-ocr page 1-
\'• .           ,
De Lapekoer f^n Gabe-Skroar
r^\\                          TROCHSKODDE.
OANTEIKENINGEN
BY DE
Rimen en Teltsjes
FEN
Broerreu IIAL1ÏERTSUA,
~-v                                BY ELKOAR SAMMKLE FKN
W. P. DE VRIES.
DEVENTER — 1895.
Deventer Boek- en Steenrlrukkerjj, vroeger firma J. de Litnge.
B
•
r •
-ocr page 2-
Kast 160
PI. E N°.18
-ocr page 3-
-ocr page 4-
-ocr page 5-
DE LAPEKOER FEN GABE-SKROAR
TROCHSKODDE.
.
-ocr page 6-
111
A06000003150558B
0315 0558
-ocr page 7-
faó.4>.iê.
De Lapekoer fen Gabe-Skroar
TROCHSKODDE.
OANTEIKENINGEN
BY DE
Rimen en Teltsjes
FEN
Broerren HALBERTSMA,
BY ELKOAR SAMMELE TEN
W. F\\ DE VRIES.
DEVENTER — 1894.
Deventer Boek- en Steendrukkery, vroeger firma J. de Lange.
-ocr page 8-
-ocr page 9-
FOARWIKD.
It is nou al mear as sauntich jier lijn, dat de earste stikken
fen
\'e Broerren Halbkrtsma yn it Ijocht kamen.
„Sont dy tiid binne seden en brükmen yn Fryslan, lyk as yn
de measte oare Idnnen tige foroare. Ytlike dingen, dy \'t destiids
by elk bikend wieme binne yn iinbruk en de nammen derfen yn
it forjitboek rekke." {F. H. en H. 1891, side 64.)
Mear as ien forhael spilet boppedien yn it Fryslan fen de
18^e of 17(l<> ieit en der wirdt folie yn oanhelle hwet nou forgetten
of totninsten yn in skülherntsje fen lis ïinthdld weitreaun is.
Ek brüke de skriuwers wirden en sizivizen dy yn it Fryske •
wetterldn, hiver H sy hikke en tein binne, tooi, mar yn oare oarden
net Mem binne.
Under it lézen fen \'e Rimen en Teltsjes haw ik oanteikene,
hwet nei myn tinken nedich forklearre of opheldere wirde moast.
It kin net oars of der scille goeds wêze dy fine, dat ik to folie
en wer oaren dy miene, dat ik to min jow. De miette is in
kostlik ding, mar slim to roayen. Stiet er hwet to folie yn myn
boekje, icêz dan sa goed, lezer! en slach it oer. En fynt de
iene ef de oare yet hwet yn R. en T. der H er by my forgees
om siket, och, freegje dan asjebleaft efkes yn ien fen ils Fryske
Tydskriften; kin ik jimme dan net helpe, wel nou, dan is er
faek wol in oaren.
Ik haw om myn boekje for inoar to krijen in bulle freegje
moutten, mar ik haw derby ünderfoun, dat elts, dy ik oankaem,
as er mar koe, my graech helpe woe. Derfoar siz ik hjarren
allegearre tank.
-ocr page 10-
Dy tank komt bynammen ta oan de hear Mr. Ph. v. Blom
yn Den Haech, dij sa goed wier om myn skriuwen troch to sjen
foar it printe waerd. Sunder syn stipe scoe ik faek stykjen
bleauti wèze of hie \'k to minsten it rjuchte paed net helden.
Ik hoopje, dat dizze oanteikeningen oan lezers fen \'e Rimkn
bn Tkltsjes fen nut en nocht wêze meye en hja dy forhalen en
dichten der better troch fetsje, hwerfen de hearen Leopold sizze
( Van de Schelde tot de Weichsel III, blz. 139): „dat zij meenen
ze ten zeerste te mogen aanbevelen aan allen, die van een echt
gezonde lectuur houden.\'1\'1
-ocr page 11-
F ORKOAR TINGEN.
R. en T. = Rimen en Teltsjes fen \'e Broerren Halbertsma,
oarde (ek tredde) printinge.
J. H., L. N. = J. Halbertsma, Letterkundige Naoogst, 2 dl.
De H. H., ld. Fr. = De Haan Hettema, Idioticon Frisicum.
S. W. = Van de Schelde tot de Weichsel, van Leopold.
W. D., S. R. = Waling Dijkstra, De Silveren Rinkelbel.
V. D. = Van Dale, Woordenboek der Ned. Taal.
Cor., H. T. = Coronel, Historische Tentoonstelling.
J. W., O. N., = Johan Winkler, Oud Nederland.
R. c. a., M. v. H. = Roosjes c. a., Merkwaardigheden v.
Hindeloopen.
F. H. en H. = For Hüs en Hiem.
-ocr page 12-
-ocr page 13-
IN WIRDKE
oer \'e spillen, der \'t Pibe-Rommerts jonges bazen
yn wieme en ek oer oare.
It kcatsen wirdt folie dien yn it Noarden fen Fryslan, mar
oeral net op deselde wize. Ho \'t it op it ISildt en yn oare
streken fen \'e Westhoeke ta giet is to sjen yn it moaye boekje
Friesland en de Friezen, ütjovvn to Ljouert fen Hugo Suringar,
do \'t de „Historische Tentoonstelling" halden waerd yn it Hóf.
Yn \'e Dongeradielen keatst men mei syn fjouweren; by priis-
keatsen moatte de dielnimmers trocli inoar lotsje, hwa \'t maten
wêze scille.
Twa steane foar \'e streek to opslaen; de beide oaren sa \'n
25 M. fierder yn it park om ut to slaen. De opslagger mei
net oerrinne, d. w. s. as er in oanrintsje nimt net mear as ién
stap oer de streek dwaen. De ütslaggers (de beste stiet ornaris
efteroan) sjngge tige ta; komt de bal yn it park en hja slagge
him net werom, dan telt dat fiif for \'e opslaggers. Dy binne
der dan ek op üt de ballen sa to slaen, dat se min to krijen
binne; sy bringe se krekt foar yn it park en dan leech by de
groun (in pripper neamt men dat) of yn it hoekje of twisken
de beide ütslaggers yn, ens. Is de bal to koart (komt er foar
it park del) of buten (fait er bisiden it park) dan telt dat
fiif for \'e ütslaggers, doch allinne de earste slach mar. Bart
dat letter wer dan moat de oare man fen it portuer opslaen.
Wirdt de bal werom slein oer de streek, dan hyt er boppe; sa
\'n boppeslach telt fiif. Binne de ütslaggers sa lokkich, dat
trijeris oanien to lappen, dan telt de léste boppeslach tsien en
hja binne dos op tweintich. Mar dat fait net folie foar; meastal
bliuwt de bal hingjen twisken it park en de streek, omt de
ütslaggers him net fierder krije kinne, of om \'t er fen de oaren
-ocr page 14-
10
kenrd of in ein weromslein wirdt. Dan is er in keats en de
porturen geane 0m, d. i. se forwikselje feu plak en fen wirk.
Slagge dy fen \'e streek nou beide buten of to koart, dan telt
dat for it portner yn it park tsien; sa folie hawwe hja ek, as
se de bal twa kear de keats foarby slagge. Dogge hja dat
net, dan telle de opslaggers der tsien foar. Wirdt de bal twa
\'ris boppe slein op in keats, dan is dat for \'e ütslaggers in
foarntsje fen tweintich punten, mar dan jowt in tredde boppe-
slach net mear as fiif. Der hawwe jiinme it foi-neamste; it
kin wêze dat er yet mear oan fêst is, mar folie net. Mei 35
punten is it üt.
Fen it keatsen biune ytlike sprekwirden yu \'e deiske tael
opnonimen, b. g.:
„For master opslaen."
„In boppeslach."
„Mekoar lieine en slaen."
„In pripper."
„De bal weromslaen."
„Foar de ballen stean."
„Mekoar de ballen takeatse."
„Foar de ballen opdraeije."
It lippen is yn Fryslan oars net folie hiem as op it Bildt.
Op \'e toelle fen iu ald weinstsjil, dy in bytsje skean op \'e
groun stiet, laeit in houten bal. De spiiers geane in ein der
óf stean en smite nou mei kneppels (tippetstokken) nei dy bal
om him sa fier as it kin foart stouwe to litten.
(Fr. en de Fr. 82.)
Kopkpsliiifrcrjon haw ik as jonge faek mei dien. Wy kochten
elk in heale gronwe koeke (neimakke Dimter of blau-melt),
namen dy by de iene ein yn \'e folie fust en slingeren dan mei
de earin, sadat in great stik fen \'e koeke der óf en in foech
ein foart stonde. Dy sines it fierst kaem, hie de koeke fen
syn maten woon. Der siet wol \'ris in inkel sankerltsje oan,
mar dat waerd sa goed sa kwea oan \'e broek öffage, en bleau
er al hwet san oan, nou, dat wier net djipper: „san skierret
de mage" sein wy.
-ocr page 15-
11
Wy hellen tor de foroaring ek wol ris in oar stik ut mei
lis koeken. Der waerd in lange latte yn \'e groun lieid en der
in koeke oan fêst bonn. Dan oan \'e gong mei foege kneppels;
smytstü net, sa hastu net. Hwet er öfkneppele waerd, wier
for de lokkige smiter. Ef wy ek oan spurt diene!
It liket wol, dat Pibe-Rommerts soannen hjar net bemoeiden
mei tipeljen, dat hjir troch jonges en ek wol jonge feinten folie
dien wirdt.
Der binne lyk as by it keatsen t\'.jouwer spiiers; twa stokken,
in langstok, fen om ende by in alde jelne, en in koartstok,
ryklik in palm, binne it ark. De léste inoat bileaven fen swier
hout wêze; ik leau, dat hagedoarnen heech oanskreaun steane.
De langstok hat op \'e ein in kerf. Dêr wirdt in kültsje yn \'e
groun makke; twa fen \'e spiiers geane der by stean wylst de
beide oaren ütrinne, d. w. s. der in eintsje fen óf stean geane.
It spil bigjint mei tipeljen: de koartstok wirdt dwers oer it
kültsje lein en mei de langstok foart wipt. Dy der in eintsje
óf steane, binne der op üt him to heinen. Lokt dit dan is de
spiier öf; sa net, dan leit er de langstok efter de küle on der
wirdt mei de koartstok nei smiten. Is \'t rekke, dan is de tipelder
öf; is \'t mis, dan moat er rosse, d. i.: hy lit de koartstok falie
en slacht er under it fallen mei de langstok tsjin oan. Nou
moat it oarde portuer de koartstok sa tichte by de küle sjen
to krijen, dat de langstok der net twisken kin. Komt dat sa
net, dan taksjearret de rosser ho folie stokslingten der twisken
binne. Is er to happich en neamt er in to great tal, dan moat
er op \'e eask fen \'e tsjinpartij mjitte en rekket óf as er to
folie sein hat. Dat is ek it gefal as er by it weromslaen (as
de oaren de koartstok nei de küle smite) dizze efter de küle
bringt. Blinwt er oan, dan moat er nou tippe. Hy leit de
koartstok yn \'e küle, sadat de boppe ein der hwet ütstiket,
slacht er mei de langstok op, dat er oinheech spat en jowt him
dan in trewinkel. Ho fierder hy fljucht, ho better, d. w. s. ho
mear it for de tipper telt, altyt op \'e selde kondysjes as by
it rossen. Heint de tsjinpartij de stok, dan is de küleman óf,
mar telt dochs tsien. Slacht er mis, dan is er ek öf en fen
it selde lekken kriget er in pakje, as de koartstok efter de
küle spat. Nei it tippen bigjint men wer fen foaren öf, ont
-ocr page 16-
12
de iene partij sa folie punten makke hat as er steld is, 150
bygelyks.
Raskert niette in spil, dat spile waerd mei raskert-boerden
en prikken (Sjucli R. en T. side 174, rigel 8 f. b.) In boerdsje
mei in hanfetsel der oan waerd op in roun prikje lein en dan
mei t\'oarsje oan litsen. It prikje rekke dertroch oan it draeyen,
waerd op it boerdsje heind en der mei foart slein nei in ma et,
dy \'t it werom sloech, as er koe. It hit; dos wol in bytsje
fen raketten.
Rebinketsje diene wy ek wol (yn oare streken wirdt it,
mien ik, pink jen neamd). In stok waerd skean yn e groun
stitsen; it iene ein wier plat makke en der leine wy in fjouwer-
kantich houtsje op (rébinkhoutsje). Op \'e fjouwer kanten stiene
Eomeinske cifers. Mei in stok waerd it dan foartslein en der
waerd teld, al nei de kant dy boppe laei.
-ocr page 17-
DE SKEARWINKEL FEN JOUTE-BAES.
(INLEIDING XlIIft).
Ameri.j == in lyts egenblikje. It is forbastere üt Ave Maria;
dat is it bigjin fen in gebetsje bty de Roomsken. It wol dos
egenlijk sizze: de tiid dy men nedich hat om in Ave Maria op
to sizzen.
Hamberg wier foar in fyftich, sechstich jier in tornen inde
gücheler, hwaens famylje yet yn wezen is en de „affaire" foartset.
It skip brouwe, d. w. s. de naden fen it skip ticht stopje
mei wirk (= ütraffele tou). Yn it Holl. breeuwen.
ünikoal. Yn Noord en Zuid, VI, side 181, wirdt sein, dat
dit wird üt it Deensk kommen is (Deensk omhuld) en dat it
sa folie bitsjut as onifier smiten.
In bynstebiter is in fleanend ynsekt mei in lang lichem.
It is famyije fen \'e wartebiter (waterjuffer), mar hwet mear
mansk. In oar lid fen dizze famylje komt folie oan ê sékant
foar; it liket wol, dat de aeikes op \'e bütendykskinnen üt
komme. Yn hiele swaermen kinnc dizze bistkes (hwet lytser en
grouwer as de waterjuffers) boppe de dyk lans fleane. Men
neamt se hjir kouweskudden.
Dy Lipske, to s. foar üt Dütsklan, üt Lippe. Under de
lytse Dütske lantsjes dy men bynei mei in pols bispringe kin,
binne ek Lippe-Detmold en Schaicmburg-Lippe.
Kraenoovh is in braekmiddel. It komt fen \'e siedden fen
in beam (de Strychnos Nux vomica), dy yn East-Ynje waekst.
Yn dy siedden sit in swier forgif, it strychnine.
-ocr page 18-
14
Oinbidich = it Holl. kleinzeerig. It wirdt ek wol brükt yn
\'e siu fen omraek: „Hear my sok ombidich liegen \'ris oan!"
Maeye meitsje, d. w. s. Rients wol ut é tsjinsk. Yn Fryslan
geaiic feinten en fammen ornaris de toalfte Maeye (alde Maeye)
yn en üt \'e tsjinst. Maeye meitse, as sprekwird = hjir of dei-
mei ütskiede.
De sile op \'e hakken ïiiinmc = foart gean. As in boere-
feint of arbeider mei de boerewein efkes stean moat, dan set
er it hynzer sa lang los foar it reau troch de look ut \'e keat
to loken; de sile fait dan fen it teksel. Pjukt it hynzer der
nou üt, dan nimt it fensels de sile op \'e hakken.
Smeulske praetsjes binne praetsjes om immen de gik oan
to stekken of ek om him leech to lizzen. Holl. smalend.
Rients. Tsienris sa goed ens. Yn \'e earste printinge stiet
nei by elkoar skrept: In hiel winter moat men de kij yn \'t gat
opsjen. Foarjiers mei it oplftken fen de paden, as in oar teint
eris nei de fammen kin, moat men ens. Dat is yn \'e fierdere
jeften ütfallen.
As de paden oplüke, seit Rients. De boer wennet yn it
leechlan, der by \'t winter de paden folie onder wetter steane.
Foarjiers, as it wetter leger wirdt, wirde de paden wer droech;
hja lüke op.
Swé slaen = in bulte fortoaning meitsje. Dy sizwize komt
fen \'e mieren. Is it gêrs öfmeand, dan laeit it op swé. Stiet
er in bulte gêrs, dan wirdt it swé fensels great; in mier moat
dan folie wirk dwnen, mar it liket dan ek tige moai for de
boer. Sa waerd in great swé slaen (ek wol allinne swé slaen
ot folie sivé slaen) = fortoan meitsje, drokte ütjaen sa-t-it hiel
hwet liket.
Oan it waeyen fen \'e llagge to sjen. Hinget de flagge
üt, dan kin men oan it hin en wer waeyen sjen ho folie wyn
der is. It wol hjir sizze: oan \'e libbenswize fen in minske
to sjen.
-ocr page 19-
15
De reamme feu \'e aden iiiininc = it jild ut \'e buse po.inne.
De greidboeren moatte it fen \'e reamme liawwe; is dy der net,
dan kinne se ek gjin buter meitsje, dos net boerkje. Dat meitsje
de fyndoekspoepen, troch dat se de boerinne en hjar dochters
de ryksdaelders of prate for fine jüpen, ens.
De Mterkeapcrs stekke yen of. Hja stekke de boar djip
yn it fet om de büter to probearjen. Mankearret der hwet oan,
den krijt de boer de heechste merk net, den hat er in êfstekker.
In hanfet (om de süpe üt \'e tine to skeppen) = in greate
skütel mei in koarte stalle; de skütel mei de stalle iit ien stik
hout sneid.
In lanbrebier spile alear ek for dokter.
Lanopfretters. Yn boerestreken binne amtcners net folie
yn tel. It boerefolk, dat op it lan skrippe moat, mient, dat
sokken in maklik libbentsje en it jild mar for it kiijen hawwe;
al fortsjinje se bygelyks fjouer-of-fiif-hündert goune, dochs frette
hja it l&n op.
Toelle = in lyts bankje der se op sitte ftnder it meltsen.
Prommedanten = droege prommen. Egenlik = primes
d\'Entes;
Entes is in plak yn Frankryk.
Sul op en del rinne. In flater yn \'e twadde en tredde pr.
Yn \'e earste stiet fül.
Daenisteech is in hynzer, as it fen dy kuren hat om yn
ienen stokstiif stean to bliuwen en mei gjin swipe of moaye
wirden foart to krijen is.
Dimpen = dempich.
Bekstullich = it hat in stive, hirde bek. Bekstallicli wirdt
ek wol sein fen immen, dy bretael is.
-ocr page 20-
DE LAPEKOER.
DE BOLSWERTER MERKE.
Bolswerter merke. It reisgjen nei forneamde merken hiene
de Frizen tige hiem (Ljouwerter merke en dan bynammen de
léste Mandeis, Bolswerter, Snitser, Birgumer en Hearrenfeanster
pinkstermerke wierne de drokste). Foar in tritich jier kamen
er de Tiisdeis nei Ljouwerter merke hiele rigels sjeazen op
\'e Sweach mei „klaikers" sa-t wy seine, to sizzen feinten en
fammen ut \'e klaeistreken. Hiel eptich gyng it er dan net
troch. Sjuch de oant. oer it merkehalden yn De Noarger rtin.
Tsjep. „It wierne tsjeppe ljue" d. w. s. ljue, dy it bihoarlik
stelle koene, dy goed foar it ljoclit kamen.
In tsjep jong faem — kreas, knap.
Sa tsjep yn sueinske klean = kreas, mooi.
Gammel (lyk as tsjep yn: In wirdke foaróf) = sukkelhaftich.
Fen in saek dy-t er net to best foar stiet, seit men wol: „dat
sjucht er gammel üt." Omgammelje.
I\'roes = kreas opdien, opklaeid.
Skjirkttrt = skier-roek, Holl. bonte kraai. As dy fftgel op
\'e rüchskerne of yn \'e tun hwet to pakken liat, sjucht-er üt-en-
gedürich fen siden üt en nei efteren en draeit dan de kop
kürich op side.
Tuk = klear for \'e saek, by-der-hand (yn \'e walden der
neamt men in fromminske, dat hjar tige redde kin, in by-der-
handske.)
Yn tuk sjitte is tuk = wis.
Nuvor = freamd, butenwenstich, mear as gewoan.
-ocr page 21-
17
To bier #01111 = mei in faem de herberg binnengean om
bier (ek wol brandewyn of reade wyn mei süker) to drinken,
to sjongen en to donnsjen.
Forg.: biersalmen.
De pipeu stiken se op \'e hoert. Men rookte alear fit
lytse pypkes en Gabe syn maten, dy er oars gjin plak for
hiene, sa fol vvierne de büsen mei tabaksdoazen, greate messen en
pongen, stiken dy, do se hjar nocht fen smoken hiene, op \'e hoed.
Swietekou = hwet swiet to koag.jen is, koekjes en sa ut \'e
koekekream.
Patsje = tnetsje. De earste Kerstenen hiene it hiem om
mekoar by hjar miene gearkomsten to tuetsjen. Gyng dat
sims hwet mear as broeder-en-sisterlik ta ? Ik wit it net,
mar wol, dat de „broederkus" öfskaft waerd. Yn pleats derfen
kaem in earnen pleat mei in byld fen Jezus. Dy waerd elts bar
om bar tahalden om derop to tuetsjen. Men neamde dj\' pleat
in pax; derfendinne ris wird patsje. Sjuch J. H., L. N. I 200.
Pypkenicl oer rizenbrij. Rizenbrij wier in gastmiel by de
alde Frizen en as se ris iitstrike woene, dan kaem der pyp-
keniel oer. Rys mei resinen wier ek in hearemiel.
(„It libben is altyt gjin rys mei resinen," seit Gabe). Keniel
wier stellich lekker omt-it tier wei kaem. Yn \'e kofje wier it
ek tige by tige swiet. G. J. lit Tjerne by syn lanheare sizze:
„\'t Neitinsen is sa swiet, ja swieter is it my
„As pypkeniel en suker oer \'e rizen bry."
Oeribel = al hiel bütenwenstich, sa-t men it komselden
sjucht. It is it Franske wird horrible = holl. afschuwelijk.
It wirdt sims freamd brukt.
„In oeribel tsjokke wyn-bealch," der kin men bigryp oer
krije, mar hwet moat men tinke fen „oeribele moai" of „oeribele
lekker?" En dochs heart men soks faek sizzen.
-ocr page 22-
18
WIDZESANG.
Moetcl = sêft en flêskicli, Holl. mollig.
Wigj?elje = hin-en wer waeye. Holl. wiegelen.
Weachkes — lytse weagen — baren fen it vvetter. Vn it
Dütsk = ivoye.
Wettersich. In ich is in kant.
„Alde — dit riert ich noch seam!" Reit .Tolle by G. J. (Nijsgj.
Jolle en Haitse-iem). Men seit yet: „oan alle iggen en einen
to koart koinme." It komt ek yn \'t dialekt fen Overysel foar:
„dat ino\'j dan es an en egge setten." Sjuch S.-W. I 53fi.
Tsjok = dik, gron. „Yen tsjokite;" tsjokstron (ek poatstrou).
Spynkc = in trijekoekick kastke yn \'e hoeke fen \'e keamer,
derom ek wol koekspyn neanid (itenspyn). Yn it Holl. spinde.
(\'iizje is kjir boartsje, it Holl. stoeien.
Oars ek — laeitsje, skatterje.
„Giizje, gobje troch in dei,
Fnget us: jengd bringt it mei,"
seit Jolle. Fen giizje en gobje, kat men makke it vvird giizgobje.
(sjnch yn Jonker Piet en Sibbèl = gek-oan-stekkend laeitsje,
spytgnize, it Holl. ginnegappen.
(«Ifilii\'. ek wol gloppe = widze.
Sobje en knobje = tiïtsje en trjiftwe, sa as in mem dat
kjar berntsje dwaen kin, as hja it nt de widze nimt.
Porintiiitic.il\' = greatsk. In freamd wird, dat nt \'e Spaenske
tiden wei by lis bleann is, hvvent it komt fen it Sp.
paramento = tooi, dos. In oar wird üt dy tiid is parlesjanten,
dat men Ofliedt fen par los santos (by alle hilligen), in flokwird,
der-t de Spaenske soldaten ridlik gau mei klear skynden to
wezen.
-ocr page 23-
19
JONKER PIET EN SIBBEL.
Palais Roysil. It Palais Royal wier yn de dagen do-t Dr. E.
dit sankje makke de went fen \'e hertoch fen Orleans, dy yn
1830 kening fen \'e Fransken waerd (Louis Philippe).
Pytskje = slaen mei in linich ding, in Spaensk reid of in
ryske bygelyks. Tink oan it Dutske wird Peitsche = swipe.
Wriuiunels blij = siker blij. It léste moat bliid wêze.
Sjuch V. B., bis. 82.
„Blier = vroolijk van gelaat.
„Blij = vroolijk uitziende.
„Bliid = blijde."
Men sprekt fen in bliere troanje, in bliere simmermoarn; in
blij üterlik, blij-read; de blide bernkes, dat makke my bliid.
In
blier wyfke is dos net it selde as in bliid wyfke.
Gysten = hastich, by it wylde om öf.
„Net sa gysten, jonge! du scist in ungelok krije!"
Ycster = in plak foar yn \'e greide of op in reed, der-t it
folk by it meltsen de kij hinne driuwt. Yn it Holl. melkplaats.
Tier en t\'et, d. w. s.: ik tocht, dat Jo der goed ütseagen.
Dit tier is bisibbe mei tierje = goed waeksje en groeye, en
mei tierich, yn tierige greiden = welige. Tier liat ek in oare
sin. „Fij, fanke! liwet bistu tier yn it iten!" Dan is it = it
Holl. kieskeurig.
Kim pen = hastich, koart öf. Rimpen en gleon = it Holl.
heetgebakerd.
DEAGRA V ERS-SANK JE.
Lodde = lep. „Hy rukt nei de lodde" seit men fen iminen,
dy der nei utsjocht, dat er it net lang mear meitsje scil.
Ark en re<m = it ridskip. Mei it ark docht men it egenlike
wirk; de lodde is deagravers ark. Mei reau mient men hwet
er fierders by nedicli is, ta forfler of oars it ien of oar. In
-ocr page 24-
20
arbeider dy op it kin pjukt of eidet, hat in gripe of eide ta
ark; is-er der mei kroade of karre kommen, dan is dat it rean.
In reauwke = kopke en pantsje.
Klcaii, for kleaude fen kleauwe = Holl. klooven. It is hjir
brükt om it rym; in grêf wirdt graven.
Wyt ik.. ta = tankje ik oan.
Forniöjrlc = formoge, (forrotte). Hwet formoget bliuwt
droech; illd hout formoget. Holl. = vermolmen.
Nei Hölty. Om sjen to litten, ho Dr. E. stikjes ut it Dütsk
forfryske, jow ik it oarspronkelike hjir by:
Grabe, Spaten, grabe!
Alles was ich habe.
Dank ich, Spaten, dir!
Reich\' und arme Leute
Werden meine Beute
Kommen einst zu mir!
Weiland gross und edel,
Nickte dieser Schadel
Keinem Grusse Dank!
Dieses Beingerippe
Ohne Wang und Lippe
Hatte Gold und Rang.
Jener Kopf mit Haaren
War vor wenig Jahren
Schön, wie Engel sind!
Tausend junge Fantchen
Lecktem ihm das Handchen,
Gafften sich halb blind!
Grabe, Spaten, grabe!
Alles was ich habe,
Dank ich, Spaten, dir!
Reich\' und arme Leute
Werden meine Beute,
Kommen einst zu mir!
-ocr page 25-
21
UT-FEN-HuS BY DE BOER.
Tsjirmje (egenlik = \'t Holl. kermen) hjir = lftd jaen. De
wylde fugels litte hjarren heare. It is ek = güle: „dat burren
en oerburren hjar tsjirmen lieare koene." R. en T. side 351a,
r. 27 f. b. Tjirme kwine. „It earme bern giet neat foarüt;
it tjirrat al hiel ut."
Yn \'t spier = yn \'e war, drok oan \'t wirk.
„Is Maeye hwet oars as gemien hjoed ?
„For hjar allinne alles yn \'t spier?"
H. G. v. d. Vbkn.
Mjoksjen = it himmeljen ten \'e stallen en feu \'e groppen
der efter. Mjokskret = kronde derta; mjoksplanke = de planke
by de ruchskerne op.
Ongaiizen = it flnes der-t de frucht yn sit (fulens), ek
wol it öffal by it slachtsjen.
Haft\'cljc = hjir en dear in bek fol wei nimme. Ek = ondüdlik
prate: „hy haffelt der raer yn om."
In spatskütel sit by in tsjerne boppe it lid om \'e stok, mei
it iepen nei ünderen; it molken dat by it polskjen omtheech
spat, wirdt er troch keard.
Risse = klearichheit meitsje. „Dn bist swier to rissen\'\'
seit men tsjin ien, dy net rissolvearje kin. Men seit ek tarissing
meitsje
= it Holl. toebereidselen maken, toerusten.
Reis nei it hiinelske Jemsaleiii. Ik haw om dat boekje
socht yn Dr. Schotel, Volksboeken, enz., mar de namme der net
yn fonn. Wol: Duyfkens ende Willemynkens pelgrimagie tot
haren beminden binnen Jerusalem, wtghegeven door Boëtins a
Bolswert."
Scoe Dr. E. mei dizze reis ek miene: Bunyan, Eens Christens
reize naar de eeuwigheid? Dat boek waerd folie lézen.
Breeilskatle hoedke = hoed mei in brede ranne, dy folie
skaed joech. Skaed = ranne, sjuch R. en T., side 33a, r. 2 f. b.
-ocr page 26-
22
(iobje — laeitsjende sjen. Sjuch giizgobje.
It brca op \'e kiiibbcl. Fen pantsjes wist men yn dy goede
alde tiid net. Yet binne der wol hoeken yn Fryslan hwer-t-it
wizansje is, dat elts syn stik brea en bóle t\'oar hini op \'e tafel
set. Do-t de ierapels under it folk hiem waerden, wier it yn
inkele oarden brfiknie om in hoep op \'e tafel to lizzen en der
waerden de ierpels dan binnen wipt. In pantsje (lokje) mei
fet waerd er boppe op set en der koe elts yn stippe. Alteas
sa is my faek forteld wirden.
Oerdwealsk = buten it spoar, ütlitten, \'t Holl. brooddronken.
V. D. bat ek overdwaalsch, mar jowt dat wird op as foralderd.
De earen scille bjurrcn wol bikóge wirde. Dit sprekwird
wol sizze: sy scille letter wol \'ris ynbine, altyt sa folie net to
sizzen hawvve. Hwer komt it wei?
Tincii en aden. Tinen binne fetten, dy nei boppe ta sinel
utrinne. By de boer is er al folie siipe yn. Aden binne platte,
skolle earnen (koperen) bakken; de mólke wirdt er yn getten
om to reamjen.
Sjèdriden = it riden mei sadden, (sjedden) of plaggen.
Opleikje = de slootten lans de simnierdykjes üthimmelje mei
heakkels en de d3\'kjes mei de modder opheegje of forswiere.
In pljinis pompier = fjirde part fen in böge of fel. Yn
Stellingwerf seit men in haast (to s. in hiele böge).
Ho kaeyen i\'en \'e himel skierje, to s. der waerd préke.
De kaeyen waerden glêd makke om \'e tagong ta de himel
makliker to meitsjen.
Kóltsje = in wyt plakje, dat hynders of kij foar \'e kop
hawwe. Sa \'u bist wirdt der ek wol kóltsje om neamd.
I T F A M K E.
In flodder is in mutse fen kant, dy oer it earizer dragen
wirdt en oer de uekke hinne floddert. Der heart in kijps by
-ocr page 27-
23
en gjin nijmoadrige hoedsjes, lyk as er non wol by dragen
wirde. Oan dy kyps wieme kielbannen = „sydno beagen."
ücaiicii = brede bannen. Tink oan é sylbeage, dy it hynzer
foar it boarst hat en de beage, der de skipper yn rint. Beag,
bang is yn it algemien = ring; sjuch J. W. oer Haarringen
enz. yn O. N.
In dobke = in knltsje. Fen dobbe = in lytse fiver, hwer
men wetter üthellet of it fé drinke lit. Dy ten \'e pokken
skeind is, hat ek (lobben, hy hiet pókdobbich. Sjnch ek yn it
folgjende stikje It Libbensein; „syn wangen dobbich en dea."
In slinke wynt (lcr liinue = in geultsje krinkelt der hinne.
Geulen yn wetters neamt men ek wol slinken.
Tynt fen tine = fttsette. It wirdt h.jir sein fen \'e faem hjar
boarsten efter it jakje. Fen \'e waermte tine de toetten ut.
Wirde de séslüzen sletten en rint dertroch in diel fen it binnen-
wutter de fearten wer yn, dan tynt it wetter.
Snipper heit = kreazens, fluggens. Snippre tonge (yn It
Libbensein) =
flugge, kleare tonge.
ltloiirre = in snle, in olfert, in jobbe. It is egenlik in kou:
„de greatste rykdom fen de tilde minsken wier in kou, dy
bloarre hiette___" R. en T. 76b r. 5 f. b.
Kantons, fen kant = flink fen lea. Holl. welgeschapen.
IT LIBBENSEIN.
Snjirrcn = lange gêrsstallen. Ek lichte jiffers, to s., net
fen flósk en bloed, mar fen hout.
Riboskjc is by inoar set fen ridelje en boskje of bosse. It
earste is — trilje, skodsje, en it twadde ^ stjitte. It wol
sizze: oan alle lea trilje en skodsje, — fen koarts, fen kjelt
of eangstnie. Ien, dy do bannen trilje as er it ien ef oare beet
krijt, hat de riding, sa-t men seit. Yn ald-Holl. wier rede,
-ocr page 28-
24
redde, ride — koarts. Muglik is ridelje der wel feu ófkomd.
Men seit ek yet: mei bakkerts bosse ^ek wol (losse.)
Skrousk = kaldfielieh. Dy skrousk is kin it hüverjen net litte.
Do stjerrende eageii dol\' of skol, d. w. s.: de eagen binne
nou \'ris dof, den wer skel; de stjerrende sjncht nou dof foar
hini hinne om foart dernei de eagen forheard op to slaen.
Wrine = trkken. „Nynke, der vinder dyn wrynke," sjongt
P. .Telles. Fen stearrenden is it bikend, dat se jamk mei de
fingiTS oan \'e tekkens plusje.
It glès wier forroiin = syn tiid wier om. De dichter tinkt
Iijir om it sangïês, dat men alear brukte en hwermei de Dead
faek ófbyld wirdt.
Bilêze = mei moaye praetkes immen feu syn doel ófbringe.
„Och, list dy net bilêze"\'"
O, bljuw by my, No. 54.
V. Loon, Lieteboek.
UT IT NEIWIRD FEN J. H.
By ljue, dy hwet op \\ hoarnen liieno roun liy folie
mei de stikel om = hy sei it op tsjin ljue dy hwet op hjar
g-ewisse hiene. Yn Maeike Jakkeles wirdt it ek brükt: „Dy
ljue dy altyt oer it goede prate woene en it yn hjar dwaen
sa krekt net hifken oan de greate inster as de bfise er mar
baet by hie, roun se folie mei de stikel om."
Forg immen öfstikelje; stikelpraet = \'t Holl. hekeltaal.
Car. Tuinman yn syn Verzameling van Spreekw. seit dat by
aids lilke bollen in boskje hea op \'e hoarnen hiene.
(ïriiiieli = fortrietlik. Fen grine — gule, jeuzelje, lyk as
lytse bern dat folie dwaen kinne.
Eksteur, forbastere fen executeur — ntfierder. Yn \'e goede
illde tiid wier de grytman sa om-eude-by „de wetgevende macht\'
op it platte lan eu eksteur „de uitvoerende." Hy waerd deryn
-ocr page 29-
25
bystien troch adstinten „adsistenten, helpers" (nou fjildwachters).
Sjuch F. Sj., O. en N. F. II, 413. Nou wirdt mei eksteur wol
de earste polysjeagint yn in gemeinte bineamd.
In t\'eet = veete; men seit ek wol in pik op iinmen hawwe.
Sarjes baitsjc. Sarje (Holl. sarge of serge) is wollen goed
mei in keper.
Hini sels bidrippe. Flêsk, fügelgoed, ens. waerd alear bret
oan in spit, dat boppe it fjür draeye koe (yn alderwetske linzen
sjueht men yet wol de izeren ringen yn \'e mürre bij de skoar-
stien, hwer it spit yn draeide.) Wier it non fetternöch, dan
koe it Mm sels bidrippe; sa net dan raoast de kok of kokenfaem
der bfiter op drippe litte. As nou inimen in oar syn hilp net
nedich hat om troch \'e tiid te kommen, dan seit men, dat er
hini sels bidrippe kin.
Stokmantsjes = gounen, dy sa neamd vvaerden nei it byld
fen „de Hollandsche maagd," dy in lans yn \'e han hat.
Bigoarje = troch goarjen by inoar skrabje. Goarje = gjirrich
libje. Hjir komt fen goarrich.
De niag\'c oerize = de mage oerlade, egenlik to folie ies
jaen. les (aas) = hwet iten wirdt; mar men brukt it nou oars
net as fen wjirmen dy-t oan \'e heak slein wirde om fisken to
fangen. Men fynt it ek yn iedok.
Rynsk (egenlik = myld yn \'t jaen, goedgeefsch), hjir = oer-
dedich, rij. Fen immen dy folie praet seit men, dat er rynsk yn
syn wirden is. Deun is krekt oars om; dat is by it gjirrige om of.
Sib wirk = sibbe frijerij. Sib is it Holl. verwant. Sjuch
J. Heeringa Gz., Fryske Keningssang:
„Us Keuing is fen \'t Fryske bloed;
„Hy op it naust mei üs bisibbe."
Dernei krige it de sin fen tige hij tige bifrjeone, hiel iens.
Bier en barmhertichheit. Hwet is dat bier? (Sjuch ek R.
en T. 106 r. 14 f. u.) Yn De H. H., ld. Fr., fynt men it wird
beerkleed = rouwkleed. Is bier = beer = rouw?
-ocr page 30-
26
Yn "t boun. „Ho! praet ik roun yn \'t boun? sa \'s \'t lieech
tiid, ik moat gean," seit Tjerne by G. J. en J. H. teikeut op
dy wirden oan — L. N. 1, 217 — „ik boun, ik bond, vanwaar
boun, gezelschap ... In feinte en famme boun, een gezelschap
van jongens en meisjes..... Maar boun heeft ook nog de be-
teekenis van een knoop, die in de war is. It jem in yn \'e
boun,
.... de binten binne yn \'e boun .... Van dit laatste boun
hebben de stad-Friezen, zot genoeg, boonen gemaakt. „Ik beu
geheel in de boonen."
— Dit léste hawwe de liin-Frizen wer
oernoinmen yn hjar sizzen du bint yn \'e beane.
Knotte, bousk, Amelander Ijeafdestrüp. „YVotte sa wotte,
der hastu de knotte." Sjuch ek R. en T. 261& r. 8 f. b. en
3fi2« r. 11 f\', b. en tierders.
Knotte = knoop, is in forkoarting fen knottedoek. By aids
wier it liiem, dat de frijer syn faem in pear dikketons (ek wol
oare gouden mintstikken) foreare en dy waerden yn in inoaye
siden doek biknoopt. Naem de faem de knotte oan, dan wier
sy oan \'e feint boaske (Holl. verloofd.) Dos is boask = ver-
loving
en net = huwelijk.
Dat jild yn \'e doek scoe yet in oantinken wêze oan \'e tiid,
do-t de man syn wiif fen hjar heit koft. It waerd er op in
bisondere wïze yn biteard en biknope. Gabe die dat mei de
Amel. 1. str., dat scil wêze op \'e manear sa-t dat op Amelan
brükme wier. In ófbylding fen dy strüp fynt men yn J. H.,
L. N. I, hvver men mear fen dizze dingen léze kin op side
178 en forf.
Yn 11., c. a., M. v. H., (it boekje is ütjown yn 1855) wirdt
op bis. 26 sein, dat er yet in knottedoek is mei dizze wirden
yn kleurde letters der op:
„Godt groet u liefste tot alder eeren.
„Ghi sit die liefste naest Godt den Heer.
„Min ooghen mogen u verliesen,
„Maer min hart en sal geen liever kiesen.
„Docli vat gi doet,
„Kiest eer vor Godt.
„Denck dat."
Kals Sijiens.
-ocr page 31-
->1
In oaren jowt twa beammen to sjen, <ly der op binaeid binne
en dêr twisken stiet:
„Die tiid is kort, die dode snel;
„Wacht u van souden, so doet ghi wel."
Hehskl Oukks.
Wy léze der, dat er buten dizze twa yet trije oare knotte-
doeken wierne (to s. sa fier it de skriuwers bikend wier.)
Ontheistre = fen syn stik, ut \'e liken. Hwet heistre is
(fen lieisterje = arbeidsje om it ien eft oar yn onrder to kryen),
is klear, is foarinoar; ontheistre is der fensels de tsjinstel-
ling fen.
DE BEAR OP REIS; DE FüGEL FEN BEAEN-POEP.
In daiiigon nychheit. Nychheit = it Holl. nieuwigheid,
of better = beniemrdheiri, wirdt nou menstal ütspritsen as
niget; „ik haw der myn niget oan." Danich = extra; in
danigen sin oan it iene eft oare hawwè.
Ut \'c (lyk rtold = great en swier. Oan in dyk sit in bulte
modder; in arbeider, dy der ütgraeft, kin hiele stikken op \'e lodde
ninime.
(ieye = it ntroppe fen nocht en wille (Holl. jubelen).
„O, hwet in gejei
„En hwet in gegei
„Fen oargel, trompet en fyoele!"
