zeyden : Hoe lang houd gy onze ziele in twyife-iIn- dien gy den Chriftus zyt, zegt het ons opentlyk. Jefus antwoordde, dat hy het hun reeds gezeydhad,en dat fyne werken genoegzaem fpraken : maer zeyde hy, gy-liedeij |
ocr page 138
|
geloofL het niet, om dat gy van myne fchaepen niet zyt. Myiie ichaepen hooren niyne iteinme , ea volgen my. ik bewaere de zelve, en niemand zal-ze uyt myne hand ruk- ken. Mynen Vader die-ze my gegeven heeft, rs meer.ier dan alle, en niemand kan-ze uyt lyne handen rukken : Ik· en den Vader zyn een. Hier Hellen de oude en hervormde Ariaenen de gezeyde eenigheyd in den v/ille; ais oft Je- fus zeyde:Ik en den Vader zyn ultyd over-een-Ãemmig en gelvkibrmig van eenen wille'; wat hy wilt, dat wilik. Maer alle de Oude Vaders leggen deze woorden uyt van de eenighevd der natuere, gelyk ly moeten veritaen wor- den. Want'Chriftus wilt hier bewyzen, dat hy almogende is, gelyk den Vader, om dat hy van eene en de zelve na- tuere is met den Vader ; en orxi dat de Joden die op de zelve manier verftonden , daerom wilden fy hem ikenigen ; en niet om dat hy van den zeiven wille was met den 'Va- der ; want zulkx zyn alle kinderen Gods door de gelyk- formigheyd van hunnen wille^met diën van Godt, rnaer om dat fy verltonden , dat den Zone Gods zig-zelven Godt noemde.
i^. IVat atmvoordden de Joden hier op? α â
Î. Sy namen noch eens fteenen om hem te fieenigen ; en den Zaligraaeker vroeg hun, om welke van zoo veel
werken die fy hem hadden zien doen , ly aldus met hem wilden handelen. De Joden antwoordden, dat hebniet en was om eeni"' "'oed werk, maer om dat hy , die eenen menfch was, zigVelf Godt maekte. Hy oyeituygde hun, dat hy Godt niet gelaitert had , of kvvaelyk geijproken , noemende zig-zelven Godt , of Gods Zone , en dat om twee redenen. De eerfie is, om dat Godt in;t Oud lei- tament ook fommige menfchen genoemt heelt Goden ^ als namentlyk de Rechteren en Wethouderen , die door Gods bevel het volk beftierden. Dus wilde Chrilhis zeggen : Is t dat Godt met diën naem noemt die lieden, die veel min- der zyn dan ik ; waerom en mag ik diën ook met gebruy- ken zonder Godt te lafterenik die uyt den Vader gebo- ren zynde , de Godheyd , en van hem uyt fyne natuere de Heyligheyd ontfangen hebbe; Ik .die door fynen wille ben menfch geworden , zoo dat de Godheyd nu vereenigt is met de menfcheiyke natuer in eenen perfoon Aenmerkt hier, dat de Overiïen Goden genoemt worden, om dat fy in . Gods plaets en door fyne aiithorityt vonniflen wyzen, gelyk de Schriftuer leert. De tweede reden die Chriftus geeft , is deze : Tot getuygenis van myne Godheyd doen ik groote mirakelen , die niemand doen kan : dus zegge ik niet kwaelyk , my noemende Godt, en bewyzendehet zelve met goddelyke werken.
Welke was de Tenipel-wydlng daer den H. Joannes van Jj'reekt in 't i ο cap. if. |
Men gelooft, dat het was de Wyding van den Aii- taer herftek door Judas Machabieus i. Boek Î¬Î±Ï Machab. 4 c. 59 f , welke gehouden wierd den 25 der raaend Caf- Leu, dat IS, ontrent het begin van December ; en de Jo- den noemden deze Wyding in \ Hebreeuws, Hanuca dat is , Vernieuwing : en het Griekfch woord, Enccenia, in de Latynfche Overzetting beteekent het zelve, om dat men geduerende deze Feeft vernieuwde de gedachtenis der toe- heyliging van dezen Autaer. Deze Wyding is verfchillende van de twee, waer van gefproken word in de Schriftuer. De eerfte is die Salomon vierde ontrent ^den Herft; 3. Boek der Koning 8 cap. De tweede is die Zorobabel hield on- trent den Lente-tyd voor Paeifchen ; i. Boek van Efdr. 6 c. En deze daer hier van word gefproken, gefchiedde in den Winter , Cl- hjems erat, zegt den H. Joannes, twee maen- den naer de plechtigheyd der Loover-tenten-feeit. Den Evahgelift Joannes zegt, dat Chriitus wandelde, niet bin- nen in den Tempel maer in Salomons portael of gaelde- rye ; op dat niemand fyne onheylige en wereldlyke wun- delinge en handelingen in de Kerk hier mede zoude ont- fchuldigen. Die gaelderye wierd genoemt van Salomon om dat fy gebouvvt naer het voorbeld van die de welke Salomon gebouwt had ; of wel om cenig 9ieraet., dat me« zag op de zelve plaets. Sommige zeggen , dat ly Zuyd- waerts Itond : maer andere ftellen-ze aen de Ooft-zyde, het gene waerfchynelyker is : want de poort des Tempels, die de Jckoone genoemt v/ierd, v/üs volgens de getuygenis van Jofephus, aen de Ooit-zyde des Tempels, en by de gael- derye van Salomon, zoo men merkt uyt de Werkender. Apojl. 3 cap. in den Tempel van Zorobabel, en in diën welken van Herodes herbouwt is, heeft men gehouden den ouden voetftap van Salomon ; hoewel vele zaeken zyn verandert geweelt.
y. IVaer begaf lig Jefus vertrekkende van Jenifalem ?
ΠHy ti'ok wederom over de Jordaen,ten aenzien van Judeën ί alwaer hy verfcheyde mirakelen dede, gaf ver- fcheyde onderrichtingen aen het volk, en leerde hun de deug3 ,zoo door de antwoord die hy gaf aen eenen menfch die hem vroeg, of'er weynige waeren die zalig wierden, als door de geiykenis van den Os of den Ezel die gevallen was in den put op den Sabbat-dag, by-gebragt ter gele- gentheyd van eenen waterzuchtigen genezen op diën dag; en de gelykenis der Genoode, alwaer hy leert van altyd de leeglte plaets te nemen ; als ook van Godt boven fyne vrienden te beminnen , en fyn kruys te draegen om fynen Difcipel te zyn. Hy onderwees hun alnoch door de gely- kenilfen van het verloren Schaep onder hondert, welk ge- vonden zynde veroorzaakt groote blydfchap ; alzoo, zegt Jefus zaPer blydfchap zyn in den liemel over eenen zoh- daer die penitentie doet,· en dat niet alleenelyk by Godt, maer ook voor de Engelen Gods die in den Hemel zyn.
DBS Î I Σ Ï
TT TESTAMENT.
getHygerris en was niet bequaem. Ende den Opperften-Priefter in 't midden opftaende, heeft Jefus ge- vraegt, zeggende : En antAvoord gy niet op de dingen die u opgeieyt worden van deze ? Maer hy zweeg, ende hy en heeft 'niet geantwoord. Wederom vraegde hem den Opperften-Priefter, ende heeft tot hem ge- zeyt : Zyt gy Chrifms den Zone des gebenedyden Godt ? Ende Jefus heeft hem gezeyt : Ik ben 't , enda gy zult "den Zone des Menfchen zien zitten aen de rechte^ zyde der kracht; ende komende in de wol- ken des Hemels. Maer den Opperften-Priefter fcheurende fyn kleederen , heeft gezeyd: Waer toe begeeren wy noch meer getuygen ? Gy hebt bkfphemie gehoort. Wat dunkt u-lieden ? De welke hebben hem alle verdoemt, de dood fchuldig te zyn. Ende de fommige hebben begonnen hem te befpouwen, ende fyn Aenzicht te bedekken, ende met jials-fiaegen hem te llaen , ende tot hem te zeggen : Propheteert. Ende de dienaers hebben hem geilaegen met kinnebak-flaegen. Ende doen Petrus was in het voor-hof beneden , |
ocr page 139
|
A^aer uyt wy leeren , dat de Engelen in den Hemel weten-, â niet alleenelyk wat hier uytwendiglyk gefchied, maer ook wat den menfch in fyn herte heeft ^ aéngezien het berouw, (dat binnen in 't hert van den menfch is , van de Engelen gezien word iii den Hemel, niet alleenelyk door de andere Engelen, di? dagelyks de boodfchap van^ hier ip het he- melfch Ryk brengen, maer eerder door Godt, die hun dat in lyne G'odheyd als in eenen ipiegel laet aenfchouwen. In (de gelykenis van 't verloren Drachma , welke den Zalig- maeker ook voorftelde aen het volk, word door de vrouw^ het zelve neeritelyk zoekende, beteekent de eeuwige wys- heyd Gods , die om eene ziele groote moeyte gedaen heeft: de ziele van den menfch is gelyk eenen penning , rond , zonder eynde, en gevormt met het beid Gods ; zoo dat de ziele verloren zynde, alles verloren is. Chriihis ftelde Ãoch een ander gelykenis voor van den verloreii Zoon , die fynen vader geperit hebbende, om hem fyn erf-deel te geven, zig daer mede nae een vremd land begaf, alwaer hy.alles, wat hy hadde, in kwaede gezelfchappen door- bragt, zoo dat hy zig wel haeft tot de uytterite armoede gebragt en genoodzaakt zag om de verkens te hoeden. Tot zig-zeiven gekomen zynde, nam hy een opzet, om tot fynen vader weder-te-keeren Daer'komende, ontnng hem fynen vader met opene armen ; deêd hem kleederen geven , en rechtte eene groote maeltyd op , om fyn vreugd over fyne komft te betuygen. Den oudften broeder van 't veld komende, was moeyelyk over het onthael, het welk den vader aen fynen jongeren broeder gedaen had : maer den. vader zeyde tot hem, dat men zig' behoorde.te ver- heugen over de wederkomil van fynen broeder, die eenig- â â¢erwyze wederom levendig geworden en gelukkigiyk weder gevonden was. Deze gelykenis fchynt van Chriltus gege- ven te zyn , om te toonen de blydfchap , die Godt en fyne Heyligen hebben in de bekeering' der zondaers , waer door hy wederkrygt het kolielyk kleed , dat is , de onnoozel- heyd> door de bediening der Plerders en Gods dienaeren ; en hy ontfangt den ring, die beteekent de gaeven des H. Geelt, met de welke hy vervult word van Godt; en het raerkteeken van't beeld van Chriltus, het gene hy inhem door fyne gratie herilelt.
Gelyk Chriftus de voorgaende gelykeniüen heeft voor- céitek , zoo om fyne zorgvuldigheyd in de bekeering der zondaeren te toonen ; zoo om fyne'^en der HeyÃgen blyd- fchap te beweyzen als de zondaers zig bekeeren ; alzoo heeft den Zaligmaeker de gelykenis van den ontrouwen Ilof-meefter , maer verftandig voor zig zeiven , voorgehou- den , om alle zondaers te leeren , hoe^ fy tot bekeeringe mogen komen ; en wat neerftigheyd fy doen moeten , om uyt den Ilemel niet gefloten te worden. Geenen beteren njiddel tot beiceering, als, de dood eu Gods Itreng. oordeel |
voor oogen te hebben ; en te peyzen , dat ons gezeyt word
Doec t&kening , want gy en \ult voormen niet me^r IIoftre?Ãer
weien ; dat is, gy zult korts lierven. Geenen beteren mid- del tot verzoening met Godt, dan milde aelmoefl'ente geven. Het tydelyk goed is het goed des Heere, daer men natr- maels rekening moet van geven. Als gy dit den armen geeft, zoo doet gy gelyk dezen Hofmeeiter , die de fchul- denaeren fyns meeiler hunne ichuld quytfchoid , en hna quyt-brieven gaf , op dat fy hem_ in hunne huyzen ont- fangen mogten , wanneer hy van fyn hofmeeiieilchap i.ou afgezet zyn : dit was niet anders als hun fyn meefters goed geven. Maekt dan , zegt Chriltus , u zeiven vrienden uyt den onrechtveerdigen rykdom , of van den Mammon der onrechtveerd'igh-zyd-ζQ·^ dat fy u naer dit leven ontfangen mogen in de eeuwige Tabernakelen ; dat is, op dat de arme u in den Hemel ontfangen om de aelmoeiien die gy gedaen hebt. Chriftus geeft hier door te kennen , i. D°at wy onze aelm.oeifen den goedwiliigen''armen behooren te geven ; van den welken hy te vooren gezeyt had : Zalig ^yt gy arme ^ want uw is het Ryk Gods : mits de kwaede ar- men ons in den Hemel niet können ontfangen , daer iy zelf niet en zyn , nocht recht toe en hebben. Nochtans word het niet verboden hun deugd te doen ; want om de ael- moeiien die men hun doet, ais Gods beelden, word ons dt;n Hemel geopent. 2. Dat de aelmoeffen den Hemel ver- dienen. 3. Dat de Heyligen in den Hemel veel vermogen. Den Zaligmaeker voegde, daer by de gelykenis van den qnaeden Knecht, zeggende, dat niemand twee heeren kan dienen: men kan Godt niet dienen, en een fiaefder ryk- dommen zyn Alzoo de Pharileën geldgierig waeren , zoo verachten fy deze redenen van den Zaligmaeker ; maer hy zeyde tot hun , dat Godt het binnenfte hun 'er herten kende , en dat het gene hoog was onder de menfchen , eenen grouwel wss voor Godt. Daer naer ftelde hy hun voor de gelykenifle van Lazarus en den Ryken Man. Dezen was koitelyk gekleed, en maekte dagelykx goeden 9ier. Lazarus lag aen de denre van den ryken IVlan, be- geerende alleenelyk verzaed te worden van de brokskens die vai\ fyn tafel vielen. Beyde kwamen fy te fterven. La- zarus w;ierd in Abrahams fchoot gedraegen , en den ryken Man in de helle. Dezen laeiien , Abraham van verre ziende , bad hem , dat hy Lazarus tot hem zenden zoude, om hem enkelyk met eenen druppel water aen het uytterite van fynen vinger fynen brand te verkoelen. Doch Abra- ham antwoordde hem, dat hy geduerende fyiTTe^en al- leriye vermaek genoten had, en dat het nu de beurt van Lazarus was. Dezen naem , Lazarus , was ten tyde van Chriftus gemeyn onder de .Toden , zoo blykt uyt den broe- der van M.artha ; hy komt over een met den Hebreeuw- fchen raem ÎÎίαÏÏ, beteekenende , Gods hulp , zoo dat
WERTI AN OELINGS Î AN' DE GESCHIEDENISSEN
ZOO is'er een van de dienft-vrouwen des Opperften-Priefter gekomen ; ende doen fy Petrus gezien hadde^ hem warmende, zoo heeft fy hem beziende gezeyd : Gy waert ook met Jefus van Nazareth. Ende hy heeft het geloochent, zeggende: ik en kenne hem niet; noch ik en weet niet wat gy zegt: ende hy is buy- ten gegaen voor het voor-Hof, ende den haen heeft gekraeyt. Ende als hem wederom de dienft-vrouwe gezien hadde, begonft zy te zeggen tot de gene die daer ontrent Honden : dezen is ook van diën fyn ge- volg , ende hy heeft het wederom geloochent. Ende naer een wynig tyd hebben zy die daer ontrent fton- den wederom gezeyt tot Petrus : voorwaer gy zyt van dien zyn gevolg, want gy zyt ook eenen Galileër Maer hy begon te vloeken en te zweiren : ik en kenne dezen Man niet die gy zegt. Ende terftond heeft den haen wederom gekraeyt ende Petrus heeft gedachtig geweeft des woord dat hem Jefus gezeyd had ; Eer den Haen tweemael kraeyen zal, zult gy my dry-mael loochenen. Ende hy heeft beginnen te weenen. |
ocr page 140
|
den zeiven met voordacht kan bygebragt zyn, omtetoo- nen, dat aile het betroiiwen eu byitand der arme in den Heere te-vinden is. Den ii-houd dezer gelykènis is een- voudig genoeg : den Zaligmacker wiit daer door toonen het gevaar del· rykdomnien, de goederen van eene goed- willige armoede , het gebruyk waer toe de'ryken'hunne rykdommen moeten bdteden om te ontgaen de grootiie ellenden. Of Chrilms dit verhucit als eene puere gelyke- nis, of uls een waere. gdchiedenis , is een geichil onder de Geleerden. Veele iiedendaegiche Schryvers meynen , dat het eene enkele Parabel is, en dat den naem van La- zarus alleenelyk gebruykt is tot verklaering der zelve , ge- lyk men in de beiliilingen der Gods of Rechts-geleerden eenige naemen ftelt om te meydea de verwarring der al- gemeyne naemen en de fteliing klaerder te doen verftaen : fv-voegen daer by , dat eenige Oude Grieklche'en Latyn- fcho Handfchiiften in het begin van het vers lezen deze woorden : Hy heefc hun ook gezeyt eene andere gdykenigt : Daer was eenen ryken hi-enfch en^. Docli om dat dit begin- zei in ons Hâ Evangelie hier niet gevonden word gelyk op andere plaetfen , a^s. by Lucas 8 cap. 11 ir- ·, Matthteus 15 cap. 18 i/. , Marcus 12 cap. i f.enz ; en om dat den naem Van Lazarus met alle omlïandighedeii zoo klaedyk word uytgedrukt, zoo gelooven de LiH. Anibroiius, Gre- ' gorius, Cyrillus, liidorns, en andere Leeraers , dat den Zaligmaeker dit als eene waerachti|e hiitorie verhaelt , fchikkende die nochtans aen qjis veritaiid ; want in de helle en zyn nocht handen , nocht vingers , nocht mond of ton- ge, nocht oogen. Euthymius zegt, dat dezen ryken was genaemt Nineuils. Den Zaligmaeker kan den ai men heb- ben willen noemen om fyne deugden en de vergelding ken- baer te maeken , daer hy in tegendeel niet wilde noemen dien wiens fauten en ilraf hy uytdrukte ; hotwel den naem van Lazarus geen geheel klaer beweys* is van een waere gefchiedenis. ïloe moeyelyk het is voor de ryken , _in het Ryk Gods te komen, deed den Zaligmaeker zien in den perlbon van diën jongeling , die fcheeo geheel de Wet vol- bragt te hebben , maer die zoo zeer gehecht was aen de tydelyke gtederen , dat hy den Heere niet konde volgen Het geld trekt zoo zeer tot de begecrlykheyd , en andere zonden , dat'er bezondere gratie Gods noodzaekelyk is om - tegen-te-ftaen Chriftus legt gevolgentlyk uyt, voor welke ryken het moeyelyk is in het Ryk der Hemelen te komen ; te weten voor die de welke hun betrouwen ftelien op het geld , en niet op Gods voorzienigheyd ; die de goe- deren misbruyken om Godt te vergrammen ; die hunne plicht veronachtzaemen en op alle manieren maer en trach- ten geld te vergaederen, en die hun eynde en geluk Itel-' len in de rykdommen. Anderiints die lyn hert niet ftelt op <ie rykdomiaeu i die tle rykdommen niet anders bezk als om-ze te gebruyken volgens dat Godt wilt ; die het ver- lies der zelve niet kwaelyk neemt, zig fchikkende naer Gods wille ; die het geld uytdeylt en achterlaet zoo als den Heere gefchikt heeft; in de handen van diën goeden Ryken zyn de rykdommeij inilrumenten van goéde werken, verdienlten en middels om te komxeu tot het eeuwigdue- rende Ryk , daer in tegendeel fy in de handen der god- deloozen zyn eenen itrik en den oorfprong van de eeu- wige dood. |
y. Wat verjiaet men door het woörd Mammjon ?
Î Hier door verfraet m.en het geld , de rykdommen en winften. 'D\t ν;οοÏά, Mammona ^ eyndigt op de Syriakfche of Chaldeeuwfche fpreek-wyze ; want in het Hebreeuws is het, Mammon, in het Grieks Mammonas, het welk fchier altyd gefchreven word met twee m in de Syriakfche of Chaldeeu^s iche fpraek. .Den H. Mattha^us fpreekt hier van als van eene Godhej^d ; en inderdaed dit woord heeft fynen oorfprong van het woord gelooven ; om dat de menicheii luui betrouwen ftelien op hunne rykdommen.
y. Om wat reden gebruykte ChriÃus die geiykenijfen in jyrt aen fpraken en onderrichüngen tot het volk ?
A. Om dat het was de gewoonte der Syriers ( gelyk den H. Hieronymus dit bemerkt, en voornamentlyk van die van Paleiüenen ) van gclykeniiTen te mengen tu'iichen hunne redenvoeringen , óm deze dies te gemakkelyker in-te-druk- ken in den geeft van hunne toehoorders ; hierom heeft Chriftus zig veeltyds daer van bedient.
y. Zyn'er geene andere redens waerom de.n Zaligmaeker niet als in gelykenijfen fprak tOt het Jodfche volk?
ΠJae, om dat alle zaeken voor de Joden gefchiedden in gelykenilfen ; dat is te zeggen : gemerkt de Joden nocht leerzaemheyd nocht onderdanigheyd en hadden , en geen gebruyk en maekten van het weynig het gene fy kenden, zoo ontnam hun Chriftus de kennis der dingen die hy hun aenkondigde ^ tot ih-aife van hunne zonde van verblind- heyd en ongeloovigheyd voor de waerheyd die hy hun voorhield ; niaer wat fyne Apoftelen aenging , tot deze fprak hy als met huysgenoten van het geloof, aen welke het vergunt was van den Hemel, te kennen de Myfte- nen van het Ryk Gods ; en dit alles door de verfcheyde 'vergelding die toekomt aen de verdienitcn en de zonden; het gene hy beveiligt door een foort van gelykenis , oft door een fpreekwoord dat gemeyn was en luydde aldus : Die heeft , diën zal men geven , en hy zal overvloedig worden : maer zoo wie niet en heeft, ook het gene dat hy heeft , zal van hem weg-genomen worden. Men acht die weynig heeft, als niet te hebben ; en het weynig dat overig is, hem af-te-nemen , is zoo veel als hem van al- les berooven Die fprcuk beteekende, dat hy weerdig is meer te ontfangen , die veel heeft, en dat wel gebruykt:
b Î S Î I Î Ï
ir Ï Î S Ï Î Î Î Î Ï, ηι
Ende terilont des morgens de Opper-Priefters raed houdende met de Ouders ende Schrift-geleerden ; ende aU Jen den Raed bindende Jetlis , hebben ly hem geleyd ende gelevert aen Pilatus. Ende Pilatus heeft hem ge? vraegt : Zyt gy den Koning der Joden ? En' hy antwoordende, heeft tot hem gefeyt : .Gy zegt het. End« de ópper-P'riefters befchuldigden hem in veel dingen. Ende Pilatus heefc hem wederom gevraegt, zagende : En antwoord gy niet ? Ziet van hoe veel dingen dat fy u befchuldigen. Maer Jefus en heeft niet meer ge- antwoord, alzoo dat Pilatus hem verwonderde. Ende in 't Hoog-tyd pleeg hy hun-lieden vry te laetea gaen eenen van de gevangenen , den welken zy begeerden. Ende daer was eerien die genoemt was Barra- bas, die met de oproerigen gevangen was ; den welken in den oploop eenen dood-flag gedaen 'hadde. Ende doen de fchaere op-gekomen was , hebben fy begonnen te- bidden dat hy doen zoude als hy hun-lieden al- tyd dede. Maer Pilatus heeft hun-iiedea geantwoord ende gezeyt : Wiit gy dat ik vry geve den Koning |
ocr page 141
|
gelyk de Apoftelen meer verdienden te weten, om dat fy de Leering van Chriftus beter waernamen als de andere die door hunne onachtzaemheyd verdienden berooft te zyn van het gene dat fy hadden. De Apoftelen hadden de gaéve des geloofs ontfangen : Chriftus had hun onophou- iielyk onderwezen en vervult met geefielyke gaeven _: by deze rykdomraen voes^de hy nieuwe gratiën ; hy gaf hun het verftand om de Parabels te veritaen en de geheyme- niffen van het Ryk Gods. In tegendeel de Joden ^^'aereÏ in grooten nood van geeftelyke gaeven, zynde ontbloot van het lïcht des geloofs en wysheyd. Hun was noch overig eenig licht, het gene uyt de Wet hun 'er voor- oude« voor htm fcheén ; maer dit zelfs wierd hun ont- trokken, wanneer fydóor hunne eygen fchuld wilden vol- herden in hun verblindheyd. Om de ongeloovigheyd zyn vele Joden onweerdig geweeft het Ryk der Hemelen, waer- om op hun paft het gene Chriftus zegt by Marcus lo cap.: Vele van de cerfie Ïίίεη de laefie. lyn, en vtU van de laejie de eerjie. De eerfte zyn de Joden, om dat fy eerft geroe- pen waeren , die Gods beloften hadden ontfangen, die als Gods uytverkoren volk van hem door fyne gratiën be- gunftigt waeren, aen wie Godt fyne Wet en H. Schrift had gegeven ; dit volk niet willende in Chriftus gelooven , verloor alle die voordeelen ; en alzoo de Joden de eerfte waeren geroepen , wierden fy de laefte, volgens dat den Zaligmaeker voorzeyd had , en de laefte wierden de eer- fte ; dat is, in de plaets van de Joden wierden geroepen de Heydenen tot het licht van het H. Evangelie, en ge- trokken uyt eenen afgrond van afgoderyen en alle godde- loosheden ; zittende in de fchaduwe des doods, wierden fy geroepen tot het eeuwig leven. |
Tot verklaering van deze lyne woorden ftelt Chriftus voor de gelykenis by Matthssus 20 cap. i f., alwaer hy vergelykt^het Ryk der Hemelen aen eenen Vader des huys- gezin, die uytgegaen is in den eerften morgendftond om werk-lieden te hueren in fynen wyngaerd ; die, als hy over- eeil-gekomen was met de werk-Iieden om den dagèlykfchen penning, heeft de zelve gezonden in fynen wyngaerd ; en avond geworden zynde , heeft hy hun doen betaelen hun- nen loon,.zoo dat de laefte even als de eerfte gelyke- lyk eenen peniug ontfongen ; waer uyt den Zaligmaeker befluyt de voorzeyde fententie : alzoo zullen de laefte de eerfte wezen, en 'de eerfte de laefte : want vele zyn 'er geroepen, eu luttel uytverkoren. Deze Parabel oft gely- kenis leert ons hoe Godt onze werken loont, en hoe onze werken den hemelfchen loon verdienen door Gods gratie , zoo dat v/anneer hy kroont onze verdienften , hy niet en kroont als fyne gaeven. Nae de uytleggmg van de IIH, Gregorius, Ambrofius , Augufiinus , Hieronymus , en andere"Vaders, zoo beteekent dezen Vader des huys- gezin Godt almachtig ; de werk-lieden , de Chriftenen ; den wyngaerd , de Kerk ; den loon-peaning , het Hemel-ryk. Want Godt heeft een verbond met ons gemaekt, dat hy ons den Hemel voor loon zal geven, is \ dat wy in den wyngaerd der H. Kerk naer fynen wille arbeyden , gelyk Chriftus zeyde by Matthasus 18 cap. : Wilt gy in 't leven 'mgaen , onderhoud de geboden, Dus Verdienen onze werken den Hemel, gelyk des werkmans arbeyd fynen loon. De vyfuytgangen, die den Vader des huysgezin gedaen heeft, beteekeneu de vyf vpornaemfte tyden oft ouderdoramen des werelds : i. van Adam tot den Watervloed: 2. van daer tot Abraham : 3. tot Moyfes : 4. tot Chriftus ; 5. tot het laeften Oordeel ; want in eiken van deze heeft Godt nieuw volk gehuert, en zoo aen de laetere als. aen de eerfte wat recht is, belooft; te weten, den H^emel die al- tyd den loon der deugdelyke werken geweeft is, en vaa den Apoftél om Gods beloften genoemt word de kroone der rechtveerdigheyd. Op dat wy onzen koftelyken tyd niet en verkwiiien, gelyk vele doen die hun bekeering tot in den ouderdom uytftellen , zoo roept tot deze den he- melfchen Vader des huysgezin : Ãf^iiigy-Z/si/e« kierden, geheelendng ledigt Dit paft wel Op die, welke in den vyf- den ouderdom leven ; om dat de Heydenen tot Chrilius . toe , als onbekende veriaeten zyn : deze hebben zoo me- mgen tyd ongehuert geweeft, zonder Gods kennifle : dus zyn iy door Chriftus en fyne Apoftelen in den laeften tyd geroepen om te verdienen den zeiven loon des Hemel-ryks. Chriftus is den Huys-meefter , die van den Hemelfchen Va- der de magt ontfangen heeft over H^erael en aerde, en de authoriteyt om te vonniilen en de werken te loonen. Wor- den wy betaelt als werk-lieden ; zoo verdienen wy den Hemel met deugdelyke werken ; want hier word gefpro- ken van den laeften dag des oordeels, die den avond der wereld is , en als alle menfchen volkomen loon naer werken zullen ontfangen. Hoewel de Heyligen naer hunne dood ten Hemel vaeren, zoo en ontfangen fy nu maer de glo- rie der ziele; en des lichaem.s noch niet. Alle die in den Hemel zvn hebben den zeiven loon ; te weten , de God- heyd , die fy aenfchouwen en eeuwiglyk bezitten. Noch- tans hebben fy niet even groote glorie , om dat fy niet even groot zyn in verdienften ί gelyk alle de fterren lich^ ten door het 'licht der Zonne, maer de eene klaerder dan de andere, zegt den H. Apoftel. Hier over is in de Hey- ligen geene afgunftigheyd , zegt den H. Auguftinus, mits fy volkomentlyk verzaed zyn door het opperfte Goed ; doch Chriftus ftelt de verwondering der werk-lieden in de gelykenis , alleenelyk om ons te toonen de groote mildheyd en goedheyd Gods over de Chriftenen , die door de over- vloedigheyd der gratiën van Chriftus, die fy genieten , met minderen arbeyd en in minderen tyd können zoo veel oft
JIÃ T^ERHANOELINGE Î AN. DE G Î S C HIE D E.N IS S EN
der Joden? Wanthy wift wel dat de Opper-Priefters hem uyt nydigheyd geleverd hadden. Maer de Opper- Priefters verwekten de fchaeren dat hy hun-lieden zoude Barrabas vry Jaeten gaen. Ende Pilatus wederom antwoordende , heeft tot hun-lieden gezeyt : Wat wilt gy dan dat ik doen zal met den Koning der Joden ? Ende zy hebben wederom geroepen .· Kruyft hem. Maer Pilatus zeyde tot hun-lieden : Wat kwaed heeft hy gedaen ? Ende fy riepen noch raeer : Kruyft hem. Ende Pilatus willende het vólk voldoen , heeft haer-lieden-Barrabas vry gelaeten , ende hy heeft gelevert Jefus met geeflelen geilaegen , dat men hem Kruyflen zoude. Ende de Ruyters hebben hem geleyt in het voor-hof van het Recht-huys ; ende riepen te faemen alle den hoop der Ruyters ; ende deden hem aen een purper kleed , ende vlechtende een door- ne kroone , zetten iy die op hem ; ende fy hebben hem begonnen te groeten : Weeft gegroet Koning der Joden. Ende fy floegen fyn Hoofd met een riet, ende fy belpogen hem; ende fy boogende haer-lieder
knien |
ocr page 142
|
ook meerder glorie winnen, als de Ouden voor Chriiius in liingereu tyd en met meerderen arbeyd. Deze gratie ons gedaan, is zoo groot, dat de HeyÃgen zig daer over ver- wonderen , zonder nochtans te können murmureren ; want die fynen loon en zelfs overvloediglyk heeft , en moet den "anderen niet benyden , die uyt oorlprong van overvloediger gratie gelvkelyk outfangt. Godt en doet nie- mand ongelyk , aengezien hy ider loon geeft nae fyne wer- ken uyt rechtveerdigheyd Trailer uyt bermhertxgheyd geeft hy fommige meerder gratie om deugdelyk te leven , en hier naermaels meerder glorie boven hunne verdieniien , gelyk hy zeyde by Matthasus 5 cap. : Uwen loon {Î±Ï overvloedig lyn in den Hemel. Godt wilt wel, dat alle nienfchen, nie- mand uytgenomen zouden zalig v.'orden , en ter kemuife komen, volgens Gods uvtfpraek door den Apoitel Paulus in fynen eerften Brief tot Timoth. 2 cap.; maer alie men- fchen en beantwoorden Gods raeden met, ly alle en mae- ken humieu roep niet zeker door goede werken, fy alle en gebruyken Gods gaeven niet; vele ontlangen de gratie van geroepen te worden ; doch fy volherden met alle in de zelve. Het is niet genoeg geroepen te zyn ; maer bo- ven-diën word^er verzocht , dat men oe graue met ood- moedigheyd herkent, met geloof bewaert, en uyt de zelve vruchten voortsbrengt met volherdinp wan; allen die zal volherd hebben tot het eynde toe, zal zalig zyn. Ditis het merg tot onfe onderwyimg , van de zinryke fpreuken in gelykenis van onzen /Saligmaeker.
y. Hoe moet men de QelygrüÃen, verÃaen ten, aemjen van.
Dafr zyn dry deelen in eene gelykenis ; fy heeft haere inleyding , het verhael van de zaek , en haere toepaifing. Tot voorbeld by tucas 18 cap. i ii Jelus bragt voor die gelykenis, alwaer hy dede zien, dat men altyd moet bidden, zonder te verflauwen. Dit is het eerlie deel : het tweede : Daer was eenen Rechter enz. : het derde deel , 6 : Hoort, zeyde den Heere , want diën onrechtveer- digen Rechter zegt; aldus voorder 9 i'. en eyndeiyk 14 V. Hoe veel foorten van Gdykenrffen lyn'er in 't Evangelie .? Î. Daer zyn'er twee foorten. Somwylen brengt den Za- ligmaeker zinfpreuken by in vergelykmg van andere zae- ken ; by voorbeld als men zegt : indiërvoege is het daer mede gelegen , gelyk het hier mede is : zoodanige zyn de Parabels befchreven by Matthieus cap. 13.' V· 3 ' 24, en 31, Somwylen bedient ChriPais zig daer van in vergelykmg van verfchillende zaeken, door bevvyfing van minder tot meer, en van meerder tot min ; by voorbeld, als men zegt : Als dit aldus is, hoe veel te meerder dat : is 't dat dit zoo niet en is, hoe veel te min dat; gelyk by Lucäs 11 cap. 13 f, en elders
Hoe moet men de GeljkeniJfen of Parabds uitleggen ?
//. Dtd.
DES NIBUTT TESTAMENT. iig
knien, aenbaden hem. Ende naer dat iy hem befpot hadden , zoo hebben fy hem het purperen kleed nyt- gedaen : ende hebben hem fyn kleederen asngedaen ; fy leyden hem iiyt, dat fy hem KruylTen zouden. Ende fy hebben gedwongen eenen daer voor-by gaende, Shuon van Cyrenen, komende uyt een Dorp- huys , den Vader van Alexander en Rufus, dat die fyn Kruys draegen zoude. Ende ly leyden hem tot op de plaetfe Golgotha , 't welk is te zeggen : De pjaetfe der doods hoofden. Ende ly gaven hem te drin- ken Wyn met Myrrhe gemengeld, ende hy en heeft dat niet genomen. Ende hem kruyflende, hebben fy fyn kleederen gedeylt, worpende 't lot daer op, wie die weg draegen zoude. Ende het was de derde uere, ende fy hebben hem gekruyft; ende den Tytel van fyne zaek was daer op gefchreven : Den Koning der Joden.'Ende met hem kruyften fy twee moordenaers, den eenen aen iyn rechte, en den anderen aen fyn ilinke zyde ; ende de Schriftuere is volbragt, die zegt: Ende met den boozen is hy gerekent. Ende die |
A. Op twee manieren ; de eerfie is algemeyn, met deze toe-te-paifen aen 't onderwerp tot het welk men zig daei' van bedient, volgens de meyning van den Zaligniaeker. De andere is; dat men alle de deelen van de Gelykenifie in het bezonder onderzoekt ; doch men moet zig' niet te zeer kwellen-met al te nauwkeuriglyk te willen doorgron- den de beteekening van elke Parabel ; maer bezonderlyk overwegen. het doelwit der Gelykenis, en zig verders ia geen bekommernis Itellen.
J^. Hoedanig is den ^in der Parabels ?
A. Het en is den letterlyken zin niet, die men daer ten eeriien in befpeurt ; maer het is den zin aengewezen door de dingen welke de Parabels willen te kennen geven : den eerften zin raekt de Spraek-kunde ; den tweeden is diën van de Parabel, gelyk by Matthseus cap. 6 , 22 : Indien uw oog eenvoudig is ^ zoo zal uw geheel lichaem verlicht zyn. De eenvoudige oog beteekent de zuyvere meyning; het lichaeni beteekent de werken ; aldus van de andere ge- lykeniflen.
y. Keurt de H. Schriftuer altyd goed de dingen waer uyt Jy Parabels of gelykenijfen trekt 7
A. Neeu ; aldus en" keurt fy niet goed het Danfchen , by Matthseus ii cap. 17 den Woeker, by Matthïsus 25 cap, 27 f. ; den onrechtveerdigen Hof-meefter, by Lucas ló cap. 8 ij ; den onrechtveerdigen Rechter, by Lucas i8 cap. 2 f ; dm Dief, by Matthieus 24 cap. 43 f.; de Dronkenfchap of Overdaed , Pfalm. 77, 65 t.
V. Wie ontbood Chrifius weder van over de Jordaen ?
A. Maria eu Martha, die aen den Zaligmaelker lieten we- ten, dat Lazarus die hy beminde, en die hunnen broeder was, ziek lag te Bethanien, aigelegen van Jerufalem vyf- thien itadien ; dat is ontrent twee Italiaenfche mylen , of 2000 fchreden : nu 3000 fchreden maeken eene van onze ueren.
F'. In wat tyd viel dit voor ,·
ΠIn het jaer van Chriftus 32 , volgens de gemeyne Tyd- rekening, ontrent de inaend Oöober.
V. Wat dede den. Zaligniaeker aenieggett aen Maria, ett Martha , door den lelven die fy gebonden hadden ;
Hy antwoordde hun op eene wyze die gelykelyk aen- toonde en de grootheyd van fyn vermogen, en fyne gene- gentheyd die uyt'er maete was; hy deed hun zeggen, dat deze ziekte van hunnen broeder niet en zoude ftrekken tot fyne dood; maer tot Gods glorie, op dat den Zone Gods daer door verheerelykt worde ; dat, wat den zieken .aen- ging, hy opentlyk lof en eer zoude geven aen den Zone, hem doende kennen voor waeren Godt gelyk fynen Vader.
Hoe heeft den Zaligniaeker können leggen, dat d& pekte van Laiarus niet en loudc Ãri.kkm tot fyne, dood y gtmerks hycr van. Ãirf ? |
ocr page 143
|
Jefus altyd waeracluig , wilde zeggen, dat de ziekte hem van het leven niet /oude beroovea voor langen tyd ; Olli dat' hy niet alleenelyk had voorgenomen eenen zieken te genezen , macr eenen dooden te verwekken, op dat lyn mirakel zoo veel te grooter en heerelyker zoude zyn : hy zevde,dat hy met zoude ilerven op de mamere geiyk de andere menlchen fterven , om niet op-te-ftaen als in de al-
gemeyne Verryffenis. , . ,
F. R^at dede Jefus , verÃaen hebbende dt tyduig dir luku
van Laiarus ;
A. Jefus, niet tegenftaende fyne heide tot deze dry per- fooncn, bleef noch twee dagen ter plaetfe alwaer hy zig alfdaii bevond ; en daer naer zeyde hy tot fyne Difcipelen: Laet ons weder nae Judeën trekken ,· deze zochten hera dit te oritraeden dóór het gevaer Iret welk hy had geloopen op de laeite Feeft der Tempel-wyding : Chriitus antwoordde hun, dat deze reyze niet gevaerelyk en was.
f . L'eten de Apojlds lig overluuUn door dele reden 7
A. Neen; fy fielden zig daer tegen, en den Zaiigmae- ker was genocdzackt hun de oorzaek van deze reyze ken- baer te maeken ; hy verklaerde hun door een ootmoedige en zedige omreden , dat Lazarus, hunnen geraeynen vriend , fliep, en dat hy ging om hem van xlen llaep te ontwekken,
V Gavett de Apojlels lig over, op dei& heweeg-reden ?
A. In tegendeel; fy zochten hier uyt gelegentheyd om deze reyze te itaeken daer fy voor verfchroomt waeren ; want fy namen voor eenen natuerelvken ilaep't gene Jelus hun zeyde van de dood van Lazarus. Alfdan verklaerde den Zaiigmaeker hun opentlyk, dat I.azarus gefton cn was ; en hy voegde daer-by : Laet ons nae hem toe gaen. /f-W \eyde Thomas op de woorden van Chrrfiu^
ΠThoraas die fyne medegezellen zag wankelen, zeyde, om hunnen moed te verfterken : Laet ons däer ook guen; en is 't dat wy'er moeten fterven, laet .ons kloekelyk met hem ons leven laeten.
In wat fiaet vond den Z-aligmacker Laiarus in fyne. we- iierkomÃe in JudeSn ; |
A. Hy bevond, dat Lazarus nu al vier dagen gelegen 'had in \ graf, het welk hy hebbende doen openen, dankte fynen Vader , die fyn gebed verhoort had ^daer op nep hy ; Lazarus komt uyt ; en terftond herlevende door de raagt van Chriftus, kwam hy uyt het graf, omwonden met lyn- waet en grafdoeken , gelyk hy v/as. Jefus bevool , dat men hem zou ontbinden èn laeten gaen : dit bevool hy aen de Jod-a op dat iy Lazarus aentaitende, fyne verwekking als met de handen zouden voelen, gdyk den IL Chryiol- tomus , Theophyladus , en Euthyn{ius zeggen ; olte hy gebood dit aen fyne Apoftelen , om dat deze gewoon wae- ren fyne geboden te hooren en te volbrengen, en om dat dit eene figuer en beteekeiois was vun het gene in de lïiecht gefchied , daer Chriftus den zondaer gemeynelyk door het berouw het beginfel des levens bereyd, en daer naer da Apoilels en hunne naerkoraelingen , ol Prieiters , door hun- nen dienit en de Abiblutie den zeiven ontbinden , en alzoo voorts tot het leven der rechtveerdigheyd brengen , gelyk de HU. Gregorius en Auguitinus op eene fchoone wyze verklaeren Ook voegen onze Leeraers daer hy , dat de gcef- teiyke dood van den zondaer, die kortehngs gevallen is ia de zonde , verbeeld wierd door de Dochter van Jairus, die wel dood was, maer noch in 't hiiys lag: maer dat dea Zone van de Weduv/s van Naim , gedraegen buyten de poorte, vertoonde den publieken zondaer , welken zonder Ichaenite de zonden bcdryft: eynddyk dat door Lazarus » die nu begraeven en met den grafiteen overdekt was, be- teekent wierd den zondaer, die door de kwaedc gewoonte gebonden en verrot ligt in het graf van fyne zonden : zoo nochtans, dat alle dooden können verwekt worden tot het leven der gratie door ChriRus , gelyk men verbeeld ziet in dit tegenwoordig Mirakel, in 't welk wy aenmerken vier verfcheyde Wonder-werken. i. Dat het ftinkende lichaem 't welk begon te verrotten , terltond bekwaem wierd en zuy- ver om de ziele te ontfangen. 2. Dat de ziele op eenen oogenblik uyt het voorgeborcht der helle in het lichaem kwam. 3. Dat Lazarus niet alleen levende wierd , maer ook gezond zonder eenige ziekte 4. Dat hy met gebon- den voeten , handen , en oogen ftrakx ftond voor Chrif- tus zoo haeft als hy geroepen wierd
V. Van wat uyi.werkfel was dit groot Mirakel op den geeà der Joden 7
yl Hy bekeerde hier door vele , die in hem geloofden ί maer het diende ook tot verderf van een groot getal an- dere , die in hunne verblindheyd bleven volherden.
V. Waerom legt gy, dat dit Mirakd ooriaek was van hei verderf van vele â ?.
ΠOm dat de Opperrpriefters en Pharifeën beiloten in de groote Raed- vergaedering van 72 mannen ( by de Jo^ den genoemt, Sanhedrim ) dat men alle middelen moeil ia- fpannen om Jefus van kant te heipen. Hier uyt beiluyten valfchelyk de ketters , dat onze Conciliën^ der H. Kerk ook dooien können , gelyk deze Vergaedering der Joden gedoolt heeft , niet tegenltaende Godt aen de Jodfche Prief^ ters ook fyne tegenwoordigheyd belooft had, en op itratte des doods een ider bevolen , dat-ze aen diën raed zouden gehoórzaem zyn , Deu;er. 17 ^ap. ; want die belofte vaij Godt duerde tot fyne Komile : als hy nu zelf tegenwoor^· dig was en door zig zelven alle gefchillen beiliftte , zoo was den Jodfchen raed niet meer van noode. Dus verviel hier geheelyk de Synagoge en maekte plaets aen de Kerk van Chriftus , die nu door lyue mirakelen en krachtige Ptedikatie geiticht v/as, eu aeniionds moeft verbceyd wor^
114 rERHAND BLINGE VJ^N ï> ΠGESCHIEDENISSEN
voor-bv gingen blafpheffleerden hem, fchnddende haer-lieder hoofden, ende zeggende : Fy ii die den Tem* pel verderft, ende op dagen dien optiramert. Verloft u zeiven, komende van den Kruyce. Defg©*, lykx ook dOpperfte-Prieiiers fpottende tot malkanderen met de Schrift-geleerden zeyden : Andere heeft hy gezond gemaekt, fy zeiven kan hy niet gezond maeken. Chriftus den Koning van Ifraël, die kome nu Tan den Kruyce af; dat wy dit zien mogen ende gelooven. En die met hem gekruyft waeren befchimp- ten hera. Ende als't de zefde iiere geworden was, zoo zyn'er duyfterniflen gekomen oyer alle de aerde, tot de negenile uere. En ter negenfte uere heeft Jefus met luyder ftemme geroepen, zeggende : Eloi Eloi, lamma fabbaéthani? 'tWelk is te zeggen : Mynen Godt, mynen Godt, waerom hebt gy my ver- laeten? Ende fommige van de gene die daer ontrent ftonden, dit hoorende, zeyden : Ziet hy roept Elias. Maer eenen loopeude ende vullende een fpongie met edik ende die doende om een riet, heeft hem te drin- |
ocr page 144
|
den door geheel de wereld. En waerelyk den tyd was nu gekomen , op den welken , nae de voorzeggingen der Pro- pheten , de Kerk van Chriitus zotide geiiek worden in de plaets der Synagoge ; nochte daer is geenen tulTchen-tyd oyt geweeil , wanneer de waere Religie^ in Gods Kerk zoude ontbroken hebben Den waeren Gods-dienil heeft gcbloeyt onder de Wet der natuer in de opvolging der Pa- triarchen ; hy heeft gebloeyt zoo lank als de Synagoge Ihnd gehouden heeft; en deJió is niet vervallen voor dat ingeftelt was de Kerk van het Nieuw Teftament.
Wai bejloot Caiphas in Raeds-vergaedering ?
A. Caiphas fprak uyt een vonnis veel waerachtiger als hy wel meynde : Dat het noodig was, dat Jefus itierf tot zaligheyd van ai het volk·; dat is te zeggen , dat het voor- deelig was, dat'er eenen menfch ftierf, op dat het menfche- lyk geflacht niet voor eeuwig zoude verloren gaen^ In dezen zin was hem dit vonnis van den Hemel ingegeven ; om dat Godt in hem aenmerkende de heylige zalving van het Prieiterfchap , hem fyne woorden zoodaeniglyk deêd iiytfpreken , dat fv te kennen «'aven dezen Prophetiichen zin, dat Jefus zoude fterven voor het Jodiche voU , en om te verzaemeien in de eenigheyd van eene zelide Jverk , de gene die nu reeds kinderen Gods zynde door de voor- fchikking, noch verfirooyt waeren door geheel de wereld In verfcheyde dwaelingen en verfcheyde laud-itreken. Zoo dan, Caïphas fprak uyt fyn zeiven voor zoo veel als hy onrechtveerdio-lyk over de dood van Chnftus raedpleegde ; maer hy heeft"door Gods Geeil gelproken , voor zoo veel hy voorzeyde de dood des Zaligmaekers , en het goed , dat daer door zoude komen tot alle volkeren :^yne tong heeft voortgebragt het gene hy zelf niet en ventond ; by- nae op de zelve wyze «elyk de Ezelimie van Balaam ge- fproken heeft tot den genen die fy voerde, uen hem ver- wytende fyne bottigheyd. Den H. Chryioitoinus is van gevoelen , dat den geeft van Prophctie by de Joden ge- bleven is, tot dat Chriftus ftervende , het Voorhangiel des Tempels gefcheurt is.
V. IVair ging Jefus vartrekkende van Bethanien |
Î. Hy is gereyft in het landfchap by ce woeilyne, in eene Stad . die genoemt wierd Ephrem , volgens de ge- meyne Latynfche Overzetting , of Ephrahim. het gene het zeiven is; alzoo de Grieken in plaets van Lphrahim zeg- gen Evhrem , gelyk ook in den 77 ^»"^n uyt den ftam van Ephrahim genoemt worden kinderen van Ephrem. Dit ftedeken , of vlek , was gelegen by de woef- teyue, niet verre van Bethel, aengezien de Schriftuer en Jofephus , Bethel en Ephrem als twee naebuenge plaetfen vervoegen. In den 2. B. 13 cap. 19 y. leeft men Ephron : doch de Malloreten lezen Ephrahim. Verfcheyde geloovca, dat dit is.het zeive Kphruii, waer van ge fpro- ken word in de Boeken der Machabeën , i. MachaL 5 c. 46 , 2 Mat h tb. 12 cnp. 27 welk in den Boek Jofut 15 c. 9 f. toegeëygent word aen't Gellacht van Juda , eii 't'gene van den H. Hieronymus en Eufebius geplaetsword ontrent 7 mylen van Jerufalem , Noordwaerts. Daer tegen zeggen andere , dat Ephronwaer van gt fproken word in den 2. B. Paralip. 13 cap , aldaar Ephron gefchreveu word door Ain en Nim ; raaer dat Ephraim of Ephrzm gefchre-^ ven word door Aieph en Mem uyt welke verfcheyde fchryfv^ yze fy bewyzen verfcheyde plaetfen. Andere fteüen Ephrem ontrent de woeftyne van Jericho. Adrichomius plaetft Ephrem 7 mylen van Jerufalem , ontrent de woef-- tyne van Hai, niet verre van de beke Carith , tot welke Elias van Jezabel gevlucht is. Den Zaligmaeker nam fyu Vertrek in die eenzaeme plaets ; zoo om de gramfchap der Priefters te ontgaen j tot dat de uere van fyn dood door den Vader gefchikt, zoude komen, op dat hy ons zoude leeren de perykels des levens te vluchten ; als om zig bezig te houden in het gebed en te wapenen tegen den aeaftaen·^ den ftryd. Zoo dan Ephrahim en Führern is in 't Hebreeuws zoo veel te zéggen, als vruchtbaerheyd ; en de figuer van Chriftus is geweeft Ephrahim , Zone van Jofeph , aen wie den Vader als door eenen Prophetifchen geeft diën naem gaf, zeggende, in den Boek der S^chepp. 41 cap. 52 y.
DES NIBXJWTESTAM^V Ï. ir^
ken gegeven, zeggende : Vertoeft, laet ons zien oft Elias komen zal om hem af te doen. Maör Jefus nyt- laetende een groote ftemme, heeft fynen Geeft gegeven. Ende het vooAangfel des Tempels is gefcheurt in twee-ftukken van boven tot hefteden ; ende den Hoofd-man die tegen over ftond, ziende dat hy alzoo roepende iynen Geeft gegeven hadde, heeft gezeyd : Voorwaer dezen Menfch was den Zone Gods. En- de daer waeren Vrouwen van verre aenziende, onder de welke was Maria Magdalena, ende Maria de Moeder van Jacobus den Mindere, ende de Moeder van Jofeph, ende Salome. Ende doen hy in Galileën was, ZOO volgden fy hem, ende fy dienden hem, ende veel andere die t'faemen met hem opwaerts geko- men waeren nae Jerufalem. Ende als't nu avond geworden was (want het was den bereyd-dag die yooi den Sabbath is) is gekomen Jofeph van Arimathea eenen edelen Thiende-man ; die zelve ook was ver* wachtende het Ryke Gods. Ende hy is ftoutelyk ingegaen tot Pilatus; ende heeft Jefus Lichaem begeertj
Godt heefi niy doen aenwaffzn in het land myn'er armoede : want zoo wafte Chriftus aen.in 't bnd, welk dorre zyn- de , hy door de deugden en de tieyligen vruchtbaer heeft gemaekt. In den geeftelyken zin vi ord door Ephrem by' de woeftyne , verbeeld eene heylige ziel, zig ophouden- de in de eenigheyd en het gebed, die Ephrem word ; dat is , vruchtbaer in goede werken ; waerora Chriftus door fyne overvloedige gratie in haer verblyft. Jefus bleef mee lyne Difcipelen in die plaets tot de week voor Paefichen.
Waeroni keerde Jefus met w&ddr nae Jerufutem ?
A. Om dat de uere, wanneer hy wilde fterven, noch niet gekomen was ·; gelyk hy het zelf zegt in het Evan- gelie by Joannes c. 7 , i'. 30 ; het gene de Joden niet en verftonden ; om dat, als 1'y kwamen om hem te kwellen en te vatten in fyne woorden door liftige voorfteihngen , hy gewoon was hun te antwoorden op eene duyitere en bedekte wyze , het gene veeltyds.was eene voorzeggiuge van het gene hem moeft gebeuren , als by Matthaous c. 12, 39, en c. i5, ^ 4· Veeltyds antwoorde hy ook op eene twyftelachtige en dobbelzinnige wyze ; om dat die hem ondervroegen , niet en verdienden te kennen de ge- heymen die fy niet en zouden gelooft hebben , waer 't dut fy-ze vcritaen hadden , als by Joannes c. 6 , ijr, 52 , 53 , 54. Maer ais hy hun antwoordde op eene veritaenelyke wyze, alfdan waeren fyne antwoorden zoo onderfcheyde , zoo -krachtig en overtuygeude.dat die hem argliltigiyk on» Pa |
ocr page 145
|
tlervroegen , fiom bleven zonder iets te können tegen zeggen.
fVaer ging den Zaligmaeker vertrekkende van Ephrem ? A. Hy cïoorreyfde verfcheyde land-ilreken,, daer-en- tuITchen dat den tyd van lyne dood naedcrde.
y, ÃVat leyde Jefus aen lyne Difc'ipels onder den weg?, A. Hy voorzeyde hun fyne PaÃie , en maetigde den al te grooten iever welken Jacobus en Joannes hadden op- gevat tegen de Samaritaenen, die hem niet hadden wilien ontfangen. Hy- wygerde ook het verzoek't geae die zelve Apoitels hem deden door hunne moeder, van te mogen zitten den eenen aen lynen rechten kant, den anderen aen fyuen flinken kant, als hy zoude zyn in fyne glorie. Daer natr vertrok hy door Jericho, V. Wat dede Chriflus te Jericho 7 Î Hy bekeerde Zachieus, eenen overften der Tollenae- ren en eenen ryken man, die federt langen tyd verlangt had, om Jefus te zien ; doch mits hy kïyn van perlbon was, kiom hy op einen wilden vygen-boom ter plaetfe daer Chriihis zoude voorby-gaen, op dat hy hem te be- ter zoude können zien. Chnitus aen die plaets dicht by hem kom.ende, bevool hem af-te-komen , want dat hy by hem vv'ilde verblyven. Zachteus ontfing den Zaligmaeker in fyn huys ; welk het volk deêd morren, zeggende, dat Jefus in het huys van eenen zondaer gegaen was IVIaer Ziïchocus vol blydfchap over de eere die hy ontfing, zeyde tot den Zaligmaeker : Heere, de helft van myne goederen geve ik tegenwoordigiyk aen den armen i en zoo ik iemand iets ontvremt hcbbe, dat geve ik hem vicr-dobbel weder Daer op fprak Jefus tot hem : Heden is aen dezen huyze zaligheyd gefchied; aengezien ook dezen eenen zone van Abraham is : ( diensvolgens Jood van afkomfi ) want ik ben gekomen , om te zoeken en zalig te raaeken 't gene verlo- ren was. Zoo komt de daed over-een met den naem van Zachseus, die in 't Hebreeuws beteekent,, zuyver , en in \ Syriaks , rechtveérdig of gerechtveerdigt Van "dezen Za- chaus zegt den H. Clemens, dat hy daer naer van de Apoiielen geweyd is den eerften liifichop van Cefareën in Paleftienen : hoewel eenige oordeel-kundige twyffelen , of men wel onderfeheyd gemaekt heeit van eenen anderen Zachicus , die in de tweede eeuw Biikhop van die ftad geweeit is. |
l·^, fFat ontmoette Jefus trekkende uyt Jericho 7 Î. Twee Blinden , die hy genas; hunnen dnit en iever kwam te boven allen den tegenftand van die hun wilden beletten te roepm tot den Zaligmaeker en fyne bermher- tigheyd af-te-fmeeken. Dit Ãiirakel het gene Matthxiis in 't 20 cap. verhaelt, is het zelve dat Marcus befchryft in het 10 cap.; alhoewel dezen Evangeliil maer van eenen blin- den fpreekt als deu vermaeriieii en daor fyne langduerige blindheyd meefl bekent, v/iens naem^ hy uytdrukt in twee taelen , te weten Bar-Timaus in 't Syriaks, in 't Latyn Fiilus Tim^Ei, den Zone van Timieus : gelyk den Apoüel Paulus gezeyd heeft Ahba in 't Grieks , in 't Laryn Vater y Vader» Den'H. A.ugufiiinis in fynen 2. Bock van d'Ovtrecnkomft der Evangeiilten is van g'evoelen, dat dezen Blinden welken Jefus ziende geniaekr heeft, verfcheyden is van diën daer Lucas van fpreekt cap. 18 : want dezen laelten is van Chrif- tns, aenmerkende fyn geloof, genezen hy nae-by Jeri- cho kwam ; maer den anderen, daer Matthaïus en iVlarcus van fchryven is van Jefus genezen, «/i hy vaa Jericho ver- trok : zoo dat men volgens dit gevoelen het mirakel van Lucas befchreven, zoude moeten ftellen voor de bekeering vanZachicus, gelyk verfcheyde Geleerden doen, achter- volgende het order der Evangelifche Hillone. Nochtans an- dere meynen, dat het een en het zelve mirakel is het gene de dry voornoemde Evangeiilten-verhaelen, om dat fy in de befchryving der omftandigheden fchynen over-een-te- komen , alleenelyk uytgenomen wegens den tyd en de plaets doen Chriftus dit mirakel verricht heeft, zoo gezeyd is ,· waer op fy antwoordden, dat het is den zeiven blinden, die aen den Zaligmaeker verzocht om verlicht te zyn, als hy nae-by Jericho kwam ; maer die niet aenhoort wierd ter oorzaeke van het gedruys der groote menigte volks, en ten wiens opzichte Jefus 'zig hield als of hy hem niet ver- ilaen had, om ivn geloof op-te-wekken ; en die zig \s an- derdaegs liet vinden aen de poorte der ftad als Chriftus daer uyt trok , en hem andermael fmeekte om genezen te zyn van fyne blindheyd , waer van hy verloft wierd Dit is de uytlcgging van den H. Ambroiius over den H. Lucas 18 cap.van Maldonatus , van Dionyiius Carthulianus , van Francifcus Lucas, van Cornelius k Lapide. Dezen laeiten Schryver voegt daer by, dat deze twee Blinden , van Chrif- tus genezen, volgens order zyn de vyfde : want de eerfta zyn geweefi; die twee van v/elke Matthieus gefchreven heeft in'tp cap , den tweeden is geweeft den Bezeten en iiom- men , waer van den zeiven Evangelift fpreekt cup 12 ; deu derden was den Blinden, die van Chriftus te Bethfaida ge- nezen zynde, zeyde, dat hy zag de menfchen als boo- men voorgaen, daer Marcus van handelt in't 8 cap. ; den vierden is geweeft diën blind-geboren, welken Chriüus lieeft ziende gemaekt , by Joannes cap. 9 ; de vyfde zyn deze twee daer men hier'van geiproken heeft; de zefde zyn die geweeft welke korts daer naer van Chriftus genezen zyn ia den Tempel, volgens dat Matthäus befchryft cap, 21 , . F' Waer begaf Vg Chriflus vertrekkende van Jericho ?
rERff^INDELINGB VAN DE GE SCHIEDEN IS SEN
ende Pilatus verv/onderde hem oft liy nu geilorven was ; ende roepende den honderdften Man , vraegde by hem oft Iiy nu geftorven was. Ende doen by 't geweten heeft van den honderdften Man, ,ζοο heeft hy 't Lichaem Jofeph gegeven ; ende Jofeph gekocht hebbende een lynen kleed, ende hem af-doende, heeft hy hem gewonden in dat lynen kleed, ende hy heeft hem in't Graf geleyd, dat gehouwen \vas uyt een fteen- rotie, ende hy heeft eenen fteen gewentelt tot aen de deure des Grafs. Maer Maria Magdalena, ende Msr ria yofeph zagen toe waer dat hy gelevd zoude worden. Den Sabbat-dag voor-by zynde, hebben Meria Magdalena, Maria de Moeder van Jacobus ende Salome wel-riekende kruyden gekocht om Jefus te baliè- .men ; ende 'smorgens vroeg acn het Graf komende waeren fy beducht wie hun dién zwaeren ileen zoude hebben atgewentek, ende ziet'het was al gefchied ; als fy in het Graf gingen, zagen fy tot hunne ver- baeftheyd ter rechter zyde zitten eenen Jongeling in't wit gekleed ; hy zeyde hun : fchrilct niet, Jefus vaa
Î. Nae Bethanien , alwaer hy zes dagen voor Paeilchen at met Lazarus by Simon , die melaets geweeft was, en niet den Pharifé , en alwaer Maria kwam met eene βλ-- babÃer fieflche met koftelyke zalve, gemaekt van oover«> |
ocr page 146
Ï Ã S NIE urr Ï EST Î ME ΠΤ. u-j
Nazaretli dién gy zoekt is verrezen, hy en is hier niet meer ; gaet zegt tegen de Dlfópelen en Petrusj·
dat gy in Galileën hem zien zult, zoo hy heeft gezeyd. Sy vluchtten alle van hei Graf, en hunnen fclirik
was^zoo groot j dat fy niemand iets zeyden ; nmer Jefus verrezen zynde, verfcheen aen Maria Magdalena
iiyt de welke liy zeven dnyvelen' had gejaegt; deze ging het boodfchappen aen die met hem geweeft wae-
ren , rnaer fy geloofden haer niet. Daer naer verfcheen.hy aen i-wee van hun , in eene andere gedaente,
maer deze ^Îάerden ook niet gelooft. Ten leften vertoonde hy zig aen de Elve als fy aen't tafel zaten,
ende verweet hun hunne ongeloovigheyd ; dan zeyde hy tot hun : gaet., Predikt het Evangelie door ganfch
de wereld aen alle fchepfelen : die gelooven zullen, gedoopt zynde, zullen zalig worden ; maer de onge-
loovio-e zuilen tot de verdoemenifle gaen : de gene gelooven, zullen in mynen Naem de duyvelen uytjae-
gen, en vremde taelen fpreken; fy zullen ferpenten opnemen, en vergiftigen drank zal hun niet fchaedi-
valfchteii Nardiis, en rtortte aie op het ÎιÏοÎοί en over de
voeten van dtn Zaligmaeker : deze zalve M'as zeer wel-
ritkende cn van groote weerde, te weten, van 300 De-
nariiïen zilver. Judas den Ifcariother murmureerde over
deze verkwiuiag , zeggende, dat men deze zalve voor 300
penningen had lionneu verkoopen , en \ geld daer van aen
den armen geven : alle de Apollels en grimden niet, maer
den verrader en gierigen Judas alleen, benydende aen Chril-
tus, 't gene hy voor zig-zeiven begeerde, als blykt uyt den
Evangeliit Joannes ; en den H. Hieronymus met meer an-
dere aenmerkt, dat het kan zyn, dat hy d'andere ook ver-
wekte onder het deklel van deugd en aeimoelien te geven,
zoo dat iy zeyden tot den Zaligmaeker : Waer toe dient
dit verlies.? Maer Chrifius de verantwoordinge van Maria
op zig nemende, zeyde ; dat fy by voorraed deze zalve had
iiytgegoten, om hem te zalven, en dat deze haere daed
over-al bekent zoude worden , daer het Evangelie zou ge-
predikt zyn. De doode lichatmen plegen voortyds gezalfc
te worden , eer men-ze begroef: dus wilt Chrifius hier uyt
zeggen : Myne 'begrueffenis is zoo nae-by , dat deze vrouw
zoude mogen fchvnen myn lichaem tot lyne begraeffenis te
zalven; fy heeft'aen myn lichaam gedaen wat fy kond^ ;
men zal dat naer myne dood begeren te zalven , maer tet
zal piet toegelaeten worden door myne fpoed:ge verryde-
niffe "; zoo heeft fy my nu levende gezaht, voorkomende
de zalvino- die naer myne dood zoude moeten gefehieden.
y. Is deie lalving dc \dvi die verhaelt word by den Evan-
iSi'SiJ Sä vern:hmend^an deze, waer van
de dry andJre Evangehiteii Ipreken ; Mat Ji. cap 26 #.6;
Marcus cap. 14, 3 ; Joannes cap 12, f. 3, ^oo ten op-
â ziehte .van de itels alwacr iy gefchied is (te weten , m Ju-
x{eën,en de andere in Galileën ) als ten opzicke van den
tvd C meer als 18 maenden naer de andere j en aen per-
foon by wie fy voorgevallen is (Simon den melaeticnen,
.en niet Simon dea Pharifé ) als ook ten aenzien van die-ze
heeft üytgewerkt, Maria, zufter van Lazarus; en in de
andere was het eene vrouwe zondarerlle. â ' . â
men te. Jemfalem , dat Jefus was te Bethamen ?
op dat fyn leven de glorie van Chrifius niet zoude vei-
meerderen. O uytzinnig gedacht en blinde vreedheyd !
zegt . den FL Augufti^s : Was den lieere die den dooden
verwekt had , ook niet magtig om te verwekken den ge-
nen die gedood zoude zyn Zouden fy , met Lazarus te
dooden , Chrifius de magt onttrekken van hem te verwek-
ken Is 't dat aen hun anders fchynt eenen dooden dan
eenen gcdooden ; ziet , den Ã.Ieere heeft het beyde gedaen ;
en Lazarus dood zynde , en zig zeiven , gedood, heeft hy
verwekt.
y. IVaer heqaf i;ig JeÃts 'j anderdags ?
A. Nae Jenifalem, langs het dbrp van Bethphage, ge-
legen aen den voet van den berg van Cliveten , die iriaer
een klyne halve myle afgelegen is van die Stad , aiwaer hy
gebood aen fyne Difcipelen , dat fy zouden gaen en hem
medebrengen eene ezelinne die een veulen met haer had ; ,
ora dat hy-ze van noode had : het gene nauwkeuriglyk
wierd naeg'ekomen , op dat volbragt zoude worden de Pro-
phetie van liiüas cap. 62, -i-. 11. Den Zaligmaeker zynde
gezeten op het Veulen , welk de Difcipels bedekt hadden
met hunne kleederen, trok aldus in zegenpraelin«' nae Je-
rufalem om te volbrengen de Prophetie van Zacharias c.'p ,
ij. g , deed fynen intré in die Stad , en wierd daer ingehaelt
als den Meiiias onder de toejuygingen van vreugd , "Hojhn-
na , van alle het volk , het welk vyf dagen daer naer eyfch-
te , dat men hem aen een kruys zou nagelen Hier ziet
men levendig afgebeeld de ongefiaedigheyd des menfchen
gezintheyd , en de ydelheyd van alle eer en glorie der we-
reldj want van de zelve , die Chrifius nu als Koning en den
Meinas iiihaelcn, zullen'er naer vyf dagen hem ter dood
beroepen en aen een kruys oprechten.
y. (Vat beteikent dit woord Hofanna ?
A. Dit is een Hebreeuv/fch woord voortskomende van
Jofach , Zaligheyd , waer van gemaekt word Hofiach , Ver-
loit, op eene gebiedende wyze ; en van Î^ί , byvoegfei be-
teekenende quxfo ^ ik bidu: hierom Hofanna ( voortsko- â
mende door letterkortin'^ van Hèfchihdnna , Maekt toch za-
lig , of , Behoed , bid ik u ) was' een gemeyn vreugden-
geroep by de Hebreeuwen , getrokken uyt den Pfalm 117 ,
ij' 25 ; gelyk men zegt: Lank leve den Koning ; want op
deze plaets"'aiwaer wy hebben : Domine , falvttm mefac , Be-
hoed my , Heere ; iiaet''er in 't Hebreeuws en in 't Grieks
alleenelyk gefchreven: Domine ^falvumfac, Heere, behoed ;
te weten, den Koning of den Meiiias ί zynde dit een toe-
juyging en den goeden wenfch , welken het volk hunnen
nieuwen Koning gaf, dien fy met triomph inhaelden , bid-
dende , dat Godt het Ryk van den nieuwen Koning zegene.
Hoewel dit volk van meyning was, dat Chrifius nu zoude ,
te Jerufalem.het Koningryk van het Jodiche Land aenne-
men, als tien naerkomeiing van David ; zoo moeten wy
Î Jae ; en verfcheyde Joden kwamen om h^n .em om
Lazarus te zien. Wat aenging de Pruicen der Pnefteren,
ontruft geworden over 't gerucht, het welk door het mi-
rakel der opwekking van Lazarus veroorzaekt wierd na-
reen fy een opzet, om Jefus, alfmede Lazarus te doen
fterven, zoo de.i H. Joannes getuygt c. 12, tJ^ 10 ; want
zoolang hy leefde, zoude hy fyn een levendig gedenkftuk
en eenen alderkrachtigften uytroeper van de^goddelyke
magt des Zaligmaekers , en fyn wezen weiten er vele op
ora Chrifius te zien en te hooren : dus benydende de glo-
rie vaa Jefus, benyddeii iy ook het leven van Lazarus,
ocr page 147
rBRH^NDELINGE ITAN Î)Î GE SCH IE Î EN ISSEN
gen, en de zieken daer fy hunne handen opleggen,zullen gezond worden. Naer dat Jefus dit gezeydhad,
is hy ten Hemel opgeklommen, en hy zit aen de rechte hand Gods. Dan zyn fy weg-gerezen om'te Pre?
diken, en den Heer werkte mede, hunne woorden beveiligende door de mirakelen die'er op volgden.
|
nochtans dit gebed en goeden wenfch verftaen voor de H. Kerk in de welke Chriilus kwam regne ren in een geeiie- lyk en eeuwig Ryk Het is een en de zelve zaek die de Evanoeliften alle vier verhaelen. Hofanna beteekent ook noch by de Hebreeuwen, Takken van boomen die fy in hun liand droegen, vierende de Feeii der Loover-tenten, zoo wy elders bemerkt hebben.
y. Op wat dag deed Jefus fynen. intré. binmn Jerufalzm ? A^ Den uegen-en-twintigilen dag van Meert van het dry- en-dertigfte jaer der gemeyne Tyd-rekening.
y. Ainiagen, de Pharife'én londer Jpyt. de eerbewyfing&ti die pien Jefus aendeed ?
Î Neen, en ly konden hun verontweerdiging niet be- dekken ; want fy zeyden tot den Zaligmaeker ; Meeiter , berifpt uwe Difcipelen ; maer hy dede hun zelf zwygen , zeggende , dat , zoo fyne Difcipelen zwegen, de Iteenen zelis zouden roepen.
y. IVat dede den. 7.alig>naeker binnen Jerufalem ? A. Hy aenziende deze ellendige Stad , weende over de zelve, en voorzey haeren ondergang met gevoelens van medelyden , welke de plechtige toe-juygingert waer-mede hy wierd ingehaelt , niet konden uytwiflchea, Dezen on- dergang gebeurde 38 jaeren naer die voorzegging Hy voorzeyde ook fyne eygen dood in de tegenwoordigheyd van eenige Heydenen ^ die gekomen waeren nae Jerufiilem om Godt te aenbidden. Onder de Heydenen buyten de Jodfche natie waeren'er veel die in eenen Godt geloofden , en die te Jerullilem hem kwamen aenbidden , beweegt zyn- de door de majeiiyt van den üods-dienft der Joden in den Tempel van . Jerufalsin, en nu voornaementlyk aengelokt door de faem der mirakelen van,Jéfus , welken eenige van die zochten te zien en te hooreri fpreken , gelyk hier zegt den H. Joannes. Op diergelyke wyze is den Kamerling van Candaces , Koninginne der Ethiopiers , gekomen ora te aenbidden in Jerufalem ; tot welken den Engel gezonden heeft Phiüppus, Diaken ( niet den ApoRel daer aenitonds hier van gefproken word ) die hem tot Chriftus bekeert heeft, volgens de Werken der Apofi c. 8. Aldus eerden ook de Koningen der Heydenen den Tempel van Jerufalem , en fy zonden giften tot den zeiven, als Cyrus , Darius , Zoon van Hiftafpes , Seleucus en andere Koningen van Aiien. Vele Uytleggers willen , dat die Heydenen , welke Chrif- tus begeerden te zien , zig nu bekeert hadden tot de Jodiche Religie , of ten minften tot de zelve zig wilden bekeeren. V. Aen wie biedden deie Heydenen yg daer toe aen ? A. Aen Philippus, die'er van fprak aen Andreas , en Seze twee fpraeken'er faemen van aen Jefus hunnen Meeiler, die zig bereydde om te verdienen door fyne dood de zalig- heyd der Heydenen zoo wel als die der Joden : den Za- ligmaeker antwoordde aen deze twee-ApoIMs, dat de uer was gekomen, dat den Zone des menfche zou verheerlykt worden ; en dat, gelyk het terwe-graen alleen blyft en geen vruchten voortbrengt, ten zy het valt in de aerde en iterft, van gelyken fyne dood zou zyn het zaed van eenen groo- ten öogii: ; dat de Geloovigen die daer van de vruchten moefien zyn , zouden leeren nae fyn voorbeeld hun leven te haeten op deze wereld , om het te behouden tot het eeu- â wig leven.
y, Uoi gebeurde, der^e virheerlyking van ChriÃus ? |
Î. Den Zone Gods, om fyne Difcipelen te veriierken, wildé wei proeven de fchrikkelykheden der dood , zoo verre dar hy'er van ontroert wierd en zeyde : IVu is myne ftele omroert. Nauwelykx had hy gepeyil van fvne dood ( van de welke als van een terwe-graen in d'aerdè geftorven om fyn vrucht voort te brengen , hy gefproken had ) of tiy- word verfchrikt Doch deze vreeze fproot alleenelyk uyt den na- tuerelyken wille met te peyzen op fyn toekomende lyden, en is meer uytgedrukt om ons te veriierken als om te ken- nen te geven fyne krachteloosheyd. Hy heeft ons aenge- nomen, op dat wy in hem zouden.gevoelen de droefheyd over de zoude , die in ons alleen is geweefi; de oorzaek van fyn lyden : ons HooRl heeft aengenomen het gevoelen fyner litmaeten : als het hoofd lyd, zullen dan de litmaeten on- beroerelyk blyven ? De Apoilelen zouden hebben können zeggen : Gy , Heere , kont gemakkelyk de dood verfmaeden en ons tot de verfmaeding van ons leven en tot het lydcn aentnoedigen ; want gy zyt heer en meefter ^'^an uwe ge- voelens , en niets is'er 't gene u kan ontroeren of verfchiTk- ken i maer met ons befiaet het geheel anders : dus toont hy hun, dat hy de dood vreeft , als eenen menfch ; maer dut hy fyn ftrydende gemoed overwint , om het gebod fyns. Vaders te volbrengen. Nae ^nen natuerelyken wille en uyt natuerelyke vreeze bad Chiiftus den Vader , dat hy hem van deze uere ( dat^ is , van fyn lyden ) wilde verloffen , gelyk hy ook in 't hofken bad ; maer inziende het goed het welk uyt fyne dood" zoude volgen, en de glorie die fynen Vader daer uyt zoude trekken , verandert hy fyn gebed door den bedachten wille zeggende : Daerom ben ik in deze uere, dat is, in de wereld , gekomen , om door myn lyden en dood de zelve te verloifen ;-· daerom wil ik mynen wille met myns Vaders wille ganfjhelyk vereenigen, biddende, dat fynen wille gefchiede, en dat hy door myne dood fynen naem met mirakelen klaerder en glorieufer.maeke, en khie- relyk aan alle menfchen bewyze , dat ik Godt ben, op dat fy door dit geloof mogen zalig worden. Nu Jefus voegde daer-by : Vader , verheerelykt uwen naem. Ter zeiven tyd wierd'er een ftemme van den hemel gehoort , zeggende : Ik heb hem verheerelykt, en ik zal hem wederom verheere- lyken. Dus ontfangt den Hemelfchen Vader fyns Zoons be- geerte , als of hy zeyde : Gelyk ik tot noch toe met veel mirakelen verklaert hebbe , dat gy mynen Zone zyt van my gezonden ; aldus zal ik het zelve voortaen, zoo in uwe dood, als naer uwé dood, ook door uwe Difcipelen ver» klaéren, op dat de menigte der Heydenen tot u kome.
V. IVat {eyden de Joden hoerende deie Jiemme ?
A. Dat het eenen donderilag geweelt was; andere zey- den : 'fis eenen Engel die tot hem heeft gefproken ; maer Chriftus antwoordde hun : Deze ftemme en is om mynen t' wille niet gefchied , maer om u-lieden ; dat is, om u-lie- den te veriierken in het Geloof, en te verzekeren, dat ik den Zone Gods ben : want ik weet, wie ik ben, en van waer ik ben , en noyt hebbe ik getwyffelt of den Vader my zoude verheerelykt hebben : doch dit diende van u-lie- den geweten te worden ; en voornamentlyk van de Hey- denen die hier tegenwoordig zyn, en die zig tot Philip- pus begeven hebben ora tot Jefus te können geraeken Ook zeyde den Zaligmaeker : Nu is't oordeel der wereld .- nu zal den Prins dezer wereld (dat is, den duy vel) buyten |
ocr page 148
VERHANDELINGE DER GESCHIEDENISSEN
DES Î lEUlF TESTAMENT
Volgens de Befchryvinge van den iL Evangeliil Lum
Ï
TT HET /., IL EN III. Π0 0 F D - S Τ UK.
Ls wanneer de voorzeggingen der Propheten, wegens de komfte van den Messias, ten eynde liepen,
en dat den tyd der Goddelyke genaede, om aen het menfchelyk geflacht eenen Zah'gmaeker tever-
leenen, aenftaende was, wierd den Engel Gabriel tot Zacharias gezonden , om hem de Geborte van
den FI. Joannes ,.die den Voorlooper van den Messias zonde wezen, te gaen verkondigen. Zacharias
was eenen Priefter van de hemt&iDi Prhfltrs waeren om hunne menigte door David verdeelt in benden ofie
Vaderlyke huyzen. Elke bende diende een weke. Abia was het hoofd van d'achtfle bende. l. Paral. 24.) van Ahia ,
en fyne Huysvrouw was van de Dochters van Aäron met naem Elifabeth. Sy waeren beyde rechtveerdig voor
Godt, wandelende onberifpelyk in alle de Geboden en Inftellingen des Heere. En fy en hadden geenenZone, om
|
geworpen worden ; en wanneer ik van de aerde zal verhoogt zyn, zal ik alles tot my trekken. Jeius voorzegt dry din- gen te zullen gefchieden tot de verklaering van den Naem van fynen Vader ; dat is, tot fyn meerdere glorie. Te we- ten, I. Het proces der menfchen tegen den duyvel zal korts een eynde nemen , en voor hun gewezen worden : want den duyvel heelt geheel de wereld in fyne ilaevernye door Gods gehengenis ^ om der menfchen zonden ; ik nu als eenen gc- meynen meiifeh komende, en zynde van den Duyvel als zondaer gedood, zal hem toonen^ dat hy boven iyne magt gedaen heeft, en zoo zal ik alle meiifcheu van hunne ilae- veriiye verlolien. Fly zal uyt de wereld gedreven worden ; want alle menichen zullen hem können ontgaen en weder- ftaen door Gods gratie en de vergiffenis der zonden, die «ntfangen zullen alle die Godt zoeken. 3. Ik zal voortaen T.clf den Pnnce en Heere der wereld zyn., hebbende den duyvel iyne magt benomen : want my word gegeven volle magt over Hemel en Aerde. Dit zal gefchieden als ik aen het Kruys zal opgeheven worden en aen het zelve fterven. Dit is den ondergang van het Ryk des duyvels , dat, ver- nietigt zynde de afgOderye,de Hcydenen zullen geroepen Vörden tor het Ryk van Chrifius ; en hier over vermaende den Zaligmaeker die vremdeiingen, dat fyn Ryk aenftonds zoude een begin nemen uyt de wraekiieming die zoude nyt- gewerkt worden tegen de ongeloovige Joden door huniien ondergang. Den Zaligmaeker kon niets bybrengen, 't gene meer zoude begunitigen die vremdeiingen, welke zagen, <lat den toegang tot het Verbond des Heere voor hun was valigeftelt.
f^. I-Fat antwoordden d& Jeden op de. redenyomng van Chrifius?
A. Sy leydden hem deze vraeg voor, hoe hy dede over-een-komen de dood van den Zone des Meniche met het gene de Schriltuer zegt, dat den Chriüus inder eeu- wigheydblyft .? Pfalm 109 , t. 4, en fy voegden daer by : Wie is dien Zone des Menfche 7 Chriltus antwoordde hun , dat fy noch voor een weynig tyds het licht met hun had- den j eu hy waerfchouwde bun , dat, gemerkt het gee- nen tyd meer en zoude zyn van te M'aiidelen en te wer- ken , als fy het zouden verloren hebben , fy in dit licht moeiten gelooven ( te weten , in hem ) terwylen fy het noch hadden. |
K. Waer ging Chrifius naer de^e redenvoering ?
A. Hy verbergde zig van hun, ziende hunne blindheyd, die hun' belette te zien het gene fy zagen ; en is 't dat'er eeiiige onder hun geloofden in Chriiïus , die en dirven zig niet ontdekken door de vreeze voor de Pharifeën die alle fyne Difcipelen uyt de Synagoge joegen. Aldus was het tevergeefs voor dufdaenige, dat Chriftus luyde riep, dat die in hem geloofden , geloofden in den genen die hem gezonden had ; dat hy was het licht , en dat, alhoewel hy was gekomen om te verloffen en niet om te oordeelen, fy nochtans zouden geoordeelt worden , om dat hy niets gezeyd had uyt zig zeiven , maer van wegens fynen. Vader , die hem zelf bevel gegeven had, wat hy zeggen en fprc- ken moelL
J^. Waer viel dit alles voor ?
A. In den Tempel, volgens Marcus c. 11, n ; en ontrent den avond keerde Jèfus weder nae Bethanien met fyne Apoftels. 'S anderdags 's morgens kwam hy weder nae Jerufalem ; en honger hebbende op den weg , zag hy van verre eenen vyge-boom , die maer alleenelyk bladeren had; den Zaligmaeker kwam'er nae toe, of hy daer ook eenige vruchten zoude op vinden , maer vond niet 'als bladeren ; en hy vermaledydde den boom , die aenftonds verdorde. Een prophetifche en te faemen onderrichtende daed. Chriiïus iprak die malediaie niet uyt eenige paflie, maer om door dit teeken te verklaeren , dat het Jodlcha volk , aengezien het aen den hongerigen Godt niets dan bloote bladeren der dorre plechtigheden en gaf, in 't kort berooft zynde van het vocht der hemelfche gratiën , zou- de verdort, afgehouwen , en verworpen worden , gelyk de HH. Hieronymus, Chryfoftomus , Hilarius, en andere Leeraèrs bemerken!" Volge&s den II. Cyrillus Jerofolymi- tanus wierd daer door ook beicckentdat Chrifius kwam ontdoen de malediitie van onze eerfte Ouders , die zig |
ocr page 149
|
met bladeren des vygenbooms gedekt hadden. Dus ge- fchiedde deze vermaledyding alleenelyk rot myiterie ; want Chriftus leerde niet alleenelyk met woorden , maer hy iprak ook met fyne werken. Daerom had hy ook in zig zeiven den honger verwekt, zoo den Î Chryfoftoraus leert , om te beteekenen fynen iever voor de zaligheyd der menfchen ; -en hy was zoo zeer tot dezen boom niet gekomen om vruch- ten te vinden , die hy wift dat daer niet op waeren , als om <loor de malediaie van dien te kennen te geven de recht- veerdige verftooting der Synagoge, Den Zone Gods ver- maledydde niet den Vygeboom om den zelven , maer om <Je Joden die hy verbeelde. Dit was een zaek van aenge- legentheyd , dat de Apoftels en voortaen alle geloovigen zouden weten de redenen waerom de Joden verftooten zyn. Den Vygeboom beteekende het Jodfche Volk , het welk als eenén boom op den grond des Heere geplant was , en. ten allen tyde moeft vruchten draegen ; den Zaligmaeker, als Heer van alles , mögt diën Vygeboom doen fterven , al'w'aer 't dat hy geene vriichten moeit draegen wanneer het den gemeynen tyd der vygen noch niet en was; nochtans om in deze daed niet alieenelyk het goed eynde , maer ook de gereclitigheyd van die malediaie te bewyzen , en zelfs door deze figuere te toonen, dat de Synagoge met recht van Godt verllooten wierd , zoo aenmerken geleerde Schry- vers, ten i. Dat het alfdan het recht en volkomen fayfoen der Vygen niet was , gelyk den Evangelili Marcus zegt. 2. Dat eveutwel eenige vroege vygen zouden können ge- vonden geweell hebben op diën 'boom die vol bladeren Ãond : want al is 't dat de vygen ontrent den herft ofte vyn-oogit gemeynelyk ryp worden ; nochtans zyn'er fom- mige die ontrent den winter maer hunne rypigheyd krygen. Diier zyn ook vygeboomen die geheel den winter bladeren hebben , en twee-mael 's jaers, in den lente en in den herft, vruchten voorts brengen ; zoo dat de fpruyten in den win- ter niet afvallende , ryp worden wanneer de wermte weder tornt, als de andere , die in den herft moeten ryp worden , liauwelykxbotten beginnen te krygen. Dat diergelyke -Vyge- boomen gemeyn zyn in Syrien , getuygen de Naturalif- ten:jae in de Schriftuer vind men vruchten der vygeboo- jnen die ontrent den lenten tyd uytfpruyten ; aldus by Lucas c. 21 , in de gelykenis van den Vygeboom toont den Za- ligmaeker , dat men uyt de eerft uytfchietende vrucht des zelfs weet den zomer nae by te zyn. De Bruyt der Zangen c. 2 , befcliryvende den Lente-tyd , zegt, d^t den Vyge- ,boom lyn vroege vygen voortsgebragt heeft ; dat is , de feerRe vrachten ^ die met de blaederen uytkomen en vroeger ryp zyn ; waerom fy d'eerfte of rroege vygen genoemt wor- den ; en om dat fy zoeter zyn , worden fymeeit gezocht: door deze v,'orden beteekent de eerfle vruchten der Kerk. Vau de vroegtydig» vruchten voor de rypigheyd des herfii; |
fchryven de Propheten : lilüas cap. 28, Jeremias cap. 24, Ofee cap. 9; en iVlichicas cap 7, zegt : Frocgtydigi vruchten, heeft wyne -(ide begeert ; den Propheet klaegc , dat hy is als eenen menich die naer den wyn-ooglt in de wyngaer- den een druyf zoekende, de zelve niet eu vind om lynen dorfl: te laeven ; die in de vyge-boomen zoekt een vroeg- tydige vrucht, maer niet en bekomt om fynen honger ce verzaeden ; daer-by-voegende , dat ^den Heyligen van der aerde vergaen is. Ten opzichte der Joden is het zelve over- gekomen aen den Zaligmaeker , die op de prophetifcha fpreuken zinfpeelde. Den Heere ziet in de Joden wel een fchoone gedaente, maer fy waeren dorre zonder vruchten. Hy zoekt de deugd en godsdieniiigheyd in die de volmaekt- fte fchyneu te zyn, en hy vind maer een ydel ^ieraed van opgepronkte overleveringen en menfchelyke initcllingen : daerom fchiet hy tegen hun uyt de fchrikkelyke en recht- veerdige vermaledyding Gy hebt gezien de vygen van den lente-tyd , de vroegtydige vygen , de vyge-boomen met bladeren ver9iert in Palcllinen in diën tyd "wanneer de an- dere nauwelykx hunne botten beginnen uyt - te - fchieten ; Chriltus ziet diergelyken vygen-boom die naer den uyt- wendigen fchyn eenige vroegtydige vruchten fcheen te draegen : hy gaet nae den zelven toe , wel wetende , dat hy daer op geene vruchten zoude vinden , en voorziende, dat hy zelfs in den vollen tyd geene vruchten zouce drae- gen , doch met -inzicht van daer uyt een alderprofytigiie leering te trekken ; zoo om te doen zien de oorzaek waerom de Synagoge verworpen wierd, die in den vollen tyd, en zelfs in de tegenwoordigheyd van den Autaer der gratie , geen vruchten voortsbragt als om aen alle menfchen te doen begrypen de ftrengheyd fyner rechtveerdigheyddie op alle tyden goede werken in" hun wilt bevinden ; indiërvoege dat fy het goed niet geplogen hebbende als fy het konden doen , fy in het toekomende het goed niet meer zouden plegen het gene fy moeiten doen-
F. Waer ging Chriflus , lynde gekomen te Jerufalem?
A. Nae ten Tempel, en joeg daer uyt voor de tweede reyze die de welke onteerden de heyligheyd van fyn Huys, het weik is een Huys des gebeds , gelyk'er gefchreven Itaet Deiit. c. 14, 23 , en Ifai. c. 56 if- T \ en deze koopers en verkoopers haddeifer een fpelonk der moordenaers af gemaekt, volgens dat gepropheteert heeft Jeremias cap. 7 , 11 ; want gelyk de moordenaers in de ontoegangelyke fpelonken van Paleftienen zig verfchuyiden , willende de liefde overvallen ; alzoo beroofden deze koop-lieden ( die Prielters waeren, zoo de Pauzen Anacletus en Pius zeg- gen) de arme pelgrims, hun^ bedriegende met het fchynfel van de heyligheyd der plaefe. Den H. Hieronymus , die ook zegt , dat diën koophandel uytgevonden was door de gierigheyd des Prielters doende de ofier-diereii verkoopea
te
ISO rERH ANDELINGE ÎÎÎ DE GE S CBIED EN IS SEN
dat Elifabetii onvruchtbaer was, en dat fy beyde gekomen waeren verre op hunne dagen. Als nu Zacha- rias, volgens fyne bearte , liet Priefterlyk Ampt bediende in den Tempel, en de Reuk-olTeranden aen Godt opdroeg, verfcheen hem den Engel des Heere aen de rechte zeyde van den Reuk-offèrs-Autaer. Hy hem ziende, wierd gantfch ontilelt Maer den Engel zeyde tot hem : Vreeft niet, Zacharias, want uw gebed is verhoort. Elifabeth uwe huysvrouvi' zal u eenen Zone baeren, die gy Joannes zult noemen, Hy zal u we- zen tot blydfchap en vreugd, en vele zullen zig zien verblyden over fyne geborte : want hy zal groot zyn voor den Heere. Wyn, nochte andere fterke dranken zal hy niet drinken. ( dat is, hy ^al eenen Nazareër zyn, en den Godt toe^ewyd) En hy zal vervult worden met den H. Geeft ook van het lichaem fyns moe- ders af. Hy zal ook veel van Ifraëls kinderen bekeeren tot hunnen Heer en hunnen Godt Hy zal voor hem gaen (te weten voor den Meffias) in den geeft en in de kracht van Elias, om de herten der Vaderen |
ocr page 150
DBS ΠΤ ΠUTT TESTAMENT.
te keeren tot de kinderen; en om d'ongeloovige te brengen tot de wyslieyd der rechtveerdige; en om aen
den Heer een volmaekt volk te bereyden. Zacharias zeyde tot den Engel : Waer uyt zal ik dit weten ?
want ik ben oud, en myne huysvrouwe is ook verre op haere dagen gekomen. Den Engel gaf hem voor
antwoord: Ik ben Gabriel, die ftaen voor Godt, en die nu afgezonden ben om met u te fpreken, en u deze
blyde tydinge te verkondigen. Ziet, gy zult ftoin blyven , en niet können fpreken tot den dag toe, dat
dit gefchieden zal, om dat gy myne woorden niet gelooft en hebt, die op hunnen tyd zullen vobragt wor-
den. Daer-en-tuflchen bleef 'het volk näer Zacharias wachten, en fy waeren verwondert, dat hy zoo lang ^
ia den Tempel verbeydde. Uytgekomen zynde, kon hy tot hun niet fpreken. Doch fy merkten wel, dat
hy een inzicht in den Tempel gezien had , volgens 'tgene hy tot hun met teekenen aenwees : en hy bleef
ftüm. De dagen fyn'er bedieninge volbragt zynde, ging hy nae huys. Eenigen tyd daer naer wierd Elifa-
duerigen Oorlog, die in verfcheyde deelen van de wereld
deêd ten onderen gaen meer uls 1300000 .Toden, zynde'er
meer als 1100000 omgebragt in het Beleg aileen van die
liad. Wat Jerufalem in het Beleg geleden heeft , weet men
zoo anderlints als uyt de getuygenis van Jofephiis, die daer
tegenwoordig geweeil is. L)en fchrikkelyken hongers-nood
heeft de ingeilotene zoo geperli, dat ly menfchen-vleelch
aten, en dat de moeders opvrettende üchaemen van hunne
eyge kinderen. De peft woedde van binnen , en den wree-
den haet tegen malkanderen dééd den Tempel zelf met grou-
welykheden en menfchen-bloed vervullen, Behalven de
iiooooo, en meer ( van welke vele ora de Paefch-feeft
te vieren van elders gekomen waeren ) die in dat Beleg
gebleven zyn, zoo zyn de andere, de Stad ingenomen en
verbrand zynde , tot de 97000 gevangene , weggevoert,
of voor flaeven verkocht en ten alle kanten verfpreyd. Zoo
'heeft het onnoozel bloed der rechtveerdige, en ten hoog-
fte van den Heyligen der Heyligen, geroepen tegen de Jo-
den , dat hunne Stad naer de rampen, eertyds ongehoort
onderftaen te hebben, ten laeften tot den "rond verd^^t
is , en dat deze ongelukkige Natie volgens de Orakelen
der Propheten, die fy tot haere eyge overtuyging oedue-
riglyKrond-araeoÃ,volherdende nu zoo veel eeuwen in haere
verbluidheyn dwaelt door geheel de wereld, zonder Ko-
nmg, zonder gebied , zonder Tempel, zonder Autaer, zon-
der Sacnncie , zullende tot Chriilus bekeert worden op het
eynde der wereld.
f^. Wdki was de vraeg die. de Joden voorjhldeti aen αιή/"
tus ,· en die van den Zaligmaeker aen de Joden ?
A· De Joden vroegen hem, door wat magt hy deze din-
gen dede ; en Chriiius dééd hun eene andere vraeg ; Van
waer dat was het doopfel van Joannes ; van den Hemel
oi van de menfchendat is , van Goddelyke of van mert-
ichelyke inftelling. Deze vraeg maekte hun verlegen, eii
ly konden niet antwoorden ; "en Chriftus zeyde hun : Ik .
en zegge u dan ook niet, door wat magl ik deze dingen
doen. -
JVat dede den Zaligmaeker gevolgentlyk ?
Chriitus ftelde voor verfcheyde gelj-keniiTen aen deze
fthynheyligen , om hun te doen begrypen wat kaftyding
fy te verwachten hadden over hunne onrechtveerdige af-
gekeertheyd die fy tegen hem hadden opgevat ; de eerfte
was, van eenen menfch die twee zonen hebbende, aen hun
gebood , den eenen naer den anderen , van te gaen werken
in 'fynen wyngaerd. De tweede gelykenis was, van eenen
menfch , die hebbende eene reyze te ondernemen, fynen
wyngaert verhuerde : ontrent den tyd van äen wyn-oogft'
zond hy eenen van fyne knechten , om op-te-haelen by
fyne laiids-lieden het gene. fy hem fchuldig waeren ; maer
deze lands-iiedeu floegea fyaeu kuscht en zonden hera te
iu den Tempel tot hun profyt, houd deze daed van Chrif-
tus voor het grootfte mirakel; dat hy aileen, zynde van
een -iegelyk verfmaet en gehaet, dit heeft gedaen, zonder
dat iemand zig daer tegen dirf ftellen. Chriiius genas ge-
volgentlyk verfcheyde blinde en kreupele die tot hem
kwamen
P". fVat {eyde. Î volk op 't aenfchoawen. van 100 veel mira-
kels ?
A. Sy waeren opgetogen in verwondering over alle deze
dingen; maer de Priefters en Schrift-geleerde, en de voor-
naemite onder de Joden volhardden in het voornemen van
fyn verderf : deze wonderheden, en de toejuygingen der
kinderen , vervulden hun met raefernye ; .zoodaniglyk ;
dat fv zig niet konden wederhouden van hunnen toorn open-
baerélyk te doen zien : maer Chriftus overtuygde hun door
de Schriftuer.
F. M^aer vertrok fis den Zaligmaeker des avonds ?
Î. Hy ging buyten Jerufalem, en des 's morgens van
den volgenden dag keerde hy daer weder henen. Syne Apof-
tels zagen met verbaefiheyd, dat den vygen-boom was droog
geworden door de vermaledyding van Chriitus^gekomen
zynde te Jerufalem, kwam ïiy weder in den Tempel, al-
waer de Priefters en Schrift-geleerde, terwylen hy het volk
onderrichtte , hem verfcheyde vraegen voorfteiden, waer
op den Zaliomaeker antv/oordde door andere vraegen die
hy hun dede^ waer op fy niet en wilden antwoorden, nochte
Jefus op de hunne, hoewel hy geniakkelyk koude ; doch
fy waeren niet weerdig fyne onderrichtinge.
Wat faemenfpraek hadden de Apofiels onder malkanderen
in het wederkeeren Jiae Jerufalem ? .
A. Sy fpraken van de pracht des Tempels; en indach-
tig wordende de voorzegging van Chriftus nopens des zelis
oudergang en diën der itad, zoo verzochten fy, dat hy
hun zoude zeggen, wanneer deze verwoeffiug zoude voor-
vallen ; alfdan verklaerde hy hun alle de rampen waer meae
deze groote ftad mOeil overvallen worden, en bezonder-
lyk den Tempel die onteert zoude wordendoor den grou-
wel vol van verwoefting.
y. Wat verfiaet men door den grouwel van_ verwoefmg ?
A. Deze uytdrukking vergeleken met de woorden by
Lucas c. 21 20, en beteekent niet anders als de_ grou-
welyke Legers der Romeynen binnen Jerufüem, die was
de heylige Plaets, ter oorzaeke vau den Tempel: deze Le-
gers zyn genaemt eenen grouwel, om dat fy m^^er alleene-
lyk en beftonden uyt Heydenen ; en men voegt daer by :
der verwoeiting om dat fy moeiien verwoeflen en vernie-
len gehee} het Land.
Wanneer gebeurden de^t rampen ?
A. Ontrent 40 jaeren naer de dood van Chriftus wierd
Jerufalem ingenomen door de Romeynen , naer eenen lang-
IL Dcd.
ocr page 151
ïi» rERH^NDELINGT^ rAN DE GÃSCHTEDENISSEN
betli iyne Hiiys-vrouwe bevrucht, en fy hield zig vyf raaenden verborgen, zeggende: Dit heeft my Godr
gedaen, waniieer liy fyne oogen op ray geflaegen heeft, om myne verfmaedheyd onder de raenfchen, weg
te nemen. Dat is, myne onvruchtbaerheyd, om de welke ik van de menfchen verfmaed wierd : want dit
"wierd by de Joden tot eene fchande en ftratFe Gods gerekent. Zes maenden daer naer zond Godt den zei-
ven Engel tot de H. Maeget Maria te Nazareth, alwaer fy gemeynelyk woonde. Sy was de Briiyd gewor-
den van den H. Jofeph, die Godt haer gegeven had tot bevvaerder en befchermer van haere zuyverheyd.
Sy waeren beyde getrouwt gelyk den IL Auguftinus zegt, met een wederzydig voornemen van met elkaq-
deren in zuyverheyd te leven., waer van tot noch toe op d'aerde geen exempel geweeft en was. Waerom
den zeiven {Serm. ξι.ÎαÏ. 26. η. fleyligen zegt, dat den glans en glorie van deze deugd begon ft-heeft
in de Alderheyligfte Maeget. Maer Godt vereerde dit Hemels en Heylig Hoawelyk met de Goddelykfte
|
rug zonder iets te geven ; den Heer zond'er eenea twee- deii, eeneu derden , en noch meer andere die fy kwalyk handelden en doodden ; zoo verre dr.t liy voornam hun ly- nen eenigen zoon te zenden ^ zig mbeldende, dut ly ach- ting voor dezen zouden hebben ; maer verre van daer, fy doodden hem inigelykx. Devderde gelykems was die , van eenen König welken iyn dienaers uytzond om te roe- pen tot de ]3ruyloft van lynen zoon , die de welke hy daer toe genood had ; welke wygerden te komen, dit aillaende Ï
Ï voorwendlel van hunne affairens ; andere doodden iyne knechten : den Koning verftaen hebbende deze biiytenipo- righeden, zond fyne Legers af, de welke die doodilagers vernielden , en hunne ftad in brand ftakeii.
WeLk is de toepajfing van ddi& gelykeniffen ?
Sy waeren toegepaft aen de Pharifeën en de .Toden, die wel merkten , dat Jefus van hun fprak ; hierom ver- trokken fy zig met vaft voornemen van alle gelegenthéden v/aer te nemen om hem van kant te helpen : fy zonden ten diën eynde eenige van hunne difcipels om hem te vatten in fyne woorden, die hem vroegen% of het geoorloft was den Cyns te geven aen den Keyzer., ofte niet. De antwoord van Jefus maekte hun befchaemt , en noodzaekte hun te vertrekken.
Kwamen de Joden Jefus niet meer ond'.rvr-iegen ?
A. Sy deden hem eene nieuwe vraege nopens de voor- .fchryving der Wet van Moyfes Deuter, c. 25, ii. 5, welke verplichtte iemand te trouwen de weduwe van fynen broe- ⢠der geftorven zonder naerlaetenfchap : fy onderüelden.dan, dat eene vrouwe indiërvoegen getrouv/t had tot zeven broe- ders toe , den eenen naer den anderen , en dat ly alle ze- ven geiiorven waeren zonder kinderen ; en fy vroegen hem, wiens vrouw van de zeven fy dan zoude zyn in de ver- ïyiTenis. De antwoord van den Zaiigmaeker maekte hun weder befchaemt, en het volk vcrv/onJerde fyne leering.
V. Wat leyde Jejus naer alle deie onden rtegïngen ?
A. Hy antwoordde aen eenen Schrift-geleerden die hem vroeg , welk was het eerüe en grootite van alle de geboden der Wet ; hem zeggende : Gy zult den lieer uwen Godt lief hebben uyt geheel uw hert enz. ; en het tweede , ge- lyk aen dit, is : Gy zult uwen naefien lief hebben gelyk â a zeiven. Den Schriit-geleerden Pharifé prees de antwoord van Chriftus.
Dirven de Joden federt noch vraegen voorflellen aai den 7.ai;gmaeker ?
A. Neen ; maer .Tefus dede hun zelf eene vraege ; zien- de hun voor hem vergaedert in den Tempel , vroeg hy hun : Wat dunkt u van d-^n Chriftus ? Wiens Zoon is hy ? Sy zeyden : Davids zoon ; maer hy voegdcn'er by de woor- den v;in den 109 Pfalm f. i. Den Heere heeft tot my- nen Heere gezeyd : Zit aen myne rephte hand : en hy vroeg him, hoe hy kon zyn den zoon van David , mits Da- vid zelf hem noemde fynen Heere ? Sy konden den uyt- leg van deze vraege niet geven ; om dat fy niet willende herkennen de Godheyd van Chriftus, niet en wiiten , hoe hy , als Godt, den Heer was van diën wiens zoon hy was , voor zoo veel als menfch. |
. Tot wie fprak den Zalt^m ieker daer naer 7
A. Tot het volk en fyn Ãifcipels ; en hy waerfchouw- de hun van in achting te hebben en te onderhouden de wuerheyd die de Schrift-geleerden en Pharifeën hun voor- hielden , om dat fy gezeten zynde op den ftoel van Moy- fes , recht hadden om hun te onderrichten ; maer dat iy zig zouden wachten van hun nae te volgen in hunne wer- ken , die fy niet en deden, als 'om gezien te zyn van de menfchen ; W^ant fy droegen breede |edenk-fchriften en groote boorden aen hunne kleederen, Hy mifprees ook de fchynheyligheyd en trotsheyd van deze hooveerdige , die gebiedden het gene ly zelf niet en wilden onderhou- â den ; en hy herhaelde hun deze woorden die hy hun reeds verfcheyde-mael gezeyd had : Die onder u-lieden den meef- ten is, zal uwen dienaer zyn : want die zig verheft, die zal vernedert worden; en die zig vernedert, zal verheven worden.
J^. Wat verfiaet men door de{e woorden , G edenk -fchrlften en Boorden 7
A. Deze Gedenk-fchriften , Phylaclefia in het Grieks , in het Latyn Confervatoria , wierden alzoo genoemt, om dat fy dienden tot behoudenis van vier gedenk-fpreuken getrokken uyt de Wet, geichreven op perkement, en be- lloten-in een zwart kalfs-vel hebbende vie gedaente van een klyn vierkant , en dit vierkant hong in het midden van twee leere riemkens daer het aen vait was : als de Joden hunne gebeden ftorten, winden fy die riemkens om het hoofd; indiervoege , dat het vierkant welk daer tuf- fchen hangt , recht komt in het midden van 't voorhoofd, â hangende een weynig op het hoogfte van den neus : zoo- - daenig waeren de Gedenk-fchriften van 't hoofd. Sy drae- gen ook' andere diergelyke Gedenk-fchriften in de voumt van hunnen flinken erm. De Pharifeën , om dies te deug- delyker te fchynen , zorgden om grootere en breedere Ge- denk-fchriften te hebben , als de andere Joden. De Boor- den waeren een foort van frinje die hong in form van kwifpels aen het onderite van de kleederen der Joden. Deze kleeders waeren van vier panden , gelyk fy dit noemen ; . en van onder aen iederen pand was eenen van deze l^oordeji.
V. En leyde Chrijliis niets tot de Scrihen en Pharifeën ?
A. Hy verweet hun in verfcheyde hooidftukken hunne fchynheyligheyd : dat fy het Hemelryk floten aen de men- fchen ; "^dat fy uytmergden de huyzen der weduwen ; dat fy de nieuw bekeerde juaekten kinderen der helle , twee- |
ocr page 152
|
mael meer als fy , om dat fy die veel erger maekten als fy te voren waeren ; dat fy blinde leydsmans wuereii ; dat fy vaHche eeden deden ; dat fy de thienden van dc mimte en andere kruyden gaven, terwylen fy de wezent- lyke oeffeningen der "Wet , als recluvêerdigheyd , berm- hertigheyd , en oprechtigheyd , achterlieten ; datfy de mug- ge uytziftten, en verzwelgden eenen kemel ; dat fy van binnen vol waeren van rooverye en onreyiiigheyd ; dat fy gewitte graflieden waeren ; dat fy fiangen en ferpemen waeren , en verfcheyde andere fchelmftukken.
f^ JVaerom virvyt den Zaligma&ker aen de Pharifeën , als etne fchyiihèyllgheyd , dat fy de ihienden deden betaelen ?
A. Den Zone Gods en doemt geeniins abfoluetelyk de oplettentheyd der Joden in de thienden te geven ; ma'er hy beftraft hu.nne ydelheyd en opgepronkte iiauwkeurig- heyd in te volbrengen het gene in de Wet niet begrepen is , daer fy ondertiiifchen achterlieten die dingen welke meer noodzaekelyk zyn, zoo den Zaligmaeker zegt : had gy moeten doen , èn de andere niet achterlaeten. Die ver- â¢Â»yting van Chriftus geeft te kennen, dat de .loden. ge- meynelyk geen thienden gaven, van de hof-kruyden : v/ant waer 'c dat fy dit akemaci volbragt hadden, wat wonder zoude het geweeft -hebben in de Pharifeën ? Den Î Hie- ronvraus fchynt te onderfteUen , dat aen de Pharifeën de thienden van die kruyden gegeven wierden , en dat deze hunne nauwkeurigheyd voortkwam uyt de. eyge geldgie- righeyd. De Wet Lev. iJ , en Deut 12 , gebiedde thienden 'te geven van terf, wyn , ?li2,_en de beeften welke onder den. herders-Jlaf doorgaen ; dat is te zeggen, van oifen, , geyten , en fchaepen. De JodlÃhe Leeraers hebben daer- by gevoegt , dat men thienden zoude geven van alles dat m^en eet, dat bewaert word , en dat de aerde voortbrengt. Nochtans zyn'er verfcheyde onder hun die fiaende hou- den , dat aen de thienden alleendyk onderwarpen · zyn de gene meii noemt inkomilen, Redhus : maer de Münte, Anys ( in Hebreeuws leeft men Ruythe ) en andere dier- gelyke hof-kruyden worden onder diën naem niet begre- pen Op de Schriftuer-plaets by Matthteus c 23 , ι?-. 23 , en by Lucas cap. 11, f. 4.2 , maekt den H. Hilarius deze aenmerking, dat den. Zaligmaeker zegt:, opormlt h<ec, de- ze dingen moefi: gy doen ; om hier door de oude Wette beteekenen : dat hy niet en zegt r ο/οη«/, gy moet ; niet . willende , dat men daer uyt zoude trekken een gebod van Godt voor de Wet van gratie ; gevolgentlyk befiuyt diën Leeraer , dat Chriftus het jok der thienden nae de oude W^et weggenomen heeft in de Wet der gratie. Inderdaed , de Apofteis en fpreken^er op geen plaetien van ; in tegen- tieel , den Apoitel· Paulus klaegt , dat men hem niet heeft gegeven het gene hem noodig was voor lynen nooddruft ; en. op eene andere plaets zegt hy , dat fyne -hanaen hem gedient hebben tot het gene hem van noode was, en de gene die met hem waeren. -Hoe wei den Apoiiel zulkx niet begeerde , op dat hy aen den gierigen geen oorzaak zou ge- ven om het geloof niet te ontfangen, en op dat hy dus te vrymoediger het Evangelie zoude prediken ; nóchtans en had hy daerom niet verloren fyn recht van fynen nood- druft te ontfangen gelyk andere Leeraers , want die aer- beyd, is fynen loon of nooddruft weerdig. Dit be ν eftigt den zeiven Apoitel in fynen i Brief tot de Ccrinth. g c. door de. authoriteyt der Wet / die fprekende van het voe'd- fel der oflen , meer gefproken heeft van de menfchen ; want gelyk de beeften niet gemaekt zjO als tot dienft der menfchen , alzoo heeft Godt dit gebod van die niet gege- ven C Deuter. 25. ) als ten opzichte der menfchen Boven- dien met de reden bewyft hy , dat fy den koft mogten ont- fangen van de menfchen die fy het Evangelie predikten. De eerile is van de gewoonte in allen anderen aerbeyd : want I. de foldaeten vechten niet op hunne eyge koften , maer ontfangen hunne foldye van die welke fy befchermen. |
2. Die in den wyngaerd werkt , geniet van de druyven
3. De herders eeten van hunner beeiten melk : en aènge- zien de geeftelyke Herders aen hunne fchaepen geven het geeftelyk , 't gene veel meerder is als het lichaeraelyk , zoo betaemt het wel, dat fy lichaemelyke fpyze genieten , niet als loon van 't geeftelyk (; welk bóven alle weerde is, en niet en kan zonder fimonie verkocht worden ) maer als onderhoud van dengenen die aerbeyd. Dit onderftelt zyn- de , zoo beiluyt den FI. Thomas , dat dé menfchen ver- plicht zyn tot de voldoening der thienden , eenfdeels uyt natuerelyk recht, en eenicleels uyt de inftelling dér Kerk ; welke nochtans , overwogen zynde de gelegentheyd der tyden en perfoonen, zoude können een anaer deel aen- wyzen om gekweten te worden; zoo dat het genoegzaem biykt geen, goddelyk gebod der thienden te z\ η in de Wet der gratie.
Wat aengaetde oudheyd der Thienden ; hier van vind men geen ouder voorbeld als van Abraham , die volgens den h. der Srhefp. cap. 14 , aen Melchifedech , Koning van Salem , thienden heeft gegeven van alles ^ te weten , van geheel denbuyt welken hy had bekomen inden flag tegen Chüdorluhomor en de vier Koningen die met hem waeren. Jacob naevolgende de godvruchtigheyd van fynen groot- vader , heeft Wn Godt belooft thienden te geyen van alies 't gene hy in Mefopotamien zou bekomen : dat hy fyne belofte volbragt heeft, is zeker ; doch dit is ons onbekent, ofhy die thienden aen eenen dienaer Gods heeft gegeven ,. ofhv zelf tot Gods eere de zelve tot brand-ofter heeft op- gedraegen. De Patriarchen volgden hier in de oudere over- feveringen , wiens oorfprong men niet kan aéntoonen : hoe oud die gewoonte oük zyn mag, niemand heeft de zelve Q a
DES NIEUW TESTAMENT.
"Vrucht, die op d'aerde verfchynen konde. Den Engel vond Maria alleen, volgens de bemerlcinge van den H. Ambrofius. 'tis in d'eenigheyd dat Godt de zielen bezoekt, en fyne grootfte gunfte ivytdeelt. Den En- gel tot haer inkomende, zeyde: Weeft gegroet, gy vol van gratie : den Heer is met u : gezegent zyt gy onder de Vrouwen. Maria was eerft geheel ontftelt over den lof, die haer den Engel^ in 't groeten gaf. Ootmoedige zielen können haeren lof niet hooren, zonder ontftelt te worden : want fy Ichromen voor den Engel der duyfternifTen, die zig dikwils verkleed in eenen Engel des lichts. Den Engel ziende haere ontftelteniiJe, zeyde : Vreeft niet, Maria; want gy hebt gunfte gevonden by Godt. Ziet, gy zult bevrucht worden , en baeren eenen Zone, dien gy zult Jesus noemen. Hy zal groot zyn, en den Zone van den Alderhoogften genoemt worden ( ge/ji· hy waerlyk is ) en Godt den Heer zal hem vergunnen den Troon vaïi fynen Vader David. Hy zal over Jacobs huys Koning zyn. Maria zeyde tot den Engel: Hoe zal dit ge:- |
ocr page 153
|
als verplichtende gehouden ; en zelfs de aldergodsdienflig- fte mannen hebben niet gemeynt , dat fy daertoe altyd ver- plicht waeren. Moyfes ïieeft den eerlien deze wet beko- men , welke niet in voegen fchyiit geweeit te zyn voor dat de Ifraelieten vaften voed geltelt hadden in het Land van Belofte. Hunne neerftigheyd in thienden te geven , fcheen meer of minder uyt , volgens dat fy meer of min nauw- keurig waeren in Gods Wk te onderhouden : de Schriftuer aenmerkt by voorbeld 2 ΠParalip cap. 31 , dat fy deze getrouwelyk hebben beginnen te geven ten tyde van Eze- chias ; 't gene te kennen geeft hun onachtzaemheyd onder fyne voorzaeten. De ongetrouwigheyd van niet te bren- gen nae den Tempel, waer toe fy verplicht waeren , naer hunne wederkomlt uyt de gevangenis , vérwyt hun Ma- lachias c 3. Elders hebben fy ook ontbroke'n aen hunne plicht, als blykt by Efuras 2. B. 13c.; om welke ooraaek zyn'er toezienders geftelt geweell', genoemt Nemanim , die de zorg hadden om de thienden te eyifchen. Naer dat den Tempel van JerufaJem door de Romeynen verwoelt was, hebben de Joden zig laeten voorftaen, dat fy niet meer moeiten onderhouden die wetten , welke de eerfte vruch- ten , offeranden, en thienden betreifen ; want behalven dat fy geenen Tempd meer en hebben , nochte Dienaers des Heere , nochte bezitting in het Land van Chanaan ( welk alleen aen deze wetten onderworpen was ) zoo is'er nie- mand onder hun die wel kan toonen , dat hy van het Ge- flacht van Levi afkomftig is, en recht heeft om thienden te trekken uyt de goederen van fyne broeders. Wanneer de Wet in voegen was, het Geilacht van Levi , geheel aen Godt tot fynen dienft toegeheyligt, ontfong de thien- den van de andere geflachten die leeken waeren ; en mits in 't Geilacht van Levi gevonden wierden dry verfcheyde foortcn van menfchen , te weten : Levieten eygentlvk ge- nomen , Prieiiers, en Opper-priefters , zoo gaWn de Le- vieten van hunne thienden wederom aen de Priefters en Opper-priefters tot hunnen onderhoud , nae hunnen rang en hooger bediening. Voor de thienden wierden aerf Godt opgedraegen de eerftelingen der vruchten ; te weten, van terf, rogge, vygen , druyven , olyven, granaed-appelen , en dadels ; aengaende. de kwantiteyt heeft men niets zeker uyt de Schriftuer. Sommige gelooven dit gelaeten te zyn aen ieders genegentheyd ; andere willen, dat dit door de gewoonte vaftgeftelt was , te weten , van het veertigiie tot het feftiïfte deel der vruchten , die de akkers_ zouden voortbrengen Aen de Prieilers wierd gegeven die oifer- ande, welke in het Hebreeuws Temmat, opgeheve Ofter- ande, elata Oblatio , genoemt wierd: deze was van teif, wyn_, olie, en wol. De Rabbinen zeggen, dat de mil- tlaedigfte mannen het vyitigfte , en andere het feftigfte deel hunner inkoniilen gavea. Alles het gene naer de eerftelin- gen en offeranden wel volbragt , overig was , wierd ge- thient. Deze thienden wierden tot de Levieten te Jerufa- lem gebragt, gelyk blykt uyt Jofephus in fynen 4. Boek. der Oudheden, en uyt' Tobias cap. 1 if. 6 De Levieten fcheydden het thiende deel van alle hunne thienden voor de Priefters, AW. e. 18, γ. 28 ; want de Priefters , zoo gezeyd is, ontfongen die niet onmiddelyk van het volk ^ het was ook de Levieten niet geoorloft de gegeve thien- den aen te raeken , ten zy dat fy eerii aen de Priefters huii deel hadden gegeven. Tobias c. i , y. 7 , zegt, dat hy ook op het derde jaer alle thienden aen vremdelingen en pel-, griras uytdeekie ; om dat, zoo het fchynt, in fyn ver- blyf-plaets geen Levieten en waeren. Van deze laefte foort van thienden voor de Levieten en armen veritaet men de Schriftuer-plaets Deuter, c. 13 , f. 28. Jofephus fchynt ge- looft te hebben , dat de thiende van het derde jaer plagt aen den armen gegeven te worden zonder te kort te doea aéndie dewelke 's jaereiykx aen den Tempel moeft opgedrae- gen worden ; zoo dat behalven de andere foorten van thiende, ook op iitt derde jaer deze thiende wierd gege- ven voor de Levieten en de armen. Doch andere Leeraer« zyn van gevoelen ^ dat dezen thiende op elk derde jaer, zonder dat-ze gebragt wierd nae Jerufakm , gegeven wierd voor de Levieten en armen die waeren in het Land daer een-ieder woonde ; zoo dat dez.e dry-jaerige thiende geen ander derde foort van thiende uytmaekte Dit gevoelen komt zeer wel over-een met den Text van onze Vulgata , Tobias, c. I., ^ 7 ; alwaer de Schriftuer zegt van Tobias» dat hy fyne eerftelingen en tjüenden opdroeg , gelyk het betaemde, fideliter ; 7^00 dat hy op het derde jaer alle thien- den aen vremdelingen en pelgrims ujtdeylde : hoe WOrd hie.r gezeyd, alk thienden , is ""t dat hy op dat jaer twee andere tot een ander eynde gaf? Nochtans fommige üytleggers rekenen dry foorten van thienden volgens de Wet op deze wyze. De eerfte waeren van alle vruchten der aerde, van de liudde en het groot vee ; welke geheel aen de Levie- ten gegeven wierden. Num. cap. 181 21. De tweede thienden waeren die , welke de Hebreeuwen \s jaereiykx fcheydden naer 'de eerfl-e gezeyde, thiending , met te ne- men van de negen deelen die iy overig hadden het thiei>- de ; op dat fy ga ende näe het Tabernakel of den Tempel (het welk dry-mael in 't jaer moeft gefcliieden , op de Feeften van Paefichen, Pinxteren , en der Tabernakelen, volgens de Wet Btmer. cap- 16,) daer van zouden leven op de reys ; als ook oni zoen-otferanden op-te-draegen , van de welke fy zouden eten in de tegenwoordigheyd des Ileere, faeinen met de Levieten, die fy, om met hun te eten, noodden. De derde thiende waeren die, welke op alle derde jaeren , naer dat de twee eerfte gefchied wae- ren , geicheydeu wierdeu en gegeven aen de armen, wedu-
ÎÎÎÎ ANDELINGE ÎÎÎ DB G Î SC Î ÎÎ DE Î IS SE Î
beuren, dewyl ik geenen Man en bekenne? Haere liefde tot de ziiyverheyd, haere voorzichtigheyd en he- iTielfche wysheyd doet haer zoo fpreken. Den Engel gaf haer voor antwoord : Den H. Geeft zal over -α· daelen, en de kracht van den Alderhoogften zal ii overlommeren : daerom zal ook het Heylig, (te we- ten, het Heylig Kind, de heylige Vrucht) het welk uytu zal geboren worden, genoerat worden den Zone Gods. En ziet Elifabeth, uwe Nicht, is inlgelykx bevrucht geworden van eenen Zone in haeren ouderdom: en dit is al haer zefde maend : daer-ze voor onvruchtbaer gehouden wierd. Want by Godt en is 'er gantfch gcene zaek onraogelyk. Hier op zeyde Maria : Ziet hier de Dienft-maegd des Heere : my gefchiede volgens UAV woord. Alfdan ging den Engel van haer weg, laetende haer in een alderdiepfte ootmoedigheyd, zon- der dat die groote tydinge haer ergens in verhefte. Wonderbaere ootmoedigheyd, die van haeren lof en van zoo onbegrypelyke verheOinge kan hooren Ipreken, zonder haer zeiyen te verheilen ? Op dien zelvea |
ocr page 154
|
wen , weezen en Levieten , by manier van een aelmoes ; ais blykt Duter. cap. 14. Dat die wetten van Moyfes ; aengaende de eerftelingea en thienden , nocii gebleven ?,yn onder het Evangelie , in het bezouder gevoelen van Ori-
genes.
Nu wat belangt de Inftelling der thienden in de Wet der gratie, men kan den julten tyd niet aentoonen , wan- neer die door de wetten eerit zyn beveRxgt geweeit. Eer- tyds in het begin der Kerk wierden de Dienaers des Au- taers onderhouden door de güten en olieranden der Ge- loovigen, bynae gelyk die nu leven, alwaer de Cathoheke Reügie, niet openbaerelyk , maer nochtam met groeten iever en oprechtigheyd geoeffend word jN'aer den peys aen de Kerk door Conitantinus gegeven, zyn de Kerken meer en meer begiftigt, en dnor de raildadigheyd der Chril- tene Princen en' Geloovigen zyn de kerkelyke Beneiicien verheven tot Tvtels, alfwanneer fy uyt h^mne inkomsten iet hebben gclaeten tot gebruyk der kerkelyke Jjienaeren , welk men Thiende genoemt heeft om eenige overeenkomft met de Thienden der Oude Wet, ingeftelt voor de Pnel- ters; hoewel in het begin ieder lyn deel gai volgens iyne godvruchtigheyd zonder gepraemt te zyn. Ten laeiten de Küchoppen met de Princen hebben daer van een wet ge- maekt , cloor de welke de Chriftenen zouden veiphcht i^yn thienden te geven van hunne grond-goederen. Doch aen- gezien dit niet het werk van eenen tyd was , om üver-al door eene en de zelve wet yafigellelt te worden, daerom kan men het tyd-punt der thienden niet ftiptelyk bepaelen. Ondertufichen de Oudheyd van die gewoonte blykt ge- noeg , zoo dat-ze al in voegen was m de zefde eeuw ; hoewel niet over-al even volitaiidigiyk door een algemeyne werkfielling- Het kerkelyk gebod van thiendeii te geven ; vind men in het Î . Concilie van Macon , ( Îα/ίβο ) ge- houden in 't jaer 585 Gene eenige zeggen , dat de thien- den van in de eèrile eeuwen onderhouden zyn geweeft, können fy niet beweyzen uyt den 2. der 8 Boeken van de yivojioUeke SteUingm ; want al is 't dat deze voor-draegen den naem van den H. Clemens, nochians zyn iy van ee- nen laeteren Schryver by - een - verzaemelt, doch zonder recht op den naem der Apoitelen en van den li. Clemens : de gifiching van vele Geleerden is, dat diën Auteur leefde in de vierde eeuw.
V. IFat ïag- Jefus geduerende fyne redenvoering^ ? _
Î Den Zaligmaeker zittende recht-over dWerkifte , nam acht hoe het volk daer geld in wirp ; en gezien heb- bende eene arme weduwe, die'er twee klyu penmngskens C dat is, een oortieu ) in wirp , riep hy fyne Difcipelen , en zeyde hun , dat deze arme vrouw, meer als alle de an- dere gegeven had , hebbende geoffert al wat fy had ; dat . is , haeren geheelen nooddruft, zegt dcu Evangelifr. Op |
twee manieren was de gifte dezer weduwe meerder als van de andere, i. In vergelyking van haer goed; want fy gaf het al , en behield niets ; daer de andere meer behielden als fy gaven. 2. In G ods lieft!e, die deze klyne gift veel koftelyker mackte voor d'oogen des Heere dan alle de groote olieranden der ryken. Leert arme lieden niet ver- fmaeden , nocht u verheften om uwe groote ofleranden ; want wat gy boven uwen nooddrjiift geeft, is minder weerd als het klyn penningsken van deze arme weduwe. f^. fVut leyde Jefus noch in den Tempel ? A- Hy voorzey daer fj'ne tweede toekomfte ; hy leerde , dat men moet waeken, ftelde hun voor twee gelykeniflen: de eerfte , van de thien Maegden , waer van'er vyf wyze , en vyf dwaeze genoemt worden de tweede, van eenen menfch, die gaende biiyten 's lands reyzen , fyne goederen aen fyne knechten in handen gaf, aen hun uytdeylende yerfcheyde fommen gelds, volgens de bekwaemheyd van ieder, op dat fy deze zouden doen winnen ; en ter gele- gentheyd van het gene hj'· hun gezeyd had , dat men altyd moet waeken , deed hy hun eene korte befchryvin"· vau liet laeften Oordeel. °
y. Wat beÃoten de Joden naer alle deie onderrichüngen van den Zaligmaeker ?
_ A. Van Jeiiis met lift te vangen ; en fy wilden zulkx niet ondernemen geduerende de Feefte , uyt vrees van ee- nigen oproer ; fy vergaederden dan op eenen woonfdag , in de zael van deu Opper-Priefter Caiphas , en hielen raedt tegen Jefus.
TVaeren de Difdpels van Jefus hem·· altyd getrouw ? A. Neen ; want eenen van de twelf, genoemt Judas, zoon van Simon Ifcaiiother , ging tot de Hoofdmannen van de bewaering des Tempels, die hem deden fpreken aen de Opper-Priefters en Overlten des volks , welke vergaedert waeren in de zael van den Opperften-Priefter Caiphas, zoe- kende middel om Jefus te doen fterven : Judas biedde zig aen/om hun Jefus te leveren voor dertig zilvere penningen ⢠die de Opper-Priefters hem beloofden. Deze penningen de- den ieder ontrent 30 ftuyvers 10 deui'ers Franfch geld , vol- gens het gevoelen van den Franfchen Auteur. Genomen, dat hier verftaen worden zoo veel Jodfehe fikelen zilvers, zoo zeggen fommige Uytleggers, dat de zelve maeken da weerde van 30 Jirabandfche guldens. Den geleerden, a La- pideis van gevoelen, dat eenen zilveren peraiing alieenelyk; uytmaekte eenen halven fikel, om dat den Propheet Jere- mias cap. 32, 9·, eenen ftaier af iikel volgens den He- breeuwfchen Text onderfcheyd van itlverimgcn ; zoo dat de 30 zilvere penningen maer zouden zyn de weerde van 15 Erabandfche guldens : waer in diën Schryver veriterkt wierd , als hy te Roomen in de Kerk van het ΠKruys in Jerufalem, zag eenen van die zilvere penningen, voor de
D^s NIEUW Τ :E ST ΠΠENT. 135
oógenblik nam "het Goddelyk Woord des Vaders onze menfcheyd aen in het Uchaem van de Maegd. O wonder zonder weergae ! Eenen Godt, Menfch ; eene Maeget, Moeder ; en eene Moeder, Msegd! O ge^ lukkigen en dierbaeren oogenblik voor't .tnenicbeiyk gsilachte , die zoo veel wenlchen , en zoo veel Euchcen gekoic heeft !
Nauwelykx en vt^as dit aldergrootfte en alderwonderlykÃe Myfterie volbragt in de H. Maeget, of fy leert ons door haere vernederinge, dat, hoe Godt eenen menfch meer verheft, hy fy zeiven zoo veel te meer vernederen moet. Sy gaet dan, zonder op haere weirdigheyd acht te nem,en naer het gebergte, tot eene Stad van Juda ; en gekomen zynde in 't huys van Zacharias , groet iy Elilabeth haere Nichte. Doch zoo haeft als deze de groetenis van Maria hoorde, fprong haer kind in haer Uchaem op, en fy wierd ver- vult met den Heyligen Geeft, willende Godt aldus door iy zeiven kenbaer maeken, 't gene d' Alderootmoe- |
ocr page 155
|
welke Chriftiis verkocht is geweeft; want diën komt in ge- wigt over-een met eenen halven Jïrabandfchen giüden : van het zeive gewigt is diën penning die te Parys getoont v/ord. -Die in de Penuing-kunde ervaerea zyn, willen, dat die pen- iiingeii, op welkers eene zyde geprint is het hoofd van een groot beid beteekenende de Zon, en op de andere een rooie, 'zynde dit het zinnebeld van de ftad Rhodes ( door haeren Coloffus of Zonne-beld vermaerd ) des zelis oude gedenk- penningen zyn. Eenen geleerden hedendaegfchen Schryver wilt, dat 30 iikelen zilvers, volgen.s de evaluatie der He- breeuwfche munte , doen iü .Jkabandich courant 50 guldens en öftuyv. Dezen prys was geftelt' om het leven'van eenen gedoodén dieniï - knecht te vergoeden, volgens de wet ,
Gap. -21. Den zelven prys ontfangt Judas, om fynen Heer als "een flaefte leveren aen de Joden, die hem hiel- den ais eenen vreindeling. In den 68 Pjalm., die klaerelyk handelt van den Verloller , hooren wy hem zelf daer over 'klaegen , in 't 9 'i^. zeggende : Ik ben aen myne hroed&rai vremd geworden, ea aen de kinderen myns moeders eenen uyt- latider,
y. Wanneer gebeurde de verraderye van Judas ?
A^ Twee dagen voor Paeflchen , aUwanneer men vierde de Feefte der ongedeeflèmde Erooden ; te weten den eer- iien dag dezer Feefte, zynde den wooilfdag eerften dag ' van April ; waer van voortsgekomen is den Vaiten-dag op den woonfdag ,eertyds gepleegt in de Kerk, ter gedach- tenis van het verraed van Judas en faemenipanning der Joden ; welke gods-dienitigheyd is onderhouden tot de ne- «â enfte eeuw , wanneer hy verandert wierd in enkele ont- houding, die ongedwonge bleef tot de veerthiende eeuw i daer naer is zulkx al.;engskens buyten het gebruyk geraekt.
F. Wat deed Jefus op den volgenden dag7
A- Hy zond fyne Dilcipelen , Petrus en Joannes, nae
â de ftad, om te bereyden 'tgene noodig was om het Paefch- maelte houden, by eenen perfoon welken hy huu aenwees door eeKige kenteekens. Deze uytdrukkmg : den Meeiier
(reett: te kennen, dat diën man was eenen der Dif- . dreien van ChrÃtus, die hy herkende voor fyne Heere. Dat den zelven geweeft is den Lvangehit Joannes, zeg- «'en Nicephorus en Cedrenus ; maer hier tegen ftryd het verhael van den Î Lucias , dät Joannes zeli met Petrus â¢vezonden wierd tot den vader des huysgezms, om rn fyn huys het Paefch-lam te bereyden: miiichien is by die Schry- vers de laut in den naem , alzoo men by oude Schryvers vind , dat Chriftus fyn hielte Paefch-avond-mael gehou- den ook
ligmaekers gefchuylt, |
â en dit is een gemeyne, doch geene geheele vaiie overleve- .ring. Den dag der ongedeeflèmde Brooden en alle de oin- ftandigheden, die den.Evangelift Matthasus niet aenteekent, toonen, dat het inzicht van Chriihis was den Paeflchen wettelyk te houden op den zelven dag gelyk de Joden ; dat is, op den veerthienden van Nifan, zynde dm eerjien dag der ongede.ejfemde Brooden ,· op welken het Paejch-lam moejl gejladit worden ^ gelyk klaerelvk uytdrukt den H. Marcus c. 14, f. 12, en den.Î .Lucas c ii-,ii 7. ; want op_diën dag, een weynig voor den ondergang der zonne( of vol- gens het zeggen van Jofephus , ontrent ten 9 , dat is by ons, 3 ueren naer middag ) wierd het Paefch-lam. geflacht, en op den avond, die het .eynde was van den veerthien- den ^ geëten met ongeheefde brooden, welke men geheel de week moefi: gebruyken. Zekerlyk als de Diicipels van Chrühis vraegden, waer hy begeerde, dat hem een plaets bereyd zoude worden om het 'Paefch-lam aidaer te eten , verftonden fy dit alleenelyk van het wettelyk ΡÏ/ÏÎ^, buy- ten het welk de Joden geen ander kenden ; en van het zelve verftond den vader des huysgezin deze woorden van Chrif- tus : Ik zal by u het Pafcha houden. Nu volgens dat den H. Matthseus" getuygt, hadden de Difcipelen het Paefch- lam bereyd ; en als de uere gekomen was, begafzig Chrilius met fyne Difcipels aen Tafel, zeggende, dat hy grootelykx begeert had dit Paefch-lam met hun te eten eer hy leydde. Volgens de Wet moeil den Vader des huysgezin het Paefch- lam eten met fyne familie alleen , als'er volk genoeg was ; en aengezien Chriftus gekomen was ora de Wet te voltrekken, zoo was hy met fyne Apoftels aen deze tafel om te voldoen aen de Wet, welke niet toe en liet, dat men den veerthien-
â den dag zoude voorkomen : anderiints zouden de Joden dit ftuk van befchuldinge tegen den Zaligmaeker niet achterge- laeten hebben. Dit is het gemeyn gevoelen der Kerk, dat Chriitus het wettelyk Pafcha met fyne Difcipelen geviert heeft op donderdag 's avonds, den veerthiende der maend Nifan , en dat hy op vrydag den dag van het Pafcha , zynde den vyf- thienden der zelve maend , gekruyit en ter dood gebragt is. Hier op is gegrond de gewoonte van in de Latynfche Kerk niet anders dan ongezuerd ofongerezen brood in de God- delyke Myfterien te gebruyken , volgens de onderftelling dat' Chrilius het Pafcha gelyk de Joden geviert hebbenue, geen ander brood gebruykt heeft , wanneer hy heeit, in-
'geltek het FI. Sacrament des Antaers Het is onnoodig de gecuygeniflen der Oude Vaders, en-nieuwe Leeraers voor dit gevoelen by-te-brengen ; mits men een is , dat het zeive bynae in 't algemeyn van alle gevolgt is .: en het word zelfs in de Kerkvergaedering van Trente onderltelt, als geineynelyk in de Kerk aengenomen
Nochtans eenige geleerde en ook Catholieke Schryvers ,
â geloovende , dat dit gevoelen noyt ^ als eenen Geloofs- artikel beilift is geworden, hebben geen zwaerigheyd ge- maekt om andere opftellingen in verfcheyde Scluiften ovei
rERHANDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
digfte Maget uyt zeegbaerheyd meynde te verzwygen. Das riep Elilabeth met luyder ilerame : Gezegent zyt gy boven alle Vrouwen , en gezegent is de \'"rucht uws Lichaems. Vau waer komt my dit, dat de Moeder van rnynen Heere tot my komt ? want zoo haefi: de. ftemme van uwe groetenifle in myn.ooren klonk , fprong rayn kind van vreugde in myn lichaem op. Gelukkig zyt gy , die gelooft hebt : want het gene u van den Heere gezeyt is, zal volbracht worden. Maer d'ootmoedige Maget, niet langer konnen- de verdraegen den lof van Elifabeth , borft uyt in dien trefFelyken Lof fang, die men met recht mag noe- inen den roem der ootmoedige , en de befchaergt-maekinge der hooveirdige. Myne ziel, zeyde fv, verheft den Heere; en mynen geeft verheugt fig in Godt mynen Zaligmaeker , om dat hy de nederheyd van fyne Dienil-maegd heeft aengezien : want ziet, van nu af aen zullen alle geflachten my gelukkig noemen ; .om dat den Almogenden my groote dingen gedaen heeft : heylig is iy^nen Naem. Syne bermhertigheyd |
ocr page 156
|
het kefte ΡÏίÎα. vm den Ziilijimaeker voor te draegen, en· open^lyk itaende te houden ; zonder dat de Kerk ee- ni:·· misnoegen diier over getoont heeft ; die groote vryheyd "â esft aen de verftanden" om zig te oefl'enen in. de waerheyd te onderzoeiten van die dingen welke niet geheel klaerelyk bivken iiyt het H. Schrift of de algemeyne Ovei'leverxnge deV Kerk. Sommige hebben gemeynt , dar den Heere het wettelvk Pafiha op donderdag gehouden heeh , en de Jo- den op vryda'^ ^s avonds De andere, dat een gedeelte der Joden het op donderdag, en een ander op vryda» gehou- den heeft : te weten, de Galileërs, en de jiraelieten der Stammen die in Paleltienen verfpreyt waeren , hielden het op donderdag; de Jeruialemiche Joden , en die het ey- gentlyk genoemde Judeën bewoonden, op vrydag., Maer andere hebben rond-uvt ontkent, dat Chriitus^het wette- lvk P^fcha gehouden heeit , en daer-en-tegen ftaende ge- houden, dat fyniaelte avondmael een gewoonelyke mael- tyd geweeil is. Deze Schryvers nemen 't woord btreyditi in hec H. Evangelie voor een toekomende bereyding , niet voor een korte of aenftaende ,· zoo dat Qok die woorden , Ik \a.i hy u. het Pafcha hourhn , können beteckenen , niet h.et eren , maer het bereyden van het Paeich-lam : {y zeggen , dat alles bereyd vs'ierd , dat men de zael van alle zuer- deeifem reyni">ie , de tafel en tafel-bedden klaer maekte , en alles betchikte om het P^efch-lam te eten, aiet op diëii dag , maer op den vol-enden , dat den Zaligmaeiier groo- telykx bc"-eeit zou hebben om 's anderendags Het P^/lAa rnet fyne Diicipelen te houden , terwyl alle dingen daer- toe gereet waeren geraaekt om te voldoen aen de Wet; doch dat hy voorzag, dat fyne vyanden hem daer toe geen gclegentheyd zouden laeten, en dat dit de laeite maeltyd was , die hy voor fyne VerryiTenis met hun zoude houden. Sy brengen voor e"en .reden van betaemelykheyd , om te toonen , dat Chriftus in hetlaefte jaer fyns levens het Ραβήα niet houden moeft , om dat op den zeiven dag het voorbeldelyk Paji/ia in den Tempel , en het waerachtig Lam aen het Kruys gellacht zoude worden : aengezien hy gekomei was om het nieuw ΡÏÎα in de plaets van het oud in te ftellea , moeà hy fyne otFerande voltrekken op diën zeiven tyd , wanneer de Joden het Paefch-lam in .den Tempel flachten ; hy moeft de wezentlyke zaek in de plaets van de voorbelding brengen , die aen het Kruys ge- voert is als een fchaep 't gene ter ilaciiting geleyd word. Sy voegen daer by , dat volgens de oprekeningen en bewyfen., die met aiie trouw en nauwkeurlgheyd door zeer bekwae- â me Sterre-kundigen gedaen zyn ^ het Pafcha in het dry-en- dertigfte jaer van Chrilhis op vrydag den 14.^ der maend Nifati vallen moeft ; en gevolgentlyk , dat dit het recht tyd-punt van het PaÃha en van de dood des Zaligmae- kers is. Immers. het is bekent, dat de Hebreeuwen humie maenden fchikten volgens den loop der maen , en dat de Paefch-feeii fynen aenvang nam met den avond van deij 14. dag der maene ; dus is het eenen bewys-middel, om de Paefch-feelt valt te itellen , en door fterre-kundige op- tellingen te toouen, dat den 14. der maend N'/Jan , zynde dat jaer het 33 , volgens de gemeyne Jaer-telling , eenen vrydag was. Hier: uyt b.eiluyten die Schryvers , tlat den 14 van dat jaer den dag voor de Feeil van PaelTchen was» en dat Chriftus op diën dag ter dood gebragt en naer middag gekruyit zynde , hy met de Joden het Pafcha niet heeh können houden. |
Wy wachten ons van die gevoelens te veroordeelen , zonder het oordeel der Kerk , aen wie het toekomt dit te bellüfen ; hoe wel wy geruftelyker ftaende houden 't gemeyii gevoelen , waer in de meeite moeyelykheyd is ^ om- den ΠJoannes met de andere Evangeliiten ovcr-een-te-bren- gen ; en om hier toe , zoo veel het mogelyk is, in een kort begryp eenig licht te geven , aenmerken wy ;
L Het gene den ΠJoannes c. 13,, Ui. J , zegt : voor den. Fsefidag van Paefchin ; verliaen wy van den naraerelyken dag, van \s middernachts tot middei-nacht , of van dan artificic- len dag van den opgang tot den ondergang der zonne , en .niet van den heyligen dag beginnende met de eerfte Vefperen, waer van fpreken de andere Evangeliften , ftel- lende , den eerfien dag der ongedeeffemdt- broeden ; het "'ene met als in eenea zeer gedrongen zin kan verfiaen worde», van den derthienden.
Î . Volgens dat den H. Joannes c. 18 ; ir. 28 , getuygt, gingen de befchuldigers van Chriftus niet in het recht-huys van Pilatus , om zuyver te blyven , en door het huys van den heydenfchen menfch niet befmet te worden ; op dat fy deelachtig mogten zyn van het Pafcha : want hoewel fy het Paefch-lam 's avonds te voren geëten hadden , zoo moeften fy nochtans ook de gaiifche octave van Pae- fchen de Sacrificiën öfteren en daer van eten ; het welk fy niet doen en mogten onzuyver zynde , zoo de Wet ver- â¢bood. Dat deze flacht-offers die in de Paefch-weck gefiachc wierden , in de Schriftuer den naem van Phafé of Pajcha hebben , blykt uyt den Boek Deuter, c. li. Dat het woord Pajcha in het H. Schrift ook genomen word voor den avond en alle zeven de dagen van de Paefch-feeft, als ook voor alle de plechtigheden , die dit Hoogtvd voorgingen of verzeldcn , is een bekende zaek.
III. Als den ΠJoannes cap 19 , 14 , zegt, dat den dag , op welken den Zaligmaeker gcftorven is, was diën van Parafceve , dat is, den Bereydfeldag van Paeflchen ·, hier^door word veritaen , niet de voorbereydinge tot de Paefch-feeft ( want die en behoefde geen bereydfel) maer tot den Sabbat-dag ; en mits diën dag dat jaer kwam in de Paefch-weck, zoo is hy genoemt den bereydfeldag van
DES NIEVJV TESTAMENT.
korat van geflachte tot gefiachte ov er de gene , die hem vreezen. Hy heeft de machtige van den throon afgetrokken, en de nederige verheven. De hongerige heeft hy met goederen vervult, en de ryke ydel weg gezonden. Hy heeft Ifraël fynen dienaer opgenomen, indachtig wezende zyn'er bermhertigheyd : gelyk hy aen onze Vaders had toegezeyt, aen Abraham, en aen fyne naekomelingen tot Inder eeuwigheyd. Marii^ jiu ontrent dry maenden by Ãlifabeth gebleven hebbende, keerde wederom nae haer huys. Daer en tul- fchen wierd den baerens-tyd van Ãlifabeth vervult , en fy baerde eenen Zone. Haere gebueren en bloed- vrienden , gehoort hebbende de groote bermhertigheyd., die haer Godt gedaen hadde, wenfchten haer veel geluks. ÎVanneer-fe nu op den achtften dag gekomen waeren, om 't kind te' befnyden , wilden fy het Zacharias noemen , volgens fyns Vaders naem. Doch de Moeder nam het woord aen en zeyde : Geenzints j inaer hy zal Joannes genoemt worden. Sy zeyden tot haer : Daer en is niemand onder uw maegfchap, die |
ocr page 157
|
PaeiTchen, die voor den Sabbat-dag is , zegt den H. Marcus c. 15 , f. 42. Hy word den dag der voorbereydinge ge- noemt , om dat de Joden alfdan hunne fpyzen tegen den zaterdag moeiten bereyden , aengezien fy niie het gebod der Wet op den Sabbat-dag niet en mogten koken. Dat den H. Joannes dezen dag des Sabbats als eenen grooten dag aenteekent c. 19, y. 31 , is deze reden : om dat hy voor- viel tuiichen de Paefch-feeften , waerora hy zeer plechtig was. Dus nae"het gemeyn gevoelen is den Zaligmaeker gekruyft op den plechtigen dag van Pacflchen. Het is waer , dat, als de Joden beraedflaegden , hoe fy Jefus zouden vangen en dooden , zommige het niet raedzaem vonden cp den Feeitdag dit te doen, op dat'er geenen oproer cn zoude ontilaen onder 't volk, welk in groote menigte van alle kanten gekomen was tot de Feeft ; doch die Jpden de welke op den Zaligmaeker. meeit verbittert waeren , liebben de overhand gehaelt ; en op dat hy het nu niet ontkomen zoude , hebben fy waergenomen de gelegent- heyd der verraederye van Judas, zoo dat fy alle geweld gebruykt hebben om Chriftus te doen vefoordeelen tegen iille wetten vau gerechtigheyd en godsdienitigheyd , wan- neer alles in wanorder gefchied is. Het is dan niet te ver- wonderen ,_dat de Joden in zoo goddeloos fyt tegen alle rechten , niet hebben aengezien de plechtigheyd des Hoog- tyds van Paeffchen , niet tegeaÃaende dit ook was tegen de wetten en gewoontens der Hebreeuwen, volgens dat Î- gripp.a den H. Petrus in de gevangenis gehouden heeft om hem naer de Paefch-week te dooden. Als de Joden ver- zaed waeren door het bloed van Chriftus het onnoozel Lam , hebben fy zorg- gedraegen , dat de lichaemen van tiie gekruyft waeren, niet zouden aen 't kruys blyven op den Sabbat-iiag ( wiens plechtigheyd door de Paefcli-feeilen alfdan verdobbelt wierd ) volgens dat de Wet voorfchreef Deuter, c. 21. Sy moeiien bezonderlyk zorgen op den be- ' reydzeldag van den Sabbat, op dat de doode lichaemen , blyvende aen de galg hangen , niet zouden onteeren , en door den grouwel van hunne kruyifmg , zegt denil. Au- guftinus , niet zouden befmetten den Sabbat-dag : zoo moeften dan de plichtige fterven en begraven worden voor den zonnen-ondergang , alzoo den Sabbat van de vefpe- ren en den ondergang der zoime begon. Dat Nicodemus het lichaem van Chriftus begraeven heeft, en de godvruch- tige vrouwen fpeceryen tot de zalving gekocht hebben , was een werk van godsdienitigheyd en j^ei'mhertigheyd , het gene niet verboden was op dea Feeit-dag , als blykt uyt het exempel van Tobias : zoo was het ook geoorloFc op den Sabbat-dag het Paefch-lam te flachten en te brae- den gelyk ook d'andere ilacht-ofters als ftrekkende tot den Gods-dienit ^ waerora was 't dan ook niet geoorloft eenige aeyren te maeyai of in-te-zamelen tot de offerande Dit dient voor de volgende aenmerking. |
IV. Indien men onderftelt , dat den donderdag , op wel- ken Chriitus het laeiien Avondmael gehouden heeft', den veerthienden der maend , en den vrydag den vyfthienden en den dag van 't Pa fcha was , zoo zal de opoffering van den Ichoof der nieuwe gerft in den morgenftond van den Sab- bat-dag gefchied zyn , alzoo den voorval van den Sabbat niet en belette , dat den zeiven ingezamelt en nae den Tem- pel gebragt wierd, volgens den Wei-boek der Joden, ge- noemt Mifchna : want de Pinxter-feeit der Joden wierd geviert op den vyftigften dag , te rekenen van den dag wel- ken op dien der ongedeeilemde Bróoden volgde , waer op den ichoof der eeritelingen geoffert wierd , en die den zefthienden der maend was. Het gene fommige zeggen , dat van den tweeden dag der ongedeeiferade Brooden de 53 dagen moeiten gerekent worden , wanneer dien niet en viel op den Sabbat-dag ; maer vallende op den Sabbat, gelyk het gefchiet is in 't jaer als Chriftus geftorven is , dat alfdan die daegen moeiién gerekent worden van 's an- derdaegs, te weten van den Sondag , dit, , zegge ik, word geenfms bewezen uyt het H. Schrift, of HH., A-'aders : en is het zaeken dat de Joden op den Sabbat-dag niet mog- ten maeyen eenige aeyren , ly konden en moeiten dit doeil eenen dag of twee te voren , eerder als fy zouden den Feeii-dag en de offerande uytgeltelt hebben , die hunne Pinxter-feeft vierden nae het voorbeld van de eerlie , op welke fy ontfangen hebben de Wet in den Boek des Uyt- gangs c. 19. Aengezien de oude wet met alle haere plech- tigheden een eynde nam in de dood van Chriftus , en de zelve afgebroken wierd op de Pinxter-feeft der Chriftenen, zoo is deze van den beginne af geviert geweeft op den Sondag ; en dit was den vyfthienden. dag , te beginnen niet van den tweeden dag der ongedeeilemde Brooden , volgens de rekening der Joden , maer van den Sondag der Ver- ryifenis , op den wellien Chriftus als den waeren fchoof en den Eeriieling van die verryzen en dp- eerfte vruchten van het Chriftendom, is opgedraegen. Hier uyt blykt het verfchil tuiichen den wettelyken Paeftchen voor de dood van Chriftus , en tuifchen de Pinxter-feeft die de Chrifte- nen akyd op den Sondag gehouden hebben : vervolgens handelt den H. Lucas in de Werken der Apofi. i,
van de Pinxter-feeft der Chriftenen , en niet van die der Joden j aengezien hy als Chriften voor de Chriftenen fchreef van het Chriftendoin, en van deflèlfs Feeften en plechtig- heden die vau de grondvefting der Kerk van Chriftus af gepleegt wierden : waerelyk hy toont in 't 11 cap , dat^hy verhandek de Myfterien en daeden van Chriftus, welke de Chriftenen te PaeiTchen , Pinxteren en op andere Feeft- dageu vieren; vervolgens gelyk hy iu't 1 cap., van de
alle
rERHANDELING^ rAN ÎÎ GB SC HI Î D JE ÎIS S Î Î
zoo genoemt word. Hy dan, een Tafel-boeksken geeyfcht hebbende , fchreef daer op .- Joannes is fynen , naem. Waer over fy allegader verwondert ftonden. Strakx wierd den mond van Zacharias geopent, en fy- ne tonge los gemaekt zynde, iprak hy , en loofde Godt. Alle die daer ontrent woonden wierden met fchrik -bevangen. Het geruchte van deze dingen liep door geheel het gebergte van Judeën , en alle die hec hoorden, overleyden 't in liun herte, en zeyden : Wat meynt gy , dat dit voor een kind zal wezen ? Want Godts hand was met hem. Zacharias lynen Vader wierd ook vervult met den Heyligen Geeft, en pro-- pheterende, zeyde hy : Gelóóft zy den Heere , den Godt van Ifraël, dat hy fyn volk bezogt heeft, en hun- ne verloffinge te wege gebragt ; en dat hy voor ons eenen machtigen Zaligmaeker heeft opgewekt, uyt het geflachte van David fynen dienaer. Gelyk hy toegezeyt had uyt den mond van fyne heylige Propheten", die'er van alle tyden geweeft zyn : Dat hy ons zoude verloflen van onze vyanden, en uyt de handen van |
ocr page 158
|
Verryffenis van Chriftus te beginnen tot fyne Hemelvaert toe, 40 dagen rekent; aldus aenftonds in 't 2 cap., van de zelve Verryffenis ( niet van den Paeiichen der Joden) rekent hy de 50 dagen van Pinxteren. Hierom leeft de H. Kerk fyne verhaeling op den zeiven Feeft-dag , die de ge- loovige vieren om naer-te-volgen den eerften volgens de geduerige Overlevering. Oi" is het zaeken , dat den H. Îλι- cas ook fyn oogmerk gehad heeft op den Pinxteren der Joden die dan in voegen was, zoo kan men fyne woor- den , als dc dagen van Pinxteren vervult waeren, in dezen zin verftaen ; dat wanneer eyndelyk en ten vollen daegs te voren vervult waeren de Pinxter-dagen der Joden , nu in plaets van die kwam en vervult wierd de Pinxter-feeft der Chriftenen, als de voorbelding achtervolgt wierd door de waerheyd, als de Oude Wet nu dood zynde, leefde en van Sion uytging de Wet der liefHe , in plaets van die der vreeze Dit fchynt den gemakkelykiten middel om te ver- klaeren de moevelykheyd die van dezen kant geiielt word tegen den laeftea PaeHchen die Chriftus gehouden heeft ; om dat de verandering van de Feeften der Joden aen het meeften-dcel der Schryvers fchynt niet wel gegrond te zyn. |
V. Wat aengaet de iterrekundige Optelling der maenen ; wy willen de trouw en nauwkeurigheyd van die ^ welke de zelve opgeftelt hebben , niet betwiften : maer wie zal klaer toonen j dat de Joden in hunne Nieuw en Volle- maen-feeften te fchikken, altyd en over-al de fterre-kim- dige rekeningen zoo ftiptelyk gevolgt hebben , dat fy noyt hebben gefaelt.? By aldiën men fomwylen in de Kerk gemift heeft ter oorzaeke van den Roomfchen Cydus van Paef- fchen die gebrekkelyk was ; zou men zwaerigheyd moe- ten maeken om te zeggen, dat ook de Synagoge fomwy- len eenen dag of twee heeft können afwyken van de waere en fterre - kundige Volle - maen ? Of de Joden ten tyde van Chriftus in de fchikking hunner feeft alleenelyk gevolgt hebben de fterrekundige reken-tafels ; en geenllnts eenen gemeynen Cyclus, gefchikt voor het volk, gebruykt heb- ben , is een gefchil onder de Schryvers: fommige Oordeel- kundige willen, dat den Cydus noyt van de Joden gebruykt is geweeft , niaer dat diën alleenelyk van de Chriileneu is uytgevonden ; waer toe fy aenhaeleu den H. Cyrillus Alexandrinus in de voorreden van fynen Cydus van Paef- fchen, en Profper in fynen grooten Kronyk-boek , die den oorfprong van den Cydus bepaelt op het jaer 4à der ge- meyne Tyd-rekening. Dat de oude zoo wel als de nieuwe Hebreeuwen het Pajcha twee achter-een-volgende dagen hebbeii mogen houden, ter oorzaeke van de onzekerheyd des maen-fchynfels , of van den Cydus ^ bewyzen fommige met den H. Epiphanius uyt de Rabbinen ; en dit willen de Geleerde wel aennemen ten opzichte van de afgelegene gewetten ; doch dat zulkx te Jerufaiem geen plaets kon iL Deel hebben , willen eenige, voorgevende , dat 't gene de Rab- binen over dit onderwerp mogen zeggen , nieuw en van de waerachtige gewoonte der oude Hebreeuv/en verfchil- lende is. Hier-en-tuffchen meynen fommige Schryvers, dat den donderdag , gehouden zynde als den 14. der maend Nifan , Op welkers avond den Zaligmaeker volgens de ftel- ling der Synagoge het Paefch-lam met fyne Difcipels geëten heeft , waerelyk volgens de fterre-kundige rekening niet is geweeft als den derthienden der maen, en dat den veer- thienden maer op den avond begontt heeft en eyndigde op den vrydag 's avonds een weynig naer de dood van den Zaligmaeker.: gevolgentlyk zeggen fy , dat de Princen der Priefters en de Prieiters ook maer op diën avond , die de dood des Zaligmaekers gevolgt is, het Paefch-lara geëten hebben ; want volgens de onderftelling , dat men die Feeft twee dagen achter een heeft können vieren, zoo ftond het een ieder vry eenen van die te kiezen : maer de Priefters , die godsdienftiger wilden fchynen , kofen meell den laeften, zoo om dat dezen plechtiger was ( want op diën alleen moeft men zig onthouden van werken ) als om dat fy dus beter het volk konden dienen op den eerfteu dag , welken fy overbragten met te {lachten de ilacht-Ofters van het volk. Is dit aldus gefchied , zegt Tirinus, zoo kwam de figuer van het Paefch-lam zeer wel over-een met die het verbeidde, te weten met Chriftus, die op de zel- ve uere geftorven is als het voorbeldende Paefch-lam ge- flacht wierd van de Priefters ; gelyk den H. Irenieus zegt, dat Gods Zoon door fyn fierven aen het Kruys de ver- vulling aen het Pafdia gegeven heeft. Maer indien wy ftel- len , dat zoo wel de Priefters als de andere Joden op den zeiven dag gelyk Chriftus het Paefch-lam geëten hebben» zoo zeggen wy, dat de flachdng van het Paefch-lam ge- weeft is de figuer van Chriftus, die ons zoude voorgeftelt w orden als eene fpyze in het H. Sacrament, maer niet als die aen het Kruys zoude geflacht worden , ten minfteft principaelyk ; hoewel het op eeniger-wyze ouk geweeft is â een voorbelding-van 't Lyden van Chriftus, het welk vol- trokken wierd op den zeiven dag, aizoo den avond van den veerthienden, wanneer het Paefch-lara geflacht wierd , toekwam aen den volgenden dag voor zoo veel hy Feeft- dag was. Aengezieu dan de plechtigheyd van het Paefch- lam meer beteekent de manier van te eten als van te flach- ten, zoo is door het zelve meer verbeid de myftieke als de bloedige flachting ; en in-diër-voege is de Inftelling vaii het H. Sacrament des Autaers , bezonderlyk door het Paefch-lam verbeid , zynde gefchied op den zeiven tyd als het lam nae de Wet geflacht wierd ; doch het Lyden van Chriftus , dat min voornaementlyk door de zelve flacht- ting verbeid wierd , is op den zeiven dag, maer niet op de zelve uere voltrokken. lu dezen zin verftaen wy de
Τ> ΠC NIEUW TESTAMENT.
alle die ons haeten. Om bermhertigheyd te doen aen onze Vaderen, en fyn lieylig Terbond indachtig te zyn , volgens den eed, dien hy gezworen had aen Abraham onzen Vader, van ons te vergunnen, dat wy, verloft zynde uyt de handen onzer vyanden, hem zonder vreeze zouden dienen in heyligheyd en ge- rechtigheyd voor fyne oogen alle de dagen ons levens. En gy, ó klyn Kind , zult genoemt worden den Propheet van den Alderhoogften ; want gy zult voor den Heere voor uyt gaen , om lyne wegen te berey- den : om aen lyn volk te geven de kennifle der zaligheyd tot vergiiFeniflè hun'er zondendoor de inner- lyke bermhertigheyd van onzen Godt, volgens de welke ons die opgaende Zonne van hier boven is komen bezoeken : om te verlichten de gene, die in de duyilerheyd en in de fcbaduwe des doods gezeten waeren, en om onze voeten te beftieren in den weg van vrede, 't Gebeurde dan in diën zeiven tyd, dat'er een ge- bod uytgingvan Keyzer Auguftus, om de geheele wereld op te fchryven. De eerfte Opfchryvinge gebeurde.
