HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

UNIVERSITEITSBIBLIOTHEEK UTRECHT
I I I I I I I

HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

GEDACHTEN ONTSTAAN
BIJ HET LEZEN VAN HET RAPPORT DER
ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE
GEHOUDEN TE NEW-YORK IN 1900

WELLINGTON,
ZUID-A F RIK A.

Hollaadsch-Afrikaansche Uitgevers "Maatschappij
v/h JACQUES DUSSEAU & Co.,

Amsterdam � Kaapstad.

�%t liefbe uan (B�jriatus bringt ons".

O, indien wij dit zending-vraagstuk lot een pe.r-
soonlijk iet» konden maken, indien wij de harten der
menschen konden rullen met eene persoonlijke liefde
tot den Zaligmaker, die voor hen gestorven is, dan
zou de onverschilligheid van het Christendom ver-
dwijnen, en het Koningrijk van Christus zou
verschijnen.

HFDSI. HI.Z.

I. DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE .... 1

II. DE ZENDING. � EENE TOETS VAN\' DEN TOESTAND

DER KERK.............23

III. DE MORAVISCHE KERK EN DE UEI\'OE TOT CHRISTUS 4i!

IV. DE �CH�RCn MISSIOXARY SOCIETY" EN DE VER-

DIEPING VAN HET GEESTELIJK LEVEN .... 80

V. DE CHINA INLANDSCHB ZENDING EX HET GEBED

DES GELOOFS.............III

VI. DE PINKSTER-GEMEENTE EN DE HEILIGE GEKST.

HET ZENDING-VRAAGSTUK EEN PEKSOOXLI.IK IETS 135

VII. ELKE GELOOVIGE EEN ZIELZOEKER......158

VIII. LEERAARS MET DEN ZENDING-GEEST BEZIELD . . 178

IX. EEN ROEPSTEM TOT GEBED EN VEROOTMOEDIGING 201

� X. EEN VOORSTEL. � EEN WEEK VAN GERED VOOK

DE ZENDING.............222

In het eerste hoofdstuk van het hoek heb ik medegedeeld
wat tot mijn schrijven aanleiding gaf. Ik had gemeend
den inhoud etnigszins om te Kerken, en in anderen vorm
voor onze gemeenten in Zuid-A\'frika uit te geven. Daar
ik in de uitvoering van dit voornemen verhinderd ben en
Ds. Botha van Swellendaiu mij zijne vriendelijke hulp
aanbood om het boek te vertalen, geschiedt deze uitgave
nu met de bede dat onze Heer haar gebrnike als eene
boodschap aan Zijne kerk in ons geliefd Zuid-Afrika.
Een uittreksel uit een schrijven van Ds. Botha. moge den
lezer duidelijk maken welke de hek oef/e is waarop het
boek zoekt te wijzen, en welke de zegen die het recht
gebruik er van kan brengen.

Wat de Heer in de Kampen gedaan heeft in de ont-
waking van zendingsijver onder onze jonge menschen geeft
ons de hoop dat Hij ons nog verder in dezen zal zegenen.

Ik verlang innig dal mijn tolk dit werkje in zijn eigen
taal mocht te lezen krijgen omdat ik de diepe overtuiging
heb dat de behoefte aan de boodschap van het boekje zeer
groot is, en biddend geloof dat de mededeeling van de
boodschap tot onberekenbaar veel zegen zal zijn. Och dat
wij diep, zeer diep ouder den indruk kwamen van wat
onze Heer van ons, met betrekking tot de uitbreiding van
Zijn Koningrijk verwacht, en van hetgeen Hij door ons
doen wil en doen kan!

Bij mij en bij vele kinderen van God schijnt de groote
behoefte te zijn: Meer kennis. Kennis aan den nood
van hei menschdom, dat door zijne zonden verteerd wordt,
aan den nood van het heidendom dat in zijne onkunde
vergaat, kennis aan Christus, aan zyne liefde, aan zijn

verlangen om de verlorenen te redden, aan Zijn plan dit
door zijn volk te dom en aan Zijne macht om dat plan
uit te voeren. Meer liefde. Be liefde van Christus
zelf die zich uitstrekt tot den slechtste onder de slechten,
en die, icaar het de redding rait tnenschen geldt, geen
lijden, ijeen moeite, geen opoffering ontziet. Meer geloof.
Hel geloof dal zich op (iod verlaat, zich in gehoorzaamheid
openbaart, en het er voor houdt dat �arbeid in den Heere
niet ijdel is." Het boekje wijst op zulk eene uitnemende
wijze den weg aan tot verkrijging van icat zoo onmisbaar
is om Gods kindereu te laten leven als diegenen die ver-
staan dat zij verlost zijn om den Heere Jezus in belang
voor Zijn Koningrijk te dienen. Ik dank God dat hel
boekje mij mijn kwaal heeft doen zien, en mij hel genees-
middel voor de kwaal heeft aangewezen. De kerk doet
niet wat zij doen moest omdat zij niet is wat haar Heer
van haar maken luit en maken wil. Zij zal alleen doen,
Kal haar Heer van haar verwacht ah zij door de kracht\'
d\'idige werkingen des Heiligen Geestes, die in haar woont,
geworden is, wat zij wezen moet: �het gezond en kiaehtvol
lichaam, van Christus, het Hoofd, dat al de plannen van
hel hoofd ui\'roerl."

Hal wij allen zanten in den gebede volharden, dal onze
Groote Koning Zijnen Geest met kracht onder ons geve,
om ons tot Zijne getuigen te maken, tol aan het uiterste
einde der aarde,

DE SLEUTEL VAN HET
VRAAGSTUK DER ZENDiNG.

HOOFDSTUK I.
�*c fflgemeene 8enbing4�onfttentic te#iro-$or&.

XTET was mijn voorrecht uitgenoodigd te
worden om op de groote Algemeene
Zending-Conferentie, in April 1900 te New-York
gehouden, te spreken. \') De omstandigheden van
ons land. alwaar de oorlog juist uitgebroken
was, waren zoodanig, dat ik geene vrijheid
gevoelde om van buis te gaan. Toen een
ernstige brief\' van Mr. Moody, er op aandringende
dat ik komen zon. en na de Conferentie ver-
toeven zou om de samenkomsten te Northfield
bij te wonen, de vraag wederom voor de aandacht
bracht, werd ik nog terug gehouden van te gaan.

i) Om de vier Jaren wordt er gewoonlijk zulk eene Algemeeno
Zending-Conferentie gohouden in Europa of Amerika. Dezelaatste
was do grootste. Er waren over de 700 zendelingen bijeen niet
een groot aantal van de voornaamste bestuurders en helpers in
de zendingszaak. Gedurende de tien dagen was de Groote
Geboorzaal, die meer dan 3i>io bevat, te klein voor do schare van
zendingvrienden, zodat er in andere gebouwen evenzeer samen-
komsten moesten worden gehouden.

2 HET VRAAGSTUK DEK ZENDING.

Maar de uitnoodiging gaf aanleiding tot veel
denken en bidden. Vragen als de volgende
deden zich voor: Heb ik een boodschap voor de
Conferentie? Zou ik in staat zijn die boodschap
zoo duidelijk mede te deelen dat het de moeite
waard zou zijn dien grooten afstand te gaan\'?
Zou het mogelijk zijn. te midden van de groote
verscheidenheid van onderwerpen den stillen tijd
te vinden tut de ongestoorde overdenking van
hetgeen mij voorkwam als het eene noodige.

Het was te midden van zoodanige redenee-
ringen dat de gedachte, die mij lang reeds had
bezig gehouden, mij duidelijker werd, en dat
ik gevoelde dat het ��ne punt waarover ik zou
kunnen wenschen te spreken dit was: Hoe
de Kerk opgewekt kou worden om den
wil des Heeren met betrekking tot de
redding van rnenschen te kennen en te
doen ? Ik had met veel belangstelling gelezen
het boek dat uitgegeven werd als voorbereiding
tot de Conferentie. Ik had den indruk gekregen
dat, terwijl � zoo als natuurlijk is. de aandacht
hoofdzakelijk gericht werd op het werk in het
zendingsveld, het werk te huis, binnen de kerk,
bestaande in hare toebereiding, om haar aandeel
van het werk getrouw te doen, nauwelijks die
plaats verkreeg, welke het wegens deszelfs
belangrijkheid hebben moest. Er is geene
waarheid meer geestelijk en geheimzinnig dan

DE ALGE�IEENE ZENDING-CONFERENTIE. 3

deze � dat Christus, mis Hoofd, werkelijk
en geheel en al afhankelijk is van de
leden zijns lichaams om de plannen
welke Hij als Hoofd beraamd heeft uit
te voereD. Alleen geestelijke menschen en
eene Kerk waarin geestelijke menschen invloed
hebben, zijn in staat om de bevelen van Christus
op de rechte wijze uit te voeren. De duidelijkste
redeneering, het krachtigste beroep, richt weinig
uit waar dat niet wordt begrepen en nagestreefd,
als de maatstaf van ware christelijke toe-
wijding. Het komt mij voor dat er voor de
vrienden der zending, die voor ruime beschou*
wingen over het doel van God en zijn Koningrijk
streven geen vraag van meer dringend belang
is dan deze: Hoe kan de Kerk gewekt
worden en er toe geleid om zichzelve
met ieder lidmaat, en met al hare
krachten den Heere ten dienste te stellen
tot het werk waartoe Hij haar bestemd
heeft, en dat Hij van haar verwacht ?
In het Voorloopig Rapport waarover ik sprak
werd het onderwerp nauwelijks aangeraakt.

Toen ik de twee boekdeelen van het Rapport
over de Conferentie \') ontving, onderzocht ik
natuurlijk terstond in hoe verre, en op welke
wijze deze vraag behandeld was geworden. Ik

i) Report of the Eruinnuicnl Hissionary and Conference
New-York 10X>. New-York & London R. I. S. 6/ii.

4 HET VRAAGSTUK DEK ZENDING.

vond vele belangrijke wenken over de wijze
waarop men de belangstelling in de zending kan

doen toenemen. Maar � indien ik het wagen

mag om het te zeggen � de wortel van het

kwaad, de eigenlijke oorzaak van zooveel gebrek

aan belangstelling, en de wijze waarop dat kwaad

overwonnen moest worden, werden nauwelijks

genoemd. Terwijl het indirect en onvoorwaar-

delijk erkend werd dat er iets verkeerd is met

het grootste gedeelte van Christenbelijders, zoo

verkregen toch de ernst en de zondigheid van

het verzuim van des Heeren bevel, dat een bewijs

is van den gebrekkigen toestand van het gees-

telijk leven en de vraag wat de zendinggenoot-

schappen doen konden om eene verandering te

weeg te brengen, niet die prominente plaats

welke zij naar mijn oordeel hebben moesten.

1. Van de wenken die gegeven werden om

voor de zending de plaats, die haar toekomt,

in de kerk en in de harten der geloovigen

te verkrijgen, handelde de eerste over de

leeraren. Dr. Puiitecost begon eene toespraak

over Den leeraar en zijn verhouding tot

de zending, met deze woorden:

�Het voorrecht en de verantwoordelijkheid om
het vraagstuk van de zending op te lossen berusten
bij den leeraar. Zoo lang als de leeraren onzer kerken
niet ontwaken tot het besef van «Ie waarheid dezer stelling,
en het wei k der zending niet als een vuur in hunne eigene
harten en gewetens brandt, zoo lang mogen de zending-

DE ALGEMEEXE ZENDING-CONFERENTIE. 5

commissies floen wat zij kunnen in bet uitdenken van
voorwaartschebewegingen, in hetorganiseeren van nieuwe
methoden voor het verzamelen van geld in de gemeenten,

toch zullen de wielen van den wagen der zending zich
niet moeite bewegen".