T. E. H., Merkeliet yn It J. Fryslan.
Klibbcn = lippen. Hjir fen dinne Uibkje = mei de under-
lippe luke, sa-t in bern docht, as it oan \'t gulen ta is. Blibben
binne by skylfisk en kabeljou de flanterige stikken ander de
bealeh, efter de kop (yn it Holl. lippen en keeltjes).
Poep. In skelnainme for \'e Datskers. It wird komt fen it
Di\'itske Bube = jonge, lieisgjende mnzekanten neamt men yn
Fryslan folie blaespoepen en de keapljne yn lapkegoed, lapke-
poepen,
ek wol fyndoekspoepen.
-ocr page 32-
28
DE REIS NEI DE JICHTMASTEES.
Groat mei kródde = groat mei hirde, swarte kerlen deryn,
dj\' hjir en dèr ek wikken neamd vvirde. It binne de siedsjes
(peld) fen in snarte bnterblom (akkerboterbloem, ranunculns
arvensis).
Iloiuiftinizcl = swolderij om \'e neil fen tomme of tinger.
Sa krebinticli jis in kroade. Howol it beide allyk boek-
stavere wird (yn de R. en T.) is kroade, yn groat mei kroade,
(non = kródde) lang net it selde as yn sa kreb. as in kroade.
Yn S.-W. is it beide forklearre for ontüch. Mar it is lijir = krui-
wagen; Dibe wier troch de jicht sa stiif as in houten kroade.
Ilipports. Yn it foarjier sochten wy as jonges tukjes fen
kwitse- of koetsebeibeamkes (= lijsterbesseboom) — hjir op \'e
klaei behelpe se hjar mei wj\'lgetoekjes — makken der in kerf
om hinne, op in bihoarlike distanje fen \'e ein {ho\'n ein dat
hinge der fen öf, ho lang wjr de hippert hawwe woene) en
sloegen er dan op mei het mes, wylst wy songen:
Hippert, hippert, pipe!
Hwennear scistü ripe?
To Maeye, to Maeye,
As de fügels kraeye!
Dan binne se yn \'e doppe.
Stiif, stiif kloppe;
Trije kear it tsjerkhöf
Dan wol hy er óf;
En as er der dan net öf wol
Dan scille wy him helje
Mei pipen en mei trommen.
Dèr komt de keizer oan sjongen.
Lytse Jan, greate Jan,
Dy my in skutsje meitsje kin.
Nei Oasten, nei Westen,
Alle eibertsnêsten.
Kwik oppe douwe
De kop öf houwe, houwe.
-ocr page 33-
29
De bast liet ridlik gau los en mei de holle pypkes, dy wy
sa lengen, koene wy in hearlike(f) ninsyk meitsje. Men hoegde
net heal sa krebintich to wezen as Pibe-om, om fen dat getoet
breinroer to wirden. Sjuch Oude Tijd \'69, side 327, hwer twa
Drintske sankjes opjown wirde. (*)
(«jiii lins = gjin rest, sunder ophalden.
Groarrieh = noartich, nysgjirrich, koart. Fen goarre= sjnchtme.
Dy hwet miskearret hat folie gjin best sin; sa gyng it Pibe ek.
Piskiker. It wetter fen in sike wier alear by dokters en
kwaksalvers in earst ding om er de sjnchtme ut to tinen. Men
reisge dan ek wech-ende-weer wei nei forneamde — divelbanuers,
yn selskip fen in flesse mei in fochte deryn en der stoareage
de „medicijnmeester" dan op en troch. Derfen dinne de namme.
Sjuch ek R. en T., 433.
Hiisliiiiiniclers-draiikjes, d. w. s. drankjes die de ütwirking
hiene fen Urbanus-pillen. „Skjin skip meitsje" neamt men it
ek wol.
Wylde wolven, to sizzen de „wearwolven," dy by nacht en
ontiid deade liken fen it tsjerkhóf hellen. Sjuch W. L. side 33.
(*) Ik wit net oft de hipperts nou gauwer los litte wolle, of ilat it ain
for it „muzikale" ófnimt, mar ik hear, dat de jonges to B. tsjinwirdich mei
dissze wirdon ophalde:
Hippert, bippert, pipe!
Hwennear scistA rype?
Oankommende Maeye,
As de iïigels kraeye.
Antsje-moi mei \'t skerpe mes
Sloech de kat de kop óf,
Heal óf, hiel óf.
Ast\' net wost\' du scist\' er óf.
Ien, twa, trjjo,
Dan scille wy dy wol krjje.
Ien, twa, twa,
Dan scille wy dy wol ha.
Dat ien, twa twa forret earmoed en it is lang sa „mystisuh" net as i\'is
kwik oppe douwe.
-ocr page 34-
30
Pestoarske wier alear de nainme, hwer mei dominij syn vviif
troch de ljue fen it doarp oanspritsen waerd. Nou is it fensels
tnefrou! en it scoe raer poetsje it eacli üt vvéze as men tsjin
sa\'n niinske sei fen pestoarske. Dochs haw ik in alderling yn
üs gemeinte de fron fen \'e leste dominij, dy hjir stien liat (hy
is jrn 1882 foarttein) nea net onrs as sa neamen heard. Sjncli
hjir oer yn S. en U. side 113 en forf. in stik fen ,T. W.
Bientsjekou = in hnske of hok by de tsjerken, hwer men
de deabonken yn bewarret. Holl. = knekelhuis.
Poiiiiiie = sliepmfitse mei in „toppert," in kwastke fen
losraffele triedden.
De reap is ilineid = it spil is klear. Reap is in soarte
ton, dat fen strie by inoar draeid wirdt.
Master. Sa neamde men foar jierren de plattelans-dokter,
dy ek folie brebier wier. Dêr fen dinne it sprekwird: „it kin
in master mis.se." Sa\'n nutster wier wol knap, mar der krepearden
derom wol ris boeren. Ek it wird „niasterje" = ünder dokters
bannen wêze, komt er fen. Hwa mear fen sa\'n master witte
wol, kin der fen léze (en mei wille) yn „Meester Maarten
Vroeg" fen Jakob Vosmaer.
Boalsalve = salve fen \'e beul, hwer dizze nei de giseling
syn „klanten" de rêch mei ynwreau. Sjuch ek yn Maeika
.Inkkeles: „it skouder üt it lid, der de boal twa fjirders buter
oan fortsjinne."
Oan \'o dobbe-ich = oan \'e kant fen \'e dobbe; yn \'t Holl.
„aan den rand des grafs."
Itikstcalcn = rikjende turven.
Wolfangers = de dokters, dy hjar djur bitelje lieten.
Iteanliearro, ek wol easterske beanhearre, is in droege wyn
ut it easten, dy-t de beane ryp makket.
Rlapliout = droech en hird hout, der-t de küpers buterfetten
fen meitsje. It wirdt folie üt \'e Eastsé, bynammen üt Memel,
oanfierd.
-ocr page 35-
.\'il
In longrige poep = in stevige, sterke Diïtsker. Wevers
skynden folie fit it poepelan to kommen.
Marge = woarst. Egenlik is marge, hvvet yn it Holl.
beuling biet. It waerd folie iten yn it Antony-gasthüs to
Ljonert (R. en T. side 1C9, de noat).
Hjir is in recept: bargebloed (dat men nei it opfangen riere
moat; oars wirdt it stiif) mei roggenmoal en sjerp oanrierd en
dêr rezinen en stikjes rizel mank, wird yn in term treaun
en dat spiltsje dernei sean. Binne de margen noacli, dan moatte
se yet om rjucht lekker to wirden yn \'e „broei" yn in koer
mei hea.
Toppen. Der kaem eartyds jamk in stof foar, dy hiette
blau-toppen (yn it Holl.?) en fis frouljue brftke nou toppene
skuteldoeken. Yn dy skuteldoeken kinne yet liirde stikjes sitte,
as wieren it brokjes fen sjudden. Ik wol leauwe, dat beide
makke wirde fen it rftcliste flaeks. Sjuch ek op flaekshikkelje.
Doeren of toelebouten, hiete op oare plakken wol bollepysten
en de Latynske namme is Typha latifolia. Pompebledden binne
de greate bledden fen \'e swanneblommen, dy yn it alde Fryske
wapen pronken; Nymphaea alba en N. lutea.
It baeitsje ophingje. Yn ytlike oarden fen Drinte miene
de jongfeinten yet, dat in minske-antlit makke is om er in mes
op to probearjen. Dat „geloof" wier ek hiem yn \'e Fryske
doarpen. As it nierke wier hjir of dêr, kamen de fjuchtersbazen
hein en fier wei, en hingen hjar boppeding yn it weardshfis op.
Dy der nei taelde wier hjar man. Yn oare provinsjes setten
de romroftste bekkesnijers hjar mes yn \'e tafel of hingen it
dêr boppe, sa as wy léze yn v. Lenneps roman Ferdinand Huyck.
Douanen = kelderrotten, omt sy alles neisnenpten en yn
kelders en gatten krupten, lyk as de rotten.
Hja binne yet net oan \'e reap slem = hja binne yet net
to plak. By it dekken fen in boereskurre wirde de bosken reit
of de skobben strie mei reap (tsjinwirdich folie mei kramtried)
fêst naeid. Lizze hja to plak, dan wirde se oan \'e reap slein.
-ocr page 36-
32
Bysjager wier aldtiids de namme for fjildwachter of rottelman.
Hy makke jacht op \'e bizen, d. i. undogensk folk. In biis is
ynt immen, dy streken iithellet, nou ja, wol potsich, mar by
it ondógenske om öf.
(«reato («er ben fen Jobbegea. Wier dat in historiske
persoan, of tinkt Pibe-om muglik oan in ongetider, dy by hini
haeide en sa filosoftsk redenearje koe? — Ik wit it net.
Kling\'orij is in herberge buten Grins oan \'e A-weg, Hoen-diep.
Dêr wennet nou in Bruins yn.
Gayom-en-hjar = it jeudefolkje. Is Gayom = Goyim, sa-t
de Joden de Kristenen neame?
Oan in earen knop. Earen, ek earnen of earden (dit léste
scil in forbastere ütspraek wèze) = koperen. De koperen
niólkaniers wirde earnen of earden amers neamd.
Krupsje = in kwael, \'dy men foar tiden al skipe hat. Sjuch
yn it fêrs fen A. J. de Buil, In de Grijsheid: „Kruptiën van
oude dagen." Komt it wird fen corruptie? = bidear.
Jenever-oalje-keap, ek wol Ongersman neamd, d. w. s.
in man üt Hongarije. Sa\'n kearel reisge it lan öf mei aller-
hande kwaksalversmiddeltjes, dy er it onnoazele folk djür wist
oan to smarren.
It greate niicnskar. It wier in brukme by de alde Germanen
om onfordielde fjilden by in doarp to halden, hwer de biwenners
mei in-oar it fé op weidsje lieten. Lang is dit yet yn Drinte
sa bleann (markegrounen). Sa\'n fjild wier in mienskar. It
greate mienskar is it tsjerkhóf.
Itliiini.\'ilisiMiis Chronicus = lidsykte.
Clément Marot wier hofnar by de Franske kening Frans I.
Hwet Gabe fen him fortelt stiet ek op namme fen Gonella,
in nar fen \'e hertoeh fen Ferrara yn Itaelje. Sjuch Lanrillard,
Vlechtwerk, 75. Dêr lést men fen Marot, dat er ienris oan
\'e rjuchterkant fen in höfhear roun, dy him dat kwealik naem
en sei:
-ocr page 37-
83
„Ik wol gjin gik oan myn rjuchterh&n Iiawwe to rinnen."
„Net?" andere Marot; „nou, ik wol," en wipte nei de oare kant.
Boddelerij = pasleinkast. Fen bottelarij (en dit fen bottel,
bouteille = flesse), = samling fen flessen, romers en mear sok
reau. Sjnch W. D., S. R., 67.
Swift = in losse baes, dy him net del jaen wol, ek wol
smycht.
Wrinpe, ek draeihikke, omt er om ien fen \'e peallen, hwer
hy twisken hinget, draeit.
De soldaet fen Herbayum scil yn dy dagen in forneamd
divelbanner west hawwe. Ik haw him ek oantroft\'en yn in
jiergong fen Iduna; der hiette er de soldaet fen Hearbeam.
De neurriiig roun stuf, ek: de nearring staf meitsje = de
nearring forroun; meitsje dat de nearring to \'n ein rint. Staf
komt ek foar yn \'e sin fen dom, onbigr3\'plik: „sa staf as in
ald hin." Ek = dof: „Mem is oars 3ret kras, mar hja wirdt
frij hwet staf."
Abstoanje = swolm.
WIDZESANGEN.
Tategelonger = gelonger nei tate; breagelonger = gelonger
nei brea (Sjnch Nijjierswinsk 1842, R. en T. side 382a boppe).
Fen longerje = sterk nei eat ütsjen, Holl. = hunkeren. „Lon-
gerst\' op in bonke, Bijke?" freget men dn bonn, dy mei gleone
eagen nei it flesksnijen sjucht. Bern mei de honger yn \'e hals
neamt men wol longerich.
Koeze = flaeinammc for in born, lyk as ek UU, en fierders
hertlapke, poalle, poeleke, ook, ockebyld, ens. G. .7. brükt it fen
Cupido (yn Kupido Reau-bjuster):
„Dêr wier Koeze ontböge, ontpyld."
Tiis bjar yn dyn reugen. As jern of tried yn \'e tiis sit,
is it net maklik los to krijen. Sa moat de sliep it bern yn
syn fine triedden (reagen = Holl. rag) fêst meitsje.
:5
-ocr page 38-
34
GEALE SLIEPKE.
Poepeslomke = in lyts knipperke yn it gêrs, lyk as de
poepen nimme yn \'e ongetiid, as de sinne op it heechst is.
Leavich reid. Leaf = de bledden (Holl. loof); lijir de plom
dy boppe oan it reid sit. Leaf = bied. Sjnch R. en T. 3706
r. 10 fen b.
Gnobbe fen gnobje = stelle, egenlik = it Holl. snoepen.
Fen it iten gnobje of sline.
In tsjoarre kealke is in kealtsje dat oan in tsoar (men
seit ek wol ris sein; it Holl. tuier) fêst bonn is, d. w. s. oan
in ein ton, dat oan in izeren spit sit; it spit slacht of stekt
men yn \'e groun. Hat it beest oan it tsoar it plak, dèr-t it
komme kin ofweide, dan wirdt it spit forstitsen; it bist wirdt
fortsoare (vertuid; lykwol brükt men it Holl. vvird meast fen
in skip, dat twisken ankers fêst laeit).
Stuntten binne de lange gêrzen op \'e greiden, dy oan it
öfmeanen ta binne. Joute-baes praet fen \'e stdnnen op it
boerekin
(R. en T. 280»), dat is it stoppelige bird.
Wettergulpen = wylpen, in soart wetterfugels mei lange
bekken (loulp).
Hoantsen, ek wol hoantsjes en hintsjes neamd, yn it Holl.
kemphanen.
Teapert = Holl. kwartelkoning, spriet. Dizze fugel (dy mei
de kwartel neat vit to stean bat) skynt net mak to wezen; hy
hat to minsten namme jown oan in kwea wiif.
En Toon de seine harret. Toon is fensels in poep; hy
harret de seine, d. w. s. makket dy skerp mei in haerhammer.
(Holl. = haren).
Sint-Jans tried = fyn spinreach, dat bynainmen yn \'e hjerst
by moarntiid oer it lan laeit en fierder op \'e dei yn \'e loft
driuwt; herfxtdraden.
             \\
-ocr page 39-
35
IT MARKE.
Yn \'t liezich-bleddige gnod = yn \'e liezen of suilen en
bledden (pompebledden en sa). Gnod = lytse, lege planten, dj\'
gin wearde hawwe for it fé. By G. J.:
„D\'eabarre trapet plomp troch \'t gnod
„Oer \'t goed krftd hinne en sykt de pod."
Yn \'e dod = yn \'e slom. Dodsje = slomje.
Skütet\'aer, ek skütsjeboer, is in turfskipper. Hy song as
in alk = as in roek, net omt dy sa bjuster moai sjongt, mar
hy lit him fier heare.
Digerje = ütsjen troch reek of mist, ek = stiif sjen.
Peasjou = fisknet.
It wiel, in wetter dat er kommen is troch it forsinken of
weislaen fen fêste groun. By it trochbrekken fen diken oan
sé of rivier, slacht it wetter sims djippe gatten oan \'e binnen-
kant fen \'e dyk, der it troch it iepene fek fljucht. Sa\'n wiel
is der yet to Moddergat.
Ljordichkes, it selde as lodderich = foreald, grien, Holl.
verliefd. Lodderich sjen = verliefd kijken, minzaam zien. Vondel
brnkt it ek:
„Konstantijntje, \'t Zalig kijntje....
„De ijdelheden Hier beneden
„Uitlacht met een lodderoog."
It wird scil wol bisibbe wêze mei it Dutske lodern = fiikkerje,
gleon wêze.
Op \'e wier. („Der yn dy griene wier," R. en T. 22&, r. 3 f. u.)
G. J. seit fen Tjesk-moar:
„Der se opp\' hege wier del bokke
„En fen beide ich \'t lan beloake
„En de sé seach yn syn tut."
In heech stik lan.
Gegou is bjir it selde as gegei.
-ocr page 40-
36
Sa liearrieli. It lud klinkt fler yn it ronn. „It is hoar"
seit men ek wol yn tbrgrjimmanke Hollansk.
ALD JAN-OM.
Sjiigpelje = langsum omrinne. Syn tiid forsjaggelje = troch
liddich wezen, omrinnen de tiid forlieze.
De wever op \'e hliisdci. In wever wier op \'e Fryske
doarpen net folie yn tel, faek wol mei om-t folie wevers ut it
poepelan wei kommen wieme. Sa \'n ien paste alhiel net op
\'e lansdei. Sjnch ek hwet H. seit yn it Foarwird fen Minne
.Torrits reis: „Der binne ljue genöch .... dy graecli seagen,
dat jimme de wevers en skoenmakkers nei Ljouert stjurden."
R. en T., side 423».
Stroukje. As er eartiids by de boer op Sneintojoun frijers
by de dochters kamen, dan waerd er strouke, d. w. s. pankoek
bakt. It wier do sa gjin mode bij de boeren om kliinbrea to
iten; boekweiten groat wier al folie de kost op gewoane
Sneinejounen.
Strüne, strünjeye is yn inkele oarden fen üs provinsje 3ret
yn gebrftk, mar it giet er sa skou net mear troch as yn ald
Jan-om syn tiid. Do waerden doarren en feinsters fen bnten
fêstmakke en allerhande kattekwea om hüs en hear ütrjuchte.
It is nou mear in bisite, dy kammeraten oan it frijende pearke
bringe. Sjuch ek Sint-Piters-boask, R. en T., 257.
Kursliiig = it is allegearre forkeard. Hwet los en fêst wier
waerd faken fen it plak toaid en wit-hwer-sa\'ne brocht.
Egenlyk — efterstefoar, fen ears = aars.
(Knórje = kibje. Egenlik = in lüd jaen as in ald baerch.
IT THJERKHÖF EN ROTTELWACHT.
Yn \'e griene wier = it tsjerkhOf, om-t it heech laeit.
Siuch op\'e wier.
-ocr page 41-
37
Reinklecd. Sa wirdt it swarte kleed neamd, dat frouljue
op bigrafenissen oer de holle slagge, sadat se der ütsjogge as
sjammen. Men neamt it ek regenkleed.
Wif = it Holl. wuft; ek = wispelturig, (iysbert-om brükt
it yn Tjesk-moars Sé-eangstme as egennamme for immen ten
losse Binnen:
                  "
„ Wif woe mei in dolle holle
„Ta de wrald ut holle-bolle."
Tsjocd = kwea, komt meast foar mei goed: „goed en
tsjoed" = wel en wee.
IT BOLSWERTER NUT.
De siinic tocllc al = gyug al nei ünderen.
Dy joun wier de brij wcr opskept = dy joun wier it
spil wer klear. Brij wier hast in natsionael gerjucht by tis
foaralden.
Gjin grilke oan \'e loft = de lot\'t wier klear en moai. Men
brukt dizze sizwize ek om to witten to jaen, dat er gjin
swierrichheden binne, dat in saek hini moai oansjen lit. Fen
gril of griltsje, in fügeltsje, dat folie oan it stran forkeart en
Min op \'e lappen jowt, as it reine wol. Ik mien, dat et yn
it Holl. strandlooper hiet.
In liiilicli tilkc. In tilke is in lytse tille = brêge. Dit
brèchje roun mei in tuit, to sizzen it laei yn \'e midden heger
as oan \'e kanten.
Gloppe = steech, egenlik hwet yn it Holl. blinde steeg hiet.
Ek = gliipe = widze. Sjnch Widze-sang fen Piter Jolles,
Jong Fryslan, 112.
De rotten yn \'t kleaster. In rottekleaster is in greate
falie for rotten, dy de boeren op it noat yn \'e skürre sette.
-ocr page 42-
38
Hölefólje fen hólje eu fólje, d. i. drok prate en gekjeye.
Sjolle-kreanicr seit by G. J.
„\'t Huget my......
„Ho wy laken, tuilen, holen."
Folen is ek yn it Holl. en bitsjut pleagje, narje. V. D.
Sjuch ek J. H., L. N. I 271.
Ut \'e koker spjije. Güchelers hiene al folie in koker,
hwer sy foar \'e eagen fen it „ publiek" fen alles en yet hwet
üthellen; sy spileu ut \'e koker. It bitsjut hjir: it raer op
sizze, nüvere ütfallen dwaen.
Pijd = oerhelle (mei sèfte wirden). Forg. immen hwet tapije.
It houten wammes = de katheder, ek wol houten broek
neamd.
Yn \'e doljoruin = al hiel fen streek. Doljorum = delirium,
dronkenljues-sjuchtme.
Yn earucn skealjcn; earden — earen = earnen =
koperen.
Foar \'t sy carne tsjoarrc wierne = foar sy hjar hjir
of dêr del set hiene, foar-t sy fest plak hiene. Sjuch tsjoarrc
kealke.
Bttzckoal = Holl. kabuiskool, iis gewoane koal.
lliilobutsje = ruilje en bütsje, it Holl. ruilebuiten. Buiten
is it selde as ruilen. V. D.
Utwreiüsje = yn omfang, greatens tanimme. Fen u-reid =
tridsj(j oan \'e wirtel fen in plant. It wol dus egenlik sizze:
de wirtels nei alle kanten ütspriede. Sjuch F. H. en H. 1889,
side 148.
Uttvreidsk (ütwrydsk) is freamd, ütlansk: ntwreidsk yn klaeying
en menearen. Ek = tige utlittend: BDe ütwrydskheit heart
net by us thüs." Sjuch it Foarwird fen De forname Utfenhüzers,
R. en T. 379a.
-ocr page 43-
39
Hoiteflip, in soarte ten koeke, dy folie to Harus bakt waerd.
De namme scoe komme t\'en twa broerren, dy se bakten, Huitc
en Filippus. Sjuch F. H. en H. 91, s. 250.
In abbejraesjc feu aldcrlci reau = in gearset ten alderlei
dingen, dy freamd byenoar passé. Is abbegaesje = alligatie?
(F. H. en H.) of = bagage?
Boarnc of saed, ek wol mei it Holl. wird put of pomp
neamd. It wetter wcllet der yn op. Boarue = bom = bron.
It fé boarnje = to drinken jaen.
It oerd op syn pilo. It oerd is it skerpe, it spits. Op
Amelau hat men it Oerder dun; wol dat sizze it dun op it
oerd, op it spitse ein?
It ljcat\' lodskc feu \'c licidc = de harderin, wol bikend ut
\'e ferzen fen \'e Holl. dichters üt \'e 17de ieu en ek ut dy ten
G. J. Is dit lodske ek bisibbe mei lodderich? Yn \'e deiskc
tael neamt men in sleau frommis gau\'ris Lutske of Litske.
Hakkctcarje = it net lyk fine kinne, kiezebite.
Hjar priizc inolkciikeamcr. Sjuch ek R. en T., side 352:
„De molkenkeamcr brfisde er oars üt," = hja hie goede boarsten.
Warkcamcr = rjuchtkamer. Gr. J. hat:
„Ja siker! hja stjitte om de fonnaminten
„Fen rjucht en war." Ps. XI.
En Dr. Eeltsje skriuwt yn De Rftker, Nr. I: „De iene komt
mei swiete praetsjes, de oare mei flokwirden en drigeminten
fen rjuchtsjen en warren."
Lansitigcr = de persoan dy troch it lansbistjftr oansteld is
om to itigjen (ijkmeester); hjir = mintmaster.
It wirk iaoi op in oar moar. Moar is it selde as fean
(.yn it Holl. moer). Dizze sizwize scil dos bitsjutte: „yn dit
fean is gjin wirk, hjir is for jimme neat to dwaen, jimme binne
hjir net to plak." Wy sizze al folie: „jimme binne de planke mis."
-ocr page 44-
40
Beau bisten, bislach bisten. H. brükt beide, rean en
bislach, t\'or t\'é. In boer hat reau en bislach; dan forstiet men
oars onder it carste it ridskip: weinen, karren, ploegen ens.,
on it bislach is it fé. Hat-er bisten genöeh op, dan hat-er syn
bislach. Forg.: de weide bislaen.
Sketfé. Yn De H. H. ld. Fr. fynt men sket ef sketh = vee,
rund; xketskiale = beestenstal; wicksket = gevogelte en
woldsket = woldragend vet\', jarig vee.
IMoinkcbjizzcins = biezems feu fearren.
Elkoar kjiskou tapijc = elkoar swiet goed tapresse. Sjuch
op pijd.
Poatterige taheakke. Poatterich = süterich, gammel. It
komt yn R. en T. faker foar; op side 110/\': „it seach er
forlitten en poatterich ut" en op 21bb: „dat bigjiut er mei
Jouke poatterich fit to sjen." (Sjuch F. H. en H. \'89, s. 188
en \'90 s. 288). In taheakke is, hvvet er by jown wirdt (Gr. J.,
Fryske Tjerne). In p. t. is dos in t. dy net folie to bitsjutten hat.
Yn \'e keei\'t feu in oarre. In keelt wier in pronkkast, dy
faek moai ütsneid wier (Cor. H. T.) Oarre = pake of bebbe.
Oninculjc = omsanikje, gjin foartgong meitsje.
Mar goedryk, bloedryk. Dat wol sizze, dy jild hat wirdt
net feu syn famylje forgetteu, lyk as it in earme stakker jamk
oerkomt.
Trutlingen en eftertriitlinjren = neven en niften, efter-
ni\'ven en -niften. Yn F. H. en H. \'91, side 191 seit Dr. Duiten-
rust Hettcma, dat it komt fen in ald Dütsk wird trute =
ljeave, koeze.
Skoweliiifr = immen dy efterüt skoud wirdt, om\'t men
him net telt ot achtet. Holl. verschoveling.
Poddebükje = mei folie skrippen en lijen\'trocli de wrald
komme, lyk as de podde dy langsum op syn buk foartkrupt.
-ocr page 45-
n
In seinepóle is in pöle dy boppe it wetter ütstekt en mei
de seine meand wirde kiu. In pöle is egenlik in stikje lan
mei wetter der om liinne. „Froskepöle," op \'e pöle bliuvve, in
mounepole.
• Juk! In utrop = lak!
De krüste |i«*iinïiit>- (sjnch ek bis. 357) to sizzen in penning,
in stik silver mei krüs en mint derop. Neitiid waerd dat
lieu en letter.
Yn \'e t\'aksen sitte = tsjin inoar kreauwe, tsjin inoar
üthelje. Fax is in ald Frysk wird, dat hier bitsjut. Faxfang = it
lüken oan \'t hier. De H. H. ld. Fr. Yn \'e f. sitte is dos al
hiel lyk mei elkoar yn \'t hier hingje.
öp \'c pot\' = to boarch. Ek yn it Holl. op den pof koopen.
Hitsicli bodsjc = hird skrippe. Dy dat dwaen moat is in
earme bodder.
Hotsje = skerp meitsje, Holl. wetten. In sprekwird seit:
„de hotte (ek wol hvvotte = wette) en de file moatte net oer
inoar gear."
Dükelige dammen wol sizze: dammen mei gatten en külen
er yn. In duk = Holl. deuk; dukelig = mei düken, mar dy
moat men hvvet djipper tinke as in dük ornaris is.
Oan it jlslok. Jislok of ie/lok = it gat yn it heafek by
de heafeksdoar. As de kij op stal binnc en de boer bigjint
mei it hea to foerjen, dan wirdt er fen it fek in stik öt\'splist;
sa kriget men it iezlok. Lok scil wol it selde wêze as gat)
ipening; tink ek om sültlokje, fetlokje, holle dingen om er salt
of fet yn to hawwen. De kij hawwe it dan skoan; lekker hea
folop en hja hoege it net iens to sykjen. Oan it jislok sitte
wol dos sizze: it wirdt sa\'n ien mar tasmiten, hy yt fen \'e
greate bult en docht er neat foar. Holl. uit de ruif ($taats-
ruif) eten.
In spinncbcalclis jüpc = in jurk ef japon, dy oan \'e mil
sa ticht ynreauwn is, dat er binei gjin mil mear to sjen is.
In spin is ek tige klieu twiske kop en bealch.
-ocr page 46-
12
Point d\'argent, point de Suisses = gjin jild, gjin Switsers.
])o-t Napke üs yet net segene liie mei de konskripsje (ik tink,
dat dy net wer ófskaft is om sa for goed de pik op \'e Franske
keizer yn as folts to halden) wacrden de soldaten hierd en
derta lieten de Switsers hjar folie bruke.
Ik huw hjar ris tante = Ik haw hjar ris ünderstien.
Tante is it Franske vvird tenter = bisykje, understean.
Njobis, sjoele. Dy beide virden sizze sahwet it selde. Wy
hawvve der ek foar: soksis, bloarre,jóbbe, stil. Holl. druiloor, sul.
In klipkc, fen klibbe. In klibbe hea of strie = in greato
heap, dy ticlit yn elkoar sit. Bliuwt der op it lést in byt fen
sitten, dan is dat in klipke.
De witsjers 1\'cn it hof = de tsjinners ten it hof of it
lijucht, de fjildwachters.
It doaske fen Pundoru. De alde Kreken fortelden fen dy
jififer Pandora, dat sy in doaske krige hie fen Jnpiter en do
sy dat ipen die, fleagen der alderhande sjuchtnien en soargen
nt, dy sont under de ininsken bleaun binne. Do P. it doaske
wer taflapte, scoe de Hoop der krekt utwippe, mar dy waerd
er non yn biflapt en bleau sa biwari-e.
Oiitli.jusko inoai, dat is sa moai, it is net to bitsjutten.
F. H. en H. \'91, 128.
In bleistrige jüpe. Dit wird bleistrich forklearret J. H.
sels = opgeblazen. In bl. jftpe scil dan wêze in oppofte jurk.
Bluistrich
dat folie brnkt wirdt yn \'e sin fen rimpen en wyld
(in bhiistrige jonge) brüke de skriüwcrs oars. (Sjucli Beslinga-
State).
liitrolleinollc == inch ynpakt, der is mar it ien of oar om
binne sliugere.
Lewiiske = slokje. Fen lavas = brandewyn op kruden.
Van Lennep seit yn syn Vermak. Spraakk.: „Vrouw Lijsbet
mag geen brandewijn ... maar lavas." Sjuch ek V. D.
-ocr page 47-
43
Jciitcn en drenten jifl\'orkfts yn \'e dagen feu \'e optouhte.
Jenten en drenten = aerdich en hinnnel. Jent briikt men ek
yn it Flaemsk. It is Franske gentil = aardig. For drenten
heart men ek wol trinten sizzen. Jiffers yn \'e dagen ten \'e
optochte binne „huwbare jonge dames."
Yn \'t brat = yn \'e pronk. Brat is in wollen stoffe.
Stroatskaewje = op \'e strjitte omsliere.
In darkert = in prnstich (proastich) man. Sjuch ek
R. en T., side 187a: „Hwet darkert komt der oan?" en
side 291&: „Du stapste der binne as in darkert."
In brodze t\'cn trije dassen. In brodze is egenlik in tize
heap smoarch goed. „Pas op, traepje der net yn, dor laeit in
brodze." Halbertsma haldt it bisibbe mei broeye. Forg. ek:
brodzieh waer. It wol hjir sizze, dat dy man syn hals to
broeyen set hie yn trije dassen.
Yn \'e Honsek; in herberg to Ljouwert.
Fcn \'e want yn \'e tomiiic = fen \'e romte yn \'e krapte,
fen \'e finne yn \'e jester.
Hy nikt nei do loddc, d. w. s. nei de lodde, hwer syn
grêf mei dold wirde scil. Hen seit it fen immen dy men oan-
sjncht, dat er it net lang mear meitsje scil.
Hantsjciniereii. Sa neamt men de Dütske arbeiders, dy
simmers by de greidboeren yn \'e ongetiid geane. By hicle
keppels kamen se alear ut it Poepelan opsetton; nacht en dei
marsjearren hja troch (sjuch It Poepejeyen F. H. en H. \'90,
side 339), wylst sy songen, dat it davere. To Aldeboarn, Snits,
Bolswert en muglik mear oare plakken stienen se oan \'e merk,
to s. dy gjin fêste boer hiene, en dy waerden der troch de
boeren bitinge. Sjuch yn R. en T., side XXV, hwet Abe en
Felse der fen sizze. In onhuer folkje wier it meast; arbeidsje
koene se en woene se, mar ite! nou, onbitinklik. Eu tier wierne
hja net, dat wier in gelok for de boer. De namme Hantsjemier
wol sizze Hanschen Maher, d. i. Hans meauer.
-ocr page 48-
14
J>E HARKERS.
Net lilskacid. As wy sizze: „dy jonge is nei syn heit
fttskaeid," dan miene wy dermei, dat er krekt op syn heit
liket. H. brfikt it sa ek wol; R. en T., 30b: „allegearre ftt it
selde I loed skaeid" en 51a: „Keimpke like . ... wol hwet nei
hjar faer fttskaeid to wezen." Mar hjir niient er mei fttskaeid
krekt oarsom: „de Bolswerters wierne net fttskaeid" = de B.
wierne net forbastere. Sa ek R. en T., 180a: „hja scoene sa\'n
fttskaeide soan as dy net sykjen heare meye." Ek yn it ferske
ftnder it portret feu Gr. J.:
„Lok master, sljucht en rjucht! memm\' taels bihald en arame,
„It litskaeid brod to hun. Ysbrekker is syn namme:
„Yn tinse en tael, yn kinst en \'t gleonste rimersfjftr,
„Yn \'t golle Friezne hert, sa godlik as natur."
It ntskaeid brod = it forbastere brod; Holl. verbasterd ge-
slacht
(gebroed); i\'it stiet hjir gelyk mei ont yn it Holl. ontaard.
Stalke = frjeon. Hoeuift yn syn Friesche spreekw. laet it
of fen stdl-lyk, dy yn \'e stal mei in oar allyk is.
Oppernolk. Nolk (is it koarts? = noflik?) neamt men
immen, dy der op ftt is in oar to bileaven. Opper tsjinnet ta
forsterking.
IIikke en tcin = it Holl. geboren en getogen. Forg.: „it
aei bigjint to hikjen." R. en T., side 332b, r. 16 f. ü.
Halbertsma. De fttgong ma op it ein fen Fryske famylje-
nannnen is net = man. Men set dy fttgong efter foarnanimen.
Sa komt fen Douwe Douma, fen Sytse Sytsma, ens. Efter
gewoane snbst. skriuwt men stru, bygelyks: Dykstra fen dyk,
Heidstra fen heide, Wykstra fen wyk, ens.
Wizansje = brukme. Fen it Franske wird usance.
Ik AveinJB net op it poinpiercn souderkc d. w. s.: ik biliz
inyn jild net yn pompieren, dy sa falikant binne.
Foldcdich = Holl. gastvrij, mild.
-ocr page 49-
45
DOCH DYN PLICHT.
Kiirilskc of earske = lyts persoantsje, sa lyts, dat er wol
liket oars net as ears to wezen. Yn S.-W. = ierdmantsje,
kabouter.
Fugel, h.jir = in patsje, in tütsje.
Smoarmogge = in doafpot, in mogge der it fjftr yn smoart.
Men seit it yn \'e südwesthoek fen fis provinsje.
Jimmetsje = it jonniten biliimmelje.
De bol\' oer scis op it skouder drage. Op bis. 48a.• „Oer
scis
de galle ris kwyt reitse" en op 250a: „ik hiet oer scis de
wylde boer." Oer scis = non en dan, S.-W. III bis. 132. Mar
op side 61fe fen R. en T. seit H., dat by de Menisten oer scis
gjin register fen geboarten halden waerd. Hjir lint it wird
oerscis folie fen hielendal.
Yn R. c. a. M. v. H. komt it twaris foar:
„\'t Weer voar him ek in tiige toer.
„\'t Koam jer altiid oerschesmis oer" en
„De koning die pierde ues eris, dat er heel oerschesmis hir
koam."
Yn beide foarbylden is oerschesmis = nnforwacht.
Digerkykje, fen digerje en kykje = stiif nei eat sjen.
VViiiiiinis mei de boel = foart mei de boel, wei er mei.
Bink = misset, forkearde slach. Sjuch R. en T. 330i.
Fen top ta teil = hielendal. Yn it Holl. van top tot teen.
Teil scil wol = tegel wêze, nierstien. Dos: fen boppen ta
underen.
Kjiiiiiiiioh\'ik, ek wol allinne sjamme = fftgelforskrikker, spook.
Skabbericli geweten = in smoarch geweten. Skabberich
of skobberich neamt men, hwet er sjofel ütsjocht. luimen dy
yn stikkene klean rint, sjocht er skabbericli üt.
-ocr page 50-
46
Rju unrjuchtfirdige la pon. Men wit hwet de skroarren
nei jown wirdt. Rju = frij hwet. Yn it Holl. hie men alear
rijf = mild, overvloedig1, V. 1).
Boste linde. Linde of Lynde is liirde, drege tnrf. Hy
kriget de namme ten it rivierke yn Stelling-werf.
Kr sict gjin lonte yn ju, to sizzen gjin fjür; domenij kaem
it folk net genoach op it gewisse troch se hel en divel foar
to halden.
Lymmoar of lymoer = flauwte, biroerte. „Hja krige it
op \'e simmels" seit men fen sokke frouljue, as der domenij it
fen foar hie. Egenlik = liifmoarssykte = mansikens. F. H.
en H. \'92, 259.
(«jin grewcl = al hiel neat.
Fyndoekspoep, ek lapkepoep = keapman yn manufacturen.
Meast binne dat Dütskers of alteas fen Dütske koinóf, sa-t de
namme meastal yet forret. Fyndoeks wirdt er by neamd, omt
lytse keapljue mei in marse of koerke it lan yngyngen mei
skuteldoeken, skerldoeksgoed, jern, ban en mear snypsnaren.
Longerige lobben. Lobben = skonken en longerich = grou
swiei\', sterk. Sjuch R. en T., 66a: „de smid, dy in great
longerich kearel wier."
J. C. P. Salverda skriuwt longre: „Ocke longre lea."
Oimstjerte = hwet men erft.
Hyln! of hilla! Men brükt dit wird om immen to roppen.
J. H. H. wol it öfliede fen ealal hwer de Frizen mekoar mei
groetene: „eala, Ma Fresa!" Sjuch hjiroer S. en R. \'90, siden
309 en 341 en F. H. en H. \'90, side 284.
Nötich komt yn \'e deiske tael net folie foar. It is it selde
as bidaerd.
De treddeis tsjinst = de treddedeis koarts, dy by aids folie
mear hüsriem wier as nou en, as er ien kear plak by immen
foun hie, net tel wer weigyng. Derfendinne, dat er folie
middeltsjes tsjin bitocht waerden. Sjuch F. H. en H. \'90,
siden 88 en 89.
-ocr page 51-
47
De mint krijc = it land, in pust er oan krije.
Tiiike, tuike oan. Men scit ek: tuike maai spylje. Mei
tuike-roppen lokket men de keallen. Tuike oan mei immen =
mei sefte wirden immen riede en liede, lyk as Master mei
Olfert moast.
It onk yn de stambeaiitsjes is it ontüch, dat Olfert der
ut wjoede moast.
Onbiiilik Avirk = ongeskikt wirk; it is onbinlik immen sok
wirk op to dragen.
Yn onislnch reitsje = yn drokte, yn need reitsje; men
seit ek yn tsjok waer reitsje. „Jonge fammen dj\' yn omslach
rekken." (W. D.)
Njoggcn-nrs-Iet = it lieden feu \'e klok om njoggen ure.
Dat wjirmske klok lieden! = dat fordealde kloklieden.
Hwerom neaint O. it wjirmsk? Nou, wjirmsk is in flokwird
lyk as ek wylde wj innen! miertt en oaren dy non yn onbrük
binne. Sjuch J. H., L. N. I, 218.
Fhik en njiit = der is non wol mei him om to gean, hjr
is bidaerd en mak.
Dat med wier sii\'n dübclliddieli kcarel net tu iniinsk.
In med is fiif fearn pounsmiette (45 A.) lan, om-ende-by sa
folie as in goed mier yn in dei meane kin. In dubelliddich k.
is ien mei diïbele lidden, dós ien, dy it arbeidsjen dwaen en
ütstean kin.