K. |
ocr page 159
|
uytdrukkingen van fommige Oudea ; gelyk Origenes en den H, Hieronymus uytleggende deze woorden van Chril- tUS by Mutthicus Cap. 26 , Gy weet·, dat het naer twee da- gen PaeÃ'chen word, die verklaeren van het nieuw Pafcha , \ welk 'noyt gevierc was , maer ali'dan voor de eerilc mael zoude gehouden worden ; van het wezentlyk Pafcha, ge- fielt tegens het voorbeldende. Maer Iet hier wei ^ dat Chriftus die woorden , gelyk die van het 25 cap. , gefpro- ken heeft, niet op den woonfdag , maer op dynfdag \s a- Yonds , alfwanneer op den voet der Hebreeuwen begon den woonfdag , dat is _, den wettelykeil dag aengaende de Feeften : dus heeft Chriftus waerelyk gezeyd , dat het naer twee dagen PaeOchen wierd ,· om dat het naèr de twee dagen van woonfdag en donderdag, op den avond van donder- dag, als nu den vrydag begon , Paeiïchen geworden is. De- zen was den vierden Paefichen naer 't Doopfel van Chriftus
y. fVaer in hejlaet den PaeÃ'then der Joden
ΠDeze is de grootfte en plechtigfte van alle hunne Feeilen. Godt had-ze geboden om te zyn eene eeuwige gedenkenis der weldaeden die hygedaen had aen dit volk, tn tot eene verbelding van het gene hy moeft doen aen geheel het menfchdom door de dood van fynen Zoon. Paef- ichen beteekent, Doorgang ; dat is te zeggen, dat de If- raelieten waeren overgegaen van het jok van Pharao, tot de vryheyd welke diën Vorft gedwongen wierd hun te ge- ven , naer verfcheyde plaegen daer Godt hem en fyn Ko- ningryk had mede geflaegen ; waer onder de voornaemite was , die , door de welke Godt deed ombrengen op eenen nacht alle de eerftgeborenen zoo van menfchen als van beeilen door geheel Egypten. De Joden wierden gefpaert in deze bloedftorting , met te doen het gene Moyfes hun had bevolen. Den thienften dag der inaend van Meert , na- men fy elk in hun huysgezin een lam zonder vlekke, het gene iy flachtten op den veerthienden dag der zelve maend ontrent den avond , en fy ftreken van het bloed van dit lam aen de twee kanten en om hoog der deuren van hunne huyzen. Den zelven nacht aten fy metier haelien het vleefch gebraden op het vuer , met ongedeeflemde brooden en wil- de latuwe, hebbende hunne lendenen omgord, hunne fchoenen aen de voeten, en den ftok in de hand , om reys- veerdig te zyn ; inderdaed , het «''as diën zelven nacht van den 14. of 15. der maend van Meert , dat Godt doodde alle de eerftgeborenen ; en om dat hy voor by ging alle de huyfen der Ifraelieten geverft met het bloed van het lam, zoo wilde hy , dat dit lam genoemt wierd met den naem van Paejjchen ; dat is , Doorgang. De Egyptenaers ziende deze bloedRorting, hielden zelf aen by de Joden , dat fy zouden vertrekken ; en fy trokken aenftonds uyt, mede- draegende den deeg welken iy den tyd niet hadden van te doen opryfen. Tot gedachtenis van deze verloiiing gebood hun Godt \s jaerlykste vigeren eene groote Feefte, die fy noemden de Feeft van PaeiTchen , welke zeven dagen moeit dueren. Geduerende dezen tyd mogten fy niet eten als on- oedeelTemt brood. Deze Feeft begon den 14. dag der maend van Meert 's avonds, ilachtende en etende een lum , om in- dachtig te zyn de manier op de welke fy getrokken waeren uyt Egypten. Den avond, welken begon de Paeich-feefte, wierd genoemt , den eeriten dag der ongedeeifemde Eroo- den ; en den naem van Paeiïchen wierd onverfchilliglyk ge- geven , en aen het lam het gene men at, en aen de plech- tigheyd die men begon door de flachting van dit lam; het gene de reden is, dat men zoo dikwijs vind in het Evangelie deze uytdrukkingen : Het Paefch-lam flachten , of eten, en deii Paeifehen vieren.
rERHANDELINGB VAN ÎÎ GESCHIEDENISSEN
als Quirinus, Stad-houder van Syrien was. Sy gingen dan alle , om zig aen te geven, een-ieder in de ftad, caer hy gefproien was. Jofeph ging ook op van Galileën uyt de ftad Nazareth , tot de iiad van David, genoemt Bethleliem, dewyl hy was van 'thuysen geflachte van David, om zig aen te geven met Maria, iyne Bruyd en huys-vrouwe, de welke bevrucht was. Terwyl iy daer waeren, wierd haeren tyd van baeren vervult. En fy baerde haeren eerft-geboren Zone ; wond hem in doeken; en leydde hem neder in eene kribbe : om dat'er voor hun geene plaets en was in de herberge. Den Zaligmaeker des weirelds nu geboreii zynde, toonde door 't verkiezen van d'eerfte menfchen, aen de welke hy iyne geborte wilde bekent mae- ken , dat hy fyne verholentheden aen de Groote en aen de Wyze van deze wereld verbergt, en die kenbaer maekt aen de klyne. Op den nacht dan , alfwanneer hy geboren wierd, waeren'er niet verre van daer ee- nige herders, die de wacht hielden over hunne kudde. Ende ziet, eenen Engel des Heere verfcheen hun. |
P''. Hoedamig is den Paeffchen van de Wet der gratie ?
A. Gelyk de gevangenis van Egypten, uyt de welke Godt de Joden verlofte , maer alleenelyk was een figuere van de ilavernye der zonde , waer uyt hy de menfchen moeft verloilbi; aldus ook dit lam wiens bloed behou- den had de Ifraelieten , en was maer de verbelding van Chriftus , die door den Apoftel Paulus genoemt is , het Waerachtig PaÃha ; om dat het waerelyk door fyn bloed is , dat wy verloft zyn ί en het is ter dier oorzaeke, dat hy wilde llerven op de Feefl van PaeiTchen , om te voltrek- ken door fyne opoffering de groote Myfterien die ver- beid wierden door alle de dienft-plegingen der Joden. Zoo dat men mag zeggen , dat op de Paefch -feeft van de Chrillencn geviert worden twee Paeilchens, en dat dezen dag gcfchikt is tot onze verloifing door de Dood en Ver- rylienis van den Zaligmaeker ; aldus is den Paeiïchen der Chriftenen dobbel, en de Grieken noemen den eeriten Pae- fchen , die is den Paeifehen van het Lyden , Stauro Ãmes , Pafcha Crucifixionis , den Paeifehen der Kruyifmg ; en den tweeden noemen fy Anafta fimes , Pafcha Exfarreclionis , den Paeifehen der Verryflenis.
V. fFas'er geenen anderen Paejfchen in de Kerk ?
A. Daer was onder de Chriftenen noch eenen derden , genaemt, de jaerlykfche Feeft, of Pafcha Annoiinum , dat is , jaerlykfchen Paeifehen ; om dat van ouds die gedoopt wae- ren op den Paeifehen , het jaer-getyde vierden van hunne herboringe, het volgende jaer , op den zelven dag , dat iy het doopfel hadden ontfangen , die zynde eenen vaÃen dag , dikwils verwydert was van den verfpringenden dag van Paeiïchen , op welken fy het zelven hadden ontfangen.
f^. Hield den Zaligmaeker \tg te vrtden met het Paefch- lam. geëten te hebben ?
A. Neen ; want naer volbragt te hebben alle de plech- dgheden van de oude Wet , en het Paefch-lam waerach- telyk geëten te hebben met fyne Difcipels , volgens het gemeyn gevoelen van de Kerk , walehte by de voeten van |
ocr page 160
|
fyne Discipelen ( deze wafTching der voeten is genaemt by de Grieken, den geheyligden IsUpteron , of de heylige Afwaffching ) en itelde in het grootfte van onze Myfterien ; te weten , het Alderheyligfte Sacrament des Autaers , nemende het brood , \ gene hy brak , en zeyde : Weemt,
tti &et , dit is myn Lïchaem : Hoe eJi Corfus meum. Hiqt is te bemerken , dat het zelffiaadig woord , fiim, e-c, efi ; ik ben, gy zyt, hy is, in de ΠSchriftuer niet genomen ,word voor het woord heteikentn , en op die manier niet en mag genomen worden , want het woord , efi, wyft al- tyd aen de zelfftandigheyd in de vereening van de twee woorden : hierom in alle de verbeidende of oneygent- lyke fpreekwyzen en is de zelflïandigheyd niet gelegen in het woord eji, maer in het onderwerp of de eygcnfchap : aldus als'er gezeyd word Pe-tra erat Chrijlus , den iieen was Chriilus ; zoo was Chrüius inderdaed uiën ftcen in den figuerelyken of bedekten zin ; dat is, hy was de zaek beteekent door dezen iieen op eene geeftelylie en bedekte
â wyze ; en by gevolge de eyge beteekemng van het woord het welk de twee termynen iaemen bind , blyft altyd in ftand. Aldus moet men ook uytleggen deze woorden van den Boek der Verovenb.c. 17, V- â De wateren diegy gdzien hebt , ... zyn volkeren ; ende andere diergelyke vooritellingen. Het is dan ongegrond, dat de Sacramenta- riffen deze woorden van den Zaligmaeker i Hoe efi Corpus meuni^ Dit is myn Lichaem ) uytleggen , als of het woord
. iï^ , Is , genomen moeit worden voor Significat, Beteekent; want men vind nochte in de Schriftuer, nochte in eeiiige Auteurs , deze beteekening van het woordeken Eà is 't datier tuffchen het onderwerp en den eygendom van eene voorftelling eenige ftrydigheyd is, zoo moet men in een der zelve eenige oneygentlykheyd komien fpeuren ;
â en gemerkt^er geene is tulTchen de twee termeynen dezer
zoo en volgt'er geen-
voorftelling , Hoe eà Corpus meum ,---
fins , dat deze moet uytgeleyt worden op de zelve wyze , o-elyk de voorgaende Geen het minfte itipken is hier het - gene een figuer zoude te kennen geven ;eii xs het zaeken dat'er alleenelyk een figuer is van het Lichaem des Heere
ia het Î. Sacrament/zoo isnaer de iigueren van t Oud
Teftament niet gevolgt de waerheyd in het nieuw 1 efta- ment, m.aer naer die de welke edelder waeren , is gevolgt een flechter figuer ; want het Paefch-Iam geflacht en an- dere flacht-ofters verbeidden kiaerelyker en beter de dood van Chriftus , als een ftuk brood ot eenen lepel wyn. . Maer verre zy van ons , dat wy dit ongelyk zouden doen aen de woorden van Chriftus, die zoo klaer zyn , dat men geen klaerdere kan wenfchen. Wy hebben hier voren deze . waerheyd getoont uvt de woorden van Chrilms, wan- neer hy by Joannes cap. 6 , belooft heeft , dathy lyn ey- gen Lichaem tot fpys zoude geven , mitelleiide het H.
DES NIEUTf^ TESTAMENT. ,31
cn hun omringelde een Goddelyk Licht: waer door iy met groote vreeze bevangen wlèidén: Maer den En- gel zeyde tot hun : Weeft niet bevreeft; want ik breng u een blyde tydinge, die tot groote vreugd zal dienen aen al het volk. Heden is u in Davids ftad den Zaligmaeker geboren, die den Heere Christus is. Ziet daer aen zult gy hem kennen: Gy zult een klyn Kind vinden in doeken gewonden, liggende in eene kribbe. Ten zeiven tyde kwam'er by den Engel een hemelfche bende in groot getal, die Godt lof gat\ en zeyde : Glorie zy aen Godt in de hoogfte Hemelen; en vrede op der aerdea aen de menfchen van goe- den wille C i^i^« GrUkfchen Text heeft f^rtdt op der aerden en goeden j^Ile tot de menfchen. ) Als nu de En- gelen van hun naer den Hemel vertrokken waeren, fpraken de Herders tot malkanderen : Laet ons naer Bethlehem gaen, en zien het gene aldaer gefchied is, en 't gene den Heere ons heeft bekent gemaekt Sy dan, met'er haeften gekomen zynde, vonden JMaria en Jofeph, en 't Kind liggende in eene kribbe. Als-ze |
Sacrament des Autaers, op dat hy de herten fyn'er Difci- pelen tot zoo groot IVlyliefie zoude bereyden ; en nu too- neu wy de zelve uyt de woorden der Infteliing ( welke op de zelve wyze verhaelt word van de IIH Evangeliften , Matthieus , Marcus , en Ludas, met welke volkomentlyk over-eeii-komt den Apoftel Paulus in fynen eerften l^ief tot de Corimh cap. ,11 ) door de volgende redenen :
I. De eenvoudigheyd der woorden zelf, op vier ver- fcheyde plaetfen zonder eenige relhidie of uytlegginge voorgeftelt , vereyfcht eenen eygen en letterlyken zin , voornaeraentlyk aengezien wy weten , dat die'woorden zyn uytgefproken van dien, aen wie een en het zelve is , te können en te willen doen ; aen wie niet moeyelyker is , door de gezeyde woorden fyn Lichaem tegenwoordig te ftellen in het fL Sacrairient, als certyds de gezoudheyd weder te geven door die woorden : P^rouwe, gy ^yt ver- l(ietat van uwi liekte ^ by Lucas c. 13, Gelyk'erniet
te twyffelen is aen fyne magt zoo en is'er niet tetwyffeleii aen fyne woorden , die krachtig zyn , werkende 't gene fy beteekenen ; waerom het woordeken Dk , niet bewyft da fubftantie des broods dieChriltus in fyne hand nam, maer het gene dat daer was naer het eynde der woorden; ge- lyk,ais men eenen cirkel of ring maekt met eenen paüer draeycnde, terwyl men zegt, Ïί ii eenen ring, dat Woor- deken Dit, bewyft het gene dat daer gemaekt is; nochte. Chriftus zegt , Hier is myn Lichaem ; op dut men niet ^oude dolen , peyzende, dat daer brood blyft; maer zeg- gende Dit is myn Licluiem, beteékeut hy klaerelyk, dathy geen ander fubftantie als fyn Lichaem geeft
Î . Chriftus maekte hier fyn Teftament: nu dit moet klaer zyn zonder eenige twylfel-zinnigheyd, op dat het geenen twift verwekt Den Zaligmaeker fprak alleenelyk met fyne Apoftelen,aeu welke hy in't bezonder pleeg uyt-te-leggeii heti gene hy op een duyftere wyze had uytgefproken : maer hier in plaets van uytlegging is eene bloote beveiting ; en . dit zoo duydelyk , dat Chriftus om fyne wezentlyke te- 'â¢genwoordigheyd te verzekeren geen enkel-zinniger of klaer- der woorden heeft können gebruyken.
III. Hier door is het gefchied, dat de Geloovigen van alle eeuwen , volgens.de goddelyke en Apoftoheke Over- levering, die woorden verltaen hebben in den eygen , na- tuerelyken en letterlyken zin Zoo verftaen die nóch tot heden tos zoo veel vergaederingen_ der Chiiftenen, welke door. eene beweendyke fcheurmaeking zig van over vele eeuwen gefcheydeii hebben van de Roomfche Catholieke Kerk , niet minder van m^kandercn als van ons in veie zaeken verfchiilende : zekerlyk fy hebben den letterlvken zin, die fy in de waere Kerk hadden ontfangen , buyten de zelve medegedraegen, den welken de HH. Viuiers, zoo van de Griekfche als Latynfche Kerk, iii alle eeuwen iiaiid-
R. a |
ocr page 161
|
vaftelyk hebben geleert Voor de elffte eeuv/, van alle die, de welke met de Catholyke Kerk aengenomen hebben de Wiierheyd der Menfchwording van Chriftus, zal men nie- mand, het zy in de Latyufche , 'tzy in de Griekfche Kerk vinden , die de waerachtige tegenwoordigheyd van Chriftus in het Alderheyligiie Sacrament opentlyk geloochent heeft. Den eerlten is geweeft Berengarius^ die den figuenlykcn {in der voorzeyde woorden vruchteloos heeft trachten in-te- voeren ; aenftonds ftonden tegen hem op alle de Geloo- vigen : men zegt, dat hy, naer fyne dwaeling verlcheyde- mael gedoemt eh weder hernomen te hebben ^ eyndelyk de zelve met een oprecht gemoed herroepen heeft , en ftierf in het jaer 1088. Syne doling hebben vernieuwt Zv/inglius en Cdlvimis. Hoe können dan onze aJgefcheyde broeders aennemen , dat onze leering zoude ingeilopen zyn onder alle de Geloovigen, zonder dat iemand zig daer tegen zoude geftelt hebben? Is de Kerk van Chriftus, volgens fyne on- feylbaere beloften, altyd vaftblyven ftaen als den Pilaer der "Vv'aerheyd , hoe heeft fy können aennemen eene leering ftrydig aen die van Chriftus, door wiens Geeft fy beftiert word? Was onze Leering algemeyn in de Kerk ; waer heb- ben dan hnnne aenleyders gehaelt die leering ftrydig aen de gene die zoo veel eeuwen geleert was door geheel de Catholyke Kerk ? Hoe können fy gelooven, dat den waeren Gods-dienft tegen het gebruyk van alle eeiwen zoude be- ftaen zonder een Sacrificie der nieuwe Wet, waer van de oude offeranden alleenelyk een verbelding zyn geweeft, en jnaer en duerden , om dat het eenig, waerachtig, en eeu- wig Sacrificie in hunne plaets geftelt wierd van den genen die inder eeuwigheyd Priefter is nae het order van Melchi- fcdech ; op dat aen Gods naem een zuyver Ofterande zoude opgedraegen worden op alle plaetfen? Dus heeft den min- ïieJyken Zaligmaeker , die zig-zelven als een onbevlekte OxTerande aen Godt heeft opgedraegen, gewilt, dat wy ge- voelyk zouden verzekert zyn , dat deze Ofterande voor ons is opgedraegen , waer van wy eene geduerige gédach- tenis houden. Daerom gelyk het voik in de oude Wet deelachtig wierd van de Zoen-oiiers die voor hun waeren opgedraegen ; aldus heeft Chriftus met'cr daed ons willen dcelacht4g maeken van het zelve^ Lichaem , dat voor ons is opgeotfert; hoewel het zelve fchuylt onder eene andere gedaente in het H. Sacrament, om alli-'" fchroom weg-te- nemen. In-dezer-voege, volgens het zeggen van den H. Joan- nes cap 13, naer-diën Jefus lief-hadde gehad de fyne, Jieeft hy die tot het eynde toe lief gehad ; tot het eynde, zegge ik nier alleenelyk van fyn leven , maer ook van fyne liefde, want fyne wysheyd wift niet meer te geven, fyne magt kon niet meerder geven dan fyn eygen-zelven. l·^. Was Judas mede. deelachtig van dit Myjierie ? |
Sommige Ouden, ais deii H. Hilarius, en Innocen- tius III, hebben gelooft, dat Judas, zoo haeft hy zig hield voorden verrader van Jefus aengewezen, gegaeÃi is ityt de eetzael, en dat hy niet tegenwoordig is geweeft in de In- ftelling van het Alderheyligfte Sacrament des Autacrs : doch de meefte Vaders zyn van gevoelen, dat den Zaiigmaeker naer ingeftel:; te hebben dit H. Sacrament, gefproken heeft deze woorden by Luc. cap. 22 : Zief de hand der genen dit my verraed, is met n:y aen tafel: Î'άί is ; Hoewel ik U-lie- den myn H. Lichaem en Bloed tot eene gedenkenis geve, nochtans is'er onder u-lieden eenen, die fyn hand en magt gebruykt om my te verraden. Het is de meyning van ee- nige geweeft ( zoo kan men zien by Origenes en Theophy- laflus ) dat Judas het H. Sacrament onder de gedaente vp brood ontfangen hebbende , dit verborgen en bewaert heeft, om aen de Jodfche Prieiters te toonen, en te zeggen , dat Chriftus leerde dit fyn lichaem te zyn ; maer dat hy het Bloed niet konnende verbergen, 't zelve tegen fynen dank genut heeft : dit verhael word van 'de nauwkeurigfte Uytleggers gehouden als vol van vergierde omftandighe- den. Eventwel dat alle de Apoftelen uyt den Kelk van het Bloed van Chriftus gedronken hebben, getuygt Marcus c. 14 ii. 23 ; gevolgentlyk befluyt het gemeynfte gevoelen , welk de Kerk in haeren Lof-zang van 't Alderheyligfte begunf- tigt, dat den Heer fynen verrader niet heeft willen uytfluy- ten van die goddelyke Tafel, om hem niet te verbitteren, maer om zelfs zyn hert te raeken door dit aldergrootfte teeken van fyne liefde ; daerom fpreekt den Grooten Paus Leo tot Judas in dezer-voege : Waerom miftrouwt gy van fyne goedheyd, die u van de de gemeynfchap van fyn Lich- aem en Bloed niet heeft verftootén ? Ook een alderwreed- fte dier zou alfdan hebben können gebragt worden tot zacht- zinnigheyd, zegt den tL Chryfoftomus. Den Zaligmaeker heeft ook door fyn exempel aen de uytdeylders der god- delyke Myfterien getoont, volgens dat verklaert het gebruyk der Kerk,dat hy liever heeft toe-te-laeten de oneerbiedig- heyd die aen hem door de heyligfchending gefchied, als dat de ruft der Kerk zoude geftoort worden door de weyge- ring van het Î Sacrament, het welk openbaerelyk van eenen hymelyken zondaer gevraegt word, van den gene die in een openbaere bediening niet mag gebruyken eene geheyme kennis, voornamentlyk als deze voortkomt uyt eene facramentele Belydenis die met den alderheyligften zegel gefloten blyft in alle voorvallen. Men moet dan hier onderftellen, dat de verraderye van Judas niet opentlyk door den Zaligmaeker bekent was gemaekt voor de Initel« ling van het H. Sacrament des Autaers.
V. Kende Jefus de verraderye van Judas?
A, Jae; en hy voorzeyde die in 't algemeyn aen fyne Apoftelen, zonder den verrader te noemen, by Matth, c. 26, if. 21 , met deze woprden ; Voorwaer ik {egge u, doé
rBRBANBEliÃ^GÃ t^jtN DÃ GÃSCtiÃÃt)ÃNISSEN
dit zoö gezien hadden , wierden-ze overtüygt van Πgéne tot hun van 't Kind gezeyd was. Alle die dit hoor- den , ftondert verwondert over de dingen die door de Herders gezeyd wierden. Doch Maria bewaerdde alle deze dingen in haer herte, de zelve overleggende met malkanderen. De Herders keerden weder, Godt lof en glorie gevende over alle de dingen die fy gehoort en gezien hadden, volgens 't gene hun voorzeyd was. Als den achtften dag gekomen was, dat het Kind moeft befneden worden, wierd het Jesus genoemt; welken Naem hem gegeven was van den Engel, eer hy in fyns Moeders Lichaem ontfangen wierd. Veertig dagen naer de Geborte van Christus, wanneer den tyd der zuyveringe van Maria, volgens de Wet van Moyfes, vervult was, bragten fy het Kind nae Jerufalem, om het aen den Heere op-te-draegen , ( volgens het gene in Gods Wet gefchreven jftaet, dat alle mannelyke eerft-geboren vrucht Godt zal toegewyd worden ) en om te geven d'Offerande, naer dat'er in Gods Wet gezeyd word, een paer Tortel-duy ven, of twee andere jonge |
ocr page 162
DES NIE VW Τ EST Î ME Î Î.
termyii by herophaeling, is ten uytterfien noodig om over-
een-te-brengen en uyt-te-leggèn verfcheyde Schriituer-plaet-
fen die ftrydig fchynen. Alfwanneer men een zaek bybrengt
voor den tyd dat-ze. gebeurt is, zoo is het eene Voorko-
ming ; word-ze bygebragt naer den tyd dat-ze gefchied is ,
zoo is het eene erophacling.
Doch fommige Uytleggers aenmerken hier, dat Jefus tot
dry-mael toe voorzeyd heeft, dat hy van eeuen fyner Apof-
telen zou gelevert worden ; te weten, eerö in't begin van ,
het Avondmael, volgens dat Matthasus c. 26, en iViarcus
c 14, getuygen ; voor de tweede-mael, als hy gewaflchen
had de voeten f\aier Difcipelen , gelyk Joannes c. 13, f., 18 ,
verhaelt; voor den derden keer , naer de Infielling vaii het
Alderheyligiïe , zoö befchryven Lucas cap. 22, 21 , en
Joannes c. 13,^.2. Zekerlyk daer was den Zaligmaeker
veel aengelegen , om te toonen aen fyne Apoftelen , dat
hy gewilligiyk ftierf; want deze wetende deze verraederye
en den verraeder , zoo had hy het ook können beletten.
Verfcheyde Vaders hebben gelooft, dat Jefus heeft willen
tyd geven' aen Judas , op dat hy zig zou bekeeren ; by
heeft hem gefpaert tot het laefte toe, en door een gron-
delooze goedheyd heeft hy gezwegen den naem van fynea
verraeder.
ü/eef Judas hier naer in h gerelfchap van Jefus ?
A. Den H. Evangeliit Joannes c. 13, ii. 27, zegt, dat
den duyvel in Judas , aaer dat dezen verraeder het ihik
broods ontfangen had , gevaeren is, om hem aen zig over-
gegeven, ten vollen te bezitten , in wie hy eerft was ge-
gaen om hem te bedriegen, zegt den H. Auguitinus. Ee-
nige Ouden hebben gemeynt, dat het ingedopt brood , welk
Jefus aen Judas heeft gegeven , geweeft is fyn Lichaem ,
,van het welk hy te voren gezeyd : Neernt en eet, dit
is myn Lichaem : maer deii H. Auguftinus en veel andere
hebben met meerder waerfchynelykheyd gezeyd , dat dit
enkel brood was, en dat den verraeder de Î Commume
uyt de hand des Heere onttangen heeft, eer hy ontfing dit
brood , het gene den Zaligmaeker aen hem als tot een tee-
ken van genegentheyd gaf. Sommige gelooven, dat Jefus
het brood in den wvn dopte, om hem te geven aen Judas,
en dat hier van gekomen is de gewoonte, dat in de oude
tyden fomwylen de H. Communie gegeven wierd onder de
gedaente van brood gedopt in de gedaente van den wyn
die geconfacreert was ; welke manier is afgebroken door
den Paus Julius I, die daer over heeft gefchreven tot de
BiiTchoppen van Egypten ; het gene nochtans niet heeft
belet, dat daer naer die gewoonte noch gepleegt wierd in
Griekenland, Als den Zaligmaeker nu zag de ondankbaer-
heyd voor alle deweldaeden, en de verfteentheyd van fy-
nen verraeder , zeyde. hy tot hem uytgaende : Dat gy doét,
doet het haeÃelyk. Dit is een gcbod van Chriftus; wm^t.h^
Duyven. Daer waseene Wet, (Lev. 12.) dat eene Î^Îοιην, die eenen Zone gebaert hadde, moeft als on
reyn veertig dagen buyten den Tempel blyven, zonder iets te mogen aenraeken van al het gene dat hevliff
was, en naer den tyd van die veertig dagen , moeft fy een Lam met eene Duyve gaen opoiFeren, indien
haer vermogen zulkx toeliet, ofte twee Duyven, indien iy arm was. Door eene andere WetC^xoJ 15 \
raoeft alle mannelyke eerft-geborene vrucht aen Gpdt bezonderlyk toegewyd worden, om te leven in fy-neii
dienft, tot gedachtenis dat Godt de eerft-geborene der Egyptenaers dood-llaende door den verdervenden Fn.
gel, de eerft-geborene der Ifraëlieten hadden gefpaert,die vervolgens op een bezonder manier hem toebe-
hoorden , en daerom aen hem moeften hhven ofte a%ekocht worden door zeker randfoen indien-ze niet
en w^aeren van 't genachte van Levi Dit en had geen plaets in Chriftus; want hy was zelve'het Lam, daer
het Paefcl>Lam, om welkers bloed d'eerft-geborene der Ifraëlieten gefpaert wierden, de figuer van wasjmaer
eenen van u-lieden my verracden lal; Waer op Judas ziende ,
<Jat alle de Apoftelen gevragt hadden , wie het mogtezyn,
zig gedwongen vond ook te vmegen^ of hy het wassen
Jeius antwoordde hem : Gy hebt het geieyd : een manier van
rpreken die zoo veel beteekent als yae , hoewel duyiier ;
a)s of hy wilde zeggen : Gy zegt dit wel, maer ik niet uyt-
drukkelyk ; want de andere Apoftelen merkten het «iet ^
zoo om dat de antwoord twytfelachtig fcheeu , zegt den
H. Aiiguftinus ; als om dat iy deze niet in acht namen ,
ieder bekommert zynde met zig-zelf, en van niemand an-
ders vermoedende,· en dat Chrilhis dit ftilder kon zeggen,
om door iyne mhizacmheyd te winnen het hert van Judas
well ien hy daeroni niet uyi/loot vaji de goddelyke maeltyci
Om van Jefiis te vraegen , wie fynen verraeder was; gaf
Petrus een teeken aen Joannes ί die ruÃte op de borit van
Jefus; dat is , wiens hoofd zig bevond voor de borit van
Chrifiiis, volgens de fchikking op de welke men zig aen
tafel zettede, gelegen op klyne bedde-banken oi tafel-bed-
tieu Hier opzeyde den Zaligmaeker aen Joannes, dat diën
aen dezi welken hy het ingedopt brood zoude geven, hem
zoude verraeden. Sommige Uydeggers gclooven, dat den
Zaligmaeker van de verraederye niet gdproken heeft voor
delniielling van hetH. Sacrament des Autaers ; op dat hy de
gemoederen van iVne Difcipels niet zoude ontltelt hebben
maer deze aendachtig zou gemaekt hebben en bereyd tot
zoo «root Myfterie ; en hierom zeggen die i^chryvers, dat
Matthaius de voorzeyde verraederye verhaelt by voorko-
ming; aengezien Lucas cap 22, t- f' Zegt , dat Telus die
aenkondio-de naer de iniieiling van hot Alderheyhglie Sa-
crament. ^Den zeiven Evangelift verhaelt voor t Doopfel
gegeven aen Den Zaligmaeker door Joannes l^aptifta, dat
Herodes den gemelden Joannes deed in den kerker imyten
c. 3 , 19 en 20 , het gene nochtans met gebeurt is , dan
alfwanneer Jefus reeds pleegde het ampt lyner Zending.
Deze zelve daed word noch vermeld by herhaeling van
Matthäus c. 14, y. 3 By Joannes c n , t 2, word gefpro-
ken van den Balfem welke Maria ftortte over den Heer;
daer-en-tuffchen deze daed word ten volle verhaelt in fyn
12 cap. De Evangeliften verhaelen by gelegentheyd ver-
fcheyde andere dingen, als offy reeds waertm voorgeval-
len , voor dat fy inderdaed gebeurt zyn. In het Oud Tef-
tament zyn'er verfcheyde voorbelden van deze verhaelings-
wyze , voornamentlyk in de eyge naemen van piaetfen en
perfoonen,gdyk zegt den H. Auguitinus in fynen 3. Boek
der Ouder{oehngetz over den Boek der Levieten cap. 23. De
H. Schriftuer gebruykt fomwylen voorkomende termynen,
noemende eene zaek met den naem welke fy moet heb-
ben , maer die fy noch niet en heeft: en het is eygen aen
deze verhaelings-wyze , een zaek by-te-brengen als gefchied,
voor dat fy inderdaed is voorgevallen· De kennis van dezen
ocr page 163
ÎÎÎÎÎÎÎÎÎÎÎÎÎ ÎÎÎ DE GE SC ti IE D Î ÎIS S Î Î
hy draegt iy-zelven op in onze plaets, op dat wy aen Godt iynen Vader mogen behaegen , wanneer wy ons
opdraegen met hem. De andere Wet en had ook in Maria geen plaets, want fy en had nochte zonde, nochte
d'andere onreynigheden, daer de Wet van iprak , maerhaere liefde, haere onnoozelheyd en haere eenvou-
digheyd dienen haer in plaetfe van Wet; op dat wy, die vol zonde zyn, in alle manieren befmet, ons niet
en zouden fchaemen, als zondaers ons te zuyveren volgens de Wet der boetveerdlgheyd, als wy eene zuy-
vere Maegd haer zien reynigen als of fy onreyn hadie^ geweeft. Binnen Jerufalem was nu zekeren Man ,
met naerae Simeon, een deugdzaem en Godvreezende man, die verlangde naer de vertroofting van Ifraël,
en den H. Geeft was in hem. Hy hadde ook eene Goddelyke openbaeringe van den H. Geeià ontfangen,
dat hy de dood niet zoude fmaeken voor al-eer hy den Gezalfden des Heere zoude gezien hebben. Hy
kwam dan door den H. Geeft in den Tempel, en als d'Ouders van 'tKind Jefus, het zelve daer binnen brag-
|
zegt niet: Doet dit; maer aengezien gy het doen wilt, zoo moogt gy u haeften Dit zegt Jefus ; om te toonen, i. dat hy de reden van fynen uytgang wel wift ; 2. dat hy de dood niet vreefde ; 3. dat hy niet uyt vrecze, raaer iiyt liefde hem tot noch toe verrnaent had. Zoo haeft als Judas zig liet voo-itaen , dat fyn fchelmiluk openbaerelyk bekent was â¬Ï dat hy nu als afgefcheyden was van fynen Meeiler en Difcipelen , heeft hy als wanhopende Jefus veriaeten ora fyn fyt gaen ten uytvoer te brengen : en het was nacht, zegt den H. Joannes. Dit zegt den Evangelift, i. om te toonen de ergheyd van Judas die niet ophield in fyn kwaed voornemen , hoe fpaede het ook was; 2. om te beteeke- nen de inwendige duyiterniffen van Judas, die grooter wae- ren dan de duyilerniiTen des nachts; 3 om dat de klaer- heyd en glorie van Chriftus begon in de meefte duyfternis des werelds.
y. Wat \eydc Jefus aen fyne Difcipels ?
A. Hy voorzeydde hun des avonds voor fyn lyden den klynen moed die fy zouden gaen toonen-, voornaeraentlyk Petrus, welken meynde kloekmoediger te zyn als de an- dere ; en dat fy alle zouden verftrooyt worden. Hier naer dede Jefus hun deze uytnemende aenfpraek , befchreven by Joannes c. 14, i , alwaer hy fyne Apoitelen vertrooft, hun zeggende , dat fy niet zouden ontftelt worden , dat fy in hem zouden gelooven , en moeiïen peyfen, dat is 't dat hy ging om voor hun aen ieder een plaetfe te bereyden in . het huys van fynen Vader , hy wederom zoude komen om hun tot zig te trekken ; dat fy wiiien , waer hy henen ging , en 00^ den weg ?
y. Wat \eydi Thomas hier op tot Jefus ?
A. Heere , wy en weten niet, waer gy henen gaet ; en hoe können wy den weg weten ?
y. Wat antwoordde den Zaligmaeker ?
A. Hy zeyde hun , dat hy zelf was den weg , de waer^ heyd en het leven ; dac het door hem was dat men tot Godt kwam ; dat, waer 't dat fy hem kenden, fy ook zouden kennen fynen Vader.
V. Ge'ift ons eenen uytleg van deie antwoord van. Jefus ?
A. Jefus is den weg door fyne Exempels ; hy IS de waer- heyd in fyn beloftens ; hy is het leven xa fyne vergeldingen : hy is den weg van die beginnen , de waerheyd voor die voortgang doen, en het leven voor die gekomen zyn tot de volmaektheyd ; den weg door fyne altyd heylige wer- ken, de waerheyd door fyne onderrichtingen die altyd god- delyk zyn , en het leven door fyne vergeldingen die eeu- wigduerende zyn. â
f^. JVat leyden de Difcipels naer de^e redenvoering van Jefus 7
A. Philippus verzocht van ChriÃus, dat hy hun zoude toonen fynen Vader, betuygende , dat dit al was het gene fy vvenfchten. |
V. Wat antwoord kreeg Philippus van den Zaligmaeker?, A. Jefus zeydé hem , dat die den Zoon zag , ook den Vader zag ; om dat hy was in fynen Vader, en fynen Vader in hem ; dat is te zeggen , dat hy was den zeiven Godt ge- lyk fynen Vader : het gene hy hun eens zoude doen ken- nen , alfwanneer hy tot hun zoude wederkeeren ; en dat fy hem zouden zien, als de wereld hem niet meer zou zien.
V. Wat leyde Judas genaemt Thadceus ( niet den JÃariO' ther ) op de^e redenvoering ?
A. Hy vroeg aen den Zaligmaeker, waerom hy zig aen hun zou veropenbaeren, en niet aen de wereld ; en Jefus gaf hem tot antwoord : Zoo wie my bemind, die zal myii woord onderhouden , en Kynen Vader zal hem beminnen , en wy zullen tot hem komen ,-en by hem onze woonplaetfe maeken ; die ray niet bemind, onderhoud niyne geboden niet. Dit was de antwoord van Jefus aen dezen Difcipel. y. Wat wilde Chrifius door deie antwoord te kennen geven ? A. Hy lieeft ons hier door willen doen begrypen , dat de reden , waerom hy zig niet ondekte aen de wereld ( dat is, aen de minnaers der zelve ) was ora dat de wereld hem niet beminde, en fyn geboden niet onderhield. y. Wat voegde Jefus noch by deie antwoord? A. Hy zeyde hun , dat de J^eering die hy hun had voor- gehouden , was die van fynen Vader ; en dat den H. Geeft hun hier van de kennis zoude geven ; en hy gaf hun iynen vrede , verzekerende dat al het gene hy hun voorzeyde-, zou gefchieden , en dat hy wel haeft ging Iterven. y. Zeyde Jefus niet meer aen fyne Difcipels ?
A. Den weynigen tyd die hy nog hadde om met hun te zyn, deed hem den zeiven belleden in hun te onder- wyzen. Hy zeyde hun dan noch , dat fy in hem zouden blyven gelyk de ranken van eenen wyngaerd blyven in den wynüruyk ; dat fy malkanderen moeften beminnen.; dat hy hun had verkoren om-ze aen hem te hechten , en dat fy haet en vervolgingen van de wereld te verwachten hadden ; dat het hun noodigwas , dat hy henen ging, om hun den Trooiter den H. Geeft te zenden , die de wereld zou over- tuygen , en voornaeraentlyk de Joden , van de zonde die fy bedreven hadden door niet te gelooven in dien welken Godt hun had gezonden tot hunne verloifing ; dat hy-ze zou overtuygen yan de rechtveerdigheyd en heyligheyd, . het zy van Jefus Chriftus , welke hebben uytgefchenen door de glorie van fyne Verryflènis en Hemelvaert, het zy der Geloovigen , die gelooft hebben, zonder te zien, in dien welken de Joden gezien-hadden en verftooten ; eyndelyk , dat hy de wereld zou overtuygen van het oordeel en van de verdoemenis van den Prince der wereld ; dat is te zeg- gen , van den duyvel wiens ryk vernietigt is door onzen Heere Jefus Chriftus.
y. Wat leyds, hun. den Zaligmaeker noch ? : |
ocr page 164
OES TS! I EU W TESTAMENT.
ten, OTO voor lieni te doen naer des Wets gebruyk, nam Simeon liem in fyne armen, en hy loofde Godt,
zeggende: Nu zult gy, ó Heere, uwen Dienaer van hier laeten reyzen in vrede, want myne oogen heb-
ben uwen Ziligmaeker gezien, die gy bereyd hebt voor 'taenfchyn van alle volkeren; om te wezeii het licht ,
't welk de Heydenen veili:hteii zal, en ook de glorie van uw volk van Ifraël. Ook was'er een Propheterflè,
genaemt Anna.....eene Weduwe, oud vier-en-tachentig jaeren , die geduerig in den Tempel was, Godt
dienende dag en nacht raetvaften en bidden. Deze op den zelvenftond aenkomende, dankte Godt inigelykx,
en lootcie Godt, en fprak van Jefus aen alle de gene, die verlangde nae de verloffing van Ifraël.
' Als nu alles volbragt was keerden fy weder nae Nazareth ende het kind' groeyde op in vvysheyd en de
gratie Gods was-in hem. Als Jefus twaelf jaeren oud was, en dat hy met fyne Ouders naer Jerufalem op-
gegaen was volgens het gebruyk van die 'Feeft : wanneer-ze weder-keerden, nae dat de dagen der Feefte
|
Î Hy zeyde hun , {prekende als by gelykenis , het volgende : Noch een weynig tyds, en gy zult my niet meer zien : en wederom een weynig tyds , en gy zult my zien ; want ik gaen tot den Vader.
y. P^erflonden di Difci^'den de^e gelykenis ?
A. Neen ; maer Jefus wetende, dat fy hem daer over zochten te ondervraegen , zeyde hun , dat fy zouden wee- -nen terwylen de wereld zig zou verblyden Inderdaed , fy beweenden fyne dood terwylen fyne vyanden zig daar- over verheugden als zegenpraelende
WaL voorieyde hun den Zalimaeker gevolgentlyk ?
A. Twee zaeken ; de eerlte, dat hy hun, ten tyde naer fyne Verryflenis , niet meer zoude fprekeii door gelyke- iiiffen ; de tweede, dat fy zouden bidden infynen naem , en dat fy zouden bekomen al het gene fy zouden verzoe- ken in dezer voegen.
f^, Hoe eyndïgde Jefus fyne onderrichtingtn ?
A. Hy eyndigde-ze met te vraegen aen fynen Vader den geeft van liefde en vereening en de gratie van volherding voor fyne Apoftelen , en in 't algemeyn voor alle die in hem zouden gelooven. Den Zaligmaeker bid niet altyd voor de zelve, en op de zelve wyze , nu bid hy bezon- derlyk en krachtiglyk voor fyne Diicipelen en de Geloo- vigen ί dan bid hy aloerneynelyk en genoegzaemelyk voor alle raent-chen. Intiellende het H. Sacrament cies Autaers, had hy »ezeyd · Dit is myu Bloed des Nieuw 1 eltament ; het welk voor u-lieden zal uytgeilort worden , zoo den H. Lucas fchryft; Matthteus en Marcus zeggen , voor veU ; in de Confecratie der WlilTe fiaet het beyde, voor u-lieden. en voor vele â . want Chriftus heeft het beyde gezeyd, voor u , myne tegenwoordige Diicipelen ; en voor vele , te weten ; I. Voor alle menfchen die vele zyn : want Lhnltus is de ver^oeninge gewee.fi voor de. lotiden d&r ganfJie wereld , zegt den H. Joannes. 2 Krachtiglyk voor vele , en met voor alle ; want alle menfchen genieten niet de vrucht van het Bloed van Chriftus, die fy met hunne ongeloovigheyd en kwaeden wille verwerpen. 3- ^f^crihcie der |
MiiTe ; want dit en word voor alle menfchen met poiFert ; maer voor alle Geloovigen der H. Kerk , t zy levende , of doode , die zonder twyffel vele zyn. ÎÎεη mag dan niet zeggen , dat Chriftus heeft gebeden alleeneiyü voor de iiytverkorenen , en niet voor de verftootelingen , ten zy in de.^.en Cathoiieken zin ; dat de verdieniten van fyn ge- bed niet krachtiglyk worden toegeëygent aen die de wel- ke den Vader tot hem niet heeft getrokken ; hoewel hy bereyd was genoegzaeme middelen te geven om tot Je- fus te komen, hadden fy niet wederftaen , maer ge volgt het licht van Godt, die in-diër-voege wilt, dat alle men- fchen zalig worden. Als den Zaligmaeker in dit lyn ge- bed by Joannes-cap. , f. 9 , zegt: Ik en bidde voor de wereld niet , maer voor deze die gy my gegeven hebt ; dit is zoo niet te verftaen , als ofhy geenfihts voor de we- reld en wilde bidden ; maer dat hy voor de wereld of zondige menfchen nu niet en bid , dan alleenelyk voor fy- ne Apoftelen , in de welke hy groote eenigheyd begeert : want voor de wereld zal hy naermaels bidden , en voor haer begeeren het oprecht Geloof, en de vergiftenis der zonden , die voor moet gaen, de welke de HH. Apof- tels verkregen hadden ; hy heeft aen het Kruys gebeden voor de gene die hem kruyften , die zonder twyftel van de wereld waeren ; en kort hier naer, in het zelve Ca- pittel , bid hy voor de wereld , dat-ze in hem geloove. Jefus voor fyne Difcipelen biddende zegt met alle kracht; Hey Ilgen Vader ; dat is , dry dingen begeere ik voor hun I. Dat gy-ze door uwe goddelyke magt van alle kwaed en zonden bewaert ; op dat ly van my niet af-vallen , nochte myn geloof vcrlaeten. 1. Dat fy onder malkan- deren in eenigheyd leven, iu een geloof, en in eenen wil- le : gelyk wy maer een zyn : dat diergelyke eenigheyd ook in hun zy , hoe wel· fy in hun zoo groot niet en kan zyn gelyk fy in ons is. Zoo lange als ik by hun heb g,eweelt, heb ik-ze door uwe goddelyke kracht bewaert, en fy zyn my_ altyd byg;ebleven , uytgenomen het kind der verderf- fenis ; ( dat is Judas , die aldus genoemt word , om dat hy door fyne zonden de eeuwige verdoemenifle verdien- de , en om fyn boosheyd , aen d'eeuwige dood en verderff'e- nis toegewezen is ; gelyk die om fyne kwaede werken ter dood verwezen is, word het kind der dood in de Schrif- tuer genoemt) dezen alleen heb ik laeten verloren gaen : want gy hebt , voorziende fyne verdoemenis , daer vaa door David , in fynen 108, PJalm y gefproken : dat J'ynt dagen weynig -yn , en dat een ander fyn Oerheyds-ampt kryge. En aengezien ik hun nu verlaete met myne lichae- melyke tegenwoordigheyd , en tot u kome , zoo wilt gy hun bewaeren , gelyk ik-ze bewaert hebbe. Rechtveerdigen. Vader ( zegt Jefus ) toont hun als Vader uwe vaderlyke liefde , en door uwe rechtveerdigheyd, naer hunue vol- herding geeft hun den loon die fy verdienen. Chriftus fiuyt fyn gebed met fynen Vader te loven , en te bidden , op dat de liefde , daer hy hem mede bemind heeft, in de fyne al- tyd mag wezen, en hy in hun
V. PFaer begaf ^g Jefus naer dit gebed 2
A. De HH. Matthseus en Marcus zeggen, dat Jefus met? fyne Difcipelen nae den Berg van Oliveten is uytgegaen , als denloi-zang gezeyd was, hymno diclo : in 't Grieks ftaet in plurali, of in 't meervoudig : ckm d, xifjent hymnum , Toen fy den lof-zang gezeyd hadden. Hierom meynen fommige Uytleggers , dat dezen Lof-zang geweeft is den 112. Pfalm : Looft den Heer, gy dienaeren ; looft den naem des Heere enz. ,
als mede de vyf volgende Pfalmen ; om dat de Joden naer |
ocr page 165
|
het eten van het Paefch-lam die plegen te zingen. Sy zien niet , waerom den Zaligmaeker de dankzegging niet zou gedaen hebben nae het gebruyk der Hebreeuwen ; bezon- felyk zoo men ftaende houd het gemeyn gevoelen , dat hy het Paefch-lam heeft geëten volgens de plechtigheyd der Joden. Het blykt uyt Jofephus, dat de Eifeën noyt aen tafel zaten , of van de zelve opllonden , ten zy dat'er plech- tige dankzeggingen gedaen waeren aen Godt als den gever van alle goed. De manier van Godt te bidden, als men op- Ãaet van tafel, is altyd in voegen geweeft, zoo by de Jo- den als by de Heydenen : zulkx beveelt krachtiglyk den Ec- clefiafiicus c. 32 , ir.iq \ en hier over vermaent ons den H. Chryfoftomus X)p deze Schriftuer-plaets. Eenige Schryvers hebben van meyning geweeft , dat den Zaligmaeker hier eenen nieuwen Lof-zang gemaekt heeft: en inderdaed eer- tyds bragt_ men by zekeren Lof-zang, welken men zeyde van Jefus in deze gelegentheyd gezongen te zyn : maer dit gezang , getrokken uyt eenige afgekeurde boeken der ket- ters , gezeyd Prifcillianiften , is noyt van de Kerk aengeno- raen gèweelt ; en den H. Auguflinus in fynen Brief tor Ce- rethius toout â , dat in het zelve niets nut is het gene in de heylige en Canonieke 33oeken niet gevonden word Aen Karei den Grooten , verwonderende , dat zoo zoeten Lof- zang welke Chriftus gezongen heeft , van alle de Evan- geliften was achtergelaeten , antwoordde Alcuinus in fynen Brief, dat het den zeiven Lof-zang geweett is Hie verhaelt word van Joannes c. 17, te beginnen van die woorden i , f^ader , di uere is gekomen , verklaert uwiii Zoon ; want door geheel dit Capittel verheerlykt en looft Chriftus fynen Va- der : als men Gods lof zingt, zegt den H. Auouftinus, zegt men eenen lof-zang; het zy dat ons gebed dicfltkonftig of op rym geftelt is ; het zy dat het vloeyt zonder rym Dit gevoelen fchynt aen vele Geleerde zoo veel te waerfchyne- lyker , om dat Joannes aenteekent, dat Jefus naer dit Ge- bed gegaen is over de beke Cedron , daer eenen Hof was : en <lat hy naer den Lof-zaiig gezeyd te hebbeu , gegaen is nae die plaets, hier in komen Matthtcus en Marcus ook over- een. Hier heeft Chriftus voltrokken het voorbeldfel van David, die vluchtende fynen trouwloofen en wedarfpan- nigen zoon Abfulom , gegaen is over de beke Cedron , ge- lyk de Vulgata dit woord vafi: ftaende houd in den 2. Boek_ der Koning, c. 15. By Joannes ftelt den Griekfchen Text, Cedrorum, der Cederboomen ; als of die beek van deze boo- men zou genoemt zyn , gelyk fommige raeynen. Maer an- dere Schry vers in grooter getal houden ftaen, dat de Griek- fche lezing niet oprecht is, en dat het woord Cedron He- breeuwfch is beteekenende geen Cederboomen ( want zoo zou men moeten zeggen Cedronim ) maer Duyiterheyd ; dat die beke alzoo genoemt is ter oorzaeke van de duyf- terheyd der diepe vallye , oft van haere zwartachtige wa- ters , die vloeyende langs de vallye tuffchen den Olyf-berg en Jerufalem , zig ontlaften in de doode zee oft Meir Af- phaltites. De Cederboomen zoeken eerder de bergen ; en dat de kanten dezer beke met die zouden beplant geweeft zyn , daer van vind men niet een teeken nochte in de hey- lige nochte in de wereldlyke Hiftorie. De Griekfche Hand- fchriften komen niet over een : fommige lezen , torrentem Ce- drorum ; andere , torrentem Cedron ; en in dezen zin neemt het den H. Hieronymus voor de Beke Cedron. |
y IVaer ging den Zaligmaeker verders ?
A. Hy begaf zig tot den Berg der Olyf-boomen , alwaer hy dikmaels den nacht overbrogt in 't gebed ; en hy treedde in den Hof van Gethfemani, welken naem volgens het He- breeuws eygentlyk beteekent torcular olei, Olyf-pers , ter oorzaeke van den Olyf-berg , aen wiens voet die plaets ge- legen was ; fy word by Matthteus genoemt een Dorp , en in 't Grieks , een Landhof, pradium , oft eenen Akker, die miffchien bevatte een hoef en faemen eenen hof, welken van Joannes c. 18 , i , genoemt word : Eerflen voetftap van Jefus tot fyn Lyden: hy ging het fchaep zoeken daer het verloren was ; te weten, in 't Paradys, dat is, in den hof.
Wijl Judas de{e plaets ?
Î Jae ; aldus fchynt het, dat Jefus dezen verraeder wou voorkomen in plaets van hem te vluchten, en dat hy hera de moeyte wou fpaeren van eene lange opzoeking.
V. Wat deed Jefus in dién Hof ?
â A. Fly liet acht van fyne Apoftels op eene plaets, en vertrok zig op een andere met Petrus , Jacobus , en Joan- nes ; van de welke hy zig,korts daer naer ook vertrok , om alleenig te gaen bidden dry verfcheyde reyzen , zeg- gende : Abba , Vader , alle dingen zyn u mogelyk ; neemt dezen kelk van my weg : nochtans, niet dat ik wille, maer dat gy wilt.
V. Waer van komt dit woord ^ Abba 7
Î Abba is een Syriakfch woord , van het Hebreeuws , Ab; en beteekent. Vader, met daer by te voegen een Aleph, nae het gebruyk der Syriers ; en- hier van komt het woord Abba. Daer den H. Matthseus fchryft, mynen Vader, ftelt den H. Marcus, Abba., Vader , als vertaelende in't Grieks het gene hy in 't Ghaldeeuws gezeyd had Abba ; miifchien om eenig myfierie, zegt den H. Auguftinus , op dat den Zaligmaeker zoude te kennen geven , dat hy wilde lyden voor fyn lichaam de Î Kerk, beiiaende uyt Hebreeuwen en Heydenen.
V· Wat leydi Jefus·, lig affcheydendevan fyne Apofiels om alkenig te gaen bidden ?
A. Hy gebood aen hun alle, dat fy zouden bidden om zig te bereyden tegen de tentatien ; dat is te zeggen, om niet te bezwyken op het gezicht van fyn Lyden. Hy ïiam met zig de dry genoemde Apoftelen als de gemeynzaem-
nam
I3<f rERUuiNDELINGE Î^ίΠDB GE SCH IE D ÎÎ IS SEN
volbragt waeren, bleef het Kind Jefus te Jeriilalem, zonder dat het fyne Ouders wiften. Sy dan, denken- de , dat hy in 't gezelfchap was, gingen eene dag-reyze voort, en zochten hem onder hun maegfchap, en onder hunne kennifle. Maer, hem niet gevonden hebbende, keerden-ze weder naer Jerufalem, om hem te zoeken. Naer dry dagen, vonden fy hem in den Tempel , zittende onder de Leer-meefters, hem aen· hoorende, en hun vraegende. Alle die hem hoorden Honden verfteft over iyn verftand, en fyne antwoor- den. Syne Ouders, hem ziende, waeren zeer verilaegen, en fyne Moeder zeyde tot hem : Zone, waerora hebt gy aldus met ons gedaen ? Ziet, uwen Vader en ik zochten u met grooten angft. Hy gaf hun tot antwoord : Waerom zocht gy my ? Wift gy niet, dat ik met die dingen, die mynen Vader raeken, moeft bezig zyn? Maer fy en begrepen niet, wat hy hun zeyde. Hy ging dan met hun nederwaerts af, kwam te Nazareth; en was hun onderworpen. Nufyne Moeder bewaerde alle deze dingen in haer herte. Jefu» |
ocr page 166
|
fte en fiandvaftigfle, aen welke hy meeft fyne geheyraen toe- betrouwde ; op dat gelyk fy in de Transfiguratie getuygen waeren geweeit van lyne Majefteyt, fy die ook zouden zyn van fyii Lyden\ en op dat fy het beyde gezien hebbende, minder zouden ontiielt worden, ziende vrywillig lyden eenen Godt waerachtig Menfch voor den menfch.
y. TVat gebeurde aen. Chrifius geduerende fyn gebed ?
A. Hy wierd ontftelt en beefde ; zoo verre, dat hy bloed zweette op het overdenken derjmerten die hy ging onder- ftaen. Syne goddelyke voorwetentheyd deed hem de dood met alle de verfcheyde oinftandigheden befchouwen , hy zag defzelfs zekerheyd , hy gevoelde al het ongelyk en den fmaed die hy zoude onderiiaen ; hy gaf zig over aen alle de verfchrikkelyke aenmerkingen : de ellende van den menfch , de grootheyd der zoiide, de ondankbaerheyd , de vreedheyd en blindheyd der Joden, de zwakheydVan den H. Petrus, en de lafherdgheyd van fyne Apoiielen; alle deze voorwerpen vertoonden zig te gelyk aen fyn ge- moed. Eyndelyk de kracht fyner Godtheyd als opfchor- tende en weerhoudende, was hy om zoo te fpreken , van Godt fynen Vader veriaeten , volgens dat hy in het uyt- terfte fyner droefheyd uytriep : Mynen Godt, mynen Godt ^ waerom hebt gy my veriaeten ? En daer op gaf hy zig vry- williglyk over aen de grootfte droefheyd , en aen de bitterfte fmert die in de menfchelyke natuer kan plaets hebben. Nu Jefus van allen inwendigen en uytwendigen trooit ver- iaeten was, wierd hy van eenen Engel ( die nae het zeg- gen van Gerfon «eweeft is Gabriel, welken naem betee- kent de kracht Gods ; of volgens het gevoelen van andere, Michael, den Prince der hemelfche Heyrkrachten ) ver- fterkt, niet inwendiglyk, maer met uytweiidige woorden: want hy vertoonde zig aen Jefas in een menfchelyke gedaen- te, hem voorhoudende den wille des hemelichen Vaders , en 't groot profyt, welk uyt fyn lyden tot verklaeruig van de glorie fvns Vaders en zaligheyd der menfchen zoude Voortkomen. Chriltus wilde trooft ontfangen van eenen Engel, om dat hy zig door de ootmoedigheyd vernedert had onder de Engelen ; en door de vertrooituig des En- gels wilde hy toonen de vrucht van een volftandig gebed, waer in het verhevenfte is de gelykformigheyd van onzen wille met diën van Godt.
Hoe. wierd het bloedig iwe.et van ChriÃus vbortsgebragt ?
Î. Het geweld van den inwendigen ftryd die Jefus leed ^ was zoo groot, dat fyn edelmoedig hert met kracht afdry- vende nae de uytwendige deelen het bloed , het welk door de vrees ront-om het zelve verzaemelt was , de zweet ga- tiens zig openden door geheel 't lichaem , en met het_ zweet fproten'er uyt zoo uytgeperlte druppelen bloeds en in zoo groote menigte , dat fy vloeyden tot op de aerde Den H. Lucas zegt, dat fyn zweet wierd gd^k dmp^den bloeds af-
IL D&d.
DES NIEUW' TESTAMENT. fsf
«amtoe inwyslieyd,injaeren , en in.aengenaemigheyd voor Godt en voor de menfctien. Dat is, tiytwen- diglyk meer en meer wysheyd vertoonende, gelyk de Zonne, van 'tOoften naer't Zuyden opgaende, ons meer en meer verlicht, alhoewel ly in haer zeiven altyd even veel licht behoud. Men weet niet, wat Jefus gedaen heeft ten tyde van de achthien óf twintig volgende jaeren , 't en zy dat hy onderworpen was aea fyne Ouders, toenam in wysheyd, in jaeren, en in aengenaemigheyd voor Godt en voor de menfchen. IViea weet ook niet wat Maria op diën tyd gedaen heeft, 't en zy dat fv alle de woorden van haeren Zone, die fy zelfs niet en verftond, bewaerde in haer herte. Naer dat den Zallgmaeker aldus go jaeren lang ver bofr gen voor de wereld geleeft had; wilde den Hemelfchen Vader fynen Zone bekent maeken. Tot dien eynde zond hy fynen A%ezand den Heyligen Joannes den Dooper voor af, 't welk ons aldus omftandiglyk be- fchreyen word in het H. Evangelie; In't vyfde jaer der regeringe van Keyzer Tiberius, als Pontius Pilatus |
locpende op de aerdz, om te toonen , dat het zweet overvloe- diglyk afliep; dat het waerachcige druppelen waeren , wa- terachtig , doch metier daed bloedig ; dat het geen zweet van lauter bloed gewëeft is. Sommige meynen , dat'er uyt den text van Lucas niet onwederfprekelyk kan getoont worden, dat Jefus een zweet van bloed gezweet heeft , maer alleenelyk gdyk een iweet van bloed ; dat is , een ge- woonelyk zweet, maer het gene dikker en overvloediger was, en over het lichaem des Zaligmaekers een foort van zweet-klonters, als druppelen bloeds , veroorzaekte, welke aen fyn lichaem ftolden, en waer van fommige op d'aerde nedervielen. Hier toe haelen fy aen den H. Juftinus Mar- telaer , die niet van bloed maer enkelyk van zweet gewag maekt: den H. Hippolytus zinfpelende op deze woorden van Lucas , fpreekt alleenelyk van zweet; Theophylailus en Euthymius aenmerken ook, dat Lucas niet zegt, dat een iweet van bloed hem overkwam , maer een iweet gelyk groote druppelen bloeds , als oft den Evangelift alleenelyk op een vergrootende en leenfpreukige wyze wou te kennen ge- ven de droefheyd en angft van den Zaligmaeker, bedie- nende zig hier toe van eene byfpreukige uytdrukklng, ge- lyk men in 'c gemeyn zegt van iemand die veel heeft uytge- ftaen, dat hy water en bloed gezweet heeft ; en dit is het gevoelen van Photius. Maer den Text van Lucas lyd deze uytlegging niet: het Griekfch woord Thrombos , welk van hem gebruykt word, beteekent eygentlyk , geftremt of ge- ronnen bloed ; zoo word het van de Grieken uytgeleyt; Thrombos noemen fy een geiiolt Bloed en klyne zwelling , die fomtyds naer het ader-laeten word veroorzaekt door een weynig buyten de vaten geftort bloed, welk ront-om de huyt ftolt en klontert. 'T is immers op de zelve wyze niet gelegen met het zweet, het welk geeniints en ftolt. Zoo dan het zweet van Chriftus beftond uyt bloed en gewoon- lyk zweet ; of eerder , het bloed en het gewoonelyk zweet bynae te gelyk over fyn lichaem verfchynende , zoo ftolde gezaemenflyk daer aen het bloed , en wierd door de vloey- baerheyd van 't zweet tot op d'aerde gedreven ; of wel het zweet van bloed zeer overvloedig zynde vloeyde neder op d^aerde, in dezen loop geholpen door de vochtigheyd en klamheyd , welke het zweet op de huyt overhet ; en ter aerde vallende liolde het teritond. 'T is waer , dat den H. Hilarius dat zweet aen een mirakel heeft toegefchreven , en dat hy daer van een bewys heeft genomen , niet uyt de zwakheyd van Chrilïus, gelyk de Ariaenen en andere vy- anden van des Zaligmaekers Godheyd deden , maer uyt fyn alvermogende kracht: doch het gemeynfte gevoelen is , dat dit zweeten natuerelyk , maer overvloediger en fterker dan het gewoonelyk bloed-zweeten geweeft is. _ Inderdaed men heeft vele voorbelden van bloed-zweetingen , in welke niets mirakeleus is, en die in grQote verfchrikkingea |
ocr page 167
|
gebeurt zyn. Maldonatus verhaalt, dat zekeren perfoon , die gezond en in de kracht fyns levens was , fyn doods-vou- nis gehoort hebbende , geheel met een bloedig zweet bezet was. Ook andere befchryven diergelyke geichiedeniffen van een zweet vaa bloed en niet alleeuelyk van trainen ; zoo dat foramige te vergeefs d'oorzaek van zulk een vremd uyt- wetkzel hebben" willen uytleggen met te zeggen , dat het niet anders als traenen geweelt zyn , die zulk een koleur hadden aengenomen door de ontlteking, welke de fmert op de traen-kliertténs getrokken had ^ voorgevende, dat het bloed uyt fyne vaten door geene tranfpiratie of uytwael- feming kan voortkomen, ten zy'er een mirakel plaets heeft. Immers de ondervinding heeft genoeg geleert, wat krach- tige uytwerkingen op het menfchelyk lichaem veroorzaekt Worden door de hertstochten, waer door men verflaet alle de ontftelteniilen , die de ziel natuerelyker-wyze , ter gele- gentheyd der buytengewoonelyke bewegingen des bloeds en van diergelyke geelten , gevoelt. Indien wy een buyten gewoonelyke vrees , den fchrik van eene fmaedelyke dood, een algemeyne verlaeting van allen trooft, een aldergrootfte edelmoedigheyd, eene groote vloeyëntheyd in 't bloed, als ook zeer fyne geelten, die zeerligtelyk in beweging kön- nen geraeken , toeftaen , zoo zal het niet bezwaerclyk val- len te bevatten de natuerelyke oorzaek van 't bloedig zweet des Zaligmaekers, welk vloeyde niet zoo zeer ilyt droef- heyd en angft, als uyt kloekmoedigheyd , door de welke hy met eenen vryen 'en krachtigen wil omhelfde de dood en alle de pynen , die zig op eene alderlevendigÃe wyze aen fyne beldkracht vertoonden, en alle natuerelyken fchrik tier zelve overwon ; en hier van kwam den llryd , door het geweld van den tegenftand en het gebed, daer Lucas van fchryft. Dezen Evangelià zegt , dat Chriftus m zwaeren ftryd zynde, noch langer heeit gebeden : den Gnekfchen 1 ext beteekent, dat hy met 100 veel te grooter aenhoudïng, niet meerderen iever , vüerigheyd , en volherding bad. Het Gnekfch woord Agonia beteekent eygentlyk de beweging van eenen moedigen menfch, die zig in een zeer dringende igevaer bevind j dufdaenigen word niet klynmoedig ; anaer |
)rtquam van
beangfi; en ontroert, hoewel hy den fchrik en ontroering wederiiaet ; en dezen wederltaiid maekt zelfs een gedeelte van fynen liryd en fmert. Aen dien ilryd , angit, en fmeii: had Jefus zig vrywilliglyk overgegeven : maer wanneer hy vervolgens door den Engel verfterkt was geworden , en fyne liefde tot de menfchen hem beweegt had om de dood te lyden , hernamen de geeften hunnen natuerelyken loop , de zweetgaten weerden wederom geopent , en het bloed vloeyde af met het zweet ; even gelyk een rivier , die door eenen dyk in haeren driltigen loop geitut word , opzwelt, tot dat-ze dit beletzel doorbroken hebbende, zig met eenen geweldigen drüt verfpreyd
De zedelyke oorzaek van dit zweet is onder andere deze geweeft; op dat Chriftus door de aldergrootite droefheyd zoo veel te meer de grootheyd fyner liefde tot ons zoude toonen, en in ons zoude opwekken de hope , vreeze, en de naevolging van hem : want gelyk de hevigheyd van ^t vuer doet uyt de rooien het water vloeyen ; aldus heeft de grootheyd der liefde uytgewerkt, dat uyt het lichaem van Chriftus bloed vloeyde. Boven-dien heeft den Zaligmae- ker dit bloed en zig zelf tot zoen-ofter aen fynen hemél- fchen Vader opgedraegen voor onze zonden ; gemerkt hy uyt oogen , aenzicht , borft, handen ende voeten bloed zweette, en daer onder mengde fyne traenen , verzuchtin- gen , en innerlyke gebeden : waerom den Î Bernardus zegt, dat Jefus hier niet aileenelyk met de oogen , maer als met alle litmaeten fchyiit geweent te hebben ; op dat ge- heel fyn lichaem, welk is de H. Kerk, eerder door de traenen van fyn lichaem zoude gezuyvert worden ; dat is te zeggen : De liefde van Chriftus inet te vrede zynde met waerachtige traenen der oogen , heeft met de bloedige trae- nen van geheel het lichaem willen onze zonden beweenen en afwaffchen ; en deze traeneri zyn de alderkrachtigfte ge- weeft by Godt den Vader want , zegt den H. Irenaus, het Bioed van Chriftus is fprekende , en roept fterker als het bloed van Abel ; aengezieu dit vraek roept, maer het Ãloed van Chriftus roept bermhertigheyd. Ook zegt den H. Auguftinus in den hguerelyken zin, dat Chriftus over
daer van hem wierd gedoopt Matth, cap. 3, f. 13 , (p. 20) zynde. ontrent den ouderdom hy die was zoo men meynde, den zoon van Joièph , die vooortquam van Heli, die voortqiiam van Mathat, die voortquam van Levi, die voortquam van Melchi, die voortquam van Janne, die voortqnatn van jofeph , die voortquam van Mathathias , die voortquam van Arnos, die voortquam van Nahum, die voortquam van Plefli , die voortquam van Nagge , die voortquam van Mahath, die voortquam vaa Mathathias, die voortquam van Semei, die voortquam van Jofeph, die voortquam vanjuda. Die voort- quam van Joanna , die voortquam van Refa , die voortquam van Zorobabel, die voortquam van Salathiel, die voortquam van Neri , Die voortquam van Melchi , die voortquam van Addi , die voortquam van Co- fan , die voortquam van Elmadan , die voortquam van Her , die voortquam van Jefus , die voortquam Tan Eliezer, die voortquam van Jorim, die voortquam van Mathat-, die voortquam van Levi , die voort- quam van Simeon , die voortquam van Juda , die voortquam van Jofeph , die voortquam van Jona , die voortquam van Eliakim , die voortquani van Melea, die voortquam van Menna , die voortquam van Mathata > die voortquam van Nathan , die voortquam van David , die voortquam van Jefle , die voort- quam van Obed , die voortquam van Booz, die voortquam van Salmon, die voortquam van Naaflbn, die voortquam van Aminadab , die voortquam van Aram , die voortquam van Efron , die voortquam van
13« rMRH^NDBLJNGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
Stad-houder was over Judeën; en Herodes A^orft van Galileën, Philippus fynen broeder Vörft van Itnreên, en van het Trachonitis-Land; en Lyfanias Voril van Abilenen : onder de Hooge Priefters Annas en Caiphas, iiet den Heer fyn woord hooren aen Joannes, den Zone van Zacharias, in de Woeftyne; alwaer hy tot Tinr-h tnp niPt findt alleen hadde verkeert, om zi? tot dit proot Amot weerdidvk te berevden. Rv kwam |
ocr page 168
DES NIEUW TESTAMENT.
Pharesj die voortquam van Juda, die voortquam van Jacob, die voortquam van liaac, die voortquam van
Abraham, die voortquam van Thare, die voortquam van Nachor, die voortquam van Sarug, die voort-
quam van Ragau, die voortquam van Phaleg, die voortquam van Heber, die voortquam van Sale, die
voortquam van Cainan, die voortquam van Arphaxad, die voortquam van Sem, die voortquam vanNoe,
die voortquam van Lamech, die voortquam van Mathuiale, die voortquam van Enoch, die voortquam
van Jared, die voortquam van Malaleel, die voortquam van Cainan, die voortquam van Enos, die voorty
quam van Seth, die voortquam van Adam, die voortquam van Godt.
UTT HET ir., rL EN riL HOOFD-STUK.
â Ter naer wierd Jefus van den geeft in d« woeHyne gedreven ; alwaer hy veertig dagen verbleef, ende
"van den duyvel wierd bekoort. Matth, c. 4. f. 3. Marc. c. i. f. 13. (p- 20 e« 21) Jefus door de
kracht des geeft wedergeiceerd zynde in Galileën , leerde hy in de Synagogen, en te Nazareth zynde, daer
hy vi^as opgevoed , ging hy naei· fyne gewoonte -op den Sabbath-dag naer de Synagoge, uytleggende de
prophetie van Ife'ias c. 61. f. i. Den geejl des Ht&rz is op my : daerom htefi hy my gezalft; en gezonden om
aen de armz het Evangelie te verkondigen ^ om te genezen die een vermorzelt hen hebben : om te Prediken d&
verloÃinge der gevangenen-, en het ipederkrygen des gezichts aen de blinde ; om de verdrukte in vryheyd ti
ftillen, en te verkondigen het aengenaeni jaer des Heere en den dag der vergeldinge. Dan zeyde Jefus : heden
is deze Schriftuer vervult in uwe oiren ; ieder-een verwonderde zig over de aengenaeme woorden die uyt
fynen mond kwamen , en zeyden tot elkaer : is dezen niet den Zone van Jofeph Jefns zeyde voorder tot
Î
|
geheel fyn lichaem bloed gezweet heeft, om te beteekenen het bloed der Mvirtelaerea , hetwelk fyiilichaera, te we- ten , lyne Kerk , moeft uytftorten. Den' eerweerdigen Beda zegt, dat het Bloed van Chriftus afliep tot op de aerde , om te beteeken , dat de aerdfche menfchen met iyn Bloed zou- den befproeyt worden.
Wat lag Chrifius ophoudende van htdden ? Î Hy zag den verraeder Judas, met die hem volgden , alle gewaepenr. om hem gevangen te nemen.
y. Hoe bragt Judas fyne verraderye un uytvoer ? A. Hy leverde iynen Meefter door eenen kufch van vrede , die Jeius van hem wel wilde ontfangen met iyne gewoonelyke goedheyd , verweytende hem nochtans fyne
ondankbaerheyd.
l^. Waer ging JeÃs naer deien kiifih van Judas ? A. Hy. o-iiirr hun'te gemoed die hem kwaemen vangen, hun vraegend'e , wie fy zochten. Sy antwoordden hem : Jefus van Nazareth ; en als Jefus zeyde , dat hy het was , zoo weken fy achterwaerts , en vielen ter aerde ; het ge- ne den Zahgmaeker toeliet , _ om te doen zien, dat hy niet en leed als om dat hy wilde lyden
F. Dirven de foldaeten , opgeflaen lynde , Jefus aengrypen 7 A. Jae i om' dat Chriilus hun zulkx toehet, en aenllonds bonden fy hem ; maer den Π. Petrus wilde hem befcher- men met menfchelyke wapens , doch den VerlolTer hield tegen de hevigheyd van fynen Apoiiel, hem zeggende , dat alle die het zweerd zouden' uyttrekken door het zweerd zouden vergaen ; dat is te zeggen : Is't dat fy het ge- bruyken om het menfchelyk bloed te vergieten uyt hunne eygen bewegingen bezonder gezag, zoo verdienen fy de dood ; gelyk de Wet zulkx voorfchryft in het Boek der Schepp. c. g, ir- 6 Het gene doet zien_, dut men de al- gemeyne voorftellingen vari"het H. Schrift niet altyd en moet nemen volgens dat de woorden daer luyden , maer met eenige bepaeling en op eene gevoegelyke wyze, gelyk by Matthaïus cap. 7, f. 8 ; by Marcus c. i6,t.i6: alle deze en diergalyke voorftellingeu moeten ^deugdelyk ver- ftaen en met bepaeling uytgeleyd worden. ïeii zeiven tyde wou Chriftus toonen de grootheyd fyner goedheyd en ver- mogen, genezende Malchus, knecht van den Opper-prieiter Caiphas , welken Petrus gekwetft had hem afhouwende fyne regte oore. |
IVaerom fchryfi men aen Petrus toe de befrherming van ChriÃus , en den jlag gegeven aen M^alchus , 't gene dry Eva/t- gelijieti toefihryven aen eenen der Difcipelen , ponder benoeming van perfoon ?
A. De HH. Matthasus , Marcus, en I.ucas noemen den H. Petrus niet, om dat hy noch in het leven was alfwan- neer fy hun Evangelie fchreven , want op hun verhael had hy können achtervolgt worden om de tegenftelling ge- daen tegen de dicnaers van het recht: maer gemerkt den^H. Joannes het fyn heeft gefchreven ontrent 29 jaeren naer fyn dood, zoo heeft hy niet willen verzwygen dit teeken van fyn onbefchroomde kloekmoedigheyd , waer mede hy al- leen fynen Meeiler voorfïond tegen eene bende van Ro- meynën ^ beftaende uyt 500 mannen , zonder te rekeilea het volk der Prieilers het gene hun verzelde.
V. Randden de Joden de Apofiels niet aen ?
A. Sy ftaken geen handen aen de zelve, om dat den. Zaligmaeker het hun verboden had ; en is 't dat fy de Apoftels niet gevangen namen , zulkx was, dat Chriftus hun de handen had gebonden door fyn verbod , eer fy de fyne gebonden hadden. Op dat zoude blyken de groote geweldigheyd van die de welke Jefus gevangen namen , verhaelt den H. Marcus , dat eenen jongeling , die hem volgde, zynde met een kleed van lynwaed bekleed , ge- grepen wierd van de krygs-knechten; maer dat hy het lyn- waed verlaetende, naekt van hun weg-yluchtte. Wie dezen jongeling geweeftis, en waerom hy Chriihis volgde, is niét klaerblykelyk. Den II. Epiphanius heeft gelooft , dat het geweeft is den H. Jscobus, die genoemt wierd den recht- veerdigen ; en hier-toe gebruyken fommige deze reden , om dat' dien H. Man een lynwaede kleed pleeg te draegeii naer de wyze der Priefters, en dat dit lynwaed daer hy mede bekleed was , eenen priefterlyken Ephod of Schou- der-kleed geweeft is: hos zwak deze reden is , is zienelyfe
S a |
ocr page 169
449 R BA ND Î LTNG Î VA Î DE G ESCHIE DENISSEN
hpn : zekerlyk zult gy'niy dit fpreek-woord toeëygenen ? Genees-pieefter geneeft u zeiven ; en doet liie?
in u Vaderland ook zoo groote dingen , als wy gehoort hebben dat gy tot Capharnatim hebt gedaen :
maer voorwaer geenen Propheet is geacht in fyn Vaderland- Hy brogt hun by; hoe'er ten, tyde van Elias,
als den Hemel dry jaeren en zes niaenden was gefloten, vele weduwen wa'eren in Ifraël'wanneer4iet land
was door hongers-nood bevangen ; nochtans dat hy maer alleenig tot de weduwe van Sarepta, onder het
gebied van Sidon , gezonden wierd : en hoe'er ten tyde van den Propheet Elifacus vele melaetfche in Ifrael
waeren , eri nochtans van hem niemand als Î aam an van Syrien gezuyvert wierd, die, der Synagoge dit
hoorende, waeren zeer geftoort, en hem uyt de ftad op het fop van eenen berg leydende, meynden hem
Tan boven nederwaerts te werpen, maer Jefus door het midden van hun gaende, vertrok hy zig van daer
nederwaerts af naer Capharnaum toe, ende joeg aldaer in de Synagoge eenen onzuyveren duyvel uyt ee-
nen bezetenen. Mare. c. i. f. 23. <ip. 88) Uyt de Synagoge ging Jefus tot het huys van Simon, wiêns
ichoon-moeder met een zwaere kortze was overvallen, de welke hy by komende terftond geneesde, en fy
ftond op om hen te dienen. Matth, c. 8: t· M· Mare. c. 1.1- 30· (p- 32) Het gebeurde op zekeren tyd
dat Jeilis het AVoord Gods predikende by het Méér van Genezareth, en overvallen wordende van het volk
om het zelve te aenhooren ; zig begaf in een vilTchers fchuyte, want'er twee ziende liggen aen den oever
daer de viflchers waeren uytgegaen om hunne netten te waflchen ; trapte hy in die, de Avelke Simon toe-
behoorde, endehy verzocht hem van wat van kant tefteken , leerende alzoo het volk uyt het fchipken : naer
dat Jefus fyne redenvoeringe eyndigde, zeyde hy tot Simon : werpt uwe netten uyt. Maer Simon zeyde:
Meefter, wy hebben den ganfchen nacht gearbeyd zonder iet te vangen, doch op u woord zal ik het net
xiytwerpen; en ziet de menigte van viifchen die fy vongen was zoo groot, dat het net fcheurde ; fy riepen
|
genoeg. Theophyhftus meynt ^ dat het geweeft is eenen uyt het huys alwaer den Zaligmaeker fyn laefte Avond-mael heeft gehouden , en die hem met de Apoftelen uyt de ftad gaende gevolgt was. Andere zeggen, dat hy is den Evan- gelift Joannes, wiens jonge jaeren, die hy ai£dan had, heb- ben kennen oorzaek geven aan dit gevoelen ; waer tegen gefielt word , dat in 't Grieks ftaet , eca jongelingsken , het â¢welk niet wei paft op den II. Joannes, die alfdan ontrent 25 jaeren oud en Priefter was, veel minder op eenen van de andere ApoRelen : de HH. Chryfoftomus en Hierony- mus houden ftaende, dat den H. Joannes niet en is ge- vlucht met de andere Apoftelen , en dat hy den H. Pe- trus in het huys van Caiphas geleyd heeft; doch fy zeg- gen g;eeniints, dat hy geweeft is den jongeling daer wy hier van fpreken Het gemeynfte gevoelen is, dat het was eenen jongeling van.de hoeve van Gethfemani, of van eenig huys onderwegen , daer Jefus langs geleyd wierd, die hoorende het gerucht, is opgeftaen, en met haefte aendoende over fyn hemde een over-kleed of mantel, uyt den huys gegaen is, om te zien wat'er gebeurde; den welken ziende de fol- daeten ( die m het Grieks en elders dikmaels jongelingen genoemt worden , alzoo dezen ouderdom verplicht wierd tot den krygs-dienft) hebben hem willen aengrypen, pey- zende , dat hy eenen der Dilcipelen van Chriftus was ; en als fy het over-kleed hielden, is den jongeling naekt weg- geloopen, te weten , in fyn hemde .· dat dufdanigen naekt mag genoemt worden, blykt uyt de Schriftuer in den i.Boek â der Koning c 19 , 24 ; by Ifuias c. 20, 2 ; by Job c. 22 , 6, en by Joannes c. 21 , T- 7- Het woord Syndon C zynde alzoo genaemt het kleediel van diën jongeling ) beteekent niet enkelyk een hemde of laeken, dat ^iemand om het lichaem kon wenden ; maer het beteekent ook een overkleed van lynwaed, dat men gebruykte zoo 's nachts, "Is om zig té befchudden tegen wind en regen , en zoo wel gemeyn was onder de Joden als onder die van Phe- nicien ; en van diergelyk kleed word gefproken in dp iujek der Spreuken c.^31 , 24. Het gevoelen van trefte- lyke Schryvtrs is, dat het geweeft is een over-kleed, van lynwaed gemaekt, maer dobbel j en gelyk aen eenen man- tel : eenen mantel van lynwaed , wierd genoemt Syndon ; maer eenen van laeken of vellen aen-een-genaeyt, wierd anders genoemt. |
J^ Ho& liep het af met de Difcipelen van CJmflus ;
Î. Sy verlieten "hem alle, en namen de vlucht : is 't dat men met eenige Vaders uytneemt de HH. Petrus en Joan- nes , zoo moet men volgens den regel van den H. Hiero- nymus , die ook op andere Schriftuer-plaetfen paft, het gene gezeyd word van alle , verftaen van-\ grootfte deel; dit is zeker, dat indien Petrus in den eerften ook gevlucht was, hy aenftonds is weder-gekeert en Chriftus gevolgt heeft tot in de zael van Caiphas.
V, IVaer hragun de Joden ChriÃus 'aldus^ gebonden ?
Î. By Annas, fchoon-vader van Caiphas, om hem deze vergenoeging te geven van Jefus te zien in hunne handen ; en daer naer by Caiphas , die alfdan den Hoogen-Prielier was, en wiens huys een weynig kon afgelegen zyn. Het was Caiphas, die de Joden den raed gegeven had , dat het beter was , dat'er eenen meiifch fterven zoude voor het volk,
V. Waeren Annas en Caiphas beyde Hooge-prieÃers , gelyi den H. Lucas dit uytdrukt door deie Woorden c. 3 , il. 2 : On- der de Princen der Priefteren Annas en Caiphas.
yl. Volgens Joannes cap. 18 , was Caiphas alleenig Hoe- gen-priefter in diën tyd ,· maer fy waeren beyde Princen van de priefterlyke familien. Annas was Opper-priefter geweeft voor Oiphas gedurende 11 jaeren , en was van groot gezag by de Joden , hy bleef behouden den tytel fyner weer- digheyd, niet tegenftaende hy was afgeftelt door eenen hey- denichen Land-voogd ; hy had alnoch het zelve vermogen het gene aen dit ampt eygen is, gélyk de Evangeliften zulkx Ichynen te kennen willen geven ; maer als'er word gehan- delt van de veroordeeling van Chriftus , zoo verzekert den Evangelift, dat Caiphas was den fouvereynen Oiieraer van dat jaer : zoo dan fynen fchoon-vader en had daer in geen deel als door het vertrouwen en bewilling die den fchoon- zoon hem toedroeg. Daer-en-boven de Hoog-priefterfchag· |
ocr page 170
Î Î 's Î I Î Ï
ÏΤ Τ Î S T A M Î N T. Ï4Î
hunne mede-gezellen iiyt het ander fchipken om hun ter hulp te komen; de welke gekomen zynde, vul-
den fy beyde de fchipkéns tot zinkens toe: zoo haeffc Simon Petrus dit zag viel hy Jefus te voet en zeyde:
Heere, gaet van my ; want ik ben een zondig menfch; want fy wierden alle met verbaeilheyd bevangen
over zoo uytnëmende vi&-vangft. Jefus zeyde dan tot Simon : vreeft niet, gy zult voortaen menichen van-
gen'. Zoo haeft het fcbip aen land was verlieten fy alles ende volgden jefus. Daer naer gebeurde het,dat
Jefus in zeker, Had eenen meiaetfchen geneefde &c. Matth, c. 8. f. 'z. Cp- 3O en op zekeren dag eenen
lammen Matth, c. 9. f. 2. Mare. cv 2. f. 3· ίÏ· 33 ^n 34) ^ier "aer riep hy Levi den publicaen tot hem;
ende Jefus met hem en andere publicaenen ter tafel zittende, murmureerden hier over de Schrift-geleerden
en Pharifeën Matth, c. p. f. 14. Mare. c. 2. f. 18. (^p. 34) het gebeurde op den voornaemften Sabath-dag,.
idaer n^aeren by de Joden dry voornaemjie Sabath-dagen, dm eerjicn geduerende. het feefl van Paejfchen dm
tweeden in dat van Sinxen en den derden in dat der Tabernakden') dat de Difcipelen met Jefus langs de vel-
den gaende, de koren-ayren afplukten en aten, waer over de Pharifeën murmureerden, zeggende ; dat dit
Biet geoorloft was op den Sabath-dag &c. Matth, c. 12. f. 1. Mare. c. 2. f. 23. (p. 41 ) daer naer gebeurde
het dat Jefus ging op eenen hoogen berg om te bidden, alwaer hy den geheelen nacht verbleef, 'sander-
dae^s 's morgens riep hy fyne Difcipelen tot hem en verkoos'er twaelf die hy Apoftels noemde : Simon &c.
Matth, c. 10. f. I. Mare. c. 3. f- 13· Cp- 35 e« ) Daer naer kwam Jefus met fyne Difcipelen af, en ziende
de menigte van volk die gekomen was om hem te hooren, floeg hy fyne oogen op fyne Difcipelen en Pre-.
dikce dat uytmuntende fermoon : Zalig zyt gy die arm van geeft zyt &c Mgtth. c. 6, en 7. (;?· 22,.....31 )
Naer dat Jefus dit fermoon geëyndigt had, kwam hy binnen Capharnaum, alwaer den knecht van zekeren
honderdften Man doodelyk ziek te bedde lag ; zoo haeft hy van Jefus had gehoort, zond hy hem toe de
|
pen van Annas en Caiphas en volgden malkanderen niet onmiddelyk , want daer waeren dry andere tuffchen den vader en den fchyon-zoon. > f^ IVat gebeurde aen Jefus in het huys van Caiphas 7
A. Het was daer, dat den Zaligmaeker wierd ondervraagt als eenen mirdaedigen, en wel haeft veroordeelt tot de dood op vallche getuygeniilen.
y. Hoe pageerde de\& ondervraegin^ ?
A. Jefus leed daer vele verfmaedingen, en onder andere Ontfong hy eenen kaekilag van eenen der dienaers.
Was deie fmaed niet m'oelyk aen den Zaligmaeker?
A. Jae ; maer Jefus had liever ons te leeren de wereld bverwinnen door de leydzaemheyd,_ als zig te wreken. Hy hield zï" dan te vreden met dezen dienaer te beantwoorden met waerheyd ,· zoetaerdigheyd , en vreédzaemheyd des geeft, om voor-te-ftaen de glorie fyns Vaders, en opdat de ftilzwygentheyd niet zoude gehouden worden als een belydenis van fchuld , daer hy zig toonde onfchuldig te zyn; het gene meer was ais hem fyne andere kaek aen-te- bieden, alhoewel den Verlofier zulkx heeft doen befchry- ven door fynen Evangelifi: Matth^eus , c. ζ,Ïί^ 39- Het is eene- van die voorftelüngen welke gezeyt worden by ma- niere van vergrooting, die men niet moet nemen nae de letter, gelyk die by den zeiven Evangeliii cap. 5' en 30, als mede cap. 6, i?. Jefus fielt ons voor oogen deze voorbelden van alle fmaed en laitenngen die ons kön- nen gebeuren tot waerfchouwing dat wy ons zouden ilel- len om alle ongelyk en fchaede te lyden ; liever als onee- niglyk te leven met onze broeders en te verhezen de gene- gentheyd die wy hun' fchuldig zyn ; alzoo moet men ver- ftaen verfcheyde andere ^Schriftuer-plaetien ; hier op paft zeer wel, zoo het fchynt, dit oud Spreek-woord : Vraegt meer als'er behoeft, om te bekomen het geen'er behoeft, Intquum petas ^ ut aquum feras. Men kan dezen grond-regel misbruyken in de faemen-handeling van het borgerlyk le- ven ; maer het fchynt dat onèen verlofier diën heeft wil- len gebruyken tegen de onachtzaeme en luyaerds, om huu tot hunne plicht te brengen. Het gene Ctóftus heeft ge- leert , heeft hy ook volbragt in de bereyding des herte , zegt den H. Augultinus , om dat hy niet alleenelyk de an- dere kaek maer ook iyn geheel licha:5n , om aen 't Kruys gehecht te worden , aen de beulen heeft gegeven; en zoo is voltrokken het gene Jeremias in fyn Treur-dichten cap. 3, 'i'· 30, heeft voorzeyd ; Hy \aL den genen die hem flau y de wange bieden j hy r^ai mat verfmaedheden ver^aed worden. |
y. iVat leêd ChriÃus noch by Caiphas 1
A. Hy zag den val van Petrus, die hem dry verfcheyde reyzen verloochende, volgens dat de Evangeliften verhae- len ; en om deze over-een-te-brengen, aenmerkt hier, dat Petrus eerft enkelyk Jefus gelooclient heeft in dezael,als hy onder-vraegt wierd van de eerfte dienft-maegd, gelyk den H. Matthseus béfchryft ; dat hy voor den tweeden keer hem verloochent heeft met eenen eed , wanneer hy gevraegd wierd van de tweede dienftmaegd , zoo den zei- ven Evangeliii vervolgens verhaek c. 26, üi. 71. Maer de derde verloochening van Petrus is gefchied, doen hy be- gon te vloeken en te zweiren , dat hy den menfch niet gekent hadde, gelyk verhaek word in het zelve Capittel 74, van den H. Matthieus die op bet klaerfie en befte order béfchryft de dry-voudige verloochening van Petrus naer de voorzegginge van Chriitus f. 34. Gy ÏÎι my dry- m.ael loochenen. Om deze woorden van de eeuwige Waer- heyd , Gy lult my /oor/ifi/ZÃH ,'wilt den Î Hieronymus geen- fins aeniiemen de ontfchuldinge van eenige Ouden, wegens de verloochening van Petrus, zeggende, dat hy in eenen anderen zin antwoordde dan ly vroegen, meynende, hoe- wel niet recht, dat hy daer mede voIftond,als ofhyhad willen zeggen : Ik heb dezen niet gekent als menfch , maer als Godt ; Ik was by Jefus van Galileën niet, maer by den Zone Gods enz. Hoewel Petrus Chriftus loochende en daerom zwaerelyk zondigde, zoo verloor hy nochtans niet het inwendig geloof, nochte de Overheyd der H. Kerk ; want terwylen de vreeze hem de leugentael in den mond gaf, bewaerde hy de waerheyd in fyn hert ^ zoo den H. Auguftinus aenmerkt. Godt heeft hem laeten vallen, zegt den H. Bafilius, om uyt-te-roeyen het vermoeden van zig-zel- |
ocr page 171
rRRHANDELINOE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
Ouderlingen der Joden om de genezinge van fynen knecht by Jefus te fmeeken : als Jefus nu ontrent het
huys van den honderdften Man was gekomen , dede hy hem door fyne vrienden zeggen : Heere ipaert doch
die moeyte, want ik ben niet weerdig dat gy onder myn dak zoud komen ; uyt deze reden hebbe ik my
ook niet weerdig genoeg geacht om tot u te komen, doch ipreekt maer een enkel woord en mynen knecht
zal gezond worden &c..... Zoo haeft als de gene die gezonden waeren wederom in het huys van den hon-
derdften Man \vaeren gekomen, vonden fy den zieken zeer gezond en van fyne krankheyd genezen Matth
c. 8. t- 5· Cp· «« 32 ) ( z;iet hier over in de Uytlegginge p. 77.) Jefus ging naderhand naer eene Stad,
genaemt Naïm, met fyne Difcipelen, en met eene groote menigte van volk. Als hy ontrent de Poorte der
Stad kwam , wierd'er eenen dooden uytgedraegen, eenen eenigen Zone fyn'er Moeder, die Weduwe was;
en daer was veel volkx van de Stad met haer. Den Heer haer aenziende, wierd innerlyk over haer met me-
delyden bewogen, en hy zeyde tot haer: weent doch niet. Hy trad dan toe,, en raekte de baere aen.
De draegers ftonden ftille. Hy zeyde : Jongeling, ik beveel het u, ftaet op. Den dooden rechtte zig op-
waerts,en begon tefpreken. En Jefus gaf hem aen fvne Moeder. Sy wierden alle met fchrik bevangen, en
gaven Godt glorie, zeggende .· Daer is eenen grooten Propheet onder ons opgeftaen, en Godt heeft fyn volk
bezocht. Dit gerucht liep van hem door geheel Judcën, en door het omliggende Land. Dan zond Joannes
den Dooper twee van fyne Difcipelen tot Chriftus om de mirakelen te zien en de woorden te hooren die
uyt fynen mond kwamen &c. Matth, c. ir. t· 2. (p. 39 en 40) Het voornaemfte werk van den Zaligmae-
ker hier op deze wereld, was de menfchen te brengen tot penitentie, en hun te verloflen van hunne
zonden. Hie toe ftrekten fyne Leeringen, fyne Mirakelen, fyn H. Leven, en de Zaligmaekende gratie, die
hy ons was komen verdienen. Ziet hier een uytftekende voor beid van haere kracht in de Zondaererfle,
ven; op iiat hy de vreeze van Petrus en onzen hoogmoed
zoude genezen , om noyt te Iteunen op de ejâ¢e krachten,
als men ziet op eeE; .windeken waggelen de Kolomme der
Kerk, en op dat den fierder der zelve zoude leeren in iynen
val, hoe hy inoeile medelyden hebben met andere , gelyk
leert den H, Gregorius : voegt daer-by het gene den Groo-
ten Paus Leo, zegt; op dat in den Prince der Kerk den
genees-middel van Penitentie ook voor herhaelde zonden
zou gevelügt worden. Nu Petrus door het kraeyen van
den haen, en voornamentlyk door de inw'endige ingeving
van Chriftus, deffelfs woorden indachtig wierd, ging hy
buyten, als verzaekende de occaiie van zonden , en weende
bitterlyk, naer dat den Heere door hem aen-te-zien , zoo
met geeftelyke (daer hy fyn hert mede verlichtte) als met
lichaemelyke oogen, hem had opgerecht, zegt den H. Leo.
Sommige gelooven,dat Jefus alleenelyk met de oogen des
^eeft Petrus aenzien heeft en geraekt, zoo dat hy fchroomde
fyne zonde : maer is 't dat men de Evangeliften in yerge-
lyking ftelt, men zal zien, dat Jefus uyt de hooge of binnen-
zael, alwaer hy ondervraegt en veroordeelt was , geleyd
is geweeft in de buyten-zael, welke van de foldaeten en
dienaeren bewaert wierd, alwaer Petrus zig by de zelve
gevoegt had. Mits dan den H. Lucas zegt, dat Jefus zig
tot Petrus keerende hem aenzag , zoo heeft hy ook met
fyne lichaemelyke oogen hem können aenzien en uyt fyne oo-
gen doen vloeyen gelukzalige waters van penitentie. Zoo gropt
de liefde van Chriftus, dat hy zelfs ter dood veroordelt
zynde, tuflchen alle die pynen bezorgt was voor Petrus,
om hem als een verloren fchaep tot den weg fyner zaligheyd
wederom te roepen. Dit alles gebeurde des nachts.
Wat deden de. Joden met hit aenkomen van den dag ?
A, Sy vergaederden zig om te beraeden, op wat manier
iy werkftellig zouden maeken hun voorneemen van te doen
fterven den Auteur des levens , en kwamen over-een van
den Zaligmaeker te leveren in handen van Pontius Pilatus ,
Land-voogd van Judeën aengeftelt door de Romeynen ; met
op dat hy zoude onderzoeken, of hy plichtig was j maer
op dat hy ten uytvoer zoude brengen het vonnis het gene
fy reeds hadden uytgefproken.
V, Waerom namen de Jeden hunnen toevlucht tot Pilatus om
hun vonnis ten uytvoer te brengen ? ©
Î Om dat de Romeynen , ontrent dry jaeren te voren ,
aea de Joden ontnomen hadden het recht yan iemand met
de dood te ftraifen i en de Joden wseren ook zeer te Vre-
den van op een anders hals te können werpen het mifdaed
daer fy waerelyk piichtig in waeren.
y. hloe komt het dan , diit de Joden den H. Stephanus Ãec
nigden , en den H. Jacobus van boven neer wierpen op hun eygen
geiag ^ tegen het verbod der Romeynen.
A. De Joden doodden den H. Stephanus oproerigiyk,
en de Romeynen zagen't door de vingeren ; maer Joiephus
zegt, dat Annas wierd afgeftelt van \ Hoog-priefter-arnpt,
om dat hy had overtreden het Bevel-fchrift der Romeynen ,
doende ter dood brengen den H. Jacobus,
Was Judas niet ieeiwepg over Jyne verraederye?
A. Jae ; hy had eenen fchroom van fyn fchelmftuk ; hy
bekende opentlyk fyn mifdaed ; hy gaf weder het gene hy
getrokken had 'tot prys van fyne zonde ; hy gaf een open-
baere getuygenis aen de waerheyd en aen de onnoozelheyd
van Chriltus.
Waerom was fyne penitentie dan te vergeefs ?
⢠A. Om dat hy niet weende gelyk den IL Petrus; hy nam
fynen toevlucht niet tot de bermhertigheyd van diën te-
gen wie hy gezondigt had door fyne verraederye.
f^. Wat kwam'er van Judas , en hoedanig was Jyn eynde f
A. Den duyvel deed hem eyndelyk zien de grootheyd
van fyn grouwel-daed die hy hem te'voren had verborgen ;
het gene hem bragt tot wanhoop , zoo verre dat hy zig
ging verhangen en worgen : en het gewigt fyns lichaems
hebbende hem doen vallen op fyn aenzicht , zoo berftte
hy in het midden fyns liciiaems, en geheel fyn ingewand
wierd uytgeftort op de aerde; of fyn lichaem, van de plaets,
daer hy zig verhangen had° weg-genomen en in eene vuy-
lens-plaets geworpen zynde , is aldaer geberften. Dat het
by de Hebreeuwen de gewoonte was van tot den avond
ocr page 172
DES NIEUTT TESTuiMENT. 143
welkers bekeeringe den H. Lucas verhaeii: op de volgende wyze. Iemand van de PBarifeen verzocht Jefus
om met hem te eten. Hy ging dan in't huys van den Pharifë, en zat aen tafel. Doch ziet, eene Vrouw
van de Stad, die van kwacd leven v/as, vernomen hebbende, dat Jefus in't hays van den Pharifê aen tafel
2at, bragt daer eene Alabafter flefch met reuken. En ftaende van achter aen fyne voeten, begon de zelve
te befproeyen met haere traenen, droogde die af met haer hayr van haeren hoofde, kufte-ze, en balfemde
de zelve met haere reuken. Den Pharifé, die hem geroepen had, dit aenfchouwende, zeyde in fyn ge-
moed : Indien dit eenen Propheet M'aer, zoo zoude hy wel weten, wat voor eene A^rouwe iy is, die hem
aenrae'kt; want fv is van een kwaed leven. Maer Je'fus ( d'ydele inbeldinge van dezen Pharifé, die zig in
fvn herte' zoo verre ftelde boven deze Vrouwe, willende befchaemt maeken, en toonen, wat eene veran-
deringe de w^aere bekeeringe in den menfch brengt) fprak hem aldus aen : Simon, ik heb u wat te zeggen.
Simon gaf tot antwoord : Meefter, zegt^ het. Eenen Bankier, zeyde Jefus, had twee fchuldenaers : den
eenen was hem vyf honderd denariflen'fchuldig, en den anderen vyftig. Alzoo fy niet en hadden om te
betaelen , fchold hy hun beyde kwyt. Zegt nu eens, wie van deze twee zal hem meeft hef hebben? Simon
gaf voor antwoord : Ik laet my voorftaen, dat het den genen is, aen wie hy meeft heeft kwyt gefcholden.
jefus zeyde tot hem : Gy hebt wel geoordeelt; en zig tot de Vrouwe keerende, fprak hy tot Simon : Ziet
gy deze Vrouwe wel? Ik ben in uw huys gekomen, zonder dat gy myne voeten eens met wat water ge-
walTchen hebt ; maer fy heeft-ze befproeyt met haere traenen, en ai|edroogt met het hayr van haeren
hoofde. Gy en hebt my niet-eens eenen kus aen den mond gegeven : maer fy, federt dat-ze binnnen ge-
komen is, heeft niet opgehouden, van myne voeten te kuflen. Gy en hebt myn hoofd niet eens met olie
befproeyd ; maer fy heeft haeren balfem gegoten op myne voeten. Daerom zeg ik u ; Î'ele zonden zyn
|
toe onbe^raeven te keten liügen die zig-^elyen hadden ver- ⢠moort, blykt uyt Jofephus in den 3· ^^^^^ log cap. '25.
f^. Deie. eygen moord Ïο fchandelyk aen Judas en aen de vyandm van Chrifius , wïerd die geweten ?
A. Geheel de liad Jeruialem wift daer van, en de Pnel- ters en konden niet ontkennen de betuygenis die Judas hiia gedaen had van iyn Ichelmfiuk en van het nunne, zonder dat iemand zig dit aentrok of dierf ondernemen de onnoo-
zelheyd voor-te-iiaen. , ^ , .
V. fFat deed men met het geld het gene Judas unerp voor
de voeten der Joden ? , j ^ 7 ·, â
A. Sy dierven dit in de offer-kift (gezeyd Corhan^ met werpen uyt fcrupuleusheyd ; maer iy kochten daer voor den akker van eenen potbakker, die gelegen v/as in bet Zuyden van Jerufalem, tot begraef-plaets der vremdelin- gen : Deze mag men noen:en heyliglchendige aelmoeffen.
V. Wat betidkent het woord Corban ? _
Î. Het beteekent, een gift toegeheyligt aen Godt; de ofler-kifte, of de plaets alwaer men ontiong de gitten aen Godt opgedraegen; of den fchat des Tempels. Het woord Corban is alnoch eenen eed die alleenelyk m 't gebruyk was bv de Joden. Het was eene zweiring by het goud des 1 em- peli; dat is, by den Corban ^hy dt otter-giite , oi het geld dat men ihk in den ofter-blok, gezeyd Corban. -Uu woord beteekent by de Turken een ofierande. Het was door de Wet Deuter, c. 23, 18, verboden eenige gi«en uyt 011- zuyvere dingen, als den prys van onkuysheyd te ontfaa- gcn : maer dit verbod had zig door 't gebruyk verder uyt- geltrekt tot alle dingen welke eenig vermoeden van onzuy- verheyd of vreédhevd bybrogten ; nochte men ontiong eenig geld het welk iemand had ontlangen voor eenen valfchen eed, of verraederye, als die een anders dood veroorzaekte. Diergelyke dingen wierden genoemt den prys des bloeds : men zou gefchenen' hebben liet fyt of de moord goed-te- keuren, waer 't dat men dufdaiiige giften had aengenomen ; en dit hadden gevolgt de oude Chrilieiisn , zoo men zien kan in de Stellingen toegefdireven aen den H. Clemens. |
men ziet hier levendig verbeid den aerd der Jodfche Prief- ters : fy durven niet aennemen den piys der verraederye van Judas ; maer fy durven aenleggen op de dood vaa Chriitus
y. Hoe noemde men dien akker vau den Potbakker ?
A. Den akker des bloeds ,· om dat het bloed en de dood van Chriitus met het geld gekocht was ; hy wierd ook, noch ten tyde wanneer den H. Matthicus fyn Evangelie fchreef, genoemt : Hacel-dama of eygentlyk" Chakel-dam ; welk is een Syriakfch woord voortkomende van cakel y ak- ker of erffenis", en van Ï;« , bloed ; dat is te zeggen , akker des bloeds. Aldus wierd de voorzegginge van Jeremias ( of eerder van Zacharias c, II , y. 13 ) volbragt
V. Waerom. brengt den H. Matthäus hier Jeremias Iy ^ in plaets van Zacharias ?
Î. Zulkx is geene mifgreep van dezen Evaiigelift, maer eerder eene faut van den Naerfchryver , waer door den naem van Jeremias daer in geilopen is, in plaets van dien van Zacharias , gelyk Eufebius en andere gelooft hebben of wel het is , dat dan Evarigelifi g,eenen naem bygebragt hebbende , gelyk hy gewoon is te doen, en iemand daeir den naem van Jeremias ingebragt hebbende, den zelveij alzoo in den Text is ingeüopen Het kan alnoch gebeurt zyn, dat deze Schriftuer-plaets is ontnomen van de Pro- phetie van Jeremias, of getrokken uyt eeiiigen anderen Boek die den naera voerde van dezen Propheet , gelyk den H. Hieronymus getuygt ,. dat hy'er zoo eenen gezien heeft in welken deze plaets gelezen wierd. Eeiüge willen, dae een deel van deze Voorzegging , die handelt van deu koop van eenen akker , gevonden wordende in Jeremias , en den prys van den zeiven in Zacharias , den Evangelift heeft mogen bybrengen den eeriten , hoewel daer niet is g,efpro- ken raekênde den prys van dezen koap ; of wel dat deze Schriftuer-plaets getrokken is uyt eenen ouden Boek van Jeremias, die tot ons niet gekomen is, eri uyt den wel- ken Zacharias deze woorden heeft gehaek. Waerelyk in dea 2. Boek dcïMachab. cap. 2 , f. I, worden aen«ehaelt eeaige plaetfen van Jeremias, die in fyne Werken niet meer woïv |
ocr page 173
VERHANDELING Î Î AN DE GE SCH ÎÎ D EN IS SEN
haer vergeven, om dat iy veel bemind heeft ; maer aen wie weynig vergeven word, bemind ook wcynig.
( Z>ö£ ί5, di gene die mijnen weynig gezondigt te hebben^ willen maer weynige penitentie en weynige werken,
van liefde doen. Dit valt op dm Pharifé.) Dan zeyde hy tot haer : Uwe zonden zyn u vergeven. De gene,
die met hem aen tafel zaten, begonnen in zig-zelven te zeggen .· Wat is dit voor eenen die ook de zonden
vergeeft? Doch Jefus zeyde tot de Vrouwe: Uw geloof heeft u behouden, gaet in vrede.
urr HET VUL, IX,, Ï en xl ho ο F D-STUK.
Aderhand reyfde Jefus met fyne twaelf Apoftelen door menigte van Steden en Dorpen, alwaer hy Pre-
dikte ende het Ryk Gods verkondigde ; hem volgden ook eenige Vrouwen die hy verloft had van boo-
ze geeften, en welkers krankheden hy had genezen ; te weten : Maria Magdalena, daer hy zeven duyve-
leven had uytgeworpen; Joanna de vrouwe van Chufa, Hof-meefter van Herodes; Sufanna en vele ande-
re-, Jefus byftaende van hunne goederen: als'er nu een menigte volk vergaedert was, zeyde hy de gelyke-
nifle van den zaeyer die uytging om fyn zaed te zaeyen &c. Matth, c. ig. f. 3. Mare. c. 4. t· i. (p. 43,.....46)
Dan zeyde hy voorder wie fyne broeders zyn &c. Matth, c. 12. f. 47. Mare. c. 3. f. 31. (/>.43) Het
gebeurde op zekeren tyd dat jefus met fyne Difcipelen overvaerde naer den anderen kant van't Méér, ende
hy viel in flaep terwylen fy vaerden, ende ziet daer ontftond zoodanigen ftorm, dat fy in perykel waeren
van te vergaen ; fy dan wekten hem aenftonds op , en zeyden : Meefter, wy vergaen. Maer Jefus opftaende
beftrafte den Wind en de Zee, ende het wierd ftil weder &c. Matth, c. 8. t· 24. Mare. c. 4. f. 35. (p. 3a
«« 33 ) Als fy nu in het land der Gerafenen kwamen, ontmoette hem eenen bezetenen die noch kleedereii
|
tien gevonden. Ook in de geheiigenis der volkeren leefden noch vele Spreuken der Propheten , welke in hunne Schriften niet gevonden wierden , zoo men zien kan in den Ooriogs-boik van Jofephus , en in de Levens der Pro- phaen toegefchreven aen Epiphanius en Dorotheus. Hier- om zou het können gebeurt zyn , dat Zacharias in fyne Prophetie gefchreven heeft , het gene eertyds van .Teremias was uytgefproken maer niet gefchreven. De Grieken lee- ren , dat^deze woorden van den Apoftel tot die van Epkef. C. 5 , -jJ^. ï4 : Ontwaakt, gy dl&flae.pt , mflaet op van di doo- ditt , en Chrijius {al u verlichten, getrokken zyn uyc Schrif- ten van Jeremias, die in den Caiign niet geilek zyn ; en den H. Hieronymus zegt, dat dit een oude Prophetie was in denBybel 'niet gefchreven. Nu den H. Matthseus en moeft niet itiptelyk de letter der Prophetie volgen ; het was hem genoeg by te brengen den zin der zelve , en dien aen fyn voorwerp toe te paffen.
y. JVat deden de Joden tegen den Zaligmaeker ?
A, Sy hielden fterk aen by Pilatus, dat hy Jefus zoude veroordeelen zonder onderzoek.
V, Liet Pilatus lig gezeggen ? , , ·,
A. Neen ; want by kon zig niet inbelden , oat den wil- le van dit volk zoude zyn den regel van het recht.
y. Wat looie treken gebruykten de Joden om hun fchelmfluk te volvoeren , en. de dood van Jefüs te bevoorderen ?
Î. Sy begonnen den Zaligmaeker ftaets-mifdaeden op- te-teygen , waer van fy hem weynige dagen te voren te vergeefs hadden willen plichtig doen fchynen , hem be- fchuldigende, dat hy zig noemde Koning der Joden. Hier kan den H, Hieronymus zig niet genoeg verwonderen , volgens de grootheyd der zaek, dat fy naer valfche ge- iuygen omgekocht en het ongelukkig volk tot oproer en gefchreeuw opgewekt te hebben, geen ander reden wiften om Chriftus te dooden, als dat hy zig noemde den Ko- jiing der Joden ; die geenen anderen throou wilde beklim- men als diën van het Kruys, om ons mede-erfgenaemen te inaeken van fyn eeuwig rvk.
r. Wat diik Pilatm lp deie waarden : Koning der Joden ? |
ΠPilatus ondervroeg den Zaligmaeker daer over, en verftond van hem, dal; hy inderdaed Koning was , maer dat fyn Ryk niet en was van deze wereld in de welke hy was gekomen om getuygenis te geven aen de waerheyd. V. IVat le-yde Pilatus op dit li^ord : Waerheyd ? yl. Hy vroeg aen Jefus , wat de waerheyd was ,· maer hy wendde weynige moeyte aen om-ze te leeren kennen , en hield zig te' vreden met te zeggen aen de Joden, dat hy geene fchuld en vond in Chriitus.
y. Bedaerdi de^e getuygenis van Pilatus de Princen der Priefieren ?
A. In tegendeel; fy gingen voorts in den Zaligmaeker te belaften met verfcheyde fchelmftukken, zonder dat hy fprak een eenig woord , nochte aen hun , nochte aen Pi- latus , op de nieuwe ondervraegingen die hy hem deed.
y. Wierd Pilatus niet geÃoort over de Ãiliwygentheyd van. den Zaligmaeker ?
A. Neen ; maer hy ftond verbaefi, dat hy Chriftus zag volherden in die ftilzwygentheyd en vree'dzaeraheyd , die aen geheel de aerde deed zien fyne onnoozelheyd en zelfs fyne Godtheyd ; want, zegt den H. Cyprianus , onder andere wonderdaedigheden der deugden , met welke hy de keateekens der Goddelyke Majeiiyt uytdrukte, heeft hy de vaderlyke verduldigheyd altyd in eenen ftand bewaert. * V. Wat deed Pilatus om lig te redden uyt deie moeyelykkeyd ?
A. Verftaen hebbende van de Joden, dat Chriftus was eenen Galileër ( want men hield hem voor gebortig van Nazareth in Galileën ) zond hy hem tot Herodes Antipas , Tetrark van die Provincie, welken zig aU'dan bevond te Jerufalem.
y. Kende Herodes den F^erlojfer ? A. Neen ,· maer diën Vorft had veel van Chriftus hoo- , ren fpreken , en wenfchte nu federt langen tyd hem te zien , op hoop dat hy voor hem eenig mirakel zou doen.
Wat leyde ChriÃus fiaende voor Herodes ? A. Den Zaligmaeker wou geen eenig woord fpreken, zoo op de vraegen van Herodes, als op de befchuldingen der Priefters tegen hem.
droeg |
ocr page 174
DES NIEUW TESTAMENT. 145
droeg, noch in een hnys woonde , maer alleenelyk in de graeven : hy was bezeten met een legioen duyve-
len, diejefus dan in de verkens dreef! &c. Matth. 8. f. 28. Marc. 5 f. .1 ( Ï. 33 ) C Ziet hier over
in de uy tiegginge p. 65 en 66 ) 't Gebeurde als Jefus wederkeerde uyt het land der Gerafenen, dat'er
tot hem kwam eenen man met naeme Jaïrus', die den Overften der Synagoge was ; dezen viel voor Jefus
te voet, hem verzoekende in fvn huys te willen komen ; aengezien i^n dogter nu twelf jaeren oud, op
haer fterven lag ; ende als hy de'rwaerts ging, kwam'er een vrouwe die twelf jaeren lang het bloed-vloeyen
hadde gehad, ende alle haer geld en goed hadde verkwift aen de Medicyn-meefters, zonder eenige hulp
gevonden te hebben ; fy volgde hem ende iy trachte den boord van fyn ïcleed te raeken, ende ziet; nou-
welykx had fy diën geräekt ofte fy wierd van haere kwael geholpen , &c. Matth, c. 9 f. 18, Mare. c. S
f: 2 2 Qp. 34 en 35) hier naer riep Jefus fyne tweif Apoftelen by elkaer, ende gaf hun de raagt om alle
duyvelen uyt te werpen en alle krankheden te genezen, hun zendende om het RykGods te prediken, &c.
Matth, cap. 10 f.g Mare. cap.^ f . 7 C?· S*^ 37 en 38 ) als de Apoftelen van hunne zendinge waeren
wedergekomen, verhaeiden fy Jefus al het gene iy verricht hadden, die zig dan met hun vertrok naer eene
eenzaeme plaetie ontrent Betbfaida ; zoo haeft dit gerucht onder het volk verfpreyd was, zyn fy hem ge-
volgt en Jefus Predikte voor hun het Ryk Gods, genezende de toe-gebrogte kranken ; maer de Difcipeleii
bekommert zynde over deze menigte, om dat ly niet hadden te eten, alzoo den avond aenftaende was j
zoo ipeyfde Jefus deze menigte van ontrent de vyf duyzend menfchen met vyf brooden en twee viflchen,
&c. Matth, c. 14 V. 15 Mare. 6 35 (/'â¢48) Daer naer gebeurde het dat de Difcipelen met Jefus wae»-
xen , als hy in de eenzaemheyd zyn gebed ftortie ; dan vraegde hy hun wie zegt het volk dat ik ben?.....
Simon Petrus zeyde den Gezalfden Gods &c. Matth, c. 16 t. 13 (j?· 5^) Voorts zeyde Jefus tot een iege-
|
V. Wat 'indruk gaf deie godddyki verduldigh yd op het hen van Herodes ?
A. Verre van deze te verwonderen , zoo befchomvde Herodes die met mifachting , en behandelde den Verloflèr niet als eenen plichtigen , maer als eenen uytzinnigen of als eenen die eerder uyt zinneloosheyd als uyt boofaer- digheyd zig den eernaein van Koning had toegeëygent , en deed hem iiyt befpotting van fyn koningfchap aencrek- ken een wit kleed, volgens dat Itelt de Fulgatu of de ge- meyne Latynfche Ove,zeuing. De Syriaklche Vertaeling heeit : een kleed van purper koteur / en fommige Geleerde ftellen hier , een fcharlaeken kleed. Den Gnekichen 1 ext nae de letter itelt : Glinfierende kleed-, waer aoor eerder den luyller als het koleur van het kleed beteekent word ; en dit kan gezeyd worden van alle foortea van koleurcn , masr bezonderlyk van het wit, aengezien den witten glans der kleederen by de Periiaeneu , Egyptenaeren , en andere volkeren toekwam aen de Koningen Dus houden het de fcherpfte Oordeel-kundige hier voor een wit kleed ; het zy dat dit gebruykt wierd om te fpotten met aen genen die zig voor Koning uytgaf; het zy om hem te belpotten als eenen die ftond nae het Koningryk, gelyl^ Komey-
nen die , welke nae Magifiraets-bediening üonden , zig voor de beftemmers vertoonden in 't wit gekleed , v^'aer van ιγ génoemt wierden Canddati, die om van een ieder aenzien te worden en te geven een teeken van hunne oprechtig- heyd ^ alfdan droegen eenen witten tabbaerd , oijk zelfs op hun bloot iichaem , om diën open-doende te toonen de litteekcnen welke fy voor het algemeyn welvaeren hadden ontfiingen. Nu. Herodes zond op deze fpottelyke wyze den Zaligniaeker weder tot Pilatus ^ als eenen nisnfch op wie men geen acht moeft nemen , en wiens voorgewend Koningryk hem geen achterdocht bybrogt.
y. li ragt de^e oplicht tot Herodes eenig voordeel toe aeri Pilatus ?
Î. Sy verzoende Herodes met Pilatus ; want fy ftonden niet wel laemen : en deze verzoening van eenen Heyden- ichen en eenen Jood , verbeidde de vereeaing welke het iL Dizl |
bloed van Chrifius ging uytwerken tuifchen twee volke- ren zoo ilrydig aen malkanderen , hun makende tot eea zelfde volk en een zelfde Iichaem.
V Wat deed Pilatus ^reilde , dnt Herodes den Zaligmaeker niet voor plichtig had aenge\ien 'i
A. Pilatus wou zig daer van bedienen ten voürdeele van Jefus , en deed diënswegens fyn uytteriie beft om de Jo-· den te doen toeftemmen, dat hy hem zoude los-laeten. y. Wat middels gebruykte Pilatus om Jefus los-te-laeten ? A, Gemerkt hy gewoon was op de Paefch-feefi vry-te- laeten eenen der gevangenen welken het volk hem ver- zocht ^ zoo lielde hy hun voor ^ dat fy zouden vraegen Jelus hunnen Koning, of Barabas , die eenen dief was, eenen oproerigen en eenen moordenaer.
V^ Waerom deed Pilatus {oo haetelyke vergelyking?
A. Het is waer,. dat deze vergelyking eenen grouwet'' baert ; maer Pilatus hóópte hier door de Joden te bewegen. y. Won Pilatus iets op hunnen geejl ? A. Neen ; want den haet verblindde zoodaeniglyk da Joden, dat de Opper-priefters en Ouderlingan het volk opitokten, dat fy zouden vraegen de vrylaeting van Ba- rabas , en dat Jefus gekruyii worde
Wat antwoordde Pilatus op de vraege der Joden ? Πiiy betuygde , dat hy Jefus onnoozei bevond ; en fyne vrouv/e zelf liet hem waerfchomven, dat hy zijniet en zoude bemoeyen met diën rechtveei-digen, om wie fy veel geleden had in eenen droom
F'. Waeren de Joden te vrede met Chrifius onpllchttg ver- klaert te r^ien ?
A. Îη tegendeel, fy begonnen noch harder te fchreeu- wen , vraegende fyne dood aen Pilatus. y. Wat heÃoot Pilatus ?
Î. Eyadelyk , Pilatus overvallen van hun gefchreeuw, dacht hun iets te moeten toeilaen om-ze te üiilen ; hy heeft.· Jefus genomen (zegt den H. Joannes) en gegeefielt, niet door zig zelf, maer door fyne foldaeten als beulen, zegt den Î Hieronymus ; want die iet doet door een ander , doet zulkx als door fyn zelvcn, zelfs deu Rechter is de prin- |
ocr page 175
rERHANDELinGE rjlN DE GESCHIEDENISSEN
lyk : di2 my wilt naer komen dat hy zig zelve verloochene, ende fyn kruys opnemende my volge &c.
Matth, c. i6 f. 34 Mare. c. 8 i'. 34 ip. 53 ) Ontrent acht dagen naer deze woorden nam liy met zig
Petrus en Jacobus en Joannes fynen broeder, en hy leydde hun ter zeyden op eenen zeer hoogen berg; hy
veranderde aldaer voor hun van gedaente, lyn aenzicht blonk als de zonne en lyne kleederen wierden wit
als fneeuw ; en ziet hun verfchenen Moyfes en Elias met hem fprekende &c, Matth, c. 17 i Mare. e.
X Cp· 53 Alsjeiusnu 'sanderdags van den berg kwam , was'er eenen menfch bezeten met eenen
boozen geeft, die de Difcipelen niet hadden können uytdryven &c. Matth, c. 17 v. 14 Mare. c. 9 i'. ιβ
{Ï. 54) Daer naer leydde Jefus hun uyt, wie den meeften was in het Ryk der Hemelen &c. Matth, c. 18
i'. I Mare. c. 9 f. 32 (p. 55) Hier naer verkoos den Heere noch twee en-feventig andere die hy voor op
zond twee en twee. in alle fteden en plaetfen om te Prediken, daer hy voortaen zoude komen, doch moe-
digde hy de zelve eerft aen met krachtige woorden, zeggende gaet henen , ziet ik zende u als lammeren
in't midden der w^olyen &c. (^p. 35, 37 en 38 ) Doch met groote vergenoeging keerden de twee-en-feven-
tig weder tot Chriilus, en fy zeyden : Heere de duyvelen zelfs hebben ons onderworpen geweeft. Jefus
zeyde hun; alhoewel ik u de macht heb gegeven om ferpenten en fcorpioenen en alle de kracht des vjands
met den voet te treden , en verblyd' udaerom niet; maer verheugd u om dat uwe naemen zyn in den He-
mel gefchreven.....Naer dat Jefus fyne woorden geëyndigt hadde, ftond'er eenen VVet-geleerden op, die
zeyde om hem te beproeven : Meefter , wat moet ik doen om het eeuwig leven te beërven ? Jefus zeyde
tot hem : wst ftaet'er in de Wet gefchreven? Wat leeft gy daer ? Hy gaf tot antwoord : QDzut. 6 f. 5)
Gy zult den Heere uwen Godt lief hebben uyt geheel uw herte, uyt geheel uwe ziele, uyt alle uwe
krachten, en uyt geheel uw verftand : en uwen even-naeften gelylc u zelyen. Jefus zeyde tot hem: Gy
|
cipaelfte corzaek van 't gene door fyn gezag gebeurt. Die xvoorden Van Pilums : li i^il hem kajlyde.n , geven te ken- nen , dut hy Chriilus deed goefielen , niet door de Joden , muer door de Romeynfche krygsknechten , en op de wyze der Romeynen ; doch het getai der beulen weet men niet zeker : van fommige worden'ei· vier geftek , waer toe men byhrengt de plaets van Joannes c 19 ^ ij. 23 ; als of het de zélve beulen waeren , die Chriilus gegeeffelt , gekruyfi , en fyne kleederen verdeelt hebben in vier deelen , voor eiken foldaet een. Van andere worden'er zes vertoont met verfchey- de initrumenten gewapent; twee met doorne roeden , twee met geknoopte riemen ; tv^xe met yzere ketenen ; waer aen ileék-yzeri; of haeken hangen : maer hier van heeft men niets zekers uyt de Oudheyd Î nochte ook van het getal der Ha- gen , die door ledei-e geeffels gefchiedden. Dit weten wy v.yt het Evangelie, dat Jefus geflaegen wierd met geaiieis , zoo uytdrukt het woord f-ige!layk : zekerlyk de roeden verfchillen van geeffels, als blykt uyt den Apoftel Paulus in dsn 2. Brief tot de Ccrin:. c. ii , 24 en 25. Van de ila- gcn met Iedere zweepen, v/aer vau Godt geboden had , dat iy niet over de 40 zouden zyn, zoo uyt inedoogcntheyd als om niet buyten maete te gaen, lezen wy in den Boek Dei:t.c.75. Men weet Zoo zeker niet, of'er een raaete vani ilagen wierd gehouden van de Romeynen ; by welke het erao wet was , de vetoordeelden ter dood, bezondcrlyk tot het Krays, als flaeven en flechte perlbouen geworden zynde, te geeffèlen met riemen van rouw en hard leder, het welk een fchandelyker en pynelyker torment was ; daer anderiints de edele en vrye periboaen met roeden wierden geüaegen : dat 'er in die hardite geefieling door de vreed- teyd der dienaeren veel ter plaedV dood bleven , blykt uyt iie getuvgeiiis viui Marcellus, ülpiaiui«, en andere oude Rechtsgeleerden. En hier uyt kan het miÃchiea gekomen |
i^yn , dat fommige geleerde'Schry vers het getal der ilagen iri de Geeffeliug van Chriilus gettelt hebben op 5375 1 oft »och reeer ; het gene van andere niet word aengenomen , zoo om dat men geen zeker getal vind by de oude A^aders^ Iiis om dat zoo veie ilagen zouden genoeg zyn om eenen menfch te dooden , ten waer diën mirakeleufelyk wierd 011- derlteunt door de Godheyd ; nu gemerkt Pilatus den Za- ligmaeker geelfelde om hem te dooden , zoo ichynt hy niet toegelaeten te hebben zoo wreede geeüeling. Wat aen- gaet de bezondere openbaeringen welke voor diergelyk ge- tal van godvruchtige Schryvers worden aengehaelt; de regt- zinnigheyd en groote heyligheyd van die perfoonen aen wie de zelve können gefchied zyn, heeft wel eenige meii- fchelyke geloofweerdigheyd ook by zeer geleerde mannen gewonnen , maer geene : ekerheyd : de Overlien der Kerk hebben deze goed-gekeurt, niet als eyge-geloofweerdig om als zeker aengenomen te worden van de Geloovigen , maer enkelyk als niets behelfeude tegen het Geloof en als die- nende tot itiditing der zielen , die beweegt, zynde door den geeii; van Chriftus, fyn bitter Lyden overdenken , om mede telyden en droef te zyn over hunne zonden , om de welke hy heeft geleden Om dat onze zom'en, menigvuldig wae- ren , heefc den Verloifer willen onderftaen zoo eene wreede geeilëling, dar den Propheet Jfaias c, 53 , hem in den geeii heeft aengezien als eenen menfch van Godt geflaegen , die -geen gedaente van eenen menfch meer had Het is dan wel te geiooven , dat de folduetên geen wettelyk getal gehou- den hebben , en dat fy Chrütus buyten maete zeer wreede- lyk gegeeiiëit hebben ; voornaementiyk als men gelooft, het gene met den H. ChryfoHomus vele treftelyke Schry- vers bevelHgen , dat de krygsknechten door geld van de Joden waeren uytgekocht , en aengemoedigt wierden om hem vreedelyker te flaegen. Op dat hy van alle kanten zou gcilaegen worden , is hy gegeeiielt niet op d'aerde liggende , nae de manier der Joden, maer iiaende en gebonden aen eenekolomme, op de wyze der Romeynen, die de plich- tige , veroordeelt om gekruyft te worden , geeiieiden , of iii 't recht-huys , of in deu kerker voor dat {y ter dood uyt- geleyd wierden, of op den weg , of zelfs ter plaetlë daer ly moeiten gedood worden , aiwaer fy aen eenen pael in de ;xrde gefielt ^ gegeeflclt wierden ; maer in den kerker , of in 't Rechterhuys wierden iy om gegeeiielt te worden , â gebonden aen een kolomnie , gelyk het met den Zuiigmae- |
ocr page 176
DES NIEUW TESTAMENT. ' 147
hebt zeer wel geantwoord ; doet dit, en gy zult leven. Maer hy, willende zig-zelven verfchoonen, zeyde
tot Jefus: En wie is mynen even-naeften ? Jelus nam het woord op, en zeyde: Zekeren menfch ging ne-
derwaerts af van Jerufalem naer Jericho toe : en hy viel in d'handen der moordenaers, die hem uytgerdmd ,
en verfcheyde wonden gegeven hebbende, weg trokken ; ketende hem half dood liggen. By gevsl kwam
'er eenen 'Priefter nederwaerts af langs den zelven weg ; die hem gezien hebbende, voor-by ging langs
d'ander zyde. Defgelykx eenen Leviet, als hy ontrent de zelve plaetfe Avas, en hem zag, ging ook langs
den anderen kant voor-by, Maer zekeren Samaritaen op de reyze zynde, kwam daer ontrent, en hem zien-
de , wierd innerlyk beweegt door medelyden. By hem dan komende, verbond hy fvne wonden, gietende
daer ia olie en wyn : en den gekwetften op fvn eygen laft-beeft zettende, bragt liy hem in een herberge,
en droeg'er goede zorge voor. 's Anderdags, als hy vertrekken zoude , langde hy twee denariffen, ( Dlz
twee denarijfen deden maer 12 fiuyvers, maer men 'konde alfdan ongelykelyk meer daer voor koopen, ah tegen-
woordig. ) en gaf die aen dén AVeérd, zeggende : Bezorgt hem wel, en al wat gy meer zult verfchoten heb-
ben , zal ik in myne wederkomfte aen u goed doen. Wie van die dry dunkt u den naeften geweeft te
zyn van den genen , die in de moordenaers handen gevallen was? is: TVk van dry heefi de fchuld'ge
plicht tot den even-naeften geoeÃent ?) Hy gaf voor antvi^oord : Die hem bermhertigheyd heeft gedaen. Jefus
zeyde tot hem : Gaet en doet gy van gelyken. Het gebeurde naderhand , dat Jefus in een Dorp kwam:
en zeker vrouw-perfoon, met naeme Martha, ontfing hem in haer huys. Deze had eene Zufter genoemt
Maria, die neder-gezeten zynde aen de voeten des Heere, fyn woord aenhoorde. Doch Martha was bezig
met veel dingen : en by komende , zeyde : Heere, trekt gy het u niet aen , dat myne Zufter my alleen iaet
dienen? Zegt haer dan, dat-ze ray byftaet. Maer den Heer gaf haer tot antwoord : Martha, Martha, gy
|
ker gefchied is in 't Recht-huys van Pilatus. Men gelooft, dat de zelve Kolomme bewaerd wonl te Roemen in de Kerk van de Î . Praxedes, alwaer jy is gebrogt in't jaer 1213, onder Honorius III, van den Cardinael CoLumna , ÎÏοίÎο- lieken Legaet, wederkeereude uyt het Î Land. Den H. Hieronymus getuygt van fynen tyd, dat aen de H. Pau- la , de HH. Plaetfen van Jerufalem bezoekende , getoont wierd een Kolomme die het Portael der Kerk onderlteun- de en befproeyt was met het bloed des Zuligmaekers, welken men zeyde aen de zelve gegeeflelt te zyn. liet zelve heeft van die ftaende Kolomme bevelügt Prudentms ; en Gregorius ïuroneniis voegt daer by , dat vele vol van geloof zynde , rond-om de zelve fnoeren deden , welke fy .weder ontfongen als een zegenteeken nut zynde voor ver- fcheyde ziektens ; ook verzekert den Eerw. Beda ; dat ten fynen tvde die eerweerdige Kolomme noch flond in de Kerk van'Sion te Jerufalem. Maer de getuygenis van den H. Hieronymus geeft te kennen, dat die Ivolomme groo- ter geweeli is als die welke te Roomen getoont word ; en daerom is deze milTchien maer een ftuk van de voornoem- de ; ten waer den H. Hieronymus gefproken had van het onderfte deel des portaels , welk met een leeger kolomme als eenen voedftand onderlteTiiit kon worden. Lira^us in fyn godvruchtig en geleert Werk van de Naevolging van di-n. Lydindm ChriÃas , gelooft als waerfchynelyk, dat de Kolomme daer den H. Hieronymus van fchryft, geweeft is een groote , aen de welke Jefus gebonden en gegeelfelt is geweeft in 't huys van Caïphas in diën nacht, wanneer hy zoo vele verfmaetheden en wreedheden heeft geleden , dat , volgens het zeggen van den H. Hieronymus , de Evange- liiten die om de leelykheyd niet hebben willen befchryven , en dat de zelve niet voor den dag des Oordeels aen de men- fchen zullen bekent gemaekt worden. Het is geloofielyk , dat Chriihis in het huys van Caïphas zoo geilaegen is ge- weeit, dat ook fyn bloed tegen eenen piiaer g'efprongen kan zyn : doch hoe zullen wy toonen , dat hy alfdan niet'er daed gegeefielt is geweeft, zoo dat hier door met fyn bloed befproeyt wierd die Kolomme, gelyk den H. Hieronymus zegt volgens de godvruchtige Overlevering ? Ondcrtuflchen den genoemden Schryver houd flaen , dat den Zaligmae- ker maer eens gcgeeffelt wierd , by Pilatus, en aen die leege Kolomme welke in 't Rechterhuys vail-ftond om de plich- tige daer aen te geeifelen , nae 't gebruyk der Romeynen, en de zelve is, die te Roomen gezien word. Deze is van mar- mer , die blauwe eii witte plekken heeft ; haer lengde is van twee voeten ; den diameter heeft aen \ onderfte deel eenen voet, en acht diiymen heeft de dikte aen't"bovenfte deel , waer aen gehecht is eenen yzeren ring , die gefchikt was om de handen der piichtige , achter denV'jg gebonden , daer aen vaft te maeken , op dat geheel het lichaem zoude bloot geftek zyn aen de geefiels en roeden. Om de twee Kolommen ftaende te houden , zeggen fomiiiige Uytleg- gers, dat Chriftus twee-mael gegeeflelt is in \ Recht-huys van Pilatus , eens aen-eene "kolomme , om de Joden te paeyen , en eens aen de gewoonelyke kolomme naer fyn doods-vonnis, volgens het recht der Romeynen; om dat MatthiEus en Marcus de Gcefleling ftcllen voor de fententie des doods : maer het gémeynfte gevoelen houd ftaen met den H. Auguftinus , dat'er niet een plaets in't Evangelie is, waer op die tweevoudige Geeifeiing zou fteunen ; en al is't dat de Geeileling van Matthieus en Marcus naer het doods-vonnis by herophaeling geftelt word , fy is nochtans te voren gefchied, zoo men leeft by Joannes. Dus heelt Pilatus uyt dit inzicht Jefus doen geeifci ju, op dat de Jo- den met fyn bloed verzaed zouden zyn , ziende hem ook boven maete geilaegen ; en faemen om te voldoen aen het recht, wanneer fy niet anders riepen als dat hy zoude ge- kruyft worden. |
Naer dat den Zali^maeker gegeeifclt was en duyzend wreetheden had onderitaen , hebben de Jbldaeteii, naer ge- heel de bende geroepen te hebben , hem van fyne kleede- ren ontbloot zynde , omhangen eenen purperen mantel , zettende hem een doorne kroon op't hoofd, en gevende hem eenen riet-ftuf voor eenen fcepterin de hand ; en voor hem nederknieleade befpotteden fy hem , in fyn aenzicht fpouweiide, en fyn hoofd met den rici-itaf, welken hy in
Τ 2 |
ocr page 177
14^ f^ERH^NDELJNGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
bekommert en 'ontmft u met veel dingen; doch een alleen is'er maer noodig. Maria heeft het befte
deel verkoren, *twelk niemand van haer zal af-nemen. Dan gebeurde het dat Jefiis van eene eenzaerae
plaetfe uyt het gebed kwam, daer zeyde eenen der Difcipelen tot hem ; Heere, Joannes heeft fyne Difci-
pelen leeren bidden, leert ons ook het zelve, en hy leerde hun het gebed des Pleere &c. Matth', c. 5 t.p
(j[j. 27 ) Dan gaven de Joden Jefus den naem dat hy de duyvelen uytwierp door den prince der duyvden,
doch hy wederleydde deze goddelooze lafteringen Matth, c. la f^ 22 Mare. c. 3 f,. 22 (p. 42 en 43 )
Hier tiaer eyfchten de Scriben van Jefus een wonder-teeken , maer hy zeyde: dat hun geen zoude worden
gegeven, dan dat van Jonas &c. Matth, c. 12 f. 38 (;?. 43 ) Dan verweet Jefus de Pharifeën hunne ge^
Teynftheyd ende Iprak den wee over hun &c. Matth, c. 23 y. 13 (j?. 68 en 6p.)
UTT HET XIL, XIJL, ΧÎÎ. EN ΧÎ. HOOFD-STUK.
JEfus zeyde voorder tot iyne Difcipelen dat fy zig moeften wachten van den deeflem der Pharifeën &c.
Matth c, 16 f. 52) 33an leert Jefus hoe men Godt vreezen moet &c. Matth, c. 10 f. 28 (/7.37
â¬n 38 ) OndertuiTchen zeyde iemand van onder het volk tot den Zaligmaeker : Meefter, zegt aen mynen
Broeder, dat hy onze erfteniflè met my verdeele Jefus gaf hem voor antwoord : Menfch, wie heeft my
geftelt om u recht te doen, ofte om Ï
te fcheyden ? Waer door hy ons leert, hoe dat de Geeilelyke Per-
foonen zig moeten aftrekken van de bemoeyeniife der tydelyke zaeken, om dat geheel hun herte, en alle
hunne bekomerniflen met Godt moeten bezig zyn. Dus zeyde hy tot het volk: Ziet toe, en wacht u
Tan alle gierigheyd : want iemands leven en hangt niet van het gene dat.hy bezit, hoe overvloedig het
|
fyn hand hield , flaende , onder deze woorden : Weeft ge- groet , Koning der Joden. Aengezien de Evangeliften de Geeflelin:^ uytdrukkelyk toefchryven aen Pilatus, en niet de Krooning, 200 geven fy te kennen het gene Tertullia- nus, den Î Leo en andere leeren, dat de krygs-knechten van Pilatus dit gedaen hebben zonder lyn gebod, die het toeliet om zoo veel te meer te verzachten de gemoederen der Joden door het aenzien van Jeiiis zoo leelyk mishan- delt. Of de Kroon van het hoofd des Zaligmaekers in 't vervolg van fyn lyden wierd afgedaen , vind men niet ίη\ Evangelie, gelyk men leeft by Matthieus en Marcus, dat daer naer van hem afgedaen wierd den purperen mantel: hierom gelooft Origenes, dat de doorne Kroon hem noyt is afgedaen. Dar die Kroone gevlochten was van doornen , weten wy zeker uyt hec Evangelie , maer niet, wat Ilag van doornen die geweeft zyn. Anfelrnus, of eenen anderen Schrvver op fynen naem , in de Saemenfpraek over ha JLydzn van c/zrz/j'wj·, zegt, dat die Kroon was van zee-biefen, die zeer fcherp, ftraf, en hard zyn ; het zelve beveftigd Duran- dus, zeggende, dat vm duidanige is het deel der Î Kroon \ gene hy gezien heeft onder de fchatten des Konings van Vrankrj k : maer Martinus Delrius, die de zelve Door- nen ook gezien heeft, getuygt dat fy niet gemeyn hebben met de zee-biefen; gemerkt eiken doorne der zelve Kroon verfcheyde itekers ter zyden heeft, daer de zee-biefen maer eenen fcherpen punt hebben, zoo dat'er vele zouden noo- dig geweeft hebben om te maeken een Kroon oiggaende en bedekkende het hooill, die ook zekerlyk zoo wel by der hand niet waeren als de doornen Vv'elke in Paleltienen gemeynelyk,groeven. Dit doet ons natuerdyker-wyze oor- deelea , dat fy gewaekt was van dai oprcchten doorne, Jnet vnn den Ãgyptifchen die Acacia of Achantus genoenit word, nvdtiT van den witten doorne , Rhamnus genoemt,
1 tuflchen de paelen van Jerufalem gevonden > |
word Men weet, dat aldaer op dien tyd den dcorne bloey- de , en dat de bloemen van den zeiven by form van ee- nen krans groeyende, als een kroon maekten ; zoo hebben άο io.dmea wuer^ kroonm zoeken me-te-bostien; maer fy hebben uytgezocht zulke doornen, onder welkers bloe- men fchuylden de alderfcherpfte Itekers Dit gevoelen komt zeer wel over-een met de tiguer van den Ram , verward met fyne horens tuflchen de doornen, welken Abraham nam en opdroeg tot een brand-otier in piaets van fynen zone Ifaac, in den Boek der Schepp. cap. 22 , f. 13. Aengaende de form, het gemeyn gevoelen is, dat die niet als eenen enkelen band, maer als eenen hoed, milfchien kruys-wys, gevlochte, overdekte het hoofd van Chriftus, op dat in hem van de voet-zole af tot de kruyne des hoofds geen gezondheyd zoude gevonden worden; en den H. Vincen- tius Ferrerius voegt daer-by , dat de doornen op 72 pluet- fen het hoofd van Jefus wreedelyk doorwond hebben.
y. Waerom gebood Pilatus , of liet hy toe aen fyne foldaetet» van aldus te handden met dat V^rlofjer ?
A. Hy gebood die kafiyding , en liet toe andere wreed- heden , niet inzicht, dat het genoeg zou zyn Chriftus in dien ftaet aen het volk te vertoonen, om hun, te bedaereil en den luli te benemen van zoo nae fyn dood te ftaen. V. Gelukte dit iniich' am Pilatus ?
Î. Geeniints ; want zoo haeii hy hun Jefus vertoont had zeggende : Ziet den menf -h ; vroegen de Opper-prielters en dienaers , met groot gefchreeuw dat men hem zoude 'kruyifen.
fVat antwoordde Pilatus aen de Joden 3 A, Ontzet over hunne onbefchaemtheyd , zoo antwoordde hy hun , dat , mits fy zoo zeer betrachtten de dood van eenen onnozelen,. fy hem zelf zouden kruyifen.
F. f^at {eyden de' Joden, hoarende , dat Pilatus Chriflus on- noojel verklaerde ?
A. Syhegmmen te zeggen, dut hy de dood fchiild'ig was, om dat hy zig noemde den Zone Gods; ca dat het ban niet geoorioft was iemand te doen Sterven ; het zy ter oor- zaeke van een bevel der Romeynen het gene hun dit recht hadde ontnomen , het zy ter oorzaeke der plechtigheyd van de Puefch-fcslie, gelyk de HH. Auguiiiuus eu Cyril- lus dit uytleggen,
^. tVat jiejfde Pilatus op dit woerd van Zone Gods ? |
ocr page 178
DBS NI EVTFTJÃST .Î MEN Ï, 149
^'ezen ma^ Ã-Iier op zeyde hy hun deze gelvkenilTe ; Daer was een ryk menfch, wiens Laiicl overvloe-
disevriKhten had voortgebragt. Hy dacht dan by zig zeiven : Wat zal ik doen; mits ik niet en heb
waer in ik myne vruchten zal können verzaemelen? Dit, zeyde hy, zal ik doen ; Ik zal myne fchuereii
af-breken en grootere bouwen, en daer in zal ik myn tegenwoordig gewas vergaederen, met myn andec
eoed En'ik zal tot myne ziele zeggen : O ziele I gy hebt nu goeds genoeg opgeleyd voor veel jaeren ;
ruft nu eet en drinkt, en weeiï vrolyk. Maer Godt liet hem weten ; Gy dwaezen menfch , als gy zyt:
Dezen nacht zal men uAve ziele van u weder-eyflchen ; en't gene gy bereyd geraaekt hebt, voor wien zal
'twezen? Aldus zal't gaen met iemand, die voor zig zeiven Ichatten vergaedert ; en voor Godt niet ryk
en is Hier by voegde Chriftus noch verfcheyde fchoone leflen tegen d'ydele bekommerniflèn voor de nood-
zaekelykheden van dit leven, gclyk fy by den H. Lucas ftaen , (Lucas i2f. 22) en gelyk wy die reeds
ten naeften bv hier vooren ^e^even hebben iiyt,den H. Mattliacus( Mmh, 6 f. 23) (p. 28) in hetSermooii
op den Bero·' Eyndelinge voegde hy daer noch by deze trooftige woorden ; En vreeft niet, gy klynekud-
de · want het heeft wen Vader belieft u fyn Ryk te vergunnen. Verkoopt het gene gy bezit, en geeft
'er aelmoeflen van ί maekt u geld-zakken, die niet en verflyten, en fchatten m den Hemel, die niet en
ver')-aen daer den dief niet ontrent en komt, nochte de motten en verderven ; want daer uwen fchat is,
daer zal ook uw hert zyn. Voorders brengt Chriftus by de gelykenifle van den ontrouwen en ondeugen-
den knecht &c. Matth, c. 24 t· 45 (P· 7 3 74 ) Op den zei ven tyd waeren'er eenige die Jefus fpraken
van het bloed der Galileërs, dat Pilatus met hunne offeranden vermengelt had; maer hy antM'oorde: pevii
εν mogelyk dai deze Galileërs, om diefwille fy dit geleden liebben, grootere zondaers waeren dan de an-
dere? Verre van daer : daerom zegge ik u; dat gy alle gelyk deze zult verloren gaen, ten zy dat gy de
eyge vreefachtigheyd , zoo deed hy water brengen , om
zig al-te-waifchen van het fchrikkelyk fcheïraftuk dat 'hy
ging volvoeren , met iyne handen te waOchen voor hei
volk , zeggende : Ik ben onlchuldig van hef bloed van de-
zen rechtveerdigen. Of het ia diergelyke gelegentheden by
de Grieken en Romeynen de gewoonte was de handen te
waüchen om de fchuldeloosheyd te betiiygen , weet meu
niet zeker : men weet uyt de HiÃorie - .fciiryvers ^ dat de
Hey denen alsiy zig wilden zuyveren over eene moord , oft
over het uytgeftort bloed ook in den ftryd, fy alfdan de
handen of geheel het lichaem wafchten. Sonlmige zeggen-,
dat Pilatus zinfpelende op die gewoonte, fyne handen ge-
waffchen heeft om opentlyk te toonen, dat hy geene fchuld
had in het bloed van den genen die hy rechtveerdig ver-
kluerde. Doch de meefte Uytleggers zyn van gevoelen·,
dat dezen Preüdent fyn oogmerk heeft gehad op de plech-
tigheden der Joden , en dat hy zig gefchikt heeft naer het
veritand vau die , welke hunne gedachten niet alleenelyk
met woorden, maer ook metzinnebeldige werken uytdruk-
ten , waer van de Schrütuer vele exempels geeft ; 'en ojn
niet te wyken van ons voorwerp, twee-mael, zegt^ David ,
dat hy onder de onnoozele iyn handen gewaücheu heeft,
J^Ja/m en 72 ; hy geeft daer door te kennen, dat hy
oprechtelyk in gerechtigheyd geleeft heeft, zonder iyne han-
(ien met bloed te beimettcn. In den Boek Dcut&r. z. 2i ,
ir. %-i word ook geboden , dat de Stads - ouderlingen ,
in wiens akker iemand vermoord was, hunne handen zou-
den waifchen over het hoofd van de veérfch die geflacht
moeft worden , op dat dit land van dat uytgeitorr bloed
gereynigt worde. Aldus ftrelife dcze pkclui^hc/ii IWCll
toe, op ck zelfs door dc zelve de Joden zouden tot ken-
nis komen; mjier door de gvddelyL· voomckigheyd wierd
de zelve befciiikt, op dat de onnoozelheyd van diëii die
voor ons ftierf, openbaerelyk zoude betuygd worden, wan-
neer h}^ zelfs in het doods-vonnis rechtveerdig i'erklaert
word , gelyk bemerkt den IL Auguftiiius. Eyndelyk ak de
Joden riepen : Syn bloed kome over ons, en over
kinderen; dan gaf Pilatus id'us acu hun over om «ekrujS
yi. Pilatus wierd verfchrikt, en wou van Jefus zelf we-
ten , van waer hy was.
Aiuwoordde d&ii Zaligmaeker hier op aen Pilatus ?
Î. Neen ί raaei' hy hield zig te vreden met in hem te
herkennen fyne magt ^ ten zelven tyde hem verwytende ,
met zedigheyd , het mifdaed het Welk hy ging bedryven
met hem te veroordeelen
y. Wat indruk hadden dele kloekmoedige £α. WJie woorden
cp den geejl van Pilatus ?
Î. Deze redenvoö'inge van Chrifiiis vermeerderde de
vreeze van Pilatus ; dus zocht hy meer als oyt, eenigen
middel om den Zaligmaeker vry te laeten. Wy lezen in
het Evangelie, dat Pilatus heeft getracht den Zaligmae-
ker te verloiTen tot vyf mael toe ; dry-mael by Lucas
cap. 23 , 4 , 20 ea 22 ; twee-mael by Joannes cap 19,
i}. 4 en 12.
y. Wat lifien fielden de Joden tegen de vrees van Pilatus ?
Î Sy zeyden hem, dat hy zig weynig genegen toonde
â¢aen den Keyzer Tiberius, fynen meefter., zoo hy de be-
fcherming aennam van eenen die zig Koning dierf noemen.
V. Bragt der^e reden van fiaet eenige iadrukking op het
pioed van Pilatus ?
Î. Jaetii dit was hem treffen daer hy het zwakfte was:
zoo dan hy zette zig neder in fynen Rechter-ftoel; (ter
plaetfe Lithoftrotos genaemt in het Grieks, dat is te zeggen :
gevloeit met ingeleyde iteenen van verfcheyde koleur; en
in de land-fpraek , ie weten , het Hebreeuws, of eerder
-het Syriaks , Gabbatha^iie.rit verheve plaets ; want Gab of
Crehoha beteekent in het Hebreeuws : Hoog, of hoogte ) en
zonder weder onderzoek, vergenoegde hy zig met de Jo-
ikn te verwyteii, door een ioort van fpotterye, dut fy hem
vevplichcten te kruyiièji hunnen Koning.
/^ai anLii'oordden de Joden hier op aen Pilatus?
Î. Dut fy geeacn anderen Koning hadden als den Key-
zer ,· en_ fy riepen : Dat fya bloed over ons koiiie, en over
â onze kinderen.
Wat kefloot Pilatus ?
-ί?. Jvonneade gceneu lanceren tegeniiand bieden aen fvae
ocr page 179
igö yERHANDELINGE VAN DE GE SC Î ÃE D EN IS SEN
boetveerdiglieyd oefFent ; daer zyn 'er in Siloë ook achtien verplettert onder het vallen van eenen thorén»
en peyfl: gy dat iy daerom de meefte fchuld hadden van alle de Invi'oonders van Jerufalern &c. Dan zeyde
Jefus hun : zekeren Man had in fynen wyngaert eenen vygen-boom geplant, maer als hy 'er wilde vruch-
ten gaen af-plukken zoo en vond hy 'er geen ; hy zeyde tot den Wyngaerdier : ik heb nu dry jaer geko-
men, en vermits ik'er geen vruchten op vinde zoo kapt hem uyt, waer toe befietft hy de aerde? maer
den Wyngaerdier zeyde: ik zal 'er rondom graeven en hem bemeften, laet hem noch dit jaer ftaen ; doch
draegt hy dan geen vruchten,- doet hem dan uytkappen Jefus leerde op zekeren tyd in hunne Synagoge
en het was Sabatli-dag ; hy zag daer eene vrouwe die hy tot hem riep : fy was al achtien jaeren bezeten
met eenen geeft die haer had ziek gehouden, ende fy was zoo geboogen, dat fy geenfmts konde opwaerts
zien ; dan zeyde hy : fyne handen op haer leggende, Vrouwe word verloft van uwe krankheyd : waer op
fy zig terftond oprechtte en Godt glorie gaf; maer den Overften der Synagoge nam dit zeer kwaelyk ,
zeggende : dat dit niet geoorloft was op den Sabath-dag : maer Jefus zeyde .· gy fchyn-heyligen, is'er ie-
mand van u-lieden die fynen os ofte ezel op den Sabath-dag van de kribbe niet ontbind om naer de wa-
tering te leyden; mögt dan deze dochter van haeren band van Satan niet ontbonden ende verloft worden ?
hier op ftonden fyne vyanden befchaemt, ende het volk was verblyd over de wonderen die hy dede.
Dan vergeleeek Jefus' het Ryk der Hemelen aen een moftaerd-zaed en aen eenen deeflèm, &c. Maith. c. 13
f. 31 en 33, C;'· 45 ^^ ) J^^··^® leerende de fteden en dorpen doorreyfJe , om fynen weg te vervoor-
deren naer Jerufalern , vroegen'er eenige, oft'er maer weynige zouden zalig worden ? Hy antwoordde: doet
geweld om door de enge poorte in-te-komen, want vele zullen'er zoeken in te gaen, 'doch fy zullen niet
können : zoo haeft den Vader des huysgezln zal binnen gegaen zyn en de deure geiloten hebben, dan zult
|
te worden, gelyk fy begeerden. Dat Pilatus geene fenten- tie des doods uytgeiproken heeft tegen Chriitus, maer dat hy hem enkelyk heeft overgelevert aen de Joden, op dat fy hem volgens hunne Wet zouden veroordeelen, is het ge- voelen van LaSantius , met wie den ÎÎ. Chryfoilomus fchynt over-een-te-komen ; alzoo den Î iVIatthceui zegt, dat Pi- latus Jefus aen de Joden gelevert heeft: maer den Î Au- guitinus in tegendeel bemerkt hier, dat diën Evangelift niet en zegt, dat Pilatus hem gelevert heeft aen de Joden, op dat fy hem zouden kruyiien, maer op dat hy zoude ge- kruyii worden , te weten, door het bevel en ontzag van den Prefideiit , gelyk uytdrukkelyk den H. Lucas c. 23,
24, zegt, dat Pilatus aengewezen heeft van te doen hun- nen eyfeh; ook het oordeel des Rechters blykt hier uyt, dat hy in fynen Rechter-ttoel gezeten was, dut hy als Rech- ter Chriftus ondervraegt heeft ; dat hy hem overgelevert heeft om van de foldaten gekruyfi: te worden nae de Wet der Romeynen ; dat hy het oplehrift heeft doen hechten aen \ Kruys, en het liehaem heeft toegeilaen aen Jofephus ab Arimathcea om begraeven te worden ; eyndelyk, dat hy alles geboden heeft als eenen Rechter. Nochtans men kan uyt de'Schriftuer, nocht nyt de oudheyd toonen, dat Pi- latus een bezondere iententie tegen Chriftus, als de dood fehuldig zynde zoude geftreken hebben : hierom moet men niet voor oprecht aennemeii de sententie van Pil-atus, die men befchreven vind by fommige Schryvers. Het gene hier boven gezeyd is , gebeurde ontrent ten elf ueren 's mor- gens ; dat is, de zefde uere van Parafceve; dat is te zeg- gen : van de Voorbereyding tot den Paeffchen , die was den vrydag , alzoo genoem-t, om dat de Joden op diën dag be- reyden al het geen''er noodig is om den Sabbat-dag over- te-breugen, op welken dag het hun verboden is te. wer- ken^, en zelfs eenigen nooddruft te bereyden
f' · Hoe handelde men Jefus naer fyne verüordeeling ? |
-η Den Zaligmaeker wierd aenltonds berooft van fynen purperen mantel, en men deed hem aen fyne kleederen ; en het kruys waer aen hy moefr gehecht worden , wierd op lyae Ichouderen geleyd, nae de gewoonte der Jiomeyiien van het zelve te doen draegen door den mifdadigen zelf. Onzen Heere aenveerde het zelve met eene volmaekte ge- hoorzaemheyd en liefde ; en als den waerachtigen ifaac , hebbende het hout op de fchouderen j begonil: hy te gaen nae de plaetlë der oiterande : den Zone droeg het hout en het liehaem dat geoftert wierd ; den \^ader droeg het vuer der liefde, en het zweerd van de goddelyke rechtveerdig- heyd om hem te offeren. Een groote vertooning ! Is 't dat de godloosheyd die aenziet, een groot fpotfpel i is 't dat de godvruchtigheyd die aenmerkt , een groot Myiterie, zegt den H. Auguüinus : het fpotfpel belïond hier in , zegt den Paus Leo , dat het gefchiedde tot befpotting der koninglyke weerdigheyd ; het geheym was hier in gelegen , dat uen Heere droeg den ftaf van fyn Prinfdom, met den welken hy zoude flaen den duyvel ; en den ftandaerd van fy- nen triomph droeg hy 'op fyne fchouders , welken hy zoude ftellen op de hoofden van de Koningen.
y. Droeg Jefus geheel den weg alleenig fyn Krays ?
Î. Neen ; om dat hy miffchien in onraagt viel, of om dat hy niet gouw genoeg de raezernye der Beulen konde volgen , zoo deden fy het Kruys geheelyk-draegen door eenen mepfch , die hun in \ gemoetkwam, genoemt Si- jmon Cirenaus , niet om Jefus te' verligten , maer om lyne dood te voorderen : om dat niemand zig zoude geweer- digt hebben te draegen dat fchandelyk hout, zoo hebben de foldaeten gedwongen eenen vremdeling, afkomftig van Cirenen in Alriken of Lybien, en die volgens het gevoe- len van den H. Ambrofius , en andere Leeraers ^ was ee- nen Heydenfchen menfch : nochtans gemerkt Simon eenen Jodfchen naem is, willen nieuwe Uytleggers , dat hy ee- nen Jood was , den welken , ol wiens ouders hunne woon- ning van Cirenen tot Jerufalern verplaetft hadden ; want dut de Joden door de wereld verfpreyd waeren , blykt uyt de Werken der ApoÃ. cap. 2 Ook'giilchen fommige , dat diën menfch door het opltoken der Joden tot diën lafl gedwongen wierd , om dat fy wiiten, dat hy den Zalig- maeker zeer genegen was : dat den H. Marc'us fyne zoo- nen noemt Alexander en Rufus, ais aen de Jodeu bekent i |
ocr page 180
T>ES NIEUJr TES Ï u4 Î EN Ï. Îξ%
gy roepen : Heeere, Heere, doet ons open; maer hy zal zeggen ; Ik weet niet van waer gy zyt, vertrekt
u van my alle die boosheyd bedryft.----Den zeiven dag kwamen 'er eenige Pharifeën tot hem , zeggende :
Herodes zoekt u om te dooden, daerom trekt van hier; doch Jefus zeyde : gaet, zegt aen dién vos: ziet
ilc jaege de diiyvelen uyt en genees de zieken heden en morgen, en den derden dag zal ik royn eynde ne-
men ; nochtans moet ik heden , morgen en den dag daer naer, noch voortgaen; want eenen Propheet mag
buyten Jerufalem niet fterven. Jerufaiem, Jerufaleni, die de Propheten dood, en fteenigt die u gezonden
"Worden; hoe dikwils heb ik uwe kinderen willen vergaderen, gelyk eenen vogel fyne jongskens onder
lyne vleugelen? en gy hebt niet gewilt, uw liuys zal onbewoont gelaeten worden, en gy zult my niet
meer zien, tot dat gy zegt : gebenedyd is hy die daer komt in den naem des Heere. Jefus op eenen Sabath-
dag komende om het mael te nemen in het hnys van eenen Overften der Pharifeën, vroeg hy aen de "Wet-
geleerde en Pharifeën oft men wel genezen mögt op eenen Sabath-dag? maer fy zwegen. En ziet daer was
eenen menfch die het water-zucht hadde, ende hem met'er hand nemende genas hy hem, en zond hem he-
nen. Zoo Jefus dan zag hoe de genoode de eerfte plaetfen kozen, zeyde hy hun deze gelykenifle : zoo gy
ter bruyloft genood zyt, neemt de eerfte plaets niet, oft'er fomwylen iemand treiFelyker genood was;
want die u genood heeft mögt zeggen geeft die plaets aen dezen en zoo zond gy met fchaemte die
moeten veriaeten ; maer ftelt u op de laefte plaets, op dat die u genood heeft zegge: vriend gaet hooger
op, dan zult gy eer behaelen van die met u aen tafel zitten : want die zig verheft zal vernedert worden,
en die zig vernedert zal verheven worden. Dan zeyde hy tot die hem genood had : als gy een maeltyd
oft avondmael oprecht, noyt daer op niet uwe vrienden, broeders, maegfchap oft gebueren die ryk zyn ,
op dat fv u niet weder-nooden, en aldus vergelden ; maer nood de arme, gebrekkelyke , kreupele en blin-
hier uyt volgt niet , dat tien Vader eenen Jood was , en de
Zoneu diicipeleo van Chriltus ; want Marcus heeft lank
naer de dood van Chriims iyn Evangehe te Roomeii g.e-
fchreven , als millbhien daer-en-tuiichen deze Zonen be-
keert zynde , door hunne deugdzaeniheyd vermacrt wae-
ren ouder de Chriitenen. Dat Simon alleemg en geheeLhet
Kruys gedraegen heeft, leeren de HH. Hieronymus , Au-
guftinus , Leo , en andere Letraers , om dat den H. Lu-
cas dit uytdrukt met deze woorden cap. 23, f. 26 : Sj lub-
ben hem het Kruys opgeleyt , om dat tc draegen achter Jejus ,
dat is , die hem gelaeden met het Kruys voorgnig, ge-
ivk dit verltaen hebben de voorzeyde IIH, Vaders met den
ouden Origines. Hier word beteekent , dat het Kruys van
de meefte niet word aengenomen ten zy gedwongen ; doch
dat het aengenomen zynde, vrywiiliglyk word gedraegen;
en door de liefde word het ligt, als Jelus voorgaende ons
verfterkt door fyne gratie.
r. TVaer wierd den Zaligmaeker naer toe gebragt ?
aldaer Chriftus de dood zou ontfangen, alwaer den wortel
van geheel de dooti rufte. Men zou können zeggen , dac
hy aldus genoemt is , zoo ter oorzaeke van Adams doods-
hoofd , als van die de welke op den zeiven ter dood gebragt
waeren. y\ls den H. ilieronymus zegt, dat Adam begrae-
ven is te Hebron, hy lielt dit niet vaft als of het een ze-
kere overlevering of ieering der Kerk was ; maer hy volgt
dan eukelyk het gemeyn gevoelen der Hebreeuwen , Iteu-
nende op den Koek Jojue c. 15 , 15 , als oï Adam aldaer
uytgedrukt was met den eygen naem van onzen eerften
Vader, zoo dat Hebron eerft genoemt is gewecil Cariadi··
Arbe ; dat is, de. Stad van vier doorluchtige Mannen , om
dat aldaer begraeven zyn de vier Patriarchen, Adam , Abra-
ham , liaac.: en Jacob. Doch deze Schriftuer-plaets word
van de meefte Uytleggers verftaen op deze wyze : Den
naem van Hebron wierd te voren genoemt Cariaxh-Arbe,
de Stad van Arbe die den grootften was onder de Ena-
cims, mits hy geweeft is den Vader van Enac , uyt wel-
ken de Enacims voortkomen. Dus is Adam hier geenen
eygen naem van den eerlien menfch, maer eenen bynaem
van diën die den meeitcn was onder de reuzen, zoo door
grootte des lichaen;s , als door magt en ontzag. Het is ge-
noeg bekent, dat het woord Adam eenen menfch in het
algemeyn beteckent , in welken zin het ook fomwylen in
de f^ulgata gevonden word , als in den 2. Boek der Koning.
^ 7i 19; OÃec. II, f. 4. Aldus hebben de Sevemig
overgezet, dat den ouden naem van Hebron was deÃad
van Arbe , die de eerite was onder de Iteden der Enaeims ;
5s , van de beruchte Reufen van Paleftienen, van welke
Volkeren vader was Enac, gebortig van Hebron of Cariath-
Arbe. Dit is genoeg om te toonen, wat recht de Hebreeu-
wen hebben Tegen het gemeyn gevoelen der Chriitenen,
dat onzen eeriien vader Adam op den berg van Calvarien
begraeven is ; en dat men nier gcnoodzaekt word ora aen-
te-nemen den midden-weg van fommige die zeggen , dat
Adam eerft voor den water-vloed begraeven is geweeft. te
Cciriath-Arbe, en daer naer door Sein, die fyne doods-
beenderen op den Calvarie-berg zoude begraeven hebben.