Hij gaat dan voort om te bewijzen dat elke
leeraar zijn ambt bekleedt krachtens het bevel
van Christus in Mat. 28:20 en dat hij dat
bevel alleen uitvoert, wanneer

�Hij als een zendeling-bisschop de geheele wereld
beschouwt als zijn arbeidsveld. De leeraar van de
kleinste gemeente heeft de macht om zijn invloed over
de geheele wereld heen te laten gevoelen. Geen leeraar
is zijn ambt waardig, die zichzelven niet in overeen-
steinining brengt met de heerlijke uitgestrektheid van
zyn opdracht en die niet bezieling en ijver trekt uit
deszelfs wereld-wijden omvang. l>e leeraar is niet alleen
de leermeester, maar ook de leidsman van zijn ge-
meente. Hij moet niet alleen zonren voor hunne zielen,
maar ook hunne werkzaamheden bestieren. Indien
er gemeenten zijn die niet geven en niet bidden voor
de zending, dan is liet omdat zij leeraren hebben die
valsch en lafhartig zijn tegenover het bevel van Christus.
Ik ben bijna gerechtvaardigd om te zeggen dat, zooals
geene gemeente lang de geestdrift van een waarlijk
volijverigen leeraar kan wederstaan, zoo kan, aan de
andere zijde, geene gemeente zich verheffen boven de
koude onverschilligheid, of het gebrek aan overtuiging
van haren leeraar".

De toespraak eindigde niet den volzin

�Het voorrecht en de verantwoordelijkheid
om het vraagstuk der zending op te lossen
berusten bij den leeraar"\'.

(i HET VRAAGSTUK DER ZEXDIXG.

Dr. Cuthbert Hall sprak over De Jonge
Maanen als toekomstige Leeraars � Hoe
ze met het vuur van ijver voor de
zending te doen ontbranden?

Het vuur van christelijke liefde tot zielen ontwikkelt
zich in de ziel van den christen-discipel uit de tegen-
woordigheid in ziehzelvcn van krachten en werkingen
die den geest van Christus weerspiegelen. Deze zijn:
een helder inzicht in wat de wereld is en noodig heeft:
een diep gevoel van medelijden met de wereld; daad-
werkelijke pogingen in belang van de wereld � zelfs
tot het geven van zijn leven tot een rantsoen voor
velen. Uit dit drietal van krachten kwam voort het
vuur van zijne liefde tot menschen � de grenzelooze,
onpeilbare, onsterfelijke liefde van Christus tot den
mensch. De dienstknecht van Christus mag spreken
de talen der menschen en der engelen, hij mag alle
kennis hebben, en het geloof, dat bergen verzet, bezitten
� indien hij het vuur der christelijke liefde niet
he9ft, zoo heeft hij den Geest van Christus niet,
en behoort Hem niet toe.

�Het vraagstuk van de kweekscholen der Godgeleerd-
beid moest zijn: niet, hoe om nu en dan een man voor
het zendingsveld op te leiden, maar hoe in eiken
man die de school doorgaat het vuur voor de
zending te doen ontbranden, opdat hij daardoor een
geschikte dienstknecht van Christus moge worden. Hoofd-
zaak en hoofdbeginsel is dit dat er in de school moet zijn
een heilig altaar voorliet zendingsvuur, waarbij de fakkel
van eiken leerling aangestoken en zijn tong door een
levende kool aangeraakt moet worden. Ter wille van
den man die misschien gaven heeft voor dienst in den
vreemde, moet de school der Godgeleerdheid warm zijn
van ijver voor Evangelisatie, moet zij beladen zijn met
heilige onrust over den toestand der wereld, zoodat

DE ALGEMEENE ZENDING-CONFEREKTIE. i

niemand binnen haar muren zal kunnen wonen zonder
ziohzelven de plechtige vraag te doen: Is het de wil
van Christus dat ik zul heengaan om Hem in de streken
daar verre te dienen?

�Met betrekking tot den msn die tehuis in een
christen-land eeu Evangeliedienaar moet worden: deze
heeft het vuur voor de zending niet minder noodig om
hem ruim te maken in zijne sympathie�n en apostolisch
in zijne beschouwingen over Christus en het Christendom.
Ten einde den weerstand van onkunde en vooroordeel
te kunnen overwinnen, de aandacht van ongevoelige
gemoederen, die verblind zijn voor de groote vraagstukken
van de Evangelisatie der wereld, ie kunnen trekken,
het verstand der kerk te kunnen opvoeden, tehuis de
voorraad te kunnen bijeen brengen om het werk Gods
in den vreemde te onderhouden, heeft de leeraar noodig
niets minder dan het vuur voor de zending. Maar de
man die alzoo overwinnen moet, moet eerst
zelven door God overwonnen en aan brand
gestoken zijn".

�De studie der zending verheft zich langzaam tot den
rang van een theologische wetenschap. Maar de studie
der zending als een vak van de school der Godgeleerdheid
kan niet van zelve dat ontbranden van het vuur dei-
zending in de toekomstige leeraren te weeg brengen.
Ik zie andere krachten aan het werken in de richting
van dit heerlijk doel. Ik zie eene nieuwe opvatting
van het leeraarsambt zich ontwikkelen welke velen van
de meest begaafde, en de meest geheiligde jongelingen
tot zich trekken moet. Kr wordt thans in menig college
gevonden de bloem van onze jongelingschap, die het
leeraars-ambt niet beschouwen als een beperkte eu
sombere wereld van kerkelijke kunstmatighedei), maar
als des Konings eigen weg naar een vreugdevollen en
overvloedigen dienst. Ik zie onder jonge mannen een
geest zich ontwikkelen, die het voorteeken is van eene

8 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

verbazende vermeerdering van geestdrift voor de zending
onder de leeraren van de toekomst. Persoonlijke heiliging
voor persoonlijken dienst is eene opvattingvan het leven,
welke al meer aantrekkelijk wordt voor eene schare van
onze edelste geesten. Uit deze klasse van geesten zullen
leeraars voor de toekomst verzameld worden. Zij zullen
zijn leeraars vol van Christus, die de heerlijkheid Gods
aanschouwd hehben in het aangezicht van Jezus Christus,
die Hem dienen niet een geestdrift van volstrekt onbe-
vreesde liefde, en die Hem voorstellen als den eenigen
Naam onder den hemel door welken menschen zalig
kunnen worden. Zij zullen vormen een zendingsleeraar-
schap, vervuld met een hartstocht oiu zielen te winnen,
helderziende om te ontdekken den voortgang van het
werk van Christus, getrouw in haar rentmeesterschap
te huis en in den vreemde, apostolisch in hare verzekering
dat Christus haar gesteld heeft om veel vrucht te dragen,
apostolisch in hare vurigheid om heinde en verre te ver-
spreiden het Evangelie van den opgewekten en ten hemel
gevaren Heer, apostolisch in hare hoop dat de onzienlijke
en gekroonde Zaligmaker zekerlijk wederkomen zal".

Andere sprekers legden even veel nadruk op
de verantwoordelijkheid van leeraren. Ds. J. F.
Daly van de Vrije Kerk van Schotland, zeide:

�Zoo lang als de leeraren niet ontvlammen, is het te
vergeefs te verwachten dat dit het geval met de
gemeente-leden zijn zal. Kr is niet een enkel geval
waar een leeraar, die in de Zending waarlijk belang
stelde, er voor bad en werkte, niet eindelijk bemoedigd
werd door een zeker aantal van zijne gemeenteleden",
(vol. 1. p. 132).

D. Brewer Eddy van de Yale Band zeide:

�Er moe\'; nadruk gelegd worden op de belangrijkheid
van leidsman te zijn. Laat ons woekeren met het talent

DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 9

om anderen aan het werken te zetten. Gij zijt <le leids-
lieden. Wij, zes niillioen jonge menschen in dit land,
zijn gewillig u te volgen indien gij ons leiden wilt. Pit
is de verantwoordelijkheid van den leeraar. De meest
bepaalde indruk van de Yale Band is misschien deze
dat de dank, of de verantwoordelijkheid en de blaam, voor
den tegenwoordigen toestand onzer Zendiugeouiinissies
op rekening van de leeraars geplaatst moeten worden...
Indien gij uw beroep grondt op de begeerte om de
leeraars te voldoen, of op individneele kerkelijke wel-
willendheid, of op seclarisehe getrouwheid, zullen onze
jonge menschen dat beroep beantwoorden in evenredig-
beid met de gronden waarop gij het doet. Maar komt
tot ons mot den diepsten geestelijken toon welke
gij kunt aanslaan, met een boodschap uit het
leven van den Meester dien wij steeds meer leeren
beminnen, en wij, zes millioen jonge lieden, zullen u
volgen zoo goed als wij kunnen", (vol 1. p. 182.)

Mr. S. Earl Taylor zeide:

�Zoo lang als onze leeraars deze onderneming niet
ondersteunen, zal er nimmer een zendingsgeest zijn die
aau de behoeften van het menschdom voldoet. Wnarde
leeraar helpt zal bijna ieder plan gelukken; waar er bij
hem tegenstand of onverschilligheid is, zal bijna niets
slagen. Terwijl Godzalige leeraars in alle deelen van het
land de studenten die in de Gemeenten arbeidden, hielpen,
wordt het ons, aan de andere zijde hier en in Groot-
Brittanni� gezegd, dat de grootste hinderpaal in den weg,
om belangstelling in de kerk te wekken, de leeraar is,
wiens hart niet voor de zaak is (vol. i. p. 141).

De Hon. S. B. (\'apen:

�Er is ��ne voorwaarde volstrekt noodzakelijk tot wei-
slagen. Terwijl ik geloof dat onze Christenen een groot
aandeel hebben moeten in het beramen van plannen voor

10 HET VRAAGSTUK DER ZEN\'DING.

deze betere organisatie, zullen wij toch behoefte hebben
aan toegewijde leeraren, die ons in de uitvoering er van
leiden kunnen. De leeraren moeten nog de leidslieden
zijn in dit reusachtig werk, en een geheiligde leeraar zal
altijd lieteekenen eene geheiligde gemeente. In dit nieuw
tijdperk van zendingswerk kunnen de leeraars van dit
geslacht, indien zij dit slechts willen, de aanvoerders
zijn in dezen heiligen oorlog om gerechtigheid op de
gan<=ehe aarde (vol. i p. 189).

Kenisre oproeping van wege de kerk, moet. om te
slagen, niet alleen achter zich hebben, maar er in, er
doorheen trillende. d9 overredende persoonlijkheid
van den plaatselijken leeraar. Kenige blaadjes in de
kerkbanken te verspreiden en dan slechts de aandacht er
op te vestigen, is een van de beste manieren waarop de
leeraar een bijzonder beroep op medewerking dooden
kan. Het welslagen van het beroep hangt ter laatste
instantie af van den leeraar, die met liefderijken ijver dat
beroep de hoorders op het hart legt. Ik klaag op geenerlei
wijze over den dienst van zending-afgezanten nu en dan in
onze preekstoelen, maar het is de getrouwheid van den
plaatselijken leeraar, die het bijzonder beroep op mede-
werking in een persoonlijke boodschap van zijne eigene
menschen veranderd, welke bovenal het geheim is van wei-
slagen in den krijgsvoorraad van de zending (vol. i. p. VJ\'2).