Bigangel = lykstaesje fen ien dy yet libbet. It wirdt sjoen
troch minsken dy mei in helm berne binne en is in teiken fen
\'e oansteande dea fen dyjinnige, hwaens staesje it is. Sjuch
It Heksershol. Ek V. d. V., W. L., 31.
Santepetyk is forbastere fen it Franske sainte-boutique = de
hillige winkel of kream.
Dizenicli waer = dampich, mistich waer; it Holl. hat
dijzig. V. D.
-ocr page 52-
4K
Sy pjüwden niy efternei on forspriken my. Neipjnwe =
sarjend neirinne en oanstjitte. Forsprekke = ütskelle, tbrwinskje.
Sjucli J. H., L. N. I, 269.
Op side 301b fen R. en T. léze wy: „En al de toalf stammen
Israëls ... dy pjuwden Dupin nei.
In line stuid = in line spand, en wol sa, dat it mnr in
lyts eintsje boppe de groun wier, (*) sadas Olfert er oer hinne
trüzele. Moat staid ek Mald wêze?
Truwaet. Hjirop hawwe de hearen Leopold (S.-W. II) oan-
teikene: = moeilijke positie; I.Tslandseh trafali = moeite,
zwarigheid. My tinkt oars, dat it hiel wol it Holl. wird travaat
wêze kin, dat in koarte, mar sterke wynfleach bitsjnt. Sjuch
V. I>. Séljue sizze wol, dat it travad tg is. (Valentijn, O. en
N. O. Indie). As sa\'n trawaet it skip oerfalt, sit it tige yn need;
derom koe Gabe it ek tapnsse op Olfert.
Op \'e naed gean = de flecht sette. De jongens sizze al
folie fen der iU naeye.
Dwersbongelje = tsjinhaspelje, tsjinwirkje. By it koalsied-
terkjen biniie der arbeiders, dy it ütsleine strie fen it kleed
öf smite. Mar in oaren stiet buten it kleed klear om dat lége
strie ünder it koalkleed to arbeidsjen; der komt dan om sa to
sizzen in ranne, dy it weispatten fen it sied bilet. It liket
wol, dat dy man de oaren tsjin-arbeidet. Iïy it folk fen it
kleed hiet sa\'n arbeider de dwersbongelder.
Gegryn on gotriin = it grinon en drinwen fen \'e bern.
Sjnch ek 11. en T. 88b: „De oare niften trunen danich by
Gabe, ens." Trünje = oansette, oandriuwe.
(*) Yn \'e earste printinge fen R. en T. stiet nei
Munter. Ja, mar der kaem, ens.
Olfert. Sjuch, der kinne jo de groeden noch «jen, domeriij. Ik lmw er
altiten noch Invet fuetpok op.
Domenij. Mar hwet diestil do?
Foetpok = it droege Hues, liwer-t in keal yn to wrald komt.
-ocr page 53-
49
MISWIER.
Niswier = it wierret forkeard, it is gjin geskikt waer.
Il waer liinc 0111 = fier wier foroaring: men wist net liwet
it woe en scoe. Yn \'t Holl. scoe men sizze: het weer is grillig.
In waerül om \'e sinne scil in ring om \'e sinne wêze,
hwer it folk fan seit:
„Een ring om de maan, die kan vergaan, Maar een ring om
de zon daar schreien vrouwen en kinderen om."
(«ljir.jp, ek gljirkje = helder, klear wirde. „It reinen scil
hast wol ophalde; it bigjint yn it westen to gljirjen." It wird
scil wol bisibbc wêze mei it Holl. gloren.
Krukje en wiskje. Sa lang er non en dan \'ris in snieflokje
fait, scit men, dat it kröket, mar knmme se rjn t.agelyk, dan
toisket ot\' sniejaget it. Wixkje neamt men it ek, as de hirde
wyn it wetter sa op .jaget, dat it yn \'e hichte spat. Sjnch
R. en T., 162a.
Boerekofje waerd folie dronken oer iis, foar-t de ljue fen
pons wisten. It waerd klear makke yn lytse t.sjetteltsjes fen
bier, brandewyn en siiker mei nótemuskaot „ad lib."
Kfteroniisblok = in foech beamstamme op \'e liird. Om
Krysttüd hinne waerd er in nnwiten blok liont op \'e hird lein,
in Krystblok. It. lichte hont, prikken en sa, laei mear nei
foaren; de sta mme wier it efteroansblok.
Sy reauntene eltsjoar yn \'t ear. Ileauntsje = lfisterje,
it Holl. fluisteren. „It Ingelgereannt op Skiermountseach" =
het gefluister der Engelen. It komt dus ek oerien mei it Holl.
in de ooren ruisehen:
„Fcii Starnm ho reanntsje e\'n rinnc
„Aid sizkes me al yn \'t ear."
Formule = forrifelje. In wird fit \'e Hynliepper tongslach.
By R. c. a., M. v. H. lêz ik: „Mooglik had de man it deend
om de Hiinlippers eris to vormalen."
4
-ocr page 54-
50
(iloüil = nofteren, onnoazel. „(iloade, onnoazele stakkers"
neamt H. de Ternaerders. K. en \'I\'., 329 yn \'e noat.
Bijeuzelje = forrifelje. .Tenzelje is oars = genre, oanhfdde
mei it selde praet. Bijeuzelje = iminen mei oanhaldend seuren
oerhelje om it tawird to jaen.
Skrok = skrael. Men seit it. ek ten it vvaer, as er yn it
foarjier trocli \'e kjeltme neat vvaekse wol. Ek: in skrokke wyn.
Klikje = in bytke, dat oerbliuvvt. „Der is yet in klikje
wyn yn \'e flesse bleaun." Pen iten wirdt er niear sein:
nnxke. „Wy scille lijoed mar optvaerme kost ite," seit de
linsfron; „it is allegearre nuskes." Klikje scil wol it Holl.
kliekje wéze.
lliillich. Dat hy soks hafticli wier = dat. soks in liim siet,
dat er derta yn steat wier. Hafticli komt oars net niear op
hini sels foar.
Mei in boarst. Sjnch ek R. en T. 29a, r. 12 f. b. = yn
ienen, op slach.
Mei liani «ii ivrain. It iene of it oare mei li. en gr. opite,
d. w. s. yn syn hear en fear. De earste sizwize slacht mear
op hwet er yn sit: de snippen wirde iten mei ham en gram.
De oarde sjnelit mear op hwet ei\' om sit: de boer trean de
liazze yn sijn hear en fear yn \'e koalrnpen (to koaitsjen).
Ham = haem, fulens, „vruchtvlies." Gram = it yngewant, de
termen, ens. Tink oan fiskgrom. F. H. en II. \'90, s. 191.
It brief alliiiue wol léze kinne is in sprekwird, dat
bitsjut,: it iten allinne wol op kinne. Alear wier de kinst fen
lézen net sa hiisriem nnder it folk as tsjinwirdich; dy in brief
krige hie faek de hilp fen in oar nedicli om dat brief to lézen.
Petse-put = Bonifacins put, efkes bfiten Dokknni oan \'e
Kollnnier trekwei. J. W. jowt in oare forklearins:, Fr. Alm. \'94.
Keppels = de Keppelstrjitte yn Dokknm twisken de Flaeks-
strjitte en de Wald-poarte.
-ocr page 55-
51
De t\'jürput i\'en Staruiii. „Ook is (in dei» jare 4 n. Chr.)
bij \'t Iloode Klit\', niet verre van Staveren, een vlamme uit de
aarde geborsten, welke drie dagen duurde. Den vierden dag
kwam er een groote draak recbt omhoog nitvliegen, enz."
V. L., A. T. blz. 12, 18, 21.
Mork on risken = yn it Holl. wollegras en ruaschen, yn
it Latijn Eriophorum en Juneus.
De hiettens stymiue nei hoppen = mei geweld omlieech
gean, ütdampe. „De büthuzen bigjinne to stymjen." R. en T.,
174. Ek yn it Overyselsk komt it foar: „worop in de midden
\'n schottel met eerpels stiet te stunmen." S.-W. I, 587.
Minskebihngers = lichte frouljue? F. H. en H.
Hy saltte syn weet op = hy halde syn noat ont it djürder
waerd.
Aldl\'i-iiizich is hy, dy him oan it alde haldt; aldmoadrieh.
Master Tsjerk seit ten syn teltsjes: „Ei, dy binne al to simpel
on ald-freansk (= aldfrinzich) for de Jonker." R. en T., 40fi«.
Jeltich = op jierren. Fen jeld = alderdom. (Sa komt kjelt
t\'en kald). Jeldge pleagen = pi. ten \'e alderdom.
Heukereslibben = it libben ten iminen dy allinne omhenkert.
d. i. ienlik wennet en alles allinne biskrippe en biklanwe moat.
Syn buks wjcrgea = in wiif dat him paste. Ek wol \'ris
sydsüvér.
In kein en tipsiilieh <Hii£ =s in kreas en lummel famke,
dy hjar wearde kin en tielt.
Noardske bnlke = in spylark by de alde Noarske tolken.
W. D. skreau in Lietboek: „Doaitsen mei de Noardske balke."
Klirkje, ek ütklirkje = immen iitheare, efter syn geheimen
sjen to kommen.
\\>\'iggeniujiiiiien = it Holl. wittebroodsweken. In wielt =
in wéten bóle, hwet by de aldsjes in pré wier.
-ocr page 56-
52
De büter bare = de bftter biarbeidsje, yn it Holl. kneden.
Ek „de bftter ombare." Sjnch S. en R., 174.
Tsjildieli = frjeonlik en tsjinstich.
In skalk each op stroatskawers = in forkeard of
nnbitrnnsum each op omrinders, — in pear feinten, dy omslierden,
liie er yn \'e laempe. Forg.: „om gjin skalk each to jaen."
In wjoldit\'h imiii = ien Ay trochrazend is, it geweld brftkt.
Wjoldich of wjaldicli = waldich, weldich; fen geweld.
By lijnr wé = goed by de saek, en sa koint it by
Halbertsma faek foar. Men seit ek: by hjar süp en shit, dat
wol wêze scil: hy hjar supe en stilt (=: stoete jrn it Drintsk),
dat by aids it drinken en iten wier (ombyt en jonnsmiel, as
er to minsten jouns gjin waerin niiel kaem).
By syn wé komme kin hjir ek betsjutte: m fier komme, dat
men syn wé, syn leed goed ynsjor.ht
(den is it slimste al foarby).
Wirdt men hwet flan om \'e ma^e, den is men ek iré en men
nimt den in wébyt (Haubyt) = in byt om it wé to kearen.
Sjnch yn R. en T. it forhael fen \'e studint Agema by de
boer. Side 81 en forf.
Dft kerfstok is izfir = it boargjen is dien, it is nt. De
klanten hellen b3\' aids it brea fen \'e bakker op \'e pof (non
fensels altyt kontant). Raes en syn mingers wierne greater
heiten yn bakken en iten as yn it skrinwen en lézen; hoek-
lialde der wisten se net fen. Mar it rette him wol. De keaper
hie in eintsje lat en baes ek; waerd er in brea helle, dan snei
baes yn beide latten in kerf; derom hietten se kerfstokken. By
de ófrekkening waerden dy „confronteard." It is non dudelik
hwet it sjirekwird si/./e wol: de kerfstok is izer. Forg. ek:
f\'rij hwet op syn kerfstok hawwe.
Pisbiloaitser = piskiker. Aldtiids reisgen de ljue mei it /
wetter fen in sike nei dokter of divelbanncr, dy dat fochte mei
kennerseagen biseacb. Loaitsje, ek loakje = sjen. De tsj en
k wikselje folie, binammen yn Fr. en Holl. wirden: tsjerke,
kerk — tsjettel, ketel — ts.jiis, kaas — meitsje, maken —
weitsje, waken — ens. Sjuch ek R. en T., side 224.
-ocr page 57-
53
Siker sonk = for goed wier; Holl. voorwaar. In sizwize
om de wierheit to bikreftigjeu.
Kedize = redde, mei oanpiele. Sjuch K. en T. 229a: „Myn
broer hie gjin spelling yn it gehiel; dèr liet er my foar kedize."
En side 3036: „Wy hawwe dèr net t\'oar to kedizen."
Van Lennep yn syn Vermak. Spraakk. brnkt it ek: „Wat
heb je er op te kediezeu\'f en seit dat it bitsjut aanmerkingen
maken.
Yn V. I). is it net to ftnen.
Foiirluicri = it foarste ein, foareker ot\' foarikker. Ilued
(t\'en haved) is hoofd.
Remeedsje = it Franske remede = geneesmiddel.
Floutaftivli = goed yn syn soarte. Forg.: „hy kin wol
float halde."
Wytling = wyt lekken ten it béd. „As in wytling bistoar
de arbeider." P. G. Bleeksma, Al to ... S.-W. III.
(Jibelkes = freamde grapkes.
robbel ich = smoarcli en ongedien.
Diggolfjür is nei it sizzeu t\'en inkelen = it Holl. St. Klms-
vuur. Om-t dy ljochtkes sa liinne en wer hippe en t\'en \'e iene
beam nei de oare geane, seit men ten in nijtsje, dat it as
diggelfjür troch it doarp rint.
liiizcris = mei de selde sjuchtme oanhelle as Lazarus, de
earme man üt \'o moaye gelikenis t\'en Jezus; melaetsk.
Fjiirbocter, dy op it fjür tasjen en it ünderhalde moast.
Yn in stikje f en De H. H. yn in alde Fr. Volksalm.: „Dat
oaljan Wangeroog" wirdt de man, dy jouns oan it stran in
fjür oan lizze moast (der wieren do yet gjin fjürtoerren)
fjürbeiter neaind.
Smoezen binne lange turven ten in licht soart; turven fen
\'e boppelaeeh fen it fean.
-ocr page 58-
54
Yn \'e mizcl (mieslerij) = yn it lijen, yn it onleech. In
mizel of hounemizel is in svvolni, dy om \'e neil fen \'e tomme
of finger rint. In siden triedsje der troch lüke hict in probaet
middel. K. en T., 91a.
I\'lotsk = geizich, sunder glans.
(«ci/.riiicli en tsjouwerich. It earste scil wol gelyk stean
mei geizich. Tsjouwerich wirdt, mien ik, brükt for seurderich; it
scoe hjir dan wéze: der sit gjin foartgong, gjin rjncht libben yn.
Tsjiitstich = hjir koartsich. Sjuch treddedeistsjinst.
Ynskewiele = ynskikke, tastean. Sjueli it Holl. scliaveelen. V. I).
Dy yn in uldo lcye in lytsc butte 1\'onii. In lcye = lege,
iu leechte yn it kin der it wetter lans rint, as it heech stiet.
In butte is yn Hynlieppen = in greate houten doaze. It vvird
scil bisibbe wêze mei boals (waiboats). V. I). hat hut en
botte = houten vat en ek draagkorf, rugkorf.
It lun stic bros, d. w. s. troch it hege wetter wier de
feauigc groun bros; men sakke er licht troch.
It iiiii\'i\'toii = it tou hwer it boatsje mei fêst bonn wier.
Forg. it Holl. vastmeren.
UT \'E KOAKTE STIKJES.
Side 55«—side 68</.
I\'onlke is in Üaeinnmnie lyk as pop, koeze, noekje, ens. It
komt fen poalle == holle, lyk as ut dizze trije foarbylden blike kin:
G. J. yn Kupido-Keau-bjuster, neamt de god der lieafde om
syn ljocht hier goune poalle. J. C. P. Salverda seit: „Trochtraper
set kaem nea yn poalle" en „Hy frisslet foar him in krans,
Dy om syn kroeze poalle risslet." De selde brükt it ek as
flaeinammc: „Bidarje, niyu poaltsjes! bidar\' dochs en yt!"
1\'ojjeiiiaii (= poallenian) is yn Oerisel ek in flaeinamme for
in foaltsje. S.-W. I, 534.
Yn de H. H., ld. Fris. stiet: podia = hoofd, hersenpan.
Egenlik is poalle = oan it leste wird, dat diel fen \'e holle,
dat mei hier biwoechsen is.
-ocr page 59-
55
lloask = trou, frjeonlik, (Huil. heuseh).
„Dy scil dat erf feu tuzneti jierren
„Biwarje, boask, as \'t liilliclist pan!"
Salv., Der Friezne Tael.
(i. J. neamt Godsfrjeon hou.sk en trou.
En G. J. yn it scehste t\'ers ten Ps. II seit:
„Tsjinje boask.... de Hear."
hemd = foroardield: Holl. gedoemd.
Yn hoopjemlc weauic = de hoop komt bidragen ut. Holl.
een ijdele, lutdriegelijke hoop. G. Japiks britkt it Holl. waan.
Weiflcd, t\'en weifliede, it Holl. vlieden.
ISolswiiiii wier nei-t de legende seit, in dochter fen kening
Radboud en liet Boalswert sette.
Passiflora, Holl. Hjdensbloem. De blommen binne fen komóf
ut Amerika. Hja krigeu de namme ten passiflora., omt de
preesters yn Itaelje yn e dielen t\'en \'e blom de foltertngen fen
Jezus en de groeden, dy se neilieten seagen: de kroane fen
toarnen. in neil ut it kri\'is, en de wonnen yn Jezus lichem.
Saiiliiiue is in billicli frommiske; t\'en Sunt of Sint.
Ou la 11 is op deselde wize makke as onwaer, o«tiid, onminske.
It is egenlik gjin hUn, omt it folletiids under wetter stiet. It
is bwet better as it Holl. = moeras.
As \'t liein mar in ilrip Imnh-li slikke hie. ens. Wy
léze derten it folgjende getal yn V. L., A. T., 347:
„Liafburg (de mem fen \'e preker Lndger), geboren zijnde,
moest o]i last van haar beidensebe grootmoeder, verdrietig, dat
baar schoondochter alleen meisjes werden geboren, door een
slavin worden verdronken, een recht, dat zij volgens baar leer
op jonggeboren kinderen hadden, mits zij vooraf niets genuttigd
of geproefd hadden.
Dan bet wichtje greep met, baar bandjes
bet vat, of den emmer om den rand.... Een buurvrouw...
ontnam bet de slavin, liep in baar buis en stak het een weinig
honigs in den mond,
waardoor bet, van den ort\'erdood was verlost."
-ocr page 60-
56
Opswylje — feu alle kanten by elkoar lielje, lyk as men
docht mei hea, dat yn swé laeit.
Snippre fainkos = kreaze, kcine famkes.
Skek is in stevige, foarske streek by it reedriden, in ófsetter
dy yen in skoat foarnt bringt.
Tas = knappe, handige vrouw; V. 1). Yn \'e jefte t\'en 1829
stiet for dizze rigel yn \'t plak:
„Bin \'k flinke Sibbel uet fen \'e Kyp?"
„Angnietje! maar wat sin gy een tas."
lired., liet Moortje.
Kiinpcrjc = jeuzelje, oanhaldend kleye.
Itlastich is ininien dy op hége toan on rimpen iïtfalt en yn
al syn dwaen gysten is.
In fatsen hrindert goune. Hündert gouue is by de keapman
gjin tol en derom neamt er se fatsen, dat wol komme scil fen
fod, f\'otxje. Fotsich is dos gelyk mei it Holl. voddig.
Maerteblomke = Galanthus nivalis, sneeuwklokje, wirdt ek
neuken wyfke neamd en liderke. It léste omt it sims folie to
lijen hat fen waer en wyn ?
Rinket = in lytse doar yn \'e greate sli\'isdoarreu.
De bakkorshoarn. By aids bliezen de bakkers op in hoarn
as it klienbrea klear wier. Tink oan it bernerynike: „De
bakker op den hoek Die heeft van nacht geblazen."
Pym\'l as in skjirre = skerp, tul. Men seit mear: skerp
as in flym.
Klnistrieli = \'t Holl. luisterrijk, prachtig, opgeblazen. Sjuch
It. en T. side 2iJ7«: „Ho is dyn bluister (= luister) tioh
forroun." Yn \'e deistige tael is bluistrich frij gelyk mei
blastich. Sjuch op blcistrige jüpe.
Ku lUwjiid mei ierd en «er d. w. s. de alde beamstammen
binne omwaeid, en hjar wirtels hawwe net allinne de ierde,
-ocr page 61-
57
der-t se mei biditsen wieme, mei opskürd, mar ek de hirde
brune sanlaeeh dy der ander sit en oer neamd wirdt. Sjucli
yn \'e walden mar ris bcanimen, dy sa ütwjüd biniie.
Keap jueil = bilies jaen. Meu seit ek krimp, kamp jaen.
As men keap jowt by it handeljen, dan is it placlitsjen dien.
DE T WA DDE JOUN.
Domciiij siet by S. en P. lo |tizeljen, d. w. s. in joitn-
praetsje
balde.
Pizoljc = jounprate. It wird is makke tin pizel = koken
(sjucli R. en T. side 1126). Sytstra neamt pizel in wird, dat
<ip it eilan Wangeroog yu brak is tor keamer. It komt ek t\'oar
yn „De Brnudvaartsbövel up Sylt" — S.-W., 11, iiS, hwer it
t\'urklearre wirdt = in lytse keamer. De 11. II. ld. Fr. jowt:
pisle = keuken en piséldreple, piseldura = keukendeur; i\'it to
pizel jen
is by it jonfrt\'olk ek wol = üt to t\'rijen. Sjucli Herders
F. H. en H. \'92, 195.
KollVljp = rou en riicli der oer hinfjean. Egenlik = it
kin licht en ruch omploegje; by de timmerljue — rüch mei de
skaet\' der oerhinne gean. Sa ek = der mar rucb en onbitoeht
bwet, binne rabbelje.
Pootsjc it eacli üt ot\' ek wol: poeske it each ut = it aei
is britsen, de frjeonskip is dien.
Jostucl = brukme.
Ien ilc wi/.c Ijiic en kryclisliclilcn üt Dokkiim neaiii ik:
(lemma Fr tuin*, dy pretester wier to Leuven en yn 1558 stoar.
J\'iflinx o. Beyma, dy yn 15J59 berne waerd en yu 1598 stoar.
lly wier prefester oan \'e hégescholleu t\'en Wittenberch, Leiden
en Frentsjer.
Fokke AbeUz en syn broer Jan, dy trocb 0. Z. v. Haren
opneamd wirde by de kapteins ten \'e (Teuzeskippen.
-ocr page 62-
58
Ulriewi Huber libbe ten 1(J3(>—1(iü4, wier pret\', to Freutsjer
en riedshear yn it Hof feu Fryslan. 11v liat in bnlte boeken
oer it rjucbt skreaun.
Lii uwc r. Aitzema, stoar yn 1 (!(i!); hy wier president f en
\'e Hanzesteden yn den Haech en is foaral liikend trocli syu
boek: „Saaken van Staat en Oorlogh."
De FMeina\'s, heit, soan en dochter, dy yn it begjin feu \'e
foarige ien libben en yn \'e teikenknnst mnst.ers wierne.
Flut, ek drêge flut. = niölke, der-t de reamnie ufskept is.
Fierder» mear dingen, der de krèft fit is, lyk as Blappe kofje
en thé. liy V. I>. vlotauelk.
Nerf d. i. Nanoa, in stêd yn Ruslan oan \'e Finskc golf. Der
wirdt in swiide haiinel dreaun yn bont.
H.ju lioigoandc = t\'rij hwet goarrich, oan \'e gjirrige kant.
l.iiiicl of bügeltas hie in fronimis alear op side. It, wier
in knip ten silver en deruan hinge in tas, liwer se it jil<l yn hie.
Hat \'s in bolloknul. In sprekwird dat. ut \'e boerowrald
weiknmuien is. ISringt in kou in kea.1, dan liat, de boer ljeat\'st
in koukealt.sje; bollen vvirde t\'olletiids slaehte. In bollekeal
neanit uien derom eat, dat yen öffalt, der men hvvet inear fen
forwachte hie.
koaterboer, ek wol keuterboer = in boer op in lyts spiltsje.
hipper = llitieli en sparsnni. Sjueh V\'. I!., F. S. 82.
Hy de llotgêrzen luns. It flotgêrs (vlotgras, Glyceria
fluitans) groeit folie oan \'e ieli t\'en \'e fearten en poelen yn it
wetterl.in. Dizze sprekwize stiet dos gelyk mei: /«/ il kantnjeUins.
llaspige skonkoil. Dat. is oars in kwael, Ealsoin! dy by
de liynzers foarkomt. It is in ntslack boppe de hoef, der de
bisten in danigen jukte t\'en liawwe. In biskrinwing er fen
t\'ynt men uuder mear yn Vragen v. d. Dag, 1887 side 83.
Om Ilias torjo = in master (in dokter) brüke.
-ocr page 63-
59
IIja «lüiie. G. J. yn Tjeskmoars-Sé-eangstme seit:
„O! dy d\' Heeehst\' dos smaedsje eu hiïiije
„As forwylde kij, dy dünje."
Dünje = wyld omfleane.
liikliuke = lytser wirde, ot\'niinme. Uotsje-moai waerd sa
kjel, hja biloek net allinne (bleek wirde), mar lija waerd sels
sinel om \'e kaken, hja biklonk. „Men kin wol sjen, datstfi in
hoart ut oarder west haste; di\'i bist sa biklonken."
Haboes seil wol t\'orbastere wêze t\'en it Franske i\'i voux! dat
men seit by it tabringen fen in slok. Lis t\'oaraldors seille dat
yn Na])ke syn tiden wol t\'olle heard bawwe.
In skeisen = in ald jildstik.je. Sjnch ek W. 1)., S. Et., I 1.
Truitje = oanlialdend freegje, flaeyend twinge.
Kileiuoardsje, t\'en kielje en inoardsje (?), in it, lloll. kelen
en moorden.
lly weefde er mank = hy boerke en hy weefde. „Dy
earte binne min lézen; der binne rju beane mank," d. i. der
sitte beane twisken. Mank is bisibbe mei it Holl. mengen.
De liautseii (moat wóze harntsen of harntsjes) binne triuzen
(Holl. lussen), by eltsoar t\'rissele t\'en it drom, dat binne de
loshingjende triedden op it ein t\'en in stik weefd doek. I>y
trinzeii wirde oan bouten pinnen, dy tsjikken hiete, t\'óst.makke
en sa it doek oer \'e blikke spand.
Kraiikyl kin wol it Franske wird tranquille wéze = bidaerd,
kalm. Ja, yn it, Frysk seit it yet mear: it is ek kranich. „Du
bast dy krankyl halden, boi!" seit, heit, tsjin syn jonkje, hwaeni
dokter in kies i\'ttlitsen bat; de lytse teint bat kik noch
mik jown.
Ontfytmniije, ek ontt\'ykmanje, = ontbrak meitsje, weikape,
troch in fijt (slinksehe streek) ófltandich meitsje.
Moai stiif yn \'e rèeli = lija giet er goed by; der wier
modder oan \'e kloet.
-ocr page 64-
(iO
lu tutsjemoai, in tutte; wirdt sein ten in sleau, liealloun
frommis.
It woc gjin smoar sette = hja balde neat oer. As iu bist
fet wirdt, seit men, dat it smoar set.
Oerliearricll d. w. s. oerhearrige mal, it laei der raer himie.
OurIiua.rric.il is ogenlik = Holl. ongehoorzaam.
In lineil inci in riomvellappe = in aldmódrich hoed mei
in brede ranne.
Tactson biiine koperen tingeltsjes mei brede roune koppen.
Men sjocht sokke stokken as Folperda ion hie, yct wol yn
bannen fon kijkeapljue.
Ihikcllialxicli is inimen, dy de skouders hwot heecli sitte en
de hals hwat yndfikt is.
In mulkstap dat is do stap fon iniincn dy it wend is om
mri do uiölkamers to rinnen.
Hartjes wier de skriuwer ten in rckkcuboek, dat alear folie
brnkt waerd.
De hotte en de file oer inoar gear. Hotte en file tsjinje
beide om izereu of koperen ridskippen skerp of glêd to meitsjen.
Hotte wirdt ek wette neanid. It sprekwird wol sizzo: twa
kreften sotto it tsjin elkoarren yn \'e kant. Jljir gyng- dit oan
woarskanton mei bitoofto sotten; it kin ok liird om hird gean.
Forg. /wttefylje.
Macl oan it kin = in plakje. It Holl. inoedermaal =:deaplakje;
ijzermaal = izersmet. Deaplakje en maol scille doclis net it
seldc wêze; Maeike 1\'loni hat in deaplakje op it krop en in
macl oan it kin. Ytlike niinskcu havvwo oan it kin in brnn
plakje, dat hwet foariit stikot op \'e wize ten in wart. Ik wol
leauwe, dat II. dat in mael neanit.
In war ein fügels is twa of trije, dat hinget. fen \'e
greatens óf.
Yn trelit = yn drokte, yn opskür.
-ocr page 65-
(il
Dy de tsjin to greut iiimt = dy de p<ds to fier set en
der net tsjin op gpringe kin.
I\'oinpierblazers = ljne dy it pompier (to sizzen it bank-
pompier) weiblaze, dy in oar de boel ftt \'e bftse heljr, lyk as
dnt faek by klitsen t\'en frouljue bart.
[Tnder de hoaittseii litbret. Hoantsen (== IIoll. kemphaan)
binne forneamd om hjar fjnchtersaerd. Dy flnder de li. litbret
is, is gau op \'e tean trape, de kop is sa\'n ien gjin jelne lang\'.
Tsjitte = tsjetterje, yn inoar om bekje, op \'e wize ten in
keppel mosken, dy deiles binne.
Kald jild is gond of silver. It stiet tsjinoer de libbene
have, it fé. Sjnch tierders yn R. en T., s. 20, hvvet de preker
op it Iïolsw. nut derfen seit.
Bras. In bras bistie vit skjirre, spjeldkjessen en nidlekoker
en vvaerd oan in silveren keatting mei in heak 0111 \'e mil
dragen. It sprekt fensels, dat oan dy dingen sels it silver ek
net sparre wier, hwent it wier do mode om sa folie gond en
silver mei to toayen as men it mar skikke koe. De Hynlieppers
neamden sa\'n ding in prak. Sjnch Oude. Tijd \'G9, side 168.
I\'oalslikkoii = stikken (jild) dy sy oppoatte. by inoar
sparre hie. „Hy hat in poatsje efterïit."
Dat er fon niinnien aon liie. Vn L. X. 1, 2!)(i, hellet
.1. H. in ferskc oan feu (t. ,T. en der komt dizze rigel yn foar:
nWy hienen fen nimmen aan."
De liear J. H. hat hjir by oanteikene: „Dit woord is mij
nergens voorgekomen dan hier. Het schijnt een verkorting van
het A. S. anda = nijd, boosheid, — en kwaadaardige stoornis,
nijdig letsel,
te beteekenen. Ond-Ned. and e = schade ....
Ahnden is in het Hoogd. = iets kwaads vermoeden; in dien
zin zon \'t beteekenen: „wij hadden van niemand kwaad ver-
moeden ..."
Dat bitsjnt it hjir ek: de proast iniende sa frij to wezen as
in ffigeltsje yn \'e loft.
-ocr page 66-
62
1*uii< lionii wirdt sein fen nianspersoan, dy hiet op frouljue is.
kronndoa. l>it kroan kon wol \'ris konime feu in ald Holl.
wird krotiie (caronio) = lijk.
(«oldory is in oerloop. in oerditsen gong;, ten \'e stal nei it
hüs bygelyks. Kjuch ek R. en T., 3366: „Wein en hynzer
steane lijir Ander \'e geldery." It is it Holl. galerij, gaanderij,
dat alear ek gellerij skreaun waerd. V. I).
In evcls geweld. Salverda seit:
„Och, hie Ocke(s) tut net wyld
„Evils gruwsom God oanbyld!"
Dj\' it sterker uterje wol, seit t\'en divelsk,
Woitnokt. Take, dat net folie foarkomt, is weinimme. Sjncli
11. en T. 2586: „de aldste weage it gan om er in stik fen to
taken." En op s. 248 seit Tryntsjemoai: „Der dounsje sikken
dan yn \'t roun, En \'t is mar om us jild to taken." W. 1).
brAkt it ek (S. R., 23): „As se..: bj\' de spine kaem, moast
er in taek dien wirde." En de alde Holl. dichter Hooft yn
syn Warenar :
„Daer is toch niet as de wint en spinnerach in huis,
„Of hy noch zorght dat iemant die zei komen talent P\'
Forg. tierders it Ing. to tokt\'.
Hy de Haerlemer tape, d. w. s. hja dronken Haerlemer
bier. Hy aids waerd er yn Fryslan in bnlte bier dronken,
folie mear as nou, en fen \'e freamde soarten foaral it Haerlemer.
In ryrnke sei dêr fen:
„De Leidsche lape (= it lekken).
„De Haerlemer tape (= it bier).
„En de skiere iel (= Skieringers en Fetkeapers).
„Bringe Fryslan yn \'e wiel" (yn \'t ftnk).
En yn Waatze Gribberts Hvilloft léze wy: „O tüsen botsesl
dat Haerlemer bierke dat sninkket my sa swiet!" — Sjucli .1.
Winkler, Ond-Nederland (Bier en Bierdrinkers in Friesland).
kasie. R. Posthumus jowt in wird op, tutsje, en seit, dat it
in linske-fen-liald-oan is liwer-t meast licht folk bj\' eltsoar komt.
(Vrije Fries 1).
-ocr page 67-
63
Dweilen = hearefeinten. Hwerom dweilen? Jk tink foar
it neist, omt se sa faek de foetwiskers binne fen lijar hearen.
Kk wirde se wol fnreare mei de nnuinie ten mosterjonges; sy
ï\'iiine noch ;il t\'olle by de strjitte mei in koerke yn \'e earm,
en dat. stiet lilts for in great kearel. Hjar „offysje" hat by
de rjnchte Friezen nea net t\'olle yn tel west.
Soepelaers, soepelbroers. Ien dy stadicli wei pr.jnwt, liiin
net op in stuit dronken sftpt, mar deroni sines wol kriget,
neanit men, mien ik, wol seupelder.
In krouskc groauwen en in niiske Ijirre. In krouske
en intake beide = in bytsje iten, dat oerbleann is. „Wy scille
h,jo(d mar opwaerme iten liawwe; it is allegearre kronskes en
nnskes." Greanwen wirde ek kanen of koannen neamd.
In onbisnoeide felnl is rftcli en ron, sünder skik of fatsoen,
lyk as in beam is, dy net snoeid wirdt.
Preinoinsje, ek wol ris presumpsje, is it Franske présomption
— it lloll. vermoeden.
De hoazen oantoljc = mei alle haest oanlftku. In wird ut
\'e Hynlj. tongslach.
Pytske = ryske, der-t men linicli mei slaen, mei pytskje
kin. Sjnch op dit wird. Mei in pytske of ryske fen in wylge-
beani bynt men de f\'ramboazen wol oan.
Il gjuwile er trouli = it fleach er oer, nei \'t men fit de
sin opmeitsje moat; wirdt dit gjüwen yet brftkt?
YViid en waech. Yn Overysel seit men wiid trage, yn
Drinte wiedwoagen (S.-W.); alle trije it Holl. wagenwijd?
(ield en wyld ophelje = alles by inoar helje, ryp en grien
(ïeld kin ik oars net as yn: in geld skiep, in geld rier, d. w. s.
in skiep, in rier, dat nnder de raem of de bolle west bat, mar
net takomd is.
Sneliadde. ek soebatte, in wird, dat nei men mient nt it
Maleisk ofkomsticli is, en bidtle, nméke, bitsjnt. 8jnc.li S. en II.
16, 47 en 56.
-ocr page 68-
64
Op \'e boinie foi = op goed fortronwen, to sizzen, dat er
Bnnder jild to D. komnie scoe.
l\'t \'e liken. De liken binne de touwen om in seil. As it
liird waeit, fljïicht it doek der wol rit; it seil is dan fensels
neat mear wirdich, it kin gjin tsjinst inear dwaen. Der wolle
sommigen de komöf t\'en dit sizzen s}rkje. In iniiiske is fit \'e
liken, as er troch it iene et\' oare sa forbouwereare is, dat-er
net mear wit, hwet er dwaen of Iitte seil. — De skoen fit \'e
liken seil wêze, dat (\\y bjar op \'e naden bijown hiene.
Sa hoeden foarsa hoedend; V. B., 131 = hy woe net wêze,
hwet er brocht liie. Hoeden is immen dy him yn acht ninit;
mar it, wirdt ek sein fen immen dy for in oar net witte wol,
hwet er docht ef tinkt. „Men wit net, hwet men oan Sije-Klaske
bat; sy komt er altyd sa hoeden mei oan."
Siikenl.jeur. Sa wirdt yn \'e sfidwesthoeke feu Frl. in
sukerpoat neaind. Yn S.-W. is der by oanteikene: vergelijk
kwispedoor (dat wird is oars fen fremde komóf).
In liolpanne mei hen to meuken. Holpanne (om yn to
sieden of to brieden) tsjin oer panne = lid, deksel. Hen is
opstoofd (lesk fen in nofteren keal; menke = soft stove.
Menkrige brij — brij dy troch it sieden tift-e mingd is.
Il niiirgeniiel fen \'e ongetidors. Ongetiders, sjnch hantsje-
mieren.
It margemiei, ek wol henmiei, waerd jown, as de loste
weide hen \'thfis kaem. Pankoeken mei spek wier numer ien
fen \'e gerjnchten. It folk song dan op \'e weide:
„Boer, boer! de panne to fjür;
„De léste weide hea komt oer."
Sjnch VV. D., It heamiel by Geale-boer.
Itiskepitten. Dy waerden by aids brükt om kinstljocht to
meitsen. Yn in pantsje mei oalje waerd sa\'n riskepit stitsen;
dy moast der de tsjinst dwaen dy by de tütlaempen (hwet wier
dat in forbettering!) it ketoen die.
lijn liuiele er in bytsje iiinnk = lija mocht jern oer en
fit \'e Skrift prate. Fimelje = it Holl. femelen.
-ocr page 69-
*Ï5
De line om \'e reak skére. Sjnch ek R. en T., 114fe en
yn W. D.. S. R. side 4 stiet: „de line om it hea lizze." It
wol sizze: moai mei immen hinne prate om ta yens wyt to
kammen; immen fen \'e lije side oankomme.
Teamicli en fliensk (ek fluensk) = oerlangsum en flaeyend.
Holl. teemachtiy en fieetnend.
Helm yn \'e büter = stevigens; de buter wol stean.
Waerlanikes of wjerlamkes binne fügeltsjes, dy yn \'e lége
mieden ta balde. Hja krije de naniine fen lanikes fen it h\'id
dat se, yn \'e loft fleanende, beare litte en dat wol bwet bat
fen it bletterjen fen in lamke. Waerlamkes om-t meu seit, dat
bjar roppen rein foarspelt. (Holl. regenfiuiter).
In wébyt. Sa neamt men in byt iten, dy it flauwe laddrige
fen yen weinimt en yen tsjin de geaubonger biwarret; = iu
byt tsjin it wé. Forg. wéwetter en by hjar wé komtne.
In lepsen is in ynbaldsmiette for noat en ierapels en sa.
In koer likernöch = 50 kop, in bealkoer 25, in kynsen 12\'/2
en in lepsen rom (i. Nou komt G kop ierapels sa bwet oerien
mei 5 poun. Lepsen net to forbjusterjen mei ljippen = it Holl.
lopen, dat likernöcb 83 kop is.
llosk = net wolkom, der oer. Op side 356a: „Hy bigoun
to binierken, dat er der honk wier."
In brof?{?e klieme = in stik iten smarre. Brogge wird
brükt for „boterbam." Yn \'e Dongeradielen wirdt it komselden
brukt; der seit men in stik brea, in st. iten.
Balken oa-n twa sprekke = danich sprekke, sprekke
„fen raek."
Bjiiwe wirdt hjir brftkt for greatsprekke, pocbe en blaze.
It is my oars uea net foarkommen.
In onwiteii ding = in ding, dat yn syn soart bütenwenstich
great is.
5
-ocr page 70-
66
Koerang = need, alteast sa wirdt it forklearre yn S.W. III,
bis. 136.
Krok = siedsjes en tsjef fen it gêrs, dy-t yn it hea sitte.
Prikel, Holl. perikel, en dit fen it Franske péricle = gefaer.
In hiiupeii luiske = lyts, mar himmel.
Stininieiide liiisstullen, d. w. s. luizen, of better sein, hiïs-
steden, der it stimrjncht oan forboun wier (op laei). De égener
derfen koe sj\'n atim ütbringe as der in nije grytman wêze
moast. Sjnch G. J., Fiyske Tjerne en bileaven de oanteikening
derop yn J. H., L. N. I, 145.
Jilil opiiiinnie by de Menisten. Sjuch R. en T. 426.
It pear t\'oel i\'en \'e stoel = it waerd troch domenij fen \'e
preekstoel óflèzen, dat sy trouwe scoene. In „Burgerlijke Stand"
balde men er do net op nei; dy kaem yn Napoleon syn tiden
op. De tsjerke rette der inei. Sjuch ek \\V. D., S. R. side 7:
„Pabe en Doutsen foelen mei in great healjier fen de preekstoel."
Stypmoar en stypt\'aer, meast ütspritsen stymmoar en styffaer.
Fen stypje = belpe, bystean, nei-t sommigen wolle.
Troch yl en swaerd = troch alles binne. Yl en swaerd
beide = tsjok en taei fel.
Butsje is it Holl. boete» yn „netten boeten," „ketelboeter."
Hjir = breidsje of knope.
Onhjirinlik = hwet net fit to stean, net to dftldsjen is.
liiisk klaeid of yn \'t lask klaeid, seit men fen immen, dy
gjin boppeding, jas of kammesoal, oan hat. Ek praet men fen
laske Ijtie, dat binne troude ljue sunder bern. En men yt laske
ierapels, as men der neat by hat.