Î. Men bragt hem naer den Berg van Lalvarien , gelegen
ontrent 500 pafen buyten Jerufalem , naer den kant van den
Weilen en Noorden, alwaer men gewoon was de raildae-
digen ter dood te brengen , wuer toe by de .loden en Ro-
mevnen de gewoonelyke plaets was buyten de iiad. Deze
plaats is genoemt Golgotha , oft Gdgoltha ; en als het op deze
wyze moeli gefchreven worden , zoo is de ^ om den klank
van 't woord daer uyt gevallen ; in't Synaks is het zoo
veel te zeggen als Cal^aria oft de plaets der doods-hoouien :
maer waer van die plaets zoo genoemt word , is men niet
eens. l^enige zeggen , dat dien Eerg aldus genoemt is van
de doods-hoofden en beenderen der mifdaedigen, die daer
verfpreyt Ia-en , zynde het een fchandelyke plaets aoor de
gerechten der plichtigen , zoo den K. Hieronymus van ge-
voelen is Nochtans zeer vele Ouden hcbDpi gewilt, dat
diëa Berg z;oo genoemt is gewceft , om nat men zeyde
door ecne gcmej ne overlevering , dat onzen eeriten Vader
Adam op den zeiven begraeven was, gelyk leeren Onge-
Ties, de HH. Epiphanius , Athanaiius, Cypnanus , Am-
broliiis, Cyrillus, en andere menigvuldige Leer«ers; op dat
ocr page 181
ï^a P^ERHANDBLINGE VAÃJ DE GE S C Î ÎÎ D EN IS S EN
de ; en gy zult gelukkig zyn , om dat zy het η niet können vergoeden, want het zal u vergolden worden
in' de verryiTeniffe der rechtveerdige.
Eyndelyk ftelde hy hun voor: Ziekeren menlch had een groot avond-mael opgeregt, en'er veel genood. D'uere
des avond-mael gekomen zynde, zond hy fynen knecht om aen de genoode te zeggen, dat fy komen zouden, mits
nu alles gereed was Maer fy begonnen zig eenpaerelyk te ontichuldigen. Den eerften zeyde tot hem : Ik
heb een Hof-ftede gekocht, en moet die noodfaekelyk gaen bezien; ik bid u, gelieft my te ontfcbuldigeni
Den anderen zeyde:Ik heb vyf koppelen Offen gekocht, en gaen die proeven ,ik bid u, gelieft my te ont-
fchuldigen. Den derden zeyde : Ik heb een vrouw getrouvi^t, en daerom en kan ik niet komen. Den knecht ..
werdergekeert zynde, bragt deze bodfchap aen fynen Heere. Dan wierd den Vader des huysgezin vertoornt^
en zeyde tot fynen knecht : Gaet ftrakx op de merkten en de ftraeten van de Stad, en brengt hier de arme,
de geminkte, de blinde en de kreupele binnen. Den knecht kwam zeggen; Heere, 'tgenegy bevolen hebt,
is gedaen, en daer is noch plaetfe. Den Heer zeyde tot den knecht : Gaet henen naer de wegen en langs
öe haegen, en dwingt-ze binnen te komen, op dat myn huys vervult worde. Want ik verklaere u, dat nie-
mand van die Mannen, de welke genood waeren. myn Avond-mael zal proeven. Om ons noch voorder te
keren, hoe wy ons herte moeten onthechten van alle aerdfche zaeken , en alles afgaen om Chriftus wille
zoo zeyde Jefus naederhand tot de fchaeren ; Al die tot my komt, en niet en haet CDat is: Min bemind
als myjSynen Vader, en Moeder, en Vrouw, en kinderen, en Broeders en Zufters,jae ook fyn eygen Ie-·
ven,. dif? kan mynen Difcipel niet wezen. En al die lyn kruys niet en draegt en my naervolgt, die kan my-
3ien Difcipel niet zyn. Hy vergelykt de gene, die zig tot fynen dienft willen begeven en niet genoeg en
denken, dat Godt ons leven en onzen, al vraegt, by eenen menfch, die eenen Thoren wilt bouwen.zon-
|
Dat <ien H. Hieronymus het gemeyn gevoelen der Chrif- teiieu, niet als Waerachtig of zeker, maer als waerfchyne- iyk aengeoomen heeft, blykt klaerelyk uyt fynen 17. Brief aen Man-dia, tot wie hy fchryft volgens het gemeyn ge- voelen , dat den eerlfen Adam begraeven is op die plaets, alwaer den Heere gekruyit is ; op dat het bloed van den tweeden Adam ( die Chfiitus is ) vloeyende van 't Kruys , zoude afwaifchen de zonden van den eerften Adam die daer lag. Op den zeiven berg heeft Abraham fynen zo- «e Ifaac om te flacht-ofteren geleyd ; indiëu het den berg Moria- gcweeft is die van Godt aengewezen was. als het land der befchouwinge., waer van , volgens de getuygenis van den IL Hieronymus , de Hebreeuwen zeggen , dat het dien bei·^ is op den welken daer naer gebouwt is den Tempel, gelyk in den 2. Boek Paralip gefchreven ftaet. Aeninerkt hier , dat den berg Moria verdeelt was in ver- fcheyde heuvelen : op een deel was Sion , alwaer ftond de iterkte van David ; waer-by op den vloer van Oman, door David gekocht, Salomen den Tempel geflieht heeft: het ander deel van den berg Maria is gebleven buyten de liad Jerufalem , en is daer naer genoemt den Berg van Calva- rien : Abraham noemde den Berg : Adhonaj ji-re. Den Heer voorziet, en van dat Hebreeuws woord verkort, kan hy gemeynelyk genoemt zyn Morija : de Hebreeuwen Hellen den Text op deze wyze : Den Heere ^al geiien worden , te weten , op den berg ; en zoo geitelt zynde , word diën van den H, Ambrofius , van Vatablus en andere uyigeleyt, als of dit een Prophetie van Chriitus was, dat den Heere zal gezien worden op den berg , wanneer hy op den zclven zal gekruyit worden ; zoo dat de Seventig ook overzetten :
J^en Heer is op den berg gezien,
V. fVie verbelde Jefus gaende nae den Calvarie-berg 7
A. Verfcheyde vrouwen die hem beweenden , aen welke aen Zaligmaeker zeyde, dut fy over huii zclven zouden weenen, ter oorzaeke van de zwaere rampen die hongen over het hoofd, der Joden.
V. Wat gaf men aen Jefus eer hy gekruyfi wierd? |
A, Den H. Matthieus zegt · Sy hibboi he.ni wyti te drin- ken gegeven met galle getn,engt ; Marcus noemt dezen drank gewyrrheden wyn. Hierom hebben fommige gemeynt, dat aen Chriftus twee foorten van wyn fyn voorgeitelt , en dat hy den eerilen, nyt haet voorgefielt, geproeft heeft om niet te fchynen den zeiven te verfoeyen uyt fpytigheyd , maer dat hy den gemyrrheden wyn, die kollelyk was en uyt mecioogentheyd gefchonken , wel heeft aenveerd(zoo Marcus zege ) raaer niet gedronken, om dat hy willende uyc- drinken den bitteren kelk van fyn Lyden , geweygert heeft sJie verzoeting Den gemyrrheden wyn was by de Ouden zeer geacht zoo om de kracht als om den reuk ; en volgens de Jodfche Leeraers was het by hun de gewoonte van aen die, welke ter dood gebragt wierden, te geven eenen fter- keren drank , ora hun te ondernemen of te verminderen het gevoelen van hunne pynen . weiken drank van eerbaere vrouw-perfconen daer toe gereet gemäekt wierd : en fy gelooven , dat den Wyzen ]Vian zinfpelende op die ge- woonte , zegt in den Boek der Spreuken cap. 31 if. 6 : Geeft fierken drank aen de bedrukten ,· en wyn aen die bedroeft van herte-^yn Nochtans den H. Auguflinus leert, dat beyde . de Evangeiiflen fprekeri van eenen en den zeiven drank die zeer bitter was, gelyk het woord Myrrhe in-t Hebreeuws , beteekent Bitterheyd , - en dat diën bitterften drank niet anders gebruykt is dan om te befpctten en.te pynigcn onder het fchynfei van te verquikken ; het zy dat den wyn niet anders bereyd was als met den bitterften Myrrhe , het zy dat hy eeril oprecht zynde was gefchikt ora Jeilis te verfterken , maer in weiken de Joden hem benydende deze zoetigheyd , bittere galle hadden gemengelt , vervullende de Schnftuer , die hier van fpreekt in den 68. Pfalm : Sy hebben my gal tot J'pys gegeven ; en edik te drinken in mynen dorÃ.
V. Hoe wierd Jefus gehecht aen het Kruys ?
A. Hy wierd daer aen gehecht met nagels, naer ont- bloot te zyn van fyne kleeders, welke de Ibldaèten aenge- itek om hem te kruyflèn, onder hun verdeelden Aenmerkt hier , dat Chriftus twee kleederen had : het eene genueyt, welk deze vier foldaeten in vier itiikken deylden, een iiuk voor ieder ; het ander was ongenaeyt, te weten , gebreyd ,
der |
ocr page 182
B5BBB
DES Î lEUTT TESTAMENT. m
der fyne rekeninge te maeken, en Îγη werk niet konnende voltrekken van ieder-een word uytgelaclien :
En aen eenen Koning, die niet thien mannen vermetelyk zoude te velde trekken tegen eenen anderen Ko-
ning, die met twintig duyzend mannen tegen hem aenkomt. Dufdanige, wik Chriftas zeggen, zullen ze*
kerlyk te kort Ichieten. Zoo ook, de gene die niet aen alles, ten minften met'er herten verloochenen ;
maer noch ergens aen vaft zyn, zullen ten tyde van de beproevinge leelyk vallen en tot fchande komen,
en worden als't zout, dat fyne kracht verloren hebbende, nergens toe goed en is, als om met voeten
vertreden te worden.
Den Zone Gods, die ons zoo dikwils tot penitentie vermaent hadde, als tot den eenigen middel om
behouden te worden, gaet ons hier toonen , door verfcheyde gelykeniilèn, hoe aengenaem die aen Godt is
en aen fyne Engelen .· en te laenien ook met wat een Vaderlyk herte fy van den Heere ontfangen worden,
die zig oprechtelyk willen bekeeren. Dus ftelt hy pns voor, eerft de blydfchap van eenen, die fyn afdwae-
lênde Schaepken gevonden hebbende, 't zelve op fyne fchouderen neemt en tot den Schaep-ilal brengt: Dan
de blydfchap van eene Vrouwe, die, naer dat fy langen tyd haeren Penning verloren had, den zeiven
gevonden hebbende, haere gebuer-vrouwen roept, om met haer deel te nemen in haere blydfchap. Maer
de eerfte en bewegelykfte van alle deze gelykeniflen is die van den verloren Zone, de welke Chriftus aldus
vertelt: Zekeren Man , zeyde hy, hadde twee Zonen , waer van den iongften tot fynen Î' ader zeyde: Va-
der, geeft my het deel van't goed dat my toekomt.. Den Vader verdeelde hun dan het goed. Weynige da-
gen daer naer vergaederde den jongften Zone alles by-een, en ging reyzen naer een ver-gelegen Land, al-
"waer hy fyn goed verkwifte met weldig te leven. Naer dat hy alles verteirt hadde kwam'er eenen grooten
dieren tyd in dat Land, en hy begon gebrek te lyden. Hy ging dan henen, en begaf zig in den dienft van
|
of, gelyk fommige willen , geweven ; en diergelyk kleed word van den H. Ifidorus genoemt een regt kleed , tank-a recL·, volgens d'oudevSchryvers, 't gene van boven tot onder .toe en al ftaende , geweven word om te bedekken geheel het lichaem , zoo dat'er van boven een opening is om het hoofd door-te-fteken. Men zegt, dat de Moeder Gods voor hae- ren Zoon dit kleed gernaekt had in fyne kindsheyd , welk met hem opwies zonder te verflyten , gelyk het met de kinderen van Ilraël in de woeltyne geduerende veertig jae- ren gebeurde : welken Rok noch tot Trier in alle eerweer- digheyd bewaerd word.
Aengaende de Kruyilmg van den Zaligmaeker , men heeft niet zeker uyt de Oude Vaders, ot'hy gehecht wierd aen het Kruys liggende op d'aerde , ofregt-Ttaende ; zoo dat zeer geleerde Schryvers deze zaek verhandelen zonder te beiliifen , gebruykende die oude fpreuk ; Won liquet, Het blykt niet ,· welke eertyds de Rechters gebruykten in de zaek daer den betichten niet genoegzaem overtuygt was , nocht ook ten vollen verdedig't. Niet alleenelyk de Schil- ders vertoonen, maer ook deftige Schryvers houden ftaen als waerfchynelyk , dat Chriftus géhecht is aen het kruys noch liggende op d'aerde ; en voor dit gevoelen haelen fy aen de HH. Cyrillus, Leo, Hieronymus, Anfelmus, An- tonius, Laurentius Juftinianus, en andere Leeraers , die eeniglins fchynen begunltigt te worden door het gebruyk der Kerk, wanneer fy op den Goeden Vrydag het H. Kruys aen de geloovige voorlegt op d'aerde om geëert en omhelft te worden. Sy geven ook deze reden , om dat nae de ge- meyne overlevering der Chriftenen van het H. Land, op den Berg van Calvarien aengeteekent is de plaets, 35 voe- ten van die plaets daer het Kruys wierd vaitgeftelt, ahvaer een zeer fchoon Kapelle gebouwtis, hebbende eenen uyt- muntenden vloer van ingeleyden marmer: bovendien is deze maaier van kruyilen gemakkelyker , als dat het lichaem zou gehecht worden aen 't kruys regt ftaende : eyndelyk dit ge- voelen , indien het -wel gegrond is, is bequaemer om de hertstochten te trekken uyt godvruchtige zielen die over- «enken en befchouwen het bitter Lyden des Heere. By
n. DuU |
deze gemeyne redenen voegt Lyraaus, dat het van over lan- gen tyd een gebruyk was , dat die aen een opgerecht Kruys gehecht wierden , de welke geleyd wierden nae het kruys hetwelk te voren op de plaets der jufdtie tot eenen fchrik gefielt was ; doch dat die aen het kruys liggende gehecht wierden, welke hun eygen kruys moeiten draegen nae het gerecht , gelyk zekerlyk den Zaligmaeker gedaen heeft, van wie den H. Joannes zegt : Ende lig {elven ezn kruys draegendi is hy uytgegmn tot de plaetfe die genoemt word Cal- varlen. IVIaer tegen dit gevoelen zeggen andere Schryvers, dat het by de l^rfiaenen en Romeynen de gewoonte was van de mifdaedigeu te hechten aen het kruys in de aerde vaitgeftelt, het zy dat de zelve met een koorde en katrol aen de galg om-hoog opgetrokken wierden , en aldaer hun- ne handen en voeten gebonden met koorden , of met na- gels vailgehecht wierden i het zy dat dit gebeurde met ke- ren , waer van een langer van achter geltelt was , en een korter van voren tot de helft van het kruys, langs wel- ke die gekruyft moeft worden , konde opklimmen, volgens dat men zeyde van die gekruyft wierden: Sy klimmen het kruys op ; ly worden opgetrokken aen het kruys, fy wor- den aen het kruys gerecht ; en dufdaenige fpreekwyzen ge- bruyken de oude Schryvers ; ten miniien als den mifdae- digen moeft gekruyft worden aen een hout welk nu voor hem in de aerde vaftftond, m.oeft hy op die wyze daer aen gehecht worden ; of zou miflchien het zelve hebben moe- ten uytgedaen worden , op dat het wederom faemen met den mifdaedigen zoude opgerecht worden Men kan den- ken , dat de Ichokkingen en de beweginge des kruys ge- noeg zouden zyn om de handen en voeten te doen van- een fcheuren, en het lichaem te herkruyiien m.et dnfdae-' nige pynen die onuytfprekelyk zyn. Eerder gelooyen de- ze'Schryvers, dat den Zaligmaeker langs een leer oft voet- bank het Kruys is opgeklommen , met het aenzicht gekeert nae het volk en nae den Weften, waerom wy hem ook zoo aenbidden , op dat wy op den Auteur des levens en den \^oltrekker van onze verloiiing zouden zien ; en aen- Itoads zoo de eene hand van de beulen doornagelt en de
V |
ocr page 183
ÎÎÎÎ ANDELINGE ÎÎÎ DE GE SCHI EBEN ISSEN
zekeren Borger van dat Land die hem naer fyne Hoeve zond, om de Verkens te wachten.. Doch hy wenfcii-
te wel fynen buyk te mogen vullen met de fchellen (ofte fchorflen van de pluk-vruchten ) die de Verkens
aten ; maer niemand en gaf-ze hem. Tot fy zeiven dan komende door dezen grooten nood, zeyde hy : Hoe
veel gehuerde knechten zyn'er in myn Vaders huys, die brood te veel hebben, en ik vergaen hier van hon-
ger ! Ik zal dan opftaen en tot mynen Vader gaen , en hem zeggen: Vader, ik heb gezondigt tegen den
Hemel en tegen u j ik ben niet weerdig uwen Zone genoemt te worden ; maer doet met my gelyk mee
eenen van uwe huerlingen. Hy trok dan op ftaenden voet naerTynen Vader. Als hy noch verre was, zag
hem iynen Vader, en wierd innerlyk bewogen tot medelyden ; en toeloopende viel hy hem om den bals,
en kufte hem. Den Zone zeyde tot hem : Vader, ik heb gezondigt tegen den Hemel en tegen u^ 'k en
ben niet meer weerdig uwen zone genoemt te woorden. Maer den Vader zeyde tot fyne knechten : Brengt
ilrakx het eerfte kleed ( ofte den beften tabbaert) en doet hem diën aen; fteekt eenen ring aen lyne hand,
en fchoenen aen fyne voeten. Brengt hier ook het gemefte kalf, enilagthet; en laet ons maeltyd houden,
en vrolyk zyn. Want dezen mynen Zone was dood, en hy is verrezen; hy was verloren, en hy is gevon-
den. Sy begonnen dan vrolyk te zyn. Doch den oudften Zone van 't veld komende, was zoo geftoort,
wanneer hy dit alles vernam, dat hy niet wilde binnen gaen. Hy verweet zelfs aen iynèn Î'ader die tot hem
buyten kwam, dat hy meer dede voor diën orituchtigen Zone, als hy oyt hadde voor hem gedaen; die hem
zoo veel jaeren onderdaniglyk hadde gedient. Maer den Vader gaf hem voor antwoord : Zone, gy zyt al-
tyd by mV, en al het myne is het uwe. Maer men moeft vrolyk en verheugd zyn, om dat dezen uwen
Broeder dood was, en verrezen is; verloren was, en gevonden is.
|
andere met groote magt uytgerèykt en infgelyks vaft-gehecht was, de leer onder uyt genomen zynde, viel het lichaem door iyn gew'igt om-leeg ^ wiens voeten geweldiglyk uyt- gctrokken zynde , ook met zoo groore uytrekkmg vait- genagelt zyn, dat men het geftel van geheel het lichaem konde zien, de huyd niet konnende tegenwerken. Hierom zegt Theodoretus, dat die woorden van den Pfalm 21 : Alle mym heen.hren hebben fy getelt , gezeyd zyn in den perfooa van Chriftus : Sy hebben my kruyfiende zoo uyt- gerekt, dat een-ieder gemakkelyk myne beenderen konde tellen Voor den ophang van Chriitns aen fyn Kruys wor- den bygebragt vele ÎÎ . Vaders, als de HH. Gregorius , Cyprianus, Augnftinus, Chryfoiiomns, Gregorius Nyiienus, Bernardus en Bonaventura ; welken laeilen Leeraer zig het klaerile hier over uytdrukt , daer de andere Vaders veel â zinnebeldige fpreuken gebrnykt hebben. Den H. Gregorius óp die woorden van den Boek der Zangen eap. 7; Ik ÏÎ op den Dad&l-boam klimmen , en fyne vruchten aenvaiten , zegt al Jus : Opgehangen zynde aen ïiet Kruys heeft hy aengevat de vrucht des levens, volgens dat Jacob in den Eoek der Schepp. cap. 49 , zeyde : Mynen zoon, den rooi" genomen hebbende, zyt gy opwaerts getrokken. Zoo zegt ook den H. Cyprianus : Heere, gy zyt den Palm-boom opgeklom- men , om dat het hout des Kruys den triomph over den duy vel bybrogt. Dat den Zaligmaeker aen 't Kruys gehecht is met nagels, is zeker : ook is men eens, datier niet min- der als dry, en niei meerder als vier nagels gcweeftzyn i het getal van vier heeft meer behaegt aen de Ouden, v.aer van "Gregorius TuronenÃs deze reden geeft ; om dat'er twee in de handen geilagen zyn, en twee in de voeten. Van het zelve gevoelen is Innocentius ill; hoewel hy dit met vaft-ftelt, in.aer aileenelyk, ais bezonderen Leeraer en Predikant, leert fyn I. Serm. van eenen Martelaer. In de Openbaenngen van da il. Brigitta vind men het zelve getal, εη de oud- fte Eeklen vertoonen den Zaiigmaeker gekruyil met vier r^'-gels, zoo dat eiken voet verfchydentlyk met eenen be- zonderen nagel doorboort is, zegt Jiaronius ; maer hy zegt daer by ^ dat het ander gevoelen van de dry nagels goed- gekeurt is door het nieuw gebruyk, te weten , by de La- tynen ; want de Grieken , ook die Ichry ven van de nagels gevonden door de Î Helena , houden het getal van vier. De nagels die op verfcheyde plaetlen tot het getal van 25 toe getoont worden , können de- waevachtige niet zyn ten zy voor een deel welk ook verlengt kan zyn : ook können daer naer voor die nagels gehouden zyn die, welke aen 't Kruys van Chriitns gebruykt zyn geweeil, om vaii-te-hou- den den titel, of het onderfteunzel , het welk Gregorius Turoneniis bybrengt om het lichaem te onderileunen , op dat de handen niet zouden in 't midden doorfcheuren door het onder-gewigt. De dood des Kruys was de ftraf der Slae- ven , Dieven , en derOproerige , jae van deze bezonderlyk volgens de Romeynfche wetten : maer Conftaninus heeft die 'ftrafgeheel afgebroken uyt eerbiedigheyd voor Chriims. Ey de FÃebreeuwen was het de gewoonte niet van de levende menfchen te kruyifen ; maer fy hongen die dood zynde aea de galg , zoo datly de zelve afdeden voor denzonne-onder- gang , Den:er. c. 21,·)^. 23. |
Om nu iet te zeggen van het hout, van de form, en de grootte van het Kruys van Chriftus ; voor eerlt wegens het flout daer het zelve van gemaekt was , heeft men geen zekerhéyd. Den Auteur der gemeyne Uy./egginge oft GloJJa op de kerkelyke Stellinge , genoeffit de Ctemcnüna 7, fteit ajdus : Men zegt , dat het Kruys vier foorter. viw hout ge- had heeft, te weten, den Ceder-boom in den, itam , den Dadel of Palmboom in deu balk langs-henen , den Cy- preifenboom in het d^^^eerfch kruys-hout, den Olyfboo'm in de tafel van den ütel boven het kruys in plaets van den vierden erm ; en men geeft hier van een dicht-versken: L'gna , Crucis fuut Palma , Cedrus , Cypreffus , Oliva : Palm , Ceder en Cypres , te faem in een gehecht Met den Olyf, zyn 'chout dat hem heeft opgerecht. Het zelve zegt den II. Bernardus. Tertullianus , Ambro- fius, en Auguiünus meynden, dat het H. JCruys van twee houten gemaekt is geweeft; en den laeften Vader overwe- gende den tweevoudigen ilag van den wonderen ftaf van IVioyfes, zegt dat diëa beteekent de twee houten van het |
ocr page 184
DES N I Τ. Ï
JT Τ ΠS Τ ^ ΠΠït Τ.
Ï
ÏÏ HET Ïη, Ïηι., εν ÏÏ-Ïι. ηο ο fd~stuk.
pïimsTüs ftelds aen iyne Difcipelen noch eene andere Parabel voor. Daer was, zeyde by, een ryk
^Man, wiens Hof-meefter by hem befchuldigt wierd, dat hy fyns Meefters goed verkwifte. Hy riep hem
dan, en zeyde tot hem : Wat hoore ik van u? Doet rekening van uw Hof-meefterfchap, want gy zult my-
jien Hof-meefter niet langer zyn, hy dacht dan by fy-zelven Wat zal ik doen ? Graeven en kan ik niet,
te bedelen fchaem ik my. Ik zal, zeyde hy, ray vrienden maeken van de fchuldenaers van mynen Meefter,
op dat fy my ook gunftig wezen , wanneer ik zal afgezet zyn. Hy riep-fe dan een voor een, en liet-ze
booiaerdiglyic hunne brieven vervalfchen, min fchryvende als dat fy fchuldig waeren. Als nu fyn Meefter dit
alles had vernomen, prees hy diën onrechtveerdigen Hof-meefter over fyne fchalkheyd, om dat hy zoo lif-
tiglyk had weten te zorgen voor iyn eygen baete, niet dat hy te pryzen was over fyne onrechtveerdigheyd
en over fyne valfcheyd j maer over de fchranderheyd om zig vrienden te maeken. En dit is het eenigfte,
*t welk ons Chriftus door die Parabel wilt keren, 'daerom moeten wy altyd naer het oogwit van de Para-
bels zien, en niet te zeer aendringen op eenige omftandigheden, die te mifpryzen zyn , en tot het voor-
naemfte oogwit niet dienen. Ik zeg u dan ook, zeyde Chriftus tot fyne Difcipels, maekt uw vrienden van
d'onrechtveerdige QDz rykdommen rporden hier onrechtveerdige genoemi, om dat-ze dikwih onrechtveerdiglyk
bekomen zyn, ofte onrechtveerdiglyk ïporden bezeten, en hondert gelegcntheden geven, om zonden en onrechtveer-
digheden te bedryven.J rykdommen; op dat , als gy te kort zult vallen in uwe rekeninge, die vrienden u
ontfangen in d'eeuwige Tabernakelen. Die in het klyn getrouw is, zeyde hy voorder , zal ook in het groot
|
Kriij^s, te weten, den Dadel- en Olyf-boom. Den H. Chry- foitomus uytleggende deze woorden van Jfaias c 60: D^ glorie van Libanus ÏαΠtot α komen, den Jbeel-hoom , en de.n Î US-hoorn en den Pyn-hoom tefaemm , om te vercieren de Ï laet- fen myner heyligmaekin^en , en de plaetje myner voeten lal ik sloTieus maeken ; hééft''gelooft, dat den Propheet wilde te kennen geven, de dry houten van het Krays des V erloffers, hoewel die woorden voornamentlyk moeten verftaen wor- den van den Jerulalerafchen Tempel. Anaftaims Sinaita , Patriarch van Antiochien, en andere heboen gewilt, dat het Kruys beitond uyt dry houten, te weten , van den Ceder, Cyoreffen, en zeergeleerde Man-
nen aenmerken , dat die Leeraers met zoo zeer hebtjen wil- len aenwyzen het hout ( \ welk niet zeker bekent is uyt de Schriftuer, of vafte Overlevering der Oudheyd ) als wel de hoedanigheden van dis'boomen, om daer uyt te trek- ken de gelykenis van die deugden en uytwerkingen die Chriftus hangende aen het Kruys ons getoont heeft; te weten, uyt den Olyf-boom trekken wy de bermhertigheyd die hy ftervende ons heeft toegedraegeii ; nyt den Ceder- boom, den geur der oiferande met de welke hy zig-zelf iieeft opgedraegen aen fynen Vader; iiyt den Cypreflen- büora , de veriterving des vleefch, die hy ten onzen op- zichte heeft onderitaen ; uyt den Palm-boom, de viftone welke hy heeft bekomen. Inderdaed men kan zig_ met wel labelden, dat de vyanden van Chriftus nauwkeurig zyn ge- weeft in koftelyke houten uyt-te-zoeken om te maeken een kruys welk als fchandelyk van een-ieder verzaekt wierd: dit doet ons natuerelyker-wyze oordeelen , dat fy pmeya hout gebruykt hebben , het welk gereed was ea kloes om de lichaemen te draegen; en om dat de Eyke zeer gemeyn was, en nu noch , in Judeen, zoo hebben fommige oude en nieuwe Schryvers gelooft, dat het H. Kruys van dat hout geweeft isgdyk ook geloofweerdige mannen bevef- tigen , dat de gedaente van Eyke fchynen te hebben die ftukken, welke op verfcheyde plaetfen met groote eerbie- |
Chriftenen het Î Hout had doen verfpreyden bynae door geheel de wereld ; en het zelve word beveiligt door den H. Paulinus , verzekerende , dat het Kruys in een onge- voelyke ftofte een levende kracht houdende, van diën tyd af fyn hout aen bynae ontallyke menfchen, dit godvruch- tiglyk begerende , heeft medegedeelt. Indien men als wacr- fchynelyk mag gelooven , dat dit eyken-hout was , zoo heeft die geleerde en deftige vrouw Proba Falconia ( de welke ten tyde van de HU. Hieronymus, Auguftinus en Chry- foftomus leefde, en doorluchtig is door "hunne brieven tot haer gezonden) in haer Gedicht aengaende de Myiterieii van ons Geloof, (faemen-geftelt uyt verfcheyde Heidedicht- ftukken van Virgilius, v/elke foort van Dichten genoemt word Cenio dit volgende zeer wel hier toegepali : Ingintem quercam decifis undique ramis ConÃltuunt ,·.... Sy ftellen eenen Eyk fyn takfel afgehoud , Waer aen dat het Geloof den Heer gehecht aenfchouwt.
Hoe groot den galgenboom des Kruys geweeft is, kön- nen wy niet vaft zeggen. Men vind by eenige Schryvers, dat het Kruys 15 voeten hoog en 8 voeten breed geweeit is ; doch dit durven andere Geleerde niet beveftigen , zoo om dat men hier van niets vind by de Oude Vaders, als om dat de hoogere kruylfen maer gereed gemaekt wierden voor die, welke van hoogeren ftaet waeren ; en voor dufda- nigen wierd Jefus niet gehouden, nocht van de Romey- nen, nocht van de Joden die hem hielden voor den zoon van eenen Timmerman. Daer by word gevoegt, dat Jefus door de flagen en bloedftorting verüapt en bynae uytgeput, en Simon miilchien ook vermoeyd zynde , zoo een zwaer kruys niet zouden hebben können draegen , bezonderlyk als het van eyk of ander zwaer hout gemaekt zou geweeft zyn: of men zou moeten onderfcellen, dat den Zaligmae- ker maer eenen balk van fyn Kruys gedraegen heea,eu zelfden klynften , is't dat dit wel over-een-komt met den H. â Evangelift , die enkelyk zegt, dat Jefus fyn Kruys
digheyd bewaert worden. Van in fynen tyd , zeyde den heeft gedraegen. Hoewel dit niet heel klaer en blykt , of il. Cyrillus Hierofolymitanus, dat het groot Geloof der hy geheel het Kruys gedraegen heeft, het is eveniwel 2.0Q |
V 3
ocr page 185
rERHANDELINGE r^N DE GESCHfEDENISSEN
getrouw wezen; ( want als m'en tot de minfte plichten toe getrouwelyk volbrengt, zoo zal men aen de
gewigtigfte niet ontbreken) en die in het klyn onrechtveerdig is, zal'tin't groot ook wezen :(om dat die
het klyn veracht allengskens zal vervallen ) En voor fluyt-reden geeft Chriftus dezen gewigtigen Regel :
Geenen knecht en kan twee Heeren dienen: want ofte by zal den eenen haeten en den anderen liefheb-
ten ; ofte hy zal den eerften aenhangen en den laeften verachten. Gy kont overzulkx Godt niet dienen en
het geld. Doch de Pharifeën, die gierig Waeren, en dit alles aenhoorden, lachten hem nyi; maer Chriilus
fprak tot hun die vervaerelyke fententie: Gy geeft u iiyt voor rechtveerdige; maer Godt kent nwe herten;
want het gene hoog is by de menfchen, ( dat is in uwe oogen ) is eenen grouwel by Godt. De Wet en
de Propheten hebben geduert tot Joannes toe ; maer van dien tyd word het ryk Gods aengekondigt , waer
ieder-een geweld op doet; doch lichter, als dat'er een ftipken van de Wet ZQude vergaen, zal hemel en
aerde ten onder komen : die zig dan van fyne huysvrouwe fcheyd ende een ander trouwt, als ook die
hoiiwelykt met eene vrouwe die van haeren man isgefcheyden ,fy doen beyde overfpel. Voords fprak Jefus by
Parabel van de rykdommen ; de manier op de welke hy van deze fpreekt, moet alle ryke doen beven. Siet
'er hier een fchri'kkelyk voorbeld van. Daer was een ryk Man, zeyde den Zaligmaeker, die in't pulper en
'talderfynfte lynwaed'gekleed ging, en alle dagen prachtelyke maeltyd hield. Daer was ook eenen bedelaer,
iTjet naëme Lazarus, die aen fyne deure lag vol zweiren." Dezen wenfchte verzaed te mogen worden door
de brokkelingen, die van den ryken Mans tafel vielen ; doch niemand en gaf-ze hem ; maer de honden
kwamen fyne zweiren lekken, die aldus meer bérmhertigheyd toonden, als den gierigen ryken. Doch het
gebeurde, dat den bedelaer ftierf, en door de Engelen gedraegen wierd in den fchoot van Abraham. Den ry-
ken ftierf ook, en hy wierd begraeven in de helle. Wat veranderin^e! Wat een verfchil! Als dezen ryken
|
gemeynelyk aengenomen,' en daerom is het zeer wel te ge- loüven , dat het gtweelt is een gcmeyn liruys van die foort v. elke voor §-emeyne inenfciien gerecht wierden , en die fotnwylen zoo ieeg waeren , dat de gekruyfte lionden aen- getait worden van de viervoetige gedierten , zoo men van de MartelaereiTe Blandina by Eufebius leeii. Om de form vaü het Kriijrs te kennen , iet eerit, dat het kruys der mif- daedigen in't algemeyn was enkel of tweevoudig ; het eer- fte beitond uyt een eenig hout waer aen de plichtige gehan- gen wierden met nagefs of koorden ; het dobbel kruys W'ierd gemaekt van twee houten vervoegt op dry verlchev · ds wyzen , volgens de welke het dry verfcheyde kruyfira waeren , genoemt in 't Latyn , Deaiffata, Commiffa, im- miÃ'a. Het eerfte kruys word zoo genoemt , om" dat het gemaekt was van twee houten die nues-hoek-wys vervoeot zj'U, 7.00 dat fy uytmacken de figuur-van een Thien of Latynfche letter X , gelyk men zegt geweeit te ,zyn het kruys, daer den H. Andreas acn gehecht is. Het tweede word gemaekt, als een dweerfch hout regt-hoek-wvs met een ander regtitaende zoo vervocgv, dat'er geen eynde bo- ven uytiteekt, gelyk zynde aen de groote Latynichc let- ter Τ en de Grieklche letter^ Tau. Maer de derde foort van kruyfiën word uytgedrukt op deze wyze f zoo dat denpael boven het dweerich nout uytfteekt. Dit aenmerkt zynde, houd men voor vait, dat Chriltus aen een van de twee laeite gekruyft is; voor het eerfte fchynen voornae- mentlyk te iiaen Tertullianus , de IIIL Hieronymus en Paulinus,· zeggende alle dry, dat de Gneklche letter Tau de gedaente is van het H. Kriiys ; en fomnuge hier op iieun-side , zeggen , dat de letter Tau der oude Hebreeu- wen voordroeg de gedaente van het Kruys, en dat Godt geboden had van op het voorhoofd der uytverkoornen te fchryven dit teeken by Eiedud cap 9: Te&kentTauop de. voorhoofden der mannen die luchten enZ. Dat men nochtans dit^^op het nauwfte nae de letter niet moet nemen , blykt zelisuytden H. Hieronymus fchryvende op het Evangelie Alanden Î. Marcus, alwaer t:iën Leeraer het Kruys ver- geiykt met eenen vo^el die vliegt, en met eenen meiïich tde met laytgerykte ermen een kruysgebed doet. Voor het ge- voelen , dat'er aen het Kruys ,vier eynden geweeit zyn , worden aengehaelt de HH.' Juiiinus, Irenicus, Damafce- "nus, Augufiiiius , en Seduiius. Om de gevoelens vi.n zoo groote Mannen te doen over-een-komen , z:;gt Innocen- tius III, in de aenfpraek tot de Vaders der Kerk vergae- dering van Lateranen , dat de letter Tau uytdrukte de form van het Kruys gelyk het was, eer Pilatus den titel daer- 'boven ftelde. Hetzelve zegt Nicephorus, en den Auteur άζ,Î gemeym Uydeggingd op de Ciememina bevelügc , dat detafcl-boven het Kruys, in, plaets van den vierden erm â geweefl: is. Dit zoo zynde irtag men zeggendat de Va- 'ders vergelykende het Kruys met de Τ , alfdan het zelve befchryven zonder het bovenfte hout, of den titel boven het Kruys geitelt; maer die zeggen , dat het Kruys vier uytftekende evnden had , nemen faemen het Kruys en het bovenfte hout daer den titel op gefchreven of gegra- veert was. Daerom zegt den H. Hieronymus Wat is de gedaente van het Kruys anders als een vierkantige form der wereld Dus gaf dit werktuyg van onze Veriolfinge te kennen , dat deze zig zoude uytftrekken tot alle de dee- len der wereld , voor wiens zaligheyd Chriiius ftirf aen Ijet zelve Zoo is het gebruyk der Kerk van het Kruys met vier ermen uyt-te-teekenen : zoo drukken het uyt de oude gedenkftukkèn, zoo van fnywerk, als ingeleyde en gefchilderdc' ftukken : zoo word het Kruys van den Key- zer Conftandnus verbeid : zoo waeren de kruyfiën der Romeynen gemaekt van een regt hout , dat opgerecht zynde , door een minder van boven dcorfnedtn wierd , waer op gemeynelyk een ander hout uytltak boven 't hoofd van den gekruyfien , waer aen gehecht wierd den titel van het doods-vonnis. Ãehalven de voorzeyde houten, word van fommige ook geftelt aen het Kruys een voetbanksken waer op de voeten van den gekruyfien Iteunden en vail- gehecht wierden , gelyk Cïregorius Turoneniis befchryft ; en volgens dit voorbeld zyn vele kruyflen uytgewerkt : zonder dit onderiicunzel zoude den mifdaedigen zoo lang niet können hangen met fyu doornagelde handen , om hefi |
|
ocr page 186
DES ÎÎÎ UTT Τ Î ST ui Î Î NT.
nu in de pynen was, hief hy fyne oogen op, en zag Abraliatn van verre, en Lazarus in fynen fchoot. Hy
riep dan ; Vader Abraham, ontfermt u mynder, en zend doch Lazarus, op dat hy het uytterfte van lynea
vinger in't water doppe, om myne tonge te verkoelen : want ik worde bitterlyk gepynigt in deze vlamme.
IVIaer Abraham gaf hem tot antwoord : Zone weeft indachtig, .dat gy het in uw leven goed gehad hebt,
en Lazarus in tegendeel kwaed; daerom word hy nu vertrooft, en gy gepynigt. En boven al dit, is'er eene
overüroote ruymte tuflchen ons beyde geftelt, zoo dat de gene die van hier totu zouden willen overgaèn,
niet "en können; nochte die by u zyn, tot ons herrewaerts overkomen. Den ryken zeyde: Ik bid u dan , ó
l'ader, dat gy hem naer myn \^aders huys wilt zenden : want ik heb noch vyf broeders, dat hy-ze doch
waerfchouwe"; op dat ze in deze plaets van pynen ook niet en komen. Abraham antwoordde hem : Sy heb-
ben Moyfes en de Proplieten; dat-ze naer die luyfteren. Neen, fprak hy, 5 \''ader Abraham; maer indien'er
iemand van de .doode tot hun ging zoo zouden-ze zig bekeeren. Doch Abraham gaf hem tot antwoord:
Indien-ze Moyfes en de Propheten geen gehoor geven, zoo en zullen-ze ook niet gelooven, al waer't dat
'er iemand van de doods verrees. Jefus zeyde voords tot fyne Difcipelen : Het is onmogelyk, dat'er geene
verero-erniflèn komen ; maer wee dien menfch die-ze geeft, het waer hem beter dat hy met eenen molen-
fteen aen den hals gebonden in de Zee wierd geworpen, als dat hy een van deze-klyne verergert. Ais u'weii
broeder tegen u zondigt berifpt hem, maer is het hem leed zoo vergeeft het hem; zelfs al zondigde hy
zeven-mael daegs tegen u, als hy maer zeven-mael daegs tot u en kAvam en zeyde dat het hem leed was,
zoo vergeeft het hem. De Apoftelen vroegen hem, op dat hy hun geloof zoude vermeerderen; dan zeyde
den Heere had gy~lieden een geloof gelyk een moftaert-zaed, zoo zoud gy diën moerbezien-boom zig doen
ontwortelen, en zig verplanten in de Zee, en hy zoude u-lieden gehoorzaemen : wie van u-lieden , eenen
|
doorwegende »'ewigt des lichaems. Maer andere willen , dac men geene melding van dit onderÃeunzel vind in de befchryvingen van het Kriiys , welke zeer oude Schryvers , zoo Griekfche als Latyniche., hebben opgeilelt ; en fy wil- len , dat'er een ander hout acn het Kruys vaftgehecht uyt- itak, op het welk kruys-wys den gekruyften zat, en het welk droeg het gewägt des lichaems : doch op dat de pyn van den gekruyiten zoude vermeerdert worden , wierd het hout daer hy op zat , gefcherpt. Van dit hout fpreken Ire- iiEcus, Jufiimis, en Tertiülianus ; de getuygems van deze Mannen is zeer groot , om dat fy leefden alfwanneer de firafdesKruvs noch niet afgebroken was , het gene daer- naer "efchied is onder de regering van Conitantinus. Al is 't dat h^t lichiiera , ook eenigen tyd naer de dood , kan blyven hano'en met bevde de handen doornagelt , gelyk eenige Schryvers door gefchiedemilen verzekeren ; noch- tans kan het niet gelchiedcn , dat ly Jank blyven hangen : ,en aengezien de gekruylie dikmaels bleven ns-u^cn tot dut fy in ftakken af-vieleu , of van de vogels en dieren opge- vret wierden, zoo was het noodzaekelyk, dat de lichae- raen op diergelyke wyze onderfteunt wierden , oi ten min- ikn, dat de handen niet alleenelyk met nagels, maer ook met koorden gebonden wierden. Hierom de oude Schry- vers gewag maekende van de gekruyiten , noemden die , Gefpannen of gebonden aen het kruys : den H. Hilarius fchryft uytdrukkelyk van de koorden daer onzen H;ere mede gebonden was. De mifdaedigen \yierden nae het ge- recht geleyd bezwaert met boeyen wierden aen den pael gebonden met koorden , zegt Theopnylactus ; en bv aldien Chriftus aen het Kruys op de aerde liggende ge- hecht is, zoo konde hy gemakkelyker opgerecht worden, als het gewigt des lichaems met 'de koor^len opgehouden wierd , Chrifius voorzeyde aen Petrus fyne kruy.iino- by Joannes c. 21 , met deze volgende woorden^: Toen gy jon- ger waert, toen omgordde gy u en wandildt da;r gy wilde â maer als gy lult oud geworden -{yn , {oo lult gy uwe handen uyifirekken , en een ander {al ii omgorden en u leyden daer
^y niet wilt: inderdaed, ^egt Tertuilianus , dan word |
Petrus van een ander omgord , wanneer hy aen het kruys gebonden word. Dikmaels wierden de plichtige alleenelyk met koorden vaftgemaekt aen het kruys ; welke manier ν au kruyiTen. hier in zoeter was, dat de lydende minder ge- pynigt wierden : nochtans hier in was fy vreeder , om dat fy het verdriet en de benauwtheyd verlengde. Het gemeyn gebruyk van kruyiien was , dat met nagels aen het kruys gehecht wierden beyde de handen , en de twee voeten faemen over een , of elk bezonderlyk ; want hier in was het niet altyd het zelve gebruyk, en van de Ouden word Chriiius^ gekiuyft vertoont nu met dry dan met vier nagels. Het zy dat de handen van Jefus eerli m.et een fcherp yzer doorboort wierden , gelyk is her gedacht van den H. Bo- naventura, het zy door de nagels zelf, dit ishetgemeyu gevoelen der geloovigen, dat deze nagels geflaegen wier- den door het midden ,van de hand, alwaer de magt van het gevoelen en vervolgens de grootiie pyn is , volgens ^zt Zacharias cap. 13, in d£n prophetifchen geeft die met verwondering ziende, zegt : H^at ryn de\e woiiden iti 't mid- den van uwe handeri ? Kochtans zyn^er die meynen , dat de nagels geflagen wierden in het eynde van den erm by' de hand , daer de ilag-ader is , niet regt door , maer dweers- gaende door de handen die aen het kruys gehecht wier- den ; zoo om de zelve vafter te hechten als om die meer- der te pynigen , want hoe langer de nagels trokken, zoo veel te grooter was de pyn en de wonde. Hier toe bren- gen fy by eenige kenteekenen uyt den H. Doek waer in het Lichaem van Chriftus gewonden is geweelt , en die met alle eerbiedigheyd bewaert word in de Stad Turin. Wy vinden de Prophetie der Kruyiiing van Chrilius in d.eQ Pfalm 21 aldus uytgedrukt: Sy hebben myne handen en my~ ne. voeten docrgraeven : alle myne beenderen hebben fy getelt.
Deze uytdrukkingen volgens den ouden Hebreeuwfchen Text, diën der 70 Overzetters , en der Vulgoia , hebben de Chriilenen ganfch natuerelyk op Chriihismet nagelen aen het Jiruys vaiïgehecht, toegepait, volgens dat geheel de Oudheyd zulkx verftaen heeft , en zelfs het verhael der Evangelifien heeft geenlints toe»-elaeten om eenen anderea |
ocr page 187
T^E RB^NDELINGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
knecht hebbende, tot fynen akker-bouw oft baeften te weydeii, zal tot den zeiven zeggen, als hy van het
veld komt, gaet zit aen de tafel? zult gy hem niet gebieden het avondmael gereed te maeken, én zig op-
te-fchoriTen en u te dienen tot dat gy geëten en gedronken hebt? en daer naer zult gy hem laeten eten
ende drinken; oft zaud gy hem verplicht zyn om dat hy uw bevelen ten uytvoer heeft gebrogt? ik myne van
neen : zoo van gelyken, als gy-Iieden zult hebben gedaen dat u geboden is, zegt dan : wy zyn onnutte
knechten, dat ons geboden was hebben wy ten xiytvoer gebragt. Het gebeurde"^dat Jefus naer Jeruialem
^ging, zynen weg nemende door Samariën en Galileën, en in zeker dorp komende, ontmoetten hem thien
melaetfche die van verre bleven ftaen, roepende :. Jefus, Meefter, ontfermt u onzer. Jefus zeyde hun : gaet
vertoont ii aen de Priefters, en't gebeurde als fy'er naer toe gingen dat iy alle gezuyvert wierden : eenen
van die zynde eenen Samaritaen keerde weder, Godt lovende zoo haeft hy zag dat hy gezuyvert was, ende
viel op fyn aenzicht voor de voeten van Jefus, hem bedankende. Jefus zeyde: zyn-ze niet alle thien gezuy-
vert? waer zyn de andere negen ? doch niemand van de andere keerde weder als dezen vremdeling; dan
zeyde hy tot hem : ftaet op, en gaet henen, nw geloof heeft u gezond gemaekt. Dan wierd Jefus gevraegt
van de Pharifeën, wanneer het Ryk Gods zoude komen ? en hy antv/oorde hun.....gelyk het gebeurde in
den tyd van Noë, soo zal het ook gebeuren ten tyde van de komfte van den Zone des Menfche : De men-
fchen aten en dronken, fy trouwden, en wierden ten houwelyk gegeven, tot den dag toe dat Noë in
d'Arkeging,en dat-ze feftèns verdronken. Gelyk het ook gebeurde in de dagen van Loth. Sy ftelden 't
â¢op eten en drinken; fy kochten en verkochten; fy waeren bezig met planten en timmeren; doch op den
zeiven dag,dat Loth uyt Sodoma trok vield'er eenen regen van vuer en folter uyt den Hemel, en vernielde
hun al-te-faemen. Even aifoo zal 't gaen op den dag, als den Zone des menfchen verfchynen zal. In het
|
zin daer ontrent te zoelien. Maei; de Joden , verlegen zynde met een gemygeriis, die zoo Idaer , zoo eenpaerig , eii door de vervulling zoo duydelyk aeugewezen is , licbbsn geraedzaem geoordeelt den zin daer van te veränderen, door d'een letter voor d'ander te fiellen , door Caari in de plaets vsn Cita-ru te lezen , ea door de oude ftipping of verdceling van het Vers om te keeren iii dejier voegen :
Ãcne vergaidtTinge van booswlchtm heeft niy heizt , gulyi eenen. leeuw myne handen en myne voeten ; in plaetP van dg Veriiën dus te onderfcheyden,: ( r. 17 en li! ) AWe honden heb- ben my omringt : eene véfgaederinge van boosii'ïchten heeft my belet. Sy hebben myne handen, en. myne voeten doorgraeven : fiile myne beenderen hebben fy geielt ]3at de oude en Waer- jichtige lezing van den ooripronkelyken 'I'ext in den be- ginne overeenkoinfiig geweeii is met het gene in defoelfs Oriekfche en Latyniche Texten gelezen word , is genoeg tewezen van onze Leeraers , die verzekeren , dat hier deii Hebreeuwfchen Text vervalfcht is , eii dat de Rabbinen <iuaedaerdjgiyk een verkeerde leziilg , die geenen onder- Icheyden zin tiytmaekt , gekeurt hebben boven eene an- dere lees-wyze , die zeer goed , zeer oud , en hun ook niet oabekent was. indien de Schrvvers van da Maffora ( welk zoo veel beteekent als Traditie of Overlevering , van het Hebreeuwfch woord Mafar^ Jodfche Leeraeren , en ook de oude Rabbinen gelezen hebben , Caaru ; waer- om hebben de jonge Rabbiiiea dat niet iu den Text , of ten miniten oü den kant , als eene oude lezing behouden .? Sy doen hunne verlegentheyd genoegzaem blyken door de verdraeyingen , dj.c iy aen deze plaets in 't werk ftellen. Aileenelvk'de vergelyking van deze twee lees-wyzen met . nialkanderen doet'zien, dat die der Joden nocht natuere- Ivk , nocht betaeinelyk is , nocht eemgen onderfcheyden zin uvtmaekt ; daer die der Fulgata door haere klaerheyd en duydelykheyd haer eygen bewys met zig brengt. In den zeiven Pfalm voorzeyde ook den Propheet het gene hier volbrogt is : Sy hebben myne kleederen onder kun ver- deylt ; en over myn kleed hebben fy het lot geworpen. De
jnanier van loten, niet altyd de zelve zyude, blykt niet klaerelyk uyt de Sehriftuer 33oek der Spreuken- cap. 16 |
dat alles hoe geheyra ën byvailig het fchynt, afhangt van Gods fchikking ^ zegt : De loten worden in den fchoot geworpen ; niaer fy worden van den Heere befchikt. Dus v/ierden de naemen of andere kenteekens geworpen in den fchOiOt, of kleed welk door den ichoot beteekent word , of in een muts, of in een lot-bufch of vat bedekt en ge- üoten , de loten verfcheyde-mael gefehud zynde onder malkanderen , wierden op d'aerde geworpen , ofuytge^ok- ken nae begeerte , zoo het fchynt , van den genen die den voor-rsng had. Volgens de wetten kwamen de kleederen der ffiifdaedigen toe^'aen die welke de fententie des rech- ters hadden uytgevoert : raaer den Keyzer Adrianus ver- bied dit zonder het toeftaen van den Rechter. De foldae- ten die Chriftus gekruyft hebben , verdeelden niet fyn 011- genaeyt Onder-kleed door Gods fchikking , om dat , zoo den H. Cyprianus zegt , dit kleed beteekende de Kerk , die als een kleed aen Chriftus hangende , zoodaeniglyk eea is, dat fy niet verdeelt kan worden ; maer die haer ver- laat , fnyd zig zeiven van haer af, daer fy geheel en een blyft, gelyk haer Hoofd Chriftus een is en onfcheydelyk.
F', JVat dede Pilatus fchryven boven het Hoofd van Jefus ? * yi. Hy deed daer-boven ftellen fyne befchulding, of de oorzaek van fyn 'doods-vonnis ia een beknoopt opfchrift nae de gewoonte der Romeynen, die het zelve ook voor den milclaedigen deden draegen, gelyk Suetonius in Cali- gula en in Domitianus getuygt ; het zelve zegt Eufebius, dat als den Martelaer Attalus omgeleyd wierd langs den - amphitheater, voor hem gedraegen wierd het tafelken op â¢"twelk ïn\ Latyn gefchreven was; Dezen is Attalus Chrif- ten. Wy weteu uyt het Evangelie , dat den Titel, die- ge- ftelt wierd boven het Kruys van Chriftus , was gefchreven in 't Hebreeuws , in "t Gneks, en in 't Latyn , op dat zoo veel te gemakkelyker de oorzaek van die alderwreedfte en onrechtveerdigfte Sententie zou bekent zyn aen alle volke- ren : want deze dry taelen , zegt den H. Auguftinus, fta- ken aldaer uyt boven aiii; de andere ; de Hebreeuwfche
de eerfte vind men in den alwaer Salomen toonende.. |
ocr page 188
Τ> Î S Î Ï Î Ï
ir Ï Î S Ï Î Î Î Î r. Ïξ^·
vervolg leert Chriftus aen lyne Dlfcipelen en aen ons te faemen zonder ophouden bidden, door het voorbeld
van eene Weduwe, die verdrukt zynde, eenen boozen Rechter ging aenzoeken, dat hy haer recht zoude
doen ,· en hem zoo moeyelyk, viel, dat hy gedwongen was, orn van haere moeyelykheyd ontilagen te
worden, haer recht toe doen. Hy wederftond haer wel zeer langen tyd; maer naderhand zeyde hy by zig-
zelven : Al is 't dat ik nochte Godt en vreeze., nochte menfch en ontzie, niet-te-min , om dat deze Weduwe
niy zoo moeyelyk valt, zal ik haer recht doen , op dat-ze my niet geduerig het hoofd en breke. Hoort
eens, zeyde den Heer, wat diën onrechtveerdigen Rechter zegt : En zal Godt dan geen recht doen aeii
fyne uytverkorene, die dag en nacht tot hem roepen ? Ofte zal hy noch al uytftel over hun nemen ? Ik ver-
klaer het u, dat hy hun recht zal doen. Daer naer verhaelde hy noch een andere gelykeniflè, uyt welke
wy leeren, hoe wy bidden moeten, te weten, roet ootmoedigheyd, bekenteniflè van onze onweerdighyd,
miftrouwen van ons zeiven ,en betrouwen op Godt. .Hy zeyde dan tot fommige, die· zig lieten voorftaen-, dat-
ze rechtveerdig w-aeven , en die d'andere verfoeyden, deze gelykenifle : Twee menfchen gingen op naer den
Tempel om te bidden. Den eenen was eenen· Pharifé, en den anderen eenen Pnblikaen. Den Pharifê, recht
ftaende, bad by zig-zelven : ó Godt, ik danke u, dat ik niet en ben als d'andere menfchen, roovers, on-
rechtveerdige , overfpeelders , ofte ook niet als dezen Publikaen. Ik vaile twee-mael ter weke , ea
ik geve de thiende van al wat ik bezit. Doch den Publikaen van verre ilaende, durfde zelfs fyne oogen
naer den Hemel niet opheffen; maer iloeg op fyne borft en zevde : ó Godt weell my zondaer genadig. Ik
verklaer het u, dat dezen gerechtveerdigt naer fyn huys is afgegaen, en niet den anderen. Want al die fy-
zelven verheft, zal vernedert worden ; en die fy-zelven vernedert, zal verheven worden. Sy bragten ook tot
Jefus eenige klyne kinderen, op dat hy die zoude aenraeken; maer de ^Difcipelen beftraften iiler over het
|
voor de Joden die in Gods Wet glorieerden ; de Griekfche voor de Wyze der Heydenen ; de Latynfche voor de Ro- meynen , die alfdan het gebied voerden over vele en by- nae over alle volkeren. Dit Opfchrift word op deze ver- Icheyde wyzen uytgedrukt : by Matthxus , Dit is Jefus den Koning der Joden ; by Marcus , Den Koning der Joden ; by Lucas , Dit is den Koning der Joden ; by Joannes , Jefus van Naiareth , Koning der Joden: Dus allioewel alle de Evan- geliiten het vonnis van den Titel hebben uytgedrukt , zoo ichynt niemand van hun nochtans alle . des zelfs _v/oorden geiteit te hebben, zegt Maldonatus ; die gevolgentlyk uyt altemael beiluyt, dat de woorden van den Titel geweelt- zyn deze : Dit is Jefus van Nazareth, Koning der Joden. Doch fchynt het wacr te zyn het gene deftige Schryvers lx;veftigen , dat de dry eerÃe Evangelillen maer den inhoud of de fubitantie hebben aengeteekeat, en dat den Evange- lift Joannes alle de woorden van het Opfchrift heeft gefchre- ven , gelyk het met'er daed opgeftelt was gewéeft,en zelfs op zoo een order , dat het Hebreeuwfch fchrift , op de He- breeuwfche wyze van de rechte tot de ilinke hand gefchre- ven, was het bovenife , daer naer het Griefch, het leegfte was het Latynfch , het naefte by het hoofd van Ghriftus , als of deze plaets weerdiger fcheén aen den Roomfchen Pre- fident ; en op deze fchryf-wyze was den Titel in hout ge- graveert , voigens.dat hy te'Roomen getoont vyord in de Kerk van''t Î . Kruys , gen<jemt S. Crucis in Jsrufalem. Diëa rang der gefchriftenVerbeeldde , dat de Latynfche Kerk zou <le naefte zyn aen Chriims, als de principaelfte en het hoofd van alle kerken , gelyk den iL Cyprianus fpreekt; dat de Grieken zouden zyn de middenfte , de Hebreeuwen de ver- Ite , en die ten laeiten zouden gebragt worden tot Chriftus , die fyn zeiven heeft laeten verheilen aen't Kruys om alles tot zig te trekken. Zoo dan, hoewel Chriftus aen 't Kruys voor ons lydde door de krankheyd van eenen menlch , nochtans gliniterde iiy op het Kruys door de majefteyt van eenen Koning , zegt den Eerweerden Beda. Jefus wierd in't Opfchrift geftelt als den eygen naem van diën , den welken in iv'ue dood toonde, dat hy was onzen Zaligmaeker, met voor ons te Ãerven om ons zalig te maeken : van Naiareth beteekende het vaderland nae het welk hy gem.eynelyk ge- noemt wierd en bekent was : Koning der Joden gaf te ken- nen de oorzaek van fyn doods-vonnis , waer mede Pilatus zig wou verfchoonen als hem opleggende , dat hy geiiaen hi^d naer het Jodfche Ryk ; en faemen wou hy zig wreken over de Opper-Priefters die hem dwongen om eenen onnoo- z-elen te vonniifen , toonende hoe fchandelyk her voor hun was , dat hunnen Koning op hun verzoek gekruyit wierd. Want hierom heeft hy den Titel niet v/iilen veranderen, niet tegenliaende dat dit de Opper-Priefiers begeerden ; hoe- wel die zaek door hoogeren raed van Godt befchikt wierd , op dat hy niet zou geichreven hebben , dat Chriftus geftaen had nae het Koningryk, maer dat hy Koning was : dit is geeu feyt maer glorie. Om de heerlykheyd van dezen Titel zyn die dry taelen aen de goddelyke dieniten toegeheyligt. â f^. Wat verhaelen de Evangelijten gevolgentlyk 7 |
A. Sy befchryven genoegzaem in't lang de moetwillige befchimpingen die alle .foorten van peribonen alfdan uyt- werkten tegen den Zaligmaeker.
V. 7. egt'er ons eenige van?
A. Joden riepen tot hem , dat hy zou af-komen ; en dat, als hy zu]k.x dede , fy in hem zouden gelooven ; maer Jefus en wilde niet, uyt inzicht dat het zou fchynen, dat hy wéék aen huiuie moetwiilighecen ; hy wou fyn werk vol-, trekken ; fterven op een kruys, ciï daer naer verryzen ; het gene veel meer is als af-te-komen van een kruys.
V. Wierd den Zaligmaeker alleenig gekruyji ?
A. Neen ; Jefus was verzeld van twee kwaed-doenders ^ in't midden van de welke hy gekruyft wierd. Dus wierd vervult de voorzegging van IJaias c. 53 , γ· dat by met den mifdaedigen is gerekent geweelt. Sommige meynen , dat beyde de moordenaers Chriftus in 't beginfel lafterden , maer dat dea bekeerden moordenaer daer naer ziende de wondere teekenen die ''er gefclnedden , en de groote verdul- digheyd van Jefus, door Gods gratie bekeert is. Doch an- dere in tegendeel zeggen, datier maer eenen moordenaer den Zaligmaeker geluiiert heeft; gemerkt Lucas opentlyk |
ocr page 189
i6o rERTIjiNDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
volk, doch Jefus riep hun by-een, en zeyde : Laet de kinderkens tot my komen , want voor zoodanige
is het Ryk des Hemels, &c. Matth, eap. 19, f, 13. Mare. cap. 10, f. 13 , (;?. 57) dan ftelde hem zekeren
ryken Jongeling deze vraege voor : Goeden Meefter , wat moet ik doen om het eeuwig Leven te bekomen?
Jefus zeyde dat hy moeft de geboden onderhouden : en als hy zeyde , dat hy dit altyd hadde gedaen; zoo
zeyde Jefus : daer ontbreekt u noch een zaek; als gy al verkoopt dat gy hebt, en dat den armen geeft en
lïiy naervolgt, zoo zult gy eenen fchat in den Hemel hebben : Maer dit hoorende, wierd hy bedroeft,
Matth, cap. 19, f· Mare. cap. 10, f. 17 ( p. 58 ) terftond zeyde Jefus daer by ; hoe moeyelyk het is
aen de ryke om zalig te worden; en wat loon te verwachten ftaet den genen die hem volgc ( p. 58 ) Jefus
dan naer Jerufalem met fyne twelf Apoftelen gaende, voorzeyde hun fvn Lyden, &c. Ende als hy ontrent
Jericho kwam geneefde hy den Blinden, die by den weg zat bedelende, &c. Matth, c. jp, ^ 23 en c. 20,
30. Mare. cap. 10, γ. 32 e/i 59, 6o en 61.)
Ï
TT HET XIX., XX., EN XXI. HOOFD-STUK.
JEsus binnen Jericho gekomen zynde, nam fynen weg door de Stad. En daer was zekeren Man, genoemt
Zacheus, die eenen Opper-publikaen was, en ryk van middelen. Dezen zocht te zien, wie Jefus was;,
maer hy konde niet, om de menigte van het volk; mits hy klyn van perfoon was. Hy liep voor uyt, en
klom op eenen wilden vyge-boom, om hem te können zien .· want hy moeft daer voor-by komen. Jefus tot
die plaetfe gkomen zynde, hief de oogen op ; en hem gezien hebbende, zeyde hy tot hem : Zacheus, komt
haeftelyk af: want heden moet ik in uw huys verblyven. Hy kwam terfiond af; en ontfing hem met blyd-
get op het gerjcht van haeren gekruyÃiti ZoQti ?
A. Men kan niet twyffelen of ly was daer over ten uyt-
terlten geraekt ; raaer haere ftandvaitigheyd was noch veel
grooterlils haere droefheyd. Blaria ftond onberoerelyk , en
met godvruchtige oogen uenzag fy de wonden van haeren
Zoon, om datfy verwachtte niet de dood van haeren pand,
maer de zalighevd des werelds , zegt den H. Ambroiuis.
De Moeder fionè ( zegt noch eens dien ΠVader ) die we]
kende het myfterie in de dood van den_ gene die fy wiit
dat hy zou verryzen ; op dat wy ons niet zouden inhei-
den , dat fy van droefheyd bezweken is en magteioos
neergezonken, zoo men op fommige Hukken verbeid ziet.
V. Wat leyde. Jefus\ i^iidt jym Moeder omrenr. fyn kruys ?
A. Hy gaf-ze tot eene Moeder aen den H. .Toannes, fy-
nen M-elbeininden Difcipel, op dat hy haer zoude byftaen
in alle haere noodwendigheden.
P^. Op wat uer ïi'ierd Jefus ge.kriiyà 7
Î. Een wevni-g voor den middag ; en, op den middag
wierd de aerd!e overdekt met duyikriiiffen die aenhieldea
tot ten dry ueren.
V IVaeren de{e. duyÃernijjen over geheel de aerde ?
A. Flet gemeyn gevoelen is, dat deze duyilerniffen zig
iiytfirekten over al het gene de zon beftraelt, aengezien de
*zon geen licht van zig gaf, gelyk Lucas zegt ; de ion wierd
verduyfiert; door deze woorden verklaerende 't gene Mat-
thieus en Marcus op een onbepaeldere wyze gezeyt had-
den : daer wierd dayjterniffe over geheel de aerde. Origenes
die voor de geheele aerde het Jodfche land neemt, fchryfc ,
dat eenige Affchriften van den H. Lucas behelfden , dat
de aerde met duyiternifle bedekt wierd ter oorzaeke van
eenen £t//>yzi of Zonnezwym ; defidtnte file : doch hy ant--
woord , dat deze woorden in de befte boeken nietgevon-,
den wierden , dat-ze nae alle waerfchynelykhcyd ingevoegt
waeren of door eenen onkundigen Chrillen , die daer door
eenig licht aen den Text van den Evangelift meyndc te ge-
ven , of door eenen qualyk-gezinden vyand , die een voor-
wendzel om de Kerk tel'aileren , heeft willen voortbrengen ,
even als of de Evangeiiftea eenen Eclipiis hadden aenge-
fchap
zegt, dat als den eenen laÃerde, den anderen in ChriÃus
gefooft en den lafteraer berifpt heeft: aldus kan men zeg-
gen , dat by Matthieus en Marcus den pluralis voor fmgulari
te verftaen is ; gelyk dikmaels in de Schriftuer gefchied ,
wanneer daer iet aen vele word toegefchreven., het gene
maer van eenen gedaen is : zoo word in den 2. Pfalm ver-
handelende van Chrilius, gezeyt : De Koningen der aerden
\yn ti voorfchyn gekomen , en de Vorjien {yn te faemen vergae-
dert tegen den Heer en tegen fynen ge\alfden ; het welk de
Apoftelen uytleyden van Herodes en Pilatus , van eenen
Koning en eenen Prince alleen.
y. H^at gebeurde aan deie twee moordenaers ?
A, Den eenen wierd veroordeelt, en den anderen ge-
reclitveerdigt ; den eenen ftirf in fyne goddeloosheyd , den
anderen bekwam de gaeve des Geloofs.
/y, pVat \&ydi den Zaligmaeker tot den goeden moordenaer ?
A. Jefus beloofde aen dezen , dat hy noch diën zeiven
dag met hem zoude zyn in het Paradys.
y, iVat verÃaet gy door het Paradys ?
A. Hier door word verftaen, het zy de rufte in de wel-
ke de zielen der Patriarchen verwachtten de nederdaeling
van den Zaligmaeker , het zy het Aerdfch-paradys , al-
waer .Tefus ook was volgens iyne Godtheyd , het zy ee-
ni"-e andere plaets daer het mögt wezen ; den boetveerdi-
«en moordenaer daer zynde in de vreugd van Godt , zoo
was hy in het Paradys ; gemerkt dezen naem beteekent
allé plaetfen^ alwaer men leeft in de waere gelukzaligheyd
y. IFaer was de alderheyligfi^ Maget gsduerende dien tyd ?
Sy bevond zig te Jerufalem op de laeite Paefch-feeft
die Jefus hield ; zoo dat fy alles zag het gene daer alf-
dan gebeurde.
V· IVat deel had de alderheyligfle Maget in dit alles 7
-^· Het Evangelie en fpreekt'^ van haer niet , tot zoo
lank dat Chrilius gehecht hong aen het Kruys , by het
Vv-elk deze alderzuyverfte Maget verfcheen met een kloek-
rnoedigheyd die weerdig was vun de Moeder van eenen
Godt-menfch.
F. Hoedaenig was de droefheyd van dc aldirheyügÃä Ma-
ocr page 190
VES NIEUW TESTAMENT.
fèbap. Alle die het zagen murmureerden, om dat hy by eenen menfch van icwaed leven fyn verblyf ging
nemen. Maer Zacheus ftaende voor den Heere, zeyde : Ziet, Heere, d'helft van myn goed geef ik aen den armen ;
en heb ik iemand ergens iet te kort gedaen, ik geef het vier-dobbel wederom. Jefus zeyde tot hem: Heden
is de zaligheyd over dit huys gekomen, om dat dezen ook eenen Zone van Abraham is. Want den Zone
des menfchen is gekomen, om te zoeken en zalig te. maeken dat verloren was. Terwylen ieder een naer
hem luyfterde, voegde hy 'er by deze gelykenifle : zekeren man van aenzien is gegaen, om zig Koning te
Ãellen in ver-gelegen land, en dan weder te keeren ; hy hadde thien knechten, die hy te faemen riep, hua
thien pond gevende , op dat fy daer mede zouden koophandel dryven ; doch de borgers haetten hem en
.-^zonden hem gezanten achter aen, op dat hy zoude weten dat fy zoodanigen Koning niet begeerden: naer
dat hy bezit van fyn ryk had genomen, is hy wedergekeert en deêd Ij-ne knechten roepen , om te weten,
wat ieder door fynen koophandel gewonnen had ; den eerften zeyde : Heere uw pond heeft'er noch thien
ander gewonnen. Dan antwoordde den Heer, wel aen goeden knecht, om dat gy.over wynig zyt getrouw
geweeft, zult gy bevel hebben over thien fteden. Den anderen'kwam, en zeyde : uw pond heefc'er noch
Tyf ander gewonnen. Dan zeyde hy, gy zult over vyf fteden bevel hebben. Eenen anderen zeyde ; Heere
hier is uw pond in mynen neus-doek gebonden, want ik vreefde u om dat gy eenen ftueren menfch zyt...:.
Den Heere beftraftte hem dan hier over, en zeyde ; neemt hem het pond af en geeft dat aen die'er thien
heeft: doch daer wierd gezeyd , dat hy thien pond hadde. Dan zeyde den Heere : daerom zeg ik u, dat'er
üoch zal gegeven worden aen alle die heeft, en hy zal overvloed hebben ; doch die niet heeft zal fynen
overfchot noch worden afgenomen ; en wat aengaet myne vyanden die my voor hunnen Koning niet bege-
ren, bringt-ze liier en dood-ze in myne tegenwoordigheyd. Hier naer ging Jefus voord naer Jerufalem, om
merkt in eenen tyd , wanneer men wift , dat den zeiven
uiet kon gelchieden. Wat er ook mag geweeii zyn in de
Affehriften welke Origenes gezien heeft , men vind niet
jneer in eenige Exemplairen , defideme foL· ; en alle de
Afichriften van den H.Lucas houden, dat de Zonne ver-
duyliert wierd. Tertiïllianus geeft te kennen , dat de Zon
haere ftraelen te rug trok zonder tuflTchen-ftelling van ee-
nig iichaem , 't weik bekwaem was om de zelve te lïutten :
de Heydenen , voegt hy'er by , hebben gemeynt, dat lïet
eenen Edipiis was^, door dien fy niet wiilen, dat znlkx
voorzeyd was geweeft, en ontrent het ilerven van Chrif-
tus vervult zoude worden: die d'oorzaek van dien voor-
val onderzochten , doch niet konden ontdekken , hebben
het geloochent ,· maer de gefchiedenifle is zeker , en gy
2Uit-ze in uwe Staets-fchriften zeer wel aengeteekent vin-
den : aldus is't dat Tertullianus tot de Heydenen Tpreekt.
Ruffinus doet ook door den H. Lucianus, eenen Prieiier
van Antiochien , in't jaer 312 gemartilizeert, tot de Hey-
denen zeggen : Ziet uwé .Taer-boeken nue en gy zult
bevinden , dat toen Chriitus onder Pontius Pilatus leed
de Zonne ophield van te fchynen ^ en den dag door een
buyten-gemeyne duyfterheyd afgebroken wierd. Onder de
Heydenen heeft van dezen voorval gefchreven Phlegon ,
een vrygemaekte flaef van den Keyzer Adrianus ; dezen
was eenen Heydenichen Schryver , die de Hiitorie der
Olympiaden in zefthien Boeken federt den aenvang der
zelve af tot ontrent het jaer 140 van Chriftus toe , be-
fchreven heeft : hy zegt dan , dat in het vierde jaer van
de 202 Ãlympias ( de welke ontrent het midden van het
jaer 33 , volgens de gemeyne Tyd-rekening , zynde het
jaer van des Zaligmaekers Dood , moeii eyndigeu ) den
grootiten Eclipiis gefchiedde van alle die oyt te voren
bekent zyn geweeft , waer door de duyiterheyd zelfs op
de uere des middags zoodaenig was , dat de fterren aen
den Hemel gezien wierden ; hy voegt'er by , dat'er toen ter-
tyd een groote aerd-beving in Bithynien voorviel, waer-
door het grootfte gedeelte der Stad Niceën omverre ge-
worpen wierd. Euiebius, die deze woorden van Phlegon
//. Deel.
aenhaelt, getuygt, dat hy het zelve aengeteekent heeft
gevonden in de oude Gedenk-ftukken van de Grieken.
In de KronyM van den zeiven Eufebius vind men bygebragt
de plaets van .Tulius Africanus , alwaer dezen zegt , dat
Phlegon verhaelt , dat onder Tiberius op de Volle-maen
een geheele verduyÃering der zonne geweeft is van de
zefde uere af tot de negenfte uere van den dag toe. Behal-
ven van Phlegon , maekt Julius Africanus ook gewag van
Thallus, eenen Griekfchen Hiftorie-fchryver , welken in
fynen derden Boek der Gzfchiedenlffen gemelt heeft van eiene
duyfternis , ontrent de dood van Chriftus voorgevallen.
Men zegt, dat den H. Dionylius Areopagita in die gele-
gentheyd uytgeroepen heeft : Of den Godt der gefchaepe
dingen lyd nu;, of het gebouw der gefchaepe dingen gaet
te niet : Suidas doet hem zeg'gen : Eenen onbekenden Godt
leyd ; of, eenen Godt lyd , zonder dat men hem kent, en
om fynen t' wille word de ganfche wereld met duyfterniiTe
bedekt, en gefchud; tot den zeiven Dionyfms doer*men
ook zeggen fynen vriend Apollophanes : ÃDit zyn . veran-
deringen , oft omkeeringen der goddelyke dingen. Men
brengt daer-by te voorfchyn eenen Brief van den Î Dio-
nylius aen den H. Policarpus gefchreven , in ^welken hy
befchryft, hoe hy, met Apollophanes by de Stad Helio-
polis in Egypten zynde / een geweldige zons-yerduyftering
aenfchouwt heeft, en hoe die veroorzaekt wiêrd door ee-
nen Eclipüs duerende van zes tot negen ueren , zoo dat
de Zonne haer licht verloren hebbende , de duylternis over-
al was. Doch wat eygentlyk de oorzaek van die duyfter-
nis geweeft is , word nauwkeurigiyk onderzocht van de
Geleerden.
De HH. Vaders , aenmerkende hoe hier de Voorzeggin-
gen der Propheten volbragt wierden , hebben hun gedach-
ten op verfcheyde zoo eyge als leenfpreukige wyzen uyt-
gedrukt Volgens dat volbragt wierd de Prophetie van
ylmos C. 8 , 9. Het {al ^yn op dien dag, legt den Heere, dat
de ion lal ondtrgaen op den middag , en ik lal de aerde doem
verduyfleren in den dag des iich's i fchynt den H. Ambrofius-
gemeynt te hebben, dat de zonne inderdaed ouaergegaea
w
ocr page 191
rERH^^NnELINGE J^^N DE G Î SC H IE D ΠΠΤ S S^E Î
fynen ïntré te doen Matth c. 21 t. i Mare. c. 11 f. 1 {Ï. 6ι en 62 ) Als Jefus nu binnen Jerufèlen^
verbleef, ilelde hy bua op zekeren dag vo©r de gelykeniiTe van de moordaedige knds-lieden &c. Mattbv
c. 21 f. 33 Mare. c. 12. y. i (jt?. 64 ) üe Pharifeën en Scriben op Jeiis iiyt zj'nde·, zonden'er om hem in
^ne woiorden ts· vatten, ten welken eynde fy hem oodei-vroegen nopens de® chyns-penning Matth, c.
'22 f. 17 Maro. e. i^ f^ ïj <S5);Dit miflukt zynde., kwamen deSaduceën, hem ©ndervraegende nopens»
de verryfleniflè &c. Matth, c. 22 f. 18 Mare. c. 12 f. li ζ^Ï. 66 en } Dan zagje&s in den Tempel, on^,·
der alle de anderv eeüe aime? Weduwe haere gifte in de ofFer-kifl werpen, en by zeyde :. deze arme We^
duwe ([offerende twee klyne penningskens > werpt meer daer in dan alle de andere fe. Mare. c. 12 1.405·
(j?. ioo.),Voords voofzeyde hy de verwoeftinge van den Tempel en van Jerufalem ea de vQ.OE-teekeneii vaiii
het laefien Qorded &c. Matth, c, 24 t· i en ^^ Mare. c. ®3 ίÏ· Î^·> Îη> ,
urr HET XXII.,. xxiii. en xxir. no ο fd -s tum.
TN dien tyde: het Hoog-tyd van de'oisgeheefiie Brooden naekte, tweik PaelTchen g&noemt word; ende-
de Prlneen der Prieffceren en Schrift-geleerden zochten hoe dat fy hem dGoden: zouden , maer fy ontza-
gen het volk. Ende fatan is- gegasn in, J^udas , die genaemt wierd' den Ifcariotlier eenen van de:
twelve; ende hy is weg-gegaen, ende heeft gefprokeu met de Princen dèr Pdefteren-ende Wet-houders^
hoe dat. hy hem hun-lieden leverea zoude. En fy zyn blyde: geweeft, ende fy kwamen over-een hem geld.
te geven; ende hy heeft hem belooft; ende hy zocht bekwaemen tyd, dat hy hem le.veren mocht zonder-
®pr©er; en den dag der ongeheefcie Bioodsn is gekomen ^ op den welken, möi moeft. het Padch.Lam doo^
|
is in den WeÃea , en aWaer dry ïter-en is gpblewen... Deck. daer worden dry bezonder.e gevoelens aenmerkt wegens de manier op de welke de;ïe duyÃernis gebeurt is: het eerfte behelit ^ dat die wierd veroorzaelit door de tuilchenftelling^. der maeatuffchen de z©n en.d^aeEde ;; dat is te.zeggen, doer eenen waeren Eclipfis. Vooi· dit gevoelen heeft langen tyd van groot aenzien.geweeit de getiiygenis van. dea. H. Dio- nyfius a!s. van eenen onzydigcn, 0Q.g-g,etuygen , .aengeziea· rien: oiidcrfielt,.. dat hy tuen-ter-tyd noch heydenfcll was,; en mea.zoxi,uu: daer..tegen noch niet'derven .(preken , waer'ï tJat de Brieven.,, die men voorgeeft .als ν au hem tot Foly- carpiis en tot .Apollophan-.:« gefchrev.eu ,. wa.erelyfc de fyne waereri-j, en niet v-an een.ü onbekenden Schry ν er van de. â ?;Yfdeofzeftle eeuw., die fyne fchriften onder eeaen daor- li{chtig.en aaara h^eS wilkii·. doen daorgaen om aen. de zelve gezag^ en: aenzien by-te-zetten , geLyk nu vele leci-de Schryvers geloöven.de. welke, tegpii. dit gevo£len Jieïlen bat gszacli: van, Origenes , van de HH. Hieronymus «Ï, Aiiguftinus , die ontkennen.,., dat het: eenen Eciipüs ge- weeft is. Ook .ilelienjy daer tegen dt getuygenis der fterre- i.iïiuligea, de ervarenis van alle ecuwen , de natucrkundige. ?edenen , Aià diiydeiyk toonen;., dat'tr. noyt Zonnezwynv kim voarvalicn ten tyde. der Völk-maea: Op de getuyge- ïiis van Phiegon antwoordden fy, dat het Waer is ,, dat Phie-^ gon het voor eenen. Eckpfis gehauden heeft maer hst ichynt hun zeer weL te. kennen zyn , dat hy in de opeii- feaeïe l^edenkftukken viiii den tyd des Keyzers Tiberius ge- vonden hebbende, dat'er o.p den vcsllea, middag zulk een» eiigemeene duyftei'heyd was geweeft., dat men de Herren aen deaHamel gezien haxi, en.dat hy met gclooveade , dat: JEulkx anders dïia. docr eenea Îΰ.ÏÏÎÎ5 koude gefchieden , xo,nder.· de zaek wat meer van nae-bv. te offiierzoeken·:, in- diërvoegen zal, verziefëers hebben., dat'er waerelyk eenen ge- wedl is Düeh al is.'t dat de-ze oraitandigheyd van. d^oor- xaek. der duyiternis van vele niet w,ord· aengenomeii,^ inen; Bioat daerom het overig, van fyn verhael;, welk ovtE-een.- ^omitig,. met de Evangeliften gevonden: word , geenfists- ^'eiwersea,, liet gene, van de Ouden zeer 3;ecü,emt. is· en. νο-ο-ε ©nzea Gods-thenft zao voordeelig- Behal\cen dat'er to.cn tets tyd volle-maen zyude ^ natuerciyker-wyze geeneii Eclipii», kon voorvallen, zou dit ook een tweede mirakel geweeil- zyn, dat de mae»., die ©nder d'aerde was , langs den Oof- ten boveik d'aerde kwam onder de zon., als willende eeneiis Eclipfis der, zcnne maeken , daer dit altyd moet gel'chieden. langs de Weftzyde :,boven-diën was hier in een wonder , dat. £y langs den zelvem weg wederkeerdehetende eerft ont- dekt het deel welk fy het laelle betlekt:. had,,, daer het ia- tegendeel, meeft gefchieden :. het vierde mirakel, was , dac de Maen. onberoerelyk zoude g'eftaen hebben tufichen de* ZoBf ontrent de dry ueren , daer den natuerelyken. Eclipiis- der Zon, noyt zqo lang geheel is,-Hoewel, men. moet be^-- kennen , dat Gods Almogentheyd meer kan uytwerken â als ons zwak. verftand. kan. begrypeu-, nochtans lIs^Cb geeit iloodzaekelykheyd is, dat men tot zoo groat een wondeE als dit is , fynen toevlucht neme, oni een verfchynzel.welk· waerelyk wonderdaedig, is ,·. te verklaeren , zoo mag meist daer toe aenleggen om dit o.p een eenvoudiger wyze uyt-.· t£~leggen , zonder de mirakels zoo te vermenigvuldigen |
Da tw.cede manier, ©p de welke dit wonder word uyt- g-fikyd , is de gene w.aer van de HH Grsgorius Nazianze- nus en. Cyrillus Alfixandriaus zig., bedient hebben ,, en die GiTder de, Latynen gevolgt is door TeituIIianus, door de; HH. Hilarius eiiHieionymiis ; die van gedachten waeren ^ dat de Zon- haei«. itraelen inhield , te Bug., trok en in zigi W£der,, opiloot , en, aen de menfchen haer licht vveygerde nae de. Voorzegging van Joel c.2 , iq ; en c 3,, 15 ; zoo dat dk,groot dag-gefkrnte_ zig, zeiven eeniger maete. zoti verdsiyitert ea fyn licht binnen zig' zelf weerhouden- kebben-zonder-het nytterlyk te vertooneo. Doch dit fehynt' aen i'ommige verftanden o,Ãbegrygelyk en^ onmogelyk te aengezien het licht geen, toevallige zaek.aen.de Zon^ nocht eene hoetlaecigheyd is , ea, bet in. de magt van, dat gciternte niet; fiaet oai het zelve in-te-houden , of te doeni- fchynen : de Zoü kan haere ftraelen niet te rug trekken ,· nocht ophouden te ichynen zonder op-re-houden van te; zyn fy vei-fpryd naodzaekelyk het licht vun zig ,. ten: |
ocr page 192
des NJEUJf^ TESTAMEN Ï. fg;^
öen. Ende Jefus heeft Petrus en Joannes gezonden, zeggende : Gaet henen , bereyd ons iietPaefcïi-Lani ,dat
wy 't eten mogen. Maer fy hebben gezeyd : Waer wilt gy dat wy 't bereyden ? Ende hy heeft tot hun-lieden
gezeyd; Ziet, als gy komen zult in de iïad , zoo zal η ontmoeten eenen menfch, een kruyke waters drae-
gende , volgt hem in 'c huys daer hy in gaet, ende gy zult den A^ader des huys-gezin van dien huyze
zeggen ; Den Meefter zegt tot vi : Waer is de eet-pkeife, daer ik' het Paefch-lam met myne Difcipelen
â eten mag? Ende hy zal u loonen een groote bereyde eet-karaer, ende aldaer bereyd het voor ons. Ende
fv gaende hebben 't gevonden alzoo hy hun-lieden gezeyd hadde, ende fy hebben het Paefch-Lam bereyd.
Ãnde als de uere gekomen was, is hy ter tafelen gezeten, en de twelf Apoftelen met hem; ende hy zeyde
tot hun-lieden : Ik heb grootelykx verlangt dit Paefch Lam met u te eten eer ik lyde. Want ik zegge u^'
dat ik van nu voords daer niet meer van eten en zal, tot dat het volbragt worde in "t Ryke Gods. Ende als
by den Kelk genomen, hadde, heeft hy gedankt ende gezeyd : Neemt ende deelt 't onder u-lieden. Want
ik zegge u, dat ik niet drinken en zal van dat gewas des wyngaerds, tot dat het Rjke Gods komen zal,
Ende als hy't Brood genomen hadde, heeft hy g-edankt, ende heeft het gebroken, ende hun-lieden gegeven,
zeggende: Dit is myn Lichaem , dat voor u-iieden gegeven word , doet dit tot mynder gedenkeniflè. Defge-
lykx ook den Kelk naer dat hy het Avond-mael g'eëten hadde, zeggende: Dit is den Kelk het Nieuw verbond
in myn Bloed , 'twelk voor vi-liede:i zal geftort worden. Maer nochtans ziet de hand van den genen die my
^erraed, is met my aen de tafel, finde voorw-aer den Zone des Menfche gaet nae dat'er van hem beOoten
is, maer nochtans wee diën menfch, door den welken hy gelevert zal worden. Ende iy begonnen onder
â nialkanderen te vraegen, wie dat dit was van hun lieden die dit doen zoude. Ende daer is ook eenen twift
-onder hun opgeftaen, wie dat'er van hun-lieden fcheen den meeften te wezen. Ende hy heeft hun-lieden ge-
|
fy eenig duyftcr lichaem tuffchea haer en ons ontmoet , het welk haer indrukzel ilut eii haere itraeleu belet tot ©as te komen , zoo als in de Zonnezwymen geichied, en als de locht vol dikke w olken en nevel is, of wanneer eenige koritea op de fchyf der Zonne veroorzaekt worden. Nm iian als het ΠSchrift en de Kark-vaders zeggen , dat de Zon oft de fterren hun licht intrekken , zoo is dat een fi- guerelyke en gemeyne fpreek-w^'ze , waer door aeJi de Her- ren eenig gevoelen word toegefchreven , om ons der zel- ve aizyn of de opfchorting van der zelve poogingen des te krachtiger te doen befpeuren. |
⢠De derde meyniiig is die van Origenes , van Euthymius, en andere, die ftelden , ,dat de duylterheyd daer wy van fpreken , veroorzaekt wierd door dikke wolken , d'ie zig over de aerde uytrpreyddeii, en ( gelyk die van Egypten ) over het land eene duyiiernis te-weeg-bragten , welke dry ucren lank duerde. Deze uytlegging is de gemakkelykite om te bevatten, en indien men de/-e woorden , tie geheek aerde , tot het jodfche land alleen met Qrigenes bepaeien mag, zal daer geen zwaerigheyd in gelegen zyn als deze, dat men alfdan de fterren aen den Hemel niet zoude heb- ben können zien, gemerkt de dikke wölke enden zwae- ren miil het gezicht daer van benomen zouden hebben , ^elyk fy dat der Zonne benamen : waerelyk uyt alles dat gefchied is ontrent het Kruys des Zaligmaekers , blykt ge- noeg , dat men malkanderen en al wat omftandig was , ge- zien heeft: dus zou het wonder-werk alleenelyk beilaen in die fchielyke opkomite van die dikke wolken iii dat jaer-ge- tyde, en op de uere des middags ; alfmede in der zelve verilrooying naer het juft verloop van dry ueren. Doch zoo men .den Text der Evangeliiien wilt volgen , inhou- dende volgens het gemeyn gevoelen, dat de duyfternilfe zig over de geheele aerde ^ dat is, over ons ganfch half- rond , of ten minfien over des zelfs grootfte gedeelte ver- ipreydde, dun zal men , zegt eenen geleerden fchryver, %ne"n toevlucht können nemen tot die vlekken of korf- 5 die fomtyds op het lichaem der gefterntens vernomen borden, en die den doorgang dar ftraeieu des lichts naer maete van der zeive dikte en grootte verhinderen. In de- zen wonderdaedigen voorval konden die korlten grpoter en dikker als nae gewoonte vernomen worden; maer fy bleven niet langer als dry ueren in fiand. Volgens deze on- djrftelling behoud men het l^'^onder-werk door de Evau- geliften verhaelt ; men zegt niets, dat ftrydig is met het gene wy weten, dat in de natuer gefchied ; en men komt â over-een met Phlegon , die onderiielt , dat die diiyfiernis zig over de ganfche aerde uytfpreydde , mits hy zegt, dat de. fterren toen ter tyd op den vollen dag gezien wierden ; het welk vervolgens niet belettede, dat de Joden gedue- rende diën gehcelen tyd hunne zaeken als naer géwoonte verrichtten onder de begunitiging van den glans der fter- ren en een fiouw overfchot vaii licht, welk in de lacht ver- fpreyd was. Men moet dan zeggen dat die duyftcrnis mi- rakeleus in haere oorzaek geweeft is ; dat het gene Phle- gon voor eenen Eclipfis genomen heeft, waerfchynelyk een dikke korft was , die op de Zon komende , dry ueren lang haere ftraeieu zoo ftcrk wederhield , dat men de fterren aen den Hemel zag blinken ; dat deze duyfternis algemeyn is geweeft ; dat men zig niet moet verwonderen, is 't dat de zelve op de fterre-kundige Tafels niet is aengeteekent, door diën fy met alleenelyk niet natuerelyk is, maer het zelfs tegen de wetten der natuer ftryd , dat 'er eenen Eclipiis voorvalt op zulk eenen tyd als deze Zons-verduyfteringe gefchied is. Indiën de Joden zoo verblind niet waeren ge- weeft , fy zouden buyten twyft'el op zoo een wonderdaedi- ge Verduyftering der Zonne, Gods vinger herkent en hun- nen toevlucht genomen hebben tot de goedertierentheyd van diën die fy tot 'er dood toe vervolgt hadden : op deze teekenen zouden fy met verwondering befchouv/t hebben de waerheyd der Prophetien , die hun met Gods gram- fchap en met de duyfternifie op den vollen raiddag gedrygt hadden ; fy zouden gezien hebben , dat hy , die aen het Kruys nu den geeft itond te geven , noch voortging met teekénen van fyne oneyndelyke macht te geven. Onzen Za- ligraaeker wilde fyn opperfte macht aen 't Kruys vertoonen , openbaerelvker als hy in eenigeu anderen voorval gedue-
W a |
ocr page 193
10^4 rERH ANDEL INGE ÎÎÎ D Î GES CHIED EN IS SEN
zeyd: De Koningen der Heydenen hebben heerfchappye over hun, ende die machi over bun-lieden hebbeiT,
die vi^orden genadige Heeren genoemt. Maer gy alzoo niet, maer die de meeften , ende die Overften is, dat hy
â worde als een dienaer. Want wie is meerder die ter tafelen zit, oft die dient? En i.sniet die ter tafelen zit?
Maer ik ben in 't midden van u-lieden, als eenen die dient, ende gy zyt de gene die roet my altyd geble-
ven zyt in myn bekoringen : ende ik bereyde u-lieden gelyk my nïyn Vader befchikt heeft het Ryk, dat
gy eten en drinken zoud op myn Tafèl in myn Ryk, ende dat gy z,itten zoud op de Tbroonen, oordee-
lênde de twelf Geflachten van Ifraèl. Ende den Heere heeft gezeyd ; Simon, Simon, ziet fatan heeft u-lieden
begeert, dat hy ti ziften zoude als tarwe. Maer ik heb voor u gebeden, dat u geloove niet vergaen en
zoude. Ende gy , wanneer gy bekeert zyt, zoo verilerkt uwe broeders. Den welken hem heeft gezeyd :
Heere , ik ben met u bereyd, ook in den kerker, ende in de dood te gaen. Ende hy heeft gezeyd : Ik
zegge u Petrus , den Haen en zal heden niet kraej en , eer dat gy dry - mael zult loochenen, dat gy
my kent. Ende hy heeft hun-lieden gezeyd Als ik u gezonden' hebbe zonder burze, ende raaele, ende
fchoenen, heeft u ook iet ontbroken? Ende iy hebben g-ezeyd : Niet. Aldus heeft hy hun gezeyd .- Maer
nu wie' een burze heeft , die neme die , ende deigelykx ook eene maele, ende die-ze niet en heeft,
die verkoopê fynen rok,ende koope een fv/eerd. Want ik zegge u-lieden : dateer noch in my moetvolbragt
â worden bet gene dat geichreven is : Ende hy is met den boozen gerekent geM'eeft. Want voorwaer de din-
gen die van hem gefchreven zyn, die hebben geen eynde. Ende fy hebben gezeyd: Heere, ziet hier zyn
twee zweerden. Fjide hy heeft tot hun gezeyd r 't Is geno^·. Ende uytgegaen zynde, ging hy naer de ge-
woonte op den Berg van Oliveten, ende fyn Dlfcipelen liebben hem ook gevolgt. Ende aJs hy ter plaetfe
gekomen was, heeft hy htm-Heden gezeyd : Bid , dat gy niet en valt in bekoringe. Maer naer dat hy daer wae
|
rende fyn leven gedaeu had ; om daer door te boven te komen dtii indruk welken het gezichc fyn 'es pynen op fyne Dlfcipelen en zeMs op de Joden moeit te weeg bren- gen , die hem als eenen. mifdaedigen aea een, Kruys heb- bende zien fterven, zig geenliniS zoiuieu komien verbek! hebben, dat hy den Melfuis-en den fterksn Godt was, door de Propheten belooft , indien hy niets boven-natuerelyk.x alsdan had doen verfchyuen. De godileljrke Wysheyd heeft in de befchikking van de Geborte, van het Leven ,, en Ster- ven van Chriftus alles zoodaeniglyk weten tebeftieren, dat d'aldervernederendfte omftandigheden door de grootfte ken- teekenen van macht gevolgt zyn geworden. De andere re- denen , die men bybrengt van het gene dat in deze gele- gentheyd voorviel,,zyn meer zedelyk ; doch zeer bekwaem om te'bewegen en te ftichten By voorbeld, dat de Zon eenen grouwel hebbende van. de wseedheyd der Joden, haere ftraelen verborgde om haeren Godt niet te zieii ly- den ; dat fy door droefheyd getroften , haer licht ontrok, en zig binnen zig-zelf verborgde ; dat fy d,oQr haere d-uyf- terheyd wilde tooners, dat de Zoniie der rechtveerdigheyd nu verduyftcrt ftond te wo-rdeii, dat de duyfteruis een ver- .belding was van de blirtdheyd in de welke de Jodea fton- den te vervallen , en waer in fy reexb vervallen waeren ten aenzien van Chriftus ; of, dat fy een. taitelyk teeken was â¢van de Goddelyke gramfch^ip, die ia het Î Schrift door â de verduyfteringe der Zome , door het afvallen der fterren , â¢'â¢iiooi- den nacht en· duyliernilTe dikwiis word uytgedrukt. iVat gebeurde ontrem ten dry, ueren naer midiiag ? Tea di-y ueren nae? middag ( welke Matthiciis noemt negeuiie uer ) riep Jefus met luyder ftemme^,. zeggende : £/i, Limstna fabaWiani; dat iS Mynen Godt, mynen Godt, waero-m· hebt gy my veriaeten ? Het zyn tte eerfte woorden van dea 21 'Pfalm ,· gelyk of den. Zaiigmaeker vroeg aen fyuea Vader, waerom hy hem aldais veriaeren had tuiTchen de handen der goddeloozen, zoo verre dat hy geene de minite vertroofting had nocht in den Häiiel, BüClU op de aerde.
r. lioc Ïαί nun iver-cen-brengcti dm H.Marcus, die {egt |
c. 15, 25 ,:dat het was de derde uev^ met den. Î Joannes fpre- kende c ig .pil. \ van de {eÃle uer?
jt Onïdeze twéé EvangeJiften te doen over-een-komen y moet men bemerken ; dat het wel waer is , dat de Joden ^ hunnen dag verdeelden in twelf gelyke ueren , m^ier dat fy daer-en-boven rekencien zekere groote^ ueren, die aenwe- zen de tyden. wanneer men dagelykx offeranden opdroeg in den TempeLj en fyne gebeden ging ftorten , ts weten , de derde , de zefds , en èe negenfte uer: tüt is het gene mea noch hedemlaegs noenrt de Ter.ien , de Sexten, de Nonen., Nu den tyd tulfchen de Tertien en de Sexten, wierd ge- noemt Tertien; alfwanneer Joannes dan gezeyd heeft : On- trent de zefde u-er zoo heeft hy willen te kennen gevea het eymie van de derde ν ahiu« kan men zeggen , dat Jefus gekruyft wierd voor de zefde uer, dat naer de zes ueren de duyfterniife begon, gelyk Miitthieus die aenwyft c, 27 il 45, en dat hy is geftorven een weynig naer de negenfte uer; dat is te zeggen, om te fpreken volgens onze uereni, dat Chriftus· gekruyft wierd voor den middag , dat naer de» middag de duyfteruiire begon; ea dat hy is geftorven een weynig lïaer dry ueren. De Uytleggers brengen noch ver^ fchiyde belluyt-redens by , nopeas het zoo fchynende ver- fc.I\il tuifchen Marcus ea Joannes raekende de uer des doods van den Verloffer. By zoo verre die niet voldoende wae- ren, zoo was het geraedzaemer te zeggea,. dat het is eea faut van dea Uytfch-ryver in lViarcus, veroorzaekt door de gelykenis tuiTchen de twee Griekfche Letters dienende tot de Cyfters j en 6. cF Eerfte is eea ^«/nzn« gemaekt in dezer voege Æ ,· d' andere is em.fignva-taa, in- dezer voegen s, die, gelyk mea ziet» veel over-een-komft faemen hebben ; dat Ma'rcus hebbende geichreven de tweede ^ , die beteekent ^ Zes·; den> Naefchryver zal gefchreven hebben de eerfte/,. beteekeaende Dry ; ea dar aldus deze miigreép zal gebleven, zyn ia de verdere Afschriften- Dit houé den ouden. Au- teur der Verklaeringen op de Pialm.en ( die Op den naem van den H. Hieronymus worden voorgedraegen ) dat'er eene faut van den Uytfchryver is ingeiloupen in den Text vare den H. iVIarcus",- en dat fyae Afschriften van ouds gehad . |
ocr page 194
Jb Î s NI EU IT TESTAMENT.
â
Tertrokken van hun lieden, zoo verre als den worp van eenen fteen. Ende als hy lyne knien geboogt hadde,
zoo bid hy, zeggende : Vader, is 't dat gy wilt, neemt dezen Kelk weg van my; maer nochtans niet my-
nen wille, maer den uwen gefchiede. Ende daer heeft zig geopenbaert eenen Engel van den Hemel hem ver-
fterkende. Ende geftelt zynde in den ftryd des doods, heeft hy noch langer gebeden. Ende fyn zweet is ge-
worden als druppelen bloeds, loopende op de aerde. Ende als hy opgeftaen was van fyne gebeden, ende
gekomen was tot fyne Difcipelen , heeft hy die gevonden flapende van droefheyd. Ende hy heeft tot
hun gezeyd : Wat flaept gy ? Staet op; bid, op dat gy niet en valt in bekoringe. Ende als hy noch fprak,
ziet, zoo kwam daer eene fchaere, ende die Judas genaerat was, eenen van de twelve , ging voor hun-
lieden, endehy is by Jefus gekomen, op dat hy hem kuflen zoude. Maerjefus zeyde tot hem: Judas, verraed
gy met eenen'kus den Zone des Menfche ? En die ontrent hem waeren, ziende wat'er toekomende was,
hebben tot hem gezeyd :.Heere, zullen wy met den zweerde ilaen ? Ende eenen van die heeft geilagen deii
dienaer van den Prince der Priefteren, ende hy heeft iyne-rechte oore af-gehouwen. Ende Jefus antwoor-
dende, lieeft gezeyd : houd daer van op. Ende als hy fyne oore geraekt hadde, heeft hy hem genezen,
Ende Jefus heeft "gezeyd tot de gene die tot hem gekomen waeren, tot de Princen der Priefteren, ende
de Overften des Tempels, ende de Ouders: Zyt gy als tot eenen moordenaar uytgeg-aen, met zweerden en
ftokken? als ik dagelykx met u-lieden geweeft hebbe in den Tempel, zoo en hebt gy de handen aen my
niet gefteken, maer dit is uwe uere en de macht der duyftemiilen. Ende fy hem vangende, hebben hem ge-
leyd tot den huyze van den Prince der Priefteren. Maer Petrus volgde van verre. Ende als'er vuer ontfteken
"w'as in't midden van den voor-hove, ende fy daer om zaten , was" Petrus in't midden van hun-lieden. Tei-
wylen Petrus zig dan aen het vuer bevond by de foldaeten zoo was'er een Dienft-vrouwe die hem zag
hebben , de lefde uere, gelyk men leeft by den H. Joannes.
Doch andere Uytle""ers willen eerder aenneinen , dat ont-
breekt den Text van den H. Joannes , eo dat meti in plaets
van de 7erde uer zom\c wel lezen, de derde uer ; en voor
deze lezing haelen fy aen het oud Grieich Handfcbnft
van Cambridge met noch eenige oude txemp airen ook
leeft men aldus in de KronyUn van Alexandrien in een
Schrift-ftuk van den Paeffchen, welk aen den H. Petrus
Alexandrinus word toegeeygent, het gene behelft : Het was
ontrent d, derde uere , gelyk hebbe,t de luy.erfie Exerr.planen
en^elfs het ooripronge/yi, rnet dé hand van den Πtvangehii
Joannes .eCchrLn \ ha ..-elk m de Kerk ^an Epkejen bewaert
cn van L·Geloovigen van d.U land geëert word Hiev-en-tuf-
fchen in de raeeifc Af-fcbriften vau Joannes eeftmen^uat
Jefus ontrent de xefde. uere ter cloot roort eelt wiercl
Geeft ons eene nauwkeurige ouer-een-komfl tuffchen d&
vier Evangelifien raeke.nde de uere des doods van Chri/ius.
Î Men moet zeggen, dat, volgens den H. Joannes,
Jefus veroordeelt wferd onErent de zefde uere begonft, of
een weynig voor dat fv begon, het welk over-een-komt·
raet onze thien ueren ên dry kwaertiers : volgens den FL
Marcus wierd Jefus gekruyft op de zefde uere nu loopen-
de en reeds fterk gevoordert; welken tyd men kan reke-
nen op onze elf ueren dry kwaertiers. Volgens de Hrf.
Matthieus, Marcus en Lucas, begonnen de diiy.tennaen
op de zefde uere, ten vollen en volbragt j dat is, juii op
den middag, en duerden t^X het eynde van de negenite
uere, of tot onze dry ueren naef middag ; alidan ftierf
den Zaligmaeker : zoo dat hy levende geweeft is aen het
Kruys ontrent dry ueren en een kali, en aen het zelve ge-
hecht is by de zes ueren.
PVaerom deed Jefus de^e klachten aen fynen Vader ^ van
hem verinettn te hebben ?
A. Den Zaligmaeker aen bet Kruys geduenglyk biddea-
de, en zigâ -^elven "'eheelyk aen Gcxlt tot een zoen-ofter-
ande oiterende voor de zaligheyd der menfchen, heeft op
het eynde van fyn leven gezeyd den Vfalm 21 , die ge-
iïâ¬el. is van 't Lydeii vaii Chriftus j op dat liy zou toonen,
dat hy den zeiven Was cÃaef dién Pfalm van Fïarrdelt , te
weten, den Meliias, op dat de Joden zouden onderzoe-
ken en kennen de oorzaek waerom hy niet wilde komen
van het Krtiys , of verlolt Worden i welke is, dat hy vol-
gens het gebod des Vadefs modt en vrywillig wilde fier-
veo aerf 't Kruys voor de zaligheyd der menfchen ; waHt
dit had David in diën Pfalm voorzeyd. Dus roept Jefus,
dat by veriaeten is ; niet van de Godheyd en zelfjtandio-e
vereeoing van het Woord , noch! van de gratie en vri-enti-
fchap Gods^ maer om dat den Vader hem tot ter dood
toe zoodaniglyk liet lyden , dat'er aen hem tuffchen de
uytcerlie droefheden geer>eii trooft wierd gegeven, en «lat
fyne raenfchelyke natuer alle de tormenten zoo zeer ge-
voelt heeft, als of fy raet den Goddelyken Perfoon nier.
vervoegt was geweeft ; om te toonen hoe bitter dat voor
hem was de dood des Kruys en de uytperiiing der zieler
van het lichaem door zoo geweldige pynea, gelyk hy m
den hof bloed zweetende fynen· Vader'bad, ttet hy de«
bitteren Kelk fyns Lydens van hem zoude weg-nemen,
zoo nochtans, dat niet fynen maer den wille fyns Vaders
zoude gefchieden. Dit iV de uyelegging, van den TL Hie-
ronymus en andere Leeraers Den H. Cyprianus zegt ook,
dat die woorden zyn van den gene die vraegt de oorzaek ,
om de welke hy verketen is van allen trooft ; te weten ,
op dat hy ons zoude gelegemheyd geven om te onderzoe-
ken de oorzaek van de^dood des Zaligmaekers en te aoekaa
de vrucht der zelve ; dat is , de zonde der menfchen, Godt
vergrammende, en de genade vsn den vertoornden Godi ;
want ciie beyde zyn zoo groot, dat het aen Godt alleen
geheelyk bekent isv Zeer wel paft bier bet gedacht van dsri
ΠCyrillus ,· die wilt, dat het woorden zya van eenen die
Godt roept om bennhertigheyd , en hem wik verbidden
met te toonen wat hy leyd, als of Jeftis zeyde : Waeronï;
dat is :: Zvt gedachtig tot wat eynde gy my hebt verkietsn
zonder eënigen treoft te geven ; immers het is geweeft,
op dat gy verzoent zynde los zoutl m-aeken c!e mslediaie
die hong over het menfchelyk geil'acht. Origenes meynt,
dat Chriftus klaegt over de Vi-eynige die zaiig wwdcil· > e»
ocr page 195
rEllH ANDELINGE VAN DE GE S C ΠΤ Î D Î ÎI SS Î Î ,
jtittende by ^t licht, ende als fy hem wel bezien hadde , heeft fy gezeyd: Dezen was ook met hem ; ende
hy heeft hem geloocliënt, zeggende : Vrouwe , ik en kenne hem niet. Ende naer een weynig, een ander
hem ziende, heeft gezeyd : Gy zyt ook eenen van die. Maer Petrus zeyde: O menfck ik en ben 't niet.
Ende als't een wyle geleden was', by-nae van een uere , zoo fprak dan een ander fterkelyk , zeggende 4
Voorwaer dexen was ook met diën, want hy is ook een Galileéfch Man. Ende Petrus zeyde Menfch
ik-en weet niet wat gy^ zegL Ende terftond als hy noch fprak, heeft den Haen gekraeyt; ende den Heere
omgekeert zynde, heeft Petrus aengezien, ende Petrus is gedachtig geworden des woords van den Heere,
gelyk hy gezeyd hadde : Eer den Haen kraeyen zal, zult gy my dry-mael loochenen. Jinde Petrus buyten
gegaen zynde, heeft bitterlyk geweent. Ende de mannen die 'Jefus gevangen hielden , befpotten hem al
ilaende. Ãnde fy hebben hem bedekt, ende floegen in fya Aenzicht, ende fy vraegden hem , zeggende .·
Propheteert, wie is't die u geflagen heeft? Ende veel andere blafphemien zeyden ly tegen hem. Ende als'E
.dag geworden was, zoo zyn vergaedert' de Ouders des volkx, ende de Princen der Priefteren , ende de
jSchrift-geleerden , ende .fy hebben hem geleyd in hunnen R.aed, zeggende ; Is 't dat gy Chriilus zyt, zegt
Jiet ons. Ende hy. heeft tot liun-lieden gezeyd: Is 't dat ik 't u zegge, zoo en zult gy my niet gelooven ; en is 't
dat ik u ook vraegé, zoo en zult gy my niet antwoorden, noch gy en zult my niet vry laeten. Maer van
nu voords zal den Zone des Menfche zyn zittende aen de rechte hand van de kracht Gods. Ende fy heb-
ben allegaeder gezeyd : Zyt gy dan den Zone Gods? Den welken heeft gezeyd : Gy zegt het dat ik't ben,
Ende fy hebben gezeyd Waer toe begeren wy noch getuygeniflè? Want wy hebben 't zelve gehoort uyt
iv^nen mond. Ende fy alle gelykelyk opftaende hebben hem geleyd tot Pilatus. Ende fy hebben hem
beginnen te befchuldigen, zeggende :'Dezen hebben wy bevonden verleydende ons volk, ende verbiedende
|
dat fy niet ontfangen het weMaed der dood van Chriiius, t1ie voor alle menfcheu lterveude, wilde dat alle menfcheu zouden zalig worden.^
fVat leydi d&n Zaligmaeker noch aleer hy fiierf; A. Hy zeyde, dat hy dorft had ; en aeultonds bragten-ze aen fynen mond een ipongie met azyn ( gemeyiieu drank der Romeynfche foldaeten ) gefteken op eenen itok ; aldus wierd de Prophetie volbragt : Sy hehben my edik te drinken gegeven in mynen dorjl^ Pfalm 68 , f. 22. Chriitus heelt alle de andere Schriftueren eerder laeten verviillen, als die Da- â vid van fynen dorft gefchreven heeft; om ons te leeren, dat hy met grooten dorft geftorven is , meer der ziele , die onze zaligheyd dorftte , alf des lichaems, welk noch- tans ook grooten doril leêd, wèzende van pynen en bloed- ftorcinge verdort. Volgens het Evangelie van den H. Mat- thteus word de voorzeyde Spongie. gemeynelyk geiielt op een riet; doch volgens den Griekichen Text beteekent het woord Calamus niet alleenelyk een riet, maer ook eenen halm , of eenen fcheut van eeuig zaed of plantiben ,· en om dat den Evangelill Joannes zegt , dat ly de fpongie rond-om Hyfoop gedaen hebben, ot', volgens den Griek- . fehen Text, gefteken hebben, gelyk onzen Vertaelder by Matthceus ftelt;, en den Syrilchen by Joannes overzet : ^j/ hebben, de Spongie gevuU mei Edik , en Jy hebben die boven Ãyfoop aeÃeken; vervolgens is diëa ftok geweeft den halm van Hyfoop zelf, die in JudeSn tot eene tamelyke hoogde groeyde. Volgens dst de Arabiers getuygen,komt den Hy- foop , die op"de bergen groeyd, tot de grootte van een Plantfoen der boomen, en waerelyk de bchnftuer rekent ^et onder de boomen , wanneer iy m den 3. Eoek der Koning, cap. 4, zegt, dat Salomon gefchreven heeft van alle {lach van boomen van den Ceder-boom ai tot den Hy- ioop toe. De Hebreeuwen herkenden zeven foorten van Hyfoop, onder- welke eene was die vergaedert wierd om yuer te ftoken, en die fy konden gebruykcn om te bedek- ken hiuine Loover-hutten op der zeiver Feefi Als David jn fynen 50 Vjalm. zegt : Befproeyt my met hyfoop ) zin-fpeelt by op de Reynigiiigen der Oude Wet die ir.et hyfoop ge- beurden Levit. c, 14, en Numer, c. 19. De zelve verbel- den onze reyniging door het Bloed van Chriitus. Het is dan niet noodfaekelyk te zeggen, dat fy de fpongie met azyn itaken op hyfoop en die te faemen op eenen rietiiok ; want eenen man , ook niet groot zynde , kan fynen erm uytgereykt hebbende, met eenen ftam van twee voeten zeer wel geraeken tot de hoogde van negen- voeten, en diëns- volgens tot den mond van den gekruyften ; want dat dezen gemeynelyk niet zeer hoog gehangen wierd, hebben wy hier voren aenmerkt |
Hoe eyndigde Jefus fyn leven ?
A, Alles volbragt zynde, beveelde hy fyne ziel aen fy- nen Vader met eene luyde ftemme, die geenünts en geleek aen die van eenen menfch overftelpt van droeflieyd en ge- reed om te fterven. Als iemand door langduerige pynen allengskens fterft, de fpraek begeeft zig ; nochte de dood bevangt diën ten zy geheel krachteloos : nu zonder krach- ten kan hy niet roepen met luyder itemme : 'dus is de item van Chriftus wonderdaedig geweeft en een kenteeken fyner Godheyd ; Waerom den Honderiien-raan uyt de kracht van fyne ftemme gekent heeft, dat hy was den Zone Gods , gelyk hy openbaerelyk herkent heeft by Marcus cap 15, i/. 39. Lucas fchrylt , dat den Hondertften - man zeyde : f^oprwaer deien menfch was rechtveerdig; want hy zeyde het allebeyde , beteekenende de zuyvere menfchelyke natuer van Chriftus, en ook fyne Godheyd, Hier vervult Chriftus het gene hy te voren gezeyd had by Joannes cap. 10 : Niemand en neemt tnyne {iele van my \ maer ik laete die van
myn lelven; dat is : Met geweld en zal ik niet gedood wor- den tegen mynen dank , maer ik zal fterven als ik wille. Dus riep hy met luyder ftemme als hy ftierf, om te too- nen , dut hy niet bezweek aen de dood, maer vrywillig ftierf als heerfehappye hebbende over het leven en de dood, en dat hy aen de fyne achterliet de preuf en hec voorbeld van wel te fterven.
Aenmerkt hier de laefte woorden van onzen Heere, die hy aen het Kruys heeft uytgefproken, en zeven verfchey- de zyn ; waer vau vier zyn aengeteekeiit van Matthieus 9 |
ocr page 196
DES ÎIÎ UW Τ Î ST Î Î Î NT.
Mellich. Maer fy Wrden geweidiger, zeggende : Hy maekt liet volk oproerig, leerende oyer geheel
en , beginnende van Galileën tot hleï toe. Ende Pilatus hoorende Galileën, heeft gevraegt of hy eet^-a
Menlch van Galileën was. Ende als hy verftaen hadde dat hy onder Herodes macht ftond, heeft hy heuï
gezonden aen lierodes , die ook te Jerufalem was in dïe dagen. Ende Herodes Jefus gezien hebbende , is
xeer verblyd geweeft,, want hy hadde over langen tyd begeert hem te zien-, om dat hy veel hoorde ν£αι
hem : ende hy hoopte dat hy eenig teeken zoude zien van hem gefchieden; ende hy vraegde hem met veel
voordenkende hy en antwoorde hem riet. Maer de Princen der Priefteren en Schrift-geleerden ftonden
fterkelyk hem befehuldigende. Maer Herodei heeft hem verfioaed met fynen heyre^ ende heeft hem befpot^
gekleed wezende met een wit kleed, endehy heeft'hem wederom gezonden tot Pilatus Ende Herodes en-
de Pilatus zyn vrienden geworden op den zdven dag, want tg vocen waeren ly vyanden den eenen tegen deii
anderem Ende Pilatus t'faemen geroepen hebbende de Princen der Priefteren ende de Overfte en het volk ^
iieeft tot hun lieden gezéyd - ^y dezen Man aengebragt als liet volk af-keerende ; ende ziet , ilc
>oor u-lieden liem ondervraegende, en heb geen fckuld gevonden in dezen Menfch, van de- dingen daer
gy hem af befchuldi^t ; noch Herodes ook, want ik heb u gezonden tot hem, ende ziet van hem en is
Eiet gedaea dat de dood weerdig is. Daer om zal ik hem gekaftyd laeten gaen. Ende hy raoeft hun-liedeia
binnen den Feeit-dag eenen vry laeten gaen. Ende de geheele fchaere heeft t'faemen luyde geroepen, zeg-
gende : Weg, met dezen, eiide laet ons Barrabas los. Den welken. was om eenen ©ploop in de ftad ged-a-en ^
|
Marcus en, Lucas ; ea dry va« J&annes. Het eerfte 13 ge- ,, wanneer hy beveiiigende met de daed net gene hy geleert had met den mond, tulfchen· uijunen, met van woordea, zegt ÃHi^uilinus, maer van de dood die hem. wierd aen"edaen,herft gebeden lynen Vadei , op -dat hy hetvero-even ZÃ)ude aeir die de welke de^oorzaek waere» van alle de trYnen die hy heeft gelede« r^^^Ar, vergeefi het U'un , nut watjy doen-,ζÏÎ by Lucus^c.- 21,
t. 34^ Aldier word uytgedrukt de tweede Sprei,Ic
van Jefus., tot dea Moordenuer pynelyk hangende en ge- lukzalislyk belvdende , aen wie hy zeg : Heden ^ua ^ rr^y lynln Paradysom te toonen-âdat hy zig.wiit kee- pen tüt alle die zig dot fyn^ gratie tot hem keeren uyt eca ©precht IcÃtwezen. over huune ;g-ondeu ,_©p dat noyt iemand zou ffiiÃrouwea van Gods bermhertigheyd, maer ook ®ayt vermetelyk betrouwen op iyne goedheyd,. «verden- kende dat terwvlen den eenca aen de regte zyde ( gelyk 6y van den H- Hilarius en andere Vaders geitelt word > genade onrfaugt door Gods bermhertigheyA, aen. anderen aen de flmke zyde vereordeelt word door Gods rechtveei- rfigheyd. Het derde woord van Jeius was , toen hy aea- ^rekeade Iyne Moeder en fyaen Difcipel Joannes , ge>. bood, dat fy hem als moeder, ea hy aen iiaer als zoon zoude zvn zig keereude tot fyne Moeder, zeyde hy r Vronw, üet uwen .Îοη ^ zig keerende tot fyr^n Difcipel, ^eyde hy : Zitt uwe Moeder^ Hy leerde door iyn cxewpel, koe de kinderen moeten· zorg draegen voor hrnine Ouders :,. % noemde fyne Moeder Vrouw , op dat den liefteiyke» Jiaem van Moeder kier bert niet meer nmkken., do&r wiens ziel alfdau ging het zweerd van droetheyd, vol- gens dat Simeon had voQrzeyd,. De aldergrootke pynen·,. zonder eenigen. trooit van Godt te o-iitiaugen, gat te ken- Hen de viertïe en' die groote Stemme van haeren. Zone r Mynen Godt , myncn &od! , wnerotn hebt gj my verlaeten Ψ Matth, c. 27 , 40.. Het vyide Woord van ChriÃus was : hd,he dorÃVi znt hy had in de wynpcts van fyn Ly den- zoo zeer alleen, gewerkt, en zoo veel bloed verloren om te- doea- oaifkn^eil· vaa de volheyd fyner liefde.^ dat fyn liehaem verdart was y waesora hy bo-vc» maets dotfl had nae het lichaem maer meeft nae de ziel tot onze za". ligheyd : dit,Woord is beichreven van Joannes c. 19, 28^ ' In.'t zelve Capittel· i'. 30, is aeageteekent het zefde Woorct van den Zaläginaeker : Hit is vo/iragt; dat is, zegs den H^ Leo r de Schrifaiercn zyn volbragt ; ik heb niet minder geleden- als ik voorzeyd had te zullen· lyden ; alles het gene Gods-raed had vait-geiiek dat ik zoude doea ®f lyden, is» volbragt aldus word door de gelykformigheyd van dero wille des menfeh met diën van Godt alks volbragt. De ze- yenlie Stem van Chiiltus, die groot was gelyk de vierde^ is een kenteekeij.. geweeft van fyne goddelyke iiatuer , ,de; welke hy ftervende met eene boven-natuerelyke macht iiyt- galmde ; f^ader , in uwe handen beveel ik mynen geeà : dooif dit gebed heeft hy de fyne ν er ma ent,, dat fy in het uytterlie van hmn leven met alle de krachten, der ziek zig-zeli'acis Godt zouden, bevelen ,, en. de laefte hertstochten .fchiete® tot hunnen Schepper en Verlofier. Zegt dan mes Augufti- nus,- dat het Hout, daer Chriftus onzen Heere voor οι;» Of geftorven is, geworden is eenen preek-ftoel, wasj o^ Qn/.cn godde]ykea< Meeiier ous geleert heeft- |
Hoedanig was de. iaejie omÃ.andigkeyd Î½Î±Ï dk doodvalt den ^aliit/naeker ? , -
-A. Jeiüsfyn. h®ofa'ïfuygen&,.gaffyn«iï geelï. Ky ffierf ©p eenen vrydag den. derden'dag, van April mi feet jaer. van Tiberius,in het jaer 33, van. de gemeyne Tyd-reke- ning van fyne Geborte , die wy hQuden- voos ©iise syd- aenwyzing , volge-ns de welke wy heden sekenen f j^S maer iii het 37. jaer fyns ©udecdoms α zoodamglyk , dac den Zaliamaeker zoude gekeft hebben 36jaere-U,,dry m.aen-, den en thien dage-ii, volgens deze rekening;, (ielleudie fyne* Gehorte op den 25 December ^ vier jaerew ea acar dag.er8 voor den iüpteiï tyd van onze gsmeyne Jaer-telling,..
Let- liier wel, dat deze gevoekns van. deaFrajifcliei® J-tr.^ teur, aengaende de ®oo-d des. Zaligraaeker.s. en èe Jaeres fyns leveas,. nu ook -»an andere Geleerden gevolge, wor- den , hoewel niet lang en noch niet gemeyüeiylL Vsio-r eerft« Niemand twyiïelt,, ze^i dol· IL Augiiitixiiis. ©.f des. Hem' |
ocr page 197
rERff^NDEL/NGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
ende óm êenen dood-ilag, in,den kerker gefmeten. Ende Pilatus heefc wederom tot hun-lieden geiproken,
willende Jefus vry laeten gaen. Maer fy riepen d'een nae d'ander, zeggende ; Kruyft hem, kruyft hem.
Ende hy heefc teii derden-mael tot hun-lieden gezeyd : Maer wat kwaed heeft dezen gedaen ? ik en vinde
geen fchuld des doods in hem ; aldus zal ik hem kaftyden ende laeten vry gaen. Maer fy drongen toe met
luyder ftemmen, eyflchende dat men hem kruyflen zoude, ende haer-lieder ftemmen wierden geweldig ;
ende Pilatus heeft het aengewezen dat 'men doen zoude hunnen eyfch. En hy heeft hun-lieden dien laeten
vry gaen, die om eenen dood-ilag ende om den oploop in den kerker geworpen was, den welken fy be-
geerden. Maer Jefus heeft hy aen hunnen wille overgelevert. Ende doen ly hemleydden, zoo hebben fy aen-
veerd eenen Simon van Cyrenen, komende van een Land-huys; ende fy hebben hem 'tKruys opgeleyt,
om dat te draegen achter jefus. Ende hem volgde een groote fchaere volkx ende vrouwen, de welke hem
beklaegden ende befchreydden. Ende Jefus tot haer omgekeert zynde, heeft gezeyd ; Gy dochteren van Je-
rtffalem en wilt niet weenen over my, maer weent over u zeiven ende over u kinderen ; want ziet daer
zullen dagen komen, in de welke men zeggen zal : Zalig zyn de onvruchtbaere, ende de lichaemen die
»iet gebaert en hebben, ende de borften die niet gezogen en hebben. Dan zullen fy beginnen te zeggen
tot de bergen ; Valt op ons i ende tot de heuvelen : Bedekt ons ; want is't dat fy dit doen in een groen
hout, wat zal in het dorre gefchieden? Ende daer wierden geleyd noch twee andere mifdadigen met hem ,
dat fy zouden gedood worden. Ende naer dat fy gekomen waeren ter plaetfe die genoemt word Calvarien ,
daer hebben fy hem gekruyft, ende de Moordenaers, den eenen ter rechter-hand , ende den anderen ter
flinker-hand. Maer Jefus zeyde : Vader, vergeeft het hun-lieden, want ly en weten niet wat fy doen., Ende
fy deylende fyne kleederen, hebben het lot geworpen ; ende het volk' ftond ende aenzag het. Ende de
|
heeft geleden op den Vrydag, waerom ook diën däg ge- fchikt word tot den vaiien ; en dit is van de HH. Jufiinus , ïremeu.s,en andere Vaders Vali-geftelt. De genoemde Va- ders , alfmede Tertiillianus, den H. Gaudentius, en an- dere Ouden hebben ook gelooft, dat diën vrydag alfdan viel op den 25 der maend Meert ; jae den H. AuguPcinus in fynen 4 Boek va/t de- H. Dryvuldigheyd c. 5, zegt : Gelyk dOverlevering der Ouden bewaert het ontzag der Kerk , zoo gelooft men, dat den Heer ontfangen is op den 25 dag van Meert; op welken dag hy ook geleden heett en «eliorven is , gelyk â diën Vader ook beveftigt in fynen 18. Boek van de Stad Gods c.. 54, en elders ; waer by zig voegt den Eerw Beda, verzekerende, dat dit het gemeyn gevoelen was van de Leeraers der Kerk. Het zelve vind men by den H. liidorius, by Cailiodorus in fyne Kronyk in het Hie- ronymiaenfih M<irteUers~boek ^ verklaert door Florentinius, in het oud Roomfch Martyrologium , uytgegeven van Rof- weydus Hierom beiluyt den geleerden Petavius, dat de tydrekenkundige Schryvers zig-zelf aen de Lezers geen moeyt moeten aendoen met al te nauwkeuriglyk nae-t.e-
diergelvke bewyzen al te groote nieuwsgierigheyd geweett is van foiiiraige, onder welke hy fielt den vermaerden Alphon- fus Toitatus , gezeyd Abuienfis , die tegen het gemevn ge- voelen door fterrekundige redenen heeit trachten te bewy- zen, dat Chriftus gekruyft is op den 3. April, om welk gevoelen hy moeyelykheyd heeft geleden ^ zoo Joannes Ma- nanabefchryftindenai. Boek der Za&kenvan Spagnien ; hoe wel Toftatus, om van zig te weéren alle verdachtheyd van ^waeliüg , uytgegeven heeft een Vcrdedig-fchrift in dry Bewysftukken. Hem was voorgegaen op 't eynde der der- tmende eeuw Rogerius Bachonus ,· niet tegenftaende, dat net ander gevoelen vele eeuwen gemeynelvk was aengeno- nien geweeft. Wamieer een zaek, die-niet'als geheel zeker word aengezien , van geleerde en Catholyke Schryvers möer bstwiit word, geeft ds Kerk meer vryhevd , om de waerheyd te onderzoeken, aen die de welke zig aen haer oordeel onderwerpende , door hunne geleertheyd by de zelve veel verdienen |
Nu wat belangt den Ouderdom daer Chriftus in geftor- ven is ; hier over heeft de Kerk noyt iet vaÃgeftelt, en de HH. Vaders zyn diëns-aengaende verfchillig van gevoelen geweeft ; die het minfte rekenen , zeggen , dat Chriftus ge- ftorven is in't dertigfte jaer fyns ouderdoms ί maer die het hoogfte nemen, fchryven, dat hy ontrent het veertigfte , of ook het vyftigfte jaer , geleden heeft ; doch deze zyn maer twee : den H. Chryfoftomus gelooft , dat hy gelee- raert heeft in het vyftigfte jaer , en vervolgens gekruyft is als het zelve voltrokken was : den H. Irenceus zegt, dat den Zaligmaeker over de veertig jaeren oud was , wanneer hy fprak tot de Joden, die by Joannes c. 8 , , tot he^n
zeyden : gy en lubt noch geen vyftig jaeren ; \ welk op fyn plaets is uytgeleyd De meefte Ouden komen tot in de der- tig. Het gemeyn gevoelen is , dat den Heere geleden heeft oud zynde 33 jaeren en een half daer ontrent ; en onder- ftek zynde, dat Chriftus geboren is den 25 December in het jaer 748 der Stichting van Roomen , en geftorven den 25. Meert in 't jaer 7^2 des zelve Tydpunt ; zoo volgt , dat hy geleeft heeft 33 jaeren en 3 maenden, voor welk- g-fevoelen .Baronius en Ricciolius vele redenen hebben by gebragt. Den Eerw. Beda , zonder dit te verzekeren, zegt : Het Geloof der Kerk , zoo ik meyne C nifallar ) heèft, dat den Heere weynig meer dan 3> jaeren geleeft heeft ; en fommige hedendaegfche Schryvers verzekeren, dat dit ge- voelen niet als naer de zefde eeuw gemeynelyk in de Kerk is aengenoraen geweeft, zoo dat hier over geene wet der Kerk zynde, het vry ftaet aen de Geleerde dit te onder- zoeken,' en het waerfchynelykfte te houden volgens de lyd- rekening die de nauwkeurigfte fchynt te zyn. Den H. Tho- mas leert dat Chriftus in eenen jongen ouderdom heelt willen lyden, op dat hy hier door zoo veel te meer fyne liefde zoude toonen ; om dat hy fyn leven voor ons gege- ven heeft als hy in den voiniaektften ftaet was.
y. Wat wonderen.iftg men .geheuren met de Dood van Jefusll
'T?rincea |
ocr page 198
Î Î S κ I Î Ï
rv Ï Î S Ï Î Î Î Î r. HS^
Princen befpottende hem met luin-lieden , zeggende : Andere heeft hy gezond gemaekt, dat hy fy zelven
h^ ^^ Chriilus den uytverkoren Godt. Ende de Ruyters befpottede hem ook aenkomende, ende
era edik biedende, ende zeggende : Is't dat gy den Koning der Joden zyt zoo verloft u zelven. Ende däer
was een op-fthnft boven hem gefchreven met Griekfche, Latynfche ende Hebreeiiwfche Letteren : Dit ia
en Koning der Joden. Ende eenen van die Moordenaeren die daer hingen blafpliemeerde hem ook, zeg-
: Is't dat gy Chriftus zyt, zoo helpt u zelven, ende ons. Ende den anderen antwoordende, ftrafte
em , zeggende : Gy en vreeft ook Godt niet, daer gy in de zelve verdoemênifle zyt ; wy lyden dit voor-
waer rechtveerdiglyk, want wy ontfangen rechten loon naer onze werken, maer dezen en heeft niets kwaeds
gedaen, Ende hy zeyde tot Jefus : Heere, weeft myns gedachtig, als gy zult komen iri u Ryk. Endejefus
eett hem gezeyd ; Voorwaer ik zegge u .· Heden zult gy met my zyn in 't Paradys. Ende het was by nae
öe zefde uere, ende daer zyn duyfterniflen geworden over de gantfciie aerde, tot de negenfte uere. Ende
Zonne is verduyftert, ende het voorhangfel des Tempels is overdweers gefcheurc. Ende Jefus met luyder
Jcemtne roepende, heeft gezeyd ; Vader in uwe handen bevele ik mynen Geeft. Ende dit zeggende , heeft
-"y fynen Geeft gegeven. Den honderdften Man ziende dat'er gefchied was, heeft Godt gelóóft, zeg-
gende : Voorwaer dezen Menfch was rechtveerdig. Ende alle de fchaeren der gener die t'faemen daer tegen-
^'oordig waeren tot dit bezienfel, en zagen de dingen die daer gefchiedden, keerden wederom, ilaende
hunne borften, ende alle die hem kenden ftonden van verre, ende de Vrouwen die hem gevolgt waeren van
Gahleën, deze dingen ziende. Ende ziet eenen Man genaemt Jofeph, die een thiende Man was, een goed
ende rechtveerdig Man, dezen en haddeniet geconfenteert in hunnen raed ende daeden, hy was vanArimatheën
eenjodfche ftad, den welken ook zelve verwachtte het Rvk Gods. Dezen is tot Pilatus gekomen, ende hy
|
w R- gebeurden^er vei-rdieyde , die de foldaeten ,
Z^IV geweeit waeren van het Lyden van den
äü^naeker, verplichtten te belyden , dat hy waerelyk was en ^one Gods. Onder deze woriderheden zyn de volgende: ft tl Voorhangfel des Tempels is gefcheurt in twee l uiiiien van boven tot beneden toe ; voor welk van Oii- H. Hieronymus verfiaen word het Voor- n=ingiel dat in den Tempel hong voor de plaets genoemt net Hey lig : maer de HH. Leo, Cyrillus , Alexandriniis , andere nemen het tweede binnenite, dat het heyligiïe ^as en hy uytnementheyd genoemt wierd het Voorhang- iy 1 om dat het bedekte \\ex Îsyüg der Heyligen, welk altyd gefloten was behalven op den dag der Zuyvering , wanneer den Opper-priefter daer in-treedde ; welke plaets betsekende den Hemel en de verborgentheyd der iVlyfte- ^^ods. Dit gevoelen begunitigt den Apoiiel .tot de '^^^reeuw. c. lo, alwaer hy zegt, dat Jefus als den Hoo~ gen-pnefter voor ons het Heyiigdom geopent heeft langs ftet Voorhangfel, dat is, door het Lyden van fyn vleefcL ye fcheuring van dit dierbaer Voorhangfel vertoonende , W Chriftus alle myfterien der oude
J^et ontdekt wierden; dat den weg des Hemels voor ons ooor hem geopent was ; dat de fchaduwe der Wet ver- dwenen zynde, den waeren Opper-priefter de binnenite plaets des Tempels ingetreden was tot zuyvering der zon- den van alle menfchen : den Hemel wierd alfdan geopent â ^oor de ïiH. Vaders , die in het voorgeborcht der helle 2^agen Gods aeofchvn, als Chriilus by hun kwam. . Π· De aerde heeft gebeefc, of geheel , of ten ininÃea ï , " Jodfche Land, geiyk Origenes meynt, en bezon- "erlyk te Jerufalem in den Tempel, en ontrent den berg Calvarien : jae Phlegon getuygt, dat fiiemen met de oji-verduyftering een geweldige Aerdbeving gefchied is , ^iens uytwerkfels Bithynien gevoelt heeft ; Eufebius heeft Gedenk-ilukken der Grieken gevonden, dat te fchr^rf" huyzen om-vcr gevallen zyn; Plinius
t«s ^ V ^^ fteden in Allen zyn onigevallen,· Taci- en iiuetonius melden ook van eeu zeer geweldige Aerdbe- II. Dsd. |
ving, die onder het gebied van Tiberius gedommelt heeft; zekerlyk fy moet zeer groot en met fchnkkelyke omftan- digheden verzeld geweeit hebben, aengezien den Hondert- ften-man en die met hem waeren, verfchrikt zyn geweeft, bekennende de wraek Gods en de onrechtveerdigheyd van het doods-vonnis des Zaligmaekers
IIL De fteenen zyn gefcheurt door de aerdbevinge, waer door ook den Ovërdorpel des Tempels te Jerufalem af- viel, zoo den H. Hieronymus fchryft. Den ΠCyrillus van Jerufalem getuygt, dat men op den berg van Calva- rien toonde de fcheuren van eenige rotfen die door het geweld van die aerd-beving van-een geicheyden waeren; en den H. Lucianus tot bewys van fyn geloof, beroept zig voor den Preiident tot die rotfen, welke gefcheurt aen- getoont wierden, gelyk Ruffinus verhaelt : jae tot noch toe word aen de vremdelingen een zeer diepe opentheyd getoont. Dit alles gefchiedde om te toonen de aigryilelyk- heyd van het fyt, de gramfchap van Godt, de weerdig- heyd van den Gekruyften , de wonderbaere verhardheyd van die hem kruyilen, harder als de iieeuen zelf, geiyk den H. Ambrofius bemerkt.
IV. De graven gingen open, op dat het zoude blyken , dat'er met'er daed geen lichaemen in waeren. Dit wonder gebeurde om te toonen, dat den gekruyften was den Heer van de levende en de doode ; dat hy was den verwin- naer van de dood en de hel; en om te zyn een teeken der algemeyne Verryffenis door de magt van den Gekruyften. En hierom zyn veel lichaemen der Heyligen opgellaen ( naer de Verryifenis van Chrilïus) van de dood tot de onfteriie- lykheyd, gelyk de HH Hilarius en Ephiplpanius gelooft hebben , op dat fy getuygen zouden zyn van de waerach- tige Verryifenis van Chriiius , wiens zegenprael fy ver- heerelykten met hem ten Hemel opklimmende. Dus als den Apoftel tot de Hebreeuw, c: 11, zegt, dat de Oude Vaders zonder ons niet en zuilen volmaekt worden, te weten ia de glorie der lichaemen , fpreékt hy in\ gemeyn zonder daer onder te bevatten die de welke een bezonder privile- gie van Godt hebben ontfangen. Nochcaus den H. Au- |
ocr page 199
VERHANOBLINGB T^AN DE G Î SC ÎIÎ Î Î Î TS S Î Î
'Ã70
heeft Jefus Lichaem begeert; ende dat af-gedaen hebbende, heeft hy dat in een fyn lynen kleed gewonden,
ende hy heeft hem geleyd in een nyt-gehouwen Graf, daer noch niemand in geleyd en was. Den eerften
dag van de weke kwamen fy 's morgens vroeg met wei-riekende kruyden die fy bereyd hadden tot het
Graf, eh vonden den fteen daer afgewentelt ; ingegaen zynde, vonden fy het Lichaem van den Heer Jefus
Eiet ·, maer zagen twee mannen met blinkende kleederen, en alzoo fy bevreeft wierden, zeyden deze : wat
zoekt gy den levenden met den dooden ? hy is verrezen , hy is hier niet : hy heeft tot u-lieden immers
gezeyd in Galiieen, hoe hy moeft gelov jrt worden in d'handen der zondaers en gekruyll worden en ten
derden dage verryzen? Sy wierden dit dan indachtig, en verhaelden alle dat fy gezien hadde aan de elve
en alle de Andere : Maria Magdalena, Joanna, ende Maria de Moeder van Jacobus, cn die met him waereii
dit verhaelt hebbende, en geloofden fv-ze niet; Petrus nochtans ging tot het Graf, en zag'er niet dan de
lyne doeken daer hy had ingelegen, waer over hy zig grootelykx verwonderde. Op den zei ven dag gin-
gen'er twee van hun naer het dorp Emmaus, gelegen feftig ftadien van.Jeruialem ( 60 ftadien maeken on-
tr^t twee en een half nederlandfche mylen ) fprekende van alle de wonderen die ^er gefchied waeren ; e»
terwylen fy fpraken, kwam Jefus zelf genaedert die met hun ging ; doch hunne oogen wierden weder-
houden, op dat fy hem niet zouden kennen , en hy vroeg hun wat fv wandelende tot elkaer zeyden, en
waerom fy droef w'aeren? maer Cleophas, eenen van hun, zeyde : zyt gy zoo vremd in Jeruialem dat gy
niet weet wat daer deze dagen is gefchied ? wat ? zeyde hy. Sy zeyden raekende Jefus van Nazareth, eenen
grooten Propheet, machtig in woorden en werken voor Godt en alle het volk ; de Opper-Prielters en onze
Trincen hebben hem, ter dood verwezeh zynde, gekruyft ; doch w^ hoopten , dat hy het was die Ifraëi
zoude verloflen, en dit is heden den derden dag dat deze dingen gebeurt zyn : fommige vrouwen hebben
|
guftinus fieiint op die plaets vau den Apoitel om te be- veÃigtn, dat_ de Heyligen die met Chriitus vvierdea opge- wekt , op nieuw geilorven zyn ; en aen vele Leeraeren fchynt dit gevoelen zoo wel in het H. Schrift als in de Oud-vaders en de Overlevering het alderbeft gegrond te zyn. lioewel men geen kennis heeft van het getal, nocht vaii -de Koedaiiigheyd nocht van den ouderdom der gene , die alidaa van de dood wierdeii opgewekt ; nochtans rr.ag men onder die wel Hellen David, Abraham , Jofeph , Samuel, Elira;us en Joannes Baptiita. Nu den H. Petrus tot de Joden fprekeiide op den vyftigften dag naer de Verryfie- nis van Chriitus, zeyde in de V/erken der ylpoji cap. 2, γ. 2<} ; dat het lichaem van David noch ruRte in fyn graf:
â vervolgens was het noch niet ten Hemel geklommen. Men heeft ook gelooft, dat de Reliquien van den H Joannes Baptiita en van eenige Propheten naer de Hemelvaert van Chriitus zyn gevonden geweeil' ; dus waeren hunne lichae- men niet opgenomen tot de onilerftelykheyd. Den zegen- prael van Chrilius wierd genoeg verheerelykt door het on-
â telbaar getal van heylige Zielen, welke hy verlofite uyt den kerker, waer in fy federt zoo veel eeuwen gezucht hadden, en die hy ten Hemel deed inftygen , welkers poor- ten tot diën tyd toe geiloten waeren geweelL Het was ten hoogften betaemelyk, dat hy zig in deze zegenpraeling op cene wyze vertoonde, die van de andere onderfcheyden was, en dat iyn verrezen en verheerelykt Lichaem aldereerii ter heerclykheyd intreedde ; zulkx was genoeg, zoo wel om ons geloof te beveitigen, als om onze hoop te onderfteu- nen , en de Heyligen , die gelyk wy de toekomende ver- ryllènis vervrachten , te vertrooiien. De Propheten en de Arts-vaders, welke met Chriitus voor eemgen tyd van de dood wierden opgewekt, waerelyk en wezcntlylc verrezen zynde, waeren ontwvffelbaere getuygen van de waerach- tige Verryifenis des ïleere; en bet was genoeg , dat wy Yoikomen overtuygt waeren , dat ons Hoofd waerelyk van de dood is opgewekt om ons te verzekeren , dat ons fterxTe Ijrk hchaem een-mael met de oniieriielykheyd bekleed zal wor- den. De Heyligen, dje üchaemen weder aengenomen hadden, om getnygenis te geven van de l^erryiTeois des Zaligmaekers , verlieten de zelve ook op fyn bevel, zon- der droefheyd of verdriet, zoo haeit als i'y diën dienil vol- bragt hadden, aengezien fy geen verm.aek of vreugd von- den , als in den y/ille van den hemelfchen Vader te vol- brengen. Godt tóonde noch onftantvaftigheyd noch be- rouw, toen hy toeliet Ï dat fy de dood op nieuw onder- gingen , om dat hy hun niet anders dan op die conditie van de dood had opgewekt. Hy vergunde hun deze eer en ge- nade in hsere ganfche volheyd, maer hy was niet verplicht hun een tv/eede te vergunnen , die van de eerile geheel onderfcheyden was, door hun met hunne onilerffeiyke iich- aemen ten Hemel in-te-voeren, Sy zyn dan verrezen ge- lyk Moyfes , wanneer hy op den berg Thabor vericheen |
F'. Bleef het Lichaem van Chrijii/s lang aen het Kruys ?
Tot den zonnen-ondergang van diën dag, die begon den Sabbat der Joden, welken eenen zeer pkchtigen da^ voor hun was ; hetzy dat fy alfdan den Paeilchen vierden, gelyk eenige van gevoelen zyn , het zy dat het was den Za- terdag, in den tyd der Feeite van de ongedeeflemde Eroo- den , wanneer fy noch eene grootere feeft hielden als op den Pafch-dag ; fy dan niet willende, dar men op diën dag zoude zien eenige lichaemen aen het kruys gehecht, ver- dochten aen Pilatus, dat m.en de beenen zoude breken aen Jefus en aen de twee moordenaers, op dat' Jy fpoediglyk zouden fterven , en dat men hunne lichaemen zoude kön- nen weg-neinen.
y, Wierd dit volbracht ten opitch>t van den Zaligmaeker ;
Î Neen want men vond, dat Chriitus reeds dood was.^ maer eenen van de foldaeten doorftak fyneZyde met ee- ne lancie, en terftond kwam'er bloed en water uyt: zoö datier twee Voorzeggingen te gelyk volbragt wierden , waer van de eene behellt : Sy yjülen opiien tot my den wel- ken fy doorÃeken hebhen ^ Z.ach. C. 12, ir. lo ; en de andere
z_egt, fprekende van het Paefch-lam welk het Lam Gods Chriitus verbeidde : Geen van fyne beenderen ^ult gy breken , in den Boek des Vytg. c. 12, 46 Dien foldaet den welken de zyde vün Jefus doorftiik, was eenen van het voetvolks |
ocr page 200
DES -NIEUW Τ Î ST Î Î NT. Ï^,Ï
ons ook verbaeft gernaeict die voor dexi dag aei; het Graf hebben geweeft ; fy, iyn Lichaetn niet gevonden
hebbende, zeyden dat iy een viiioen van Engelen gezien hadden, die zeydcn ; dat hy leefde : eenige van-
de onze zyn dan tot het Graf gegaen, en bevonden het als de vrouwen gezeyd hadden, doch hem en von-,
öen iy niet. Dan zeyde hy : δ gy dwaeze en traege geloovige, om te aenveerden dat de Propheten hebben
gefproken! Moeil Chriftus deze dingen niet lyden ende alzoo ingaen tot, iyne glorie. Dan begon hy hua
nyt-te-leggen al het gene'er van hem gefchreven ftond in de Schriftuer, beginnende van Moyfes en alle ds
Propheten, daer-en-tuilchen kwamen fy aen het Dorp, en liy geliet zig oft hy verder zoude reyzen, maer
iy dwongen hem met hun te blyven om dat het avond wierd, ende hy dede het : als fy faemen aen tafel
^aten nam hy het brood, het zelve zegenende brak hy het, ende gaf het hun ; en ziet hunne oogen open-
gaende, kenden fy hem, cn hy verdween. Sy zeyden dan ; was ons hert niet brandende in ons, terwyl hy.
fprak op den weg en ons de Schriftuer opende? Sy keerden dan weder naer Jerufalem, en vonden de elve:
die met hun waeren te faemen vergaedert ; deze zeyden, dat den Heere waerelyk verrezen was en zi«
vertoont hadde aen Simon : Sy verhaelden dan ook wat'er op hunnen weg gefchied was, en hoe fy hem
gekent hadden in het breken des broods .· terwylen fy dit verhaelden, ftond Jefus in het midden van hun ,·
zeggende.· Vrede zy met u-lieden; ik ben't, en wilt niet vreezen. Sy wierden verfchrikt, meynende dat ly
eenen geeft zagen ; maer Jefus zeyde .· w^aerom ontftelt gy u-lieden , en hoe hebt gy zulke gepeyzen ? Ziet,
royne handen en voeten ; voelt, want eenen geeft heeft noch vleefch noch beenderen gelyk ik: dan toonde
hy fyne handen en voeten, en gelyk fy noch verbaeft ftonden , vroeg hy oft fy noch ist te eten hadden;
εί'Πfy ftelden hem voor een honing-graet, met een ftuk gebraeden vifch. Als hy, geëten liad gaf hy hyn
den overfchot, en zeyde : hebbe ik tot u niet gezeyd, dat alles dat in de Wet van Moyfes, in de Prophe-
<ier Romeynfche krygs-bende , waer onder eetiige waeren
inec landen gewaepenc ; en men geeft aen dezen den naem
van Longinüs , raiiichien om dat Lonc-/ie in het Grieks be-
teekent een Lande , waer van den naem Longbms oï Lon-
^hinus kan voortskomen ; of indien flit iyÃen regten naem
geweeft is, zoo was Lmginas eenen Romeynfchen iiaera
voorcskomcnde van 't v,^αord Longus , Lang, gelyk Jnjlhms
van /a/iw, welke naemen aen vele eertyds gegeven wier-
tien ; wat'er ook van zjm mag, het is genoeg , dat men
hem herkent als eenen die de Chriftelyke Religie nenveert
hebbende , fyn leven voor Chriftus gegeven heeit, en voör
dufdaenigen onder den naem van Longinus in de Kerk
geëert word ,· het zy dat dezen eygentlyk den Hondertften-
"lan is die Chriftus voor den Zone Gods herkende , ge-
iyk Baronius wik, het zy dat het dezen foldaet zeifis,
gelyk hy Longinus genoSnit word in het Roomfch Mar-
tyrologium , en in dat van Ufiiardus , en van Rhabanus :
ook houden de Latynen dezen SoWuet als vcrfchillig van
tien Hondertften-man. L»at de rept zyde van Jefus door-
fteken wierd , is het gemevnfte gevoelen , en van dien
kant word de opening vertoont op den eerweerdigen Doek
van Turin ; ook heeft den H. Francifcus aen die zyde de
wonde van den Heer ontfangen , gelyk befchryft den H.
Bonaventura. Den H. Gregorius Nazianzenus houdende ,
dat het geweeft is de regte , zegt, dat uyt die zyde van
Jefus water en bloed als twee fonteyncn liep. Dit ge-'
Ichiedde niet natuerelyk ; want het blofed word terfiond ge-
fiolpen in een dood lichaem , en het natuerelyk water is in
der raenfchen lichaemen niet,. maer alleenelyk.%/7ze of dier-
gelyk vocht, welk fommige geineynt hebben dat gevloeyt
heeft uyt de zyde van den Zaligraaeker; maer dit gevoe-
len word verworpen van Innócentius III ? tiie zegt door
deze twee vochten bewezen te worden , dat Chriftus een
Waerachtig liehaem had. Dé HH. Atnbrofms , Auguflinus ,
Chryfofroraus, Cyrillus, en andere Leeraers zeggen , dat
uyt de zyde van'ChriÃus gevloeyt zyn de HH- Sacramen-
ten , en dat door het water word beteekent het Doopzel,
i-oor het bloed, het H. Sacrament des Amaers; niet dafer
alleenelyk twee Sacramenten zyn , maer om dat deze twea
van alle Chriftcnen ontfangen worden , begrypende in het
Doopfel ook'het Vormfel , welk men aen die tot hunne jae-
ren gekomen waeren , met het Doopfel pleeg te geven,
waerom het geilek word het tweede. De andere Sacramenten
zyn aen alle menfcheu iiiet noodzaekelyk dan uyt oorzaek.
Ook word hier bewezen d'oorzaek van de kracht der Sacra-
menten ; te weten , dat het Doopfel en alle de andere Sa-
cramenten hunne kracht hebben van het bloed van Chriftus.
Boven-diën v/ordèn hier twee Doopfels beteekent ; het een
met water, en het ander door het bloed in de Martelie,
welk ook volkomentlyk alle zonden vergeeft. Om verheve
myfterien word in her Alderheyligfte Sacrificie water met
wyn gemengelt, en opdat men dit water en bloed in den
II. Kelk zou verbelden,
^ Wat deed men met het lichaem. van den Zaligmaeker ?
A. Ontrent den avond van diën zeiven dag , Jofeph ,
( als zyn de eenen difcipel van Chriilus, maer in't heyme-
lyk uyt vreeze voor de Joden, en die geen deel en had
gehad in hun mifdaed nocht toegeitemt in iet van"het,gene
fygedaen hadden tegen den Zone Gods) Ãouter gewor-
den zynde door de dood van fynen Meeiter , ging hy Pi-
latus zonder angft Verzoeken , dat hy het lichaem van Je-
fus zoude mogen weg-nemen , om het te begraeven ; en
Pilatus ftond het hem toe. Dezen .Tofeph was, bygenaemt ,
Arirnathea^vm den naem van een itedeken in Judeëa,
alwaer hv geboren was, en daer hy groote middelen be-
zat : hy was ook Raedsheer té Jerufalem in het leven van
den Zaligmaeker, en zeer geacht onder fyne natie om fyna
edele afkomft en fyne rykdommen, maer noch veel meer
om fvne uytmuntende deugdzaemheyd ; en die ook ver-
wachtte het Ryk Gods, gelyk het Evangehe daer van meld.
Dezen Jofeph bygeftaen van Nicodemus (diën Pvaedsheer,
die Jefus des nachts was komen vmdeii, en die ook in
groot aenzien was in het Land, en geheymen difcipel van
den ZaUgmaeker ) nam fyn hchaem en liet het zelve afvaa.
het Kruys : fy hadden ten zelven tyde mede-gebragt eene
mengehng van myrrhe en aloë , van ontrent iiondert poad i
X «
ocr page 201
17;» rERHJNDE LJNGM ^AN DE GESCHIEDENISSEN
tien en in de Pfalmen van my gefchreven ftaet moeft vervult worden? en hy opende hun veriland om de
Schriftuer te verftaen : daer ftaet gefchreven zeyde hy : alzoo moeft den Chriftus lyden en ten derden dage
van de dood verryzen ; {Pfalni ï8 t· <5) en de penitentie en vergifieniflè der zonden in fynen Naera aen
eile volkeren gepredikt worden : Gy-lieden zyt hier van de getuygen, blyft dan in de ftad, ik gaen u de
beloften myns 7"aders ftueren, en dan zult gy met kracht van hier boven bekleed worden. Hy leyddehun
dan buyten naer Bethanien , bun zegenende; en terwylen hy dit dede fcheydde hy van hun en voer op-
waerts ten Hemel; fy aenbaden hem , en keerden met blydfchap naer Jerufalem, alwaer fy geduerig in den
Tempel waeren om Godt te loven en te danken. Amen
|
cn fy te faemen wonden het lichaem van .Tefiis in nieuwe lyne doeken met de fpeceryen, gelyk het by de Joden dê gewoonte is te begraevcn ; daer naer leydden fy het in een graf daer noch niemand in geleyd cn was. Jofeph had dit voor fyn-zelven doen kappen in eene fteen-rotfe. Hoewel dit by geval fchynt gefchied te zyn, het diende nochtans door Gods fchikking' om te bewyzen de waerachtige Ver- ryileniilë van Chriftus door fyne eygen magt ; op dat men n'iet ?.oude können zeggen, dat men het graf ondermeynt had; of, dat fy η lichaem de verryifenis bekomen had door ce aenraeking van een ander , gelyk het gefchiedde aen dien dooden die by geval in het graf van Elifaius gewor- pen wierd.
f^ Wticr was die Grnf-plaets ?
A. In eenen hof, ontrent de plaets daer den Zaligmae- Icer gekruyit was geweeft.
V Wat dede Jofeph naer dat het lichaem van Jefus geleyt vas in het graf?
A. Hy wentelde eenen grooten fteen tegen den ingang" van het graf, voor den zonnen-ondergang, die begon' den Sabbat, ontrent zes neren 's avonds·
V. Waer op namen de vrouwen acht , die gewoon waeren den Zaligmaeker te volgen cn te dienen in Galile'én ?
A. Deze namen acht op de plaets alwaer men leydde het lichaem van Jefus, om het te komen zalven, zoo haelt den Sabbat-dag, die \Â¥as den volgenden, zou voor-by zyn.
f^. Wie waeren de\e vrouwen ?
A. Onder andere was'er Maria , moeder van .Tacobus den Minderen, van Jofeph of Jofe , en van Judas, ge- geyd Thadicus ; Salome , moeder van Jacobus den Meer- deren , en van Joannes, en vrouwe van Zebed-xus ; cn Maria Magdalena, met.de Alderhej'-ligii.e Maeghet, die den Zaligmaeker gevolgt waeren tot op den Calvarien-berg , en zelis genaedert waeren tot by het Kruys.
l·'". Waerom is Maria , moeder van Jacobus den Minderen tn van de andere., genoemt hy Joannes c. T- 2.5;, Maria van Cleophas; en ty Marcus cap. 15 , f. 47, Maria van Jofe cf Jofeph ? |
A. Het is niet »emakkelyk dit uyt-te-leggen, ter oor- zaeke van de vcrfcheydcntheyd van gevoelens der Oude en hedendaegfche Schryvers. D_en _H. Hieronymus tegen Hel- vidius fchryvende , zegt, dat Maria de zuiier van de Moeder des Heere, door den Evangeliit Joannes bygenaemt word Maria van Cleophas, het zy ten opzichte van hacren va- der, het zy wegens den ftam der familie, het zy om ee- nige andere oorzaek hoedanig die ook zyn mag. Sommige meynen, dat fy zoo genoemt is, om dat fy was de vrouw van Cleophas ; en dat fy van Marcus genoemt is INIaria van Jofe en van de andere, om dat fy was hunne moeder door Alphicus haeren eerfien man. Den Eerwcerdigen Beda is van gevoelen , dat Alphteus ook genoemt is geweeft Cleo- phas i of wel dat Maria > Alphieus nu dood zynde ^ naer dat .Tacobus geboren was, getrouwt is met Cleophas. Toy- nardus gifcht, dat Maria geweeit is de dochter van Cleo- phas en de vrouw van Alphieus, dat Joachim den vader van de Alderheyligiie Maeghet,eu Cleophas twee gebroe- ders zyn geweeit, en beyde zonen van Mathat. Dat Cleo- phas den broeder van den H. Jofeph was, is geweeii het gevoelen van Hegefippus, die ontrent de tyden der Apof- telen geleeft heeft, volgens den H. Hieronymus; en dat den Bruydegom van de A.iderheyligite Maeghet geweeit is den broeder van Cleophas , zegt ook den H. Epiphanius; zoo dat ook hierom de zonen van Maria van Cleophas genoemt können zyn de broeders des Heere, die gehou- den wierd voor den zone van Jofeph, gelyk de naeitbe- ftaende in de Schriftuer broeders genoemt worden. Hier- en-tufichen vele treffelyke Schryvers gelooven zeer waer- fchynelyk te zyn , dat dien bynaem aen die vroiiw ge- geven is ter oorzaeke van haeren man Cleophas , uyt welk houwelyk Jacobus den Minderen en Simon den broe- der des Heere voortsgekomen zyn. Dus is Maria de Moe- der van Jacobus en Maria van Cleophas een en de zelve vrouw ; Cleophas en Alphicus beteekent eenen en den zeiven man ; Jacobus den zoon van Maria van Cleophas i.s den zeiven met Jacobus den zoon van vMphaius ; het gene met den aerd der Hebreeuwfche fpraek genoeg over- een-komt, alwaer die twee naemen. alleenelyk door de fchryf- en fpreek-wyze by de Grieken gebruykt, onder- fcheyden worden. Den naem van Cleophas kan voortko- men van het Hebreeuwfch Cheleph·^ welk zoo veel, betee- kent als Irr^mutare , Veranderen , als of men zeyde : Ver- anderlyk oft hy kan fynen oofprong hebben van de ftad Cheleph in de grenspaelen van Nephialim in Galileën , waer van hy miiïchien voortkomt. Het is waer, dat de Grieken en eeiiige andere Schryvers, zoo men by Tillemontius zien kan verfchil maeken tuflchen Jacobus den Minderen, Eif- fchop van Jerufalem, en Jacobus den zoon van Alphicus ; doch het is ons hier genoeg te zeggen her gene verlcheyde oude Vaders hebben gehouden, dat Jacobus den Minde- ren en den zoon van Alphicus' eenen en den zeiven man zyn, en dat dit gevoelen gemeynelyk in de Latynfche Kerk word goedgekeurt.
y. Maria van Bethanien cii Martha waeren die van het gt- leljchap der vrouwen die gingen nae het graf van den Zalig- maeker om fyn lichae?n te balfemen ?
A. Men heeft groote reden om daer _aen te twyffelen ; want het Evangelie en noemt geene die zouden geweeft hebben aen het graf, als die Jefns gèvolgt waeren van Ga- lileën af, en die Galileéfche waeren. Niet tegenftaende fom- niige die Maria de zufter van Martha en Maria Magdalena voor een en de zelve houden , zeggen, dat ook de zufter van Martha geweeit is ontrent het Kruys van den Zalig- maeker ; dat fy om het dood lichaem te balfemen, fpece- ryen mede-gebragt heeft; en dat fy in dit godvruchtig werk |
ocr page 202
'17.3
VERHANDELINGE DER GESCHIEDENISSEN
DES Î J Î U J^ TESTAMENT
Volgens de Befchryvinge van den H. Evangelift Joannes.
Ï
TT HET L, TL EN JJL HOOFD-STUK.
Î het begin was het Woord, en het Woord was by Godt, en het Woord was Godt. Dit was in
het begin by Godt. Alle dingen zyn door het zelve gemaekt, en zonder dat en is-er niets gemaekt
van al datier gemaekt is. In't zelve was het leven, en't leven was het licht der raenfchen. En het
licht fchynt in de duyfterniffe, en de duyfternis en heeft het niet begrepen. Daer was eenen menfch
van God't afgezonden, met naeme Joannes. Dezen kwam als getnyge, om getugeniflè van het licht
te geven, op dat fy alle door hem gelooven zouden. Hy en was het licht niet, maer om getuygenis te ge-
ven van bet licht. Dir was het waerchtig licht, het welk alle menfchen verlicht, komende in deze we-
reld. Hy was in de wereld, en de wereld is door hem gemaekt, en de Avereld en heeft hem niet gekent.