De verantwoordelijkheid, welke al deze
sprekers op de leeraars werpen, is iets zeer
ernstigs, en brengt vragen van het allergrootst
belang te berde. Met betrekking tot de plaats
welke de leeraar in zijne prediking aan de
zending behoort te geven, kan er verschil van
gevoelens zijn. Rev^d. J. F. Daly zeide:

DE ALGEMKENE ZENDING-CONFERENTIE. 11

In de kerk, welke ik vertegenwoordig, hebben wij een
plan gevormd, dat aan elke gemeente eens in de zes jaren
een bezoek van een zendeling op een Zondag verzekert.
Goede organisatie moest waarborgen: 1". Ken bezoek
van een zendeling op een Zondag eens in de drie jaren:
2°. een bezoek van een ringsdeputatie � b.v. leeraar. ouder*
ling en eene dame, indien mogelijk � het volgend jaar; en
eene preek over de zending door den leeraar een jaar
daarna. Eene rings-eommissie moest aangesteld worden.
om te zien dat «leze schikkingen uitgevoerd worden.
Onder de begunstiging hiervan moest er jaarlijks, op het
een of andere invloedrijke middenpunt in het distrikt.
eene openbare zendiugvergaderinggehouden worden, welke
door verscheidene zendelingen moest worden toegesproken.
Maar zelfs met zoodanige goede organisatie zijn er nog
klassen, die men zou kunnen voorbijzien."

Bisschop Hendrix zeide:

Toen Audrew Kuiler verontrust was over den geeste-
lijken slaap in zijn gemeente, leverde hij eene preek
over de plicht der kerk om het Evangelie aan de wereld
te brengen; en terwijl hij hun verstandelijk leven ruimer
maakte, hun ijver verlevendigde, en hun zocht moed in
te boezemen, liet hij er den volgenden Zondag op volgen
eene preek over de plicht van de kerk om het Evangelie
aan de wereld te brengen. Op denderden Zondagbehan-
delde hij hetzelfde onderwerp, en toen begonnen de
menschen te vragen: Indien het Evangelie de wereld
redden kan, kan het dan ook niet onze eigene kinderen,
onze samenleving redden en uit die zendingpreek ontstond
er eene van de meest gedenkwaardige herlevingen in de
geschiedenis van eenige kerk".

Het is ��ne zaak voor een leeraar oin wel
eens een voorspraak en ondersteuner van de
zending te zijn: het is eene gansch andere

12 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

zaak voor hem om te verstaan dat de zending
het hoofddoel der kerk is en dientengevolge
het hoofddoel waarvoor zijne gemeente bestaat.
Het is alleen wanneer deze waarheid hem in
hare geestelijke kracht overmeestert, dat hij in
staat zal zijn om het onderwerp der zending
hare rechte plaats in zijne bediening te geven.
Terwijl hij ziet hoe elke geloovige geroepen
wordt om van de liefde en de aanspraak van
Christus te getuigen, hoe een gezond geestelijk
leven afhankelijk is van het aandeel dat de
geloovige in het werk zijns Heeren heeft, hoe
hij de gemeente leiden moet om de uitbreiding
van Christus\' Koningrijk tot het hoogste oog-
merk van haar vereenigd bestaan te maken,
en hoe niets haar in staat stellen kan om dit
uit te voeren dan eene bepaalde toewijding om
met den Geest en met de liefde van Christus
vervuld te worden, en als hij dan denkt over
al de onkunde en wereldsgezindheid en onge-
loof waartegen hij te kampen heeft, zal hij
gevoelen dat zijn geestdrift voor de zending
niets minder behoort te zijn dan de geestdrift
van den Heiligen Geest, die hem vervult met
eene vurige liefde tot Christus, een sterk geloof
in Zijne macht, een innige begeerte om al Zijne
discipelen er toe te leiden om hun leven te
te geven ten einde Jezus Koning te maken
over de geheele wereld.

DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 13

Hoe meer wij met ernst de zending met het oog
op des leeraars verantwoordelijkheid bestudeeren,
hoe meer wij zien zullen dat alles er van afhangt
dat het persoonlijk leven geheel onder de macht
van liefde tot Christus, als de macht welke ons
aan ons werk verbindt, moet zijn. Met betrekking
tot den leeraar ten minste, zal het blijken dat
het vraagstuk der zending een persoonlijke is.

�2. Aan de Pen en de Drukpers werd de
tweede plaats gegeven naast den invloed van
den Leeraar en den Preekstoel in het wekken
van belangstelling in de zending. De noodzake-
lijkheid om zending-literatuur te bereiden, te
verspreiden, en te laten bestudeeren, werd op
krachtige wijze uit verschillende oogpunten
voor de aandacht gebracht.

�Informatie is de brandstof zonder welke liet vuur
niet branden kan. Brandstof is niet vuur en kan van
zelve geen vuur voortbrengen; maar waar er vuur is,
daar is brandstof onmisbaar om bet vuur aan den brand
te houden, of om het met meer hevigheid te doen
branden.

�Eene goed ge�nformeerde kerk zal eene getrausfor-
rueerde kerk zijn. Misschien is de stelselmatige studie
der zending een van de grootste hulpmiddelen tot de
ontwikkeling van belangstelling in de zending"\'.

En het sluit met deze gewiehtvolle zinsneden:

�Zending-invloed werkt op twee�rlei wijze. De fakkel
welke wij voor anderen omhoog houden verlicht ons

14 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

eigen pad. De kerk waakt en werkt en bidt voor
onsterfelijke zielen. Onze vertegenwoordigers zijn waar
er Let zwaarst gevochten wordt. Het is een strijd tusschen
de machten van leven en dood. Zijn wij zoo zeer in
de zaken van onze omgeving gewikkeld, dat wij ons
om de berichten van dezen strijd met het heidendom
en de machten der duisternis niet bekommeren? Indien
het ons ernst is om de kerk van Christus tot aan de einden
der aaide te planten, laat ons luisteren naar het rapport
van vooruitgang en het aan anderen mededeelen".

Onkunde is «Ie bron van zwakheid in het zendiug-
werk. Keu, en gij zult gelooven; Keu, en gij zult bidden.
Ken. en gij zult helpen in de voorste gelederen."

�Een woord over den eisch dat zending-publicaties
zoo belangwekkend en aantrekkelijk moeten zijn als de
zoogenaamde populaire tijdschriften. Wat maakt eenig
geschrift populair? Waarom is het dat gedurende de
iongate veldtochten in Zuid-Afrika scharen van menschen
elkander verdrongen voor het bord van oorlogs-berichteu
hij het Oorlogs-Bureau! Ongetwijfeld moet de ernst van
die belangstelling toegeschreven worden aan het feit
dat Britsche prestige en gezag met de gevolgen er van
gemoeid zijn. Indien christenen zoo getrouw waren
jegens hun Koning, indien zij een soortgelijk ver-
langen badden voor de vestiging van Zijne heerschappij
over de landen waarop Hij aanspraak maakt, dan zouden
de boodschappen van het slagveld met gretigheid onder-
zocht worden. Geene berichten van die soort uit het
zendingveld zouden vervelend geacht worden. Juist hier
ligt de moeilijkheid met betrekkingtotzending-geschriften.
Zij zullen de aandacht boeien alleen van hen die het
met Christus eens zijn in zijn wereldwijde ver-
lossingswerk. Laat er eeue kerk zijn wier leden, in
werkelijkheid zoowel als in belijdenis, het koningrijk
Gods eerst zoeken, en zij zullen eischen, en zullen
verkrijgen, versche en volle berichten aangaande den

DE ALGE1IEENE ZENDING-CONFERENTIE. 15

voortgang van liet koningrijk over de wereld heen.
Indien eenmaal eene verlevendigde liefde tot den Heer
en Zijn koningrijk de harten van zijn volk vervult,
zullen de berichten uit het strijdveld met gretige toe-
jniching verwelkomd worden.

Rev\'¹. Dr. Riiukin:

�Wanneer wij onze tijdschriften zoo goed gemaakt
hebben als wij kunnen, wat dan? Dan behooren de
leeraren de mensehen van deze literatuur te vertellen.
Zij moeten ze met zoo veel ernst aan hen voorleggen
dat zij gevoelen zullen, dat het iets is, dat zij niet mogen
verwaarloozen. Laat onze leeraars met goede vrouwen
de zaak bespreken, en laten die de tijdschriften onder
de menschen verspreiden. Laat onze leeraars in de
zending-literatuur roemen. Laat hen gevoelen dat die
literatuur in het verhalen van wat er op aarde voorvalt,
den voorrang hebben moet.\'\'

�liet wordt van wijlen Keith Falconer door een van
zijne leermeesters gezegd dat hij de wereld van idee�n be-
scbonwde zooalagroote waarnemende natuur beschouwen:
met bewondering, eerbied en nederigheid. In zoo-
dauigeu geestinoetde leeraar zich tot de studie van zending
literatuur begeven. Terwijl gij de zending-literatuur be>tu-
deert. wordt de overtuiging dieper, dat, ofschoon gij de
levensbeschrijving leest van Christenen van vele kerkge-
nootschappen en van verschillende talenten, die in verschil*
lende landen met een groote verscheidenheid van werk
bezig zijn, het nochthans een feit is dat deze zendelingen
allen gelooven in de tegenwoordigheid van den geest van
God. i)e leeraar die zoodanige literatuur verwaarloost,
berooft zijne menschen van hun geboorterecht eii bena-
deelt zijne eigene ziel."

1<> HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

3. Het derde groote middel om belangstelling
te wekken was dat van persoonlijken invloed door
middel van organisatie teweeg gebracht. Veel
werd er op gepaste wijze over de belangrijkheid
om kinderen, jongens, meisjes, jonge menschen,
vrouwen, allen afzonderlijk te vereenigen onder
den invloed van leidslieden, die aan hunne
opvoeding tot de liefde en den dienst van het
Koningrijk de rechte richting konden geven.
Veel werd er ook gezegd van de macht welke
vrouwen reeds uitoefenen, en op nog grooter
schaal zullen uitoefenen, door binnen de perken
der kerk in christenlanden de wonderlijke liefde
van Christus te ontvangen en mede te deelen.
ten einde de kerk der toekomst op te voeden
en voor te bereiden om zichzelve aan het werk
over te geven. Neem b.v. deze passage van
Mevr. T. B. Hargrove:

�De kerk volgt waarlijk slechts de gedachten van Christus

als zij de belangrijkheiil van het kind in de ontwikkeling
van Zijn Koningrijk op aarde erkent. Want heeft Hij
niet in de nieuwe bedeeling de voornaamste plaats aan
kinderen gegeven, en vast gesteld dat de eenige weg
langs welken de mensch Gods waarheid kan verstaan,
die van teruggaan naar de denkwijze van een kind was.
Waarlijk uit kinderen, en uit mannen en vrouwen van
een kinderlijke geaardheid moet Zijn Koningrijk hier en
hierna gevormd worden.