Op \'e proppen koiiime. As it glêd is, set men de hynders
op skerp; men slacht of skroeft skerpe pinten, proppen, under
de hoafisders. Glide se dan al, ris — hja kinne wer op \'e
proppen konnne, to s. it forhelje, stean bliuwe.
-ocr page 71-
67
DE ALD KIES FEN PIBE-OM.
Ik bin op it léste skoft = it rint mei my nei de ein, ik
haw myn jierren.
Pjut. „Sa \'n pjut!" neamt men iminen dy bütengewoan lyts
is. Is \'t ek forbastere fen it Franske petit?
Mieslerije = swolinerij. Hounemizel.
Faren = rimmetyk yn \'e holle. Sjuch v. d. V., W. L., 47.
Singerje = hiet wêze en stekke, troch de oanrin fen it
bloed. Fen singe = zengen.
Eri\'silver, d. w. s. silvergoed fen alderserf. It bistriken
fen ringfjur mei sok silver hiette in probatum middel.
Spynsalve is salve for seare spenen, der-t jonge fronljue
wol \'ris mei tangele binne. By aids wi.er men frij hwet mansk
om allerhande salven by elkoar to kliemen, lyk as for seare
spenen en branwounen, for ipen hakken en winterlmnnen en
sa mear hinne. Sjnch oer de hüsmiddeltsjes dy rju oanret en
brukt waerden : V. d. V., W. L. en Maeike Jakkeles.
Knoft\'elbaiinen om forknoffle bannen torjnchte to bringen.
Hja koene probaet lein wirde fen fronljue, dy twillingen hawn
hiene. V. d. V., W. L., 32.
Yn \'e pogge, hjir = yn it lijen. It wirdt folie sein fen
immen dy net yn in goede had sit, der gjin rjucht groed yn
is, dy lyts bliuwt for syn jierren. S. K. Peitsma skriuwt yn
Forjit-my-net: „it wier in alde pogge fen him" (== kwael, sear).
Pokhout groeit yn \'e West; it to skrabbe hout en de bast
wirde yn it apteek brukt.
Spykoalje, nieroalje en oalje fen pjirren. It is in raer
goedsje, dat Pibe-om hjir opneamt en hwer-t dizze oaljes fen
makke wirde, ik wit it net. Wol haw ik heard fen tsienderlei
oalje (der scille faek dizze soarlen ek mei mank wêze), dat in
middel is tsjin forknoffele hannen.
-ocr page 72-
«8
Swiiil = great, ten frij hwet in omfang. „Swiid wier it
rjuchtsbied, dat hja fterde." (F. H. en H. \'92, 3).
„In swide handel drinwe."
Kriiimieiiearje fen it Franske (se) récriminer bitsjnt egenlik
kleye, oankleye; yn it Fr3rsk = tige en oanhüldend kleye oer
in lyts unk.
IT HOLOGRAEF.
Holograef wol sizze mei egen hunnen skreaun, dos = in
sels opmakke testamint.
Ychel. „Du bist in ychel" seit men tsjin ien, dy fiil is en
it net gau sitte lit. „In boas ychel" wirdt ek folie sein. Men
brükt ek: ychdswyn. (Sjuch: Tvva boeren en de Skrie) en yn
\'t Platdutsk folie Swineyel, beide = stikelbaerch.
Aes. „It lytste aes hat it nieaste geraes" seit in sprekwird
en min tinkt den oan in lyts boas ding, dat tige finnieh is.
Men past it folie ta op undogenske bern, foaral op sokken dy
de kop er foar balde. „Du aes, datste biste! mienstü it witte
to scillen?"
Nei de nerf tuigje. De houn woe de ljue dalik by de luid
pakke. De nerf is de kant fen it lear hwer-t it hier op \'e
hud sitten hat. Frans tinge dernei; dat wol sizze: hy die syn
best om it folk by de luid to krijen.
Drynkel, it Holl. theriakel, wier in geneesmiddel, dat yn it
foarige tige by tige forneamd wier. Men wol hawwe, dat it
ïitfoun vvaerd fen in liifdokter fen keizer Nero en iit wol
sechstich forskate stoffen bistie, hwerunder ek hiïnich en opium
wierne. Yn Turkije neamt men yet elts middel tsjin in sjuehtnie
theriak.
Ut \'e mik = it spil is forkeard, it is net yn \'e heak. In
mik tsjinnet om to skoarjen; is eat ut \'e mik dan hat it gjin
skoar mear en it rint mis.
-ocr page 73-
09
Hjir is modder oiui \'e kloet. In kloet is in skippersboom;
wirdt dy yn in weake gronn stitsen, dan blinwt de modder
der oau sitten. Men brnkt dit sprekwird om to sizzen, dat er
cinten binne. „Feye-Douwe docht in luk nou-t-er Halbe-Ael
trouwt; der sit modder oan \'e kloet."
DE KLUENSKONK.
Kliiciiskoiik, sa neamt Gabe domenij syn seare skonk. omt
dizze it, op it kinenbier smyt, dat er to Grius to folie dronken hat.
Hoarinviif, of hoarnmoai (yn It libben ten Aechtsje Ysbrants),
op it platte lilii in namme tor „ vroedvrouw." Men brükt f rij
hwet niear de namme feu „goedfrou." Hweroni hoarnvrüf?
K reu in hei 11 ster = baekster (baker). Heine is hjir forsoargje,
lyk as yu djierheine. F. H. en H.
Moiiiilc-ic. .Ie, ee, a = wetter. In inounle-ie is de sleat,
der de wettermounle it wetter ut ophellet.
Dy Ijuc dy grazen der sa fredieh liiiuic, d. w. s. hja
libben der sa binne, sunder folie ereh of soarch. Grüzich is
net tige skjin. „Hast\' dy wol wasken? dü biste sa grüzich om
\'e holle." „It linnen is grüzich."
Kiezel oer \'e buk, d. w. s. pastoarske waerd fet, hja dijde
üt. It wirdt folie sein feu fronljue, dy oer it berneheljen wei
binne.
Treeft, hjir — de izeren opstap f en \'e wein. In treeft is
oars in izeren opsetsel op trije poatsjes op in fjurpot of in
komfoar.
Alteracsje = ferbouwereartheit. It Franske altération.
Kiiikelsblcdden. Yn myn jongesjierren sochten wy, as der
ien wier mei iepen wounen oan bannen of foetten wol bledsjes
üt \'e blikke, dy wij „peerdefoetsjes" neamden. Sa goed it my
foar stiet, wierue it bledsjes fen \'e hondsdraf (Glechoma hedera-
ceum). Wieme dat knikelsblêdden?
-ocr page 74-
70
Hounekalinei = hwet in houn fen efteron jowt en dat
fordroege.
Syn eigen quea, dat is yet hwet slimmer as honnekalmei.
Alear — quade. „Thet hi lidza (lizze) inna sine qnade dey
and nacht." De H. H., ld. Fr. Oudemans hat it ek yn syn
Midd. ned. \\V. b.
In fiterliynst = in hyust mei flterlokken. Dy fiterlokken binne
op it flenrichst in nioaist by jonge, kraftige bisten, dy yet
„weelderich" binne en yn hjar oermoedigens om lijar binne
slagge. It wirdt, mien ik, ek wol ris tnpast op manljue, dy
hwet gleon nei freamde i\'rouljue binne.
Tonder. Do de lucifers yet net ütfoun of to minsten lang
sa hiem net wierne as non, brukten de Ijeafhabbers fen in
pypke tabak in tonderdoas of tontsje. Dat ding wier fen
koper, om-ende-by in palm lang. In lidsje wier der op en de
boom koe men op en del skouwe. Dat tontsje waerd fold mei
in forkoald stik doek (linnen). Om dat to meitsjen waerd in
linnen lape yn brandewyn doopt en dan yn \'e bran stitsen. De
flam kaem sadwaende net oan \'e lape en dizze forkoalle. It
swarte goed (tonder) waerd dan yn it tontsje treaun. Moast
men it brüke, dan naeni men it lidsje der of, halde in fjürstien
boppe oan \'e kant fen it tontsje en ketste op die st.ien mei in
stielen fjürslach. In fonkje spatte yn \'e tonder, men bliis der
op en — klear wier Kees.
In stiiriphet\'t. V. d. V., W. L., 48 seit, dat it stjelpige
noasblieden ophaldt as men in stimpheft sa lang yn \'e han haldt,
ont dizze waerm wirdt. Stempen = stelpen (V D.); in stimp-
heft = in heft (fen in breames) dat men yn \'e han naem om
it blieden ophalde to litten.
Ulefysten, in soart poddestoellen, dy-t yn \'e greiden waeksje.
Trapet men derop, dan fljucht er in hiele wolken fen stof ut.
Yn it Holl. hiete se havisten of wolfsveeslen (veest = fyst =±
tiig yn hynsteliig) en yn it Lat. Lycoperdon Bovista.
-ocr page 75-
71
üeizen = latten oan \'e balken slein foar of blsiden de
skoarRtien, der it spek opleit en de woarsten oanhingje (ek
wol speklutten.)
Sinlilii-li en siikkreunich. Snchtich wirdt net allinne sein
fen ljue, dy mei wettersncht oanhelle binne, mar ek fen minsken
dy oare siekten (s.juclitnien) hawwe. Forg. it Holl. zucht =
ziekte. Siikkreunich = klevend en swiersettich.
Ylbi.jen = Holl. wespen. Wy neaniden se ierdbijen om-t
se hjar nesten folie yn \'e groun en sleatwallen meitsje. Sy
kinne fftleindich stekke, en wirde op sommige plakken ek wol
kolders neamd.
Utseriptis mal = sa mal, dat it net to biskriuwen is.
Bisouwe = al hiel forsteld wéze; egenlik = it Holl. bezwijmen.
Wy sloepen in Frnnskiiian de miitse óf\' = wy dronken
in flesse vvyn.
It teltsje fen de domenij en de koster hjar reis nei it tsjerkhöf
komt op rym foar yn Das Bueh für Alle, Jahrgang 1876, en
yn S.-W. Il, bis. 62 en forf. De Lapekoer is yn it Dütsk
fortaeld., Sjuch it Bericht fen W. Eekhoff.
UT \'E LÉSTE ST1KJES.
Skowel = earmoedich. Skowel klaeid wêze. Ek sjofel, Holl.
schamel.
Teisterkes = lytse spierkes, dy yn \'t lijeu sitte, net waeksje
wolle; herterkes.
Mei glüpigc freegjemle eagen. Men scoe dit yn it Holl.
hast werjaen kinne mei schalks vragende oogen.
Tyspelje. It byld fen it bern stie foar syn sinnen, mar net
oanien; nou en dan wier it wei. luimen foar \'e eagen tyspelje
= in ding foar \'e eagen halde en it wer weilüke. De sinne
tyspelt troch \'e blêdden, as dy fen \'e wyn hinne en wer waeye.
-ocr page 76-
72
Tomverfleageii = tongerboien. Touwerje = tongerje.
Requcsst. Dokter Eeltsje wier bigieu mei it lot ten \'e
Fryske skntters, mar binammeu mei dat fen hjar frouljue en
famnien. [Jnder de namme fen E. Hiddes feu Grouwergea skreau
er ek it liet: „Foeko-Scliutter en Hospes-Tryn" en yn \'e Lape-
koer fen 1834 komt ek iu Skutters-sankje foar; beide kinne
jinime efter yn dit boek line.
(«enrjel\'t — hwet men mei inoar byien bringt. It wier op
byienkonisten fen it jongfolk folie moade, dat de feinten mei
elkoar jild joegen ta iu slok. Men neamt dat ek luepjen of lappen.
In yilflioren l\'orliügon = in wille, dy rjuclit field wirdt,
dy oan it hert giet. Sjuch ek K. en T., 230 boppe-oan, hwer
fen de Friezen finder de republyk sein wirdt, dat hja de
ynfiereiiste genegenheit for de prinsen fen Nassauwe liienen.
Yn \'e deiske spraek liat yntieren yet hwet oars to bitsjutten,
lyk as blykt ut dizze foarbylden:
„Men wit net hwet men oan Jakkele Frouk hat; sy is altyt
allike ynfieren" d. w. s. sy haldt in oar op iu distansje, is er
net gemienstim mei.
„Griet feu 8ape-Rinsk mient siker dat se hwet niear is as
sljueht hinne en wer; sjuch sa \'u ynfieren gesicht ris" = iu
fornaem gesicht.
W. Dykstra yn syu wirdlijst efter G. J. skrifiwt: ynfiern
—
oprecht, hartelijk. Dit wird is nou = gemaakt deftig.
, Naricht. By de stikken, der-t J. H. fen seit, dat se ut in
freamde tael forfryske binne, moast-er ek de Teltsjcs fen Munter
Ale Byfoet
neamd hawwe, dy nei it Dutsk fen Hebei makke
binne. In Hollanske biwirking der fen fynt men yn Leopold
ayn Skoalleboek StofyoiiU.
-ocr page 77-
IT GROUWE PAK.
lïhli\'sl scil tiukt my wol bisibbe wéze mei it Holl. bedeesd,
mar de sin is liwet oars, = it Holl. zedig.
Kptirli = sa-t it heart, al hiel yn \'e foegen.
Dimmen = it Holl. nederig, bescheiden. V. B., 82.
Hy luit liïii en san. Dat is twaris it solde. Mar it folk,
de „spraakmakende gemeente," dat sprekwizen makket, freget
der net nei; as it mar fait. Wirden dy mei deselde letter
bigjinne (alliteratie) hat de Fryske tael like goed as de Hol-
lanske. Sjuch F. H. en H. 1800.
Riwwenearje, ek rinnewearje, fen it Frauske ruiner — yn
\'e underwal, to neat bringe.
Lodderein of alde klongels, nanimen fen rükersgoed. It
earste is forgrjimmanke üt Veau de la reine (de Hongrie), en
it oare üt eau de Cologne; — feintsjelok sizze de famnien.
Abt I i.i 11K.1 m;i Dat wier Eelke Liaukama, abt fen it
kleaster to Lidlum. fly wier in fromme man, dy it oerdwealske
en ondogenske libben ten \'e mountsen yn syn tiid mei strangens
to kear gyng. Dy hieue derom in skean each op him en seagen
der nei üt 0111 him in loer to draeyen. Dat bakten se him yn
it jier 133(5. Hy wier do nei Boxum reisge, hwer it kleaster
twa pleatsen hie, Ter 1\'orte en MonnikhAs, dy troch saneamde
conversen (ütwenjende mountsen) bihoffene waerden. Dy fen
Ter Porte stie it op hjar wize mar \'ris tige oan, dat er kaem
en sy biloafden him alle moaye dingen for \'t ferfolch, mar by
it miei wisten lija him dronken to boarnen. Do er syn roes
ütsliepte, makken se him wekker, forwieten him dat er sels
dronken wier en sloegen him mei in kneppel dea.
-ocr page 78-
74
Hat er al keate t Sjiich oer it keatspil F. H. en H. \'89,
side 186. It wird keatsje hat ek de sin ten „hwet los libje,"
wylde hierren yn \'e nekke havvwe." Salverda seit yn syn férs
0(i)i mijn soan:
„Lit Wyn en Tryn net yn
„En \'t keatjen, wrokjen, flokjen net."
En Roemer Visscher: „Kik moet toch eens kooten op zijn tijd."
It is it selde as it Pïitske: „Jngend inuss austoben" en it
Nij-Fryske: „\'t Jonge libben moat \'ris roze. J. F. Hat er al
keate? wol dos sizze: binne de flinkcn der ut? is er bidaerd
wirden ?"
Jow acht »|» it laeehj d. w. s. sjuch goed ta ut hwet nest
hja. konmie. Binne de alders goed, den komme de bern nt in
goed laeeh, mar doge de earsten net, den scille de lésten ek
net folie brets wêze.
As de hoeren 1\'en Parys. Dat sizzen is wol hwet hiel
sterk, al mei it wier wêze, dat de fronljue dy de heechste
tornt fiere op it stik feu \'e moade, nou jast de dimmenste net
binne. Mar Malbertsnia wier yet in Fries ten de alde stimpel,
dy it „ntskaeid brod" sjen noch rüke mocht. Yn syn öfkear
ten Franske seden en nioaden stie er mei syn stalke Hilderdyk
gelyk.
Der jrjiu suyn oan siet. Spyn is it weake hout dat krekt
iinder de bast fen \'e beaininen sit. In stik hout der-t spyn
oan sit, is sa goed net as „kernhout" om-t it weake diel gau
rotsje of inógje wol. „In man der gjin spyn oan sit" = in
man nt ien stik, siinder forkeardens.
In riin|M\'ii en g,\\slen jonge = in jonge dy hastich en
oubitocht is yn syn dwaen.
Ljouwerter gnlgelapers. Sjuch R. en T., s. 328 en 329.
Stii 1 toriiin ilelieiac = hwet noflik is for \'e gikken.
Miiinlus vult ilecipi = de wrald wol bidragen wirde.
-ocr page 79-
75
Men fynt oeral Dokkumers, d. w. s. oeral binne onnoazele
minsken, dy hjar fen oaren by de noas lnke litte. Binne nou
krekt de I). sa bjuster onnoazel? 8iz dat ris oan ien en hald
him de tinger yn \'e niüle! Né; de D. binne neat net onnoazeler
as de oare Friezen; op bis. 57 hawwe wy ominers goede opneamd
dy boppe oaren utrinne. Mar H. moast in plak sykje, sa as
de Hollanners yn Kampen, de Dutskers yn Schilda en Krfth-
winkel en de Ingelsken yn (TOtliam hawwe en liy naem Dokkuin.
It sit yn it Fryske folksaerd (ek yn it ingelske) om in-oar
mei by-en skelnanimen to pleagjen en to hun jen. S.juch R. en
T., 328. Mar binammeu hawwe it stedsfolk en de ljne ut it
platte lan it op in-oar bigrepen. Dat wier al sa yn Gysbert-om
syn tiid; hy lit oinmers Nijsgjirrige Jolle iitroppe by it sjen
fen in kloftsje minsken üt \'e stêd:
„Hertse bürljue, komme büte!
„\'k Sjoeh der stedljue triomt\'earjen,
„\'k Leau dy stedljue binn\' net wiis:
n\'k Wii\'d net wirch noch sé.d fen sjen
„Nei dy malle moaye klean."
Nou, ho dat stedsfolk oer „boere" tinkt, blykt üt it sizzen
fen in Ljouerter jifferke, dy op in drokke* Freed de \\Virdniner-
dijk lans kaem: „Arrejassis! \'t is hier allemael boere; men kan
gien mens sien!"
Provinsjehoiit wirdt troch de frouljue brükt om klean swart
to boarsteljen. Alear waerd it raspe trocli \'e ljue, dy efter de
traljes sieten; de tinzenis hiette derom wol it rasphtls.
Slyptroeh (sleeptroch) = in bak of tróch, dy troch in hynder
sleept wirde koe. Sjuch ek slypboerd. Nou de wegen oeral sa
folie better binne. hat men sok rcau net mear nedich.
Stoatskawcndc, fen stoate (stjitte) en skawe = mei hoarten
en 8tjitten skave, sa dat er mar in bytsje foartgong is; it
lloll. schoorvoetend. Sjuch ek R. en T., 131«: „hy stoatskaewde
nei de pream ta." Car. Tuinman, Verzam. v. Spreekw., seit feu
stootschacen: Dat zegt men van iemand, die naar den trant
-ocr page 80-
76
der veenboeren niet het hoofd vooruit al bukkende en als
duwende voortgaat, alsof hij \'t postuur van een schaver ver-
toonde.
Pykeamer = in keainer etter in winkel mei unsters, dy
yn \'e winkel ütsjogge. Yn in hopen tsjerken nat men foaroan
pydoarren. Fen pij, Holl. pui = it onderste diel fen in trepgevel.
Piseiiinclers (pishimelers, mychhimelers — fen in wird, dat
it selde bitsjut as pisjen —) in soarte fen lytse mieren. Sy
binne er yn it brun en yn it swart. De echte mieren, dy yn
\'e bosken hüshalde, neamden wy sprokkelt.
Flealo, it Holl. vlegel, ek wol swingel neamd. Har Oeble-om
set de Jleale m«\'i it, swingelein op \'e groun, hwer men ut op-
nieitsje scoe, dat de koartstok de swingel is (dy oan \'e laugstok
swiugelt, swaeit). Yn \'e walden seit men fiaeye.
Njirre — it Holl. adder, in fenynige slange. It wird folie
tapast op in tïü frommis, ek wol op ien dy tige falsk is.
Koai\'t krieine. Krieme is it Holl. wenden, koeren; nimt men
der net to folie ronite ta, dan kriemt men koart. F. H. en H. \'88,
side 189.
Krcahogfre = breanies. (i. J. brukt hogge:
„Dêr stiest, ef ien fen dyn boerren
„Mei in hogge fen fiif stoeren."
Nijs gj. J(dle.
„Snijt hjar tinsnis as mei in hogg\'
„Ut \'e ierde___"
34ste Ps.
Epkema soit, dat er it wird oars net kin.
Om sji|i|ic! nei Jerusaileiii. It Holl. luit ek om zeep gaan.
Sjippe ten Jerusalem wier by aids forneamd. Mar do t-er fen
de ljue, dy diel hiene oan \'e Krustochten, sa\'n bytsje werom
kamen, sei men, dat se om sjippe wierne, en letter sei men dat
fen elts, dy de greate reis oannominen hie. Mulk tocht men
by dat sizzeu ek oan it himmeljen feu it lyk.
-ocr page 81-
77
Sa seit Ds. Laurillard yn syn boek Sprokkelhout. Mar oaren
sizze: né, hja hellen de sjippe ut \'e Levant (Middellanske sé)
en waerden den faek oppnkt troch \'e sérovers, dy der tahaldden.
Ek fen alde Dütske wirden: sepa, zepar (== dea, stoarn) wol
men it sizzen koinme litte. Sjuch it tiidskrift Noord en Zuid V,
285 en 295.
De Boxuinerslacli. Yn Foarmoanne fen it jier 158(> t\'oelen
de Spanjolen yn Fryslan en stikeu Spannum en Winsum yn \'e
bran. Us folk teach er op ta, mar koe it net hise; in diel
sette de flecht nei Ljouwert, in oar diel naem de wyk yn \'e
tojerke en toer to Boxiim, ünder it bifel fen Otto (Jlant. Dy
waerden linzen nommen, mar de eable Clant woe net yn Spaenske
bannen forfalle: by fjnchte ont er del foei; de flagge witr syn
deaklaed. Lêz: Otto Clant, de helt fen Boxum (fen Kleeksma)
en Otto Clant, in fêrs fen Bog-aer.s (ek to finen yn Van Eigen
Bodem
fen Honigh en Vros; 5te dieltsje).
Kfterbaks is egenlik efter de rêch, hwent bak = bek =
rêcb. Wy prate yet fen \'e bekkeling fen in stoel en fen tohek
gean.
Digerkike = digerje en kike = stiif nei it ien of oare
sjen; Holl. staren.
Tsjiu heiK\'h en nieucli = mei tsjinsin. Is \'t in Hollandisme?
Regaet nieitsje. Yn V. D. en ek yn Van Lennep, Zeeniitns-
woordeboek, fyut men it freamde wird regatta en der stiet efter:
„wedstrijd tussclien gondels in Venetië," „zeil- en roeiwed-
strijden." Komt it sizzen reyaet nieitsje der fen óf, dan scoe
\'i krekt oars wêze as: bakseil lüke. It is = mei iver oan it
wirk tsjen; ek = immen oanfiterje (ik scil dy regaet nieitsje!)
Of is it it Frauske regard? dnn scoe it wêze acht er op slaen.
-ocr page 82-
DE NOARGER RUN.
Syn sweager Tys. Dizze sweager scil wol berne wêze,
hwer-t Gabe ek berne is, yn it brein fen Dokterom, dy mei
liini ljne op it each liie, dy t-er mei hjar pompieren waerni yn
lyk.je to sitten en fen hwa wit-hwer-sanne skreand en skreann
vvirdt ho ryk se wol binne, mar hwaens habben as it ta in
eintsje-bislüt komt, faek danich óffalt.
Op in poatstal = op in lege stal yn \'e gronn del, lyk as
men se yn Drinte fynt.
Seadbulten = heapen fen seadden of sjedden (plaggen),
sa-t dy folie fen \'e heide stitsen en op bulten set wirde. Yn
Dongeradiel seit men sadden.
Yntsje-jHiis-boekjfi. Yntsje-.Tans wier filderling to Eastersé.
Hy skrean in boekje oer allerlei fizioenen dy hy op in jonn
bawn hie.
Op \'t rüterskerp, to sizzen hja kiene sporen oan \'e learzens.
Swiiige is in bynt yn in boereskfirre. Net yn alle oarden
fen Fryslan is dy naninie liiem. Hy komt ek foar R. en T.
197/>: „It sweltsje, dat op gjin swinge sit."
Spiiijotin. Alear wier it, binammen yn Drinte en Overysel,
mar ek yn \'e Stellingwerven, wizansje dat winterjounen de
bnrljue by inoar kamen to pizeljen; de fronljne namen dan it
spinwiel mei (derom neamden se it spinmoal of .spinjoiin). Sa
gan hiene de alden de hakken net oer \'e droinpel, of by de
iene of oare wier in gearset fen feinten en fammen, dy earst
hwet kofje slabben, mar al gan „lapten" om in slok to heljen.
It s]>rekt fensels, dat sa \'n gearkomste meastol mei in frijerijke
ófroun.
-ocr page 83-
79
Hamboni = it Holl. hobo.
Yn it nijgèrs kouniic. As de kij lange tiden oanien op \'e
selde greide roun hawwe, dan wirde de gêrsraeikes koart en
droech en sadwaende it miei skriel. Mar hat den de boer it
hea üt it lan, den is it lijen foarby en kinne de bisten hjar to
goed dwaen oan it farske, brosse gêrs, dat der op in nij yn
waekst. Yn it nijgêrs rinne wol dos sizze: it skoan nei \'t sin
hawwe.
Hynstetyskers = ljue dy yn \'e hynders omtyskje, der
midden yn omslaen. Men mient er nieast sokkc kcapljue mei,
dy ljeaver tritich as fjirtich gonne tor in ófboalde happe biede;
hja keapje net for de remonte. Birgnm, Bütenpost, Eastermar
binne yn Fryslan bikend by ljue, dy geve of ongeve hynders
to missen hawwe. De Kollumersweachsters diene de léste l,jeaf-
detsjinst oan \'e ütlibbe bisten.
Jobbe = ien der net folie by sit, in sule, soksis. By G. J.:
„Do\'k boaske ear\'n oan iis Ynts, hwet wier ik yette in Jobbe!"
Fr. Tjerne.
en by Cats:
„Een jubben van zijn eerste vlucht
„Legt om een wijf gestaag en zucht."
Skraech = bynei, amper-oan. „Ik ha skraechwirk dien."
Ek yn it Platdütsk: „denn ick kann mien Lex man skraa."
S.-W., II, (58.
HtXnbakje = Mekoarren yn \'e hannen slaen. Der wirdt ek
sein: „hantsjebakke." Bakje wier = slaen; sjuch G. J. ütjefte
ten W. Dijkstra.
Kalkoeii.sprint. De proppen op \'e einen fen in hoofizer hiete
kalkoenen (ek yn it Holl.) De riin joech syn maet in trewinkel
dat dizze de print fen \'e prop yn \'e hüd sitten bleau.
Op \'e kleau (kljuw), in herbergè ftnder Hidaerd.
Hjar wite klean ens. By it ferske dat Gysbert-om Sjolle-
kreamer sjonge lit:
-ocr page 84-
80
„Róitske, ljeave lierte,
„Yn Sint-Lamerts merk\'
„Siestu op myn skerte;
„Hünieh-swiete wirk!"
skrinwt J. H. yn L. N. I, 253 en fort\'.
........ „Dan (t.o s. de beste Snein t\'en Bolswerter nierke)
loopt liet er van alle kanten barstende vol, dat men op de
hoofden der Roitskes en Tieten gaan kan. Vroeg in den namiddag
begint het landvolk al binnen te stroomen. De boerenknapen,
grootmachtig boven op hooge sjeezen naast hun blanke meiden
gezeten, rijden de een voor de andere na door het stroomend
kermisvolk. Men rijdt buiten de stad, rijdt in de stad, rijdt er
weder nit en verklaart zich eindelijk permanent door uit te
spannen. Men wandelt. Later op den avond verkleeden zich
ook de meisjes in het wit; nu de eene herberg uit, de andere
in; nu gedanst, gedronken en gezongen en in de pauzes Roitske
op Tiete skerte
het lied van Cecilia met lange strepen. Aurora
beschijnt eindelijk die maagden, bij haar ondergaan zoo frisch
van koonen en zoo hagelwit van gewaad, maar nu het aangezicht
glimmende van het opgedroogde zweet, bepoederd met het zwarte
dooi- den dans opgestampte stof en van top tot teen bevlekt,
somtijds begoten met rooden wijn..... Nadat dit zoo den
gansenen (volgenden) dag gewoeld en gejaagd heeft.....,
brengt men aan den avond zijn dame te huis. Het scheiden
valt bitter en gewoonlijk zit Roitske dan nog den halven nacht
op Tiete skerte. Maakt samen een jonas van circa twee dagen
en anderhalve nacht en tnsschen de 20 en 30 guldens."
lu k<>iz«rsjrouii^ of Carolusg., sa neamd nei Karel V.
Triulzepoeyers = poeyers tor \'e trudze = droes. Trudzich,
of meastal trüzich.
lli\'iuM\'ricli «Ier liiiine lizze. Nei de sin is dit = yn
\'t hündert om, forwaeid.
Forrêdde wirdt sein ten aniers, tobben en sok reau, dat to
folie yn \'e sinne omtoarke liat en der troch fordroege en lek
wirden is, ja, faek ut inoar leit. Den inoat de boel wer op-
-ocr page 85-
81
kalefatere wirde. Sa gyng it fiskael mei syn corpus, mei dit
forskil, dat dit net fen \'e droechte, mar t\'en \'e wietens forlit wier.
Kfirtierspoat. De hoof wier al hiel op spalt.
Ofeairte. De rnn foun net folie iten op \'e pöle, dy wier
óffretten. G. J. seit:
„Grodsfrjeon hie syn djier forweide
„Oan in on-öferte heide,"
d. i. dy wier net. Ofweide. En yn Ps. 80 léze wy:
rDe wfild-baerchs wrotte en \'t wyld fenn\' heide
„Ontwirtlet him en eart\'t syn weide."
Eartsje = weidsje. Epkema wol it fen etta = voeden, weiden,
ófliede en it derom sunder r skrjuwe. Ofeart is by de boer it
strie, dat de bisten net opfrette en dat under hjar struid wirdt,
It sprekwird seit: Ofeart wirdt wol \'ris f oer. Eart is ek =
óffal: it eart fen \'e braek. Sjnch Forj. my net \'92, 4de jefte.
Wyldlanske soalen. De soal is it platte, it nnderste fen
\'e hoef sunder izer. Yn it leechliin is it folie brukme de hynzers
snnder hoefizers rinne to litten. Mei dy soalen nou hie de run
it tsjernepaed jier en dei ütholle.
Dr Stjiuwiker. Yn de earste printinge stiet:
De Stjinwiker bigoun to hiinbakjen en scoe my danich lekje,
mar üs ald boer bigoun dat to fortretten en sei, dat er my fen
g.jin healslachtige poep forsmaedsjc litte woe. Yn \'e twadde
en tredde printinge binne de wirden en scoe my danich lekje,
mar ifs ald boer bigoun dat to fortretten
ütfallon.
Peus^jo, ek pnnskjo = simtsjes traepje. Egenlik = oer \'e
wiete, smoarge gronn gean, en om-t men dat meast foarsichtieh
docht, scil it ek wirden wêze süntsjes gean, foetsje foar foetsje.
Peaskje seit men folie as it wetter yn \'e skoen komt: „itwetter
peasket my tw de teannen."
De blikkcrs to Ljouwort. Fen bonken makket men been-
zwart
of beenderenkooi, dy de kleur tit oare stoffen lukt en
derom by de blikkers wol thns is.
6
-ocr page 86-
82
De robbc fen in kabbeljou, dat is it bist syii mage. Sjuch
ek side 404a: „der t\'ynt men dat goed altyt by yn \'e robbe."
Forgelykje roppert: „hwet hestü i\'or goed yn dyn roppert
slein?" — en ek ropsek. Sjuch ek V. D.
By de Alkjes = by de hoeren, dy lyk as de uien jouns op
\'e lappen komme. Yn Murk fen Ypekolsgea hiete se skier-id:
„Hy tocht do merke-skiere-iel
„Dy scil to nacht wol rinne."
In pipermiis is in spitsmus.
Kiild en wearich = kald en hüverich (?)
De folie houwe hawwe (yn \'e oarde noat op bis. 133) =
genóch, 1\'olop hawwe. Sjuch G. J.:
„Godsfrjeon liie syn djier forvveide
„Oan in onöfearte heide,
„Der op ont\'orbytne groun
„\'t Goed de folie houwe f\'oun."
By V. D.: ergens den vollen houw vinden — den ruimen
overvloed rijkelijk aantasten. Nei \'t Epkema seit makke men
er letter in „woordspeling" fen: Daar is \'t Vollenhove.
-ocr page 87-
DE TREEMTER.
Kajütsfracht en kaplaken. It earste scil faek wêze de
tracht for hwet de skippers yn \'e kajüt meinamen. It kap-
laken wier in soarte fen preemje dy for skip en lading bitelle
waerd om de skipper yn krigelens en foarsoarch to stypjen.
In skip as in gedachten = in skip sa moai en sterk as
men it yen mar tinke koe.
Dat joech in klitser = alles hwet op en oan it skip wier,
rekke trochwiet.
Presinning (presenning) is tarre seildoek, der-t men op in
skip de laken mei öfslïit of dat men oer it goed smyt om it
wetter of to kearen.
Wy sniite it t\'or in bijlegger. Van Lennep yn syn Zecmans-
woordeboek seit op bijleggen: „Onder klein zeil met dichtgereefde
zeilen en aangebraste raas het schip zoo dicht mogelijk aan
den wind honden om het tuig van het schip met stormweer niet
te vermoeien."
Fortokke = forlaet, Holl. verleid. Op side 288a: „In frommis
scil my noait forstokje en op 303b: „Byke fen it Heech-hiem
hie him mei tokke."
Noordkaper, in walflsk op \'e kust fen Noarwegen en Yslan.
Tipeltange d. w. s. in tange om der mei om to tipeljen
(tink oan tipelsinnich). Om in soarte fen tankje sieten izeren
ringen; non wier it de kinst om dy der öf to krijen en se der
wer op \'e selde manear op to bringen. Ik mien wol, dat sa\'n
ding yn it Dütsk Nürenberger Tand hiet der-t in biskriuwing
fen jown wirdt yn ien fen Paynes Illustrirte Familienkalender.
-ocr page 88-
84
Hommers binne in soarte fen greate sékreeften.
Riizehanpcrt. Us heidenske afaers bifolkten de hiele natftr
mei libbene wezens, dy boppe de minsken stiene, macht oer dizze
hiene en dy briikten om hjarren goed of tsjoed to dwaen (alven,
nixen, ierdmantsjes ens.) Ek yn it wetter linzen sokke wezens.
Letter makken de Kristenprresters der spoeken en kweade g-eesten
fen en folgens hjar sizzen wennen er ek goeds yn it wetter,
dy binammen bern en jonge feinten nei finderen Iftken en for-
diïnsgen. (Goethes Fisciter en Heines Loreley dy sa moai fen
Murray Bakker yn Radbouds Eila forfryske is). Dy kweade
wettergeastcn neamde men yn Fryslan büzehapperts. Sjuch ek
de noat op side 151.
In baer i\'oiir in sluiting = de baer waerd tichte oan
\'t stran stuite, opkeard troch in sanbank. It is frij wol it
selde as branding.
In grouwe pamnes = in gron lichem. It Ingelsk liat in
tiidwird to pamper = fetmeste. Dat wird scil ek foarkomme
yn üs slampampen (= slempen en pampen) en de wirtel wêze
fen pampcs (immen dj\' fetmeste is).
Rie kouwellesk on liealnftge ketelkoek. Rie = ranw;
it is bikend, dat de Ingelsken iu bnlte smaek hawwe yn bief,
dat biel efkes yn \'e panne west lint. Healnóch = healgear;
„de aeyen binne noch" = gear.
In labbekak = in kearel, der gjin durf yn sit. Yn
Van Dales Niemv Woordenboek stiet: Labbekak, prater,
babbelaar, kwaadspreker; (gewest.) benauwde vreesachtige kerel;
iem., die niets durft wagen. {Labbekak eig. labbekaak, is ge-
vormd uit lobben: snappen, babbelen en kaak, den wortel van
kakelen).
Ito my de weaze der fen stiik = ho it my tsjin stie.
Weaze is brukt for kiel (sjuch R. en T.) „troch de weaze
yn de termen jitte," en F. H. en H. \'90, 153 „in stik Dimter
koeke troch de weaze skouwe." It is oars ek = slyk en =
bonge fen in baercli.
-ocr page 89-
«5
In draiikbncruh = in siik baerch, dy drank yn krige hat?
Of ien dy mei drank (waei of süpe) foerre is V
It skip oan it kcatting d. w. s. der wier „beslag" op lein.
Fen wetter noch weaze. Weaze is hjir = modder, slyk.
It sprekwird seit: „Berint de weazige foet eat, de jiskige neat,"
d. w. s.: dy-t wirk siket, fynt wol hwet, mar dy by de hird
bliuwt net.
Markol = meerkoet, komt yn it Fryske wetterlan folie foar
en kin omraek düke.
Ijiljo en piepje. Beide wirden = spylje, it earste is mear =
in triljend lnd meitsje. By G. .1. seit Fr. Tjerne: „ik lille, ik
boarte, ik sobbe" en Sjolle Kreamer:
„\'k Moat reis fen in oars fortriet
„Lillepiepje in nochlik liet."
Lillepiepje, seit .1. H., = spylje op \'e doedelsek. Sjuch
L. N. I, 251.
In lligende stroain. In Hollandisme; sa seit men ek: in
fiigende stoarm, in bedreven kearel, gedrevene fisken, in besiepen
kearel. Fierders: in gewante knaap, it is in lust, uuder ïis
gepraet, op it gen-eten komme, in kont, in skip as iu gedachten, ens.
Skredich — lang en meager en tagelyk bonkieh.
Ien t\'or de wraek. Men seit mear: ien for it brekken.
Oan boart jine = oan boart hise. In jijn, gijn ef gein is
in soarte fen takel. V. D.
In wadlegjrer = in skip dat op it Wad tart? Sa\'n skip
moat, as it leech wetter is, in hoart stil lizze en liket dan fen
\'e dyk of sims frij hwet in ding.
Rikluye, d. w. s. it spek er öfslaen. It ia it Holl. afklooven.
Jnttebier. Is dy namme ek forbastere fen juppen-, jopenbier ?
Dat wirdt yn Dantzig brouwd en is swiet fen sniaek; it biet
Wibren Haek net genóch op \'e tonge. Of W. H. mient \'er it
salte wetter mei.
Wier ik mar in Harnzer! De Harnzers seit men wol ris
woene gjin Friezen hiete mar bearden, dat sy Hollanners wierne.
-ocr page 90-
86
llanilsiiiiic fotscii; in sterke fotse, in feardige fotse. In
frommis mei kante lea, dy it oan to sjen is, dat se liwet dwaen
kin. Sykje se net yn \'e stêd; tink oan boerefotse. Meyers
Woordenschat jowt vadde, vadze en dêr efter stiet: een voddig
wijf, een vunzige maagd. Nou, sterke frouljue, dy in bult wirk
dogge, biune net altyt elegant en rvvke trocli-e-bank net nei
lodderein.
Die kroeme Hekker. Balthasar Dekker vvaerd berne 1634
to Metslawier en wier dominij to Easterlittens, Frentsjer en
op oare plakken, it lést to Amsterdam, hwer hy yn 1690 ófset
waerd om syn boek: „De betooverde Wereld." It wier lang
gjin moai man; derom neamt de vader him die kroeme Bekker
en makken spottügels fèrskes op him, sa as dit:
„Om den duivel te vergeten,
„Balthasar, zoo moet je weten,
„Dat ik in plat Hollandsen zeg:
„Bekker, hou je bakhuis weg."
Siirinl noch innend. It ald-Frysk sana = immen om in
ding oansprekke; it is dos bynei moanje. Saend (dat oars net
brükt wirdt as yn dizze sizwize) is dos = mei maend. Sjuch
ek Idn en sdn.
De wyldc wrigge is hjir = de divel. In wrigge is in
gedrocht, in spook.
„De wrald in wrigge f en nature
„Forwr&ldt, forwrigget yet elk\' ftre."
G. J. Yn it Stamboek.
„En loake allyk in wrigge ut Pluto\'s hol."
G. J. Op it horz. hoffenjen.
Iclpiper, yn it Holl. meeraal en slijkgrondel. Hy libbet folie
yn it slyk, mar as it onwaer wirdt jowt er him nei boppen.
Hy kin mei de kiüwen lud jaen ; der scil er yn it Frysk syn
namnie fen krige hawwe. Wy skelden him vit for feninich en
wieme neat yn vis skik as we ris ien fongen.
-ocr page 91-
OAN EOLUS.