Hy kwam in fyn eyge, en de fyne en namen hem niet aen. Maer aen alle, die hem aengenomen hebben,
heeft hy de macht vergunt van kinderen Gods te worden, aen hun, die in fynen naem gelooven. Welke
niet uyt den bloede, noch uyt den wille des vleefch , noch uyt den wille des mans, maer uyt Godt ge-
boren zyn. En het Woord is Vleefch QMenfch geworden.') geworden, en heeft onder ons gewoont: en wy
hebben lyne glorie gezien, een glorie als van den eenig-geboren des Vaders, vol van gratie en waerheyd.
rerzeld was door haere zufter Martha, als fielt den Room-
fchen Orderboek , cn verhaelt zekeren Nicephorus aenge-
haelt van Cotelerius ; waer van vvy niets hebben uyt het
Î . Schrift. Ziet hier in 't kort het gene wy zeker weten van
die twee heylige Gezufers van Lazarus, by wie Chriftus
verfcheyde-mael gehuysveft heeft.. Den naem van Martha
vind men altyd voor dien van Maria, het gene doet oor-
deelen, dat de eerÃe de oudfte was. Als Jefus eens vail
de zelve onthaelt wierd, Martha bezorgt zynde om de fpvs
gereed te maeken , klaagde aen den Fleer , dat Maria ledig
zat aen iyne voeten ; (Xuc. c lo, 38 .. . 43.) maer Jefus
zeyde , dat tuflchen de ruit van de eene en de werkzaem-
heyd vantl'andere, Maria het befte deel verkoren had, zoo
dat het hard en onrecht zoude zyn, haer van het zelve te
berooven. Daer naer als Lazarus ziek was, h-eteii fyne zuf-
ters dit weL-en aen den Zaligmaeker die aen d'overzeyde der
Jordaen was, welken vertoefde tot dat Lazarus ftierf, Joan.
c. 11, t. I ... 45 .â naer fyne dood Chriftus te Bethanien
komende, ging Martha hem te gemoed, klaegende , dat hy
jTiet fyne komfte uyt-te-ftellen , haeren broeder had laeten
fterven , die anderiiuts in fyn bywezen zou hebben blyven
leven ; doch Chriftus beloofde, dat hy zou verryzen, be-
â¢veftigende, dat hy was het leven, en dat zoo wie in hem
geloofde, zou herleven , alwaer hy ook overvallen door
de dood ; waer naer hy vroeg , of ly 'iit geloofde : waer
op fy antwoordde, dat fy geloofde, tiat hy was den Zone
Gods, die in de wereld was gekomen : hier-en-tuffchen
Maria verwittigt zynde van de komfte van Jefus, deed de
zelve klachten als haere zufter ; en hy gaende nae het graf,
verwekte Lazarus, zoo elders is verhaelt. Den Heer, zes
dagen voor fyn lyden komende te Bethanien om de Paefch-
feeii te gaen houden, wierd van Simon, gezeyd den Me-
laetfchen, ontfangen ter maeltyd, alwaer Lazarus zig liet
vinden ende de genoode, welke van Martha gedient wier-
deii, en Maria ftortte een koftelyke zalve over het hoofd
ende voeten van Jefus,die om haer tegen Judas over deze
heylige Vcrkwilling te verdedigen , zeyde, dat fy verbeid
had fyn aenftaende dood en begraefienis, gemerkt de doode
lichaeinen met fpeceryen en zalven geballëmt wierden. Dit
befchryven de Evangeliften Matth, c. 26, -j^. 6, enz., Mare.
c. 14, 3 , Joann. c. 12, -jJ·. i, enz Hier naer vind men
niets meer van Martha en IMaria in de Schriftuer, zoo dat
wy daer uyt niet weten, wat hun voorder gebeurt is.
f^. IVaer verbleif dan Maria en Martha ?
Î. Is 't dat men gelooft dat de zufter van Martha niee
is geweeft de· zelve met Maria Magdalena ( veel min met
â¢de vermaerde Zondarerile ) zoo is het een waerfchynelyk ge-
voelen, dat die twee Gezufters bleven te Jeruialem, ofte
Bethanien, het gene het zelve is in maniere van fpreken,
en dat fy in de ftad geftorven en begraeven zyn, gelyk
hier in de Oude Latynen en de Nieuwe Grieken over-een-
komen. Den Feeft-dag van die HH. Vrouwen is in ver-
fchcyde oude Martelaers-boeken aengeteekent op den 19.
January ; in andere, op den 17· December; de Nieuwe
Latynen hebben hem geftelt op den 29 July : de Grieken
vieren dea Feeft-dag van Maria op den 18. Meert, om dat
fy ontrent dien tyd haer zalf heeft uytoeftort over het hoofd
â¢van Chriftus. Men vind by fommige Schryvers eenige Ge-
denk-ftukken ( die nochtans van geen volkome zekerheyd
zyn ) dat de H. Martha met Lazarus en Maria als ook de
dienft-maegd Marcella , faemen op een flecht fchipken zou
gevaeren zyn nae Marfellien, van waer Martha zou vertrok-
ken zyn nae Tarafcon in Provence, alwaer men zegt, dat
haer hchaem gevonden is in het jaer 1187. Flodoardi«
ocr page 203
174 rERTIANDELINGÃ VAN DE GE SCH ÎÎ Î EN IS S EN
Joannes geeft getuygeniiTe van hem, en heeft geroepen, zeggende .«Dezen was't daer ik van zeyde tvDie
iiaer my komen moet, is voor ray geftelt; want hy was voor my. En uyt iyne volheyd hebben wy alle
ontfangen, en patie voor gratie. Want de Wet is door Moyfes gegeven : de gratie en de waerheyd is
door Jefus Chriftus gekomen. Niemand en heeft oyt Godt gezien, den eenig-geboren Zoon,.die in den.
fchoot des Vaders is, die heeft hem kenbaer gemaekt. En dit is de getnygenis, die Joannes gaf. Wanneer
dan de Joden tot hem Priefters en Levieten van Jerufalem afzonden om te vraegen wie hy was ; beleed
Joannes, en zeyde ftantvaftelyk : Den Chriftus en ben ik niet. Sy vraegden hem : Wat zyt gy dan Zyt
gy'Elias? Hy zeyde : 'kEn ben 't niet Zyt gy dan Propheet? Hy antwoorde : Neen. Sy zeyden tot hem:
\Vie zyt gy dan ; op dat wy antwoord mogen geven aen de gene, die ons gezonden hebben ? Wat zegt
gy van u zeiven? ik ben , zeyde hy : eene flem roepende in de Woeftyne. Maekt den weg des Heere effen
en recht, gelyk den Propheet iTaïas gezeyd heeft. (Ifau 40 t· 8 ) Ik doope wel met water ; maer daer
is eenen in't midden van u, dien gy niet en kent. Dezen is't, die voor my geftelt is geworden , en die
naer my â komen zal, wiens fchoenen ik niet weerdig en ben te ontbinden. Dit gebeurde te Bethanien ,
ofte anders te Bethabara, alwaer Joannes doopte. Als Joannes 'sanderdags Jefus tot zig zag komen, zeyde
hy : Ziet daer het Lam Gods : ziet den genen die weg-neemt de zonden des werelds.'.... Ik heb den H.
Geeft gelyk een Duyve van den Hemel zien nederdaelen, en op hem blyven ruften. Ik en kende hera
niet ; maer die my gezonden heeft om hem met water te doopen, zeyde my : Den genen, op wien gy
den H. Geeft zult zien nederdaelen en bly ven ruften, dezen is't, die doopt met den H. Geeft. Ik heb het
zoo gezien, en getuygenifle gegeven , dat hy. is den Zone Gods. Den volgenden dag ftond Joannes daer
wederom, met twee van fyne Difcipelen. En als hy fyne oogen floeg op Jefus, die daer wandelde, zeyde
hy : Ziet daer het Lam Gods. Die twee Difcipelen hoorden hem dit zeggen, en volgden Jefus, en fy ble-
ven dien dag by hem. Het was dan ontrent de thiende uere des dags. Naer onze rekeninge, ontrent ten
vier.ueren naer middag : want de Joden tellen de neren van 'smorgens af te beginnen. Andreas, den
Broeder van Simon Petrus, was eenen van die twee. Dezen vond eerft voor al fynen Broeder Simon, en
zeyde tot hem : Wy hebben den Meffias gevonden : dat is te zeggen, den Chriftus; en hy bragt hem by
|
fchryft, dat in fynen tyd ( ontrent het jaer 920 ) bewaeit wierd het lichaem van de H. Magdalena, die hy houd voor de zelve niet Maria de zufter van Martha Men zegt, dat den Abt Bardilon het Lichaem van de H. Magdalena ontrent het jaer 920 , van Jerufalem nae Ve\eiiacum heeft ver- voert, tot welke ftad vele vremdelingen kwamen , om het Zelve te eeren. Doch het is nu federt het jaer i252,eenè gemeyne overlevering, dat de Reliquien van de H. Mag- dalena (dewelke van over vele eeuwen gehouden is als de zelve met de zufter van Lazarus ) in de Kerk van den ïl. Maximinus in het Bifdom vad Aix in Provence bewaert worden. De grootfte onzekerheyd komt voords uyt de ver- warring der Marien ; en waereïyk het is gemakkelyker die oerfoonen , als wel hunne lichaemen, te onderfcheydeii". !Men kan niet wel ontdekken, waer van dat Maria van Be- thanien zoude genoemt zyn Magdal&na ; welken byiiaem fchynt voort-te-komen of van het dorp Magdalum in Gali- leën aen d'overzeyde der .Tordaen , niet verre van Gamala, waer van Jofephus, als van een Kafteel, gewag maekt, en welke plaets raiffchien te kennen word gegeven van Mat- thseus c. 15 , 39, volgens den Griekfchen Text; want in 't Latyn leeit men Magedalon ; of wel van Magdala, een ftad aen deze zyde der Jordaen aen den voet van Carmelus ge- legen , die anders genoemt word Mageddo, en aldus in de Land-kaerten aengeteekent ftaèt, of Magdiel. Den H. Mo- deftus, Biflchop van Conftantinopelen, by Photius aenge- haelt, zegt, dat Magdalena, welke door Chriftus van ze- ven booze geefteu verloft is, tot het laefte van haer leven te Ephefen gewoont heeft met den H. Joannes, naer de dood van de Alderheyligfte Maegliet; en hy voegt daer by , dat iy Martelaererife geftorven is ; het gene diën geloofweerdi- gen mail kon weten uyt de Aäm die ten fynen tyde wae- -ren, maer nu niet meer gevonden worden. Den H. Grego- rius Turonenfis en den voorzeydeii Modeltus getuygen ook, ;dat haer Graf te Ephefcn \vas , en dat het tot diën tydtoe noch niet was gefloten ; alwaer het noch bewaert witrd in 't jaer 745, als den H. Willebaldus daer door trok, zoo men "befchreven vind. Dat fy aldaer geftorven en begrae- ven is, leeft men in den kerkelyken Dienfi:-boek der Grie- ken ; en van die ftad zyn haere Reliquien nae Conftanti- nopelen vervoert door Leo, bygenaemt den Wyien; welke Reliquien van Codinus worden toegeëygent aen Maria de zufter van Martha; maer Cedrenus eygent die toe aen Mag- dalena. Van Lazarus verhaelt den H. Epiphanius, dat het eene gemeyne overlevering is, dat hy 30 jaer en oud was wanneer hy van de dood wierd opgewekt, en dat hy daer naer noch zoo veel jaeren geleeft heeft; zoo dat fyn dood zou komen op het jaer 63, der gemeyne Jaer-telling. Dat hy op het eyland Cyprus geftorven is; dat fyn Graf: aldaer ontrent de ftads veften zeer van de Geloovigen is geëert ge- weeft ; en dat door geheel het eyland veel kerken äen Godt op fynen naem zyn toegeheyligt, getuygen de Grieken. Leo den Wyfen, Keyzer, als hy een Kerk tot fyne eere te Conftantinopelen hadde opgerecht ontrent het jaer 890 , heeft i gelyk Zonaras verhaelt, nae Cyprus gezonden ; al- waer men in een graf, met marmer overdekt, fyn lichaem heeft, gevonden roet dit opfchrift; Dat dezen man geweefi: .was Lazarus, bemind van Chriftus , en van den zeiven ver- wekt tot het leven naer den vierden dag van fyne dood. Sommige verhaelen, dat Lazarus met fyne zufters, zoo hier boven aengeraekt is, met Jofeph van Arimatheën en eenige andere op een fchip zonder maft of roer, langs de Midde- liindfche zee gevlot zynde nae Marfellien, aldaer het Evan- gelie heeft verkondigt j en dat hy naer 50 jaereu het Bif- |
ocr page 204
bes NIE Ï
ΤÎΤÎδΤÎÎÎ Î Ï. 175
Jefus. Den dag daer naer riep Jellis Pliilippxis tot hem. Philippus vond ook Nathanaël, die hy dus aenfprak:
daer Moyies in de Wet, en de Propheten van gefchreven hebben, die hebben wy gevonden ; Jeins, den
Zone van Jofeph, van Nazareth: maer Nathanaei vroeg hem, oft'er van Nazareth iets goed konde komen?
Doch Philippus zeyde : komt het zien. Als Jefus Nathanaël tot hem zag koraen , zeyde hy : ziet daer ee-
nen oprechten Ifraëliet zonder bedrog. Nathanaël vroeg waer van hem Jefus kende ; en hy antwoordde :
Ik heb u gezien eer Philippus u riep, als gy onder den vygenboom waert: Dan zeyde Nathanaël : Meet
ter, gy zyt den Zone Gods, den Koning van Ifraël: gy gelooft maer, zeyde Jefus, om dat ik η onder
den vygenboom gezien heb, maer gy 'zult wel grooter dingen zien als deze. Voords zeyde hy .· voorwaer,
voor waer gy-lieden zult de Hemelen open zien, en de Engelen Gods op en afgaen, over den Zone des
raenfche. Aldus begonft het getal van fyne Dlfcipelen te vermeerderen , al-hoe-wel hy noch niet een Mira-
kel en hadde gedaen. Maer dry dagen daer naer, wierd'er eene Bruyloft gehouden^ te Cana-Galileën, en
de Moeder van Jefus was daer. Jefus was'er ook ter Bruyloft genood met fyne Difcipelen. Doch alzoo'er
Avyn ontbrak , zeyde de Moeder van Jefus tot hem : Sy en hebben geenen ·ÎÎ7η meer. Jefus zeyde tot haer:
Vrouwe, waerom bemoeyt gy u met myne zaeken? Niet dat Chriftus fyne H. Moeder iets wilde weyge-
ren .· maer om dat haere Vraeg hem als praemde een Mirakel te doen, 't welk hy ongevrsegt noch niet en
zoude gedaen hebben ; want fyne uere en was noch niet gekomen ; overzulkx dienen deze woorden zelf,
om het groot vermogen van de H. Maeget te doen blyken. Dus, fy vol betrouwen zeyde tot de dienaers:
Doet al wat hy u zeo-gen zal. Daer w'aeren, volgens 'tgebruyk dat de Joden hadden van zig te waifchen,
zes fteene AVater-kruyken geftelt, houdende elk twee ofte dry Metreten. ( Hoe veel eene Metrete hield ,
is zeer onzeker ) Jefus zeyde tot hun ; Vult de kruyken met water. En fy vulden-ze tot boven toe. Schept
'er nu uyt, zeyde Jefus, en draegt het den Hof-meefter. Sy droegen 't hem. Den Hof-meefter, 't water ,
't welke wyn géworden was, geproeft hebbende, ( dewyl hy niet en wift van waer dien wyn kwam ; maei:
de dienaers, die't water gefchept hadden, willen 'twel) riep den Bruydegom, en zeyde tot hem ; leder
een ftelt altyd den beften wyn eerft voor .al op : en naer dat men wel gedronken heeft, dan ftelt hy Rech-
teren. Maer gy hebt den beften wyn tot nu toe bewaert. Dit eerfte fyn 'er Mirakelen dede Jefus te Cana-
^^ynde gekomen ontrent den zonncn-opgang, met hunne
wei-riekende kruyden die fy gekocht en bereyd hadden des
vrydags, en faterdags \s avonds, vonden fy het graf geo-
pent ; fy treedden daer in , en ziende langs alle kanten,
en vonden fy daer niet het lichaem vsn Jefus.
f^. IVat peyfden de\i he.yl'igt vrouwtn hu Lichaem van deti
'Zaügmaeker niet vindznde 7
A. Sy itonden zeer verflagen ; aenfionds Magdalena haere
gezellen gewaerfchouv/t hebbende van haer voorneem , liep
om deze tyding te draegen aen Petrus, en aen Joannes wel-
ken Chriftiis liefhad ; en fy zeyde hun, dat men den Hccrc
had weg-gedraegcn uyt het graf, en dat fy niet en wiften
waer men hem gdeyd had.
K^i'am^n de. HEI, Petrus en Joannes nae het graf?
A. Jae, om te zien wat'er gebeurd was ,· iy vonden het
graf open en ledig; fy geloofden dat men het lichaem van
hunnen Meefter vervoert had , en keerden weder nae huys ,
könnende-niet genoeg verwonderen, hoe men had können
ten uytvoer brengen eene zoo ftoute onderneming ; en fy
zeyden aen de andere wat fy gezien hadden.
fchops-ampt bedient te hebben, eyndelyk door de Martelie
is geftorven : maer dit word van vele Geleerden gehou-
den als onbekent aen de Oudheyd.
V' fVaer ν er,rok ken lig die heyiige Vrouwen die den Za·
ligmaeker gevolgt waeren ?
A. Naer dat fy by - een - vergaedert waeren, gingen fy
fpeceryen koopen , en als den Subbat verfchenen was, kwa-
men fy V. eer nae het graf
Z''. fVat hejloren de Opper-prieÃers uyt vreeie die fy hadden '·,
dat Jefus mogte verry^en , gf-h'^ voorieyd had?
A. Sy vonden goed , aen Pilatus te vraegen eenige Ro-
meynfche foldaeten om het graf te bewaeren , het welk de
Opper-priefters zegelden ,behalven dat eenen grooten iteen
des zelfs ingang floot ; om daer door te beletten ( volgens
hunne meyning ) dat de Difcipcls van den Zaligmaeker
des nachts fyn lichaem niet en zouden koraen weg-haelen,
en zeggen,"dat hy verrezen was, en dat men uldns niet
en zoude vallen in eene nieuwe dwaëiing erger als de eerfie.
Pilatus zeyde hun, dat fy het konden doen bewaeren, ge-
lyk fy het νerftonden ; fy gingen dan henen het graf met
wacht bezetten.
V. Beletteden alle deie voor\orgen Jefus te verryien ?
ΠNeen ,· nocht de wachten, nocht den zegel, nocht den
Ewaeren ileen, beletteden den , Zaligmaeker te verryzen uyt
het graf?
V. PFat uer verrees den Zaligtnaeker?
A. Met den vroegen morgend van den eerften dag^der
weke , welken de Chriftenen altyd genoemt hebben den Son-
dag, of den dag des Ileere , om te vieren het Myfterie
het gene alfdan gebeurde.
V. PVat vonden de. beyligc Vrouwen gekomen \ynde. aen 'l
graf?
Keerden de heylrge Vrouwen ook weder met de ApoÃels ?
Neen, fy en voigden-ze niet, fy bleven eenigen tyd
by het graf; daer naer gingen fy henen ; maer Magdalena
onverduldiger keerde weder in de rotfe , en gediieriglyk
weenende bnkte fy neder om noch eens te zien het gene
fy reeds gezien had. Alfdan zag fy twee Engelen in 't wit
gekleed , die haer vroegen, waerom fy weende. Om dat-ze
mynen Ileere hebben weg-genomen , zeyde iy , en ik weet
niet, waer fy hem geleyd hebben : en zonder hun meerder
fpraek te leveren, verliet fy hinl, om hem te gaen zoeken
door geheel den hof, terwylen de anderen, vrouwen weder
het graf intreedden.
ocr page 205
ti6 rERHANDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
Galiieën, en maekte aldus fyne glorie bekent, waer door fyne Difcipelen in hem geloofden. Dat is, hun
geloof wierd verfterkt, want fy geloofden al van te voren. Naer de Bruyloft van Cana-Galileën trok Jefus
met fvne Moeder, fyne Bloed-vrienden, en fyne Difcipelen naer Capharnaum, alwaer hy op weynige da-
gen ;erfchevde Mirakelen dede. ( Luc. 4 t- 24) Van daer ging hy opwaarts naer Jerufalem, om te gaen
vieren den êerften PaeiTchen naer fyn Doopfel, doende aldaer van gelyken verfcheyde wonderheden gedue-
rende die Feeft ; iah volgt Joan. c. 3 en 4 ) waer door hy begon over-al achting^ te komen Hy vond
in den Tempel, die daer Offen, Schaepen, en Duyven verkochten; als ook de Wiiielaers, die daer zaten:
en hebbende eene zweepe gemaekt van koordekens, dreef hy-ze allégaeder uyt dea Tempel met de Schae-
pen en Offen. Ook goot hy het geld der Wiffelaers uyt, en wierp de Tatds om-verre. En hy zeyde tot de
ïene die Duyven verkochten : Neemt deze dingen weg van hier, nochte en maekt van het Huys myns Va-
ders geen Huvs van Koopmanfchappen. Alfdan wierden fyne Difcipels mdachtig, dat er gefchreven rtaet :
Den iever van uw Huys heeft, my verflonden. ( P/: 68 ) De Joden namen 't woord, en zeyden : Wat tee-
kenen toont a;y ons, om dit te doen? Tefus antwoordde : Breekt dezen iMiÃclucn bragt hy de hand tot dc
horfl. te kennen gevende van u^at Tempel hy fprak, zonder dat de Joden daer "Tfl: ^ ^^
ik zal hem binnen drv dagen wederom oprechten. De Joden zeyden hier^op : f heeit 46 jaei-en lang
aen dezen Tempel gebouwt, en zoud gy hem oprechten binnen dry dagen ? Maei Jelus fprak van den Tem-
pel fyns lichaems. Daerom als hy vander dood verrezen was, wierden fyne Dilcipels indachtig, dat hy deze
woorden had pefproken, en fy gaven geloof aen de Schriftuere, en aen't gene dat Jelus had gezeyd. Ter-
wyl hy nu op den Feeft-dag van Paeffchen te Jerufalem was (daer alle het volk kwam ) geloofden'er vele
in fynen Naem, ziende de Mirakelen, die hv dede. Magr Jefus en betrouwde iy zeiven met aen hun, om
dat hy-ze alle kende,en dathy niet van noode enhadde, dat hem iemand getuygemfle gat van denmenfch:
want hy wift wat'er in den menfch was, te weten, veranderlykheyd, ongellaedigheyd en trouweloosheyd.
Eenen van d'aenzienelykfte onder de Joden, met naeme Nicodemus, verfielt zynde over al het gene hy
van Jefus hoorde, befioot hem te gaan bezoeken ; doch in 't geheym, uyt vreeze voor de Joden. Hy kwam
des nachts by Chriftus, en zeyde tot hem : Meefter, wy weten, dat gy eenen Leeraer zyt, die van Gods
van die, welke aen de Apofiels gefchied zyn ; waer te-
gen niet Ihydig is iiet oud en godvruchtig gevoelen , dat
Chriiius zig hei eerft heeft vertoont aen iyne Moeder, ge-
lyk gelooft hebben den H. Ambroiius, Seduiius, den Abt
kupertus, den H. Bonaventura, en andere Leeraers : de
Evangeliiien hebben aengeteekent de Openbaeringen vun
Chriiras, welke tot de wettelyke getuygenis fyn'er Verryf-
fenis gefchiedden ; maer de IVίoeders plegen in zaeken van
hunne kinders voor geen getuygen geroepen te worden.
f^. Geeft ons den uyt leg van het woord ^ Kabboni.
A. Dit is een Syriaklch woord , van het Hebreeuwfch
Kab of Rabbi i en beteekent : Mynen Meefter.
Geeft ons eenige verkLaering ratkende. lm verbod het welk
den Zaligmaeker dede aen Magdalena γαη hem aen te raeken ,
en nopens de reden van dit verbod^ die wat duyÃer is.
Î Onder alle de verklaeringen die men geeft van deze
woorden van Chriftus, vinde ik geene letterlyker als die
de welke zegt , dat Jefus Magdalena waerfchouwde â van
fyne voeten met ziüken drift niet te omhellen , welken de
vreugd van hem weder te zien , in haer veroorzackte ; om
dat Iiy noch niet was opgeklommen tot fynen Vader ; dat
is te zeggen : Om dat hy noch 40 dagen had over-te-bren-
gen op de aerde, alwaer fy hem noch zoude zien ; maer
dut fy hem nu zou verlaeteu om aen fyn Difcipelen te gaen
boodfchappeu de gelukkige tyding fyner Verryflenis.
y. Ging Magdalena deie tyding draegen aen de ApoÃels ?
. Î. h\Q, fy ging allèenig , en verzekerde hun , dat
fy den Heere gezien en gehoort had. Om hun te oveituy-
gcn , dat het geene inbelding was, zoo verhaeide fy hun
al wat hy haer gezeyd had.
f^. Gaven de Apojielsgeloof aen het bericht vaii Magdalena ?
Î. Neen ; fy namen dit aeu voor gifichingen, waer-
wegö
â y. Wat gebeurde aen Magdalena in dien hof?
A. Sy zig omkeerende , zag Jefus ftaen ; maer gemerkt
fy zocht nae een dood lichaem, zoo had fy geen gedach-
ten van zulkx te herkennen in eenen levenden menfch die
liaer aenfprak ; hy vroeg haer,waerom fy weende , en wie
fy zocht. Sy meynende, dat het den meefter van den hof
was ; te weten , Jofeph van Arimathcea, zeyde hera : Heer,
is 't dat gy hem weg-genomen hebt; zegt my ^ waer gy hera
geleyd hebt: en ik zal hem van daer nemen. Gemerkt hy
haer verzoek niet beantwoordde, keerde fy hem den rugge
gelyk aen de Engelen ; zoo zeer ging haer ter herte het
verlies van haeren Meefter.
y. Sprak Jefus niet voorder tot Magdalena ?
Î. Jefus haer weder-roepende, zeyde met eene ftemme
die haer bekent was: Maria ; en fy omkeerende, wierp zig
Voor fyne voeten geheel opgetogen van vreugd, en zeyde
hem : kabboni; dat is te zeggen : Meefter. Gemerkt fy fyne
voeten bleef omhelfen en dat fy hem niet los-liet, zoo zeyde
haer Chriiius, om dezen eerlten iever te maetigen , dat fy
fyne voeten zoo zeer niet moeft drukken , als of fy hem
niet meer zoude zien ; dat hy noch niet opgeklommen was
tot fynen Vader , en dat hy noch verfcheyde dagen had
te verblyven op de aerde ; maer dat fy zoude gaen tot
fyne broeders, om hun te boodfchappen van fynen t'we-
gen , dat hy niet alleenelyk verrezen was, maer zelfs wel
liaeft zoude opklimmen tot den Vader, en hunnen Vader;
tot fynen Godt, en hunnen Godt. Uytdrukking die aen-
wyft'lyne Godheyd en IMenfcheyd. Zoo dan Chriftus ver-
toonde zig aen Magdalena , eer dat hem noch iemand ge-
zien had ; zynde deze de eerfte Verfchjqiing van Chriftus
naer fyne Verrylienis. Dit is te verftaen van de Veropen-
baering die uytgedrukt ftaet in het Evangelie, eu de eerfte
ocr page 206
DES NIEUTT TESTAMENT, Ï7ί
wege gekomen is ; want niemand en kan de Mirakelen doen, die gy doet, 'ten zy dat Godt raet hem is.
Jefus gaf liem tot antwoord : Voorwaer, voorwaer, ik zeg het u ; 'tEn zy dat iemand op een nieuw ge-
boren word , zoo en kan hy het Ryk Gods niet aenfchouwen. Nicodernus was nu reeds van de opperfte
geloofweerdigheyd van Chriftus overtuvgt door de Mirakelen, en hy aenziet hem als van Godt gezonden.
gaet Chriftus hem nu fpreken van dingen , die hy niet en kan begrypen, en die hy op het Woord van
Chriftus moet aennemen. Aldus is ons geloof wegens d'onbegrypelykfte Myfterien op de reden zelf gegrond.
Nicodernus zeyde tot hem : Hoe kan eenen Menfch herboren worden als hy oud is? Kan hy wederom in't
lichaem i\'ns Moeders gaen , om op een nieuw geboren te worden ? Jefus antwoordde : Voorwaer, voor-
"«'aer, ik'zeg het u : 'tEn zy dat iemand herboren word door't water en den H. Geeft, zoo en kan hy
in Gods Ryk geenfints komen. Het gene van't vleelch is geboren, is vleefch ; en't gene van den H. Geeft
geboren is, is geeft. Weeft niet verwonderd dat ik u gezeyd heb, dat gy op een nieuw moet geboren
^Vörden. Den geeft blaeft daer hv wilt: öri gy hoort fvne ftemme wel; maer gy en weet niet van waer hy komt,
nochte waer hy henen gaet. (Dat is, den H. Geeii geeft fvne gaeven daer't hem belieft. Gy hoort en gy
zietjyne uytwendige uytwerkfels wel; maer Ï en weet iiiet hoe hy in u komt, en wanneer hy van u
vertrekt.) Zoo gaet het met al den genen, die uyt den Geeft lierboren is. Nicodernus gaf hem tot ant-
woord : Hoe können deze dingen gefchieden ? Jefus zeyde : Zyt gy eenén Leeraer in Ifraël, en weet gy
dit niet? Indien gy niet en gelooft, wanneer ikVu-lieden van aerdibhe dingen fpreke ; hoe zult gy my ge-
looven, als ik u van Hemelfclie fpreken zoude? Ook en is niemand hier boven in den Hemel geweeft,als
den genen , die nedergedaelt is, te weten den Zone des Menfchen , die in den Hemel is; (om aldaer al
het gene Godt aengaet, te doorgronden, en aen de menfchen te verkondigen ) en gelyk (^Num, 21 t- 9 )
Moyfes het Serpent in de Woeftyne om-hoog geheven heeft, zoo moet den Zone des Menfchen van gely-
ken om-hoog geheven worden ; (te weten, aen het Kruys) op dat al wie in hem gelooft, niet verloren
en gae ; maer beikome het eeuwig leven. Want zoo liefheeft Godt de wereld gehad, dat hy fynen eeni-
gen Zone gegeven heeft; op dat al wie in hem geloofc, niet verloren en gae ; maer bekome het eeuwig
leven. Godt en heeft fynen eenigen Zone in de wereld niet gezonden, om de wereld te veroordeelen; maer
door fy wel verfielt waeren , maer van de waerheyd niet
overtuygt wierden , meynende , dat haere inbelding den
fchyn voor Jeius zelf had aangezien Zoo gebruykte den
Heer de ongeloovigheyd van de fyiie , om in de naerko-
melingen een vafter geloof van lyne VerryHenis in-te-druk-
ken ; op dat fy niet zouden fchynen te ligtgeioovig geweeft
te zya in een zaek van zoo groot gewigt, waer 't dat fy
aenitonds gelooft hadden.
V. JVae.r waarcn de andere vrouwen ?
A. Die waeren gebleven by het graf, alwaer fy weder
^intreedden en zagen twee mannen met blinkende kleède-
Ven, die hun zeyden : Dat Jefus van Nazareth , die was ge-
kruyft geweeft, daer niet meer was, maer dat hy was ver-
rezen ; dat fy de Difcipels diën-aen^aende zouden waer-
fchouwen , en dat hy hun zou gaen afwachten in Gaiileën.
V. Begaven lig dei& heylige Vrouwen tot de Apojiels ?
A, Sy liepen daer aenitonds henen ; maer in het uyigaen
van het graf vonden fy Jefus die hun te gemoed kwam :
hy gaf hun fynen vrede , en fy omhelfden fyne voeten en
aenbaden hem met eene nederige buyginge, en vervoor-
derden verders hunnen weg zonder iet daer van te zeggen
aen imand van de gene fy ontmoetten : gekomen zynde by
de xipofiels , verhaelden iy al wat fy gehoort en gezien had-
den. Daer-en-tuiichen de Difcipels namén dit alles maer
aen voor inbeldingen , en fy geloofden daer mets van.
Deze was de tweede Openbaering.
V- Wat deden de waekers geduerende di'dn tyd J
A. Sy gingen boodfchappen aen de Opper-priefters het
gene 'er gebeurt was ; deze hielden aenftonds raed , om te
weten, wat fy te doen hadden- en befloten van de fol-
daeten om-te-koopen ί op dat fy zouden zeggen , dat ter-
//. Diü.
wylen fy fliepen , de Difcipels van Jefus fyn lichaem had-
den weggehaelt.
V. Geloofde het Jodfche volk aen dit dwaes verdichtiel ?
A. Jae ; de Joden lieten zig overhaelen door getuygen
die iliêpen en by gevolge niet konden weten hoe dit gebeurt
v/as. Is 't dat gy waekte , waerom hebt gy het toegehieten ;
is 't dat gy fliept, waer van hebt gy het geweten ? zegt den
H. Auguitinus.
Wat deed den Zaligmaeker om. te verydden de\e dwat^i
geritchten welke de Opper-priejiers over al uytjirooyden ?
A. Jefus onder den fchyn van eenen onbekenden reyzer
die fynen weg vervoorderde , op den zeiven dag fyner Ver-
ryifenis, verfcheen aen Cleophas en eenen anderen Difci-
pel die faemen gingen nae Emmaus, een dorp , feftig ita-
dien gelegen van Jeruiiiiem , daer naer genoemt Nkopolis .-
den Heere vervoegde zig by hun zonder dat fy hem ken-
den. Naer dat hy htm gevraegt had het onderwerp hunner
redenvoering en de oorzaek van hunne droefheyd , zoo
zeyde hem Cleophas ( eenen van deze twee, gebortig van
Emmaus ) dat d'oorzaek hunner onderhandeling en droef-
heyd was de dood van Jefus van Nazareth, wiens gefciiie-
denis hy verhaelde ; daer-en-tuffchen , dat'er gezeyd wierd ,
dat hy was verrezen ; doch dat fy zulkx niet geloofde.
' JVat leyde Jefus naer de Redenvoering van Cleophas ?
A. Hy noemde deze twee Difcipels: Dwaeze , en traege
van herte om te gelooven ; hy gaf hun klaere bewyzen van
de Verryflbnis van den Meiiias uyt geheel het H. Schrift,
waer door fy overtuygt wierden ; maer hy moeit hun noch
aentoonen , dat hy nu waerelyk verrezen vvas.
V Hoe gedroeg lig den 7.aligmaeker ten di'én oplichte ?
A. Alfwanneer deze twee Difcipels nu kwamen aen hec
dorp, Jefus zig houdende by fyne verbelding vaa vrem·^
ocr page 207
|
deling tot op 't laefte toe, natn affcheyd van hun, als of hy verder zou reyzen ; maer de Difcipels ingenomen voor lyne redenvoering , verplichtten hem met hun te verblyven diën nacht, omdat het reeds avond wierd. Het was dan noch niet ten vollen avond , en den Heere zou met'er daed verder gegaen hebben, %vaer 't dat de Difcipels hem niet hadden genoodigt om by hun te verblyven ; hy wilde eenige liap- pen voortzetten om hun hert te beproeven tot oeftcning van de herbergzaemheyd , die zoo goedhertig moet zyn , dat men de vremdelingen niet alleenelyk noodigt, maer ook praemt om te blyven, zegt den H. Gregorius. In een ander gelegentheyd ( Mare. c. 6 , f. 48.) Jefus wandelende op de Galileefche zee, fcheen te willen voorby-gaen , ten waer die in 't fchipken waeren , hem verzocht hadden daer in te Itomen. Dat eenen reyzer willende onderfcheppen het ge- moed fyner reysgezellen, zig houd als ofhy verder wilde gaen , op dat hy verzocht worde te blyven ; zulkx is geen leugen-daed ftrydende tegen de rechtzinnigheyd des ge- moeds, gemerkt de werkingen maer en zyn de natuerelyke teekens van den wille die hun gAied, en niet van het eynde waer toe fy zig fchikken. Men mag noyt liegen, om dat'er eene oprechtigheyd zonder trouwloosheyd moet zyn onder malkanderen ; maer "men mag uyt een goed inzicht de waer- heyd bedekken, zonder dobbel van herte te zyn , en zonder te willen bedriegen, in die omiiandigheden, waer in men fyn vail beraed niet ontdekt, en zig zoo gefchikt houd, als of men dit had gekozen, hoewel nien het inderdaed noch niet heeft vaftgeftelt. Aldus is'er geene_ meerdere onwaer- heyd in deze daed van Chriftus , als in de gedaente van vremdeling, welke hy had aengenomen.
. Stemde Jefus toe in hun verdoek ?
Jae; hy ging met hun biaiien, als om daer den nacht
rERBANttBLINGÃ ÎÎÎ DB OSSCHIBDENISSEN
op dat de wereld door hem zoude zalig worden. Die in hem gelooft, word niet veroordeelt; maer die niet en gelopft die is veroordeelt van nu af; om dat hy niet en gelooft in den Naem van den eenigen Zone Gods. Nu deze veroordeelinge bellaet daer in : Dat het licht in de wereld gekomen is, en dat de menfcheu de duyfternifle meer bemind hebben , als het licht, om dat hunne werken kwaed waeren. Want al die kwaed doet, haet bet licht : nochte hy en komt by het licht niet, op dat fyne werken niet beftraft en wor- den. Maer die naer de waerheyd doet, die komt by het licht, op dat fyne werken bekent worden ; aen- gezien-ze naer Godt gedaen zyn. Daer naer kwam Jefus met fyne Difcipelen in het Jodfche Land, dser hy met hun bleef en doopte, terwylen Joannes bezig was met doopen te Ennon by Salim , Om dat daer veel water was; ondertuffchen kv/ara'èr een gefchil met de Joden en de difcipelen van Joannes, nopens de Zuy- veringe, dan zeyden de difcipelen tot Joannes : Meefter, den diën daer gy getuygeniffe van gegeven hebt, die doopt nu ook en fy gaen allegaeder tot hem. Dan antwoordde Joannes : Den menlch en kan niets ont- fangen, ten zy dat het hem van den ITemel is gegeven, gy zelfs getuygt dat ik gezeyd hebbe, dat ik den Chriilus niet en ben, maer dat ik ben voor hem afgezonden; die de bruyd heeft is den bruydegom, doch fynen vriend die hem ftaet te aenhooren is verblyd over de ftemme des bruydegoms: deze myne blydg;hap is nu vervult; hy moet aengroeyen en ik verminderen : die van hier boven komt is boven al, maer die van d'aerde komt, is van d'aerde, en fpreekt van d'aerde. Die van den Hemel gekomen is, is boven al hy ge- tuygt het gene hy gezien en gehoort heeft, en niemand neemt het aen; die het nochtans aenneemt, die onder- teekent dat Godt waerachtig is, want hy die van Godt gezonden is fpreekt Gods woord, en Godt geeft hem den geeft overvloediglyk; den Vader, die hem bemint, heeft alles in fyn handen gellelt: die dan in den Zone gelooft» die heeft het eeuwig leven; maer zoo niet, zal hy het leven niet zien en Gods gramfchap biyft over hem.
urr HET ir., r. en ri. hoofd-stuk,
JEfus dan vernomen hebbende, dat de Pharifeën gehoort hadden , dat hy meer Difcipelen maekte, doopte als Joannes ; ( Alhoewel Jefus zelfs niet en doopte, maer fyne Difcipelen.) Zoo verliet |
------ â, en meer
Difcipelen.) Zoo verliet hy Ju-
over-te-brengen. Als hy nu met hun aen tafel zat, natn hy het brood, en veranderde het in fyn Lichaem door fyiie zegening met de w oorden der Confacratie ; en het gebro- ken hebbende, gaf het hun, zonder het zelve te doen met den kelk : het gene een alderklacrfte bewys is van cie Com- munie onder eene eenige gedaente ; indien men onderftdc, dat Chriftus hier geconfacreert heeft en uytgedeylt het H. Sacrament des Autaers. Niet alleenelyk de meelie protef- tanten , maer ook eenige Catholyke Schryvers meynen, dat Chriftus enkelyk in het avondmael met die twee Difcipels, tegenwoordig geweeft is, ulwiier fy hem eerit gekent heb- ben ^ om dat hy als Heere het brood nam , zegende, en uytdeylde ; jae hy kon door een bezondere zegening ge- kent worden,· en het blykt met, dat hy over het brood ge- fproken heeft de wezendyke woorden der Coniiicratie : Die is myn Lichaem; nochte het is Zeker, of de Difcipels ge ë- ten hebben het gezegent biood , aengezien fy het zelve ont- fangen hebbende , zyn opgeftaen om nae Jerufaiem te gaen , zoo aenitonds als ChriiUis was verdwenen. Daer by word gevoegt: dat deze woorden : hy heeft hit brood genomen , ge·^ le^eru , gibroken, en gigeven aen hun ; niet noodziiekelyk be- teekenen het Alderheyiigiie Sacrament, ten zy daer by ftaen de woorden der Confacratie; want die woorden gebruyken ook de Evangeliiten, als fy verhaelen, dat Chriitus uytge- deylt heeft het brood aen die hem volgden, Matth, c. 14, Mare c. 6, Joan. c. 6. Doch het eerlïe gevoelen word ftaende gehouden van zeer vele zoo oude als nieuwe Leeraers, qin dat den H. Lucas hier fpreekt op de zelve wyze, gelyk hy en de andere Evangeliften fpreken van het ΠSacrament des Au- taers ; immers in de W erken der Apofl. c. 2, 42, door de br king des broods verftaen wy het Alderheyligfte Sacrament: boven-diën deze zegening eu breking des broods en was |
ocr page 208
DESNIEUrr TESTAMENT. 17p
deën i en vertrok wederom naer Galileën. Doch dewyl hy iynen Aveg door Samarien raoeft nemen,kwam.
by in eene Stad van Samarien, Sichar genoemt, nae-by het iiuk Lands, 'twelk Jacob aen fynen Zone Jo-
feph gegeven had. Aldaer was eeneti fteen-put, die men den ffceen-put van Jacob noemde. Jefiis dan van de
reyze vermoeyt zynde, zat zoo neder op den fteen-put. Het was ontrent de zefde uere van den dag. (Dat,
IS ontrent den middag.) Eene Vrouw van Samarien kwam daer om water te putten, by geval, zoo het
fcheen; maer by God° i3^er geen geval: alles gefcbied door fyne eeuwige fchikkinge. Den Vader zend daer '
ziel, die fynen Zone komt zoeken. Dus zeyde Jefus tot haer .· Vrouwe^ geeft my te drinken? Want
fyne Difcipelén waeren nae de Stad gegaen om fpyze te koopen. Maer de Samaritaenfche Vrouw zeyde tot
hem : Hoe komt het, datgy, die eenen Jode zyt,vanmy te drinken vraegt,die eene Samaritaenfche Vrouw
ben 7 Want de Joden en houden geen gemeynichap niet de Samaritaenen. CZ)e SaniciritdencTi wücrcn oor-
fprojigdyk Hzyd&mn, en in den Gods-dknft der Joden ondernhzen door d^Jfraëliten, die onder jeroboam zig van
din Tempel van Jerufakm hadden afgefchmrt. Dus wlerden-ze aenzlen ah Schifniatieke, en van de Joden zeer ge-
haet.) Jefus gaf haer voor antwooM: Waer't dat gy kende het gene u Godt vergunt, en wie hy is, die
tot u zegt .· Geeft my te drinken, gy zoud dit zelve van hem verzocht hebben , en hy zoude u levende
water gegeven hebben. Dat is, den H. Geeft, die als een Hemelfch water den doril tot de v/ereld weg-
neemt; de brandende begerelykheyd blufcht;en de ziele vruchtbaer maekt, om vruchten voort te brengen
tot het eeuwig leven. De Vrouw zeyde tot hem : Heere, gy en hebt niets om mede te putten, en den put
is diep : van waer zoud gy dan 'tlevende water hebben.? "Zyt gy grooter als onzen Vader Jacob, die ons
dezen put gegeven heeft, en daer van zelve gedronken heeft, met fyne kinderen en met fyn vee? Jefus ant-
woordde haer : Al die van dit water drinkt, zal wederom dorft krygen. Doch die drinken zal van't wa-
ter, 't welk ik hem zal geven, die en zal inder eeuwigheyd geenen dorft hebben; maer 't water, 'twelk
ik hem geven zal, zal binnen hem worden eene fonteyne van water, fpringende tot in het eeuwig leven,
De Vrouw zeyde tot hem : Heere, geeft my dit water, op dat ik geenen dorft en leyde,nochte hier en moet
komen putten. Jefus zeyde tot haer : Gaet, roept uwen Man, en komt dan hier. de Vrouw gaf tot ant-
woord : 'k en heb geenen Man. Jefus zeyde tot haer : Gy zegt zeer wel, dat gy geenen Man en hebt. Want
|
geene gemeyne beiiediftie, die van den Huys-meeiler ge- revd wierd voor het eten, maer het was eene bezondere benediftiedie in't midden of op het eynde gedaen wierd ; i^ant hy heeit waerelyk met hun genut het avondmsel om te toonen dat hy het inderdaed was en met eene f-him- me. Ook heeft den H. Lucas de goddelyke kracht van die Breking des broods uytgedrukt met te zeggen, dat de Dif- cipeis den Zone Gods daer in gekent hebben; uyt weike verlichting wy zien de kracht van de ziei te verlichten, en dat tot deze en andere vruchten genoegzaera is de nut- ting des Sacraraents onder een gedaente , aengezien den zelveii Authenr der Gratie genut word zoo wel ondereen als onder tw&e gedaenten. Den H. Hieronymus voegt'er by j dat Chriftus door deze daed het huys van Cleophas tot een Kerk gewyd heefti te weten, nu conlacrerende ea gevende fyn Î Lichaem, gelyk Ïί de Kerken gefchied. Is het zaeken dat deze Difcipels, die in het keite Avond- mael niet tegenwoordig v/aei-en, nasr het zelve eenfionds van de Apoitels niet ζγη onderricht geweeit aengaende dit Myiierie, fy konden daer in verlicht worden van Chriüus die zig dede kennen met te geven lyn-zelven , dat is, door het Mylier^e van het Alderheyiigfte Sacrament dés Autaers. Dus dede dit H. Sacrament vrucht in hunne ziele en lich- haem ; want fy namen het niet onweerdiglyk,^gemerivt fy door fyne woorden zeer ontiieken waeren in Gods liefde, en verilerkt in het geloof, en hunne zonden waeren hun vergeven, wanneer het Î Sacrament der Biechte noch niet ingeftelt was. Alfdan waeren fy overtuytvan de waerheyd fyner VerryiTenis , zelfs door hunne eygen oogen, en door de hoedanigheden van fyn Lichaem nu verrezen, en door het uytwerkfel van fyne woorden op hunnen geeft. Zoo haeit als fy het Lichaem van Chriftus geëtea hadden, is hy verdwenen en hy maekte zig cnzichtbaer ; in het Grieks ftuet ; hy is oniuneLyk geworden : Origenes is van gevoelen» dat den Zaligniaeker op de 40 dagen naer fyne Dood tot fyne Hemelvaert, zig-zelven zienelyk of onzienelyk mae- kende , zig vertoont heeft zoo liy wilde en aen wie hy wilde : wy weten zeker, dat hy had fyn waeraclitig Lich- aem ; maer wie zal doorgronden alle de hoedanigden van een verheerelykt of glorieus Lichaem, en wie zal durven paelen ftellenaeü Gods Almogentheyd Dit weten wy dat jefus is verdwenen ; maer hoe hy verdwenen is , weten wy niet. Deze was de vierde Verfchyning vanjChriftus, y. Zegt ons ; wat is eene Stadie ? Î Eeil Stadie bevat 125 paifen, én is het achtfien deel van eene Italiaenfche myle. Aldus 60 ftadien zyn 7500 Italiaenfche pallen, en twee en een half Franfchs mylen; dat is te zeggen , twee uerea gaens. |
f^· vas den anderen Difdpcl die Cleophas verleide ^ Sommige hebben gelooft, dat het was den H. Lu- cas zelf, die deze gefchiedenis verhaelt, en die om deze reden zig niet genoemt heeft, om van fyn eygen niet te fpreken. Maer hier tegen is de g-etuygenis van den H. Lu- cas zelf, die in het begin van fyn livangelie bekent, dat hy niet is van het getal der Difcipelen die Chriiius heb- ben gezien. Den H. Epiphanius gelooft, dat het Natha- naël geweefi: is. Den ΠAmbroiius noemt hem Amaon, Origenes meynt, dat het Simon geweeil is,· tot welk ge- voelen een aenieyding können gegeven hebben de volgende woorden in 't 24 c. 34 i!·. Den Heers is waerachtiglyk op~ gejlaen, en heeft {ig geopenbaert aen Simon ; daer v.'y firak zullen van handelen. De meefie Ouden hebben gelooft, dat deze twee Difcipels geweeft zyn van het getal der 72 i
Y 3 |
ocr page 209
Jgo rERHANDELINQE ÎÎΠΤ)Î GESCHIEDENISSEN
gy hebt vyf Mans gehad: en dien gy nu hebt > en is uwen Man niet : gy hebt hier in met de waerhev3 ge-
fpxoken. De Vrouw zeyde tot hem .- Heere , ik zie dat gy eenen Propheet zyt. Onze Î^aders hebben op de-
zen Berg hunne aenbiddingen gedaen ; en gy lieden zegt, dat te Jerufalem de plaets is, daer men aenbidden
moet. Sy fprak van den Tempel der Samaritaenen, die op den Berg Garizim gebouwt was, en die iy met.
haere hand aenwees. De Samaritaenen wilden, dat men in den Tempel ook Godt aenbidden mögt en Ojffèr-
anden opdraegen : doch de Joden wilden, dat men maer in den Tempel van Jerufalem alleen mogte Ofleran-
éen opdraegen; want volgens de Wet mögt dit maer gefchieden op eene eenige plaetfe. Hier over onder-
vraegt fy Chriftus,die fy aenzag als eenen Propheet. Jeius gaf haer tot antwoord : Vrouwe,gelooft my, den
tyd komt aen, dat gy nochte op dezen Berg, nochte te Jerufalem den \''ader meer zult aenbidden. Gy aen-
bid "t gene gy niet en kent; wy aenbidden 't gene wy kennen : want de zaligheyd komt van de Joden.
Maer den tyd komt aen, en hy is'er al, dat de oprechte aenbidders den Vader zullen aenbidden in geeft
en waerheyd : want zulke aenbidders zyn het, die den Vader zoekt. Godt is eenen Geeft, en die hem
aenbidden, moeten hem in den'geeft en waerheyd aenbidden. Dat is, de waere aenbiddingen beftaet niet
in enkele uytwendige Offeranden , nochte fy is niet gebonden aen eenige plaetfen ; maer fy beftaet in
d'inwendige Godsdienftigheyd desherte, door de welke Godt door 't Geloof, de Hope, en de Liefde ge-
dient word. D'uytwendige Offeranden zyn'er het teeken van; maer zonder die beweginge des, herten ge-
fchieden-ze niet ingeefl en waerheyd. Ook geeft Chriftus bier te kennen d'onbloedige Offerande van de Nieuwe
Wet, die niet op een eenige plaets; maer door de ganfche wereld ging opgedraegen worden. De Vrouw
Eeyde tot hem : Ik weet dat den MeflTias (dat is te zeggen, dat Chriftus) komen moet. Als hy dan zal ge-
komen zyn, zal hy ons alles verkondigen. Jefus antwoordde haer : Ik ben 't , die met u fpreke. Daer op
kwamen fyne Difcipelen aengegaen , en fy waeren verwondert, dat hy zoo met eene Vrouwe fprak. Niemand
zeyde nochtans: Wat vraegt gy haer ? ofte waerom fpreekt gy met haer ? De Vrouw dan liet haeren eemer ,
en ging henen naer de Stad, en zeyde tot de menfchen: Komt, ziet hier iemanddie my allesgezeyd heeft,
wat ik gedaen heb. Zoude dit niet wel den Chriftus zyn Ρ Sy trokken dan uyt de Stad, en kwamen by hem-.
Men ziet hier geduerig, dat zoo de Joden , als de Samaritaenen vol waeren van de verwachtinge van dea
|
tloch dit können wy niet vaft-ftellen, nocht wat den naem van den eenen aengaet.
P^. Wie. was dién Ckophas 7
A. Men houd hem voor broeder van den H. Jofeph, Briiydegom van de Akierheyligile Maeghet : hy trouwde met Maria, zufter der voorzeyde H. Maeghet, by wie hy kinderen heeft gewonnen : aldus was Cieophas dobbelen oom van Jefus , en zwager der H. Maghet ; hy was zooa van .Tacob , gelyk den H. Jofeph ; hy was den vader van Simeon , tweeden Biiicho|) van Jeriilale-m , van Jacobus den Minderen , van Judas, van Jofe of Jöfeph ( en van eenige dochters ) welke het Evangelie noemt , broeders des Heere , volgens de gewoonte der Joden , by wie de broeders en zufiers - kinderen gerekent wierden voor broeders en zuliers onder-een.
y. iVaerom legt gy , dat CUophas Is den vader van Jacobus den Minderen , die genoemt Is Jacobus van Alphceus
A. Dit is geene klyne raoeyelykheyd ; het gene men kan 7eggen om-ze te verkiaeren^is i. Of, dat Cieophas en Al- phseus zyn maer eenen perioon die twee nuemen had ; of dat het den zeiven naera is in de Oolierfche taelert, ver- fchydentlyk nytgedrnkt in de onze. 2. Of, dat de moeder van Jacobus den Minderen eerii was getrouwt geweeli met AlphsiUïi by wie fy gehad had Jacobus den Minderen > en dat fy naer de dood van Alphieus hertrouwt was geweeft met Cieophas 3. Of, dat het niet zeker is , dat Jacobus v/as den zoon van Alphasxis, v/ordende deze bynaeiiien niet altyd genomen van dea Î^adεr, gelyk men ziet in Judas, ge- naemt Judas van Jacobus, ter oorzaeke van fynen broe- der ; in Maria van Jacobus» en Maria van Jofe of Jofeph, jyne kinderen.
V. Waer gingen de. twee Dlfd^ds van £.mmaus , naer den |
verreien Zaligmaeker geiien te hebbend
Î Sy keerden aenftonds weder nae Jerufalem , emi te verhaelen aen de Apoitels het gene fy gezien hadden.
V. Gaven de Apojitls daer aen geloofd "
A. Sy waeren daer van reeds overtuygt, gemerkt Clirif-. tus zig te voren al vertoont had aen Petrus; en deze was de eerfte Verfchyning van Jefus aen mans-perfoonen , daer de Schriftuer van fpreekt; zynde het de derde Openb-aering. Deze , die elders by de Evatigeliften niet duydelyk is iiyt- gedrukt, word. klaerelyk te kennen gegeven by Lucas c. 24 , hier voren bygebragt, alwaer wyapmerkt hebben, dat Origenes dezen Simon ^ aen wie Chriftus zig geopen- baert heeft, genomen heeft voor den medeg6ze] van Clea- phas : maer de leering van Augultinus en van de meefte Leeraers is , dat hier Petrus verliaen word , gelyk ook dea Apoltel Paulus in fynen eerften Brief tot de Corinth c. 15, 5, aenget^kent heeft, dat Chriftus verrezen zynde ge-, zien is van Cepbas, en daer naer van de Elf Men zoude kennen gelooven , dat het door Gods fchikking gefchied is, dat de Apoftels niet gelooft hebben aen de vrouwen zeg- gende, dat Chriftus verrezen was, op dat fy , als Petrus nu verzekerde , dat den Heere zig aen hem geopcnbaert had » aen dezen , als 't hoofd der Kerk en opperiien Herder, zou- den gelooven , en op dat den eeriten der Apoitelen zoude zyil den eeriten getuygen der VerryiTenis.
F^. iVaer waeren alfdan de Apojiels ?
A. Sy waeren te faemen opgeiloten uyt vreeze voor de Joden , en onderhielden zig nopens de Verryflenis van hunnen goedertieren Meeiier
y. Wat geleurde aen de^e heylige Vergaed^ring ?
A. Chriftus verfcheen in het midden van hun, gaf him fynen vrede, toonde lyne handen, fyne voeten, en fyue |
ocr page 210
DBS Î I Î Ï
TT TJES Τ AM^lSf Τ, 181
Meffias, en dat iy voor vaft hielden, dat den tyd van fyne kornfte nu daer was. Wanneer de Samaritaenea
tot hem gekomen waeren, baden fy hem, dat hy by hun wilde blyven : en hy bleef'er twee dagen. A-^eel
meer geloofden 'er alfdan in hem om fyne eygen woorden. En iy zeyden tot de Vrouwe : 'tEn is niet meep
om uw zeggen, dat wy gelooven ; want wy hebben hem nu zelve gehoort, en weten, dat hy waerelyk den
Zaligmaeker des werelds is. Twee dagen hier naer vertrok Jefus nae Galileën , want hy hadde zelfs gezeyd :
dat eenen Propheet in fyn Vaderland niet wierde geëert .· De Galileërs, zoo haeft hy daer kwam, ontfon-
^en hem zeer wel, om dat fy gezien hadden het gene hy te Jerufalem op den Feeft-dag hadde gedaen : hy
kwam dan weder te Cana in Galileën, alwaer hy het water in wyn hadde verandert, en daer was eenen
zone van eenen Koninglyken hoveling die tot Capharnaum ziek lag; den hoveling vernomen hebbende dat
Jefus van Judeën in Galileën kwam, ging tot hem, en bad van fynen zone te willen komen genezen , die
reeds op fyn llerven lag, Jefus zeyde tot hem : Gy-lieden gelooft niet oft gy moet mirakelen en wonder-
heden zien; maer den hoveling ^eyde : tïeere, komt doch eer mynen zone fterft; Jeilis zeyde hem : Gaet,
üwen zoon is wel te pas; en hy geloovende ging henen : als hy nu afging, kwamen fyne knechten hem al
boodfchappen , dat fynen zone wel te pas was: Ily vraegde hun dan de uere, op de welke hy beter gewor-
den was, en fy zeyden : Gifteren ten zeven ueren verliet hem de kortze : Den Vader herkende dan, dat
het de zelve uere vi'as, op de welke Jefus hem had gezeyd : Uwen zone is wel te pas. En hy met fyn ge-
heel huyigezin geloofden in hem.
Naderhand was het den Feeft-dag der Joden, en Jefus ging nae Jerufalem. Doch te Jerufalem by de
Schaeps-poorte was een water-bad, in 't Hebreeuws genaemt Bethfaida, 't welk vyf gaelderyen hadde. In
deze lag eene groote menigte van zieke, blinde, kreupele, en lamme, verwachtende dat het water geroert
zoude worden. Want den Engel des Heere daelde op zekeren tyd neder in 't water-bad, en al die alfdan
eerft naer dat het water geroert was, in het bad ging, wierd genezen, mee wat ziekte hy ook bevangen
mögt zyn. Aldaer was zekeren menfch, die acht-en-dertig jaeren gelegen had met fyne ziekte. Jefus ziende
dezen liggen, en wetende dat hy· nu langen tyd gelegen had, zeyde tot hem : AVilt gy gezond worden?
Den zieken antwoordde hem : Heere, 'k en heb niemand, om my in ^t bad te draegen, als het water ge-
|
zydcj zig aeubiedende , op dat fy hem zouden raeken, zeggende: Taft en ziet, want eenen geeil heeft geen vleefch nocht beenderen, gelyk gy my ziet hebben. Dat ook alf- dan de ApoiMs aengêraekt hebben de wonden van Jefus , is het gevoelen van ibmmige Leeraers ; en op die aeiirae- king kan fyn oogmerk gehad hebben den H. Joannes in fynen eerften JirUf c. i , i^· ι , zeggende: Dat οηÏε handen gehandelt lubben van het JVcord des Levens , getuygeii wy 607, ; hoewel hy ook in het algemeyn fpreekt van de handelin- gen die hy met den Zaligmaeker gehad heeft : en Eu- thymius is van gedachten , dat de wonden van Chriftus al- leenelyk gevoelt zyn geweefl: door Thoinas , die niet te- genwoordig was in deze vyfde Openbaering van_ Chriftus. I)en Zaligmaeker ziende de bekommernis van fyne JDif- cipelen, gaf hun een nieuw kenteeken van fyn verrezen Jichaem : hy ät in hunne tegenwoordigheyd ; niet uyt noodzaekelvkheyd, maer om te toonen fyne wezentlyke tegenwoordigheyd en de waerheyd van het geloof, zegt den H, Auguüinus
y. JVat leyden de Oifcipels aen Thomas op fyne wederkomfi? |
A. Dat fy den Heere gezien hadden ; maer Thomas ant- woordde hun : Ten zy dat ik in fyne handen de gaeten der nagelen zien ^ en mynen vinger li:eke in de plaetfe der nagelen , en myn hand fteke in fyne zyde , ik en zal her niet gelooven.' Godt liet toe, dat Thomas twyitelde van de Verryifenis , om de Apoftels op de zelve wyze te be- handelen , gelyk fy· gedaen hadden aen de andere bood- fchappers van fyne' Venyflenis Daer-en-tuiTchen den Za- ligmaeker wilde dezen ongeloovigen menfch voldoen ; en dit is miffchien eene der redens waerom Chriitus de merk- teekens fyner wonden wou behouden, waer van den ΠAugultinus deze reden geeft i op dat hy aen die , welke hy ftichtte in een ongeveynft geloof, zoude toonen, dat het zelve lichaem , het welk fy gekruylt ha.dden gezien , verrezen was ; waerom Thomas , met fyne hand daer in te fteken , konde voelen of het waere gaeten waeren die men maekt in een vaft en waerachtig lichaem ; dus wae- ren het geene enkele htteekcns van geflote v.'onden , maer w^aere gaeten , die Chriftus ook in den Hemel heeft willen draegen , op dat hy , als onzen Hoogen-priefter, aen Godt fynen Vader zoude toonen de pryzen onzer vryheyd , zegt den H. Ambrofius ; en als middelaer om ons met hem te verzoenen. Zoo zyn dan fyne wonden merkteekens van liefde, waer door hy ons gefchreven heeft in fyne handen ( gelyk Ifaias zegt) niet met pennen, maer met nagelen , die de fteek-yzers waeren van de dood , en die voor ons openden de fonteynen des levens ; waerom die heylige wonden onzen toevlucht zyn in veel bekoringen.
f. iVanneer verjlheen den Zaligmaeker aen Thomas
A. Acht dagen naer de laeftgemelde Verfchyning waeren de Dif'ipels weder vergaedert in de zelve plaets, en Tho- mas was met hun. Jefus kwam daer binnen, de deure ge-^· floten zynde , en ftond in het midden van hun , zonder dat men wift , langs waer hy was ingekomen.. De Sacra- mentariifen niet konnende verftaen, hoe Chriftus door de geilote deur konde ingekomen zyn, zoeken alle middélen om den Text, die zoo klaer is , te verkeeren , wel merken- de, dat zoo het Lichaem van Chriftus in een plaets C de deur gefloten zynde ) gekomen is , hetzelve ook elders , zonder afmeting van plaets , zyn kan : dus zeggen eenige van hun, dat hy door de venfter kwam ; maer zulkx is dieven-werk , gelyk Chriftus getuygt by Joan cap. lo ; andere, dat hy zelf de deur opende , niet verwagtende , dat-ze iemand an- ders open dede : andere , dat hy-ze deed fmiktn eu terilouii |
ocr page 211
J^ERFT^NDEL INGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
foert is· en terwyl dat ik aenkome, zoo is'er al eenen voor my ingegaen. Jefus zeyde tot hem -Staet op ,
i,7pmt nw bedde OP, en gaet henen. Maer alzoo het alfdan Sabbat-dag was, zoo zeyden de Joden aen die
^en was 't is Sabbat'dag, gy moogt uw bedde niet draegen. Hy antwoordde hun .· Die my genezen
KS hif' mv <^ezevd : Neemt uw bedde op, en gaet henen. Sy vraegden hem danWie is't, die u ge-
teld heeft· Neemt uw bedde op en gaet henen? Maer die genezen was, en wift met wie hy was : want
tfas had ζÎ'Ï uyt de menigte des volks, 't welk in die plaetfa was, ontrokken. Jefus vond hem naderhand
i; ïefTempel! en zeyde'tot hem : Ziet, gv zvt nu genezen , en zondigt met meer , op dat u met argers
over en Se. Dien menich is dan hene^legaen, en boodfcbapte aen de Joden dat het Jefus was die hem
In zen had. Daerom wierd Jefus van de %den vervolgt, om dat hy d:e dingen op den Sabbat-dag dede
E jefas antwoordde aen de Joden .· Gelyk mynen Vader ahyd ^^erkt, zoo werke jk ook. Om die reckn
fochten de Joden noch meer iL· te dooden, om dat hy niet alleen den Sabbatdag en brak maer ook z,yde
Lt Godt fyien Vader was ; hem zeiven gelyk maekende aea Godt. elus ^k ^e an
xvaer voorwaer ik zes^'e u, den Zone en kan van f^n-zelven mets doen, maer dat aueen, liet gene ny
Ten V^to zlt d^ä Ifnt ile het geneden Vader doet, doet den Zone ook gelykelyk Want den Vader
e^hv toont hem alles wat hy doet, en hy zal hem noch meerdere dingen toonen als
deze fvn Zo dat rt u'^lt verwonderen Want gelvk den" Vader de doode verwekt, en hun het leven
feerSo aeeft den^Zone ook het leven aen die hy'wilt. Ook en oordeelt den Vader niemand; (re
ïTol ZnfSmdyU «.yze) maer hy heeft alle het oordeel aen den Zone gegeven; op dat-ze allegaeder den
'yonTzoTdefeerin gelyk-ze den Vader eeren. Die den Zone niet en eert, die en eert ook den Vader met,
f^ lcT^c^é^n heeft. Voorwaer, voorwaer, ik zeg het u ; Die myn woord aenhoort, en gelooft aen
den -enef die my gezonden heeft, die heeft het eeuwig leven. Voorwaer, voorw^^r, ik zeg het u : Den
tvd komt aen, en hv is'er al, dat de doode zullen hooren de ftemme van den Zone Gods, en die-ze hooren,
^llen levende worden. Want gelvk den Vader het leven in zig-zelven bezit, zoo ny oo.c aen den
Zone gegeven het leven in zig-zelvén te bezitten Qdoor fym eanWge Geborte uyt " ^
hem. de macht gegeven van het Oordeel te doen, om dat hy den Zone des menfche is. iLn zyt daer over
oorzaek ) maer etikelyk een occafie die Godt gebniykte om
Tnen Apofel te overtuygen ffc if te
b.-en^eo tot een bovennatiierelyk Geloof.Hoe heeU Ihomas
dan können gelooven het gene hy S^J^^ ^^^^ ' ge.r.eilct
het Geloof, volg-ns den Apoftel .is eei zeker oewys der
dieket leden worden E" volgens Auguidnus,
WHt is het geloof.? Gelooven het gene gy nu Vet. Vk^v op
anwoorde fk: Het gene men weet door na uerelyke we-
tenfchap , of door het gezicht kan mei oo.. kennen ooor
Gods openbaering , en diënsvolgens het zelve geiooven ;
want aelooven is niet anders als toeitemmen aen ecnige
raShefd?om dat Godt, die de eemnge en onfeylbuere
^Sevd s, dezelve veropenbaert heeft ; zoo dat dit de
le^iÃew^egreden is van den ÎÎ des Geloofs : vervolgens
kanln'den zclven aft faemen geen deel hebben de natuere-
hïe wetenfchap , hoewel deze buyten de werking van het
Geloof het verftand kan bewegen om met de reden te ken-
nendc zelve zaek die men anderfuis ook vaflelyk gelooft
ter oorzaeke van Gods openbaermg. Aldus heelt de Alder-
h^vli'>iie Maghet geweten en gelooft , dat. fy maeg;d bly.
véode, den Zaligmaeker ontfong en baerde ; en iy zoo
wel ab de Apoftelen hebben gezien en gelooft, dat Chrif-
tus geftorven en verrezen _was. Zoo dan den Apoitel en
Au4innu:s fpreken van die voorwerpen of Artikels des
Geloofs , welke de bezondente zyn en onbegrypelyk aen
ons verftand, als van de Alderheyligüe Dryvuidigheyd en
de Menfchwordiag van't Leuwig Woord, enz. : maer wat
dè -ndere aetvaet ; al is 't dat eenige ook door andere ken-
nis können gèweten zyn, fy zyn nochtans duyfter, voor.
zoo veel als men die kent door het geloof, wiens zeker-
heyd om de getuygenis van Godt oneyndelyk overtreft alle
weteafchap die men zou können hebben door de zinnen of
weder hermaekte ; maer op deze manieren zoude hy met
geene geÃote deuren ingegaen zyn , gelyk den Text 'ze^t ,
maer met geopende : andere , dat hy in huys gekomen is ,
als het reeds laet was en de deuren gefloten waeren , als
of die woorden ; Toen de deuren gefloten waeren , zouden
können beteekenen den tyd wanneer men niemand meer
verwachtte ; maer Joannes had eerft aengeteekent, dat het
laet was, als Jeius kwam,· dus was het onnoodig het zelve
te herhaelen Den natuerelyken zin is, en zoo hebben alle
de HH. Vaders en Cathoiyke Uytleggers den Text , die
zoo klaer is, verftaen ; dat Chriftus is binnen gekomen ,
zonder dat de deur wierd geopent ; gelyk hy uyt het ge-
floten graf gegyen is , zegt 'nieophylaéus. Nu Chriftus
groette fyne Difcipels , zeggende : Vrede zy met u-lieden :
daer naer fprak hy tot Thomas , en herhaeide fyne woor-
den welke dezen Apoftel niet gehoort had : Steekt uwen
vinger hier in C zeyde hy, hem toonende fyne handen ) en
brengt uwe hand hier by , en fteekt-ze in myn zyde : nochte
enzyt ongeloovig, maer galoovig. Thomas eyndelyk over-
tuygt, zeyde tot den Zaligmaeker : Mynm Heer , en mynen
Godt ; dat is : Gy zyt waerelyk mynen Heere en Meeiler ,
den Meliias en den Zone Gods, die nu van de dood ver-
rezen is. Volkome belydenis van de Menfcheyd en de God-
heyd van Jefus ; die hem antwoordde, dat hy hem nu ge-
loofde verrezen te zyn, om dat hy hem gezien had met
Ij'ne oogen ; maer dat die het geloofden zonder hem ge-
zien te hebben , gelukkiger waeren ais hy ; om dat den ey-
gendöm van het geloof beftaet iii te gelooven het gene men
niet en ziet Let hier Wel, dat die woorden : Om dat gy
my gezien hebt ; niet beteekenen de oorzaek en beweegre-
den van het geloof ( want Gods openbacring en de getuy-
gènis der oiifeylbaere wacrheyd zyu alleenig daer vaa de
ocr page 212
DES Î I Î Ï
TT Τ ΠS Τ ui MB ΠΤ.
fiiet verwondert; want den tyd komt aen, dat alle die in de graven zyn, hooren zullen de ftemme vöri
den Zone Gods. En die wel gedaen hebben zullen te voorfchyn komen, en verryzen tot het leven; maér
|3ie kwalyk gedaen hebben, zullen verryzen tot de verdoemenifle. Ik en kan niets van my-zelven doen. Gelyk
ik hoore, zoo oordeels ik; en myn oordeel is reclitveerdig ; want ik zoeke mynen eygen wille niet; maer
den wille van den genen die my gezonden heeft. By aldien ik van iny-zelve getuygeniflè geve, zoo en gaet
myne getuygenifle niet vaft. Daer is eenen anderen die van my getuygenifle geeft, en ik wete, dat de ge-
tuygenifle die hy van ray geeft, vaft gaet. Gy-lieden hebt tot Joannes gezonden; en hy heeft getuygenifle
aen de waerheyd gegeven. Voor my, ik en heb de getuygenis van den raenfch niet van-doen ; maer ik zegge
» op dat gy' moogt zalig worden. Hy was eene brandende en verlichtende fakkel ; en gy hebt u voor een _
weynig tyds in fyn licht willen verheugen. Maer ik hebbe eene getuygenis die grooter is als die van Joan-
ï^es ; want de werken, die den Î^ader my vergunt heeft te volbrengen, die werken zelve, de welke ik doen,
geven getuygeniflè van my, dat my den Vader gezonden heeft. En den Vader zelf die my gezonden heeft,
heeft getuygenifle van my gegeven, en gy hebt fyne ftemme noyt gehoort, nochte fyn wezen gezien. Syn
"W'oord en hebt gy ook niet in u verblyvende, om dat gy geen gehoor en geeft aen den genen, die hy ge-
zonden heeft. Gy onderzoekt de Schriftueren, om dat gy meynt daer in het eeuwig leven te hebben ; en
daer-en-tuflchen die zyn't die van my getuygeniflè^even. Maer gy en zoekt by my niet te komen,om het
leven te vinden Î^'οογ my, ik en heb de glorie van de menfchen niet van doen; maer ik kenneu, dat gy
geene liefde Gods in u en hebt. Ik ben gekomen in den Naem van mynen Vader, ( dat is, met het gezag
en de macht myns Vaders'; en met alle teekenen van iyne zendinge) en gy en neemtniet aen; by al-
dien eenen anderen in fynen eygen naem komt, diën zult gy aenveerden. Hoe zoud gy können gelooven, gy
die glorie van malkanderen ontfangt, en die de glorie, de welke van Godt alleen'af-komt, niet en zoekt?
En denkt niet, dat ik u zal befchuldigen by den Vader; daer is eenen die u befchuldigt, te weten Moyfes,
op Wien gy u betrouwt. Wantwaer't dat gy Moyfes geloofde, gy zoud my ook gelooven : Want 't is van
my dat hy gefchreven heeft. Maer is 't dat gy iyne fchriften niet en gelooft, hoe zult gy myne woorden
gelooven. Daer naer trok Jefus weg, over de Zee van Galileën, dat is, van Tiberias; alwaer hy ontrent
|
natuerelyke reden. Dus kan men ook op eene algemeyne V. yze zeggen , dat het gene men gelooft , met gezien word ; om dat de oorzaek waecom men gelooft , niet is de natuere- lyke reden, of het gezicht, maer alleen de openbaering en getuygenis van Godt. Alzoo zegt den H, Auguftinus van Thomas: Hy zagen voelde den Menfch ; en hy herkende Godt die hy niet en zag nochte aenraekte Den zeiven Lee- ra^r voegt'er by , dat Chriiius niet gezeyt heeft: Gy hebt my aengeraekt ; maer : Gy hebt my geiien ; om dat . het ge- zicht als een algemeyn gevoelen is : nochtans fchynt diën H. Vader op dit gevoelen niet vaft te gaen, als hy op het laeiïe zegt : Men zou können zeggen , dat den Diicipel r.iet heeft derven aenraeken den Heer zig daer toe aenbie- dende ; want daer ftaet niet gc, ehre ven : En Thom.as heeft hem aengeraekt. Eventwel dat hy hem heeft aengeraekt, is het algemeyn gevoelen der Vaders Zefde Verichyning.
JVaerom liet Godt toe , dat Thomas langer twyffdde, van fyne UerryÃ'enis als de andere ApoÃ.ds i
A. Om gelegenth-'vd te hebben van aen Thomas en aen ons te geven nieinve beweyzen van dit Myftene
V. IVaer gingen de Apcjiels naer dexe verfchyning ?
A. Naer Galileën, waer naer toe Chriiius hun gezeyd had voor fyn dood , dat fy zig zouden begeven : en hy had ïiet hun noch bevolen federt fyne Verryffenis, zeggende, <lat fy hem daer zouden zien.
Op wat manier lagen de ApoÃels Jefus in Galileën ?
A. Sy zagen hem by de Zee van Tibeiias, alwaer hy zig vertoonde aen Petrus en Joannes, en aen zeven andere van fyne Difcipelen, en hy dede hun vangen 153 groote viffchen in dezen tweeden mirakeleuzen vifchvangft.
f^ /Vie herkende den Zaligmaeker den eerjien ? |
ΠJoannes i en hy zeyde het aen Petrus , die 2;ig aen- ftonds in zee wirp , om veerciglyker tot Chrifïus te ko- men. Zevenite Verfchyning
y. IVat \eyde den Zaligmaeker tot fyne. Apoflels ?
A. Naer hun met hem te hebben doen eten , vroeg hy aen Petrus tot dry-mael toe ^ of hy hem beminde. Petrus antwoordde hem ook tot dry-mael toe: Jae , Heere, gy weet, dat ik u beminne. Jefus herhaelde hem ook : Weyd myne lammeren : aldus herftelde dezen Apoftel door deze dryvoudige getuygenis van fyne liefde , het mifdaed het welk hy begaen had met den Heere dry-mael te verloo- chenen : en Chriftus betrouwde aen hem de zorg van fyné; fchaepen ; dat is, van de zielen , hem op nieuws zeggen- de : Weyd m.yne fchaepen. Chriiius voorzeyde hem ai- noch , wat hem moeft overkomen , en hield befloten in fyne geheymenis fyne voornemens nopens Joannes , be- rifpende hier door de nieuwsgierigheyd van Petrus die zocht te weten, wat van Joannes zoude geworden.
y. PFat -was de oor\aek der nieuwsgierigheyd van. Petrus ?
A. Om dat Chriftus , fprekende van Joannes , gezeyd had : Ik wil, dat hy joo Idyve, tot dat ik korne \ gfclyk leeil., de Vulgata en by naer alle de Latynfche Exemplairen. Som- mige Uytleggers volgen deze lezing : Si fic eum volo manére i Indien ik wil, dat hy zoo blyve. Andere Geleerden houden voor de belte lezing den Griekfchen Text; Si eum volo manére; Indien ik wil, dat hy blyve ; en zoo vind men in vyf of zes oude Latynfche Handfchriften : ook word voor die lees-wyze aengehaelt den H. Hieronymus in fynen i Boek tegen Jovinianus-. Men voegt daer by , dat het verfchil der Griekfche woorden Houtos ( dat is te zeggen , Zoo ) en Ean ( dat is, Indien ) te groot is om te doen oordeekn , dat het een woord voor het ander gefielt zy : maer veel ge- makkelyker zou het Latynfch w^oofdeken Si^ Indien, ver- |
ocr page 213
Ϊ84 rERHANDEL INGE ΠAN DE GESCHIEDENISSEN
de vyf-duyzend menfchen fpyfde met vyf Brooden en twee Î^ίβίζεηβ, &c. Matth, c. 14, f· 15. Marc. c.S,
f. 35. Luc c. 9, f. 12 (p. 48 ) ZOO haell de menfchen dit mirakel gezien hadden,zeydenfy : Dit is wae-
relyk den Proplieet die in de wereld raoeft komen. Doch Jefus wetendedat fy hem zochten Koning te
maeken, vluchte henen: als't nu avond geworden was, voeren fyne Difcipelen over nae Capharnaum----
Dan fprak Jefus tot het volk van Capharnaum : Voorwaer, voorwaer, gy-lieden zoekt my niet om de mi-
rakelen die gv gezien hebt, maer om dat gy van het Brood hebt geëten en verzaed zyt geweeft; werkt niet
om de fpyze die vergaet, maer om de fpvze die blyft ten eeuwigen leven, welke den Zone des menfche u
geven zal, want hem heeft Godt den Vader met fynen zegel bemachtigt. (Te weten, met den legel van fyne
Getuygenijfe en van dz Mirakelen, door de welke Godt verklaert en herpezen heeft dat Chriflus den Zone Gods is.J
' Dan zeyden fy hem : Wat zullen wv doen om Gods werken te oeffenen ? Gelooft, zeyde hy : in den ge-
nen die my gezonden heeft. Ik beïi, zeyde hy, het Bropd des levens. Uwe Voor ouders hebben het
Manna in de Woeftyne geëten : maer fy zyn geftorven. Ik ben het levende Brood die uyt den Hemel ge-
daelt ben. Al wie van dit Brood eet, zal eeuwelvk leven: en 't Brood, 't weik ik u geven zal, is myn
Vleefch, 't welk ik zal geven voor 't leven des werelds, 't En zy dat gy het Vleefch van den Zone des
menfche eet, zeyde Chriftus noch voorder, en lyn Bloed drinkt, zoo zult gy het leven in u niet hebben.....
Want myn Vleefch is waerelyk fpyze, en myn Bloed is.waerelyk drank---- Veel meer van fyne Difcipelen
dit gehoort hebbende, zeydeïi : Dit zyn woorden die hart zyn .· wie kan-ze aenhooren ? Van diën tyd af
keerden'er veel van fyne Difcipelen te rug, zonder hem meer te volgen. Jefus zeyde tot de Twelf: Wilt
gy-lieden ook henen gaen? Maer Simon Petrus gaf hem voor antwoord : Heere tot wie zouden wy gaen ?
gy hebt immers de woorden van het eeuwig leven : te weten, als men-ze naer den geeft verftaet, en niet
gelyk de Capharnaïten, die meynden, dat Chriftus fyn Vleefch en Bloed wilde geven op eene zienelyke wyze.
urx HET riL, VUL EN IX. HOOFD-STUK.
"^'Anneer den Feeft-dag der Joden, Scenopegia (Anders de Loover- o/Tente-Feeft, om dat fy moeflen
woonen onder Tenten van loof geniaekt, tot gedachtenijfe, dat fy aldus 40 jaeren gekeft hadden in de fFoeÃyne. )
|
ändert hebben können worden in Sic, Zoo. Nu het zy dat men die woorden leeft gelyk de gemeyiie Latyniche Overzetting ; iiet zy dat meu die leeft gelyk de Grieken , ly komen op eenen en den zelveii zin uyt : want het woor- «ïeken Indien by de aentoonende wyze gevoegt, geeft geen twyfteling te kennen , maer het beveiligt , volgens de ge- tuygenis der Letter-kuadigen ; en by voorbeld ais ik zeg- ge : Indien ik uwen broeder wil guïiite doen , hebt gy re- tien om dit quaelyk te nemen ? "in diergelyke exempelen geeft het woordeken Indien geen twyfFeling te kennen , maer her verzekert en bekrachtigt het gene men vooritelt. Dus word ook door deze woorden; Indien Ãkïi'il, dat hy blyvc , tot dat ik kome , beteekent : Ik wil , dat hy waerelyk . blyve tot myne komfte toe ; en in dezen zin hebben het die veritaen tot welke Chriftus fprak. Dit woord dan ging iiyt onder de Broederen , dat dezen Difcipel niet zoude Iterven ; en volgens het eerfte indrukzel, 't welk de woor- den van Chriltus aen het begryp der eerite gelo.ovigen ga- ven , hebben fommige Schryvers gemeynt, dat'den H. Jo- annes noch niet geftorven is , aengezien hy gefchikt was om te blyven tof de komfte van Chriftus. Ook had den Zaligmaeker aen den H· Joannes belooft , dat hy fynen Kelk drinken zoude ; waer door hy te kennen gaf het Mar- telaerfchap , het welk hy zoude moeten ondergaen : doch gemerkt hy het zelve door een geweldige dood niet ge- leden heeft, zoo is deze belofte van Chriftus niet vernie- tigt ; maer deze is waerfchynelyk voor hem uytgeftelt, zul- lende hyin het eynde der wereld de zelve ontfanpen met linoch ea Elias, die nevens hem het Geloof van Chriftus be- k'i getuygenis, die fy van hem zullen geven, met hun bloed verzegelen zullen. In de verwachting van diën iyd van ftryden, neggen die Schryvers, is den H. Joan- nes uyt de wereld gevoert in eènige onbekende plaets, al- waer hy voor af een zaiigheyd·, vrede, en lielfelykheyd geniet, die het ulderaengenatmiie , het gene de wereld ge- ven kan, oncyndelyk te boven gaet: fy willen, dat deze dry komen zullen ten tyde van den Andchrift , als levende ge- tuygen van Chriftus ; Enoch uyt de Wet der Natuer Elias uyc^'de Wet van Moyfes ; Joannes uyt de Wet van Chrif- tus. Van twee getuygén fchi-yft den H. Joaiines klaerelyk in fyn Openbaeringe ,· maer van zig zeiven fchryft hy , dat hem den Engel zeyde : Gy moet wederom propheteren voor vele volkeren, en natiën, en taelen, en Koningen : dan zal deze Prophetie vervult worden , wanneer hy zig by Elias en Enoch zal vervoegen om de waerheyd ftaende te houden tegen den Anticl;rift Verders men verhaelt , dat den H. Joannes, zig in eenen zeer hoogen ouderdom ge- komen ziende, een graf deed openen , daer hy gehed le- vende inging ; en dat hy van alle fyne Leerinigen affcheyd o'enomenliebbende, verdween, en gevoert was in een plaets die aen de menfchen onbekent is: zoo dat eenigen tyd daer- naer als fyne Difcipels wederkwamen om hem te zien, fy hem niet meer gevonden hebben. Andere Schryvers wil- len , dat hy op diën zeiven ftond , als hy daer in ging , oeftorven is ; doch dat hy korts daer naer weder van de dood wierd opgewekt : dit fchryft Nicephorus , dat Jo- annes geftorven zynde , terftond met fyn Lichaem ten He- mel gevaeren is ; iae onder de Latynen hebben vele tref- fiilyke Leeraers gelooft â > dat den "H. Joannes weder van de dood verrezen was , en voor dit gevoelen worden aen- gehaelt de Openbaeringen van de HH Gertrudis en Bri- gitta. De Griekfche Kerk heeft in de laefte eeuwen dit ge- voelen aengenomen , en in haeren Dienft-boek daer van gewag gemaekt; maer de Latynfche Kerk heeft, zig daer- |
genoemt, |
ocr page 214
jb Î s niEurr test^imbnt. '
genoerat, voor handenwas, kwamen de Broeders van Jefus (dat is, iyne Bloed-vrienden, voigens de He-:
breeuwfche wyzevan fpreken)en zevden tot hem : \^ertrekt van hier, en gaet naer Judeen, op dat uwe
Difcipelen aldaer ook mogen zien de werken die gy doet. Want niemand en doet iet bezonders iÏ't ver-
borgen; maer hy zoekt vermaart te zyn. Dewyl gy zulke dingen doet; vertoont u aen de wereld. Jelus
«eyde dan tot hun : Mynen tyd is noch niet gekomen; maer uwen tyd is alle oogenblikken^gereed. De we-
reld en kan u niet haéten. Maer my haet-ze, om dat ik van haer getuyge, dat haer werken kwaed zyn.
Gaet gy henen naer dezen Feeft-dag : voor my ik gaen'er niet. ( Dat U : Ik gameer noch niet, gelyk het
Grieks heeft.·) Want mynen tyd is noch niet vervult. Dit gezeyd hebbende, bleef hy in Galileën. Doch naer
dat fvne Broeders henen aegaen waeren, ging hy ook zelve naer den Feeft-dag, niet openbaerelyk; maer
als in 't verborgen. Gediireiide de eerfte dagen van de Loover-feeft, was'er binnen Jerufalem veel geklaps
wegens Chrifcus,om dat hy noch niet op deze Feeft was verfchenen; want het was eenen van de dry Hoog-
tyden der Toden, op welke al die van 't manne-geflacht waeren, volgens de Wet, aldaer moeften verfchy-
nen. De Joden dan zochten hem op den Feeft-dag, en zeyden : Waer is hy ? En daer was veel gemompek
van hem onder het volk. Want foramige zeyden : 't Is een goed Man; andere zeyden : Hy en is 'c met,
maer hy verlevd de menfchen. Niemand nochtans en fprak openhertig van hem (te weten, van de gene,
die een goed Ã-evoelen van hem hadden) tiyt vreeze der'Joden. Als den Feeft-dag nu ten halven gekomen
'^as; (dat is^op den vierden ofte vyfden dag van de Feeft : want fy duerde acht dagen lang) ging Jefus
op naer den Tempel, en onderwees daer. De Joden verwonderden zig, en zeyden: Hoe weet dezen de
Schriftuere, daer hy-ze niet geleerten heeft? Jefus gaf hun voor antwoord : Myne Leeringe en is de myne
niet; maer van den genca die my gezonden heeft. Is't dat iemand fynen wille wilt doen, die zal kennifle
krygen van de Leerin<>-e, offy van Godt is dan of ik uyt myn zei ven fpreke. Die uyt fyn-zelven fpreekt,
zoekt iyn eygen (»iorie; maer'die glorie zoekt van den genen, die hem gezonden heeft, die is oprecht, en
in hem' is- »een bedrog! Heeft Moyfes u niet de Wet gegeven ? en nochtans niemand van u dciet de Wet.
"VVaerom zoekt o-y mv 'het leven te' nemen.? Het volk antwoordde hem : Gy hebt den duyvel in; wie zoekt
u het leven tp némen? Eenige dan van de Borgers van Jerufalera zeyden .· Is dit den zeiven niet, dien fy
zoeken te doolden = Ziet hy fpreekt daer vrymoedelyk uyt, zonder dat fy hem tegenfpreken. Zouden d'Over-
fte nu wel ovÃrtuyTt zvn, dat hy den Chriftus is?... Ondertuflchen zonden de Phariieëti met d'Opper-prief-
ters dienaers uyt om hem te vangen. Doch daer ontftond groote tweedracht onder het volk om fynen t' wille.
ontrent zoo duydelvk niet verklaert : in foramige Marte-
laers-boeken ^^'ord den dag des üvergangs^van nen H. Jo-
annes aengev/ezen onder het woord van 0,:,nemmge , het
welk een weder-verrviTeniffe te kennen geett
Eenige , daer den H. Augultinus van fchryft , he\-)oen
gelooft, dat den H. Joannes geheel levende xn fyn graf
getreden zynde , het zelve deed toe-fluyten , en uaer m ge-
bleven is zonder te llerven , zoodaemglyk dat hy daer op een
duydelyke wyze fynen adem haelde : het welk men daer-
uyt wilde doen blyken , om dat'er eenige eeuwen aaer
fyne dood zeker fiach van aerde op fyn graf wierd gevon-
den, het welk daer uyt voortkwam , even als ol die van
binnen buytenwaercs gedreven was, en ctie met vermin-
derde, niet tegenitaende dagelykx daer van gehaelt wierd
Den H. Villibaldus door Ã^phefen trekkende , heeft noch
van deze aerde gezien , en met fyne traenen beiproeyt r
<1aer van wierd een gedeeke door de ganiche
voert, en men zegt, dat dit groote mirakelen cleeci in tiet
genezen der kranken. Den H. Ephrem, die Ρ J^ 53°
Patriarch van Antiochien is geweeil, maekt migeiykx ge-,
wag van een reukwerk het welk een iegelyk ging haelen
van het graf van denH. Joannes ; en naer alle waerlcliyne-
lykheyd is dat reukwerk niet anders dan de "^^sr
den H. Auguftinus»van fpreekt, en die door den H. bre-
i,orius van Tours word Manna genoerat, ï^et gene hy zegt
geiyk meel.te zyn geweeÃ. Hier van maeken ae (jneken
veel gewagïn hunne Kerk-boeken , zeggende, dat hetbe-
zouderlyk op den 8 dag van Mey voorckwam ; tot wel-
//. J:)ed.
kers gedachtenis fy diën dag als eenen bezonderen Feeft-
dag vieren. Ten tyde van Petrus Damianus wierd'er noch
gezeyd, dat dit Manna uyt het graf van den H. Joannes
voortkwam ; welk oorzaek is geweeil , dat fommige ge-
looft hebben , dat het lichaem van diën Apoftel niet al-
leenelyk daer noch in was, maer 5:elfs, dat het onder de
aerde verborgen noch leefde en adem haelde ; zoo dat het
Manna, het welk fcheen te koken , uyt het graf gedreven
wierd als door den adem-tocht van eenen menfch die ilaept.
Doch dit is buyten alle waerfchynelykheyd en niet wel re
begrypen , dat eenen menfch ganfche eeuwen lang onder
de aerde , zonder voedfel, zonder licht, oF locht in 't le-
ven zoude blyven ; en indien hy eenige eé'uwen , naer dat
hy ten graeve was gedaelt, gekeft heeft, wat is hy nu ge-
worden Men moet de Handelingen waer in verhaeld word
de wonderdaedige wyze , op welke den H. .Joannes le-
vende in fyn graf zoude gedaelt zyn , hier niet aenhae-
len ; ^^ant de zelve hebben noyt van eenig gezag in de
Kerk geweeft. Wat verders aengaet het ftol of de aerde
welk van ontrent het graf van den H. Joannes wierd weg-
gehaelt ; het ons nemen , dat, het eenige ziektens genezen
heeft ; Godt kan 't geloof der godvruchtigen met diergelyke '
gunft-bewyzen vergelden ; en by aldiën mp een wonder-
werk aengaende de wyze, op de welke die aerde voort-
kwam , heeft ,,konnen befpeuren , zou men met den H,
Auguftinus nief können zeggen , dat Godt zulkx deed , of
om de dierbaere dood van den H. Joannes daer door te
vereeren , of om eenige ander oorzaek die ons onbekent is.
ocr page 215
rERH^NDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN
En fommige van hun zouden hem geirn vaft genomen hebben; nochtans en floeg niemand de hand aen hem.
De diemers dan ( die eenige van de onderwyzingen de welke Chriftus op den laeften dag van de Loover-
feeft had gedaen, gehoort hadden) kwamen wederom tot d'Opper-priefcers en tot de Pharifeën, die van hun
vraegden : Waerom en hebt gy hem niet mede-gebragt ? Sy gaven voor antwoord : Noyt heeft'er menfch
zoo gefproken, gelyk dezen menfch. En naer eenig getwift onder eikanderen, trok elk naer fyn huys. Doch
Jefus ging naer den Berg van Oliveten. 'sMorgens vroeg keerde hy weder naer den Tempel, daer al her
volk tot hem kwam, en nedergezeten zynde, onderwees hy hun. Ondertuflchen bragten de Schrift-geleerde
cn de Pharifeën tot hem eene Vrouwe die in^overfpel bevonden was; en haer in't midden geftelt hebbende,
2.eyden fy tot hem : Meefter, deze Vrouw is daer zoo in overfpel bevonden. Moyfes heeft in de Wet
iLcvlt. cap. IC, t- 20. ) ons belaft, zoodanige te fteenigen. Gy dan, wat zegt gy hier op? Dit zeyden fy
op hem te beproeven, op dat-ze iet zouden hebben om hem te befchuldigen : ofte als eenen voorftaender
van de kwaed-doenders, en verachter van de Wet van Moyfes; ofte als eenen ombermhertigen tot de zon-
daererflen. Mser Jefus nederbukkende, fchreef met fynen vinger op de aerde ; ( waerfchynelyk de zelve
voorden, die hy ftrakx daer naer fprak. ) Doch alzoo fy hem bleven vraegen, rechte hy fy-zelven op, en
zeyde tot hun : Die onder u zonder zonde is, die werpe den eerften fteen op haer. En wederom nederbuk-
kende, fchreef hy op de aerde, (voortfchryvende het gene hy begonnen had.) Sy dit gehoort hebbende ,
trokken henen; deneenen voor, den anderen naer, van d'oudfte beginnende; en Jefus bleef'er alleen met de
Vrouwe, die in 't midden ftond. Hy dan, zig oprechtende, en de Vrouwe alleen ziende, zeyde tot haer :
Trouwe, waer zyn-ze, die u befchuldigen? Heeft u niemand verwezen? Sy antwoordde :Niemand, Heere.
Hy zeyde .· Ik en zal u ook niet verwyzen Gaet henen, maer en zondigt voortaen niet meer. Naer dat Je-
fus d'overfpelige Vrouwe door fyne goedertierentheyd van de dood verloft hadde, en door fyne wysheyd
den ftrik was ontgaen in den welken hem fyne vyanden meynden te vatten, ging hy voort met verfcheyde
gewichtige waerheden aen het volk en aen de Pharifeën voor te houden. Dat hy was het licht dc^s werelds:
Al gaf hy -getnygenifle van fyn eygen-zelven, dat fyne getuygenis niet te min vaft ging; om dat den Vader van
hera getuygeniffe gaf, door de Mirakelen, die fy hem hadden zien doen : Dat fy hem zouden zoeken ; maer
niet vinden : Dat fy in hunne zonden zouden fterven; 't en zy iy geloofden, dat hy was van den beginne:
Dat fy zouden kennen, wie hy is, wanneer fy hem om-hoog zouden verheven hebben , te weten aen het
Kruys : Dat hem niemand en kan betichten van zonde; Dat k al VYie zonde doet, is ilaef van de zonde:
|
Tegen de getuygenifTen der Schryvers , die men bybrengt om re beveftigen het gevoelen , waer door de dood van den H. Joannes ontkent word , iielt men het gezag der Vaders, die van zeer eerweerdige oudheyd zyn. Polycra^ tcs , die naeft by de Difcipels van den H. Joannes geleeft beeft en Biiichöp van Ephelen geweeft is , by Eufebius aengehaelt, fchryfc , dat den H. Joannes te Epliefen , daer by begraeven is, d'algemeyne Verryflenis verwacht : ook vord'er een plaets van den H. Polycarpus , eenen Difci- pei van den H. Joannes, bygebragt, welke verhaek, dat hy geÃorven is, niet door de Martelie, maer naer ,d'-it hy vele zwaerigheden δη ballmgfchappen hadde uytgeÃaen. Den H. Irenieus geeft te kennen , dat hy tot de Regee- ling van Trajanus geleeit heeit ; en vervolgens·, dat hy le- tlert diën ty.d was geilorven. Origenes meld djiydelyk , dat 3iv te Ephelen geitorven is. Tertiülianus fchryft uytdruk- kelyk , dat hy geitorven is, en dat de hoop cie men Jiad opgevat, dat hy tot de tweede toekomfte des Heere bly- -ven zoude, valfch bevonden wierd Den H. Ambrolius l'ckent, dat men wel het vermoeden heeft gehad, dat hy Jjiet zou fterven ; maer dat men het noyt regt gelooft heeft Den Paus Cxlcffinus tot de Vaders der Lphclilche Kerk- vergaedering fchryvende , vermaent hun de onderv/yziugen â van den H. Joannes te volgen , wiens geheyhgde Reli- quien fy voor hunne oogen'hadden cn eerden .; in alie de IJandeiingeil· van· die Kerk-vergaedering , en in de Reden- voeringen de welke in dezelve gedaen wierden , word geen het iüdernainfte gavag gcmaekt van 't gevoelen » dat hy niet zou geftorven zyn ; diensvolgens hebben de BifTchoppea daer niets van gelooft. Den Î Cyrillus van Alexandrien , die iiyt den naem van den Paus Odeftinus^ in het Con- cilie van Ephelen voorzitter gel eeit is, in fyne HomilieA ver\\'erpt het gevoelen , dat'er eenige Apoilelen niet voor den dag des oordeels zullen fterven. In de Alexandrienfché Kronyk leeft men , dat den H. Joannes in den ouderdom van iQo jaeren en zeven maenden , in het 104 jaer van Chriftus, overleden is. Eufebius ftclt fyne dood in't der- de jaer van Trajanus , en den H. Epiphanius fchryft, dat hy toen ter tyd ontrent 95 jaeren oud was. Den H. Hie- ronymus zegt, dat hy 68 jaeren naer het Lyden des Za- ligmackers geftorven is , en dat fyn graf was dicht by de ftad Ephefen : delen Vader teekent te faemen aen, dat'er te Ephefen ook het graf van eenen anderen Joannes te zien was , aen welken de twee laelte Brieven van onzen Apof- tel door fommige wierden toegefchreven. Dit is genoeg om te doen vervallen , het gene uyt diën J^eeraer in fynen eerften Brief tegen Jovinianus word bygebragt, alwaer hy op den trant van eenen Lof-redenaer zegt, dat de maeg- delykheyd niet fterft, en dat den ftaep van den H. Jo- annes geen dood , maer eenen overgang is i om dat hy zoetclyk in den Heere is ontftaepen. Dit alleen hebben verfcheyde Schryvers willen zeggen , die hier tegen wor- den ingebragtj als zynde voor het gevoelen, dat Joannes niet geftorven is; en dit is den grond van de-Handelingen van den H. Joanms, dat hy in eenen zeer hoogen ouder- dom , en uyt enkele krachteioosheyd geftorven is , 200 |
|
ocr page 216
DES Î I EUU^ TESTAMENT.
Dat den Zone Gods alleen hun kan in vrydom ( hit gehed mmfchdyk gcflacht was flaeve. van de loiidz , Chrif-
tus allein Iconde hun vry maeken. door fym gratie.) ftelien : Dat het geene waere kinderen van Abraham zyn ,
als die Abrahams werken doen-: Dat fy vervolgens kinderen van den duyvel waeren, fy die de werken des
duvvels doen. De Joden begonnen hier' op te fchellen, en te zeggen, dat hy eenen Samaritaan was en dea
duyvel in had. Jefus verwerpt deze lafteringe met groote zachtmoedigheyd; raaer alzoo hy weynig daer naer
zeyde, dat Abraham verlangt had om fyne korafxe te zien, en dat hy'er al was, eer Abraham geboren
â wierd, namen fy ileenen op om hem te fteenigen; maer Jefus verbergde zig, dat is, maekte zig onzienbaer ,
en ging uyt den Tempel Alfwanneer hy van daer ging, zag hy in'c voor-by gaen eenen menlch, die blind-
geboren was. En fvne Difcipelen vraegden hem : Meefter, om wiens zonde is het gefchied, om defvne,oil:
om die van fyne Ouders, dat dezen blind-geboren wierd? Jefus gaf hun voor antwoord; \ En is nochte oni
öe zonde die hyeedaen heeft, nochte om de zonde van fyne Ouders; maer op dat de werken Gods in hem
zouden vertoont worden. Jeius fpoog dan op d'aerde, maekte van fyn fpeekfel flyk, ftreek dat op de oogea
van den blinden en zevde tot hem : Gaet lienen, en wafcht u in't bad van Siloë : het welk zoo veel ts
aegaeii is, als Gezonden.'Oe-^ blinden ging henen, wiefch zig, en hy kwam ziende wederom. Syne gebue-
ren^, en die hem te voren hadden zien bedelen, zeyden : Is dit niet den genen die daer zat en bedelde ?
Een'ige zevden : Hy is't. Andere : Hy en is^t niet; maer hy gelykt hem wel. Doch hy zeyde tot hun : Ik
ben het zelve, 'sy vraegden hem dan : Hoe zyn u de oogen geopent? Hy antwoordde : Den Man, die Je-
fus genoemt word, heeft flyk gemaekt, en myne oogen beftreken hebbende, heeft hy my gezeyd i Gaet
henen naer 't bad van Siloë, en wafcht u daer. Ik ben gegaen; heb my gewaflchen, en nu zien ik. Sy zey-
den hem": Waer is diën Man? Hy antwoordde : 'k En weet het niet. Doch het was Sabbat-dag, als Jefus
flyk maekte en fyne oogen opende Sy bragten dan diën menfch tot de Pharifeën, die hem ondervraegden,
hoe hy ziende o-eworden was? Wanneer hy het hun verhaeld had, begonnen fy onder eikanderen te twit
ten. Diën menfch en is van Godt niet, die den Sabbat-dag niet en onderhoud. Den anderen daer tegen ;
Hoe kan eenen kwaeden menfch die Mirakelen doen ? Gy dan, zeyden fy tegen den blinden .· Wat zegt gy
van hem ? Het is eenen Propheet» zeyde hy. Doch, fy niet konnende gelooven , dat hy blind-geboren was,
deden fvne Ouders roepen, en vraegden hun : Is dit uwen Zone? Is hy blind-geborenHoe komt het dat hy
Jiu ziet"? De Ouders i^aven voor antwoord : Wy weten, dat dit onzen Zone is, en dat hy blmd-geboren is;
maer hoe en door wie hy nu ziet, dat weten wy met; ondervraegt hem zelve : hy heeft fyne jaeren, dat
|
rfat fynen overgang van het leven tot de dood zeer wey- nig vernomen w'ierd. De voorreden , die in de oude La- tynfche Bybels voor het Evangelie en de Openbaering , eene onder den naera van den H. Hieronymus , en de andere onder diën van Giibertus , gevonden worden , be- heiien aüeenelyk , dat den H. Joannes zig zeiven nae by fyn laeite uere gevoelende , iyne Leerlingen riep , en naer dat hy hun tot volüandigheyd vermaend had, lyn graf deed openen, hy daer in getreden zynde, fyn gebed iiytftortte , eu zachtelyk den geeli gaf, zonder de fmerten des doods te gevoelen. Den Abt Smaragdus, die in de uegenfte eeuw Seieeft heeft, verhaeld het zelve , beveftigende , dat hy het iius in de Gedenkftukken der oude Vaders vind uytgedrukt. Zoo dan de Ouden en geloofden niet , dat den Î Jo- annes niet geftorven was, maer alleenelyk , dat Godt ter beiooning fyu 'er ongefchonde maegdelykheyd hem in ee- nen zeer hoogen ouderdom een zalige dood zonder on- gemak of fmerte vergunt had. De belofte die sen Joannes tloor Gods Zoon gedaen wierd, dat hy hem fynen Kelk zou laeten drinken , is volgens de HH. Vaders volbragt geworden, toen hy in eenen ketel met kokende ohe ge- worpen , en verders op \ eyland Patmos gebannen wierd ; Waerom hy als Martelaar gehouden word: want de Mar- telie is dryvoudig ; ten eeriten word iemand Martelaer gè- "o^Jffit om den wil ende het werk ; ten tweeden om tien wil zonder het werk ; ten derden door het werk ea niet ^or den wil ; op de eerfte wyze is ïMartelaer geweeii den istephanus i of> de tweede deu IL Joannes; op de der- de de Onnoozele Kinderen. Is 't dat wy lezen de Kerke- lyke Hiitorie , zegt den H. Hieronymus, wy zuilen zien , dut den H. Joannes gehad heeft den wil van .het ïMurte- laerfchap , en gedronken heeft den Kelk der belydenis, welken ook de dry Kinderen in den gloeyenden oven ge- dronken hebben ; hoewel den vervolger het bloed niet heeft uytgeftort: zuilen wy daerora loochenen , zegt den H. Auguitinus , d;it -de dry Kinderen Martelaeren zyn , omdat de vlam hun niet heeft.können verbranden? On- derzoekt het vuer , iy hebben niet geleden ; ondervraegt den vTÃ., fy zyn gekroont. Het is dan genoeg om Marte- laer te zyn , dat den wil van Joannes tjereyd v/as om te lyden die pynen , welke genoegzaem waeren om hem te doen fterven ,waer 't dat de uytwerkinge.niet was belet ge- weeft door Gods magt; en dit is het voordeel het gene Jefus beloofde, dat Joannes niet zoude llerven door een gewel- i^ige dood gelyk de andere Apoftelen ; onder welke hy uytfchynt door den glans der maegdelykheyd , door de weerdigheyd van het Apollelfchup , door de heerlykheyd van het Evangeliitichap , door den lauwer-krans van het Martelaerfchap zonder geweldige dood^ en door de ver- lichting van den Prophetifchen Geeiï. Het gene men zegt, dat niemand iets van fyne Overblyiselen gezien heeft, is een zeer zwak bewys : want hoe veel andere Heyligen zyn'er niet, welkers lichaemen noyt uyt de aerde zyn ge- haelt, en waer van de graf-plaets zelfs niet bekent is ? Den H. Chryfoltomus zegt : Van vele Apoftelen weten wy niet , waer dut hunne beenderen liggen , want de graven |
Î 2 |
ocr page 217
J^ERFT^NDEL INGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
hy zig-zelven verantwoordde. Sy fpraken aldiis, ora dat fy wel wiften, dat de Joden alreeds onder elk&H'
deren belloten hadden uyt de Synagoge te bannen, al wie Jefus voor den Chiustus herkennen zoude. Hier
op wierd den blinden noch eens geroepen, noch eens ondervraegd , en krachtig vermaent, dat hy zoude de
waerheyd zeggen; maer gelyk hy de Pharifecn door fyne bondige antwoorden ftom ftelde, en dat-ze uyt·
fyne woorden niets en konden raepen, waer mede fy Chriftus zouden bezwaeren, gaven fv hem fmaedige '
-woorden en joegen hem buyten. Jefus hoorde zeggen, dat iy hem buyten gejaegt hadden; en hem ontmoet-
ijebbende, vraegde hy van hem: Gelooft gy in den Zone Gods? Hy gaf hem voor antwoord .* Wie is'tv
Heere, op dat ik in ïiem geloove? Jefus zeyde tot hem : Gy hebt hem gezien, en hy is't die met uipreekt.
Hier op zeyde hy : Ik geloof in hem , Heere, en nedervallende, aenbad hy hem. ,
- UrT HET X., XL, XIL EN XIIL HOOFD-STUK.
]SJ Aer de genezinge van den blind-geboren, verhaelt ons den H. Joannes het Sermoon van den Goeden
Herder, dat Jefus tot de Joden fprak, daer door leerende de liefde die de Herders moeten draegen tot
de Schaepen aen hun toebetrouwt, hem naervolgende, die den Opperften Herder is, en die uyt liefde voor
fyne Schaepen fyn leven ten beften zoude geven. Hy toonj: ook, uyt wat teeken, dat men eenen goeden
Herder kennen kan; te weten, dat hy niet alléén geld en goed, rufte en gemak; maer ook fyn leven veerdig
is voor fyne Schaepen te pand te ftelJen : en uyt wat teeken den huerling in tegendeel gekent word. Jefus
zeyde dan : Vorwaer ik zeg het u, die-niet door de deure in den Schaep-ftal en gaet; maer van elders
in-klimt j die is eenen dief en eenen moordenaer, maer die door de deure ingaet, is den Herder der Schae-
pen. Aen dezen doet den deur-bewaerder open, en de Schaepen hooren fyne ftem. Hy roept fyne Schaepen
elk by hunnen naem, en hy leyd-ze uyt. En als hy-ze iiytgeleyd heeft, z-oo gaethy hun voor, en de Schae-
pen volgen hem, om dat fy fyne ftemme kennen. Doch iy en volgen eenen vremden niet; maer fy vluchten
van hem, om dat-ze de ftemme van de vremden niet en kennen. Ik ben den goeden Herder. Den goeden
Herder ftelt iyn leven voor fyne Schaepen ; maer den huerling, die den Herder niet en is, en aen wie
de Schaepen niet toe en behooren , als hy den Wolf ziet komen, verlaet de Schaepen, en neemt de vlucht.^
Dan rooft den Wolf, en verftrooyt de Schaepen. Den huerling nu neemt de vlucht, om dathy eenen huer-
ling is, en daMiy zig de Schaepen niet aen en trekt. Ik ben den goeden Herder , ik kenne de royne, en de
|
van de HH. Petrus en Paulus , alfraede van Joannes en Thoraas zyn ons wel bekent , maer niet van de hindere Apoiieien : dus herkent ook dien H. Vader , dat den H. Joannes geftorven is. Men vind in eeni^e Handelingen der Heyligen befchreven , dat eertyds te Milanen in zekere Kerk eenige Reliquien van den H. Joannes zyn geweeft, velke men gelooft, dat door den H. Ambroiius aldaer ge- bragt waeren. üe plaets in den Boek der Openhaeringe, «iaer men zig van bedient om te bewyzen , dat den II. Jo- annes voor het eynde der wereld komen, moet, om te Pro- pheteren vcor vele volkeren en natiën van verfcheyde taelen , word zeer eygentlyk verÃaen van het Evangelie door den H. Joannes gefcbreven , en van de Openbaeiing·, tiie aen alle volkeren der wereld verkondigt zyn, en door welken middel hy noch hedendaegs propheteert, en den ^ïyiem des Zaligmaekers door de geheele'wereld aen ver-· fcheyde volkeren en natiën verkondigt. Ku wat aengaet
tien Text van het Evangelie , waer van m^en de voornaem-
ile bewys-reden maekt, om het gevoelen , dat Joannes -iiiet geitoxven is , te ondedteunen ; dezen bewyit niets ter werefd , volgens de fcherpzinnige aenmerking van den H. Auguiiinus ; aengezien den Evangelift zelf de verkeerde iivtlegging , die de Eroéderen daer aen gegeven hadden < alzoo ly'iiyt den zeiven befloten , dat hy niet zou iterven ) Vederleyd : Jeflis had tot hem niet gezeyd ^ dat hy niet jÃerven zoude ; maer indien ik wil, dat hy blyve , tot tlat 3k kome, wat gaet liet u aen ?
Zi^t ons dan diii {ifl van, deie woorden van Clmfius ? |
A. Sommige zeggen , dat den Zaligmaeker niet anders wilde beteekenen , dan : Ik wil, dat hy blyye , tot dat ik hem door de dood koirte bezoeken. Doch in dezen zin, wat voordeel vergunde Chriftus aen den H. Joannes , met te zeggen, dat hy niet zoude fterven , dan wanneer Godt hem door de dood bezoeken zoude ? Blyven in diën zin alle menichen niet in de wereld , tot dat den Heere komt ? Dit voordeel dan ontfong den H. Joannes , dathy niet zoude fterven door een geweldige dood gelyk den H. Pe- trus en de andere Apofteien ; maer dat hy , naer door een, bezondere Martelie beproeft te zyn, en naer een zeer lang leven zoetelyk zoude fterven. Andere zeggen , dat Chrif- tus de nieuwsgierige vraege van Petrus beftrafte met die woorden , als of hy zeyde : Wat moeyt gy u met het gene ik van hem , of de andere gefchikt heb ; als gy weet, hoe het met ü vergaen zal.? F.n of ik hem wilde laeteo leven tot het eynde der wereld , wat is u daer aen gelegen volgt gy my maer ; want gy zult gelyk ik aen het kruys fterven. Andere Uytleggers willen , dat Chriftus met die woorden alleenelyk wilde te kennen geven, dat Joannes niet zou fterven ; voor dat Godt fyn vraek had geoefteut tegen de Joden , die den Zaligmaeker gekruyft hadden , en in dezen zeiven zin verklaeren ook andere deze woor- den van Chriftus by Matthscus cap. 16/ ii, 28. Daar jya. Jhmniigt van die hier Ãaen , de welke di dood niet fmaeken gul- len , tot dat fy den Zone des Menfche lullen hebben yen ko" men in fyn Koningryk. Gewilièlyk in 't · Nieuw TeÃsmenC word door de koJnfte van Gods Zoon dikwils riet anders |
ocr page 218
Î BS Î ÎÎ uw TB ST ΠΠΠΠΤ.
lïiyne kennen my. Gelyk den my kent, zoo kenne ik den Î^ader. Ook geef ik myn leven ten beften,
voor myne Schaëpen. Ik heb noch andere Schaepen, die van dezeö Schaep-ftal niet en zyn, die moet ik'er
ook bybrengen, en fy zullen nae myne ftemme luyfterep, en't zal een eenige kudde worden en eenen eeni-
gen Herder. Hierom heeft mynen Vader my lief, om dat ik'er myn leven voor af legge, om 't zelve we-
derom te hernemen. Niemand en neemt my het leven af; maer ik legge het af uyt myn ey gen-zei ven. Ïίε
heb de macht van het af-te-leggen, en ik hebbe de macht van het wederom te hernemen. Dit is het gebod
'twelk ik van mynen Yader ontfangen heb. De Joden namen dan ileenen op om hem te fteenigen , maer,
Jefus zeyde tot hun : Ik heb in u vele goede werken getoont, om welke van die fteenigt gy my.^^ Wy ftee-
nigen u niet, zevden de Joden, om eenig goed werk; niaer om dat gy geblafphemeert hebt,,u-zelven Godt
noemende, die êenen menfch zyt. Jefus zeyde hun dan ; Staet'er niet in uwe Wet ? Ik hebbe gezeyd dat
gy Goden zyt ( Pfalm 8i f. 6.) Als gy die Goden noemt tot de welke Gods woord gefproken heeft,
hoe zegt gy dat ik blafphemere, die den Vader geheyligt en in de wereld heeft gezonden? als ik de M^er-
ken mynsVaders niet doen, gelooft my niet; maer doen ik die,en gelooft gy my niet, gelooft de werken;
op dat gy mögt weten en gelooven dat den Vader in my is en ik in den Vader. Sy zochten hem dan te
vangen, maer J«fus ontging hunne razerny, trekkende wederom over de Jordaene daer Joannes hsdde ge-
doopt, en vele geloofden in hem.
Een van de uytmuntenfte Mirakelen van Chriftus onzen Zaligmaeker, en 't welk de nydigheyd der Pha-
lifeën aldermeeft opgehitft heeft, om hunnen aenflag te verraflen , en hem van kant te helpen, was de ver-
Wekkinge van Lazarus. Hy was den Broeder van Martha en Maria. Wanneer hy te Bethanien ziek lag, zon-
den fyne Zufters nae Bethabara over de Jordane, alwaer Chriftus alfdan was, om hem daer van kenniflè te
geven. Dit gefchiede, volgens de giffmg van fommige geleerde, dynlHags op den 15. January van hetjaer 33.
Jefus, die deze tweeZufters en hunnen Broeder beminde, gaf te kennen, dat deze ziekte maer en was, om
de glorie van Godt te doen uytfchynen. Hierom, in plaets van zig te haeften, om Lazarus te gaen genezen,
bleef hy met voordacht noch twee dagen op de zelve plaetfe, op dat hy zoude geftorven zyn, eer hy aen-
kwam. I^aer deze twee dagen, zeyde hy tot fyne Difcipelen : Laet ons nae Judeën weder-keeren. De Dif·
cipelen'Zeyden tot hem : Meeïler, nu zoo eerft zochten u de Joden te fteenigen ; en wilt gy al wederom
derwaerts'gaen ? Jefus antwoordde : Gaen'er niet twelf ueren in eenen dag? Indien iemand by dage wan-
delt, die en ftronkelt niet: om dat hy het licht dezer wereld ziet. Hier mede wilde Jeilts te kennen geven
|
beteekent, dan den tyd der vraek , dio hy tegen .Terufalem oelfenen zoude ; en inderdaed den H, Joannes is met ge- iiorven, ten zy ontrent het demgiie jaernaer den onaer- gaii'- van die ftad ; maer den H. Petrus was geltorven on- trent het zefdejaer voor de Verwoelhng van Jerufaiem.
Î Wäk is d'achtjL· l·^Ïhyning van Jefus na&r jyn Fer-
A. Het is die vermaerde Verfchyning welke de Engelen en Chriftus zelf, hadden doen aenkondigen door de Vrou- wen aen de Diicipels. Deze moeitgefchieden in (aulileeii, en geiyk men bewyslyk geloolt, op den Berg .1 habor, oi opeenigen anderen aigelegen Berg. De elf Apokels en ahe de andere Difcipeis, het zy van Judeën , of van Galileen , begaeven zig op den geftelden dag nae dezen Berg die -Jelus â hiin had aengewezen ; en hy verfcheen daer ten zeiven tyde ; volgens den H. Paulus, aen meer ais 500 Broeders.^/i^oo haett als fy hem zagea , aenbaden fy hem alle ; en a-eks die te voren het meeil getv/vflelt hadden : alle hunne onze- kerheden wierden weggenomen door de klaerheyd van lyn tegenwoordigheyd ; en fy keerden weer vcrilerkt voor al- tyd in het geloof van iyne Verrylfeins, welke fy moeiten aenkondigen door geheel de wereld.
Zegt ons de nege.njle. f^erfchyning ? |
A. Deze gebeurde aen Jacobus den Minderen, cie aen Reehtveerdigen en Broeder des lleere wierd genoemt, en geweeft is Bilfchop vail Jerufaiem, welkers Kerii aen ryne zorg bevolen wierd van Chriilus , gelyk verfcheyde Vv.ciers i>eveiiigen. Vau deze Opianbaering ipreekt het ii. i<vaujeïie niet; maer den Apoflel Paulus maekt daêr van gewag in fynen eerllen Briei tot de Corbuh. c. 15 , y. 7 , zeggaide : Daer naer is hy - geiien van Jacobns ; het gene Augufnnus en andere Vaders veritaen van een besondere Openbaering buy- teri de algemeyne aen alle de Apoftelen, gemerkt Paulus die als verfchillende fielt. Doch wanneer die verfchyning gefchied is, weet men zoo zeker niet : fommigen zeggen , dat fy gebeurde op den dag der VerryüeniiTe^ 's morgens vroeg , om dat Jacobus hebbende het Lichaem van Clirif- tus genut in het laefie Avondmael , gezworen had, dat hy niet zoude eten voor dat hy hem "van de dood ver- rezen zoude zien ; en als Chriftus nu verrezen was, dat hy zig aen Jacobus vertoont heeft , zeggende: Eet nu, mynen broeder ; v/ant den Zone des meniche is verrezen. Dit wierd verhaeld in't Evangelie der Nazarenen , of vol- gens de Hebreeuwen , gelyk den H. Hieronymus gèuygt daer in gelezen te hebben , zonder nochtans 't zelve goed- te-keureu ; want het komt niet over een met ons H· Evan- gelie , waer uyt wy weten, dat alle de Apoiiels traeg zyn geweelt om de ven^iienis van Chriftus te gelooven ; daer in tegendeel den eed van Jacobus een zeker teeken van fyn vaft' gslooi zou geweeiï hebben Nu die reden daer gelae- ten, treft'elyke Schryvei-s zeggen, dat Chriftus in eene be~ zondere verfchyning zig vertoonde aen Jacobus, om dat d.::zen Apoitel een zonderlinge godvruchtigheyd had tot deA' Zaligmaeker : en het waerfchynelykiie gevoelen is , dat ätze Vern.-hyi]ing voor de Hemelvaert gebeurtie, ca gev/eeil js de uegcüfte ^ volgeus dat het órdejf dsf Openbaejin^en by |
ocr page 219
J^ERFT^NDEL INGE rAN DE GESCHIEDENISSEN
^ 4at den dag van fyn fterffèlyk leven oók fynen vaft-geilelden tyd Ijadde, die door de boosheyd der Jodea
V^ konde verraft worden. Jeilis zeyde hun dan recht uyt: ( Op den i8 January. ) Lazarus is dood. En ik
ben blyde om uwen t'wille, dat ik daer niet ge weeft en ben , op dat gy gelooven mögt. Dat is, verfterkt
i-nogt worden in het geloove, dat ik den waeren Meffias ben. Maer laet 'ons naer hem toe gaen. Jefus daer
aenkoraende, ( Op den 21. January. ) bevond dat hy nu vier dagen begraven was. En alzoo Bethanien by
Jerufalera was, (dat is, ontrent 15 ftadien ofte twee derde deelen van een uere gaens van daer) waeren-
'er veel van de Joden tot Maria gekomen, om haer te trooften overhaeren Broeder. Martha dan, verfraen
hebbende, dat Jefus aenkwam,ging hem te gemoed. Maer Maria bleef in lyays zitten. En Martha naer eeue
lanp;e faemenfprake met Jefus wegens het ilerven en verryzen van Lazi:rus, kwam ftillekens Maria haere'
Zufter roepen, zeggende : Den Meefter is daer, en hy roept u. Deze dit hoorende, ftond haeftelyk op en
ging naer hem toe; want Jefus en was in't dorp niet gekomen, maer hy Avas noch op de zelve plaetfe daer
hem Martha ontmoed had. De Joden, die met Maria in huys waere.n,en bezig met haer te trooften , ziende
dat-ze zoo haeftelyk opgeftaen was, en henen gegsen, volgden haer, zeggende: Sy gaet naer het graf toe,
om daer te weenen. Maria gekomen zynde daer Jefus was, en hem gezien hebbende, viel hem te voet, en
zeyde: Heere, had gy hier geweeft, mynen Broeder en waer Biet geftorven. Jefue haer ziende weenen; en
de Joden, die met haer gekomen waeren, infgelykx ziende weenen, wierd zeer ontroert in fyn gemoed, ontftelde
fy-zelven, en zeyde : Waer hebt gy hem geleyd? Sy zeyden hem : Komt, Heere, en ziet het. Doch Jefus
weende. De Joden zeyden hier op : Ziet, hoe hy hem lief hadde. Maer eenige van hun zeyden : Konde hy,
die d'oogen van eenen blind-geboren geopent heeft, niet maeken ,dat dezen niet en ftierf.? ijoan. c. Ï f. 6 en 7 )
Jefus dan, wederom fy-zelven zeer ontroerende, kwam by het graf 'tWas eêne fpelonke, en men had'er
eenen fteen tegen geleyd. Hy dede dan den fteen weg-nemen; maer Martha de Zufter van den overledenen,
zeyde : Heere, hy ftinkt nu al; want hy is vier dagen dood- Heb ik u niet gezeyd, antwoordde haer Jefus,
' indien gy gelooft, dat gy de glorie van Godt zult zien ? Sy namen den fteen weg. En Jefus de oogen op-
waerts heifende, zeyde : Vader ik bedanke u, om dat gy'my verhoort hebt. Ik wift wel, dat gy my altyd
verhoort; maer ik zeg dit, om 't volk, 't welk hier rondom ftaet: op dat fy mogen gelooven, dat gy my
gezonden hebt. Deze woorden gefproken hebbende, riep hy met luyder ftemrae : Lazarus, komt uyt. Strakx
!cwam den dooden uyt, hebbende de handen en voeten gebonden met winden : (dat is, met hunne windel-
banden, daer men de doode liehaemen gewoon was in te winden, met veel fpeceryen, volgens 'tgebruyk der
|
den ÎÏοίÎ:! Paiilus te kennen geeft; maer de Verfchyning weike dezen Apoitel zegt aea zig-zelf, aio de laelte, ge- fchied te zyn in lyne l^ekeering , ( AB. 9 , ) is gebeurt naer de Hemelvaert van Ghriftus.
â J^. Waer gebeurde de thiende Verfchyning ?
A. Binnen Jerufalem, aen alle lie Apoitels, vvaerfchyne- iyk op den dag van fyne Hemelvaert. Het was alfdan dat ^lefiis de mach» gaf aen de Apoiielen,vance verrichten door geheel de wereld de Apoilolyke bedieningen, door't ge- zag het welk hy hun reeds had gegeven ,· dat hy-ze verfterk- te met de nbodige gaeven ; en by dit alles voegde hy de belofte van te blyven met fyne Kerk tot het eynde der eeu- wen , en van hun te zenden den H. Geeit » welken den Vader hun belooft had , en hy bevoel hun te verblyvea in de Ãad , tot dat fy veriierkt zouden zyn van den Hemel door â¬en nieuwe kracht.
y. P^roegen de ApoÃds niets aen den ZaUgmaeker ?
A. De Apoftels meynende (gelyk het gemeyn gevoelen der Joden was ) dat het Kyk van den Meiiias , even als dat van David en van Salomon, wereldlyjc zoude zyn, Troe- gen aen den Heer, of het eyndelyk nu den tyd was, dat hy zou herliellen het Ryk van Ifraël Jefus niet willende direftelyk daer op antwoordden , zeyde alieenelyk, dat het hun niet toekwam te weten detyden'eii Itonden welke den . Vader geilek had in fyne macht; maer dat fy zouden ont~ fangen de kracht des H. Geeft van boven op hun komende ,, en dat fy voor hem zouden getuygen zyn in .Icrufalem , en j.1) geheel Judeëa eiiSamanen, en tot het uytterlte der aerde. |
Aldus wederhield Chriitus hunne nieuwsgierigheyd, met hun te leeren , dat'er dingen zyn, wieiis kennis den He- melfchen Vader voor zig heeft willen bewaeren ; en faemen beantwoordde hy bedektelyk hunne vraeg, met te beveiii- gen, dat den H. Geeli over hun zou komen , op dat fy onbevreeft het geeftelyk Ryk van Chriftus door't Geloof, in Judeën , Samarien, en door geheel de wereld zouden verkondigen. Dit was genoeg aen de Apoftels, dat fy van' den H. Geeli, die fy naer thien dagen itonden te ontfan- gen, volkomentlyk zouden onderwezen worden; en Jefus wilde, dat fy zig door vuerige begeertens en volitandige gebeden meer zouden bereyden om dien Goddelyken Geeit met alle fyne gaeven te ontfiingen
f^. IFat gebeurde op het eynde van de^i Verfchyning ? A. De Hemelvaert van den Zone Gods, die fyne Dif- cipels leydde buyten Jerufalem,tot in Bethanien; en vau daer op den Olyf-berg, van waer hy opklom ten Hemel. Men gelooft, dat Jefus fyne Difcipelen eerft bragt te Be- thanien , om lazarus met fyne zuiters Martha en Maria te groeten, en op dat die zouden getuygen zyn van fyne He- melvaert; dat hy opgeklommen zynde den Olyf-berg, naer fyne laefte onderrichtingen hun gezegent heeft, en in hun g-ezicht ten Hemel geklommen is. Dit moet men noodzaeke- lyk iiellen om den H. Lucas over-een te brengen met den li Joannes, iudien men aen den eerfien niet kan voldoen met te zeggen , dat Jefus fyne Difcipelen niet bragt tot in het dorp van Bethanien, maer alieenelyk daer ontrent, op den Olyf-berg, aefl wieus voet of in welkers leegte BethS' |
ocr page 220
DES IÎ Ï
W TESTAMENT. ' ' i^f
Joden) en fvn aengeziclit was met eenen neusdoek omwonden. Jefus zeyde tot hnn: Ontbind liem, en ket
iiem henen gaen. Veel van de Joden, die tot Maria en Martha gekomen waeren, en die gezien badden h^
gene Jefus gedaen had , geloofden in hem. Op het gerucht van de verryffeniflè van Lazarus vergaederden
d'Opper-prieftèrs en de Pharifeën den Raed, en zeyden : AVat maeken wy, want dezen menfch doet veel
mirakelen. Indien wy hem aldus laeten geworden, zoo zullen-ze alle in hem gelooven, ah in den Mejjias
Koning der Joden. En de Romeynen zullen ons Land en onze Natie komen vernielen; om dat wy eenen an-
deren Koning aennemen, als den Keyzer der Romeynen. Maer eenen van hun, met naerae Caïphas, we-
zende den Hoogen-priefter van dat jaer, zeyde tot hun : Gy verftaet u de zaeke niet Nochte gy én denkt
«iet eens, dat het u beter is,dat'er eenen menfch llerve voor't volk, als dat de geheele Natie verloren
gaet. Doch dit en zeyde hy niet uyt zig-zelven; maer, alzoo hy den Hoogen-priefter was van dit jaer, zoo pro-
pheteerde hy, dat Jefus zoude iWven voor hetjodfche volk; en niet alleen voor dit volk .-maer ook om by-een
te vergaederen de kinderen Gods, die al-omme verftrooyt waeren. Dat is, om die uyt alle geweften des werelds te
verzaemelcn als fyne Schaepen en te brengen tot den eenigen Schaep ftal iyne H. Kerke , daer hy den Herder
van is. Î'^Îη diën dag af dan floegen ly te faemen raed om hem te dooden. Daerom en wandelde Jefus on-
der de Joden niet meer in 't openbaer ; maer hy vertrok naer een geweft gelegen by de Woeftyne, in eene
ftad, Ephrem genoemt : alwaer hy verbleef met fyne Difcipelen. Ses dagen voor Paeflchen ( Op den Zondag
29. Meert ^ eerfien dag van de iPeke·, die nu by ons rfe Goede-weke genoemt word.') kwam Jefus te Bethanien ,
alwaer. Lazarus was, dien Jefus van de dood verwekt had, En fy maekten hem daer een avond-mael gereed.
Martha diende, en Lazarus was eenen van die met hem aen tafel zaten. Maria dan genomen hebbende een
pond koftelyken balfem, gemaekt van den beiden Nardus, begoot daer mede de voeten van Jefus, en droogde
die af met haer eygen hayr : en 'thuys wierd vervult met den geur van diën balfem. Hier op 7,eyde eenen
van fvne Difcipelen, te weten Judas den Ifcariother, die hem verraden zoude : Waerom diën balfem niet
verkocht voor dry-hondert denariflen ( dat is 90 guldens.} en aen den armen gegeven ? Dochhy zeyde dit,
niet om dat hy zig den armen aentrok; maer om dat hy eenen dief was : en, de borze hebbende , droeg
het gene daer in gegeven wierd. Maer Jefus zeyde : Laet haer geworden : fy heeft dit bewaert voor den
dag myn'er begravinge. Want arme menfchen hebt gy altyd met u; maer my en hebt gy altyd niet. Te
â¢weten'op zoo een zienelyke wyze. Een groote menigte van Joden, verftaen hebbende, dat Jefus te Betha-
nien was, kwamen derwaerts, niet om Jefus alleen, maer ook om Lazarus te zien, die hy van de dood
|
iiien gelegen was. Imtners Lucas in de Werken der Apofi. c. 1, 12, zegt uytdrukkelyk, dat de Diicipels van Clirif- tijs naer fyne Hemelvaert zyn wedsrgekeerc van den Olyt- berg, die van Jeruialera niet verder afgelegen was , als de Joden op den Sabbat-dag raogten reyzeii ; dat is , volgens Jofcphus , 5 ftadien of 625 fchreden , daer-ontrent : maer .Toannes leert opentlyk , dat Bethanien van Jerufalem afge- legen is 15 ftadien of oiurent 200 fchreden, volgens den H. Hieronymus. Boven-dien de plaets , alwaer Chnitus is ten Hemel opgeklommen , word getoont op het iop van den Olyf-berg, gelyk ook Euftbius als een klaerblykelyk- fte zaek heeft aengeteekent : waer uyt volgt dat den Za- ligmaeker willende ten Hemel,opklimm.en, naeder by Jeru- falein gekomen en van Bethanien afgeweken is. Hy is van <leze plaets opgeklommen, om dat hy hier fy« Lyden neeft begonit, zweetende in den hof, alwaer hy Jnoas ver- raden en gevangen wierd ; hier had hy dikmaels g^ebeden en den nacht in 't gebed overgebrogt: ook wilde hy met volle heerelykheyd opklimmen in \ gezicht van het godde- loos Jerufalem ; want den Oiyf-barg was zoo hoog, dat van diën bynae alle de ftraeten der ftad konden gezien
Vörden. r -Î·Ï Â· |
Nu als Jefus fyne laefte onderrichtingen aen iyne hiici- pels had gegeven, hefte hy op fyne handen en zegende hun -op de wyze die men by de Joden in de BenSdiaiën pleeg te gebruvken. Want Aaron, zegenende het volk zegt deSchnf- fuer io den Boek der Leuh. c. 9, 22 : Di handen uytrey- ^endi io: hu volk, h&eft hy hun gtiegent. In den zegen te ge- ven aen iemand in 't bezonder, was dit de'gewoonclyke plech- tigheyd dat men de handen leyde op het hoofd van die gc- zegent wierd, gelyk men zien kan in de Hiitorie van Ifaac , in den Boek der Schepp. c. 27, en aldaer c. 48, in die van Jacob. Maer aengezien die oplegging der handen niet kon gefchieden in de gebenedyding van vele, zoo is het wel te gelooven, dat ten minden onderhonden wierd dé uyt- reykiiig der handen nae het volk toe op diergelyke form, mies-wys, en vervolgens heeft den Zaligmaeker'fyne Dif- cipels gezegent op die wyze, met uytgereykte handen, en niet regt om-hoog geheven gelyk mén Godt bid om fvneh zegen te verzoeken. Dat Chriftus hier ook de Bened'idtié heeft gegeven met het teeken des H. Kruys, en dat deze dienpleeging der Kerk niet alleenelyk van een Apoftolyke Overlevering is, maer ook zelfs van deze daed des Zalig- maekers fynen oorfprong heeft, is het gevoelen van fom- mige Uytleggcrs, tot hun trekkende den H. Hieronymus , die fchryvende op het 66 Capittel 19 if. van Ifaias, zegt, dat den Heere opklimmende tot den Vader, dit teeken Tau, voor ons achtergelaeten, of op onze voorhoofden geiielt heeft ; op dat wy vrymoediglyk zouden zeggen : Bet licht uws aenfckytts , Hicre , is voor ons %'erÃhenen , Pf. 4 4?^. 7.
De Benedlaie van Chriftus is hier niet zonder kracht ge- weeft, maer fy heeft alle Chriiienen die daer tegenwoordig waeren en de H. Kerk verbeidden , bezondere gratie ge- geven ; te weten, de beveiiing van al het gene hy hun te voren belooft hud, naementlyk de volftandigheyd in het oprecht Geloof en fynen geduerigen byitaud > en \ esu- |
ocr page 221
152, T^ERHANDELINGE VAN DE GESCHIEDENISSEN-
verwekt hadde. Hierom floegen dOpper-priefters raed, om zelfs ook Lazarus van kant te helpen. Want
vele van de Joden vielen af om fynen t'wille, en geloofden in Jefus. Daegs daer naer dedejefus fynenintré
binnenJeriifalem, onder het gejuyg van het volk zittende op eenen jongen Ezel; gelyk'er gefchreven ftaet:
En vreeft niet gy Dochter van Sion; ziet uwen Koning komt, zittende op liet veulen van een Ezelinne, &c.
Matth, cap. 21, f. i- Mare. cap. ii,t. i. Luc. cap. 19, y. 29. Q p. 61 en 62. }
Wanneer den Zaligmaeker te Jerufalem binnen en. in den Tempel gekomen was, waeren'er eenige Hey-
öenen die gekomen waeren, om hunne aenbiddinge te doen op den Feeft-dag (want daer waeren ook fom-
mige Heydenen, die den waeren Godt kenden en eerden; maer ly mogten niet voorden komen, als in den
eerften omtrek des Tempels, die daerom het Voor-pkyn der Heyd^ne· gQnoemt wierd.) Deze dan zochten
door Philippus en Andreas Jefus te zien, en wierden tot hem gebragt. Doch Chriftus iprak ter diër gele-
genjtheyd in dezer-voegen : De uere is gekomen, dat den Zone des menfche vermaert zal worden. Voor-
waer, ik zeg het u : 'tEn zy het tarwe graen eerft in d'aerde valt, en fterft, zoo blyft het alleen; maer is
^t dat het eerft fterft, zoo draegt het veel vruchten. Die iy-zelven lief heeft, zal fy-zeiven in 't verlies bren-
gen, en die fy-zeiven haet in deze wereld, zal fy-zelven behouden voor iiet eeuwig leven. Zoo iemand my-
ren dienaer wilt zyn, dat hy my volge; en alwaer ik ben, daer zal mynen dienaer ook wezen. Doch zoo
iemand mynen dienaer geweeft zal zyn , die zal van mynen Vader geëert worden. Myne ziele is nu ontftelt:
en wat zal ik zeggen : Vader, geeft"glorie aen uwen Naem. Terftond kvvam'er eene ftem van den Hemel
die zeyde ; Ik lieb hem glorie gegeven, en zal hem noch glorie geven. Het volk dan, dat daer ftond, en
dit hoorende, zeyden, dat het eenen donderilag was geweeft : Andere zeyden : 'tls eenen Engel, die hem
toegefproken heeft. Doch Jefus antwoordde : Deze ftem en is om mynen t' wille niet gefchied; maer om u-lieden.
Nu gaet het oordeel des werelds aen. Na gaet den Qdat is, die de wereld onder fyn flavernye ÃieW.) Pri»ce
dezer wereld verdreven worden. En als ik van de aerde om-hoog zal geheven zyn , zal ik alles tot my
trekken. Dit zeyde hyTte kennen gevende, wat dood hy fterven zoude. Jefus riep ook op den zei ven tyd
tot de Joden in den Tempel :Die in my gelooft, gelooft in my niet; maer in den genen die my gezonden
heeft. Ik, die het licht ben, ben in de wereld gekomen, op dat alle die in my gelooft, in de'duyfternifle
riet en blyve. Doch zoo iemand myne woorden aenhoort, en niet en onderhoud, ik en oordeele hem niet;
^'ant ik en ben niet gekomen om de wereld te oordeelen ; maer om de wereld zalig te maeken. Die my ver-
"Werpt, en myne woorden niet aen-en-neemt, heeft iemand die hem oordeelen zal. Het woord, het welk ik
|
wig bywezen des H. Geeft, die hun alle waerheyd zoude, keren tSn daer in bewaeren Terwylen Jefus fyne Difcipels zegende, verliet hy hun ; niet lefteus, gelyk hy fomtyds in andere gelegentheden gedaen had, en de Engelen in hun vertooningen plegen te doen ; maer allengskens : hy wierd, jikt door den dienft der Engelen, maer door lyne Godheyd op^'enoraen, en door fyne eygen macht klom hy op ten He- mel in \ gezicht van fyne Difcipelen, die hem met hunne oogen opvolgden , tot. dat een glinfterende wolk hem ver- bergde aen hunne oogen. Om-hoog klimmende , volgens «lat David in den Pfa/m 67, -j^. ip, had voorzeyd , heeft den Verloffer als tot triomph met zig gevoert de zielen der Patriarchen en andere rechtveerdigen, die hy uyt den ker- ker van het voorgeborcht der helle verlofi: had ; welke hy Jieeft ingeleyd tot de bezitting der glorie die hj'' inging : hem kwamen te gemoed alie de Engelen, om hunnen Heer en Koning alle eer te bewyzen ; met de grootile Majeltyt en heerelykheyd wierd den Heer van Herael en aerde, deii'Ko- ning der glorie tot den throon des Vader.s verzeld, die als Godt door fyne onmeetbaerheyd en aiomwezentheyd alles vervullende, noyt uyt den Hemel geweeit was; en hy ι'η Cjt! ck re^td hand Gods ^ zegt Mai'cus cap· i6, 19, Hier fioor geeft den Evangelilt te kennen de glorie en weerdig- heyd , die Chriiius, gelyk zynde, aen den Vader'door de Gódheyd, volgens de iVienlcheyd naer het lyden en aer- beyden heeft bekomen. Dat hy gezeyd word te zitten, is niet om ons te doen verihen een lichaemelyke gefteltenis, i^iiQr om te beteelieuen de bezitting der opperfte machten glorie, die hy van den Vader heeft ontfangen ; den Hemel- fchen Vader, gemerkt hy is eenen zuyveren geeft, heeft geen lidmaeten, nocht lichaemelyke gefteltenis ; diensvol- gens geen regte nocht flinke zyde: het is dan een fpreuk gefchikt nae het begryp en gebruyk der menfchen, die zoo ly iemand willen eer aendoen , hem ftellen aen ' de regte hand ; en hier^word niet anders beteekeot als , dat de men- fchelyke natuer van Chriftus boven alle fchepfels door weer- digheyd en glorie verheven^ is in den Hemel. In zoo ee- nen eerelyken ftaet ftelt de Schriftuer gemeynelyk den Za- ligmaeker ; die zelf by MarcuS c. 14, 62, gezeyd heeft, dat hy zoude verfchynen zittende ter regte hand van de kracht Gods : zoo heeft Stephanus â den Verloffer gezien in de Werken der Apofi. c. 7, 55 en 56 In den Brief tot de Hebreeuw, c. 12, ^ 2, word gezeyd, dat Chriftus dezen trap van eer verdient heeft door de ootmoedigheyd en aer- beyd. Den Apoftel Paulus tot die van Ephej'. c.'i 20, ' beveÃigt, dat Godt Chriftus verwekt heeft'van de dood, en dat hy hem geflek heeft aen de regte hand in de He- melfche Plaetfen, boven alle overheyd ,en macht, en kracht, en heerfchappyen, en boven alle dingen die heerelyk zyn niet alleen in deze maer ook in de toekomende wereld ; want tot wie van de Engelen heeft Godt oyt gezeyd; Zk aen myne regter hand ? Dit heeft den Héere tot mynen Heere gezeyd , zegt den koninglyken Propheet in Jynen 109. Pjalrn , die befchryft de voortkomft van den Zone Gods uyt den fchoot iyns Vaders voor den dagenraed , fyu Voritendom en Prieilerfchap,'fyn recht over de vol- |
gefprokea |
ocr page 222
D Î S Î I Î Ujr Ï EST^ ME NT>
gefproken hebbe, zal hem oordeelen in den laeften dag. Want ilc en heb xxyt my-zeiven niet gefproken,
den Vader, die my gezonden heeft, heeft my laft gegeven wat ik zeggen en fpreken moet; en ik weet, dat
fyn bevel het eeuwig leven is. Het gene ik dan fpreke, fpreke ik, ge]yk het den Vader my bevolen heeft.
Als het nu laet op den dag was, ging Jefas met de twelve buyten oae Bethanien, om het Avondmael te
nemen : voor het hoogtyd van PaelTehen, Jefus wetende dat fyne uere gekomen was ora tot lynen Vader
tegaeni(het avondmael geëyndigt zynde gaf den duyveljadas in, hem te verraden ) ftond op en leydeÃ/na
fcleederen af en omgorde zig; dan nam hy eenen lynen doek, goót water in een bekken, en begon de voe-
ten der Difcipelen te waiTcben en met diën lynen doek af-te-droogen, Hy kwam dan by Simon Petrus. Maer
Petrus zeyde'tot hem : Heere, zoud gy my de voeten waffchen ? Jefus gaf hem voor antwoord : Wat ik doen ^
dat en verftaet gy niet; maer gy zult het daer naer verftaen. Petrus zeyde hem hier op : In der eeuwigheyd
en zult gy de voeten niet wairdien. Jefus antwoordde hem : Indien ik u niet en wafiche; zoo en zult gy
geen deel met my hebben (in't eeuwig Ryk) Simon Petrus zeyde hem : Heere, niet alleen myne voeten;
maer ook myne handen, en myn hoofd. Jefus gaf hem tot antwoord ; Die gewaflchen is, (verftaet in een
bad : gelyk dit dan onder de Joden zeer gemeyn was) die en heeft niet anders van noode als fyne voeten te
waflchen; ( want die maekt hy lichtelyk een weynig vuyl, met uyt h^t bad te treden; ) doch voorders is
hy reyn. Zoo zyt gy-iieden ook reyn; maer niet allegaeder. Want hy wift wel wie hem verraden zoude.
Daerom zeyde hy : Gy en zyt niet a'llegaeder reyn. Naer dat hy hunne voeten gewaflchen en fyne kleede-
ren genomen had; ging hy weder aen tafel zitten, en zeyde tot hun : Weet gy wel, wat ik u daer gedaen
hebbe? Gy noemt my Meefter en Heere; en dat met reden want ik ben't. 'kHeb u dan de voeten gev/al-
fchen , ik' die uwen Heer en Meefter ben; zoo moet gy ook eikanderen de voeten waflchen. AVant
ik heb u een exempel gegeven ; op dat, gelyk ik u gedaen heb, gy zoo ook zoud doen. Voorwaer, voor-
Waer, ik zeg het u : Den knecht en is niet grooter ais fynen Heer; nochte den gezant grooter als die hem
gezonden heeft. Indien gy deze dingen verftaet; zalig zyt gy zoo gy-ze doet. Ik en zeg dit van u alleen
niet ; ik weet wie ik verkoren heb; maer deze Schriftuer moet ook vervult worden : Die met my brood
eet, zal van agter tegen my uytflaen F/alm 40 'f, 10. Ik zeg het u van nu af, eer het gefchied : op dat,
|
keren, en fyn verheffing naer een fmertelyk leven volgens dat zegt bet 7 f. : Hy \al op den wtg uyt de. beke dri/ikai Q dat ïs , ZOO de Vaders uytleggen â . Hy zal in fyn leven, en be- zonderlyk in fyn Lyden met vele en bittere fmerten gedrukt worden ) daerom ιαί hy het hoofd opheffen. Gy ziet dan ook in het Oud Teftament dea Melius vertoont, zittende aen de regter hand Gods ; en het is in de Schriftuer eeii ^iere- lyke fpreekwyze getrokken uyt de maniere van doen der Koningffii en andere Grooten, die aen hunne regte zyde ftellen de welke fy naer zig de eerfte eer bewyzen, zoo gy kont zien in den 3 Boek der Koning, c. 2, , t. 19 l i" den 44. Pfalm f. 10, by den EccleÃaflicus c. la , y. 12,
by .Matthasus c 20 , f- 21.
De Hemelvaert van Chriftus gefchiedde op eenen Don- derdag , den 14. van Mey, veertig dagen naer fyne Ver- ryiïenis , in het jaer 33 der gemeyne Tyd-rekening. y. Hoe noemen de Grieken dt Hemelvaert van Chrijius f Î Sy noemen-ze AnaUpfis , het gene wilt zeggen : Op- neming van den Zaligmaeker ten Hemel. Het is hier van, dat de Grieken aen geheel deze weke , te begmnen van den voorgaenden Sondag , den naem geven van Analep- fifmus. De Ooilerfche met de Grieken noemen deze Feeft alnoch Teffaracofies of Teiracojles , het gene wilt zeggen : den veertigften dag naer Paeflchen : gelyk de Latynen deze noemen de Feefte van den f^cenigfien-dag. De Grieken ge- ren den zeiven naem aen den Valien , om datier ook veer- tig dagen zyn die voorgaen de Feeit van Paeflchen De Chriftenen van Cappadocien noemden de Hemelvaert , Epi-Ãlomente ; dat is , den dag der zaligheyd : in dezer- voege fpreken daer van de HH. Gregorius NyiTenus en Chiyfofiomus, die zig bedienen van dit woord.
Den Keeltdag der Hemelvaert is be»ofllt ma de Kerk
II Diü, |
volgens apoftolyke Overlevering ; en in den vyfden Boek der Apojtolyki Stellingen is hy aéngeteekent om geviert ta worden op den Donderdag, alzoo het gebruyk en dÎver-â leve.iαg der Kerk was , dat op diën dag Chriftus ten He- mel was opgeklommen. Den H. Augultinus op verfchey- de plaetfen fpreekt daer van als van eene Feefte die van geheel de Kerk geviert wierd. Ten tyde dat Beda, of den Autheur ^tt Bejlhryving van de heylige Plaetfen, leefde , wierd diën Feetidag geviert met brandende lampen , die geheel den nacht in de Kerk der Hemelvaerd brandden , zoodae- niglyk, dut den berg niet alleenelyk verlicht waS, maer dat ook den zeiven met de ondergelege plaetfen fcheen te branden. De genoemde Kerk is op den Olyfbeïg geiticht van Helena : Conftantinus den Grooten heeft de groot- daedigheyd van fyne moeder vermeerdert met goude en ziivere v'ieraeten en tapyten , gelyk Eufebius in den derden Boek van fyn Leven befchryft. Den H. Hieronymus raaekt meer als eens gewag van een groot Kruys, welk op den Olyt-berg geftelt was , en van verre gezien wierd : dit komt dan over een met den chriftelyken geeft onzer Voorouders , dat wy op publieke plaetfen ftellen het gedenkteeken van . onze Verloihüg ; om het zelve eerende , opgewekt te wor- den tot aenbidding van onzen Verlofler, gelyk den Apof- tel Paulus ( die zig toonde niet anders te weten dan den gekruyften Jefus Chriftus ) ons zeer dikmaels vermaent, dat wy fyn Î Lyden zouden gedenken , en hem daer over danken , en gelyk by Lucas c. 24 de Apoftelen den
Zaligmaeker vaerende ten Hemel, als Godt aenbaden met een Godsdienftigheyd welke La/ria genoemt word en aen Godt alleen, ais den opperften Heere, toekomt.
/Fat xagen de Apojlels in de Hemelvaert van ChriÃus ;
Î. Terwylen fy hem , ten Hemel opklimmende , met
Îλ |
ocr page 223
194 rERH^^NDUlINGE VAK DB GESCTIfEDENJSSEN
als het gefchied zal wezen^gy mögt gelooven dat ik ben. Voorwaei-, voorwaer, ik zeg het ii .· Al wie dea
genen ontfangt, dien. ik zal gezonden hebben; die ontfangt my : en die ray ontfangt; die ontfangt den ge-
nen die my gezonden heeft. Jefus, deze dingen gezeyd hebbende; wierd ontftelt in fyn gemoed: en hy zeyde
opentlyk nyt ·. Voorwaer, voorwaer, ik (ren 5» ueren 's avonds·^ zeg het u : Eenen van u-lieden zal my ver-
raden. Niet-te-min , ziet, de hand van mynen verrader is met my aen tafel. Den Zone des menfche gaet wel
henen, gelyk'er beOoten is; maer wee den genen door wie hy verraden word. De Difcipels zagen dan op
malkanderen : twyffelende van wie hy fprak. En fy begonnen tuffchen malkanderen t'onderzoeken, wie het
van hun. wezen mögt, die dat doen zoude ? Doch dewyl eenen van Jefus Difcipelen , die hy lief hadde; in
Jefus fchoot lag; gaf hem Petrus eenen wenk, om te vraegen, wie het was daer hy van fpreken wilde. Hv
dan, op de de borft van Jefus ruftende; vraagde hem : Heere, wie is het.^^ Jefus antwoordde : Het is den o-é-
nen aen wie ik dit gedopt ftukxken brood zal geven. En een ftuxken broods gedopt hebbende; gaf hy 't a^n
Judas den Ifcariother, zone van Simon. Naer dat hy het ftukxken brood genomen had; wierd hy met den
duyvel bezeten. En Jefus zeyde tot hem : Het gene gy doen wilt; doet hethaeftelyk. Maer niemand, van, die
aen tafel zaten, verftond waer toe hy hera dit gezeyd hadde. Want fommige meynden, om dat Judas de
borze had, dat Jefus hem wilde zeggen : Koopt het gene ons tot den Feeft-dag noodig is; ofte, dat hy den
armen iets geven zoude. Het ftukxken dan genomen hebbende; trok hy terftont benen. Den nacht was nu
aengekomen. Als Judas dan vertrokken was;zeyde Jefus: Nu is den Zone des menfche vereert, (verheven,,
vermaert, en beroemt geworden, d^Jor fyne leeringe en mirakelen;) en Godt is vereert in hem. Doch is
Godt in hem vereert; zoo zal hem Godt ook door zig-zeiven vereeren : en zeer haeft zal hy hem vereeren.
Te weten door de wondere teekenen, die in fyne dood gefchieden zullen , en voornamentlyk door fyne
YerryiTenis, en opvaeringe riae den Hemel. Lieve kinderen, noch eenen korten tyd ben ik met u. Gy zult
my zoeken : maer, gelyk ik aen de Joden gezeyd heb, dat-ze daer ik henen ging niet konden komen ;zoo
zeg ik't u ook. .Ik geve u een nieuw gebod, dat gy malkanderen lief zult hebben ; dat gy zoo malkande-
ren lief zult hebben, gelyk ik u lief heb gehad. Daer aen zal een-iegelyk kennen, datgy myne Difcipelen
zyt: indien gy liefde draegt tot malkanderen. Simon Petrus vraegde van hem: Heere, waer gäet gy henen Ρ
|
hunne opgen naervolgden , vertoonden zig twee Mannen , dat is, twee Enge.Ien in mannclyke gedaente en in 't wit gekleed , die tot hun zcyden : Gy Galileefche Mannen , Wilt ftact gy met ver Aondering nae den Hemel te fter-oo- gep : Dezen Jeilis, die van u opgenomen is in den He- mel , zal iilzoo koinen , gelyk gy hem nae den Hemel hebt zjen henen vaeren : dat is te'zeggen : met de zelve glorie en majeftyt, met, de zelve zie! en lichaem , die door geene duering· des tyds ontfrelt of verandert zullen können wor- den , zsl hy uyt den Hemel nederdaelen tot het oordeel, ^'eiyk hy ten Hemel is opgeklommen tot den Triomph, z.egt. den H. IViartelaer Ignatius, TertuHianus , Chryioito- nuis en Beda. Hier door heeft Chriftus fyne Kerk willen verzekeren van . fyne tweede toekom.fie , volgens dat hy d.ikmaels in het Evangelie belooft had , by Matthious c. 24 , Ïί .30 , C. 20 , f··· 64 ; _by iViarcus c. 13 , if. 26. Vde Ou- den (gelyk men kan zien by den H. Hieronymus , fchry- vende op den Propheet Joel cap. 3 ) hebben gelooft, dat ileii Zone Gods op den Olyfberg zal verfchynen ora alle jnenfchen te oordeelen, en dat alle volkeren tot het oor- deel zulien verzacmelt worden by den v,oet van diën berg , in de Vallye van Jofaphau Na als de Engelen dit gezeyd hadden , verdweeoen ^^ |
Naer dat den Heere van hier ten Hemel was opgeklom- meji, is den:01yfberg, daer door verheerlykt., ook vcr^ njaert geworden door de heyjige Voetiiappen van Chriftns , die hy in de iieenachiige aerde van den zeiven geprint had, en.die de Geloovigen met groote eerbiedigheyd kwamen ee- Îεη , als zeggende met het v=olk van Ifraël, welk zoo zeer verlangde Qjn den Tempel herftek te zien en aldaer huai- Jicn Godt te aenbidden, in den PÃäm 151 ; fFy ÏίÎεη m- gaai in fyaa ^l··oofιin.g : yvy lulUn ainbidd&n ter pUieife. daer fyne voeten:geflaen hebben. Eufebius fchryft, dat op de plaets der Hemelvaert, te weten op het fop van den Olyfberg, een fpelonk gevveeft is, waer in ( zoo men door een vaile overlevering geloofde ) den Heere getreden was om aen fyne Difcipels mede te deylen geheyme^MyÃerien het zy dat.men hier door moet verilaen het H. Sacrament des Au- taers, met het welk hy hun voor fyne Hemelvaert heeft veriterkt ; het zy dat hy, om te toonen fyn waerachtig lichaem , met hun een maeltyd nuttende , volgens de Wer- ken der Apojl c. I , f. 4 ^ aen hun eene bezondere leering gegeven heeft aengaende de Myfterien van ons Geloof en de bediening der HH Sacramenten. Wy hebben ook by overlevering van de Vaders ontfangen, dat op de zelve plaets daer Chrifiiis is opgeklommen, fyne heyiige Voet- itappea, zoodaeniglyk in de aerde geprint zyn geweeft , dat deze niet hebben können uytgedaen worden , niet tegen-, ftaende de Chriftenen uyt godvruchtigheyd dagelykx van die aerde kwamen weg-haekn ,· zoo. dat de zelve, voet- itappen alty.d hunnen eygen iland hielden. Dit befehryft. den .Authe-ur van de Nae/nen der } lactJÃ7i^ waer van iu de Werken der Apoftelen gewag gemaekt word , welk Werks- ken men vind by den H. Hieronymus, en word zelfs vaa de fcherpfte Oordeelkundige zeer goed gekeuft. Die won- derdaedige teekens worden ook bevefrigt door Sulpitius Se- ver. in den 2. Boek Acx Kerkelykc Hifiorie^ en den H. Paulinus infynen 31, Bnef tot Severus , en den H. Auguftinus in de ^jVerhandzimgen. opdeti H. Joanne^ getuygt , dat in fynen tyd menigvuldige menfchen daer naer toegingen, om de- heyiige Voetitappen-van Chriitijste eeren op die plaetfe., alwaer hy ten Hemel opgeklommen : het zelve ge- tuygt van fyneu tyd (dut is, life achtfie eeuw) den Eerw. Beda, of:die den Befchryver is van de Hiyligc ΡÎαÏη. |
ocr page 224
DES NIEUTT TESTAMENT. i^S
Jefus antwoordde ; Daer 5k henen gae; kont gy my nu niet volgen; maer daer naer xult gy niy volgen?
Petrus zeyde tot hem : Waerom en kan ik ti niet volgen? Ik zal myn leven vóór u ten beften geven : Ik
ben bereyd met u in den kerker en tot de dood te gaen. Jelus gaf hein voor antwoord : Gy uw leven vóór
niy ten beften geven? Voorwaer", voorwaer, ik zeg het u, Petrus, dat dert haén van daeg iiiet kraeyeh en
zal, voor dat gy dry-mael geloochent zult hebben dat gy my kent : Daér naer déde Jefüs tot hun, dit uyt-
muntende Sermoon, het zeiven eyndigeisde met een gebed tot fyfien Ilêrnelfchea Vader.
urr HET xir., xr., xri. en xp'^il ho ο fd-stuk.
J^Atuw gemoed niet ontftelt en worde. Gelyk gy in Godt gelooft, gelooft ook zoo in my. ïb het hüys
myns Vaders fyn veel woonfteden. Waer het anders, ik zoude 't u gezeyd hebben : wantik Vertrékke om
u een plaetfe gereed te maeken : En naer dat ik zal vertrokken zyn, en u zal eene plaétfe gereed gémaekt
hebben, zoo zal ik wederom komen en u tot my nemen, op dat gy óók mögt v/ezen daer ik ben. Gy
weet immers waer ik henen gae, en den weg daer van weet gy ook. Thomas zeydé henï : Heere , wy en
weten niet; waer gy henen gaet,en hoe können wy'er den weg van weten? Jefas zêyde tót hem : Ik beii
den weg, de waerheyd en het leven : niemand en komt tot den Vader, als door my. Waër 't dat gy my
gekent had, zoo zoud gy mynen Vader ook wel gekent hebben : Doch gy zult hem haeft kenilen, en
gy hebt hem van nu af al gezien. Philippus zeyde hem : IJeere, toont ons dén Vader én 't is ons genoeg.
Jefus zeyde hem ; Ik heb zoo langen tyd met u geweeft. En gy hebt my noch niet gekent? Philippus,
die my ziet, ziet ook den Vader. Hoe zegt gy dan, toont ons den Vader? En gelooft gy niet, dat ik
in den Vader ben, en dat den Î^ader in my is ? De woorden, die ik u fpreke, en fpreke ik van my-
zelven niet; maer den Vader die in my verblyft, werkt de werken uyt, die ik doen. Gelooft gy niet,
dat ik in den Vader ben, en den Vader in my ? Gelooft gy her ten minften om myne werken. Voor-
"Waer, ik zeg het u ; Die in my gelooft, zal de werken die ik doen , van gelyken doen ; en hy zal 'er
noch meerdere (^dit is volbragt f als naer de. afdadin^e van den H. Geeft ^ de fchadawe alleen van Petrus
|
Ten tyde dat Confiantinixs regeerde , heefc fyne moeder Helena een Kerk doen bouwen op die plaets daer Chrirtiis is opgeklommen : maer Eulebius vcrhaelt, dat men noyt heeft können pavyen die plaets, daer, d;e heylige Voet- Itappen waeren ingedrukt, alzoo de aerde den marmer uyt- wierp die den metier daer wilde leggen ; en den Edchry- ver van de Naemen der Heylige Plaetfen , hier voren byge- bragt, zegt, dat men ook het welfiel in een konitig rond- werk niet heeft können ftuyten, nochte de Kerk dekken Hlwaer den opgang van Ghriilus geweeit is , zoo dat langs deze opening de locht doorfcheen. Wat aengaet de inge- drukte Voetibippen van Chrilius ί de gelooiweerdigheyd van dit Mirakel is zoo groot, dat zelfs Caiaubonus ( eenen der nauwiie Letterzifters en geenlins verdacht van te ligt mirakelen aen te nemen ) dit oordeelt het aldergeloofweer- digÃe te zyn om de over een ftemming van zoo veel tref- felykeSchryvers , en onder deze van den Grooten Hiero- nymus , die daer van oog-getuygen geweeft is. Aldus is voibrogt het gene Zacharias c 14, f. 4 , voorzeyd had: Îη fyne voeten lallen fiaen in dien dag op den berg der Olyj- baomen , die tegen Jerufalem is OoÃwaerts. Volgens dat Adri- chomius in de ÎejchryvinÃ' van het heylig Land , en die, Wel- ke de heylige Plaetfen bezocht hebben , getuygen , zoo ftaen de voetftappen van den Zaligmaeker naer den Wei- ten , en vervolgens naer de Catholyke Roomiche Kerk , uyt de Heydenen geiHcht, tot welke hy zynde het hoofd der zelve als twee doorluchtige Oogen den H. Petrus, fynen Stadhouder op de aerde, en den H. Paulus, Leeraer der Heydenen , zoude ftieren : en Jefus keerde dan fyn aenzicht tot ons opklimmende ten Hemel , om ons in iyne Apof- telen te zegenen. Daerom als de Chriftenen Godc eu Chrif- tus aenbiddeii, keereu fy zig naer den Ooften : i. Om dat den Heere Ãervende aen het Kruys zag op den Weften, op dat wy biddende zouden zien als in het aengezicht van den Gekruyiten , en hem als den toekomenden Rechter zouden verwachten , zegt Damafcenus ; want men gelooft, dat hy van den Ooften ten Oordeel zal komen, volgens dat gezeyd word by Matthieus 't 24. cap. 2. Om dat Chrif- tus ten Hemel gevaeren is op den Oiyf-berg , die is aen de Ooftzyde van Jerufalem , zegt den H. Athanaiitis , of om beter te zeggen, Anaftaiius, aengezien hy Epiphanias en Nyifenus die naer hem zyn, bybrengt ; en hy voegt daer noch by twee andere rede'nen : i. Om dat in den Ooften de Zon opkomt ; waerom wy van diën kant niet de Zon , gelyk de oude Romeynen en Heydenen, maer Godt, ders fcheppcr der Zon eeren en aeriroepen , op dat hy die ons biddende verlicht , ons geve , dat het licht en den dag voorfpoedig zy. 2 Op dat wy indachtig zynde het Pa- radys ( welk volgens de Seventig in den Boek der Sdiepp. c. 2 , 8 , was in den Ooften ) waer uyt wy door de zon- den gevallen zvii , onzen Godt zouden bidden om daer iii herfielt te worden. Zoo bekennen wy vremdelingen te zyn , tlie zuchten nae ons vaderland ; en dit heelt Chriilus ons ook door fyne Hemelvaert willen leeren ; op dat wy noch op d'aerde zynde , nochtans met. het gemoed zouden woo- nen in den Hemel die ons v^aderland is : zyn wy door Chriftus en de gratie des Î Geeft mede-borgers der Hey- ligen , en huysgenoten Gods , zoo moet onze converfatie in den Hemel zyn , gelyk den Apoilel ons vermaent, tot de Philip, cap. 3 : Chriftus is het hoofd van dat lichaem, daer wy door Gods genaede litraaeten van zyn : is 't dat wy dan hem als het hoofd getrouwelyk aenhangen, wy heb- ben een vaiie hoop , dat waer het hoofd is voorgegaen , wy litmaeten ook zullen volgen \ want Chriftus is' niec ÎÎ 3 |
|
ocr page 225
rERtlANDELINGE r^N DE GESCHIEDENISSEN
de gieken genas,, *ί welk wy van Chriflus niet en lezen. Doch dit gefchiede door de hacht , die d^^pofléten
van Chriflus. ontfingen. ) doen : om dat ik tot den Vader henen gae. En al het gene gy den Vader ia
mynenNaem verzoeken zult, dat zal ik doen, op dat den Vader verheerelykt worde in den Zone. Zoo
gy my iets verzoekt in mynen Naera, ik zal het doen. Indien gy my lief hebt, onderhoud myne Geboden·.