De kerkelijke vereenigingen van jonge menschen, zijn
in strevensvereeniging en anderszins, zoo vele opleiding-
scholen waarin de arbeiders van de toekomst voorbereid

DE ALGEMEEXE ZENDING-CONFERENTIE. 17

worden oin de plaatsen van de tegenwoordige veteranen.
die in den dienst des Heeren oud geworden zijn, in te
nemen. Veel tijd kan bespaard en groote geschiktheid
verkregen worden, indien onze meisjes in hare vereeni-
gingen van jonge nienschen ongestoord dezelfde methoden
konden volgen en voor dezelfde rechtstreeksche doeleinden
konden werken, welke in latere jaren, hare aandacht als
zending-arbeidsters zullen innemen. Een heer, die op
zekeren dag met zijn vriend, den eigenaar, over eene
fraaie, wel onderhouden boerderij wandelde, en overal
de bekwaamheid en zorg bewonderde, wees naar de
prachtige schapen en vroeg met grooten ernst hoe hij
er in geslaagd was zulke kudden te fokken. Het een-
voudig antwoord was: �Ik zorg voor de lamineren,
mijnheer!" Heeft niet de Groote Henier van Isra�l zijn
volk geboden om denzelfden regel te volgen\'.\' Hoe
zullen wij voor de lammeren zorgen? Door de vereeni-
gingen van kinderen en jonge menschen onder de zorg
van goede herders te houden. Zij moeten het beste dat
wij bezitten, hebben; indien er eene keuze geschieden
moet tusschen meer geschikte en minder geschikte leids-
lieden voor den arbeid onder volwassenen of jonge
menschen, geef dan altijd de voorkeur aan de jonge
menschen j laat die de besten hebben. De tegenwoor-
dige groote behoefte aan de Zending-vereenigingen
van vrouwen is, in alle kerken, over dit geheele land
heen. bevoegde super-intendanten voor de vereenigingen
van kinderen en jonge menschen. Er is behoefte aan
vrouwen voor dit werk, die kinderen en jonge men-
schen liefhebben om hunnentwil en om Christus\' wil:
aan vrouwen van veel ondervinding maar jong in hart:
aan vrouwen, die gevoelen dat Christus tot haar zegt:
weidt mijne lammeren; aan vrouwen, die geen tijd
voor zichzelven kostbaar zullen achten, indien zij op
eenigerlei wijze zielen voor den Meester mogen ge-
winnen. Maar deze ernstige, verstandige superiuten-

18 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

danten hebben hulp noodig. ]>e vereenigingen van

volwassenen moeten op <lie van kinderen en jonge
menschen zien zooals een moeder op haar dochters: zij
moeten ze niet uitsluitend aan de zorg van vrouwenbe-
Btnnrders laten. Kik volwassen lid moet omzien naar de
kinderen en jonge menschen in hun nabijheid, die haar
dierbaar zijn. en zij moei. trachten om ze op te leiden
van de vereeniging voor kinderen naar die van jonge
menschen, en uit die van jonge menschen naar die dei-
volwassenen. Och, dat het werk der zending waarlijk op
het hart van onze vrouwen ware! Geen moeite of arbeid
wordt ontzien, geene zelfverloochening geacht, waar het
hart waarlijk voor de zaak gewonnen is.

�Elke dame, superintendante. moet het tot haar eerste
doel maken om elk kind afzonderlijk met liefde
tot Christus en den heiden te bezielen. Misschien
is de opleiding van de jeugd in dit opzicht in woningen,
in de scholen en in de vereenigingen meer gebrekkig
dan in eenige andere richting."

�Harten waarlijk voor Christus gewonnen in de ver-
eeniging van kinderen, en met teederheid en verstand
geleid in de vereeniging* van jonge menschen, zullen, in
de groote meerderheid van gevallen in de organisaties
voor volwassenen brengen Maria\'s wier al basten\'Hesschen
met kostelijke zalf aan de voeten des Meesters gebroken
zullen worden, en waarvan de zoete geur de einden der
aarde bereiken zal.

De negentiende eeuw heeft aan de vrouw vele opene
deuren bezorgd, maar geene van die is van meer belang
dan deze � zoo oud als het moederschap, doch in deze
eeuw voorgesteld in een nieuwen vorm t.w: de vor-
ming van jonge geesten en harten in de wegen
van openbaren dienst voor Christus en van de
wereld voor wier verlossing Hij gestorven is.
Laat elke Christen vrouw tot hare leuze kiezen: Ik kan
niet leven zonder het hoogste gebruik des levens; en

DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 19

laat elkeen trachten om te verstaan dat een van de
hoogste nuttigheden des levens is de ontwikkeling van
de jonge inenschen onzer kerken tot den edelen staat
van Christen-vrouwen en Christen-mannen, en zich dan
met alle kracht hier op toeleggen, (vol. pp. 135. 136.)

Er zal in het rapport, in verband met organi-
satie, veel van groote waarde gevonden worden,
waarheen ik hier niet verwijzen kan. Wat ik
aangehaald heb is genoeg om aan te toonen
hoe veel er gedaan zal moeten worden voordat
de kerk deze wonderbare macht zich ten volle
heeft ten nutte gemaakt.

Ik meen, dat men vinden zal, dat de boven-
staande drie hoofden alles insluiten dat gezegd
is met betrekking tot de opwekking der kerk
tot de uitvoering van het bevel van haren
Heer. Indien onze studenten konden opgeleid
worden in een dampkring van geestdrift voor
de zending, en onze leeraars er toe gebracht
konden worden om te gelooven dat het groote
doel van het bestaan hunner gemeenten is om
Christus aan ieder schepsel bekend te maken;
indien men de menschen bewegen kon om het
nieuws van het Koningrijk en deszelfs uitbreiding
te lezen en er belang in te stellen; indien wij
onze vrome christen-mannen en vrouwen er
toe konden krijgen om onze jonge menschen
zoo te organiseeren, dat hunne opleiding in
den dienst der zending een gedeelte van hunne

20 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

opvoeding in do liefde van Christus en tot
een leven van godzaligheid zou uitmaken;
� dan zou er reden wezen om te hopen dat
het werk gedaan zal worden, en dat binnen
den tijd van dertig jaren het evangelie binnen
het bereik van eiken man en elke vrouw in de
wereld gebracht zal worden, en hun werkelijk
zal worden aangeboden.

Maar door al de toespraken heen is er de
geheime erkenning dat er in al deze opzichten
redenen tot onrust bestaan. De klachten over
het gebrek aan zending-idealen en zending-ijver
bij zeer vele leeraren en studenten, het gebrek
aan belangstelling in de zending-berichten bij
dn meerderheid van onze lidmaten, de behoefte
aan en het geroep om groote aantallen om
onze jonge menschen op te leiden tot een leven
van toegewijdheid aan de zending, dit alles
bewijst dat er onder al deze behoeften eene
diepere behoefte is. Er is behoefte aan eene
krachtige herleving van het geestelijk leven,
aan ware vurige liefde tot den Heere Jezus,
aan geheele toewijding aan zijn dienst. Alleen
in eene kerk waarin deze geest van herleving
ten minste begonnen is bestaat hoop van
eene grondige verandering in de betrekking
van de meerderheid der christenbelijders tot
het zendingwerk.

Ik erken dat ik gehoopt had dat dit vraagstuk.

DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 21

als een van het allergrootst belang met het oog
op de mogelijkheid van de spoedige uitvoering
van het bevel van Christus, de aandacht der
Conferentie zou hebben bezig gehouden. Toen
de Studenten Vrijwilliger Beweging haar beroep
op de kerken uitvaardigde en aankondigde dat
zij tot wachtwoord aangenomen had: �De
Evangelisatie der Wereld in dit geslacht",
werd haar boodschap met hartelijkheid ont-
vangen en beantwoord. .Moeten wij nu wachten
totdat zij voor de tweede maal komen, en de
kerk vragen om te onderzoeken wat de groote
hinderpaal is waardoor het volk des Heeren
teruggehouden wordt om voorwaarts te komen
om deze dringende zaak te ondernemen met
die geestdrift welke de Heer met recht verwacht?
Is het niet tijd dat een of ander vertegenwoor-
digend lichaam een beroep doet op alle mede-
christenen om een onderzoek in te stellen naar
den aard en de uitgebreidheid van de kwaal
welke de kerk van Christus zoo verlamt, en
voor de wijze waarop zij tot een gezond en
krachtvol leven kan worden terug gebracht?
Te weten wat verkeerd is, en met schuld-
belijdenis en verootmoediging tot den Heer
weder te keeren zou nieuw leven in de kerk
brengen, en gansch nieuwe kracht verschaften
voor het werk dat gedaan moet worden.
Het is onder indrukken als dezen dat ik

22 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

mij gedrongen gevoel om dit boekje te
schrijven. Ik weet dat het geen gemakkelijke
taak is om op nederige, innemende, teedere en
toch getrouwe en doeltreffende wijze te spreken
over wat gebrekkig en zondig in de kerk schijnt
te wezen. En toch weet ik, dat er velen zullen
zijn die hulp welkom zullen heeten tot de
beantwoording van de vraag: Is er eenig
vooruitzicht, eenige werkelijke mogelijkheid
voor zoodanige herleving in de kerk, dat het
bewijs geleverd zal worden dat het eenige
doel van de kerk als een geheel, en
van elke gemeente in het bijzonder.
waar het volle Evangelie gepredikt wordt, is.
om het evangelie aan ieder schepsel te brengen?
En indien dit zoo is, welke is dan de weg die
naar deze groote verandering leiden zal, en
welke zijn de stappen die door de leidslieden
op het gebied der zending gedaan moeten
worden?

Moge God door zijn Heiligen Geest ons leiden
tot een begrip van Zijn wil aangaande Zijne
kerk, tot het geloof in Zijne macht en in Zijne
belofte, en tot de gehoorzaamheid welke \'wan-
delen zal in eiken weg dien Hij opent.

H>t Eenoing. � <fc"cuc toets uan ben
towtanb oer herh.

IX het vorig hoofdstuk word de vraag gedaan :
wat is noodig opdat het geestelijk leven in
de kerk zoo verlevendigd worde dat de zending-
zaak al die sympathie en ondersteuning zal
erlangen waarop zij aanspraak maakt. Terwijl
wij naar een antwoord op deze vraag zoeken,
is het onze eerste plicht om nauwkeurig te
berekenen wat de ware betrekking der kerk
tegenover de zending is.

Laat ons dit hoofdstuk wijden aan de
beschouwing van den toestand der kerk. Wij
nemen als grondslag van ons onderzoek gedeelten
uit een toespraak van Mr. Mott op de Confe-
rentie. Het veelvuldig gebruik van het woord
Indien wijst ons naar datgene waarin de
kerk in de vervulling van hare plicht te kort
geschoten is, herinnert aan den toestand waarin
zij gevonden moest en kon worden, noodigt uit
tot een onderzoek naar de oorzaak van misluk-
king, en leidt ons om te vragen wat het
geneesmiddel voor zulk een toestand is.

24 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

�De Moravi�rs hebben in evenredigheid met hun
vermogen meer gedaan dan eenig ander lichaam van
christenen. Indien leden van Protestantsche kerken in
Groot Brittanni�\' en in Amerika naar evenredigheid
gaven, zouden de bijdragen voor de zending op � 12
tnillioen beloopen en dus viervoudig vermeerderen.
En INDIEN zij in gelijke gehalten zouden uitgaan
als zendelingen, zouden wij in plaats van 18,000 eene
macht van bijna 4O0.0I KI buitenlandsche arbeiders hebben,
hetgeen veel meer is dan liet getal zendelingen dat
noodzakelijk wordt beschouwd, om de Evangelisatie der
wereld gedurende den leeftijd van dit geslacht te vol-
brengen. De vraag is: Wat is er in verband met hun
werk geweest dat niet weder tot stand gebracht
kan worden?

..De wereldwijde verkondiging van het Evangelie, wacht
op uitvoering door dit geslacht, INDIEN het de gehoor-
zaamheid en de beslistheid heeft om haar te
ondernemen Wij mogen niet zegsren dat er een enkel
land op aarde is waar de Kerk. INDIEN zij dit ernstig
begeert, niet afgezanten van Christus zenden kan om
Zijne boodschap te verkondigen.

�Stel de honderd vijf en dertig millioen leden van
Protestantsche Kerken tegenover de weinige duizenden,
die de verachte secte uitmaakten, waardoor het werk op
den Pinksterdag begonnen werd. Als wij ons de helden-
daden van die jeugdige Kerk voor den geest roepen,
kunnen wij dan twijfelen aan de bekwaamheid van de
Christenen van onze dagen, om, indien zij met eendracht
zouden besluiten om het te doen, in het tegenwoordig
geslacht nog, liet geheele menschdom de gelegenheid te
geven om Christus, den Zaligmaker en Heer te kennen?