It Latyn der boppe wol sizze:
„Wylst se soks yn lijar lierte oerlei, kaem de godinne yn it
Eólske hut, it heitelA.11 feu \'e winen, dat ryk is oan aljende
wineii. Hjir is ketting Eolns yn in ronime spelonk de baes
oer de oerhearrige vvir.en en de tsierjende •stoarinen; hy slacht
se yn \'e boeyen en haldt se linzen. Hja alje en beare freeslik
yn hjar liltsens, mar Aeolus sit op syn hege bnreli (slot) wylst
er syn keningsstaf swaeit en bringt se ta bidaren. Liet-er
hjarren yn hjar wezen, dan scoene se hastich de sé en de ierde
ett de ltege liiuiel troclifleane en dy nieislepe troch it lof trom.
Mar de almachtige Heit, dy dêr eang fen wier, hat se yn
tsjnstre holen opslüten en groue stiennen en bergen op hjarren
lein; in kening hat-er hjar jown, dy se fêst balde kin of los
litte, nei-t it hint bieten wirdt.
Forwaeide pylken en boagon, to sizzen de fearen pinnen
en de pompierett, dy Eolns oer \'e keamer ramaeid hie.
Yn de jumkstc fit ld en slueii == it goed opnimme. Yn \'e
wirken fen Gysbert-om komt it foar yn it sechste brief oan
S. A. Gabbema. En Epkema, op \'e léste blêdside fen syn
Wirdboek, as er praet oer it let utkommen der fen, seit: „Men
gelieve dit in de beste vouw te slaan." Dokter-om britkt dizze
sizwize yn \'e twadde Baker: „De goede ntinsken .... scille it
dêroni wol yn \'e beste fftlden teare wolle as ik er yette ien
en oar blomke..... by byn." Car. Tuinman jowt it ek op yn
syn Verz. v. Spreekw. (yn it Holl. fensels).
Wy brttke it meast as bywird yn \'e sin fen faek: „It bart
jamk dat imnien syn frjeon yn \'e need forlit."
Sy jowe ns foltsen ens. As in domenij of proponint üt dy
dagen nou ris kypje koe, dy scoe jern bikenne wolle, dat er
-ocr page 92-
88
for hjar collega\'s fen nou rjn mear wille is. Moasten do de
kannedaten jamk fjouwer, fiif jier wachtsje of by d\'iene of oare
greate Hans foar goweriieur tsjinje, nou is it: „syk.je ut mar!"
op trakteminten fen 1600, 1800, 2000 goune en faek vette
mear, wylst in bulte skoallemasters omheukerje mei seis- of
saunhundert.
Myn frjcon Van Eek, to sizzen Cornelis Fransen van Eek,
dy yn 1799 prot\'ester waerd to Dimter yn \'e theologie en yn
1817 ek yn Nederlanske tael- en letterkinde. Hy is in 1830
stoarn.
In lang jspliiitcrirli man. d. w. s. dy lang en licht wier
as in splinter.
Yn \'e bcage riniio = yn \'e line, yn \'e sile. De beage is
de brede ban foar it boarst.
Perdoes, yn it Holl. pardoes, is in Fransk ttokwird, to s.
par Dieu (by God).
Lobbige fruuljue. Binne dat frouljne, dy by inoar stean
to praten en bekjeu, fen dy kweakgatten, dy altyt wol tiid
hawwe en thus de boel der for wyld hiune lizze litte V G. J.
scit yn it 3de fers fen Fs. 15:
„Dy nea syn niei-maet, efter rêch
„Troch laebjeu ear ontstelt en kwea det."
Halbertsma brükt it ek foar Hik; side 293fr: „en nou bistu
Liebich, dat üs keningeu hjar ek nei hjar steat yn \'t brat
stekke" — en side 326a: „du hoegste derom sa laebich net
to wezen."
V. D. jowt in syn Wirdboek op, dat lebbig = spytig,
smadelijk, beleedigend, is. Eli Car. Tuinman praet fen leppig
beschimpen.
Sjnch ek ,J. H., L. N. I, 225.
Men scoe ut V. D. ek opmeitsje kinne, dat dit lebbig it
tiguerlikc is fen it foaröfgeande = naar de leb smakende. Leb-
bitje tsiis;
der to folie strjemsel ynkommen is en dy dertroch
fen smaek bidoarn is. Lebbige fr. scoenen den sokken wêze,
dy net doge.
-ocr page 93-
S!)
Hwet nou ourt (eart) is, kin neycrlian foer wirde =
hwet nou net teld wirdt, kin neyerhan aehteueard wirde. Sjuch
op ófeart.
Gopperje, mear gobberje, folgens it sizzen fen Epkema: „ergens
zijn mond op zetten," is = langhalsje, der nei iïtsjen; Holl.
hunkeren, watertanden.
Om \'e stuken rinne. Tetke seit tsjin Sjolle-kreamer:
„Dyn seis bernkes, earnie djier,
„Rinne güzjen om \'e stüke."
Yn L. N. I, 264, teikent J. H. lijir by oan: „Bij de geineen-
schappelijke bebouwing van een korenveld kreeg de deelgenoot
zijn schooi\' van elke stüke; de arme liep er omheen en moest
toezien." In stüke is in heap fen toalt\' skeaven, by mekoar
opset om to droegjen.
Fen Hullies jonges. Kammen fen persoauen, dy op in
stomme e ütgean, hawwe o;irs yn it Frysk de swakke büging,
d. w. s. hja nimme gjin s efteroan, mar bliuwe gelyk. V. H.
70 ens. Forgelykje: Hidde öfskie (J. F. en N. F. Lietseboek),
Reontse ljeafdegal (G. J.) ens. Salverda brükt de s wol: Ockes
tüt, Ockes lea, ens.
Reinskueil; sjuch breedskade hoedsje.
Wiskjc, wirdt sein fen it wetter dat foar \'e vyn weistouwt.
In skruits of skreits = in lang, meager persoau. Yu Iduua
\'65 wirdt it opjown as de namme fen in fügel.
Dy krieiiit der om (de rivier) = makket in bocht. Krieinen
is wenden.
De spinael feu \'e toer = de spil, der-t it spits om hinne
bouwd is en die meastal mei in swier izeren krüs, dat de
pynapel en de hoanne draeeht nei boppe stekt. It freamde wird
spinal bitsjut: ta de rêchbonke hearende.
Poelepetaet — poule pintade, yu it Holl. parelhoen, is in
soarte fen hin, dy yn Afrika thüs heart.
-ocr page 94-
90
De skrokste smjikrert = in kearel, dy it for him sels tige
best nimt en yt en drinkt, dat er stint, mar dy for in oar sa
gjirrich (skrok) is as in ald trek.
Ald-outer = it óff\'al fen it tek (reid of strie) feu skurren
en hokken.
Jaiike-eii-hjiirre = nikjes. Forg. ek: Tryntsje en Wyntsje.
Ilja hawwe de earmoed foar eagen en doch trouwe se.
Vu umi jongensjierren wenne er to Beetstersweach in alde
mefrou, dy-t er ek sa oer tochte as H. en it op iji bysondere
wisse ntere. Hjn sei stéfèst as er sa\'n pearke nei it rjuchthiis
stoep: „daar gaat weer een paar voor de mosterdstip."
Opperman d. i. in arbeider, dy de mitselers stien en kalk
tabringt. It wird bitsjut ivirkman.
Klinten = hutten, sa as de wylde tolken dy bouwe. (Sjucll
R. en T. 184&, r. 7 t\'. b.) Ek de heidehüskes, dy t\'aek yn
fjouwerentweintich uren kant en klear binne. En oni-t it der
altyt net al like roni en skjin is, seit men ek fen in hüshalding,
der it wiif smoarch en onhuer is: „it is dêr in klinte."
Uitse = nierke, mei in kerne in teiken jaen, by gelyks mei
in bile in stikje fen \'e bast slaen. H. brukt it ek yn \'e sin
fen fêst der yn printe: „Dft liast it my yn it herte ritst om
se ljeaf to habben." R. en T. 3626. Yn \'t Holl. scoe men
sizze: gegrift.
Dy de trudze hie = dy forkalden wier. Sjuch trudzepoeyers.
Non meast Blinder d.
Us forneamde rimcr Oene. Dat is Onno Zwier v. Haren,
de dichter fen \'e Geuzen en syn dochter is freule Marianne.
J. H. wier mei de Van Harens hiel goed bikend, sa as blykt
ut L. N. II, 427—530.
lirodzicli = soel en uear, broeisk lyk as foar in onwaer.
Mei cat liilieind wêze, d.  w. s. dat men it fen \'e geboarte
Óf al oan yen hat. Bilteine   scil wol folk wêze fen heine yn
kreamheinster en djierheine.    In oar wird biheind, dat men
bygelyks brükt yn: in biheind  ivyfke is = lyts, bihindich.
-ocr page 95-
91
Auto-da-fé, d. i. letterlik yn it Holl. fordutst: „daad des
geloofs." Dy moaye namme joech men yn Spanje oau it for-
barnen, fordrinsgjen en ophingjen t\'en \'e ketters (Mooren, Jenden
en Protestanten).
Don Oi|iieii(l(». Hjir is H. in fyftich jier mis. Don Oquendo
wier it liaed fen \'e Spaenske float, dy yn 1039 troch Tromp en
syn kornütsjes sa reage waerd. Op de Armada liie Hedina-
Sidonia it bifel.
Kojip dut je doom hawwe w. s. foar dat jou fonnis tallen
is (doemen = oordeelen) Do H. dit skreau wieme de hegv
biwaldsljne yn Dütsklan (bimimnien yn Prüsen) tige yn it spier
om de stedinteu nei to riden, dy fen frijheit en ien Dnteklan
drogen. Sjncb deroer: Frits Reuter, Herinn. uit mijn Gevange-
nissen.
Vultiiriia = de siïdeastewyn, Auster of Notus = de südewyn
en Favonius ot\' Lephyrus = de westewyn.
-ocr page 96-
EOLUS SYN ANTWIRD.
(«reva = graaf. It Latijn, dat er boppe stiet, wol sizze:
„Wy binne de slaven ten \'e wetten, omt wy jern frij wêze
wolle."
Gcar-ript. Rippe is de boel rfich by inoar naeye, mei gleone
nidle en barnende tried.
Nollik jilil urn t« sjitten. Wy hawwe it non maklik mei
fis pompieren jild, us ryksdaelders en gunnen. Mar alear mei
al dy t\'orskate jildstikken, riders en seanwen, pytsjes en skeljen,
keizersgonnen en sechsthealen eus. eus. wier it in heksewirk
de minsken ta to tellen, Invet hja hawwe nioasten, t\'oaral as
dat in soinke bidroech. Gjin folk, dat der sa bituft yn wier •
as de ontfangers; sy sinieten yen de daelders of hwet it wier
yn rigels fen f jonweren of rtven ta. (*) Men neamde dat
in worp; it jild waerd yen net tnteld, maar V&.sketten. Wy
sizze yet: jild sjitte en jildsjitter.
Der de sy op it nest sit, d. w. s. it wyfke fen \'e ljip. De
naninie wirdt net folie mear brnkt. Yn Overysel neanit men
sije it wyfke feu \'e kwartel. S.-VV. I, 534.
Tsjin de wcaeh i\'en myii bed. Wy sizze folie fen: yn \'e
weach kri\'ipe
en dat komt om-t wy nnder it wird weach non
liwet oars forstean as by aids. Wy miene der mei it efïerxtv
diel
fen it bêd en it is egeulik de murre of wand. Nijsgj. Jolle
brnkt it sa yet:
(*) Sa «ierno 4 rjjksil. fensels taien goune; 5 seeuwen en 5 achtentweintigen
makken tweintich goune.
-ocr page 97-
93
„Scoene wy as alde ljue.
„Skoarje oan tsjerke-weach, by djoe, (*)
„Mei in droecli t\'erklomme praetsje?"
Yn it Holl. lint men yet weegluis = wandluis en wagensrliot,
d. i. hout om de ivaay to bitimmerjen.
Op Terra = op \'e ierde. Terra is de planetenamme fen üs
ald ierdbol.
De Russiske pip = gryp = influenza dy fen tiid ta tiid
in trochtoclite docht. „Lest heugt best": derom lizze 1893/04
en 1890 üs yet farsk yn it geheugen. Yn 1732 moat dizze
BJnchtme oars oan de measte niinsken de kraech koste hawwe.
It palladium fen lis bihald = hwer üs bihïild ten öfhinget.
Yn it alde Troje wier in byld fen Fallus (Minerva) en fen it
bihald fen dat byld hinge dat fen \'e sted öf.
Don Carlos en Christina. Do-t de Spaenske kening Fer-
dinand VII yn 1833 stoar, liet er it regear nei oan syn
ienichste dochter Isabella. Mar dat wier net nei it sin fen
des kenings broer, Don Carlos, dy folhalde dat nei de Salische
wet hij
de opfolger wêze nioast. Dat joech in freeslike oarloch
fen \'e Christino\'s tsjin de Carlisten. Generael Espartero waerd
op it lést baes en Isabella kaem op \'e troan, al hiel tsjin it •
sin fen \'e adelike en geastlike hearen (grandes en mite,r-
hearen,
(f) neamt H. se). Isabella krige yn 1866 de bouns en
do brocht in bernsbern fen dizze Carlos, dy deselde na mme
hat, yn 1868 en letter Spanje yn trawaet, mar moast einlings
ek mei „hangende poatsjes" nei hits tsjen.
Yn syn eieren herne = yn syn egen lan of hus. Dy .T. C. P.
Salverda:
„Straks, noekjes! komt memme mei iten to hern."
„Lest reis teach er wer to hern."
(*) Epkoma wol djoe oflieilo feu dei on soit, it is = /»/ dei, dagelijks, wylst
W. Dykstra it tbrklearrot as = h;/ henpen. Sjuch G. .1. wirken, jofte fon W. D.
(t) Miter = hoed fon in biskop.
-ocr page 98-
94
Egenlik is in herne in hoek of üthoek. Men seit ek hame.
Sa hat men lijir by de boer de tsjemharne en faeks is er oau
it luis in harntsje ütboud. Twisken Wieruni en Nes makket
de sédyk in bocht, dy hiet de kroeme hame.
In krystwich. Yn folie oarden fen Fryslan meitsje de
bakkers tsjin de Krystdagen in soarte fen krintebollen, dy se
by li.jar klanten thüs bringe litte. Alear bakten se dy bollen
roim (nou altyt lang net inear). Uy krystwiggen stamme yet
ut \'e tiid fen üs heidenske afaers, dj\' se bakten as sy it greate
Midwinterfeest fierden. S.juch yn de Jonkerboer hwet Master
Tsjerk er fen tortelt (R. en T., 414/;) en ek F. H. en H. 1892
it stik Fen dlde komóf.
Limicren = oanbrekke. „It limieren fen \'e dei." It wird
scil komme fen it Franske lumière = Ijocht. J. H. liedt it
óf fen limiere (it ljochgat yn in helm). L. N. I, 84.
IVst.\'ilo/zi (1745—1827") in forneamde optieder yn Switser-
lan, dy in bulte dien hat om it onderwys foarut to bringen.
Prinsen (1777—1854), skoallemaster to Haerlem, dy folie
dien hat om it onderwys yn it lézen to forbetterjen. In frjoonlike
man wier it net. „Menige dankbare leerling liep, nadat hy
de school reeds sedert jaren verlaten had, liever een straat om,
dan den man voor wien de schrik er nog inzat, tegen te
komen." Sjuch Hildebrand, Na 50 jaar, bis. 38 en 39.
Dat wik ik dy = dat wytgje ik dy, dat haw ik dy to
sizzen, dat forsikerje ik dy\'. Ek yn it Platdütsk: „Dat will
ick di woll wieken." S-W II, bis. 9.
UT IT GR.TIMMANK.
Hjar each pluert sa blior = hja sjucht blier alle kanten
iit. Plure (Holl. lonken) = in bytsje skilich sjen, lyk as wy
léze yn it forhael fen \'e kreambisite by Fokke-miich to Wielsryp,
R. en T., 351/;.
Kyt! In ütrop, dy men nou net folie mear heart. Gysbert-oin
brükt him non en dan: „Fyt! myn lea dy trilje!" (Sjolle en
Tet). „Fyt! myn ark is stellen!" (Knpido), ens.
-ocr page 99-
1)5
Faen tbr faem, by aids famna. Forg. f anke.
Knevel = in great en sterk persoan; hjir = in baes yn
\'t masterjen.
Hesperuslaempe = Venus of Lucifer, de jounstjir.
Sjüiiimen, hjir = skynsels, Holl. schimmen. Egenlyk =
fügelforskrikkers, spoeken.
(/iimstra-stcate of Dekama-steate, stie to Jelsum en Si/tsje-
bürren
to Ha Hum. Mei Groustins mie\'nt H. Frederik Sirtema
van Grovestins, de forneamde generael ui \'e Spaenske Suksesje-
oarloch (1702—1713), dy mei syn dragonders bynei ont Parys
ta teach om yn Frankryk to stroopen. Hy stoar yn 1750 to
W ester-N ijtsjerk.
Oniballiiigeii, hjir = de persoanen, dy sa deistich by en
om de prins wierne. Men mient er ek mei: alles hwet by in
ding\' heart, hwet oan in saek fêst sit. „It Ims op him sels is
sa dj ur net, mar der koinme noch al frij hwet omballingen by."
De Froskepöle is in herberch in eintsje buten Ljouert oan
de farwetters de Greuns en it Wdldmantsje. Ut Ljouert wei
sylde men der folie hinne.
ISiilciT = it Holl. nooddruft.
Dat giet op in fet baerch yn. Dat seine de ljue tsjin
Anke, hvvent sy tochten: non komme de crediteuren en rinne
elts mei in stik fen baes sines foart; hja slachtsje him ut as
in fet baerch.
Koaiboer of koaiker is in boer dy op in pleats of pleatske
wennet, der in koai by is. Sa \'n koai is in stik lan mei
beammegoed biplante en der midden yn is in tiver. Lok-einen
(ropeinen) tokje de wylde einen der mei hinne; yn it foarjier
en yn \'e simmer fandelt de koaiker de aeyen op, yn \'e hearst
draeit er de bistkes de nekke om. \'Op in selde diztansje steane
hjir en dêr yn it fjild peallen om \'e koai hinne; binnen dy
rointe meye gjin jagers komme.
-ocr page 100-
TWIGEN UT IN ALDE STAMME.
DE WINTER FEN 1024.
Soil/ich. De boayem feu \'e Grou is in losse feanaftige
gronn, dy de ;ilde beamstronken net fêsthalde kin. Dy dfikelje
faek op, togelyk mei de wetterplanten, dy er om hinne groeid
binne, en driftwe den boppe wetter (driüwütten). Njunkenlytsen
wirde dizze troch it oangroeyen fen nije planten stevich; den
hiete se godden. In wetter hwer sokke sodden op driftwe, biet
sodzich.
Hispoljo = it jern opwine mei in hispel. (Sjnch F. H. en
H. \'93 III). De klos, der de jonges it ton fen \'e draek opwine
is ek in hispel, of hispelprikke, en de mitseler neamt sa it
bonten raemtsje, der de line opwonn is, dy-t er lans de stiennen
spant. Sjnch F. H. en H. \'93.
Il moarns <»n jóunsniicl, dat is it meltsen fen \'e kij. Hwet
in kou by it melken jowt, hiet in miei.
Siinporje = kleye, jeuzelje.
Knisterje docht it as it sa fyn kald is, dat it yen 3rn \'e
noas oplftkt. It is in teiken fen fftleindige froast en moai
winterwaer.
Porskrouwe en ut \'e rakken = kald, hürerich en wirch.
Tink oan skrousk.
Op kouweribben. Dat wier alear it, ark op it iis. Sjnch
Oor. H. T., 117. Tink ek oan de Starnmer ribbeklauwers
(kliuwers); R. en T. 328/>.
Yn \'t kwea do miet birinne = sa folie kwea dwaen ont
de miette fol is.
-ocr page 101-
97
Och, honke! In flaeinamme: sjneh ek R. en T. 411 : „Skink
mar ris yn, myn honke!" In inkele kear ek nonke; sjnch
R. en T., 259&, r. 17 f. u.
It binn\'lius. (Sjuch ek nei De Liekeblommen de oanteikening
op \'e rigel: „Wy as berntsjes boarten büte.") In aldmoadrich
boerehüs hat trije dielen: it binhüs, it milhüs en it büthiis.
Komt men üt it büthüs, dan hat men folie earst in gong, dan
de püskoken, de koken en it binhüs. Koken en binhüs wieme
egenlik de went t\'en \'e boer; püskoken, molkenkenmer en tsjern-
harne binne twisken dizze en it büthüs bebond en meitsje sa it
milhüs üt. Sjnch ek J. H., L. N. I, 168 en R. Posth. yn \'e
Vrije Fries I.
Malkje is lijir = net rjucht troch frieze, sadat it iis net to
fortrouwen is. Sjuch gemrilk, bis. 103.
De lége walden. It Fryske wetterlün wier by aids mei
greate bosken biditsen {Baduhenna-wald /), sa as de nammen
fen ytlike doarpen yet oanwize: Wdldsein, Earnewdld, Suawdld
en mear oaren. De Lege Walden binne yn\' Wymbritseradiel
oan \'e westkant fen \'e Snitser mar. Der rint ek yet in feart,
dy de W&ldfeart hiet. Yn Hem. O. en N. binne de Iyewdlden.
IN BLAUWE SKINE.
Nulle en lepkje. Nulle is it Holl. talmen, treuzelen. Oin-
nulle = ommale, gjin foartgong meitsje. Ek wol neulje.
Lepkje,
fen leppe (lyk as aeikje fen aeye) is it Holl. slurpen,
opslurpen.
Sojir = droech. Soare tsjillen = tsjillen dy net smard binne.
Forsoarje = fordroegje. G. J. seit:
BIt f jild troch simmerdroecht\' tiermt toar en soar." Ps. 32 f. 2.
Ek yn Noord-Holl. hat men zoor = droog.
Skeetsk = forachtlik. Sjuch ek R. en T., 212ft: „En sy
spitich en skeetsk." G. .T. seit:
7
-ocr page 102-
98
„Wy hawwe üs fen him wers Ofweine;
„Elkien bijegne him steetsk, oerdwers."
Christi Lijen.
Ek Hollanske skriüwers fen syn tiid brukten dit wird, dat
nou al hiel buten tel is.
Trulje = foar it soalts.je hawvve.
Onder d\'oes i\'en it Iich. Op it hiem stie in heablok en it
boppeste der fen stiik oer it onderste hinne. It tek Btiket
oer \'e mftrre hinne, dat is ek de oes. Laeit er in goatte, dan
liiet dy ek wol oes. Tink oan oesdrip.
AL1) GREULT-OM.
Sa menger as in range. Range = in lange, liclite tüke,
Forg. it Holl. rank.
De pon^ wier wan = net sa-t er hearde to wezen. Yn
it Holl. is wan = in lek. V. D. Sjuch ek F. H. en H.\'93, 197.
In niicdstik = in stik miede, haeilan.
Aid («reiilt scil stryksom ha! = ik scil der op strike,
hy scil der fen liawwe (Dokter mient yn \'e pong).
In earme sweager wèrzen se ui. Werzje is lijir =
ófstikelje, ófstjitte. It wêrzet my = ik haw der in hekel oan,
it stiet my tsjin. Grenlt-om seit ek: dy supe (spriik er) wêrzet
my. Wy sizze yet folie: ik bin dit of dat wers (wars).
Hurgclinkeii. It Holl. vinken = krouskes flêsk, mei sipels,
piiper en jittich opstoofd. Sjuch V. I). Bargefinken = barge-
binnenst, ek wol koartgoed.
Longerje = forlangje, der nei ütsjen. It Holl. hunkeren.
Sjuch ek tategelonger.
Dan hut er \'t liypoehonder = dan is er siik fen swier-
settigens.
-ocr page 103-
99
Iiipertiiiont = it Franske impertinent, onbiskamme, bretael.
For \'t lijpochonder ens. = As Greult-om it hypochonder
krige, dekte sy der op en wist it dermei to fordrinwen.
M U R K.
Dy wicrn wol yn lij ar sus = wol yn hjar skik.
De ranne like in wetterboerd. Yn V. L., Zeeinanswoor-
deboek stiet: „Waterborden (veroud.l Planken, die op het
scheepsboord gezet en afgenomen kunnen worden.
De merke-skiere-iel scil rinne. As op merken jonns de
feinten en lammen han oan hftn bigounen te koijeren, sei men
wol: „de skiere-iel komt los." Hjir mient H. er de lichte
lammen, Janke-en-hjar, mei.
Der wier net tsjin to kriciiion = dit koe er net i\'ordraeye.
Krieme = swaeye; holl. krommen.
De Hint skouwe = de Hecht sette, op \'e naed gean. „Der
vitnaeye" sizze de jonges.
Schuur rif* = grappig, koddich; mar de poep brükt it hjir
foar bjusterbaerlik.
IT FEARTFLAGJEN.
Dy de hjouwer yet net forroun liiene = dy yet hwet .
weelderich wierne. As de hynders by it foarjier ten \'e stal
komme, binne se sims Irij hwet derten en oerdwealsk, bynainnien
as se goed op it toer sitten hawwe. Habbe se lykwols hwet
oan it wirk west, dan bikomt dit al ridlik gau. Der komt
dizze sizwize fen dinne.
In pronten kcarcl = in kearel, dy tige op syn wirk paste.
Fen prompt = it Holl. nauwkeurig.
-ocr page 104-
100
In bol-I)avi(l = ien dy der wêze doar. David wier feu
in bytke net fort\'eard, en dy yn it ien of oare utmint is in bol.
Dor scil ik aeyen yn klopje! = der scil ik mei hirde
wirden efter. Is de aeyen to kloppe vvirde, slacht men er net
sêft yn om. Forg.: de boel fen aeyen meitsje.
In earnaiuer = earnen amer, is in greate koperen amer
om er yn te meltsen. Men sjocht se ek folie by de bakkers,
dy de inölke er yn hawwe to stean. Sjuch: earen knop.
De brebiersstók. In brebier hie by aids in flnggestók oan
\'e mürre en der bingelen folie in pear earnen skearbekkens oan
om. R. en T. 218b.
lilauspinalen boazzen = fen blau spinael jern, dat is
katoenen jern.
Kien op it bier. As it bier ald wirdt en in bytsje sur,
den komine er faek fen dy wite brokjes op drinwen dy wol
liwet lykje op tine brokjes stremde mölke; dat hiet kien oi kyn.
De goarre = de koarts of tsjinst (treddeistsjinst). Mei goarre
mient men ek wol in suchtnie dy in trochtoebte niint (epidemie).
Sn seit men, as er forskate ljue forkalden binne: il is in goarre.
Hoe velen enz. Dizze regels binne nt it dichtstik fen Willem
fen Haren (1710—1768, broer fen Onno Zwier, grytinan fen
it Bildt: Het Menschelijk Leven.
Fortribele = mislearre, wei wirden trocb \'e droeclite.
In griize strie, ek grilde. Wirdt it strie nei it terskjen
by in-oar trolle en boun, dan kriget men grilden; wirdt it
himmel by in-oar pakt, dan jowt it skobben.
Süpinogge en waiboats. Kotje en thé wierne by de Frizen
fen \'e foarige ien komselden op \'e tafel. Dy toarst hie dronk
sfipe ut \'e sApmogge (sjuch ek smnarmogge). Yn W. D., S. R.
léze wy op sidc (56, dat er in pear tinnene supkrusen en in
süpkanne stiene. In boats is hwet wy yn it Holl. in knip
neame; woei (wei) is it focht dat er oerbliuwt by it tsiizjen.
-ocr page 105-
101
Alde igewigc. Sa neamt men in ald frommis, dy in oar it
libben sur inakket.
In stramnel = in prikke yn \'e foarni fen in foarke, hwer-t-it
tou feu \'e setangel op woun wirdt.
In weerhuis = rjuchthiis. Sjuch ek warkeatner. Efter de
langwerpige tafel mei draeide poaten wier it plak tor de hearen
„van den gerechte."
In sjocltnfcl sjucht men non komselden niear; it biljert hat
him fordreaun. It is in lange snielle tafel mei npsteande
runnen. Net fier fen de iene ein is in latte dwersoer slein
mei fjouwer gatten, dy sa nümere binne: 1, 4, 3, 2. De kiust
is nou om fen \'e oare ein óf tsien roune boerdsjes sa foart to
slieren (to sjoelen), dat sy troch dy \'gatten fleane. Giet in
boerdsje troch No. 4, dat jowt ek fjouwer pinten; troch No. 3
telt trije eagen ens. Dy mei fsien boerdsjes de nieaste eagen
telde, hie it spil woun.
In ringheakking of lieuk-on-ringspil is nou ek ut \'e tiid.
Yn \'e murre siet in heak; in eintsje der óf hinge oan in tou
in ring. Dy naem men yn \'e han en liet him nei de heak
slingerje; it wier de kinst him sa to slingerjen, dat er fen \'e
heak fêst halden waerd. Dy dat it faekst die hie it woun.
Yn it Ned. Magazijn van 1861 skriuwt J. J. Cremer, dat
in heak-en-ringspil yn \'e boerehüzen fen \'e Betuwe alear folie
foun waerd om it folk hwet fortier to jaen.
lm ini\'ii oer staech sette is ien fen \'e folie sprekwirden dy
wy fen \'e séljue oernommen hawwe. De staech (Holl. stag) is
in swier tou, der de mest mei steande halden wirdt. It skip
wirdt oer staech set as it tel swinkt. Men set immen oer
staech as men him fen syn stik bringt, troch in frage of in
andert, dat er net forwachte hie.
In el\'tersteekje of trijetute hoed (W. D., S. R. 13) = in
plat hoedsje mei trije punten, dat folie in steek neamd waerd.
Sy waerden yet lang droegen fen domenijs, it lést noch fen \'e
öfskiedene.
-ocr page 106-
102
Blokjes ojin \'o piip. Hwet de skriüwer dêr mei op it each
nat, wit ik net. Is immen ek op \'e hichte ten it pipetueck,
dat de alde boeren brükten ?
In basiliskus is in bist ut \'e fabelwrald, dat berne waerd
üt in aei sunder djirre, troch in hoanne lein en op \'e rfichskerne
ótbret. As in minske sa\'n bist oanseacli, gyng er dea, en de
basiliskus stnar sels, as er syn byld yn in spegel seach.
Trytrotten; fen treiterje en trotxjei\' Treiterje is immen oan
\'t gebiente ta pleagje en hünje — en trotsje is ütdaeyje, it
Holl. tarten. G. J. brükt it:
„Ljeafd dage en trotte niy earn üt."
Minne-fjucktspil.
Trytrotten = heislik pleagje, hjitfalgje.
IT 150IKE FEN SEISB1EUIM.
It himeliiikje (ek himuielinkje, lienmelinkje en himeltsje) =
in lyts persoan. Yn it ld. Fris. fynt men hemdimje, hamelinga,
Itomelinaa
= verstoninieling, dat wol bitsjutte scil in persoan
dy om syn bytsje forstan by oaren net folie yn tel is. Sa koe
\'t ek brükt wirde fen immen dy om syn lytsens en tearens fen
oaren mei de uekke oansjoen wirdt.
By <lc Noren yn lijar skjearries. Yn it Holl. scoe men
sizze: Bij de Noren in hun scheren (= klippen op de kusten
van Noorw., Zweden en Finland).
Kaep Finster = Kaap Finisterre (.= it ein fen \'e ierde),
de noard-westspits fen Spanje.
In tros is in line.
Hja llengleii lis = hja bonnen üs. Sjuch V. I). op vleugelen.
Togiiiedsje = forgrime. Yn it Frysk wirdt io folie foar
de tiidwirden (werkwoorden) set, om dermei oan to jaen, «lat
in ding alliiel to neate dien wirdt. „It hert scoe my tobrekke"
((j. .1.). Sa ek: tobarne, tofrette. ens.
Lavater (1741 — 1801) in forneamde Switserske gelearde, dy üt
\'e ,wezenstrekken" fen in minske léze woe, hwet er yn liiui siet.
-ocr page 107-
LEED EN WILLE en DE FLOTGÈRZEN.
UT IT FOARWIRD EN DE STIKJES TA 2536.
Placenta. Sjnch onganzen. Placenta hiet j\'ii it Holl. de
woed er koek.
Trorh liinne frisscle = deryn of dertroch liimn\' Hechte.
Frissels binne hierflechten en frisseljo = iiechtsje.
„Koazen frisselt se us yn \'t hier."
De Goudeue Tiid, Fr. L. b. Nr. 57.
0
It giet yn myii eagpii mei myii goinalk ens. d. w. s. it giet
mei myn skrinwen nou oer dit, den oer dat.... As de skriuwer
oer ten „onderwerp" haunele, scoe er it gjln gemdlk neanie,
mar hy jowt stikken eu stikjes fen forskate ynhald.
Onliiior = snioarch eu ongedien, dat men it net oantaeste scoe.
Ockebyld = in flaeinamme as uoekje en oaren. Ockc =?
Beslinge-Stiitc wier it buten feu \'e gouverneur Van Sytzama
(stoarn yn 1848); it stie to Friens (uet tier fen Grou) en
waerd nei Sytzama syu dea ófbritsen.
Struwól = it Holl. struweel, wirdt hjir binamnien brfikt for
keale strüken.
Kis», in sonn fen gouverneur Van .Sytzama. Syn heit wier
earst grytman fen Idaerderadiel, letter waerd hy dat (sjnch
it 12de en 13de fêrs). Hy wier trond oau Kinske Heringa Cats
en stoar yn 1843.
It earstc inncrlyk setroet = de earste utering feu \'e
memmeljeafde (.Forg. it Holl. troetelen.)
-ocr page 108-
104
Flitsje = as in flits der trocli himie fleane. In flits = it
Franske flvche, is in pile; de jonge* boartsje yet mei fiitse-bóyen.
Ta de léste tinne   scoe yn it Holl. wêze: tot tien laatste
gedund, sadat er nau   ien mear oer is. Sjnch yn it folgjende
t\'êrske op ien nei de   léste rigd: „For de enrme bern fen
honger fortinne."
Njiintsje = it Holl. neuriën.
Mistribelinge = tsjinstnit, it rint net foar \'e wyn. „It
tribelt tsjin" = it flottet. net; „hy kin gjin tsjintribelingen
hawwe" = it moat mei hini altyt slagje wolle.
Longerliou is in donrpke net fier fen Bolsvvert.
(ielurk fen lurkje = mei lytse swolgjes drinke; ek yn it
Holl. (V. D.) Nei-t Epkema seit, is it bisibbe mei lorge = kiel:
„Kom, swiete sliep! Mar wêz üs feste borge
„Dat gjin Nacht-grym üs fettet by de lorge."
ft. .T. Nachtrést-bijearte.
„Maar Knier was *lieni te gauw, By dronck voor tijdtverdrijf
„En lurckten so langh, tot zijt hadt in haar lijf."
Bred., Het Moortje.
Hy seit er by dat der fen dinne it sizzen komt: „immen by
de lnrven (.= lorge) pakke." Mar V. 1). seit: lurf = slip fen
in klaed.
Mei dyn miggeskoft = mei dyn skoft, dyu bealch sa kliin
as fen in mich.
Longerlioiister bolle. In manspersoan, bynammen in trouden,
dy folie smucht op frouljue hat en der hwet mear mei wol as
sljuehtwei tütsjen, kriget al folie de iiamme fen de bolle to
wezen fen syn doarp (alear wier der meast mar ien bolle yn
elts doarp).
I>e wrine = de tekkeu.
Yeliel-swyn, ek swyn-egel, hwet yn it Plat-diitsk folie brükt
wirdt = stikelbaerch. Sjuch op ychel.
-ocr page 109-
105
Wibrcn-Wibrcns-frat = it tichthüs of ljeavor in g-at yn
it tichthüs to Ljouert. It wier, mien ik, under it bolwirk.
Hondert daelders breuken = sa folie boete.
Oude kale scheuken. Skeuken, dat binne oars nnhure,
smoarge ljue, dy feu ongemak en jokte skeuke. l>e grytman
scil de boeren hjir sa nenme om-t se alde, kalde ljue binne, dy
fen jeld en kjelt skeuke.
Yn it bek sitte, ek wol hokkeling tvêze, seit men gikskear-
jende wei fen aiderlingen en diakens, dy yn \'e tsjerke binnen
it doophek sitte.
In pluch. Egenlyk in lyts houten pintsje, dat de skoen-
niakker yn \'e hakken en soalen fen \'e skoen slacht, en derfen*
dinne in skelnamme for innuen dy net folie bysouders is. „Plug"
is by V. D. ek = losbol, ploert.
Slüch of wanich. Wanich scil hjir frij gelyk wêze mei sluch.
It skird laepje = de skftr laepje, wer better meitsjo hvvet
bidoarn is. «I. H., L. N. I, 219 bat skird = scherf. Hij moat
it skird laepje = hy moat de pap koelje. G. J. brukt it ek:
„En al hwet wy skraepjr
Kin de skird net laepje."
Reamer en Sape.
Egenlik is ia skird g-jin diggel (scherf) mar in skeind plakje
oan stiengocd. It famke lit mennne kopke falie; sy krijt it op
en ropt bliid: „hea mem! dar is mar in lyts skirdtsje nt."
Oer de llalie slaen. Dat ttalie kin ik net thüs bringe. Ut
\'e sin scoe men opmeitsje = oer of op \'e mule slein, dat er
net wer prate doarst. V. D. hat: „hy heeft op zijn talie gehad"
= hy hat in wantsje hawn.
Ritsen = rampen, hastich. Forg.: hy wier ritsta (ek heart
men ritste) foart.
Soukje = as it iis yn skossen laeit of oars swak en gefaerlik
is der dryst oer rinne.
-ocr page 110-
106
Tjirje = it Holl. tieren yn tieren en razen, wirdt yn it
Frysk folie mei mal forboun. Maltjirje = yen mal, gik oanstelle.
In nö^cr^iil is in gat mei in nógerboar hjir of dêr yn
boarre. In nöger = greate boar = it Holl. (n)avegaar.
Soarje = prottelje fen it sieden. Yn N. en Z., VII, bis.
\'202 fynt men it wird sutteren, dat yn alder foarm zudjren
wèze nioast en it selde bitsjut, as suarje. V. I). jowt dat wird
net op.
Slcallpn (stealen) = stikken gleonc turf en hout. Sjuch
ek rikstealen.
Klinsgjc = liwet nieh üthimmelje.
It Pclsrjiicht. K. en T. 21 Aa:
„Twa eagen der sok fjur ütfljucht,
„Bringt mannich oan \'e pels."
Yn Warenar fen \'e dichter Hooft stiet, „dat Jan onder de
[iels moet:" \\vy scoene nou sizze: hy Bit ander de pantoffel.
It pelsrjucht is dos it rjucht fen it wiif om \'e broek oan to
hawwen.
It koulklced. It koalsiedterskjen wier alear in feest yn \'e
boutroeke fen \'e Fryske klaei, dat mei it minderjen fen \'e
koalsiedbou, séfkes wei üt \'e tiid rekket. It sied waerd op
it lan öfterskc op in klaed, dat trochstrings fen de boer hierd
waerd. I!y sa \'n klaed hearden 1(5 man, hwer de boer faek
yet in pear arbeiders by sette. Elts fen it folk hie syn egen
wirk en waerd dernei neamd: oandragers, dwersbongelders,
kikkerts, ens. Allegearre moasten se hjar halde oan \'e terskwet,
in soarte fen „reglement."
(\'oini\'oai — convooi == it Holl. geleide. Convooigelden bitellen
yn \'e Spaenske tiid de skippers as se troeh oarlochskippen to
plak brocht waerden, ek wol as se in frijbrief mei krigen.
It pjalkc = it brüntsje. Sjuch poalle.
-ocr page 111-
107
FOARLÊZINGE.
Sjirkassië is in lanstreek twisken de Swarte- en de Kawpiske
Sé. It heart non oan Ruskin, mar de Russen hawwe in danigen
drokte havvn om it folk. dat under de haedman Sjamyl dapper
focht en yn \'e bergen fen \'e Kaukasus taflecht foun, under it
sim to krijen. Yn dy oarloch waerden sinis freeslik wrede
setten ütnerd.
Van Hall. De minister, dy yn it jier 1843 oarder yn \'e
finansjes brocht troch de „Vrijwillige Geldleening" fen 140
miljoenen goune (sa hiette it, mar men halde mei 117 op). Yn
it hiele lan gyng er in stoarm tsjin liim en syn wet op, mar
hy woun it dochs.
Espartero, in Spaensk generael, dy de Carlisten yn \'38 yn
\'e lytse loege brocht. Sjuch Christino\'s.
Hertoch v. Bordeaux of graef fen Chambord, de soan fen
de hertoch fen Berri, dy de aldste soan wier feu \'e Franske
kening Karel X. Yn 1830 nioast er mei syn faniylje it heitelan
forlitte. Troch de legitimisten (de partij fen \'e Bourbons) waerd
er bisköge as de wettige Franske kening (Hindrik V). Hij stoar
yn 1883 te Frohsdorf.
Thiers is in forneamde Franske staetsman en skriuwer, dy
finder Lodewijk Philips (1830—48) faker as ienris minister
wier. Nei de Fransk-Dütske oarloch fen \'70 waerd er president.
Hij stoar yn 1877.
De greate Mogol wier in foarst yn Hindostan, mar yn \'e
forige ieu hawwe de Ingelsken him lyts man makke.