En ik zal den Vader bidden; en hy zal u eenen anderen Troofter verleenen, op dat hy met u blyv⬠voor
altyd, te weten den Geeft der waerheyd, dien de wereld niet ontfangen en kan,, om dat ly hem niet ea
ziet, nochte en kent; maer gy zult hem kennen ; want hy zal by u blyven, en in u zyn. Ik en zal u
geene weezen keten : ik zal tot u weder konien.. Nock een wsynig tyds, en de wereld zal my niet
meer zien; maer gy zult my noch zien; want gelyk ik leve, zoo zult gy ook leven. In dien dag zult gy
w^ten, dat ik in den Vader ben, en gy in my, en ik in u. Die myne Geboden heeft, en de zelve onder-
houd, die is »t, die my bemind. Die my bemind, zal van mynen Vader bemind wordenden ik zal hem
beminnen , en my aen hem kenbaer maek'en. Judas, (niet den Ifcariother, ) zeyde tot hem ; Heere,, waerora
zult gy u-zeiven meer aen ons kenbaer maeken, als aen de wereld.^ Jefus antwoordde hem :. Al die my bei-
mind, zal myne woorden onderhoudeni en mynen Vader zal hem beminnen , en wy ziillen tot hem ko-
men t en by hem onze wooninge nemen. Die my niet en bemind en onderhoud myne woorden niet. Ook
de woorden , die gy gehoort hebt, en zyn de myne niet; maer het zyn de woorden van den Vader, die my
gezonden heeft. Deze dingen heb ik u gezeyd , als ik by u bleef; maer den Troofter, den H.. Geeft, die
mynen \^ader in mynen Naem zal zenden » die zal u alles-leeren , en u indachtig maeken van alles datik u gezeyd
hebbe. Ik laete u den vrede, ik geve u mynen vrede. Ik en geve u geenen vrede, gelyk de wereld geeft.
Dat uw gemoed dan niet ontftelt, nochte bevreeft en zy. Gy hebt gehoort, dat ik u gezeyd hebbe : Ik gae
wel henen; maer ik kome weder tot u. Indien gy my liefhad,: gy zoude u verblyden, om dat ik tot dea
Vader gae : want den Vader is meerder ais i meerder aU ik ^ voor loo veel ik meÏh ben.y ik. Ik zeg het u.»
eer het gefchied, op dat, naer dat het geichied zal zyn, gy mögt gelooven. Ik en zal voortaen met u niet
veel fpreken; want den Prince dezer wereld zal zoo komen; doch in my en heeft hy niets. Maer ©p dat de
â¢wereld kennen zoude, dat ik mynen Vader beminne, en dat ik doen het gene hy my belaft heeft, ftaet opp,
|
alleenelyk uyt fynen eygen naem, raaer ook uyt diën van fyne litmaeteii gegaen ttó de b-ezittiiig vau die Qofterlfé- lyke glorie
F^. fFaer gingen, de IXÃfctpeÃs naer de Hemelvaert van Jefus ?
A. Sy keer&n weder nae Jerufalem , van den berg, die genoemrword dén Olyf-berg , die by Jerufalem is,/le^^é/ti/e e.eii Sabbatdags rey^e , zegc Lucas in de W erken der ApoÃ.. c. I , E2 V dat is te zeggen , zoo verre van' Jeruftïem af- gelegen , als de Joden op eenen Sabbatdag mogten reyzen ;. want de Joden waeren zoodiaeniglyk gebonden door het ge- bod van den Sabbatdag, dat iy geen reys,= üeii zy zeer kort, Hiogten ondernemen op diën dag, geiyk fy begrepen uyt den Boek des Uytgangi c. ló , i/. 29. Vele gelooven., dut dit was de reyze van twee mykn». Nu een Italiaenfclie Myle, die üi 't Latyn van het getai loco·, Miliiare ggnoemt word , beftaet uyt 1000 fx:hreden of 8 iiadien. Den Syritikfrhen Vertaelxler fielt hier de reys van ^even Ãadien dat is , van §75 fchredea : doch dat deze :eyze korter was â blykt uyt Joiephus, die in den 20. Boek der Oudhsden c. 6, zegt, dat Jerufalem van den Ãlyfberg afgelegen is 5 ftadiea of 625 fchreden , gerekeat van den voet van diën berg tot aen de Itads vefteu : maer als den zelvefi Jodfchen Hiltorie-fchry- ver in fynen 6., Bock van den Gor/og 0^3. de afgelegentheyd van den Ãlyfberg bepaelt op 6 ftadien of 250 ichredeu , dan meet hy hem af van de hoogde ; en indien Lucas ook de maetrckent van. het fop, daer Jefus is opgeklommen, tut aeii de Ãad', zoo word aHes wel' over eeu gebragt Het was dan aen de Joden toegelaeten te reyzen 6 itadien , dat is, een half Italiaenfche myle en 200 of 150 fchreden d'aer- ©ncrent; en verder te rcyzen op den Sabbat-dag , houden de Joden cngeoorloft, by den H. Epiphanius Jleref. 66. Süipjaigà Schryvers beveiligen dit uyt den Boek van Jofuec. |
3 , 3 , alwaer Godt gebied, dat'er tufTchen het volk en de Arke een ruymte zal zyn van 2oco. eubitu& ; om dat, zeg- gen fy , dit was de Sabbatdags reyze, die de.Levieten alie; ciagen, ook op den Sabbatdag ^ mogten doen. en tot d'Arke (zoo het noodig was) naederen :. maer is't dat 2000 cu.- bitus, volgens de rekening der Juden , uytmaeken icco fchreden ; hoe brengen fy dit over een met het gene fy met Jofephus ftaeude houden
Als de Difcipelen te Jerufalem weergekeert waerengin-- gen fy in een huys op de opperzaele, daer fy zig hieldea eendrachtiglyk vollierdende ni het gebed , Godt lovende en gebenedydende , en verwachtende de komfte van den H.. Geeft. Men zegt,. dat'er by de Joden in. hunne hwyzen bo^ venzaelen waeren,. als huys-kapellen, aiwaer men zig ver- gaederde om de Wet voor te lezen, en te handelen.van de zaeken. raekende den Gods-dienfi. Het huys alw-aes de ApolV tels den Î Geeft verwachtten en ontfongen , is daer^ naer verandert in een Kerk , die vele eeuwen geftaen heeft ,, en van. den H.Cyrillus Jerofolymitanus een verheve Kerk en de Kerk der Apoftelen genoemt word : fy ftond op dea berg Sion.; en. men heeft van ouds gelooft , dat den H. Stephanus in die plaets Diaken geweyd is: ook zegt Adri- chamius, dat in de voorzeyde zael gedoopt zyn de 3000 Joden, die door het eerfte Sermoon van Petrus zyn be- keert g.eweeft ,. dat aldaer de Apoftelen de eerfie Kerkver- gaederiiig QAcl 15.) gehouden hebben ; en dat fy voor hunns icheyding aidaer waerfchynelyk uytgegeven hebben- het kort Begryp van. ons Geloof, bevattende twelf Arti- kelen , en genotmt Symholum Apojtolorum Hoewel Lucas in; de Werken der-i^/ojfi. hiervan nietfpreekt, gelyk hy, vol- gens dat Hieronymus getuygt , noch vele andere zaekea heett achtergelaeten ;.het is nochtans een vafte overlevering, |
ocr page 226
Ï> Î S Î I Î Ï
Ï Î S Ï ^ Î Î Î Ï.
en laet ons van hier gaen. En den Lof-zang gedaen hebbende, ging hy uyt, en vertrok volgens ijne gè-
woonte nae den Berg van Oliveten, en fyne Difcipelen volgden hem. Ik ben den waeren Wyn-ftruyk , en
mynen Vader is den Wyngaerdier. Alle'ranken, die in my geen vruchten draegen, zal hy at-fnyden; en
alie die vrachten draegen, zal hy zuyveren,op dat-ze meer vruchten voort-brengen. Gy zyt gezuyvert door
de woorden die ikgefproken heb. Blyft inmy, en ik in u. Geiyk den rank geen vrucht en kan draegen uyc
fvn eygen-zelven, 'ten zy dat hy in den Wynftruyk blyft, zoo gy ook niet, 'ten zy dat gy in my blyft.
Ik ben den Wyn-ftruyk, gy zyt de ranken. Die in my blyft en ik in hem, draegt wel vruchten : Wanc
zonder my en kont gy niet met allen doen. Al die in my niet en blyft, die zal weg geworpen worden, gelyk
eene ranke, en hy zal verdroogen, en men zal hem op-raepen, en in't vuer werpen, om te branden. Is't
dat gy in my blyft , en myne woorden in u blyven, zoo zult gy verzoeken al wat gy wilt, en 'tzal m gegeven
M'orden. Hier in word mynen Vader verbeerelykt, dat gy vele vruchten draegt, en myne Difcipelen word,
Gelyk den Vader my lief heeft gehad, zoo heb ik u ook lief. Blyft vail in myne liefde. Is 't dat gy myne
Geboden onderhoud, zoo zult gy in myne liefde blyven gelyk ik ook de Geboden van mynen Vader on-
derhoude, en in lyne liefde verblyve. Deze dingen zeg ik u, op dat myne vreugd in u blyve, en uwe
vreugd vervult worde. Dit is myn gebod,dat gy malkanderen bemind, gelyk iku bemind bebbe. Niemand
en kan meerder liefde bewyzen, als dat by fyn-zelven ten befte geve voor fyne vrienden. Gy zult myne
vrienden zyn, indien gy dóet dat ik u gebiede Ik en zal u geene knechten meer noemen ;wjant den knecht
en weet niet wat fynenMeefter doet; maer ik heb u myne vrienden genoemt, o>ra dat ik al het gene 't welk
ik van mynen Vader gehoort bebbe, u heb kenbaer geraaekt. Gy en tebt my niet verkoren; maer ik heb u.
verkoren ; en u geftelt, op dat gy zoude gaen vruchten voortbrengen, en dat uwe vracht zoude blyven :
op dat den Vader u verleene al wat gy van hem verzoeken zuk in mynenNaera. Dit gebiede ik ti, op dat
gy malkanderen bemind. Indien de wereld u haet; weet dat fy my al voor u gehaet heeft. Indien gy van de
wereld geweeft waert zoo zoude de wereld het haere bemind hebben; maer om dat gy van de wereld niet
en zyt, en dat ik u uyt de wereld verkoren hebbe, daerom haet u de wereld. Gedenkt de woorden, die
ik u' gezeyd hebbe: Den knecht is niet meerder als fynen Meefter. Hebben fy my vervolgt, zoo zullen-z©
|
ran den H. Irenaetjs, van Tertöllianusvan de HH, Ea- filius, Ambrolius, Hieronymus , Auguitinus , van de Va- ders der Ephcfiiche Kerk-vergaedering in hun Relaes tot Theodofius aengaende de aflielling' van Neiiorius, van rteii H. Fulgentius en andere Leeraer^ der Kerk aeugeteekeat, iiat de Apoiiels deze Artikels des Geloofs , ten mmften no- pens de lubllantie, overgelevert hebben aen de Geioovi- «en ; en met dit Apoliolyk Geloof hebben de Oude Vaders de ketters beftreden. Dat fommige oude exemplairen niet in alle de woorden over-een-komea , is deze reden ; om dat in de eerite tyden deze Leering der Apoitelen met m ge- fchrift , maer met levende ftem verbreyd en aende Nieuwe- lingen in het Geloof geleert wierd; zoo dat die de zelve daer naer befchreven hebben , den eénen bree^ler , den an- deren korter deze hebben aengeteekent. Dat èet zelve ge;- fchied is aengaende het Gebed des Heere ot den/^^öT^r-c/?^, blykt uyt de Evangeiiiien zelfs , wanneer men aie met mal- kanderen vergelykt ; want bv Lucas ε n ί f'S' ' den verfcheyde dingen achte'rgelaeten , êe welke MatthEfcus heeft, ennaementlykdederde en zevenfte vraeg.LeApoi- tels konden ook in-himBen tyd -de Kerk noemen Ca.ho- lyk, dat is , Algemeyn; om dat fy uyt de Schrücuer en uyt den mond van Chrilius wiften , dar de zelve door ge- heel de wereld verbreyd en dus ALgemeyn zoiade worjleiK In de za£l , daer de Apoftels vergaedert en door eenen band van het zelve Geloof en der ÎÎ. Sacramemen vereenigt waeren onder een hoofd , kyde Chriitus den eerften grond- fteen van fyii Kerk , die korts daer naer mei grooten glans zig moeit uytftrekken door geheel de wereld Zoo is den Almogenden gewoon verheve i'acden uyt te voeren : hy gebruykt flappe initrumenten, die uyt hun eyge niet be- kwaemzyn tot de uytwerkingevan eexi gelukkig eyiide ; op dat de meflfchen met aen zig zelve, maer aen Godt aHè glorie zouden toefcforyven |
Nu de ApofteLs ontfangeH hadden den H, Geeft , en alles befchikt hadden tot wèlltand. der Kerk , vertrokken fy van Jerufalem, om het Evangelie te gaen prediken doer geheel de wereld ; en den Heere verllerkte hun woord door de mirakels waer mede hy het beveffigde. Zekerlyk dit is eert groot wonder-werk, dat zoo weynige menfcheti, ontbloot van alle menfchelyke hulp : tuifchen de alderhevigfte vtr- volgingen van alle de magteu der wereld , een nieuwe Reli- gie , die iitydig was aen de verouderde fuperftitie en aea alle begeerelykheden der menlchen, op zoo liorten tyd door geheel de wereld verbreyd hebben : die kracht hunner woor- den in de bekeering der menfchen-, kwam niet van men- fchelyke welfprekentheyd , maer van d'Almogentheyd vaa Jelüs Chriitus, wiens geeft» zoo hy belooft had, ia hunt fprak , en- door hun de mirakelen uytwerkte. De bekeerinij der Heydenen was lang' te voren in· het Otid Teftainenc voorzeyd door de Propheten ; als door David Pfatm 21 ^ Aoor Ifaias C. 2 , AooT Jeremias c. 31 , enz., diegefprokea hebbéd vaa een nieuw Verbond en een nieuwe Wet, de welke zouden gefchreven worden iii de herten van alle de volkeren , die de kennis zouden hebben van den waere» Godt, en hem met eenen oprechtea_ dienft eeren; eynde- iyk van de verwerping der Joden , die om hmnne ongeloo- vigheyd verftooten en in hun verblindheyd verlaece» zen- den worden tot den tyd van Godt gefehikt. y Hoe Ãuyt den H. Joannes fyn Evangelie 7 A. Den'H. Joannes willende fyn Evangelie fluyteïï gelylt hy begönnen had , bewyzende de Godheyd van Chriitus tegen de ketters , gebruykt een manier van fprekeu, die Hien HyperboU noemt ; dat is ; eene grootiRaekinge > al^ |
ocr page 227
Ip8 ÎÎÎη ANDEL INGE P^AN DE G Î S C Î IE D EN IS S EN
u ook vervolgen; hebbeij fy myne woorden bewaert, zoo ziillen-ze de uwe ook bewaeren. Maer dit alles
zuHen fy u aendoen om mynenNaem, pro dat-ze den genen, die my gezonden heeft, niet en kennen.
By aldien ik niet gekomen en was, en tot hun gefproken en had, zoo én zouden iy geen (te u^eten van
ongeloovightyd want fy hadden veel andere jonden. ') zonde hebben; raaer nu en hebben ïy geene verfchoo-
ninge meer van hunne zonde. Die my haet, die haet pok mynen Vader. Had ik onder hun geene werken
gedaen, die niemand anders gedaen en heeft, zoo en zouden fy geene zonde hebben, maer nu hebben-ze
die gezien, en njet-te-rain my en mynen Vader gehaet. Maer dit gefchied, op dat dit woord, het welk in
hunne Wet gefchreven ftaet, zoude yolbragt worden : Sy hebben my gehaet zonder reden. Doch als den
Troofter zal gekomen zyn,die ik van den Vader zal zenden, den Geeft des waerheyds, die van den Vader
voortkomt, die zal van my getuygenillè geven, en gy zult'er ook getuygenifie van geven, en dat gy van het
beginfel af met my geweeft zyt. Deze dingen heb ik tot u gefproken, op dat gy niet verärgert word. Sy
izullen u uyt hunne Synagoge bannen, jae den tyd komt aen, dat al die u ter dopd brengt, zal meynen aen
Godt dienii te doen. En deze dingen zullen fy u aendoen, om dat-ze nochte den Vader, nochte my en
jcennen. Doch ik heb u dit gezeyd, op dat, wanneer den tyd zal gekomen zyn , gy moet gedenken, dat
iic 't u gezeyd hebbe. Ik en heb 't u van 't beginzel niet gezeyd, om dat ik by u was. Maer nu gaen ik
lienen tot die my gezonden heeft, en niemand van u en vraegt my eens ; Waer gaet gy henen ? Maer om
dat ik deze dingen tot u gefproken hebbe, heeft de droefheyd uwe herten vervult. Daer-en-tuifchen ik zeg-
ge u de waerheyd, het is u dienftig, dat ik weg gae ; want by aldien ik niet weg en gae, zop en zal
(den Troofter tot u niec komen ; maer is 't dat ik weg gae, zoo zal ik hem tot u zenden. En als hy geko-
men zal zyn, zal hy de wereld overtuygen van de zonde , van rechtveerdigheyd, en van het oordeel.
( Van de zonde der gene die in Chriftus niet-en hebben wilka gelooven , niet tegenflaende alk fyn'e Mirakekn ,
en dc Goddelyke teekeaen van fyne zendinge: yan de rechveerdigheyd en heyllgkeyd van Chriftus m fyne Dijci-
pden : van het oordeel door 'i welker Satan reeds verwezen is ) de zonde : om dat fy in my niet ge-
looft en hebben. Van de rechtveerdigheyd :om dat Jk tpt den Vader henen gae, en dat gy my niet meer
zien en zult. Van het oordeel : 9m dat den Prince dezer wereld van nu af veroordeelt is. Ik heb 11 noch
|
jneer zeggende dan hst is , om de grootheyd te kennen te geven ; geiyk wy zeggen zoudeii : Hy heeft ontallyke mi- rakelen gedaen. Alzoo zeyden de Joden , ( Joannes c. 12 ) jPa gaiijche wereld is nae hem gegaan ; wilieode de menigte des volkx beteekenen. Alzoo zeyde ook Godt tot Abra- ham in den Boek der Schepp. cap. 13 , dat hy fyn naer- kam,elingichap zou yennenigvuldigen als het fiof de.r aerde. ; en tot Moyies ia den Boek des cap, 3, dat hy
fyn volk zoude, leyden in een land dat vloeyt van melk en honing ; willende de vruchtbaerheyd van het belooft Land beteekenen. Op die fpreekwyze zegt den H. Evangelift: Daer zyn noch vele andere dingen die .lefus gedaen heeft, de welke, waer 't dat-ze elk in het bezonder befchreven wierden , ik raeyne, dat zelfs de wereld de boeken die te fchryven zouden zyn, niet en zouden können vatten ; als of hy wilde zeggen : Ik heb u veel van de Mirakelen van Chriftus gefchreven ; gelyk ook de. ai^dere Evangeiiften : maer wy hebben het hondeitite deel niet verhaelt ; zoo veel heeft hy'er gedaen , om te toonen , dat hy waerachtig Godt is : daerom houd u aen dit oprecht Geloof, welk door zoo menig teeken beveiligt is. Men vind noch andere verklaeringen van dezen Text by.· de Uytle_ggers. Sommige yerltaen dï.ën met den Π.. AuguiHnus, niet van de woeite uytgeiirektheyd der wereld, maer van de bekwaemheyd der Lezers, in dezen zin : Geheel de wereld zoude niet vatten ; dat is, zoude niet verftaen , niet doorgronden de Myfterien van de Leering en het Leven van Chriftus : doch pp deze v/yze kan men zelfs niet een hoog Myfterie ( by voorbeld , van de H. Dryvuldigheyd ) vatten of doorgron- den. hindere met den H. Hieronymus leggen het zoo uyt: Dat geheel de wereld die wonder-werken niet zoude geloo- ven i dat is: Ds Mirakeka welke Jefus getlaea heeft, ζγα |
ZOO groot en overtreffen zoodaeniglyk het verftand en be- gryp der menfclicn , dat fy deze , als het geloof te boven gaende, niet zoiidon aennemea , waer \ dat-ze alle veihaelt wierden Maer de eerlte Uytlegging die wy hebben gege- ven, is natuerelyker en komt het beft over een met den Griekfchen Text.
Hoe lang èlief Chri.Ãus op de aerde naer fyn Verryjfenis 7 A. Veertig dagenop dat hy de afwezentheyd van 40 ueren ( wanneer fyne. ?;iele geweeft is in den fchoot der Oudvaders ) met de tegenwoordigheyd van zoo veel dagen zou vergelden , en op dat hy t!e tiguer hier van in \ Oud Teftament verbeid , zou doen over-een-komen : want Godt gevende de Wet en fyPigeboden aen het volk van Kraël, vertoonde zig aen Moyies geduerende4o dagen, in den Boek des Uytg. c. 52 ; dus,was het betaemelyk , dat Chriiius , waerachtigen Godt ,, raenfch geworden, zoo vele dagen zoude overbirengea me.t Petrus en de andere Apoftels als nieuwe Wetgevers , en dat hy in een nieuw Sion aen hun zoude geven de Eviingelifche Wet, die hy met den Vin- ger Gods,, door lynen H. Geeft, zou fchryven , niet op ireene Tafelen , maer in hunne herten, .wanneer hy -die van alleongeloovigheyd gs.zuyvert had op die dagen, welkers getal van Veertig mgeft yerkozien was tot de Reyniging, ge- lyk men kan zien. van de Zuyvering van Ifraël by Eiedüei c. 4 , 6. Ook was het getal van Veertig , vermaert in de Schrifruer , geheyligt door den Vaiten van Moyfes, van Elias , en van Chriftus. Waer den Zaligmaeker buyten den tyd dat hy bezocht heeft_ fyne Difcipelen , zig opgehouden heeft , leert ons de Schriftuer niet : wie ftil dan fyne ver- blyfplaets derven vaft-ftellenNiet alleenelyk Nicephorus , maer ook de Î Î. Juftinus Martelaer, Irenseus, Bonaven- tura , eu Thomas zeggen , dat CiiriÃus met fyategeawcor- |
ocr page 228
DBS Î Î Î UTF TESTAMENT. m
al veel te zeggen : rnaer gy en kont het nu niét draegen. Doch als dien Geeft des Waerlieyds zal gekomen
zyn, zoo zal hy u alle waerheyd leeren ; want hy en zal van fy zeiven niet fpreken ; maêr al dat hy ge-
hoort zal hebben, zal hy fpreken, en de toekomende dingen zal liy u verkondigen. Hy zal my verheërly-
ken ; want van het myne zal hy 't ontfangen en u verkondigen. Al wat den Vader heeft , is het myne :
daerom zeyde ik, dat hy van het myne ontfangen zal, en het u verkondigen. Noch een weynig tyds,en
gy en zult niy niet meer zien , en. wederom een weynig tyds, en dan zult gy my zien : want ik gae tot
den Vader. Hier op zeyden eenige van fyne Difcipelen tot malkanderen ; Wat wilt hy ons daer mede zeg-
gen ? Noch een weynig tyds, en gy en zult my niet meer zien', en wederom een weynig tyds, en dart
zult gy my zien : want ik gae tot den \'^ader. Sy zeyden dan : Wat wilt hy daer rnede zeggen, een wey-
nig tyds? Wy en weten niet wat hy zeggen wilt. Jellis merkende, dat fy hem wilden vraegen, zeyde tot
hun : Gy onderzoekt onder malkanderen over het gene ik gezeyd hebbe : Noch een weynig tyds, en gy
zult my niet meer zien ; en wederom een weynig tyds , en dan zult gy my zien : Voofwaer , voorwaer,
ik zeg het u : Gy zult fchreyen en weeneri , m'aer de wereld zal haer verblyden ; gy zult bedroeft zyn ;
inaer uwe droefheyd zal in blydfchap veranderen. Als eene Vrouwe baerd, zoo is fy in,.droefl:eyd,'om^
dat haere uere gekomen is ; maêr als fy haer kind ge baerd heeft, zoo en gedenkt fy de fmerten niet nïeer,
om de blydfchap dat'er eenen menfch ter wereld gekomen is ; alzoo zyt gy nu ook wèl in droefheyd ;
maer ik zal u noch eens zien, en uw herte zal zig verblyden ; en niemand en zal u uwe blydfchap ont-
nemen : in dien tyd en zult gy my niet met allen meer vraegen. Voorwaer, voorwaer, ik zég het u :
Al wat gy van mynen Vader verzoeken zult in' mynen Naerti, dat zal hy u geven. Tot noch toe hebt gy
niets verzocht in mynen Naem ; verzoekt en gy zult het krygen, op dat uwe blydf;hap volkomen zy. De-
ze dingen heb ik u in gelykenifièn geiproken ; den tyd komt nu aen , dät ik u niet meer in gelykeniiTen
en zal onderhouden , maer opentlyk van den Vader zal fpreken. In dien tyd zultgy in mynen Naem ver-
zoeken ; doch ik en leg u niet, dat ik den Vader voor u bidden zal : wailt den Vader zelf bemitfd u , om
dat gy my bemind hebt, en gelooft, dat ik van Godt ben uytgegaen. Jae , ik ben van den Vader uytge-
gaen, en in de wereld gekomen ; nu verlaet ik wederom de wereld , en gaen tot den Vader. Syne Difcipels
|
digheyd vereert en verkwikt heeft Enöch en Elias, die, zoo wel ais de andere Pauiarchen , verlangden nae fyn komii, in 't Paradys ; het zy dac hier door word, verrtaên de wel- lultige plaets, daer Godt' den eeriten raenich in gêltek had C indiëa de zeive, die in 't Ooiteiyk land van Eden en waer- fchynelyk in Armenien gelegen was , door' den algemeynen Watervloed niet verwoeilis ) het zy men hier door het Pa- radys verftaet in't algemeyu een pluets , alwaer nae Gods behaegen een geruft en gelukkig ieven geleyd word. Voor dit w-aerichvnelyk sevoelen word bygebragt een' reden van betaemeivkheyd : Ãra dat zoo een praets en zoo een gezel- fcbap betaemde het verheereiykt Lichaem van Chnhus ; en om dat Elias die gunite van Jelus wel verdiende , welken door den fieere was verkozen geweeit om als, gstaygeii l>yte woonen fyne Transfiguratie: ook ieheen dit te ver- eyfchen de vervoering van Enoch en Elias, en de uytltel- ling van de aenfchouwing der Godheyd ; op· dat iy ten min- iien zouden bdcnouwen de verheerelykte iVIenlcheyd van Chriiius , voor wie fy zoo lang noch moeftéo leven op de aerde is't dat ly met hun lichaem niet opgenomen zyn ten Hemel, gelyk den H. Anibrolius van Enoch ichrytc in iy- ncn Bo^ivan het Paradys cap. 3, en den H. Hieronynius fchryveade op Arnos en Zacharias, zegt dat Enoeh en iJias vervoert zynde in dea Hemel, door Gods wille beitiert worden; Nu dit vraegftuk, waer die i^atriarchen zyn, raekt bet Catholyk Gelooi' niet, volgens^ het oordiel van den H. Auguftinus ; en onderitelt zvnde als waerichynelyk, dat die Patriarchen in een aerdfche'ruft-plaets van Chriltus bezocht zyn, zoo hebben iy alfdan van hem, als't hoofd der Kerk ontfangen de Zending die fy zullen bedienen, en de gebo den die fy ztijlen volbrengen op ''t eynde der wereld, wan iieer ly zalleii wederkomen om voor-te-üaeh het Geloof, in "t welk Chriflus op dezeri tyd verfterkte fyne Apofielen , aen hun gevende véricheyde bevelen nopens de Verkon- ding van· het H. Evangeiie. |
jefus verfcheen daii op die 40 dagen dikwils aen de Apof- telen , alhoewel niet dagelykx, ttemie en drinkende met hün , doende zien door verfcheyde klaere bewyzen , dat hy levende was, en fprak met hun nopens het Ryk (zoÃV,zoo hemelfch als aerdlch ; te weten, van de Î iCerk, die op dé aerde firydendc, is den weg, het deel, en begin van de triompherende Kerk. De reden waeromden VerloiFer voor fyn Lyden zoo veel niet gcfproken heeft aengaende de regering der Kerk, is geweeit deze : Om dat de Apoltelen voor fyn dood het meeits moeiten onderwezen worden in 't geloof van de Godheyd van Cbriitus, om ten tyde fyner Paiiie niet af-te-vallan; zoo dat fy toen niet bekwaem wie- ren om de béÃieriiig van de Kerk veel te hooren : maer nu fy naer iylie dood en verryifenis in't geloof van fyne God- heyd". en Menfcheyd veriterkt waeren , zoo heeft hun Jelus nopens de Regering der Kerk, en de Myfterien des Geloofs' breedèr oiidérrichtingen gegeven, waer van de Evangeüüen eenige verhaelt hebben , ais namentlyk ; van fyneri Stad- houder , die zoude zyn het hoofd der ganfche Kerk , ra- gerende alle lie Schaepen van Chriiius ; van' de magt om de zonden te vergeven in de Vierfchaere Gotfs door het H. Sacrament dcrEiechte; van de zekerheyd der Conciliën: want alshy aen hun opende den zin'om de Schriitusr te veritaen , leerde hy hun, dat fy, en hunne naerkomeiingen', wettelyk vergaedert z-vnde , niet zouden dolen in de uvt- legging van het H. Scinift , aengezien hy vait belooft had by hiin te bly^'en tot het eynde des werelds. Sommige an- dere Myilerien, ais van het Doopfel, van het H. Sacrificie der iViiife, en, gelyk men mag ^eiüOven, van het H. Chrif- |
ocr page 229
300 rERHANDELJNGE ÎÎÎ DE GESCHIEDENISSEN
zeydeo hem : Ziet, gy fpreekt nu opendyk uyt , en gy en zegt geene Parabels meer. Nu «ien wy wel ,
dat gy alles weet, en niet van noode en hebt dat u iemand vraege. Daerom gelooven wy , dat gy van
Oodt zyt uyt^egaen. Jefus gaf hun tot antwoord ; Gelooft gy het nu 7 Dezen nacht zult gy allegaeder ten
opzicht van my verärgert worden. Den tyd komt aen, en 'hy is'er al, dat gy verftroyt zult worden elk
ïiae het fyne, en my alleen zult laeten. AVant daer ftaet gefchreven : ( Zach. 13. t· 7·) Ik zal den Herder
ilaen, en de Schaepen van de kudde zullen verftroyt worden. Maer naer dat ik '/al verrezen zyn, zal ik u
voorgaen nae Galileën. Deze dingen heb ik u gezeyd, op dat gy in my vrede zoude hebben. Gy zult veie
fmerten hebben in de wereld ; maer betrouwt, ik heb de wereld overwonnen. Doch Petrus antwoordde
hem, zeyde: Alwaer 't dat fy alle in u verärgert wierden, noyt en zal ik verärgert worden. Jefus ant-
woordde hem : Ik zeg u voorwaer, dat gy heden in dezen nacht, eer den Haen twee-mael gekraeyt zal
hebben, my dry-mael zult verloochenen. Maer hy zeyde no.:h meer : Al moeft ik ook met u fterven , zoo
en zal ik u niet verloochenen. Defgelykx zeyden ook alle de andere.
Jefus deze dingen gefproken hebbende, hief fyne oogen nae den Hemel, en zeyde ; Vader, de uere is
gekomen, ( van. myn lydzn en mynt dood. ) verheerelykt uwen Zone, ( Door mym P^erryJJhnijfe en Hcmd-
vaat.) op dat Ãwen Zone u ook verheerelyke. Gelyk gy hem de macht gegeven hebt over alle menfchen,
op dat hy aen alle , die gy hem gegeven hebt, verleene het eeuwig leven. Doch het eeuwig leven (^Dat is
het begin en den oorfpron^ van't eeuwig leven. ) beftaet daer in , dat ly u kennen ,1 den eenigen waeren Godt;
en Jefus Chriftus, dien gy gezonden hebt. Ik heb u verheerelykt op der aerde, C myne Ueringe cn
Mirakelen. ) 't welk dat gy my belaft had te doen, heb ik voltrokken. Nu ook ó Vader, verheerelykt my
by u zeiven , met de glorie , die ik by u gehad heb , al-eer de wereld gefchaepen was. ( Ah voortskomendc
van u voor alle eeuwigheyd. ) Uwen Naem is kenbaer gemaekt aen de menfchen, die gy my uyt de wereld
gegeven hebt. Zy behooren u toe, en gy hebt-ze my vergunt, en uwe woorden hebben fy onderhouden
Nu kennen fy , dat alles dat gy my gegeven hebt, van u voortkomt. Want de leeringe, die gy my gege
ven hebt, heb ik hun overgelevert, en fy hebben-ze aengenomen , en waerelyk erkent, dat ik uyt u ge
Iproten ben,en gelooft, dat gy my gezonden hebt. 'tis voor hun, dat ik bidde ; ik en bidde voorde we-
|
ma enz., heeft Jefus voor fyn dood aen ».rApoRels geleert ; maer naer fyne Verryilènis veel volmaektelyker : gelyk van de zeven HH. Sacramenten ; van hunne Materie, Form : van fommige Ceremonien, en andere Gebruyken die men in de Kerk vcHtandiglyk heeft onderhouden, en waer van men het beginlel nier weet, volgens den regel die den H. Augviftinus daer vaa geeft; want het gene de Apollels ge- leert en aen de Chriftenen overgelevert hebben , zulkx heb- ben fy van Chriftus ontlangen , of geleert van den ΠGeeft. Hierom zegt den Grooten Paus Leo, dat op die 40 dagen aeu tie Apoftels geopenbaert zyn groote Myfterien.
y. Stelde. Jefus geene Bijfi'hoppen ?
Î. Hy ftelde aen Jacobus den Minderen j om te beRieren de Kerk van Jerufalem , volgens dat de HH. Epiphanius , Chryfoftomus , Hieronymus , en andere fchryven : ook ge- looven treftelyke Schryvers, dat Chriftus niet alleenelyk Pe- trus , of ook Jacobus en Joannes ( die de andere tot het JBiirchoppelyk ampt zouden inweyden , gelyk eenige zeg- gen ) maer ook de andere Apollels tot Biilchoppen geweyd heeft, leggende op hun fyne handen, en zeggende ( Joan. c. 22.) Ontfangt den H. G«eyi; welke'woorden de
Kerk gebruykt in de Wyding der BiiTchoppen, terwylen den confacrerenden BilTchop met AHiiieiitcn fyn handen uytreykt over het hoofö van die geweyd word. Ondertuf- fchen dit is zeker, het gene word vaft-geilelt door het Con- cilie van ïrenten yfejT. 22 ^ can 2 , dat alle de Apoftelen in het laefte Avondtnael Priefters geweyd zyn van Chrillus jself, zeggende : Doet dit tot myner gedachtenis ,â waer doQr by hun de mgcht gaf om het wezentlyk ί ichaem van Chrif- tus te confacreren , en in het H. Sacriiic:ie te oöeren : het ander deel van het IMefterlyk ampt, welk is: de zonden yer|eveiii hebben de Apoftels Oötfangeii van Chriftus, ais hy inftellende't H. Sacrament der Biechte,tot hun zeyde, Joan. C. 20 : Wiens londen gy vergeven lult, die worden hun vergeven , ea wiens londen gy houden -{uit, die lyn gehouden , |
dat is : Die gy zult geoordeelt hebben onweerdig te zyn om de vergilfenis der zonden te ontfangen, als daer toe geen difpoiitie hebbende, der zelve zonden worden ook niet vergeven van Godt. Aengezien het ΠSacrament des Olyiïels is een zeker voltrekking van het_ H. Sacrament van Penitentie, gelyk zegt de Kerk-vergaedering van Trenten in de Voorreden van het H. Olyffel, hierom zyn deftige Gods- geleerden van gevoelen, dat Chriitus naer fyn Verryffenis dit Sacrament faemen met het Sacrament van Penitentie in- geilelt heeft; en als het voorzeyd Concilie c. i, zegt, dat dit Sacrament is te kennen gegeven by Mare. c. 6, alwaer de Difcipelen van Chrillus zeggen, dat fy vele ziekeneu lalfden met olie, ZOO willen de Vaders der Kerk-vergaede- ring , alleenelyk dat die Zalving waer door de lichaemen ge- nezen wierden, was een voorbelding van onze facramen- tele Zalving de welke daer naer van. Chriftus is ingeftek en van den Apoftel Jacobus bereyd in fynen Canoniekea Brief c ζ-,'^· Πen 15 Dat het H· Olyflël een waerachtig Sacrament is, word ook bewezen uyt de ftandvaftige Over- levering der H, Kerk, zoo blykt uyt de oudiie Conciliën en HH. Vaders, als mede uyt de vaile overeenftemming der Griekfche en Latynfche Kerk ; hoewel de Evangeliften niet uytdrukkelyk van des zelfs Infielling melden : want vele dingen, zegt hier den II Thomas, heeft den Heere gedaen e^a gezeyd, die niet befchreven zyn in't Evangelie.»
y. IVaer was de ALierheyligjf^e Maeghet geduerende dién lyd?
A. Sedert dat den H- Joannes c. 19, ons verhaelt heeft» hoe de Moeder^ van Jefus, ftaende by fyn Kruys, van hem bevolen wierd aeu fyitea Ãeffien ïijfcïpel , vinden
reld |
ocr page 230
D>E S NIETTE TESTAMENT.
reld niet ; maer ?oor de gene, die gy my vergunt hebt, want fy u ook toebehooren : en a! ïiet mytse
Jiet uwe, en het uwe is het myne: en door hun ben ik verheerelykt geworden. Nu en ben ik m de we-
reld niet meer ; ( Dat is, Ik gaen nu zoo van hun henen ) ra^er fy zyn noch in de wereld, en ik kome tot
u. Heyligen Vader bewaert-ze in uwen Naem, die gy my gegeven hebt ; op dat fy een ( Een, door dc lief--
di, gelyk wy Een zyn van wezen. ) mogen zyn gelyk wy. Als ik noch met hun was, zoo bewaerde üc
hun in uwen Naem : jae ik heb-ze bewaert, die gy my gegeven hebt ; en daer en is niemand van hun ver-
loren gegaen , als den Zone der verderffènifle, Q Judas) op dat de Schrifcuer volbragt worde. Nu kome ik
tot u ; en deze dingen zeg ik , noch in de wereld zynde, op dat fy myne blydfchap in hun zeiven tea
vollen bezitten. Ik heb hun uwe woorden overgelevert, en de wereld heeft hun gehaet, om dat fy van dc·
wereld niet en zyn ; gelyk ik ook van de wereld niet en ben. 'k En bidde niet, dat gy-ze van de wereld,
weg-neemt, maer dat gy-ze van den boozen bewaeren wilt. Sy en zyn van de wereld niet, gelyk ik ook
van de wereld niet en ben, Heyligt-ze door de waerheyd. Uw woord is de waerheyd. Gelyk gy my in de
wereld gezonden hebt, zoo zende ik hun ook in de wereld. En ik heylige my zelve voor hun, ( Dat is.
Ik draege my- voor hun op tot eene H. Slag-offhrhande. ) op dat fy ook geheyligt mogen worden door de
waerheyd. (Dat is. Door eene wacrachtige heyllgheyd, niet gelyk die de fFet gaf ^ dk maer eene fchadawc
en was van de waere heyllgheyd. ) Doch ik en bidde niet alleen voor hun ; maer ook voor de gene, die in
my gelooven zullen door hunne Leeringe. Op dat fy allegaeder een mogen wezen, gelyk gy, 6 Vader ,
in my, en ik in u ; dat fy qok in ons een mogen wezen : op dat de wereld gelooven raag, dat gy my
gezonden hebt. En de glorie, die gy my gegeven hebt, heb ik hun gegeven : op dat fy een mogen we-
|
wy van haer niets meer in het H. Evangelie : doch den H.Lucas in de Werken ά^,Ï ^poÃ. cap. i, getuygt, dat fy geweeft is by de Apoftelen en andere die eendrachtiglyk volherdende in het gebed verwachtten den H. Geeft naer de Hemelvaert. Hier-en-tuflchen men mag gelooven , dat Chriftus op die 40 dagen ook bezocht heeft fyne Moeder , â en dat fy bygewoout heeft de Hemelvaert van haeren Zoon , op dat fy die hem met droefheyd had zien fterven , hem ook met vreugd xoude zien verrezen en verheerelykt op- klimmen ten Hemel ; hoewel dit niet klaer en biykt iiyt de Schriftuer of de Oudheyd : de waerfchynelykheyd geeft ons ïoo de liefde van Qirifius tot fyne Moeder , als den Text van den H. Liicas ; want naer dat hy befchreven heeft de Hemelvaert van Chriflus in de tegenwoordigheyd van de Apoftelen, en gezeyd heeft, dat fy wedergekeert zynde te Jerufalem , gegaen zyn op de eetzael, zoo voegt hy ftrakx daer by : yllU de.\i waeren volherdende in 't bidden, mit de vrouwen^ en met Maria de Moeder van Jejus , en met fyne broeders ,· dat is, fyne neven , die hem als Difcipelen gevolgt hadden , maer niet als fyne Apoftelen ; want hy had luttel van fyn maegfchap tot Apoftelen gekozen , om te toohén , dat in de verkiezing tot kerkelyke Weer- digheyd nocht vleefch nocht bloed aenzien moet worden , maer alleenelyk de deugdzaemheyd en bekwaemheyd : waer- pm den Heere de deugd heeft doen uytfchynen in eenen Jfcobus , gezeyd den broeder des Heere en bygenaemt den Rechiveerdigen om fyn ziiyver en godsdienftig leven , die daerom van zoo groot aenzien was by het volk , dat isen- iegelyk trachtte den boord van fyn kleed aen-te-raeken, ge- lyk den H. Hieronymus fchryft ; en men zegt, dat de Jo- den hem toelieten 'va ^xtx. HeyLig van den Tempelte tre- den. Als gy hier de Alderheyligfte Maeghet van den H. Lucas geftek ziet naer de Apoftels , verwondert gy u niet ? Den H. Berhardus zig daer over verwoiulerende antwoord, dat fy, die als Moeder Gods de eerfte was , als de oot- moedigfte de laefte plaets' verkozen heeft: dus heeft den Evangelift gevolgt haeren geeft, van die als fy Moeder van Godt wierd , zig hield voor de dienft-maegd des Heere. Als gy by Joannes cap. 19, Chriftus ziet hangen aen het IL Dsd. |
Kruys, vind gy onder de vrouwen de eerfte gefielt fyne Moeder ; maer hier ziet gy haer de laefte , onder de welke fy boven alle gebenedyd is. Leert uyt de verandering het Myfterie: als'er gefproken word van de fchande des Kruys, die van den Zoon kwam op de Moeder, word Maria de eerfte geftelt, om dat fy de eerfte deelachtig waS van fyn Lyden ; buyten de gefteltenis van het Kruys, haere uyt- ftekende oodinoedighéyd kieft de laefte plaets. Dit is de uvtleggiiig van den geleerden Da Sylvéira, die behou- dénde'de^achtbaerheyd voor de leering van den H. Ber- nardus, daer by voegt fyn gevoelen ; dat de Alderheylig- fte Maghet in deze zael en eerfte Kerk der Chriftenen niet geftelt word op de laefte , maer op de middelfte plaets ; aengczien den H. Lucas zegt , dat de Apoftelen waeren volherdende in het gebed, met de vrouwen , en met Ma- ria de Moeder van Jefus , en met fyne broeders , dat is, niet alleenelyk met die de welke van fyn maegfchap wae- ren , maer ook met fyne Difcipelen , volgens dat den H. Petrus in het volgende Vers die mannen-SroÃi/^rj noemt, de welke vergaedert waeren ten getalle van ontrent Î2ο, befiaende uyt de Apoftelen en de 72 Difcipelen, ën noch eenige andere die Chriftus van over eenigen tyd gevolgt hadden en die gezaementlyk verwachtten de Komfte van diin H. Geeft : dat de zelve ook tegenwoordig geweefl: zyn in de Hemelvaert, is het gevoelen van zeer veelUyt- leg-gers. Ondertuifchen zoo men gelooft , dat Martha en Maria van Bethanien zyn mede-geleyd om den Heere zien op-te-klimmen ; zou men zulkx niet mogen gelooven'van fyne Moeder ? Nu , zegt den voornoemden Schryver , ge- lyk Jefus volgeni. Lucas ( c. 24 , t 36 ) in het midden van fyne Difcipelen geftaen heeft naer fvne Verryifenis , '.οιη te toonen, zegt Dionyfius Carthufianus, dat hy den zel- ven was die voor fyn Lyden gewoon was te ftaen ni het midden van hun ; aldus is fyne Moeder hier geweeft in hst midden van deze Vergaedering , op dat fy de zelve door haere zedigheyd , godvruchtigheyd en leering zou- de verlichten , naer den eygendom van haeren Naem , den v^'elken , volgens dat den H. Hieronymus verklaert , te zeggen is; Mjuä v^rlichurffe., of K^iidmnde, ; en den Î Bb \ |
ocr page 231
as 3 ^ERHANDELINGE VAN ÎÎ GB SC Î TE D ΠΠί S S Î Î
zen , gelyk wy ook een zyn. Ik in hun, en gy in my : op dat fy volkomentlyk een mogen worden j en
dat de wereld kenne, dat gy my gezonden hebt. \^ader ik verzoekedat daer ik ben, iy , die gy my
gegeven hebt, ook met my mogen zyn : op dat-ze myne glorie, de welke gy my gegeven hebt, aenfchou-
"wen mogen : want gy my bemind hebt voor de fcheppinge des werelds. Rechtveerdigen \''ader , de wereld
en heeft u niet gekent ; mser ik hebbe ii gekent; en deze hebben erkent, dat gy my gezonden hebt. En.
ik heb hun uwen Naem kénbaer gemaekt en ik zal hem noch kenbaer maeken ; op dat de liefde , met de
welke gy "my bemind hebt, in hun mag zyn, en ik in hun.
Z/rr HET XP^IIL, XIX. y XX. EN XXL HOOFD-STUK.
Î dien t3^de is Jefus uyt-gegaen met fyne Difcipelen over de Beke van Cedron, daer eenen Hof was,
in den welken hy gegaen is , ende fyne Difcipelen. Ende Judas die hem verriet, wift de plaetfe , want
Jefjs daer dikmaels vergaederde met iyne Difcipelen. Doen Judas dan genomen hadde eenen hoop Ruy-
ters, ende van de Opper-priefters en der Pharifeën dienaers, zoo is hy dervvaerts gekomen met lanteirnen ,
ende fakkelen , ende wapenen. Aldus Jefus wetende al dat hem overkomen zoude , is voort-gegaen , ende
heeft hun-lieden gezeyd : AVie zoekt gy ? Sy hebben hem geantwoord : Jefus van Nazareth. Jefus heeft
hun-lieden gezeyd : Ik ben 't. Ende Judas die hem verraede, ftond daer met hun-lieden. Als hy dan hun-
lieden gezeyd hseft : Ik ben 't ; zyn iy achterwaerts gegaen ende gevallen ter aerde. Doen heeft hy hun·*
lieden wederom gevraegt; Wie zoekt gy ? Ende fy zeyden ; Jefus van Nazareth. Ende Jefus heeft geant-
I
|
Ignatius Martelaer noemt haer de Meeiterfie van onze Re- ligie ; ook zegt den H. Bernardus , d?.t iy is de Verlich- terffe der Evangeliften. Dit legt dezen Lceraer breeder uyt in fyn I. Sermoon oj^ de. Boodfcbap va^i de. â AlderheyügÃe Miieghet, zeggende, dat zelfs daerom de ontfangenis van Elifabeth aen Maria géboadfchapt is , op dat iy onderricht zynde aengaende de koinite zoo van den A^'erlofler als van den Vüorlooper, en onthoudende den tyd en order der zaeken , daer naer aen de Schryvers en Verkondigers van het H, Evangelie de waerheyd zoude bekent maekêii, de Velke ook van den beginne volkomentlyk van den He- Hiel onderricht was in alle Myiterien ; vvaer mede kan fae- inen ftaen het gene den Î Chryibiioreus Ï Hom. 3 , in AFI. ) zegt, dat de Apoftelen ook door een bezonder ingeving Van den H. Geeft geweten hebben alles het gene Chriihis gedaen heeft tot diën tyd toe , dat Joannes heeft begin- gen te doopen. Het gevoelen van den H. Bernardus vol- gen de Uycleggers ^'â¢an het H. Schrift, welke aenmerken , dat den H. Lucas bezonderlvk uytdrukt het gene hy van 4e Alderheyligile Maeghet had verliaen , als by voorbeld , Xuc. 't 2. cap. 51. i^.· en den geleerden Calmet in fyne Jledenvoering over het Evangelie van den H. Lucas zegt ^ dat tüe bezonderheden van het Leven der H. Maeghet, en der Kindsheyd van Jefus, welke den Î Lucas ons heeft naer- *;eliieten , haeren Lof-zang, en de Antwoord die fy aen tien Engel gaf, het verhael v.an haere reyze naer Eliiiibeth tax Zacharias , en het gene den Evangelift aanmerkt, dat Mariä volgens «at'er iet wonders den Zaligmaeker over- kwam , dit alles in haer herte bewaerde , alle deze din- gen hebben doen gelcoven, dat den Î Lucas d'eer ge- Jiad heeft van de IL Maeghet in het bezonderte kennen, en veel omfiandigheden van haer leven , en van dat van Jefus iiyt haeren mond te vernemen ; hoewel hy zekerlyk alles "feefchreven heeft door bezonder ingeving van den H. Geeft. ^ Naer dut Lucas aen ons verhaelt heeft de tegenwoordig, iicyd van de AUierhej^ligfte Maegha in deze heylige Ver- gL^edering , zoo zwygt voort van haer leven geheel de H. Schriftucr , zegt den Î Epiphanius, die dit ineynt ge- fchied te zyn om de jgrootheyd van verwondering i op dat fy de gemoederen der raenfchen niet zoude verrukken ea tot een zeker verdwelmtheyd brengen : hy wilt zeggen , waer't dat de Evangeliiien breeder hadden befchreven haer deugden en heyligheyd van leven. Den zeiven Vader voegt daer by, dat den Heere haer niet gegeven heeft de magt van te doopen, nochte haer geboden heeft van de Difci- pelen te gebenedyden, nochte van in overheyd te zyn op de aerde ; maer dit alleen heeft hy gee ilt, dat fy zoude zyn als een zaek die geheyligt is en als een heyligdora , en op dat fy het hemelfch Ryk zoud_> bekomen. Aengezien dan "de Alderheyligfte Maeghet geen deel had in de rege- ring der Kerk en in de Predikatie van het Evangelie , zoD is van haer in het H. Evangelie niet gefproken op' geheel diën tyd, dat Chriftus fpraïc tot fyne Apoftelen van het Ryk Gods, dat is, van de Regering der H. Kerk, van de Bediening der HH. Sacramenten, van de Verkonding vaa het Evangelie eftz. Wat de gaeve van Wysheyd , van Pro- phetie, en andere gratiën belangt, den Î Thomas , 3. Part. qu. 27 , art. 4 , leert, dat men niet mug fA'yfttleii , of dg H. Maeghet heelt die op eene uytnemende^wyze gehad: nochtans, zegt hy , heeft fy die niet ontfangen om het gebruyk van diergclyke gratiën te hebben, gelyk Chriftus gehad heeft ; maer alleenelyk volgens dat betaemde haere hoedaenigheyd Want fy heeft gehad het gebruyk der wys- heyd in het befchouwen , volgens dat Lucas c. 2 , zegt, dat fy de woorden vsn hae4-en Zoon bev/aerde, die over- kggende in haer hert : m-aer fy e" l'^cft niet gehad het ge- bruyk der wysheyd om te leeraeren , te weten , op prekens en ieerens-wyze gelyk de Leeraers der Kerk , om dat dit niet becaemde aen bet vrouwe-geilacht, volgens dat den Apoftel Paulus in fynen i Brief tot Timoth. zegt: Ik en laeie aen een vrouw niet toe te leeren. De magt van v/ondcr- werken te .doen , kwam haer niet toe wanneer iy leefde, om dat fllfdan de le'ering van Chriftus beveftigt moeft wor- den door iyne Mirakelen; en daerom was het eygen aen Chriitus Mirakelen te doen , endoor hem aen fyne Difci- pelen die fyne Leering verkondigden Om deze reden is ook van Joainies gezeyt, dathy geen teeken gedaea heeft , öp dat een-ieder de oog zoude hebben op Chriftus. Dat |
|
ocr page 232
OES NIEUTT TESTAMENT.
"w^ord : tk heb u gezsyd dat ik 't ben, daerom is 't dat gy my zóekt, zoo laet deze weg gaen. Op dat'
Tolbragt zoude worden \ woord dat hy gezeyd hadde : Uyt de gene die gy my gegeven hebt, en heb ifc
niemand verloren. Ende Simon Petrus hebbende een zweerd , heeft dat uyt getrokken , en heeft geilagea,
den Opper-priefters knecht , ende hem fvn rechte oor af-gehouden : ettde den naem des knechts was
Malchus. Doen zeyde Jefas tot Petrus : Steekt ti zweerd in, de fcheede : Den Kelk den welken my den,
Vader gegeven heeft , en zal ik dien niet drinken ?. Doen heeft den hoop Ruyters en den Kapiteyn over
duyzend, ende de dienaers der Joden Jefas gevangen ^ ende fy hebben hem gebonden , ende hem, gebragt
tpt Annas eeril-niael, want hy was fchoon-vader van Caïphas ; den welken Opper-priefter was van diea
jaere. Ende Caïphas was den genen die de Joden den raed gegeven hadde, dat het oorbaerlyk was dat'er
eenen menfch zoude fterven voor't volk. Ende Simon Petrus volgde Jefus, ende eenen anderen Difcipd , dea
welken bekent was aen den Opper-priefter ; ende hy is met Jefus ingegaen in \ voor^hof des Opper-prief-
ter : maer Petrus ftont buyten aen de deure. Doen is den anderen Difcipel, die den Opper-priefter bekent
was , uyt-gegaen , ende hy heeft het de deur-wachterfle gezeyd, ende hy heeft Petrus binnen gebragt. Doea
seyde de deur-wachterfle tot Petrus : Zyt gy ook eenen van dezen fyne Difcipelen ? Hy zeyde : Ik en
ben't niet. Ende de knechten ende dienaers ftonden aen het kool-vuer, want het was kout, ende zy werm-
den hun-lieden , ende Petrus ftont met hun , ende wermde hem. Aldus heeft den Opper-priefter Jefus ge-
vraegt van fyne Difcipelen, ende van fyne leeringen. Jefus heeft hem geantwoord: Ik heb openbaerelyk
gefproken voor de wereld ; ik hebbe altyd geleert in de Synagoge, ende in den Tempel, daer alle de Jo-
den verzaeraen, ende in 't heymelyk en heb ik niet gefproken. Wat vraegt gy my 7 Vraegt het hun-lidden
|
Maria gehad hcefc het gebruyk der Prophede, blykt uyt haeren Lof-zang Mign'jicat- AUe loi-redenen die können bygebro^t worden om te verheffen de weerdigheyd van de Moeder Gods, heeft den H. Matdvxus cap. i begrepen iu die woorden : Fan de. welke, geborm is Jejks , die genoemt word Chrijlus.
y. Waer verbleef de Alderheyligfit Maeghet naer de Neder- daeling van den H. Geeà ?
Î. Men gelooft , dat fy bleef ten huyfe van den H. Joan- nes , om dat diën Evangelift c. 19 , 27 , zegt , dat v^n die ucre af, dat Jefus fyne Moeder aen hem bevolen had, hy haer rot zig genomen heeft. Den Latynfchen Text heeft iu fua , in fyne ; en zoo wilt men , dat het moet gelezen wor- den : in 't Griekx ilaet, inpropria, in fyn eygen ; huys, ftel- len de Uytleggers gemeynelyk daer by ; en eenige le::en zelfs infuiimy dat is, in Jyn huys , weik fy daer by voegen Den Syrifchen en Arabifchen Vertaelder iielt, apudfe, by zig. Sommige leggen die woorden in fua op dees manier uyt ; dat hy haer nam onder het gene hem eygen was , en haer aen- nam Voor fyn eyge Moeder. Beda zegt, dat eemge volgens de lezing in fuam, daer onder verftonden Matrem. ^ Moeder ; dat is : dat hy haer nam voor fyn moeder : maer diën Eerw. Prieiter wilt, dat men beter daer onder veritaen zoude in fuam curam, in fyne xorgt. Den H. Auguliiniis zegt: Hy heeft haer genomen, niet in fyne goederen die hy als eyge bezat ; maer in fyne dienflen , die hy door eyge fchikking be- zorgde. Alles komt op eenen zin uyt: want die men voor Moeder aenneemt, daer zorgt men voor ; de kinderen ple- gen de ouders oud zynde in huyste laemen en zorg voor hun te draegen ; en daer men bezender zorg voor heeft, die neemt men in huys. Nochte hier uyt volgt noodzaeke- lyk, dat Joannes alfdan fyn eygen huys te Jerufalem had ; want hy noemde het fyn huys, daer hy woonde , welk hem toi'er tyd toe van iemand was toegeftaen , of welk hem was acngewezen uyt de gemeyne goederen der eerfte Chrif- tenen , Acl·. c. 2 , γ. 44: hier uyt verftaen de Leeraersdat den H. Jofeph, Bruydegom van de H. Maeghet, reeds ge- ftorven was ; want, zegt deij H. Ambrofius , de vrouw zou eiet af^itrokken worden van haeren man i maer fy, die om het Myiïerie voordroeg het houwelyk, had het houwelyk niet nicer noodig , volbrogt zynde 't Myrterie. Godt fchyd- de die twee , om te toonen , dat ook een maegdelyk en al- derheyligite houwelyk geen deel had in het werk van onze Verloiiing ; en daerom kan den H. Jofeph geftorven zyn, als den Zone Gods door wonder-werken begon te toonen fyne Zending. Met de leering van den H. Ambrofius komt over een den H. Epiphanius, fchryvende aldus: Het Evan- gelie zegt : yan dien. dag heeft hy haer tot {ig. genomen ; maer waer 't dat fy haeren man , eygen huys, en zonen had gehad , fy zou naer haer eygen gegaen hebben , en niet naer vremde. Hier uyt kan men zien de armoede der Alder- heyligfte Maeghet. Sy heeft dan gewoont by Joannes , ten minften zoo lang als hy ïn Palcftienen gebkven is ; jae men zegt, dat fy hem ook gevolgt is nae Ephefen, volgens het gevoelen van vele dat fy aldaer geftorven zoude zjai. |
V In wat ouderdom en wcerfierf de Alderheyligjie Maeghet?
A. Den Ouderdom van Maria vaft-te-ftellen'", is onmoge- lyk, om de verfcheydentheyd des gevoelens van de Schry- vers Andreas Cretenfis in fyn i. Sermóon op den Slaep ^ dat is, de zoete Dood, der Alderheyligfte Maeghet, zegt alleenelyk , dat fy uyt dit leven vertrokken is, als fy geko- men was tot eenen hoogen ouderdom. Nicephorus brengt by uyt Evodius, dat fy geleeft heeft 59 jaeren. Epipha- nius , Priefter der Conftantinopolitaenfche Kerk , haelt-aea- eenen zekeren Hyppolitus die zegt, dat fy Chriiius over- leeft heeft 9 jaeren, en geftorven is in't jaer des Heere 43, haers ouderdoms 59; maer van dezen wykt diën Epipha- nius af, want hy geeft haer 72 jaeren levens, gelyk ook Cedrenas , die daer by voegt , dat'er eenige haer toege- fchreven hebben 58 jaeren. Andere, gelyk Baronius by- brengt, zeg-gen uyt eenige overleveringen, dat deH. Maeghet geftorven is in haer 63. jaer; en op Ãt gevoelen, als waer- fchynelyk , voortgaende den Cardinael Bona in fyn Geefit- ly/c Verwerk , Zegt, dat het Bidkransken , beftaende uyt 63 Engelfche Groeteniifen , by-een-gevoegt is volgens het ge- tal der jaeren, welke men gelooft, de H. Maeghet beleeft te hebben.' Eventwel als den Cardinael Baronius de dood der H. Maeghet brengt in 't jaer 4à naer de Geborte des^ Zalig-» Bs 2 |
ocr page 233
204 rERHANDE LIl^GE rAN DE GESCHIEDENISSEN
die 't geboort hebben , wat ik hun-lieden -gefproken hebbe ; ziet deze weten wat ik gezeyd hebbe. Maéf
doen hy dit gezeyd hadde , zoo heeft'er eeneii van de dienaers dae r by ftaende Jefus eenen kin'nebak-ilag gege-
ven , zeggende : Antwoord gy alzoo den Opper-pr!efter ? Jefus iieefc Ifem geantwoord : Is 't dat ik kwaelyk
gefproken hebbe, geeft getuygenis van 't kwaed ; maer heb ik wel gefproken, waerom llaef gy my ? Ende
Annas heeft hem gebonden tot Caïphas den Opper-priefter gezonden; ende Simon Petrus ftond en wermden
hem. Doen hebben fy tot hem gezeyd : Zyt gy ook eenen van fyne Difcipelen ? Hy heeft het geloochent,
en gezeyd: Ik en ken hem niet. Eenen van des Opper-priefters dienaers den neve van hem, wiens oore Pe-
trus af-gehouden hadde , zeyde tot hem : En heb ik u in den Hof niet gezien met iiem ? Hierom heeft het
Petrus wederom geloochent, ende terftont heeft den Haen gekraeyt. Doen hebben iy Jefus gebragt van
Caïphas nae 't Rechter-huys, ende het was fmorgens vroeg, ende fy en zyn in 't Rechter-huys niet gegaen,
om dat fy niet befmet en zouden worden, maer dat fv 't Psefch-lam mogien eten. Hierom is Pilatus tot
hun-lieden buyten gegaen , ende heeft gezeyd : Wat klachte brengt gy tegen dezen Menfch ? Sy hebben
geantwoord ende tot hem gezeyd ; En waer dezen geenen kwaed-doender, wy en zouden u dien niet ge-
Jevert hebben. Hierom heeft hun-lieden Pilatus gezeyd : Neemt gy-lieden hem , ende oordeelt hem nae ti
Wet. Aldus hebben hem de Joden gezeyd ; 't En is ons niet geoorloft iemand te dooden. Om dat Jefus
W'oord zoude volbragt worden dat hy gezeyd heeft, te kennen gevende wat dood dat hy fterven zoude.
-Doen is Pilatus wederom in "t Recht-huys gegaen, ende heeft Jefus geroepen, ende hem gezeyd : Zyt gy
den Koning der Joden ? Jefus heeft geantwoord : Zegt gy dit van u. zeiven, of hebben 't u andere van my
gezeyd? Püatus heeft geantwoord :Ben ik eenen Jode, uw volk ende de Opper-priefters hebben u my gele-
|
»aekers, durft hy nociitans dit niet verzekeren, aengezien men daer van niets zekers uyt de Ondheyd heeft. Den Au- teur van'C 208. Sermooii op den Feeft-dag der Hemélvaen van Maria ^ geftelt in den Appendix by de Werken van den H. Augultinus, zegt, dat men onder de Latynfche Schry- rers geenen vind die opentlyk iet gezeyd heeft van haere Dood. Hoewel eenige om de Prophetie van Simeon : Door uw i'iel lal een ^weerd gaen , gemeynt hebben , dat de H. Maeghct geilorven is door de Martelie, zoo is het nochtans kiaerblykelyk genoeg , dar die woorden verftaen moeten worden van het zweerd der droefheyd en bitterheyd ; het welk fy meeft gevoelt heeft, wanneer fy haeren Zoon aen het Kruys heeft bygefiaen. Sy is dan gefiorven een naiue- retyke en geen geweldige dood, ten zy voor zoo veelde dood meer door het geweld van liefde als om dé hoe- éanigheyd van het ilerffelyk vleefch haer is overkomen eIs eenen gelukkigen overgang tot de oniterflelykheyd en ijnbederffelykheyd. Het is waer, dat den H. Epiphanius getwyffelt heeft, of de H. Maeghet geftorven was, om dat de Schriftuer dacr van niet gefproken heeft, als of fy deze zaek in onzekerheyd wilde laeten om dat uytltekènde Vat, op dat niemand eenige onreynigheyd aeu het zelve zou toe- fchryven : maer den Cardinael Earonius bemerkt, datdiën Vader zig wat te verre heeft laeten vervoeren door fynen kver in voor-te-ftaeo de eer van de II. Maeghet tegen de Ketters die liaer lafterden : hier tegen heeft hy haer zoo trachten te verheffen, dat hy oordeelde, dat fy mogelyk zonder te flerven was opgeuomen ten Hemel, gelyk eer- tyds Enoch en Elias vervoert waeren. Zulkx is te verge- ven , het gene ook aen andere de heyligfte en wyfte mannen heeft können overkomen , dat zoo iemand hefdglyk de vyanden beilryd, hy door te grooten dnft fchynt wat buy- ten 't fpoor van de waerheyd te gaen. V oor den H. Epi- phanius word'er niemand onder de Vaders gevonden , die aen de dood der H. Maeghet getwyffclt heeit; en de Kerk neemt hier over geen twvffeling aen : jae in haere gebeden op den Feeft-dag der Hêmdvaert verzekert fy, dat· de H. 'Maeghet volgens de conditie van het menfchelyk vleefch, verhuyft is en onderftaen heeft de â aigeraeyiie leiitentie des doods, welke haeren Zoon zelf niet heeft willen ontgaen : Wat menfch is'er die leefi en die de dood niet ^ien ^ai ? G ejiyk David dit zegt Pfalm 88 , aldus fchryft den Apoilël tot de Hebreeuw, cap. 9, 27 , dat het voor de menfcheii algemeyiïelyk geiielt is eens te flerven. De dood van Maria konde niet verhaelt worden in het Evangelie, het welk allee- nelyk de Pliliorie van Chriftus tot fyn Hemelvaert toe behelli Wat aengaet de fterfplaets van de H. Maeghet; hier over zyn twee gevoelens. Het eerfte en gemeynlte is, dat Maria te Jerufaiem geiiorven is ; want den H. Joannes Damafce- nus verhaelt uyt de HiÃorie van ^ίί/Î^//?;/«.? , dat Juvenalis, die eerft Eiflchop van Ephefen , daer naer van Jerufaiem geweeft is, aen dejti Keyzer Marcianus en de Keyzerin Pul- cheria, die bekommerb M'aeren om te weten, waer het Lich- aem van de Î Maeghet was , geantwoord heeft, dat fy te Jerufaiem geiiorven en te Gethfemani begraeven is Het zelve zegt Andreas Cretenfis, beveitigende dat fy op den berg Sion ( die een deel is van de itad Jerufaiem) voldoen- de aen de wetten der natuer, het levens eynde ontfangen heeft. Dit zeggen ook Cedrenus, Nicephorus en Catliüus. Baronius doet öns hier aenmerken, dat niet lang voor tien tyd van Juvenalis het Graf van de H. Blaeghet gevonden was : want zegt hy, met wat reden zou Epiphanius ge- twyftelt hebben aengaende haere dood, hy die te Jerulalera dikwils ge weeft is , volgens dat Hieronymus in fynen ói.. Brief tot Fammackius fchryft, waer 't dat haer Graf ontdekt en voor een-ieder te zien was gewèeftof hoe zou den H. Hieronymus zelf daer van geen gewag gemaekt hebben , die ophaelende de Plaetfen van Paleftincn, welke de H.Paula bezocht heeft, niet allecnelyk het graf van Chriltus, maer ook de graf-iteden van andere Heyligen heeft aengeteekent ? Wie zou können gelooven, dat Paula het graf van de H. Maeghet alleen niet zou bezocht hebben ; of, dat dit alleen zou achtergelaeten zyn van Hieronymus , bezonderlyk daer hy handelende van Gethfemani zegt, dat aldaer maer een Kerk gebouwt was , alwaer den ricere in den hof ge-' beden heeft; en dat hy geen . een woord zou fprèken van het Graf der Alderheylig.te Maeghet, welk daer by gelegen WaS.? Het ander gevoelen van'Tiilemöntius cn eenige au- |
ocr page 234
DBS n.invw TESTAMENT.
vert. Wat hebt gy gedaen ? Jefus heeft geantwoord : Myn Ryk en is van deze wereld niet; waèr myri
Ryk* van deze wereld, zoo zouden voorwaer myn dienaers voor my vechten, dat ik de Joden niet en
zoyide geievert worden. Maer nu en is myn Ryk van hier niet. Hierom heeft Pilatus tot hem gezeyd : Zyr
gy"^dan eenen Koning .^Jelusheeft geantwoord: Gy zegt het dat ikeenen Koning ben. Ik ben daer toe gebo-
ren , ende daer toe ben ik gekomen in de wereld , dat ik getuygenis zoude geven der waerheyd. Alle die
Ï
νί'εί waerheyd is , die hoort myn ftemme. Pilatus zeyde tot hem : Wat is de waerheyd ? Ende doen hy
dat gezeyd hadde, is hy wederom uytgegaen tot de Joden, ende zeyde tot hun : Ik en vinde geen fchuld
in hem. 't Is u-lieden een gewoonte , dat ik u eenen vry laet gaen te P^eflchen ; wilt gy dan dat ik u vry
laet gaen den Koning der Joden .^ Sy hebben alle wederom geroepen , zeggende .· Dezen niet, maer Barra-
bas. Ende Barrabas was eenen moordenaer. Als doen heeft Pilatus Jefus genomen, ende gegeeflelt. Endede
Ruyters vlechtende een kroone van doornen, hebben-ze op fyn Hoofd geftelt ; ende een purperen kleed
hebben fy hem aengehangen ; ende fy kwamen tot hem, ende zeyden : Weeft gegroet Koning der Joden ;
ende fy gaven hem. kinnebak-flagen. Pilatus'is wederom buyten gegaen, ende hy zeyde hun : Ziet, ik
brenge hem tot u-lieden buyten, op dat gy kennen zoud' dat ik geen fchuld in hem en vinde. Aldus is
Jefus uytgegaen draegende een doorne kroone, ende een purperen kleed. Ende hy zeyde hun-lieden : Ziet
den Menfch. Als dan de Opper-prieilers ende dienaers hem gezien hadden, zoo riepen fy , zeggende: Kruyft
hem , kruyft hem. Pilatus zeyde tot hun-lieden .· Neemt gy hem, ende kruyft hem , want ik en vinde in hem.
geen fchuld. De Joden hebben hem geantwoord : Wy hebben een Wet, ende nae die Wet moet hy fter-
ven, want hy heeit ly-zelven Gods Zone gemaekt. Als dan Pilatus dit woord gehoort hadde, heeft hy
|
dere is/dat Maria te Ephefen geflorven is; om de vol- gende redenen : i. Om dat de .Vaders van het Concilie van Ephefen , gehouden in't jaer 431 , in hunnen Brief tot de Clergie en het Volk van ConÃantinojfekn ichryvcn., dat Neftorius gedoemt is in de fiad Ephefen, in qua Joan- nes TtKologus 5 & Deipara Firgo Sancla Maria , "dat is , in welke, Ãad Joannes den Godsgeleerden^ en de Moeder Gods de Î, Maeghet Maria : hier by willen dis Lettcr-kundigen ge- voegt hebben het woordeken efi, is, het welk daer onder te verftaen gegeven wierd op de natuerelykfte wyze, die in -de Grieklche en Latynfche tael gebruykelyk jae ook wel- fprekentlyk 15. Maer is 't dat die Schryvers dit zoo ver- itaen, dat Joannes en iVIaria te Ephefen waeren in het graf; hoe können fy faeltien iiaende houden , dat de H. Maeghet met haer lichaera ten Hemel is opgenomen ? Was de ge- dachtenis van haer Graf aldaer zoo vermaert ; hoe heeft den H. Epiphanius, die korts voor't Concilie van Ephe- feu geleeft heeft, zoo een beruchte zaek niet geweten, en niet alleenelyk getwyfiek over de dood van Maria, maer ook geloochent , dat fy met Joannes getrokken was in Alien ? hoe zoude Juvenalis, die in de Epheiifche Kerk- vergaedering tegenwoordig was geweeft , zoo ftout ge- weeli hebben van voor Marcianus en Pulcheria, en voor de Bifichoppen van Paleitinen ( die alfdan waeren te Con- ftantinopelen en bygewoont hadden ^t Concilie van Chalce- donien in 't jaer 451 ) te vergieren , dat haer Graf gevonden was te Jerufalem ? Immers is het gelooffelyk, dat iemand der Paleftienfche Biifchoppen tegenwoordig geweeft is in het Concilie van Ephefen : dus was het gemakkelyk te too- nen de trouwloosheyd van Juvenalis , waer 't datier iet in dat Concilie verklaert was geweeii nopens het Graf van de H. Maeghet; want het v/as genoeg, te zeggen , dat de_ Va- ders van het Concilie gezeyd hadden , dat haer Grat in de eerfte Kerk van die ftad te vinden was. Het is dan waer- fchynelyk, dat die Vaders wilden zeggen, dat in de groote 'Kerk van Ephefen Joannes en Maria ais Patroonen v/aeren geëert ; of, .d^t .fy beyde in die fiad hadden een Kerk , ge- â weyd op den Tytel van Joannes en Maria ; want het blykt vyt dQ Î^dti vuil iiet zelve' Concilie, dat de Kerk toe^e- eygent aen de Î Maeghet, enkelyk genoemt wierd Sanéla Maria y Heylige Maria. Doch hier tegen word geftelt eene tweede .reden; Dat hoewel de groote Kerk van Ephefen waerelyk toegeheyligt was aen de Alderheyligfte Maeghet, het nochtans alfdan de gewoonte noch niet en was van de Kerken te weyderi op den naem van eenigen Fïeyligen, wiens Reliqui«r aldaer niet bewaert wierden ; en dat dit maer 'tgebruyk geworden was in de vyfde eeuw. Dat zulkx tegen dé waerheyd gezeyd is, word getoont uyt Sozome- nus, die in den 8 Boek der Kerkelyke Hijior. c. 24, gêtuygt, dat toen Arcadius heerfchte, te Conilantinopelen was de Kerk van den H. Stepkanus, eerdat fyn lichaem in Palei- tinen gevonden was ; want deze vinding word onder Theo- dolius den /o/j^e« geilek van Sozomenus in den 9. Boek c. 16. Tillemontius zelf, bekent, dat ook op die plaetfen, daer geehe Reliquien der Heyligen waeren, eventwel om andere redenen de Kerljen aen hun wierden tcegeëy'gent. Het kan dan een ander oo'rzaek als de dood of het graf 'geweeit zyn , waerom de Ephefifche Kerk genoemt wierd Sauna Maria Maer is Maria te Jerufalem geiiorven ; waer- om en meld dan van haer Graf niet den Î Leo in fynen Brief tot Juvenalis gefchreven , waar in hy handelt van de heylige Plaetfén van Jerufalem? Dit is de derde reden van Tillemontius ; waer pp men antwoord , dat het Graf van Maria niet en raekte het doelwit van den H. Leo , gemerkt hy zig bezig hield met op-te-haelen de Plaetfen , daer den Zaligtnaekef geboren is , daer hy aenbeden is van de Wy- fen, daer hy ter dood gezocht is van Herodes, daer hy is opgevoed, daer hy in het graf volgens de menfchelyke conditie gelegen heeit ,· op dat hy zoude bewyzen^ dat Je- fus de merifchelyke natuer waerelyk had aengenomen , waer toe niets konde doen de aentoouing van 't Graf der hey- l;ge Maeghet. Mag men niet meer verwonderen, dat den H. Polycrates , Biifchop van Ephefen , in fynen Brief tot Viaor , Paus van Roomen gefchreven, van Eufebius aen- gehaelt,geen gewag maekt van de Dood en het Graf van Maria, daer hy nochtans fchryft, dat'er in Afien groote Lichten van heyligheyd zyn uytgegaen , en naementlyk van den H. Joannes zegt, dat hy gcitorveu is te Epheieii? |
|
ocr page 235
rERHANDEL INGE r^N DE GESCHIEDENISSEN
meer gevreeil:. Ende hy is wederom in 't Rechter-huys gegaen» ende zeyde tot Jefus .· Van waer zyt gy ?
Maer Jefus ea heeft hem geen antwoord gegeven. Doen zeyde Pratus tot hem : En fpreekt gy tot my niet,
en weet gy niet dat ik macht hebbe u te IcruyiTen, ende macht hebbe u vry te laeten gaen ? Jefus heeft
geantwoord : Gy en zoud' geen macht tegen my hebben, ten waere dat die η van boven gegeven waere. Daei-
om die my u ge'levert heeft, die heeft meerder zonde. Van doen heeft Pilatus gezocht hem te ontflaen;
maer de Joden riepen, zeggende : Is 't dat gy dezen vry Jaet, zoo en zyt gy des Keyzers vriend niet;
«11e die zig zeiven Koning maekt , die is tegen den Keyzer. Als Pilatus deze woorden gehoort heeft,
zoo heeft hy Jefus buyten gebracht , ende is gezeten op den Rechter-ftoel, in een plaetfe die genoemt is
Lithoftrotos, ende in't Hebreeuwfch Gabbatha. En het was den bereydzel-dag van PaeiTchen , ontrent
de ^zefde iiere, ende hy zeyde tot de Joden : Ziet uwen Koning. Maef zy riepen : Doet weg, doet weg,
Kruyfthem. Pilatus zeyde tot hun-lieden ; Zal ik uwen Koning kruyifenDe Opper-priefters hebben ge-
zeyd : Wy en hebben geenen Koning dan den Keyzer. Doen heeft hy hun-lieden Jefus gelevert, dat hy
zoude gekruyft worden. Ende zy hebben Jefus genomen , ende uyt-geleyd. Ende fy zeiven een Kruyg
draegende , is hy uyt-gegaen tot de plaetfe die genoemt word Calvarien , ende in 't Hebreeuwfch Golgotha,
daer zy hem gekruyft hebben, ende met hem twee andere, aen d'een ende d'ander zyde, ende in 't mid-
den Jefus. Ende Pilatus heeft eenen Titel gefchreven, ende dien op 't Kruys geftelt. Ende daer was ge-
fchreven : Jesus van Nazareth den Koning der Joden. Aldus hebben dezen Titel veel van de Joden gele-
zen , want de plaetfe was by de Stad daer Jefus gekruyft was. Ende het was gefchreven in't Hebreeuwfch,
Griekx ende Latyn. Aldus zeydèn de Opper-priefters der Joden tot Pilatus: En wilt niet fchryven Koning der
Joden ; niaer dat hy gezeyd heeft : Ik ben den Koning der Joden. Pilatus heeft geantwoord : Dat ik ge-
fchreven hebbe , dat heb ik gefchreven. Ende de Ruyters ( doen iy hem gekruvft hadden) hebben iyn
kleederen genomen, en fy hebben vier deelen gemaekt , eiken Ruyter een deel, en den rok ; maer dea
rok was zonder naet, van boven gebreyd over al. Hierom hebben ly tot malkanderen gezeyd : En l^etons
dien niet fnyden, maer laet ons daerom het lot werpen, wiens dat hy zyn fal ; opdat dc Schriftuere zou-
de volbragt worden, zeggende: Sy hebben myn Ideederen onder hun-lieden gedeelt, ende op myn kleed
hebben fy 't lot geworpen , ende de Ruyters hebben dit gedaen. En by het Kruys van Jefa ftonden fyn Moe-
der , ende l}ns Moeders Sufter Maria Cleophe, ende Maria Magdalena. Aldus doen Jefus gezien hadde
fyn Moeder ende den Difcipel ftaende, den welken hy lief hadde , zeyde hy tot fvne Moeder : Vrouwe ,
aiet uwenZone. Daer naer zeyde hy den Difcipel ; Ziet u Moeder. Ende van dier uere heeft-ze den Difcipel
genomen tot hem. Daer naer Jefus wetende dat het nu al voldaen was, ( op dat de Schriftuere zoude vol-
|
Om de getuygenis van Juvenalis omverre te fmyten, is het jiiet genoeg ,te zeggen, dat hy geen deugdelyk man , nocht aenziénelyken Schryver geweeil is; maer men zou in een fcytclyk Huk, welk alleenelyk eene daed oft jefchiedenis yaekt, moeten preuven bybrengen om hem van valfcheyd te overtuygen Waer 't dat den geleerden Serry in fyne Oordcelkundigi aenmerkingen toonde , dat de ΠMaeghet niet alleenelyk met den H Joannes nae Ephefen getrokken is, maer dat fy ook tot op het eynde van haer leven al- daer gewoont heeft, hy zou Sandinus natuerelyker-wyze wel doen óordeelen, dat fy te Ephefen geflorven is ; want het waer niet wel te gelooven, dat Maria nae Jerufalem wedergekeert zyu om aldaer te fterven Chriftijs op- klimmende ten Hemel ^ liet fyne Moeder noch op de aerde tot trooft en verlichting van fyne Apoftelen, en om meer V>erdienften in den Schat der Kerk té vergaederen, op dat wy vremdelingen , haer , die wel kende onzen nood, zou- den zenden als Voorfpraekers tot haeren Zoon onzen Mid- delaer by fynen Vader.
Aengaende de manier van fterven, die op fommige ftuk- ken verbeid word, en de Uytvaert van de H. Maeghet, |
dood van Maria eenen flaep fan de Vaders genoemt ge^ weeit. Nochtans daer word gezeyd, dat de Apoftelen in verfcheyde landen verfpreyd zynde om het Evangelie te verkondigen, mirakeleufelyk nae .Ternfalem vervoert zyn geweeft , om aen de Alderheyliglle Maeghet de laefte dienil- baerheyd te bewyzen; dat fy haer dood Jichaem begraveii hebben in de vallye van Gethfemani,· dat aldaer dry da- gen lang den zan;^ der hemelfche Geeften gehoort is ge- weeft, die naer die dagen ophield ; en alzoo den H, Tho- mas , die daer niet tegenwoordig was geweeil , te Jeru- falem gekomen zynde, zeer verlangd? om haer lichaem te zien, dat men het graf heeft apen-gedaen , maer zoo men het zelve daer in niet meer en vond , dat de Apofte- len alfdan verftaen hebben, dat het vereenigt zynde met de ziel nae den Hemel was vervoert. Ook word" da?r by gezeyd , dat in den marmer-fteen van het Graf ( niet door menfchelyke handen ) was uytgeteekent het beid van de Alderheyligile Maeghet. Doch die wonderdaedige vervoe- ring van de Apoftelen wilt Baronius geeniins beveiligen» en lang voor hem was het zelve niet aengenomen van Beda die door fyne wysheyd verlichtte den Weften , wanneer in den Ooften uytfcheen in heyligheyd en geleertheyd dea H. Joannes Damafcenus, die in hetjaer 731 eenige zac- ken gefchreven heeft volgens de gemeyne Overlevering der OolÃerühe volkeren , waer van den Qetii^fsn waer^i grönd |
ocr page 236
DES Î I nxj jr Ï Î S T Î Î Î -Î Ï.
btagt worden ) zoo zeyde hy : Ik heb dorft. Ende daer was een vat gefreit νοί edik ; ende een ipongie
Ïοί edik ront-omme met hyfope beleggende, hebben fv gebragt tot aen fynen mond. Als dan Jefus den
edik genomen hadde, heeft hy gezeyd : Het is volbragt. Ende met geneygden hoofde heeft hy fvnen Geeft
gegeven. De Joden dan ( om dat het den bereydiel-dag was) en delichaemen niet en zouden aen't Kru^s
blyven op den Sabboth ; ( want het was eenen grooten dag dien Sabboth-dag ) zoo hebben ly Pilatus ge-
beden dat men hun beenen breken zoude, ende dat men-ze afnaeme. Hierom zyn de Ruyters gekomen,
ende fy hebben de beenen van den eerften gebroken, ende van den anderen die met hem gekruyft was.
Maer doen fy tot Jefus gekomen waeren, ende zagen dat hy nu dood was , hebben iy fyn beenen niet
gebroken. Maer eenen van de Ruyters heeft met een Lancie f\ n Zyde open gedaen , ende terftont is daer uyt-
gekomen Bloed ende Water. Ende die 't gezien heeft, die heeft daer getuygenis af gegeven , ende fyn ge-
tuygenis is waerachtig, ende liy weet dat hy de waerheyd zegt, op dat gy 't ook gelooven zoud. Ende deze din-
gen zyn gefchied, op dat de Schriftuere zoude volbragt worden : Geen beenen en zult gy van hem bre-
ken. Ende wederom zegt een ander Schriftuere ; Sy zullen zien in den welken fy gefteken hebben. Hier
naer heeft Jofeph van Arimathea Pilatus gebeden ( om dat hy een Difcipel Jefu was, om de vreeze der Jo-
den) dat hy zoude mogen weg-nemen Jefus Lichaem. Ende Pilatus heeft het toe-gelaeten. Aldus is hy ge-
komen, ende heeft Jefus Lichaem weg genomen. Ende Nicodemus is daer ook gekomen , die voormaels des
nachts tot Jefus gekomen was, brengende een mengfel van myrrhe ende aloës, ontrent honderd pond. Al-
dus hebben fy Jefus Lichaem genomen, ende hebben dat verbonden met lyne doeken en met Ipeceryen ,
gelyk der Joden gewoonte is te begraven. En in de plaetiè daer hy was gekrviyft, was eenen Hof, en in
den Hof een nieuw Graf, daer noch niemand in geleyd en was. Hierom hebben iy C om der Joden bereyd-
fel-dag, want "t Graf naer by was ) Jefus daer geleyd. Op den eerften dag van de week, als het noch
duyfter was , des morgens; kWam Maria Magdalena aen het graf, ende fy zag dat den fteen van het graf
was weggenomen ; Sy liep dan tot Simon Petrus en tot den anderen Difcipel die Jefas had lief gehad, en
fy zeyde : iy hebben den Heer uyt het graf genomen , en wy weten niet waer fv hem hebben geleyd. Pe-
tras liep dan met den anderen Difcipel naer het graf, dog die liep fnelder en kwam den eerften aen het
graf, en neder ziende zag hy de lyne doeken liggen : Simon Petrus by gekomen zynde, ging in 't graf en
zag ook de doeken liggen, en den zweet doek die op lyn Hoofd geweeft was zag hy ter zeyden op een
plaets in een gerolt; dan ging ook den anderen Difcipel in het graf, en hy geloofde ( als Magdalena )
dat hy weggenomen was ; want iy verftonden nog de Schriftuer niet, dat hy moeft van de dood verryzen.
De Difcipeis gingen wederom naer huys , maer Maria bleef aen het graf weenen, en nederbukkende zag
|
was, ilat Godt den gelukzaligen Uytgang der H. Maeghet uyt deze wereld met wondere reekenen heeft: verheerelykt volgens dat betaemde ds weerdigheyd van de Moeder Gods; inaer welke die wonderdaedige teekenen geweeft zyn, kön- nen wy geenlins aentoonen uyt deOxidheyd. Dit word noch- tans van xie Geloovigsn goJvruchtiglyk gelooft, dat Godt weynige dagen naer naer dood verwékt heeft haer licli- sem , en dat fy met vollen luyiter doör Gods gunfte ten Hemel gevaeren is, volgens het gevoelen gevolgt zedert vele eeuwen door het meellendeel der Schryv'ers zoo van de Griekfche als Latyniche Kerk.
JVdk w bet gevoelen der Kerk aenÃaettde Je Hcmelvaert vaii^e Mceder Gods ? |
A. Gods Kerk, zegt Baroniiis , fchynt meer genegen voor dit gevoelen, dat Maria met haer lichaem ten Hemel is opgenomen ; want op den Feeft-dag der Hemelvaert heeft tle Kerk te lezen gegeven die 'flomiilen of Sermoenen der HH, Vaders, door welke word bevefiigt het gene gezeyd is van haere Hemelvaert ; en dit gevoelen fchynt nu aen- genomen te zyn door het gezach van de meeiie Gods-ge- leerden en door de gemeyne ovcreenftemming der Geloo- vigen Inder-^aed de "Kerk geeft het zelve in haeren Dienil: oft goddelyk Oflicie doorgaens te kennen, hoewel· fy dit üiet openclyk verklaert beeft als een leerftiik des GelooFs. ^Ook heeft <le Kerk Jiaere opinien of waerfcbyxielyke raey- ningen, die men met achtbaerheyd moet aennemen , om niet vermeten te zyn. Vele dingen zyn'er, Zi;gt den ge- leerden -Thomairmus , die men voor vaft en ontwyffelbaer als Geloofs Artikelen moet gelooven: maer niets is'er be- kwaemer om de gemeynfchap en faemenhandeling der men- fchen weg te nemen, als niet te willen toellemrnen dan al- leenelyk in die waerheyd , welkers Autheur niet bedriegen kan nocht bedrogen kan worden , of welkers bewysklaerbly- kelyk is. Hy voegt daer by ^ dat diën noyt kan dwaelen » den M'elken de meyning der Kerk volgt, en faemen wel v/eet, dat de zelve niet de alderzekerfte maer de alderwaer- fchynelykfte is. By het gevoelen der Kerk word geltelt de reden van betaeme'lykheyd , dat Maria diën levenden Tem- pel G'ods, die waere Ake des Verhonds , dien beiiehkn He- mel niet zou overgelaeten zyn aen de bedcrfiykhéyd: en is 't dat Chrifius verryzende vele Heyligen-die geltorven wae- ren , verwekt en met zig ten Hemel heeft mede-gevoert tot lïâ¬t onÃerffelyk Leven , gelvk fommige Vaders gemeynt heb- ben ; zou m«n gelooven\ dat hy minder giinite gedaen heeft aen fyne zoo weerdige Moeder, de welke door zoo groote liefde met hem vereenigt was ? Aenmerkt ook, dat de Kerk, die van in de eerfte tyden zeer zorgvuldig is ge- weeft om de Reliqtiien der Heyligen te vergaederen, noyt nochtans eenig gewag gemaekt heeft van de Overbiyfseien van diit maegdelyk Licbaeni. Alleendyk leeftjnen , dat άαα |
ocr page 237
rERHJNDELINGE ÎÎÎ DE GESCHTEDENISSEN
ly in liet graf twee Engelen in 't wit gekleed , den eenen aen het hoofd en den anderen aen de voeten
daer het Lichaem van Jefus had gelegen : Sy yro'egen haer , waerom iy weende ? ly zeyde : om dat-ze
iiiynen Heer hebben w^eggenomen, en ik weetniet waer hy geleyd is : dit gezeyd hebbende, .keerde ly^
zio· om en iy zag Jefus ftaen , maer fy kende hem niet; hy vroeg haer dan, waerom ly weende en wie
fy zogt: fy meynende dat het den Hovenier was, zeyde hem : myn Heer zoo gy hem hebt weg-genomen
zegt my waer gy hem hebt geleyd en ik zal hem van daer nemen. Jefus zeyde haer : Maria. Sy haer om-
keerende zeyde tot hem : llabboni. Dat is te zeggen-, meefter. Jefus zeyde haer : en raekt my niet aen ,
-want ik ben noch tot mynen Vader niet opgeklommen, maer gaet tot myn broeders en zegt hun : ik klim
qp tot mynen Vader en uwen \^ader, tot mynen Godt en uwen Godt: en Maria Magdalena ging dit alles
"boodfchappen aen de Difcipelen. Op den avond van den eerften dag der week waeren de Difcipelen ver-
gaedert , en de deure was geiloten uyt vreeze voor de Joden , ende ziet Jefus ftond in het midden van hun,
zeggende ; vrede zy met u-lieden. Dit gezeyd hebbende, toonde hy fyne handen e,n lyne zyde, en de Dif-
cipelen waeren verblyd dat fy den Heer zagen. Dan zeyde hy wederom : vrede zy met u-lieden ; gelyk den
Vader my heeft gezonden , ζοο zende ik u ook : hy blaelde dan op hun , en zeyde: ontfangt den H. Geeft,
â wiens zonden gy vergeven zult die worden vergeven, en wiens zonden gy houden zult die zyn gehouden.
Maer Thomas eenen van de twaelve, genaemt Dydimus, en was'er niet de andere zeyden hem dan, dat
ly den Heere hadden gezien ; maer hy zeyde : ten zy dat ik in lyne handen de gaten der-nagelen zien , en
mynen vinger fteek in de plaets der nagelen , en myne hand in lyne zyde, ik en zal het niet gelooven.
Acht dagen daer naer, als ly wederom binnen waeren , en Thomas met hun; kwam Jefus met geflote deu-
ren in't midden van hun , en zeyde : vrede zy met u liedèn. Dan zeyde hy tot Tliomas: fteekt uwen vinger
hier in, ^n uwe hand in myne zyde, en zyt niet ongeloovig maer geloovig. Thomas zeytle : mynen Heer
en mynen Godt. Thomas, om dat gy my gezien hebt, hebt gy gelooft , zeyde Jefus, maer zalig fyn-ze
die gelooven zonder gezien te hebben. Naederliand vertoonde zig Jefus wederom aen de Zee van Tibe,-
|
Keyzer Marcianus neerflelyk van alle kanten heeft doen zoeken naer het Lichaem , om het te plaetfen in de Kerk van Confiantinopelen ; welken veriiaen hebbende van Ju- venalis, dat alleenelyk haer Graf te Gethlemani by Jerula- lem gevonden was , heeft aenftonds die dierbaere Tombe naer Confiantinopelen doen vervoeren : en van diën tyd heeft de Graf-plaets te Géthfemaui begouil ;?eer geëert te worden in een treSelyke Kerk , geweyd Ï
Ï den naem van de Alderheyligfte Maeghet ; welke eerbewyzing tot noch toe niet heeft opgehouden. Dat de Moeder Gods altyd in de Kerk is geëert geweefi:, toont den Cardinael Bona ( behal- Yen uyt andere bewyzen ) hier iiyt, dat men daer van geen begin kan toonen : want zonder iteliing der Pauzen of Con- ciliën hebben de Geloovigen op alle tyden aen de Konin- gin des Hemels alle eer betoont ; die minder is als de gene aen Godt, als Schepper en opperften Heer van alles , toe- komt ; maer meerder als die aen de Heyligen , als vrienden Gods , bewezen word , gemerkt fy naer de Menfcheyd van Chriftus boven alle andere fchepzelen van Godt verheven is tot de onvergelykelyke weerdigheyd van Moeder Gods. Gelyk wy dan niet twyffelen, of Godt heeft deze Alder- heyligfte IVIaeohet met overvloedige .gaven vervult, op dat fy een weerdige woon-plaets zou zyn voor fynen Zoon ; zoo twyftelen wy ook geeniins, of hy wik, dat wy be- zondere eer bewyzen aen die de welke hy eerft door zoo een onvergelykelyk voordeel heeft geëert: ook zyn wy niet minder verzekert, of wy ontfangen door haer voorfpraek menigvuldige weldaeden van Godt^, aengezien de godde- lyke Goedheyd aen't menfchelyk Geflacht door haer den Authcur der gratie verleent heeft. Om dat Godt haer deze groote dingen gedaen heeft, en heylig is fynen naem ; daer- om zullen haer zalig noemen alle geilachten. Dat de Oud- heyd elders fiaetig , nochtans ook teerhertig is geweeft, fprekende van d'Alderheyligiïe Maeghet, zien wy in die Lef- fen welke op de Saterdagen en op haere Feeft-dagen gelezen worden in de H. Kerk. Hoe meer de godvruchtigheyd aen- groeyde, hoe meer haere Feeft-dagen. zyn vermenigvuldigt; en meeft zedert diën tyd dat haer Gods Moederfchap van Nef- torius, en haer ongefchonde MaeÃdelykheyd Flelvidius is beftreden geweeft. Dat den Feelt-dag der Hemelvaert van den tyd der Apoftelen ingellelt is, zeggen zommige ; maer den Î Bernardus leert, dat hy daer naer van de Kerk is vaftgeftelt. Den zeiven te voren ingeftelt zynde , is door het %evelfchrift van den Keyzer Mauritius in den Ooiten verbreyd in het begin der VIL Eeuw, wanneer hy wierd vaftgeilek op den 15. Auguily Ontrent het jaer 688 , onder den Paus Sergius I. wierd hy te Roomen geviert onder den naem van Dormitio , gelyk hy in de Griekfche Kerk word genoemt, om dat de HH. Vaders de Dood van Maria noe- men eenen zoeten Slaep ; ook is hy by de Grieken genoemt Tranfuus , Doorgank , of Tranjlatio , Vervoering : maer in de Latynfche Kerk is diën Feeil-dag bynae altyd genoemt geweeft Jiffumptiè, Den H. Petrus Damianus bemerkt, dat de Hemelvaert van Chriftus genoemt word Afcmfio , Op- klimming ; om dat aen den Schepper alleen toekomt cit voorrecht van tle natuer te boven te gaen door fyn eygea magt : maer dat de Vervoering van Maria genoemt word AÃumptio, Opneming ; om dat fy is opgenomen niet door de natuer maer door de gratie die haer ophefte terwylen de Engelen haer verzelden en pnderfteunden , die "hunnen Schepper en Heere als dienaeren vergezelfchapt hadden zonder eenige hulp by te brengen in fyne Hemelvaert. |
Het gene wy bezonderlyk op dezen Feeft-dag moeten overdenken, is : Dat wy Maria naervolgende, met haer moeten verkiezen het beÃe diä ; welk gelegen is in de ge- duerige bedenking van de Wet des Heere , en in de on-
ïias * |
ocr page 238
DBS Î J BUTT TESTAMENT. aoji-
iias j in dezer voegen : Simon Petrus, Thomas, Nathaüaël die van Cana in Galileen was, de Zonen van
Zebedeus en twee andere van fyne Difcipelen waeren te zaemen ; Simon Petrus zeyde : ik gaen viflclien ;
en fy zeyden, dat fy mede gingen : ly gingen dan zaemen in 't Schip, dog iy vongen dien nagt niets ^
fmorgens flond Jefiis op den Oever» dog fy kenden hem niet ; dan zeyde hy : kinderen hebt gy geen toe-
Ipys ? fy hebben geantwoord ; neen. Dan dede hy hun het net aen den regten kant van het Schip werpen,
en ziet, fy konden het niet optrekken van de menigte der viffchen ; fy fiepten het net aen den kant, en
zagen brandende kolen liggen, alwaer brood en vifch op lag. Dan zeyde Jelus : brengt hier van de viffchen
die gy gevangen hebt. Simon Petrus trok het net dan aen land, vol met honderd dry-en-vyftig groote vif-
fchen , zonder dat nochtans het net fcheurde. Jefus zeyde hun dan : komt neemt het noen-mael; doch nie-
mand van hun dierf vraegen wie hy was, den Heere wel kennende. Jefus gaf hun dan het brood , en den
vifch van gelyken : als het noen-mael geëten was, feyde Jefus tot Simon Petrus : Simon , Joannes Zone ,
hebt gy my meer lief als deze Simon zeyde : jae Heere, gy weet dat ik u beminne. Jefus herhaelde dit
tot drymael; en den derden keer zeyde Petrus, bedroeft wordende : Heere gy weet alle dingen, gy weet
dat ik u bemin, Jefus zeyde hem dan ook voor den derden keer, weyd myne fchaepen : voorwaar, voor-
â R'-aer, als gy jonger waert zoo omgorde gy u, en gy wandelde daer gy wilde ; maer als gy zult oud zyn,
2.00 zult gy uwe handen uytfteken, en een ander zal u omgorden, en u leyden daer gy niet en wilt: doch dit
zeyde hy , om te kennen te geven met wat dood hy Godt zoude verheerelyken. Dan vroeg Petrus .· Heere
Wat zal'er geworden van Joannes ( den Difcipel die Jefus lief hadde ) Jefus zeyde : zoo ik wil dat hy
blyve tot dat ik kome, wat raekt u dat dan ging de fpraek onder de broeders, dat dien Difcipel nietea
zoude fterven, nogtans en had Jefus niet gezeyd dat hy niet zoude fterven, raaer als ik wil dat hy blyft,
wat raekt u dat : nog veel meer dingen heeft Jefus gedaen, de welke waer 't dat fy in ''t bezonder ge-
fchreven waeren, de wereld zoude nouwelykx de boeken vatten die te fchryyen zouden zyn.
|
derhoiiding der zelve ; op dat wy met Maria de woorden en Leeriiig van Jefus zoo bewaeren en overleggen in ons hert, dat wy fyn leven gedueriglyk beoogen en trachten nae te volgen : dat de Alderheyligfte Maeghet tot zoo ver- heve glorie gekomen is door haere alderdiepfte ootmoe- digheyd;, zoo dat volgens de Leering van Chriitus hoe meer fy zig vernedert heeft , fy ook zoo veel te meer ver- heven is ; op dat wy het werk van onzen geeilelyken boiw , gelyk Auguftinus fpreekt , zouden beginnen van den grondflag der ootmoedigheyd, indachtig zynde haer voorbeld en voor al ziende op den prindpaelen Werker en Voimaektr des Gehofs Jefus , die , gelyk den Apoftel zegt , zig zeiven vernedert heeft, aennemende de gedaente van eenen knecht, die zig verootmoedigt heeft, onderdaenig geworden zynde tot de dood toe en , dat tot de dood des Kruys .· daerom heeft Godt hem ook verheven , en heeft hem gegeven eenen naem die boven alle naemen is Hier- op zegt Auguftinus , dat de ootmoedigheyd is de verdien- fte der klaerheyd , en de klaerheyd den loon der ootmoe- digheyd. Deze dengd heeft van 't begin af tot het laefte toe in het Leven van Chriftus onder alle deugden zoodaemg- lyk uytgefchenen , dat den H. Cyprianus fprekende van de Geborte van den VerloUer , zegt: Dit is den eeriten ingang der Religie , gelyk het den eerften intré van Chriftus in de wereld is ; Dat al wie godtvruchtiglyk wilt leven , een ne- derig gevoelen van zig zeiven heeft; nocht zoo vermeten zy van te wandelen in groote en wondere dingen die bo- ven hem zyn : de ootmoedigheyd is aityd geweefi het fon- dament der heyligheyd ; nochte in den Hemel heeft kön- nen Itaen de hooveerdige verheveiitheyd. Deze eerfte gratie der oprechte ootmoedigheyd heeft ons klyn Kind ( zoo fpreekt Cyprianus van den geboren Zaligmaeker ) mede- gebragt; en willende van in de wieg ons aen hem gelyk miiekeii, heeft hy gewilt, dat zoude onderhouden worden in het Leven het gene hy vertoonde in den Perfoon. Jefus heeft eerft begonft te doen, en dan te leeren ootmoedig van herte te zyn ; en als hy leerde de acht Zaligheden , be- gon hy van de Armoede ; dat is , volgens Augaiftinus, van de ootmoedigheyd des geeft, als van den eerften trap en den weg tot de zaligheyd ; gelyk Bernardus de ootmoe- digheyd noemt, en daerom verheft hy boven de guide ko- ningiyke throonen de Kribbe van Jefus , om dat hy van die af tOL aen het Ivruys ons leerende de ootmoedigheyd, voor ons verdient heeft de gratie om langs dien veg met hein te komen tot het eeuwig Ryk Indien wy Chriftus naevol- gen, hy zal voor ons zyn in den Weg, de Waerheyd , en het Leven : den weg van die beginnen, de waerheyd van die voortgaen, het leven van die volmaekt zyn : hy is den weg van de heylige Verkeering, de waerheyd van de god- delyke Leering , het leven van de eeuwige Geluk-zalig- heyd , zegt den H. Leo. Laet ons dan volgen ( zoo fpreekt den H, Bernardus in fyn tweede Sermoon van de HemeLvaert) Heere, het ons volgen u , door u , tot u ; om dat gy zyt den weg ^ de waerheyd , en het leven : den weg in het ex- empel , de waerheyd in de belofte , het leveu in den loon. |
|
iX Dcä,
ocr page 239
ίÎο
DE WERKEN DER APOSTELEN
rO LOENS DB Î ESCHRrrJNG Î VAN DEN
Î. EVANGELIST LUCAS.
urr HET /., IL, JIL Î Î ir, HOOFD-STUK.
Aer de Heirelvaert van Chriftus, die de voltrekkinge is van de daeden van onzen Zaligreae-
ker, de vrclke ons befchreven zyn door de HH. Evangeliften , beginnen eygentlyk de Werken,
ofte Daeden der Apoftelen, ons achtergelaeten door den II. Lucas. Men Ican in de zelve be-
merken , hoe dat, naer de af-zendinge van den H. Geeft, het ([Ihriften Geloof eerft geplant is
geweeil in't midden der vervolgingen, lafteringen en verdrukkingen,· en hoe dat alle llag van
'menfchen, hooge en leege, gedreven elk door hunne bezondere driften, het zelve te vergeefs hebben be-
ftreden. Men ziet daer ook de groote liefde van d'ecrfte Chriftenen onder eikanderen , en een volkomen
verfmaédinge vön d'aerdfche goederen. Doch fchoon den ΠLucas in den eerften befchryft de Daeden van
d'Apoftelen in 't gemeyn , in 't vervolg nochtans verhaelt hy bezonderlyk de reyzen, de predikatiën , en
den menigvuldigen arbeyd van den H. Paulus, fprekende meeftendeel als oog-getuyge en mede-gezel van
dien 'grooten Apoftel. Synen Boek behelft in 28 Hoofd-ftukken de gefchiedeniffen van ontrent de 30 jae-
Wie is den Aathiiir van den Boek van de Werken der
jipofiden ?
A. Den H.Lucas, die gefchreven heeft het Evangelie het
welk fynen naem voert, en deze Werken ^ in het jaer 63 der
gerneyne Tj'd-rekening 30 jaeren naer het Lyden van Chriftus.
y. Wat behelfi den Boek van de Werken der Apofielen ?
A. Het vervolg van de Evangelifche Hiftorie:
V Wat verjchii is'er tuffchen het Evangelie en de Werken
der Apofielen ?
A. Het verfchil van d'een aen d'ander is , dat het Evan-
gelie behelit het gene den Zaligmaeker gedaen' en geleert
beeit, en mag aldus gcnoemt worden : de Werken van
Chrilius, dat is, het Evangelie van Chriftus : en de Wer-
ken der Apoftelen behelfen het gene de Apoftels en Dii-
cipels van Chriftus gedaen en ^"ekert hebben , en mogen
gcnoemt worden : het Evana; elie van den H. Geeft, van
den welken de Apoftels vervult zyn geweeft.
y. Hoe p^ifc de^e lof-reden aen den Boek van de Werken,
der Apofielen ?
A. Oni ^dar men daer in ziet uycfchynen de magt van
â dezen H. Geeft, welken genoemt zynde'den Vinger Gods,
.\-pibreRgt met eene wonderlyke kracht het gene den Za-
ligmaeker begonft had
⢠y. Waer toe dient den Boek van de Werken der Avafiekn ?
A. O.Ti idaerelyk te bewyzen de waerheyd onxer kcligie .?
y. Hoe verdeelt m.en den Boek van de Werken der Apofiden ?
A. in dryen ^ acht nemende op de voornaemfte perfoo-
â cen die daer in het meefte deel gehad hebben, i. Jefus
Chriftus , die door zig zelf en door fyaen Goddelyken
Geeft is geweeft het begin en de oorzaek van alles het
gene'er gebeurt is. 2. De Apoft-ls die geweeft-hebben de
Bedicnatrs en Uytwerkers, voornaementlyk den 11. Paulus
die gearbeyd heeft aen dit groot '\Verk meer als aile de
andere. 3. De Gtloovigen , zoo Joden ^als Ilcydenen , die
zïg vervoegt hebben om de Kerk in ft?>nd te brengen.
y Zegt ons het gern in deun Boek Chrifius betreft ?
A. Men vind in den zeiven de uytwerkzels van de glo-
maer eeiiige verfcliyningeii aen lyne Apofiels by-brengen ;
rnaer hier w ord hy vertoont zegenprudcnde en gioritus,
gevende klaere bewyzeii van de Ibuvereyiie macht weike ly-
neii Vader hem heeft gegeven in den l-kniel en op de aerde.
. IVel/c lyn de teekens der Goddelyke MajeJUyt van Chrif.us ?
A. Deze teekenen zyn : i. Den luyilcr tn grootdaedig-
heyd waer mede den Zaügmaeker ten liemel vaert in het
gezicht van fyne Diicipels én der IJngelea die geraeynzae-
raeiyk met hem fpreeken. 2. Syne volkome macht in de ge-
trouwheyd met de welke hy uytwerkt het gene hy heeft
belooft en voorzeyd raekende de Verwocfting van het ryk
des duyvels , en de oprechting van lyne Kerk. 3 de Zen-
ding van den H, Geeft die de Apoliels moeii oiidcrwyzen ,
huo vertrooften en vcrflerken door cene geheel nieuwe en
buyten-gewoocelyke kracht.
iViierorn is den H. Geeji niet ntdargedaelt als Ï aer de
llcmdvaerd van Chriflus ?
j}. Om dat deze Nederdaeling van den H Geeil zynde
de voltrekking van alle de iMyiterien van Jefus , niet en
kan gcfchieden , volgens het order van Gods wysheyd, als
naer dat Chriitus verheerelykt was en gezeten aen de rechte
hand fyns Vaders.
y. Haddin di Apofiels den II. Geefi alreeds niet ontfangen 7
Î. Jae ; alfwannecr Jefus hun meded;ylde fyne niacht
en gezach om hun Ampt te bedienen.
V. LLe gaf JcPis alfdin den H. Geefi ?
A. Docr jyne inblaezing ^ en als by voorkoming en op
eene onzienelykc wyze , zoodaeniglyk dat het niec wseren
als de voorvruchtea van dezen ίί. Geeft.
V. Î-''at was lin inlicht van den Zaligtnaeker doende, nc-
dcrdadm dit goddelyk vuer 'op da aerde ?
A. Van fyne Kerk te llichten en ze tc heyligen , van t5
verilerken iyne Apo'tels, en-ze bekwaem te maeken om to
gaen aenkondigen fynen Naem door geheel de wereld ,
en uyt-te-vocren die wonderbaere uytwerkzcls , befchreven
in dezen Boek , alwacr den H. Lucas twec-en-twintig;
dor scL-e bybrengt.
'rieuze Vcrryfienis van Jefus , wuer van de Evangeliften V. Zegt ons n.u het geus aengaet dt. A}>oÃeU van- wie
ocr page 240
r ο L G Î Î S D Î Î Î. L Ï
C Î S. ' 2Ïγ
rèn:, beginnende van het Jaer ons Heere 33 tot <53. De eerïle gefchiedenifle naer de ITemelvaei't van Cliriftus
is de verkiezinge van Mathias, de welke den H. Lucas vertek in.dezer voegen. , Terwylen de Apofteien
niet de andere Difcipelen en de heylige Vrouwen binnen Jerufalem in d'eenigheyd zaten, verwachtende
de komfte van den H. Geeft, ftond Petrus op in't midden van de Broeders (die te laemen ontrent het
getal van honderd en twintig waeren ) en hy zeyde tot hun: Broeders, het gene den H. Geeft door den..
mond van David ( PÃlm 40 f. 10.) in de Schriftuere voorzeyd heeft wegens Judas, die den opleyder ge-
weeft is van de gene die Jefus gevangen hebben, moet volbragt worden. Hy was van ons getal, en had
ook deel gekregen in het lot van deze bedieninge. Maer een iluk lands uyt den loon van fyne boos-
heyd bekomen hebbende, (iDat Is, uyt dc dertig Penningen voor de welke hy Chrifius gelev.en hadde, en,
mzt de welke dit land is gekocht geweejl : Byna gelyk de dieven de galge bekomen door hunne dieveryen , niet
volgens het voornemen; maer volgens den uytval der zaeken. ) heefc hy zig verhangen : en in't midden doorge-
borften zynde, is geheel Ij'η ingewant uytgevloeyd. ilet welke zoo bekent geworden is aen alle die bin-
nen Jerufalem woonen , dat het zelve ftuk lands in hunne tael genoemt word Ilacelderaa, dat is het Bloed-
veld. Nu, daer ftaet gefchreven in't Boek der Pfalraen: Q Ρfalm. 6%-f.i6 en 108 t- 8 ) Dat fyne woon-
ftede veriaeten worde; dat-ze niemand, en bewoone, en dat een ander fyη Biflchoppelyk ampt ontfange.
Het is dan noodig; dat van die. Mannen, die met ons omgegaen hebben, zoo lang den Heere Jefus met
ons verkeert heeft, van den Doop van Joannes af, tot den dag dat hy van ons ten Hemel is opgevaeren,
eenen geftelt worde , om met ons i\aie Verryflènifle te getuygen. Sy iielden 'er dan twee , Jofeph, genoemt
Barfabas, wiens naem ook Juftus was, en Mathias. Dan 'baden-ze aldus : Heere, gy die de herten van alle
nienfchen kent, wyft ons doch aen, wie gy van deze twee verkoren hebt, om te bekomen de plaets vaa
|
JproAen word in deien Boek ?
A. Nacr dat den Zaligmaeker was ten Hemel.gevaeren kwamen de Apoitels weer naer Jeruzalem , pm aldaer den H. Geelt te verwachten, Cii zynde getreden in een huys , her welk men gelooft geweeft te zyn van .Maria , de moe- der van Marcus, gingen fy in de opper-zael tot meerder zekerheyd , en om eenzaemer te zyu ί en aldaer bleven fy alle volherden in eenen zeiven geeiï in gebeden.
JVaer&ii de Apofiels alli&nig in dit huys ?
A. Neen , de Alderheyiigi'te Maeghet was ook met de Apoitels , en die de welke men noemde de broeders van den Zaligmaeker , de vrouwen die hem gewoon waeren te volgen , en andere perfoonen, ten getalle van ontrent l3o : de 70 Difcipels konden in dit getal begrepen zyn.
y. Wat gebeurde giduerende dat ds Apoflds daer yergae- dert waeren ?.
A. Den H. Petrus flelde voor aen de Vergaedering van te verkiezen eenen perfoon in de plaets van Judas.
V. Wat i-e.yde den H. Petrus van de^en verrader Judas?
A. Hy fprak van Judas op eene medelydende wyze zonder fyn mifdaed te vergrooten, zonder hem te befchim- pen in fyn ongeluk en alleenelyk om aen-te-toonen de Waerheyd der CTOdfpraeken van het H. SchrifL.
A'. Wie fiddt de f^ergaedering voor om te bekleeden de. flaets van Judas ?
A. De Vergaedering beftaende uyt 120 peribonen , ftel- den'er twee voor ; te weten : Jofeph Barfabas . bygenaemt den Rechtveerdigen , en Mathias, beyde van. de Zeven- tig Difcipelen.
y. Wie ïifas diën Jofeph Barfabas ?
Î Hy was eenen der eerfte Difcipels van Jefus, en hy had hem gevolgt van het begin fyn'er Predikatie : men ge- looft , dat hy tegenwoordig was op de bruyloft van Cana ; zoo dat hy den zeiven niet en is met Jofeph of Jofe , neef van de Alderheyligfte Maeghet en broeder van de Apoftels de ÎÎ . Jacobus den Minderen en Judas Thad-xus ; ge- merkt dezen.niet als op het laeite in Quiftus geloofde, weynigeii tyd voor fyn Lyden |
^ Van waer wai Mathias ?
Î. Syne afkomfte en geborte-plaets weet men niet zeker, maer dit weten wy uyt de Werken der Apoft. , i;. 21 en 22 , dat hy den Zaligmaeker in het gezelfchap der Apof- telen altyd heeft gevolgt zedcrt het begin der Predikatie van dien goddclyken Meefter tot fyrfe Hemelvaert toe ; waer uyt blykt .valfch te zyn het gene fommige A^oigens de getuygenis van den Î Clemens Alexandrinus gemeynt heb- ben , dat hy den zeiven is met Zachieiis , die zig vervoegt heeft met Jefus vveynige dagen voor fyne dood. Clemens voornoemt, als ook Kufebius , Eeda , en andere üudea hebben hem onder de'Zeventig Difcipelen gerekent ; dus verbleef .hy met de Apoftels in een zelve huys om te ver-, wachten de komite van den H. Geeft. Matliias wierd ver- heven tot het Apoftelfchap door het luot, het gene op hem viel. iienige hebben gemeynt , dat de Apoftelen heymelyk hun ilem gegeven hadden ^ om den H, Mathias te , verkie- zen , en dat deze itemmen geweeft zyn het welk doar Lucas genoemt word lot werpen : maer dit gevoelen werpt de na- tuerelyke beteekenis van dit woord omverre ; gemerkt nie- mand eygentlyk fpreekende , oyt gezeyd heeft, dat men het let over twee perfoonen werpt, en dat het lot op een van beyde valt, wanneer hy op een regelmaetige wyze en door de ftemmen een 'er vergaedering verkoren word. Den H. Dionyfms., of den Schryver van de Kerk-regering ( de. Ec- clef Hiërarch, c. 5 ) is van gevoelen , dat den Î. Mathias wierd aengewezen door eenig boven-natuerelyk teeken , welk aen de Apoftelen te kennen gaf, dat hy het was die van Godt verkoren wierd Diën Schryver meld niet , waer- in dit teeken beftond : doch de Uytleggers hebben fyn itil- zvvygen goed gemaekt; want fommige van hun hebben ge- itelt, dat het wel een ftrael kan geweeft zyn, die op fyn hoofd nederkwam , of een flikkering, die op fynen naem befpeurt wierd; of een duyve, die op hem nedervloog ; of ejqidelyk dat fynen ftaf, als eertyds diën van ylaron · bloeyde ; of, dat Godt hem in eenen oogenblik deelachtig mae.kte van den Geeft vanProphetie, enz. Doch ander Schry- vers zien geen noodzaekelykheyd , waerom fy in dit Ituk Cc 3 |
V
ocr page 241
fii2 ÎÎ TTERKEN DER APOSTELEN
deze bedieninge, dat is, van het Apoftelfchap, waer van Judas door fyne boosheyd vervallen is. Sy trok-
ken dan het lot (^d'yipoflekn trekkm hier het lot door Gods ingeven, waerfchyndyk, om klaerder te toonm,dat
dt verkiezinge tot de Geeftelykz bedieningen van Godt alleen moet af-hangen.) over hun ; en 't lot viel op
Mathias, die aldus geftelt wierd onder het getal der Apoftelen. Als den Sinxen-dag aengekomen was, (O;?
den 24 Mey.) waeren fy alle te faemen op de 'zelve plaets. En onverwacht kwam'er een gedruys van den
ïlemei af, als van eenen zeer fterken wind, die geheel het huys, daer fy gezeten waeren, vervulde. Ook
verfchenen hun gefpleten vuerige tongen , de welke op een ieder van hun bleven hangen. Sy wierden alle-
gader vervult met den H. Geeft, en begonnen verfcheyde taelen te Ipreken , zoo ais hun den H. Geeft gaf
xiyt te fpreken. Daer waeren alfdan binnen Jerufalem woonachtig godivruchtige Joden , uyt alle natiën die
onder den Hemel zyn. Dit gerucht verbreyd zynde , kwam alle het volk by een , en fy ftonden verftelt ,
om dat een ieder hun hoorde fpreken in fvn eygen taele. Overzulkx alle ten uytterften verwonderd en ver-
flaegen zynde, zeyden-ze tot rnalkanderen : Zyn, die daer fpreken , niet altemael Galileefche Mannen ? Hoe-
hooren wy hun elk dan fpreken in onze taele, daer wy in geboren zyn? Wy alle, zoo verfcheyden van
Land en fpraeke, hooren-ze elk in onze taele de.groote daeden van Godt verkondigen. Sy zeyden dan met
vèrbaeftheyd : AVat is dit te zeggen? Doch andere fpotters zeyden : 'tis dat-ze vol zyn van den nieuwen
moft. iVIaer Petrus ftaende met de Elve, hief iyne ilem op, en zeyde tot hun : Jodfche Mannen, en gy
alle die te Jerufalem woont, verltaet dit wel, en luyftert naer myne woorden. Deze en zyn nietdronke,
gelyk gy meynt ; mits het maer de derde uere is van den dag. QDat is , ontrent negen ueren 's morgens ^
naer on^e rekeninge.') Mafcr dit is't het gene voorzeyd is geweeft door den Propheet Joel : (Joel 2 f. 28
Jfai. 45 y·. 3·) in die laefte tyden , zegt Godt, zal ik mynen Geeft uytftorten over alle vleefch. UweZo-
|
z'ig tot gedronge verklaeringen over het woord Lot begeven zouden , ea iy g'clooveii, dat de Apoftelen in naervoiging der Synagoge en des Priefterfchap in de Oude Wet, toe de verkiezing van eenen Apoitel zuiiende treden , daer in liet Lot gebruykt hebben , volgens de Aenmerkinge van den H. Arabrolius : ook Itaen voor de Verkiezing door het i.ot 'm den eygen zin genomen , de HH. Chryfoftomus, Au- guftinus , en Hieronymus , den Eerw^. Beda , en andere Leeraeren. Het gebruyk van 't Lot fchynt door Saiomon gewettigt, als hy in den Boek der Spnuktn c. ló , zegt , dat het Lot in den Ichoot gev/orpen word, maer dat geheel het belcyd daer van is aen den Heere Gelyk men oordeel- de , dat het zelve een -zeker openbaering van Gods v/ille was , zoo raaekte men geen de niinite zwaerigheyd , orn , het fe gebniykea , zoo memgmael als men geene andere ïniddelen had, om de waerheyd te onderkennen. Men be- diende zig daer van op Gods bevel , om den eeriten. Ko- ning van ïfraël te verkiezen, i. Boek der^A-o/z. c. lo. Hoewel Jolue met den Goddelyken Geeii vervult was, en Jacob X ]ïoek der Schevp. 49 ) en naer hem Moyfes duydeiyk ge- noeg de plaetfen hadden aengewezen , die eiken itam. van Jiraël tot eri-deel moeil hebben, rnen liet nochtans niet naer 'het lot daer over te werpen , om aldus de twifteu te voor- komen en den vrede in Ifraël te verzekeren, volgens dat iSalomoa zegt in den Boek der Spreuk, c. lö : Het LotÃih de â ge-fehilUn^ £n icheyJ{elfsde niacliuge van malkandiren. Joiue ge- bruykte het Lot om het inifdaed van Achan te doen blyken , â lioek Jofue c. 7. Infgelykx wierd het Lot in 't werk geitelt, t>m te ontdekken den mifflag , die door Jonathas begaen ivas door een weynig honing te eten tegen hei be\'el van 'Saul fynen Vader, i. JBoek der Χολ c. 14 Toen J3avid v/ilde 4chikken het order , welk de Prieileriyke Huysgezinnen â onder maikandercn in den Tenipel-dienlt moeiten onder- houden, nam men om alle iverzucht en gefchil te verray- -den, fynen toevlucht tot het Lot ; om te weten , welke van de vier-en-twintig Huyfgezinnen de eerfte , tweede, ' enz. den dienft zouden waernenien , i. Boek Ãvr. c. 24. Het ïeivs deed ineu om den rang van de ardens der Levieten , |
Zangers , en Deurwachters vaft te ftellen. Wanneer in het begin van ieder weke de benden der Priefters en Levieten , volgens den rang van der zelve Huyfgezinnen , in den Tem-, pel kwamen, gebruylue men ook noch het Lot, om te weten, wie het Reukwerk op dt:n gouden Autaer aeniie- ken, wie de dagelykfche Offeranden opdraegen, en wie de andere bedieningen in den Tempel zouden verrichten, i.Boek Ρ ar, c. 20..Zacharias, den vader van Joannes Baptifta, wierd. door 't lot aengewezen , om het Reukwerk voor dén Heer te oii'eren, en met deze bediening was hy bezig , toen den Engel aen hem in het Heyi-g verfcheen , Luc. c. i. Men mag dan zeggen , dat de Apofiels in de Verkiezing van den H. Mathias , niet de verkiezing der Hebreeuwiche Hooge- prLefteren hebben willen naervolgen, gemerkt deze laeite niet door het lot gefchiedde ; maer dat fy uyt het voor- beid der Prisiiers , die in den Tempel het lot trokken , wie deze of andere bedieningen z.ou waernemen , zig heb- ben können wettigen. Boven-diën gemerkt fy de volheyd. des H, Geelt noch niet ontfangen hadden , hebben fy ( naer dat fy aiies in 't v/erk hadden geleyd wat de voorzichtig- heyd hun k an inboezemen , oni twee de uytitekenite on-' derwcrpen , die fy kenden , te verkiezen ) gemeynt, dat fy verder het Lot mógten gebruyken , om zig in de'verkiezing van den eenen of den anLleren te bepaelen ; wanneer fy vaftelyk betrouwden , dat Godt het Lot belchikkende, zoii toonen, wie hy verkoren had. Maer vermits de. Lotingen van veelerlye lïach zyn , zoo kan men niet juit weten , wat foort de Apoiiels gebruykt hebben. Ondertuflchen volgens de gewooneiykite wyze van Lotingen ziet hier het denkbeldt welke men van eene Verkiezing door het Lot hebben mag. Eerü verkozen de Apollels twee perfoonen , beyde de vol- â maektiie die fy wiiten ; waer naer fy der zelve naemen op twee briefkeii-s of fteenen fchreven ; deze wierden in een vat, in een kleed , of muts gedaen , en welkers naejn daer den eerlien wierd'uytgetrokken , dien wierd voor verkozen gehouden: ofwel, men deed beyde hunne naemea ineen doos of lotbufch , en in een ander twee andere briefkens , gp welker eeue het woord Ajjojid ftond ; aeu d'een 2yd« |
ocr page 242
rOLGBNS DEN Î. L U C jd S.
jien en Doeliters zullen propheteren ; uwe Jongelingen zullen in den droom openbaeringen krygen. Man-
nen van Ifraël, luyftert naer deze woorden : jefas vsn Nazareth, eenen Man onder u van Godt aenzlene-
lyk gemaekt door Mirakelen, wonderheden, en vremde teekenen, die Godt in't raidden van u door hem
g'edaen heeft, ( gelyk gy ook de zelve weet) dezen u gelevert zvnde door Gods vaft geilelden raed en
voorzienigheyd, hebt .gy door de handen der booze gekruyft en gedood. Maer Godt heeft hem doen ver-
Tvzen, en gebroken de banden der dood, gelyk het hem onmogelyk was door de zelve gebonden te bly-
ven. Dezen Jefus heeft Godt doen verryzen, en daer zyn wy allegaeder getuygen van. Ily, nu verheven
zynde door Gods kracht, en van fynen Vader de belofte des H. Geeft ontiangen hebbende , heeft den zel-
vën uytgeftort, gelyk gy dit nu ziet en hoort. Geheel hetgefiadit van Ifraël moet dgn voorzekerlyk weten,:
dat Godt dezen zeiven Jefus, welken gy gekruyft hebt, tot Heere en Chriftus gemaekt heeft. Dit hoo-:
â rende, wierden-ze in hun herte geraekt ; en zeyden tot Petrus en tot d'andere Apoftelen : Broeders, wat
zullen wy doen? Petrus gaf hun voor antwoord ; Bekeert u, en dat een ieder van u gedoopt worde in'
â¢d-en Naeni van Jefus Chriftus , tot vergiffenis uwer zonden : en gy zult de gaeve des H. Geeft ontfangen.
Die dan het woord uyt goeder herten aennamen, v/ierden gedoopt: en op dien dag wierden'er tot deDif-
cipelen , en tot de H. Kerke toegevoegt ontrent dry duyzend perfoonen. Deze waeren volherdende in de
onderwyzingen der Apoftelen, in gemeynfchap en't breken des broods, en in't gebed. Al het volk was
van ontzag voor die eerfte Geloovige, door het aenzien van hunne deugden. Daer wierden ook veel won-
derheden en mirakelen binnen Jerufalem gedaen door d'Apoftels ; zoo dat een ieder verfchrikt ftond. Alle
de Geloovige hielden zig by een, fy hadden alles gemeen onder malkanderen. Want iy verkochten land
â â¬n goed en fy bragten deaprys daer van aen de voeten der Apoftelen , die dit verdeelden onder hun allen ,
|
trok rnen den naem ^fâ &ι\ Mathias , en't Jpofiel
ten zeiven tyde uyt d'andere dooze getrokken wordende , wierd iVjathias herkent als wettelyk verkozen te zyn. Hoe- wel de Apoltelen ia die gelegentiieyd het Lot wettelyk ge- bruykt hebben , en Ibmmige Kerken in zekere voorvallen zig ook van het zelve hebben können bedienen ; zoo moet men nochtans in't algemeyn zeggen , dat het Lot uyt de ge- woonelyke verkiezingen tot kerkelyke Overheyds ampten teeneroael behoort geweért te worden. Het is zeker, dat de verkiezingen door het Lot noy: in'c gemeyn gebiuyk der Kerk zyn geweeft, en dat het voorbeld der Apoiteis in de verkiezing van Mathias noyt in gevolg is getrokken geweeft , ook dat men zig niet verplicht geoordeek heeft het zelve naer-te-volgen. De Apoitelen zelf hebben het weynig tyds daer naer niet gevolgt in de verkiezing der Diakenen ; en- nergens leeft men, dat fy naer de Feeit van Pinxteren zig van het Lot bedient hebben , om eenigen Biffchop , of Dienaer der Kerk aen-te-ftellen V/anneer men aen de Kerk -eenen Herder en aen Jefus Chriftus eenen Dienaer moeft be- zorgen , was men van gevoelen , dat men niet te voorzich- tig zyn kan, om zig daer ontrent niet te mügrypen ; en niet tegenltaende men wel verzekert was, dat'er in de wereld niets by geval gebeurt-, en dat Godt in eenen zekeren zin aityd de Lotingen beltiert, zoo heeft nochtans de Kerk , ( wetende, dat als men de zelve onverfchiiliglyk en buyten noodzaekelvkheyd in 't werk Itelde, zulks zoo veel was als Godt te tenteren , en dat dit aenleyding zou können geven tot gevaerelyke bvgeloovigheden , daer-en-boven door ondervinding geleert 'hebbende , dat Godt dikwils de ftoutheyd van die zig van diergelyke middelen bedienen , Ãraft, door toe-te-laeten , dat het lot tegen hnn oogmerk uytvalt ) oni alle misbruyken te voorkomen, het gebruyk â¢daer van volitrektelyk verboden , gelyk den Paus Hono- rius ίΠ. het zelve in de verkiezingen voor akyd hecit ver- oordeelt , Lib. 5 , Decrei. Î. 21 , da SortHegns C. Ecdejia. In eenige plastfen zegt Paulus , dat wy door Jiet Lot geroepen lot het Geloof en de gratie van het Evangelie : doch Jiy wiit diier door niet andere te kennen s'even, daa dat onze roeping- teenemael uyt genaede en een lanter uytwerk- zel van de goddelyke Bermhertigheyd is. |
Den H. Mathias tot Apoitel verkoren zynde , bragt het overig van fyn leven over in de â voortsplanting van't geloof van ChriÃus. Men weet niet zeker , op wat manier hy geftorven is. Van iyn Leven heeft veel uyt laetere Schry- vers vei-zaemeki den geleerden Eollandus , en onder andere brengt hy by , zonder nochtans degeloofweerdigheyd daer- van te verzekeren , het befchreven Leven van diëu Apoitel, welk uyt het Hebreeuws in _'t Latyn overgezet is in de elfite eeuw door eenen Monik van het Kloofter van den H. Mathias te Trier, ahvaer men gelooft , dat fyn Re- liquien ruften. In die Levens befchryving word verhaeld , dat Mathias van edele afkomfte uyt het Geilacht van Juda geboren was te Bethlehem ; dat hy volkomentlyk in de Wet des Hcere onderwezen wierd , zoo door fyne Ou- ders., ais door den grooten Simeon ; dat hy naer dePinx- ter-feeft , toen hem het landfcaap van Paleiiinen was ge- vallen , veel Mirakelen gedaen en veel menfchen tot het Chriiien Geloof gebragt heeft ; dat hy in het jaer 33 naer het Lyden van Chriftus door bevel van yinanus den ./o/z^e«, C die den H. Jacobus te Jerufalem heeft doen dooden ) eerli gefteenigt en daer naer onthoofd is gev/eeft. Dat hy ge- predikt heeft in Judeën , leeft men in de Martciaers-boekert van Beda, Ufuardus , liabanus , en'Notkerus ; en dat hy ook tot in het uytterlte deel van Echiopien gekomen is, verhaeld Sophronius , aengehaeld van den H. Hieronymus > als ook Nicephoius. Het zoo genaemt Evangelie van den H. Mathias is by Origenes en andere Ouden bVkent ; doch fy hebben ons niets meer dan den naem daer van bewaert : den Paus Gelafius heeft het in den rang der Apocryphe ge- ftek. Uyt dat aigekeurt Werk können getrokken zyn de apecryphe Handelingen, van den H. Mathias , en de Tradi- tien of Grondregels, waer van ons eenige Spreuken be- waert heeft den H. Clemens Alexandrinus, die te kennen geeft j dat niet alleen de Carpocratiaenen , maer ook Mar- cion, Valentinus, en Baliiides, dea naem van den H. Mathias raisbruykten, om hunne dwaelin^en en verfoeye- |
ocr page 243
ÎÎ TTERKEN DER ÎΤΠSTELEN
Tolgens dat eert ieder van noode had. Sy gingen ook alle dagen eendrachtelyk nae den Teinpel; en ly
braken het brood van huys tot huys , ( Dat is , fy vergaederden met benden iti de bekwaemfte huyzen, en
hidden liefdc-niadtyden onder eikanderen , naer het voorbeld van het laeÃe Avond-mad , alwaef fy ook waer'
fdiynelyk het H. Sacrament ontfingen. hls van deze by-een-komfle dat den H, Paulus fpreekt. i. Cor. II.,
berifpende eenige misbruyken ^ die ten fynen tyde daer reeds tpaeren ingekropen.') nemende hun voedzel meC
verheuging en eenvoudigheyd des herten. Ook vermeerderde Godt dagelykx het getal der gene die za-
lig wierden.
Den Heer vidllende de leeringe van fyne Apoftels beveiligen, liet aenftonds volgens fyne belofte de Mi-
lakelen volgen, die als^de Goddelyke zegels zyn , om Gods Woord te bekrachtigen. Dus naer het eerfte
Sermoen van Petrus, 't welk hier voren verhaelt is, ging dezen Apoftel te faemen met Joannes naer den
Tempel, tot het gebed van de negende uere. Qontrent g ueren naer noen.) En daer was zekeren man, die
kreupel zynde van fyns moeders lichaem af, dagelykx gebragt wierd aen de poorte des Tempels, (genaemt-
de Schoone poorteom een aelmoefiè te verzoeken van die in den Tempel gingen. Dezen , ziende Petrus
e-n Joannes, zoo als fy nu den Tempel zouden intreden, bad hun om een aelmoes. Petrus met Joannes
d'oogen op hem ilaende, zeyden : Ziet ons aen. Hy zag dan fterlings aen , verhopende , dat hy
iets van hun krygen zoude. Maer Petrus zeyde : Zilver of Goud en heb ik niet .· dan "tgene ik heb, dat
geve ik u. In den Naem van Jefus Chriftus van Nazareth, ilaet op, en wandelt. En Petrus fyne rechte hand
aenvattende , hief hem op. En op den zeiven oogenblik wierden fyne beenderen en voeten geftyft. Hy
fprong op, ftond en gong, en kwam met lum in den Tempel; wandelende, fpringende, en lovende Godt,
Al het volk zag hem wandelen, en Godt loven. Alzoo fy dan merkten , dat hy het v/as, die aen de Sehoone.
|
lykheden ftaende te houden. Den Paus Intiocentius I. lieefi; in het algemeyn gedoemt al het gene men toe- fchryft aen den H. Mathias- â
f^. Wanneer is den ΠGeeà geionden tot de. Apoflds 7 A. Thieii dagen naer de Hemelvaert ; dat is, den vyf- tigfien dag naer de Paefch-feeil der Joden , welken men noemt met het Griekfch woord Pentecojhs ; men gelooft, dat het was des Zondags 24 Mey.
y. Op Wdt uer daeldi den H. Geefi n^der ? ΠOntrent de uer der Tertien ; dat is, de derde- uere, welke is ontrent ten acht of negen ueren 's morgens en die was de uere van het morgen-gebed , in het welk de Joden nüchteren tegenwoordig waeren , gelyk Baronius. uyt Jofephus bewyit ; waer uyt man kan zien, dat de re- den van den H._ Petru?, wel iluyt, als hy om de Apofte- len te ontfchuldigen van dronkenfchap, zegt, in de Wer- ken der Apoftelen c. 2 15, dat het nu de derde uer van den dag was.
f^. Hoe daalde den H, Geeà neder 7 A. Daer kwam fchielyk op d'afdaeling van den H. Geeft een groot gedruys uyt den Hemel, gelyk van eenen lïer- ken opkomenden wind, en vervulde" het geheel huys , daer de Difcipels zaten , zoo zeer vereenigt van geeft als fy lichaemelyk vergaedert waeren. Dit geluvt beteekende het geweld en de kracht , met de welke den H. Geeft bezielde, opwekte , en aendreef de herten van de Apofte- len om te prediken en geheel de wereld door te ver- brcyden het H. Evangelie , zegt den H. Thomas : men iriag met den 11. Chryfoftomus daer by voegen, dat alle wysheyd , welfprekentheyd, en andere talenten geen kracht hebben zonder de v/erking vau den H. Geeft ; gelyk een vaertujrg ook van alle werktuygen voorzien zynde, niets kan doen zonder wind.
f^. Wat lagen de. Apofiels 7 |
A. DaÃr verfchenen hun gedeylde tongen gelyk vu er ; dat is te zeggen , vlammen , want die dingen worden toi^gen genoemt welke fcherpachtig eyndigen ; daerom word van Ifüas c. 5 24, di longe dis vuers genoemt de vlani, om dat fy fcherpachtig als de tonge opgaet, gelyk het vuer pyramidie-wyze opklimt , en de Hebreeuwen noemen het fcherp van den degen een v/am om de gedaente. .Gelyk dan het hier geen waere tonge en waeren , zoo en was het naer de meefte waerfchynelykheyd geen waer hoofd- ftoftelyk vuer, ignls e/erai/z/rfr/i , maer alleenelyk de ge- lykenis van vuer, volgens dat den Griekfchen Text uyt- drukt., a/s van vuer^ dat is ; het waeren tongen die de ge- daente van vuer hadden, als ot' fy uyt het vuer waeren voortgekomen : het vras een flikkering gelyk aen het vuer verbeidende het licht en het goddelyk vuer , welk den H- Geeft inwendiglyk mede-deelde aen de Apoftelen, en te, kennen gevende' de Gaef der Tongen om in verfcheyde taelen te fpreken ; het was waerfchynelyk de hervormde lucht, of eenen damp waer door Godt dede fchynen een rofachtig en rood licht gelyk vuer, naer de form van een tong zoodaniglyk geformeert, dat het fcheen een vuerige tong te zyn, volgens dat het van de Schilders wel ver- beeld word. Sommige meynen, dat het ook waerachtig vuer geweeft is i maer behijlven dat het zelve eenig hinder; had können bybrengen zonder boven-natuerelyk beletfel, en men diergelyke wonderdaedige v/erken niet moet vermeer- deren zonder noodzaekelykhcyd , zoo is het ander gevoe- len het eenvoudigfte , gelyk menigvuldige Leeraers ook gelooven , dat den H. Geeft over Chriftus, als hy gedoopt wierd in de Jordaen, niet anders dan in de gedaente van, eene Duyve verfcheen , volgens dat Matth, c. 3 â¢ji'. j6,re kennen geeft, zeggende ; Hy heeft gezien den Geeji Gods nc~ derdaelcn als eene duyve , op 'h&ni komende. Hier zegt den H. Lucas , dat dit hemeifch ea goddelyk vuer gezeten , dat is, geruft en gefchenen heeft boven de hooföen van een- iegelyk van hun , te weten van alle de Difcipelen die daer tegenwoordig waeren ; aldus toonende, dat fy met he- melfche wysheyd , liefde , en welfprekentheyd begaeft wae- ren ,· dat fy bezittende de ruft des herte met de ftantvaf-r tigheyd des gemoeds, en uytfchynende in'de ftaetigheyd der zeden , waeren als Cherubiens-throoneu van den H, Geeft ; dat fy waeren fyne uytfpraeken, verkondigers vau |
ocr page 244
r ο L G Î Î S DEN Î. LUCAS. BIS
Poorte des Tempels om aeliTiOeiTen zat, wierden-ze ten uytterften verbaeft en verflaegen over het gene hera
Overkomen was. En dewyl hy Petrus en Joannes vaft hjeld, liep al het volk met verbaeftheyd tot hun iii
de galderye, die Saloraons galderye genoemt word. Petrus dit ziende, fprak het volk aldus aen TMannen
van ifraël, vt'aerom ftäet gy hier over verwondert, ofte w.serom hebt gy de oogen op ons geflagen, als of
wy door onze kracht ofte deugd dezen hadden doen wandelen? Den Godt viin Abraham, den Godt van
Ifaêcjden Godt van Jacob, den Godt onzer Vaderen heeft in glorie verheven fynen Zonejefus, dien gy
overgelevert hebt, en verboch'ent hebt in de tegenwoordigheyd van Pilatus, als hy oordeelde dat men hem
raoelà los laeten. Gy hebt den Ileyligen en Rechtveerdigen verloochent , en verzocht dat men u eenen
moordenaer zoude ichenken. En den gever des levens hebt gy ter dood gebragt : maer Godt heeft hem
van de dood doen yerryzen : waer van wy getuygen zyn. En door het geloove in fynen Naem , heeft hy
dezen, die gy hier ziet en kent, gefterkt: en 't geloof't welk van hem komt, heeft die volkomen gezont-
heyd verleent in de tegenwoordigheyd van u alle. Nu, Broeders, ik weet wel, dat gy 't door onwetent-
heyd Qonwetentheyd, die voortskomt uyt bedorventheyd m verblintheyd des hzru, diz ^onde is, en een iiytwerkfd
der zonde; maer Petrus verfchoont hun zoo veel hy kan , om hun beter te rmnnen ) gedaen hebt, gelyk oofc
uwe Overften. Doet dan penitentie, en bekeert u; op dat uwe zonden mogen uytgewifcht worden. Ter-
w^ylen-ze noch tot het volk fpraken, kwamen de Priefters, den Hoofd-man des Tempels, en de Sadduceën
daer aen-gegaen, zeer kwalyk nemende, dat fy het volk leerden, en de Verryflènis der dooden vaft ftelden,
door het voorbeld van Jefus, die fy verkondigden verrezen te zyn. Sy fioegen dan de handen aen hun, en
fcelden-ze in de gevangenifle tot 's anderdaegs: want 't was nu avond, ^^eel'van die het woord gehoort
hadden, namen 't Geloof aen, en 't getal wierd vyf duyzent mannen, 's Anderdaegs vergaederden binnea
|
Gods woord, en de Leeraars van geheel de wereld , in de weise en in welkers Opvolgers den Geeit der waerheyd zoude blyven zitten toi het eycde des werelds, zegt den II. Chrylbltomiis met andere Leeraers.
f^. JVat wierden de. Difdpds alfdan gewaer? xi. Sy lyn alU vervult geweeft met den H. Geefi ; dat is : Sy ontfongen de volheyd des li. Geeft, en fy wierden ge- vroorat, ontfangende van Godt het uytwerkiel van het II. Sacrament des Vormfel , nochtans met andere teekenen dan wy : want wy worden geverrot met heylige Zalve of met het H. Ckrifma en door de OpIegLnng van des Biflchops han- den uyt Apoftolyke OveileverTog ; jae men gelooit, dat Chriiius niet alleenelyk door fyne Apoiielen ( het gene ten minften zeker is) maer ook docr zig zelf dit H.Sucrailient heeft ingeiieit oft voor oft nuer fyne Verryilenis, hoewel men den tyd nocht uyt de Schriftuer rocht uyt de Over- levering en weet Eenige meyncn, dat Chriitus hetzelve heeft ingeftelt by Matth, c 19 hy de handen op de Kin- deren heeft gcleyt, en voor dit gevoelen word aengthaelt het Provinciael Concilie van Sens {_ Smonenfe ) welk geen algemeyne iverk-vergaedering zynde, dezaek niet heeft koi> nen vaiVfteikn ; tn milichien wilde dat Concilie niet ander«! te kennen geven , als wel dat volgens de intentie van Chrif- tus alfdan Is verbeid geweelt dit tl Sacrament : zoo is dan die Oplegging der handen allecnclj/k zegenachtig geweeit, gevende hier door den Ileere iynen zegen aen de J<.indertn die tot hem kwamen, gelyk wilt den H. Hieronymus'; of fy was geneeskrachtig , niet vroomdaedig op een iacramen- telyke wyze, zoo den H. Anfelmus leert, gemerkt die Kin- deren noch niet gedoopt waeren Andere zeggen , dat den Zaligmaeker hetVormfel heeft ingeÃelt in't laeite Avond- ma el, en hier toe brengen fy by den 2 Brief op den naem van den P.ius Fabianus ; maer de Letterkundigen komen nu daer in ov^er een, dat dien Brief, zoo wel als de andere De~ creiali der Pauzen, voor Siricius, voor de echte niet ge- houdeu moet worden : die dit gevoelen als waerfchyne- lyk houden itaen, zeggen nochtans , dat de Apouelen de piachc vaa dit SacraUieui: te geven, niet hebben ootfang'ca dan naer de Verryfienis, door die woorden Joan 20 : Ort- fangt den Î. Geefi enz. , met de welke fy geweyd zyn to£ Lillchoppen , aen wie het toekomt te geven dit H. Sacra- ment. Andere zeggen ; dat Chriitus dit heeft ingeiïelt ,niet met het zelve te verrichten , maer met het te bclooven ; te weten , y, anneer hy beloofde te zullen geven den II. Geeft ; en dat het op den dag van Sinxen beveiligt v/ierd, wan- neer de Difcipelen ontfongen de uytwerking vau dit Sacra- ment om kloekmoedig het Geloof te belyden en te ver- kondigen. Dat de Apiofielen, gebruykende het gevoelyk Teeken volgens de inlieliing van Chnftus , gegeven hebben dit H. Sacrament aen die het L^oopicl ontfangen hadden , blykt uyt de Werken der Apoftelen c. 8 en 19. |
Als de Apoitelen nu vervult waeren van den IL'Geefl, begonnen fy verfcheyde taelen te fcreken , volgens dat den H. Geeft hun gaf uyt-te-fpreken. Sommige meynen , dat fy een fpraeke alleen gebruykten , welke van een iegeiyk .ver- flaen wierd maer -jlzoo zou het ivlirakel niet gtweeii zya in de Apoitelen , maer in de Toehoorders, gelyk den H. Gregorius Mazianzenus aenmerkt ,· en het zou niet eygent- lyk gezeyd zyn : Sy ff rae,'een verfcheyde tongen-, 'maer: Men hoorde verfcheyde fpraeken ; en gemerkt den Apoitel Pau- lus i. Cot. c. 14, bekent, dat hy de gave had van in alle taelen te fpreken , zoo moet raeii niet twyftelen , oft deze Apoiielen hadden ook de zelve gave ; welke fy toonden , als fy in iegelykxtaele fpraken met die Joden die uyt vrenide en verfcheyde landen waeren gekomen , en daer nu tot voor 't huys kwamen , om van dit voorzeyd geluyd te vernemen.
F. Wierd dit groot gedruys niet gehoort ais van de Jlfoflds ?
Daer hoorden het ook verfcheyde andera ; cn een groot getal volkx vergaederde aen bet huys daer de Apof- tels waeren , en ftonden geheel verflagen, om dat een-ieder hun- hoorde fpreeken in fynb eyge tjiele.
V. JVat r^cyden di Joden van dcie wonder.yke gefchiedenis ?
A. Be eene wiften niet wat zeggen ; de andere Ipotteden daer mede , zeggende dat fy dronken waeren en vol van den nieuwen wya ; dat is te zeggen , zoeten wyn gelyk dcii iBpit, die raeex dronken maekt als (.Icn gewoonelyken. |
ocr page 245
215 DB JFERKEN DER APO STELEN.
Jerufalem d'Opper-hoofden, d'Ouderlingen en Schrift-geleerde , met Annas den Opper-priefter, Caïphas, Joan-
nes , Alexander, en alle die van het Priefterlyk geflachte waeren. Petrus en Joannes in 't midden zynde,
vraegden ly : Door wat macht, ofte in wiens naem hebt gy dit uytgewerkt ? Petrus vervult zynde met den
H. Geeft, fprak tot hun aldus; Hoort toe , gy Opper-hoofden des volks, en gy Ouderlingen van Ifraël.
Aengezien wy heden ten rechte worden geftelt, over 't weldaed bewezen aen eenen kranken menfch, en
ondervraegt, door wat middel hy is genezen geworden ; zoo zy aen u allen kennelyk, en aen allen het volk
van Ifraël, dat het gefchied is door den naem van onzen Heere, Jefus Chriftus van Nazareth die gy ge-
kruyft hebt, en diën Godt van de dood verwekt heeft : door dezen is 't, dat diën menfch hier voor u
gezond ftaet. Hy is den fteen, die gy, Bouw-meefters, verworpen hebt, en die den Opperften hoek-fteen
geworden is. (Ziet Matth, cap.^ 21 f. 42) Ook en is'er geene zaliglieyd in iemand anders te bekomen.
Want daer en is geenen anderen Naem onder den Hemel aen de menfchen vergunt, door welken wy moe-
ten zalig worden, Sy, ziende de vrymoedigheyd van Petrus en Joannes, en wetende, dat het ongeleerde
en flechte menfchen waeren, ftonden verwondert. Sy kenden hun ook, dat-ze met Jefus geweeft hadden.
Daer-en-boven ziende den menfch, die genezen was, met hun ftaen, konden fy'er niets tegen zeggen. Sy
geboden hun dan uyt den Raed te gaen, en overleyden 't met malkanderen, zeggende : Wat zullen wy
met die menfchen maeken ? Want dat'er een openbaer mirakel door hun is gedaen, is bekent aen alle de
gene, die te Jeruialem woonen : wy en können 't niet loochenen. Maer op dat het niet voorder onder het
volk verfpreyd en worde, laet ons hun fcherpelyk verbieden, voortaen in dezen Naem tot eenigen menfch
meer te ipreken. En hun geroepen hebbende, verboden fy hun in eeniger-wyze meer te ipreken ofte te lee-
ren in den Naem van Jefus. Maer Petrus en Joannes gaven deze antwoord : Wy laeten u zeiven oordee-
len, of het voor Godt redelyk is, aen u-lieden meer te gehoorzaemen als aen Godt. "Want wy en können
het gene wy gezien en gehoort hebben, niet naerlaeten te verkondigen. Sy dreygden hun dan noch fcher-
per, en lieten-ze gaen. Want fy en vonden niet, hoe fy hun llraftën zouden om hetvolkxwille; mits ieder
aen Godt glorie gaf over het gene'er gefchied was. Want den menfch aen wie deze mirakeleuze genezinge
gedaen was, was over de veertig jaeren oud. Als-ze dan los gelaeten waeren, kwamen-ze tot hunne Me-
de-broeders , en verhaelden al wat dOpper-priefters en d'Ouderlingen tot hun gezeyd hadden. Deze , dit hoo-
|
JVat {eyde Petrus op d^ie befchuldin^ welke den H, Augujlinas noemt eetit openbaerc lajlerinsi ?
A. Den H. Petrus fprak tot de Joden met alle mogé- lyke zoetaerdigheyd en toegeving, maer zonder hun te vlyën, toefchryvende het verwyt het gene fy deden aen de Apoitels, eerder aen hunne onweteiitheyd als aen hun- ne booiaerdigheyd ; en nam hier uyt gelegentheyd van hun te doen zien , dat het gene fy toeëygenden aen den wyn , was de werking van den H. Geeit, en de voltrek- king van het gene eertyds voorzeyd was door den Pro- pheet Joel cap. 2 , if. 28.
Wat r^eyde den H. Petrus alnoch tot de Joden ?
A. Hy ftelde hun voor oogen het mifdaed welk fy be- dreven hadden , van den Zaligmaeker te kruyflen , het zel- ve verfchoonende zoo veel hy konde : van daer ging hy over tot de Verryflenis van Chriftus, en dede zien , dat deze voorzeyd was geweeit door David De Joden wier- den beweegt door deze aenfpraeke van den H. Petrus, en zeyden aenitonds tot de Apoitels: Wat zullen wy doen, mannen broeders ?
y^. Hoe veel Joden wierden^er bekeert by de\e gelcgemhsyd ?
yl. 13y de dry duyzend , die gedoopt wierden in den naem van Jefus Chrilius.
P'. Hoedaen'ig was het leven van dele niemve-bekeerde ?
A. Sy leefden gelyk Engelen. Men zag in hun , hoe verre dat gaet de volmaektheyd van 't Chriftendom , door hunne eenvoudighevd, oprechtigheyd, en heide die goed dede aen al de we'reld.
V. Hoedaenig was den voortgang van deie nieuwe Kerk ?
A. Zy groeyde aen van dag tot dag door de mirakels welke de Apoftels deden , waer van den H. Lucas eeu |
zeer uytnemende byhrengt
y. Zegt ons dit Mirakel ?
A. Alfwanneer de HH. Petrus en .Toannes opgingen nae den Tempel tot het gebed van de negenfte uere , genaemt Nonen , dat is , ontrent den dryenaer noen, het welk men noemde het Avond-gebed, zoo ontmoetten fy eenen man oud 40 jaeren , die van fyns moeders lichaam af kreupel was, welken men dagelykx bragt aen de deure des Tem- pels , genoemt de Schoone , om aelmoeifen te vraegen. De- zen armen man bad hun om een aelmoeilë ; de Apofteis hadden medelyden met hem , en Petrus zeyde : Ziet ons aen ; en aenftonds voegde hy daer by : Zilver en goud en heb ik niet, maer het gene ik heb , dat geef ik u : in den naem van Jefus Chrilius van Nazareth , itaet op, en wan- delt ; en hem by de rechte hand vattende , hief hy hem op : en teriiond wierden fyne beeoen en voeten geltyft en οÏ- fpringende , ftond hy , en wandelde.
y. Wat verooriaekte dit Mirakel, ?
A. De verwondering en verbaeilheyd onder het volk , het gene zig vergaederde ront-om de Apoftels, in de gael- derye van Salomon, gelyk men-ze noemt, alwaer den H. Petrus eene fchoone aenfpraek dede , befchreven in de Werken der Apoiielen c. 3, i'· 12.
F. Wat gebeurde aen de BH. Petrus en Joannes , terwylen. Jy het volk onderrichtten
A. De Priefters, den Hoofdman des Tempels , en de Sadduceën bygekomen zynde , (loegen de handen aen hun , en Itelden-ze in bewaering.
V. Maekte deie behandeling de Toehoorders niet vreeÃichtig?
Î In tegendeel; daer waeren ontrent vyf duyzend Joden die zig bekeerden op het gezicht. van de genezing van
rende, |
ocr page 246
rOLGENS DEN Î, LUCAS,
rende, verhieven gezaementlyk htuine ftemtne tot Godt, en zeyden .· Heere,gy zyt den Godt, die Hemel
en aerde, de Zee, en al wat'er in is, gémaekt hebt; en , die door den H. Geeft, door den mond van on-
zen Vader David, uwen dienaer gezeyd hebt : ( PÃhn 2 , f. i. ) Waerom hebben de Hey denen gebuldert?
Waerom hebben de volkeren ydele voornemens geitiaekt ? De Koningen der aerde ftellen zig op : de Prin-
een komen te faemen tegen den Heere, en tegen fynen Gezalfden: Want inder waerheyd zyn Herodes,
en Pontius Pilatus, met de Heydenen , en het volk van Ifraël in deze ftad te faemen gekomen tegen uwen
Heyligen Zone Jefas, die gy gezalfd hebt; om uyt-te-werken het gene uwe en uwen.raed had voorgefchikt
te gefchieden. Nu dan, Heere, ilaet uwe oogen op hunne dreygingen , om die te beletten , en te niet te doen
en vergunt aen uwe dienaers, dat-ze u Woord met alle vrymoedigheyd ^ mogen uytfpreken : en dat door
het uytfteken van uwe hand (dat is, door uwe machten kracht) genezingen, mirakelen en wonderheden,
gefchieden mogen in den Naem van uwen Heyligen Zone Jefus. Als fy hun gebed voleynd hadden, beefde
de plaets daer-ze vergaedert waeren : fy wierden allegaeder vervult met den H. Geeft, en fpraken Gods
woord met alle vrymoedigheyd. Doch de geloovigen, alhoewel-ze nu reeds in groot getal waeren, en had-
den maer een herte, en eene ziel; en niemand en zeyde, dat iets van 't gene hy bezat, fvn eygen was ^
maer alle dingen waeren onder hun gemeen. Dus was'er ook niemand behoeftig onder hun , om dat alle
die landeryen ofte huyzen bezaten, de zelve verkochten, en den p'rys daer van bragten en leyden 't voor
de voeten der Apoftelen, waer van men aen een-ieder uytdeelde, volgens dat elk noodig hadde. Onder
andere word hier over bezonderlyk door den H. Geeft geprezen Jofeph, bygenaemt Barnabas, die fynen
Akker verkocht en den prys daer van in 't gemeene bragt. Voorders gaven d'Apoftelen met groote kracht
getuygenifle van de VerryfleniiTe van onzen Heere Jefus Chriftus.
UTT HET VL^ VIL EN Î ÎÎ. HO O F D - S Τ U K.
^Odt, willende toonen, hoe groot d'oprechtigheyd van den Gods-dienft onder de'geloovige wezen moet,
liet door een vervaerelyk voorbeld blyken den grouwél, die hy heeft van alle geveynftheyd. Zekeren man
met naem Ananias, met Saphira fyne htiysvrouw, verkocht een ftuk lands, om aldus naer-te-volgen, zoo het
|
dezen Kreupelen en door de redenvoering van Petrus.
f^. Wat hwam 'er van 'de Apoflels ?
A. Des anderendags deed méri-ze komen in eene groote vergaedering van Raeds-heeren , Magiftraten , van Schrift- geleerde en Opper - priefters, om ondervraegt te worden
y, J-Vat vroiig min aen de Apojlds ?
A. Men vroeg hun, uyt wiens naem fy gedaen hadden dit mirakel aen diën Kreupelen.
IFät antwoorddi den H. Petrus ?
A. Hy fprak hun aen met achting ; maer ten zeiven tyde meteen verheventh.eyd en kracht die hun befchaemt maekten.
y. JVat gebood deie vergaedering der Leeraérs van. de Wet ?
A. Sy deden de Apoilels uytgaen , om te beraemen wat hun te doen ftond ; en niiet dervende loochenen het mi- rakel , hielden fy zig te vreden met te verbieden onder zwaere bedrygingen , van voortaen noch te leeren in den naem van Jefus, en van hem noch te fpreken op wat ma- iiiere het zoude mogen wezen.
y. Gehooriaemden de Apoflels aen de^e Schrlft-gdeerdeh ?
A. Sy antwoordden aen de Leeraers , dat het niet bülyk was te gehoorzaemen aen de menfchen eerder als aen Godt.
y. Wat kwam'er gevolgentiyk van de Apofids ? '
A. Naer de Apoitels andermael gedregen re hebben, lie- ten fy-ze gaen Zonder hun eenig kwued te derven doen.
y. Waer gingen d& Apofiels Petrus en Joannes ?
Î. Sy kwamen weer by hunne broeders , aen wie fy verhaelden al het gene was voorgevallen by deze gelegent- heyd ; die Godt bedankten , welken was hunne Iterkte in de vereening van den zeiven geeft.
y Wat gibeurdi naer het gebed der Apoflels ?
A. Oe aerde beefde ; het gene te kennen gaf, dat Godt tLun verhoort had, en fyne Apoftelen kwam bezoeken j /7. Deel, |
want fy wierden alle vervult met eene nieuwe vuerigheyd die den H. Geeft ontftak in hunne herten.
y. Wat uyn.verky^el had de\e beioeking vati 'den H. Geefi op alle de Geloovigen ? ''''
A. Den H. Geeft beweegde hun om naer-te-volgen dé armoede van Jefus door hun te ontmaeken Van alle hunne goederen die fy bragten aen de voeten der Apoftelen , om in het gemeyn ge'tèlt te worden ; op dat men'er van aen ieder zoude uytdeelen ; nae dat elk van iiöodè had , zon- der dat iemand van hun iet in eygendom wou behouden » zynde alle maer een hert en eené ziele in Godt, die was hunnen heelen Al, eiVaen welke buyten hem alles niets wai, y Spreekt den H. Lucas niet beio 'nderlyk van 'eenen onder de Geloovigen ?
A. Hy doet de lof-reden van Jofeph of Jofe , bygenaemt Barnabas ; welken naem de Apoftels gaven aen dezen Hey- ligen in het begin der Kerk , en beteekent, Zoon van ver- trooüing ,· hy was Jood van het Geflacht van Levi, en gebortig van het eyland Cyprus alwaer fyne familie zig geftelt had. Men gelooft , dat hy in fyne jongheyd was opgevoet te Jerufalem , en dat hy zelfs ftudeerde onder Gemaliël met den H. Paulus Het was hy die bragt den prys van eenen akker waer in beftond al het gene hy be- zat, welken hy verkocht had , en lêyde het voor de voe- ten der Apoftelen, om uytgedeylt te worden äen de armen.
y. Wat {egt 'den ii. Lucas van Ananias en Saphira ? A. Hy verhaeld de daed van Ananias,, en van Saphira , fy-ne vrouw , om-ze te mifpryzen e^i hun verfocyelyk exem- pel te ftellen tegen het lolielyk Voorbeld van den H. Barna- bas, waer'van hy te voren gefproken had......
y. Waer in was de daed van Ananias en Saphira miCpryJfelyk ?