�De geldmacht der Kerk is reusachtig. Indien slechts
een vierde van de leden der Protestantsche Kerken een
halve penny per dag zouden geven, zou men meer dan

DE TOESTAND DER KERK. 25

vijf en twintig millioen pond stg. in een jaar bijeen
brengen in plaats van vier millioen pond, zoo als in liet
afgeloopen jaar geschied is.

�Kr zijn niet minder dan tachtig Bijbel-Genootschappen.
INDIEN het werk behoorlijk bevorderd werd,
zou elke inwoner van Azi� en Afrika nog voorliet einde
van dit geslacht in staat zijn in zijn eigen taal degroote
werken Gods te lezen of te hooren.

�De verschillende Christelijke organisaties van jonge
menschen tellen, in Xoord-Amerika alleen, ruim zes
duizend leden. Deze jonge menschen zelven zouden.
INDIEN zij behoorlijk opgevoed en geleid werden,
in staat zijn om elk jaar eene som bijeen te brengen,
groot genoeg om al de buitenlandsche zendelingen, die
noodig zijn om de Evangelisatie der wereld te volbrengen,
te onderhouden.

�De Zondagscholen tellen meer dan l\'d millioen scho-
lieren INDIEN dezen geleerd werden om ��n penny
per week te geven zouden zij bijeenbrengen een bedrag,
grooter dan de geheele opbrengst van alle zendinggiften
van het Christendom.

�Kr zijn nu waarschijnlijk twee honderd duizend
soldaten in Zuid-Afrika. De openbaring van de eenheid
en de macht van het Britsche Rijk heeft ons allen ge-
troffen; het voorbeeld van de republieken wier oude
mannen en jongens uitgingen om voor hun land te
vechten, heeft ons diep bewogen: en toch wanneer men
aan de hand geeft, dat het geheele Christendom zich
zou vereenigen om vijftig duizend zendelingen uit te
zenden, wordt het als onpractisch en hersenschinimig
beschouwd: men stelt het voor, alsof het voor de
hulpkrachten der kerk eene te groote inspanning
zou zijn.

�AVas het niet Bisschop Thoburn die zeide dat INDIEN
deze Conferentie en diegenen die zij vertegen-
woordigt. hun plicht wilden doen, er binnen de

26 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

eerste tien jaren van de nieuwe eeuw tien millioen
zielen voor ile kerk van Christus ingezameld zouden
worden? Kn was het niet ])r. Chamberlain die beweerde
dat liet mogelijk was om geheel Indi� on<ler de heer-
schappy van Christus te hrengen binnen den leeftijd
ten minste van sommigen in deze vergadering?\'"

In een toespraak van Mr. Robert Speer
lezen wij:

�liet doel der buitenlandsche zending is om Jezus
(\'hristus aan de wereld bekend te maken. De kerk kan
liet werk doen. INDIEN zij het wilde, indien dit
doel haren geest beheerschte. Ik was blijde op de
eerste bladzijde van ons program deze woorden van den
stervenden Simeon (\'alhonn te lezen: Het is mijne diepe
overtuiging en ik zeg liet bij herhaling dat, INDIEN de
kerk van Christus ware, wat zij wezen moest
er geen twintig jaren zouden voorbijgaan voordat de
geschiedenis van het kruis aan het oor van eiken
levenden mensch gebracht zou worden."

En � om nog een getuige aan te halen �
Rev. W. Perkins, de secretaris van het Wes-
leyaansch Zending Genootschap in Londen zeido:

�De gevolgen van de buitenlandsche zending waarover
wij ons verheugen en waarvoor wij dankbaar zijn, zijn
groot, zij zouden honderdmaal grooter geweest
zijn, INDIEN de kerk, in de twee groote zaken van
gebed en milddadigheid geweest ware, wat zij had
moeten zijn."

Wij allen kennen de kracht van het woord
Indien. Het stelt voor de oorzaak waarop
zekere uitwerkingen volgen. Het wijst naar
de voorwaarden vereischt om de gevolgen

DE TOESTAND DER KERK.

welke wij begeeren te verzekeren. Wij vinden
in de plaatsen door ons aangehaald, en in
zending literatuur in verschillende vorm van uit-
drukking vaak terug komende dezelfde gedachte
onophoudelijk herhaald: zij verzekert ons hoe
zeker en spoedig de Evangelisatie der wereld
volbracht zou zijn. indien de kerk niet ontrouw
ware in het doen van hetgeen haar van haren
Heer bevolen is.

Het helpt weinig dat deze overtuigingen
uitgesproken worden: laat ons zien wat wij
behooren te leeren, en wat er gedaan kan worden
om den blaam, welke er op ons als op eene
kerk van Christus rust, weg te krijgen. Dit
herhaald Indien geeft zoo als wij gezegd hebben,
vier vragen aan de hand: Heeft de kerk wer-
kelijk schuld, zoo ja, waarin? Is het haar
mogelijk om te doen wat gevorderd wordt?
Wat was de oorzaak van haar verzuim? Hoe
kan zij van dit gebrek verlost worden?

1. Het herhaalde indien wijst iets verkeerd
aan in de kerk met betrekking tot het bevel
van Christus om de wereld te Evangeliseeren.
Let op de woorden waarop wij met de zwarte
letter klem gelegd hebben en op de beschuldiging
welke zij bevatten. De kerk heeft niet .,de
gehoorzaamheid en de beslistheid om
de taak te ondernemen," om het evangelie
in dit geslacht aan elk schepsel te verkondigen.

28 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

�Zij begeert niet ernstig" om het evangelie
in elk land op den aardbodem te verkondigen.
De Christenen van onze dagen �zijn niet
eendrachtelijk besloten om het werk ten
uitvoer te brengen." Zoo de kerk van
onzen tijd het werk deed, of het bewijs leverde
dat zij gereed was om het te doen, zou dit
herhaald beroep op het Indien niet noodig
zijn. ��n vierde der leden van de Protestant-
sche kerken zijn niet gereed om ..een halve
penny per dag te geven". Wij zijn niet
gereed om toe te zien dat het werk van Bijbel
verspreiding �behoorlijk bevorderd wordt".
De Christelijke jonge lieden van Amerika zijn
in staat om al het geld voor de zendelingen,
vereischt om de wereld te evangeliseeren, bijeen
te brengen, maar de kerk bestuurt en voedt
ze niet behoorlijk op voor dit doel. De
leerlingen van Zendingscholen konden zoo veel
doen, maar zij worden hiertoe niet opgeleid.
Het Protestantsche Christendom beschouwt
het �onpractisch en hersenschimmig" om
vijftig duizend mannen te geven voor de dienst
van Christus en zijn Koningrijk in het buiten-
land: het zou eene .,te groote inspanning
voor de krachten der kerk zijn." De
conferentie, en de kerk welke zij vertegen-
woordigt, zijn niet gereed �om hun plicht
te doen". De kerk is niet gewillig �om

DE TOESTAND DER KERK. 29

Jezus aan de wereld bekend te maken". Dit
doel .,beheerscht haren geest niet". In

deze 7/,u\\k is de kerk van Christus niet ..wat
zij behoort te zijn".

Deze beschuldigingen tegen de kerk werden
niet ingebracht door ongeloovigen of vijanden,
maar door eenigen van de getrouwste dienaars
der kerk. Zij werden uitgesproken in de tegen-
woordigheid van eenige duizenden van zende-
lingen en zendingvrienden. Indien zij onwaar
waren, zou men ze ontkend en wederlegd
hebben. Maar niemand kan ze ontkennen. In
deze zaak doet een klein gedeelte der kerk
haar uiterste; in de overgroote meerderheid
harer leden is zij niet wat zij wezen moet.
Zij begeert niet waarlijk dat Christus zoo
spoedig mogelijk aan elk schepsel bekend
gemaakt zal worden. Dit doel beheerscht
haren geest niet. � Zij is niet gereed
om hare plicht te doen.

Deze beschuldiging is onuitsprekelijk ernstig
� zij is eenvoudig ontzagwekkend, liet zal
niet gaan er naar te luisteren en ze dan weg
te leggen en te vergeten. Iedereen die de
kerk van Christus lief heeft, die Christus Jezus
zijn Heer lief heeft, die de zielen die wegens
dit verzuim verloren gaan lief heeft, moet stil
staan en overwegen wat dit beteekent. Dat
Christus zijn leven gegeven heeft om ons te

30 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

dienen, en ons gevraagd heeft ons leven te
geven om Hem te dienen, dat Christus zijn
stervende liefde in onze harten uitgestort heeft
en ons gevraagd heeft die aan anderen mede
te deelen: dat Christus in zijn liefde voor
allen gestorven is en zich van ons afhankelijk
gesteld heeft om hen van die liefde te laten
weten: dat Christus de folterende angst des
kruises verduurd heeft voor de vreugde van
de verlorengaanden te winnen en te redden,
en er op gerekend heeft dat onze liefde er
vreugde in zou scheppen om Hem blijde te maken
door Hem zijn loon te brengen; en dat de
groote meerderheid van hen die belijden alles
aan zijne stervende liefde verschuldigd te zijn,
geheel onverschillig zijn met betrekking tot
de vraag of zij Hem behagen en of zij hunne
medemenschen zegenen zullen door hen voor
die liefde te winnen, � waarlijk het kan niet
waar zijn dat zijne liefde ooit eene werkelijkheid
voor hen was, want anders konden zij hunne
roeping zoo niet verwaarloozen. Of het moet
zijn dat men ze nooit recht geleerd heeft waartoe
zij verlost zijn: de kerk moet, terwijl zij hen
opriep om redding voor zichzelven te zoeken,
voor hen verborgen gehouden hebben het groote
doel van hunne verlossing n.1. dat zij leven
moesten om anderen te redden. Maar wat ook
al de oorzaak moge zijn, hier is het ernstig

�E TOESTAND DER KERK. 31

feit, � eene kerk gekocht met het bloed van
Gods Zoon, om zijn boodschapster aan eene
stervende wereld te zijn, weigort voor liet
grootste gedeelte om hare roeping te erkennen
of te vervullen. Geene woorden kunnen uir-
drukken, en geen geest kan vatten de vreeselijke
beteekenis en de gevolgen van dit verzuim en
de veroordeeling" opgesloten in de eenvoudige
Indiens waarover wij spreken.

2. En laat ons niet meenen dat deze toestand
van zaken te wijten is aan eene noodlottige
noodzakelijkheid of aan eene natuurlijke onmo-
gelijkheid. Deze Indiens wijzen hei mi naar
wat de werkelijke bestemming der kerk
is. Droomers spreken over onmogelijkheden
en berekenen wat gedaan kon worden als zij
verwezenlijkt werden. Wij luisteren hier naar
mannen die woorden van nuchterheid en
waarheid spreken. Deze Indiens stellen wat
zekerlijk en Goddelijk mogelijk is. Zij
wijzen ons terug naar de Pinkster Gemeente,
en wat zij gedaan heeft.

�De wereld iu dit geslacht te evangeliseeren is mogelijk,"
zeggen zij, �als wij de zaak bij het licht van de helden-
daden der eerste Christenen beschouwen. Zij hebbeu
meer gedaan om dit werk uit te voeren dan eenig volgeud
geslacht. Als wij het geheim van hetgeen zij tot stand
gebracht hebben bestudeeren, dan komen wij tot de
gevolgtrekking, dat er geen methode van wezenlijk
belang is die zij gebruikt hebben, die niet nog heden

3:.\' HET VRAAGSTUK DEB ZENDING.

zon kunnen gebruikt worden, en dat zij zich van geen
macht bediend hebben, die ons ook niet ten dienste
staat."