De reaksgèrzen opswyljo. As it hea droech is, set men
it yn heapen, yn reakken. Binne dizze op \'e wein laden, dan
bliuwe der ytlike hearaeyen lizze; dizze wirde wer by eltsoar
swile. Dos = ophelje, by eltsoar sykje hwet efterbleaun is.
It biwald fen kening Willem I kaem de „Vereenigde Neder-
landen" wol in krumke djur.
Dy witte wol, ho ljue as de H. oer de wize feu regearjeu
tochten, kin dat sjen yn Eolus syn antwird.
-ocr page 112-
108
In offysje (officie, office) = in bitsjinning, in postje, in
baentsje.
Porasseredearje, yn it Holl. verassureeren en dat fen it
Franske assurer, wirdt nou folie sein as men syn egen persoan
of goed by in maetskippy tsjin skea frijwavret. It is hjir =
dat siz ik jimme; sterker sein = ik wik it jininie.
By «\'ontiniiaesje = by oanhalden. Al wer ien fen dy frenide
Franske poehoannen, (contiuner = oanhalde) dy yn it Frysk
sa liid kraeye, mar der it ear fen in echte Fries mei to skurre.
11. leit 1\'linius dy ütwreidske vvirden yn V müle om heare to
litten, ho heislike mal sok praet klinkt.
Representanten ueainde men finder de Hataefske republyk
(nei 1795). de ljue, dy troch de kiezers nei den Haech stjürd
waerden om der nije wetten to meitsjen. Wy sizze nou leden
fen \'e Keamer.
Provietiesjes en priveleesjes d. w. s. foardielen en foar-
rjuchten, dy fen aids oan bisondere persoanen of ynstellingen
ta sein wierne. In profytsje is yet = in foardieltsje.
Observcarjc, eonsentearje, satisfaksje; wer tri.je Fransk-
mannen: ubserver = opmerke, consentir = tastimme en satis-
faks je =
forgoeding.
S<>j>per of Nobber = it Holl. dot.
Lollemans-stip of liollmncr-stip is in saus fen moal, niölke,
sjerp en bfiter, dy folie oer strou en boekwetengroat iten vvaerd
(wirdt?) Stip is by de Lanfriezen it fet of de saus, der se
de ierapels ens. mei bifochtigje (yn stippe; saus = jus = sjeu
is by harren net folie yn tel). Mosterstip, sürstip, stippantsje.
DE SINT-PITERSBOASK.
De Sint-PJters-dci (22 fen Selle of Februwari) is yn Grou
hwet de Sinterklaesdei yn it oare Fryslan is. Dat scil noch
wol komme iit \'e Roomske tiid; Siut-Piter wier de patroan fen
-ocr page 113-
109
\'e Grouster tsjerke. Sa-t men wit is yn Grou en it leech lan
derom hinne yet lang it alde yn eare bleaun, foaral om-t it
ienlik en forlitten laei.
Siiitt"! I\'iter, goed heilige man, ons. Op oare plakken liietit:
„Sinterklaas, goed heilig man,
„Trek je besten tabberd an,
„Rijd er mee naar Amsterdam,
„Van Amsterdam naar Spanje;
„Appeltjes van Oranje,
„Peertjes van de boomen,
„Rijke, rijke oomen,
„Rijke, rijke juffertjes
„Die zullen van avond komen."
Dr. v. Vloten, Baker- en Kinderrijmen.
It is koeke feu jins egen daei is in sprekwird, dat men
tsjin immen seit as men him jowt itjinge him ten rjuchten
tnkonit, of as it, sa as hjir by Saepke, al hiel fen him óf komstich is.
lfiiboes! grammesoes! Mij tinkt dit binne oars net as de
Franske sizwizen h vous! (by it tabringen ten in slok) en
grand-merci! (om to bitankjen; ek serviteurl) Sjuch yn F.
Reuter, Zwei lustige Geschichte, fen W. Dykstra forfryske,
it potsige toaniel fen it wyngelach twisken de Franskman en
de monnler. Ik wit wol, de Sint-P. boask, spilet foar de Franske
tiid, mar de flechtlingen fen 1R85 (Hugenoten) hiene hjir, mei
hjar manearen, ek al frij bwet fen hjar wirden en sprekwizen
liieni makke.
Flaekslukkelje. By it braken slacht men de flaekshaleu
troch spikers, dat neamt men ek hikkelje. Mar hjir wirdt it
bidoeld by it spinnen; men sloech it rüchste der sa óf en dat
neamde men toppen. (Sjuch ek op dat wird).
Trymveeskes, in soarte fen sftre apels, dy lang durje kinne.
In fiskbodde is in houten bak mei gatten Uwer it wetter
ta ynkomt om de finzene fisk libben to halden. Holl. = beun,
haar.
-ocr page 114-
110
In lis knel wier in rjuchtspersoan dy for it rjucht en for de
bilangen ten \'e skatkiste (fiskus) opkoinnie moast. Hy liie om-
ende-by it selde offysje as nou de officier fen justitie.
As ik de tortels litsjocli en mei de i\'oettttii nei it Kasten
liz = as ik stjer en bidobbe bin. It is in ald brukme om de
liken sa yn it grêf to lizzen, dat it antlit nei it Easten keard
is. Ut it Easten komt it ljocht en iit dy herne vvaclitet men
de opstanding op \'e jongste dei. By it biklaeyen ten liken lit
men yet op it platte lan de toetten bleat; my is sein, ck mei
it each op it opstean. Tsjerken waerden by aids leafst sa
boud, dat se fen \'t W. (fen \'e boer ófrekkene) nei it E. stiene;
sa dwaende foei moarns daedlik it ljocht fen \'e sinne deryn en
jouns groete de himelfoarstinne de tsjerke yet mei hjar strielen.
LANGESLEATMER MAN ens. TA SKEARVVINKEL.
263a—275b.
Liiiifreslentiiicr man. Sjucli F. H. en H. jierg. \'90, 1 — 14
en 41—43. Op side 42 wirdt it selde forhelle, hvvet Dokterom
op rym brocht hat en man en peert der by neamd. De Lange-
sleat rint in eintsje oan \'e westkant fen Earnewald it noard-
westen op nei de Greft en Herders nei it doarp Wartena.
Der lil en reiddomp nesten bont d. w. s. de iil boppe yn
\'e boercskürren (ül<\'boerden) en de reiddomp (= roerdomp,
butoor) yn \'e rüge petten.
Omdniigelje is hjir = hinne en wer ware. Oars ek = om-
male. „Astü sa omdangelst hast\' wol in üre wirk om by jimme
omke en hjarres to kommen."
lliintsjeriis (bantsjerys yn V. D.), in soarte fen sftrstalle
(oeverzuring); de bledden waerden wol brukt tsjin it Bscheur-
buik." De Lat. namme is Ruvtex Hydrolupathum.
(«iiriper rekken. Kekkim binne lange net to wide farwetters,
dy rjuchtüt rinne.
-ocr page 115-
111
Mei moed skou lijn nei K. d. w. s., sa füleindich as hja
koe. Dy faein, dj\' sa lieislike kjel wirden wier, hie gjin moed =
koeraesje.
Bysitter = assessor, nou wethalder. De narame wier net
t\'orkeard, hwent de grypman hie alles to sizzen.
Roffelsküte, ek rabbelsküte, is in froininis, dat drok praet,
alles der litroffelt, mar net folie bysonders seit.
Proastich en boastick neamt men immen dy fry hwet in
foarkominen oannimt en it boarst foarüt stekt (boastich =
boarstich?)
Matskje op mar = siz it mar \'ris tige op, heuvelje him
mar ris vit. Mats by V. D. = slach; mutsje mar op wol dos
yn \'t Hollansk egenlik sizze: slach er mar op.
Hoedsje (mei hjar trijegounen), to sizzen it hjir ot\' dêr wei
to stopjen 0111 it tige to biwarjen.
IN JOUNPRAETKE.
In kesits is in houten bakje mei in skean lid derop, der de
fearskippers hjar iten yn mei nimme.
Topsiiker wirdt sa neamd, omt se yn \'e handel t\'oarkomt yn
\'e foarm fen piramiden mei in topke op it ein (suikerbrood).
Troch de winkelljue wirdt se dan raspe.
It Uruilusop dert de statckugcls op driuwe. It kroansop =
it fornaemste, it kreftichste sop. De kiigels dy er op driiiwe
scille wol de kraeltsjes wêze dy by it ütjitten op sterke jenever
komme. Statekugels om-t de Staten (it lansregear) in bulte
jild üt \'e accyns slagge? (Sjuch de Ljue fen \'e pomp).
Boartsje mei hispelprikken en kouwebonken. Hispels
of hispelprikken komme by it draekjeyen to pas; der wirdt de
line opwoun. De mitselers neame it hout der it ton op woun
is, dat se lans de murre spanne, ek in hispel. Oer \'e kouwe-
bonken is praet op keate.
-ocr page 116-
112
In Dokter Snellctje. Der moat in Dokter Snel west hawvve,
dy syn patsjinten it drinken ten reade wyn oanrette; derfen-
dinne krige in glas reade wyn dy naninie.
Koartmoes = in soarte fen groatsop mei allerhande grienten
der mank, bynammen koal.
Estrikken binne platte flierstiennen, blau of read fen kleur.
De reade binne meast fen boppe grien forglêze. Om-t Iija op
\'e miette makke wirde, binne se notlik for de trouljne om gan
it ien of-\'t oare to mietten; in estrik is in fean (fen in alde
jelne) lang en breed.
Drinsgje, Holl. drenken, hjir yn \'e sin fen (it ongedierte yn
\'e lannen) fordrinwe mei wetter. As de greidboeren folie lést
hawwe fen muzen yn it lan, dan jitte se de muzengatten wol
fol wetter; de bistkes wirde den fordrinsge.
I\'fiticlen = skutels, itenspannen; de Flamingen sizze fen
pateden. „It is altyt fet yn in oarmans skfttel," sizze wy nou.
Under it sim krijo = under de plak krije. Egenlik is
it = yn it net krije. In sim sit boppe oan it net; it is it
grouwe ton, hwer it net oanhinget.
V. D. jowt ek op: iemand onder de sim hebben = hem in
bedwang houden, en seit dat sim it snoer fen in fiskangel is.
Pen alle Stammen Isrnëls. De lotbriefkes, binammen de
lytse, tsientsjes en tweintichsten, hierbriefkes, en wit ik it
allegearre, waerden folie troch jenden, dy it platte lan ófswalken.
oan \'e man brocht. Mar de colleeteurs of splitters, dj\' de
greatste aep yn \'e buse .stiken, wieme Kristenen.
llja frcano trouli \'e nieskeii. llesken (Holl. mazen) binne
de gatten yn in net. Hwet troch \'e mesken giet, bliuwt net
hingjen. H. wol sizze: de gjirrige ljue geane mei de oaren
foart, wirde der mei lyk steld.
Haveleas en bilabberd. Belabberd wirdt yn \'t Frysk folie
brfikt for\'mtw, gemien, ellindich; „it is in bilabberde boel." Sa
wirdt it ek yn it Holl. brftkt.
-ocr page 117-
113
Kladden, yn it Holl. klitten, binne de blomknoppen fen \'e
stikeltisters of stikels (Cirsium Carduus). Oan dy knoppen
sitte stikelige iitrinders, dy yn \'e klean boarje en meitsje, dat
de kladden der oan hingjen bliüwe. „As kladden oan immen
hingje" = tige by tige fen i. lialde, net by hhn wel to slaen
wêze.
It scil de semeinte we opbrekke = it scil raer bikomme,
freamd iitpakke. Forg.: wé wirde, it wéwetter, in wébyt.
In rokje mei klinken. Klinken wieme skeane hoekjes,
dy efter en yn \'e siden fen it rokje (baeitsje) set waerden om
it fetsoen er oan to jaen.
In sémans-strüs. In séman haldt er net fen om in das
stiif om \'e hals to hawwen; ,hy knoopt him licht om mei in
losse strup er yn en lit de tippen der by del hingje (by del
strftze). Sjuch ek side 293ö fen R. en T.: „in staf mei porpor
strüzen."
Yneroyabcls (yn it stikje fen Sint Pontjer) = net to leanwen
(it franske incroyable).
Ik mei wynsk en rynsk wèze, raensk wird ik noait =
ik mei bryk wêze en rij mei it jild omsmite, der sitte gjin
forkearde streken yn my.
Wynsk. As in stik katoen of linnen of sa oan \'e iene kant
koarter is as oan de oare, of as de frouljue in lekken of in
kjessonsloop, om mar hwet to neamen, sa naeid hawwe, dat it
oan beide kanten net like lang is (dat it wynt of lukt), dan
neamt men it wynsk.
Rynsk = rij (mild). Raensk fen raenjen (Holl. ranken) =
forkearde streken.
„Giel-each mei syn ffile raenjen
„Moat nei Spaenjen."
Gr. J., Lan-geanne.
En yn R. en T. 2216 en 393i.
„Mem — bilöwe klean en jild
„Dat er ófseach fen dy raenjen."
„De ald spinwiele kriget raenjen." For raenjen brnkt men ek
8
-ocr page 118-
114
franjen. Flinken seit sa folie net as raenjen. „Hy sit fol
Hinken" dat wol sizze, hy lialdt feu grappen, fen potsige oan-
slaggen. De Jonkerboer syn pake bygelyks siet fol flinken.
Flinken en raenjen, sjnch 21C>b finderoan. Mar by G. J. is
flinken frij gdyk mei raenjen.
„Dat it troch ntlitt\'ne flinken
„Fait oan \'t bealgjen, bistich drinken."
T.jesk-moar.
DE SKEAEWINKEL FEN JOUTE-BAES.
Minder, wier by G. J. = keapinan.
„Feinten, feinten! sjogg\' dy minger."
Nijsgj. .Tolle.
H.jir is it = öfnimmer, klant.
In biezemstoerke = in lyts silveren jildstikje mei in bosk
fen sann pilen derop öffprinte, dat wol kwet fen in omkearde
biezem hie. (De sann pilrn wierne de 7 forienigde provinsjes).
In rus as in karton. In karton wier in soarte kanon;
dos = in swiere rus, in omraek stik yn \'e kraech.
Housen Pilgcr. It selde teltsje is to finen yn ien fen \'e
„bundels novellen" fen J. v. Maurik. Ynte syn forliael üt it
liospitael to S. (side 277«) haw ik \'ris l<*zen 3\'n in toanielstik,
it stiet niy foar, dat it fen in Dekker wier en foarknem yn in
jiergong fen \'e Holl. Illustratie. En einlings, hwet Grypsma
op bis. 304 seit fen \'e redener j\'n \'e polj\'sjesael, dat stiet ek
to lézen yn Eigen Haard, 1883, bis. 100 en fort\'. (Een transport
kolonialen, fen Assendelft de Coninck). Is it net freanid, dat
dy Hollanske liearen de selde forhaeltsjes bawwe as H. ?
Rabitntkc. Der komt fen \'e patsjinten gjin rabantke to
lilne^ d. w. s. neat. Ek yn it Platdütsk wirdt it sa brukt:
„lek finn der ook geen Raband mebr."
„— dat der geen Raband aver blifft!"
S.-W. II, 63 en 68.
-ocr page 119-
115
V. D. seit op raband (zeeterm): zeker touw om voorwerpen
samen te binden. Aldtiids sei men yn it Holl. niet een twint,
hwet gelyk is mei net in rabantke. J. H., L. N. I, 4(5.
In groiisomme tsjinst = in freeslike koarts. Forg. treddeis-
tsjinst.
Koartjan op \'e kiel = it mes op \'e kiel. De séljue neame
hjar mes kortjan.
Mei brij i Joute freget dat om-t brijbokken de skelnamme
fen \'e Woarknmers is. Sjuch R. en T., 329a.
Oer de Hoarsa. De Hoarsa of Horse is in farwetter oan
\'e Eastkant fen Woarkuni.
Ho wjirmen! (wylde wjirmen!) In forbastere flokwird.
Sjuch G. J.:
„Dan is \'t Divel, Deale en Wjirme!"
Nijsgj. Jolle.
„Nou is \'t galjen, nou is \'t kirmjen,
„Nou is \'t tsjirmjen sunder ein.
„Ja, by gammen! wylde wjirmen!
Knpido. Reau-bjuster.
Oan \'e gyl = oan \'e jui, oan \'e swier. Gijlen = gisten
(fen bier). Sjuch V. D. Der scil us Frysk wird wol mei gear
hingje. „Der is in gyltsje yn \'e ierapels," sizze de boeren, as
de prizen hwet omheech rinne.
Separatisten, d. w. s. ljue dy hjar ofskiede, Afgescheidenen
of Christelijk Gereformeerden. Sa-t men wit bigonn dy stoarje
under kening Willem I, dy der mei gewelt tsjin op woe en de
ljue de foet dwers sette. Syn opfolgers wierne wizer, mar it
dürre dochs ont 1870, foar-t dy „Separatisten" troch de regearringe
as in „Kerkgenootschap" yn \'t lyk steld waerden.
Omgrüdzje = der yn om grieme en slabberje.
In ynpannige bocht = in bocht mei de holte nei de
binnenk.int.
-ocr page 120-
116
Flicnskc poespassen, dat binue de fyndoekspoepen. om-t
hja fluensk en flaeyei-ich binne mei hjar krom praet.
De stüniien feu it boerekin = de stoppelige hierren fen
it boerebird. Sjoch op stdnnen, bis. 34.
Hoaiitsen. Sa wirde de studinten neamd, (sjuch ek side
343//) om-t se hjar faek hvvet frearod en bont optakelje en ek
om-t se net bang fen fjuchtsjen binne.
Kaehclakje, scil wol gearset wêze ten kachen of kachern
(it Dutsk bat yet kichern = süntsjes laeitsje) en laekje, dy
beide lyk binne mei us laeitsje. Tink ek om rülebiïtsje, koeke-
loere, nioarsdea, e. o. vvirden, dy vit twa dielen bistean, dy
it selde bitsjutte.
Thjea == Holl. de dijen. It wirdt foar sa tier ik wit, net
mear brftkt. De H. H. ld. Fr. hat thiach = dijbeen, tkiach-
merch
en thiachscunke.
Tipelsinnieli ueamt men immen, hwaem de holle fen fratsen
en neatige dingen troch rint. Sjuch ek tipeltange. As in jonge
mei syn bannen oan \'e klean ploakt en lukt, seit mem: „hwet
getipel hastü dochs jonge?"
(Jeorge III wier kening fen Ingelan, 1760—1820. Yn 1788
hie er al oanfallen fen gikkens; sims wier hy wer goed, mar
nei 1804 boaze it oan, ont-er yn 1810 foar goed gik waerd.
Foaral fen syn aldste soan (hy hie 13 bern), dy letter as
kening George IV biet, hie er in bulte lést.
Poudehierrlch. De earste fearkes fen jonge tügels neamt
men it poddehier. Jonte past it ta op it earste bytke rüch
om it kin fen \'e studint.
Malappc == healloun frommis, tutsjemoai.
Pu chel of poe hel = it Dfitske Pückel = bult.
Fen de stoel to lullen (fen in jong faem) w. s. fen \'e
preekstoel tiflêzen to wirden. Sjuch side 60.
Foyaedsje = it Franske voyage = reis.
-ocr page 121-
117
Gormandeur = goeverneur, non Kommissaris der Keningin.
H. scil it wird gourmand (= smnller) t\'oar \'e geast liavvn hawwe,
do-t er de koster ten goeverneur gormandeur meitsje liet.
GABE-SKROARS REIS.
Yiihoutcii = „alle staande houten, die tot den bodem en
de wanden, en alle liggende houten, die tot den bodem van een
schip behooren." V. L., Z. W. Scil in skip sterk en stcvich
wéze, dan mei der neat oan \'e ynhouten miskearje. Is ininicn
sterk fen gestel, dan wirdt er fen him sein, dat er goede
ynhouten hat; ek wol ris ynhdlden (R. en T. 303«)-
In jyouns riiinc = omraek rinne. üp side 393a, uuderoan
stiet: „jo ride in goede gons, Jonker."
Mei bloarrige eageit, dat binne cagen fen in bloarre = in
jong, nochteren feiutsje.
Mophibosecli wier in krepele soan fen Jonathan. Sjuch II
Sam. IV.
Kmïk-1\'orskje. Met kneukeien vorschen om het kittelachtige
plek te vinden van hem, met wien men stoeit, een bekend
handwerk onder gelieven. Bij de Hindeloopers knutsfuusje. „Met
de gewone meiosis, zoo geliefd bij de Friezen, gebruiken zij dit
verbum thans in den zin van iemand gevoelig aan te tasten."
J. H., L. N. I 160.
DE HOANNE FEN WESTEREIN.
Toliter slcin = hiel-end-al forslein. Sjuch V. D.,    dy
lotaliter hat.
Fjuchtsje as oarnic halzen, ek: as earme kryehshelten.   Do
yu \'e fyftsjiude ieu de foarsten soldaten bigounen to hieren,
joegen in bulte forearme en biroaide edelljue hjar der by  om
in plak to krijen as oflisier. Ho fuleindiger as se fochten,   ho
-ocr page 122-
118
niear abbesaesje as se makken, en ek ho mear büt as er to
heljen wier. Derom fochten dizze earme halzen (belten) as
hoantsen en is de boppeneamde sizwize troch hjarren yn \'e
wrald kommen.
Op egen manneboet, ek wol: ih egen bon en boete, d. w. s.
op eg-en forantwirding. Yn Fr. H., \'58 liis ik op egen bandeboe.
It is egenlyk = op egen ban en boete. As aldtiids in hear dy
it rogear bie in bifel joecb, den liiette dat syn ban en dy it
net opfolge krige boete. Wier nou inmien sa dryst om in saek
fen bilang op egen forantwirding to ondernimmen, den die er
dat op eyen ban en boete.
Boekstaverje, ek boekstoaye = it Holl. spellen. De Diitskers
sizze buchstabiren.
Prinsen fen Haerlein. Sjuch bis. 94. Yn syn boekjes
tbr it earste ünderrjucht yn it lézen, stie in piïutsje yn it
midden, oan de lof\'terside de nainme fen it. öfprinte ding en oan
\'e rjuchterside in letter, op dizze wize:
Spa, dan it printsje en dan de letter a.
Bij,
„ it printsje „ „ n „ b.
Juda en Israël. Hiene de broerren H. yn üs tiid skreaun,
dan wier der gjin mis op, of sy wieme utskeld for anti-semieten.
Efkes to foaren seit de hoanne: „dat is dan doclis better as
it getsjanter fen \'e toalf stammen, dy kranten skriuwe en
lotterijbriefkes en brillen forkeapje om de ban yn jinime buse
to krijen (294a, underoan). Op bis. 3076 léze \\vy: „alle toalf
stammen Israëls pjiiwden Dupin nei" en de Grouster \\Veaeli-
masters jouwe de nierkegasten ta bislüt de goede rie: „Wachtsjc
jinime foar de knyflokiters." Dy it nou weaget om to sizzen,
dat er under de Joden wol smousen rinne, wirdt troeh follen
al lyk steld mei de Dutske domenij Stöcker.
DE LJUE FEN \'E POMP.
Hy wit i\'en tewis of mewis = hy wit nearne net niear
fen; hy kiu de iene net mear foar de oare. Men wol hawwe
-ocr page 123-
119
dat tewis en mewis forbastere binnc ut Mattheus en Bartholomens,
de namincn ten tvva apostels. Sjnch Laurillard, Bijbel en
Volkstaal.
Jan Doedel = de jenever. Il folk fen Jan Doedel = de
jeneverdrinkers.
Alde braken (ek = brakken) = alde, ütwenne luizen,
hwer-t faken in kliber earme hiisgesinnen in léste taflecht line.
It komt f en it Franske wird baraque = houten tint. Yn
doarpen neanit men sokke illde luizen wol beyers (= bajerts?)
(«rüzifjfe gribussen. Griizich = snioarch. Gribus = ln\'iske
ten hald-oau, kroech. Sjnch R. en T., 79a en 3646.
De iniebrin^er = de jinge, dy in tiding brocbt. Mie, miede
vvaerd ek trocb Hooft e. o. yet brokt. Men hie ek it wird
miei/brenghen = bericht, tiding bringe. It wirdt net folie niear
brokt, mar komt yet foar yn Aldegea (Fr.): „goede mie bringe" =
goede tijding brengen.
Dylakkor = in striette yn Bolswert.
De Carinignole wier yn \'e tiid fen \'e greate Franske revolüsje
in sang (ek in douiis), dy foaral tsjin de keningin Marie
Antoinette opmakke wier. Hy bigoun sa:
„Madame Veto avait pro mis
„De faire égorger tont Paris,"
d. w. s.: Mefrou Veto (== de keningin) hie foar bjar nonimeu
om 1\'arys smoare to litten. It refrein wier:
„ Dansons la Oarmignole!
„Vive Ie son du canon!"
Napoleon makke in ein oan it sjongen en dounsjen fen \'e
Carniignole.
De kop Oranje meitsje is in sizwize, dy-t oerbleauu is
ut \'e Patriottetiid. Sjnch Minne Jorrits reis nei it Kollumer
oproer.
De readc roede wier it teiken fen it offysje fen bode.
(Drein = dragen).
„Verdere suppoosten ten dienste van justitie en gemeente
-ocr page 124-
120
waren de stadsmajoor eu ondermajoor, de roededragers (deur-
waarders), hellebaardiers." Sjnch Oude, Tijd \'69, side 131.
Matliew of fathor Matliew, „de apostel der matigheid,"
wier in Iersk preester (1790 — 1856) dy in it süden feu syu
lan yn in earmoedicli distrikt syn ampt waernaem. Hy sparre
jild noch drokte om de Ieren fen \'e brand;/ óf to halden of se
der óf to Dringen. Dêrta reisge en swalke hy it hiele eilan
(letter ek Ingelan) óf en hy spriik mei sa\'n kreft, dat ienris
to Gahvny yn 2 dagen 100.000 minsken ófskaffers waerden.
Om-t er al syn jild er oan skansearre hie, joech it ryk him in
jierjild fen 3600 goune.
Orkclpan. De H. H., ld. Fr., nat it wird orken = getüge.
In orkelpan = in pan dat getüge moat fen hwet biloafd is.
(r. J. brükt it ek: — „Y kiune \'t léze
„Yn \'t leaf fen Ljouwerd, dat jou han
„Us tadrukte as in orkelpan."
Op \'t oanürdigen fen ens.
Coiupabcl = eapable = yn steat, bikwaem.
Kercarje = yn \'t Holl. oureeren fen it Lat. curare =genéze.
Healbekkige poep (yn \'e noat, side 301) d. w. s. ien dy
it Hollansk krom praette.
Ielbonite, in houten bak mei gatten, dy yn \'t wetter laeit,
om de iel der libben yn to halden.
Do wier der bod = do wier der romte. Bod jaen —
romte jaen.
„Myn hert, myn flesk syk\'t romte en bod
„Om naekjen de oer-tiid-libbne tfod."
G. J., Ps. 84.
It wird bod wirdt yet folie brukt fen \'e jongens by it draek-
fleaueu (vlieger oplaten). Giet de draek omlieech, den moatte
se it ton fen \'e hispel rinne litte, /tja jowe de draek den bod.
Icll of rieh boartsjc. De ich dat is de skerpe kant feu it
limmet fen in mes (Holl. snede), de rieh is de stompe kaut, de
-ocr page 125-
121
rêch. By it boartsjen swaeit immen it mes yn it ronn en
freget den by it delsmiten: ich of\' rich? Yn lettere tiden
boarte men op sa\'n manear mei einten (faek wier it gjin
boartsjen, mar spyljen) dy men troch inoar rattele en den
omheech smiet, wylst men frege: Hen of letter?
Yn \'e Dongeradielen ons. Hwet scoe H. wol sizze, as er
de seine ris seach, dy der nou op rest. It earmjild (hoofdelijke
omslag) 10, 11 °/u fen it ynkommen, en dan moat it ryk yet
mei ytlike tüzenen byspringe, hwent de gemeinten binne „nood-
lijdend." Yn 1848, of om dy snftrje, krasten in hielp bult op
nei Amerika en nou wer.
Mjirkiis-iloinciii.j = emeritus.
Censuur. It is de plicht fen \'e tsjerkerie om ta te sjen op
\'e libbenswize fen \'e leden der tsjerke. (tiet immen kim yn it
iene of it oarc to buten, dan wirdt-cr net talitten by it „Avond-
maal," of wol hy wirdt foar sa \'n tiid as lid ófset. Dat neamt
men de censuur.
In foet as in moarmert, dat hat in foet west fen sa \'n
foarra, dat it gips net stean koe; men moast it dos yn ionen
leech nimine. In moarmert is in albasteren knikkert.
De riiii i\'cn \'e stal heljc.
„Lit ik de rüh fen stal ris liede
„As ien folie wol beskiede," (*)
seit Nijsgjirrige Jolle, en hy mient er mei: lit my it mes ris
vit \'e busc helje. Yn \'e dagen feu Gysbert-oin (en letter ek
yet!) wier „bekkesnijen" in feest under de boerefeinten. Hja
hiene messen mei silveren heften en op it ein derfen wier in
hynderke; derom spriik men feu \'e run fen stal helje. J. H.,
L. N. I, 289.
Aecyns op it dlstelearre. Sjnch ris efkes yn \'e „Staats-
begrooting" foar 1893, Iebele! „Accijns binnen- en buitenlandsch
gedistilleerd (der is de wyn mei yn bigrepen) — f 24.400.000.
(*) Uut is: as er ien folio praetsjes hat.
-ocr page 126-
122
Du pin. Der wieme yn Frankryk t\\v;i geleardeu ten dy
namme, to sizzcn de broerren André en Charles Dnpiu, dy
beide lid wieme ten it Franske parleniint (beide hawvve se ek
minister west). Ik tink dat H. Charles mient.
Leve de Diana van Kpliesen. Domenij fordraeit de tekst
hwet; it is: Groot is de Diana der Epheseren! Sjuch de llan-
delingen der Apostelen, it lilde Haedstik, to bigjinnen by it
2IJste t\'êrs.
Ituiliihenna wier in graat bosk yn it alde Fryslan, — yn
„Sevenwolden" sizze goeds; oaren wolle it sykje mear nei it
Noarden, hwent de namiue sizze dy, wyst üs nei it Wad. It
rjuchte plak is net inear bikend.
Stal\' oer nacht = yn ienen, sundcr ütstel. Ek wol: stat\'-
en-af. Sjuch Forjit niy net \'92, side 154.
Menu» saltat snwrius = ninimen dounset, as er nofteren is.
Soare tsjillon = tsjillen dy droech roun binne. Op side
41()(«: „de mulescil so wol soar wirde t\'en dat forheljen." En
yn S.-W. II, 160 „Op in noren twiig" = op in deade toeke.
In liwotto = hotte; lloll. wetsteen. Sa seit men ek: „men
kin t\'en balstiennen wol sop siede."
iiella-tloiuiu, yn it, Holl. (laadkruid en dohnakende nachtschade,
bat in frucht as swarte-beyen hast, in bytkc greater. Lokkich,
dat dy plant hjir yn it wyld bynei nea net foarkomt.
Spelt en jrierst binne soarten t\'en granen; it earste hat
folie wei t\'en üs weet; de gierst waekst yn waerme, droegc
kinnen.
Ierkloarkers = ljne, dy de earme niinsken it bloed ta de
ieren ut kloarkje. Kloarkje (klorkje) is nei-t Epkema seit
bisibbe mei lurken = zuigend drinken. Sjuch gelurk.
Wyntsjc en Tryntsjo = wyn supe en it omgean mei lichte
t\'rouljue. Salverda seit:
„Lit wyu en Tryn net yn."
-ocr page 127-
123
Wellington. De ierapelsjuchtme t\'en 1845 sette bynammen
Ierlan yn iink en lijen. In gefolch derten wier, dat de forieniging
dy tsjin de ynfierrjuchten fen \'e granen ivere (de anti-corn-
law-league
(rader Richard Cobden) h.jar sin krige; it ministearje,
hwer ek Wellington yn siet, makke it plak rom for naren.
To Snits yii Nr. 11. Dit wol sizze to Snits yn it gïkkehus.
It skynt dat er to Snits alear in bus wier om er gekken yn
op to sinten, alteast yn „It heksershol" komt it ek foar, II. en
T. side 369«. Non seit men: to Frents jer yn Nr. 11. Hwerom
yn Nr. 11? De taelgelearden wolle hawwe, dat wy hjir net
tinke moatte oan it getal 11, mar oan elf\', al f, in wezen ut \'e
godenlear ten ns afaers (ek bikend as it wite iriif). Sjueli
N. en Z. VI No. 12.
Lardicll, ek ladderich = flan, om-t men gjin iten bawu
bat, of kost dy net by de man stiet.
Lawaoisans, sa neamd om-t it Invet liket en neat by bringt.
It luis fen Jan Nckjo = it tiebtbüs. Jan Nekje scil wol
t\'en it skaei fen Japik Ingberts west hawwe.
MOSTEKT NEI DE MIELT1ID.
Hourringslynders, yn it Holl. Futen neamd, ek wol satijn-
duikers, llja wirde net folie mear sjoen, om-t er sa\'n ffileinige
jaebt op makke waerd om bjar biint. Sjiieb >S. en K. bis. 100.
Klapnionlke. in moulntsje, dat men op boereskfirren set om
\'e rotten wei to jeyen.
„Sadat se siker as se woe
„For klappermounle tsjinje koe,"
seit W. 1). fen in faein, dy rap mei de müle is.
Kollcstnl = de ronite twisken it foarunder en it roer, op sokke
skippeu dy in foarunder bawwe mei doarkes der foar. Yn it
Holl. stuurstoel.
-ocr page 128-
124
DE SKEAKWINKEL.
lly hut siipplecsjc. Yn \'e fonrige ien joegen de Staten ten
Fryslan in taslach op de leechste domenijstrakteminten; sy
brocliten dy op 450 Carolns of Keizersgounen. Dy taslach
hiette suppletie. Letter waerden op lest en ta foardiel feu \'e
Staten in bulte pastoralia forkoft; op dy plakken der dat
foarfoel, joegen sy ek suppletie, dat non yet as Rijkstoelaye feu
\'e Staet jown wirdt. Sjnch: V. Slooten, Verkoop van Frieslands
Pastoralia. Dat domen ij suppleesje liie, wol dos sizze, dat syn
traktemint net heech wier.
Forkiiip|M> = fornije, fortelle.
In (|iiiliiis of kwibus is in gik.
Vinnen yn Hollan wier alear in frijpleats tbr bankerottiers.
1\'cjoatkcs. Dy bistkes binne wol bikend. In piot is in
soldaet. Nou wieme de soldaten by aids net sa liiet op it
forskjinjen as in Fryske hüsfrau, sy libben der wol hwet riïch
en smoarch hinne, sadat it yen gjin nij hoecht to dwaen, dat
se net alliiine rounen. Kin sa lijar naiuiue ek ris oergien wêze
op lijar kammeraten? Boargers en boeren wieme lijar frjeonen
net en wol yn steat de bistkes dy nannne to jaen om it soldate-
folk to hun jen. Har it kin ek wêze, dat pejoat = lus wier
en dat men soldaten pioten neamde, om-t dy bistkes folie yn
lijar selskip wierne.
Straiikcn = doageneaten. „Biste enen strank van êu kerel."
S.-W. I, 535.
Sint Ealskleastcr, yn \'e njoggende ieu to Starum boud, mar
letter troch \'e sé ynslokt. Sint-Eal = Sint-Üdulphus; sjnch
J. H. Lett. N. I, 226.
Ten Broeckc Hoekstra wier yn 1794 grytman feu West-
Dongeradicl, mar moast it lan roninie, om-t er in Oranjeklant
wier. Yn 18l(j waerd er wer grytman, lykwol al wer for in
lyts hoartsje, hvveut hy waerd oansteld as Professor to Leuveu.
Hy stoar yn 1828. Sjueh ek J. H., L. N. I, 284.
-ocr page 129-
125
Congeriel, yn it Holl. = kongeraal, meeraal of zeepaling.
Stariiiiiskc ribbekljuwers of klauwers. De earste redens
wieme kouvvebonken. Dy fen Starum wierne sa yn forfal rekke,
dat hja gjin nijmoadrige redens bitelje koene en sa op kouvve-
bonken foart klauwe moasten.
Hinljipper tsjeunken on tsjuuten. Ik haw in bnlte war
dien om to witten to kommen hwat dizze wirden bitsjutte, mar
it wier om \'e nocht. Ut Hynlieppen wirdt my skreann, dat
men it der net wit. Fen tsjoaten wirdt wol ris sein: it koe
bisibbe wêze mei jutten (str&njntten, ljne dy oan it stnln om
büt sykje), mar dat is net wis. Tsjeunken is er al hiel 1111-
bikend. Yn Laurillard Sprokkelhout, hwer-t oars in bnlte skimp-
nammen jrn foarkomine siket men dy ten H. toforgees. W.
Dykstra yn „Friesland en de Friezen" jowt de nannne tjeunken,
ek snnder forklearring.
lljouster klienroggeii. Klieuroggcn = soarte fen bölen,
dy fen fyn wetenmoal bakt wirde.
Makkiiincr straiijutten. Stranjutten, ek jutters, neamt men
oan \'s sékant de ljue dy lans it stran om büt sykje.
SUcliiiiinnicn. Ek buten Fryslan is it jaen fen skelnammen
oan ynwenners fen freamde plakken liiem. De Amsterdammers
hiete koekefretters, de Dimterljue stokfisken, ens. ens. Laurillard
jowt er in hiele lyst fen yn syn Sprokkelhout, side 20fi en fierder.
It bleauw net altyt b}r skellen. Der bigoun it mei, mar it
eindige menstentiids mei slaen en fjuchtsjen. Yn inyn jonges-
jierren waerden de Drachster bóltsjes op inerkedei de Sweaeh
fttband, mar sy forhellen hjar skea sa gau as in Sweachster
böle him yn Drachten sjen liet.
Yn \'o wiuilialt (noat nnder oan side 329), d. w. s. sy hiene
hwet forkeards. Forg.: wanginst, wanhoop, ens.
-ocr page 130-
120
IT HEKSERSHOL.
Yn dit forhael hat J. H. by inoar brocht, hwet er nuder it
FVyske folk jret libbet t\'en bygeloof. Ek hat er jacht makke
oj) sizwizen en wirden d}\' ftnder it folk liiem blime; derfendinne
komt it, dat er wol ris hwet rüchrouws mank rint.
Der seille muglik goeds wêze, dy net leauwe wolle, dat er
yet sa folie geloof slein wirdt oan foartsjirmerij, tsjoenen en
tovermiddels.
Dy meye wol ris opslaen en loze H. G. v. d. Veen, Wylde
Lantearne, dy hjarren wol oars ynljochtsje scil.
Waldierde, forg. hjirinei: wdldreis, nei de wélden. Dat seit
men fensels op \'e klaei; sjuch op side 348/* hwet de kream-
heinster oan \'e bern fortelt. Yn \'e walden seit men, dat de
lytse bern ftnder de blauwe stien wei komme, op inkele plnkken
ek iit in grouwe beam. Dat de earebarre se bringt is Dütsk
en de blomkoal is ut Hollan oersetten kommen.
Pilarbiter = immen dy ut skynfrommens folie nei tsjerke
giet.
Apen feu apen. De Holhtnners binne de apen fen \'e Fransken,
wylst de Friezen de Hollanners wer nei dogge. Yn \'e Idniia
fen 1850 komt in stikje foar fen W. D. (Waling Dijkstra?),
dat mei dizze wirden shit:
„Doch Fries, nou ried ik dy en mij dy for dy knapen:
„Wotst\' alles llollansk ha, dan wirdst\' in ucp der open."
Skichtich as in ukke = sa bang fis in ekster.
Franjes; sjuch raenjen.
Oan it leed gean. It leed is it deamiel. By aids koe it
er mei iten en drinken op in bigraffenis skou troeft gean. It
hearde by it fetsoen, dat men sa folie muglik ütnedige om de
deade mei wei to bringen. Sa \'n i\'itnoeging neamde men: op
it leed sizze.
In wyt klaed oer \'e kiste. Dat barde by aids stees as
er in kreamfrou opdragen waerd.
-ocr page 131-
127
Sy tommelen yn \'e niicbriiifrer. Sjuch op miebringer. Hjir
is de miebringer in skip, dat nei de Helder foer en ek brftkt
waerd om it séfolk der of to leverjen. In miebringer (over-
brenger) neamden de Hinlieppers in skipke, dat foar de ségatten
kn\'iste en de frouljue de tiding (miede) brochten, dat lijar
manljue vit Riga wer thtis wieme, to Amsterdam oplein en de
reis nei Hinlieppen oannommen hiene. (Coronel, Herinn. Fr.
Tent.). It hiette ek oertoller.
In magere gul = in meager hynzer. It Dütske Gaul en
it illd Holl. guil:
„Vroegh hengst, vroegh ghuyl."
Yn Posthumus, Hjouwerkoerke, wirdt it sprekwird „it is gul
om goalie bihannele en de skrinwer seit, dat gul en goalie
beide = hi/nder binne.
Pierewaeye d. i. vvaeye (plat Holl. for waden) oer \'e pieren
(wjirmen) op it stran. Men seit it ek fen inimen, dy-t it for
in kear ris mal docht.
In risniskc = recepis, in skriftlik biwys dat men it ien of
it oar krige hat.
Opfantelje, ek opfandelje = by eltsoar sykje. I!y de boer
moat de jonge moanis de aeyen opfantelje. Tjeskinoar praet
tsjin Wif fen füken fandelje.