A. Hier in , dat, naer dat fy verkocht hadden een ftuk Dd |
ocr page 247
3i§, ÎÎ STERKEN DER APO STELEN
fcheen , de volmaektheyd. van d'andere. geloovigen, die alles verkochten, en den pxys van de verkocht»
goederen aen d'Apoftels ter hand ilelden. Doch hy hield iets door liftigheyd achter van den prys, mei
iienniflc van iyne huysvrouvv : en brengende maer alleenelyk een deel, leyde hy da.t voor de voeten dsi
ApoftelanrDoch Petrus zeyde. tot hem : Ananias, hoe hebt gy den boozen vyand aldus plaetfe gegeven in
uw hexte , van te lisgein tegen den EI. G.aail, en b3dfieg:elyk te ontrekken van den prys des. Akkers ,
Had gy hem niet onverkocht voor u können houden?'En als hy nu verkocht was, was ook den prys niet
in uwe macht? Hoe hebt gy deze zaek in uw herte können befluyten ? Gy en hebt tegen de menfchen
Kiet gelogen;, maer tegen Godt. Ananias op het hooren van deze woorden, viel neder, en gaf iynen geeft»
Benige Jongelingen opgeflaen zynde, namen hem op, en droegen hem weg om te begraven. Ontrent dry
ueren daer naer kwam lyne huysvrouw binnen, niet wetende wat'er gefchied was. Petrus zeyde: tot haer:
"Vrouwe, zegt ray eens, hebt gy-lieden den Akker maer zoo veel verkocht ? Sy antwoordde α Jae, maer
jzoo veel. Hier op zeyde Petrus tot haer? Hoe hebt gy aldus können over-een-komen met uwen Man, om
den. Geeft des Heere te tergen? Ziet, de voeten van de gene, die uwen Man begraven, hebben, zyn sea
de deure , en fy zullen u, ook uytdraegen. Terftond viel fy voor fynen voeten, en gaf haeren geeft. De
Jongelingen binnen gekomen zynde, vonden-ze dood; en haer uytdraegende, begroeven-ze.by hacjcen Man.
JOaej ontftond dan een gr'oote vr.e.eze onder de geheele Gemeynte, en onder alle de gene die dez& dingen
vernamen. Doch door de handen der Apoftelen gebeurden'er veel mirakelen en wonder daeden onder het
â¢volk; en Petrus wierd zoo aenzienelyk, dat men de kranken op de ftraeten droeg, die aldaer leggende og
bedden en matraflen, op dat ook enkelyk fyn fchaduwe, als hy vooiby zoude komen, iemaiwl. vaa hn«
mögt overlommeren, en iy aldus genezen worden van hunne krankheden. Daer kwam ook een gro-ote me,
nigt volk uyt d^' omliggende lieden gezaementlyk naer Jerufalem, mede-brengende zieken, en die gekwelt
waeren van onzuyvere geeften, en iy wierden allegaeder genezen. Hier op wierd den Hoogen-Priefter, en
alle die met hem waeren, door nydigheyd ontfteken. Sy floegen de handen aen d'Apoftels, en fteldentie-ze
in d'openbaefe gevaageniflè, maer den Engel des Heere ftelde hun 's nachts, in vryheyd , en Iy ftonden al
's morgens vroeg in den Tempel en leerden. Ondertuflchen dede den Hoogen-priefter den R,aed vergaedeEe%
|
latuis , fy zeyden, dat fy aen, de Apoftels bragteu gsheel deii prys, niet tegeniiatade fy daer van eea deel hadden ashtergehi^uden,
y. IVat leydi den Apofid Pelms aen Ananias die den ee-rfien v'as ge,'camen ?
A. Auanias , zeyde Petrus, hoe heeft iatan tiw herte bekoort, dat gy zoud liegen tegen den ΠGeelt, en ach- terhouden vaa den prys des. akkers ? ·. Gy en hebt niet gelogen tegen de menfchen , maer tegen Godt. Aenmerkt hier , dat Htgin tegen den ΠGeeft op dees plaets te zeg- gen is ; willen bedriegen de Apofielen , die vervult zyn met den H. Geeft, wiens kracht in hun uytfchynt : oft daer van v/iilen preuf nen;en , en zoo doen als of men twyfFelde , "oft fy waerelyk bezitten den H Geeit ; of ge- veynzen , dat ineu baftiert word van deu II. Geeit, en acn- gedreven word door liefde van de deugd en godvruch- tigheyd , daer nochtans niet anders gevolgt word als de eyge gezintheyd j baet en eerzucht; of eyndelyk ontbre- ken aen hetgeae men aen Godten den 11. Geeft belooft had. Fan heeft men Godt, voor zoo veel in ons was, trach- ten te bedriegen , als men houd het gene men aen hem had belooft, li^enen menfch bedriegen , is kwetzen de wetten liefde , van de waerheyd , rechtzinnigheyd en oprechte trouw; maer Godt, die geeniins bedrogen kan worden, te\\ill.2n bedriegen, is een bezwaerelykite uytziuligheyd , "waer door ieman,i zig zeiyen bedriegt en aen Godt ongelyk doet, om dat hy tegen fyu wysheyd, alwetentheyd , macht, waerheyd , rechcveerdigheyd , en al-om-wezentheyd mif- doet Dit is het gevoelen van de HH Hieronymus, Ba- .ftlius , Chryibftomus , Cyprianüs , Auguitinus, en andere Leeraers, dat den Evani^elifchen Raed , door den welken de eerite Geloovigen hawm goederen verkocijteii eu don prys daer van brogten by de Apoilelen, begreep ten min- rt,>n een ingewikkelde Belofte van voor zig zelf niets te hou- den , m.aer van alles in-tc-breugcn tot het gemeyn gebruyk der Chri:ienen ; en dat" het mifdaed van Ananias en Saphira gelegen was in het brekea van. die belofte : waerom fy vau de HH. Vaders genoemt worden heyligfchenders en die- ven van heylige zaeken. |
f^ liVat gebeurde, aen Ananias naer dc berifping van Petrus ? A. De woorden van dezen Apoftel drongen zoo diep in het hert van Ananias , en hy wierd hier door üoodaniglyk verfchrikt, dat hy aeniionds nederviel eu fynen geelt gaf 4 en cer:.'ond droeg men hem weg om begraeven te worden. f^. fVat kwam'er van Saphira , de Vrouw van Ananias ?
A. Ontrent dry ueren daer naer kwam deze fyne huys- vrouw binnen, niet wetende, wat'er gefchied was aen hae- rjn man. Den H. Petrus vroeg haer , hoe veel ty deu akker
verkocht had
V. Ã-Vat antwoordde Saphira ?
A. Sy antwoordde gelyk haeren man : en aenftonds Pe- trus verweet haere leugen , en zeyde haer : Ziet, de voe- ten van die uwen man begraeven hebben, zyn aen de deur-, en zullen u ook uytdraegen. Teritond viel fy voor fyne voeten , en;gaf haeren geeii. Peyft niet met den goddeloozen Purphyrius, dat Perrus deze twee gedood heeft, of, dat hy van Go^it die itrar verzocht heeft ; want nergens vind men daer iet van : den man iiirf alleenelyk van hem beke- ven zynde zonder eenige drsygemeuten ; de vrouw dood- de hy ook niet, maer hy vaorzeyde haer door den geeft van Prophetie, wat'er zou gebeuren : het was Godt alleen die haer met de dood iirafte , hy die gewoon is in de Wet- gevingen en Initellingsn der Religie zwaerelyk te ftraffen de die fyne GcbodvU eu die vönfyne Dicnaeren overtre- |
ocr page 248
DOLGENS Jb Πη i7. LUCAS.
en zond naer den kerker om d'Apoftels te haelen. Doch de dienaers kwamen zeggeii, dat-ze den kerker
wel verzekert, en gefloten hadden gevonden ; maer niemand daer binnen. Op den zeiven ftond bragt men
de boodfchap, dat de mannen die daegs te voren in de gepang^eniÃe waeren gefielt,in den Tempel ftonden,
onder wyzende 'tvolk. Alfdan kwam den Hoofd-man met de dienaers, en nem.ende d'Apoftels met hem, zon-
der hira eenig geweld aen-te-doen, uyt vreeze van'c volk , bragt-ze in den Raed ; en den Hoogen-priefter
het woord aennemende, zeyde : Hebben wy u fiiet fcherpeilyk bevolen in dezen naem niet meer te leeren ?
En ziet, gy hebt ganfeh Jeriifalem vervult tnet uwe leeringe, en gy vv'ilt ons het bloed van diën menfch ttf
lafte leggen. Maer Petrus en d'Apoftelen gaven voor antwoord : Men moet Godt meer gehoorzaem zyA
als de menfchen. Den Godt onzer Vaderen heeft Jefus verwekt, den welken gy aen 'tKruys gehangen ert
gedood hebt Hy heeft hem door fyne macht verheven tot Ãpperften-Heer en Zaligmaeker, onj aen^Ifraël
de penitentie te geven en de vergiiïeniife der zonden ; en Wy zyn getuygen van deze dingen, gelyk ook
den H. Geeft, welken Godt gegeven heeft aen alle, die hem gehoorzaemen. Dit h-oorende , borften'fy vatr
fpyt, en hielden raed om hun te doodeh ; maer Gamaliêl, hebbende d'Apoftels een weynig doen buyten
gaen, bewees door verfcheyde exempels, indien dit werk van de menfchen kwam, dat het van zelfs zoude
verdwynen, doch, indien het van Godt kwam, dat iy het geenfins en zouden können te niet doen : Hier op
wierden d'Apoftels wederom binnen ontboden , en naer dat fv-ze hadden doen gesflelen, verboden fy hutt
op eeniger-wyze in den naem van Jefus te fpreken, en ly lieten-ze gaen. Sy gingen dan nvt den Raed he-
nen , blyde zynde, dat-ze weerdig bevonden waeren voor den N^em van Jefus verfmaedheyd te lyden. Ten
zelven tyde, alzoo 't getal der Difoipels vermenigvuldigde, ontftont^r eene murmurering van de Griekfche
Joden tegen d'Hebreeuwfche : ( De Joden , die buyren Pakflinen gekweekt nmeren, wierden Griekfche Joden
genoemt, om dat-ze gemeyntlyk de Griekfche Tael fpraken : en d'andere notmde men Hebreeuwfche Joden ^ om
dat hunne Weduwen veronachtzaerat wierden in 'tgene men dagelykx uytdeelde. Dat is, om dat-ze uvt d«
gemeyne borze zoo wel niet van koft ën van kleederen bezorgt wierden, als d'andere. De twelf Apoftelen.,
hier op alle de Difcipels by-een-geroepen hebbende , zeyden tot Irun : 'tEn betaemt niet, dat Wy Gods
woord daer zullen laeten, om te tezoxgen 'tgene de tafel raekt. (Ofte om de bezorginge van de arme waer
|
den; om dac de mifdaeden weikein 't begin gefchieden, op het hoogil genomen moete.i worden, op dat fy niet ovcrgaen en felfens voortsloopen tot de naerkomelingen. 'T is genoeg bekent , hoe Godt geftruft heeft de o igehoorzaemheyd van Adam , de afgoderye der aenbidders van het Guide Kalf, de ftou'jheyd van den eerften overtreder der Wet van den Sabbatdag , de ongetrouwigheyd van den eerften Koning der Hebreeuwen , en wn die Priefters de welke d'eerfte den Wierook m.et onheylig vuer hebben opgedraegen. Origenes heeft gemevnt, dat Ananias van fchrik en fchaemte , die hem feftens' overvielen, geftorven is : fommige Uytleggers gelooven, dat Godt hem inwendiglyk met een doodelyke wonde heeft geilaegen op de ftem vsn Petrus, aen wiens kracht dit toefchryft den H. Gregorius: daer zyn ook ee- nige van gevoelen , dat Godt gebruykt heeft den dienft van eenen Engel om hem te dooden
F. Wat uytwerkiel verooriaekte di\t flrafft op di gemoederen dtr Gehörigen ? .
Î. Sy bragt eenen grooten fchrik , maer heylzaetn door geheel de Kerk , en onder alle die'er van hoorden fpreken. Grouwzaem voorbeld tegen de leugentael en öngetrouw- heyd, ten opzichte der Beloften^, die ongedwongen zynde in "hunne aenneming , nu verplichten in hun uytwerking: dit was milfchien ook de voldoening voor het mifdaed van deze twee pliclirigen. Hoewel eenige Vaders , als de HH. Baftiius en Ciiryfoftoraui, meynen,' dat Ananias enSaphira verdoemt zyn , om dat hun mifdaed eene dood-zonde was , zynde eene heyUgfchendige diefte tegen de belofte, cn ÎÎ dat'er geenen tyd gevonden wurd tufichen het feyt eu de ftraf, tuifchen de berifpi.ig ende ongelukkige dood van beyde ( zekerlyk indien fy in den wille des eygendoms Cà oaboetveerdig geftorven zyn , zoo können iy niet za- lig wezen ) nochtans andere hopen, dat fy door de gebe- den van Petrus inwendig berouw voor hunne "dood ver- kregen hebben waer door fy de verdoemenis zouden ont- gaen zyn ; jae, daer zyn'er ook die hunne dood aen't ge- weld der droefheyd en boetveerd-gheyd toefchryven. Den H. Auguftinus zegt : Het is te geloovcn , dat Godt huir naer dit leven gefpaert heeft; want groot is fyne bermher- tigheyd ; fy zyn g-ftraft met de ftraffe des doods, op dut ly met zouden geitrart worden met de eeuwige dood. Het is ze- kerlyk eene groote bermhertigheyd iemand te ilraften met eene tydelyke ftraf om hem te ontrekken aen de eeuwige ; maer hctis een aldergrootfte ftraf, dat iemand volherdende in· fyne verfteentheyd bewaert word tot de eeuwige ftralfen. |
y. Was die ftrengheyd nier f haedeiyk aen de Kerk ? A. iSieen ; in tegenileel dc fCerk groeyde aen van dag tot dag door de wonderiieden en mirakeleuze genezingen wel- ke door de iVpoftels meer en meer gedaen wierden
F. Zoo vele bewyien van de H'yligheyd, van het ver- mogen , cn de Ãandvafiigheyd der Apofeis , hielden die niet tegin hunne vervolgers 7
A. Neen ; alle deze Mirakels verbitterden de Joden noch : want den Hoogen Priefter Caïphas en de Sadduceën fioegen de handen aen de Apoftels, en ftelden-ze in de openbacre gevangenis : alwaer eenen Engel hun 's nachts kwam bezoeken , deed de deure open , en leydde hun uyt, zonder dat men zulkx gewaer wierd, de deur weder ge- üootcn'zynde als te voren.
V. Waer gingen deApoÃeis, verlaà ^ynde uyt de gevangenis ?. A. Sv gingen 's morgens^ vroeg in den Tempel, alwaef fy predikten', gelyk den Engel hun geboden had,
V. Wat deed den Boogtn PrieÃer naer dut hy de ApoÃeli had doen in echtenis Ãdleii ?
Dd 3 |
ocr page 249
2 20 D Î WE R KEN DER APOSTELEN
te nemen.) Daerom, Broeders, ziet onder u naer zeven mannen, van eenen goeden naem, en die vol van
den H. Geeft en van wysheyd zyn, aen welke wy dit arapt mogen bevelen. Voor ons, wy zullen ons ge-
heel hefteden tot het gebed en de bediening van Gods woord. Dezen voorftel behaegde aen de ganlche
l^ergaederinge : en fy kozen Stephanus , eenen Man vol van geloove en van den H. Geeft ; en Philippus, en
Prochorus, en Nicanor, en Timon, en Parmenas, en Nicolaus eenen aengenomen Jode van Antiochien.
Deze ftelden fy voor de Apoftelen ; die , naer dat-ze gebeden hadden, op hun de handen leyden. Doch
Godswoord nam toe, en 't getal der Difcipelen vermenigvuldigde zeer binnen Jerufalem. Ook was'er een
groot deel onder de Priefters,die zig onderwierpen aen het geloove. Doch Stephanus, wezende vol van gra-
tie en van kracht, dede wondere teekenen en groote mirakelen onder het volk. Maer fommige uyt de Sy-,
nagogen, g-enoemt de Vrygelaetene , {fFklke Joden hkr moetm verÃam wordin daor Vrygelaetene , kan
men naer^ien by Calmet. ) der Cyreners , der Alexandriners, der Ciciliers, en der Afianers , ftonden
tegen Stephanus op, en krakeelden met hem. Maer fy en konden aen de wysheyd, en den geeft, met wel-
ken hy fprak, niet wederftaen. Dan gingen fy mannen opraaeken,die zeggen zouden, dat-ze hem lafterige
â woorden hadden hooren fpreken tegen Moyiès en tegen Godt.. Sy maekten het volk op, met de Ouderlin-
gen , en de Schrift-geleerde ; em hem op 't lyf vallende, greepen fy hem vaft, en bragten hem voor den Raed
fy ftelden daer ook valfche getuygen, die zeyden : Dezen menfch en houd niet op van lafterige woorden te
preken tegen deze heylige plaets, en tegen dë Wet. Want wy hebben hem hooren zeggen , dat diën Jefus
van Nazareth deze plaets kan te niet doen; en dat hy zal veranderen de wetten , die Moyfes ons gelaeten
heeft Doch , die in den Raed zaten, d'oogen op Stephanus flaende, zagen fyn aenzicht, als 't aenzicht van
eenen Engel. Dan zeyde den Hoogen-priefter tot hem .· Zyn deze dingen aldus? Hier op dede Stephanus
een lang Sermoon , in het welk hy verhaelde alle de weldaeden, van Godt aen hunne Voor-vaders bewezen,
en eyndelinge voer hy tegen hun uyt met deze nypende woorden : Gy hertnekkige, en onbefnedene van
herte en van ooren,gy wederftaet altyd aen den H. Geeft : gelyk uwe Vaders, zoo doet gy-lieden ook.
Wie van de Propheten hebben uwe Vaderen niet vervolgt.^ Sy hebben gedood, de gene die de toekomfte
VQorzeyden van den R.echtveerdigen, wiens verraders en moordenaers gy nu geworden zyt: gy, die de Wet
|
Î Hy vergaederde den Raed , en zond nae den kerker om deApoiieis te haelen^ meynende hun noch gevangen te hebben.
J^. Wiarden de Apofiels uyt den Tempel gehaelt ?
A. Jae ; en men bragt-ze voor den iloogen Priefter , die hun vroeg, hoe fy nog dirven prediken , naer het veibod het welk hy hun gedaen had.
Wat an.woordden de Apofiels door den mond van Petrus ?
A. Sy zeyden, dat men aen Godt meer moet gehoor- zaenien als aen de menfchen.
. Wai uyswerkiel had deie bondige antwoord van Petrus ?
A- De Rechters beritten ichicr alle van fpyt, en hielden raed om de Apoitelste doen fterven; maer Gemaliël, ver- macrden Leeraer van de Wet, belette dit door fyne aen- ipraek de welke hy dede aen deze Vergaedering.
V. Wat gebeden de Magtjliaeten tegen de Apofieien ?
A. Sy dtden-ze geeiltlen : voorts lieten fy hun gaen , naer hun alnoch verboden te hebben te fpreken van .Tefus.
Bielden de Afcfiels op van Jefus aen-tc-koiidigen ?
A. Neen ; in tegendeel fy alle vervult van vreugd van wecrdig gcweeit te zyn te lyden voor Chriftus , volherd- icr. in dagelykx te oiiderwyzen.
Wat gebeurde hier naer in deie nieuwe Kerk ? ' Î Daer ontfiond een niurnniratie tegen de Hebreeuwen onder de Geloovigen der vremde landen , die Griekx fprae- ken, zig beklaegende , dat hunne Weduwen in de dage- lykfche uytdeyling verzuymt wierden.
V. JVat deden d'i'én-aengner.de de Apofiels ?
A. Sy haeftten zig oni te voorzien in zoo een gevaerelyk kwaed , doende vergaederen de Difcipels, om daer uyt te kiezen zeven mannen van goede getuygenis, vol van den li. Geefl en van wysheyd , aen wie fy deze bediening zou- i^eii konneu tgehetroxiweii. |
y. Welke \even perfoonen wierden hier toe verkorren ?
A. Stephanus , Phihppus , Prochorus, ISicanor , Thi- n:on , Parmenas , en Nicolaus , eenen nieuw-bekeerden van Antiochien, wierden aengeüelt tot deze bediening, federt genaemt het Diakenfchap. Men gelooft, dat van hun be- gonit is het H. Orden der Diakens , en vervolgens dat de Apoilelen de eerfte Diakens niet' alleenelyk aengeftek heb- ben tut den dienft van de gemeyne Tafel voor de arme we- duwen , maer ook door de gebeden en oplegging der han- den goweyd hebben tot de bediening der H. afel , want die Ceremonie , welke de Kerk altyd gebruykt heeft, deêd hun bekomen den ΠGeeft en de gratie om weerdiglyk hun ampt te bedienen. Aldus hebben vele Vaders geleert, dat de eerfte Diakens gebruykt zyn geweeit om de Apoftelen in de bediening der goddelyke Myfterien by-te-ftaen. Den H. Juftinus Martelaer C Apolog. 2 ) zegt, dat fy plegen ha Alderheyligfte Sacrament te draegen uen die'c zondags niet hadden können in de Kerk tegenwoordig zyn : den H. Po- lycarpus noemt de Diakens de dienaeren , niet van nien- Ichcn , maer van Godt en Chriftus; en den H. Ignatius Martelaer ( 7?/ad Trull.^ zegt, dat de Diakens zig aen Godt moeten'aengenaem maeken ; dat fy zyn de dienuereu van Güds Myfterien ; want, voegt hy daer by, fy zyn geen dienaeien die fpys en drank vooritellen , maer dienaeren van de Kerke bods en ftadhouders van Chriftus Dierge- lyke fpreuken vind men by t e meeftc Vaders der volgende eeuwen. l aeroiii heeft het de Kerk zoo vcrftaen, dat deze Diakens gev, yd zyn tot geeijelyke officicn , als algemeyne Dienaeren der Apoi-cien ; want voor een tydelyke bedie- ning waeren''er zoo verhsve hocdaenighedtn niet noodig ; tn hoewel de oorzaek van dezen terJien keus geweeft is den dienii der Weduwen, 200 is nochtans door die oor- |
ocr page 250
DOLGENS D Î Î Î. LUCAS. 221
door de bedieninge der Engelen ontfangen hebt,en niet en hebt onderhouden. Sy dit aenhtforende, borften
van fpyt in hunne herten, en ly knerfelden met de tanden op hera. Maer hy vol van den H. Geeft, floeg
fyne oogen op nüer den Hemel: zag Gods- glorie; en Jefus ftaen aen de rechte hand Gods. Ziet, zeyde hy
ik zie de Hemelen open, en den Zone des menfche ftaen aen de rechte hand Gods. Maer iy gaven eenen
grooten fchreeuw; ftopten hunne ooren; en vielen hem eenpaerelyk op het lyf. En hem buyten de Stad ge-
dreven hebbende, fteenigden hem. De getuygen leyden hunne kleederen aen de voeten van zekeren Jon-
geling, met naerae Saulus. Terwyl fy hem fteenigden, riep Stephanus tot Jefos, en zeyde : Heere Jefus ont-
fangt mynen geeft. En op fyn knien vallende, zeyde hy met luyder ftemme : lïeere', wilt bun doch deze
zonde niet toerekenen. Dit gezeyd hebbende, is hy in den Heere ontilaepen. En Saulus ftemde al mede in
fyne moord. Daer ontftond dan êene groote vervolging, en de Difcipels wierden allegaeder verftrooyt door
Judeën en Samarien , behalven de Apoftels. En de voornaemfte voordeelen, die d'heylige Kerke uyt de dood
van den H. Stephanus ontiing, was het verdobbelen der vervolginge, waer door de geloovige verfpreyd
â¢wierden door veel verfcheyde Provinciën, en het Geloof te faemen met hun. Saulus, die daer naer zoo
eenen grooten Apoftel geworden is, verwoefte daer-en-tuflehen de Kerke van Chriftus, loopende van huys
tot huys, en veel mans en vrouwen met zig flypende naer de gevangenifle. Doch de gene, die verftrooyt
waeren, verkondigden Gods Woord door. alle de plaetfen , die-ze doorgingen. Philippus dan, eenen van de
zeven Diakens, in de ftad Samarien gekomen zynde, predikte htm Chriftus aen., ^t Volk luyfterde eendrach-
telyk naer het gene van Philippus gezeyd wierd, om dat-ze de mirakelen hoorden en zagen, die hy dede.
Want d'onzuyvere geeften, met groot geluyd,fchreeuwende, gingen uyt van veel bezetene. Ook wierden
'er veel genezen, die lam en kreupel waeren; zoo dat'er een groote vreugd was in die Stad. Doch daer
â was zekeren man, met naeme Simon, die te voren in de Stad met toovery had omgegaen, en die 't volk
van Samarien verleyd had, fy-zelven uytgevende voor wat groots. leder-een hoorde naer hem, kleyn en
groot; en fy zeyden dezen is de groote kracht Gods; want hy hadde nu langen tyd door fyne tooveryen
de zinnen verdraeyt. Wanneer-ze dan geloof gaven aen 't gene Philippus hun verkondigde van 't K.yk
Gods, wierden-ze zoo mans als vrouwen, gedoopt in den Naem van Jefus Chriftus. Alfdan nam Simon
Zaek der wyding der Diakens te werk geftek, gelyk het aen door die fcboone redeiivoering bygebragt in de Werken
de Apoltelen m°et vele andere dingen van Chriftus , het zy der Apofteien cap 7. pag. 220 en 221,
voor lyne dood , het zy naer fyne Dood , het zy naer Wat antwoorddin fyne. befchuldigers op de recftn van dtit
fyne Verryiienis , geleert was. ü- Stephanus ? ^
JVat voortgang deed de Kerk naer de verkieiing van A. Sy ichoten in eene gramfchap die hun 't hert ver-
de^e ^even Diakens ? fcheurde , en eenpacrclyk op hem aenvallende , dreven fy
A. Het Î Schrift bemerkt, dat Gods Woord zig meer hem buyten de ftad, en fteenigden dezen Heyligen die in
en meer verfpreydde, en dat het getal der Difcipels fterk fyn tormenten den Heere aenriep , en met luyder iiemme
aengroeydde binnen Jerufalem. bad , dat hy dit mifdaed zou vergeven aen fyne vervolgers.
y. Deed \ulkx de ver^/olginge ophouden ? V. Wie was het meefie verhitten tegen den Î Stephanus ?
A. Neen; fy nam meer toe, en Stephanus, den eerfien A. Saulus, wiens onbefcheyden drift hem maekte eenen
der zeven Diakens, kwam daer aen fyne dood. lafteraer, eenen vervolger en wreeden vyand der Kerk.
V. Wat legt de Schriftuer van den H. S.ephanus ? V. Waerom geeft gy dei[e haetelyke naemen aen S.:ulits ?
Î Dat hy.was eenen man vol van geloof en van den A. Om dat hy toeftemde in.de dood van den H. Ste-
H. Geelt, die vele mirakelen deed, en predikte met eené phaniis ; om dut hy daer tegenwoordig was, en dat hy
buytengewoonelyke kracht. De Oude Schryvers geven hem bewuerde de kleeders van die hem fteenigden , fteenigende
fomwylen den tyiel van Arts-diaken; dat is, het hoofd of aldus xlezen Heiligen door de handen van alle de andere,
den eerften der Diakens. volgens de uyturukking van de HH Vaders
l^. Wie fielden {tg tegen de prechka'ien van S:ephanus ? V. PVat gebeurde naer de dood van den H. Stephanus ?
A. De vrygelaete Joden ; dat is, die gevangen nae Roo- _ A. Een groote vervolging tegen de Kerk van Jerufalem,
inen overgebragt, en daer naer in vryheyd geftelt waeren : die begoult ontrent den 2Ã van December, en duerdemeer
deze iionden op tegen dezen H. Diaken , met die van Ci- als een jaer.
renen in Lybien, van Alexandrien , van Cicilien , en van y. fVaer gingen de Difdpelen van den Zaligmaeker gedue-
â klyn Afien, de welke niet konden wederitaen aen de wys- rende deie vervolging?
heyd en den geelt die in hem fprak en hun overtiiygde. De Apoftelen alleen bleven te Jerufalem ; het meef-
I/. Waer-tot namen de Joden hunnen toevlucht , itauL· yg ten-deel van de andere Difcipels wierden verlirooyt , de
â¢v^Ttuygt van den H, Stephanus ? eenc door Judeën en Samarien de andere vertrokken 7.i(t
A. Tot de leugentael, en voorgenomen hebbende te doen nae Damafcus, andere trokken-door nae Phenicien, E'>yp-
Ãerven den H. Stephanus , die niet en fprak als tot hunne ten, nae Cyprus, en tot Antiochien toe. °
zaligheyd , zoo beichuldigden fy hem voor den Raed , al- Lieten de Joden Chrijïus in vrede naer de\e verÃrooyins·?
waer hy wederleyde alle hunne oorechtveerdige aenklae- jsjeen; en het gene de Joden uytwerkten te DaraM"-
gingen en vüfche getuygenilien die men tegen hem inbragt, ,
ocr page 251
DE WERKEN BBR Ρ 0 S Τ Î L· Î Î
't Geloof ook aen : m naer dat liy gedoopt was, bleef hy geduerig by Philippus. DeTfi^l liy ook de won-
dere teekenen en groote mirakelen zag , die'er gefehiedden , ftond hy zeer verbaeft. Doch, alfwanneer d'A-
ppftelen, die te Jepufalenj waeren, verftaen hadden, dat die van Samarien Gods woord hadden aengenomen ,
zonden-^e Petrus en Joannes tot hun. (Philippus, die maer Diaken as, ;had hun wel können doopen,;
maer hy konde hun den H. Geeft, dat is, het H. Vormfel niet geven, 't welk eygen is aen de Biflchop-
pen.) Als deze aldaer waeren aengeko men, baden-ze voor hun, op dat fy den H. Geeft mogten ontfan-
gen. AVant by e» was noch op niemand van hun afgedaelt; maer fy waeren alleenelyk gedoopt .gevïeeft
in den Naem van den Heere Jefus. Dan leydden d'Apoftels d'handen op ihun; en fy ontfingen dan H. Geeft.
S^mon ziende, dat door d'oplegginge van d'handen der Apoftelen den H. Geeft gegeven wierd; (want dit
konde alfdan gezien worden door de gave van verfcheyde Taelen te ipreken ) bood bun geld , zeyde ;
Geeft my :00k die macht, dat alle de gene., op wie ik d'handen leggen zal, den H. Gegft ontfangea. Maer
Petrus zeyde tot hem : üw geld zy met u tot uwe verderifeniire! gy,die gemeynt hebt, dat ds gave Gods
door geld te verkrygen is. Gy. en hebt nochte deel, nochte lot in deze zaeke: want uw gemoet en is niet
ïecht voor Godt. Hebt dan berouw over deze uwe boosheyd, en bid Godt , of u mogelyk dit opzet uws
iïerten vergeven wierd^. Want ik zie, dat gy met een alderbitterfte galle vergalt zyt, e!n vaft-gebonden aen
4e boosiieyd. Simon antwoordde : Bid gy-lieden ,doch voor my by den Heere, op dat ni'ets van 'tgene gy
my gezeyd hebt, my over-jen kome. Petrus en Joannes, naer dat-ze het woord des Hpere gepredikt had-
den, keerden weder nae Jérufalem, en verkondigden 't Evangelie in veel dorpen van Samarien. Doch eenen
Engel des Heere fprak tot Philippiis, en zeyde hem ; Staet op, en gaet naer den Zuyden toe, op den weg,
die yan Jeru&lera naer;Gaza daelt, 't welk een veriaeten plaets is, Hy ging'er ftrakx naer toe, en ziet, ee-
nen Moriaenj een machtig Heer, Kamerling en Treforier van CandaceKoninginne der Moor.en, was nae
Jeiufalem gekomen om fyne aenbiddinge te doen. (Îνβηί daer waeren'er ook onder de Hey denen , die den
waeren Godt kenden en dienden. ) Hy keerde weder, zittende op fynen w,^en, en was bezig met den
Ptopi^e.^t Ifaïas te lezen. Den H. Geelï zeyde dan tot Philippus : Gaet, en voegt u by den wagen. Philip-
pus, li^p'er naer toe :. en gehoort hebbende, d§t hy den Propheet Ifa'ias las, zeyde by tot hem : Meynt gy,
|
cus·, geefrUlaërelyk'g;eHOeg· te kennen, hoedanig hunnen haet v,'as tegen de. Chriftenen. .
Wté toonde pg het drifügÃe in diie vervolging ?
Saulus, dia de Kerk verwoeftte, toonde hier fynen grootcn drift ; want «aéride van huys tot huys_, en zoo jmans als vrouwen mede-trekkende , leverde-ze in de ge- vaiigeniire.
Zegt ons ; wia was Saulas ?
A. Hy vv?..s eeneii Jood van 't Geflacht van Benjamin , -geboren te Tarftis in Cicilien, van eenen Pharifeëfchen ya- der , en door het voorrecht van fyne geborte , Bori^er van Roomen ; oin dat Tarfus, alfdan Hoofd-ftad van fyne Pro- viacie, de^-e vryheyd bekomen had door de mildaedigheyd van den Keyzer Augultu?. Hy wierd jong zynde, gezon- den nae Jerufitiem door fyne ouders, cn opgebrogt onder dt beftiering van Gamalkl, verraaerdén Leeraer der Wet. Hy hield zig voornamentlyk aen de feäen der Pharifeën , fynen al te groeten ievtr voor de Wet maekte hem eenep overgrooten vyaiid vsn de Kerk in haeren aenvang, wel- ke hy vcrvolg'de niet alieeiielyk door geheel P-aleftienen, maer zelis tot aen Darn^fcus , vermaerde Itad van de andere zyde van den berg Libanus ; wap naer-toe hy zig begaf niet brieven van' den Hoogen-priefter Gaïphas en van de Raedsheeren om gevangen te nemen allé de Chrifteneii die hy aldaer zoiijie yindien
V. lÂ¥at deden duiÃr-enrrnJfchm de Difaipeis die nu yerÃroojt Viierai ί |
. 4· Sy en hielden niet op van .Gods Woord aea-tc-kon- dïgen over-al dasr fy dooctrokken-,· gelyk Philippus, ee- «eii van de wreven Diakens, in de HooiU-itad van .]>ama- rie»., alwaer verfcheyde tot het Geloof gebragt wierden 4Q,£>r de mirakels die'hy dede, en door fyne woorden , en wierden gedoopt, onder andere Simon den Tooveraer, die ziende, dat de vvaerachtige mirakels van ons H. Evauge- lie te· niet deden fyne beguychelingen , daer van zoo ver- fielt ifond , dat hy ook zeit geloofde zoo verre, dat hy â¢zig begaf onder het gevolg van Philippus, en het Doopfcï ontfong
f-^, iVat diden de Apofiels verfiaen 'hebbende te Jtrufahm ,
dat die van Samarien Gods fVoord ontfangen hadden ?
A. Sy zonden Petrus en Joannes, om aen die nieuwe Cbriftenen van Samarien, waar-onder zig bevond Simon den tooveraer, den H. Geeft te geven , door de Oplegging der handen ; het welk Philippus den Diaken aen hun niet gedaen had.
V. IVat dede Simon dat tooveraer \iendi het gevolg^ van de Oplegging der handen van de Apofiets ? . . ' "
A. Hy wilde van de Apoftels afkoopen de magt van den H. Geeit te geven door de Opie,gging der handen gelyk fy, om aen andere te verkoopen het gene hy zoude gekocht hebben.
- V. H^aï antwoordde Petrus aen Simon 7
Î. Hy berifpte hem ftrengelyk, en wakkerde hem aea tot de boetveerdigheyd.
Jf^iird Simon bekeert ?
A. Hy bekeerde zig alfdan in fchys ; maer keerde daer- naer weer tot fyn toover-konii; meer ais te voren,
IVaer gingen Petrus en Joannes verlattenda Samarien ?
A. Deze twee Apoftels keerden weder nae Jerufaleia. Wilt gebeurde aen den -H, Philippus die te Samarien gi~ blc%'en ^l'as ?
A. Hy kreeg een bevel van wegens. Godt van te gaea op den weg die van Jerufalem af-gaet nae Gaza het welk ,daer woell ügt j dat is te zenden ^ de puyn-hpopen vua |
ocr page 252
ν ο LG Î Î S D ÎÎ Ï L Ï
⬠ΠS:
dat' gy 00k' "Wtfl rerftaet het gehe gy leeft ? Hy gaf -yoöf antwoord : Hoe zoiid ik het-feonncn Terftaen,
'i en 2iy het tiiy ieraand uyt-legge ? Hy bad Fliiiippus dan op te komen ^ en by hem neder te zitten>
Doch d& Sebrifiuer-piaets die hy las was deae: C /fixl 53 t^ .? ) Als een Scbaep is hy tÃr dood geleyd : en
als een Lam, 'twelk voor fynen. fcheérder ftom ligt, beeilt hy fyaen nwnd nietopeia gedaefr. Iö fyue vei«
â jsederinge is hy ter dood verwezen. "Wie -zai fyη gei!aichte icormen befchryven ? Wam fyn leve® zal van (tó'
serde weg genotwen wotden, JDten Kamerling zeyée hier op toi Philippus : Ik bid n , van wies zegt tüt
den Propheet? Van fy zeiveo.^ ofte vsn ieraand atiders' ? Philippus 't woord aenBëmende , en. begijinende
van deze Sdhriftuèr^laets , predikte hem Jefc aen. Terwyl-ze nu o^er den weg reyCdfen^, kM affien-ze by
KekeE wMeren den Kaitterliug zeyde : Ziet , daeris watier , wat beki my gedoop-t te worden ? Phiüpp.uA
3;eyd⬠: Inidien, gy oyt gaatlHier Iiertén gelooft; , zoo mag ^ gefchieden. Hy antwoordde : ik. geJoove, dst
Jei'ös^Ghriitus deh Zanc: Gods-ijj. Hy dede den wagen dan Hille ftaen i fy gingen beyde ia 't water· af; ea
Philippe, doopte den Kameriing. Als iy .uyt het water gekomën waereii, mm deri Credl des Heere Phi-
Jipptis -weg i zoo dat heat dea Kamerling «iet meer en zag. Doch hy rej-id-e fynen weg voort ,groot®
viseugd- Maer Philippus vond zig binfieö Azotiis , én verkondigde 't^ Evangelie in aile de Steden > die hy,
door ging , tot dat hy> kwam te CefareëB.
U TT HET JX, X, X/., EN XU. BO O F D-STU K,
Πvrücht, die de ΠKerke noeh voorder tmk uyt de dood van den H. Stepbatius', was de bekeeriiïge
vars Sawlas; Watït hadde Stephanfiis niet gëbedea, gelyk den H. Augafdmis · zegt, de H. Kerk en zotidC
geentn Paalas gehad hebben De;?,en noch vol zvnde van moordadige drygemsriten le^n de Diicipek des
Heere, ging naer den; Hoogen-pri^fter toe, eri verzocht van hem Brieven aen deSynagogeit van Damafcos^
©Kt, zoo hy eenige Chrifteiïen- kofïde vinden, 't zy Mans ofte Vrouwendie gevangen te brengen naeje*
iiïfalem. Als hy nu op de rey^e was, en aen Damafetis naederde , omringelde hero fehielyk; een licht vaa
den Hemel, als eenea Bl-ixem, Ter aerde-gevailen zynde , hoorde hy eene lie!3ime,dietothein;zeyde :Satiltt5»
D
|
Gaza het welk Vfrwoefi was gew-eefi: door AieKander-,-af- gckgen van Sasiafien meer als eeiie dag-reyz-e.
l·^. iVat lag PhU'fpus gekomen -^ytide op den weg die dm Engd hem, had aingewe{en ?
A, Hy zug .eeaen wagen op deii welken zat eenen .Ka- rn eriing , eeiien der machtigfte vm het Hof van Caiidaces., â¢Konittgimie van Ethiopieil· of het Mooreii-latid in Î frik eu ( waiït daer is noch een Ethiopien iii Arabien ) en den welken geitelt was over ate huere iehatten. Den naem iüaiiuchus y welken uien; hier vertaelt door het woord : Ka- merling , beteekent niet altyd tne Perfoonen welke waer- lyk gefnedene zyii ; maer eygentlyk ; Bedienden van het -Hof. Candaces was. den algemeynen naem der Koninginnen vaii Mooren-lanti
y. fFuer nae tot g'mg de^ea Bedienden van. dê Koninginnc â ^un Ethiopien ?
Î. Hy keerde weder nae fyn land naèr dat hy was ge- komen om te aenbidden den Godt van Ifraël in dien zoo beruc.hten Tempel vau Jeruiakm ; alwaer eene piaets was â voor de Heydeuen , tüs mén noemde , Airium gentium. , de Voor-]-iiyn der volkeren Baer kwamen'er verfcheyde aae Jeruialem ^ om daer hunne ofteranden te doen aen den onaf hangelyken Godt. Esnige zeggen, dat dezen Bedien- tien was eeuen Prcfilitus of nicuw-bekecrden ; dat is te i'.eggen , die van het Heydendom was overgegaen tot den Gods dienft der Joden. Ihofeiitus is een Griekfch woord, beteekeneiide, Aenkomeling , Advena ; dat is, die komt van een ander land of andere natie : aldus die overgingen van «ien Go--.s'dienil der Heydenen tot dien der Joden , wierden genoemt ProJeHü, Aenkomelingen.
f'. Wat dede de{en Bedienden, op fynen wagen ?
A. Hy iss Biet aeatlacht de Voorzegging van Ifuim sl- waer diën Propheet voorzeyt het â lyden van Jefus. |
y. fVat inyde Philippus aen delen Bedienden ?
A. Hy vroeg hem , ofhy wel verftond het gene hy las. Hoe zoude ik toeh können, antwoordde dezen Grooten, ten zy dat het my iemand uytlegge ? En hy bad Philippus opr· te-khmmen , en by hem te zitten om hem te onderwyzen.
F. IVeike SchTiftuer-piatts van den Propheet was het ?
A. Het was het 7. f. van 't 53. cap, vau Ifaias: Gelyk een fckaep is hy ter dooding geleyd enz.
V IVat vroeg deii Kamerling aen. Philippus nopens dei& SchriftUi r-plaets ?
A, Hy vroeg hem , van wie den Propheet fprak : of van zig zeiven , die men weet gedood te zyn óp het gebod van IVlaaaliès ; of van eenen anderen.
Wat antwoordde Philippus ?
Î. Hy begon hem raet deze Schriftuer-plaets Jefus te verkondigen: waer naer den Kamerling aen Philippus ba- tuygde fynen vnerigen wenfch om gedoopt te worden.
Hoedaenige ggjiehenis veriocht Philippus in de{ea Bé~ dienden lot dit Sacrament ?
A- Den ,H. Philippus bevool hem , te gelooven uyt ⢠ganfcher herte ,â en den Kamerling geantwoord hebbende.., dat hy geloofde, dat Jefus Cbriiius den Zone Gods is : zoo doopte Philippus hem aeiiftonds , in een water het gene fy vonden onder-ïs ege, welk men gelooft te zyn beke van Sorec , die het Geflacht van Dan affcheyd ya^ dat van Simeon ; ofc eeae bronnc in het Geflacht van Dan , die men noch heden noemt, de Fonceyn van den Ethiopiër.
Waer ging Philippus daer naer ?
ΠDen Geell des Heere vervoerde hem in Azoten , een Stad der oude Phiiiitienen, oft van Paleftienen , nae den Noorden ν an.Gaza , alwaer by aetikoudigde l^t Eiian^elie |
ocr page 253
224 TTERKEN DER ^PO STELEN
Saulns, waerom vervolgt gy my? Hy antwoordde ; Wie zyt gy, Heere? Ik ben^zeyde den Heer, Jefus,
die gy vervolgt. Het en kan u maer leed doen; tegen den pri&el achterwaerts te il'aen. ( Eznc gelykmis
genomen van de Ojjen, met de welke men in dat Land ploegde, en die de ploegers van achter met prikkels voort
fiouwdefi. Doch d'OJfm foniivylen van achter uytflaendefloegen hunne voeten in de prikkels, en quetfisn :(ig des
te meer.) Saulus al bevende en verbaeft zynde, zeyde hier op; Heere, wat wilt gy dat ik doe ? Den Heer
gaf hem tot antwoord: Staet op, en gaet in de Stad, daer zal men u zeggen, wat gy doen |moet. De Man-
nen, die met hem reyfden , Honden verftelt, mits fy wel eene ftemme hoorden; maer niemand en zagen.
Saulus ftond van der aerde op; maer lyne oogen open doende, en zag hy niet. (Het blixemende licht
had hem fyn gezicht benomen.) Dus namen fy hem met'er hand, en bragten hem binnen Damafcus, al-
waer hy dry dagen was, zonder te zien, te eten ofte te drinken. Te Damafcus nu was eenen Dilcipel,
met naeme Ananias, tot wie den Heere in eene openbaeringe riep en zeyde : Ananias ! Hy antwoord-
de : Heere , wat belieft u ? Den Heer zeyde tot hem ; Staet op, en gaet nae de ftraet, die men de rechte-
ilraet noemt, en zoekt in 't huys van Judas zekeren Man met naem Saulus , geboren van Tarfus ; want
hy 15 daer bezig,met te bidden- ( En op den zeiven ftond had Saulus ook eene openbaeringe, dat eenen
Man, met naem Ananias, by hem binnen kwam, en hem de handen opleyde , om ziende te worden. )
Ananias gaf aen den Fleeere voor antwoord : Heere, ik heb van verfcheyde perfoonen hooren zeggen , hoe
veel kwaeds dien man gedaen heeft aen uwe Heyligen binnen Jerufalem. En hier zelfs heeft hy macht van
d'Opper-priefters, om gevangen te nemen al die uwen Naem aenroepen. Den Heer zeyde tot hem: Gaet gy
maer henen; want hy zal my dienen tot eenen uytgelezen middel, om mynen Naem te draegen voor dé
Heydenen , voor de Koningen, en voor het volk van Ifraël. Want ik zal hem toonen, hoe veel hy zal
moeten lyden om mynen Naem. ( Doorgaens hoe meerder gratiën, hoe meerder lyden ; want het lyden
'dient om de gratie te bewaeren en te verfterken. ).Ananias ging dan, en kwam in't huys: en de handm
op Saulus leggende , zeyde hy : Saulus, Broeder , den Heere Jefus, die u veropenbaert is op viwen weg ,
heeft my gezonden , op dat gy het gezicht zoud weder krygen, en vervult worden met den H. Geeft. Ter-
ftond vielen'er van fyne oogen als fchellen af. Hy wierd ftrakx ziende, ftond op, en wierd gedoopt. Als
|
tot in.Cefareën van Paleftienen , zeer beruchte Stad , ge- bouwt op den Oever der Middelandfche Zee, zynde liet ⢠eygen vaderland van Philippus, vólgens den H. Ifidorus van Bamiette ; hy had vier dochters maegden en Propheterilen ; tl at is , die voorzeydcn de toekomende en verborge dingen. D£ hoedaenigheyd van Maegd ichynt hier in zig te belluy- ten de belofte van maegdelyke zuyverheyd ; ten minitea â geeft fy te kennen het voorneem en de beroeping van-ze te bewaeren , met uytiluyting van zig oyt in d'echt te begeven. f^. Is dt\&n Philippus d&n {elven met Philippus dm Apofld ? A. Neen: het is waer, dat iy beyde zyn getrouwt ge- weeft , en beyde vier dochters gehad hebben ; doch zyn fy onderfcheyde perfoonen: diën , waer van alhier gefproken word , was den tweeden der zeven Diakens; den andereii was Apoftel Lucas noemt Philippus den Diaken, Evan- gelift ; niet om dat hy het Evangelie zou gcfchreven h.eb- â¢ben, maer miffchien om dat hy het den eerlten heeft ge- bracht aen het volk van Samarien ; welken naem deze Stad â¢altyd behield onder het volk , alhoewel Herode-s deze her- bouwende , ter eere van Auguiius haer gegeven had diën van Sebaile , welken laeilen naem fy by de wereldfche Schryvers heeft behouden. ,
y. JVat didt Saulus aljdan ?
A. Saulus was van zin nae Damafcus te gaen , om ten .»ytvoer te brengen het bevel het welk hy betomen had â tegen de Chriftenen
y. Wat. gebeurde aen Saulus ^aettde nae Damafcus ?
Hem omringelde fchielyk een licht van den Hemel, het gene hem ter aerde üoeg en hy hoorde eene Itemme die tot hem zeyde , in 't Hebreeuws : Siuilus, Saulus , waerom vervolgt gy my ?
y. iFat antwaurdde. Saulus op. deie ficmms.. ? |
A. Wiezytgy, Heere.? Den Heere zeyde; Ik ben Je- fus , die gy vervolgt ,· waer op Saulus antwoordde : Heere , wat wilt gy dat ik doen Aldus wierd Saulus bekeert. Leeft de werken der Apoit. pag. 223, 224 en 225
y. Waer bragt m&n Saulus opjiaende van d'aerde en blind lyiide ?
A. iVIen bracht, hem binnen Damafcus by eenen zoo ge- noemden Judas ; alwaer hy dry dagen was zonder zien , en hy en at ofte en dronk niet; naer welke hy gedoopt w^ierd door Ananias, Prielter te Damafcus , Dilcipel , en eenen heyiigen Man.
y. Wat ouderdom had Saulus alfdan ? . Ontrent 36 jaeren., in hetjaer van Chriftus 34 vol- gens de gemeyne Tyd-rekeuiug.
y. Wat dedt Saulus äenjionds naer fyn Doopfel ? A. Hy predikte geduerende twee jatreu in de ,Synago- gen van Damafcus en in Arabien ; dat is, in de nabuerige plaetfen van Damafcus ,· want die Stad was alfdan aen Are- tas, Koning der Arabiers.
y. Waer ging Saulus yerlaetende den land-fireek van Da- mafcus ?
A. Hy keerde weder binnen Damafcus, alwaer hy ver- .bleef dry jaeren , te rekenen federt fyne bekeering, eii al- waer Godt hem verfcheyde dingen veropenbaerde.
y. Wat bejloten de Joden van Damafcus tegen Saulus ? A. Sy namen- voor van hem te dcoden zonder eenige formalityt of rechtspleging 4 maer hun opzet ontdekt zyn- de , zoo ontvluchtte het Saulus geduerende den nacht door eene venfter van de Stads-mueren, langs waer men hem af-liet in eene mande.
y. Waer ging Saulus vertrekkende van Damafcus ? .
Î Hy begaf zig uae Jerulalem dry jaerea naer fvne.be-
hy |
ocr page 254
^ rv L G Î Î S i> EN JI. L Î C Î S, mg
Ãy nu voedzel genomen had, hernam hy fyne krachten. Hy bleef nu eenige dagen by de Difdpelen, die
te Damafcus waeren. En hy ging terftönt prediken in de Synagogen, dat Jefus den Zone Gods was. Alle
die het aenhoorden, ftonden verfielt, en zeyden: Is'tdezen niet, die te Jerufalem degene, die dezen Naera
aenriepen, van kant hielp, en die daerom gekomen was, om-ze ηae deOpper-Priefters gevangen te leyden?
Maer Saulus wierd alle dagen kloeker, en maekte de Joden, die te Damafcus woonden, befchaemd, vaf-
telyk aenwyzende, dat Jefus den Chriftus was. Hy vertrok van daer naer de Woeftyne van Arabien, al-
waer hy merkelyken tyd verbleef (Ga/. i f. 17.) te weten tot het Jaer 37. Wanneer hy naderhand we-
derom te Damafcus was, hielden de Joden raed, om hem te dooden ; maer hunne liften en lagen wierden
aen Sauius bekent gemaekt. Terwyl-ze nu de poorten by dage en by nachte bewaerden, om hem te ver-
moorden , namen hem de Difcipels , en lieten hem des nachts langs den muer af in eene mande. Binnen.
Jerufalem gekomen zynde, zocht hy zig by de Difcipels te voegen; maer iy vreefden hem allegaeder, om
dat-ze niet en geloofden, dat hy eenen Difcipel was. Barnabas dän, Saulus met zig nemende, bragt hem
by d'Apoftelen, en verhaelde hun, hoe hy op den weg den Heere gezien had, die hem had toegefproken;
en hoe hy te Damafcus met vrymoedigheyd te werk gegaen had in den Naem van Jefus. Hy verkeerde,
dan te Jerufalem met de Difcipelen; en droeg zig kloekelyk in den Naem des Heere. Hy herilelde aldus
de fouten op de piaetfe, daer hy-ze gedaen hadde; daer door ftichtende de gene, die hy verargerniiTe had
gegeven, en trachtendete bekeeren, die hy van de waerheyd had afgetrokken. Hy li^rak ook met de He y-
denen , en difputeerde met de Griekfche Joden , maer deze zochten hem te dooden. De Broeders, dit ver-
nomen hebbende, deden hem uytgeleyd nae Celareën, en zonden hem af nae Tarfus. De Kerke was daer-
cn-tuflchen in vrede, en fy wierd geiiicht door geheel Judeën, Galileën en Samarien, levende in de vreeze
des Heere, en vervult wezende met de vertroollinge van den H. Geeft; Terwylen den H. Petrus al voort-
ging in fvnen iever, in 't Evangelie te verkondigen, kwam hy te Lydda aen, en vond aldaer eenen Man,
roet naem Eneas, die lam zynde, nu acht jaeren te bedde hadde gelegen. Doch Petrus zeyde tot hem :
Eneas, den Heere Jefus Chriftus maekt u gezond : ftaet op en maekt u bedde. En hy ftond ftrakx op.
Doch alle, die te Lydda en te Sarona woonden, hem gezien hebbende, wierden bekeert. Binnen Joppe
|
keering , alwaer den H. Barnabas hem bragt by de ÎÏοÎ- teien de FiH, Petrus en Jacobus den IVliuderen ( alle de andere Difcipels hem. viiichtende ") en hy verhaelde hun , hoe hy van vervolger van Chriftus , geworden was den aen- kondiger van fynen Naem.
Om wat rzden hielp Barnabas^ Saulus in dit geval!
A. Om dat Saulus fynen ouden vriend was, dat fy fae- nien geltudeert hadden onder Gamaliël, en dat. Barnabas verftaen had fyne bekeering.
Hoii lang hleef Saulus hy dirt H. Petrus binnen Jerufalem ?
Î Vyfthien dagen , pedikende en difputerende met kracht tegen de uytlandige Joden , welke hy befchaemt maekte en overwon.
f^. fVaer ging Saulus vertrekkende van Jerufalem? . A. De Geloovige van Jerufalem wetende , dat men Sau- lus wilde dooden , dedtn hem in dit gevaer ontkomen, en leydden hem nae Cefareën van Philippus ( verfchillig van dat, waer van gefproken is hier voren in 't 8. cap. 40. ) ran waer hy ter zee wierd gezonden nae Tarfus, het gene was fyn vaderland. .
V. Hoe lang bleef den H. Paulas te Tarfus ?
A. Ãiy bleef daer, of in de omligi^ende plaetfen, tot het dry-en-veertigile jaer ons Heere Jefu Chriili, alfwanneet hy wierd ontboden te Ar.ciochien
Wat verluidt den H. Lucas van dm Apofiel Petrus?
A. Dat hy vertrokken zynde van Jerufalem, kwam te Lydda, ftad vpjT het Geilacht van Ephrcrim , vermaert on- der den naem van Diofpolis; alwaer hy genas eenen man, met naeme Jineas, die lam was federt acht jaeren : van daer ging hy nae Joppe, dicht by Lydda ; alwaer hy van de dood verwekte eene Chriftene Vrouwe, vol van goede werken en aelmoeiien die ly dede , welke was geftorven.
iL Dsd. |
y. ïVie was de{e vrouwe van Joppe ?
Î. Sy was genoemt Tabitha, in 't Griekx Dorcas, het gene beteekent in onze fpraeke , Geyte
y. Bleef Petrus langen tyd te Joppe ?
Î. Hy bleef daer eenen ruymen tyd by zekeren Leêr- touwer, genoemt Simon, die fyn wooning had by de Zee.
y. IVat verplichtte Petrus te vertrekken van Joppe ?
Π. Hy vertrok van daer om te gaen doopen zekeren Cor- nelius , Kapiteyn oft aenleyder van hondert mannen in de krygsbende die genoemt wierd , de Ital'aenfche; welke kon zyn" van 't zefJe Legioen , genoemt, het jiere ; het gene in bezitting lag in Judeën in de derde eeuw. Dezen Coi-^ nelius was te Cefareën, in PalePdenen ; hy was Heydenfeh,: nochtans hebbende gekent den vvaeren Godt door de Wet en de Propheten, zoo diende hy hem met eerbiedigheyd:, en geheel fyn huyfgezin met hem.
y. Wat gebeurde aen Corneliiis ?
A. Dezen op zekeren tyd zynde noch nüchteren, en in 't gebed, ontrent den drye naer middag ( welke w^as de uer van het Avond-gebed) zag klaerelyk in een viiiocn in fyne kamer komen eenen Engel Gods onder de gedaente van eenen menfch, welken hem noemde by fynen naem
y. Wat ontmoette Cornelius op â deie femme des Hemels ?
A. Hy zeyde : AVat is 't Heere ? Den Engel gebood hem te zenden nae Joppe, en te ontbieden Simon Petrus ; waer naer den Engel verdween.
y. Volbragt Cornelius dit hevel?
A, Jae, hy zond twee van fyne huyfgenoten en eenen foldaet nae .Toppe, om den H. Petrus te verzoeken van by hem te willen komen.
f^ Wat gebeurde aen Petrus eer dat ds. {aidelingen van Cornelius gekomen wacren ? - .
Î Î |
ocr page 255
2-26 D Î TT Î R KEK DER APOSTELEN
nu, eene Stad niet wyd van Lydda gelegen, was eene Difcipelinne geftorven met caeme Dorcas, ofte an-
derfints Tabitha, vol van goede werken en aelmoelTen. Dus zonden de Difcipelen twee Mannen nae Lydda
tot Petrus, hem biddende fpoedig over te komen. Petrus mee hun komende, vond zig ftrakx omringelt
door een deel weenende Weduwen, de welke hem toonden de rokken en kleederen, -die Dorcas 'hun
niaekte. Doch Petrus deed-ze alle te kameren uytgaen ; boog fyne kniën ; iprak ίνη gebed ; en zig kee-
rende tot het lichaem, zeyde: Tabitha, flaet op. Sy dede aenftonds haer oogen open , aenzag Petrus, en
^at over eynde. Hy gaf haer dan de hand ; hief haer op ; en gaf ze aen de Ileyligen, dat is aen de geloo^
vige, en aen de Weduwen, levendig wederom. Hier door geloofden'er veel in den Heere, en Petrus ver-
bleef langen tyd te Joppe by zekeren Leirtouwer, met naeme Simon. Ontrent het eynde van f\ ]v verblyf
te Joppe was 'er in de Stad van Cefareën eenen Man, met naeme Cornelius, Kapiteyn van de Krygs-ben-
de, die d'Italiaenfche genoemt wierd. Hy was zeer godtvruchtig en godtvreezende, met geheel fyn huys-
gezin ; dede vele aelmoeffen aen't volk ; en bad Godt gedueriglyk. Dezen kreeg een openbaeringe van
eenen Engel des naer middags ontrent dry ueren , die hy klaerelyk voor fyne oogen zag, met bevel, dat hy
Simon Petrus van Joppe zoude doen af-haelen, die hem zeggen zoude, wat hy doen moeft. Cornelius
riep aenftonds twee van fyne huys-genooten en zond-ze volgens d'onderrichiinge van den Engel meteenen
godtvreezenden Soldaet naer Joppe toe. 'sAnderdags, wanneer deze menfchen aen de Stad van Jöppe be-
gonnen te naederen, ging Petrus ontrent den middag naer het opperfte van het huys, om i\ η gebed te
doen. Ondertuflchen kreeg hy honger, en dewyl men bezig was met de fpyfe gereed te maeken , kwam
Lem een opgetogentheyd des geeft over. Hy zag als een linnen laeken van den Hemel komen vervult met
tene groote menigte van onreyne dieren, die de Joden volgens de Wet, niet eten en mogten. Daer kwatn
ook eene ftemme, de welke zeyde : Staet op. Petrus, flaet dood en eet. Petrus antwoordde: Verre zy dit
van my, Heere; want noyt en heb ik iets geëten, 'twelk befmetofte onreyn was. Het gene Godt gerey-
J3igt heeft, zeyde de ftemme, en zult gy niet onreyn noemen. Dit gefchiede aldus tot drymael toe. Ter-
Wyleii Petrus by ly zeiven al dacht, wat deze openbaeringe wilde bedieden, ftonden de mannen van Cor-
:pelius voor de deure, en den H. Geeft zeyde tot Petrus ; Daer zyn dry Mannen, die naer u vraegen. Staet
|
A. Petrus kreeg eene opgetogentheyd des geeft, en hy ïag den Hemel open , en iet afdaelen gelyk een groot Hnne laekèn , het welk met de vier hoeken nedergelaeten wierd van den Hemel tot op de aerde , v/aer in alle ilaeh van â ïiervoedgc en k:;uypcnde dieren der aerde,en alle gevo- gelte was ; en daer kwam eene iiemrae tot hem ; Staet op , petrus, flaet dood , «nde eet.
K. Wat antv'o -irdde PitTUS op di^e fiemme ?
yi. Hy zeyde, dat hy zig wel zou wachten van iet te eten v.'eik onreyn was volgens de Wet, en dat hy zulkx jioyt gedaen had. De ftemme zeyde hem wederom : Het gene Godt gereynigt heeft, zult gy niet zeggen onreyn te wezen. Dit gebeurde lot drymael toe , en terliond wierd het laken weder opgenomen in den Hemel. Het woord het gene de Schriltuer hier gehruykt, v/ord in't aigemeyn genomen voor een Deklel-kleed.
Bs greep PtiriiS tkn μη van dit vifioen ? . A. Neen ; want hy twyffclde daer-over noch by 2ig-zelf, wanneer de mannen gezonden van Cornelius, kwamen klop- pen aen de deure, en vroegen of Simon Petrus daer t'huys â TS'as.
y. Sprak Petrus tot dt r^endelingen van Cornelius ?
Î. Jae; den H. Geeft zeyde hem inwendiglyk van met hun te gaen : hy deed-ze binnen komen, hield-ze diën dag te fynen't en'ü anderdags vertrok hy nae Cefareën, alwaer iiy aenkwam den volgenden dag, ontrent den dry ueren naer niiddag.
f^. Wie ontmoetti Pe rus gekomen lynde te Cefareën ?
Cornelius kwam hem te gemoed, en bragt hem in fyn hup, alwaer veel volk vergaedert was.
^' K^yde Petrus tot dzie vergaediring van Cornelius ?
Hy getuygde ten eerften, dat hy tegen de gewoonte |
der .Toden was binnen getreden by vremdclingen, om dat Godt hem geleert had geenen eenen menfch befmet of on- reyn te achten : hier naer verzocht hy hun , dat iy zou- den zeggen , waerom fy hem ontboden hadden.
i^. Wat \eyde Cornelius tot den H. Pemis ?
A. Hy verhaelde aen Petrus fyne verfchyning van den Engel ; en hy voegde daer by , dat geheel deze vevgaede- ring verzaemelt was, om te aenhooren uyt fynen mond het gene Godt hem geboden had hun te zeggen uyt fynen naem. Aifdan onderrichtte hun Petrus nopens de Komfte van Jefus Chriuus ; welken de Joden gekruyft hadden , maer die door Godt verwekt was.
F. (Vat gebeurde gtduerende de redenvoering van Parus'?
Î Den FI Geeii, die hunne herten gczuyvert had door het geloof, daelde over deze Heydenen ; en fy begonnen verfcheyde taelen te fpreken
V. Wat heÃoot Peaus lunde dit wonder 7
A. Hy gebood dat men zou doopen alle deze Heyde- nen in den naem van Jefus Chrühis ; twee jaeren ontrent naer de afdaeling van den H. Geeit.
y. Was de{e vyxe van doopen goed ?
A. Meri moet de Schriftuer verklaeren, en zegeen : Dat in den naem van Jefns Cnriftus, wilt zeggen, in het bloed welk hy vergoten heeft, in het Geloof welk hy gepredikt heeft, in de nianiere welke hy heeft ingeliek en geboden ; want de naemen van de tv/ee andere Perfoonen van tie Al- derheyiigfte Dryvuldigheyd wierden daer in genoemt, ge- lyk Jeftt^s zulkx beveelt by Matth, cap. 28 : en Iret was hier door, dat de Geloovigen onderwezen waeren in het Myfterie der AlderheyligUelJryvuldigheyd voor hun Doop- fel Of wel, men kan zeggen , dat men in diën tyd in de wyze viui doopen uytdrukte den naem van Jeius Cnriltu« |
ocr page 256
ro L G à ΠS DEN H, L ü C ui S.
óp, gaet naer beneden en reyft met hun zonder achterdenk; wantik heb-ze gezonden. Naer dat·Petrus
hun had hooren fpreken, ontfing hy-ze in huys en vertrok daegs daer naer met hun. Den volgenden dag
kwamen fy te Cefareën, alwaer Cornelius, liem verwachtende, fyn maegfchap en fyne befte vrienden had
doen by een roepen. Als Petrus binnen zoude komen, ging den Kapiteyn hem te gemoed, en vallende
aen fyne voeten , aenbad hy hem, dat is, volgens de wyze van fpreken der Oofterfche volkeren , bewees
hem een diepe eerbiedigheyd. Maer Petrus rechtte hem op, zeggende : Staet op , ik ben ook eenen menfch
gelyk gy. (De eerbewyzingen vallen aen d'ootmoedigheyd laftig, voornamentlyk als fy ongemeen zyn. >
Petrus, met hem iprekende , ging dan binnen : en vond daer veel menfchen die t'faemen vergaedert wae-
ren. Dus zeyde hy tot hun : Gy weet, dat het aen een Jodfch Man ongeoorloft is gemeynfchap te heb-
ben met eenen vremdeling. QDat is-, met de gene, du niet en zyn van de Jodfche Natie.') Maer Godt heeft
my getoont, dat ik geenen menfch meer onzuyyer ofte onreyn moet noemen. Daerom ben ik, ontbodea··
asynde, zonder tegenzegginge gekomen. Ik vraeg u dan, om wat oorzaek gy, my ontboden hebt. Cornelius
vertelde hier op de veropenbaeringe, die hy over vier dagen gehad had, en zeyde ten laeften ; Wy zyn
nu hier allegaedêr in uwe tegenwoordigheyd, om te aenhooren al wat u van den Heere belaft is. Petrus,
het antwoord aennemende, zeyde : Nu bevinde ik inder waerheyd dat Godt geenen uytnemer van perfoo-
nen is : maer dat al wie hem vreeft en deugdelyk leeft, hem aengenaem is onder alle volkeren. Hy fprak-
hun voorder van de weldaeden, van de Mirakelen, van de dood, en verryflenifle van Jefas, en dat hy
was Rechter geftelt over levende en doode. Eyndelinge zeyde hy : Van dezen geven alle de Propheten
getuygenifle, dat alle, die in hem gelooven, vergiftenifle zullen krygen van hunne zonden, door fyneff
Naem. Doch terwylen Petrus noch Iprak, daelde den Heyligen Geeft over alle de gene, die het woord
aenhoorden, waerichynelyk in vuerige tongen. (^S®. ii γ. ig } En de befnedene geloovige, die met Pe-
trus, gekomen waeren, ftonden verftelt, dat de gratie van den H. Geeft ook óver de Hevdenen wierd uyt-
geftort Want fy hoorden hun fpreken met vremde taelen, en Godt glorie geven. Hier op zeyde Petrus t
Kan men ook 't Doopfel weygeren aen de gene, die den H. Geeft ontfangen hebben gelyk wy ? En hy
beval dat men hun zoude doopen in den Naem van den Heere Jefus Chriftus. Doch d'Apoftelen en de
|
door eerbiedigheyd, in dezer-voege: U doopt u, in den naem. des Vaders , en. dzs Zoons Jeius Chriftus , en des H.
GieÃ.
A'. /f^ler ging Petrus hier naer ?
ΠHy bleef' eenige dagen by Cornelius nu nieuwelings gedoopt ; daer naer keerde hy dan weèr nae Jerulalem.
iVierd {ulkx goedgevonden , dat Petrus Gods iVoord had atngekond} at aen de Hey denen ?
Î. Neen; Petrus wcder-gekoraen zynde nae Jerufalem, -zoo ver A'etcn hem de befnedene Geloovige, dat hy gegaen was by onbdnede mannen, en met hun geëten had.
Î ^Vat antwoordde Petrus op de^e verwytingen ?
A. Hy verdedigde zig met te zeggen, dat hy Gods be- vel gevolgt bad, bybrengende al het gene'er gebeurt w'as ; en aldus bragt lyne ootmoedigheyd tot reden die, dewel- ke daer uyt vérergernis hadden opgevat,
F. IVat heteekende dit groot k^ifioen van den H. Petrus 7
A. Het gaf te kennen het groot Myftene van de Roe- mag der Heydenen, welk vereenigde ui den Perfoon van Chriitus de Joden en alle de Natiën.
y. iVaer ging Petrus vertrekkende van Jerufalem ?
Nae Antiochien, alwaer hy de Kerk Itichtte voor aleer hy nae Roomen trok, volgens de HH. Vaders ; al- waer vele bekeert wierden; en het was daer, dat de Ge- loovige den naem kregen van , welken wel haelt gemeyn wierd op alle andere plaetfen der aerde , alwaer het l'icht van het Geloof wierd overgebragt door de vcr- fpreyding der Apoftelen, die van malkanderen fcheydden.
Men wilt, dat Petrus gezonden wierd om de Hoofdiiad van het Keyzeriyk te gaen bekeeren
IVat heteekent dit woord, Chrifien , Chriftianus .? |
A, Chriften is te zeggen,GezaliHen, yol;jens de, Grielc- fche fpraek; maer de Heydenen trokken dit vaft een an- der woord der zelve taele, C/m'/oj , het gene beteekent. Goed, en profytig Chrifiianus^
V. Hoe lang bleef Petrus te Antiochien ? Î. Men gelooft, dat hy daer bleef geduerende zeven jaeren in hoedanigheyd van Bidchop.
y, fyie wierd in dién tyd nae Antiochien tot hem gt\onden 7 A. Den H. Barnabas , welken ziende eene zoo groote zegening over de werken van Petrus, ging nae Tarfiis den H. Paulus haelen, en kwam met hem nae Antiochien , ai- waer fy een geheel jaer leefden, en predikten daer.
y. IVat gebeurde daer merkweerdigs geduerende het verblyf van Paulus? ^ ^ .
A. Daer kwamen van Jerufalem nae Antiochien ver-, fchcyde Propheten, onder anderen eenen zoo-genoemdeu' Agabus, die voorzeyde eenen grooten hongers-nood over geheel de aerde ; dezen gebeurde onder den Jvey ζ er Clau- dius.
y. JVat deden de Gelowige van Antiochien ten Qp{ichte det^· Geloovigen van Jude'én? · ' :
A. Sy beiloten aelmoeflen te zenden aen die van Jeru- falem om-ze by-te-ftaen ; dit was'een foort van onderftand- , geld, en men deed daer toe eene ömhaeling.
y. Door wie londen die van Antiochien hunne aelmoejfett. nae JerufaUm ?
A. Door Paulus en Barnabas, die-ze fielden in handen van de Priefiers en Ouderlingen , 'om-ze uyt-tc-deylen. y. IVat geheurdé- op di'in lelven tyd hii:ntn JtrufaLenif A. Herodes Agrippa (gelyk Jofephus hem noemt). Ko- ning van Jüdeëa, zoon van Arirtobiilus, tu broeder van Herodias, klyn-zoon van den Grootea Herodes die deed ombrengen de Oiiuaozeie Kinderen ten tyde jtkr Geborte .ΠΠ% |
ocr page 257
saS WERKEN DE R ARO STELEK
Broeders die in Judeen waeren, hoorden met verwonderinge, dat ook de Heydenen het Woord Gods
hadden aengenomen , en als nu Petrus te Jerufalem aenkwara, moeft by zig verdedigen by de Broeders,
waerora hy by onbefnedene menichen gegiien was, en met hun had geëten. Hy verfchoonde zig met
groote ootmoedigheyd, eenvoudig vertellende, hoe Godt zelve den ingever vi'as van heel fyn gedrag, en
hoe den H. Geeft onder het Prediken gevallen was over die Heydenfche menfclien. Indien dan Godt, zey-
dehy , hun de zelve gratie gegeven heeft, gelyk aen ons; wie was ik doch, om Godt te können weder-
houden ? Als fy dit gehoort hadden, zwegen fy, en gaven glorie aen Godt, zeggende ; Zoo heeft dan Godt
ook aen de Heydenen de penitentie gegeven tot het leven ! Men meynt dat de Apoftelen weynigen tyd
naer deze gefchiedenifle van malkanderen zyn gefcheyden, en dat Petrus alfdan iynen Biflehoppelyken Ze-
tel geplaetft beeft te Antiochien, eene vermaerde ftad in Syrien, wezende tot dien tytie de Hoofd-ftad van
gantfch den Ooften, fchoon hy niet vaft en bleef in die plaets , gaende van daer prediken in Ponius, Ga-
latien , Afien , Bythinien, en andere omliggende Landen. Doch iyne eerfte aenkomfte tot Roomen word
geftelt onder Keyzer,-Claudius in het Jaer 42 van waer hy naderhand wederom gekeerr is nae Judeen. De
geloovige, die door de vervolginge tegen den H. Stephanus al-om waeren verftrooyt geweelt, bekeerden
veel volk te Antiochien. d'Apoftelen , ,die te Jerufalem waeren , zulkx vernemende, zonden Barnabas daer
naer toe. Dezen , gezien hebbende de genaede Gods, en vol zynde van» den Heyligen Geeft, was zeer ver-
blyd , en vermaende hun , dat-ze ftantvaftig zouden blyven in hun heylig voornemen. Hy ging dan van
daer naerTarfus, om Saulus te zoeken, den welken hy mede bragt naer Antiochien, alwaer fy alle beyde
een jaer verbleven. Sy onderwezen'er veel volk en met dufdanigen luyfter, dat de Difcipelen eerft-mael in
die Stad Chriftenen wierden genoemt. Ten zeiven tyde kwamen 'er eenige Propheten van Jerufalem naer
Antiochien over. En eenen van hun, met naem Agabus, ftond op, en gaf door den H. Geeft te kennen^
dat'er eenen grooten dieren tyd zoude komen over de geheele wereld, den welken ook gekomen is onder
Claudius, den vyfden Keyzer van Roomen. De Difcipels befloten dan, elk naer hun vermogen, eenigen
byftand te zenden aen de Broeders, die in Judeën woonden, 'twelk fy ook deden, zendende hunne gifte
â¢aen de Piiefters door de handen van Barnabas en Saulus. Ontrent den zeiven tyd iloeg den Koning Hero-
|
Tan Jefus, cn neef van diëii Herodes, Tetrark van Gali- leën, die den H.Joannes Baptifia dééd ter dood brengen en die Onzen Heere tot hem gezonden door Pilatus , ten fpot Itdde -.dien Herodes deed door het zweerd ombren- gen den Î Jacobus den Meerderen, broeder van den H. Joannes Evangelilt, en waerfchyneiyk fynen eeriï-geboren, ^ynde beyde zonen van Zebedccus en Sulome , geborüg van Bethlaida in Galileën, vilichers van beroeping. Deze â dood van Jacobus behaegde zeer aen de Joden, gelyk Lu- cas dit bemerkt: hy heeft den eerllen onder de Apoiiels de IVIarteiie onderitaen in het jaer 41 der gemeyne Tyd-reke- â mng,en is den eenigiten onder de zelve, wiens dood ons â bekent gemaekt is door de woorden van den H. Geeft.
V JVaerom died Herodes diin H. Jacobus ter djodbrengen?
A. Om de Joden te voldoen, aen v.ie deze dood zeer aengenaem v/as, om dat den iever van den H. Jacobus tot het prediken van het Evangelie , hem zeer haetelyk by hun -gemaekc had.
PVat gebeurde noch in de^e tweede. ver^-Olging der Kerk van JerujcLm ?
Agrippa (welken den H. Lucas noemt, Herodes) ziende, dat deze zoo onrechtveerdige dood van den H. Jacobus zoo wel wierd aigenomen by de Joden, meynde d-eze te vervoegen met die van den H. Petrus , die van -Antiochien weder-gekeert was nae Jerufalem. Hy dêed hem gevangen nemen, en gebood, dat men hem zoude ilellen in den kerker , overlaeden met dobbele ketenen en bewaert door zefthien foldaeten verdeelt in vier wachten om d'een d'andere te verichaercn.
. BeleÃteden dei&, vooriorgin de vcrlojjlng van den Î Petrus ? |
A- N.-en ; want de gebeden van de Kerk kwamen dit alles te boven ; en des nachts die voorging den dag wel- ken Agrippa gefchikt had tot het gerecht van den H. Pe- trus, verlcheen'er eenen Engel in den kerker, wekte de- zen H. Apoftel j welken hy gebood hem te volgen ; op den zeiven oogenbiik vielen, hem de ketenen van de handen. Hy ging dan uyt^en volgde den Eng.'l, zonder te we- ten , dat het gene door den Engel gedatn wierd , waer- achtiglyk gefchiedde , meynende dat het v/as een viiioen.
T^ ti^aer ging Petrus , tot Jyn-ielven gekofmn \ynde en vin- dende yjg in vryheyd gejlelt ?
A. Als fy nu de eerite en de tweede wacht voorby wae- ren, kwamen fy aen de yzere poorte ; deze ging van zelf voor hun open ,· iy gingen uyt, en faemen eenc firaete voortgegaen zynde, verliet hem den Engel; en Petrus kwam aen het huys van Maria de moeder van Joannes Marcus, â verfchillig van den Evangelift; alwaer de Geloovige ver- gaedert en faemen in 't gebed wacren. Eene dochier, met naeme Rhode , kwam hooren , wie'er was , en kennende c e ftem;ne van Petrus , liep fy aenlionds om te boodfchap- pen aen de Vcrgaederiag , dat Petrus voor de deure ftond : iy zeyden haer, dat-ze uytnorig was,· maer fy vei zekerde, ciat her zoo was ; doch fy zeyden ; Het is fynen Engel.
l^, JVas het een vcjigaende gevoelen, dat de menjchen .En- gelen heLben tot hunne bewaerders ?
A. Jae ; gemerkt deze Schriftuer-piaets-daer van een be- wysLs,en dat de Geloovige en de Joden zelfs onderiid- len zonder twyftcling , dut Petrus had eenen Engel tot fyne bcwaerenis ; het gene Chriihis beveitigt by Matth, c. 18 , it. 10 , zeggende .â 'Liet toe, dat sy nietnand van de^e klyne ver- frnaed : want ik {egge u , dat hunne Engelen in dm Hemel al" tyd iien hit aenfchyn van mynen f^ader.
V. IVat ïeyde Petrus binnen getreden \ynde by Maria ? '
Hy verhaeide aen de vergaedering, hoe den Heere |
ocr page 258
rOLGEMS DEN Î. LUCAS.
des de handen aen eenige van de Kerke, om die kwalyk te handelen. En hy dede Jacobus, den Broeder
van Joannes, fierven door het zweerd. Doch merkende, dat dit de Joden aengenaem was, ging hy voort,
en nam ook Petrus gevangen, 'tWaeren alfdan de dagen van d'ongedeefièmde Brooden, dat is, de dagen
ofte den tyd van PaelTdien. Als hy hem gevangen had, ilelde hy hem in den kerker, en gaf hem teW
waeren aen vier wachten, elk van vier foldaeten, willende hem naer Paeffchen vOor het volk breno-en. On-
dertuflchen wierd'er van de Kerk een gednerig gebed totGodt voor hem gedaen. Wanneer hem na Herodes ter
dood zoude doen leyden , fliep Petrus dien zeiven nacht tuflchen twee foldaeten, gebonden wezende met
twee ketenen : en de wacht bewaerde de deure van de gevangenifle. Doch ziet, fchielyk kwam 'er een
licht in de binne-kamer, daer Petrus zat, en hem vcrfcheen eenen Engel des Heere, die ftootende teoen
de zyde van Petrus hem opwekte en zeyde : Staec haeitelyk op. Strakx vielen de ketenen van fyne handen,
en den Engel zeyde voorder : Schorft u op, en doet uwe fchoenen aen. Hy dede 'tzoo. Slaet uwen man-
tel om , en volgt my, zeyde den Engel. Petrus trok dan uyt, en volgde hem, niet wetende, dat het o-ene
door den Engel gedaen wierd, waerachtelyk gefchiede ; maer mcynende, dat het een openbaeringe was.
Als fy nu d'eerfte en de tweede wacht voorby gegaen waeren, kwamen fy aen d'yzere poorte, daer het
Paleys van Herodes mede gefloten was, waer door men in de ftad gaet. Deze ging hun van zelfs' open.
TJytgegaen zynde, wandelden fy een ftraete verre ; en ftrakx verdween den Engel van hem. Petrus, tot
fy zeiven komende, zeyde ; Nu weet ik voorwaer, dat Godt fynen Engel gezonden heeft, en my verlofi
heeft uyt de handen van Herodes, en uyt alle de verwachtinge van 't Jodfche volk. Sy zeiven dan bedacht
hebbende, ging hy naer't huys van Maria, de Moeder van Joannes, die ook genoemt wierd Marcus, al-
waer'er veel vergaedert waeren, en t'faemen baden. Als hy aen de deure klopte, kwam'er een Dochter-
ken, met naemeRhode, om te luyfteren wie'er was. Doch kennende de ftemme van Petrus, dede fy van
blydfchap de deure niet open; maer fy liep binnen boodfcbappen , dat Petrus voor de deure ftond. Sy
zeyden haer : Gy raeft. Maer fy hield het ftaen dat het zoo was. Dus zeyden fy : 'tZal fynen Engei'zyrt.
Daer-en-tufichen bleef Petrus al kloppen. Sy deden dan open ; en zagen hem met groote verwonderinoe.
Maer hy, hun met de hand wenkende, dat-ze zwygen zouden, verhaelde, hoe Godt hem uyt den kerker
|
hem verloft had, en gebood dat men dit zou gaen booci- fchappea aen Jacobiis van Jerufalem, zoon van Aitóhieiis, en aen de andere broeders , die elders konden wezen.
^A^iJt deden defoldatuti vindende Petrus niet meer in den kerker ?
_ ^ Sy waeren alle ontftelt; en Agrippa daer van verwit- tigt zynde , deeJ-ze onderzoeken en op de pynbank zet- ten ; maer hebbende niets van huu können onuericheppen, deed hy~ze alle zefthien opleyden om gerecht te worden, volgens den H. Petrus van ülexandricn.
JV.it dede Agrippa hier naer?
Î Hy vertrok nae Cciareën in Paleftienen, alwaer hy fchonwipelen deed vertoonen ter eere vun oen Keyzer Clau- dius ; en eens gezeten zynde op fynen Throon, dede hy een aenfpraek tot het volk van wie hy met verwondering â wierd aengezicn ais eeiïtn Godt ^ ten zeiven itonde wierd hy geflaegeu van den Engel des Heere, om dat hy met ee- nige vergenoeging had aengehoort ile toejuygingcn van 't volk, het gene riep : Stemnien Gods enz.; en hy ftierf naer â¢vyf dagen j opgeeten van de worinen.
V, tVüs de düod van Agrippa voordeelig aen de Kerk 7
A. Jae ; ds Geloovige kregen hier door eene groote ver- lichting, en geheel cie Jierk vond zig in rulie, Judéen ge- vallen zynde onder de macht der Romeynen.
/Vaer gingen· Paulus en Barnabas yolbragt hebbende daer fy mede belaji w act en van. de aelmoejfzn te bejielUn te JeruJaUm? A. Sy keerden weder nae Anu'ochien van v/aer Ty geko- I waeren , en brsgtea met hun Joannes, bygenaemL Mar-
inen
cus, neef van Barnabas Aklaer vonden iy Propheten en Leeraers ; dat is te zeggen, die de Nieuwelingen onder- richtten in de grond-regeis vaa het Geloo^f, en die Maue- ren van het gezelfchap der Apoitels, eu Difcipelen; maer onderfcheyden van hun. |
y. JVat legt de Schriftner van Joannes Marcus f Î. Dat hy v/as den zoon van Maria die binnen Jerufa- lem een huys had , alwaer , zoo het ichynt, de Geloo- vige zig geerne vergaederden ; gelyk men leeii, dat ver- fcheyde der zelve ^ig daer bevonden des nachts als Petrus verloft wierd uyt den kerker door den Engel ; en fy wae- ren gewoon zig daer te laeten vinden : ook ging dién Apof- tel daer henen zonder haperen, als verzekert zynde^ dat iy daer waeren.
F^. JVat gebeurde alfdan te Antlochien ? ' '
ΠTenvylen die Propheten en Leeraers zig ocffendeit in den. Dieuft des Fleere en iiï.'t vallen, zeyde den H. Geeft tot hun : Schyd my Saulus en Barnabas af tot het werk daer ik-ze toe geichikt heb ; dat is , om aengeitelt te zyn tot Apoliels_ der Hey denen.
f^. JJ^at liggen de Oude van dei& Aenfielling ?
A. Sy verzekeren, dat het was in diën tyd , dat Saulus had fyne groote Veropenbaeringen , en dat hy v/ierd opge- nomen tot den derden Hemel en tot in het Paradys , naer ontlangen te hebben de Oplegging der handen van de Be- dienaers des Heere, welke waeren Simon Tviger, T.ucius van Cyrenen in Aftiken , en Manahem, msde-voeÃerlin« van Herodes den Τetrark ; dat is, volgens de algemeyne beteekerang van 't Grieki-ch woord : Die faemen opgevoed was met Ilerodes Antipas.
J^. JVaergingen Sauius en Barnabas naer'hunm Aenflelling?' A. Nae Cyprus, vaderland van Barnabas, trekkende door Seleucien, zee-iiad van Syrien, dry mylen van Antiochien; gCiCgen reeht-over dat eyland ; en fy leydden mede Joamies Marcus die met iran gekgmeu was van Jerafulem |
ocr page 259
o:ë werken detl a^postelen
geleyd hadde- Laet, zeyde hy, hier van de boodfcfaap draegen aen Jacobus (den minderen) en aen
Broeders. En van daer g'egaeii zynde, vertrok hy nae andere plaetfen, Weynigen tyd naer de Martelie van
den H. Jacobus en de verloffinge van den H. Petrus ftierf Herodes Agrippa eene rampzalige dood. Want
als hy op zekeren dag binnen Cefareën mei groote pracht op fynen throon gezeten zynde ^ een aenfpraek
dgde tot de af-gezanten van Tyrus en Sidon , riep het pluyra-ftrykende volk hem toe, zeggende: Die zyn
â¢woorden van eenen Godt, en niet van eenen menfch. Doch hy wierd terftond van den Engel des Heere
geflaegen, om dat hy Godt de eere niet en had gegeven, en vau de worjnen op-geëten zynde, is hy geilorveii».
UTT HET XIILy ΧÎÎ., ΧÎ., EN ΧΠ, HO O FD-STUK.
^NdeïtufiHien het Woord des Heere nam toe, en verbreydde zig meer en meer ; doch Barnabas en
Saulus, naer dat fy deaelmoeflen beitelt hadden, (daer hier vooren van gemeld is) keerden weder naer
leruialem; met hun nemende Joannes, die ook genoemt vi^ierd Marcus; in de Kerke van Antiochien wae-
ren ook verfcheyde Propheten en Leeraeren, onder de welke waeren Barnabas, Simon genoemt Niger
Lucius van Cyrenen, Manahem die met Herodes den Î^ογΠfaemen opgevoed was, en Saulus; als fy met
vaften en in den dienft des Heere bezig waeren, zeyde den H. Geeft tot hun : Scheyd my Saulus en Bar-
nabas af tot het werk daer ik-ze toe gefchikt hebbe. Gevaft en gebeden hebbende, leyden fy de han-
den op hun en lieten-ze gaen: Sy trokken nae Seleucien, en van daer vaerden iy naer Cypren, en totSala-
minen aengekomen zynde predikten fy het Woord Gods in de Synagogen der Joden, Joannes hunnen me-,
de-dienaer zynde : het ganfche Eyland tot Paphos toe doorrej-ft hebbende, vonden fv zekeren Jode Barjefiu
genaemt, die eenen tooveraer en valfchen propheet was; dezen Avas by den Stadhouder Sergius-paulus, een
zeer verftandig man, die Barnabas en Saulus ontboden hebbende, zeer begerig was het Woord Gods te
Jioo-ren; maer Elymas den tooveraer (alzoo word fynen naem vertaelt) ftond hun tegen, met inzicht van
den Stadhouder van het geloof af te keeren : Saulus, die ook Paulus genoemt word, vervult met. den H,
!Geeit, aenzag hem dan fterk, en zeyde : 6 gy die vol zyt van alle bedriegerey en argliftigl-)eyd , kind van
|
.ty-te-ftaen. Sy gingen fcheep te Seleucien, beneden An- tiochien , zonder zig daer op-te-houden, en kwanien-aen te Salaminen, hoofdftad van het eyland Cyprus, nu be- kent onder den naem van Fama-auguÃa ; alvvaer fy pre- dikten en doorreyfden het geheel Land tot Puphos toe , vermaerde ftad door den Dienft en Tempel van Venus, nu "genoemt, Ikfta , welke is aen het ander uyt-eynde van dit eyland. Eerfle Zending van den H. Paulus. y. Wat deden Saulus en Barnabas te Paf hos ? A. Sy toonden hunnen iever tegen zekeren Jode die ee- nen toovtraer en valfchen Propheet was, met naeme Bar- jefus ; dat is , zoon van Jefus, welken Lucas ook noemt Elymas , het gene beteekent in \ Arabifch eeiien Toove- , raer.; dezen ftelde zig tegen de x'^poftels , en belette , dat .den kadhoixder het ^Geloof aennum.
P". Hos. handelde. Saulus met di'én Barjefus ? A. T^Qtr: ftrengelyk ; en hy zeytle hem ;'0 gy die vol zyt van alle bedrog en argliftigheyd , kind van den duyyel, vyand van alle rechtveerdigheyd ; zult gy niet ophouden van de rechte wegen des Heere te verdraeyen ? y. Wat veegde Saulus by -deie -ftherpe woorden ? A. Hy voegde daer by eene .«och veel ftrengere ftrafFe ; w:ant hy deed aen Barjefu het gezicht verliezen, zoodanig- ïyk , dat hy iemand moeit zoeken om hem te ieyden y. Wat dcde den Stadhouder op gelicht van dit mirakel?
Hy nam het Geloof aen, verbaeft ftaende over de ieeringe des Heere.
y' Hoe w/is den naem van deicti Stadhouder ?
Sergius Paulus, die eenen verltandigen man ν,'as ; yau wie Saulus ( welken den oprechten Hebreemvfchen naem 'p van dezen Vipöitel ) heeft aengcnoraen diën van Paulus, C ee.ii3n liomeynfcheu. naem, bcteekenende , Klyn > naer de bekeeringe van Sergius Paulus; en het is op deze plaets, dat den H. Lucas hem begii>t te noemen Paulus , tot het eynde toe van fyne Hiitorie.? |
y. Waer ging den H. Paulus naer deie. doorluchiige bekei~ ring van Sergius Paulus ?
. Î. Hy vertrok uyt Cyprus met de gene die met hent waeren ; en van Paphos aigevaeren zynde, kwamen fy te Pergen in Pamphilien , alwaer Joannes Marcus van hun fcheydende, weder-keerde nae Jerufaiem. y. Hield den H. Paulus \ig_ op te Pergen 2 A. Neen ; hy bleef daer niet lang, nocht in de andere fteden daer hy doortrok, zig haeftende om te gaen nae An- tiochien in PiEdien , hoofdita<.l van dat land ; ahvaer hy predikte en fyn ampt waernam van ApofteL Tweede Zen- ding van den Î . Paulus.
y. Wii verleiden den H. Paulus in de\e bediening ? A. Den H. Barnabas en fy predikten alle beyde in de Synagoge, bekeerden vele van de Joden en aenkomelin- gen ; en het Woord des Heere wierd verfpreyd door ge- heel het Land.
y. Hoe handelden de onbekeerde Joden met de ApoÃds ? Î By de lafteringen die fy deze HH. ApoÃels aende- deu, vervoegden fy een daedelyke vervolging welke Pau- lus en Barnabas noodzaekie zig te vertrekken uyt geheel het Land , naer het ftof van hunne voeten op hun afge- fchud te hebben , hun zeggende , dat fy gingen prediken tor de Pleydenen.
y. Waer gingen de twee ApoÃels vertrekkende, van Antio" chien ?
Î Van daer kwamen fy te Iconien, alwaer fy bekeer- den een groot getal volks zoo Joden als Heydenen ; (Der- de Zending) en fy bleven daer tot dat fy gewaer wordende, |
ocr page 260
r ο L à ΠΠS DEN Î. L U ⬠ΠÃ.
^â¢en duyvel, ryäcd van alle recljtveerdigbeyä, zult gy niet ophouden van de rechte wegen des "Heere te
verdrae'yén? Ziet de hand des Heere over \\, gy 2;ult blind zyn, en het licht der Zonne niet roéer befchow-
wen tot zekeren tyd. Terftond kwam liem een donkerheyd en duyfternifle over, rondom zoekende op dat
â¢hem iemand de hand zoude toereyken om te leyden : den Stadhouder ftond verbaeft Over de leeringe des
Heere, en nam aenftonds het geloof aen. Dan voer Paulus^ met die met hem waeren, van Paphös naer
Pergen in Pamphilien ; jTïaer Joannes fcheydde van hun, cn trok wederom naer Jerulalem .· van Pergea
vertrokken fy naer Antiochien in Pifidien , en op den Saboth dag vervoegden iy zig tot de Synagoge: naer
iet lezen van de Wet en van de Propheten, deden de Overfte der Synagoge hun zeggen, indien fy eenig
verraaen te doen hadden tot het volk, dat fy zouden fpreken. Paulus ftond dan op, en gaf met de hand
een teeken dat fy zouden zwygen, zeggende ; Mannen van Ifraël, en alle die den Heere -vreeft, hoort toe*
Den Godt van het volk van IfraSl heeft onze Î^οογ-vaders uytverkoren , en het volk verheveai als fy vrem-
delingen waeren in liet land van Egypten, en hy heeft-ze meteenen (Dat /5, met eén aUkrgrootft& macht.'}
^rheven erm daer uyt geleyd. i>ok heeft hy den tyd van veertig jaeren hunnen handel in de woeftyne
'Verdraegen. En zeven natiën uytgeroeyt liebbende in het land van Chanaan, heeft hy hun het'land der
zelfde door lotinge verdeylt, Naer het verloop van ontrent de vier honderd en vyftig jaeren. En daei
naer gaf hy hun Rechters tot den Propheet Samuel toe. Alfdan verzochten fy eenen Koning ; en Godt
gaf hun Saül, den zone van Cis, eenen man uyt het geflachte van Benjamin, veertig jaeren lang. En de-
Ãen weg genomen hebbende, heeft hy hun David tot Koning opgewekt; aen wie hy getuygenifle gaf,
zeggende : Ik heb David gevonden den Zone van Jefle, eenen man naer myn herte, dis mynen wil doea
zal .in alles. Uyt tet zaed van dezen man beeft Godt volgens fyne belofte aen Ifraël den Zaldgmaeker Jefus
"Verwekt, hebbende Joannes voor iyne komfte aen alle het volk van Ifrael gepredikt den dbop van peni-
tentie. En als Joannes fynen loop volbragt, zeyde hy : Ik en ben den genen niet, die gy meynt ; Maer
ziet, hy komt naer my, wiens fchoenen ik niet weerdig en ben te ontbinden- Mannen broeders, kinde-
ken van het geflachte van Abraham, en die onder u-lieden Godt vreezen, aen u is dit woord der zalig-
lieyd gezonden. Wani de inwoonders van Jerufalem,, en hunne Ovefften, hem niet kennende ., noch ook
|
-ditt men hBn wilde fteenigcu,, vluchtten nae de fteden van Lycaonien, Lyitren en Derben , ahvaer fy het Evangelie ve. kondigden
H^at dedt den H. Paulas merkweerdigs te 'Iconien ? A. Men gelooft, dat het aldaer was, dat dezen groeten Aportel bekeerde de H. Thecla,en haer aenraedde te ver- iaeten dien die 'huer ten houwelyk aenzocht, ©m den niaeg- â delyken Itaet te omheifen De Werken die wy hebben van die Heylige, en zyn niet getrouw. Alle de UII. Vaders fpreken met lof van haer,
F .Vcfhadt ons iet nopens de{e H. Theda, A. Deze Heylige naer νειÎοίΠgeweefi te zyn van ver- fcheyde tormenten tot de welke de Tyrannen haer veroor- deelden uyt haet tegen het Geloof, vertrok zig ontrent ee- nen berg van den landüreek v:in Seleucien , alwaer fy haere dagen eyndigde in godsdienitigs odfeaingen. Haer Lichaam wierd begrae-ven te :Sekuden , en ia 't vervolg der tyden gebragt in Vrankryk,cn op het eynde der zevpifte eeuw,, in de Abdye van Chasnaliers in Auvergne, dicht by de ftad Clermont, zynde een Gemeynte van Religicuie vrouw^- perfponen van het Orden van den H. Benediäus. In het jaer 1699 vond men de Overblyfsels of Reliquien van deze Heylige in !de Abdye, welke alftiu is een Collegiale Kerk van v.'creidlyke'Canoniken ; men opcaxle de kaiieienmen. vond daer in een oud opfchriFt op een loode plaet in an- tieke Imers , beheileude : Î&α!<ζ Theda, V'nginis & Martens , quie Wicoivte ortunda ftih ; dih'inc vero è. Paulo Apofijlo converfa, SeUndem requleviu Du opiclllitt
alleen is een bewys van de waerhejd der gezeyde Relicjuien ; het heeft'de merkceekens van de negenfte eeuw , eu luyd in onze fpraek , als volgt : Oe^e ^yn de O-^erbiyfsds van de ^diik-iatigi T'ieda , Maegd en Mur.ducTerJfe ^ gdorm 'toi Icq^ nien , hek tan tot het Geloof door den /IpoÃtil Paulus ^.begrac ven te Selmden. Men kan lezen MabiUon'ms, |
V Bede Paulus geem mirukdcn in .dele Provinde -vai$, AÃen ?
Î. Hy genas te Lyitren eenen Kreupelen die noyt ge- gaen en Jiad., . "
IVat uywerkfel had de^e wondêr-daed op den geeà van ihet volk van LyÃreii ?
Î. Sy begonnen te fchreeiiwen , dat Paulus en Jiariia- bas Goden waeren , en wilden hun oiForanden doen, zeg- gende, dat Barnabas was Jupiter ; en Paulus noenideii iy mercurius j om dat :hy het woord .voerde.
./Î IFat dide den H. Paulus in de(e gelegentheyd'?
A. Hy vertoogde atn dit volk van Lyitren, dat fy maer menfchen en waeren gelyk fy ; en had groote nioeyte om te beletten , dat men hun iïach - offeranden dede ; ea hy predikte hun het Evangelie.
y. ÃV-at gebeurde daer nair aen den H. Paulus ?
Î. Eenige Jaden gekonien van Iconien en Antiochien , wiften het volk zoodaniglyk om-te-zetten, dat het op ee- nen oogenblik -fyne achting veranderde in haèt ; en heb- bende Paulus gefteenigt, flypten fy hem buyten de fiad, meynende dat hy dood was , om hem óp den ineft-hoóp. te werpen.
â V.. JVat deden de Difdpels op deje tyding?
A. De Difcipels omringelden hem ; fy bevonden , dat hy niet dood was : en Paulus opgeftaen zynde, kwam we- der in de itad , en vertrok 's anderdsgs , om fyne vmol- gers niet te verbitteren.
V Waer ging den ApoÃel Paulus irekkmde uyt LyÃren ?
ΠNae Derben met den H. Barnabas, aiwuer fy dóór hunne predikaden vele Difcipels wonota atn Chriitws : |
ocr page 261
t> Î WERKEN DER APOSTELEN
.<3e woorden der Propheten, die alle Sabbot-dagen gelezen worden, hebben fy die door hun vonnilTe vol-
bragE. Want alhoewel fy geen oorz^aek des doods in hem en vonden , verzochten fy nochtans Pilatus, om
hem ter dood te brengen. En als ly nu alles dat van hem gefchreven was, volbragt hadden, hem afge-
daen hebbende van het kruys, leyden fy hem in het graf. Maer Godt heeft hem ten derden dage van der
dood verwekt. En hy is vele dagen lang gezien geweeft van de gene, die met hem opgetrokken waeren
van Galileën nae Jerufalem ; welke tot noch toe fyne getuygen zyn by het volk. Wy verkondigen u dan
de belofte, die aen onze vaderen gedaen is: Want Godt nu de zelföe aen ons, die fyne kinderen zyn, vol-
bragt heeft, verwekkende Jefus van de dood gelyk 'er ook in den tweeden Pfalm gefchreven ftaet: Gy zyt
niynen zoon, heden heb ik u voortgebragt. Nu dat hy hem zoo van der dood verwekt heeft, dat hy
tot de bedervinge niet meer en zal wederkeeren, heeft hy aldus verklaert : Ik zal de beloften tot David
gedaen'aen u-lieden getrouwelyk verleenen. En daerom zegt hy noch op een ander plaetfe: Gy en zult
uwen Heyligen aen de bedervinge niet laeten onderworpen zyn. Want David , als hy in iynen tyd aen
den wille Gods gedient hadde, is ontflaepen, by fyne Voor-vaderen geleyd : en aen de bedervinge onder-
worpen geweeft. Maer den genen die Godt van de dood verwekt heeft, en is aen de bedervinge niet on-
derworpen geweeft. U zy dankbaer, ó Mannen broeders, dat door hem u vergiiFenifle der zonden verkon-
digt word : En dat al die gelooft, in hem gerechtveerdigt word van alle het gene, daer gy niet van en
hebt können gerechtveerdigt worden dooj: de Wet van Moyfes. Ziet dan toe dat u niet over en kome het
gene in de Propheten gezeyd is. Ziet gy verfmaeders, en verwondert u, en word verfiaegen. Want ik zal
in uwe dagen een werk uytwerken, een werk, 'tvi^elk zoo't u iemand verhaelt, gy niet en zult geloo-
ven. Als fy nu uytgingen, verzocht men hun tegen den volgenden Sabath-dag om wederom van de zelve
dingen te fpreken, en vele van de Joden en van de godtvruchtige Vremdelingen volgden Paulus en Barna-
bas , die hun neerftelyk aenpreekten te volherden in de gratie Gods. Den volgenden Sabat-dag kwam by-
nae de geheele Stad by een, om het Woord Gods te liooren ; niaer de Joden, ziende den toeloop van het
volk, door nydigheyd ontfteken zynde, ftreden en lafterden tegen het gene van Paulus gezeyd wierd. Dan
zeyden Paulus en Barnabas vrymoedelyk uyt : U moeft eerft het Woord Gods verkondigt worden ; maer
|
hier naer keerden fy weder nae Lyfireu , Iconien , en An- tiochien'in Pifidieii; en van daer kwamen fy te Pergen in Pumphilien , alwaer fy predikten , ( Vierde Zending ) trok- ken door nae Attalien , en van daer vaerden fy nae Antio- chien in Syrien , alwaer iy ontrent zes jaeren bleven , en alwaer eeuige perfooneu gekomen van Judeën , wilden ilaende houden , dat men niet kon zalig worden zonder de Befnydenis en de onderhouding der Wet.
Wat deden de Dijcipels in deis \watr'igheyd 7 A. Daer wierd beiloten van de HH Paulus en Bar- nabas te zenden met Titus nae Jerufalem , om daer over te beraeden met de Apoiiels en Ouderlingen - V. Wat wierd'er vafi gefielt in de Vergadering van Jerufalem ?
A. Den H. Petrus was van gevoelen, dat men de Na- tien geenen laft moeft opleggen die hun ondienftig was ; en fyn gevoelen wierd gevolgt door de Kerk-vergaedering , die afzond Judiis , bygenoemt Barfabas, en Silas, om met de HII. Paulus en Barnabas nae Antiochien de beiliillng en den Brief der Kerk-vergaedering te gaen draegen. V. En keerde den H. Petrus ook niet weder nae Antiochien ? Î, Jaei en het was daer , dat Paulus zig opentlyk Itelde tegen den Î Petrus, om dat dezen laeften berifpelyk was ten opzichte , dat hy niet recht en wandelde volgens de Wiierheyd van'het Evangelie, döor zig te fcheyden van de lieydenen , met deze niet meer etende door een foort van veynferye die gelegentheyd ging geven van te geloo- ven j dat de onderhouding der Wet noodig was ten min- llén voor de Joden , en van· de Heydénen zeifs te verplich- jea zig daer aen te onderwerpen , tegen het gene hy zelf bad yaftgeiielt in de Kerk-vergaedering van Jerufalem. pit was geen doling in 't Geloof, nocht geen groot feyt ÃA de zeden ; maer het was alieeneiyk eenige onvoorzich- tigheyd, voortskoraende uyt den iever tot fyn volk. De Grieken hebben gemeynt, dat'er een bedekte onderhande- ling was Luilchen die twee Apoftels , waer door fy mal- kanderen wel verÃonden .· doch dit komt niet over-een met hunne rechtziniiigheyd ; zoo dat Cephas niet geveynfde- lyk , maer waerelyk en met recht benipt wierd van den H. Paulus. Datier van ouds eenige getwyiFelt hebben , of dat diën Cephas geweeft is den zeiven met den ïL Petru-s , geven te kennen de HH. Gregorius , Chryfoftomus , en Hieronymus ; maer dezen laeften Vader werpt die onder- fcheyding, als verciert, met alle kracht omver , zeggende', dat de zaek zelf leert , dat geheel de aenfpraek raekt den H. Petrus ; ook loochent hy , dat'er eenea anderen Ce- phas geweeft is behalven den H. Petrus , die in de Syri- akfche tael Cephas genoemt word , om dat by die volke- ren het woord Cephas zoo veel te zeggen is als by de Grieken en Latynen Petrus,· en men moet bekennen, dat dit het gemeyn gevoelen der Schryvers is. |
V. Wat gebeurde aen de nvee ApoÃels Paulus en Barnabas » â {yude wider-gekeert te Antiochien ?
η Daer ontftond een gefchil tufichen hun ter oorzae- ke van Joannes Marcus : den Î. Barnabas wou Joannes Marcus met zig nemen ; maer Paulus vond dit niet goed naer de faute die Joannes Marcus had bedreven van hun te veriaeten in Pamphilien : elk geloovende van fyn gevoe- len niet te moeten afgaen , zoo vonden fy het geraedzae- mer van malkanderen te fcheyden , en dat fy ieder op ver- fcheyde plaetfen zouden gaen prediken : aldus verlieten zig deze twee Apoftels.
Waer ging den H. Barnabas vertrekkende van Antiochien ?
Î, ίίν väerde nae Cyprus, en nam Joannes Marcus met zig.'
aenge- |
ocr page 262
DOLGENS DEN Î. LUCAS. 0351
aengezien gy dit verwerpt; en u zeiven onweerdïg maekt van het eeuwig leven, zoo keeren wy ons tot
de Heydenen. Deze, dit hoorende , waeren verblyd en verheerlykten het Woord des Heere, en al die
voor gefchikt waeren tot het eeuwig leven, namen het geloof aen. Doch de Joden maekten eenige godt-
vruchtige en aenzienelyke vrouw-perfoonen op met de voornaemfte vän de Stad, en eene vervolginge tegen
Paulus en Barnabas verwekt hebbende, joegen fy-ze uyt hunne paelen. Sy dan, het ftof van. hunne voe-
ten op hun af-fchuddendekwamen te Iconien : alwaer fy zoo krachtig fpraken in de Synagoge, dat'er
een groote menigte van Joden en. Grieken het geloof aeniiamen. Sy bleven daer Jangen tyd, doende veel
Mirakelen ; maer alzoo'er naderhand eenen oploop tegen hun ontftond zoo van Heydenen als van Joden,
zyn-ze gevlucht naer de Steden van Lycaonien, Lyftren en Derben ; ende nae het omliggende Land, alwaer
fy het Evangelie verkondigden. Te Lyftren nu zat eenen Man machtelos aen fyne voeten, en kreupel vaii
fyns Moeders lichaem af. Dezen hoorde Paulus prediken. Doch Paulus d'oogen op hem flaende, en be-
merkende, dat hy geloof had om genezen te worden, zeyde met luyder ftemme : Recht u op, en ftaet op
uwe voeten. Hy fprong op en begon te gaen. Als't volk zag wat Paulus gedaen had, hieven fy hunne
ftem op, en zeyden in de Lycaonifche taele ; De Goden zyn tot ons afgekomen , in gedaente van mén-
fchen. En fy gaven aen Barnabas den naem van Jupiter, en aen Paulus den naem van Mercurius, om dat
hy het woord voerde. (Jupiter en Mercurius waeren twee voornaerae afgoden dér Heydenen.) Zelfs den
Priefter van Jupiter, die voor hunne Stad ftond, bragt gekroonde Olfen voor de poorte, en wilde aën hun
met het volk ofterhande doen. Maer Barnabas en Paulus, dit vernomen hebbende, fcheurden hunne klee-
deren in ftukken (tot een teeken , dat-ze die daed verfoeyden ) fprongen onder het volk, en riepen : Man-
nen, w^at komt u over? Wy zyn ook fteriFelyke menfchen , gelyk gy, die u komen verkondigen, dat gy
u van deze ydelheden zoude keeren tot den levenden Godt, die Hemel, Aerde, Zee, met al wat'erinis,
gemaekt heeft. Daer-en-tuiTchen kwamen 'er eenige Joden van Antiochien (in Pifidien) en van Iconien
pver, die, naer dat-ze het volk gewonnen hadden, Paulus fteenigden, en hem buyten de Stad fleepten ,
meynende, dat hy dood was. Doch de Difcipels omringelden hem, om te zien oft hy noch in 't leven was,
«nde tot fyn-zelven gekomen zynde, ging hy met hun binnen de ftad, en trok 'sanderdags^met Barnabas;
|
y. JVaer ging den H. Paulus verlaetende Antiochien 7 Î, Paulus hebbende verkozen .Silas , ging· bezoeken de Kerken van Syrien en van Cilicien , en trok door tot aen Derben en Lyliren in Lycaonien, alwaer hy vond Timo- theus alfdan zeer jong , en wou hem mede-nemen; maer gem.erkt men will, dat hy Heydenfch was, en zoon van eenen Heydenen , niet tegenftaende fyne Moeder Eunice Jodfch was, 'zoo deed hy hem befnyden ter oorzaeke van de Joden die-in die plaets waeren.
V. Ji^'aer ging Paulus trekJcende uyt Lycaonien ? A. Hy trok door Phrygien en het land van Galatien , Yan daer in Ciücien ; ( Vyfde Zending ) hy was van voor- nemen Gods Woord te gaen verkondigen in Allen, zoo eygentlyk genoemt, anders gezeyd lonien , alwaer-Ephe- fen gelegen is ; doch den Geeft Gods belette hem zulkx als ook van te gaen nae Bithynien ; maér hy ging nae Troas. T^. Wat gebeurde aen den H. Paulus \ynde te Troas 7 A. Daer verfcheen hem des nachts in een vifioen eenen Man van Macedonien, die hem bad, zeggende : Door- gaende in Macedonien , helpt ons. V. Ging Paulus nae Macedonien 7 A. Jae ; hy vaerde af van Troas, trok recht op Samo- thracien aen , en kwam 's anderendags te Neapolen , zee- ftad van Macedonien , en van daer te^Philippen , Romeyn- fche Colonie of Volkx-planting en hoofd-ftad van dat .deel van IVjacedonien , alwaer hy eenige dagen bleef : hy be- keerde daer onder andere een vrouw met naeme Lydia, purper-verkooplter, en doopte haer.
V. JVat dede Paulus noch in de Stad Philippen 7 Î, Hy joeg uyt het lichaem vail een flaeffch dochter- ken den duyvel die haer dede waerzeggen ; waer van haere meefters veel gewin trokken. //. Deel. |
V. JVaeren de meeÃers van dit dochterken te vreden , dat fy haer verlofi lagen van {oo groot ongemak 7
A. Neen ; en niet durvende bekennen hunne geldgie- righeyd , zoo bewimpelden ly dit met een mifdaed van ftaet, en namen Paulus en Silas gevangen.
V. Hoe handelden de meeÃjgrs van dit dochterken met d'Apoflels?
A. Sy holpen het volk in oproer , en bragten de Apoftels voor de Wethouders , die hun de.kleederen lieten atïcheu- ren , deden-ze geeifelen , en zonden-ze in de gevangenis.
J^. Eleven de Apoflels lang in de gevangenis 7
A. Neen ; want ontrent den middernacht ontftond 'er fchielyk een groote aerdbeving , zoo dat de fondamenten van den kerker daverden: en ftrakx gingen alle,de deuren open , en de .boeyen van alle de gevangene fprongen. los.
J^. JVat dede den Cipier liende de deuren van den kerker open ?
A. Hy meynde , dat de gevangenen gevlucht waeren ; en nemende lyn zweerd, wou zig zelf het leven benemen , â¢het gene den H. Paulus voorkwam ; waer door dezen Ci- pier zoo geraekt wierd , dat hy vroeg , wat hy doen moeit om zalig te worden. . '
V. JVat leydai Paultts en Silas aen deien Cipier 7
A. Sy onderwezen hem en alle die in fyn huys wae- ren , en doopten-ze.
V. JVat deden de JVethouders met het aenkemen van den dag ?
A. Sy verwittigt zynde van het gene 'er gefehied was , lieten zeggen aen den Cipier, dat hy Paulus^ en Silas zou loslaeteiK Den Cipier bragt hier van de boodfchap aeii Pau- lus ; maer dezen Apoftel begon zig te beklaegen, dat men hun , die Roomfche Borgers waeren, zoo veel.fmaed had aengedaen , en dat men naer alle dit , hun meynde in het heymelyk uyt de gevangenis te laeten , zond,er hun eenige herlielling van eer te -doen. Ff |
ocr page 263
!2S4 ^^ TFERKBN DER JIPO STELEN
nae Derben, en naer dat fy aldaer het Evangelie verkondigt hadden, trokken fy wederom nae Lyftren ,
Iconien en Antiochien ; hy verfterkte de Dlfcipelen en vermaende hun om in het Geloof ftandvaftig te bly-
ven, hun voorhoudende hoe men door vele tribulatien moet ingsen tot Tiet Ryk Gods; dan ftelden fy in
ieder kerke ofte gemeynte priefters, en hun met bidden en vaften aen den Heer bevolen hebbende, in wie
iy geloofden, reyfde hy voort door Pifidien nae Pamphilien; ende het Woord Gods tot Pergen gepredikt
hebbende, daelden fy af nae Attalien , van daer vaerden fy af nae Antiochien, van waer fy overgegeven
ivaeren geweeft aen de genaede Gods, tot het werk dat fy volbragt hebben : fy daer aengekomen Kvnde,
en de gemeynte vergaedert hebbende, verhaelden fy hoe groote dingen Godt met hun gedaen had, en hoe
hy de deure des Geloofs had aen de Heydenen geopent. Sy bleven daer aldus langen tyd met de Dlfcipelen;
terwylen-ze nu daer verbleven , ontftond^er een groot gefchil wegens de Befnydenis en het onderhouden van
de AVet van Moyfes. Eenige Broeders, die van Judeën waeren overgekomen, zeyden tot de nieuw-bekeerde
iiyt het Heydendom: 't En zy dat gy befneden word volgens het gebruyk van Moyfes, zoo en kont gy
niet zalig worden. Over dit gefchil wierd Paulus en Barnabas met noch eenige andere nae Jeriifalem ge-
i^onden tot'd'Apoftels en de Priefters; en daer gekomen zynde, wierden fy zeer wel ontfangen. d'Apof-
tels dan en d'Ouderlingen kwamen by-een om dit ftuk te onderzoeken, en naer eene groote verhandelinge,
ftond Petrus op,, vertoonende aen de Broeders, hoe dat Godt over lang de Heydenen door fynen toedoen
tot het Evangelie geroepen had (te weten iii. den perfoon van Cornelius) en hun den Geeft verleent,
zonder befneden te zyn. Waerom dan, zeyde hy, wilt gy nu Godt tergen met aen de Dlfcipelen een jok
op-te-leggen, 't welk nochte onze Vaderen, nochte wy en hebben können draegen ? Doch wy gelooven ,
dat wy door de gratie van den Heere Jefus Chrjftus zalig worden, gelyk fy ook. Naer dat deze zwegen ,
nam Jacobus het wqord op, zeggende : Mannen , Broeders, aenhoort my; Simon heeft verhaelt, hoe Godt
begonft de Heydenen te bezoekén om uyt hun een volk aen-te-nemen ( dat fynen Naem aenroepen zou-
de , dat Godt zoude toegeheyligt zyn en hem dienen.) voor fynen Naeme, gelyk'er gefchreven ftaet ,
waer mede de woorden der Propheten over-een-komen : hier naer ^al ik weder-keercn , en lal het vervallen
JJuys van David weder opbouwen; en het gene'er van ingevallen was , zal ik erjiellen , en ik zal het oprecli-
tin; op dat d'and ere meufchen en alle de volkeren, ( dat is, die den naem hebben van my te dienen , of die naer
mynen naem Gods Volk genoemt worden ) over de welke mynen naem word aenroepen , den Heere mogen zoe-
km. Dit zegt den Heere die deze dingen doet. Arnos cap. 9 , 11. Godt kent van in der eeuwigheyd fyn ey-
gen werk, daerom oordeele ik dat men de gene die uyt de Heydenen tot Godt bekeert worden niet en
moeten ontruilen; nraer men zal hun fchryven, dat fy zig moeten onthouden van de befraettingen der af·
|
V. JVaerom beklaegde lig Paulus over dat mm hem in V hty- â velyk uyt de gevangenis vou laeten , hy die -{ig niet beklaegt^ had, als men hem gegiP.Jfclt en in de gevangenis gefmeieti had 7
Î Den Apoftei wilde hun hier door vrees aenjaegen ; â op dat de Geloovige van die liad meer ruft en vryheyd zou- den genieten ; en liet was zelfs voordeelig aen de eer vai) da Religie , dat hy uyt de gevangenis niet giag als eenen piichtigen aen wie men genaede deed : dit was de reden waeroai hy zig wou beklaegcn.
y. Wat bejloten de Wethouders ?
A. In de vreeze die fy hadden , dat fy Romeynen wae- ïcn welke fy zoo veel fmaed hadden aengedaen , kwaciii.'ii fy nae de gevangenis , verzochten de twee Heyligen daer- uyt te gaen ; en hun uyt den kerker leydende , baden fy, dat fy zig uyt de Stad zouden willen vertrekken.
Ãy wie ging Paulus aleer hy uyt de Stad Philippen trok ?
A. Ily ging eerfi Lydia bezoeken die hem geherbergt had , z-ig de Geloovigen die hy bekeert had , vercroolite-ze cn moedigde hxin aen ; voorts trok hy uyt Philippen , nam fvnen weg door Amphipolis en Appollenien , en kwam te Taeiïlüonieken, hooiU-ltad van iMacedonien , alwacr hy pre- dikte <; iLei'de Zending ) en veel tegenitand te lyden had , ^elyk ook te Eereëu , alwaer liy zig vertrok met Silas , eu daer hy wierd uytgejaegt.
y, H''a&r.g:ng Paulus gejaegt lynde uyt Bcruii ? |
A. De Chriftenen deden hem uytgeleyd nae den zee- kant, en verzelden hem tot Athenen toe.
Î^. Wat leyde den ApoÃel aen die hem {00 verre verge\el~ fchapt hadden, eer Jy af rokken ?
A. Hy belaftte hun te zeggen aen Silas en Timotheus , dat fy hem fpoediglyk zouden komen vinden , want deze waeren achter-gebleven te Bereën. V. Hoedanig was de Ãad Ashenen ? Î Deze was de Academie oft Hooge-fchool van de alder- vernuffie geeften^ van geletterde mannen , van de bekwaem- ite en doorluchtigfte Philofophen, die nochtans aenbaden ?.lle de afgoden ; cn uyt vrees van'er eenige te vergeten , hadden fy eencn Autaer opgerecht nier dit opfchrift : Aea den onbekenden Godt,
y. JVat dcde den B. Paulus te Πdienen ? A. Hy rtd:nkavelde in de Synagoge met de Joden·; en alle dagen diiputeerde hy op de merkt met alle die zig daer lieten vinden : daer waeren Epieurifche en Stoïfche Philoibphen die zig tegen-ftelden aen het gene hy hun ver- kondigde , dat Jefus Godt en menfch te faemen was, en van de Verryflenis der dooden. Zeveniie Zending. y. Wat antwoordde de Philojbphen aen Paulus ?
Î. Sy bragten hem op ue plaetfe Areopagus, niet om hem te befchuldigen , maer op dat hy daer verklaeringe zoude doen van fyne nieawe Letiring. |
ocr page 264
rOL GENS DEN Î. L U C Î Sl
goden , van hoefèrye, van verfmachte beeilen , en van bloéd. (Jacobus maekt bezonder gewag vaff hoere-
lye, oni dat de Heydenen die voor geen zonde en rekenden : en van bloed , en van geflikte beeften uyt
ontzag voor de Wet van Moyfes, om de Joden iets toe-te-geven, en om de Oude Ceremonie-Wet maer
allengskens te begraeven.) wat Moyfes aengaet, daer zyn'er al van oude tyden in elke ftad, die hem pre^
dikten in de Synagogen, al-waer hy alle Sabbat-dagen word voorgelezen. Dan vonden de Apoftelen, d'Oiider-
lingen en de ganfche Kerke geraedfaem, eenige te verkie'/5en om met Paulus en Barnabas nae Antiochie»
at-te-zenden : te weten Judas, bygenaemt Barfabas, en Silas, Mannen die de voornaemfteonder de Broeders
waeren; ende fy fchreven door hun aldus ; de Apoftelen, de Ouderlingen en de Broeders, doen de Broe-
ders uyt de Heydenen, die te Antiochien , en in Syrien, en in Cilicien zyn , groeten. Alzoa wy vernomere
hebben, dat eenige, die hier van ons af-kwamen, u door hunne woorden ontruft en wankelbaer gemaekt
hebben, zonder dat wy hun daer toe laft gegeven hadden; zoo hebben Wy, te faemen vergaedert wezea-
de, goedgevonden eenige Mannen te verkiezen, en tot u te zenden mee onze alderliefile (Barnabas-en Pau-
lus ) Mannen die hun-zelven ten beften gegeven hebben voor den Naem van onzen Heere Jelus Chriftus.
Wy hebben u dan Judas en Silas gezonden, dien 't zelve ook mondelings zullen verhaelen. Want het heeft
den H. Geeft en ons goed gedocht, u-lieden geenen meerderen laft. op-te-leggen, als deze noodzaekelyk©
dingen : Dat gy u zult onthouden van het gene de afgoden geofièrt is, van bloed, van verfmacht vleefch,
en van hoererye , van welke dingen u wachtende , zult gy wel doen. Vaert wel. Die a:^ezonden waerert
uae Antiochien, leverden aldaer den Brief over als de Gemeynte vergaedert was, de welke den Brief gele-
zen hebbende, hoogelyk verblyd was over de Vertrooftinge: Judas en Silas , die ook Propheten waeren, ver-
bleven daer eenigen tyd, wanneer de Broeders hun met vrede lieten wederkeeren tot de gene die hun ge-
zonden hadden; doch Silas vond goed daer te blyven, terwylen Judas alleen vertrok nae Jeruialem : Paulus
en Barnabas bleven ook leeren tot Antiochien; en verkondigden met vele andere het Woord des Heerê ;
doch eenigen tyd hier naer, zeyde Paulus tot Barnabas: Laet ons wederkeeren en de Broeders gaen bezoe-
ken in alle de fteden daer wy het Woord des Heere verkondigt hebben, en zien hoe ly hun hebben. Bar-
nabas wilde Joannes, die ook Marcus genoemt word, met zig nemen ; doch Paulus zeyde neen;· om dat
hy tot Paraphilien van hem afgeweken was. Daer ontftond dan een gefchil tuflchen hun, zoo dat fy van
clkanderen fcheydden : Barnabas met zig dan nemende Marcus, vaerde nae Cypren ; en Paulus Silas verkie-
zende , begaf zig op de reyze, bevolen zynde aen de genaede Gods door de Broeders; hy doorreyfde daniJy-
rien en Silicien, verfterkende de Gemeynte en hun bevelende de-Geboderk der Apoftelen en der Ouderlin-
g^en te Onderhouden. Dezen Brief bragt groote blydlchap binnen Antiochien, elk onderwierp zig met eer-
|
f^. Zegt ons, wat was dit voor een pla&ts , Areopagus ? A. Deze was de Rechtbank der plichtigen van Athenen : dit woord beteekent, den berg van Mars, van 't Griekfch woord Ares , Mars ; en pagos, berg of heuvel ; om dat dit Paleys aen Mars toegeëygent, en alwaer men recht dede, gelegen was op eenen heuvel
f^. Wat itydi. den Apofld g&bragt lyndc voor di'én Raed? A. Paulus kennende het gevaer het gene hy liep , wift door eene wonderlyke voorzichtigheyd te vernieyden het gewaend mifdaed van een nieuwe Religie , het welk dezen Raed aenzag voor eene godloosheyd, en nochtans predikte hy de eenheyd van Godt, en de grootheyd van Jefus Chrii- tus en fyiie VerryiTenis
F. IVat leyden de. Raedshicren hoonniz fpnken vatt tenen dood en verraden
A. De eene lachten daer mede, de andere zeyden, dat fy hein daer over noch-maels zouden aenhooren ί aldus ging Paulus uyt hec midden van hun zonder onheyl
y. fVierd'er niemand bekeert door dc redenvoering van den ApoÃd ? ^ ^
A, Hy bekeerde Dionyfius , Raedsheer van den Areo- pagus, en eene vrouwe met naeme Damaris, die volgens eenige oude Schryvers was de huysvrouvv van Dionyiius, welken daer naer wierd den eeriten Bifichop van Athenea, aengeftek of geweyd door den H. Paulus. |
V. Hoe lang bleef den Apofiel j·' Athenen ? Î. Ontrent dry maenden, waer naer hy ging nae Corin- then , hoofdllad van geheel Achaien Deze is de Achtite Zending.
Bleef den Apofiel lang te Corinthen 1 A. Achthien maenden ; en hy verkondigde daer Gods Woord, en was t' huys by Aquilas eii Priicilla, iyne huys- vrouw , die Joodfch waeren : hun ambacht was gelyk het fyne , tenten maeken; en Paulus werkte by hun. y. 'IVic was Aquila ?
A. Hy was Jood van afkomfte gebortig van Pontus, Provincie in klyn /Vfien ; hy was te Roomen neergeilaegen, maer genoodzaekt geweeft daer uyt te trekken, en was maer kortelings uyt Italien te Corinthien aengekomcjn, om dat den Keyzer Claudius alle de Joden (zoo die Chriite- nen waeren als die het niet en waeren ) uyt Roomèn had doen vertrekken.
ÃVaeren de Joden van Corinthen begerig om dett Apof^ td te aenhooren ?
A. Neen ; fy iïelden zig tegen hem , en maekten faeraen- zweringen om hem te dooden , het gene hem dwong hun te veriaeten en iyne kleedercn tegen hun af- te - fchudden tot teeken , dat hy niets gemeyn wilde hebben met men- fchen , die verfmaedende het Evang'die , zig zelf voor- Ichikten tot hun eygen verderf j zelfs het ftof niet hunner Ff a |
ocr page 265
Î Î WERKEN DER APOSTELEN
liiediglieyd aen dit lieylig en Goddelyk befluyt. Judas, anders geoaemt Barfabas, keerde weynigen tyd daer
naer nae Jerufalem te rug; maer Silas bleef te Antiochien , en wierd den mede-gezel van Paulus ; want
Barnabas fcheydde van hem af, ter oorzaek van Joannes Marcus, die hy met zig nam nae Cypren; maer
Paulus en Silas gingen de Steden bezoeken, alwaer Paulus te voren gepredikt had, bevelende over-al het
befluyt der Apoftels en Ouderlingen te onderhouden. In Lycaönien gekomen zynde, nam Paulus Timotheus
met iiem , wezende den Zone van eene geloovige Jodfche vrouwe , maer van eenen heydenfchen Vader ,
Tan welken de Broeders goede getuygeniflen gaven. Doch hy dede hem befnyden, om den wille van de
Joden , die allegaeder wiften dat dien Vader van Timotheus heydenfch was- Als iy Phrygien doorreyft had-
den, verbood hun den H. Geeft het Woord Gods te prediken in Aiien, een bezonder Provincie van Nato-
liën. Hun wierd van gelyken belet door den Geeft van Jefus nae Bithynien te gaen. Tot een blykelyk tee-
keq , dat de predicatie van het Geloof een lauter gave Gods is, tot de welke niemand recht en heeft, en
die beftiert en die mede-gedeelt word aen de volkeren , volgens het ongrondeerelyk oordeel Gods. Langs
Myfien te Troas gekomen zynde, wierd Paulus in den flaep door eenen Macedoniër, die voor hem ftond,
nae Macedonien geroepen. Wanneer-ze dan te Philippen, de eerfte ftad van Macedonien, waeren aengeko-
men , opende Godt aldaer het herte van zeker Vrouw, met naeme Lydia, eene Purper-verkoopfter van Thya-
tiren, de welke met ganfch haer huysgezin gedoopt zynde, Paulus met fvn gevolg dwong by haer fyn ver-
blyf te nemen. In de zelve ftad verjoeg Paulus eenen waerzeggenden duyvel uyt zekere dienft-maegd, die
door waerzeggerye aen haere Meefters veel winft toebragt. Hier uyt onftond'er tegen Paulus en Silas eenen
oproer. Men fcheurde hun de kleederen van 't lyf, en fy wierden in 't openbaer op de merkt gegeeflelt.
Men ftelden-ze voorder in den binnen-kerker met de boeyen aen de voeten. Ontrent den middernacht ,
wanneer Paulus en Silas hun gebed deden en Lofzangen zongen, daverde den kerker door eene aerdbe-
vinge; alle de deuren gingen open, en de boeyen van de gevangenen fprongen los. Den Cipier verfchrikt
zynde, en meynende, dat de gevangenen gevlucht waeren, ftond nu zoo , om zig het leven te benemen ,
maer Paulus riep met luyder ftemme ; En doet u-zelven geen leed; want wy zyn allegaeder noch hier.
Alfdan viel hy al bevende voor de voeten van Paulus en Silas, zeggende : Myn Heeren, wat moet ik doen
om zalig te worden ? Gelooft, zeyde Paulus, in den Heere Jefus , en gy zult zalig worden , en geheel
UW huysgezin met u. Op de zelve iiere wiefch den Cipier hunne wonden af; ontfing het Dooplel met alle
de fvne ; bragt hun in fyn huys, en ftelden-ze aen tafel, zig verheugende over de gaeve Gods. Hoe won-
derbaer is Godt in de werkingen en in de kracht van fyne genaede! 's Anderdags zonden d'Overfte van
'de Stad zeggen : Laet die menfchen henen gaen ; Den Cipier bragt aenftonds deze boodfchap aen d'Apof·
|
Synagoge het gene op fyne kleeren was gevlogen ; en hy ?;eyde : Voortaen trekke ik vouit nae de Heydenen. Hy verliet zelfs het huys van Aquila die .lodfch was, en ging fyn verblyf nemen naeft de Synagoge , by .Tuiius , die Heydenfch was , maer godvreezende : dezen had ook den iiaern van Titus , verfcheyden van den anderen Titus van Welken den 11. Paulus fpreekt in fyne Brieven . V B^keerdi den Apojlel vele Heydenen te Corinthcn ?
A. Jae ; en hy doopte-ze , alfinede Crifpus , den Overiten der Synagoge , met fyn geheel huysgezin die zig bekeerde onder de Joden, en Stephanus met geheel fyn huys ; hy noemden-ze om die reden de Eerfielingen van Achaien. . y. Verbitterde dc\en grooten voortgang niet de gemoederen 'der vyanden van het Evangelie tegen den Apofie'l ?
A. Dat is ongetwylfelt ; en den H. Paulus zegt het zelf, dat hy vele verdrukkingen en rampen te lyden had ; zoo verre , dat hy gebrek leed van de aldernoodigfte dingen. .â V. Wat venroöfiing bekwam den Afoflcl in jyn lyden 7
A. Jefus Chrilius veiicheen aen hem op eeneu nacht , fu zeyde tot hem: AVeeft niet bévreeft, want ik ben met ^Vi en niemand zal aen u komen om u te hinderen. Pau- lus bleef te Corinihen achthien maenden , met Silvauus , gezeyd Silas, en^Timotheus.
ν. Waerom deje verandering van d'n naem Silas in Silyanus?
De Apoiiels en Difcipels die het Evangelie moeften |
verkondigen door geheel de wereld , om allen aenfioot te vermyden by da volkeren , zelfs door hunne naemen die hun vremd 'zouden hebben können fchynen, fchouwden, zoo veel fy konden , der zelve hardigheyd , deze veran- derende , als het mogelyk was , naer 'de fpreek-wyze. en woord-eyadiging der Griekfche of Latynfche naem'^en , of gebruykten andere naemen die aen die volkeren aengenaemer waeren : al kis, Silas is genoemt geweeft Silvanus, Cephas , Petrus; Saulus, daer naer Paulus , naem zeer behaegelyk aen de Romeynen : alzoo ook Levi , Matthccus ; Jacob , Jacobus; en jN'athanaël is genoemt 33artholoma;us, volgens die Schryvers welke houden, dat diën Difcipd van Chrif- tus den zeiven is met den Apoitel : ook is den naem van Tha-tlicus gegeven aen Judas , broeder van Jacobus.
F, Had de{e belofte van Jefirs aen den Apofiel fyn uyt- iférkjel?
A. Jae,· want Paulus zynde gebragt door de Joden voor den Stadhouder van Achaien, genoemt Gallio , ouderen broeder van Seneca, zoo gaf dezen aen den Apoilel allee- nelyk den tyd niet van zig te verantwoordden , en ver- klaerde zig-zelf fynen vooritaender, gebiedende aen de Jo- den van te vertrekken, want hy daer zig niet ra ο ey de met hunne gefchillen van Religie.
y. Wat gebeurde noch voor ds. Rechtbank van den Stad- houder ? |
ocr page 266
POL GENS DEN fl- LUCAS. 237
telen; niaer Paulus zeyde tot de Stads-dienaers : Hoe ! naër dat fy óns, die Roomfclie Borgers zyn, (Z>«t'
is, die het Recht van Roomfch Borger genieten·, waht Paulus was gebortig van Tarfus in Ciücien, eene flad
die het Recht had van Î Roomfch Borgerfchap.) openbaerelyk hebben doen geeffelen , en in den kerker doen
ftnyten, zonder kennifle van zaeken; zouden iy ons in 't hymelyk uytlaeten ? 't En zal'er zoo niet gaen ;
maer dat-ze zelf komen, en ons daer uytleyden. Niet dat Paulus nae die eere ftond; maer om dat zulkx
noodig wasvoor de glorie, van het Evangelie De Overften,die zeer bevreeft wierden, om dat-ze hoorden,
dat bet Roomfche Borgers waeren, kwamen hun dan zoete woorden geven ; en hun uyt den kerker ge-
kyd hebbende, baden fy hun, viyt de Stad te willen vertrekken. Sy gingen dan eerft nae het huys van
Lydia, en begave.-i zig voorder op de reyze.
urx HET xriL, xrm., xix., en xx. hoofd-stuk. '
gY namen hunnen weg door Amphipolis en Apollonien, en kwamen te Theflaloniken de Hoofdftad van-
Maoedonien , alwaer een Synagoge der Joden was; Paulus ging daer binnen zoo als hy gewoon was, en
handelde met hun geduerende de dry Sabbat-dagen uyt de Schriftueren : hy verklaerde en wees hun aen
dat den Chriftus moefte lyden en van de dood verryfen, en dat Jefus die hy hun verkondigde den Chriftus
â¢was. Paulus en Silas trokken dan een menigte van godtvreezende Heydenen , en vrouwen van aenzien, op
hunnen kant, in Chriftus geloovende ; doch de Joden dit benydende, namen eenen hoop booswigten en
gefpuys van volk met zig, ende eenen oploop maekende, fielden fy de geheele ftad in roeren, ende eenen.
aenval op het huys van Jafon doende zochten fy hun voor het volk te brengen , maer alzoo fy-ze niet en
vonden',trokken fy Jafon en eenige der Broeders voor de Overften der ftad, zeggende: Deze komen de Stad
in roeren ftellen, en Jafon heeft-ze by zig in huys genomen, ly doen alle tegen het bevel des Keyzers^
zeggende, dat'er eenen anderen Koning is, Jefus genaemt. Dit verbitterde het gemeyn volk en de Overften
(der Stad, maer van Jafon en de andere voldoeninge ontfangen hebbende, lieten iy hun gaen: de Broeders zon-
den dan Paulus en Silas by nachte nae Bereën , als fy daer in de Synagoge kwamen ontfongen deze met
alle genegentheyd (veel edelmoediger als de Theflaloniers) het Woord Gods, dagelykx in de Schriftuere
onderzoekende, oft het gene men hun zeyde ook zoo was, zoo dat'er vele van hun geloofden : de Joden
van Theflaloniken dit verftaende, kwamen ook derwaerts het v^olk ontruftten en oproerig maeken; dan Ion-
den de Broeders Paulus ftrakx nae den Zee-kant toe, maer Silas en Timotheus bleven daer; eenige van hun
vergezelfchapten hem tot Athenen toe, de welke hy bevolen hebbende Silas en Timotheus tot hem te zen-
|
yi. Softhenes, Overften van dè Synagoge der Joden , die vvaerfchynelyk was den opvolger vrai Crilpiis , wierd geilaegen voor de vierfchaer van den Stadhouder, zon- der dat GalUo zig iet van deze dingen aentrok. â £/def den Apojld noch te Corlnthen naer de^eti oproer ?
A. Hy bleef daer noch vele dagen , en nam daer naer fyn affcheyd van de Geloovigen , en vaerde af van Cen- chris , zeê-haeve van Corinthen , om zig te begeven te Syrien.
Wat dede Paulus voor al-eer hy affiak ' van Cemhrls ?
ΠHy liet zig het hoofd fcheéren, ter oorzaeke van eene beiofte die hy gedaen had ; en kwam van daer te ^· Ephefen alwaer hy predikte , nara daer naer fyn affcheyd van de broed'ers, laetende aen hun de höop van fyne we- derkomite. Van daer fchreef hy fynen eeriicn Brief totdie van Corinthen,in het jaer 53 d'er gemeyne Tyd-rekening.
f^. Waer begaf pg den Ãpofiel vertrekkende van Eyheien 9
A. Hy begaf zig weder op zee om te vaeren nae Cefa- reën in Paleitienen ^ laetende Aqnila en Prifcila die hem te Corinthen het eerft geherbergc hadden , te Ephefen.
V. Wat gebeurde, te Ephefen , geduerende de reyie van den li. Paulus ?
Î. Eenen Jode met naeme Apollo , gebortig van Alexan- drien , zeer ervaeren in de Schriftueren , vol van iever , die het doopfel van Joannes hadde ontiangen ^ kwain te |
Ephefen, alwaer hy predikte het Chriften Geloof zoo wel als hy daer in was onderwezen.
l^· Waeren de Dij α pels hier over niet mifnoegt ?
A. Neen , want Aquila en Prifcilla deden hem met hun gaen, en verklaerden hem nauwkeuriglyker den weg des Heere ; Apollo verfmaedde niet te zyn hunnen Difcipel ; en men gelooft, dat hy alfdan ontiong het Doopiel van Jefus Chriitus ,
⢠F. Wd&r ging Apollo trekkende uyt Ephefen ?
Î Hy trok door nae Achaien ; de broeders die te Ephe- fen waeren, hadden hem daer toe aengemoedigt, en brie- ven^ mede-gegeven voor de Difcipels van die Provincie , op dat fy hem zouden ontfangen volgens dat hy verdiende. Dit gebeurde eer dat Paulus was weder-gekeert te Ephefen.
f^. Wat ~deed Apollo in Achaien 9
Î Hy was daer zeer voordeelig aen de Geloovigen ; want hy overtuygde de Joden krachtiglyk in 't openbaer, bewyzende door de Schriftuer, dat Jefus waerc]5^k was den Chriftus en Meiiias.
V. Waer ging Paulus gekomen \ynde te Cefare'én in Pa- leflienen ? '
Î Van Cefareën trok hy op, zegt Lucas. ( het gene moet verftaen worden : nae JeruÃilem ) en de Gemeynte gegroet hebbende ,· kwam hy af nae Antiocliien in Syrien: en naer dat by daer eenigen tyd geweelt was, is hy voorts |
ocr page 267
DE WERKEN 3ER yiPO STELEN
den , weder henen reyfden. Terwylen Paulus hun tot Athenen verwachtte , wierd ij^nen geeft ontileken Ï
ziende hoe de ftad toegedaen was tot de afgoderye; hy difputeerde dan in de Synagoge met Joden en godt»
vreezende Mannen, en ook dagelykx op de merkt met de gene die zig daer lieten vinden; daer twifttea
ook eenige Epicurifche en Stoïfche Philoföphen met hera, Sommige zeyden : wat wilt dezen klapper zeg-
gen ? andere : Het fchynt dat hy eenen verkondiger is van nieuwe Goden. Sy namen hem dan en bragtea
hem op de plaetfe van Areopagus (de Merkt van Mars, alwaer den grooten Raed van Athenen gehouden
Avierd, beftaende uyt de alderwyfte en rechtzinnigfte Mannen, die men Areopagiters noemde) zeggende :
mogen wy ook wel weten wat dit voor eene nieuwe leeringe is daer gy van ipreekt, Paulus dan flaende
in het midden van de Areopagiers, zéyde ; Mannen van Athenen, ik zien dat gy alle bynae te zeer Gods-
dienftig zyt, want in't voorby gaen, de belden uwer Goden aenfchou\yende, heb ik onder andere eenen
Autaer gevonden, op den welken gefchreven ftond den onbekenden Godt. Den genen dan die gy dient
zonder te kennen, diën is 't die ik verkondige, Godt die de wereld gemaekt heeft met al dat'er in is, al~
zoo hy den Heere van Hemel en aerde is, die woont ir^^geen Tempels die met handen gemaekt zyn, noch
hy is niet vereert met werken van menfchelyke handen al of hy iet van noode had, mits hy zelve aen
©en-ieder het leven, den adem en alle dingen mildelyk toerykt; hy heeft ook uyt eenen (Adam ) het gan-
fche menfchelyk geflacht voorts-gebragt om het Aerdryk te bewoonen, hy heeft hun ook vafte tyden en pae-
len hunner wooninge geftelt, op dat iy· Godt zouden zoeken oft fy hem mogten voelen oft vinden, allioe-
â wel hy niet verre van ieder-eén,en van ons en is; in hem leven wy, roeren wy ons en beftaen wy; jae
gelyk fommige vanniwe Poëten gezeyd hebben, wy zyn zelve van fvn gedacht : indien het dan zoo is,
moeten wy niet denken dat het Goddelyk Wezen aen goud, zilver ofte fteen, die naer de konft gefneden
zyn oft aen eenige menfchelyke verbeldinge gelyk is : Godt die tyden van onwetentheyd hebbende laeten
^oorgaen, verkondigt nu over al de menïchen dat fy zouden penitentie doen, om dat hy vaft-geftelt heeft
eenen dag dat hy de wereld volgens de rechtveerdigheyd zal oordeelen, door die hy daer toe gefchikt heeft
en van de dood verwekt heeft. Maer als fy van de verryflènifle der doode hoorden, lachten fommige daer
mede , doch andere zeyden wy zullen u hier van noch wederom hooren. Aldus ging Paulus uyt het mid-
den van hun, doch eenige bleven hem by, èn namen het Geloof aen, onder de welke ook was Dionyfius
Raedsheer. van Areopagus, eene vrouwe met naeme Damaris en meer andere met hun. Naderhand kwam
Paulus te 'Corinthen aen , en voegde zig by zekeren Jode met naeme Aquilas, die met lyne huys-vrouwe
Prifcilla uyt Italien was gekomen, om dat den Keyzer Claudius alle de Joden uyt Roomen hadde doen
gaen. Hy bleef dan aldaer, en werkte met hun, als zynde van 't zelve ambacht, te weten , Tente-maekers.
|
getrokken doorwandelende het landfchap van Galacien en â¢San Phrygien , en doorreyfde alzöo de deelen van klyn Alien dié het verÃe afgelegen waeren van de zee.
y. JVacr ging Paulus daer naer ?
A. Hy kwam «veder te Ephefen, en bleef daer dry jae- ren , doopte'er verfcheyde, onder andere twelf Geloovige die het doopfel van Joannes ontfangen hadden, aen wie hy bok het Vormfel bediende. Hy predikte tot de .ioden en ïleydeneii, en bekeerde een groot getal van volk door de mirakelen die'er gebeurden, niet alleenelyk door hem zelf, mer ook iloor de kleerderen die aen fyn lichaera geraekt hadden Negenfte Zending.
V. Wat gebeurde, aen Paulus geduerende fyn verhlyf tt 'Ephefen : .
Daer waeren alfdan in de fiad zeven gebroeders Jo- iien, zoons van zekeren Sceya , Jodfchen Opper-priefter : die gebroeders gingen van Itad tot itad de bezetene be- zweéren, om daer geld van te trekken ; deze ziende het vermogen van Paulus over dé duyvels door den naem van Jefus, ondernamen van-ze ook te. bezweéren door Jefus ilie van Paulus gepredikt wierd.
Liet den ApiiÃcL de\e gebroeders Joden begaen ?
A- Jae ; maer Godt ftrafte de onteering van lynen Naem, papt zig te bedienen van den duyvel zelf om deze gebroe- te kaitydcn. |
f^ f^erhaelt ons deie gefchiedenis.
Î Eenen die fy bezweerden , zeyde hun : .Tefus ken ik , ik weet wie Paulus is; maer wie zyt gy-lieden doch En ten zeiven tyde hun op 't lyf vallende, wierd'er twee meef- ter, zoodaniglyk dat-ze naekt en gekweil ten huyze uyt, moeiten vluchten.
V. Wat uytwerk fel verooriaekte de^en. voorval op de inwoon- dtrs van Ephefen ?
A. Deze kaiiyding bragt de vrees zoo onder de Jode« als de Heydenen, die niet als met eerbiedigheyd van Jefus meer dierven fpreken. Vele van die met verborge konften hadden omgegaen ( het gene te Ephefen zeer gemeyn was ) bragten hunne boeken en verbrandden-ze ^ andere befchul- digden zig, en verlcheyde kwamen beleytien de mifdaedo« van de welke fy zig plichtig gevoelden.
F', Wat. gebeurde am den ApoÃel van den kant der afgo-r diflen , eer hy uyt Ephefen troK ?
A. De verduldigheyd van Paulus wierd daer geoeftent door eene nieuwe iiioeylykheyd. Gemerkt de afgodilleii van Ephefen in groote eer hielden zeker beid van ebben pft ander hout, aen 't welk fy gegeven hadden den naem van Diana, zoo hadden fy aen deze opgerecht eeuen zeer prachtigen Tempel, van den welken men een menigte van klyne fchetfen in zilver maekte : zulkx bragt veel gewin aen die van dat ambacht waereu ; voornamentiyk aen zekere» |
ocr page 268
r ο L Ï Î Î s ry Ã Î Î Ï Ï
c ^ s.
Wanneer öu Silas én Timotheus van Macedonien waeren' aengekomen, predikte Paulus des tè vuériger iii
de Synagoge. Maer alzoo de Joden liera tegenftonden en blalpheraeerden, fchudde hy iVne kleederen tegen
luin af, zeggende : Uw bloed zy over u : ik ben'er onnoozel van : voortaen trek ik nae de Heydenen.
Ende van daer gaende, kwam liy in een huys naeft de Synagoge toelioorende aen den godvreezenden Tytus
Juftus; ende Crifpus den Overften van de Synagoge, geloofde in den Heere met ganfch fyn huylgezin bene-
Vens een menigte der Chnftenen, des naclits zeyde den Heere in een vifioen tot Paulus, en vreeft niet;
maer fpreekt kloekelyk zonder iets te zwygen, want ik ben met u en ik heb veel volk in deze Stad , Pau-
lus verbleef aldaer dan een jaer en zes maenden; (foch de Joden bragten liem naderhand voor den Rechter^
lloel van Gallio, Stadhouder van Achaien; maer dezen wilde zig de gefchillen van hunne Wet niet aen-
draegen ; fy grepen dan Softhenes aen, den Overften der Synagogen, ende floegen hem voor de Merfchaer^
zonder dat Gallio zig iet van deze dingen aentrok.
Als nu Paulus van Corinthen vertrekken zoude, liet hy te Cenchreën, een haeve van Corinthen, lyn
liair af fcheiren , ter oorzaek van eene belofte der Nazareërs, ( Z/er hier van Num. 6 f. 18.) die hy ge-
dacn had, om aen de Joden te toonen, dat hy geenfints eenen verfmaeder was van de Wet van Moyiês.
iiy ging dan xMchepe nae Syrien met Aquilas en Prifcilla, die hy in't vervolg te Ephefen liet, alwaer
hy alfdan maer weynigen tyd verbleef. Dus ging· hy door Cefareën nae Jerufalem, en van daer doorreyfde
ty de Landfchappen van Galatien en van Phrygien", van Stad tot Stad de Broeders verfterkende. Ontrent
den zeiven tyd kwam Apollos t'Ephefen aen, die zeer ervaeren was in de H. Schriftuere, en met grooten
iever Jefus verkondigde, fchoon hy noch enkelyk maer gedoopt en was met den Doop van Joannes. Maer
Aquilas en Prifcilla, die Paulus t'Ephefen hadde gelaeten, gaven hem voorder licht, en fchreven in fyn voor-
deel aen de Difcipelen van Achaien. Apollos dan was zeer voordeelig aen de Geloovige : w^ant hy over-
tuygde de Joden openbaerelyk en met eene groote kracht, bewyzende door de Schriftuere, dat Jefus dén
Chriftus was. Terwyi nu Apollos voorder nae Corinthen gegaen was , en aldaer predikte , kwam
Paulus te Ephefen, alwaer hy ontrent twelf mannen, die maer alleenelyk het Doopièl van Joannes had-
den ontfangen, in den Naem van Jefus dede doopen, dat is met het Doopfel van Chriftus; en naer dat hy
hun de handen had opgeleyd , ontfingen iy den H. Geeft, propheterende en fprekende verfcheyde taelen.
Paulus difputeerde aldaer wel dry maenden lang met de Joden in de Synagoge; maer alzoo fv verhard ble-
ven, fcheydde hy van hun af met fyne Difcipelen, en ging leeren in zekere Schole van zekeren Tyrannus.
Dit duerde wel tweejaeren lang, zoo dat alle die in Afien woonden, van welke Provincie Ephefen d'Hoofd-
itad was, zoo Joden als Heydenen, het Woord des Heere hoorden : en daer gefchiedden zoo ongemeynö
|
â jiilverfmid met naeme Demetrius, welken gewaer wordende, dat de Predikatien van Paulus gingen te niet doen den tlieali van iJiana, verwekte eenen oproer tegen den Apoliel iVat gi'heurde in diën oyjiund ?
A. Het voik naer geroepen te liebhen ; Groot is Diana van Ephefen; de eene op zoo een wyze, de andere anders, liepen ly gezaementlyk met gedruys nae de Schouw-plaets, medeflypende Gajus'en Ariitarchus, dis gekomen vraereii nae Ephefen met den H. Paulus.
I·^. Van -ii'aer waereii Gajus en Ar'iflarchus ?
A. Ariftarchus was van de ftad The;ialonieken^in Mace- donien, maer Jood van afkomfte : men gelooft, dat hy be- keert wierd door Paulus, wanneer diën Apoftel van Phi- lijipen nae deze plaets kwam. Van toen af vervoegde hy zig ©nder het gevolg van dezen Heyligen, weikan naer weder- gekeert te zyn van Achaien in Paleftienen en Syrien, hem weer medebragt te Ephefen, alwaer hy bleef by de dry jae- rcn , op het eynde van de *elke dezen opftand voorviel. Gajus was ook eenen Difcipel uyt Macedonien, weiken Pduius had medegebragt te Ephefen.
V. WaeT was Pau'ius gedaerende di\e muy.'erye ?
A. Op 't verzoek van fyne J3ifcipels en vrienden hield liy zig verborgen, om zig niet bloot te Itellen aen eea zoo ijpenbaer gevaer, .
F, Duirdz diiea ofÃand lan^m tyd I |
A. Meer als twee ueren; de Heydenen fchreeuwden van de Schouw-plaets en tegen de Chriftenen en tegen de Joden.
V. Ã'^ie ftuUe d-len oproer ?
A. Den Stadsfchryver oft Greffier die deze faemenrot- ting van-een-fprcydde door eene gemeynzaeme aenfpraek , zonder zwaerigheyd te maeken of't gene hy zeyde, waer- achtig oii: vaifch was , want hy was .lleydenfch.
V. Wat dééd Paulus naer dat den oproer gefliU was?
Î Ben Apoftel deed de Chriftenen vergaederen , en fyn afTcheyd van hun genomen hebbende , kwam te Troas , al- waer hy zig een weke ophield, 's Zondajjs deed hy daer de Mille in een kamer op de derde zoldering, en 'predikte daer tol middernacht, om dat hy 's anderdags moeit ver- trekken. Hier word aengewezen de plechtigheyd van Mifle te lezen op den Zondag federt het begin der Kerk
⢠V. fVat gebeurde geduerende de predikatie van den Apoflel ?
A. Zekeren jongeling met naerne Eutychus, die in eeq venfter zat, wierd met eenen zwaeren flaep overvallen, viel van de derde zoldering tot beneden toe, en wierd dood opgenomen.
JVat dede Paulus gehoort hebbende dit ongeluk ?
A. Den H. Apoftel kwam aenitonds tot hem beneden, ging op hem liggen , en hem omhelzende gaf hy het leven weder aen dezen jongeling.
J^. Waer ging d^ii A^^oÃd veririklie.nd6 van Troas |
ocr page 269
Ï4θ Î Î Tf^E R KEK DER APOSTELEN
Mirakelen, dat door de enkele zweet-doeken en gordel-riemen, van Paulus, de zieken en He bezetene gene-
zen wierden. Daer waeren in diën tyd te Ephezen zeven Broeders, duyvel-bezweerders, Zonen van eenen
Jodfchen Opper-priefter Sceva genoemt. Deze liepen het Land af, bemaenende de duyvels in den Naein van
Jefus , diën Paulus predikte. Doch den boozen geeft gaf hun voor antwoord : Jefus ken ik wel, en Pau-
lus ook; maer gy-lieden, wie zyt gy ? Den bezetenen greep'er dan twee van hun aen, met zoo een ge-
weld , dat-ze gewond en naekt ten huyzen uyt vlooden, 't welk grootelykx diende tot verhéfRnge van den
Naem van Jefus. Daer waeren'er ook veel van de bekeerde, die hunne zonden kwamen belyden, en die
hunne toover-boeken kwamen, verbranden voor alle het volk, van welke den prys wel beliep de fomme
van vyftig duyzent denarilTen. Aldus wies Gods Woord machtig aen, en wierd krachtelyk beveiligt. Doch
alle dezen voortgang moeft wederom beloont en bezegent worden met den loon, die het H. Evangelie be-
looft : dat is, met vervolgingen en verdrukkingen ; want Chriftus, die aen de fyne belooft heeft, dat hy
hun eenen mond en eene wysheyd zoude geven , tegen de welke alle hunne tegenftrevers niet zouden op-
konnen, heeft hun aenftonds voorzeyd, dat hun daerom de vervolgingen niet en zouden ontbrekeii; maer
dat-ze zouden gehaet worden van alle menfchen, om fynen Naem. Daer was dan te Ephefen zekeren Zil-
yer-fmit met naeme Demetrius, die veel winft toebragt aen de gene, die van dat ambacht waeren, door
het maeken van zilvere Tempelkens, verbeidende den prachtigen Ephefiaenfchen Tempel van de Godinne
Diana, die niet alleen 't Ephefen; maer door geheel Afien in groot aenfien was. Dezen vertoonde aen fyne
mede-makkers , dat niet alleen hunne winft , maer ook den Tempel en den dienft van Diana groot gevaer
liep door de predikatien van diën Paulus die over-al leerde, dat Goden die door menfchen gemaekt wor-
den , geen Goden en zyn. Hier op begonften fy vol grammoedigheyd te Ichreeuwen; Groot 'is de. Diana, van
Ephefen! Aenftonds raekte de ganfche Stad op de been en nae de Schouw-plaets loopende , zonder te we-
ten , waerom ,fchreeuwde al.het volk wel twee ueren lang: Groot is de Diana van Ephefen! Paulus meynde
zig onder het volk te begeven; maer de Difcipelen en fyne vrienden en lieten't geenfints toe. Wanneer nu
des Stads gehym-fchryver, een bedaert en voorzichtig iWan , ter nauwer nood ftilte bekomen had , zeyde hy
onder ander e tot het volk : Indien IDemetrius, en de konftenaers, die met hem zyn, iets tegen iemand
«ytftaens hebben, daer worden Recht-dagen gehouden, en daer zyn Stad-houders, dat-ze den eenen den
anderen in 't Recht trekken. Ofte by aldien gy iet anders verzoekt, men zal het in eene wettelyke ver-
gaederinge können afdoen. Want anderiints wy loopen gevaer, van als oproerige befchuldigt te worden
by d'Overheyd, dewyl wy nochte fchuld, nochte oorzaek en können aenwyzen van dezen oploop. Hier
op dede hy de vergaederinge fcheyden. Van Ephefen vertrok den H. Paulus nae Macedonien , en van daer
|
jti. Hy vaerde nae Aflbn , ontrent thien mylen afgelegen van Troas ; van Aflbn Jiae Mitylenen in 't eyland Lesbos , van waer hy 's anderendags voortsvaerde tot tegen over jChiën , en daegs daer naer leyde hy aeu te Samen , en ging aen land te Tragille, een hoofd niet verre afgelegen van Samen , den Volgenden dag kwam hy te Mileten , beruchte Stad op de kuilen van Afien , in de Provincie van Carien , en hy predikte aldaer het Evangelie.
f^. Ging Paulus van Mileten wickr nai Ephefen 7 A. Neen ; maer van Mileten zond hy nae Ephefen , en ontbood de Priefters van die Kerk, dede een aenfpraek aen de zelve vol van iever en liefde, en nam van hun fyn af- fcheyd , verklaerende, dar fy hem in geheel dat land niet meer zouden zien.
y. IVeiken weg nam Paulus vertrokken \ynde van Mileten ' A. Fly kwam in eenen dag aen het eyland Cous , 's an- derendags te Rhodus, ende van daer in eenen, dag te Pa- tara in Lycien , alwaer hy zig begaf op een ander Schip liet gene moeft ontlaeden te Tyrus, daer hy aenkwam in vyf dagen, en bleef'er zeven met de Geloovigen die hy daer vond : van daer vaerile hy op Ptolomaiden , en voorts op â Ceiareën ; alwaer naer eenige dagen den Propheet Agabus .90k aenkwam uyt Judeën,
â ^«i voor-^eycle Agahus aen den Apofiel ?
.-.JJezen Propheet ânam den gordelriem van Paulus,
F. iVat
en |
zig daer mede de handen en voeten bindende , zeyde : Den man, wiens gordelriem dit is, zullen de .Toden te Jerufa- lem aldus binden , en leveren in de handen der Heydénen.
Belette de^e Voorlegging den Apofiel nae Jerufalem te ga en ?
A. Neen ; Paulus vertrok van Cefareën j en reyfde op- waerts nae Jerufalem ; alwaer gekomen zynde , ging hy â 's anderendags bezoeken den H. Jacobus, by wie alle de Ouderlingen vergaedert waeren : fy raedden hem ^ dat hy zig zou heyligen en doen de noodige onkoften der offer- ande waer toe gehouden waeren de Nazareërs wiens tyd der belofte ten eynde liep.
ï^. Voltrok Paulus fyne belofte ?
ΠJae ; en s'anderendags zig gezuyvert hebbende , ging hy in den Tempel om te verklaeren aen de Priefters "den dag wanneer fyne belofte eyndigde , en op welken dag hy hun verzocht , dat men voor hem offerantlen zou opcfrae- gen , als ook voor noch vier Nazareërs die hem verzelden.