Wij hebben de groote kracht van God en
Zijn Heiligen Geest zoo zeker als zij die gehad
hebben. De macht van Zijne stervende liefde
in het hart; van een triomfeerend geloof\'in
Christus; van een eenvoudige, moedige, per-
soonlijke getuigenis; van geduldig lijden: van
vurige, volstrekte toewijding; de hemelsche
macht welke de wereld overwint door Hem
die ons heeft lief gehad � dit alles kunnen
wij zoo zeker hebben als zij ze gehad hebben.

..Het is mogelijk, de wereld in dit geslacht te evan-
geliseeren, als wij de zaak in het licht van de heldendaden
der zending van lateren tijd beschouwen, lfet meest
treilend voorbeeld is dat der Moravi�rs. Indien de leden
der Protestantsche kerken zonden uitgaan in getallen in
evenredigheid niet die door hen uitgezonden, zouden
wij eene macht van bijna 400.000 arbeiders in het buiten-
landsch zendingveld hebben, hetgeen veel meer is, dan
het getal, dat naar berekening noodig is, om de taak
uit te voeren."

I)e Moravische kerk is een van de kleinste
in getal en van de armste aan middelen van
al de kerken. Wat zij gedaan heeft dient tot
bewijs, dat de geheele kerk, als zij tot besef
van hare roeping komt, gewisselijk het werk
kan uitvoeren. Beschouwen wij de gelegen-
lieden der kerk in de geopende deuren in elk

DE TOESTAND DEK KERK.

land der wereld, de groote hulpbronnen welke
zij heeft in de bezittingen van hare leden, de
aantallen arbeiders welke zij tot hare beschikking
heeft, en de overtuiging dat door ze uit te
zenden zij zich zelve niet verzwakken, maar
wel verlevendigen en versterken zal, dan zien
w\\j dat het geheel in de macht der kerk
is, om het Evangelie nog in dit geslacht aan
elk schepsel te brengen. Laat ons tijd nemen
om ten volle onder den invloed te komen van
deze groote gedachte ons voor de aandacht
gebracht door diegenen die met ons pleiten.
Het zal kracht geven aan hetgeen gezegd is
met betrekking tot het vreeselijk verzuim der
kerk. Het zal voorbereiden tot het onderzoek
voor de wijze waarop wij met dit kwaad moeten
te werk gaan.

3. Deze INDIENS noodigen ons uit tot
een onderzoek naar de oorzaken van
dit vreeselijk verzuim. Waarom is de kerk
van Christus zoo geheel ontrouw geweest?
Belijdt het Protestantsch Christendom niet. en
dat eerlijk, Christus als zijn Heer te erkennen
en Gods woord als de regel van zijn doen? Is !
het niet onze eenige hoop, dat wij de nakome-
lingen, de ware opvolgers zijn der Pinkster I
Gemeente en als zoodanig de erfgenamen van
al haar beloften en krachten? Zijn wij niet
als kinderen der Hervorming in bezit van de

34 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

groote waarheden dat ieder levend mensen recht
op Gods woord heeft zooals het hun door Gods
Geest geleerd wordt, en een vrijen toegang door
Christus tot Gods vergevende genade? En is het
niet de hoofdsom en het middenpunt onzer
belijdenis dat wij Jezus als Heer en Meester
erkennen, en onszelven overgegeven hebben
om te doen wat Hij gebiedt? En hoe is het
dan dat de kerk, in de zaak waarvan de ver-
heerlijking van Christus het meest afhangt, en
waarop Hij Zijn liefde-hart het meest gezet
heeft, zoo geheel is te kort gekomen in het
beseffen of vervullen van hare hooge bestemming.
Het zou gemakkelijk zijn vele oorzaken te
noemen die medewerken om dezen ontrouw
voort te brengen. Maar zij kunnen allen samen
gevat worden in het eene antwoord: De lage
toestand van het geestelijk leven in de
Kerk. De leiding van den Heiligen Geest in
zijn kracht en in zijn volheid in het leven
van den geloovige is onmisbaar voor de gezond-
heid en sterkte der Kerk. De Heilige Schrift
leert ons hoe gemakkelijk het voor een Kerk
en hare leden is om te hebben eene rechtzinnige
geloofsbelijdenis, eene getrouwe waarneming
van godsdienstplichten, een ijver voor de
uitbreiding der Kerk en voor werken van
philantaropie welke binnen den omvang der
menschelijke natuur gelegen zijn, terwrjl het-

DE TOESTAND DER KEEK. 35

geen volstrekt geestelijk, bovennatuurlijk en
goddelijk is in een groote mate gemist wordt.
De geest der wereld, de wijsheid en de wil
van den mensen in het onderwijzen van het
woord en in het bestuur der Kerk maken
haar grootendeels tot eene menschelijke innen*
ting waarin weinig van de macht des hemels
en des eeuwigen levens gevonden wordt. In
zoodanige Kerk moge de zending een plaats
hebben, doch het is niet de plaats die Christus
gewild heeft, en er is niet de kracht welke
noodig is om het bevel van Christus uit te
voeren. Het vuur van liefde tot Christus en
tot zielen, de geestdrift van zelfopoffering en
van geloof in de almachtige Kracht die de
dooden kan levend maken, wordt gemist.

"Wereldsgezindheid en gebrek aan gebed
behooren tot de voornaamste verschijnselen
van dezen ziekelijken toestand. Indien er
iets is waarop de Geest Gods in de Schrift
aandringt, is het dat zijn Koningrijk niet van
deze wereld is, dat de Geest der wereld de
dingen van God niet kan verstaan, dat afzon-
dering van de wereld in gemeenschap en in
gedrag, en onbepaalde overgave aan het leven
dat uit den hemel is, noodzakelijk is om den
Heere Jezus te kunnen volgen. Het is een
algemeen bekend feit � dat de meeste Chris-
tenen niets voor de zending over hebben en

36 HET VRAAGSTUK DER ZENDING.

er niets voor geven, dat velen maar weinig
geven, en dan niet eens wegens de hoogste
drijfveer. Dit alles is eenvoudig een bewijs
van de wereldsgezindheid waarin de meeste
Christenen leven en welke de Kerk niet zoekt
uit te werpen of niet kan uitwerpen. Christus
moest van den hemel komen om menschen
uit deze tegenwoordige booze wereld te trekken:
het eischt niets minder dan de Geest des hemels
in de discipelen van Christus om hen vrij te
maken van den Geest der wereld, en om hen
gewillig te maken om alles op te offeren om
de wereld voor Christus te winnen. Het eischt
denzelfden Geest � de Geest waardoor God
Zijn Zoon voor de wereld gegeven heeft � om
de Kerk te vernieuwen ten einde de wereld
voor Zijn Zoon te winnen.



		^

		N.-

		�

		\' � .

		0007484



		45
		DE MORAVISCHE KERK.


		en de kerk opgewekt zal worden om in hunne voetstappen te wandelen, dan moeten wij uit- vinden door welke beginselen zij bezield worden, door welke macht zij in staat gesteld worden om zoo veel te doen. en vooral langs welken weg God hen tot het doen van dat werk ge- schikt heeft gemaakt. "Wij kunnen niet dezelfde gevolgen hebben zonder dezelfde oorzaken. Naar mate wij de voorwaarden van hun succes ontdekken zullen wij de oorzaak van de mis- lukking der hedendaagsche kerk vinden, en ook de weg van herstelling. Een beknopt overzicht van de geschiedenis der Moravische kerk zal zeer leerzaam bevonden worden.¹) Haar oorsprong. � Moravi� en Bohemen zijn twee provinci�n in het Noord-Westen van Oostenrijk, die aan Saksen grenzen. In de zevende en achtste eeuw ontvingen zij hun kennis van het Evangelie eerst van de Grieksche en later van de Roomsche kerk. Daar de Grieksche kerk de prediking in de landstaal toeliet, en hun den Bijbel in hun eigen taal gaf\', ontstonden er verdeeldheden, welke een steeds toenemenden strijd veroorzaakten. Tmps- wijze kreeg de Roomsche kerk de overhand,

		0) De vollu geschiedenis van de oude kerk Oer Broederen (1400 � 1700) zal gevonden worden in �The History of the Cliurcli known as the Unitas Pratrum, fonnded by the Followera of John Hu�." door E. de Schwuinitz, Bisschop. Bethlehcm, Pa.



		DE SLEUTEL VAN HET VRAAGSTUK DER ZENDING. GEDACHTEN ONTSTAAN BIJ HET LEZEN VAN HET RAPPORT DER ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE GEHOUDEN TE NEW-YORK IN 1900 DOOR

		Ds. ANDREW MURRAY, WELLINGTON, ZUID-A F RIK A.

		Hollaadsch-Afrikaansche Uitgevers "Maatschappij v/h JACQUES DUSSEAU & Co., Amsterdam � Kaapstad.



		INHOUD. HFDSI. HI.Z. I. DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE .... 1 II. DE ZENDING. � EENE TOETS VAN\' DEN TOESTAND DER KERK.............23 III. DE MORAVISCHE KERK EN DE UEI\'OE TOT CHRISTUS 4i! IV. DE �CH�RCn MISSIOXARY SOCIETY" EN DE VER- DIEPING VAN HET GEESTELIJK LEVEN .... 80 V. DE CHINA INLANDSCHB ZENDING EX HET GEBED DES GELOOFS.............III VI. DE PINKSTER-GEMEENTE EN DE HEILIGE GEKST. HET ZENDING-VRAAGSTUK EEN PEKSOOXLI.IK IETS 135 VII. ELKE GELOOVIGE EEN ZIELZOEKER......158 VIII. LEERAARS MET DEN ZENDING-GEEST BEZIELD . . 178 IX. EEN ROEPSTEM TOT GEBED EN VEROOTMOEDIGING 201 � X. EEN VOORSTEL. � EEN WEEK VAN GERED VOOK DE ZENDING.............222



		INLEIDING.