Ilicrlottcn. De splitters, dy fen \'e Staat hiele lotten krigen,
splitten dj\', d. w. s. makken der tientsjes ens. fen (altyt krekt
tsien of tweintich?) Dy forkoften se oan de mindere man, ef
ek wol sy forhierden se, dan wierne se mar for ien trekking
jildich.
Koite, fen koaitsje = siede; hwet mei sieden klear makke
is. Coite = brouwsel, De H. H.
De lieu yn \'o bek sjen. As de sintinsje fen it höf in
giseling of branmerk wier, dan waerden de pasjinten op it
skavot oan in peal fêst boun, mei it gesicht nei de peal en de
bleate rêch nei de boal ta. Op dy peal nou wier it wapen fen
-ocr page 132-
128
Fryslan (of fen \'e stêd Ljonwert?) skildere; dy sa\'n waerm
miol opronn, seach dos de lien yn \'e bok. Cor., Fr. Tent.
E. H. seit yn De Raker, No. Ï5: „Der stiet de galge op en
op syn minst de lieu yn \'e bek sjen."
In skrieiner = in tsiis, der-t de waei net goed litparse
is, sadas dy der letter ütrint.
Neulje = sanikje, genre.
Loverke = in hiel tin bledsje fen goud of silver, sa-t de
t\'arvers dy tvvisken pompier hawwe to lizzen. De kleurde
pompierkes, der de bern jongtronde ljue wol mei bistruije,
hiete ek loverhes.
De kreakeling waerd makke; de Uterske mars. Twa
„figuren" fit \'e Skotske tri je, de earste better bikend as „deur
elkaer;" liwet de twadde is blykt wol ut H. syn wirden. Sjneh
oer dy dans fen it platte lan (derom ek wol boereplof neaind)
F. H. en H., 88, side 188.
Trewant. „In trewant fen mynhear Ronnpoat" — „in
trewant fen de divel (357&). De moanne is in trewant fen üs
ierdbol.
In tsjokke nioggel = in grou fronspersoan, dy it fet yn
\'e wei sit, sadat se net giet, mar der oer skont.
Oremus, ek oeremis = it stiet forkeard, it is net plus. It
wird bits.jut Ut üs bidde; nou komt bidden meastr.1 oan \'e bar,
as de need oan \'e man komt. Sa lit it liim hiel wol heare,
dat it Holl. het is daar oremus it selde is as het is daar
jammerlijk gesteld.
Sjuch V. D.
Sintiiisjc = sententie = fonnis, doem.
Oan \'e kaek. Dy aids waerden doagneaten op in tonne of
oan in peal to pronk steld, meastal mei in boerdsje foar it
boarst, hwer-t hjar ondogenske streken op stiene. Dringt men
non immen syn skande oan it ljoclit, dan seit men yet fen oan
V kaek stelle.
-ocr page 133-
129
Amelander kjedden. Men hie alear op it Amelan in stoeterij.
De boeren vit \'e bouwklaei goan yet folie nei it Amelan om
fólen to keapjen.
Oerduin, is in gehuchtsje oan \'e eastkant fen Frentsjer,
tichte by Ziveins.
Dat\'s gjin trewes = dat\'s gjin saek. Trewes = it Franske
trève = stilstan fen wapens. Is it hjir of der for iminen gjin
trewes, dan hat er dêr dos spil, onrêst to wachtsjen.
De kluwers (sjuch ek bis. 36ib) = de tsjinners fen it
gerjucht, dy de boel yn „beslag" namen.
Sutmestsjiis, ek forbastere ta sipmanstsjiis scil wol swiet-
molkstsjiis (zoetemelks kaas) wêze.
3Iüzekeutcltsjcs, ek wol keuteltsjethé neamd = (Tuinpowderthé.
De bledden feu dy soarte wirde ta lytse kerltsjes by inoar
rolle, sadat se wol op muzekeuteltsjes lykje.
In lazaruskien. Do de freeslike melaetskens (lazarussjuchtme)
yn alle lïlnnen fen Jeropa hiein wier, moasten de lijers, as se
op strjitte wierne, de foarbygangers warskogje troch in klep
of rottel om to draeyen. Et sa\'n ding nou folie geweld Utjoech,
of dat er in bulte tagelyk heard waerden, dat wit ik net, mar
men seit yet fen ien, dy drok praet: de bek giet him (of hjar)
as in lazarnsklep.
Biersiilmen = sangen, lieten, dy songen waerden as it folk
op merke to bier gyng. De oerdvvealskens, hwer us oars sa
dimmene foaralders hjar dan oan oer jaen koene, sprekt yette
üt folie fen dy sangen. Om noch in pear to neamen, buten dy
troch H. opneamd binne, wierne der:
„Toen ik op Neerlands bergen stond."
„Lieve schipper, vaar mij over."
„Daar was laatst een meisje loos."
„Daar kwam eens een meisje van Scheevningen aan."
„Schuin over de groenelands heide."
„Gij komt, o stille avond"
en mear oare.
9
-ocr page 134-
130
Do bok fen Hcroilcs. Herodes, dy it talei op it libben fen
Jezus, stie by it. Kristenfolk net yn in best bledsje, ja, net
folie heger as de kvveade. De bok fen Herodes scil hjir ek
wol gelyk wêze mei in divelsbist.
Dreinpclnuicgdcii, dat binne klaprinsters, dy by in onr in
blikgat rinne en itende en dragende gasten binne.
V. D. jowt it wird drempelmeid net yn syn vvirdboek, mar
it wirdt brukt troch Potgieter: „Jannetje ziet allerzuurst, als
zij in het huis van een harer kinderen vreemde drempelmeiden
ontmoet: Brabantsche bonnes, Zwitsersche gouvernantes, Fransche
flodderma dammen ... ."
Potg. Jan, Jannetje en hun jongste kind.
Smycht = smeunt of smient, in ondogenske, gemiene feint.
Snoar, snaar, snarre, Holl. schoonzuster.
Inuiieii scinjc. De tsjoensters röppen by it bitsjoenen fen
minsken of fé de hilp fen \'e kweade yn en sprieken derby
swiere wirden. VVoe men se derta bringe om immen to
onttsjoeneu, dan moasteu sy goede wirden sprekke; dat hictte
seinje.
In piip tabuk drinke. Yn it Holl. sei men ek: „toebak"
drinken (ek zuigen). Sjuch oer it rooken yn ald Fryslan:
J. H., L. N. I, 151.
Smelle carncii tabuksilouzon. Ik liaw sa\'n doaze foar my
lizzen. Hy is sa hwet 1 \'/ï dM. lang, >/2 dM. breed en 3 cM.
heech. Op it deksel is yn \'t midden in hert ófbyld; oan \'e
lofterside sjucht men in harder en in harderinne; oan \'e rjuchter
kant in harder, dy op \'e floit spilet, mei in keppel skiep.
Under it hert stiet:
O Soete herderin
myn hart mijn vroolyk
wesen geniet ik
maar n gunst so was
myn Pyn genese.
-ocr page 135-
131
Under is yn \'t midden in keppel skiep, oan \'e lofterkant
binne twa harders oan it skiifsjitten en oan \'e rjuchter hat
men wer in harder en harderinne. Der stiet op to lézen:
So schiet ik in u
Schoot met vreugde on
belaen en drijve met
n voort ons schaapies
al te saam.
Oan \'e kanten, foar en efter, sth\'t in jager dy mei twa (en
trije) hounen jacht makket op in hazze en in hert. Dizze doaze
is fen 1784. Nei-t men my seit binne se er ek yn \'t silver.
Fèstiuierjo = oan in tou fêst sette. Sjnch ek miertou. It
Holl. meren.
Wy steane foar de breken = Wy niinnie op us hwet er
fen komt. Breken of breuken = boeten.
De foarflechter. Dizze hearde by it „kapsel" fen in Hyn-
ljipper troud wiif. As in faem de breid wier, krige sy de
breidsfrissel of it iciitsnoer; der oer hinne kaem de foarflechter
en oer dizze waerd yet in moaie doek slein, dy mei flippen by
de holle del hinge. Wy léze der fen yn: Merkivaardigheden v.
Hindeloopen
fen Roosjen c.s.:
„Wanneer een meisje des Zondags in de kerk zon trouwen,
dan kreeg zij des Dinsdags te voren een hoofdtooisel, de bruids-
vlecht,
geheeten, hetwelk aldus was ingericht: een band om het
hoofd; het haar gevlochten met band; een muts met een opening
er boven in, waarop het gevlochten haar opgerold werd gelegd;
hier overheen de foarflechter of huitje van zwaar linnen met
rood laken overtrokken en stijf bestikt, die voorovergebogen
kwam te zitten en van achteren een driekant flipje met tandjes
had; twee zwarte lokken hingen aan iedere zijde der oogen;
twee losse vlechten van zwart garen en wit lint, in elkander
gevlochten, werden beneden om den voorvlechter rond gelegd;
eindelijk werd een fraaie doek als een sluier om het hoofd
geslagen."
En yn in Bijvoegsel sizze hja yet:
„De muts, welke er over (oer de foarflechter) wordt getrokken,
-ocr page 136-
132
is in den rouw een stroepmuts van fijn linnen, welke uit den
rouw wordt vervangen door een fijne kamerdoeksche, de blinker
genaamd."
To bek takkcljc = sefkes efterüt helje. Fen in beru, dat
bidoarn is, seit men: it moat in takke to bek, d. i. it moat
efterüt set wirde.
Slypboard = sleepboerd, in soart barte, liwert de boeren
by aids as de klaeiwegen min wierne, ploech of eide op nei it
lan sleepten. Yn \'e greidhoeke briikte men in alyptroeh, yn
\'e bouhoeke in slypboard.
Rodger yn \'e liclge. Sjuch oer Rodger, K. en T. 327 en
328. Mar hwet is yn \'e helge?
Cum annexis of forkoart c. a. = mei hwet er by biheart.
Gridzen — malle kuren, oanslaggen, flinken.
Hisije = binaeye, bistikje. Halbertsma brftkt inkele wirden,
dy liiem binne (of wierne) yn it Süd-Westen fen Fryslan to s.
yn Hynljippen, Molkwarren, ens. Roosjen yn it boekje Merk-
waardig heden van Ilindeloopen
brukt it wird siejen =s naeye:
„De mekke klaan kenne vaaik zo vuele noat opbriinge as se
van siejen koaste hebbe."
Sjuch ek oerscis, formule, smoarmogge.
Silen en beagen. De sile is it kromme stik hout, dat mei
in heat troch it gat fen it kromtiksel stitsen en troeh de look
fest halden wirdt. Oan \'e beide einen wirde de stringen (touwen)
mei in strüp fêst makke en dy wirde op \'e oare ein forboun
mei de beage, in brede ban dy it hynzer foar it boarst hat.
Philantrope = minskefrjeon. Filou en troicpe (in „woord-
speling") = skelmen yn mennichte.
(jrrabbedaye = stelle, kape.
Mei kjitte en pulkjen, d. w. s. sy smieten se mei smoargens
en gêrs- of heidepólkes.
Gybje = nei de léste siken gapje, op it stjerren lizze. Holl.
„op it gijpen."
-ocr page 137-
133
Unwitende bygcloavii\'li. Unwitend of onwiten tsjinnet ta
forsterking (it is in „bijwoord van graad"): unwitende sterk,
great, ryk, ens.
UT DE LÉSTE STIKJES.
It Ingelgereaunt = hwet de Ingels reauntsje, yen yn it
ear liisterje. Holl. fluisteren. Flüsterje, dat nei it sizzen fen
\\Y. D. (sjueli S. en R., side 131?*) gjin Frysk is, wirdt yn dit
gedicht fen Halbertsma brukt (12te iërs).
„En flüsterje hjar pop yn t-ear
„It wird fen God de Heare."
En sa ek yn „Nacht" (R. en T. 63a):
„\'k Hear it flüsterjen allinne:
„Iwich, iwich ljeafde eu trou!"
Slicniii\'ii oaii \'e niürrc loegje i\'cn kaepinomnic slavernij
= mei dwaen om slavernij, (dy it sabeare net is), yn to lieren.
Kaepmom = it Holl. masker; kaepmomme slavernij = verkapte
slavernij.
Dit leaf, Holl. loof = dit blêd.
Prüzer = it Holl. fierder.
In sodzc = in poel, in wetter mei driuwpöllen en sa. „Ut
\'e sodzige Grou."
Do wier \'t hui en hoart = den stie er stil, den stuitte
er wer foart. Huil in ütrop om immen tsjin to kearen, en
hoart = it Holl. horten.
By honk = thüs. „Bij honk bliuwe." Honk is by it berue
boartsjen it plak, dêr se rest hawwe. Ek yn it Holl.
Hja wier sa foriiimstivh en nrot. Dy fornimstich is,
jowt op alles acht, sjuclit om him hinne, lit him net forrifelje
en is dêr wol ris hwet great op. Prot, dat oars = lilts is
(en dan scil it wol mei protteljen bisibbe wêze) scil hjir it
selde wêze as prat, frij gelyk mei it earste wird. For beide
scoe men sizze kinne hein.
Langciiicur, in wetter twisken it Lang Deel en de Wiile Ie,
sa hwet fen Warstiens nei Suwdld.
-ocr page 138-
134
Jeiii! In utrop. G. J. hat it ek: „ Jeny! ho mei \'t koiuine
kinue!" Miiglik forbastere üt Jemeniet en dit wer üt Jezus
Marie !
Altenborch is in herberch oan it wetter It Langrfeel, tvviske
Wurstiens en de Froskepolle.
Ho baestü = ho praetstu sa frjemd. Baze = dvvylje, der
yn om prate. „Bazestft net, fjildeboner P" freget by G. J. de
faem oan Sirear. Yn it Holl. bazelen.
Ronfels (ronfelich iis) fynt men bynei altyt op marren en
rivierkes (sa as de Boarn en de Tsjonger).
Tollens i\'en lieren neifolge. Bikend is it sankje: „De
wintervorst vierde zijn woede den toom." Der komt yn foar
feu „Scboon Elsje, een boerinnetje poezel en malseh, verloor
onder \'t rijden de boot van baar hals," ens.
Hertha, de moeder-godinne fen de ierde by de alde Dfitskers.
Yn in hillich bosk (op Kügen? Der fynt men yet it Hertha
meer)
biwarre meu hjar wein, dy jiers ienris troeh tvva kij it
lan troch litsen waerd om oeral frede to bringen. As er wer
to plak wier, waerd er yn in mar skjin makke, wylst de slaven,
dy dat dien hiene, deid waerden.
Stjür us in nije Grietman oer ens. Yn 1841 waerd de
grytman fen Idaerderadiel goevenieur fen Fryslan. Syn soan
waerd as grytman syn opfolger. Sjuch Beslinga-State.
Hoibeyich. In heybey wier by aids in fekke, in tange feu
in wiif. Sjuch Oudemans. Nou, as in kwea wiif yn bus om-
slacbt, is it der net üt to balden, dan laeit it er heibeyich binne.
Yn S.-W., II, bis. 68, stiet to lézen: „Do stuud Moor
(= mem) hèsebèsig sülvst up," en yn \'e oanteikeningen under
oan \'e bis.: „hèsebèsiy = geschitftig, voll Feuer;" dos = drok,
bastich, rimpen, lyk as in heybey dat docht.
Ik lies it wird ek {hijbij wier it stoaid) yn it Tiidskrift
Eigen Haard: „Mevrouw was een hijbij."
Sa lang as hja mei hjar fyanden wedde binne d. w. s.
sa lang sy dêr drokte mei hawwe. „Gewed zijn om iets," seit
V. D. woe by aids sizze der om to divaen ivêze, yn yefaer sitte.
-ocr page 139-
135
Il lioarnleger = dt- romte hwer in boerehüs (boeregelegeu-
heit) op stiet, it erf.
In hynsteprcsser. Kening   Willem II stoe bikend as iu
(irdieh riiter; men wol hawwe,   dat soks liim yn 1830, do-t er
yu it oproerige Brussel kaem,   it libben biwarrc hat. It wird
wol hjir sizze: de kening hie  it hynzer yn \'e maclit, hy wie
er baes oer.
In igewijre fen in guds is in guds, dy frij hwet to keap
hat, lang net mak is. Sjuch igeivige.
Ilreafrelonger = it longerjen, it utsjen nei brea.
Luiiterluijen = omrinne sunder hwet to dwaen. Men seit
ek lanterfantsje.
Der sit gjin groene yn = it wol net groeye of waekse,
it sjucht der net soun en tierich fit. „Dy jonge bliüwt like
lyts en onsjuch; der sit gjin groede yn."
„Ik scil dat koarn wol wer omploeye moatte; der sit gjin
groede yn."
In dikkop Hnbert en Wopke = in dikkop {= 2 dL.)
anys en jenever.
De rollebol, yn it Holl. rijfelspel, miste alear op gjin nierke.
Trocli in soarte fen trachter (rijfelbeker) waerd in bol smiten,
dy ófslipe wier, sadat er 12 flakke kantsjes oan sieten. Op
elts fen dy kantsjes stie in nümer. Op \'e tafel, der de rollebol
op stie, laeien oan wearskanten twa stikken swilk, elts ek mei
12 immers. De bol kaem yn in earnen panne (rijfelbord) to
lanne, en nou waerd er neisjoen, hwet nümer boppe laei. Stel
it wier Nr. 5 en ik hie bygelyks \'ris trije cinten op dy Nr. fen
it swilk set, dan moast de spillebaes (rijfelaar) ïny 10 kear
myn ynset werjaen. Koe dit foar sa\'n man ut? Men scoe
sizze fen lang net, mar op \'e oare immers wierne ek cinten
set en dy stiik de baes stikum yn \'e buse. It wier op \'e merken
yn it lyts as oan \'e spylbank yn it great; de bankhalder woun.
Nou wirde „rijfelaars en spelen om gewin gestrengelijk geweerd"
en der wirdt nea net mear spile.om cinten; och hea, né!
-ocr page 140-
DE JONKERBOER.
Krysttiid en Sint Stetf\'en (dat is de twadde Krystdei),
waerden, sa-t wy üt dit forliael fen Dokter Eeltsje to witten
komnie, fen de alde Friezen heech set. Dat siet kim derniei
yn, omt men dan de berte fen Jezus tierde en yen forluige
oer de lear fen ljeafde en niinskeiiiin. Der tsjiïgt it dwaen
fen boer Piter op \'e Wieren fen, dy midmacht it fé in jefte
hea broclit en ek de fugeltsje bute net forgeat. Mar it kaem
er foaral fen dinne, dat it yet yn it hert biwirtele wier fen
afaers tiden. do-t er greate fjüren damden ta eare fen Warn
(Wodan of Odin). It Krystfeest is yn it plak kommen fen it
heidenske Alidwinterfcest, it greatste feest feu \'e alde Germanen.
Sjnch ek op Kryslwich.
It docht my nij, dat Dokter-om gjin gewach makket fen
kloklieden. Dat wier oars yn \'e Krystwike in jamk wirkje foar
\'e boerefeinten. Ik niien, dat it op St. Thomas bigoim (21 üec.);
dan hiene jy alle jonnen it gebeyer oan \'e gong ta St.-Sylvester
(aldjiersdei) fit. Yn myn jongensjierren bingelen to Beets en
oeral yn \'e walddoarpen dy in klokhus op it tsjerkhöf hiene,
de klokken, mei alle staesje en hiene gjin lins foar-t de
ürwirken op aldjiersjonn toalf nre oanwysden. Sjueh hjir oer:
F. H. en H. 1890, side 370 en iierder.
Niin it foar Ijeaf. Dat skreau ek Gysbert-om oan syn
stalke S A. Gabbema: „Nim it foar ljeaf; it is rjncht en sljucht
as dy fen Bolsert." Sjnch Xde Brief. Dy wirden binne oan-
brocht under it kopstik fen G. J. yn \'e Sint-Martenstsjerke to B.
De wirden fen de Diilske «lichter Heine, dy as motto
boppe De Jonkerboer stean, bitsjntte:
„It libben is yn \'e gronn sa droevich earnstich, dat it net
to libjen vvêze scoe, as it kluftige net mank it trürige roun."
-ocr page 141-
137
Instituten en pandecten binne boeken oer it Romeinske
rjucht.
Kyiihout = hout, dat yn \'e lége feanen 1\'onn vvirdt en oer-
bljeaun is fen \'e greate bosken dy alear Fryslan tor in great
diel biditseu.
Poask is in risk, dy yn \'t Holl. post hict. Yn it Frysk
neanit men liim ek skilige poask en snotterige poask. Dy nammen
meitsje it üs düdlik, dat er net folie achteneard wirdt.
Dy is t\'en \'e finne op \'e jestcr kommen, d. i. dy hat
folop hawn en sit nou yn earnioed en lijen. Yn \'e tinne bat it
t\'é goed iten, de jester is fort rapé en forwadde, sadat er gjin
spjirke waekst. Men seit ek: „fen \'e want yn \'e toinme."
Lége aen en lége walden dat binne de streken om \'e
Snitser mar en de poelen, dy der oan fêst hingje. Lege aen
moat wéze lége genen = laaggelegen streken. Sjuch F. H. en
H. \'90, 287 en S. en R. 173.
lïosolis. Yn \'e 282ste oanteikening fen Oudemans ütjefte
fen Het Moortje (skreaun fen Brederoó) léze \\vy hjir fen, dat
er om \'e snurje fen 1500 yn Rome in man wenne (Mntio Fran-
gipangi
hiette hy), dy fen vyn en kruden in drank makke,
hwer hy de nannne fen ros solis {== sinnedan) oan joech. By
V. D. stiet, dat it in line likeur is, = rozenbrandewijn.
Klaerkamu wier in forneamd kleaster by de Geast. It
marke by dit doarp hiet der nei yet Klaerkanqjster m.
Tsjoel = it net.
In manokaruer is hwet greater en platter as in gewoane
karper.
De Wetering is de ütrin fen \'e Boarn of it Keningsdjip (.ek
Alddjip) yn \'e Snitser mar. Boarn hiet it wetter, hwer-t it
farber wirdt (twiske Beets en Oldeboarn).
Dat is in jierstoune = dat bart jiers mar ienris; nou is
er in jier forroun.
-ocr page 142-
138
Honk feu l.öziiiu. Dit teltsje is ck fen \'e beam, dy by
de broerren Grimm yn it hof stiet (sjuch it Poarwird).
In diveldans, nei it ald bygelove, dat de tsjoensters ienris
yu it jier mei hjar hear en master, menear Koarthakke, dounsje
moasten. Yn Dütsklan dogge se dat yn \'e Walpurgisnacht (fen
30 Apr. op 1 Maeye) op \'e Bloksberg. It scil wol foartkoinnien
wêze üt \'e dounsjende al ven en nixen (nikkers) fen\'e heidentiid.
De Koaspollcii binne lytse eilantsjes yn \'e Snitser mar,
tichte by de Koekoepolle, der it liirdsilen wei bigjint. As de
lége mieden under wetter stean, neamt men de plakjes dy
boppe wetter ütstekke, pollen.
Alde waerül = alde tsjoenster, omrinster. De tsjoensters
bleauvven net stil sitten, mar gyngen der faek by nacht en
untiid op üt om immen yn it unk to bringen. Men neamt ek
immen, dy der moai skoan troch doar, in wnerüle. „Heariuk
noch ta! dêr hawwe wy Aefke yn dat waer! Fanke. du bist
altyd sa \'n waerule west!"
In koalforlizzer = in kon, dy kjellet foar \'t de tiid fen
dragen om is. lier binne boerkerijen, der-t men er in danigen
lést fen bat. „As de boeren er lést fen hawwe, dat hjar kij
de knallen forlizze, dan nioatte hja hinne gean en snije de kop
fen it earste kealforlizzers keal Of en bidobje de rompe fen it
keal foar de heafeksdoar. De kop moat yn in uye blauwe
doek, dy yet nea net brfikt is, bitrolle vvirde on moat men
ophingje oan \'e spieiren boppe de buthüstillinger — dan konime
er gjiu kealforlizzei\'s mear. — (Buthüstillinger of tillingen is
de souder boppe de hynstestallen). V. d. V., W. L.
Kket.jei\'tstiid = tiid om in jefte (gifte) to jaen oan it sket
(= fé). Sjuch K. en T. bis. 21M (2de printinge), hwer-t H.
seit dat schat = sket = stdlf\'v is.
Skoalbocrd. Yn folie hüzen treft men yet in skoalboerd,
hvver de bern hjar printen nou yn bewarje. Foar do skoallewet
fen \'57 wier it in stik hüsrie, dat de skoallebern net misse
koene; do moast elts tor syu egeu „leermiddelen" soargje en
dy founen der hjar hoede yn.
-ocr page 143-
139
Troch it margolioarntsje t\'oerje. In margehoarntsje tsjinnet
om er de woarsten troch to stopjen. It woarstflesk vvirdt der
linke bytkes troch treaun. Dy-t der troch foerre wirdt kriget
it dos by bytkes,- hy wirdt by de tomine heind, lyk as dat
wizansje is by ljue, dy it ten \'e earmesteat hawvve moatte.
Myn sisters op it slot. Hjir hat Dokter-oni him forskreaun,
Iiwent letter hiet it ommers, dat de Jonker mar ion sister hie,
dy sa hwet omgammele.
Dy batskc Koning. Batsk = rimpen, koart oanboun. Sjncb
T. H. en H. 1889 side 182:
„\'t Is nou forskate jierren lyn,
„Do boaske batske Jan mei Tryn."
H. v. Warners.
En V. D. hat batsch = trotsch, overmoedig.
Dat harderke fen in soan = dat stimper. De deiske
sizvvize is herterke, ten hert en = hertsje, fiaeinamme for in
bern. Men tiukt oau lijen en tsjinstuiten, as men sprekt ten
in herterke.
It hort is til en roiu = it is loi\'tich. Porg.: it hert tilt op.
Derten = it Holl. dartel, uitgelaten, weelderig. „O, derten
liete!" seit Tjerne by G. J. en Tetke:
„O, dat boaskjen büte rie!
„Derten wier ik, do \'k it die."
Ueirihintsje, yn it Holl. = riethoen of waterhoen, liitldt
folie thüs yn \'e reiden en lizen, hwer-t it ek syn nest makket.
Sok bulten ter eare Gods, ens. De rom fen in ma ster yn
\'e foarige en ek yet yn it big.jin fen dizze ieu wier it salms-
jongen. Dy dêr in bol-David yn wier, krige de skoalle. Men
sei den ck fen skoalle-forgjongen, as der in examen halden waerd
hwet yet wol \'ris sa neamd wirdt. Domenij seit, dat de man
de broeksban los makke as-t-er ta kaem, mar ik haw fortellen
heard fen in pear bazen fen sjongers dy fen it iene doarp nei
it oare to tsjerke gyngen. De domenij spriik de salin óf en
de master sette moai heech yn. „It gyng oau \'e hege fa ta,"
tortelden se letter, „mar do-t wy der oau ta wieme, sprongen
wy oerein, en icy pakten hint wol."
-ocr page 144-
140
It «are part wier oan it lotsjen. It lotsjen op Krystjoun
wier foar gjin lange jierren yette frij hvvet hiem yn Fryslan,
alteast yn ytlike onrden. Sinte-Klaes-joun gyng it op taei en
letters (ek wol op einefftgels), mar Krysttiids op krintewiggen.
Wier op Sinte-Klaes in great wiif ten taei de priis, hwer-t
men om dobbele mei 6 Mine dobbelstienen, (d. w. s. eltse stien
hat 5 bline kanten en 1 mei eagen) op Krystjoun kaem de
lokkige winner yn it bisit t\'en in oeribel lange bóle.
In iolkwab scil it selde bist, wêze, dat yn it Holl. kwabaal
hiet, to s. in tisk ten sa om-ende-by twa foet lang, mei in
brede, stompe kop en in swarte hüd; hy haldt folie ta yn \'e
weake modder fen sleatten.
Sint-Marton. l>e liillige Harten, dy yn \'e fyt\'te ieu biskop
fen Tours wier, waerd yn Dütsklan, de Nederlannen en ek yn
Frankryk tige foreard. In lmlte tsjerken wierne, of binne yet
him tawijd; in lielgie wol fjouer hündert en hjir yn Fryslan
dy to Snits, Frentsjer en Bolsert. De 11de Novimber is syn
feestdei; de bern rinne dan jouns op inkele plakken mei l.joehtsjes
en sjonge der by:
„Sint-Ma rtinus bisschop,
„Roem van deze landen,
„Dat wij hier met lichtjes loopen
„Ts voor ons geen schande.\'\'
Bikend is ek it, bernerymke:
„Sinte Maarten is zoo koud,
„Geef een arm vol turf en hout euz."
Sint-Harten is ek de tiid fen \'e fette gies, dy dan by iu
bulte ljue op \'e tafel komt.
Lyk as de measte Kerstenfeesten is ek de Sint-Martensdei
in oerbliuwsel ut \'e heidentiid. Sjucli hjiroer Alm. van \'t Nnt,
18(58, side 151.
Heal en hcur wèze = net to tige wéze, se alle fiif net
havvwe.
(M* beu ml = al hiel óf. It is = mei it Holl. afgebeuld.
-ocr page 145-
141
De baem yn \'e beam. As er in föltsje sniiten wier, dan
waerd de haem (it fruchtflnes) yn in benni hinge en wol sa
heech müglik; men die dat onit it bist dan letter as hynzer
in flinke stap krije scoe. Sjncb V. d. V., W. L. 56.
Fortigo = it Holl. verwelkte, verkwijnde. Sjuch It Jonge
Fryslan, side 54: Ier fortige, fen Lütsen.
De liilde op sizze. Dit sizzen wiist ds tobek nei de tiden
fen it „Leenstelsel." In „leenman" of „vasal" moast hilde
{= trouw) 8warre oan syu „leenheer." Woe-d-er nei dy net
mear heare, dan sei-er him de hilde op; hy hie dan „neat inear
mei him oan \'e klep," lyk as men wol seit. Sa mient Age-
boer it ek.
In boerchoatske, ek hotske. In boeredochter of faein, hwer
men fen fierens al oan sjen kin, dat se oars net folie omgong
hawn hat as mei hjar heite kij en skiep.
Slobben binne in soart wylde einen, in stikje lytser as de
gewoane wylde einen. Noch lytser binne de telings (talingen).
Brilloft. Brilloftsje, dat it sta sei, wier foar in tritich,
fjirtich jier yet in fêst brükme by üs Fryske boeren. In hundert
of mear gasten, der seach men gjin niget oan. Sjuch J. H.,
Lett. N. I, side 143. Mar nou is der de mot ek al yn.
Starters nye Brillofts-sang. J. J. Starter 1594—1626?
wier fen geboarte in Ingelskman, mar hat to Ljouwert en Frentsjer
wenne. Syn gedichten (yn it Hollar.sk op ien stikje nei, dat
yn it Frysk is) binne meast „gelegenheidsverzen;" ek hat er
klucliten skreaun. De léste kear binne se ütjown yn in moai
boekdiel fen Dr. van Vloten (Utrecht, L. E. Bosch 1864), under
de namme: „Friesche Lustliof, beplant inet verscheyden stichte-
lyke Minneliedekens, Gedichten cnde boertige kluchten" (6de druk).
-ocr page 146-
MINNE JORRITS REIS.
It f\'jür oantreaste = oanwekkerje. Sa seit men ek: itnmen
hicet oantreaste, i.
\\v. s. oanprate om to dwaen, hwer hy tsjin
opsjucht.
De forkiezingen binne nou ens. Halbertsma hat dit stikje
skreann yn 1851, dos yn \'e snurje fen \'e nije grounwet, ge-
meintewet, ens. Foar 1848 hiene wy yn üs lan de saneamde
getrapte verkiezingen: de Provinciale Staten keazen de leden
fen \'e Twadde Keanier (dy fen \'e Earste vvaerden troch de
kening bineamd).
Mjokskret = in kret, kroade, om to mjoksjen, d. w. s. de
stallen en de groppe der efter skjin hïllde. Mjoksplanke is de
planke dy by de ruehskerne 0])liedt. In kret is ek it sketsje efter
op in boerewein (efterkret) en de planke foar, hwer-t de foermau
op sit (foarkret.)
Nepotismus neamt men it foartkroadsjen fen neefjes en
niclijes of goefrjeonen troch de l.jue, dy oan it regear binne.
De tsjoele is stikken, mar de simmen wirde yet Test
halden. De tsjoel is it net, de tnesken fen in skeakel; de
simmen binne de touwen der it net yn sit, lyk as in seil yn
\'e liken. Oan it ündcrste ton hat men ornaris stikken lead om
it net nei ünderen to luken. H. wol hjir sizze: „Passé op;
jimme binne de twang fintkoininen, mar der wirdt op loerd om
jimme der wer under to bringen."
Iliirschcnschuft — studinteforieniging. De lïinsregearing
yn Dütsklan hie net folie op mei dy Burschenschaft en siet de
leden der fen yn \'e faksen, om-t men miende, dat it in gearset
wier fen republikeinen. Hwet hja der yn Heidelbergh songen
-ocr page 147-
143
komt sahwet hjir op del: „Heech laeit by üs it sin for it
Heitelan en for \'e frijheit; wy wolle fen gjin boeyens witte."
It iiiauuaol mei it gewoar = it bihandeljen fen it gewear,
it hantearjen.
Swikjes for \'e brouwers binne houten pintsjes, dy men yn
it swikgat fen in fet slacht. Dat gat is der yn om de loft
tagong ta it binnenste fen it fet to jaen.
Mei in jager op stok = mei in roes yn.
Hoffeilje. It fé hoffenje = it fé öfrosse en skjin meitsje.
It wirdt ek fen bern sein. „Jonkje, hwet sjuchst dor ut; ik
mei dy wol ris goed hoffenje."
IJurger municipael. Do de Fransken hjir yn 1795 de
„frijlieit" brocht hiene, moast it spiltsje, ek yn it regear,
fensels foroare wirde, net allinne mei dieden, mar ek yn namme.
Sa waerden de froedskippen oftanke en yn hjar plak kamen
municipaliteiten. Elts lid fen in gemeinteried wier in municipael
en om-t men it Franske citoyen neiaepje moast, sette men dêr,
lyk as foar alle oare nammen, burger foar.
Representant. Hwet foar 1795 Provinciale Staten en Staten-
Generael west hiene, waerden yn de „Baviaenske" republiek (side
227a) „representanten" (yn it Holl. = vertegenwoordigers) neamd.
In drnvotros is in skiif mei in stange yn \'e midden en der
wirde in heap lytse kugels om hinne steapele, dy nei it skot
fit inoar spatte.
Troch riden en sleatten; ek wol: troch sleatten en slodzen.
In slodze is in nauwe sleat, in ryd is wiid. De sleatten by
dyken lans neamt men folie riden.
Itizonbry en lijitte poffen (utdield troch de boal). Dy gisele
waerd krige rizenbry (ryskes), en dy mei in branmerk forsjoen
waerd, waerd trakteard op hjitte poffen.
Kolluiiicr oproer (4 en 5 fen Selle 1797). Mei Jan Binnes
waerden ek finzen nonimen Grjalt Bodzer fen Miintsjesyl en
-ocr page 148-
144
Harten Jonker, skoallemaster to Driesum. De earste rekke
best wei, liwent hy krige graesje, mar Marten Jonker moast
trije jier under de blauwe pannen. Twa dagen foar-t syn
straftiid om wier, stoar hy to Ljouwert yn it tichthus. Sjnch
Iduna, 7de boek oarde rige, bis. 91.
It hiinpen finster is de strop. Himpen stiet for hinnepen;
in finster t\'en hinnep, om-t it ton folie f en hinnep makke wirdt.
Inplejeare scil komme t\'en employer = brüke. De bakker
koe syn 18 goune aerdich bruke yn \'e krappe tiid.
Syn Brutuskop. Yn \'e Romeinske histoarje komme twa
persoanen foar, dy Brutus nietten en dy sa folie wierne as
Romeinske patriotten. Derom die yn \'e tiden fen \'e Franske
revolüsje de namine Brutus ek opjild by de Jakobinen. Yn dy
dagen liet men yen ek it hier knippe of opmeitsje d lu Brutus;
muglik ek, dat Minne syn giele lokken nei dat nijste fatsoen
snije litten hie.
In hynstepresser feu in wiif = in teapert, in boas frommis,
dat nearne for stiet. Sjuch ek hynstepresser, yn De Fomame
Utfenhüzers.
Koaihakkcn, dat scille hakken wêze sa hird as in koai, in
houten of stiennen foarm dy men yn eine-en hinnekoerren
leit for nustaei.
Catrineprommen = droege prommen, dy sean en oer weake
bóle skept, folie oan kreamfrouljue brocht wirde.
In wcaraksel = in tsjinsin. Forg. wearakselje, tsjinakselje
= tsjin keare, yen tsjin immen forsette. Mülk wol ten aksel,
yn it aldfr. = skouder (Hd. achsel).
Bloinkcsonlje wirdt ,\' \'tsen iit \'e bloeisels (blomkes) fen
greate beane.
Spcars is in gehuchtsje twisken de doarpen Goyeng-ea en
Dearsum.
-ocr page 149-
145
Sa bliid as in staring. Men seit ornaris: sa bliid as in
protter; de protter is in libbene, frolike fftgel. Staring scil
hjir ek wol sa folie vvêze as protter en is dan forbastere fen
it Dutske Staar. To Beetstersweach en dy kontreyen neamt
men de „spreeuwen" starken.
Toriiiinton = torment, pleage, lijen. In Grenzelietsje lit de
boargers fen Alkmaer sjonge nei hjar romrofte fiktoarje yn 1573:
„Zij meenden ons stad te vernielen,
„Als zij daar kwamen omtrent;
„Met stormen en met schieten
„Haar te brengen in torment."
IT PARSOP.
In tuolle (toelle) is in blokje hout mei in plankje der boppe
op, hwer-t de melker op sitten giet ünder de kou. It wirdt,
mien ik, ek wol ris skammeltsje neamd.
In broudoek brukt men by it tsiizjen. It waei rint er
troch en de brokken bliuwe der op lizzen.
Sa-t it rydt en fart is in sprekwize, hwer men mei sizze
wol: „sa as it ding is, sünder der hwet by of öf to dwaen."
Fooke Sjoerds wier skoallemaster to Nijtsjerk yn E. D. fen
1742—1770. Hy wier berne to Ie yn East-Dong. en fen syn
knndwirk oars skoenmakker, mar yn 1739 waerd er master to
Ljoesens. Hy lei kim mei de boarst op de skiednis ta, by-
nammen op dy fen Fryslan. Derta sneupte er allerhanne alde
skrijüwers, ek yn frjemde talen, troch en wist for syn tiid
moai aerdick it tsjef fen it koarn to skiftsjen. Behalve in „Kort
Vertoog v. d. Staat en de gesck. d. Kerke" 4 dl., skreau hy:
„Algemeene Besckrijving van O. en N. Friesland," 2 dl., en
„Historiscke Jaarboeken v. O. en i\' Friesland," 6 dl., wirken
dy ont non ta greate vvearde kawwe.
Hatth,yun\\. Yn 1848 stiene de Hongaren, dy trock de
Eastenrikers jierren küne wierne, tsjin dit folk op en nnder
10
-ocr page 150-
146
Görgei en Kossnth scoene sy de frijheit siker wol bifochten
hawwe, as de Rusman net mei in great leger de Eastenrikers
to hilp kommen wier. De keizer stjürde nou generael Hainau
om de rebelske Ongersljue to straffen en dy die dat op in
alderskandaligste manear. B. dy foar de opstand wol ta de
oppositie heard, mar him buten de revolüsje halden hie, waerd
finzen nommen en demd om ophinge to wirden. Syn wiif wist
him in dolk ta to krijen en der snei er him de halsier mei
iepen. Mar de wrede Eastenrikers forbounen de woun en
skeaten him letter dea, wyls-t al syn goed forbard forklearre
waerd, sadat syn wiif (jn grevinne Zichy) en trije bern ta
earmoed forfoelen.
Roai\'kroütcii. De Kroaten, dy in diel utmakken fen it
Eastenrykske leger, binne ut it lan Kroatië ófkonistich. Kroaten
en pandoeren wieme in woest folk, dy yn roven en moardsjen
it „sieraad van den krijg" seagen.
-ocr page 151-
TAHEAKKE.
UT.TEFTEN FEN \'E LAPEKOER.
De earste ütjefte fen 1822 is in lyts fjonwerkantich boekje
fen 36 blêdsiden. (De blêdsjes mei 33, 34, 35 en 30 teikene,
binne mar oan ien side biprinte). Pompier en printing-e binne
beide tige min. Op it earste blêd stiet: „De Lapekoer fen
Gabe Skroar; drukt to Dimter by de widd. J. H. de Lange en
soan, oan de Brink, yn \'e Wintermoanne fen it jier 1822." (*)
De ynhald bistiet üt:
Foarivird, Bolswerter merke (mei neiwird as yn R. en T.)