V. pi''at gebeurde, aen den Apofiel naer de volbrenging van. fyne belofte 7
A. Hy was nu al zeven dagen te Jerufalem zonder dat men hem ergens had zien difputeren ; nochtans de Joden van Alien hem in de Stad ontmoet hebbende verzeld met Tro- phimus den Ephefer die eenen Heydenen was , en mey- nende , dat Paulus dezen in deu Tempel gebragt had ^ floe- |
nae
ocr page 270
DOLGENS DEN Î. LUCAS. 241
Mer Grieken-land, van waer hy meynde nae Syrien over-te-väeren : maer Om de liften-en lagen die hem
van de Joden geleyd wierden , vond hy goed lang« Macedonien te mg te keeren. Dus ontrent Paeflchen van
Philippen afgevaeren zynde, kwam liy binnen vyf dagen te Troas aen» alwaer hy zekeren Jongeling met
naeme Eutychus van de dood verwekte, die onder het Sermoon van Paulus, 'c welk tot in den middernacht
duerde,al ilaepende van de derde zolderinge was dood gevallen. Wanneer nu Paulus met lyn gevolg,naer
fyn vertrek van Troas, 't Schepe te Mileten was aengekomen , zynde Ephefen voorby gevaeren, om dat
hy wenfchte op den Sinxen-dag te^Jerufalem te wezen, ontbood hy de Priefters van Ephefen te Miléten by
hem, en dede hun de volgende ganfch herderlyke en goddelyke aenipraeke. Gy weet, zeyde hy, hoe ik
met u akyd heb omgegaen , van den eerllen dag af, dat ik in Afien gekomen ben, dienende den Heere
met alle ootmoedigheyd , en veel traenen en gevaerelykheden, die my overgekomen zyn door de liften der
Joden ; hoe ik u niets ontrokken enhebbevan alle het gene 11 profytig was, nochte achtergelaeten heb u het
zelve, 'tzy in't openbaer, 't zy van huyze tot huyze te verlcondigen ; predikende aen Joden en Heydenen
de bekeeringe tot Godt, en het Geloove in onzen 'lleere fefus Chriftus. Ziet, nu gaen ik door het bevel
van den H. Geeft nae Jerufalem, niet wetende, wat my aldaer te gebeuren ftaet; als dat den Geeft Gods my
van Stad tot Stad doet weten, dat my de boeyen en de fraerten te Jerufalem verwachten. Maer ik en maeke daer
geen werk van , want myn leven en is my zoo koftelyk niet, als ik maer mynen loop mag^volbrengeu ,
en de bedieninge des Woords, die ik van den Heere jefus oiitfangen hebbe, om te prediken het Evangelie
van de gratie Gods. Doch ik wete nu, dat gy allegaeder, wiens Land ik doorgereyft hebbe, predikende
het Ryk Gods, myn aenfchyn niet meer zien en zult. ( Ha blykt nm-te-min uyt de Brieven van Paulus op
vcrfcheyde piaetfen als Philipp, cap. i, y. 25, 2(5, cap. 2, y. 24. Philemon f. 22. ÎÏ. ig, , dat Paulus
Tiaer fyne eerÃe gevangènijfe u Roomen noch nae AÃen te rug gekeen is. Maer dewyl dea H- Geeà aen Paulus
over-al banden ende boeyen dede voorzeggen, zonder van loslaetinge te fprekm, liet den Apoflel zig vaÃelyk voor-
Ãaen, dat hy noyt die banden en zoude ontkomen; en daerom neemt hy hier^ als voor laeÃe fyn affcheyd. Godt
en veropenbaert niet alles aen fyne Heyligen, nochte aen fyne Propheten, voornamenilyk in het gene hunnen cy~
gen perÃon aengaet. Ziet Calmet op deze plaetfe. ) Daerom neme ik u voor getuygen opden dag van heden ,
dat ik van het bloed van u alle zuyver ben. Wantik en heb niet achtergelaeten u al het voornemen Gods
te verkondigen. Neemt dan wel acht op u-zelven, en op de geheele kudde j over de welke den H. Geeft
tot BiiTchoppen geftelt heeft, om de Kejike Gods, die hy door fyn eygen Bloed bekomen heeft, te beftieren-
Want ik wete, dat'er naer myn vertrek grypende wolven onder u zullen inkruypen, die de kudde niet
fpaeren en zullen : en dat'er uyt u zelfs Mannen zullen opftaen, die vergierde keringen zullen leeren, om
|
gen de handen aen den Apofiel , roepende, dat hy den Tempel onteert had.
J^. Wat de.(k het volk in deien opfiand ? .
Î De geheele Stad raekte in roerenen^ Paulus wierd vaft-gegrepef! en men trok hem buyten den Tempel om hem te ilaegen : en die verwoede zonden hem vermoord heb- ben , zoo men hun had laeten begaen,
f^. Wie. holp Paulus uyt de handen van dit woedende volk ?
A. Den Overften Claudius Lyfias , welken Ipoediglyk kwam toe-geloopen met fyne foldaeten.
V. Hoe handelde Lylias met den Jpófiel ?
ΠGemerkt Lyfias'noch niet wift wie Paulus was, zoo deed hy hem met ketenen gebonden in de Sterkte brengen , naer hem eerii toegelaeten te hebben tot het voik te ipre- ken, aen het welk den Apoftel een lang verhael dede van fyne bekeering ,· voorts bragt hy by , hoe Chriftus. hem'ge- boden had Gods Woord te gaen verkondigen aen de Hey- denen ; op deze redenvoering riepen de Joden , dat hy onweerdig was te leven ; en ^zonder hem te bdchuldigen meteenig mifdaed, zoo wilden fy, dat men hun lyne dood ?;oude toeftaen.
F". PVat belloot Lyfias pende de Joden Ïοο verbittert tegen Paulus, ronder hier van de oor^aek α können hegrypen 1
A. Lyfias wou van Paulus zelf weten , wat hier van IL Ded. |
was, en gebood ,. dat men hem zou geeflelen en op de pynbank brengen.
IVat leyde den Apoflel nu reiende dat fy hzm gebonden hadden om. le geefj'eLen 7
A. Hy vroeg, of het geoorloft was alzoo te handelen met eenen borger van Roomen ; waer van Lylias verwit- tigt zynde , wierd bevreeft , en deed terftond weg-gaeft die hem zouden gepynigt hebben.
y. Liet Lyfias dm Apojlel los-gaen ?
A. Neen ; hy hield hem gevangen om hem 's anderendags te doen brengen voor geheel den Raed der Jodeii'welken hy tegen dien tyd had doen vergaederen. . ;
V Wat \eyde'Paulus gebragt ^ynde voor dien B.aed?
Î. Den Ap ο fiel begon te fpreken, en aenftonds Ana- "nias, zoon van Nebedicus , alfdan IToogen-priefter , die fyn priciterlyk: gewaed niet aen had j deed hem voor dèft mond fiaen.
V. Verdroeg den Apoflel de^i fmaed 7
A. Fly verdroeg-ze in fyn hert ; maer hy oordeelde deze te moeten afweiren , tot voordeel van vele , door een« fcherpe berifping: die hydede aen Ananias zonder he;n te kennen , noamende hem fchyn-Ueyligen en eenen wit-ge-^ plaefterden niuer ; aen wie hy nochtans verfchooning vroeg , als hy hoorde, dat hy was den Hoogea-priefter.
V. Hoedaenig was den uytval van de\zii Raed ?
Gg |
ocr page 271
242 DB TTERKBN DER ^PO STBLBN
Difcipelen naer hun te trekken, waekt, gedenkende , dat ik dry jaeren lang nacht en dag niet en heb opge-
houden met traenen een-ieder van u te vermaenen. En nu beveel ik Ï
aen Godt, en aen het Woord fyn'e^
genaede , hy die machtig is u voorder op-te-bouw'en, en u een ei-f-deel te vergunnen met alle de Heyligen.
Niemands zilver, ofte goud, ofte kleed en heb ik begeirt, gelyk gy zelve weet : want de/e handen heb'
ben den nooddruft aen my, en aen de gene, die met my waeren, bezorgt. Aldus heb ik u in alles be-
toont, hoe men , met alzoo te arbeyden, de zwakke moet onderfteunen , en het Woord van den ileerg
Jefus gedenken, wanneer hy gezeyd heeft: Het is zaliger te geven, als te ontfangen. Die gezeyd hebbende,
viel hy op fyne knien, en bad met. hun alle. Doch fy begonnen allegaeder overvloedelyk te weenen, en
Paulus om den hals vallende, kuften fy hem , aklermeeft bedroeft zynde over het gene hy gezeyd had ,
dat-ze fvu aenfchyn niet meer zien en zouden : en fy deden hem uygeleyd tot aen het Schip.
urr HET XXL, xxtl, xxtil en xxir. hoofd-stuk.
"^/Anneer Paulus aldus van de Prieilers van Ephefen was afgerukt, zette hy van Mileten fyne reyze voort
nae Syrien. Te Tyrus aengekomen zynde, wierd hem noch eens geraeden van nae Jerufilem niet te
paen. Doch hy vervoorderde niet-te-min fynen weg en kwam door Ptolomaïs nae Cefarecn, alwaer hy ver-
bleef in't huys van Philippus, eenen van de zeven Diakens, die vier Dochters had, de welke Maegden
waeren, en propheteerden. 'tWas aJdaer dat den Propheet Agabus, van Judeën overkomende, aen Paulus
vertoonde, hoe hy te Jerufalem zoude gebonden worden en overgelevert aen de Heydenen : waerom fyne
vrienden hem fmeekten, dat hy nae Jerufalem niet gaen en zoude. Maer Paulus antwoordde ; Wat komt
11 over van zoo te weenen, en myn 'hert te bedroeven ? Want ik en ben niet alleenelyk bereyd te Jerufa-
lem gebonden te worden; maer ook om den Naem van den Heere Jefus te fterven. Ais fy hem dan van
dat voornemen niet konden doen veranderen, hielden iy zig te vrede en zeyden : Den wille des Heere
jnoet gefchieden. Wanneer nu Paulus te Jerufalem was aengekomen, wierd hy van de Broeders zeer vrien-
delyk ontfangen; maer als hy zeven dagen daer naer in den Tempel gekomen was ten hoofde van eenige
Nazareërs, om volgens den raed van Jacobus d'andere Broeders te doen blyken, dat hy de Wet van Moy-
fts niet en verachte, maekten de Joden van Afien, die tot de Feeft van Sinxen gekomen waeren , het volk
op, en üoegen de handen aen Paulus , roepende .· Sa, helpt ons, Mannen van Ifraël ; daer is hy , die
tegen ons volk, tegen de Wet, en tegen deze Plaets (dat is, den Tempel, ofte de heylige Stad Jerufalem)
een-ieder over al gaet leeren. Daer-en-boven hy heeft ook de Heydenen in den Tempel gebragt, en deze
heylige Plaets onteert. De geheele Stad raekte dan op de been, en alle het volk" liep t'hoope. Wanneer-ze
iiu Paulus vaft-genomen hadden, trokken fy hem buyten den Tempel; en lerftond floot men de deure toe,
op dat'er Paulus niet en zoude kennen in-loopen, en het aldus ontkomen. Doch alzoo fy hem zochten om
â¢hals te brengen kwam'er aen den Cclonel van het Regiment, 't welk den Tempel bewaerde, tydinge, dat
|
. yj. Den H. Paulus ziende , dat de Joden onder hun niet eens waeren door de ilrydige gevoelens van de Pha- riit-ëa en Sadduceën , riep uyt in den Raed , dat hy eene» Pharifé was, eenen zoon der Pharileën ; en aldus ver- -tieeide hy den Raed
fFaer wierd den yipoÃel vervolgens nai toe ge^omien ?
A. Lylias verihen hebbende, dat de Joden Paulus zoch- ten te vermoorden , deed hem vertrekken om gebragt te Worden onder goed gelcy te y\ntipatren, en van daer te Celareën , tot den Stadhouder Felix, Landvoogd van Ju- «eën , aen wie hy fchreef ten voordeele van Paulus.
V. Wie ontrnome den H, Paulus te Cefureiin ?
A. ily vond daer Aoaiüas, en fyne befchuldigers, met ⢠den Advocact Tertullus, die tegen Paulus voor den Stad- houder verichenen.
i-Vat annvoordde den ÎÏοβεΠop de befchuldingen die dcie je gen hem tnirogren ?
A. Hy veronrlchuldigde zig op alls de punten daer fy liem mede beticlvcten.
V. l>ut Fd'iX din ApoÃd vry ^ïicti ? |
A. Neen ; maer hy flelde uyt om over deze zaek te Î½Î¿Î·Ï nifien tot dat Lylias te Celareën zoude aengtkomtn zyn en hem daer van naedere kennis zoude gegeven hebben , bevelende daer en tulfchen , dat men Paulus zoo nauw niet opgeiloten zoude houden , zonder eenige van de iyne le beletten hem te dienen en te bezoeken
y. JV.iL'rom h 'eld Felix den Apojïel aldus noch gevangen 9 A. Op hoop dat hy hem zoude gtld geven om iyne ver- lonilig at'te koopen , en om de genegeniheyd der jouen te winnen.
V. Hoe lang bleef den H. Paulus gevangen ? A. Twee jaeren ,· geduerende de welke Felix wierd af- geiielt, en l'eitus was fynen opvolger ; welken gekomen zynde te Jerufalem , vond daer de befchuldigers van Phal- lus , die hem verzochtten, als eene gunite , dat hy Paulus zoude doen komen nae Jerufalem.
V, Stond Fcjius toe de vraege van i/tfe beÃhuldigers ? Î Neen; hy zond-ze henen, zeggende, dat men den betichtten moett hooren ; dat hy zig in't kort zou begeven naeCefurcën, en dat die iets hadden in-te-brengen toc'lali |
ocr page 272
i]:
V O L G Î Î S DEN ff, L U C ji S. 345
geheelJernfalem in rosre ftond. Hy, ftrakx Soldaeten en-Kapiteyns met zig nemende, liep nae iiun toe.
Als fy den Colonel met de Soldaeten zagen, hielden-ze op van Paulus te flaen. Den Colonel by-komende,
greep hem aen ; dede hem met twee ketenen binden; en vraegde hem , wie hy was, en wat hy gedaen
hadde ? Maer den eenen riep dit uyt den hoop, en den anderen riep wat anders. Îίζοο hy dan om 't groot·
gewoel niets zeker en konde verftaen, dede hy hem in 't Kafteel leyden. Paulus aen de trappen gekomen
zynde, moeilen de Soldaeten hem draegen, om het geweld van 't volk ; want een groote menigte volgde
hem, roepende : Maekt hem van kant! Als Paulus nu zoo in 't Kafteel ftond geleyd te worden, zeydcj
hy tot den Colonel' : Mag ik iets tot u fpreken ? Den Colonel gaf tot antwoord : Kont gy Grieks ? Zyt
gy niet diën Egyptenaer, die over eenige dagen eenen oproer maekte, en die naer de Woeftyne vier-duy-
zent moordenaers met u leydde : Paulus zeyde : Ik ben een Jodfch Man van Tarfus in Cilicien, een Borger:
van die Stad, de welke genoeg bekent is. Ik bid u, laet my doch tot het volk een aenfpraek doen. Wan-
neer hy zulkx had toegelaeten , gaf Paulus, ftaende op de trappen , het volk een teeken met de hand.-
Daer kwam ftrakx een groote ftilte, en hy fprak hun aen in de Hebreeuwfche taele. Mannen Broeders,'
ende Vaders, aenhoort myne verantwoordinge: Ik ben een Jodfch Man, gebortig van Tarfus in Cilicien,
n>aer in deze Stad ben ik opgevoed aen de voeten van Gamaliël, en onderwezen volgens de waerheyd vai
de Wet onzer Vaderen, zynde eenen ieveraer tot de dood toe, bindende en in de gevangeniilè fraytende
zoo Mans als Vrouwen, gelyk den Hoogen-priefter en de Ouderlingen getuygen zullen; jae Brieven vart
hun gekregen hebbende aen de Broeders van Damafeus, (dat is, aen de joden van Damaicus tegen de
Geloovigen, om deze te vangen. Ziet hier voren het 9. Cap.) ben ik derwaerts gereyft; op dat ik de gene
4ie daer waeren zoude vangen, en nae Jeruialem mede-brengen om geftraft te worden; maer ontrent den
middag als ik ontrent Damafeus naederde, omringelde my , als eenen blixem , een groot licht van den.
Hemel, en ter aerde nedervallende, riep tot m.y eene ftemme .â Saulus, Saulus, waerom vervolgt gy my,&.e.
( zoo voorts verhaelde Paulus iyne ganfche bekeeringe als wy gemeld hebben Cap. Ï hier voren.':) Het ge-
beurde daer naer als ik tot Jerufalem wedergekomen was, dat ik-in den Tempel biddende in eene opgeio"
gentheyd des g^eft geraekte, en dat ik Jefus Chriftus zag, tot my zeggende : Haell u en vertrekt uyt Jeru-
falem, want de getuygenis die gy van my geeft en zullen fy niet aennemen. Ik zeyde : Heere, iy weten
wel, dat ik het was, die in de gevangenilTe fmeet en in de Synagoge geeflelde, die in u geloofden, en als
het bloed van uwen Martelaer Stephanus vergoten wierd, dat ik daer by ftond en in toeftemde, en dat ik
de kleederen bewaerde van die hem vermoordden. Maer hy zeyde my : Gaet gy henen, want ik zal u
verre van hier tot -de Hey denen zenden. Dan riepen fv alle gelyk, maekt zoo eenen van d'aerde weg,
want het is fchande dat hy leeft. Terwylen fy zoo geweldig fclireeuwden , gebood derx Overften hem in't
Kafteel te leyden, te geeflelen en te pynigefi : Als fy hem nu met de koorde hadden vaft-gebonden , vroeg
Paulus aen eenen Capiteyn die daer by ftond, oft het hem geoorloft was eenen Borger van Rooinen , die
zelfs niet eens veroordeelt was, te geeflelen ? Den Capiteyn ging dit aenftonds den Overften boodfchappen,
|
van Paulus die daer gevangen zat, zig daer konden ke- ten vinden.
y. iVat dede Fefius gekomen zynde te Cefareën ?
A. Hy gaf'openbaer gehoor aen de Joden , en deed Pau- lus daer voor hun brengen , die zig zoo krachtelyk ver- dedigde tegen iyne belchuidigers, dat Feftus hem in volle vryheyd wilde llellen.
y. fVaerom fielde Feftus den Apoftd dan niet in vryheyd ?
A. Om dat hy de Joden wou gunlt bewyzen met Pau- lus in hunne handen te leveren ; hierom vroeg hy aen den Apoftel, ofhy wilde nae Jeruialem gaen , om aldaer voor hem over deze zaeken gehoort te worden.
J/. JVat antwoordde Paulus op di vraeg van Fefius 7
Î Den Apoitel zeyde ; Ik beroepe nae den Keyzer Wat gebeurde aen Paulus naer Jyn beroep tot den Keyier?
ΠAgrippa , Koning van eenige landilreken van Ju- deën , en zoon van diën die Petrus in de gevangenis had doen Itelkn , kwam te Cefareën met iyne zufter Berenice, om den nieuwen 5iad-houder te begroeten, die hem de zaeke van Paulus eens te kennen, gaf i Agrippa toonde zig begerig om hem te hooren fpreken ; het gene 's ande- rendags gebeurde in een plechtige Audientie of Gehoor. |
y. Wat^eyde Paulus \ynde g&bragt in d& tegenwoordigheyd van Agrippa ?
A. Den H. Apoilellprak tot fyne verdeeding, daérnaer van den Mellias Jefus , voor wie hy vervolging leed.
y. Watieyde Fefius aen den Apoftel, liendi dat hy vueri^ ger en vueriger wierd ?
Î Feftus viel hem in fyne reden, en maekte hem uyt voor eenen uytzinnigen ; waer op Paulus antwoordde met eenvoudigheyd, dat hy niet uytzinnig wierd , maer dat hy woorden Iprak van waerheyd en van een gezond veritand , , nemende Agrippa tot getuygen.
y. fVat \eyde Agrippa hier op ?
A. Hy zeyde tot Paulus , als fpotsgewys ; of, zoo Chry- foftomus veritaet, rechtzuiniglyk : Gy beweegt my by nae om Chriilen te worden : en ftrakx daer naer vertrok de Ver- gaedering overtnygt wegens de onplichtigheyd van Paulus.
y. fVat deed meit met den Apofiel ?
A. Hy wierd nae Rüomen gezonden op een fchip vaà Ga 2 |
ocr page 273
J>B WERKEN OER ^P O STELEN
die feffen-s naer Paulus- kwam; en die hem zouden gepymigt hebben vertrokken van daer: den Overften was
Keer bevrecft, om dat hy hera had doen binden, en 's anderdags nauwkeurig willende weten waerora hy
van de Joden wierd befchuldigt, dede hy de Priefters en den ganfchen Raed by-een-komen , ende Paulus
mede-brengende, ftelde hy hem voor hun. Paulus den Raed ftyf aenziende ; zeyde : Mannen, Broeders, ik
heb tot den dag van beden voor Godt verkeert met eene zeer goede confcientie : raaer den Hoogen-priefter.
Ananias, dede hem op deze woorden voor den mond flaen; wuer op Paulus zeyde : Godt zal u ook ilaen;
gy wit geplaefterden muer, gy die daer zit om my, volgens de Wet te oordeelen, zult gy my tegen de
Wet gebieden te flaen? die by Paulus ftonden zeyden hem .- Zult gy den Hoogen-priefter Gods aldus uyt-_
fchelden? Paulus antwoordde : Broeders ik en wifl niet, dat het den Hoogen-prieiter was; \\ant daer ftaet
gefchreven ; Den Overften uws volk en zult gy niet kwalyk toefpreken , Exod. cap. 22, f. 28.. . . Doch
Paulus wetende dat een deel van den Raed Sadduceën , en het ander Pharifeën waeren , riep luyd uyt ia
den Raed: Broeders, ik worde, hier ten rechte geftelt over de hope en de verryffenifle der dooden. Pïier
op ontftond'er eenen grooten twift tuUchen de Pharifeën en Sadduceën, d'eerfte houdende van de verryfiè-
ïiiile, en d'andere zeggende dat'er geene en is. Daer ontftond dan een groot geroep ; eenige der Pharifeën
5{eggende ; Wy vinden geen kwaed in dezen Man , mogelyk mag hem eenen geell oft eenen Engel g-efpro~
ken hebben : ende alzoo den twill; zeer groot wierd, den Colonel vreezende dat fy Paulus zouden ver-
fcheuren, dede' hem door de Siildaeten nae het Kafteel brengen. Den volgenden nacht vertoonde zig den
Heer aen Paulus, zeggende .-Schept moed; want gelyk gy van my tot Jerufalem getuygeniflè hebt gegeven,
alzoo moet gy ook tot Roomen doen. Als 't nu dag geworden was, verbonden zig eenige faeraen-lpannende
Joden met eed, van niet te eten of te drinken, voor aieer ly Paulus zouden hebben omgebragt: iy waeren
meer dan veertig fterk, en gaven het den Opper-priefter ende" de Ouderlingen te kennen; maer den Zone
Tan Paulus Zufter, van dezen aenllag gehoort hebbende, ging het Paulus in 't Kafteel te kennen geven t
Paulus riep,eenen Capiteyn by zig, en verzocht hem diën Jongeling voor den Overften te brengen , het welk
denCapiteyn op den zeiven ftond dede: den Overften den Jongeling met de hand nemende, ging met hem ter
zyden af: hy maekte dan den Overften bekent het voornemen der Joden , die terftond twee Capiteyns ge-
roepen hebbende, Paulus des nachts dede onder een fteric geleyde Soldaecen , tot den Roomfchen Stadhou-'
der brengen, eenen Brief mede-gevende hoe hy was afgemeten ten tyde van lyne echteniflè : ais den Stad-
houder den Brief had gelezen , vroeg hy van wat Provincie hy was; en verftaen hebbende dat hy van Cili-
den was, zeyde hy : Ik zal u hooren als uwe befchuldigers zullen gekomen zyn, ende hy dede hem in 't
Paleys van Herodes bewaeren. Vyf dagen daer naer, kwam Ananias den Hoogen-priefter met de Ouderlin-
gen en den Advocaet Tertullus over, die tegen Paulus voor den Stadhouder deze befchuldinge inbragt ;
dezèn Man is een pefte, die door ganfch de wereld de Joden in roeren fteld, en die het Hoofd is van de
oproerige Sefte der Nazareërs; ( zoo noemden de Joden de Chriftelyke Religie ten opzichte van Jefus die
men meynde van Nazareth te zyn ) ook heeft hy den Tempel willen ontheyligen , waer op wy hem heb-
|
Adnimeten., onder de bewaering van zekeren Kapitcyn met naeme Julius Men is afgeiteken beginnende te vueren on- trent de plactfen van Aiien ; en 's iindcrendags kwam men re Sidon , Julius zeer belcefdelyk Paulus behandelende
f^. Zege ons het- vervolg der reyie ran Paulus ?
Î. Van daer weer afgeïieken zynde , vacrde men met ee- nen wind van deu Zuyden nae hei Noorden langs de kuile van Syrien , om de hoogte van Cyprus te houden, zynde fiit dén rechten lh-eek,.maer den wind Noordwaerts ge- keert zynde , zoo moeft men beneden dit eyland henen zey- len , hetwelk ter linker-zyde voor by vaerende, zoo raekte men in de zee van Cilicien en Pamphylien , en men kwam- aen te Afjn^/i in Lycien ( volgens het Griekx, het gene is de goede leziug; en niet Lyfiren , gelyk ichryft dé f 'uigata ; â want Lyfiren iigt in Lycaonien , en is geene zee-haeve : an-· dere zeggen, dat men moet lezen: Limyren ^ welke is een ftad vun Lycien en bekwaemere zee-haeve als Myren. ) Al- daer ging den Apollel op een fchip van Alexandrien welk 132e Italien vaerde : gemerkt men langzaem voortvaerde , w^int nien zeylde tegen wind, zoo was men lang bezig" oin te naederen tot aen Gnidus , fiad van Cariën die zeewaerts- in gelegen was ; en van daer itreek houdende beneden langs de kaep oft hool-'d van Salmone van het eyland Creten in Candien ( hedendaegs gcnoeint de kaep van Salamoni ) in plaet:; van te houden de hoogte van uit eyland, het gene was den rechten weg , zo(^. zeylde men langs de zuydelyke kuit van Creten iu plaets van langs de noordelyke ; van waer. Paulus met groote moeyte aenkwam aeu een plaets genocrat , Schoon-haeven , daer de itad Thalaifa nae by was, langs'dtn Zuyden van Candien, wiens haeve gevaer- lyk is om daer te verwinteren |
y. JVaer {eylde Paulus henen van daer afgevaeren lyiide 3 A. Van Schoop-haevcn zeylde men nae Phenicien, een haeve van Creten , en men naederde tot aen ÎΠοη ; maer gelyk den Zuyden wind begon te waeyen , verliet men Af- fon , vaerende langs de kuit van Creten , aliwannecr daer eenen zwaercn ftorm ontitond, die grooten fchrik toebragt aen alle die zig fchecp bevonden ; wantly waeren veerthien nagten zonder zon or" iïerren te zien maer den Apoiiel ver- tioüiite hun en verzekerde, dat Godt hem gelchuiiken ijad |
ocr page 274
Ï- ο L G Î Î S DEN Î. L V C .4 S.
ben aengegrepeti om volgens ons Wet te oordeelen , doch den Overften I^ylsas heeft hem ons ontnomeir.
ende geboden dat lyne belchiildigers voor 11 zouden komen. Dan dede den Standhouder Paulus fpreken;die
zeyde: Vermits gy Rechter zyt over dit volk, zoo zal ik vrymoedig fpreken ; Over tvw'elf dagen ben ik in
den Tempel van Jerufalem myne aenbiddinge gaen doen , met niemand difputerende, nochte vergaederinge·
van volk maekende in de Synagogen, jiochce fy können geen bevvys doen van hunne befchuldinge; mger
dit bekenne ik u, dat ik volgens de Religie die fy eene Kettery noemen , den (den Godt van myne Voor-
vaders) A''ader en mynen-Godt alzoo diene, dat ik geloove al wat in de Wet en in de Propheten gefchre-
ven ftaet; dat'er eene verryiTemfie zal gefchieden der rechtveerdige en onrechtveerdige, daerom tracht ik
myn conlcientie voor Godt en voor de menfchen onberifpelyk te bewaeren ; dan ben ik naer vele jaeren
gekomen om aelmoefien te doen aen myn volk en oiferanden en beloften , waer van eenige Joden vin
Aüen my mede bezig vonden , als ik gezuyvert was in den Tempel, deze dienden my te komen befchuldigen
alswanneer fy iet weten. Felix goede kennis van deze Religie hebbende, ftelde hun uyt tot dat Ly-
fias zoude gekomen zyn, en dede hem meerder vryheyd in lyne gevangenis geven ; dan kwam Felix met iyne
Vrouwe Druiilla, die een Jodin was, tot hem, om van jefus Chriftus. te hooren fpreken; maer hoorende
van de rechtveerdigheyd, zuyverheyd en het toekomende oordeel fpreken; \vierd Felix verfchrikt, en zeg-
gende dat het genoeg w^as, ging henen.
Ï
TT HET xxr., xxn., xxrn., en xxrm. ho ο fd-s tuk.
I^Aer twee jaeren kreeg Felix in fyne plaets Portius Feftus, en willende de Joden gunlle bewyzen, liet
hy Paulus gevangen. Nauwelykx was Feftus te Cefareën aengekomen, of Paulus wierd voor iynen
Rechter-ftoel gebragt, alwaer hy zig verweirde tegen de Joden, die van Jeruialem waeren afgekomen , henr
optichtende veel zwaere ftukken, die fy niet konden goed maeken. Feftus nu, om de Joden te believen, zeyds
tot Paulus : Wilt gy naer Jerufalem gaen, en aldaer voor my over deze zaeken geoordeelt worden ? Maer Paulus
antwoordde : Ik ftaen hier voor den Rechter ftoel des Keyzers; daer^moet ik geoordeelt worden. Ik héb
de Joden geen onrecht gedaen, gelyk het u ook genoeg bekent is. Ofte heb ik iets bedreven, dat de dood
verdient heeft, ik weygere niet te fterven; maer is 't dat'er niets en is van al het gene, waer over iy rny
befchuldigen, zoo en mag my niemand uyt gunfte oVergeven. Ik beroepe my op den Keyzer. Feitus met
iynen Raed gefproken hebbende, zeyde: Hebt-gy u op den Keyzer beroepen, gy zult tot den Keyzer
gaen. Naer eenige dagen gaf Feftus deze zaeke te ke&aen aen Koning Agrippa, die met fyne Huys-vrouwe
Berenice te Cefareën gekomen was, om Feftus te begroeten. Hier is, zeyde hy : zekeren Man van Felix ge-
vangen gelaeten, welken d'Opper-prieftcrs en d'Ouderlingen der Joden, wanneer ik te Jerufalem was, my
verzochten ter dood te verwyzen. Maer ik gaf hun tot antwoord, dat het by de Romeynen geen gebruyk
en was, iemand te verwyzen, voor dat den befchuidigden geftelt wierd in de tegenwoordigheyd van iyne
|
de behoudenis van alle die met hem op 't fcliip waeren. Sy waeren 27Ã perlbonen , die behouden wierden de eene al zweaimende, de andere op de planken en ftukkeji van \ fchip het gene itrandde op eene zee-bank daer de zee we- derzyds aenfpoelde ; en aldus kwamen fy alie behouden aen het eyland Malta.
Hoe wierd Paulus en fyn geitllen ontfangen te Malta ? . ^J. Sy wierden daer metgroote beleeftheyd onthaeit van de in-vvoonders, die voor ίά zorg hadden van hun wel te doen wermen .· en gelyk Paulus een deel rys by een geraept en op het vuer geleyd had , zoo kroop'er door de hitte een flange uyt, vloog hem aen de hand en beet hem ; maer _hy kreeg daer van geen hinder : het gene hem deed aengezien worden voor eenen God.
ff^ie on:fong den eerfien den Î Paulus met fyne geielleii ?
A. Eenen zekeren Publius, eeaen man van aenzien van dat eyland, wiens herbergzaemheyd wel haeft wierd be- loont door de genezing van Iynen vader, die ziek hig aen de kortie en aen den roodèn loop. Den Apoltei dede noch Tele undere rairakeien te Malta. |
V. Hoe lang bleef Paulus met fyne. gezellen hy PiihV-us ?' ΠDry dagen,· en naer een verblvf van dry maenden opdat eyland met iyn gezellen, vaerden fy af om nae Sy- racufen te zeylen, alwaer fy zig dry dagen ophielden : van- daerlangs de kuiten vaerende , kwamen fy aen te Rhegien , en van daer den tweeden dag te Puteolen , alwaer den Apof- tei zeven dagen overbrogt , en kwam alzoo te Koömen langs den v/eg van Appius en de dry Herbergen.,
V. W(ler wierd Paulus geüyd, \ynde te Roomen aengekomen 7
A. Den Kapiteyn .Tullus leverde fyne gevangenen in han- den van den Overften van't Rechthuys, Afranius Eurus, die toeliet aen Paulus, op zig zelf te woonen met eenen foldaet die hem bewaerde, doch akyd geboeyt; den Apof- tel bleef in diën iket twee jaeren laug, levende van het werk fyn' er handen
V. Maekte Paulus {tg kenhaer te Roomen ? A. Dry dagen naer fyne komfte dééd hy de voornaem- Ãen der .toden by hem verzoeken om aen hun getuygenis te doen van fyne onnoozelheyd, verklaerende de oorzaek van fyn beroep j nopens het weik fy hean verzekerden. dsu: |
ocr page 275
D Î WE RICE Î DÃR APOSTELEN
befclnildigersr en bekwaem om zig te verdedigen tegen d'opgeleyde fchuld. Doch de befchuldigers, die na-
derhand tegen liein verfchenen, en bragten niets by, dasr ik iet kwaeds in zag. Maer iy hadden enkelyk
eenige gefchillen met hem over hunne Religie en over zekeren geftorven Jefus, waer van Paulus zeyde ,
dat hy noch in 't leven was. Ik was dan ganfch verlegen ; en vraegde hem of hy over die dingen te Jerula-
lern wilde geoordeelt woden. Doch, mits by daer van appelleerde en verzocht dat fvne zaeke bewaert zoude
worde ter kennifle van den Keyzer, heb ik hem in bew-aerenifiè gehouden, tot dat ik hem nae den Keyzer.
kan zenden. Agrippa zeyde tot Feftus ; Ik wilde wel zelf diën Man eens hooren. Morgen, zeyde Feftus,
zult gy hem hooren 's Anderdags dede Paulus in de tegenwoordigheyd van Agrippa, van Rerenice, en van
Feftus, eene zeer krachtige verdedinge : zoo dat Agrippa eyndelinge tot Paulus zeyde : Gy zoud my by-
nae bewegen, om Chriilen te worden. Paulus antwoordde : Godc gave , dat gy niet alleen by-nae, maer ook
teenemael, met alle de gene die my aenhooren, van dage zoodanig wierd, gelyk ik ben , uytgenomen deze
banden. Naer dat fy dan met malkanderen hadden gefproken, zeyden fy : Diën Man en iieeft niet gedaen.
't welk de dood ofte de banden verdient : en Agrippa zeyde tot Feftus: Had hy zig niet op den Key/er
beroepen, men zoude hem los mogen laeten. Paulus wierd naederhand door Feftus ovcrgelevert aen zeke-
ren Kapiteyn van een Keyzerlyk Regiment, met naeme Julius^ om nevens noch eenige andere gevangene
nae Roomen te vaerenen foor den Keyzer gebragt te\vorden. Dezen Julius handelde met Paulus zeer.
beleefdelyk. Hunne reyze was langzaem en moe^velyk; want fy- hadden naer den Apoftcl niet willen luyfte-
ren, die hun ontraedeia had van op den winter-kant de reyze te vervoorderen. Niet-te-min, wanneer-ze
nu zaten in't uytterfte gevaer, verkloekt hy alle de Mannen van 'tSchip, zeggende; Ik raede u-lieden wel
gemoed te zyn; want niemand van u zal lyn leven verliezen; want wy moeten op zeker Eyland geflagen
orden. Dezen zei ven nacht, zeyde hy voorder, is'er eenen Engel van den Godt, die ik toebehoore, en
die ik diene, by my geweeft, zeggende .· Vreeft niet, Paulus, gy moet voor den Keyzer verfchynen, en
Godt heeft η alle die met u vaeren gefchonken. (Doch daer waeren 216 zielen op 'tSchip.) Daerom, Ã
Mannen, fchept goeden moed : want ik heb dit geloof in Godt , dat het aldus gefchieden zal, gelyk het
ray gezeyd is. Naer dat fy nu in 't midden van de ftormen, en een geduerig gevaer wel veerthien dagen
geweeft waeren, zonder by-nae eenig voedfel te nemen, bad Paulus hun alle, dat-ze zig zouden verfterken,
©m te können behouden worden; want niemand van u , zeyde hy, zal een hair van Iv'nen hoofde verlie-
zen : en brood genomen hebbende, dankte hy Godt in het gezicht van hun allen, brak het en begon te
eten. Dus wierden-ze beter gemoed, en deden van gelyken : maer, wanneer fy nu het Land zagen en 'tniet
en kenden, geraekten fy op een zand-plaet, en het voörfte van 't Schip vaft zittende in het zand, wierd het
door de baeren aen ftukken geflagen. Doch , volgens de voorzegginge van Paulus, geraekten fy allegaeder
behouden aen Land, fommige door 't zwemmen, andere op planken en ilukken van 't Schip. Als fy het pe-
17kei aldus ontkomen waeren, verftonden fy, dat het Eyland Mileta genoemt wierd (tegenwoordig Malta.)
|
hun niet het minften gezeyd of gefchreven was tot fyn naer- deel : en alhoewel ly verbittert waeren over de wyze op de welke hy liuii had aengefproken , fy dierven nochtans niets tegen hem onderuemtn. f^ IVat dede. den Apofiel gedaerende dei& twee janen 7 ,A. Hy ontfong alle die tot hem kwamen, en predikte het Evangeiie mee alle vryinoedigheyd en zonder beletzel.
IVaerom eyndigc den H. Lucas hier fyne HiÃarie ion- der ins te leggen van het gene den 11. Paulus gedaen heeft tot het eyndd van fyn leven ?
A, Om dat hy' oordeelde , dat het niet noodzackelyk was een verhael te doen van dingen waer van zoo veel getuygen waeren ; of wel, ora dat hy het niet heeft kön- nen doen, ter oorzaeke.dat fyiie reyzen en andere bezighe- den hem zulkx beletteden ; het gene nochtans kan byge- voegt worden uyt de Brieven van den H. Paulus.
y. Wie waeren de mede-geiellen van Paulus Î¿Ï fyne reyie t,er. lee nae;, Roomen ?
A, Den H,. Lucas ilek zig onder de reyzigers, en hy gebruykt i-ikwils den eerftea perlbon in het meervoudig, fjy bemerkt noch, dat Ariltarc-hus van dit getal was, het di gevangenen, gemerkt den ApDftel, "in fyiien'^r«/ |
aen die van Coloffen , hem noemt, den mede-gezel fyn'er gevangenis; 'tzy als enkelen reyziger , die niet den H. Lu- cas, den Apoftel was gevolgt om hem te dienen.
l^. iVierd Paulus veriaeten van de Chnjienen ?
A. Neen ; Onefiphorus kwam van Aiien nae Roomen om Paulus daer te vinden, en hem eyndelyk gevonden heb- bende , traditte hy fyne gevangenis te verzachten door alle foorten van hulp-middelen. De Philippenfen zonden hem dour Epaphróditus byiland in geld, waer over hy hun fyn dankbaerheyd betoonde in fy«ien Brief,vol van genegent'- heyd en teerhertigheyd welken hy ,hun zond door . den eeiven Difcipel. ünelimus , ilaeve ven Philemon , inwoon- der van Cololfen,. fynen rneefter beftolen hebbende, kwam nae Roomen gevlucht; maer beweegt door leerwezen over fyn mifdaed , ging hy zig werpen voor de voeten van den H. Apoflel die hem met zachtmoedigheyd ontfong, ónder- richtte in de Chriftene Religie , en naer hem gedoopt te hebben , weder-zond tot fynen rneefter , met dien Brief van aenbeveling die den naem voert van Philemon.,
P". Wat dede Paulus in fyne gevangenis ?
A. Hy fchreef verfcheyde Brieven,, gelyk die aen de Coloilcaieii, en aen de Epheiiaeaen , van weike Tychicu&r |
ocr page 276
ro L G BN S DB Î TL L V C Î S, ^47-
Doch de Barbaren ( i>e Grleksn en Latymn wasren gewoon Barbaren tc noemen alle de gene, die nocfin Griekx
nochte Latyn en fpraken.) bewezen hun geene klyne beleeftheyd. Want hun allegaeder ontfangen hebben-
de, ontftaken Ãy een groot vuer, om den ilag-regen die'er over-kwam, en om de koude. Alzoo nu Paulus
een deel rys by-een geraept, en op 't vuer geieyd hadde, fclioot'er door de hitte een flange uyt, die hem,
aen de hand vloog. Als de Barbaren deze beeft aen iyne hand zagen hangen, zeyden-ze tot malkanderen :
Dezen menfch moet wel eenen moordenaer wezen, welken , daer hy de Zee ontkomen is, de rechtveerdige
wraeke Gods niet toe en laet te leven. Maer Paulus de flang in 'c vuer affchuddende, en leed'er geen hin-
der van. Doch fy lieten zig voorltaen , dat hy ftrafcs zoude opzwillen, ofte dood ter aerde vallen. Maer
lang gewacht hebbende, en ziende dat'er geen leed geMiedde, veranderden-ze van gevoelen, en zevden
dat hy eenen Godt was. Ontrent de zelve plaets, waeren de land-goederen van den Overften van η Eyland ,
met naeme Publius, die Paulus, Lucas, en Ariftarchus in fyn huys ontfing; en dry dagen vriendelyk ant-
haelde. Doch dewyl den Vader van Publius met de kortfe ziek lag, zoo ging Paulus by hem, en fvn ge-
bed gedaen liebbende, leydde hy hem d'handen op, en genas hem. Hier op kwamen alle die in 't Ãyland
met krankheden belaeden waeren tot Paulus, en fy wierden genezen. Naer dry maenden voeren fy van
Malta af, en te Roomen zynde, wierd aen Paulus toegelaeten op fy-zelven te woonen, met eenen foldaet,
die hem bewaerde, te weten, volgens het gebruyk van de Romeynen : dat is, op zoodanige wyze, dat'er
een lange keting van den eenen kant vaft was aen den ilinken erm van den foldaet, en van den anderen
kant aen den rechten erm van Paulus ·, op dat hy nieten zoude können weg-loopen. Dry dagen naer fyne
aenkomft binnen Roomen, ontbood Paulus de voornaemfte der Joden te faemen, aen welke hy verilag
dede van lyne gevaerentheyd. Doch, alzoo ly nochte Brieven- wegens Paulus, nochte klachten en hadden
ontfangen," zochten fy hem zelf wel eens te hooren fpreken : Want raekende die Seétejzeyden fy, (Aldus
noemen ze de Chriften-Religie ) het is ons kenbaer, dat-ze overval beitreden word. Sy kwamen dan op ze-
keren beftemden dag in groot getal nae fyn verblyf, alwaer hun Paulus met veel bewyzingen het Ryk
Gods verkondigde , trachtende hun het gene Jefus aenging, uyt de Wet van Moyfes, en uyt de Prophet'ea
te doen gelooven van 's morgens vroeg tot 's avonds toe. Sommige gaven geloof aen 't gene Paulus zeyde,
en fommige niet, dus gingen fy ai twiftende henen. Waer op Paulus hun aenging met deze woorden : Den
H. Geeft heeft met reden door ifaïas den Propheet c. 6, t· Ρ» tot onze Voor-vaders aldus gefproken : Gaet tot
dat volk, en zegt hun ; Met uwe ooren zult gy hooren , en niet verftaen, en met uwe oogen zien, en niet
begrypen : want het hert van dit volk is bezv\aert,.fy hebben hunne ooren geftopt en hunne oogen toegenepen,
op dat-ze nochte met hunne oogen zien; nochte met hunne ooren luyfteren;nochte met hun herteen zouden
begrypen, en zig bekeerende, van my genezen worden ü zy dan kennelyk, dat deze Zaligmaekinge God§
aen de Heydenen is toegezonden , die'er zullen naer hooren. Voorts bleef Paulus twee geheele Jaeren in het
yerblyf, 't welk by gehuert had, onfangende, predikende, en leerende al die tot hem kwamen, dat Jefus aenging.
|
ilen breno-er was ; en op het eynde van het tweede jaer fyn'er gcVangenis fcin-eef hv tot de Hebreeuwen , en hy groet ze van wegens de Difcipeis van itahen , him beve- itnée^ Timotheus , fvaea medegezei der gevangenis , die eenigen tyd voor hem los-gelaeten zynde , den brenger was van dezen J3rief ( volgens het Griekx ) en weder moeit keeren, om den H. Paulns te Roomen ai-te-haelen
;Ï·α£Π^ingditi ^ipojteLnaer de nvte-jaeTige gevangenis ?
ji, Hy keen-e weder nae den Ooften , en ging bezoe- feen de Kerken die hy geiücht, had. Eeiiige hebben daer- aen geiwytfïk ; maer ais rnen bemerkt , dat deze weder- koniite zoo dikwils belooft is geweeii in de Brieven tot i^.e Philippenfen , aen Pliilemon, eü tot de Hebreeuwen, ;ίίθθ dient men zonder moeyte te beieyden , dat het rede- lykae gevoelen is, zig aea de beveiti'ng te houden
f^. IVai dcde Paulus op jym Widerkomfi ?
yl. Hy nam fyncn weg langs Coloi'en en nam fynen intrek by Philemon daer"naer ging hy pretliken in het Ey- land Creten, aiwaer hy Titus liet. Hy bleef eenigen tyd te Epbefen, alwaer hy Timotheus liet , ora die Kerk te beltieren.
y, iVaer ging Paulus, vertrekkinde, van Î^ÎÏη i |
A. Hy begaf zig nae Macedonien , alwaer hy eenen ruy- men tya bleef woonen te Pnilippen , volgens dat hy huö beJook had. V an daer Ichreef hy iynen eeriien Brief tot Timotheus , en eenen anderen aen Titus.
V. K^trdi diti Apofid weder nae. den Wellen d
Verlcheyde Vaders verzekeren, dat hy alfdaii vol- bragt het voorneem , \ wdk hy van over lang gemerkt; had , van het Geloof te gaen verkondigen in Spagnien ; alhoewel daer geene evge geloofweerdige gedenk-teekens vaiydeze Predicatie te' vinden zyn.
Keerde Pciuius weder nae Roomen 7
.iae, ea hy wierd daer weder in de boeyen gefme- ten met den H. Petrus ter oorzaeke van het Evangelie, Het. eerite gehoor , het welk Nero hem verleende , was hem voordeelig ; niet. tegenitaende hy aldaer veria eten was Van alle de Difcipeis, zoo wierd hy nochtans onlchuldig verklaert 5 en gelyk hy Zegt, den Heere verioÃe hetn uyt den muyl van den leeuw.
Wie zyn die de welke Paulus verlieten ?
Î, Demas, te zeer aen?\klsc-ft aen het tydelyk , ver- liet hem om te gaen nae Theffalonieken ; Crefcens wierd Sczoiiden Rae Gaiaticn , oft in de Gäulen; want hu is |
ocr page 277
248~ D Î JTE R KEN DER APOSTELEN
Hier eyndlgen de TPerken dzr ^pojlelcn befchreven door den H. Lucas. Paulus fchreeften tyde van deze eerÃe gt'
vnngeni[fc binnen Roomcn, alwaer hy ontrent February van V Jaer 61 tras aengckomen , verfcheyde Brieven, ah dea
Brief tot die van Laodiceën , van welken hy meld, Col. 4, 16. en die verloren is: en den Brief tot die van Colojfen. In 't
Jaer 6%. wierd hy los gelaeten enjchreef den Brief tot de Hebreeuwen. Het kan lyn, dathy korts naer fyne ontÃaginge
fyne reyze gedaen heeft nae Spagnien, vanwaer hy wedergckeert is nae den Oojien. Dus predikte hy in 't Jaer 6 3 in 'i
Eyland Creta,nu Candia alwaerhy Titus aenftelde tot Bijfchop, en vertrok van daer voordernae Judeèn. Inh Jaer 64
ktvam hy wederom in AÃen, alwaer hy veel geleden heefteen Timotheus te Ephefen tot Bijfchop laetende, vertrok hy
nae Macedonien, Uyt Philippen fchreef hy fynen eerften Brief aen Timotheusen ontrent den zeiven tydfynen Brief aen
Titus. Hy bragt dit jaer den winter over te NicopoUs : en d'^eerfte openbaere vervolginge van 'r Roomfdie Ryk tegen de.
Chrifielyke Religie ontÃond^er ten zeiven tyde onder den Keyzer Nero. In 't jaer 65 vertrok Paulus wederom nae Afieny
nemendefynen weg lang Troas, Ephefen en Mikten. Ontrent dezen tyd is Paulus tefaemen met den yipofiel Petrus y.
naer dat hun Godt waerfchynelyk hunne Martelie veropenbaert had, te Roomen wederom aengekomen. Men meynt, dat-
ze aldaer door hunne gebeden Simon den Tooveraer uyt de lucht hebbén doen nederjiorten, wanneer hy door duyvelfche
konften wilde tot den Hemel vliegen. Hier op wlerdenfy gevangen ge^et, en naer dat Paulus fyne ver antv^oor dinge had
gedaen voor Nero·) fchreef hy fynen tweeden Brief aen Timotheus.) en eyndelinge fynen Brief tot die van Ephefen en anders,
geloovige gemeenten van Afien. Ten laejien wierden Petrus en Paulus te Roomen om het Gdoove gedood op den 29 /u-
nlus van 't Jaer 66.
|
onzeker nae welke van de twee landen hy wierd gezon- den, Titus ging nae Dalinatien , en Lucas , den Auteur van deze Hiiio.rie , bleef alleenig by Paulus.
f-Kit kwam 'er eyiiddLyk van den H. Paulus ? η üen Heere waerfchouwde hem, dat fyn eynde nae- by was, Alfdan fchreef hy lynen tweeden 13riei aen Ti- niotheus , die noch altyd te Ephefen was ; en het volgende jaer , op den 29. dag van de riiaend .Tunius , ontfong hy met den ,H. Petrus de kroone van Marteiie.
Naer ons onderricht te Hibben nopens het g-fte Jefus Chr'ifius aengaet en de Apofiels in de Werken die hunnen naem voeren , {egt ons iet raekende de bekeerde Geloovigen of de ^ Stichting der ChriÃene Kerk , door den voorfpoed der Predika- tie van de ApoÃels.
Î. Τ is in dezen Boek van de Werken der Apoflels dat men vind de voltrekking van Gods inzicht in de Ichikking der Menfchwording van fynen Zoou ; 't welk is : De men- fchen te roepen tot het Geloof, en zig te bereyden eene Kerk zonder vlekke
y. JVat heeft Chriflus gedaen voor fyne Kerk ?
A. Hy heeft-ze gezuyvert van haere zonden door fyn Bloed, hy heeft haer deel gegeven in fyne onilerftelykheyd door fyne Verrylleiiis , hy heeft haer den 1-iemel geopent door fyne Flemelvaert, hy heeft haer geheyligt door fy- nen H. Geeft
Hoe heeft ChriÃus dit groot voornemen kenhaer gemaekt ? Î Door de Predikatie van de Apoftels in fynen naem aen alle volkeren ; beginiaende van Jerufalem, gelyk zegt den Evangelilt Lucas c. 24 ij. 47, en volgens Ifaias c. 2 if. 3, alwaer'er voor-eerft dry duyzend bekeerd wierden, die zig vervoegden onder de Difcipels van Chriftus.
Hoe veel wierden 'er bekeert door de tweede redenvoering yan den H. Petrus naer het mirakel van den Kreupelen ? A, Vyf duyzend ;'zoo dat de Kerk merkelyk aengroeyde.
Uyt wat Natiën beflond de\& nieuwe Kerk ï ΠAlleenelyk uyt Joden.
J^. Hoe hebben de andere Natten kennis gekregen- van het W^vangdie ?
^· Door de Difqipels , die naer de dood van den Π· Ste- pha.nus genoodzaekt waeren zi^i' te verfpreyden langs alle ge- welten , alwuer fy vele deelachtig maekten van de waerlieyd.
V. tvelke waeren de eeifie onder de Natiën aen ryie deie Vaerheyd wierd aengekondigt ? |
A. De Samaritaenen ^ die de Befnydenis hadden en de Wet, zoo wel als de Joden , en die onderfcheyden wae- ren van de Heydenen en van de Joden
V. Door wie lyn de Simaritaenzn bekeert geweefl 7 Î Door den H. Philippus, eenen van de 7 Diakens. y. Wie ontfong het Chnjien Geloof naer de Samariiaenen ?
A. De Heydenen ; en Cornelius den Honderditen-man was den eeriien onder hun die het Doopfel ontfong door de bediening van den H. Petrus.
y. fVueren de hefmdene Geloovige daer over niet mifnoegt ?
A. Jae ; het gene Petrus verplichtte fyn gedrag te verant- woorden , zeggende ; dat het alzoo den wille Gods was , gelyk men elders gezeyd heeft
V. PVie was voornaementlyk van Godt gefchikt tot de bt·^ keering der Heydenen ?
A. Den H. Paulus ; die bevel kreeg van Jerufalem te veriaeten om tot hun te gaen, ,
V, fVaer bragt hy dit gebod het eerfi ten uytvoer ? A. Tot Antiochien, hoofd-ftad van Syrien, alwaer den H. Barnabas hem bragt, daer hy een groot getal van Hey- denen bekeerde.
V, Wierd de Kerk van Antiochien bloeyende ? A. Jae ; want daer begonnen de Difcipels eerft genoemt te worden met den naem van Chriftenen , welken wel haeft verinaert wierd boven alle de andere naemen waer mede , fy te vooren genoemt wierden.
f^. Was het tot Antiochien dat den R. Paulus gefchikt wierd tot Leeraer der Volkeren ? -
A. Jae ,· weynigen tyd naer dat hy daer was aengeko- men van Jerufalem.
V. Bragt de{en groeten Apoflel het Evangelie niet elders ? Î Hy predikte het daer naer in verfcheyde Landftreken ; aldus was de deure van het Geloof open aen de Heydenen. Den H. Petrus verkondigde het Woord Gods in de Hoofd- ftad der Wereld ; den H^ Jacobus te Jerufalem , en de ande- re Apoftels in de plaetfen alwaer fy gezonden wierden.
y. Is dit al't gene de Geloovigen belangt in't begin de Kerk? A. Ocn Auteur van de Werken der Apoflelen verhack ons diën aengaende niet anders ; en Godt heeft niet ge- wilt , dat wy met zekerheyd zouden weten, wat de andere Apoliels gedaen hebben, of hoe de Kerken in ftand geko- men zyn, die fy gefticht hebben. Den H.Lucas heeft de Werken der Apolieien befchreven ia 28 Capittels. |
ocr page 278
|
f^. Kan men geven een kort Begryp van de Brieven van den Î Paulus en der andere Apojfels ?
Den overvloed en uytgeftrektheyd der Onderrichtin- gen van'den H. Paulus in lyne iSrieven, de welfprekeht- heyd , de kracht en levendigheyd fyn 'er redenvoering, fchynen deze onderneming zeer moeylyk te maeken , en iille die zuikx betrachten te doen, met de onmogelykheyd van eenen goeden uytval te drygen. Men mag niets ver- minderen van den Text ot' oo'riprongelyken zin , nocht iets daer by-voegen of het is oneyndelyk minder zoo ten opzichte van't merg als van defzelfs klaerheyd en kracht, Daer-en-tulichen in de noodzaekelykheyd waer in men zig bevind van dit ondernomen Werk te voltrekken, zoo is men verplicht dit, zoo wel als mogelyk is, in't werk te leggen, zig altyd houdende aen de kortheyd en den ftiel van fchryven die men gebniykt heeft ten opzichte van de andere Boeken -· het is nochtans onmogelyk geweeft zoo uytdrukkelyk te zyn als in de voorgaende Hoeken ; om dat den ΠPaulus en de andere Apoftels zig lieten hoo- ren als de verkondigers van den Godt-Menfch zegenprae- lende , verheerlykt en verheven in den fchood van fynen Vader naer fyne Verryllenis. Men moet dan niet verwon- deren , dat men niet en vind in dit Kort Begryp alle de onderwyzin'gen begrepen in die verheye Brieven ; ook is dit het inzicht niet geweeft in het ondernemen van dit Werk , men heeft het genoegzaem geacht de algemeyne.grond-regels by-te-brengen onder de welke de bezondere Leeritukken verborgen zyn , de godvruchtige zielen aenwakkerende om met rvpe zinnen, in de Brieven van den H, Paulus zelf, en der andere Apoftels, te lezen de verheve waerheden van .de Religie en van de zede-leer die fy ons daer voor- houden,
HQedamgin fiiel heeft den H. Paulus in fyne Brieven ?
A. Dezen grooten Apoftel heelt eei?e wyze van fchryven op de w^elke men verfcheyde fpraek-kundige bemerkingen kan maeken, zonder te fpreken van fyne gebruykelyke Hebreeuwfche fpreek-wyzen, fyne opgefchorte en kort- bondige uytdrukkingen, fyne onregelmaetige woorden-itel- ling, fyne'tyden en uaemen geftek de eene voor de an- dere , fyne plaetfen alwaer men aen den zin moet toegeven.
y tVdk lyn deie letter-kundige aentnerkingen ?
A. Men bevind daer ten eeriten eenen eenvoudigen ftiel, maer in den weiken men ontdekt een mannelyke en kloeke Vi'elfprekentheyd. i. Cor. c. / , if. 17. 3. Cor, c. 11 , 6.
II. Eene deftige redenvoering vol van kracht. i. Cor. Ï. j, 2, 2 Cor. c. ro, i^. lO.
IL Did. |
III, Dezen Apoftel had eene teerhertigheyd van eene al- dergenegenfte moeder, voor die hy onder fyne beftiering had. i.Cor. c. Î, Ïί'. 15. G.i/. c. 4,t. 19. _
IV, Men word gewaer in fynen ftiel eenige woorden en fpreek-wyzen nae den trand van fyne geborte-plaets, welke altyd is gehouden voor een land-ftreek zeer ongefchaeft in de fpraek-kunde. i. Cor. c. 4, ί^· 3· Col. c 2 , 18 * alwaer hy zig bedient van de Cilifche fpreek~wys
V, De verplaetzingen der woorden zyn zeer gemeyn by den H. Paulus ; en daer naer komt hy weder. Rom. c. 5 , if. 12. Ephef. C, 3 , I.
VI, Daer-en-boven , de zinnen van fyne redenvoerin·; zyn voor het meeiien-deel zoodaniglyk aen malkanderen gebonden, dat hy'er van maekt als eene keting van ge- dachten die d'eene d'andere volgen, alles nochtans bren- gende tot fyn onderwerp zonder daer van af-te-wyken. Rom. c. I , van 't i. tot aen 't 8. ÏίÏ. Col. c. i , van't 3. ir. tot op het eynde. Het zelve bevind men in de Brieven van den H. Petrus, en in fyne Predikatiën, zoodaniglyk hls fy bygebragt worden door den Î . Lucas iii de Wer- ken der Apoitelen ; ^dufdanig is ook den ftiel van dén H. Joannes in fyn Evangelie.
VII Den H. Paulus voorkomt dikwils de opwerpingén die men hem zou können doen Rom. c i., -jJ^. 18 ; 19, 20.
VIII. Hy heeft zekere fpreek-wyzen die hem zeer ge- meyn zyn, als de Profopopoeïa ; dat is , een invoering van perfoonen, of zelfs ziel-loo2e zaeken die den redenaer by- brengt als oft fy fpraeken Rom. cap, f. 8, 9 , enz., Gö/. cap. 3 , 5. ;
IX. Men bemerkt, dat hy ook dikmaels 'tzelve woord herhaelt met verfcheyde beteekeningen. Ro/n. c. 8, 15 j cap.^ 9 , -j^. 6.
X. Eenige woorden vind men'er ook menigmael in ver- fchillende beteekeningen in het zelve vers.
f^. Hoe veel Brieven V to&geëyg&nt aen den H. Paulus?
Î. Veerthien.
V. Welken is den eerfien Brief van de^en Apofiel?
Î Den Brief aen die van Roomen word den eerften ge- fielt, niet om dat hy den eerften gefchreven is, maer vol- ' gens het order van den Bybel : dezen is gefchreven van Corinthen aen de Geloovige van Roomen, en maekt den zefden Boek van het Nieuw Teftament.
y. Wie was den Schryver van de\en Brief 7 .
A. Tertius, aen wie Paulus dezen dideerde in 't Grieks ; als blykt uyt den zeiven Briefe. i6,f 22.
V. Wie den brengzr'i
Hh
DEBRIEVEN DER APOSTELEN.
Brief van den JpoÃel Paulus tot de Romeynen,
Πnu voort te gaen in de nianiere van liet H. Schrift, zouden wy moeten handelen van de Brieven der Apoftelen ; doch aengezien deze de Hiftorie ofte Gefchiedeniflèn niet en betreffen , zullen wy'er alleenelyk den Inhoud van geven, en ieder ftuk hier ftellen op order zoo als wy het bevinden. Paulus kwam in't laefte van 'tjaer 57 te Corinthen, alwaer hy verbleef! ( Aél. 10 yf. 2.) "Van daer fchreef hy fynen 'Brief tot die van Roomen, fchoon hy te Roomen noch niet geweeft en was. De oorzaek van fyn fchryven was een groot gefchil, 't welk tuifchen de bekeerde Joden en de Heydenen van die Keyk was opgerezen- De eerfte hielden ftaen, dat het licht van het Evangelie eygentlyk aen de |
ocr page 279
|
ji. Phccbe , eene Dialiones van de Kerk van Cenchris, dorp van Achaicn , het gene diende tut eene haeve aen de ftad Corinthen , voor Alien en alle de Oofterfche reyzen. Deo H. Paulus beveelc Phcrbe aen die van Roonien op eene gxheel bezondere wyze. Rom. c. 6 , ir. i. f^. In wat tyd is deien Brief gejchreven 7 A. In 't jaer 57 , of 58 van Jelus Chriftus ; zoo dat de- zen Brief laeter is als dien aen de Thelialonikers , de Gala- ters, en Corinthiaenen.
fVueroni dan den Brief aen die van Roomen den eerÃen gefiel. ? â â
Î. Ter oorzaek van de weerdighcyd vsin de ftad en Kerk van Roomen, en om de gevvigcigheyd der waerheden die daer in verhandelt worden,
iVas den H. Paulus al te. Roomen geweeÃ, als hy fchreef tot dd Rom.eynen ?
A. Necn ; maer in hoedanigheyd van Apoftel der Joden en der andere Volkeren, had hy het vermogen van hun te ©nJerwyzen en bevelen voor te fchryVen.
/-^. Wat onderrichtingin geeft den Arojiel in den Brief tot 'fiie r'an Roomen 2
A. Hy legt daer uyt het Myfierie van de Gratie die de Zondaerèn rechtveerdig maekt, verhrndelends die groote quieüie : Of de Joden alleen verdiend hadden het Evange- lie te ontfangen ter oorzaeke van de Wérken der Wet; of wel, dat de Joden gerechtveerdigt waeren , zoo gelyk de Heydenen, niet door 'hunne verdienlien , maer door de »ratie alleen die Godt verleent uyt eene enkele gunfte.
F, Waer uyt trekt den ApoÃel het onderwerp vm Jynea Brief aen die van Roomen 7
A. Uyt de twift-redenen v/elke de bcfnede Chriiieneu , ieverig voor de diend-plegingen der Wet, inbragten (te Roomen zoo v/el ï'Js elders > tegen de Heydenen die het Geloof aenveerd haddcil zonder zig te onderwerpen aen â ïtet jok der oud'C V/et.
l^. Wuer in beÃonden cie\e twistredens 7
A. Hierin, dat de Joden zig beroemden, dat Godt hun gegeven had fyne Wet, en gevolgcndyk den AleiCas, die niet gepredikt bad als tot hun ; en fy liielden, dat fy onder- houden hebbende Gods Wet, verdiend hadden te ontiau- fen het licht van het Evangelie.
V. Wat antwoordden hier op de Heydenen ? |
Î Deze zeyden in tegendeel, dat, is't dat fy niet ver- licht waeren geweeit vun Godt, gclyk de Joden , hnnne Philofophin hem nochtans gekent hadden'; en allioewel den â JMcüas belooxi was sewecft en ^-S^veii m\ de Joden, by ook van hun was verflooten geweeft ; dat het aldus rtcht- veerdiger was^ dat Jefus begun'iigde de Heydenen die hem aenbeden haddenzoo haeft fy hem kenden» als de Joden, die de eerfte den Zaligmaeker gekent hebbende , hem ge-« kruyff hadden.
Hoe onderwees Paulus de eene en de and· re in de\en· Brief ?
A. Hy beneemt aen hun beyde de laetdunkentheyd der eyge verdienfien, en vervoegt deze twee Volkeren in Jefiis Chriftus als den hoeklteen , door de gratie en den geeil van ootmoedigheyd.
Hoe bewyfi den Apofiel dit ?
A. Vertoonende aen de Heydenen de verblindheyd en godloosheyd hun'er Philofophen,. wiens daeden niet kön- nen gehad hebben de weerde en kracht am de rechtveer- digmaeking te verdienen : doet hy vervolgentlyk zien aen- de Joden , dat de Werken der Wet, zoo zedelyke als plech- telyke alleenelyk te weeg gebragt door de krachten der na- tuer en van de wet, hun niet können rechveerdig maeken , en dat deze niet zyn g,eweeft de beweeg-reden die Godt ver- plicht heeft bun te roepen tot de kennis van lynea Naem ; en eyndelyk dat zoo de eene als de luidere die kennis niet ontfa'ngen hadden als door Gods bcrmhertigheyd en het Geloof in Chriihis.
y Wat beweeg-reden breng' Paulus by tot hunne overmygins'?
Î. Hy vertoogt hun de wonde der erf-zonde,. en het ver- mogen het welk de begeerelykheyd op ons heeit, zelfs in de rechtveerdige > die-ze wel gevoelen , maer door Gods gratie , waer door fy vevloil zyla van de zonden , haer geen confeut geven.
â F. Wat legt den ApoÃel voorder ?
A. Ter gelegeatheyd van de aenneming der Heydenen en de verlaeting der'Joden j handelt hy van de verkiezing en verwerping der Menfchen De Uytleggers van het H. Schriit, hoewel fy hier in over-een-komen , dat den Apof- tel fpreekt van een voorfchikking die uyt lautere genaede gefchied, zyn nochtans verfchülig 1 ,οί hy in dezen Brief heeft willen fpreken van de voorfchikking tot de hemel- fche glorie , of alleenelyk van de voorfchikkirg tot de ge- naede , en van de roeping tot het Geloof; vtle meyrren , dat als men niet anders als het algemeyn oogmerk van den H. Paulus in dezen Brief overweegt , men zeggen moet , dathy alleenelyk voor-heeft te fpreken van de voorfchikking tot de genaede of Gratie de roeping tot het Geloofd
welke loutere genaede-giften en g"anfi-bewyzen van den kant van Godt zyn''; doch andere willen, liat den ApafteLdaes-»
KORT Î Î G R r Ρ ÎÎ Î D Î
â Joden toekwam ais die Gods uytverkoren volk waeren, aen't welk de Wet en de beloften, g^even en den Meffias om d'onderhoudinge van de Wet was toegezonden. Maer de Heydenen , zeyden fy, als van Godt vervremd, waeren een verfoeyelyk volk. De Heydenen in tegendeel verweten aen de Joden hunne ondankbaerheyd en ongetrouwigheyd, en boven-al de Gods-moord, die fy bedreven hadden in het kruyflen yan den Meffias. Sy roemden voorder op hunne Philofophen, die zonder Wet, of zonder eenige bezondere goddelyke openbaeringe den waeren Godt hadden gekent; en veel fchoone zede-plichten hadden voorgehou- jden en zelf geoeiFent, waer door fy meynden het Evangelie, meer als de Joden , verdient te hebben Het oogwit van dezen Brief van den Apoftel is, deze twee volkeren inChriftus, als in den opperften hoek-fteen, door den biind van gratie en van oodmoedigheyd te vereenigen. Hierom dempt hy eerft den hoogmoed der , Heydenen , en daer naer de trotiigheyd en den roem der Joden , leerende, mits fy alle in zonden ftaken , dat zoo de eene, als de andere, niet en verdienden als de llraffe; dat fy gerechtveerdigt en zalig worden, niet door eenige eygen verdienfcen, ofte om de werken der Wet ; maer uyt loutere genade en bermher- tigheyd door het geloove en dë gratie van onzen Heere Jefus Chriftus. Tot., verklaeringe van deze grond- |
ocr page 280
|
in heeft wiilen fpreken van de geuaedige voorfchikking tot de Glorie Hoe het zy , dit is zeker , dat hy ten rainiÃeii van ter zyde daer in handelt van de voorfchikking tot de Heerelykheyd, welke als een gevolg en aen-een-fchakeiing van di'e tot de genaede en tot het Geloof is. Den H. Pau- lus zelf toont ons die verbintenis in dezen Brief, wanneer hy zegt cap. 8 , -^'.30, dat Godt de gene die hy geroepen heeix, ook gerechtveerdigt heeft ;-en die hy gerechtveer-
digt heeft , dat hy die ook verheerlykt heeft.
Tot wat materie gaet Paulus over, nu gehandelt heb- bende van het Geloof ?
A. Tot de ftichting der Zeden , voornaementlyk in 't 5 , Ã, 7, 12 ea i3.Capittel, alwaer hy vaft-fteld de grond-regels en plichten van het Chrilten leven en der God.s-dienftigheyd.
r. Wat verhandel: den A/ofiel in \ 14 Cap. van de-^en Bri f?
A. Hy fpreekt daer van de tweede oorzaek die hem ver- plicht heeft aen hmi te fchryven ; te weten , nopens hunne verfchillende gevoelens raekende de onthouding van de fpy- zen verboden door de Wet van Moyfes , en de onderhou- ding van zekere Feeft-dagen. ^
Wat bewyÃ. den Apofld m t 15. Capittel ?
A. Hy gaet voorts in hes zelve onderwerp , brengt noch veel krachtigere redens by , en weet de geuegentheyd der Romeynen behendiglyk tot zig te trekken.
Wat behcljl het ló. en laejle Captttel van deien Brief?
A. Paulus doet daer eene herophaelirig van al het gene hy heeft voorgehouden in dezen fynen Brief ( welken is een kort begryp van de geheele Chriltelyke Leering ) by ma- niere van opgetogentheyd en gebed , naer gedaen te hebben fyne groetenillen aen verfcheyde perfoonen.
V. Geeft ons den beknoopten inhoud van deien Brief
A. Den Apoftel wilt aentoonen in dezen Brief, dat alle de glorie onzer zaligheyd aen Godt alleen moét toege- fchreven worden ; dat de kracht fya'er gratie ons eenigfte fteunfel is en alle ons betrouwen zyn moet ; dat, gelyk fy in ons het Geloof voortbrengt, fy het zelve ook verfterkt en tot fyne volmaektheyd brengt ,· dat het Evangelie van Chriftus en de Leering der Apofteis hier van den regel zyn ; dat de Mvfterien , die ons ontdekt zyn in 't Nieuw Teftament door 't f'ivangelie , zyn verbeeld geweeii in 't Oud Teftament, en voorzeyd door de Propheten ; dat men die befpeurt heeft in de landen, tyden , en bezondere perfoonen , niet by ge- val ,, maer volgens de fchikking en den wille Gods ; dat al- hoewel die Myiterien gepredikt zyti aen al de wereld , Godt nochtans bezooderlyk en krachtelyk voor heeft het gelQof en de zaligheyd der uytverkorenen ,â dat in alle deze vvaerheden welke bezwaerelyk zyn aen den menfchelykeir geeii , hy zig moet verlaetén op de wysheyd Gods ,· dat alle de redeneringen der menfchcn over deze waerhedea niet zyn als dwaesheyd , zynde Godt alleen waerachtelyk- wys ; dat het gedrag fyn'er wysheyd in de herftelling van den menfch , ilrekt om zig te doen eeren door de menfch- geworde Wysheyd zelf, die is fynen Zoon, den menfch hier beneden niet rechtveerdigende als in henifen door fyse gratie, en zig niet doende aenbidden als door hem in de» Hemel. Eyndelyk dat de glorie welke Gcdt aen zig zelf geeft door fynen menfch-geworden Zoon , en door fyneiL geeii in des zelfs litmaeten , is de eenige glorie die waer- achtelyk weerdig is van eenen Godt, welke noyt zal ver-- anderen , maer die zal dueren in de eeuwen der eeuwen , en zal zyn de geluk-zaligheyd der Heyligen , die Godt zullen loven inder eeuwigheyd. |
- L BRIEF VAN DEN H. PAULUS AEN DIE VAN CORINTHEN
y. Van waer is gefchreven den eerfién Brief van den Apofld Paulus aen die van Corimhen ?
A. Van Ephefen, of van daer omftreekx, eenigen tyd voor Sinxen van het jaer 57 , en waerfchynelyk voor het eynde van het jaer 56, gemerkt het zeker'fchynt, dar den tweeden niet gefchreven is geweeit als hetjaer naer den eerften.
y. Door wie wierd derden eerÃen Brief gebonden tot die van Corinthen ?
A- Door Stephanus , Fortunatus , en Achaicus , en niet door Timotheus, die reeds was vertrokken nae iVlacedo- nien , alfwanneer hy gefchreven is ; want hy is niet ge- noemt in den titel.
y. Had den ΠPaulus te voren geenen anderen Brief ge- fchreven aen die van Corinthen^ daer hy Timotjieus miffchien mede belaà had ?
A. Eenige zyn van dit gevoelen geweeft; maer de woor- den waer uyt fy zulkx bewyzen , können gemakkelyk toe^ gepaft worden aen het gene den Apoftel te voren gezey-d had in dezen fynen zeiven Brief: of wel, men moet zeg- gen , dat dezen Brief in 't zoeken is gebleven. ,
Î Waer is de flad Corinthen gelegen ? â
A. Op de Lands-engte die Moreën vervoegt met Grie- ken-land ; fy was de hoofd-ftad van Achaien en zelfs yan geheel Grieken-land , federt dat Athenen en Lacedemonien waeren vervallen van hunne heerfchappye ; eene ryke ftad en wel bevolkt. Den H. Paulus kwam daer den eerften het Evangelie verkondigen , ontrent het jaer 5a van Jefus Chriftu·"' alfwanneer hy verjaegLzynde uyt Plülippen, kwam. hh a
Î R I E r Πη D E'R ΠΡ à S T E L Î Î.
waerheyd handelt hy van de erf·zonde; van het gevt-eld der begerelykheyd ·, van de gratie en de'verkiezingei van den roep der Heydenen; en van diergelyke hooge leer-ftukken van ons II. Geloove. Boven-diën men- gelt hy als in een tweede deel van den zei ven. Brief, namentlyk in de Capittels V. VL Î^ÎÎÎ. ΧίÎ. ΧίÎÎ, XIV. de bezonderlte Zede-leflen, de welke verre overtreffen alles wat Moyfes ofte de Philofophen oytheb- ben voorgefchreven; bevelende aen de Joden, niet tegenftaende, den vrydom van Gods volk, aen de Prin- cen en Overheden onderworpen te zyn : en de Heydenen vermaenende de kranklj^yd der Joden wegen«· het onderfchevd van fpyzen met liefie te verdraegen : welk ook den ooriprong kan geweeft zyn van hun- verfchil. Dézen Brief behelft i6 Hoofd-ftukken. Het eerften Hoofd-ftuk befchryft de liefde ende gene- gentheyd die Paulus tot die van Roomen heeft ; hoe de rechtveerdigheyd in'het Chriften Geloof, dat een gave Gods is, is te vinden, ende met wat verblindheyd ende boosheyd de Heydenfche Philofophen zyn vervult. (2) Wat groote boosheden de Joden voor het aenfchyn Gods bedreven, de zelve fauten begaende die iy in de Heydenen veroordeelden, voords toonende wie dat oprecht Joden zyn (2) Welke voorregten de Joden boven de Heydenen hebben, doch dat fy eventwel alle beyde vol van zonden zyn, ende dat niet |
ocr page 281
KORT Î Î G R r Ρ VA Î D Î
de werken der Wet, maer het Geloof in Chriftus, den raenfch rechtveerdig maekt voor Godt. (4) Hoe
Abraham gerechtveerdigt is, niet door de befnydeniflè noch door de werken der Wet, maer door het ge-
loof (5) Hoe de Geloovige in vrede moeten leven , ende wat betrouwen fy op Godt hebben. Hoe door de
erfzonde van Adam de dood is in de wereld gekomen ; doch dat de gratie van Chriftus overvloediger is
dan de zonde van Adam. (6) dat die gedoopt is, geftorven is aen de zonde ende met Chriftus moet ver-
T.yzen tot een nieuw leven. (7) dat de Chriftenen ontbonden zyn van de Wet van Moylês, doch dat de
zelve goed in zig was; ende wat heerfchappye de begerelykheyd over den merrfch heeft, (8> Het geluk der
rechtveerdige; wie de kinderen Gods zyn; wat vergeldinge men ontfangt naer het lyden , ende hoe alles
ftrekt tot goed aen de uytverkoornen. (c^) De liefde van Paulus tot de Joden; wie opregt Ifraëlieten zyn;
Gods genadige verkiezinge komt niet uyt de werken der menfchen, maer uyt lyn belluyt ; de verkiezinge
der Heydenen en de verwerpinge der Joden. (10) Den blinden iever der Joden ; de rechtveerdigheyd der
joden, (11) Hoe het Jodfche volk niet teenemael verftooten is; met w^at verblindheyd de ongeloovige Joden
zyn bevangen; hoe hunnen val de oorzaek is van de zaligheyd der Heydenen; hoe voor het eynde des we-
de goede en kwaede Predikanten; en hy drygt deze laeÃe
met Gods gramlchay, is't dat ly de Geloovige niiileyden ,
die Gods tempels zyn.
f^. TVat legt ihn Apoflel in het vierdi Capittel ?
A. Hy leert daer^ wat achting men moet toedraegen aeu
de Bedienaers van het Evangelie ; hy verbied hun van val-
fche oordeelen te llryken, van zig ergens over te beroe-
men ; en hy fluyt door de verzekeringen van lyne vader-
lyke genegentheyd, belovende hnn in 't kort te komen zien-
V. JVd&r van fpreekt hy in 't vyfde Capittel ?
A. Paulus handelt daer tegen eenen onkuyfchen ; hy flaegt
hem io den ban der Kerk;, en hy vermaent de Geloovigen
van de zondaers te vluchten.
V. Wat onderrichtingen geeft hy in het {efde Capittel ?
A. Hy miiprylt de proceiièn ; hy bewyit, dat al het gene
geoorloft is, daerom niet altyd moet gelchieden : daer naer
ipreekt hy van de znyverheyd waer in eenen Chriiteii ver-
plicht is te leven, en hy fpreekt krachtiglyk tegen de on-
kxiysheyd.
y, JVat vind men in het \ενεηβε Capti^^^ ^ ""
A. Aldaer vind men de antwoord op verfcheyde voor-
ftellen raekende het Houwelyk ; daer naer raed hy aeu den
ongehouden ftaet, en geeft berichten aen de weduwen
, fVaer te^en fpreekt Paulus in het achijie Capiuel ?
Î., Tegen de verargernis, alhoewel in onverfchillige zae-
ken ; want een goede zaek kwaelyk verftaen, _ of een onver-
fchillige kwaelyk gebruykt, vercorzaekt dikwils veel kwaed.
IVaer van fpreekt Paulus in het negenÃe Capittel ?
A. Hy fpreekt daer van lynen onderhoud die hy mögt
eyiichen van de Corinthiaenen ^ en brengt hier toe hy eene
Schriftuer-plaets uyt het Oud Teftament, gezeyd ten op-
zichte van tle beelten : Daer Jlaet gefchnven in de JFet van
Moyfis : Gy \uh den Os niet muylbanden , ttrwyl hy den dorfh-
vloer treed. Hy brengt deze woorden hier te pas tot onder-
richting lier Geloovigen, hoe fy zig moeten gedraegen ten
opzichte van de menfchen ; op dat die dienit doen aen an-
dere , ook bezorgt worden van het gene nood.-aekelyk is
tot hunnen onderhoud: maer Paulus zegt, dat hy liever
heeft te leven van den arbeyd iyn'er handen , om de mor-
nn^ te beletten ; hy fpreekt ook van fyne toegeving om
zig te voegen nae een-ieder om huinie herten te winnen , en
" 'O-- .... ......Ï
ν,ÎÎ,ν,ÎÎ LI. , «,Î..
van de veriiervingeii die hy zig oplegt tot fyne zaligheyd,
V, /Vat ondisrrichiingm hehclji het thiemle Capitiel ?
Den Apoftel leert ous daer , dat de ondankbaerheyd
noyt ongeftrait blyft ; en hy iteit ons voor oogen de kaf-
tydni»· van de .liraelieten ^ welke ook zal overkomen aea
te Athenen , en van Athenen te Corinthen : hy bleef daer
18 maenden , en keerde van daer weder nae Ephefen.
F. iVelk is het algemeyn onderwerp van de\en eerfien Brief
tot die van Corinthen
A. De tweedragt die'er ontftond in de Kerk van Co-
rinthen, alwaer de'Chriitenen zig hielden de eene aen door-
luchtige Apoftels, de andere aen dien man goedgekeurt en
geacht van de Î pollels zelf, dat is, aen den H. Paulus ;
aeu Cephas, dat is, den Î Petrus, en aen Apollo : behal-
ven dit wierden'er eenige ongeregeltheden bedreven in de
Vergaederingen der Geloovigen ; en zelfs eenen Chriiïen
van die fiad had begaen eene bloed-fchande met fyne ftief-
moeder, huysvrouw van fynen vader. Sy hadden procef-
ien onder hun, die fy brugten voor de Recht-bank der
Ongeloovigen Eenige aten in 't openbaer de fpyze geflacht-
oiiert aen de af-goden-belden. De dochters treedden in de
Vergaederingen der Geloovigen zonder hoofd-dekfel door
onzedigheyd. De ryke begueven zig aen de Liefde-mael-
tyden met oncerbiedigheyd. Daer was buytenfporigheyd
onder die de welke de gaef hadden van verfcheyde taelen
te fpreken. Eenige waeren ongeloovig nopens de algemeyne
\'erryüenis. Paulus neemt weg alle deze misbruyken en
l)eantwoord verfchcyde queftien raekende het Houwelyk:
de getrouwde , de weduwen , en de maegden.
y. Van wie wifi Paulus dit allis ?
A. Van de huys-genoten van Chloë , die aen Paulus
zulkx lieten weten door Stephanus, door Fortunatus^ eu
Achaicus , die hem kwamen vinden te Ephefen van wegens
^ie van Corinthen.
y. Boe begint Paulus fynen eerfien Brief aen die van Co-
rinthen ?
A. Naer de gew;oondyke begroetingen , zoo mifpryft den
Apoitel in het eerke Capittel de twiiteryen , en hy vermaent
de Corinthiaenen van de fcheurin gen te voorkomen , en van
de icherpzinnigheden en opgepronkte woorden niet te zoe-
ken in de Predikatiën.
Æ'. /Vat leert Paulus iv he.t tweede Capittel ?
A. Hy maekt hun indachtig fyne Prei'.ikiuien ; hoe hy
hun niet heeft verkondigt als Jefus Chrilius gekruyft, en dat
met eenvoudige woorden ; hy leert hun , dat het Mylierie
van Iifit Kruys on'yekent is aen de wereld, eu dat het is
den Î Geeft die ons ontdekt de waerheden der Religie ;
en hy eyndigt door het verfchil aen-te-wyzen tuiichen den
vleefchclyken menfch en den geeiielyken.
V. IVat hehdji het derde Capittel?
Daer Ipreekt den Apoitel van het verfchil tuffchen
ocr page 282
BRIBrEN DER uiPO STELE Î. iSs
relds het ganfche Jodfche geflacht zig zal bekeefen, "ende hoe ongroiideerbaer de oordeelen Gods zyn,
(is) Hoe wy onze lichaemen en gaven moeten gebruyken , ende waer in de cUriftelyke deugden beftaen.
(13) Hoe men fyne Overbeyd moet onderdanig zyn; wat liefde men draegen moet tot fynen even-menfdi,
ende hoe men moet opftaen uyt de zonden. (14) Het onnoodig onderfcheyd der fpyzen volgens de Oude
Wet, ende hoe men vluchten moet verargernifie te geven aen lynen even-naeften. (15) Hoe de fterken de
zwakken moeten onderftunen ·, de kracht der H. Schriftuer ; de goedheyd van Godt over de Hey denen;
Paulus beveelt de aelmpeflen voor die van Jerufalem; C^ö) Eyndelyk verfcheyde aenbevelingen van groe-
teniflèn aen de geloovigen.
De twee Brieven van den JpoflelPauhis aen de Corinthianen.
'VAer dat den H. Paulus van Corinthen vertrokken was, hadden den H. Petrus en Apollos ook te Co-
rinthen gepredikt. Hier uyt hadden eenen hoop half-bekeerde Joden, die den Apoftel fpeelden, qtx
hunne ftervende Synagogen noch wilden in 't leven hotiden, geiegentheyd genomen van eenige fcheuringe
alle de zondaers ; en hy eyndigt dit Capittel door een ver-
maening wegens de zorg die men moet hebben van noyt
iemand te verärgeren
. -Πmit leert Paulus in het élffie Caphtd ?
Î. Hy leert, hoe de mannen en de vrouwen moeten bid-
den in de Kerk hy wilt, dat die bloodshoolcl zyn, en de
laefte het aenzicht overdekt hebben : hoe men moet hou-
den de Liefde-maeltyden , welke gaftmaelen waeren inge-
ftelt onder de Chriftenen , om de vereening der Geloovi-
gen te onderhouden ; en hoe men zig moet bereyden tot de
If, Communie ; en hoedanige beyligfchenderye bedryven
die deze onweerdiglyk ontfangen.
A'. Wilt legt den JfoÃel in het twelffle Capittel ?
A. Dat'er zyn verfcheyde gaeven van den H. Geeft , ver-
fchillende de eene van de andere ; gelyker in het menfche-
lyk lichaem verfcheyde litmaeten zyn , die elk hunne be-
zondere bediening hebben : dat het Godt is , die deze ver-
fcheydentlyk uytdeylt aen de Geloovigen , welke zig van
de zelve zonder tegenfpreken moeten bedienen tot het al-
gemeyn voordeel.
Wat vind men in het derthiende Capittel ?
A. Men vind daer de lof-reden van de Liefde als van de
verhevenile onder alle de deugden ; dat zonder haer alle
werken te vergeefs zyn ter zahgheyd , en alle zorgen
vruchteloos. Op het eynde handeld Paulus van de kennis
die wy hebben van Godt, terwyl wy noch zyn hier . op de
aerde , en van die wy zullen hebben in den Hemel.
y. Wdk is het onderwerp van het veer:hiende Capittel?
A, Dit Capittel wyft aen het verfchil tuïTchen de gaeve
der taelen en die der Prophetie, en hoe men zig daer van
moet bedienen in de Kerk; op het eynde gebied hy aen de
Vrouwen , te zwygen in de Vergaedenngen.
V. Wat legt den Apofiel in het vyfihiende Capittel ?
A. Ily bewyft de Verryffenis van Chnitus door de ver-
fchyningen van den zeiven aen verfcheyde perfoonen ; waer-
isyt hy verders aentoont, dat wy ook zuUen verryfen : daer-
naer legt hy uyt, op wat wyze en met welke hoedaenig-
beden wy zullen vcrryzen.
Hoe eyndigt Paulus deien eerflen Bruf tot dce van Co~
fjinthen in hn lejthiende ai laeÃe- Capittel?
A. Hy wakkert hun aen oiïl aelmoefien te doen aen de
arme van Judcën ; hy belooft hun te zullen komen bezoe-
ken ; hy vcrfchoont Apollo van daer niet geweeil te zyn,
bevelende aen han Timotheus en verfcheyde andere naer
de «ewoonelyke groetenillen. Hy vervloekt alle die Chrii-
tns niet beminnen , daer by voegende : Maran-atha. Dezen
Brief is den zevenften Boek van het Nieuw Teltament,
en bevat xeiihien Capittels
K. Wat bete-ekent dit woord, Maran-atha ?
A. Dit woord is geheel Syriakfch , en beteekent : Den
Heere is gekomen, die fynen rechter zyn zal. Dit was de
laefte foort van Kerk-ban by de Joden , die het noemden
Î7ÎÏ?;2-ίÏ/Î<2. Paulus fprak hier tot de hardnekkige Joden , die
den Heere Jefus haetten en niet wilden herkennen voor den
Meliias Dit woord beftaet uyt dry andere ; Mara , betee-
kenende in 't Clialdeeuws , Den Heere ; en met de η daer-
by , Maran , Onzen Heere ; en Atha , beteekenende in het
Chaldeeuws en Hebreeuws : Is gekomen.
II. Î R I Î F VAN DEN H. PAULUS
AEN DIE VAN CORINTHEN.
V. Wanneer is gefchreven deien tweeden Brief van den H.
Paulus aen die van Corinthen ?
A. In het jaer 58 van Jefus Chrihus, een jaer naer den
voorgaenden
J^. Van Vlier fchreef Paulus deien Brief ?
A. Van Philippen in Macedonien, volgens de aenmer^
king die de Grieken ftellen op het eynde van dezen Brief.
Ziet TillemontiiLs en Fahrïcius.
y. Aen wie was deien Brief' gefchreven ?
A. Aen alle de Chriftenen van Achaien.
y. Door wie lond Paulus deien Brief ?
Î Door Titus.
y. Welk is het algemeyn ondervèrp van delen Brief ?
A. Den Apofiel verdédigt zig daer voor eerÃc tegen die
de Wet wilden mengen met het Evangelie in het vervolg
dringt hy aen om de aelmoefien voor°de arme van Jerula-
lem , pryzende de goedjonftigheyd der Geloovigen van Ma-
cedonien ; op het laeiie herneemt hy lyne verdeding., ftelt
zig regen de valfche Apoitels met eenë geheel apoliolieke
kracht en onbefchroomtheyd.
y. Hoe begint Paulus deien Brief aen die van Corinthen ?
Af In het eerlie Capittel fpreekt hy van de vertrooftin-
gen in lyne verdrukkingen, waer van hy gevolgentlyk de
grootheyd ophaelt ; daer naer verfchoorTt hy zig, dat hy
hun niet heeft komen bezoeken , beveftigende daer-en-
tuffchen de zekerheyd van fyne Leering ; en op het eyn-
de brengt hy by de reden van den uytftel fyn'er reyze.
y. Wat regt Paulus hier naer in het tweede Capittel ?
. A, Hy zegt , wat redens hem belet hebben nae Corin-
then te komeiï; en om htm le vertrooiten , nam hy weg
ocr page 283
2.54 KOU Τ Î Ã G R TP ÎÎ Î D Ã
te verwekken onder =de Chriftene van Corinthen. Den eenen zeyde ; Ik houde het roet Cepbas ; den ande-
ren.· Ik met Apollos; eenen derden ,· En ik met Paulus. Boven-diën was'er te Corinthen eenen onkuyilchen
menfch , die een fchrikkelyk ichandael had gegeven. Sy dreven ook proceflèn voor Hevdenlchè Rechters,
en fy hadden verfcheyde misbruyken in hunne iiefde-maekyden, en wegens de fpyzen , 'die aen de afgoden
waeren geoftèrt. Over alle deze zacken fchryft den Apoftel iynen I. Brief tot die van Corinthen in het Jaer ξ6
en geeft hun aenftonds raed wegens den ftaet van het Houwelyk, van de Weduwen en van de Maegden.
Dezen Brief heeft 16 Iloofd-ftukken. liet eerften floofd-ftuk handelt over de twee dragt van die van Co-
rinthen ; hoe de menfchelyke wysheyd van Godt word verilooten, ende hoe de Joden en de Heydenen het
Kruys voor dwaesheyd houden. (2) Paulus getuygt van zig-zelven, niet anders te keinen, dän den ge-
kruyften Jefus, ende toont dat de wysheyd Gods verholen is voor de wereld. (3) Dat Gods bedienaers het
Geloof wel verkondigden, doch dat dezen daer den wafdom aengeeft, ende dat de weerdigheyd der geloo-
vige groot is. (4) Het oordeel der raenfchen moet men niet achten; hy toont-aen hoe alles van Godt komt,
ende wat verduldigheyd de Apoftelen oeifenen. (5) Eenen onkuyflchen word aen den duyvel overgelevert.
(5) Dat men liever moet onregt lyden dan in proceiTen te komen, ende hoe de onkuyilche de lidmaeten
van Chriftus onteeren. (7) Eene onderwyzinge voor de getrouwde; hoe ieder moet in lyn beroep blyven;
het geluk vaa den maegdelyken ftaet; hoe men het vergankelyk gebruyken moet, 't geluk van den weduwe-
lyken ftaet. (8) Eene onderwyzinge aengaende de fpyzen aen de afgoden geoiFert. (9) Dat die het Evange-
lie predikt er by-leven mag; doch Paulus verkondigt het Evangelie voorniet, ende toont ^nen ie ver. (10) Hoe
|
den Kerk-ban van diën onkuyfchen , zeggende , dat fy niet alle daer in plichtig zyn, en dat hy zeer betnicht de we- derkomfi: van 'I'itiis , om tydiugen van hun te hooren ; daer- naer fpreekt hy van de veri'cheyde iiytwerkzeis van lyne Predikatie , die niet voortkomen als uyt de geiteltenis der zielen die-ze aenhooren.
F. Wat onderriciuing geefc Paulus in het derde Capittel ? Î Hy bewylt aen die van Corinthen door lyn voor- beeld, dat men weynig moet achten de gunlie tu_ recom- mandatie dermenfchea, als men van goed leven is , in "t vervolg toont hy het verlchil tufichen de Ãude en de Nieu-' v.'eWet, waer uyt hy voorts ophaelt de weerdigheyd van fyn ampt, en bcklaegt de verblindheyd der Joden in de ieuniilë van het Î ischrift.
F. Wat wilt den ApofieL doen lien in het vierde Capittel? A. De pprecjitigheyd der Eedienaers van het Evangelie , niet tegenitaende hunne geduerige verdrukkingen welke hy klyn acht ten aenzien van de aenlhiende vergelding y. Waer van handeld hy in het vyfde Capittel ? A. Van dezelve materie ; hier naer gaet hy voorts in hun te leeren, dat fy moeten trachten te behaegen aen Chrif- tus als aen hunnen Rechter , dat ly moeten leven voor diën die g^liorven^ is en verrezen voor hun ; en dat de Apoiiels zyn de Gezanten Gods
y. Wat leefi men in het lefde Capittel ? A- Daer vind men , hoe ly moeten herkennen de gratie van hunnen roep, dat ly moeten zyn de Gezanten die Gods genaede aenkoadigen ; hy vertoogt hun , hoe vueriglyk hy-ze bemint, en verzoekt, dat fy hem wederliefde voor liefde zouden geven, en dat fy zouden fchouwen de ver- keering en houwelyken met de ongcloovigen , om dafer geen gemeynfchap zyn kan van de Geloovigen met de on- geloovigen , nociit eenige faemenftemmmg van Chriftus met Belial. Dit woord Belial, volgens den H. Hieronymus , komt voorts van Bell, Niet ; en van Chol, Jok i dat is te zeggen: Zpnder jok. Men weet, dat dit woord voornae- cientlyk beteekent j den duyvcl; maer het beteekent ook treilen menfcli die uyttermaece boos is, die Godt verluet, ilie zooder jok is en zonder wet.
y, iVai ledi-lejjkn geeft Paulus in het Capiitd? |
A. Hy wakkert hun aen,tot de zuyverheyd des geeft en des lichaems , door de liefde die hy hun toedruegt, en fy aen hem : hy verheugt zig van in hun veroorzaektte heb- ben eene droefheyd die was volgens Godt ; en eyndi'>t met hun te bedanken voor het goed Oüthacl het gene fy bewezen hebben aen TituS , en voor de vertrooiting die hy he^ft bekomen door de tyding van hunne beternis. ' y. JVai ichelfi het 'achtjle Capittel ? A. In dit Capittel word doorgaens gehandeld van de Aeimoeiien, waer toe den Apoiiel hun aemvakkert door verfcheyde voorbeelden.
y. Welk is het onderwerp van het negenjie Capittel ? A. Het zelve gelyk dat van het voorgaende. Den Apof- tel voegt daer noch andere redens by in tiit Capittel, fprce- kende tot lof v;an die aeimoeiien geven,
y. Watr van jpreekt Paulus in het ihitnde Capltiel? A. Hy fpreekt duer van fyn vermogen , van fynen iiryd , en van lyne kracht, en dat dit alles van Godt komt, aen wie hv alle fyne glorie toefchryft.
y. 'Wat leert Paulus in fyn elfjU Capittel ? A. Daer leert hy, dat allen lof ootmoedig moet zyn ; dat, is't dat hy zig zelf pryit, zulkx maer is om te doen kennjn de valfche Apoitels , over de welke hy dit voor- deel heeft, dat hy Gods Woord verkondigt zonder bast- zucht , en dat hy meer te lyden had als die. y. Wat kan men leeren uyt het twelffie^ Capittel? A. Dat men fomtyds gedwongen is zig zelf te pryfen , en dat, is \ dat Godc bezondere gunfte gedaen heeit aen Paulus, hy hem ten zeiven tyde ook gegeven heeft de ken- nis fyn'er zwakheden tot fyne verootmoeding : en naer dat den Apoitel heeft aengetoont aen die van Corinthen het goed welk hy aen hun gedaen heeft, zoo betuvgt hy , dac hy noch geheel bereyd is zig voor hun ten beiten te ge- yen ; en hy bid, dat alfwan^eer hy hun zal komen bezoe- ken , hy hun niet en vind in de zelve ongeregeltheden die hem Waeren ter ooren gekomen.
y. Hoe eyndig! Paulus in het derthiende en lasÃe Cupittel fynen tweeden Brief aen die van Corinthen ?
A. Door hun te waerfchouwen van hun zeiven te be- teren , dat hy andediiis zoude Voortsgaen volgens fyn ge- |
ocr page 284
BRTBrEN DER APOSTELEN,
,tnen moet ftryden om bet eeuwig leven te bekomen; hoe men zig op Godt alleen moet betrouwen; een®
onderwyzinge aengaende. het H. Sacrament, en de fpyze aen d'aigoden geoftèrt; hoe men alles doen moet
ter eeren (jods. (i i) Onderwyzinge aengaende het bidden voor de mans en vrouwen; aengaende de liefde-
maeltyden, en bet;H. Sacrament. (12) Paulus toont-aen de verfcheyde gaeven van den H. Geeft, ende hoe
alle chriftenen r faemen maeken een lichaem en zyn elkanders lidmaeten. (13) De noodzaekelykheyd en
de verheventheyd der, liefde. (1.4) De.gaeve van geeftelyke onderwyzingen te geven , is beter als die van
verfcheyde taelen te fpreken ,. ende hoe alle gaeven gebruykt moeten worden. (15) Onderwyzingen aengaende
de VerrylTenifle van Cbriftus,. en die der dooden. (ló) De zorge van Paulus aengaende de aelmoeflên voor
d'arme; hy zegt lof van Timotheus, en toont, de noodzaekelykheyd der liefde. Daer naer zond hy hun
fyne;i difcipel Titus toe. Dezen kwam naderhand Paulus te Troäs vinden met trooftige tydinge van Co-
rinthen, te weten» dat fy door den Brief van den Πportel η ae wenfch waeren geraekt geweelt. Hier op
zond den Apoftel Titus te rug n^et fynen II. Brief aen die van Corinthen , waer in hy zig verfchoont^dat
hy zelve niet en komt;den onkuyflchen ontüaet hy van den kerkelyken ban ; fyn gezag beweirt tegen de
valfche leeraers, voorftryders van ^t Jodendom; en zorgt voor den armen van Jeruialem , wiens zorge
hem bezonderlyk was aenbevolen. Ziet Gal. 2, f. 10. Hy was alfdan in Macedonien, en miiichien te
. Philippen. Dezen tweeden Brief heeft 13 Hoof^ftukken. Het eerften Hoofd-ftuk verhaelt ons wat trooft
Paulus tuflchen allefyne verdrukkinge nam, ende twe hy niet lichtveerdiglyk handelt. (2) De teere liefgle
van Paulus tot de geloovige, en tot den onkuyflchen van hier-boven , i Cor. ende hoe de Apoftelen dm
|
zag het welk fy moeten vrcezen en eer-bewyzen ; dat hy de^ onboci veeidigen niet zal ipaeren : hy eyndigt met huu te bevelen den peys en eeiidrachtigheyd en Iluyt iynen Brief met de gevvoonelyke begroetingen.
BRIE 1' V Î Î DE Î Î. ΡΠU L U S ÎÎÎ DIE VAN GALATIEN.
y. Van waer waeren de Gahnen ?
Î. Sy waeren afkomitig uyt de Seaonoifche Gaiilen , en waeren overgegaen nae deii Ooiten onder het beleyd van Brennus ; iy Hoeden neder in klyn Aiien, tuflchen Capa- docien en groot Phrygien. Sy hadden zig laeten verleyden door de kwaelyk-bekcerde Joden , die hun wilden verpiich- teti de Wet van Moyies te vervoegen met het Evangelie van Chriitus : om welke reden Paulus hun noemt: laftnfad ^ uytzinnige en dwaezp.
V. Uyt wat oOTiaeK fAryfi Paulus aen die van Galat]en ?
A. Ora hun te verfterken in het Geloof in Chrites te- gen de Apoliels der Jodfche meyning^ die hun wilden doen gelooven , dat het Evangelie hun niet en kon helpen ter za- ligheyd, ten waer fy zig onderwierpen aen alle de onderhou- dingeu der Wet, εη die trachtten den H. Paulus verdacht te maeken met hem fyn Apoitelichap te betwiÃen, en hem ge- voelens aen-te-teygen verichiliig-aen 1 ie der andere Apof- tds :het is hierom dat Paulus dezen Brief begint met vafl- te-ltellen dewaerheyd van fyn Apoitelfchap, en de over-een- komft iu fyne l eering met die der andere Apoflels.
V. Is del« ^ri.'f ouder ais diën aen de Romeynen ?
Î Hy is gcfchreven in 't jaer ^ 6, een of twee jaeren voor diën aen deRomeynen Den Apoftcl fchreef hem te Ephe- len met fvn eygen hand , alhoewel hy zig gem.eynelyk ver- genoegde' met de zelve te diöeren , en dat hy flecht ichreef, Eenige itellen dezen Brief voor den eerften aen die van Co.-inthen, doch zonder grond. Mcu weet fynen tyd met Itiptelyk ,· daer-en-tuiichen eenen hedendaegfchen bchryver zegt, dathy is gefchreven op de reyze vaix den Pi. Paulns nae Jeruüüem , ia het jaer 58. q Dezen Auteur word ge- noemt Joannes Albertus Fabricius ) in fyne GnekÃhe Roei- \ael gedrukt te Hamborg, tweeden Druk.
y Hoe begint Paulus deien Brief? |
sä. Oom de gcwoüuelyke besproeiingen; -hier naer be- rifpt hy de Galaten van veriaeten te hebben fyne Leering die hy had van Chriftus weikeu hem Apoitel gemaekt had van eenen vervolger die hy te voren v/as ; en hy voegt'er by, dat dryjaeïen naer fyne bekeering hy opgmg nae Jeru- iidem om Petrus en Jacobus te zien, met de welke hy bleef geduerende vyfthien dagen.
y ('Fat toont den Aj ejiel aen hei tweede Capittel 7 A. Dat fvne Leering gclykformig is aen die der Apos- tels de welke hy vond te Jeruialem, en dat fy-ze goed- keurden, cm dat hy de zuyverheyd van hst Evangelie vooriiond tegen de Joi'fche gevoelens ; en hy zegt, dat de Wet niet rechiveerdigt, anderlints dat Chriluis te vecgeeis zoude geftorveu zyn.
y. Wat beheljl het derde Capitiel 2
A. Paulms beveiligt door verfcheyde bewj'zen fyn zelfde onderwerp , en toont-aen , dat het is door' het Geloof in Chriilus dat fy moeten vei wachten, het uytw.erkfel van de recht V eerdigm a ekinge.
V, IFat legt den Afofiel in ke.t vierde Capitiel ? A. Hy brengt by verfcheyde gelykenilien tuiichen de oucfe Wet en het Evangelie , en bewyit hier door aeu de Gala- ten, dat fy zig moeten houden aen het Evangelie het welk fy met zoo veel· iever ontftuigen hebben i en niet herval- len in eene nieuwe dwaeiing met huu betrouwen te itel- len in dienftplegingen of ceremonien die ydel zyrt van gra- tie : hy verw_^eyt hun, dat als oft fy niet wel onderwezei^ waeren in de fcbool der Kerk , fy \vcderkeeren in de Sy- nagoge om aldaer te leeren de eerite gr5>nd.-regels der W et ; het gciie hun moeit befchaemt maeken over hunne ou' fiandvafligheyd.
y. iVat leert mtn uyt het vyfde Capittel ? A, Dat met moet a'f-fchudden het jok der Wei , am siet beroof!: te. zyn van de rechtveerdigmaeking die ipruyt uy^ het Geloof bekrachtigt door de Liefde , tot het wé^k de Heydenen zao beliwaem zyn als- de Joden, gemerkt wy door het Evangelie alleen in vryheyd geitelt zya ; hier iiyt neemt den Apoftel gelegentheyd van te ipreken vaiï de wederfpaiiniglieyd des lichaems tegen den geelt.
y. Hoedanig is het keÃuyt van dia B-ruf m Ï GaloKfs. in het lefdi en laeÃe CaÃitidi |
ocr page 285
KORT Î Î G R TP ÎÎ Î D Î!
geur van Chriftus zyn, (3) Hoe de geloovige den Brief van Chriftus zyn, ende hoe ieder goed gepeys vaa
Godt voort-komt; Ãnderwyzingen aengaende het bedienen der Wet, ende 't dekfel van Moyfes. (4) Hoe
het Evangelie voor fommige bedekt is, ende het groot betrouwen dat Paulus beeft. (5) De verrichtingen
tot het eeuwig leven, ende hoe wy moeten leven voor Chriftus door wie alles «komt. (6) Dat men, de ge-
nade Gods niet te vergeefs mag ontfangen; hy haelt-aen de deugden der Apoftelen ; Paulus vraegt weder-
liefde, ende hoe men zig affcheyden most van de ongeloovige. (7) De vreugd van Paulus tuflchen al iyn
lyden, ende wat zalige droefheyd is. (8) De mildheyd van die van Macedoniën, en de zorge van Paulus
voor de arme. (9) Hy verhaelt voorders de zorge dre hy heeft voor de arme, (10) Paulus wederlege de
lafteringe der valfche leeraers tegen hem. (11) lever van Paulus voor de zaligheyd der geloovige; fyne me-,
nigvuldige zorgen en lyden. (la) De opneminge van Paulus tot in den derden Hemel, en de kenteekenen van
het waerachtig Apofteïfchap. (13) De ilraffigheyd van Paulus tegen het kwaed; hoe de Apoftelen geenc
macht hebben tegen de waerheyd, eyndigende 'met hun in Chriftus te groeten.
Brief van den Jpoflel Paulus tot die van Galatiën,
^Lzoo den H. Paulus te Ephefen zynde, zoo men kan giflen in het Jaer 55 vernomen had, dat de ge-
loovige Heydenen van Galatien; aen welke hy het Evangelie had verkondigt, mifleyd wierden door
eenige ieveraers van 't Jodendom, dewelke hun wys maekten, dat de Befnydenis en de andere Ceremonieu
van de Wet van Moyfes noodig waeren ter zaligheyd, trachtende te faemen het gezag van den H. Paulus
te verminderen, als of hy maer moeft aenzien worden voor eenen Difcipel der Apoftelen (op
Wie zoo
|
vi. Den Apoftel vermaent-ze, dat fy met zoetigheyd en medelyden zouden berifpen die de welke zondigen , en van bermherti^ te zyn voornamentlyk aen de huys-geno- ten van het Geloof, die zyn de ChriÃenen, hun waer- fchouwende , dat die hun willen onderwerpen aen de Wet, ziaikx niet doen als door laetdunkentheyd ; hy verzekert hun, d'ät fyn Leering waerachtip; is; en tot beveiliging brengt hy by de wonden die hy heeft ontfangen voor Chriftus en waer van hy de litteekens droeg in iyn lichaem BRIEF VAN DEN H. PAULUS AEN D I Î V ΠΠΠΡ Î Î S Î Î.
y. Van waer hieft Paulus delen Brief gefchreven ? yi. Van Roemen, terwyl hy was in de banden van fyn eérfte gevangenis, ontrent het jaer 62 van Jefus Chrilius, onder den Keyzer Nero Paulus had dry jaeren gepre- dikt, op verfcheyde reyzen , in die groote ftad.
Aen wie was gefchreven deien vyfden Brief van Paulus ? Î. Eenige hebben gelooft, dat hy ouverfcheydentlyk ge- fchreven was aen de lieden van Afien, en dat rnen ten diën cynde had gefielt: Aen die de welke iyn... zonder te mel- den , waer, om die plaets te vervullen met den naem van elke ftad aen de welke men dezen Brief toezond : maer ge- merkt Ephefen was_ de hoofd-ftad van Afien , vermaert door deji Tempel vau Diana, eene der wonderheden van de we- teld, alwaer eenen toeloop was van alle de geweften van den Ouften, als nae het middelpunt der afgoderye,*zoü zou- de dezen Brid' daer van den naem hebben. Daer-en-tuflTchen gemerkt den Apoftel had gezonden Tychicus nae Ephefen, zoo gelooft men, dat hy ten zeiven tyiia fynen Brief fchreef aen die van Ephefen ; aengezien hy hem zond door Tychi- cus aen-de Heydenen van Ephefen. c 6f.2\ en 22. Enis^t dat in eenige Afdrukfels dit woord Ephefen niet gevonden "ft'ord, zulks is eene uytlegging.
f^. IVelk is het algemtyn ond-zrwerp van dt\en Brief? Î Zulkx is/die van Ephelen te onderrichten in de voor- naemfte Myfterien van het Geloof ; van de Verloifing en Kechtveerdigmaeking door de dood van Chrilius, van de genaediiie Voorlchikking, van de Roeping der Heydenen , |
en van de Vereening der twee volkeren in een eenig lichaem, van het welk Chriftus het hoofd is ; en in de vier laefte Capittels geeft den Apoftel onderrichtingen om chriftelyk te leven in alle foorten van ftaeten.
Wat is d'ooriaeJt dat deien Brief duyjlerder is als d''ändert ?
Î De verhevendheyd en diepzinnigheyd der zacken die Paulus daer verhandelt , fyne tonge onbekwaem zynde om genoegzaeme klaere uytdrukkingen by-te-brengen aen fyn hert en aen de uytgeftrektheyd fyner gepeyzen, als zegt den II. Auguftinus
y. Hoe begint Paulus fynen Brief atn die van Ephefen ?
A. Met Godt te bedanken voor de genaede betoont aen de menfchen, hun voorfchikkende tot fyne glorie ; gevol- gentlyk wakkert hy aen de Epheiiaenen om te_ loven en te gebenedyden fyne goedheyd, dat hy hun heelt uytverko- zen onder zoo veel andere volkeren : op het eynde van het eerfte Capittel dankt hy Godt, dat fy geloovig zyn , en bid hem, dat hy zou verlichtten hunne geeften , om te begrypen de grootheyd fyn'er genaede , welke hy vergelykt aen 't gene Godt gedaen heeft ten opzichte van fynen Zoon.
y fVat leert Paulus in het tweede Capittd ?
A. Dat fy dood waeren door de zonde , en dat Chriftus hun verwekt heeft tot het leven door het Geloof ; dat fy van vremdelingen .waeren geworden borgers door 't Doop- fel, en dat fy zyn den bomrgeftelt op het grondwerk der Apoftels en Propheten , waer van Chriftus zelf den voor- naemften hoekfteen is
V. Wat bewyÃ. den Apoflel in het derde Capittel ?
A. Naer getoont te hebben aen de Epheftaenen, dat hjr niet gevangen was als om fyne liefde tot hun , zoo her- neemt hy fyne materie, en zegt, dat hunne roeping geo- penbaert is geweeft aen de Apoftels dat Godt hem verko- fen heeft om dit Myfterie te ontdekken , en dat zelfs de En- gelen , die wel wiften , dat Chriftu.s zig moeft nienfch mae- ken om de menfchen te verloifen , in deze laefte tyden veel bezondere omftandigheden van dit Myiterie geleert hebbéu welke hun te voren onbekeftt waeren i hier "uyt neemt hy
zeer |
ocr page 286
ÃRXErENDER uiPOSTELE Î. s^?
ateer niet te betreüwen en was als op Petrus, Joannes en Jacobus, die fy zeyden van hunnen kant tezyn,
en de Pilaeren van, de Kerk noemden ) zoo fchreef den Apoftel hier over fynen Brief tot die van Galatien,
öerk aengaende tegen die laileringen en dolingen, en trachtende met gezag 'deze dwaeze en licht-geloovige
Chriftenen tot den rechten weg wederom te brengen. Dezen Brief heeft 6 Hoofd-ftükken. Het eerfteit
Hoofd-ftuk verhaelt de ftandvaftigheyd van die van Galatien, en de onveranderlykheyd van het Evangelie,
't welk Paulus door Godt alleen heeft ontfangen. (2) Hoe Paulus het Evangelie geheel zuyver bewaert te-
gen de bekeeringe der Joden, ende wederftaet hier in aen Petrus. (3) Paulus beftraft die van Galatien, ende
de rechtveerdigheyd word niet bekomen door de werken der Wet, maer door het geloove. (4) Hoe de
Wet voor Pedagoógen-voogd diende aen de Joden; de liefde van Paulus tot die van Galatien, ende hoe de
twee zoonen van Abraham eene verbeldinge waeren van de Oude ende Nieuwe Wet. (5) Hoe de recbtveer-
digheyd niet en komt door de werken der Wet; wat de chriftelyke vryheyd is; den ftryd en werken des
vleefch, en de vruchten des geeft. (6) Wat liefde men moet hebben tot fynen even-naeften; dat het de
plicht der geloovige is, die te onderhouden, die het Evangelie verkondigen; welk de kenteekenen zyn der
Yalfche Apoftelen, hoe het Kruys den eenigften roem van Paulus is. '
Brief van den Apoflel Paulus tot die van Ephefen,
J)En Apoftel fchryft fynen Brief in't Jaer 6ζ aen die van Ephefen en aen d'andere geloovige geraeynten
. van Afien, daer Ephefen de Hoofd-ftad van was. Hy onderwyft hun in dezen Brief van de hoogfte Myf-
terien van ons Geloove, van de rechtveefdig-maekinge; van de onverdiende gratie en verkiezinge ter za-
|
gelegeiitheyd van zig te beroemen over fyn ampt, en bid deü_ Eeuwigen Vader die hun heeft geroepen tot de bely- denis van lyne waerheden en tot het ert-deel fyn'er gratie , dat hy hun zou willen verlichtten , op dat f/mogenl)evat- ten de onuytfprekelyke grootheyd lyn'er liefde ° - â
y. WMr toe moedigt den ApofieL die van ÎÏÎιÏη aen. in 't vierde CapitteL ?
A. Tot het onderhouden van een volmaekte vereening onder hun ( om verfcheyde redens die hy bybrengt ) zon-, der acht te nemen op de onderfcheyde gaeven van ieder in het bezonder .· op het eynde wakkert hy hun aen , dat fy zig zouden ontmaeken van den ouden nienfch nae het voorbeld van Chriilus j die heeft willen flerven voor die Iiera vergrämt hebben.
V. Waer van Jpreekt Paulus in het vyfde Capittel ?
Î. Van een heylig en chriftelyk leven ; en hy evndigt met te fpreken van de achting die de vrouwen moeten hebben voor hunne mans, en van de liefde die de mans moeten toedraegen aen hunne vrouwen, door de gelyke- nis van Chriftus en fyne Kerk.
y. fVat behelfl het {ejHe en laefie Capittel tot die van Ephefen? ^ A. Den Apoftel gaet voort in de ζÏ'ε materie totftich- ting der zeden , en handhaeving der plichten van de kin- ders tot, hunne ouders, van de ouders ten opzichte van hunne kinders , van de onderdaenen tot· hunne meeiiers ; hier naer zegt hy , dat het leven is eenen geduerigen Itryd , waer van hy de wapens befchryft ; verders verzoekt hy hun- ne gebeden , en ftuvt met de gewoonelyke toewenfchingen. BRIEF VAN DEN EL PAULUS AEN DIE VAN PHILIPPEN.
tn wat jaer is gefchreven den Brief aen die van Philippen ?
Î. In \ jaer ons Heere 61 , olider den Keyzer Nero. -Dufebius en den H. Hieronymus ftellen hem in 't jaer 62.
y Fan waer is dien Brief gefchreven ?
A. Vau Roomen ; Paulus zynde gevangen voor Jefus Chrillus
y. Door wie wierd de\in. Brief ge{ondcn ?
IL Dul |
A. Door Epaphroditus , Apoftel, dat is, Bifichop van- Philippen
V. JVaerom was Epaphroditus nae Roomen gekomen ?
A. Om Paulus daer te bezoeken , wiens gevangenis hy verftaen had, om hem geld te draegen tot fynen onder- houd, en om hem te dienen in den kerker uyt den naein van die van Philippen.
y. Hoe lang bleef Epaphroditus te Roomen ?
A. Ontrent een jaer , om dat hy daer döodelyk krank wierdvan welke ziekte herilelt zynde, zoo wierd hy be- laft met dezen Brief van den H. Paulus. '
y. IVelke-perfootien noemt PduJ-us in den titel van fymti ' Brief aen die van Philippen ?
. ΠHy noemt daer in de BiiTchoppen en Diakens Vzïï Philippen. ' , '
V. IVat verfiaet men door de Bijfchoppen ?
A. Men moet hier door verftaen de Priefters ; want in; diëil tyd wierd 'er menigmael geen onderfcheyd gemaekt tuifchen die twee naemen. , ,
y. Welk is het algemeyn onderwerp yan diien Brief 1
ΠDen Apoftel pryft hunne göedhertigheyd, vermaeilt hun, dat fy zig zouden wachten van de valfche Leeraars , die hun wilden brengen tot de Jodfche meyning, .eh 'die het Evangelie mengden met vele Jodfche_ gebruykèn diè afgebroken waeren, hy vergeet niets om die van Philippen te verfterken in het Geloof, pryzende hunnen iever en ge- vende blyken van fyne oprechte lieffie tot hun , hy moe- digt hun aen om heyliglyk te leven in een-volmaekte ver-" eeiaing, en dat fy Timotheus en Epaphroditiis zouden oüt- haelen als getrouwe dienaers yan Chriftus.
V. Hoe begint Paulus fynen Brief aen die van Philippen?
Î. Naer de <rewoonelyke begrostingen zoo herkent hy hunne mildaedigheyd ί het gene hem aenmoedigt om Godt te bidden , dat fy mogen opwaflen in deugd en weten- fchap ; hy verzekert, dat lyne boeyen vérvoordert hebben de aenkoiidinge van het Evangelie : hy voorzegt fyne ver- loffing tot hun voordeel, niet tegenltaende het leven hem
li |
ocr page 287
KORT Î Î G R TP ÎÎ Î DE
ligheyd; van den roep der Ileydenen; en hunne vereeninge met de Joden tot een eenig lichaem, %'an bet
welke Chrillus het hoofd is, verheven boven alle Engelen, enz. Hy voegt hier by alderhande zede-leeringenV:
en verfterkt hun aldus, niet alleen tegen de Jods-gefinde ·, maer ook tegen de Simonianen , en diergelyke â
kwaede Leeraers, die zoo. wel de zeden bedierven als het Geloove. Dezen Brief behelft 6 Hoofd-·
ftukkeu. Het eerften Hoofd-ftuk toont-aen de eeuwige verkiezinge der uytverkoornen; hoe Paulus bid zon-
der ophouden voor de geloovige, ende de heerfchappye van Chriftus. (2} De genadige bermhertigheyd van
Chriftus tot den menfch. (3) H;oe de Heydenen uyt enkele bermhertigheyd geroepen zyn tot het Geloofd
(4) De chriftelyke liefde en eenigheyd; de verfcheydentheyd der gaeven verleent ten dienfte der uytver-
koornen ; 'tHeydenfch leven, en 't chriftelyk leven. (5) Hoe de chriitenen moeten hun leven voegen naer
dat van Chriftus, ende de plichten der getrouwde, (ó) de plichten van de Ouders; van de Kinders; van
de Dienft-knechten, en van de xMeefters, ende de wapenen der geloovige.
Brkf van den Jpoflel Paulus am die van Philippen.
J^E Geloovige van Philippen, die eene zeer groote liefde droegen tot den Apoftel Paulus, hadden hem
door Epaphroditus, hunnen Biflchop, eenig geld gezonden tot onderftand, wanneer Paulus te Roomen
gevangen was. Met deze gelegentheyd fchreef den Apoftel in 't Jaer 6a fynen Brief aen die van Philippen,
pryzende hunne mildadigheyd, en betoonende een ongemeene teerigheyd en vreugd over hunne fterkte in
het lyden. Hy wekt-ze op tot alle deugden , voornamentlyk tot oodmoedigheyd , en verfterkt-ze tegen de
Jods-gezinde Leeraers. Dezen Brief behelft 4 Hoofd-ftukken Het eerften Hoofd-ftuk verhaelt de liefde van
|
verdrietig valt, wenfchencle liever te Ãerven om te zyn riet Jeius Chriftus.
y. Wat \egt Paulus in het tweede Capittel?
A. Hy beveelt hun de potmoedigheyd en liefde.
V. PVat hchelfi. het d^rde Capitici?
A. Vermaen;ngen , om zig te wachten van de valfche ApoFtels , welke Paulus honden noemt ; en alle de din- gen der Wet te achten als vuyligheyd ; om dat de waere rechtveevdigheyd komt van Chriftus , volgens de welke wy beloont of geiiraft zullen worden ; waerfchouwende, dat die â¢cene andere leeriug prediken, vyandeu zyn van het Kruys van Chriftus.
t^. Hoe eyndigt Paulus fynen Brief aen die van Philippen in het vierde en laefie Capittel ?
A. Hy wekt hun op tot de chriflelyke vreugd , en tot de völherding in de goede werken ; hy pryft hun over hunne mildaedigheyd , en eyndigt met de gewoonelyke begroetingen.
BRIEF VAN DEN H. Ρ ΠU L U S AEN DIE VAN COLOSSEN.
V. Van watr fchreef Paulus de\en Brief?
A. Van Rooinen, geduerende fyne eerfte gevangenis , ©ntTent het jaer van Chriftus 62, 29 jaeren naer fyn lyden, Oiider Nero.
y. Wie hragt de^en Brief tot die van Coloffen 7
A. Men gelooft, dat het was Tychicus, met Onefimus flaeve van Philemon , die hem verzeUle op deze reys, en die eenen anderen IJrief droe^ aen fynen iVIeefter die ge- bortig was van de fiad Colöilen.
V. Van wat landfchap waenn de Coloffers ?
A. Van groot Phrygien, naebueren van Laodiceën en Hierapolen , en niet van "het eyland Rhodes , gelyk eenige Auteurs gelooft -hebben ; en alzoo genoenit van dien ver- muerdcn Cohgus oft Zonne-beld van een uyttermaete groot- te ( eene van de wonderheden der wereld ) het gene was »ea dea ingang der haeve, en viel door het geweld van eene aerdbeving , 706 jaeren voor de geborte van den Zaligmaeker |
F. Om. wat reden fchreef Paulus aen die van Colofjen ?
A. ïer oorzaeke van eénige veilsyders die hun tracht- ten in-te-boezemen , dat wy tot Godt niet en moeten nae- deren door Chriftus , om dat hy te zeer verheven is bo- ven ons ; maer door de Engelen , die fy zeyden te zyn onze middelaers , in eencn zin die niet en kan toekomen ais aen Chriftus alleen.
F. Wie noemt Paulus in den titel tot die van Coloffen 7
A. Hy noemt niemand in den zeiven als Timotheus die alfdan by hem was.
V. Welk is het algemeyn onderwerp van diien Brief?
A. Zulkxis, de Cololiers weder-te-lrengen tot de zuy- verheyd van het Geloof, 't welk vervalfcht «as geweefi door eenige Predikanten van het Jodendom. Den Apoftel Paulus die de Coloffers noyt gezien had, fchreef hun dezen Brief, in den welken hy liun onderwees nopens de hoe- danigheyd van den Zone Gods ; raekende onze verzoe^ ning , en de vergilfenis onzer zonden door fyn bloed ; aen- gaende de ydelheyd der rnenfchelyke wysheyd , de onvoor- deeligheyd der Jodfche Dienil-plegingcn, de valsheyd van eene gewaende Religie der l-Vngelen : hy geeft hun ook voornamentlyk in 't derd« Capittel, een kort begryp van' het Chriftelyk Leven
V. Hoe begint Paulus V eerÃe Capittel tot die van Coloffen,
/L· Naer de gewoonelyke begroetingen , zoo pryft hy hunne ftandvaftighcyd in" het (ieloof, en hunne lydzaem- heyd in den arbeyd ,· hy wakkert hun aen tot het herken- nen van hum e roeping , niet door de Engelen , maer door Chriftus, vaa den weiken hy verfcheyde uytmuntende h6e- duiiighe^ eLj bybrengt zoo algemeyne uls bezondere daer·« naer beveelt hy hun de völherding.
t^· Welk is het onderwerp i'an het tweede Capittel ?
A. Hy waerichouwt hun van niet te luyfteren nae de Valfche Leeraers ; voorders vertoont hy hun de grootheyd Vau Chiiftus: daer waer vermuent hy iuiii vanzig niet tg |
ocr page 288
Î S. Ï Î ÎÎ Î Î) Î Jt ΠΤ Î S Τ Î L Î Î.
Paulus tot die van Philippen; de vrucht van fyn lyden; fynen iever voor het Evangelie, etide hoe hy geperft
word door de liefde. (2) De chriftelyke eenigheyd ; de vernederinge van Chriftus ; hoe Godt in ons dea
goeden wille werkt; den lof van Timotheus, en van Epaphroditus. (3) De vah^che en waere befnydenis;
hoe men alles verachten moet om Chriftus, ende wie de vyandén van het Kruys van Chriftus zyn. (·4>Îοβ
men moet betrachten naer alderhandé deugden; de mildaedigheyd van die van Philippen, en dat Paulus
geene giften en zoekt.
Brief van den Jpoflel Paulus aen die van Colojfen.
T^ Oor zekeren Onefimus wierd gedraegen den Brief van den Apoftel aen die^ van ColofTen , weï-
ken Brief hy hun waerfchynelyk had gefchreven op het verzoek van Epaphras hunnen Apoftel, die
met Paulus te Roomen gevangen zat. Het geloof van die van Coloflèn was verftoort door eenige aenhan-
gers, gelyk men meynt van Simon den tooveraer, als ook door eenige leveraers van ^t Jodendom. De
eerfte hadden hun geleert de Engelen te äenbidden, als opper-middelaers tuflchen Godt en de menfchen.
De andere hadden hun de Ceremonien van de Wet aengepredikt en wys gemaekt, dat fy het geloove niet
zuyverlyk en hadden ontfangen gelyk d'andere Chriftenen. Dus ftelt den Apoftel hier tegen vaft in iynea
Brief dat Chriftus den Zone Gods is, en onzen eenigen Middelaer, door wiens Bloed wy met Goét'ver-
zoent worden. Hy vermaent hun voorder over de Chriftelyke verftervinge, en andere deugden, en op wat
wyze een-ieder fynen ftaet beleven moet. Dezen Brief heeft 4 Hoofd-ftukken. Het eerften Hoofd-ftuk beQuyt
In zig eene dankzegginge over den voortgang der geloovigen, en de bermhertigheyd van Godt in de Hey-
denen te brengen tot het geloove. (2) De zorge van Paulus voor de geloovigen; hoe alle gratie door Chriftus
|
laeten bedriegen door de geveynfde ootmoedigheyd van die aen de Engelen eenen dienft bewyzert den welken hun niet toekomt.
y. fVat leeà men in het derde Capittel, en in het vierde , ^nde het laejle van den Brief tot die van Colojfen ?
A. Aenwakkeringen tot de goeds zeden, en om af-te- keuren de Ceremonien der Wet, aen de welke zyn afge- ftorven de Difcipelen van Chriftus met Chriftus hunnen Meefter. Hy onderteekende fynen Brief, om dat hy hem Jnet fyne eyge hand niet gefchreven had
1. BRIEF ÎÎνΠDEN Î PAULUS
aen die van thessaloniken.
an waer is gefchreven den eerfien Brief aen die van Thcfj 'a- lonikzn .?
^ Van Corinthen ; en niet van Athenen, gelyk fom- mige gelooft hebben.
y. Door wie is hy gejonden ?
A. Dat weet men niet. De eene zeggen , dat Timotheus daer van den brenger was ; het gene niet kan zyn , gemerkt hy genoemt is in den titel van den Brief als eenen van die hem fchreven, gelyk ook Silyanus , welken in de JVerken der ApofltLen word genoemt Silas , zynde den zeiven naem van Silvanus een weynig nae het Latyn gebragt : andere zeggen, dat hy gezonden is door Oneiimus ; maer is 't dat men het verftaet van diën van wie gefproken word in den Brief van Philemon , zoo kan het ook niet beftaen ; want den zeiven wierd niet bekeert als langen tyd daer naer.
y. fVanneer is deien Brief gefchreven ?
A. In \ jaer 52 van Jefus Chriftus, 19 jaeren naer fyn Lyden, en hy is den eerften van alle de Brieven van den H. Paulus, vulgens den tyd, nae het zeggen van den H. Chryfoftomus en van Theodoretus;
y. Om. wat reden heeft den Apoflel derden Brief ge fchreven ? |
Î De vervolging had hem genoodzaekt Theflaloniken en Bereën te veriaeten , alwaer hy het Evangelie met veel vrucht gepredikt had: naer fyn vertrek verftond hy , dat de nieuwe Chriftenen geplündert waeren door de afgode- dienaers ; om hun te vertrooften , zond hy Timotheus, die hem aenbragt, dat die van Theflaloniken waeren ftandvaf- tig gebleven in het Geloof; maer hy gaf hem ook te ken- nen , dat'er fommige onder hun waerèn die noodig hadden onderwezen te zyn in eenige bezondere punten. Den Apof- tel fchryft en betuygt hun veel genegentheyd , en eene ge- heel bezondere achting voor hunne vuerigheyd in het Ge- loof ; hy verfterkt-ze in het Geloof in de dry eerfte Capit- tels , en in de twee andere geeft hy hun verfcheyde onder·· richtingen raekende hunne verdrukkingen en gebreken, y. IFaer van handeld het eerÃe Capittel ? A. Het is vol van lof-redens welke Paulus geeft aen die van Theffaloniken ten opzichte van hunnen voortgank in het Geloof, waer van \ gerucht zig over al verfpreyd had. y. JrVat \egt Paulus in het tweede Capittel A. Hy maekt hun indachtig de wyze op de welke hy hun het Evangelie heeft aengekondigt, zonder hun iets te vraegen tot fjaien onderhoud ; en betuygt hun fyne ge- negentheyd.
y. Waer van fpreekt Paulus in het derde Capittel? A. Hy fpreekt van de begeerte die hy heeft óm hun te zip, en van de vreugd die hem fynen beminden Difcipei Timotheus veroorzaekt heeft door de voordeelige tyding de welke hy hem heeft aengebracht van hun geloof en liefde. yâ Hoedanige leeringen bevat het vierde Capitel 7 A. Van de onkuysheyd te vluchten, van te onderhou- den de houwelykfche eerbaerheyd , van malkanderen te beminnen, van hunne handen te gebruyken tot het werk, van hunne hoop niet te verliezen in de verdrukkingen , ge- merkt fy zullen verreyzen ; en den Apoftel fpreekt breed- voeriglvk van de Verryffenis. .
y. fVat leeren wy uyt hetvyfden en laeflen Capittel van den,- eerften Brief aen die van Theffaloniken ?
A. Dat de «ere van het Oordeel onzeker is ; dat die zi' daer toe bereyden, niet verrafcht zullen werden ; gevol- gentlyk , dat men zig daer toe altyd gereed moet houden : eyudelyk vermaent Paulus die van Theflaloniken , vaa Ii a |
ocr page 289
KORT BEGRrp Î Î Î DE
komt i ende hoe men zig wachten moet voor de Jodfche onderhoudingen. (3) Hoe men met Chriftus moet
verryzen, en waer in de yerryifenis beftaet; hoe men alles doen moet ter eere Gods; de plicht der Mans
en Vrouwen; van Kinders en Ouders, en van de Dienft-knechten. (4) De plicht van de Heerende chrifte-
lykQ ónderwyzinge; den lof van verfcheyde; hoe Paulus gebied fynen Brief te lezen.
De twee Brieven van den Jpoflel Paulus aen die van Theffaloniken.
TN 'tjaer 52' wanneer den H. Paulus te Corinthen was , alwaer hy 18 maenden fyn verblyf nam, zond
hy Timotheus over en weder nae de Geloovige van Theflaloniken , en vernemende hunne ftandvaftigheyd
in het geloof, fchreef hy fynen I. Brief tot die van Theflaloniken, vol van een alderteerfte liefde, hun pry-
zende en te faeraen verfterkende. Voorder onderricht hy hun wegens de dingen daer fv noch in te kort
bleven. Dezen Brief bevat 5 Hoofd-ffcukken. Den inhoud van het eerften Hoofd-ftuk des eerften Brief, is
de zorge van Paulus, en den lof van die van Theflaloniken. Den rechtzinnigen iever sn handel van
Paulus,en de verblindheyd der Joden. C3) De liefde van Paulus en der Theflalonikers tot eikanderen. ("4) Het
heylig gebruyk van het Houwelyk,de Broederlyke liefde,en de vertrooftinge over de Overledene. (5) De
onzekerheyd van den dag des Oordeels; de eerbewyzinge die men doen moet aen de Herders; het chrifte-
lyk leven, eyndelyk Paulus wilt fynen Brief voor alle de geloovige gelezen hebben.
Het volgende jaer 53 alzoo Paulus niet en konde over-komen nae Theflalonieken , gelyk hy hun had
doen hopen, fchreef hy iynen II. Brief aen die van Theflaloniken, om hun te ftillen wegens de vreezen,
die fy , ofte uyt fynen eerften Brief, ofte uyt eenig gerucht hadden opgevat , als of den dag des Heere
|
onderdanig te zyn aen de Priefiers ; en geeft hun ver- fchevde bevelen raekende de gods-dienftigheyd.
lx. BRIEF V Î Î D E N H. Ρ Î U LUS AEN DIE VA Î THE SS Î L O Î I Î Î Î.
'V. Wanneer is diien Brief gefchrevin ?
Wey lügen tyd naer den eerilpn , gelyk het opfchrift voerende de naemen van Silvanus en van Timotheus het doet oordcelen ; ter oorzaeke dat Paulus niet had können komen nae Theflaloniken , gelyk hy betuygt had dat lyneu wenfch was , in fynen eerften Brief. f^. Van waer is hy gifchreven 9
Î Van Corinthen , en niet van Roomen , gemerkt Pau- lus daer niet en Ipreekt van fyne banden ^ in 't jaer 53 der gemeyne Tyd-rekening.
y. Door wie wierd hy geionden ?
A. Zulkx is onzeker, want nocht Titus den Diaken, nöeht Onefimus den Acoliet hebben hem können draegen , gelyk fommige willen, fteunende op de autorityt der La- tyniche titels die nocht Titus nocht zelfs Oneiimus noe- men ; of het moet geweeft zyn eenen anderen Oneiimus verfchiUig van diën die was den dienaer van Philemon. V. Wat teeken Ãdde Paulus in fynen Brief ? Î, liet teeken waer van hy zig altyd bediende , 't gene , te fchryven rnet fyne ej^ge hand de groeting en de toewenfching der Gratie.
V. Welk is het algnmeyn onderwerp van de\m Brief? A. Zulkx iSj die van Theflaloniken te veriterken in de belydenis van het Evangelie ; hun te ontmaeken van alle â vreeze die fy hadden opgevat nopens de aenilaende komfte van den Zone Gods door niet wel verftaeu te hebben de iiytdrukkingen van fynen eerften Brief ; en hun te vermae- uen van niet ledig nocht ongeruft te zyn
y. Hoe begint Paulus den tweeden Brief tol de Thejfalonikers ? A. Naer de gewoonelyke begroetingen begint hy door (tlankzeggingen aen den Heere over het geloof van die van Theflaloniken , over hunne liefde , over hunne veruuldig- heyd in de verdrukkingen, voor de welke fy beloont en |
hunne tegenfirevers geftraft zullen worden verders moe- digt hy-ze aen, dat fy zig weerdig zouden maeken van hunnen roep.
V Hoe fpreekt Paulus in het tweede Capittel ?
A- Hy verzoekt hun , dat fy niet kwaelyk zouden uyt- leggen 't gene hy hun gefchreven had aengaende de laefte dagen , waer van hy belchryft de teekeiis die deze moeten voorgaeii.
y. Wat bemerkt men in het derde en laefle Capittel ?
A. Den Apoftel beveelt zig in hunne gebeden, en ver- maent-ze van fyne geboden te onderhouden , en zig af-te- icheyden van die-ze niet onderhouden, van de ledig-heyd te vluchten , en van te berifpen met zoetaerciigheyd die de welke zig van hua fcheyden.
1. BRIE F VAN DEN H. PAULUS AEN TIMOTHEUS
V Wanneer is de{en Brief' aen Timotheus gefchreven ?
A. Ontrent 't jaer 64 van Chriftus , en volgens Eufebius en den H. Hieronymus in 't jaer 63 ; andere Itellen kein in \ jaer 66 der gemeyne Tydrrekening , 33 j^^ereii naer \ Lyden van Jefus Chriitus.
f. yan ^ι>aer was hy gefchreven 7
A. Van Macedonien
y. Wie was Timotheus ?
Î. Hy was van Lyfiren in Lycaonien, landftreek vaa klyn Alien , geboren van eenen Heydenichen Vader en een' Jodfche Moeder, genaemt Eunice, w elke men gelooft ge-r weeii te zyn van het maegfchap van Paulus: dezen nani Timotheus noch geteel jong zynde met zig. Gemerkt hy Ileydenfch was en Zoon van eenen Heydenen, zoo deed den Apoftel hein befnyden ter oorzaeke van de Joden van het land. Hy had zig geoeftent in de H. Schriftuer van fyne kindsheyd af, en was opgevoed' in de godsdienftig- heyd door de zorge van fyne Moeder Eunice, en Loïs fyne groot-moeder , van welkers geloof den Apoftel eene zeer voordeelige getuygenis gegeven heeft ; in-dier-voege dat den H. Paulus komende te Lycaonien geduerende fyne |
ocr page 290
à R ÎÎ rE Î D à R Î POSTELE Î
't feSefis ging overkomen. Hy onderricht hun dieh aengaen, en berifpt te faemen de gene die te Iny wae-
ïen om te werken. Dezen Brief heeft maer 3 Hoofd-ftukken. Den inhoud van het eerften Hoofd-ftiik des
tweeden Brief, is de ftandvaftigheyd van die van TheiTaloniken in het lyden, en Gods rechtveerdigheyd te-
gen die hun vervolgen. (2) Hoe men moet ftandvaftig blyven in het geloof; de voorzegginge van den Ante-
clirift; de ftrafle der ongeloovige, ende degefchreven en ongefchreven Overleveringen. (3) Het bidden voor
'de voorbereyding. van het Evangelie; den aerbeyd van Paulus, hoe een-ieder moet aerbeyden om den koil
te winnen , eyndelyk eene broederlyke berifpinge.
De twee Brieven van den Apoflel Paulus aen Timotheus.
Τ) Aulus uyt de gevangeniffe van Roomen los-gelaeten zynde, was wederom over-al de Kerken gaen be-
zoeken ,en zynde in Macedonien aengekomen, fchreef hy uyt Philippen in't Jaer 64 fynen eerften Brief
aen Timotheus , waer in hy hem en alle de geeftelyke Herders onderwyft over de plichten van zoo een
hoog en weerdig Arapt: te weten hoe hy zig draegen moet ten opzicht van de H. Kerk, ten opzicht van
fyne onderdaenen, en ten opzicht van zig-zelven. Dezen Brief bevat 6 Hoofd-ftukken. Den inhoud des
eerften Brief: eerften Hoofd-ftuk : Hoe men de onnutte gefchillen moet vluchten; dat de liefde het voor-
naemfte is; tegen wie de wet geftelt is, ende Gods bermhercigheyd over Paultis. (2) De gebeden voor de
Koningen; Godt wilt dat alle menfchen zalig worden, en de zeegbaerheyd der vrouwen. (3) De deugden
die verzocht worden in eenen Biflchop, en in eenen Diaken, ende hoe de H. Kerke den Pilaer der waer-
heyd is. (4) Paulus voorzege de toekomende booze Leeraers, énde haelt-aen de plichten van eenen ver-
|
ApoÃolieke Zending , hem reeds ten vollen ondenvezen vond in de deugd ; en ziende hem in't algenieyn geacht van alle de Geloovigen van Lyftren en Iconien , zoo koos hy hem toi fynen medegezel op fyné reyzen , en van fy- nen arbeyd m het prediken van het Evangelie , naer de handen op hem geleyd te hebben. Sedert diën tyd achtte hem Paiüus als fynen broeder , fynen medehelper, en me- degezel van fyn Apoftellchap , en handelde hem als fynen Zoon en fynen welbeminden Diicipel. Men vind in de Brieven van dezen Apoftel op verfcheyde plaetfen den lof die hy hem geeft, zoo verre van hem te vereeren met den titel van Man Gods i. Tim. c. 6, 11. Dezen Difcipel heeft met den H. Paulus gefchreven de twee Brieven aen dis van Thefïaloniken ; maer hy en droeg-ze niet. Hy pre- dikte te Corinthen , volgde den H. Paulus te Ephefen , wierd daer aacr gezonden nae Macedonien en Corinthen ; maer zonder daer te brengen den eerften lirief aen die van Corinthen : hy kwam weder te Ephefen , van waer hy overging nae Macedonien met den H. Paulus ; hy fchreef met hem den tweeden Brief aen die van Corinthen , ver- belde hem van Griekenland nae Allen , fchreef met hem van Roomen aen philemon , aen die van Philippen, en van Coloiien ; hy wierd gezonden nae Philippen, alwaer hy in de gevangenis wierd gefmeten , en weder verloft. Pau- lus ftelde hem aen tot Biifchop van Ephefen , alhoewel den H. Joan.nes daer fyn verblyf hield ; en hy fchreef hem fynen eerften Brief van Macedonien ; waer naer Timotheus hem kwam bezoeken , welken weder gekeert zynde nae Ephefeu , zoo fchreef Paulus aen hem fynen tweeden Brief, om hem nae Roomen te doen komen voor den win·;· ter. Timotheus heeft de Martelie onderRaen te Ephefen , volgens dat men gelooft, onder den Keyzer Nerva , Pere- grinus Stadhouder zynde van Afien , opvolger van Maxi- mus, alfwanneer den Î Joannes noch balling was in het eyland Patmos. Timotheus beteekent in 't Griekx : Menfch die van Godt is.
y. Door wU {ond Paulus f^n^ eerfiiu Brief am Timotheus ? |
Î Eenige zeigen , dat hy gezonden is door Tychicus j maer zulkx is niet zeker.
V. Om. wat reden fchreef Paulus deien Brief ?
Î. Om Timotheus te verzekeren , dat hy hem wel haeft zou komen bezoeken , hem aentoonende ten zeiven tyde de plichten van eenen Biflchop.
V. Wat %> dal Apoflel ïn fyn eerfle Capittel. ?
A. Hy beveelt Timothetis van zorgvuldiglyk te waekeu over fyne kudde , en zig krachtiglyk te Itellen tegen de valfche Leeraers ; hy bewyft hem , dat de Liefde is het eynde van de Wet: in \ vervolg beleyd hy , dat hyis ge- weeft eenen vervolger , en bedankt Godt, dat hy hem heeft geroepen tot het Apoftelfchap ; waer uyt hy beiluyt, dat men niet moet wanhopen voor de grootfte zoudaers. fF^at leert ons het tweede Caphtel ?
A. Dat men moet bidden voor alle foorten ven perfoo- nen , om dat Chriftus fyn bloed heeft vergoten tot verlof- ihig van alle menfchen : vervolgens leert hy de manier van bidden zoo aen de mans als de vrouwen , wiens kleedfel hy befchryft als mede hun ampt en oeftening in 't Houwelyk,
F'. Wat Uert Paulus in hit derde Capittel ?
Î De hoedanigheden van eenen Biflchop ; van daer gaet hy over tot "de Diakens, zonder te fpreken van de Priefters die hy onderricht in den perfoon der Bilfchoppen.
P'. Waer van fpreekt den Apoflel in het vierde Capittel'i
Î Hy gaet voorts in fyne onderwyfingen tot den zei- ven Timotheus.
. V. Wat behelfl hit vyfde Capittel ?
A. Vermaenmgen voor de ouderhngen , bedaegde vrou- wen en andere ; en van niet haeftelyk de handen te leg- gen op alle foorten van perfoonen
V Welk is het ondeni'erp van het lefde en. laefle Capittel^
ΠDit Capittel leert doorgaens de plichten van een ieder volüens fvnen ftaet.
IL BRIEF VAN DEN H. PAULUS AEN TIMOTHEUS.
y. f^anwaer fchr&efdin ΠPaulus-d&a tweédin Brief μλ
Timotheus ? |
ocr page 291
KORT Î S G R r Ρ r ΠΠΰ Î
kondiger van het Î. Evangelie. (5) de zachtmoedigheyd die men hebben moet in het berilpen; de öj^regte
weduwen ; den onderhoud des Priefters, ende hoe men niet haeftelylc en mag Priefters weyden. (6)
plichten der Dienft-knechten; de valfche Leeraers,de chriitelyke armoede; het gevaer der rykdorame», de
pliciiten van eenen Man Gods, en van de ryke, ende de bewaeringe der chriftelyke Leeringe.
Naer dat Paulus fyne verantwoordinge gedaen had voor Nero, ichreef hy fynen tweeden Brief aen Ti-
motheus, vol van eene Vaderlyke teerigheyd en liefde tot l^'nen Difcipel. Hy moedigt hem aen tot de
Martelie; meld van de Ketteryen die dan in zwang waeren; en hem waerfchouwende van het gevaer der
laeile tyden, beveelt hy hem de waerheyd over-al om t'allen tyde kloekelyk te prediken. Dezen Brief be-
helft 4 HooÃ-ftukken. Den inhoud des tweeden Brief: eerften Hoofd-ftuk. De liefde die Paulus draegt tot-
Timotheus; den geeft van kloekmoedigheyd; de waere leeringe behouden , en den lof van üneiiphorui.,
(2; De overleveringe der chriftelyke Leeringe; hoe men. moet lyden ende aerbeyden met Chriftus, de fchae-
delykheyd der ketteryen. (3) Hoe de laefte tyden gevaerelyk zullen zyn ; hoe Timotheus van iyne jonk-
heyd afin de Schriftuere onderwezen is, ende het profyt der zeiven. (4; Het ampt der Leeraers; den loon
van Paulus aenftaende; eydelyk hoe hy word van een-ieder veriaeten, doch dat Godt hem byftaet.
Brief van den Apoflel Paulus aen Titus en eenen aen Philemon.
'P En zeiven tyde als den Apoftel Paulus fynen eerften Brief ftierde aen Timotheus fchreef hy ook eenen
aen Titus, in den welken hy hem ontbied. Ondertuflchen houd hy hem de BiiTchoppelyke plichten voor
oogen, en wilt, dat hy op de ieveraers van 'tJodendom zoude letten. Hy leert hem alle flach van men-
|
A. Van Roqmen ; alwaer Paulus gevangen was voor de tweede-mael, ontrent 't jaer 65 van Jeius Ghriftus, on- trent een jaer voor fyne martelie.
y. fVaer was alfdan Timotheus 7
Î. Ergens in Afien ,· maer niet te Ephefen ?
fVaerom fchreef Paulus voor de m'eede-ma&l aen Timotheus!
Î. Om de dieiiaers' der Kerk te onderrichten, gelyk in den voorgaenden Brief; en om Timotheus te vvaerfchou- wen nopens de ketteryen die de Kerk zouden verdrukken.
, Hoe is het èeginfel yan deien Brief ?
A. Naer de gewoonelyke begroetingen zoo begint Pau- lus den zeiven met Timotheus te pryfen over fyne ftand- vaftigheyd in het Geloof, en moedigt hem aen om in zig te verwekken de genaede van fynen roep tot het Bifichop- pelyk ampt, en om het Evangelie te prediken zonder vrees. Op het eynde maekt hy aen hem kenbaer, dat alle die van Alien hem veriaeten hebben en benaementlyk Phigellus en Hermogenes ; en verwittigt hem van den dienfl die Oneli- phorus en geheel fyn huysgezin hem bewezen hebben.
P". Wie was di'én Onefiphorus ?
A. Hy woonde in de Borgertneeflerlyke Provincie van Idyn Alien , en miffchien zelft te Ephefen , alfwanneer den Apoftel daer kwam brengen het licht van het Evangelie. Het was hy die Paulus byftond op fyne tweede reyze nae Roomen , alwaer den Apoftel wierd aengehouden door be- vel van Nero, en in de gevangenis gefmecen in de welke hy gebleven is tot dat hy gebragt wierd tot de Martelie. Den Î Paulus vond zig alfdan van een-ieder veriaeten i maer Godt zond tot hem Oneiiphorus gekomen van Afien pm hem te dienen.
I^. Wat behelfi het tweede Capittel ?
A. Den Apoitel wakkert Timotheus aen tot de kracht en kloekmoedigheyd in fyne predikatiën, en vermaent hem , dat hy zoude vluchten de onnoodige twift-redens ; en hy eyndigt dit Capittel door verfcheyde andere berichten.
f^. Hoe fpreekt Paulus in het derde Ccipittel ? |
A. Hy fpreekt daer als Propheet, voorzeggende, dat'er zullen opftaen valfcheLeeraers, welkers hoedanigheden hy be- fchryft; hy waerfchouwt Timotheus, dat hy veel lydens te verwachten heeft, en beveelt hem het lezen van hetH Schrift.
l·^. Wat legt Paulus in het vierde en laefie Qapiiiel 1
A. Hy moedigt Timotheus aen tot de volherding in fy- nen dienli tegen de valfche Leeraers ; in 't vervolg voorzege hy fyne dood , en verzoekt Timotheus van hem te komen bezoeken; hy fchryft , dat Alexander hem zeer ftrydig ge- weelt is , en dat Godt hem in fyne verlaetentheyd heelt by- geftaen ; en hy Iluyt door de gewoonelyke begroetingen. BRIEF VAN DEN H. PAULUS ΠΠΠΤ I Τ U S.
V. Wie was Titus ?
Î. Hy was vertaelder van den H, Paulus die hem mede⢠leydde nae de Kerk-vergaedering van Jerufalem. Den Apof- tel wilde niet, dat hy zoude befneden worden ; het was de- zen , volgens eenige , doch niet zeer waerfchynelyk , die den tweeden Brief bragt aen die van Theiialomken ; het is zekerder, dat hy bragt den tweeden aen die van Corin- then. Den H. Paulus {telde hem aen tot Biffchop van het eyland Creten, nu genaemt Candia. Titus in 'c Griekx , beteekcnt: Geacht of Eerweerdig.
l·^. Wanneiir is gefchréven deien Brief Titus ?
Î. Ontrent den zeiven tyd van den eerften aen Timo- theus ; dat is, ontrent het jaer 64: andere ftellen, in het jaer 63 ; andere, ontient het jaer óó. Dezen Brief beftaet uyt dry Capittels
f^. Van waer is hy gefchreven ?
A. Men gelooft, van Nicopolen , een Stad van Thracien.
y. Welk is het algemevn onderwerp van de^en Brief?
A. Van Titus te onderrichten nopens de hoedanigheden die j jtaemen aen eenen Biilchop.; hoe hy met kracht moet berifpen die uyt den aerd hardnekkig en koppig zyn gelyk die van Creten ; en van niet te verdraegen , dat fy zig zou- den laeten verleyden door de bedriegelykheden der Leeraers van de Jodfche meyning ; daer naer geeft hy veifcheyde be» velen voor alle ftaet^a van perfoonen. |
ocr page 292
BRIE Î-Î Î DÃR APOSTELEN.
|
bekeering was
Hoe begint. Paulus de\èn Brief ?
A. Door lyne hoedanigheyd van Dienaer Gods en Apos- tel van Chriltus. Paulus befchryit daer naer de hoeda- nighedea die vereylcht worden in die de welke Titus zal wyden tot Prieiiers en Biflchoppen : in 't vervolg fpreekt hy van de hoedanigheden der valiche Leeraers, wiens kwae- cie werken niet over-een-komen met het Geloof, gelj^k in tegendeel de goede werken het Geloofzuyver maeken".
Hoedan-ge waerfchouwingen geeft Paulus in V vervolg ?
A, Hy leert de ouderlingen, hoe fy moeten leven, als ook de jonge peribonen ,· hy vermaent Titus , hoe hy zig zelf moet gedraegen : van daer gaet hy over tot de beve- ling van de gocdheyd Gods tot ons, en zegt , dat de Gratie ons moet dienen tot een iieht.
BRIEF VAN DEN II PAULUS
aen philemon.
V. Wie Phikmon ?
A. Hy was eenen vsn de aenzienelykfte van Coloflèn : ^en H. Paulus had hem gebragt tot het Geloof.
T. IVanrt^^er is dm Brief acn Philemon geflhreyen ?
Î in't jaer 61 van Jefus Chriftus , den H. Paulus zynde reeds gevoordert tot den ouderdom van 63 jaeren ; hy' was noch in de banden te Roomen. Volgens Eufebius en den H. Hieronymus is hy gefchreven in het jaer 62.
V. Door wi£ is deien Brief gexonden ?
ΠDoor Oiieümus, the van flaef, dief en vluchteling, tvierd eenen getrouwen dienaer van Chrifitis, en verdiende van den Apoifel genoemt te worden fynen lieven en getrou- wen broeder, fynen zoon, fyn hert, fyn eygen zeiven.
P' yan wac-r was de{cn Omfimus ?
A. Van CoJolTen, ftad van Phrigien , ilaeve van Philemon inwoonder van die zelve plaets, die het C-eloof had aengeno- men, en zeer vereenigt was met den IL Paulus
y. Waersm nosmt men Ouefirnus eenen dief?
A. Om dat hy knecht zynde van Philemon , fyn meevier beftolen had en verteert hebbende al 't gene hy hem ontiio- Kieii had, gevlucht witó nae Roomen ora zig te bergen, |
y. Wat geBeurde aen Onefimus nu te Roomen \ynde7
A. Hy daer gevonden hebbende den H. Paulus , zoo wierd hy van dezen ApoÃel onderwezen in de waerheyd , welken hem bekeerde en doopte.
Waerom ^and den Apofiel Onefimus weder tot Philemon ?
A. Paulus wilde hem niet by zig houden zonder de toe- ftemming van Philemon aen wie hy toebehoorde ; en tert zelven tyde fchreef hy hem om te verzoeken, dat hy zou- de vtrglftenis verleenen aen deze flaeve, cn hem hande- len als broeder.
V. Zyn ''er .geen twyffèllngen geweeà nopens deien Brief?
A. Sommige hebben'er weynig werkx van gemaekt: an-- dere loochenden , dat hy was van den H. Paulus ; maer niet tegenftaende dit alles zoo is dezen Brief aengenomen door geheel de Kerk , die verzekert is, dat hy toehoort aen Pau- lus wiens naem hy voert met alle de merkteekens ; en hy maekt den achthienden Boek van het Nieuw Téftamenc in een eenig Capittel.
l·^. Welk is het algemeyn onderwerp van deien Brief?
A. Paulus fpreekt daer met eene wondere beheiidigheyd van de liel"de, om Philemon te bewegen, dat hy genaede^ lyk zou handelen met fyne fiaef, die nu was geworden fyneti broeder ί en dat hy hem fynen mifflag zou vergeven Men gelooft, dat dezen Onefimus in't vervolg is aengeiteit tot Biflchop van Bereën in Macedonicn.
V. Wie lyn die de welkt Paulus benevens fig fielt in dih titel van de\en Brief?
A. Hy voegt daer niemand by als Timotheus, die alf- dan by hem was; en hy groet Philemon van wegens Epa- phras , welken van Paulus genoemi word fyrten mede-ge- vangenen in Chriftus Jefus.
y. Van waer was Epaphras ?
A. Van Cololien, fed van groot Phrygien, gelegen by Laodiceën , hoofd-ftaii der Provincie ; hy was tot het Ge- loof gebragt door eenige der Geloovigen Dezen fchynt den eeriie'n geweeii te zyn die het licht van het Evangelie ge- brast heeft in fyn vaderland, van waer Philesnon, den zöÃ-
fchen befiieren, en hoe hy met de Ketters moet leven. Dezen Brief behelft rcaer 3 Hoöfd-ilükken. Heà eerften HooiJ-ftuk legt uyt", de hoedanigheden van eenen Biflchop, ende hoe vele hardnekkige tegenipre- kers 'er worden gevonden. (2) Dit bevat eene vermaeninge aen de o.ude Mans ; aen de oude Vrouwen ; aen de Jongelingen; aen de Biffchoppen , en aen de Dienft-knechten, ende hoe de gratie en de verloffinge door Chriftus is. (3) De onderdanigheid aen de Vorften; het geluk van onze verloffinge door Jefus, ende, wat men leeren moet ende wat vluchten.
Paulus, die in --tjaer 61 te Roomen gevangen was aengekomen, had aldaer bekeert zekeren OmÃnius, ilaeve van Philemon, Borger van Coloflèn, die van fyn Meefter was weg-geloopen, naer dat hy hem had beftolen. Paulus zond dan in 'tjaer 62 dezen Onefimus nae Coloilen te rug met eenen Brief to£ Philemon· lynen Meefter, welken hy met groote liefle trachtte te bewegen om lyne bekeerde flaef in genade t'ont-= fangen, en zelfs in vryheyd te ftellen. Dit is maer een klyn briefken zonder verdeelinge in hoofd-ftuk-ksn.
Brief van den Apofiel Paulus tot de Hebreeuwen.
J Î het Jaef 63 wierd Paulus uyt fyne eerfte gevangenifle van Roomen los-gelaeten, en fchreef fyfien Brief tot de Hebreeuwen, dat is, aen de Chriftene Joden, die te Jerufalem in Paleftinen woonden. ( Ziet Aft. Î^η i > Deze altyd ingenomen blyvende voor de Ceremonien en Sacrificiën van de Wet, ( Îθ:. XXL 20.) waeren- niet wel te vreden, dat de bekeerde Heydenen daer van ontllageü wierden. Boven dien hadden fy veel te lyden van de onbekeerde Joden, die hunne goederen afgenomen, ofte aengeflagen hadden. Deze dobbel as hard , en zoude hun wel hebben doen wankelen. Dus trachtte den Apoftel, die 't- verliest |
ocr page 293
2^4 aORTSEGRrP rA Î D E^
van hunne goederen wat herfielt had, door aelmoeflen, die hy hun uyt Grieken-land bad toegezonden, door
dezen Brief hun voorder te trooilen en in 't Geloof te ver.fterken. De voordeelen vau de Wet,daer de He-
breeuwen meeft op roemden, waeren des zelf bedieningen door de Engelen en door Moylès; het Prieftêr-
dom van Aaron, den geduerigen dienft der Leviten; het heyligdom van 't Tabernakel; de kracht en duer-
zaemheyd der Sacrificiën; de oude beloften en Mirakelen. Doch den Apoftel toont, dat alle deze dingen Ï.
als voorbereydfels en afbeldingen , wyken moeten voor Chriilus, die de waerheyd en de zaeke zelve is »
en in wie alles op eene oneyndige volmaekter maniere gevonden word. Jae, dat het Geloof zoo noodzae-
kelyk en zoo krachtig is, dat alle de Rechtveerdige van het begin des werelds af daer door zyn zalig ge-
worden. Dit alles vermengelt hy, naer gewoonte met goddelyke Leflèn,en ftichtige, vermaeningen, over-
al doorzaeyd in de 13 Hoofd-itukken van dezen Brief Het eerften Hoofd-iluk legt uyt, hoe Godt tot ons
ipreekt dooor fynen Zone; de verheyentheyd, ende de Godheyd van Chriftus. (2) De groote ilrafFe bereyd
voqr die tegen het H. Evangelie zondigen; dat Chriftus den verwinnaer is door fyn lyden, ende dat de recht-
veerdige fyne Broeders zyn. (3) Dat Chriftus den eygen Zoon, en Moylès den Dienaer van Godt is , ende
dat men de hardnekkigbeyd der Ifraëlieten niet mag naervolgen. (4) De geeftelyke rufte in Godt, ende de
kracht van het Woord Gods. (5) Dat Chriftus is onzen Opperften-Priefter, ende de geeftelyke melk. (6) De
afgi-yllelyke boosheyd van de zonde, die naer het Doopiel gefchied , ende het betrouwen op Gods beloften.
(7) Dat Melchifedeh de verbeldinge van Chriftus is; dat iyn Priefterfchap verhevender is dan dat van Aaron;
dat de Oude Wet te niet gedaen is, ende de verheventheyd van het Priefterfchap van Godt. (8) De verhe-
veiitheyd van het Priefterfchap van Chriftus, ende het groot verfchil tuflHien het Oud ende Nieuw Ver-
bond. (p) Hoe de plechtigheden der Oude Wet zyn een verbeldinge van het Priefterfchap van Chriftus,
|
deflingen vriend van Paulus, ook gebortig was. Het was door , de bericliten van Epaphras , dat den Apoftel in het vervelg fchreef diën fchoonen Brief aen die van Coioiien , en diën aen Philemon. ·
f^. H^ie waeren Appia en Archippus welke Paulus begroet ?
Î Appia was de huysvrouw van Philemon , en Archip- pus eenen Diaken, of'Prieiier, of zelfs den BiiTchop van Coloflen , welken Paulus noemt fynen mede-ltryder.
l^. JVat leert men uyt de\en Brief?
A. Men ziet daer, met Wat iever men zig moet hefteden in de oefteningen der liefde ; men leert daer, dat men ner- gens over moet wanhopen ; dat men zelfs de ilaeven moet achten en beminnen : eyndelyk men leert daer naer 't voor- beid van Paulus, met wat eene onzichtigheyd men moet handelea ten opzichte van die de welke zyn in af-hange- iykheyd van andere
Ji R I Î F V Î Î D Î Î Î. PAUL U S AEN DE HEBREEUWEN.
i^. Wie waeren. de. Hebreeuwen aen de welke Paulus gefchre- ven heef: ?
Î. Het waeren-'de bekeerde Joden van Jerufalém en van Paleftienen.
V. Waerorn-fldt. Paulus fynen naem niet, nochte fynen titel van Apofiel, in den Brief aen de Hebreeuwen ?
A. Om dat de Joden, zelfs die het Geloof aenveerd had- den , eenen afkeer toonden van dezen Apoilel, en omdat hy zoo eygentlyk hunnen Apoftel niet en was ; eyndelyk om dat hy dezen Brief zoo zeer niet liet verfpreyden als eenen 13rief, dan wel als eenen Boek , wiens kortheyd hy verfchoont ; want hy iä inderdaed kort voor eenen boek, maer iMig voor eenen Brief. Eufeb. y de HH. Cle- mens Alexand. , Chryf , Hieronym. , en Auguflintis.
V. JVeLk is het inlicht en het eynde van d.'^en Brief?
A· Het zelve gelyk van diën aeu de Romeynen , en aen de Galaten.
In wat tael is de^en Brief gefchrevén geweefi?