		In het eerste hoofdstuk van het hoek heb ik medegedeeld wat tot mijn schrijven aanleiding gaf. Ik had gemeend den inhoud etnigszins om te Kerken, en in anderen vorm voor onze gemeenten in Zuid-A\'frika uit te geven. Daar ik in de uitvoering van dit voornemen verhinderd ben en Ds. Botha van Swellendaiu mij zijne vriendelijke hulp aanbood om het boek te vertalen, geschiedt deze uitgave nu met de bede dat onze Heer haar gebrnike als eene boodschap aan Zijne kerk in ons geliefd Zuid-Afrika. Een uittreksel uit een schrijven van Ds. Botha. moge den lezer duidelijk maken welke de hek oef/e is waarop het boek zoekt te wijzen, en welke de zegen die het recht gebruik er van kan brengen. Wat de Heer in de Kampen gedaan heeft in de ont- waking van zendingsijver onder onze jonge menschen geeft ons de hoop dat Hij ons nog verder in dezen zal zegenen. Ik verlang innig dal mijn tolk dit werkje in zijn eigen taal mocht te lezen krijgen omdat ik de diepe overtuiging heb dat de behoefte aan de boodschap van het boekje zeer groot is, en biddend geloof dat de mededeeling van de boodschap tot onberekenbaar veel zegen zal zijn. Och dat wij diep, zeer diep ouder den indruk kwamen van wat onze Heer van ons, met betrekking tot de uitbreiding van Zijn Koningrijk verwacht, en van hetgeen Hij door ons doen wil en doen kan! Bij mij en bij vele kinderen van God schijnt de groote behoefte te zijn: Meer kennis. Kennis aan den nood van hei menschdom, dat door zijne zonden verteerd wordt, aan den nood van het heidendom dat in zijne onkunde vergaat, kennis aan Christus, aan zyne liefde, aan zijn



		2 HET VRAAGSTUK DEK ZENDING. Maar de uitnoodiging gaf aanleiding tot veel denken en bidden. Vragen als de volgende deden zich voor: Heb ik een boodschap voor de Conferentie? Zou ik in staat zijn die boodschap zoo duidelijk mede te deelen dat het de moeite waard zou zijn dien grooten afstand te gaan\'? Zou het mogelijk zijn. te midden van de groote verscheidenheid van onderwerpen den stillen tijd te vinden tut de ongestoorde overdenking van hetgeen mij voorkwam als het eene noodige. Het was te midden van zoodanige redenee- ringen dat de gedachte, die mij lang reeds had bezig gehouden, mij duidelijker werd, en dat ik gevoelde dat het ��ne punt waarover ik zou kunnen wenschen te spreken dit was: Hoe de Kerk opgewekt kou worden om den wil des Heeren met betrekking tot de redding van rnenschen te kennen en te doen ? Ik had met veel belangstelling gelezen het boek dat uitgegeven werd als voorbereiding tot de Conferentie. Ik had den indruk gekregen dat, terwijl � zoo als natuurlijk is. de aandacht hoofdzakelijk gericht werd op het werk in het zendingsveld, het werk te huis, binnen de kerk, bestaande in hare toebereiding, om haar aandeel van het werk getrouw te doen, nauwelijks die plaats verkreeg, welke het wegens deszelfs belangrijkheid hebben moest. Er is geene waarheid meer geestelijk en geheimzinnig dan



		DE ALGE�IEENE ZENDING-CONFERENTIE. 3 deze � dat Christus, mis Hoofd, werkelijk en geheel en al afhankelijk is van de leden zijns lichaams om de plannen welke Hij als Hoofd beraamd heeft uit te voereD. Alleen geestelijke menschen en eene Kerk waarin geestelijke menschen invloed hebben, zijn in staat om de bevelen van Christus op de rechte wijze uit te voeren. De duidelijkste redeneering, het krachtigste beroep, richt weinig uit waar dat niet wordt begrepen en nagestreefd, als de maatstaf van ware christelijke toe- wijding. Het komt mij voor dat er voor de vrienden der zending, die voor ruime beschou* wingen over het doel van God en zijn Koningrijk streven geen vraag van meer dringend belang is dan deze: Hoe kan de Kerk gewekt worden en er toe geleid om zichzelve met ieder lidmaat, en met al hare krachten den Heere ten dienste te stellen tot het werk waartoe Hij haar bestemd heeft, en dat Hij van haar verwacht ? In het Voorloopig Rapport waarover ik sprak werd het onderwerp nauwelijks aangeraakt. Toen ik de twee boekdeelen van het Rapport over de Conferentie \') ontving, onderzocht ik natuurlijk terstond in hoe verre, en op welke wijze deze vraag behandeld was geworden. Ik i) Report of the Eruinnuicnl Hissionary and Conference New-York 10X>. New-York & London R. I. S. 6/ii.



		4 HET VRAAGSTUK DEK ZENDING. vond vele belangrijke wenken over de wijze waarop men de belangstelling in de zending kan doen toenemen. Maar � indien ik het wagen mag om het te zeggen � de wortel van het kwaad, de eigenlijke oorzaak van zooveel gebrek aan belangstelling, en de wijze waarop dat kwaad overwonnen moest worden, werden nauwelijks genoemd. Terwijl het indirect en onvoorwaar- delijk erkend werd dat er iets verkeerd is met het grootste gedeelte van Christenbelijders, zoo verkregen toch de ernst en de zondigheid van het verzuim van des Heeren bevel, dat een bewijs is van den gebrekkigen toestand van het gees- telijk leven en de vraag wat de zendinggenoot- schappen doen konden om eene verandering te weeg te brengen, niet die prominente plaats welke zij naar mijn oordeel hebben moesten. 1. Van de wenken die gegeven werden om voor de zending de plaats, die haar toekomt, in de kerk en in de harten der geloovigen te verkrijgen, handelde de eerste over de leeraren. Dr. Puiitecost begon eene toespraak over Den leeraar en zijn verhouding tot de zending, met deze woorden: �Het voorrecht en de verantwoordelijkheid om het vraagstuk van de zending op te lossen berusten bij den leeraar. Zoo lang als de leeraren onzer kerken niet ontwaken tot het besef van «Ie waarheid dezer stelling, en het wei k der zending niet als een vuur in hunne eigene harten en gewetens brandt, zoo lang mogen de zending-



		DE ALGEMEEXE ZENDING-CONFERENTIE. 5 commissies floen wat zij kunnen in bet uitdenken van voorwaartschebewegingen, in hetorganiseeren van nieuwe methoden voor het verzamelen van geld in de gemeenten, toch zullen de wielen van den wagen der zending zich niet moeite bewegen". Hij gaat dan voort om te bewijzen dat elke leeraar zijn ambt bekleedt krachtens het bevel van Christus in Mat. 28:20 en dat hij dat bevel alleen uitvoert, wanneer �Hij als een zendeling-bisschop de geheele wereld beschouwt als zijn arbeidsveld. De leeraar van de kleinste gemeente heeft de macht om zijn invloed over de geheele wereld heen te laten gevoelen. Geen leeraar is zijn ambt waardig, die zichzelven niet in overeen- steinining brengt met de heerlijke uitgestrektheid van zyn opdracht en die niet bezieling en ijver trekt uit deszelfs wereld-wijden omvang. l>e leeraar is niet alleen de leermeester, maar ook de leidsman van zijn ge- meente. Hij moet niet alleen zonren voor hunne zielen, maar ook hunne werkzaamheden bestieren. Indien er gemeenten zijn die niet geven en niet bidden voor de zending, dan is liet omdat zij leeraren hebben die valsch en lafhartig zijn tegenover het bevel van Christus. Ik ben bijna gerechtvaardigd om te zeggen dat, zooals geene gemeente lang de geestdrift van een waarlijk volijverigen leeraar kan wederstaan, zoo kan, aan de andere zijde, geene gemeente zich verheffen boven de koude onverschilligheid, of het gebrek aan overtuiging van haren leeraar". De toespraak eindigde niet den volzin waarmede zij begon: �Het voorrecht en de verantwoordelijkheid om het vraagstuk der zending op te lossen berusten bij den leeraar"\'.



		(i HET VRAAGSTUK DER ZEXDIXG. Dr. Cuthbert Hall sprak over De Jonge Maanen als toekomstige Leeraars � Hoe ze met het vuur van ijver voor de zending te doen ontbranden? Het vuur van christelijke liefde tot zielen ontwikkelt zich in de ziel van den christen-discipel uit de tegen- woordigheid in ziehzelvcn van krachten en werkingen die den geest van Christus weerspiegelen. Deze zijn: een helder inzicht in wat de wereld is en noodig heeft: een diep gevoel van medelijden met de wereld; daad- werkelijke pogingen in belang van de wereld � zelfs tot het geven van zijn leven tot een rantsoen voor velen. Uit dit drietal van krachten kwam voort het vuur van zijne liefde tot menschen � de grenzelooze, onpeilbare, onsterfelijke liefde van Christus tot den mensch. De dienstknecht van Christus mag spreken de talen der menschen en der engelen, hij mag alle kennis hebben, en het geloof, dat bergen verzet, bezitten � indien hij het vuur der christelijke liefde niet he9ft, zoo heeft hij den Geest van Christus niet, en behoort Hem niet toe. �Het vraagstuk van de kweekscholen der Godgeleerd- beid moest zijn: niet, hoe om nu en dan een man voor het zendingsveld op te leiden, maar hoe in eiken man die de school doorgaat het vuur voor de zending te doen ontbranden, opdat hij daardoor een geschikte dienstknecht van Christus moge worden. Hoofd- zaak en hoofdbeginsel is dit dat er in de school moet zijn een heilig altaar voorliet zendingsvuur, waarbij de fakkel van eiken leerling aangestoken en zijn tong door een levende kool aangeraakt moet worden. Ter wille van den man die misschien gaven heeft voor dienst in den vreemde, moet de school der Godgeleerdheid warm zijn van ijver voor Evangelisatie, moet zij beladen zijn met heilige onrust over den toestand der wereld, zoodat



		DE ALGEMEENE ZENDING-CONFEREKTIE. i niemand binnen haar muren zal kunnen wonen zonder ziohzelven de plechtige vraag te doen: Is het de wil van Christus dat ik zul heengaan om Hem in de streken daar verre te dienen? �Met betrekking tot den msn die tehuis in een christen-land eeu Evangeliedienaar moet worden: deze heeft het vuur voor de zending niet minder noodig om hem ruim te maken in zijne sympathie�n en apostolisch in zijne beschouwingen over Christus en het Christendom. Ten einde den weerstand van onkunde en vooroordeel te kunnen overwinnen, de aandacht van ongevoelige gemoederen, die verblind zijn voor de groote vraagstukken van de Evangelisatie der wereld, ie kunnen trekken, het verstand der kerk te kunnen opvoeden, tehuis de voorraad te kunnen bijeen brengen om het werk Gods in den vreemde te onderhouden, heeft de leeraar noodig niets minder dan het vuur voor de zending. Maar de man die alzoo overwinnen moet, moet eerst zelven door God overwonnen en aan brand gestoken zijn". �De studie der zending verheft zich langzaam tot den rang van een theologische wetenschap. Maar de studie der zending als een vak van de school der Godgeleerdheid kan niet van zelve dat ontbranden van het vuur dei- zending in de toekomstige leeraren te weeg brengen. Ik zie andere krachten aan het werken in de richting van dit heerlijk doel. Ik zie eene nieuwe opvatting van het leeraarsambt zich ontwikkelen welke velen van de meest begaafde, en de meest geheiligde jongelingen tot zich trekken moet. Kr wordt thans in menig college gevonden de bloem van onze jongelingschap, die het leeraars-ambt niet beschouwen als een beperkte eu sombere wereld van kerkelijke kunstmatighedei), maar als des Konings eigen weg naar een vreugdevollen en overvloedigen dienst. Ik zie onder jonge mannen een geest zich ontwikkelen, die het voorteeken is van eene



		8 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. verbazende vermeerdering van geestdrift voor de zending onder de leeraren van de toekomst. Persoonlijke heiliging voor persoonlijken dienst is eene opvattingvan het leven, welke al meer aantrekkelijk wordt voor eene schare van onze edelste geesten. Uit deze klasse van geesten zullen leeraars voor de toekomst verzameld worden. Zij zullen zijn leeraars vol van Christus, die de heerlijkheid Gods aanschouwd hehben in het aangezicht van Jezus Christus, die Hem dienen niet een geestdrift van volstrekt onbe- vreesde liefde, en die Hem voorstellen als den eenigen Naam onder den hemel door welken menschen zalig kunnen worden. Zij zullen vormen een zendingsleeraar- schap, vervuld met een hartstocht oiu zielen te winnen, helderziende om te ontdekken den voortgang van het werk van Christus, getrouw in haar rentmeesterschap te huis en in den vreemde, apostolisch in hare verzekering dat Christus haar gesteld heeft om veel vrucht te dragen, apostolisch in hare vurigheid om heinde en verre te ver- spreiden het Evangelie van den opgewekten en ten hemel gevaren Heer, apostolisch in hare hoop dat de onzienlijke en gekroonde Zaligmaker zekerlijk wederkomen zal". Andere sprekers legden even veel nadruk op de verantwoordelijkheid van leeraren. Ds. J. F. Daly van de Vrije Kerk van Schotland, zeide: �Zoo lang als de leeraren niet ontvlammen, is het te vergeefs te verwachten dat dit het geval met de gemeente-leden zijn zal. Kr is niet een enkel geval waar een leeraar, die in de Zending waarlijk belang stelde, er voor bad en werkte, niet eindelijk bemoedigd werd door een zeker aantal van zijne gemeenteleden", (vol. 1. p. 132). D. Brewer Eddy van de Yale Band zeide: �Er moe\'; nadruk gelegd worden op de belangrijkheid van leidsman te zijn. Laat ons woekeren met het talent