Widzesang (mei neiwird), Jonker P. en S., Deagraverssankje,
Ut-fen-hüs by de boer
(m. n.), It Famke en It Libbensein (m.
n.) Yn it neiwird fen it léste stik komt net foar, hwet yn
R. en T. to lézen stiet op la fen rigel 30 f. b. Of out bis. 8a
rigel 18 f. ü ta. It Foarwird is gelyk mei In wirdke foardf
yn R. en T., mar der folget yet:
„Miene wize ljne, dat Gabe net goed boekstaverje koe, sy
moatte tinke, \'t wier mar in skroar, dy weiskreau sa as er
praette. Er scil noch wol oar lek en brek fen to sizzen wêze,
mar derom wolle wy er gjin jild foar hawwe en smite dizze
rymlerij as in h&nfol lapen ünder üs folk en goede frjeonen
to grabbel. De mage kitelt üs noch net unfoech, mar sa gan
as de jukte üs dermei yn \'e beide foarste fingers en tomme
slacht, lyk as de ljue tsjinwirdich yn \'t greate boekefabryk om
deihier arbeidsje, dan scille wy de koer noch ris ütskodsje en
for alle skibbige lapen en narden, dy er mar ütrolje, tige jild
bitingje. Dat hiete se nou ynteikenje, leau ik. Goen dei!"
(*) Ik huw de boek9toaying foroare en de hjoeddeiske folge, dy foarsteld
is troch it Frysk Selskip en dtwirke yn \'e Friesehe Spraakkunst van Van Blom.
-ocr page 152-
148
De utjefte fen 1829 is in kreep boekje, lyts-octavo-foarm,
fen 237 bis. mei yet 12 siden mnsyk; dan folget noch in
Toevoegsel en in Naricht. Beide binne to finen yn R. en T.,
side 184a en forf. De titel (mei lapekoer en skjirre der op
ütprinte) is:
„De Lapekoer fen Gabe Skroar. Dimter, for ien fen Gabe
folk, by J. de Lange."
Ynhald:
Foarwird, sa-t it yn K. en T. foarkomt; de stikjes ut \'e
jefte fen 1822 mar svinder neivvird. Der steane net yn: De
Bear op Reis
en De fügel fen Bearn-poep dy yn R. en T.
foarkomme op siden 8b en 9a. Op It Libbensein folgje: De
Reis nei de Jichtmasters, Omkearde Widzesang, Nije Widzesang,
Geale Slipke, Oan Ljuwe, Kimmen libbet fen \'e Oerf/oed, Skip-
perssankje, lt Marke, Aid Jan-om, It Tsjerkhóf, Trije gebetkes,
De Rottelwacht, It Bolswerter Nut, Doch dyn plicht, Miswier,
De alde Friezen, Frysldn, S. fen \'e Ryp
en Nacht.
Der komme net yn foar it proza fen J. H. nei Oan Ljuwe
(R. en T. 195 en forf.), De Harkers (R. en T. 376) en hwet
yn R. en T. to lézen stiet fen 54a—61a. De brieven yn
It Jild binne yn \'t Hollansk. S. fen \'e Ryp is in lyts krumke
oars as yn R. en T.
De musyk is for \'e folgende stikjes, dy allegearre opnommen
binne yn Van Loon, Frysk Liete boek: Skipperssankje, Bolsw. m.,
It Marke, N. Widzesang, De alde Fr., Widsezang, Frysldn,
S. f. \'e R., J. F. en S., Nacht.
(*)
Op it earste bied fen \'e utjefte fen 1834 stiet: „De Lapekoer
fen Oabe Skroar. Tredde Jefte. Dimter by Jan de Lange oan
\'e Brink 1834." Oan \'e rêchside fen \'e titel:
„Le monde est vieux, je Ie crois; cependant
„Il le faut ainuser encore comme un enfant." (f)
La Fontaine.
(*) Yn it Ay Frysk LieMiuek komme fen Dr. E. foar: It Blomko tink oan
my, Si\'rnnnsklaehte en Grouster Weaffon (Doktor Eeltsje Sankje).
(f) Dat is: De wi-ald is al ald, dat leau ik, mar men mont yet as in bern
mei hjar boartsje en djoeye.
-ocr page 153-
149
Ynhald:
Inleiding (yn \'t Holl.), sa-t dy yn R. en T. stiet out it ein
ten side XXI« ta. Dan, de bis. mei Romeinske citers, miniere:
De frjvun, It Blomke, Eltse man dij kaem, ens., W. Bilderdijk
aan J. H.
en Het Rietmaschje. Gjin neiwird efter de stikjes
feu 1822. De brieven yn It Jild binne yn it Frysk, en
S. fen \'e R. is der foroare yn \'e foarm sa-t dy yn R. en T.
stiet. Oars is de ynhald lyk as dy fen 1829 en dan komme
yet de stikken, dy yn R. en T. to tinen binne op bis. 63«
iinderoan en fierders, (op \'e beide lésten nei: Request en It
Alderh&s;
dy komme yn \'e jefte fen \'34 net foar). Op fjouwer
aparte blèdsjes binne printe. Oan in Bemtsje yn \'e oure Wrüld
en Famme-tcüle, beide mei mnsyk.
Musyk fen OAN IN BERNTSJE:
8 3 8 3 2 3
111 17 1
4 0 0 0 3
2-2 254
• O 0 0 1
4 3 O O O O
7 10 0 0 0
7 0 0 0 0 0
2 1 14 3 2 1
54 0 « « O
7 1 1217 6
111 10 0
15 4 3 0 0
3 1
4 2
FAMME-WILLE.
I.
5 • 1 1 | 1 2 1 7 G |
hwet in nocht! Heare Saske,
skutters-folk is thüs; Daelk is \'t keamer
1*3 3
Heare SaLjea it
-ocr page 154-
150
0 • 5 5 |
trommen net
yn de bocht
4 5 4 3 2
iu nocht! Hear ik dêr de
mei ns! Uan springst mei hjar
6 •
hwet
op
I
<>
Blinke de gewearen net?
Hea-re Saske hwet in nocht!
II.
5 •
4 4 !
4
3 4 3 2 3
5 4 3 4
Saske, binn\' dyi
ï
redens klear?
S
iske, binn\' dyn
Kyd dan dat it
----------- 1
guit
en giet;
Oji
1
n faem dy al-
6.5 5 1
7
i 7
« 7
1 3 4 6
redens klear ï
Al
de
skntters
üt it lan
linne stiet.
Al
r
- les
rydt, wer
i :ll
pear oan pear.
5 4 2 7
2 rr
Nimme in i\'amke
by de
han.
Sas ke is dyn
ark al
klear \'i
III.
4 • 5
(> • 5
5
2 • 3
4 .~3
3
hastü
boaske
ljea?
oan en
tütsje
ta;
(> • 7
2 • i
i
3
3
1 • 1
Saske
Liz non
4 <
3
3
is
net
dea!
scil
liini
ha
3*3 4 • 4
O,        dyn sknt - ter
Gjin poep - in - ne
-ocr page 155-
151
3
• 3
4
• r>
6 • 5
r>
1
• i
2
• 3
4 • 3
3
Fiel,
du
luist
hint
by de
hiiit
Foi!
dat
wier
gjin
wachtsjen,
ljea!
5
• 5
6
• 7
2 • i
i
3
• 3
4
• 4
4 • 3
3
Dy
syn
trou
dy
joech to
pan!
Sun - der skutters wier \'k ljeafst dea! (*)
In oar skutterslied, dat ck net yn R. en T. opnommen is,
kaem yn \'e tiid feu \'e Belgiske revoluesje apart ut uuder de
namme fen: Foeke-Skutter en Hospes Tri/n, f en Eeltsje fen
Grouwergea.
Hjir is it:
1 2 | 3 3 3 4 | 5 3 3 4 | 5 3
Hwer moastft uou hinne rayn Skutter?
1 2 | 3 3
Hwer moastü
3 4 | 5 3
non hinne
3 4 | 5 3
myn Skutter?
44 44 54|43
Braban ta, myn ljeave Nynke!
2 3
Nei
23|44 44 5 4|3 0
Nei Braban ta, myn ljeave Tryn!
5|l 1 3|50 3 | 2 5 H| 1 O
Kom, taepje ris yn! Kom, taepje ris
        yn!
(*) In bytsjo foroare om \'e mjitte.
-ocr page 156-
152
2.
Hwa seil dy dyn poatstron dan koaitsje?
De kok, de kok, niyn ljeave Nynke!
De kok, de kok, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn.
3.
As de poatstron dan klütert, myn Foeke?
Riere, riere. niyn ljeave Nynke!
Riere, riere, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
4.
Hvvet poatstron scil de kok dy dan riere?
Ratsjetoe, myn ljeave Nynke!
Ratsjetoe, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
5.
Hwa scil dy dyn kof je dan siede?
De pomp, de pomp, myn ljeave Nynke!
De pomp, de pomp, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
6.
As de saed dan kald wirdt, myn skutter?
Dan in slokje, myn ljeave Nynke!
Dan in slokje, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
7.
Uwer scistü op sliepe, myn skutter?
Op de striesek, myn ljeave Nynke!
Op de striesek, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
-ocr page 157-
153
8.
Hwa scil dy dyn wrine dan spriede?
De kapot, o myn ljeave Nynke!
De kapot, o myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn.
9.
As it strie to hird wirdt, myn skutter?
Skodsje, skodsje, myn ljeave Nynke!
Skodsje, skodsje, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
10.
Hwa jowt dy dyn bnsjild, myn skutter?
Kening Willem, myn ljeave Nynke!
Kening Willem, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
11.
As de tiid dy dan lang fait, myn skutter?
Poetse, poetse, myn ljeave Nynke!
Poetse, poetse, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
12.
As de Brabanders komme, myn skutter?
Sjitte, sjitte, myn ljeave Nynke!
Sjitte, sjitte, myn ljeave Tryn!
Kom, taepje ris yn!
Om \'t wy nou doch mei skutterssangen dwaende biune,
skriüw ik hjir ek óf in sankje feu Tsjalling Hiddes, dat foar-
komt yn in ald boekje, Frysk Bym en Onrym.
-ocr page 158-
154
DE SKÜTTEE.
1.
Der stie in skutter op \'e wacht
By heil en wintertwierren;
Al traepjend yn \'e tsjnstre nacht
Tocht hy oan oare jierren.
It famke yn \'t heitelan,
8yn ljeafste en wirdste pan,
Dat koe hy net forjitte.
„Hwet ek de tiid my brout,
„My lok of nnlok jowt,
„Ik scil dy net forlitte.
2.
„Hjir binn\' wol famkes, gled en inoai,
„Mar net sa tsjep as Anke,
„En deroni is it buten roai
„Tink ik net oan myn fanke.
„Dy faem fen \'t heitelan,
„Dat ljeafste en wirdste pan
„Dy scil ik net forjitte.
„Hwet ek de tiid my brout,
„My lok of unlok jowt,
„Ik scil dy nea forlitte.
3.
„En kom ik dan wer yn Westhim,
„Dan flean ik nei myn famke;
„Dan siz ik hjar mei mylde stim,
„Eu patsje \'t moetle lamke:
• „Jow my dyn rjuchterhan,
„Myn wirdste en beste pan;
„Koestu my net forjitte,
„My hest\' ek net forlern;
„Myn hunichswiete bern,
„Nou wol \'k dy nea forjitte."
(It kiu songen wirde op \'e wize fen No. 11, yn Bruining-
Halbertsma Liedjes v. School en Huis).
-ocr page 159-
155
Fierdere binne yn \'e Rimen en Teltsjes net opnommen: !.
de rynikes, dy Dokter Eeltsje ut it Platdütsk ten Klaus Groth
oerbrocht en onder de titel fen De Quickborn to Ljouwert by
E. Hosbach J.Cz. yn 1857 yn it ljocht joecli; 2. de Teltsjes
üt Esonstêd
(20 teltsjes mei foar- en neiwird), to finen yn \'e
Fryske Hüsfrjeon fen 1858; 3. de fiif stikjes (fen Eeltsje en
Tsjalling?) nnder de namme fen De Rüker utjown bij H. C.
Schetsberg to Ljouwert yn 1832 en 33. (*) De hear W. Eekhoff
jowt yn syn biskruwing fen it libben fen Dr. J. H. H. ek yet
op: Friesche heiligen fen Dr. J. H. H., Dr. E. H. en Keapman
T. H. (1837?) Deselde neamt yn \'e list fen wirken fen Dr. E.
(Sjucli De Jonkerboer, utjown yn 1858 to Lj. by W. E.) ek
yet trije stikjes, yn it Hollansk opmakke: Het dorp Grouw (Fr.
V. A. 1837) en Een Doctor aan een meisje, dat hem om een
Sint-Nikolaas vroeg
en Rosa. Aan de meisjes (Ov. A. \'36 en
\'37). Do-t yn 1849 de Fryske loden fen \'e Twadde Keamer,
Oosting en Engelen tsjin \'e öfskat\'ting fen \'e slavernij stiinden,
kaeni er in fêrs yn it ljocht (f) (ik kin net sizze of it ek printe
waerd), Uwer dy beide hearen üngenedich yn trochhelle
waerden. Men sei, dat it fen Eeltsje wier. In Frysk fêrs fen
Dr. Eeltsje, Us Gysbertomme, dat to flnen is yn it earste stik
fen Hulde aan G. J. hat de hear W. Dykstra ek opnommen
yn Sljucht en Rjucht, vvylst Piter Jelles yn \'e foarste jefte fen
For Hüs en Hiem, 1888 in stik je opnaem fen Keapman Tsjalling:
De Brt\'me en de Bles op trije Romers. Dit stikje komt ek
foar yn: Buitenrust Hetteina, Bloemlezing uit Nieuwfriesche
Geschriften, blz. 24. Deryn fynt men ek fen Tj. H.: Sets en
Tzjerk yn Snitser Merk,
en It Stimrjuecht. Tj. H. skrean wol
yn: It Friesk jierboekje. Hjir is noch in fêrske, dat Dr. E.
yn in silveren tabaksdoaze printsje liet, dy-t er yn 1844 mei
syn jacht Gysbert Japiks to Snits woun.
(*) De opskriften fen dy stikjes binne:
In jounpraetke oer it bankorotspyljen;
It paed nei de jilddobbe;
In jounpraetke oer it reisgjen;
In jounpraetke oer it iwich kredyt- en
In jounpraetke oer it stimrjucht.
(f) Dit is ek yn it Hollansk.
-ocr page 160-
156
Gysbert Japiks greate namme
Haw ik oan myn skipke jown,
En de priis der elts op flamme
Fiks mei glans en glorie woun.
Earn fleach Gysbert mei syn pinne
Op \'e wjnkken fen \'t forstan;
Non oer Fryslans marren hinne
Brüst er, sylt er as de bran.
De Rimen en Teltsjes vvaerden t\'oar it earst ütjown yu 1871,
foar \'e twadde kear yn 1881 en yet ris yn 1887. De jeften
feu \'81 en \'87 binne krekt allyk; de selde flaters dy yn \'e
oarde printinge foarkomme fynt men vver yn dy fen 1887. Mar
\'t is lokkich gjin great tal; ik haw se yn myn oanteikeningen
oanjown. Nou op dit egenblik is nei it skriüwen fen \'e ütjowers
it boek ütforkoft. Litte se gerest in nije printinge jaen; sa
lang men op hat mei Fryske sin en Fryske tael scil er freech
bliuvve nei Halbertsma\'s Rimen en Teltsjes.
-ocr page 161-
REGISTER.
Biorsalmon 129.
Biezenistoerke 114.
Bigangel 47.
Bigoarje 25.
Biheind 90.
Bijeuzelje 50.
Bijlegger 83.
Biklinkc 59.
Bikluye 85.
BilOze 24.
Bink 45.
Biim\'hus 97.
Bisije 132.
Bisouwc 71.
Bitrolleniolle 92.
Bitsich bodsje 41.
Bordeaux (bertocli Jen B.) 107.
Bysitter 111.
Bysjager 58.
Bjüwe 05.
Blastieb 50.
Blauspinalen 100.
Bleistriob 42.
Blibben 27.
Blij 19.
Blier 19.
Bliid 19.
Blikkers 81.
Bloarre 23.
Bloarrige eagen 117.
Blokjes oan \'e piip 102.
Blonikesoalje 144.
Bhiistrich 50.
Boalsalve 30.
Boarne 39.
Boarst (mei in b.) 50.
Boask 26.
Bod 120.
Boddelerij 32.
Boekjes f. Prinsen 118.
Boekstaverje 118.
Boerehoatske 141.
Boerekofje 49.
Bok f. Herodes 130.
Bol-Pavid 100.
Bolle 104.
Bollekeal 58.
BollestAl 123.
A.
Abbegaesje 39.
Abstoanje 33.
Aden 22.
Adstint 25.
Aeyen (a. yn klopje) 100.
Acn 61.
Aes 08.
uldfrinzioh 51.
Md-outer 00.
Altenborcb 134.
Alteraesje 09.
Amerij 13.
Apen fen apen 120.
Ark 19.
Auto-da-fé 91.
B.
Baduhenna 122.
Baerch (in fet b.) 95.
Baeitsje (it b. ophingje) 31.
Bakkershoarn 50.
Balken (b. oan twa sprckke) 05.
Bamberg 13.
Bare (bflter b.) 52.
Bargefinken 98.
Bartjes 00.
Pasiliskus 102.
Batsk 139.
Batthyany 145.
Baze 134.
Beage 23, 88.
Beanhearre 30.
Bok (to b. takkelje) 132.
Bekker 80.
Bekstallich 15.
Bolla-donna 122.
Beslinga 103.
Beu 64.
Biderf 95.
Bidest 73.
Bidrippe 25.
Biontsjekou 30.
Bier en barmhertichheid 25.
Bier (to b. gean) 17.
-ocr page 162-
IT
Bolswcrter merkc 16.
Bolswina 55.
Bonne foi (op \'e -) 04.
Boun (yn \'t -) 20.
Boxumerslach 77.
Braken (fllde -) 11!).
Bras 01.
Brat (yn \'t -) 43.
Brea op \'e knibbel 22.
Breahogge 70.
Brebiersstok 100.
Brecdskaed 21.
Breken 181.
Breuken 105.
Brief\' (it - léze) 50.
Brij (<le - is opskcpt) 37
Brodze 43.
Brodzich 90.
Brogge 05.
Bros (it lan -) 54.
Broudoek 145.
Brouwe (it skip -) 13.
Brutuskop 144.
Bugeltas 58.
Bfikswjergea 51.
Burschenschaft 142.
Biitsje 00.
Butte 54.
Btizehappert 84.
Btizekoal 38.
Diveldans 138.
Dizenich 47.
Doaske f. Pandora 02.
Dobbe-ieh 30.
Dobke 23.
Dod (yn \'e -) 35.
Doem" 01.
Doeren 31.
Dokkumers 75.
Dokter-Snelletje 112.
Doljorum 38.
Donanen 31.
DouweHappe 00.
Draiikbaereb 85.
Drinsgje 112.
Drnvetros 143.
Drvakel 08.
Dübelliddich 47.
Dükelhalzich 00.
Dükelige dammen 41.
Dilnje 50.
Dnpin 122.
Dweilen 03.
Dwersbongelje 48.
Dyk (ut \'e - dold) 27.
Dylakker 110.
Eardske 45.
Earen (de - bikóge) 22.
Earen, earnen 32, 38.
Earme halzen 107.
Earnamer 100.
Earsling 30.
Eart 80.
Eek (van) 88.
Efterbaks 77.
Efteroansblok 40.
Eftersteekje 101.
Eiso 103.
Eksteur 24.
Eptieh 73.
Erfsilver 07.
Espartero 107.
Estrikken 112.
Evels 02.
Oamstra-steate 95.
Carlos (don) 03.
Carmignole 110.
Catrineprommen 144.
Censuur 121.
Comfoai 107.
Compabel 120.
Congeriel 125.
Continuaosje 108.
Cuni annexis 132.
Daemsteech 15.
Danich 27.
Darkert 43.
Deizen 71.
Derad 55.
Derten 130.
Diana f. Ephese 122.
Digerje 35.
Digerkykje 45, 77.
Diggelfj ur 53.
Dimmen 73.
Dimpen 15.
Dipper 58.
Faen 05.
Falden (vu \'e jamkste -) 87.
Falie (feil \'e stoel -) 00.
Faren 07.
Feet 25.
Fêstmierje 131.
Fetseput 50.
Fimelje 04.
Finne (fen \'e - op \'e yestor) 137.
-ocr page 163-
Finstor (kacp -) 102.
Fiskael 110.
Fiskbodde 109.
Fiterhynst 70.
Fjurboeter 53.
Flürput f. Starnni 51.
Flaekshikkelje 10».
Flak en njüt 47.
Flalie 105.
Fleale 70.
Fleugelje 102.
Fllensk 116.
Flint (de - skouwc) 00.
Flitsje 104.
Floateftich 53.
Flodder 22.
Flotgêrzen 58.
Flut 58.
Foarrieehter 131.
Foarliaed 53.
Foeke Sjoerds 145.
Foldedich 44.
Forasjeredearje 108.
Forknippe 124.
Forniale 40.
Formögle 20.
Fomimsticb 133.
Forrêdde 80.
Forskrouwe 90.
Forsprekke 48.
Fortige 141.
Fortokke 83.
Fortribele 100.
Fotse 86.
Fotsen 50.
Foyaedsje 110.
Franjes 120.
Frisseljo 103.
Froskepóle 95.
Fym\'1 56.
Fyndoekspocp 46.
Fyt 95.
Fügel 45.
G.
Gammel 16.
Gariper rekken 40.
Gayom-en hjar 32.
Gearjeft 72. \'
Gear ript 92.
Gegou 35.
Gegryn en getritn 48.
Geld en vvyld 63.
Geizenicb en tsjouwerich 54.
Geye 27.
Gelurk 104.
Gemalk 103.
George III 116.
Gerben f. Jobbegea 32.
Getroet 103.
Gibelkes 53.
Giizje 18.
G.jihve 63.
Glês (ii - wier forronn) 24.
Gij ir je 49.
Gload 50.
Gloppe 37.
Glüpe 18.
Glüpicb freegjend 71.
Gnobje 34.
Gnod 35.
Gnorje 30.
Goarre 100.
Goarrich 29.
Gobje 22.
Gopperje 89.
Gorm ndeur 117.
Gouns (in - rinnc) 117.
Grabbedaye 132.
Greva 92.
Grevel 46.
Gridzen 132.
Grilke 37.
Grinich 24.
(irobbelicb 53.
Groede 135.
Gnisjo 69.
Gnizo 100.
Grüzigc gribussen 119.
Gül 127.
(iybje 132.
Gyl (oan \'e -) 115.
Gysten 19.
H.
Haboes 59, 109.
Haem yn \'e beam 141.
Haerlemer tape 62.
Hiiffelje 21.
Haftieli 50.
Hakketearje 39.
Hall (van -) 107.
Ham en gram 50.
Hamboai 79.
Hanbakje 79.
Hanfet 15.
Hantsen 59.
Hantsj emieren 43.
Hantsjeriis 110.
Harderke 139.
Harje 34.
Harnzer 85.
Haveleas en bilabberd 112.
Heal en bear 140.
Healbekkige poep 120.
Healnócb 84.
Hearrieb 36.
Hearringslynder 123.
-ocr page 164-
IV
Heibeyioh 134.
Hok (\'vn \'t) 105.
Helm 65.
Home 93.
Hertba 134.
Hesperuslaempe 05.
Heuoh on nieuch (tsjin -) 77.
Heukererslibben 51.
Heuverieb 80.
Hierlotten 127.
Hieto poffen 143.
Hikke en tein 44.
Hilde (do - opsizzc) 141.
Himelinkje 102.
Hiinpen 66.
Himpen finstor 144.
Hinnewine 23.
Hipperts 28.
Hispelje 06.
Hispelprikken 111.
Hjouwer (do - forrinne) 00.
Hoantsen 34. 116.
Hoarnleger 135.
Hoarnwiif 69.
Hoarsa 115.
Hoask 55.
Hoeden 64.
Hoedsje 111.
Hoffenje 143.
Hoiterlip 30.
Hólefólje 38.
Hollandismen 85.
Holograaf 68.
Hommers 84.
Honk 133.
Honke 07.
Hopsek 43.
Hosk 65.
Hotsje 41.
Hotte en file 60.
Honiiekalmei 70.
Hounemizel 28.
Honvve (do folie -) 82.
Hnbert en Wopke 135.
Hui ou hoart 133.
Hünicb slikje 55.
Hrts (it - f\'. \'Jan Nokje) 123.
11il biinnielersdrankjes 20.
Hwotte 122.
Hvla 46.
Hynstebiter 13.
Hynstepresser 135.
Hynstetysker 79.
Hypochonder 08.
I, Y, J
lob of ricb boartsjo
Iolbonne 120.
Ielkwab 140
Iclpieper 86.
Iorkloarkers 122.
Igewalden 97.
Igewige 101.
Ingelgereaunt 133.
Inpertinent 99.
Inplejeare 144.
Instituten en pandecten 137.
Yobel 68.
Ychel-swyn 104.
Yester 19.
Yl en swird (troob -) 66.
Ylbijen 71.
Yneroyabels 113.
Ynrtercn 72.
Ynbouten 117.
Ynpannich 115.
Ynskowiele 54.
Yntsje-Jans-boekje 78.
Jager (in - o]> stok) 143.
Jan Doodel 119.
Janke-en-bjarre 90.
Jeltiob 51.
Jenovoroaljokeap 32.
Joni! 134.
.Tenten on drenten 43.
Jostael 54.
Jiorstoune 137.
.lild sjitte 92.
Jimmetsje 45.
Jine 85.
Jislok 41.
Jobbe 70.
Juk! 41.
Juttobior 85.
K.
Kachelakje 116.
Kaok (oan \'e -) 129.
Kaoyon (do - f. de bimel skierje) 22.
Kaepmom 133.
Kajütsfraebt 83.
Ka\'ld jild 61.
Kalkoensprint 79.
Kantens 23.
Kaplaken 83.
Kasie 62.
Kealforlizzer 138.
Keap jaen 57.
Keate 74.
Keats 111.
Koatsen 9.
Kodize 53.
Keoft 40.
Kein en tipsidicb 51.
Kcizorsgonne 80.
Koppels 50.
Keroarjo 120.
Kerfstok (de - is izer) 52.
-ocr page 165-
Ketierspoat 81.
Kien 100.
Kilemoardsje 59.
Kjiskou 40.
Kladden 113.
Klaerkamp 137.
Klaphout 30.
Klapmoulke 123.
Kleaster (rotte -) 37.
Kleau (op \'e -) 70.
Kleanwe 20.
Klienroggen 125.
Klikje 50.
Klinken 113.
Klinsgje 106.
Klinte 90.
Klipke 42.
Klirkje 51.
Klitser 83.
Kluenskonk 09.
Kluvers 129.
Knevel 95.
Knikelsblêdden 09.
Knistorje 96.
Knoffelban 67.
Knotte 26.
Knükforskje 117.
Koaiboer 95.
Koaihakken 144.
Koalkleed 106.
Koartjan 115.
Koartmoes 112.
Koaterboer 58.
Koeke f. ogen daei 109.
Koekeslingerje 10.
Koerang 06.
Koeze 33.
Koite 127.
Koker (ut \'e - spylje) 38.
Kollumer oproer 143.
Koltsje 22.
Kouweribben 96.
Kraenooeh 13.
Krankyl 59.
Kreakeling 128.
Kreamheinster 69.
Krebintieh as in kroa<le 28.
Krienie 7(!, 89.
Krimnieiiearje 68.
Kroandea 62.
Kroansop 111.
Krodde 28.
Krok 66.
Krökje 49.
Krouske 63.
Krupsje 32.
Krüste penning 41.
Krystwich 94.
Kwea (eigen —) 70.
Kwibus 124.
L.
Labbekak 84.
Laech 74.
Lan en san 73.
Liinbrebier 15.
Langemear 133.
Langsleatrner man 110.
Lanopfretters 15.
Lansitiger 39.
Lanterluyen 135.
Lardich 123.
Lask 66.
Lavater 102.
Lawaeisaus 123.
Lazarusklep 129.
Lazeris 53.
Leaf 133.
Leavieh 34.
Lêbbich 88.
Leed (oan \'t - gean) 120.
Lege aen 137.
Lege wiilden 97.
Lepsen 65.
Lewaske 42.
Leye 54.
Liaukama (abt) 73.
Lieu (de - yn \'e bek sjen) 127.
Liezich 35.
Liken (ut \'e -) 64.
Lilje 85.
Limieren 94.
Linde 46.
Line (de - om \'e reak) 05.
Lins (gjin -) 29.
Lipske 13.
Ljeaf lodske 39.
Ljeafdestrüp 26.
Ljordiehkes 35.
Ljue üt Dokkum 57.
Lodde 19.
Lodde (nel de - riike) 43.
Lodderein 73.
Lollemansstip 108.
Longerhou 104.
Longerje 98.
Longrich 31, 46.
Lontc (der sit gjin - yu) 46.
Lotsje 140.
Lovérke 128.
Lymoer 46.
M.
Ma (ütgong -) 44.
Mael 60.
Maerteblomke 56.
Maeye meitsje 14.
Malappe 116.
Malkje 97.
Mauekarper 137.
11
-ocr page 166-
VI
Mank 59.
Manneboel 118.
Manaael 143.
Marpte 31.
Margehoarntsje 139.
Margemiei 04.
Markol 85.
Marot 32.
Master 30.
Mathew 120.
Med 47.
Mepbibosech 117.
Merke-skiere-iel 99.
Mesken (troch \'e -) 112.
Meuke 04.
Mlebringer 119, 127.
Miedstik 98.
Mienskar (it greate -) 32.
Miertou 54.
Mieslerije 07.
Miet (de - birinne) 90.
Miggoskoft 104.
Mik (ut \'e -) 08.
Minger 114.
Minskebihagers 51.
Mint (do - krije) 47.
Mistribeling 104.
Miswier 49.
Mizel 54.
Mjirkusdomenij 121.
Mjoksje 21.
Moarmert 121.
Moarns- en jounsmiel 90.
Modder (oan \'e kloet) 09.
Moetel 18.
Moggel 128.
Mogol (greate -) 107.
Mölkenkeanier 39.
Mölkstap 00.
Mork en risken 51.
Mounle-ie 09.
Municipael 143.
Müzekeuteltsjes 129.
N.
Naed (op \'e - gean) 48.
Neigeande (rju -) 58.
Neipjüwe 48.
Neino saltat sobrius 122.
Nepotismna 142.
Nerf 58.
Nerf (nei de - tingie) 08.
Neulje 128.
Nijgere (yn \'t -) 79.
Njirre 70.
Njoggenürslet 47.
Njiintsjo 104.
Noardske balke 51.
Noardkaper 51.
Nógergat 100.
Notieh 40.
Nulle en lepkje 97.
Nr. alve 123.
Nuske 03.
Nuver 10.
Nychheit 27.
O.
Oaustjerte 40.
Oantolje 03.
Oantreaste 142.
Oarre 40.
Obscrvearje 108.
Ockebyld 103.
Oer (mei ierd en -) 50.
Oerd 39.
Oerduni 129.
Oerdwealsk 22.
Oerhearrich 00.
Oeribel 17.
Oerize 25.
Oer.seis 45.
Oes 98.
ófbeund 140.
Ofearte 81.
OfTysje 108.
ofstekke (de büter -) 15
Oniballingen 95.
Ombidich 14.
Omdangelje 110.
Onigriidzje 115.
Oinkoal 13.
Onihïnje 49.
Ommasterje 58.
Onineulje 40.
Omslach (yn -) 47.
Onbinlik 47.
Onbisnoeide feint 03.
Onganzen 21.
Onhjirnüik 00.
Onhuer 103.
Onk 47.
Onlan 55.
Ontfytnianje 59.
Ontheistre 27.
Onthjusk 42.
Onwiten 05.
Opfantelje 127.
Oi)lilke (de paden -) 14.
Opmatskje 111.
Opperman 90.
Oppernolk 44.
Opsaltsje 51.
Opswylje 50.
Oranje (de kop - meitsjo) 119.
Oremus 128.
Orkelpan 120.
Oquendo 91.
-ocr page 167-
VII
Pront 99.
Proppen (<>p \'e -) 66.
Provietiesjes 108.
Proviusjehout 7.5.
Prüs 133.
Puehel 116.
Puiithoun 62.
I\'ylk 87.
Pypkeniel 17.
Pvtske 63.
1\'ytskje 19.
R.
Eabantke 114.
Raensk 113.
Range 98.
Raskest 12.
Raspich 58.
Reade roede 119.
Reaksgêrzen opswylje 107.
Reanime fcn \'e aden l\'i.
Reap (de - is draeid) 30.
Reap (net oan \'e - slein) 31.
Reau 19, 40.
Reauntsje 49.
Rebinketsje 12.
Regaet 77.
Reidhintsje 139.
Reinkleed 37.
Reinskaed 89.
Reis n. Jerusalem 21.
Renieedsje 50.
Representant 108, 143.
Request 72.
Rhumatisme C\'hronieus 32.
Ribbekliuwers 125.
Riboskje 23.
Ride en 1\'arre 145.
Riden (troch -) 143.
Rie 84.
Riezel oer de bilk 69.
Rikstealen 30.
Rimpen 19, 74.
Ringheakking 101.
Rinket 56.
Riskepitten 58.
Rispiske 127.
Risse 21.
Ritse 90, 105.
Riwwenearje 73.
Rizen brij 143.
Rju 46.
Roaspollen 138.
Roafkroaten 146.
Robbe 82.
Roffelje 57.
Roffelskute 111.
Rollebol 135.
Ronfels 134.
Palais Koval 101.
Palladium 93.
Painpes 84.
Pasaiflora 55.
Pats je 17.
Peasgje 81.
Peasjon 35.
Pejoatkes 124.
Pelsrjucht 100.
Perdoes 88.
Permantich 18.
Pestalozzi 94.
Pestoarske 30.
Petielen 112.
Philantrope 132.
Plerewaeye 127.
Pijd 38. "
Pijkeamer 76.
PÖarbiter 12(i.
Pip (de russisko -) 1)3.
Pipeu o]i \'e hoed 17.
I\'ipermüs 82.
Pisbiloaitser 52.
Piseamelera 70.
Piskiker 2\'J.
Pizelje 57.
Pjalke 10G.
Pjut GG.
Placenta 103.
Pljinis 22.
Plonikebiezema 40.
Plotsk 54.
1\'lucli 105.
1\'lure 94.
Poalke 54.
1\'oaime 30.
Poask 137.
Poatstal 78.
Poatstikken 61.
Poatterich 40.
Poddebfikje 40.
Poddehierrich 116.
Poelepetaet 80.
I\'oop 27.
Poepeslomke 34.
Poetsje it eaeh lit 57.
Pof (op \'e -) 41.
Pogge (yn \'e -) 07.
I\'oint dargent ens 42.
Pokbout 67.
Pölkje 132.
Pompierblazers 01.
Presinning 83.
1\'rikel GG.
Prinsen 94.
Proasticb en boarstieh 111.
I\'roes 16.
Prommedanten 15.
-ocr page 168-
VIII
Rosolis 137.
Rülebiitsjc 38.
Run (de\'- fcn \'e stal liede) 121.
Rus (in - ns in karton) 114.
Rüterskcrp (op -) 78.
Rynsk 25.
s.
Saend 80.
Santepetyk 47.
Santinne 55.
Sarjes baitsje 2").
Sax\' (yn hjar -) 99.
Scheuken 105,
Schnurrig 99.
Seadbulten 78.
Seinepóle 41.
Seinje 130.
Sémannsstrüs 113.
Separatisten 115.
Sib wirk 25.
Siikkreunic.li 71.
Sikersonk 53.
Sile (de - op \'e hakken) 11.
Silen en beagen 132.
Sim 112, 142.
Simperje 56, 90.
Singerje 07.
Sint-Ealskleaster 124.
Sint-Janstried 34.
Sint-Marten 140.
Sint-Pitersdei 108.
Sintinsje 128.
Sjaggelje 30.
Sjainnie 95.
Sjamnielük 45.
Sjedriden 22.
Sjippc (om -) 70.
Sjirkassie 107.
Sjobis 42.
Sjooltafel 101.
Skabberich 45.
Skalk (in - oacli) 52.
Skeetsk 97.
Skeizen 59.
Skek 56.
Skel 24.
Skelnammen 125.
Sketfé 40.
Sketjcftstiid 138.
Skichtich 126.
Skip oan \'t keatting 85.
Skird (de - laepje) 105.
Skiearries 102.
Sk irkert 16.
Skoalleboerd 138.
Skoft (np \'t léste -) 67.
Skovel 71.
Skoveling 40.
Skraech 79.
Skraits 89.
Skredich 85.
Skrieiner 128.
Skrok 50.
Skrokste snij irkert 90.
Skrousk 24.
Skittefaer 35.
Slinke 23.
Slingerij 32.
Slobben 141.
Slypboerd 132.
Slyptroeh 75.
Smculsk 14.
Smoar sette 60.
Snioarmogge 45.
Smoezen 53.
Sniyebt 130.
Snipper 56.
Snipperheit 23.
Suoar 130.
Soar 97, 122.
Soarje 106.
Sobje en knobje 18.
Sodze 133.
Sodzieli 96.
Soebadde 63.
Soepolaers 63.
Soldaet f. Herbayuni 33.
Sopper 108.
Souderke (op \'tpompieren
Soukje 105.
Spatskütel 21.
Spears 144.
Spelt en gierst 122.
Spier (yn \'t -) 21.
Spinael 89.
Spinjoun 78.
Spinnebealchs jupe 41.
Spjirren 23.
Splinterich 88.
Spykoalje 67.
Spyn (Si in -) 74.
Spynke 18.
Spynsalve 67.
Staeeli (oer -) 101.
Staf 33.
Staf oer nacht 122.
Staid 48.
Stalke 44.
Stannen 34, 116.
Staring 145.
Starter 141.
Stealen 106.
i Stiif yn \'e rêeh 59.
j Stikel (mei de - riniie) 24.
Stimmendc litisstallen 66.
Stimpheft 70.
Stoatskave 75.
-ocr page 169-
IX
Stokmantsje 25.
Stranipel 101.
Stranjutten 125.
Stronken 124.
Stroatskaevje 43.
Stronkje 36.
Strtine 36.
Struwel 103.
Stryksoiu krije 98.
Stuiting (foar in -) 84.
Stuken (om \'e -) 8i).
Stymje 51.
Stypmoer 66.
Sükerdjear 04.
Süpmogge 100.
Suppleesje 124.
Sutmestsjiis 129.
Swé slaen 14.
Swietekou 17.
Swift 33.
Swiid 68.
Swikjes 143.
Swinge 78.
Sy 92.
T.
Tabaksdoazcii 130.
Taetsen 00.
Taheakke 40.
Tantsje 42.
Tapijê 40.
Tas 56.
Tategelonger 33.
Tawite 20.
Teaniich 05.
Teaport 34.
Teisterkes 71.
Terra 93.
Tewis 118.
Thiers 107.
Thjea 116.
Tier en fet 19.
Til 139.
Tine 23.
Tiuen 23.
Tinnen 104.
Tipelje 11.
Tipeltange 83.
Tipelsinnich 116.
Tippe 10.
Tize 33.
Tjirje 100.
Tjir\'mje 21.
Toelje 37.
\'foelie 15, 145.
Tortels (de - üttsjun) 110.
Togniedsje 102.
Toliter 117.
Tonder 70.
Top (f. - ta teil) 45.
Toppen 31.
Topsoker 111.
Torininten 145.
Touwerrleagen 72.
Trawaet 48.
Treeft 69.
Trelit (yn -) 00.
Trewant 128.
Trewes 129.
Tros 102.
Trudze 80, 90.
Truljo 98.
Tronie 59.
Trutlingen 40.
T rvnweeskes 109.
Trytrotten 102.
Tsjep 10.
Tsjeunken en tsjoaten 125.
Tsjildich 52.
Tsjinst 45, 40.
Tsjinstieh 54.
Tsjitte 61.
Tajoarre 34, 38.
Tsjoed 37.
Ts\'joel 142.
Tsjok 18.
Tuike 47.
Tuitieh 37.
Tilk 16.
Tutsjemoai 00.
Tyspelje 71.
u.
ülefysten 70.
illkjes 82.
Unwitend 132.
ütseriptis 71.
litskaeid 44.
iltwreidsje 38.
litwreidsk 38.
Vultuma 132.
w.
Waeyen (oan it
Hag
f.
to
sjen) 14.
Waerlamkes 05.
Waerül 49, 138.
Waiboats 100.
Waldierde 120.
Wair.nies (houten -) 38.
Wammis 45.
Wan 98.
Wanhab (yn \'e -) 125.
Wanich 105.
Want (feu \'e - yn \'e tonnne) 43.
-ocr page 170-
X
Wier 35, 30.
Wif 37.
Wiggelje 18.
Wiggemoannen 51.
Wiid en waech 03.
Wikke 94.
Wiskje 49, 89.
Wite klcan 79.
Witsjers 42.
Wizansje 44.
Wjirnien 115.
Wjinnsk 47.
Wjoldich 52.
Wolfangers 30.
Wraek (ien f. do -) 85.
Wrigge 80.
W\'rino 24.
Wydlanske soalen 81.
Wylde wolven 29.
Wynsk en ïynsk 113.
Wyntsje en tryntsje 122.
Wyt klaed oer de kiste 120.
Wytling 53.
War 60.
Warkeamer 39.
Weach 92.
Weane (yn huopjende -) 55.
Wearaksel 144.
Weaze 84.
Weazich 82.
Wé (by syn -) 52.
Wé <)]ibrekke 113.
Wébyt 05.
Wedde 134.
Weerhuis 101.
Weirlêd 55.
Weitake 02.
Wellington 123.
Wêrzje 98.
Wetering 137.
Wetterboerd 90.
Wettcrguli>en 34.
Wottersieh 18.
Wever op \'e lansdei 36.
Wibren-Wibrensgat 105.
Wiel 35.