A. In de Hebreeuwfche, volgens verfcheyde Ouden ; |
dat is, in de tael welke de Joden alfdan fpraken, te we- ten, de Syriakfche, gelyk hy is in den Bybel van ver- fcheyde taelen , Polyglotton genäemt: en inen gelooft, dat, hy daer origineel is. â
V. Door wie is hy in het Grieks vertaelt ?
y/. Eenen Griekfchen Vader is van gevoelen, dat hy iri die tael is overgezet door den Î Lucas, of door den H. Clemens Paus, die de ^jerlykheyd der Grieklche fpraek vervoegt heeft met de verheventheyd van het Oiigeneel. Den H. Clemens Alexand , en Eufebius.
Is de^en Brief aengengm&n als gefchreyen door Paulus ?
Î. Origenes brengt he.m by onder den naem van den Î Paulus. De Oöfterfche Kerken en de Griekfche Vaders tot aen den H. Hieronymus, nemen den zelven aen als -voor diën Apoftel, en cfe Roomfche Kerk houd hem voor Canonik. Euicbius Zegt, dat men reden gehad heeft van dezen toe-te-fchryven aen den H. Paulus.
. Aen wie eygenen fy toe d&ien Brtej iOt de Hebreeuwen , die loochenen^ dat hy "yan Paulus loude lyn'i
A. De eene, aen den H. Lucas; de andere, aen den H. Barnabas ; en de laefte, aen den H. P^ius Clemens.
l·^' Wannee·' is de^en Eri^f gefchreven ^
A. Het biykt uyt verfcheyde plaetfen , dat hy is gefchre- ven geweeft voor de verwoefting van de Staden den Tem- pel van Jerufalém ; aldus kan men hem ftellen in \ jaer' 03 van Jefus Chriftus ; Eufebius en den H. Hieronymus ftellen hem in 't jaer 62 , 20 iaeren naer het Lyden van Jeius Chriftus.
f^. jVelk is het algemeyn onderwerp van deren Brief ?
A. Van te beweyzeii , dat de waere rechtveerdigheyd haeren oorfprong niet heeft uyt de Wet ; maer dat Chrif- tus ons die, geeft door het Geloof en door fynen Geeft. Om deze waerheyd vaft-te-'iellen , zoo doet Paulus zien de grootheyd van Chriftus boven de Engelen en boven Moyfes; hy ftelt de kracht, van fyne Ofterande en de uyt- nementheyd van fyn Priefterfchap .boven dat van Aaron « en boven alle de oude Oiierandcu diea%ebroken zyn als
ende |
ocr page 294
BR/ErENDER^POSTJELSN. 26g
ende de verheventheyd van het Nieuw Teftament boven het Oud. (10) De krachteloosheyd van de offer-
anden der Oude Wet; dat Chriftus onze verzoen-ofièrande is door de welke wy vergiffenis van onze zon-
den ende toegang tot Godt krygen; de fchroomelyke ilraifen over die het Nieuw Verbond fchenden, ende
het lyden en liefde der Hebreeuwen. (iiJ) Dat het geloof is eenen vaften grond van onze hope, ende hoe
door het zelve alle Heyligen aen Godt hebben aengenaem ge weeft. (12) Dat men de lydfaemheyd van Chrif-
tus moet naervolgen ; dat Godt kaftyd :degene die hy bemind, en(5e de verheventheyd der H. Kerke boven
de Oude Wet. (13) De befchryvinge van een chriftelyk leven, ende eyndelyk hoe Godt zelf werkt in dea
menfch het gene hem behaegelyk is.
jilgemeynen Brief van den Apoflel Jacobus.
Q Ntrent het jaer 60 fchreef den H. Jacobus den Minderen, Biffchop van Jerufalem, waerfchynelyk fyne«
algemeynen Brief. Syn voornaemfte oogmerk is te bewyzen, dat het geloof zonder de werken ons niei
en kan zalig maeken, 't welk de aenhangers van Simon den Tooveraer leerden. Dezen Brief is vol zede-
fpreuken en trooftige woorden. Hy berifpt zeer de zonden, die door de tonge gefchieden, en bevat § Hofd-
ftukken. Het eerften Hoofd-ftuk wakkert de Joden aea, om zig te verheugen in het lyden; hoe fy moeten
bidden om wysheyd; aentoonende de ydelheyd der rykdommen; hoe alle goed van Godt komt, ende waer
in de chriilelyke deugden beftaen. (2) Hoe men onder de geloovige geen onderfcheyd mag maeken tuflcheii
ryke en arme; hoe men de wet in alles moet volbrengen, ende hoe het geloof zonder de werken dood is.
<3) Dat men niet veel moet trachten tot overheyd te komen; hoe men de tonge betoomen moet, ende wat
|
⢠onprofytig en zonder uytwerkfel ,â ^fynen Brief is door- gaeiis vervult met heylzaeme waerfchouwingen nopens het gedrag der Hebreeuwen ; daer iiaer verzoekt hy hunne ge- beden , en wenlcht hun eyndelyk de Gratie ; het gene is het belluyt van alle fyne Brieven.
y. Van waer is gefchriven deien Brief tot de HebTetuwm l
A. Van Roomen, Paulus noeh zynde in de gevangenis. V. Hoe begint Paulus in ''t eerjïe Capittel van deien Brief? Î. Met op-te-haelen de voordeelen van 't Nieuw Tef- tament boven het Oude, en voor-te-ftellen de uytmuntent- heden van des zelfs Inftelder die is dén fouverynen Heer van alle dingen , den Schepper der wereld , den luyfter van den'Eeuwigen Vader , het merkteeken van fyne zelf- â¢ftandigheyd enz.
V, IVat btwyjl Paulus in het tweede Cqpittel 7 Î Daer beiluyt hy , dat volgens de verheventheden van Chriftus wy hem moeien gehoorzaeiuen ; anderlins dat wy zullen gellraft worden over onze ongehoorzaemheyd:. daer- naer toont hy het vermogen van tien Zone Gods boven de Engelen, alhoewel hy geduerende fyn leven hier op de
â aerdegeweeft is onder hun : maer dat van, fyne ootmoedig- -heyd is voortsgekomen fyne glorie en de macht waer door ^hy heeft bekomen de zaligheyd der ijienfchen , met zig
Ãclf te onderwerpen, aen hunne ellenden
V. fVaer van fvreekt den Apofiel m het derde Capittel ? A. Hy gaet voort in fyne verhandeling, vergelykt Chrif- -tus met Moyfes , en toont aen alle de voordeelen, die Jefus heeft' hoven hem ; waer uyt hy belluyt, d^t men nae den Zaligmaeker moet luyiieren. op dat wy Gods gramfchap niec zouden beproeven gelyk de Joden ui de woeityne.
â IVat H'aerfchouwingen geef Paulus in t vierde Capittel?
â vermaent de Hebreeuwen van hun voordeel te trekken uyi de kaftyding hun 'er voorzaeten , is 't dat fy willen intreden in de ruite van Godt , welke fy niet kon-
< nen bekomen als door het Geloof ; ÏηΠvervolg vergelykt hy het Woord Gods met een fcherpfnydende zweerd ; dat is te zeggen, dat dit Woord levendig is en krachtig. - fVaer van hatid&ld den J^oÃd inJta vyfde, Capittii ?
XL DecL |
A. Gemerkt hy in't voorgaende Capittel op't eynde ge- fproken had van de hoedanigheyd van het Opper-priefter- fchap met het welk Jefus bekleed was , zoo gaet hy voorts in dit Hoofd-ftuk mét te verklaeren, waer in beftaet het ampt van den Opperilen-Priefter , en bewyfi, dat Chrifius zulkx wettelyk geweeft is; en dac hy aldus heeft, verkre- gen al het gene hy gevraegt heeft : op 't eynde beleyd hy, dat de Flebreeuwen niet bekwaem -waeren fyne grootheyd te begrypen in diën ftaet-
V. IVat word 'er verhandeld in het ^efde Capittel ?
A.' Den Apoftel gaet voorts in fyn onderwerp, niet te- genftaende hunne kenniiTe zwak is',· waer naer hy fpreekt van het Doopfelen de Boetveerdigheyd : hier uyt wakkert hy hun aen tot de oefFening der goede werken., op dat fy zouden bekomen de voltrekking hun'er hoop en der be- loftens gedaen aen Abraham van wie fy afkomftig zyn. V. Wat zvilt Paulus bewyzen in het levenfle Capittel ? ΠDat het Prielierfchap van Levi vernietigt is : voorts bemerkt hy de voordeelen van Melchifedech , volgens het órden van den welken Chriftus Priefteris, wiens hoeda^ nighcden hy befchryft. - ~
V. ffat legt den Apofiel in het aclitfle Capittel ?
â A. Hy gaet voort met te vertoonen de grootheden van Chriftus door de gelykenis van dén Hoogen-priefter der Wet, welke door de Nieuwe Wet vernietigt word. y. Wdk is het onderwerp van het nesenfl^ Capittel? A. Dit Capittel beftaet doorgaens uyt vergelykingen der Ceremoniën van het Oud Verbond met die van 't Nieuw ; hy bewyft uyt de zwakheyd van hefeene , de'volmaekt- heyd van het ander ; in-diër-voege dat'er niets meer overig is aen Chriftus als de wereld te oordeélen. y. mit vind men in het thlCnde Capittd 7 A. IMen vind daer nieuwe bewyzen der voordeelen van het Nieuw Teftitment op het Oude, door 't vevfchil tuf- fchen het een en het ander; hier naer leert'Paulus, >hoe men moet wandelen in dezen nieuwen weg welken ons het Evangelie voorlchryft, en verders brengt hy by ver- fclieyde redens, van vreeze , is 't dat raen dezen niet ingaet.'
IC Î |
ocr page 295
KORT ΠΠG R r Ρ VA ΠD E
de waere lyyslieyd is.' (4) Hoe de procellen voortkomen uyt de begerelykheyd ; hoe men mQet
aen den diiyvel; hoe men zig meteen rouwig hert moet zuyveren voor Godt; hoe menfynsn ev^nr-menfch
niet mag veroordeelen, ende de vergankelykheyd van dit leven. (5) De zonden der ryke.n; de vgrdujdig-
heyd in ÎÎί: lyden; dat het verboden is te zweireii; de kracht yan het H. Olyflel, ende des
De twet Brkven van den JlpoÃel Petras,
En Î. Apoftel Petrus fchreef fynen eerften Brief in'tjaer 45 zoo men meynt in'tGriekx, en uyt Roo^
men, 'twelk hy Babylonien noemt. Hy is vol zedelyke vermaeningen ; die hy van den grond ophaelt
i^yt de Myfterien van ons Geloof. Men voek'er eene kracht en eene Majefceyt, die weerdig is aen den
|
hier rsaer vercrooft hy Inin , en eyndelyk wakkert hy-ze ftfii lot goede werken eu de boetvecrdigheyd. . Wat fchryft Paulus in het eljfle Capinel ?
Hy be^q'nr daer met het Gcloo^·',. wiens iiytwerkrels hy bewyS, döor het gene gedaen hebben de Vaders ledert Abel tot aen de Propheten ; dit Capittel is vol van hifto- rifche moeyelykhcden , te .wydloopig om in dit kort Be- gryp beiiill eri iiytgeleyd te worden.
PFat leert dun A^joÃel in het twelffie Capittel 7
A. üat men moet lyden met verduldigheyd nae het ex- empel der Heyligen, voornaementlyk , van Jeius Chri'ius, die is het. volmaekt voorbeeld van alle lydzaeraheyd ; ver- volgens wakkert Paulus aén tot de oeitl'ning der rechtveer- iliglieyd wegens Godt, aen wie men moet onderdanig zyn door lyne Fleyligheyd die hem onzagchelyk maekt.
V, iVat heveeh Paulus in het derihimde en Uejle Capittel?
Î De oeffêning van verfcheyde deugden nae het voor- beeld van hunne Apoilels, en van zig te wachten van de vremde keringen ,· verders iliiyt hy verzoekende de gebe- den der Hebreeuwen , hun verzekerende van de iyne , en liy begroct-ze. â
Î L G Î Î Î Y Î Î Î - BRIEF VAN D Î Î Î. J Î C Î Î U S. : IVie v^as den Î, Jacohus , Auteur van de{en Brief?
Î Dezen was den broeder van den Heer , Hoedanig- â fcsyd welke hem hebben toegefchreven den H. Paulus en <len Jodfchen Hiliorie-fchryver Jofephus ; zulkx is te zeg- gen "volgens 't gebruyk der Î fpraek , fynen nae be- Itaeaden , zynde voorts-gekoiien van Alphxus en van 3Iaria dochter van Cleophas, eeue der nichten van de H. Machet Men noemt hem den Minderen , o:n hem te on- -tïerfeheyden van den H^ Jacobus, zoon van Zebedteus cn broeder van den H. Joannes ; onderlcheyding getrok- ken, niet iiyt fynen ouderdom ', nocht gelteitenis des lic- 'haems waer van nien niets weet, veel minder uyt fyne ver- «lienilea , waer van Godt alleen de vergelyking kan maeken tuflchen den eeoen ea den anderen ; maer uyt den tyd van lyne roepinge welke laeter is als die van Jacobus, by^e- iiaemt, den Meerderen. Jacobus den Minderen wierd al- noch bygenoemt ^ den Rechtveerdigen , van in fyn leven â¢als ook naer fyne dood , ter oorzaeke van fyn uytnemen- .^e deugd. Hy wierd aengeftelt tot Biflchop van Jerufalem xloor de ApoMs voor hunne fcheydiag om te gaen pre- diken door geheel de wereld : hy had broeders en zufters ; fyiie broeders waeren Jofeph of Jofe, den Î Apoliel Ju- <{as, en Simon of Simeon welken men gelooft geweeft te zyn den zeiven die hem opvolgde in het Bifdom van Jeru- falem: aengaende fyae zufters , den H. Epiphanius noemt'er twee , aen wie hy geeft de naeraen van Maria en van Salo- me ; Dezfia Jacobus was den jieef vaa Jefus Chriftus , ten minften langs fyn moeders zyde , welke nae-maegfchap was van (ie Alderheyligfte Maghet. Het is dezen , en niec Jacobus den Meerderen , dtie is den Auteur van dezen Briet" |
y. Waerom omlerfchcyden dan fommtge Auteurs Jacobus broeder des Heere van Jacobus van Alphitus ?
ΠTer oorzaeke van de twee naemen die men «eeft aen denman van Maria ; te weten , Cieophas en Alpheus : raeij moet hier bekennen , d»,t Cleophas ook genoemt wierd Alphaius, gelyk het ulfdaa zeer gemeyn was by de Jodeo twee naemen te voeren ; aïfwanneer men zelfs niet zou toeftemmcn , dat het maer een en 't zelffte woord is ver- fcheydentlyk uytgefproken ; of dat Maria naer de dood van Aiphicus en de geborte van Jacobus fynen zoon , is hertrouwt geweeft met Cleophas ; het gene bewyzelyker fchynt aen die houden , dat het zyn twee naemen voor twee perfoonen ; zoo is het doch zeker, dat men niet moet on- derfcheyden Jacobus, broeder van den Heere, van Jaco- bus van Alphseus. Men gelooft ook, dut Maria die is, welke den ΠJoannes in fyn Evangelie noemt, Maria van Cleo- phas , nae-beitaende aen de H. Maeghet.
f^. Van waer is de^en Brief gefckreven ?
A. Men weet daer van niet lïiptelyk de plaets nocht de dag-teekening, alhoewel men met veel waerfchynelykheyd mag oordeeien, dat hy is gefchreVen van Jerufalem, van welke ftad Jacobus Biii'dip was ; hy is jonger als den Brief van Paulus aen de Romeynen : aldus kan hy gefchreven zyn ontrent het jaer 58 van Jefus Chriltus.
Waerom noemt dep. H. Jcfcobus pg geemn Apofiel In den tytd van fynen Brief?
A. Door eèn ^gevoelen van oodmoedigheyd, of om dat hy altyd te Jerufalem gebleven zynde, geen gelegentheyd gehad heeft om fyn ampt van Apoliel te bedipnen in het bekeeren der ongeloovigeu ; maer alle de Vaders brengen dezen Brief by onder den naem van tien H. Apoftel Jaco- bus , en niet van Jacobus den Meerderen welken. Herodes deed onthoofden ontrent het Jaer 42 van Jefus Chriftuï, ló jaeren daer ontrent voor dat Paulus fchreef den ijrief aen die van Roomen ; en dat dezen gefchreven is: hy mgekt den twintigften Boek van het Nieuw Teftament in vyf G«- pittels.
y Aen wie is deien Brief gefchreven ?
A. Aen de twelf Geflachten die al-om veritrooyt Waer^Ji; het welk de Uytleggers verfcheydentlyk verftaen,: zonder ray op-te-houden aen het gene fy inbrengen, om niet te wydloopig te zyn ; zoo zeg ik alleenelyk , dat de natuere- lyke uytlegging die men kan geven aen dezen Tytel, is, vun h sm toepaffelyk te verftaen van alle de Chriitenen , zoo Jodfche als Heydenfche , veritrooyt door geheel de wereld tot het eynde der eeuwen,· het gene heeft doen zeg- g;en j dat dea H. Jacobus heeft gefchrevea aeii geheel h |
ocr page 296
|
wereld ; en hierom is hy geaoemt Cathoik^ o£t slgemeyn zoo wel als de volgende ; en Canoniik, om dat hy toebe- hoort aen den Canon der H. Schriftuere.
JVaer tot dunt dit voord Catholiek ?
Om te kennen te geven, gelyk reeds gezeyd is, dat hy gefchreven is aen deChriftenen verlpryd door geheel de wereld, en dat hy handelt van algemeyne zaeken , betrek- kelyk op een-ieder, gelyk ook de volgende, iiytgetiomen 4e twee klyne Brieven van den H. Joannes
f^. Wdk is het algemcyti onderwerp van de^en Brief?
A. Het fchynt , dat den H. Jaeobus geen ander inzicht gehad'heeft als te verhandelen vericheyde punten van het Geloof en der Chriftelyke Zeden , zonder daer in eenig or- der te houden, als wel gelyk fy zig aenbiedden aen l'ynen geeft .â hy begint met de Geloovigen te onderrichten ; voorts tracht hy de misbruyken weg-te-neraen, en ftelt zig tegen de ketteryen ν hy verklaert zig openrlyk tegen de baetzuch- tige verkiezingen der kerkelyke Dienaers, daer geefielyken koop onder gemengt is , tegen de doodflaegers , en ontuch- tige, tegen de laitering , en ongetrouwigheyd. De dolin- gen der Manicheën , van Luther en van Calvien vind men by voorkoming gedoemt in dezen Brief; hy vertrooft de armen , die zyn öiet voorwerp der vervolging van de ryken Daer zyn in dezen Brief verlcheyde plaecfen zeer moeyelyk om te verftaen ,· den ffiel is levende , vol van beweging , en zelfs hevig en geweldig, daer hy uytvaert tegen de dwae- lingen en tegen de mifdaeden. Eyndelyk fyn voornaemlte oogwit is, vaft-te-ftellen deze waerheyd : Dat het Geloof zonder de werken ons niet kan zalig maeken. 7,iet den H, Aagufiinus , in fynat Boek van Geloof en de Werken , c. 14· /Fat legt Jacohus in het eerfie Capittel van fynen lirief?
A. Hy wakkert de Geloovigen aen, om met vreugd te lyden ter oorzaeke van het Evangelie ; hy verzekert hun , dat is 't dat fy met betrouwen vraegen aén den Heer, iy zul- len bekomen de voltrekking hun'er wenfchen ; hy leert, dateer is eene kwelling, die leyd tot de zonde ; waer van Godt den auteur niet is , maer alleenelyk van alle goed : hy leert, dat men weynig moet fpreken en geerne aenhooren , dat men zig moet oeöenen, en niec te vrede zyn met al- leenelyk te weten , gemerkt de waere Rehgie beltaet in de goede werken
Î Wat vermatningen geeft Jaeobus in het tweede Capittel ?
A. Dat men geen onderfcheyd van perfoonen moet tnae- ken , dat men "de armen moet beraumen, en dat men de Wet in geenderley'de manieren mag overtreden ; daer naer gaet den Apoftel over tot de Leering, welke is de voor- naemfte ftoffe van fynen Brief; te weten : Dat het Geloof dood is zonder de goede werken.
Wat hefchryft Jacchus in het derde Capittel ? |
Aile de rampen veroorzaekt door de tonge , en be- wyftde moeyelykheyd die'er is om deze te bedwingen : hy Iluyt door het verfchil aen-te-toouen tuflchen de Goddely- ke en de menfchelyke Wysheyd.
BRIETEN DER APOSTELEN.
Prins der Apoftelen. Hy bevat veel in weynige woorden. Hy behelft .5 Hoofd-ftukken. Het eerften IToofd- ftuk bevat het groot Geluk der Geloovige, ende hoe fy moeten leven. Het tweede dat de Geloovige zyn de levende fteenen van den bouw daer Chriftus den Opperhoek-fteen van is, verhaelende de groote weer- digheyd der Geloovige, ende aentoonende hoe men aen fyne Overheyd moet onderdanig zyn, ende welk lyden goed is. Het derde toont-aen hoe de zedigheyd noodzaekelyk is aen de Vrouwen : hoe de Mans medoogend moeten zyn : wat chriftelyk leven is, ende waer in het Doopfel beftaet. Het vierde zegt, hoe men zig moet onthouden van zonden, ende chriftelyk rrioet leven. Hoe gelukkig het is, voor de waerheyd te mogen lyden , ende hoe ftreng het Oordel Gods zal zyn. In het vyfde Hoofd-ftuk eyndelyk zegt den H. Petrus» hoe de geeftelyke Overften de geloovige moeten beftieren, hoe men op Godt zig moet betrouwen, cade hoe men den duyvel met alle kracht moet wederftaen.
y. Wat is de meyning van Jaeobus in ^t vierde Capittel ^
A. Van'te doen verftaen i dat men niet moet volgen de ongeregelde luften ; hy zegt, dat men van 'Godt niet zal verkrygen het gene men verzoekt, als men wilt gehoorzae- men aen de kwaede driften ; hy vermaent de Geloovigen' van leetwezen te hebben over hunne zonden , en peniten- tie te doen ; van den evenaeften niet te veroordeelen , eii van zig te onderwerpen aen de voorzienigheyd Gods.
y. Wat leert Jaeobus in het vyfde en laejïe Capittel ?
A. Dat de gierige eu welluftige ryken itrengelyk zullea geftraft worden ; en dat de lydzaemheyd der armen zal be- loont worden ; hy leert , dat men niet mag zweiten ; daer- naer fpreekt hy van de maniere van het H. OlyiTel te be- dienen , en eyndelyk van de gebeden der rechtveerdigea.
L Î Î 1Î F V Î Î DEN Î. ΡΠΤ RUS.
V, Wanneer is defen Brief gefchreven ?
A. Ontrent het derde jaer der Regering van Claudius, alfwanneer den H, Marcus , van wie den H. Petrus fpreekt, hem verliet om te gaen prediken te Alexandrien ; dat is, ontrent het eynde van het tweede , of in 't begin van 't der- de jaer van die Heerfching , het gene over-een-komt met het jaer ons Heere 43 of 44, op welken tyd begon den Hongers-nood vborzeyd door den Propheet Agabus , 11 jae- ren naer het Lyden van Jefus Chriftus.
y. Van M'aer is hy gef hreven ?
A. Van Babylonien ; dat is te zeggen , van Roomeu, ge- lyk Eufebius , den H. Hieronymus en alle de Gatholyke Schryvers dit uytleggen , nemende dit woord , Babylonien , in eenen oneygentlyken zin voor de Stad Roomen , ter oor- zaeke van de verwerring van zoo menige afgode-dienften die daer geplogen wierden ; al is 't dat de Proteftanten hou- den , dat hy is gefchreven uyt Babylonien, eene Stad gele- gen op de rivier den Euphrates.
V. Aen wie is deien Brief gefchreven ?
A. Eenige zyn van gevoelen , dat hy gefchreven is aea de Joden alleen , van de welke Petrus voornaementlyk den Apoitel was ; andere , aen alle Geloovigen , volgens den naem van Algeraeyn , die hy voert: maer het zekerite is , dat hy onverichilliglyk gefchreven is aen alle de Geloovige zoo Heydenen als Joden , gelyk diën van Jaeobus ; met dit verfchil, dat Jaeobus hun fchryft op alle plaetfen en in alle tyden wanneer 'er zullen zyn , en dat Petrus , noemende hun , verjirooyde vremdelingen , zig bcpaelt aen die in fynen tyd bewoonden vyf Provinciën van Klyn Alien ; te weten , Pontus, Galaiien, Cappadocien » Alien , en Bithynien , op welke plaetfen hy waerfchynelyk het Evangehe gepredikt had ; alhoewel de zalige vermaenxn^en die hy geeft, ia
KK 3 |
ocr page 297
Îί69· KORT β Î Q R r Ρ ÎÎ Î D Î
|
zoo enge paelen niet beiloten zyn ν maer toepaflelyk op alle plaetfen en tyden. Dezen Brief is gefchreven geweeit in het Griekx.
â f^. Is dm II. Petrus den Auteur van deien Brief?
A. Jae ; maer men gelooft, dat den H. Marcus, fynen DUcipel en taelman, hem geholpen heeft in het opftellen zoo voor de fpreek-wyzen als voor den fticl. y. Door wie is hy geionden ?
A. Door Silvanns, die , zoo men gelooft, den zeiven is welken Paulus met zig vervoegt in den tytel van fyne Brieven tot die van Thellaloniken , 'en vermaert is in de Werken der Apofiels , onder den naem van Silas. y. Is dd^en Brief Canoiiiek ?
yl Hy is akyd zonder tegcnzeggen daer voor herkent. V, fVaer van handeld hy in het algemeyn ?
A. Syn onderwerp is verheven en hoogdravende j den ftiel beknoopt, zeggende veel in wynige woorden , en vol van Hebreeuwfche fpreek-wyzen die den zin daer van verduyf- teren ; hy onderricht, hy moedigt aen , en hy vertcont^de iiytitekentheyd van het hemelfch erf-deel , tot het welk de Geiooyige geroepen zyn , als tot het eynde en de vrucht van hun Geloof, tot het welk hy hun verfterkt ; hy wak- kert hun aen in 't algemeyn , dat fy zouden leven volgens de heyligheyd van het Evangelie , en volbrengen de plich- ten van hunnen ftaet, en dat fy zouden geven goede voor- beelden van onderdanigheyd aen de Ibuveryne Mogent- heden ; van daer komt hy tot de bezondere ftaeten , van flaeven , van vrouwen , van mans, van Kerkvoogden, Ziel- beltierders, en van jongelieden. Eyndelyk hy vertrooft-ze , en fiiiyt, gelyk hy begonft had , door vermaeningen , die alle Chrifteuen raeken ; in dezen Brief vertoont zig door- gaens eeire zekere liefde en herderlyk gezag , het gene zeer betaemde aen den Prince der Apoüelen.
f^. Wat legt den H. Pe.rus in het eerÃe Capittei 7 A. Hy begint met Godt te bedanken over den roep der verllrooyde Joden ^ en hy befchryft deze genaede ; in het vervolg moedigt hy de Geloovigen aen tot de verduldig- heyd in de verdrukkingen , en dat fy zouden leven volgens hun G eloof.
V· Wat leert Petrus in het tweede Capittei 7 â A. Hy legt daer nyt de vereening met Jefus Chrifius, het Voorwerp van het Geloof, met te vluchten al het gene ilry- dig is aen deze vereening ; daer naer ipreekt hy van de ver- heventheden van Chriftus als van eenen hoekfieen ^ door wiens vervoeging de Geloovige geworden zyn het uytver- koren volk ; van daer gaet hy voord met hun aen-te-wak- keren tot een heylig leven , volgens hunnen roep , het welk beflaet in het kwaed te vluchten en het goed te doen , hiui bevelende onder andere zaekeii de onderdaenigheyd aen |
de Princen en aen alle Overfien nae het voorbeeld van Jefus Chriitus.
V. Wat onderrichtingen geef Petrus in het derde Capittei?
A. Hy onderwyft de getrouwde vrouwen ; hy fpreekt tot de-mans, en vermaent-ze van hunne vrouwen te behan- delen met zachtmoedigheyd ; in't vervolg fpreekt hy tot een-ieder in't algemeyn, en moedigt-ze aen tot de godvruch- tigheyd en tot de zuvverheyd van hiinDoopfel, van het welk de Arke van Noë de verbelding geweeii is.
V. Wat leeren wy uyt het vierde Capittei?
A. Hoe men Chriftus moet naervolgen in fyne dood, de welke maer eens gebeurt is ; aldus de Chriftenen zynde een^ geefielyker-wyze geftorven aen de zonde door het Doopfel , mogen tot de zelve niet meer wederkeeren ; gevolgentlyk wakkert hy de Geloovigen aen tot verfcheyde oeffeningeu van godsdienftigheyd.
f^. Tot wie fpreekt Petrus in het vyfde en laejie Capittd?
A. Tot dePriefters, en vermaent hun door verfcheyde redens van te zorgen voor de kudde die hun toebetrouwt is ; daer naer fpreekt hy tot de onderzaeten , en beveelt hun de gehoorzaemheyd en d'achting voor hunne Overften; en aen alle de zorg van te wederftaen aen den duy vel door de maetigheyd, door het Geloof en door het gebed.
II. BRIEF VAN DEN H. PETRUS.
V. Wanneer is de^en Brief gtfchreveti ?
A. Ontrent het jaer ons Heère 66, naer dat Petrus ver- wittigt was, da^ den tyd van fyne dood naederde i andexe ftellen hem in het jaer 63
f^. Aen %'ie is hy gefchreven 7
A. Bezonderlyk aen "die van Pontus en der naebuerige Provinciën, aen wie den H. Petrus fynen eerlten Brief gg. fchreven had.
V. Is di'ien tweeden Brief alleenelyk gefchreven tot de Joden?
A. Neen ; hy is gefchreven aen alle de Geloovigen in 't algemeyn, gelyk het eerÃe Vers klaerelyk te kennen geeft.
V. Is hy al'.yd aengenomen geweeji als van den H. Petrus , en voor Canoniek herkent geweeÃ?
Î. Neen , eenige hebben daer aen getwyffelt, ter oor- zacke van het verfchil van fiiel tegen den eeriten ,· het gene hem heeft doen aengezien worden of voor verzonnen , of voor vervalfcht.
V. Wat is de oor^aek van deie verfiheydentheyd van Ãieil in deien Brief tegen den eerfien 7
A. Zulkx is veroorzaekt door de Vertaelders van de welke dezen Apoilel zig bediende, hebbende Marcus als- dan niet meer by zig.
F'. Hadden die, de welke getwyffelt 'hebben van de\en twéé" den Brief van Petrus , gegronde redens 7
A. Neen ; want hy voert den naem van Petrus in het op- ichriil i hy is van eeneu der diy Apoltels die te»eiiw.jQOf-
Ontrent het jaer 6ξ fchreef den Î. Petrus fynen tweeden Brief. 't»Was weynig voor fyne dooddat hy
aen alle geloovige dit Teftament naer-liet, hun verinaenende volftandig te blyven in de Leeringe der Apoi^ fölen; bunnen roep door goede werken zeker te maeken; en zig te wachten van de dolmgen enketteryen, die van in die eerfte tyden af opftonden. Dezen Brief heeft raaer 3 Hoofd-ftukken. Plet eerften Hoofd- ftuk toont-aen , hoe men gedueriglyk moet aengroeyen in deugden; de zorgvuldigheyd van Petrus VQor de geloovige ook naer i\'ne dood; de vaftigheyd van ons geloove , ende het licht der H. Schriftuer. (2) Dat fy zig moeten wachten van de valfche Leeraers; de fchrikkelyke oordeelen Gods; de boosheyd der Ketters; en van die in zonden ervallen. (3) Hoe men door het overdenken van de leeringen der Prophe- ten en Apoftelen zig wapenen moet tegen de ketteryen; 't verlangen naer den dag des oordeels, en den iof Tan de fchriften van Paulus, in de welke fommige moeyelyke plaetfen zyn. |
ocr page 298
BR ÎÎ rE Î DBS. ΠΡ Î ST Î L Î i^.
JDe dry Brieven vak den Apoflel Joannes.
y. In wat tyd is hy gefchreven ?
Î. Dat is onzeker; eenige fiellen hem in'Î jaer 98, 65 jae-
ren naer 't Lyden van·Jefus, als ook de twee andere.
fi^aer van handelt de\en eerÃen Brief van Joannes ?
Î. Den Î. Joannes beveltigt daer voornaementlyk het
Myiterie van de iMenfchwording tegen de ketteryeó van
Ebion en van Cerinthus ,· en de noodzaekelykheyd der goe-
de werken met het Geloof, tegen de difcipels van Simon
den Tooveraer: dezen Brief is geheel giiniterende door de
vlammen der Liefde, zege den H. Gregorius den Grooten.
F. Hoe begint Joannes fynen eerÃen Brief?
A. Hy komt aenftonds tot fyn onderwerp , en bewyft, dat
fyne getuygenis waerachtig is raekende de menfcheyd van
Chriftus , om dat hy hem gezien heeft en aengeraekt; daer
naer fpreekt hy van de Godheyd van Chrilius die te voorea
was in Godt fynen Vader ; waer uyt hy befluyt, dat het Ge-
loof van deze waerheden ons ftelt in gemeynfchap met den
Vader en met Chriftus , waer van wy ons berooven door de
zonde die heerfcht in alle menfchen; het gene wy moeten be-
kennen , anderlints liegen wy en maeken Godt leugenachtig,
als wy zeggen, dat wy heylig zyn.
F. IVat bewyà Joannes in het tweede Capittel?
A. Dat Jefus Chriftus is onzen voorfpreker en onze ver-
zoening , en dat het waerachtig kenteeken van onze liefde
is de onderhouding der Geboden Gods ; dat deze liei<ie is
het oud en het nieuw gebod, en dat men door de zelve
ónderfcheyd de kinderen des lichts van die der. duyfter-
niflen. Den H. Joannes draegt fyne zedeleflen op aen de
jonge en oude , welkë hy vermaent de wereld te vluch-
ten en de ketters ; van daer gaet hy over tot de Leering,
en waerfchouwt de Geloovigen van die , de welke loo-
chenen , dat Chriftus is den Meliias en den waerachtigen
Zone- Gods , te houden voor Antichrifi:en : eyndeJyk ver-
zoekt hy hun van te volherden in 't Geloof en deze Leering,
V. IVaer van handeld Joannes in het derde Capittel ?
: Van de goddelyke Afkomfte van den Zoon ; voorts
komt hy to^ de kcnteekens. van deze goddelyke Afkom-
fte , waer van het bezonderfte is de liefde, die zig doet
kennen door de uytwerkfels door de welke men alles vau
Godt verkrygt, om dat Godt door de werkende liefde in
ons Woont
y. Wat leert Joannes in het vierde Capittel ?
A. Te ouderfcheyden die de welke hebben den Geeft
Go'ds met die hem niet en hebhen ; daer naer gebied hy
de broederlyke liefde , die het waerachtig teeken is , dat
wy Godt beminnen . die de heide is ; en dat wy door deze
liefde het betrouwen hebben , en verlie/en de vreeze, die
met de liefde niet en kan beltaen.
F. Wat behilà het vyfde en laefie Capittel ?
A. Den H. .Toannes gaet voorts in de leerlng van de
broederlyke Liefde ; die voiraaekt zal zyn, is 't dat wy Godt
TN 'tjaer 98 fchreef den H. Joannes fyne dry Brieven. In den eerften ftelt hy vaft de Godheyd van Chril?.
tus en iyne eeuwige geborte tegen de ketters Ebion en Cerinthus; gelyk 00k de menfcheyd van den Zone
Gods tegen Bafilides: voorders het onderhouden van de goddelyke Geboden; de oefteninge van de liefde ;
cn de noodzaekelykheyd der goede werken tegen de Seéte van Simon den Tooveraer. Dezen eerften Brief heeic
^ Hoofd-ftukken. Den tweeden en Derden Brief zyn maer zeer klyn en zyn gefchreven aen bezondere
perfoonen, en hadden gelyk de andere Schriften van diën lieven Difcipei van Chriftus een zekere zalving
en zoetigheyd, met aenzienelyke waerheden. In 'tJaer 100 naer de geborte van Chriftus, ofte wat laetei·^
dig geweeft zyn in de Transfiguratie van Chriftus; hy is
gefielt voor ontwyffelbaer in den Naemlytt der ÎÎÎ. Schrit-
ten door den H. Athanaiius, door verlcheyde zoo Griekiche
als Latynfche Vaders, en door de Conciliën.
Welk is het tilgemeyn onderwtrp van dt\tn tweeden Brief
van den H. Petrus ?
A. De Geloovigen aen te moedigen tot de volherding in
f!e Leering der Apoftelen , en tot de oeffeuing der goede
werken, zonder zig te lacten verleyden door de bedriegelyk-
beyd der valiche Leeraers ; door welke men gelooft, dat hy
wilt te kennen geven de 'Difcipels van Simon den Tooveraer,
en de Nicolaïten, welke hy befchryft en aen wie hy weder-
Ãaet met krachtige en prophetiiehe uytdrukkingen.
P". Waer van waerjchouwt Parus deQeloovigm inhei eerfle
Capiuel?
A. Van indachtig te zyn de gaevenGods, die hun ver-
plicht te leven volgens de verheventheyd van fyne gaeven ,
om dat het hier door is dat men verzekert fyne zaligheyd ;
daer naer voorzegt Petrus, dat fyne dood nae-by is ; het
gene hem verplicht te zorgen voor fyne afwezentheyd , zoo
door lyne eyge getuygenis als door die der Propheten.
y. Wat Leert den H. Petrus in het tii^eéde Capittd?
A. Hy vermaent van zig te wachten, voor de valiche Pro-
pheten , die de Geloovigen zullen trachten te bedriegen ;
raaer Godt zal die ftraffen als volkeren van onzuyver leven
cn met de gierigheyd bezeten ; het gene hun Doopfel vruch-
teloos maekt en hun eyude ongelukkig.
V Waer van handelt Petrus in het derde en LieÃe Capittel?
-rii. Hy wederlegt de dwaelingen van die verleyders van
de welke hy heeft geiproken in het tweede Capittel, en
hy toont, "dat fy ten onrecht aen de menfchen willen be-
nemen de vreeze voor het oordeel Gods , en benamentlyk
voor het laeften oordeel op het eynde der wereld : hy ieert,
hoe men zig moet bereyden tot diën fchrikkelyken dag,
zonder gehoor te geven aen die bedriegers, welke eenige
duyiiere plaetfen van de Brieven van den H. Paulus mis-
bruykten, en zeyden, dat het Geloof genoegzaem is zonder
de werken.
I. BRIEF VAN DEN H. JOANNES.
V. Hoe veel Brieven voeren den naem- van den H. Joannes ?
Dry Den Î Dionysius Alexandrinus pryft voornae-
mentlyk den liiel van den eeriien.
y. Is delen eerjien Brief van Joannes Canoniek ?
A. Hy is altyd voor Canoniek gehouden geweeii door
geheel de Kerk zonder de minite zwaerigheyd.
Aen wie is de^en gefchreven ?
Î. Den Î Auguftinus en eenige andere brengen by den
«eriren Brief van Joannes onder den tytel van ; Brief aen
de Parthers, die woonen tuffchen de rivier Tvgris en de
Indien, nae by de Meders, alwaer verfcheyde Joden ver-
Itrooyt waeren.
ocr page 299
KORT S Î Q R r Ρ ΡΠΠD Î
ftierf den TT. Joannes ond zynde loo jaeren, wezende den laeften van de Difcipels, die met Cliriftus hier
op de wereld verkeert hebben. Het eerften Hoofd-ftuk houd ons voor; de vaftigheyd van ons Geloof, en de
kenteekens van onze vereeninge met Chriftus. (2) De kenteekens dat wy Godt beminnen \ de vericheyde
vertrooftingen; dat men de wereld moet beminnen; de kenteekenen der Ketters, en hoe men zig tegen
deze moet wapenen. (3) Gods liefde tot ons, 't leven van eenen Chriftenen , ende hoe men de liefde door
de werken moet betoonen. (4) Dat men niet allegeeften en mag gelooven, de oneyndelyke liefde van Godt
tot ons; hoe wy Godt moeten beminnen , en dat lyne liefde verdryft de vreeze. (5) Dat die uyt Godt
geboren is de wereld overwint; dat'er dry getuygeniflè geven; dat die Godt bemint alles verkrygt , ende
dat men fynen even-naeften uyt de zonden moet opregten.
Den tweeden Brief is zeer kort, de Chriftenen vermaenende om vaft in de liefde te blyven, en in de
Leeringe van Chriftus.
|
beminnen , gemerkt met hem te beminnen men ook be- mint fyne kinders : Wat is^er gemakkelyker als te bemin- nen , en te beminnen een voorwerp zoo verheven als Jefus Chriltus die dry getuygen heefc van fyne Godheyd in den Hemel, en dry op de aerde , van lyne Menlcheyd : aldus se loochenen, dat Chriftus Godt is en Menfch , is Godt leugenachtig maeken. Hier van gaet Joannes over tot de vergelding van die gelooven in Chriftus , welke beftaet in het eeuwig leven en in da verzekering van te bekomen al het gene wy vraegen ; waer uyt hy gelegentheyd trekt van te zeggen, dat men moet bidden voor die in zonden zyn , op dat fy zig mogen keeren tot Godt, en genaede van hem ontfangen. Op het eynde herhaelt hy het gene hy verfcheyde-mael gezeyd heeft, dat de Chriftenen in hoe- tUmigheyd van kinderen Gods^ niet en zondigen, en ver- dienen het eeuwig leven.
II. BRIEF VAN DEN H.JOANNES.
y. Heeft men nut getwyÃeit van deien tweeden Brief yan den H. Joannes , als ook van den volgenden ?
Î. Jae V en men eygende-ze toe aen eenen anderen Joan- nes , die den naem voerde van Priefter. Papias , die ge- keft heeft met de Difcipels der Apoftelen , onderfcheyd twee Joannes, die gewoont hebben in Afien , waer van den eerften is onzen Apoftel, en den anderen was Priefter, en Difcipel van de Apoftels. Men verdedigt dit gevoelen van Papias hier mede, dat'er teEphefen gevonden wierden twee Graf-plaetfen van den H. Joannes; maer verfcheyde geloo- ven, dat deze twee Graf-plaetfen, gelyk deii H. Hieronymus bemerkt heeft, waeren van den H. Joannes Evangelift : deze iwyfteliiig heeft geduert tot op 'teynde van de vierde eeuw ,· enfedert dién tyd komen de Vaders en Conciliën over-een van deze twee Brieven toe-te-fchryven aen den H. Apoftel en Evangelift Joannes. Synopfis S. Athanafü.
y. Aen wie is de^en tweeden Brief van Joannes gefchreven 7 A. Aen een Vrouw van Aenzien, zoo het ichynt, Elefta gcnoemt want het is niet heel zeker, of het een bezondere vrouwe is,of eene oncygentlyke perfonagie ; dat is, bier jor verftaende eene geheele Kerk.
V, Waerom noemt iig Joannes eenen Ouderling in den tytd van deie/i Brief?
A. Om dat hy ter oorzaeke van fynen hoogen ouderdom zig zelf milfchien gemeynelyk diën naem gaf, gelyk hy in het vervolg wierd gegeven aeu de oudfte der BiTfchoppen van Afriken ; welken naem wel kan faeraen gaen met diën van Apoftel en van Biüchop, of Priefter. Het was eenen naem van weerdigheyd by de Joden ; en de eerfte Chriftenen heb- ben dezen ontleent van de Synagogen , en zig daer van be- dient , gciyk den naem van Biiichop en Van Priefter in diën tvd den zeiven was. |
V. Was den H. Joannes reeds in ballinfchap ^ als hy fclireef di\en tweeden Brief?
A. Neen ; want hy geeft hope aen deze vrouw van haet met den eerften te komen bezoeken om baer voor der te onderrichten.
y. Weik is het onderwerp van de{en Brief?
A, Te wederleggen de godloosheyd van Bafilides en van des zelfs difcipelen, die leerden , dat Chriftus niet waer- lyk menfch was , en aldus dat fyn Lyden niet^ waerachtiij' geweeft was. Den Apoftel pryft de godvruchtigheyd vaii deze Vrouwe Elefta en van haere kinders, als ook hunne ftandvaftigheyd in het Geloof: hy wakkert-ze aen om daer in te volherden, en vermaent-ze van niet te verliezen de goede werken door geenen genoegzaemen af-keer te too- nen van de kwaede leeringen ; en van te vluchten de ge- meynfchap der ketters als verleyders geheel legenftrydig aen Chriftus Jefus
III. BRIEF VAN DEN II. JOANNES.
Aen wie is gefchreven den derden Brief van Joannes ?
Î' Aen Gsjus ; welken verfcheyde gelooven te zyn eenen der twee Difcipels van den H. Paulus die dezen naem voer- den , van welke den eenen was van Derbe , zynde dezen van wie hier word gefproken ; en den anderen was van Co- rinthen.
y. fVaerom gebruykt Joannes in fyne fsee laefe Brieven den naem niet van Afojiel ?
A. Om dat het maer zyn als Brieven van vrieadfchap gefchreven aen bezondere perfoonen.
y. IVeLk is het oad:rwerp van deien Liefen Brief van Joannes?
Î. Zulks is, Gajus te pryzen over fyne herbergzaemheyd betoont aen eenige Geloovigen ; en den_ Apoftel moedigt Gajus aeu om-ze noch te plegen ten opzichte van de per- foonen die aeogeftelt zyn tot den dienft van de Kerk, en om te volherden in fyne ftandvaftigheyd in het Geloof; hy beklaegt zig over de kwaedfprekentheyd van Diocrephes , den welken groots en meefterachtig zynde, geenen Over- ften wilde kennen.
y. Waerom fdiryft den Apofiel aen Gajus , en niet aen dei Kerk van de piaets alwaer hy was?
A. Om dat die Kerk in onruft was door Diotrephes, wel- ken, zoo men gelooft, Biüchop was der zelve ,· daer naer geeft Joanne.'; getuygenis van de deugd van Demetrius, van wie wy geene de minite kennis hebben.
ALGEMEYNEN BRIEF VAN DEN H. JUDAS.
y. Wie is dién H. Judas ?
A. Dezen is den Apoftel Judas , genaemt Thadditnis » en bygenaemt Labbicus ,· broeder van den H. Jacobus den Minderen: het is deu zeiven die ook genoerat is broeder |
ocr page 300
BRIEDEN D Πη. APOSTELEN.
Infgelyk is ook den derden maer een Hoofä-ftuk, Bevattende den lof van Cajus; hoe men de gene die
Tow de waerheyd aerbeyden moet ontfangen, ende welke de ongefchreven Apoilolifche Leeringen zyii.
Algemeynen Brief van dm Jpoflel Judas,
«iicwiis vMigt j uucii uicv uiv-'-iwiv ----- ' ------------~ , â, âdiergelvkc
dwael-geeften. Dezen Brief, te klyn zynde, is in geene Hootd-ftukken verdeelt. Hy vermaent de geloovige,
hoe fy'^nioeten ftandvdlig blyven; hun voorlioudende de ftrenge rechtyeerdigheyd Gods; de boosheyd der
Ketters, ende hoe men die kan onderkennen.
|
des Heere, zynde den zoon van Mara naebeftaende van de H. Mag-het', en van Cleophas broeder van den H. Jo- feph Van dien is dexen UrieK die is den laeften der zeven aen de welkti men heeft gegeven den naem van Canoitiek, cn Cuiholyk of Algemeyn.
y. Heeft men nie,t gawyffelt van den Brief van den H. Judast A. Jae, eenige, tot het begin der vierde eeuw ; maer zulkx heeft nier belet, dat^ hy federt is aengenomen op den Kaemlyft der H.H- Schrifteii door eene algemeyne toe- iiemining.
y. fVat heeft οοÏιαί'Î gegeven aen diie. fwyffelin^ ?
Den Boek van Enoch , die apocrief is of afgewezen , welken word bygebragt in dezen Brief van den IL Judas.
fl^at antwoord den Î â Auguf.inus hier op ? A. liy houd Itaen , dat men niet kan loochenen , dat Enoch eenige dingen heeft gefchrêven door den Geeft Gods, gemerkt den H. Judas dit getuygt in iynen Canonieken Brief; welkeo H. ApoÃel door het licht van diën zeiven |
Geeft heeft moeten können onderfcheyden , welk inder- daed vau Enoch kwam, van het gene. andere in't vervolg daer by gevoegt hadden.
V. Wanneer hteft den H. Judas fynen Brief gefchreven ? A. Men weet daer van niet zekers , als wel dat'ër veel waerfchynelykheyd is , dat dezen niet gefchreven is geweeft als naer de heerfching van Nero , en uaer de verwoeiUng van Jerufalem. "
F. Welk is het iniicht van Judas in fynen Brief ? Î Het zelve gelyk dat van Petrus in fynen tweeden Brief cay. 2 , want men vind vele diergelyke dingen ia dezen. Hy ftelt zig tegen de Ketters van fynen tyd/die zig te Vreden hielden met een onvruchtbaer Geloof en zonder de werken ; hy befchryft-ze wonderlyk wel , en vermaent de Geloovigen van-ze niet te gelooven , is 't dat fy willen ontgaen de ftraften die bereyd zyn voor deze Ketters. Hy eyndigt met aen Godt te bevelen de GeloQ^» vigea van 'Jefus ChriÃus, |
ocr page 301
«7 3
D ΠΠΠΡ O C ΠL Υ Ρ S I S
OFT
ΠΠΠΡ Î Î Î Î Î R I Î G Î
VAN DEN Î. APQSTEL JOANNES.
j^Jler dat den Î. uipoflel Joannes ontrent het jaer ons Heere 59 in de tweede openhaere vervolging van d' IT,
Kerk onder den Keyzer Domitianus te Roomen. ongefcbonden gekomen was uyt de fiedende Olu^ wierd hy in.
iallingfchap gezonden nae 't Eyland Pathmos , gelegen in de Egeefche Zee, niet wyd van de kujien van klyn.
^fien. Aldaer fchreef hy het Boek der Openbaeringen, behdfmde in 12 Hóofd-flakken ^ de Openbaeringen en
iiytfpraeken. ^ die Chriftus zelve , den Heere en Godt der HH. Propheten aen Joannes gedaen heeft over het gene
haeà te gefchieden flond in het Ryk van den glorieu^en Zaligmaeker. Het fchynt dat d'eerfie vervolgingen van
H, Kerke, als ook de laefie onder den ^ntechrift in dit Boek bezonderlyk zyn afgebeld. Doch men ziet tujfchen
de duyfierheden van dit Boek fchoone fierre-lichten flikkeren, voornamentlyk in de d^y eer ft e en dc dry laefie Hoofde
|
V. Wat beteekent dit woord Apocalypfis ^
Apocaljpfis is een geheel Grieklch woord, beteeke- nende , Openbaeriag ; maer een Prophetifche Openba£ringe der Myfterien raekende de Kerk eu de Religie van Chriftus.
y. Is Joannes den eerden die dit woord gebruykt heeft ? ⢠Î. Neen w^nt de .Seventig hebben dit voor hem ge- bruykt ; het woord nexgens gevonden wor-
dende in de Scluiften der wereldlyke Auteurs, is bezon- <!er en eygen aen het H. Schrift.
y^. Aiti wie is der^e Openbaering gefchled ?
A. Aen den H. Joannes Apoliel en w^el-beminden Dif- cipel van den ZaJigmaeker, door den dienft der Engelen welke Chriiiixs daer toe verkozen had.
y, Waer was alfdan dat H. Joannes ?
Î. In het eyland van Patra os , zynde een der Eylan:- ^sn , genaemt Spüraden door de Grieken, verfpreyd in de Egeéfche Zee of den Archipdagus ; langs iien Icant vau Alien , dicht by het Eylaud van Candien.
y. Waer is gelegen de Egeêfche Zee ?
ΠTuiTcheu Griekenland en klyn Afien , alw^aer Europä ïig fcheyd van AUen i het gene men gemeynelyk noemt
de« Arthipelagus.
y. Om wat redm was Joannes op het eyland Vatmos 7 ;
A. Hy was daer op bevel van den Keyzer Domitianus , die niet'konnende lyden de vryheyd met de welke dezen Apoitel aenkondi^de het Woord Gods, hem in halling- ichap ÃOJid op dit Eyland , zoo haefl hy was gekomen uyt de iit-dende olie zonder fyn leven te verliezen.
y. JV^s Joannes langen tyd in ballingfchap ?
A, Hy was daer by de achthien maenden. Domitianus gedood zynde, zoo brak den Raed al het gene hy gedaen Bad, en Nerva nu verheven tot het Keyzerryk d-eed alle de balUngeà inroepen : aldus verliet Joannes het eyland Patmos, en keerde weder nae Ephefen welkers Kerk hy beftierde tot hst eynde fyn'er dagen.
y. Op Wut dag higonnen de ï^ifioenen van den ΠJoannes ?
Î. Op eenen'Zondag welken'de Kerk, gelyk hier door tiljkt, iieefc tocgeweyd aen Godt ter getUchtenis van de |
Verryffenis van Chriftus, van den tyd der Apoftelen af, in plaets van den Sabbat-dag der Joden.
y. IVie is den Auteur van deie Prophetifche Openbaeringen ?
A. Jefus Chriftus ; want het is hy die fpreekt en fchier alles gebied , en die verfchynt aen Joannes door den dienft van fynen Engel ; aldus de Alderheyligfte Dryvuldigheyd openbaerde aen de menfcheyd van Chriftus alle de INIyf- terien van diën Boek, Chriftus aen den Engel, den En- gel aen Joannes, en Joannes aeu de Kerk.
y. Is het altyd voor ^eker gehouden , dat den Apocalypfis is van den ApoÃel Jotinnes , en eenén Canonceken boek ?
A. Het getal der Oude Vaders die den Apocalypfis heb- ben aengenomcn als eenen Canonieken Boek , die geza^ had in de Kerk, en komende van den H. Joannes ÎÏο^ tel, is zoo groot, dat men daer aen niet kan twyftelen , zonder voor dwaes en godloos gehouden te worden » zegt den H, Sulpitius Severus.
y. Is dit {onder uytneming ?
Men vieet, dat in de eerfie eeuwen de eene den .. Apocalypiis toeëygenden aen den Arts-ketter Cerinthus , ilie hem had toegeëygeut aen den Î Joannes, om te be- krachtigen fyne inbeeldingen in eenen Apocalypiis die hy gefchreven had ; de andere fchreven hem toe aen eenen anderen Joannes ; te weten , aen Joannes Marcus , ter oorzaeke van het verfchil van ftiel tegen diën van fyn Evangelie en van fynen eerften Brief; niaer deze moeyelyk- heyd is beÃift geweeft op het eynde van de vierde eeuw , alfwanneer dezen Boek is aengenomen als Canoniek en van den H. Joannes Apoftel. Den Apocalypfis heeft 22 Capittels, en is den zeven-en-twintigften en laeften Boek van het Nieuw Teftament.
y. JVaerom fielt Joannes fynen naem in het begin van deien Boek , hebbende hem niet gefielt nocht aen fyn Evangelie nacht in het begin fyn ''er Brieven ?
A. Den II. Joannes heeft fynen naem geÃelt aen het hoofd van den Apocalypfis , nae het voorbeeld der Pro- pheten , die hunne Prophetien beginnen met hunnen naem , om-üe geloofbaer te maeken i om -dat de Prophetie fteunt
fiukken. |
ocr page 302
DE OPENBAERINGE VAN DEN U. JOANNES.
Ãukken. Men voeWer eenen zoeten en deftigen indruk van Gods ^verheven. Majefleyt; men krygt'er hooge gedach-
ten van de Myfterien van Chriftus, van de glorie van fyn Ryk , en van fyn uytverkoren volk. Jae, men mag
zeggen r dat die dingen nergens anders in 't H. Schrift met zoo krachtige en doordringende uytdrukkingen worden
verbeid. Planden eenen kant word men verfchrikt door de vervaerelyke uytwerkfels van Gods rechtveerdigheyd over
de ^ondaers en door den fchrikkelyken val van JBahylon : en van den anderen kant ah verrukt door de aengenaeme
vertooningen van den Hemel \ de jBruyloft van het Lam, de fchoonheyd van 't Nieuw Jerufakm, en den geluk·'
kigen flaet der Zalige.
Wat aengaet de heylige verholentheden , die in dit Boek te lezen zyra, die können op tweederhande wyzen
verftaen worden > waer van d^eene algemeyn en gemakkelyk is, en d'andere ^eer moeyelyk. D'eerfle word ons
aengewezen door den H. Auguftinus 1. 20 de Civ. c. 7 enz. en beflaet daer in, dat men zig in deze wereld ver··
belde twee Steden ofte Koningryken, die wel uytwendig onder malkanderen vermengd; maer naer den geeft zeej'
verfcheyden zyn. D'eene Stad is Babylon'^ daer den duyvel den Prins van is y de begerelykheyd de Wet de
zinmlyke en naer de bedorve natuer levende menfchen de Borgers, en d'eeuwige verdoemenis is het eynde. D'an-
dere Stad is Jzrufalem, wiens Koning Godt ^elve is^ wiens Regel de liefde^ wiens Borgers d'oprechte Chrifienen,
en wiens eynde d'eeuwige zaligheyd. Deze twee Steden zyn vyanden van malkanderen. Die van Babyion houden
het met d''hooveerdye, de geld-zuchtf de vleejfchelyke wellufleny dat is ,Ãf aenbidden de beeft met haeren aenhang;'-
fy fpelen den meejler\ haeten·, vervolgen , en verdrukken de goede menjchen ; doch worden ook van Godt met af·
gryjfelyke plaegen geftraft, die fy niet altyd gevoelen, om dat die meer geeft elyk, als lichaemelyk zyn. Die van
Jcrufalem geven -Godt alleen lof en dankzegginge ; fy oeffenea hun geloof door de verdrukkinge; Jy genieten inwen-
dig de hemelfche vertrooftinge ; fy befchouwen met vrêezQ en verwonderlnge de blindheyd, de bedorventheyd y eit
|
op het gezag van diën cije-ze openbaert, en van diën die de zelve aenkondigt. -
f^. tVaerom noemen de Griekfche Vaders den H. Joannes , den Godsgeleerden ?
/i. Ter oorzaeke van de verheventheyd der Leering van f^n Evangelie en van fyne Openbaeringen , en dat hy Godsgeleerden is door uytnementheyd , hebbende met meerder klaerheyd als de andere Evangeliften gefproken van de Godheyd van Chriftus.
V. In wat tydhetft Joannes fyntn Apocalypfis gefchreven 3 A. Op het eynde der heerfching van Domitianus, in 't jaer 94 van Chriftus, volgens de gemeyne Tyd-rekening, 61 jaeren naer het Lyden van onzen Heere ; voor dat hy gefchreven had fyn Evangelie.
V. IVat is het oogmerk van de\en Boek ? A, Ziiikxis móeyelyk om te zeggen ; dezen Boek zyn- de een ibort van Prophetie, bevat vericheyde Myfterien welke Chriftus openbaert aen den H. Joannes , om-ze aen- te-kondigen aen geheel de Kerk : men vind daer hiÃorien van dingen die reeds gebeurt waeren , en welke dezen Apoftel met voordacht bedekt heeit onder myfterieuze en verbloemde fpreek-wyzen ; en daer zyn dingen die het toe- komende raeken, welke wy moeten verwonderen alhoewel wy die niet en begrypen.
y. Hoe kan men verdeelen den Apocalypfis ? A. In tweedeelen ; waer van het eene handeld van de tegenwoordige dingen , het ander van de toekomende.
IVetk \yn de tegenwoordige dingen ? A. Deze zyn de zevea Brieven van den H. Joannes" ge- fchreven aen de zeven Kerken van klyn Alien , verbeeld door de zeven goude Kandelaeren. c. i , ^ 12.
f'^ Hot worden genoemt de leven Kerken van klyn AÃen ?
Î. De Kérk van Ephefen , die van Smyrne, van Perga- «neri", van Thyatiren , van Sardis , van Philadelphien van Laodiceën
f^· Zegt ons de verdeeling van iederen Brief aen die y Kerken.
itan aenmerken in eiken Brief dry zaeken. κ Pen lyt-el, of de Iiileyding. 2. Den Lof welken hy di^er /Æ, Deel. |
geeft, en de Bérifpingen die hy dóet. 3. De Vergeldin; welke hy daer belooft.
y. Hoedanig is den Tyiel^n de. Voorredni in elketi Brief ?
A. ï)e Tytels zyn geheel verlchillig in eiken Brief; maer fy beginnen alle met eene toewenfching van den vrede en gratie van Chriftus , om aen-te-moedigeh tot het Geloof.
F. Hoe is '/ beginfel van den Î rief aen de Kerk van Ephefen ?
A. Hy begint door deze woorden : Dit zegt den gene die de zeven fterrea in fyn rechte, hand houd , die daer wan- deldin het midden der zeven kandelaers ; dat is , Chriftus.
JVat legt Joannes van de{e Kerk van Ephefen ?
A. Hy pryft haeren arbeyd , haere verduldigheyd in de verdrukkingen , haere werkzaemheyd en haeren iever in zig te ftellen tegen de ondernemingen der kwaede en valfche Leeraers , gelyk zyn de Nicolaïten.
JVaer over mijpryfi Joannes de Kerk van Ephefen 7
A. Hier over , dat fy verflauwt was in haer eerfi:e vue- righeyd en in haere liefde tot den armen.
Welk is de aenwakkering en het bejluyt van den Brief νaa Joannes aen_ de Kerk van Ephefen 7 , _
A. Hy vermaent-ze van te overwegen , dat diën die^oo- ren heeft, hoort ; dat is ; Dat diën den welken van Godt verkregen heeft de gaeve van te begrypen de. zalige lee- ring die aen hem geopenbaert is zig met goeder herte aea de zelve zou overgeven, en ïn't werk leggen,de waerhe- den welke Godt ontdekt door fyoen ΠGeeft aen alle de Geloovigen vaii de algemeyne Kerk, verbeeld door deze z.even Kerken.
y. Hoidanig is de belofte van den, H. Joannes aen de Kerk van Ephefen ?
A. Hy belooft aen haer, dat fy zal eten van de vrucht van dén boom des levens , welken is in het midden van ''t Paradys van haeren Godt : hy fpreekt in eenen bedekten en toepaifelyken zin.
V. Hoe is den Tytel van den Brief van den H. Joannes aeti de Kerk van Smyrne ?
Î Aldus; Dit zegt den gene die den eerllen eo dea iaeften is, die dood geweelt is .en im leeft. Ll |
ocr page 303
D B O Ρ Î ^ Î Jt Î R J iV G Î
flraffzn der zinndyL· en dwadende menfchen ; Ãf verfozyen ^ yerzaéken ^ en vluchten het ongelukkig Bahylon met
alk haere pracht·, rykdom en wdluflen; en fy verwachten met langmoedlÃheyd de rufl en goederen van den IL·-
mei. Deze uytlegging is de geinakkelykfle en ook de voordeeügjie voor de gemey/ie geloovlge. In de andere imrd
alles toegepajl aen de vervolgingen der Heydenen tegen de Chriflenen , verjlaenJe door Babyion het Heydenfch
Roonien, en voor der naer den geeflelyken zin aen alle de rampen en vervaerelyke beproevlvge, die d' H. Kerk ts
onderftaen zal hebben tot het eynde der eeuwen. Doch wy zullen hier naer fluyten, met de zoete en aengenaems
venooninge die den H. Joannes nu. geeft van het Hemzlfch Jerufaleni in fyne twee laejie Hoofd-Ãukken·
trrr het /Æ., en jjl ho ο fd-stuk-
Penbaeringe van Jefus ChriftLis,.....die den getrouwen getiiygen is, den eerft-gebooriien uyt
de dooden en den Opper-Vorit van de Koningen der aerde : die ons bemind heeft , en ons van
onze zonden in fyn Bloed gewalTchen heeft; die ons ook Koningen en Priefters voor Godi fy-
nen Vader gemaekt heeft. ïlem zy roem en heerelykheyd in alle eeuwigheyd· Amen. Ik,Joannes,
die uw Broeder ben, en deel-genoot in de verdrukkinge, in het Ryk, en in de lydfaemheyd van
Chrjftus Jefus, ben geweeil in het Eyland genaemt Patmos, om bet Woord Gods en om de getuygenifle
van Jefus. Ik was in den geeft op den dag des Heere, ( den Zondag) en ik hoorde achter my een fterke
ftemme , als van een Trompet, de welke zeyde: Schryft het gene gy ziet, in een Boek j en^zend het aen
de zeven QHzt getal van zeven, dat een getal van volmaektheyd is^ beteekent de heele Kerk.) Kerken, die in
Afien zyn , 'tEpheièn, te Smyrna, te Pergarnen, te Thyatiren, te Sardis,te Philadelphien ? en te Laödiceën.
Ik keerde ray om, om de Hem me te zien , die my aenfprak; en my omgekeert hebbende, zag ^^ zeven goude
Kandelaeren (bediedende de zeven gemelde Kerken.^ En in't midden der zeven goude Kandelaeren iemand,
die den Zone des menfche geleek, in het lang gekleed, en onder de borft omgord, met eenen gouden gor-
del,( verbeidende het Konigdom van Chriftus en den band van lieflie.) Syn hoofd en fyn hair was zoo
helder-wit, als witte wolle, jae als de fneeuw,(dat is,uytnemende grys, gelyk zig Godt den Vader ver-
|
y. JVaer over pryfl Joannes de Geloovigen van Smyrne ? â Ily doet de lof-reden hou 'er deugden , onder andere, â van hunne verduldigheyd in 't lyden, en van hunne armoede.
JVat berijpt Joannes in d'e van Smyrne ?
Πliy leert hun kennen , dat de waere godvrnchtigheyd niet beitaet in het ujwendig : en dat gelykerwys de waere Jodeo niet zyn dia het uytwendiglyk fchynen , maer die bet zyn iniv'endiglyk , aldus ook de waerachtige Chriftenen die zyn, de weïke Godt aenbidden in den geeft en in de V'uerheyd.
⢠V H'at belooft Joannes aen de Kerk van Smyrne ?
A. Dat fy overwinnaers zullen bly veii over de vyanden hun 'er zahgheyd , en dat fy geen hinder zullen lyden van de tweede dood.
i·''. Wdke is deie tweede dood ?
ΠDe eeriie dood welke men moet vreezen , is die der jüiele door de zonde de tweede is de eeuwige dood, of het verlies van het lichaem en de zitl in de helle.
V. Hoe higint Joannes den Brief aen de Kerk- van Pergamen ?
A. Door de re woorden : Dit zegt den gc^-: die heeft het zweerd welk van beyde kanten fcherpfnydende is.
/^at legt Joannes van de Kerk van Pergamen ?
Î. Ily pryii de liandvaftigheyd met de welke fy beleyd het Geloof van Chriftus in het midden der vervolging.
V. Waer over berifpt hy de. Kerk van Pergamen ?
A. Hier over , dat fy gedoogde de NicoLiïten , dat fy vèronachtzaemde deze te verjaegen , hier naer wakkert hy haer aen Oin penitentie te doen over deze ongebondent- heyd ; en drygt haer, zoo fy het niet doet, dat ^Godt haer zal beftryden met het zweerd van fynen mond.
y. Wat bdoofr Joannes aen dc Kerk van Pergamen ?
Eene uytiiemende vergelding aen die door de deugd |
der onthouding zullen te boven gekomen zyn de aenlok- zeis der welluften ; hy belooft een verbcrgeu manna tot voedzel; eenen witten keur-fteen , en eenen nieuwen iiaem daer op gefchreven, welken niemand kent , als die den zeiven cntfangt.
y. Hoe is den Tytel van den Brief aen de Kerk van Thyatirai f A. In dézer voege : Dit zegt den Zone Gods , die oo- gen heeft gelyk een vlamme vucrs , en wiens voeten gelyfe het fynfte koper zyn. Daer naer geeft hy haer grooten lot; y. /Taer over mifpryfl Joannes de Kerk vanlhyaiiren 7
A. Van met geene 'genoegzaeme kracht te beteugelen ze- kere Propheteriie, Jezabel genaemt, kwaed uytwerkte ; en hy bedrygt met zwaere Itrstten die hacre leering en ongebondentheden volgden.
y. IVat belooft Joannes aen de Kerk van Thyatiren ? A. Hy belooft aen dis van Thyati. en 5 "ie geen deel ge- had hebben in de ^odloosheyd , dat fy vermögen zuilen hebben over de Natiën ; dat fy-ze zulle» regeren met eenen yzerenftaf, en-ze zullen morzelen gtlyk^en aerde vat, en dat hun zal gegeven worden de morgsn'^'"^''^^
y Hoe begint Joannes den Jirief aen de Kerk van Sardis ? Î Met deze woorden : Dit zegt dengenen die de zeven Geefteu Gods en de zeven fterren heeft.
y. Wat vind hy'er goeds in de Kerk van Sardis ? Î Eenige perfoonen die hunne kleederen niet befmet hebben nocht door eenige valfche lecnng, nocht door de onzuyverheyd.
y. Wat kwaeds bemerkt Joannes in de Kerk van Sardis? A. Dkt deze Kerk den roem draegt van levende te zyn, maer dat fy dood is ; dat haere werken niet volkomeii zyn voor Godt, en dut fy geenen ieyer hgcft voor het Gelooi ea vo.or de godvruchtigheyd. |
ocr page 304
VA Î D Î Î Î. J O Î Î Ï Î S. ιη^
toonde aen Daniël. Dit beteekent de eeuwigheyd v^n den Zone Gods) en iyne oogen als eené vlatïiftie vuers,
h welk te kennen geeft ίν'Πalles-doorziende gezicht. Syne voeten gelyk het fynfte Koper, gloeyendê als ia
eenen oven. (Dit beteekent fyne menfcheyd, die van liefde gloeyde, en in den oven van 'tlyden beproeft
is. ) En fyne ftemme als 't gedruys van eenen water-ftroom , tot fohrik der booze. En hy had ze^en
flerren in fyne regte-hand , ( bediédende de Biffchoppen vsn die zeven Kerken , die hy als in fyr.e
handen draegt , door fyne vaderlyke zorge. ) En uyt fynen mond kwam een fcherp zweerd , fny-
dende van beyde kanten.' ( Het Woord Gods, dat tot in 't binnenlte der ziele dringt ) En fyn aengé-
zicht fcheen zoo helder als de Zonne 'in haere kracht. En zoo ais ik hem zag, viel ik als dood voor
fyne voeten :-én hy leyde fyne regter-hand op my , zeggende : Vreeft niet, ik ben den eerften éa
den laeften. Ik ben die leeft , en dood ben geweeft , en ziet , ik leef in alle eeuwigheyd ; en ik
heb den fleutel der dood , en der helle. Schryft dan her gene gy gezien hebt, het gene tegenwoordig is,
en »tgene noch ftaet te volgen, i. Schryft, zegt den Zaligraaeker, aen den Engel, dat is, aen den Bifichop
van de Kerke van Ephefen : Ik weet uwe werken, uwen aerbeyd en verduldigheyd, en dat gv dé böoze
niet kont verdraegen : en dat gy de gene, die zig voor Apoftelen uytgeven, daer fy het niet en zyn, be-
proeft , en hun leugenaers bevonden hebt. Dat gy gedult hebt ; óm mynen Naem geleden hebt; en niet
bezweken zyt. Doch dit heb ik tegen u, dat gy van uwe eerfte liefde zyt afgeweken. Gedenkt dan, van
waer gy gevallen zyt, pleegt boetveerdigheyd, en doet uwe eerfte werken. Anders zal ik zoo tot u komen,
en uwen Kandelaer van fyns piaetfe voeren, indien gy geene boetveerdigheyd doét. Maer dit hebt gy, dat
gy de daeden der Nicolaïten Q Deze waeren zeer vcrfoeyelyke katers.) haet, die ik haete. Die ooren heeft,
dat hy hoore, wat den Geeft tot de Kerken zegt. Die verwint, diën zal ik t'etén geven van den Boom
des levens, die in 't Paradys van mynen Godt is. (2) Schryft aen den Engel van de Kerke van Smyrna :
Dit was den.uytmuntenden H. Polycarpus.....Ik ken uwe verdrukkingen en armoede :( van alles beroofti
zynde om mynen t' wil ) maer gy zyt ryk (in hemelfche goederen ) en word gelaftert van die zig voor Joden
.üytgaven daer fy 'tniet zyn; (valfche ieveraers van de Wet, die fy-zelve niet onderhouden) maer wel eene
vergaederinge van den boozen vyand. Vreeft niet van 't gene gy noch te lyden hebt. Ziet, den duyvél
|
IVat belofte doet Joannes aen. de Kerk yan Sardis ?
Î. Dat diën die zal verwinnen , in witte kleederen zal Wandelen, dat iy η en naem niet zal uytgedaen worden uyt den Boek des levens, iiiaer dat Jefus , in wiens perfoon Joannes fpreekt, fynen naem zal belyden voor fynen Va- ⢠der en des zelfs Engelen.
Hot begint den Brief aen de Kerk van Philiidelphien ?
A. Aldus: Dit zegt den Heyligen, den Waerachtigen, die den Ãeutel van David heeft ; die opent en niemand en fluyt, die Iluyt en niemand opent.
t^. Wat lof geeft Joannes, aen de Kerk van Philndelphien ?
A. Hy pryll de zuyverheyd van haer Geloof, haere ver- duldigheyd en ftandvaiUgheyd.
y' Waer over klaegt den H. Joannes ten op\ichte van die van Philaddphien ?
^· Dut 'er onder hun is eene Synagoge van Satan die zig Joden noemen, en het niet en zyn , maer fy liegen 't.
(Vat belooft Joannes an die van Philadelphien ?
. Dat die verw^innaer zal worden van alles door fyne ftiindvalHgheyd, zal geÃelt worden tot eenen Pilaer in den Tempel van fynen Godt; dat hy op hem zal fchryven den naem van fynen Godt, den naem van de itad van lynen Godt, en den nieuwen naem van Chriftus.
Hoe is het begit^Ã^ van den Brief aen dt Kerk van â¢Laodiceën ί
Î Hy begint met die woorden waer door Chriftus zig noemt deWaerheyd zelf, den getrouwen en waerachtigen Getuygen, en volgens den Text, den Amen Dit He- breeuwfch woord is, of een naem-, of by-woord , in't La- â tyn, vers of veritas , en dient i. Om eenige zaek te verze- keren, gelyk Jefus zegt in fyn Evangelie -. IA ^eg u ia tkr waerhe^d i het geue vertaelt is door ver» of in veritate. |
Luc. c. 9 f. 2;. 2. Om te verklaeren de toeRemming van den wil, gelyk alfwanneér men antwoord op het eynde der gebeden , Amen ,· dat is te zeggen : Dat het zoo gefchiede ; als by voorbeld, Matth. C. 6 iJ^. 13 : Maer verlofi ons van dtn kwaeden. Amen. De Joden hebben by de Seventig gehaelt deze mauiere van fyne toertemminge te geven door dit woord, en de Kerk heeft het ontleent Van de Joden 3. Amen is eenen naem die beteekent het gene itandvanfiig, verze- kert j ea befandig is Apocal. c. 3 14 Dit legt Amen ; dat is, die de waerheyd zeifis. Ziet Apoc. c. 19^. 2 ,· 2 Cor. c. I 20; IJ'aius c. 25 I.
IViit lof geeft Joannes aen de Kerk van Laodiceën ? A. Hy pryit-ze niet : maer berifpt-ze over haere latiW- heyd , dat fy nocht koud nocht heet is; over haer'ydel glorie ,. niet kennende , dat fy ellendig., deérlyk , arm , blind en naekt is. "
y. Wat \egt Joannes daer naer tot de{e Kerk ? A. Hy verzacht de berifping door vertrooiiende woor- den , gevende haer middels tegen haere gebreken. y. Wat belooft Joannes aen de Kerk van Laodiceën ? A- Hy vermaent-ze, dat fy zig tegen haer zelf zou aen- moedigen, en aennemen gevoelens van boetveerdigheyd ,· en alfdan belooft hy haer te zullen doen zitten met Godt op den throon, naer de verwinning behielt te hebben.
y Hoe verdeelt men het, tweeden Ded van de^en Boek , Ie- hebende de toekomende dingen ?
A. Men kan het verdeelen in twee andere Deelen , waer van het eerften ipreekt van den Auteur van deze Openbaerin- gen ; het tweeden verklaert en verbeid verfcheyde Vifioenen» van het 4 Capittel af, tot het eynde van den Boek.
y. Wie was den Auteur van de\e Openbacring ?
A. Godt den Vader; hy is gezeten op iynen Throon, hh 2 |
ocr page 305
275 DE O Ρ EN BA ΠRINGE
zal'er eenige van u-lieden in de gevangeniiTe werpen, op dat gy mögt beproeft worden» en gy zult thien
dagen verdrukking hebben. Weeft getrouw toi'er dood toe, en ik zal u de kroone des levens geven.....
Die verwint, zal van de tweede dood niet befchaedigt worden, dat is, van d'eeuwige dood, ofte verdoe-
menifle. (3) Schryft aen den Engel van de Kerke van Pergaraen..., Ik wete waer gy woont; daer den ze-
tel is van den boozen vyand, C ik ken uwe gevaeren ) en dat gy nochtans mynen naem behoud , en raya
geloof nieten hebt verloochent, ook zelfs in die dagen als Antipas mynen_ getrouwen getuygen by u-lieden,.
daer den boozen vyand woont, gedood is. Doch ik heb iets tegen u,dat gy'er daer hebt, die de leeringe
van Balaam houden, (dat is van die vuyle en onzuyvere Nicolaïters) die Balac leerde eenen ftronkel-fteen
te werpen voor de kinders van Ifraël, op dat fy zouden eten en hoereren.. .. Doet dan boetveerdigheyd ,
anders zal ik tot u komen, en ik zal hun bevechten met het zweerd myns raonds.... Die verwint, dien
zal ik een verborgen Manna, en eenen witten keur-fteen geven,en op diën fteen eenen nieuwen Naem ge-
fchreven, (te weten den naem van een Kind Gods) die.niemand kent, als die hem ontfangt. (4) Schryft
aen den Engel der Kerke van Thyatiren----Dit zegt den Zone Gods-------Ik ken uwe werken, uw geloof^
en uwe liefde, uwe gedienftigheyd en verduldigheyd, en dat uwe laefte werken d'eerfte overtreffen. Doch
ik heb iets tegen u, dat gy die Vrouw Jezabel, diezig voor eene Propheterflè nytgeeft, toelaet te leeren,
en myne dienaers te verleyden, dat fy hoereren en d'ofFer-fpyze der aigoden eten. ( Waerfchynelyk eene aen-
zienelyke en machtige Vrouw van de Seéte der Nicolaïten, die om haere over-een-komfte met de goddelooze
Jezabel , Achabs wyf, hier ookjezabel, genoemt word., en die'er.-veel verkydde...) Maerhoud doch het
gene gy hebt, tot dat ik kome. En zoo wie zal verwonnen hebben, en myne werken ten eynde toe zal
onderhouden hebben, ik zal hem macht geven over de volkeren. Hy zal-ze beheerfchen met eenen yzeren
Haf, en gelyk een aerde vat zullen ly verbryfelt worden. Gelyk ik ook van mynen Vader verkregen hebbe,
en ik zal hem de morgend-fterre geven, dat is, dat vertrooftende licht van zegen en genaede, 't welk als den
voorbode is van den dag der gelukzalige eeuwigheyd. (.5) Schryft. aen den Engel van de Kerke van Sardis:
I.k ken uwe werken : gy hebt den naem dat gy leeft en gy zyt dood. Waekt, en verfterkt het^ overige ,
'twelk in doods gevaer is , want ik beyinde uwe werken niet vol voor Godt. Weeft dan indachtig wat gy
|
ront-om den welken waeren vier-en-twinti»" andere, waer op zaten vier-en-twintig Ouderlingen, bekleed met witte klee- tieren, en met goude kroonen op hunne hoofden,die neder- vielen voor den gene die op den Throon zat, en fy aenba- rien hem die leeft in alle eeuwigheyd ; en fy wierpen hunne kroonen voor den Throon neder.
fVclk was den loejiel deier Ovenbaering ?
A. Twee Boeken maekten daer Wn den gehselen toeftel : van den eerften Boek word gefproken in het vyfde Capittel; en van den tweeden , in het thiende.
y. IVat is"'er te aennierken raekende deien eerÃen Boek ?
A. Dry zaeken. i. Syne Gedaente. 1. Syne Opening. 3. Synen Inhoud en fyn Onderwerp.
i^. Hoedaenig was de gedaente van de{en eerÃen Boek 7
A. I. Hy was in de rechte band van den gene die op den throon gebeten was. 2. Hy was befchreven van binnen en Tan -buyten. 3 Hy was toegezegelt met zeven zegelen.
V. Wat legt den. H. Geeà noftns de Opening van de\en éerfien Boek ?
A. Den IL Geeft zegt; i. Dat eenen machtigen Engel uyt- riep met luyder ftemme: Wie is'er weerdig den Boek te ope- nen > En niemand konde hem openen nochte inzien. 2. Dat den ΠJoannes hier over zeer weende 3. Dat eenen der Ouderlingen hem zeyde van niet te weenen ; om dat den Leeuw iiyt het (iefiacht van Juda (dat is te zeggen , Jefus Chriiius ) de viäorie behaelt had om den Boek te mogen openen.
F fVat behelfde de^en Boek ?
A- Hy behelfde Vifioenen ; want zoo haeft het Lam â¢eenen d£r zeven zegels open gedaen had, zoo verfcheen'er een Vifioen.
Hoedaenig was hti eerÃe Vifioea ? |
ΠJoannes zag; een wit Peerd ; en die'er op zat, had ee- nen böge : en hém wierd een kroon gegeven. Dit beteekent. den Triumph van Jefus Chriltus.
F. Wat lag Joannes naer dat den tweeden \egel was gt·^ opent .ï
A. Hy zag een ander Peerd welk rofch was ; en aen den gene die'er op zat, wierd macht gegeven om den vrede van. de aerde weg-te-nemen , en hem wierd een groot zweerd gegeven. Dit beteekeiit den Oorlog.
F. Wat verfclucn 'cr aen Joannes naer dt opening y^n dén derden \<'gel ?
A. Daer kwam een zwart Peerd te voorfchyn ; en die'er op zat, had eene weegfchael in fyne hand. Dit beteekent den Hongers-nood.
F. Wat ^ag hy naer het openen van den vierden {egel?
A, Daer verfcheen een bleek Peerd ; en die'er op zat, wierd de Dood genoemt: en de helle volgtie hem «aer. Dit is de Sterftelykheyd
F. Wat Awam^r te voorfchyn naer dat den vyfden legej was open gdaen ?
A. Joannes zag verfchynen de Zielen der martelaeren die gedood waeren om de belydenis van den JNaem van Jefus ; die met ernft verzochten de ftraffing van huniie vervolgers : en hun wierd bevolen van te toeven.
F. Wat kwam ''er aen Joannes te voorfchyn naer het ope- nen van den ^efden legd?
A. Daer ontiiond eene groote aerdbeving; de zonne wierd , zwart, en de maen wierd als bloed : de fierren des Hemels vielen op de aerde, en den Hemel verdween als eenen rol- boek die in-een gerolt word ; de bergen wierden van hun plaetfen verzet, en de menfchen verbergden zig in de fpeloa- ken. Dit zyn de rampen ea verwoeiting der wereld. |
ocr page 306
J^A Î Ï> Î Î Î, JOANNES.
ontfangen en gehoort hebt, en bewaert het, en doet boetveerdigheyd. Indien gy dan niet en waekt, zoa
zal ik komen als eenen dief, en gy en znlt niet weten om watuereiktot u komen zal. Gy hebt echter te
Sardis, eenige weynige perfoonen , die hunne kleederenniet befmet hebben. Dat is, die dOnnoozelheyd van
hun Dooplel ongèfchonden bewaert hebben. Deze zullen met my wandelen in 'twit gekleed, dewyl fy het
weerdig zyn. Die verwint, zal aldus in witte kleederen gekleed worden, 't welk een teeken is van heyligr
heyd, van glorie, en van Triumph En ik zal fynen naera niet uytdoen uyt het Boek des levens, en ik
zal fynen naem belyden voor mynen Vader en vOor fyne Engelen. (6) Schryft aen den Engel der Kerke
van Philadeiphien : Dit zegt den Heyligen en waerachtigen... Ik ken uwe werken. Ziet, ik heb voor u eene
deure open gefielt , ( eene opene deure over de verbreydinge van 't Evangelie) die niemand fluyten
kan : want hoe wel gy weynige kracht hebt, zoo hebt gy doch myn Woord behouden en mynen Naem
Biet verloochent. Ziet, ik zal'er u geven uyt de vergaederinge des vyands,... ik zal-ze zoo doen komen?
en tl te voet doen vallen , en fy zullen weten, dat ik u lief hebbe. Om dat gy naer myn woord de lyd-
zaemheyd bewaert hebt, zoo zal ik ii óok bewaeren van d'uere der bekoring, die de geheele wereld (i^jf
paà op dc vervolginge onder Trajanus, die zwaerder was, als dk van Nero, en van Domitianus.) zal over-
komen, om te beproeven de gene die op d'aerde woonen. Ziet, ikkoom si haeft. Houd het gene gy hebt,
op dat niemand uwe kroon en nerae. Die verwint, diën zal· ik tot eenen pilaer maeken in den Tempel vaa
mynen Godt, en hy zal'er niet meer uytgaen : en ik zal den Naem van mynen Godt op hem fchryven, en
den naem der Stad van mynen Godt, het Nieuw Jerufalem, die van mynen Godt uyt den Hemel afdaelt:
en ook mynen nieuwen Naem. Eene gelykenis genomen uyt het gebruyk van den naem en de groote dae-
den der óverwinnaers te fchryven op marmere pilaeren tot eeuwige gedachteniflè. (7) Schryft aen den En^
gel der Kerke van Laödiceën, dit zegt, die ^me/i is. Dat is, die de waerheyd zelve is ; Ik weet uwe werken,
en dat gy nochte koud, nochte heet zyt. Och of gy koud , ofte heet waert F Maer om dat gy lauw zyt,
en nochte koud nochte heet, zoo zal ik ugaenfpouwen uyt eenen mond. Die koud zyn, zien lichter dat
ly in eenen flechten ftaet zyn : maer die lauw zyn, meynen doorgaens,dat het met hun al wel gaet. Want
gy zegt : Ik ben ryk, en wel voorzien, èn ik heb niets gebrek : en gy weet niet, dat gy ellendig, jara-
V. {Vat lag Joannes naer htt openen van den levenÃen {egel?
Daer verfchenen zeven Engelen met zeven trompet-
ten ; het gene verbeid de fchrikkelyke oordeelen Gods tegen
<te kwaede.
Wat wilt Joannes te kennen geven door het woord Abïïd-
<ion , welken naem hy g<<:'ft aen den Koning der Springhaenen ?
Î. Abaddon is een Hebreeuwich woord het gene voorts-
komt van ^/vii^j Ten-onder-jftien : dezen naem beteekent
iet anders in bet Nieuw Teitament als in het Oud : hy be-
teekent in het Oud , Verlies of Ondergang , Jdi>. c. 28 , -f .
^^Pfalm. è·^ f.en elders; in het^Nieuw word hier
door veritaen den lingel des afgronds , 'Apoc. c. 9 f . n ,
genaemt in 't Hebreeuws ^baddon , en in 't Grieks ApoUycn ;
dat is te zeggen, Verderver , zynde zoo fchaedelyk dut men
hem mag noemen het verderf zelf. ''tis den naem van den
duyvel, welken de Joden ook noemen in diën zeiven zin
Mmodai.
^· fVat hehelà den tweeden Boek , waer van gefproken word
in hit thiende Capiuel?
Î Hy behellt: i- Den.itaet van de Kerk op deze wereld.
S Haere Glorie in· het toekomende leven.
i^. IVat dein. H- Joannes van de geÃehenis der Kerk
op deie aerde ^
A, r. Dat fy zal veitrooft worden door de openbaering
Yan het Woord. 2. Dat ly zal vervolgt worden.
r. Verklucrt ons de^e Openbaering van het JVoord.
A. Den Eiigel gaf den open Boek aen Joannes om op-te-
eteii, hem zeggende, dat hy moeit propheteren voor geheel
de wereld ; bet gene wierd beveitigt door de twee getuygen:,
de twee olyf-boumen en de twee kundelaers : de zelve zaek
is verbelde. 11 ir. 11 , wanneer den Geeft 4eslevé05j die
vm Godt komt, in hun wierd uytgeiiort.
Wie waeren de vervolgers van de 'Kerk ?
Î i. Ot Beeli die opkomt uyt den afgrond. 2. Den.
roflchen Draek, het oud Serpent. 3, De Eeelt hebbendé
zeven hoofiien en thien hoornen. 4. Een-andere Beeli met
thien hoornen /die fpruk gelyk den Draek, 5, De groote hoer
Babylon. 6. Een andere Eeéft met den valfchtn Propheet,
en de onzuyvere geeiienj 7, Gog en Magog. Deze twee
naemen vind men in de Schrifmer hynae â aityd faemen ver-
voegt : Gog in den letterlykeii zin beteekem eenen beruch-
ten Itrydbaeren Vorft j en Magog ^ het volk aen. hem onder-
worpen : maer de mëefte Schryvers willen , dat in den figue-
relyken zin door de zelve by Ezechiel en in den Boek der
Openbaeringe verftaen worden de voornaemlie vyanden der
Kerk Daerom zegt Tirinus , dat Gog by den Propheet
Ezechiel, naer den letterlyken zin, Is Antiochus Epi-
phanes, en dat Magog ( welk volgens de getuygenis van
Piinius en Ptolemasus is een ftad van Syrien, van de
Grieken om de menigvu-ldigheyd der Tempels genoemt
ijr/er<ijt;o/i>) beteekent'iyn onderhoorig volk , de Scythen ,
⢠Tartaeren , en â andere Aiiatifche voikeren : maer dat iii
den figuerelyken zin, die den principaelften geweeft is in
het óógmerk van den H. Geeû door Gog móet ver-
fiaeti worden den Antiehrift , oft den eerften voorvechter
der aenhangers van den Antichrili, van wie Antiochus een
af-beldfei geweeft is; ea dat door Ji^^o^ verftaen worden
de Scythen , Tartaeren , Turken ^ en andere Afiatifche vol-
keren, die onder den Antichriii zullen ftaen en fyn Ryk
verheften. Calmet is van gevoelen, dat den Text by Jize-
â ehiël moet veruaen worden van Cambyfes , Koning vanPer-
fien ; en dat in den Apocalypfis onder den naem van Gog
en Blagog üUe de tegenftryders der Kerk tot bet eynde der
iclve seHgewe^sn zyn; nochtans Ãelt hy vaii 3 dat het feu«
ocr page 307
DE ÃPENBJERINGE
jnerlyk, arm,blind, en naekt zyt. Ikraede u , dat gy goud van my koopt, dat door 't vxier gezuyvert is-,
goud van liefde om u te ontfteken : door bidden en fmeeken, 't welk den prys is, waer voor het beko-
men word ) op dat gy ryk mögt worden : en witte kleederen om aen te trekken, op dat de fchaode van
uwe naektheyd zig niet en openbaere. En zalft uwe ooge^ met oog-zajee van Gods Woord en nederige
boetveerdigheyd, op dat gy zien mögt. Die ik lief hebbe, beftrafFe en kaftyde ik. Weeft dan ieverig en
doet boetveerdigheyd. Ziet, ik ftaen aen de deure, en ik kloppe. Zoo iemand myne ftemme hoort,en my
de deure opent, ik zal tot hem binnen gaen^ en met hem maeltyd houden, en hy met my. Die verwint,
die zal ik met my doen zitten op mynen throon: gelyk ik ook verwonnen heb, en met mynen Vader oj>
fynen throon gezeten ben. Die ooren heeft, die hoore, wat dat den Geeft tot de Kerken zegt.
UTT HET ÎÎ., r., n. EN ni. HO O FD-STUK.
T) Aer iiaer zoo zag ik op; ende daer ging in den Hemel een deure open, en de ftemme die ik eerft
als eene trompette gehoort had, zeyde tot my : Komt hier boven, en ik zal μ vertoonen het gene hier
inaer te gefchieden ftaet; ende in den geeft opgetogen zynde, zoo zag ik eenen throon geftelt in den He-
mel, ende iemand op den zeiven gezeten , hy had het aenzien gelyk aen den fteen van Jafpis en Sardis, ende
daer was eenen Regen-boog rond-om den throon, die in het aenzien gelyk was aen den Smaragdus-fteen :
rond-om den throon waeren noch vier-en-tvvintig throonen, op de welke zaren vier-en-twintig Ouderlingen
bekleed tnet witte kleederen, en goude kroonen op hunne hoofden; van den throon kwamen blixems uyt»
donderflagen en ftemmen,en daer brandden zeven lampen voor den throon, zynde de zeven Geeften Gods;
ende voor den throon was ais een gelaeze Zee, gelyk kriftael; en in het midden en rond-om den throon
vier gedierten, vol oogen van voor en achter; het eerfte was gelyk aen eenen Leeuw, het tweede aen een
Kalf, het derde had het aenzicht van eenen menlch, ende het vierde was gelyk aen eenen vliegenden
f Arend; deze en hielden niet op van dag en nacht te zeggen:Heylig, Heylig, Heylig, Heylig is den Heere
Godt, den Almachtigen ; die was, en die is , en die komen moet : terftond vielen ook de vier-en twintig
|
in den Boek der Openbaering cap. 22, van Gog en IMagog voorzeyd woord , betreft de komiie van den Antichriil, in het eynde der wereld
f^. Wierd de Kerk overwonnen van haere vervolgers ?
A. Neen ; Godt vertrooike en verfterkte de Geloovigen in alle hunne vervolgingen ; want voor eerii, de Vrouwe wierd genoodzaek te vluchten in de woeflyne , alwaer fy een plaets had, die haer van Geut bereyd was, op dat-ze daer gevoed zoude worden duyzend twee-honderd en feftig dagen. 2. Sy wierden vertroo'll door het eeuwig Evange- lie. 3. De Ãverwinnaers van de Beeft zongen eenen Lof- zang van dankzeggingen voor hunne verloliing , zeggende : Amen ^ AiUluia.
f^. Geeft ons den uyilig van dit woord, Alleluia.
A. Alleluia of eerder, Hallelu-jad ^ komt uyt het He- breeuws, van het woord HelaL·, Laudavit, Hy heeft ge- prezen ; waer van gemaekt word Hallelu , Laudate , Pryft ; en Jiid^ Dominum , Den Heere : dit laefte woord , Jad, is eenen van de thien Naemen van Godt. Nu, het is voor- naeniendyk op de Feeli-dagen dat de Kerk zingt Alleluia , Looft Godt met vreugd en uyt eenen overvloed des herte ; pm re betuygen haere blydlchap aen Godt, en hem te dan- ken voor de y/eldaeden die fy van hem ontfangt. Dit .ge- bruyk komt van den tyde der Propheten ; want, gelyk zegt den H. Epiphanius , of eerdér , den Auteur van de Levens der Propheten , zoo heeft Aggceus dexé woorden den cerften gezongen , alfwaniieer hy (ien Tempel herltelc zag : het gene zelfs was voorzeyd geweelt van Tobias in fynen fchoonen Lof-zang c. 13, 22 Deze twee woorden an Alleluia , iaemen-gevoegd, geven te kennen de toeiiem- ining van eenen veerdigen en bedachten wille , en een her- keiuenis vol van genegentheyil. Deze twee woorden zyu niet vertaelt geweeft in het nieuw Teftament; of om dat de Grieken deze ontleent hebbende van de Hebreeuwen , fy overgegaen zyn tot de Latynen , die-ze by overlevering ontfangen hebben gelyk fy waeren, volgens het gevoelen van den H. Hieronymus in fynen Brief tot M.irceL'. ; of, gelyk zegt den H. AuguiHnus, om dat, alhoewel men deze woorden had können vertaelen , men-ze liever heeit willen behouden door achting voor hunne oudhcyd. |
V. fVat gebeurde aen de vyanden van de Kerk ?
A. I. Den H. Michael en de Engelen bevochten den Draek. 2. Zeven Engelen goten de zeven fchaelen van de gramfchap Gods over het aerdryk. 3· De Beeft, den Valfchen Propheet, de Hoer, Gog en Magog, gelyk ook de acht Serpenten, wierden overwonnen ; ende de Kerk wierd verlort.
IVat fiaet'er gefchreven van de triompherende Kerk ea. van haere glorie Ρ - Î. I. Den FL Joannes zegt, dat hy zag alles nieuw ; eenen nieuwen Hemel en een nieuwe aerde , het nieuw Jerufalem, de heylige Stad, opgepronkt als eene bruyd. 2. Hy zag de Bruyd van het Lam , de Kerk van Chriftus, verheerlykt, en de plaetfe van haere wooning. 3 Hy zag de glorie van Gods Kerk, het Hemelfch Jerufalem, ver- beeld door het vilioen Van eene riviere van levende en klaer water , van den boom des levens en van fyn vruch- ten , en van de gliniterende fterre. 4. Eyndelyk de ICerk verlangt met vuerigheyd nae den dag van haeren Bruyde- gom , welke niet op-en-houd van te zeggen : Komt » komt ,· Amen.
f^, IVat voordeel kan men trekken uyt het le\en van de\en Boek?
ΠMen kan daer groote vertrooiüngen vinden voor de goede, zielen uyt het gene klaerelyk belchi-even is: eu het |
ocr page 308
ÎÎ Î DEN Î. JOANNES. ^^^
Ouderlingen, nedeï voor die op den tbroon zat, en ly aen baden hem, die leeft in alle eeuwigbeyd; zeg-
t>
hebt
gende : weerdig zyi gy ο Pleere onzen Godt , te ontfangen de glorie, de eere en de macht; want gy
alle dingen gefchaepen , en door uwen wille is't dat fy beftaen, en dat iy gefchaepen zyn. Die op den throoä
zat had in fyne regte hand eenen Boek van binnen en van buyten befchreven, toegezegelt met zeven Zege-,
len .· dan riep'er eenen machtigen Engel iiyt; Wie weerdig was het Boek te openen en fyne Zegels open te
breken ? doch niemand konde den Boek openen; noch in den Heniel, noch op de aerde, noch onder de
aerde, waerOm ik xeer weende; doch eenen der Ouderlingen zeyde : En weent rsiet; ziet daer den Leeuv/
uyt het geflacht van Juda, de fpruyt van David, heeft de Viélor^e behaelt om het Boeken iyne zeven Ze»,
gels open te breken. En ik zag Op; en in't midden van den throon ftond een Lam, zynd'e als gedood ,
hebbende zeven hoornen en zeven oogen , zynde de zeven Geeften Gods afgezonden over het Aerdryk; ende
het Opende den Boek. Dan vielen de vier Gedierten en de Ouderlingen voor het Lam neder, hebbende elk;
harpen ende goude fchaelen, vol van reukwerk, 't welk zyn de" gebeden der Heyligen ; en fy zongen een
nieuw lied, zeggende : Weerdig zyt gy; ó Heere, het Boek te nemen.en fyne Zegelen open te doen, om
dat gy zyt gedood geweeft en dat gy ons door nw Bloed afgekocht hebt voor Godt; iiyt alle .Qefiachien ^
Taelen , Volkeren en Natiën ; ende ik hoorde ook een ftem van veel Engelen, ende hun getal was met
duyzende duyzenden , zeggende : Het Lam dat gedood is geweeft , is weerdig te ontfangen ,de Macht, de
Godheyd, de'Wysheyd, de Sterkte, de Eere, de Glorie en de dankzegginge : deze zes eerfte Zegels van
hec Boek geopent zynde, behelfden de ftraftèn Gods over de zonden, ende hoe het Bloed der Martelaer.en
om wraek roept. Dan zag ik vier Engelen die verboden wierden de wereld te befchaedigen, tot dat de
uytverkorene van Ifraël geteekent waeren, ende ik hoorde dat het getal der geteekende van de kinderen
van ifraël hondert en vier-en-twinntig-duyzend was, ende hier naer zag ik een ontallyke menigte uyt alle
Natiën zalig, die Godt en 't Lam looföen , zeggende : 'tis aen onzen Godt dat de zaligheyd loekomt, die
gezeten is op den throon, en aen -het Lam, De Engelen rond-om den throon aenbaden Godt ook gezae-
mentiyk, zeggende ; Lof en glorie en wysheyd en dankzegginge, eere en macht en fterkte, zy aen pnzei),
Godt in alle eeuwigheyd amen.
|
gene'er duyïler in is, drukt in ons een heyfige vreeze , die i'^ec zelve niet könnende begrypen , zulkx moeten uytitel- len met ootmoedigheyd tot eenen anderen tyd om het te veritaen ; maer men mag noyt eenen ftond iiytilellen om het te geiooven zonder de minfte twyiFeling ; dat is te zeg- gen , dat niet tegenlbende het gene" wy lezen , ons ver- Itanii te bov^en gaet , wy nochtans altyd moeten verzekert Wyven, dat alles daer in goed en waerachti| is , zegt den Auguitinus ; eii het verwonderen met I'ionylius Alex- andfin.is , hoewel wy het niec en begrypen , moetende het Geloof hier in ons eerder tot regel dienen als alle onze w etctiichappen : want, zegt den eerft genoemden Vader, Îε ^U'hcrityt van de Godddyke Schriitucr is grooter als alle begrypdykheyd van het m'enfchelyk veriiand ; en vol- gens de leering van den H. Gregorius overtreft ly onver- gelykélyk wetenfchap en geleertheyd. Immers behal- yen dat de H. S^rittuer verkondigt het gene waerachtig is; fy rofipt tot het hemelich Vaderland ; fy verandert bet hert van ^gn Lezer om door gelukzalige begeertens de
eeuwigduerende |
oederen te omheizen; fy oeifcnt de fier- fcen door cl·,, duytiere Ipreuken , en door hiere eenvoudige uytfpraek ly^j jy üeflelyk aen de klyne , om aen de zelve kioekzinnigheyd en verftandigheyd te geven ; iy is zoo- öanig-iyk niet gefloten , dat fy gelchroomt moet worden , fiochte zoo opln , dat haer achtbaerheyd hier door word vermindert; door het gebruyk neemt fy weg het verdriet, om dat den fmaek door nieuwe fchoonigheden die men ontdekt , gedueriolyk word opgewekt , en hoe meer fy 'word doorzocht, hoe meer fy bemint word ; fy helpt bet gemoed van den Lezer door haor£ nederige woorden , en fy verheft den geeit door haere verheve zinnen ; fy groeyt Of zekere'wyze met den Lezer , eu van diën word fy als eenen oneyndclyken fchat zoodaniglyk herkent , dat fy in het gene ly zegt j altyd nieuw w.ord bevonden. Om voorders niet te fpreken van het gewigt-der zaeken ; ook zelfs in de manier van fpreken gaet fy te boven alle we- tenfchappen ; om dat fy door een en de zelve fpreuk , als fy verhaelt de gefchiedenis , ontdekt de gcheymenis ,· fy weet de voorledene dingen zoo te zeggen, dat fy faemeu de toekomende verkondigt ; en zonder het order in 't fpre- ken te veranderen , weet fy met de zelve woorden Let gene te voren gezeyd is, te befchryven, en het gene'te gefchieden ilaet, te voorzeggen ; want het is een recht- zinnige en vafte zaek , die nochte door .opgepronkte woor- den het gemoed vlyd , nochte door eenig dekzeider tong hapert , oft eenen ydelen klank geeft. i>e H. Schriftuer beweegt zeer den gene dis niet de woorden , maer de zac- ken zoekt; en fy doet iemand vreezen om hem gerull tg ftellen : waerelyk zoo fpreekt fy ibinwykn , dat fy door haer verheventheyd uytlacbt de hooveeniigen , door haere diepzinnigheyd verfchrikt de aendachtigen_ , door haére waerheyd fpyil de grooten , door haere geipraekzaemheyd opvoed de klyne. Alles is hoog en goddeiyk in htt H. Schrift, het welk niet by geval door bewegingen der zie- len, maer «-eheelyk door de goddelyke fdnkking boveq alle wetenfchappen van alle volkeren alle foorten van ver- ftanden aen zig l^eeft onderworpen door een goddeiyk ontzag De Schriftner verkwikt ook zeer, en fy breiigst een groot vermaek by ; als by voorbeeld blykt io een Ge- lykenis tiyt de zoerigheyd der vinding nacr den arbeyd <ler onderzoeking. In de H. Schriftuer word cok aen de oogen det ziele eenen ipiegel. voorgeftelt ; op dat ons in- wendig wezen daer in gezien worde : wy zien daer hei gene fchuon, of onvoimaekt in ons is : daer gtvoejica |
ocr page 309
λ8ΠDE OPEN ERINGE
urr HET η IL, /x, Ï, xl, xil, xiil, εν Ïιγ. ho ο ÏÏ-stuk.
het Lam den zevenften Zegel had geopeni, ontftond'er een ftilte in den Hemel; en aen de zeven
Engelen die voor Gods aenfehyn ftaen, wierden zeven trompetten gegeven, die zig bereyd maekten om
die te blaezen : op het blaezen van den eerften Engel, kw^am'er hagel en vuer met bloed gemengelt, en
het wierd op de aerde neder geworpen, en het derde deel der aerde , en het derde deel der boomen wierd
verbrand, en al het groen gewafch wierd verzengt, en aldus volgden'er op het blaezen van iederen Engel
al grooter en grooter ftraiFen en rampen tegen de zondaers; ik zag alfdan eenen anderen fterken Engel van
den Hemel afdaelen, ende hy zwoer by den genen die leeft in alle eeuwigheyd, die den Hemel en al wai^er
in is , .de aerde en al wat'er in is , en de Zee en al wat'er in is gefchapen heeft, dat'er geenen tyd meer zyn
zoude naer het blaezen der zevenfte |:rompec; dat alfdan het Uytterfte Gods zoude vervult worden, gelyk
hy dat door de Propheten iyne dienaeren verkondigt heeft. Dan wierd Joannes eene roede gegeven om
den Tempel Gods af-te-meten, ende hem wierd gezeyd; dat hy het Voorhof buyten den Tempel niet zoude
meten , want dat het was aen de Heydenen gegeven die de H. Stad met de voeten zullen treden twee-en-
veertig raaenden lang; maer ik zal myne twee getuygen laft geven,en fy zullenpropheteren Duyzend twee-
honderten-feftig dagen; dit zyn de twee Olyf-boomen en de twee Kandëlaeren die voor het aenfehyn des
Heere ftaen, doch als fy zullen hunne getuygenis geëyndigt hebben zal de beeft , die uyt den afgrond op-
komt hun dooden, en hunne lichaemen zullen liggen op de ftraeten van de groote S^d» geeftelyker-·
wyze genoemt word Sodoma en Egypten, alwaer ook hunnen Heere gekruyft is; maer dry dagen-en-half
daer naer zullen fy verryzen :.ende als den zevenften Engel fyne trompet geblaezen had, oncftonden 'er groote
ilemmen inden Hemel, die eenpaerelyk lof gaven aen Godt en aen Chriftus : dan verfcheen ook een groot
teeken in den Hemel; eene Vrouw bekleed met de Zonne en de Maen onder haere voeten en op haer hoofd
twaelffterren baerde eenen mannelyken . Zone, die alle de volkeren regeren zoude met eenen yzeren ftaf ,
ea haer Kind wierd opgenomen tot Godt in fynen throon ; daer verfcheen eenen, grooten rolTchen draek ,
hebbende zeven hoofden en.thien, hoornen en op fyn hoofd zeven kroonen; dezen ging ftaen voor de Vrouwe
|
wy, zegt den H. Gresoritis , hoe zeer wy voortgaen , en hoe verre wy noch aFzyn van den voortgang. Het Evan- gelie , zoo den H. Bernardus leert , is den Ipiegel der waeriieyd , die niemand vlyd , niemand bedriegt : dul- danig zal eeii-iegelyk zig daer in vinden gelyk hy is ; op dat hy niet beve van vreeze alwaer niet te vreezen is, nocht zig verbeuge als hy kwaed gedaen heeft- De H. Schrifiuer verhaelt ons de daeden der iterken , en om die nae te volgen beroept fy de herten der zwakken ; fy verhaelt ibmwylen hunne viaoriet^ze daeden, om tegen den itryd der iauten te verfterken de klynhertigen ; en door haere woorden gefchied het, dat de ziel tulfchen den llryd min- der vreeft, als fy ziet voor oogen geltelt de tnumphen vun zoo veele vroome en deugdzaeme perfoonen. Aldaer word in overvloed gevonden het gene den volmaekten kan eten, en den klynen zuygen ; daer is den meik-draiik , waer door de teere jonkheyd der Geloovigeii opgevoed word ; eo de vafte fpyze , waer door de fterke jeugd der volmaekten bekomt de vermeerdering der jeugd : daer is eyndelyk het gene paft op allen ouderdom, en met alle ftaeten over-een-komc ; zoo dat de Zedetucbt, die daer ge- leert word om de zielen te brengen tot de volmaektheyd zoo wel voor een-iegelyk gefchikt is, dat''er niemand is pf hy kan daer uyt trekken het gene voor hem genoeg is , i)y aldiën hy zig daer toe begeeft met godvruchtigheyd , gelyk verzoekt de waere Godsdienliighcyd.
Godsdienftigen Lezer, die u genegen vind tot hetlezen der HIT. Boeken , en dit Werk gelieft aen-te-nemen als eene ga- Jegentheyd om eenen overvlocdigen oogii te vergaederen i 'eer gy voort-treed tot de Fontyne der Wysheyd (dat is, volgens den EcdeÃaÃ'tcus , het Woord Gods) ziet hier, hoe- dauigenLezer dat'er vereyfcht word tot het H. Schrift., |
Die tot Godt komt, moet gelooven, dat hy is, en ee- nen beloondtr is der genen die hem zoeken , zegt den Apof- tel Paulus in fynen Brief aen de Hebreeuwen cap. n. Ge- lyk het Geloo'f is dé grondvefiing der zaligheyd , zoo is dit het grondbeginfel der oprechte wysheyd , dat men Godt herkent en eert als de eerlie oorzaek van alle goed, en vaftelyk gelooft, dat hy oneyndelyk wys en magtig is, wiens wysheyd én voorziemgheyd uytfehynt in alle fyne werken. Hierom word dit in den Boek der IVysheyd als den eerften trap der zelve voorgeftelt; Hebt een goed ge- voelen van Godt, en loekt hem met een eehvoudig hertje ;
is : Om de wysheyd te bekomen, moet gy hebben een goed gevoelen van Godt, van fyne róigt , wysheyd en voorzienigheyd , zonder nochtans die dingen, de welke in Godt zyn , te willen doorgronden : want niet de le- vendigheyd van te verftaen , zegt den ΠAnguftinus ; maer de eenvoucligheyd van, te gelooven maekt ons het aldergeruftlte , alzoo men niet valtelyker kan fteunen dan op Gods onfeylbaere waerheyd, die zoo zeker is, dat zonder haer niets waerachtig kan zyn. Dus eer dat gy u tot het lezen van de ΠSchriftuer begeeft, moet gy vaf- telyk gelooven, dat alles het gene gy daer in zult vinden, is het Woord van Godt de Eeuwige Waerheyd , die als de oneyndelyke wysheyd niet kan bedrogen worden, en als de oneyudelyke goedheyd niet wilt bedriegen , en vervol- gens dat alles het gene daer in gefchreven Itaet , waerachtig is Daeromzegt diën grooten Leeraer den H. Auguftinus; Hoe dat alles, het gene in de HH. Boeken gefchreven is , met de waerheyd over-een-komt , moet gy gelooven eer gy het weer. Nu als gy kent, dat het eynde van het Ge^ bod is de Liefde uyt een zuyver hert, een goede confcicn- tie , en een oageveynii geloof; zoo gy uw verftand tot die
die. |
ocr page 310
rA Î ÎÎÎ H. JOANNES, aSi
-täie baeren zou(3e ora haer Kind te verflinden, als fy zoude verloft zyn ; doch de Vrouwe vluclltte in de
'ftOeflyne, alwaer fy een plaats had die haer van Godt bereyd was; dan ftreed den Arts-Engel Michael
" tegen den Draek, en hy overwon hem. Dan zeyde eene groote ftemme in den Hemel : Nu is de gelukza^
ligheyd, de kracht en het R.yk van onzen Godt; en de macht van fynen Chriftus vaftgeftelt; want den be-
tichter onzer broeders; die hun voor het aenfchyn Gods dag en nacht befchuldigde, is nedergeworpen ; fy
hebben hem verwonnen door het Bloed van het Lam, en door hét woord daer-ze getuygenifen aen gege-
Ten hebbed, verfmaedende hun leven tot'er dood toe. Dan zag ik uyt de Zee een beeft opkomen, die ze-
ven hoofden en thien hoornen had, ende daer op thien kroonen en naemen van blafphemien; deze kreeg·
haere macht van den draek .- ik zag noch een beeft uyt de aerde komen met twee hoornen, die gelyk wae-
ren aen die van het Lam; maer fy fprak gelyk den Draek : fy deden groote teekenen, verlydende de in-
woonders der aerde, zeggende ; dat fy een beid zouden oprechten aen de beeft. Dan zag ik het Lam, ftaende
op den berg Sion , ende met hem hondert-vier-en-veertig-duyzend- die fynen Naem ende den Naem fyns
Vaders gefchreven hadden op hunne voorhoofden, ende fy zongen een nieuw gezang, dat niemand zingen
konde, als die hondert en vier-en-veertig-duyzend, die van de aerde zyn afgekocht; deze zyn't die zig
niet de vrouwen niet hebben befmet, want het zyn Maegden, volgende het Lam alwaer het henen gaet ;
deze zyn uyt de menfchen afgekocht tot een voor-ofFerande voor Godc en voor het Lam , ende fy zyn
zonder leugentael onbevlekt voor Gods throon bevonden. Ik zag ook eenen anderen Engel met het eeu-
wig Evangelie, zeggende : Vreeft den Heere, en geeft hem eere; want de uer van fyn oordeel is gekomen;
aenbid hem die den Hemel, de Aerde, de Zee en de fontynen gemaekt heeft; dan zag ik eenen anderen
Engel, met een ftrafFe ftemme bedrygende die het merkteeken der beeft ontfangen; ende de aerde wierd
door eenen Engel afgemaeyd, ende fneed de druyyen van den Wyngaert des Aei'dryk, ende wierp-ze ia-
ds groote wynperfle van de gramfchap Gods.
urr HET XV,, XrL, XriL, XriIL, XIX. BN XX. HOOFDSTUK.
D
An hoorde ik eenen Lofzang zingen van de gene die de beeft hadden overwonnen, zeggende : Groot
en wonderbaer fyn uwe Werken, ó Heere, Almachtigen Gódt : rechtveerdig en waerachtig zyn uwe
â ^egen, ó Koning der eeuwen ! wie en zal niet vreezen ó Heere, ende glorie geven aen uwen naem ? want
gy zyt alleen Hey lig; en alle volkeren zullen tot u komen, en aenbidden voor uw aenfchyn; om dat uwé
oordeelen geopenbaert zyn. Daer naer had Joannes een ander vifioen: zeven fchaelen, vervult met de gram-
fchap Gods tegen de zondaeren, wierden uytgegoten over het Aerdryd; daerom zegt den Heere : Ziet ik
^ooiQ als eenen dief, zalig die waekt en die fyne kleederen bewaert; op dat hy niet naekt en wandele ,
en dat men fyn fchandelykheyd niet en ziet. Dan wierd Joannes door eenen van de zeven Engelen die een
van de zeven fchaelen , hadde in den geeft nae de woeftyne gevoert , alwaer hy eene Vrouwe zag zitten
pp een rood fchaerlaeken beeft, dat vol was van namen van blaiphemien, en dat zeven hoofden en thiea
|
dry dingen fchikt, dan raoogt gy geniiïelyk naederen tot het lezen der HH Schriften. Wanneer gy u daer toe be- geven hebt, iioud niet op van te herdenken het gene den Apoflel zegt : De wetenfchap maekt opgeblaezen ; maer de liefde iHcht: zyt indachtig de vermaning van den Wy- zen Man ; Stelt uw betromven op den Heere uyt ganfch uw herte ; en fteunt niet op uw verftand. Dat den menfch dan Zorge draege, ais hy zig begeeft tot de kennis der H. Schriftuer , dat hy in geender maniere zig tracht te ver- genoegen met ver9ierde woorden , en dat hy liever heeft voor by te gaen het gene hy niet en verftaet, als fyn hert te itellen voor die waerheyd; wel overdenkende, dat den £ciieÃafii ais zegt: Onderzoekt de dingen niet die boven uw verftand zyn ; "en tracht-ze niet nae-te-fpeuren , die uwe krachten te boven gaen : ntaer denkt altyd op het «ene u Godt geboden heeft; en weeft in vele van fyne werken niet nieuwsgierig .· want , gelyk Salomon beveliigt , den onderzoeker der Majeftyc zal door den luyiter ten onder gedrukt worden, AJs men iets ontmoet , het welk men IL Did. |
niet verftaet, moet men zig voor den Heere verootmoe- digen , en hem bidden, dat hy onze duyfternilfen believe te verlichten ; en ook de geeftelyke Overheyd te raeden gaen : want de Overften zyn van Oodt eileltora het brood - van fyn goddelyk Woord aen ons voo" te breken, en het is van hunnen mond, dat men de kennis van Gods Wet moet haelen. Doch terwylen wy zoeken verHcht te wor- den in het gene wy niet en verftaen , zoo moeten wy onze ziele opvoeden met die waerheden , welke wy door de goddelyke hulp hebben verftaen , en faemen aenbidden het gene noch verboroen blyft ; peyzende , dat Godt het gene wy in den eeriien niet hebben begrepen, dikwils bewaert" tot daer naer, om met die kemus onze neerfli^heyd te be, loonen , wanneer wy de fpraek van den H. Geeft wat meer gewent zullen geworden zyn. Ondertuffchen om ver- licht te worden , laet ons met Samuel zeggen : Spreekt Heere , want uwen dienaer luyftert nae uwe woorden ; en met den koniiiglyken Propheet daer by voegen : Leert my, Heere-, den weg uwer gerechtigheden , en ik zal heni Î Î |
ocr page 311
.282 DE O Ρ Î .Î BA Î R Τ Î G Î
hoornen had : de Vrouw was omhangen met purper en rood fchaerlaeken, ver5ieTt .raet.goud , koftelyke
gefteenten en peirlen ; fy had in haer hand eenen gouden beker , vol van grouwel en van onzuyverheyi
haerder hoererey; en op haer voorhoofd w.as gefchreven : Het groot Babyion , ,de moeder der hoerereyen
en van de grouwelen der aerde, en meer andere wonderheden zag den . H. Joannes die hem wierden uytge--
leyd van dezd hoere van Babylon, dan zag den H. Joannes een .ander vifioen : eenen machtigen Engel daelde
yan den Heniel,. zeer fterk roepende: De gr.oote Stad Babyion is gevallen en ly is geworden .de woon-ftede'
der duyvelen , de fchuyl-plaets van alle onreyne geeilen, en den nell van alle onreyn en haetelyk .gevc^
gelte; om dat alle volkeren gedronken hebben van den wyn.der gramfchap haerder hoererey, e,nde om dat
de koop-lieden der aerde ryk geworden zyn by de pracht van haere welde Dan zeyde een ander -ftemrae
uyt den Hemel ; Vertrekt uyt haer myn volk , op dat gy niet deelachtig en w-ord van haere mifdaeden ,
en op dat gy niet en ontfangt van haere piasgen; want haere zonden zyn gekomen tot aen den Hemel
den Heere is haerder ongerechtigheden indachtig geworden ; daeroiTi zullen haere plaegen ; dood^droefheyd,
en honger, op eenen dag.komen, en fy zal door het vuer verbrand worden; want Godt die haer..oordeelt
is machtig. Dan hoorde hy eene ftemme als van vele menigte in .den Hemel, die zeyden : Alieluia. Ds
gelukzaligheyd , de glorie en kracht, komt onzen Godt toe; want ijae oordeelen zyn waerachtig en recht-
veerdig, om dat hy verwezen heeft de groote hoere die het Aerdryk door haere hoererey bedorven had ,
en om dat hy het bloed fyn'er dienaeren uyt haere handen gevroken heeft. Hier naer had Joannes een an-
der vifioen over de aenkomfte. der Bruyloft-feefte van het Lam, ende hoe dat Chrillus met fyn .l,egers ver-
nielde de legers van de beeft; doch aengezien wy hier. het bezonderfte hebben opgehaelt, nopens de ftrat-
fen bereyd voor da zondaeren; zullen wy overgaen en lluyten, met de aengenaeme overdenkinge van het
.Hemelfch Jerufalem; want van dezen Boek zegt den H, Hieronymus : (Ep. 103 ad PauluP cap. 53 in den
⢠Apocalypfis word aengetoont eenen Boek met zeven Zegels gefloten, den welken is't dat gy aen eenen ge-
leerden menfch te lezen geeft, hy zal u voor antwoord geven; ik kan niet; want hy is verzegelt. Den
welken ( volgens den zeiven Schryver ) zoo vele geheymen in heeft, als dat hy woorden bevat. Van den
zeiven zegt den H. Ephrem : (1. de Posnitentia) aJles dat den H.Joannes in fynen Apocalypfis heeft gefchre-
ven , is door parabels en duyfbere reden : zoo dat niet tevergeefs Panonius zegt, (Pra^f inApo^· )dit eenen
Boek te zyn van onnoemelyke moeyelykheden Salmeron (Pra;liud. 4) zegt hem te zyn het vierkantvan eenen cir-
kel ofce ronde, waer van men pleeg te zeggen: Het is voltrekkelyk maer tot noch toe niet voltoyt. Waerom Pere-
jius meynt ( Difp. i) dat'er vele naer den H. Hieronymus zyn van gevoelen geweeft, dat dezen Boek ganfch
onbegrypelyk is , zonder infpreuke van Godt. Voorts zegt den H. Hieronymus ( 1. Cont. Jovin cap. ^ ^
even als den H. Joannes Evangelift word genoemt, om dat hy het Evangelie heeft, gefchreveneven word
hy Propheet genoemt, om dat hy den Apocalypfis heeft gefchreven, bevattende vele toekomende verho-
lentheden ; want den Apocalypfis zegt den H. Auguftinus; bevat den ganfchen tyd van de eerfte komfte yan
Chriftus, tot ^en lyne tweede komfte op het eynde der wereld (1. 20 de Civit. cap. 8.)
dat is, dat geheel de liefde van onzen naefien , even als
van ons zeiven , gefchikt worde tot Godt. Hier uyt vol^t,
dat den genen die in de Schritrucr zig' ingewik-
kelt in de liefde van deze wereld ; dat is 5 cle yergan-
kelyke dingen , zoo verre af is van de lieide tot Godt als
de Schrifcuer voorfchryft. Vervolgens als wy lezen de god-
dflyke J eeringon , moeten wy zorgvuldiglyk ons leven
onderzoeken, ol" het met de zelve over-een-komt ; want
weynig zal het ons baeten den weg der waerheyd gekent
'te hebben, is 't dat wy dien nitt bewandelen ; aengezien die
keunis ^elf in dit geval maer zal ftrekken tot meerder oor-
deel en ftruf Die vreeze, door de welke men denkt op
Goi'è .oordeel, en die godvnichtigheyd , docr de welke
men niet anders wilt als gelooven wyken aen de au-
thorityt der Hrl. Boeken, doen den menfch zig zeiven
bcweenen , en zig geeniins beroemeii, om dut hy kent fy-
ne zwakheyd , wtlke hem met Pavid tot Godt doet zeg-
gen : Heeré , het gene ik ben , is als niet voor Ï
. 'Door
die Oütmoedigheyd des herte en het gebed verkrygt hy
den troQil van den ggddelykeu byliand , op dat hy dea
naefpcuren ten allen tyde ; geeft my verftand om uwe ge-
boden te leeren. Door de vreeze des Heere , die l-^et be-
ginfel der wysheyd is, moet men zig keeren tot Godt ,
om te kennen fyneii wil , indiên hy ons iet gebied om te
omhelzen , of te vluchten. Voorders moet men zachtzinnig
worden door de godvruchtigheyd , en men mag de H.
Schriftüer niet tegen-fpreken, het zy dat-ze van ons wel
verflacn svord , als fy eenige van onze fauten raekt, 'het
zy dat men-ze niet verfiaet , als of men met. meer veritan-
digheyd zoü können gebieden ; raaer men moet eerder ge-
looven , dut dit beter en waerachtiger is, het gene daer in
fcefchreveri is , hoewel het voor ons verborgen is het gene
wy zoiiden können weten. Naer die trappen van god-
vruchtigheyd en vreeze des Ileere komt men tot de we-
tenfchap der heylige dingen : want daer in oeffent zig ge-
heel de luidie van het l.i. Schrift , dat men niét anders
Tfind, a)s dat Godt om fyn zeiven n?oet bemind worden ,
en onzen eveiinaeften ora Godt ; jae dat men Godt be-
minn? uyt ganfcher heite , uyt geheel de ziele , en uyt
.i»lie de knichtcu der zelve j en den uaeften gelyk zig zelfj
ocr page 312
Î Î Ï BBWm ÃCrAN'WES.
U rT Î F. Ï XXL JE Î 'XXIL Î Î Î BD-S T U Jt.
TIt zag deze Heylige Stad, het nieuw JerufälenS i van Godt afdaelen uyt dê« Hemel ,, toebereyd ak- eeiie
Brayd, opgepronkt voor haeren BruydegOii). En ik: hoorde een groote ftem iiyt den tbroon 7,eggen r TAoi
hier de wooninge Gods met de menfchen , eö hy zai met liua woonen, fy zullen fyn volk lyn, en. Godt
zelf met hun zynde, zal hunnen Godt zyn. Godt zal de traenen afdroegen van hunne, oogen ," en éaer zal
voortaen geene dood meer zyn; nochte gejammer; nochte gekryt, noch te krachte zeiler- mee-r wexen : want
d'eerfte dingen zyn voorby. En die op den throon zat·, zeyde-: Ziet', ik- i^aek alles nieuw.... Ik·^ z-al
den genen die dorft heeft, uyt de waterbronne des levens voor niet te drinken geven. Die verwint, zal
deze dingen bezitten·. En ik zal hem eenen Godt zyn, en hy zal my eenen Zone zyn. En daer· kwam ee-
lïeri.van de zeven Engelen , . ν en hy Iprak my aen , zeggende : K:pm,t,. en ik zal u dë.Bruyd,,dg: Yroiiw vai^
het Lam toonen. ( De Bruyd om haeren Maegdom.,, en de,. Vrouw om, haei-e V:ÃUGhtbagrhey.dr Joann^^^
die te voren noch meer van verre, van den Hemel zien afdaelen·.) En hy voerde my..op. in den geeft , op;
eenen grooten en hoogen berg en toonde my de Heylige Stad Jerulalem , van Godt afdaelenée uyt deij
Hemel, hebbende de heerelykheyd Gods , en haeren glans was gelyk een koftelyke gefteente, gelyk dea
jafpiS'fteen , glinfterende als een 'kriftael. En fy had eenen grootenen hoogen muer , die twaelf poorten had,
en in de poorten twaelf Engelen, eö twaelf naemen daer op gefchrèven , welke de naeraen zyn van de
twaelf ftammen van de kinderen van Ifraël. Daer waeren dry poorten in 't Ooften, dry poorten in 't Noor-
den; dry poorten in't Zuyden; en dry poorten in't Weften. En den muer der Stad had twaelf grond-
werken, waer op ftonden de twaelf naemen van d'Apoftelen des Lams. En die metmy fprak, had eenegoude
tneet-roede, om de Stad , en haere poorten, en den muer te meten. ( Alles word in 't hemelfche Jerufa-
lèm gemeten met de gulde maete der liefde.) En de Stad lag in 't vierkaut,zynde in de lengde zoo groot
als in de breede. ('t Welk haere volmaektheyd, vaftigheyd, en eeuwige duerzaemheyd te kennen geeft...)
En haeren muer was opgebouwt van jafpis-fteen ; en de Stad zelf van zuyA^er goud, gelyk een zuyver glas-
En de grond-werken van den muer der Stad , waeren met allerlye koftelyke gefteente verkiert.. . En de
twaelf poorten waeren twaelf peirlen... En de ftraet van de Stad was zuyver goud, gelyk een helder glasr.
En ik zag geenen Tempel in de zelve : want den Heer , den alraogenden Godt is haeren Tempel en ook
het Lam. En die Stad en heeft nochte Zonne nochte Maene van noode, om haer te verlichten ; want ds
heerelykheyd Gods verlicht haer , en haer lichtende fakkel is het Lam. En de volkeren zullen wandelen
in haer licht; en de Koningen der aerde zullen hunne heerelykheyd en eere daer binnen brengen. Haere
poorten zullen niet dagelykx gefloten worden; want daer zal geenen nacht zyn... Daer zal niets beimet-
telyk in haer binnen komen, nochte iets dat grouwel bedryft, ofte leugenen : maer die gefchreven ftaen
in het Boek des levens van het Lam. En hy toonde my eenen ftroom van levende water, zoo helder als
kriftael, voortvloeyende uyt den throon van Godt en van het Lam. In 't midden van haere ftraet, en aen
beyde de kanten van den ftroom was den Boom des levens, die twaelf vruchten draegt, brengende alle
|
moed niet zoude verliezen. De goddelyke Schriftuer word geopent aen die zig gedueriglyk daer in oetferien , en die niet in 't voor by gaen , Gods woord hooren , of met den mond lezen , maer die met een oprecht en eenvoudig hert, met geduerigen arbeyd en neeritigheyd de Wet des Heere iloorzoeken om fyne geboden te onderhouden : waat die de kennis van het H. Schrift zoo betracht, dat hy liever heeft geleert te zyn als rechtveerdig , en die iet anders buy- ten Godt zoekt, diën zoekt hem niet uyt geheel fyn hert. De Schrift-geleerden en Phariièën doorzochten de Wet om goed te zeg°gen , daer iy nochtans kwaed deden. De Wy- zen dezer "wereld , die door de grootheyd der gelchaepe fchoonheyd den Schepper konden kennen , hebben Godt gezocht, maer niet gevonden ; om dat fy hem lüct heb- ben gezocht met een oprecht hert: want iy vol hoogmoed en verwaentheyd dachten door de krachten der natuer al- les te vermogen, in plaets van al het goed weik in hun was , aen Godt toe-te-fchryven , en op hem alleen hun be- trouwen te itellen t daerom zegt van hun den Apoftel, dat fy zig zelf onverfchoonelyk hebben gemaekt in hunne vrywillige afdwaeling ; dat fy Godt, naer den zeiven ge- kent te hebben , iiiet nae behooren verheerelykt nocht ge- dankt hebben ; dat fy verydeld zyn geworden in hunne overleggingen, en hun verltandig hene verduyftert is ge- worden, zoo dat fy overgceven zyn in de begeirelykhe- den hun 'er herten tot afgryHelyke ongeregeltheden. Ydel zyn dan alle menfchen, die geene kennis van Godt heb- ben ; en aengezien alle wysheyd van Godt komt, zoo kan die niet oprecht gevonden worden buyten den wae- ren Gods-dienii: waerom den Ecclejlafih-us \·3.Îιοίί , datiii de fchatten der 'wysheyd is een verftandige gods-dienffig- heyd , die het hert bewaert en rechtveerdig maekt. Dit moet zyn het oogwit van alle verilanden , dat fy werken tot fticiiting van Gods Kerk , om de Geloovigen te ver- fterken in den Gods-dienft, en de menfchen te leyden tot hunnen Schepper; welk zoo den H. Dionylius ons leert, is het goddelykfte van alle werken Laet'ous dan, vol- gens de vermaening van den H, Hieronymus, zoo eene Mm 3 |
|
ocr page 313
|
ivetenfchap leeren op de aerde, die met ons volherde in tien Hemel ; dat is, de volmaekte kennis van Godt om hem oprcchtelyk te dienen: laet ons hier toe betrachten de wetenfchap der H, Schriftuer, die ons vooritelt al dat, â¢heylig is, die ons leert al dat volmaekt is, die ons ftiert ^pt dat goed, het gene ons eenigfte en opperfte goed is, te weten, Godt. By aldiën onze geringe betrachting be- haegt aen den goedgunftigen Lezer , zoo zal men , b "trou- wende op Gods zegen , fyne goedgunftigheyd meer traclirr ten te voldoen tot bevefting der waerheyd van de eenige waerachtige Religie, tot meerder eer en glorie vanGodï, die van alle dingen,is het eerfte beginfel en laefte
384 ^^ OPENBAERINGE ÎÎ Î DEN Î. JOANNES.
maenden fyne vruchten voort: welk d'eeuwige en d'onvertelbaere jeugd der uytverkoorne beteekent ) en de bladeren des Booms zyn tot genezinge der volkeren. ( Want den zelven Boom des levens, die op de aerde de geeftelyke gebreken genezen heeft, zal in den Hemel de gelukzalige in eene alcyd-duerende onfterfFelykheyd behouden...) Sy zullen Gods aenfchyn zien ; en fynen Naem zal zyn op hunne voorhoof den... Den Heere Godt zal hun verlichten , en fy zullen koninglyk heerfchen in alle eeuwigheyd.,. Hy, te weten , Jefus, die getuygenifle van deze dingen geeft. Jae, ik korae haeftelyk. Jae doch, komt ; Heere Jefus. Aldus eyndigt het H. Schrift met de tweede komfte van Chriftus, en met het eynde des werelds , gelyk het met de Scheppinge des werelds begonft heeft. ' |
|
Î Y Î D R
ocr page 314
|
NAuwkcurige Befchryvinge van het H, Land, pag. j I. Hoofd-jtuk. Befchry vinge viin Syrien, PHienicien j Pa- leftienen en Arabien. Ihid-
a. Befchryvinge der ftad Acon. ij
3 lioofd-fiuk, Rys-befchryvinge van Acon ten Noorden iv
- - - i. van Acon ten Koord-Oof-
V
- - - - van Acon ten Ooften. vj
- - - - van Acon ten Zuyd - Ooi-
vij
van Acon ten Zuyden. viij
8. Hoofd-Ãuk. Befchryvinge der ftad Jerufalem. xij
9. Hoofd-fiui. Befchryvinge der Kergen rond-om Jeruia- lem. XV
10. iïoq/i/-/a^. Rys-befchryvinge van Acon ten Zuy- den. xvij
11. Hoofd-ftuk Van de vrugtbaerheyd van het H.Land, xix
12. Hoofd-Jiuk. Van de ïmvoonders van het H.Land, xx
13. Hoofd-fiuk. Befchryvinge van vEgypten. xxij Inleydinge tot de GefchiedeniiTen des INieuw Teftament. p. i Verhandeling der Gefchiedeiiillèn volgens de befchryvinge
vau den H. Evangelift Matthaciis 15
Uyt het I , Î , III en IV. Hoofd-Ãuk. Den Stam-boom van Jefus Chriftus. 15
Jofeph meynende Maria te veriaeten om dat fy bevrucht was, word in den ilaep door eenen Engel onderwezen. 16 Den Zaligmaeker word geboren. Ibid.
De dry Koningen komen hem aenbidden. 17
Jofeph word door den Engel vermaend nae Egypten te vlugten. ' Ibid.
De Kinder-moord van Herodes. 18
Jofeph word uyt Jïgypten wederom geroepen. ibid. Joannes oeftent en predikt de penitentie en berifpt de Pha- rifeën. 19
Jefus word gedoopt. 20
V'rtften ende bekoringe van Chriftus. si
Syne woohinge tot Capharnaum ibid.
Hy predikt de penitencie en roept Petrus en Andreas , Jacobus ende Joannes. ibid.
Den toeloop tot Jefus. 22
Uyt het , , yil en VIIL Hoofd-fiuk. Jefus predikt de acht Zaligheden. ibid.
De Apoftelen zyn het zout en licht der aerde 23
Jefiis vernietigt de _Wet niet. Doen en leeren. De vol- maekte rechtveerdigheyd. Over het grammoedig worden. De verzoeuinge _ ibid.
Van het overfpel in het herte 24
'Dat men d'oorzaek der verargernifFe moet weg - nemen "'tHouwelyk niet te ontbinden. Over het zweeren. ibid. Hoe men moet lydzaem zyn. 25
Het gebod der liefde. ibid.
Dat men de ydel glorie moet vlugten. 2Ã
Hoe men moet bidden ibid.
Het Gebed des Heere. _ 27
Dat men zig niet mag verhooveerdigen over fyne goede werken. Verfmaeding der rykdommen. Dat men geen twee Heeren kan dienen. ibid.
Dat men de ydele bekommerniiTen moet vlugten. 28
Dat men niet mag oordeelen ih\d.
i)at men eerii fyne eygen .gebreken moet befcbouwen eer men die van een ander inziet.
Hoofd'fiuk, -
ten.
5. Hoofd-fluk. -
6 Hoofd-jtuk. "
ten.
Boofd-Ãiik, - |
"S'
De vruchten des gebed. Den engen weg. De valfche Pro- pheten. ibid. Den Boom word gekent aen fyne vruchten Hoe men Chrif- tus woorden moet aenhooren. ^ 30 Eenen raelaetfchen word- gezuyvert. Den knecht van den Hondcrdften-man word genezen. 31 De fchoon-moeder van Pütras genezen. Verfcheyde kran- ken genezen. 32 Jefus ftilt een tenipeeft op zee. Hy jaegt de duyvelen uyt twee bezetenen ui de Verkens. 33 Uyt het IX., X en XL Hoofd-fiuk. Eenen lammen door het dak neder gelaeten word genezen.
⢠Den roep van Matthäus. 34
De Vrouw van het bloed-vloeyen verloft. De verwekkinge van de Dochter van Jairus, Jefus geneeft eenen iiom- men en bezetenen. De naemen en verkiezing der twaelf Apoftels. 35
Medelyden van Jefus met het volks De Zending der twaelf Apoftels. 36
Jefus voorzegt hunne vervolgingen. ^ 32»
Men moet de menfchen niet vreezen maer Chriftus beley- den, en niet liever hebben als Jefus. 38
Joannes den Dooper zend tot Chriftus fyne Difcipelen. 39 Jefus toont hoe hy en Joannes bèyde verworpen zyn door de Joden. Den wee over Corozaïm en Bethfaïda. 40 Jefus dankt fynen Vader ,· fyn jok is zoet. 41
Uyt het XII , XHI Hoofd-fiuk.
De Difcipelen plukken koorn-hairen op den Saboth-dag Den verkeerden Godsdienft der Pharifeën uyt geleyd,
ibid,
Jefus geneeft een verdroogde hand op den Sabath-dag. Hy oeneeit eenen ftommen en blinden. 42
Zonden tegen den H. Geeft en berifping aen de Joden. Yde- le woorden en teeken van Jonas. Jefus zegt wie fyne broeders zyn. Gelykenis van het zaed. 43
Des zelfs uytiegging. _ 44
Gelykeniiïe van het onkruyd in't goed zaed gezaeyd. An- â dere vergelykeniflen bygebragt. 45
UytleggingA?an de gelykeniife Van het onkruyd, Noch an- dere vergelykenitfen. 4à De dood van Joannes den Dooper. 47 Het mirakel van de vyf brooden en twee viffchen. . 48 jefus en Petrus wantiielen op de Zee. Verfcheyde m.iraké-
, Ï r· - ^
len van Jefus.
Uyt het XV. , XVI. en XVII. Hoofd-fiuk. Over de oogewaflchen Handen. De inenfchelyke overleve- ringen. Het Schandael van de Pharifeën opgenomen word mifacht. Waer door den menfch waerelyk beünet word. De Cananeéfche Vrouwe. 50
Jefus geneeft vele zieken. Het Mirakel van de zeven Broo- den. Een Wonder-teeken gewygert aen de Joden. 5? Jefus voorzegt Petrus dat hy zal zyn den Prince 'der
Klyn geloovigheyd der Apoftelen. Jefus voorzegt fyiF£,yden. Berifpt Petl^us dat men alles moet verliezen om Jefus. De Transfiguratie van Chriftus op den Berg. ^^
Jefus geneeft in het afkomen eenen Maen-zieken Jonge- ling· . 54-
Hybetaeït den Thol vooxzig en VQor Petrus. 55
ΠL G ΠΠΠγ ΠΠTAFEL
VAN DIT TWEEDE DEEL. |
ocr page 315
|
Uyt het XJflU^ XIX en XX. Hoofd-fiuk. Wie den tneeiten is in het Ryk dar Hemelen. Wee aen die verargerniffe geven. ibid.
Gelykenis van het verloren Schaep. Broederlyke Berifpinge, Lie Macht dèr H. Kerke. Hoe men de mifdaeden van lynen Even-naeften moet vergeven. .5Ã
De onbrekelykheyd van een wettig Houwelyk Geraed- zaemer niet te trouwen De klyne Ki.idereu komen tot " Jefus die hy zegent. 57
Den Ryken Jongeling. T'is moeyelyk voor de ryken za- lig té worden. Den Loon van de gene die alles om Godt â v^erlaeten. _ 58
Gelykeniflè van de Werk-lieden in den Wyngaert. 59 Jefus voorzegt wederom fyn Lyden. De Moeder van de Kinderen vanZebedeus. jefus berilpt de Apoftelen. 60 Jefus verleent het gezigt aen twee Blinde by Jericho. öi
Uyt het XXI ^ XXII. ai XXIII. Hoofd-fiuk. Jeftis dóet fynen Intré binnen' Jerufalem ibld.
Hy Jaegt de Vérkoopers uyt den Tempel. De Nydigheyd der Pfieilers. Den Vygen-boom verdroogt 63
De Kracht des Geloof. Jefus word van den Overften on- dervraegt. De Gelykeniflè van de twee Zonen. 63 De Gelykeniffe van de' .'noordadige Land-lieden -^64 Chriftus'is den Hoek-iteen. Gelykëniffe van de Koning- lyke Bruyloft ,65
De Pharifcën zoeken Jefus in fyne woorden te vatten , ondervraegen hem nopens den Chyns-penning. 66
Küpens de verryffenifle Welk dat het grootlte Gebod is.
De Phaiifeëii van Jefus ondervraegt. 67
Hoe men de goede Leeringe moet volgen en niet de kwaede. Zeden der Leerraers. Jefus berifpt ftraiielyk de Phari- feën en Schrift-geleerden. óB
Hunue Schyn - heyligheyd. Hunne kwaede Leeringe en kwaede Zeden. ' Hunne Voor-ouders Moordenaers der Propheten. 69
De Wraeke Gods over de Vervolginge der Propheten. Beklaegende Voorzegging van Jefils over Jerufalem. 70 Uyt ha XXIV ^ XXV. en XXVI. Hoofd-Ãuk. Jefus voorzegt de Verwoeftinge van den Tempel. ihid. De Voorteekenen van het laeiten Oordeel- 71
Den ongetrouwen en ondeugenden Knecht. De Gelyke- ⢠niii'e van de vyf Wyze eti vyf dwaeze Maegden. 74 De Vergelykeniüe van de toebetrouwde Talenten. 75 Het laeiten Oordeel. 7Ã
Uyt het XXVI^ XXVII. en XXVUI. Hoofd-Ãuk. De Joden houden Raed tegen Jeftis Eene Vrouwe ftort eeiie koftelyke Zalve over Jefti.s uyt. 77
<pver-een-komlte van Judas met de Joden. Jefus voorzegt wie hem Verraden zal. Stelt het Alderheyligfte Sacra- ment des. Autaers in. 78
Hy voorzegt de Vefloocheninge van Petrus. Syne Droef- heyd ende Gebed in het Hofken 79
Ds Verraderey van Judas. Petrus fiaegt met het zweerd ule oire af van den Knecht van den Prince der Prief- -tercil. Jefus word geleyd tot Caiphas. Ão
Hy word ondervraegt voor Caiphas. Hy word de Dóód â huldig- verklaert , befpogen, gefiagen en befpot. De - \ erioocheninge van Petrus. 81
Leed-rf-czen van Petrus. Judas verhangt zig. Jefus word geleyd nae den Prefident Pilatus. 82
J'efus word achter Barrabas geltelt. Hy word gegeefielt en met doornen gekroont. Pilatus wafcht fyne handen. 83 De Befpottinge ten tyde der krooning Chrütus draegt fyn |
, ^ Kruys. , De Joden dwingen Simon van Cyrenen te heipen. Hy word gekruyit tuifchen twee Moordenaeren ende befpot. Duyfterniffe over het ganfche Aerdryk, Syne wondere Dood. Syne Begraefienifle. H5
Ds Wacht aen het Graf. De'Vrouwen aen het Graf, Den Engel wentelt den fteen af. Jefus verrezen verlchynt voor hun. De Boosheyd en bedrog der Opper-priefters. Jefus verlchynt aen iyne Difcipels. De Zeud'iug der Apoitelen. Het Doopfel. Jefus zal altyd met fyne Kerk zyn. 86 Verhandelinge der Gefchiedenilfen volgens de befchryvinge van den H; Evangelift Marcus.
Uyt het L, II. en III. Hoofd-Ãuk. Chriftus word van Joannes gedoopt. Word in de Woeftyne
door den duyvel bekoort. â
Jefus roept Petrus en Andreas ,:Jacobüs ende Joannes, hy geneelt eenen bezetenen. ga
Hy geneeft eenen lammen Matthceus word geroepen. Het vallen der Difcipelen, De Difcipelen plukken koorn-hai- ren op den Saboth-dag Eene verdroogde hand genezen. Hy verkiefi: twaelf Apoitelen. gn
Laftcringe der Schrift-geleerde. Hoe men kan broedeà väli Chriftus worden.· g^
Uyc het IV., V.., VI. eii VII. Hoofd-Ãuk. De gelykenifle van den zaeyer en meer andere. Jefus fiilt een tempeeft op Zee. ib}d.
Hy jaegt vele duyvels in de Verkens. Eene Vrouwe van het bloed-vloeyen genezen. Het Dochterken van Jaïrus van de dóód verwekt. 91
Jefus word veragt in fyn Vaderland. De zending der Apcf' tels De dood van Joannes den Dooper. Het mirakel van de vyf brooden. Jefus wandelt op het water. De Cananeéfche Vrouwe by Chriftus. 93
Hy geneeii eenen die doof en ftom was. 94
Uyt het VIII. en IX. Hoofd-Ãuk.
Het mirakel van de zeven brooden. ibid.
Jefus ondervraegt lyne Difcipels wie de menfchen zeggea dut hy is. De 'l'ransfiguratie. 95
Hy genéefi eenen bezetenen. Hy voorzegt fyn Lyden Wie den meeften is. Het kwaed der verargerniffe· 96
Uyt het X , XI, ΧΠ. XIJI. Hoofd-Ãuk. De onbrekelykheyd des Hoüwelyk. De liefde van Jefus tot de klyne Krndsren. ibid.
Den ryken Jongeling. Jefus voorzegt fyn Lyden aen fyne Apoitelen. Hy geneeit Barthimeus den blinden. ^^
Z>e inkomfte van Jefus binnen Jerufalem. _ 9ti
De Verdrooginge van den Vygen-boom. Hy jaégt de Koor- pers en Verkoopers uyt den Tempel. Het Uytwerkiel van het Geloof. Hoe Jefus wederkomende te Jerufalem ondervraegt word over fyne Macht i^e Gelykeniflè van de moordadige Lands-lieden D& Ondervraeginge jj^ Jefus gedaen word nopens ;den Chyns-penning- ende de Verryilenifle. 99'·
De Uytlegging van het voornaemfte Gebod. Z)e Verdienfte^ der arme Weduwe. i>e Verwoeftinge Jerulalem e^ de voorteekenen van het laeften Oordeel. ^^^
Uyt het XIV ^ XV. en XVJ- Hoofd-Ãuk. Dq Schrift-geleerden overleggen hoe fy Jefus zouden van,·' gén. Eene Vrouwe giet over hem eene fleffche met kof- telyken Nardus Zalve. ioï
Judas gaet weg om den Heere te verraden. 102
Jefus eet het Avondmael met fyne twaelf Apoiïelen ej;i voorzegt de verraderey van Judas. ^ jo^
ΠL G ΠME r ΠΠΤ ΠΤ ΠL |
ocr page 316
|
Hy flelt 5Ï höt H. Sacrament des Autaers. Sy gaen tot den Berg van Oliveten. 104
Hy voorzegt de Verioocheninge van Petrus. 105
Hy Bid in het Hofken en vind de Diicipeleii flaepen- de. 106
Judas verr.aed den Heere door eenen Kufch. Petrus houwt - den Opper-priefter fynen ivnecht de le^te oii'e af. 107 De Ziifcipelen verketen l:em, maer eenen Jongeling volgde hem. Jeins word gebrsgt voor dè Opper-priefters. Val- â¢fche getuygen: tegsn hem., 108
Jefiis word ondervraegt van den Opper-priefter. Hy word mishandelt. 109
Verioocheninge vau Petrus. Syu Leedwezen. iio
Jefus voor Pilatus. Hy word achter Earrabas geftelt. 111 liy word gegceiielt, gefaoont ende befpot. 112
liy word uytgeleyd om te kruyflen Siaion van Cyrenen word gedwongen het Krnys te draegen. Hy word ge- kruyià tuiFchen twee Moordenaers. 113
Jilaiphemien tegeu hem uytgeiproken. DuyfterniiTen over het Aerdryk. 114
Hy geeft fynen geeft met veel wonderen. 115
liy word Begraeven. De Vrouwen aen het Graf. 116 Jefus verrezen , verfchynt aen Maria Magdalena en aen de Apoftelen. Zendinge der Apoftelen. 117
De Hemelvaert van Chrifhis. 118
Verhandelinge der Gefchiedeniifen volgens de befchryvinge van den li- Evangelift Lucas. 119
Uyt hei / , JI. cn III. Hoofd-fluk. 75en Efigel belooft aen Zacharias eenen zone. Zacharias word itom. Elizabeth word bevrucht^ Z)e boodfchap van de Menfchwordinge.. Maria bezoekt Elizabeth haere Nichte. Elizabeth baerd eenen zone die fy Joannes noemt. De. geborte van den Meiiias. iien Engel boodfchapt het de Herders. 130
i?e Herders gaen den Moffias zoeken en aenbidden hem 131 Hy word befneden en Jefus genoemt. 132
Jefus word opgedraegen in den Tempel. 133
Vreugd van Simeon. Anna de propheterffe. 134 en 135 Jefus onder de Leeraers in den Tempel 13Ã
ïlet prediken van Joannes Syne getuygeniffe van Chriftus. Hy doopt Jefus inde Jordane Het geflacht van Jefus 138
Uyt het If^, f^, ^I. en Vil, HooÃ-fiuk. 'Den vatten en bekoringen van Chriftus. Hjr legt de pro- phetie uyt van Ifaias. 139
"Hy word infyn land verworpen. Hy geneeft eenen bezetenen en de Schoon-mooder van Petrus. Hy leert het volk 140 Dm mirakeleuzen vifch-vangÃ. Jefus geneeft eenen Melaet- fchen en eenen lammen. Hy zit met de Publicaenen.aen de tafel. Koorn-hairen op den Sahath-dag geplukt. Ver- kiezing der tiWaelf Apoftels. Het Sermoon op den berg. Den Honderdften-man. 141
;Eenen dooden Jongeling opgewekt. Joannes zend fyne DïÃ- pelen tot Jefus 142
De zondaereriie- GelykeniiTe'^van Jefus.. 143
â De. gelykeniife van het zaed. Wie de broeders van Jefus
zyn. Ohm eder geilUt. _ 144
Jefus jaegt een legioen duyvels in de verkens. De doch- ter van Jaïrus verwekt en da vrouw van het bloed- vloeyen verloft. De zending der Apo&len. Het mirakel van de vyfbrooden. Belydeniife van Petrus. 145
â X»at men fyn kruys moet draegen Dq Transfiguratie. Ver- : keerden iever der Apoiieku. Hy genceii eenen bezete- |
nen Dq zending der twee-en-feventig Difcipelen. TTy : word ondervruegt van. eeiien Wetrgeleerden.. .
jDe vergelykenifle van den.Samaritaen. öl^rtha.en Maria.' 147 Hoe men bidden moet, Laftcringen wederlcyd. .Wonder tee-
ken geweygert. Wee aen de Pharifgën. .J43
Uyt het ΧΠ, XIII, XIV. X^. Boefd-fii^^ Den deellem der Pljprifeën. Vermaeninge tot het volk. ,if>id. Godt moet men alleen vreezen. De ydelebeitorarpeTniiren, De aelinoefien. Men moet den Heere verwachten. IVleiii moet penitentie doen. Gelykenifle van den ryken. 149 De Gelykenifie van den Vygen-boom. Jefus'geneeft eene bezetene Vrouwe. Verfcheyde Vergelykenilièn. Wyni- ge worden Zalig. 150
Eenen Pharifé by Jefus. Hy bedrygt Jerufvilem. Hy ge- neeft eenen Waterzugtigen. Men moet ds nederigfte Plaetfen zoeken. 151
De Vergelykeniffe van het Avondmael. INIen moet aiies affaen om Chriftus Dat men fyn kruys moet opnemen, Îζζ De Gelybemffe van het verloren Schaep. Van den ver- loren Penning. Van den verloren Zoon. 153 Uyt het XVI, XVII "XNlll, Hoefd^fluk. De GelykenüTe van den ontrouwen Hof-meeiter. Godt en het Geld. i55 Niemand en kan tweè Heeren dienen. Chriftus berifpt de â Pharifeën Den ryken Vrek en Lazarus. 15à Het kwaed der verargerniffen. De Verzoeninge, Het Ge-
Den'^onnutten Knecht. Thien Melaetfchen worden gezuy- vert. De komfte van het Ryk Gods. 153
Geduerig bidden. De Vergelykeniffe van de Weduwe Die van den Publikaen en den Phanfé. De kiyne Kinderen tot Jefus. .159
Den ryken Jongeling. Jefus voorzegt fyn Lyden. Genecit
eenen Blinden. â _
Uyt het XIX , XX· en ΠXL Boofd-ftuk. De Bekeeringe van Zacheus den Opper-publikaen. ibiê^ VercvelykeniiTe van het vertrouwde Geld. 161
Jefu's doet fynen Intré binnen Jeniialem, De moordadiga I.ands-lieden. Den Chyns-penning en de Verryifenis. Da Sadduceën Beantwoord. Gifte van de arme Weduwe. De voorzegging van de Verwoefting van den Tempel en van Jerufalem. De Voorteekenen van het laeften Oor- deel. 162 Uyt het XXII, XXIII. e« XXIV. Hocfd-Ãuk. Tudashoud Raed met de Joden om de Heere te leveren, ihid. Jefus doet het Paefch-lam bereyden Hy ftelt-in het Al- derheyligfte Sacrament des Autaers. Hy voorzegt de ver- raderey van Judas. 163 .Hy voorzegt de Verioocheninge van Petrus. Hy gaet naer den Berg van Olivetcn. - 164 Chriftus zweet Water ende Bloed. Judas verraed hem. Deu Knecht van den Opper-priefter word de oire afgehouden. . Hy word gevangen en tot den Prince der Priefteren ge- leyd. 1Ã5 De Verioocheninge van Petrus. Jefus word befpot en ge- flagen Hy word tot Pilatus geleyd.. löö Pilatus zend hem tot Herodes, die hem weder tot Pilatus
Jefus" word achter Barrabas geftelt. Pilatus levert hem ora gekruyft te worden. Sy dwingen Simon van Cyrenen het Kruys te helpen draegen. Hy fpreekt tot de Vrou- wen van Jerufalem. Hy word gekruyft met twee Moor- denaers. Hy Bid voor fyne Vyanden. 168
Hy word befpot. Bekeering van den goeden Moordenaer 16g
r Î ISi Î IT Ï WE Î D Î DB /E L, |
ocr page 317
|
Wüfldcre teekenen in het fterven van Jefus.· ibid.
jofeph van Ariniathia vraegt aen Pilatus he.c.lichaem van Jelus dat fy begraeven. Z)e VerryiTeniiie, Ongeloovigheyd der Apoftelen. Z>e Difcipelen van Emaus, 170
Jefüs komt en eet met de Apoftelen. ^^ 171
Hy belooft den H, Geelt en klimt ten Hemel.Ï 172
Verhandeling der Geichiedeniifen volgens de befdiryvinge van den H. Evangelift Joannes. 173
Uyt het l, II. en UI. Hoofd-fiuk. Chriflus is het eeuwig Woord ,· Menfch géwordén. ièid. Celykenifle van Joannes. Syne Uiicipels gaen by iefus. 174 De bruyloft van Cana in Galileën. _ 175
Jefus dryft de Koopers en Verkoopers uyt den Tempel.
Nicodemus beiluyt hem te gaen bezoekexi. \ ' 176 Saemen-fpraek van Nicodemus met jeius. ' 177
Tweede getuygeniffe van Joannes · 178
Uyt het IV , V. én VI. Hoofd-fiuk. Saemen-fpraek van Chriftus met de Sa:maritaenfche Vrou- we. 179 Hy geneeft den zoon van den Hoveling en den zieken aen de Pifcine. ib'i Jefus beveitigt fyne macht en dat hy Gods Zone is. 182 Het mirakel van de vyf brooden. Jefus. vlugt om geenen Ko- ning te zyn. Hy fpreekt met die van Capharnaum 184 Uyt hit Vil, VIII. eti IX. Hoofd-fiuk. Eerzucht der bloed-vrienden van Jefus. Verfcheyde gevoe- lens over hem te Jerufalem. Hy betoont dat hy van Godt gezonden is 185 Twifting onder de Pharifeën over Jefus. Hy verlofi: de Overfpeelfter uyt hunne handen. Hy fpreekt met hun. "Word van hun verworpen. 186 Hy geneeft eenen blind-geboornen. 187
Uyt het X, XI, XII. en XIIJ. Hoofd-fiuk. Van den goeden Herder en van de Schaepen, 188
Razernye der Joden tegen Jefus. Lazarus word van de â dood verwekt. _ 189
â¢Raed om Jefus ter dood te brengen. Maria zalft de voeten van Jefus. Z?en toeloop van de Joden om hem'en La- zarus te zien. 191 Chriflus doet fynen Intré binnen Jerufalem. Hy word van den Vader voor de Heydenen verheerelykt. Het Woord Gods zal recht doen. 192 Jefus Wafcht de voeten der Apoftelen. Aenfpraek tot de Apoftelen. ' 193 Hy voorzegt de verraederye van Judas. 194 Hy voorzegt den val van Petrus. 195
Uyt ha XIV , XV, XVI. d« XViL Hoofd-fiuk. Het Sermoon naer het Avond-mael. il>id.
Het gebed naer het Avond-mael. 200
Uyt het XVIII , XVIIII, XX. en XXI Hoofd-fiuk. Jefus gaet tot het Hofken van Oliveten. Z>e Woorden van Jefus doen de Wagt en Soldaeten achterwaerts vallen. 202
5imon houwt den Knecht van den Opper-Priefier fyn Oire af Hy word geleyd tot Annas. Petrus verloo- chent den Heere. 203 Jefus krygt eenen Ivinne-bak-flag. Word van Caïphas géleyd tot Pilatus die hem ondervraegt. 204 Jefus word achter Barrabas gefielt. Gegeeflelt en gekroont.
Hy word dus mishandeld , Van Pilatus vertoont. 205 Pilacüs levert Jefus om gekruyft te worden. Hy word ge- kruyit. l'ytel op het Kruys. Het Lot word geworpen over fyne kleederen. Hy beveelt fyne Moeder aen Joannes. 206 |
Hy vraegt te drinken Hy geeft fynen geeft, Syne Zyde word geopent met een Lancie. De. Begraefteniile van Chriftus. Maria Magdalena, Joannes en Petrus aen het graf. _ _ 207
Jefus verfchynt aen Maria in de gedaente van eenen Hove- nier Hy verfchynt aen fyne Apolieien. Geeft hun den H. Geelt en overtuygt Thomas van fyne ongeioovig- heyd. r · ·
Jefus verfchynt by de Zee van Tiberias Hy eet met fyne Z>ifcipelen en beveelt fyne Schaepen aen Petrus. 209 De Werken der Apoftelen. »10
Uyt hu I , II, III. en IV. Hoofd-fiuk. De Verkiezinge van Mathias. 211
De Komfte van den H. Geelt. Eerfte Sermoon van Petrus. 21 ? Hoe de eerfte Geloovige leefden. 213
Petrus geneeft eenen Kreupelen. 214
Het tweede Sermoon van Petrus. 215
Petrus ende Joannes gevangen. 210
Gebed van de geheele Kerke voor hun. 217
Uyt het V , VI, VII. en VUL Hoofd-fiuk. De Straffe van Ananias en Saphira. ibid.
De Apoftelen doen vele Mirakelen , worden gevangen en door den Engel verloft. 21 ö
Sy belyden Jefus met groote kracht voor den Raed ende verheugen zig in 't lyderi om Jefus. 2x9
Verkiezing der zeven Diakens. Sterkte van Stephanus : hy verantwoord zig voor den Raed. ^ 220
Hy word gefteenigt. Saulus Vervolgt de Kerk. 1 hihppus Predikt tot Samarien. Simon dea Tooveraer. 221 Philippus Onderwyft eenen Moor ende Doopt hem. 223
Uyt het IX, X , XL XII. Hoofd-fiah De Bekeeringe van Paulus. 223
Petrus geneeft tot Lydda ^neas. S25
Petrus verwekt Dorcas van de dood. Vifioen aen Petrus 226 Cornelius en de eerfte Heydenen bekeert door Petrus. 227 Petrus geeft Reden waerom hy het Evangelie aen de Hey- denen gepredikt heeft. De Geloovigen νerftrooyt, Pre- diken aen Joden en Heydenen. Barnabas en Paulus Pre- diken tot Antiochien. 228 Herodes doet .lacobus dooden. >1%t Petrus die door eenen Engel verloft word j r f ^^^ Herodes word met een ellendige dood van Godt geitratt. 230
Uyt het XIII, XIV , XV. e« XVI. Hoofi-fiuk. Paulus en Barnabas worden van den H. Gedt gezonden tot de Heydenen. ^'^d·
Elimas den Tooveraer geftraft. Sergius word belteert. Pau- lus Predikt te Antiochien. De Joden veriteent zyndé worden veriaeten en de Heydenen geroepen. 231
Mirakelen van Paulus en Barnabas te Icomen. iy gena- zen te Lyftren eenen Kreupelen y/aeroni Goden worden aanzien ; doch korts daer naer wof" ^ ^ulus van de zelve gefteenigt. 233 Het eerfte Concilie tot Jerufalem. gehouden. 234 Paulus en Barnabas fcheyden van eikanderen. 235 Paulus Befnyd Timotheus. Paulus word verboden van den H. Geeft het Woord Gods in Afien te Prediken. Paulus en Silas worden gegeeffek. Bekeert Lydia te Philippen en den Cipier der Gevangeniifen. 236 tjyt het XVII , XVIII , XlX Hoofd-fiuk.
Paulus Bekeert die van Theffaloniken. Hy Predikt te Be-
rcën en tot Athenen. · i. t
Paulus werkt en Predikt tot Corinthen by Aquilas. 239 Hy vertrekt nae Syrien. Apollos word onderwezen door Prifcilla en A<iuilas. Hy Doopt eenige , gedoopt met den
Doop |