		^r* itff�



		DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 9 om anderen aan het werken te zetten. Gij zijt <le leids- lieden. Wij, zes niillioen jonge menschen in dit land, zijn gewillig u te volgen indien gij ons leiden wilt. Pit is de verantwoordelijkheid van den leeraar. De meest bepaalde indruk van de Yale Band is misschien deze dat de dank, of de verantwoordelijkheid en de blaam, voor den tegenwoordigen toestand onzer Zendiugeouiinissies op rekening van de leeraars geplaatst moeten worden... Indien gij uw beroep grondt op de begeerte om de leeraars te voldoen, of op individneele kerkelijke wel- willendheid, of op seclarisehe getrouwheid, zullen onze jonge menschen dat beroep beantwoorden in evenredig- beid met de gronden waarop gij het doet. Maar komt tot ons mot den diepsten geestelijken toon welke gij kunt aanslaan, met een boodschap uit het leven van den Meester dien wij steeds meer leeren beminnen, en wij, zes millioen jonge lieden, zullen u volgen zoo goed als wij kunnen", (vol 1. p. 182.) Mr. S. Earl Taylor zeide: �Zoo lang als onze leeraars deze onderneming niet ondersteunen, zal er nimmer een zendingsgeest zijn die aau de behoeften van het menschdom voldoet. Wnarde leeraar helpt zal bijna ieder plan gelukken; waar er bij hem tegenstand of onverschilligheid is, zal bijna niets slagen. Terwijl Godzalige leeraars in alle deelen van het land de studenten die in de Gemeenten arbeidden, hielpen, wordt het ons, aan de andere zijde hier en in Groot- Brittanni� gezegd, dat de grootste hinderpaal in den weg, om belangstelling in de kerk te wekken, de leeraar is, wiens hart niet voor de zaak is (vol. i. p. 141). De Hon. S. B. (\'apen: �Er is ��ne voorwaarde volstrekt noodzakelijk tot wei- slagen. Terwijl ik geloof dat onze Christenen een groot aandeel hebben moeten in het beramen van plannen voor



		10 HET VRAAGSTUK DER ZEN\'DING. deze betere organisatie, zullen wij toch behoefte hebben aan toegewijde leeraren, die ons in de uitvoering er van leiden kunnen. De leeraren moeten nog de leidslieden zijn in dit reusachtig werk, en een geheiligde leeraar zal altijd lieteekenen eene geheiligde gemeente. In dit nieuw tijdperk van zendingswerk kunnen de leeraars van dit geslacht, indien zij dit slechts willen, de aanvoerders zijn in dezen heiligen oorlog om gerechtigheid op de gan<=ehe aarde (vol. i p. 189). Revd. D. S. MacKay: Kenisre oproeping van wege de kerk, moet. om te slagen, niet alleen achter zich hebben, maar er in, er doorheen trillende. d9 overredende persoonlijkheid van den plaatselijken leeraar. Kenige blaadjes in de kerkbanken te verspreiden en dan slechts de aandacht er op te vestigen, is een van de beste manieren waarop de leeraar een bijzonder beroep op medewerking dooden kan. Het welslagen van het beroep hangt ter laatste instantie af van den leeraar, die met liefderijken ijver dat beroep de hoorders op het hart legt. Ik klaag op geenerlei wijze over den dienst van zending-afgezanten nu en dan in onze preekstoelen, maar het is de getrouwheid van den plaatselijken leeraar, die het bijzonder beroep op mede- werking in een persoonlijke boodschap van zijne eigene menschen veranderd, welke bovenal het geheim is van wei- slagen in den krijgsvoorraad van de zending (vol. i. p. VJ\'2). De verantwoordelijkheid, welke al deze sprekers op de leeraars werpen, is iets zeer ernstigs, en brengt vragen van het allergrootst belang te berde. Met betrekking tot de plaats welke de leeraar in zijne prediking aan de zending behoort te geven, kan er verschil van gevoelens zijn. Rev^d. J. F. Daly zeide:



		DE ALGEMKENE ZENDING-CONFERENTIE. 11 In de kerk, welke ik vertegenwoordig, hebben wij een plan gevormd, dat aan elke gemeente eens in de zes jaren een bezoek van een zendeling op een Zondag verzekert. Goede organisatie moest waarborgen: 1". Ken bezoek van een zendeling op een Zondag eens in de drie jaren: 2°. een bezoek van een ringsdeputatie � b.v. leeraar. ouder* ling en eene dame, indien mogelijk � het volgend jaar; en eene preek over de zending door den leeraar een jaar daarna. Eene rings-eommissie moest aangesteld worden. om te zien dat «leze schikkingen uitgevoerd worden. Onder de begunstiging hiervan moest er jaarlijks, op het een of andere invloedrijke middenpunt in het distrikt. eene openbare zendiugvergaderinggehouden worden, welke door verscheidene zendelingen moest worden toegesproken. Maar zelfs met zoodanige goede organisatie zijn er nog klassen, die men zou kunnen voorbijzien." Bisschop Hendrix zeide: Toen Audrew Kuiler verontrust was over den geeste- lijken slaap in zijn gemeente, leverde hij eene preek over de plicht der kerk om het Evangelie aan de wereld te brengen; en terwijl hij hun verstandelijk leven ruimer maakte, hun ijver verlevendigde, en hun zocht moed in te boezemen, liet hij er den volgenden Zondag op volgen eene preek over de plicht van de kerk om het Evangelie aan de wereld te brengen. Op denderden Zondagbehan- delde hij hetzelfde onderwerp, en toen begonnen de menschen te vragen: Indien het Evangelie de wereld redden kan, kan het dan ook niet onze eigene kinderen, onze samenleving redden en uit die zendingpreek ontstond er eene van de meest gedenkwaardige herlevingen in de geschiedenis van eenige kerk". Het is ��ne zaak voor een leeraar oin wel eens een voorspraak en ondersteuner van de zending te zijn: het is eene gansch andere



		12 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. zaak voor hem om te verstaan dat de zending het hoofddoel der kerk is en dientengevolge het hoofddoel waarvoor zijne gemeente bestaat. Het is alleen wanneer deze waarheid hem in hare geestelijke kracht overmeestert, dat hij in staat zal zijn om het onderwerp der zending hare rechte plaats in zijne bediening te geven. Terwijl hij ziet hoe elke geloovige geroepen wordt om van de liefde en de aanspraak van Christus te getuigen, hoe een gezond geestelijk leven afhankelijk is van het aandeel dat de geloovige in het werk zijns Heeren heeft, hoe hij de gemeente leiden moet om de uitbreiding van Christus\' Koningrijk tot het hoogste oog- merk van haar vereenigd bestaan te maken, en hoe niets haar in staat stellen kan om dit uit te voeren dan eene bepaalde toewijding om met den Geest en met de liefde van Christus vervuld te worden, en als hij dan denkt over al de onkunde en wereldsgezindheid en onge- loof waartegen hij te kampen heeft, zal hij gevoelen dat zijn geestdrift voor de zending niets minder behoort te zijn dan de geestdrift van den Heiligen Geest, die hem vervult met eene vurige liefde tot Christus, een sterk geloof in Zijne macht, een innige begeerte om al Zijne discipelen er toe te leiden om hun leven te te geven ten einde Jezus Koning te maken over de geheele wereld.



		DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 13 Hoe meer wij met ernst de zending met het oog op des leeraars verantwoordelijkheid bestudeeren, hoe meer wij zien zullen dat alles er van afhangt dat het persoonlijk leven geheel onder de macht van liefde tot Christus, als de macht welke ons aan ons werk verbindt, moet zijn. Met betrekking tot den leeraar ten minste, zal het blijken dat het vraagstuk der zending een persoonlijke is. �2. Aan de Pen en de Drukpers werd de tweede plaats gegeven naast den invloed van den Leeraar en den Preekstoel in het wekken van belangstelling in de zending. De noodzake- lijkheid om zending-literatuur te bereiden, te verspreiden, en te laten bestudeeren, werd op krachtige wijze uit verschillende oogpunten voor de aandacht gebracht. �Informatie is de brandstof zonder welke liet vuur niet branden kan. Brandstof is niet vuur en kan van zelve geen vuur voortbrengen; maar waar er vuur is, daar is brandstof onmisbaar om bet vuur aan den brand te houden, of om het met meer hevigheid te doen branden. �Eene goed ge�nformeerde kerk zal eene getrausfor- rueerde kerk zijn. Misschien is de stelselmatige studie der zending een van de grootste hulpmiddelen tot de ontwikkeling van belangstelling in de zending"\'. En het sluit met deze gewiehtvolle zinsneden: �Zending-invloed werkt op twee�rlei wijze. De fakkel welke wij voor anderen omhoog houden verlicht ons



		DE ALGE1IEENE ZENDING-CONFERENTIE. 15 voortgang van liet koningrijk over de wereld heen. Indien eenmaal eene verlevendigde liefde tot den Heer en Zijn koningrijk de harten van zijn volk vervult, zullen de berichten uit het strijdveld met gretige toe- jniching verwelkomd worden. Rev\'¹. Dr. Riiukin: �Wanneer wij onze tijdschriften zoo goed gemaakt hebben als wij kunnen, wat dan? Dan behooren de leeraren de mensehen van deze literatuur te vertellen. Zij moeten ze met zoo veel ernst aan hen voorleggen dat zij gevoelen zullen, dat het iets is, dat zij niet mogen verwaarloozen. Laat onze leeraars met goede vrouwen de zaak bespreken, en laten die de tijdschriften onder de menschen verspreiden. Laat onze leeraars in de zending-literatuur roemen. Laat hen gevoelen dat die literatuur in het verhalen van wat er op aarde voorvalt, den voorrang hebben moet.\'\' Dr. A. \\V. Habsey: �liet wordt van wijlen Keith Falconer door een van zijne leermeesters gezegd dat hij de wereld van idee�n be- scbonwde zooalagroote waarnemende natuur beschouwen: met bewondering, eerbied en nederigheid. In zoo- dauigeu geestinoetde leeraar zich tot de studie van zending literatuur begeven. Terwijl gij de zending-literatuur be>tu- deert. wordt de overtuiging dieper, dat, ofschoon gij de levensbeschrijving leest van Christenen van vele kerkge- nootschappen en van verschillende talenten, die in verschil* lende landen met een groote verscheidenheid van werk bezig zijn, het nochthans een feit is dat deze zendelingen allen gelooven in de tegenwoordigheid van den geest van God. i)e leeraar die zoodanige literatuur verwaarloost, berooft zijne menschen van hun geboorterecht eii bena- deelt zijne eigene ziel."



		1<> HET VRAAGSTUK DER ZENDING. 3. Het derde groote middel om belangstelling te wekken was dat van persoonlijken invloed door middel van organisatie teweeg gebracht. Veel werd er op gepaste wijze over de belangrijkheid om kinderen, jongens, meisjes, jonge menschen, vrouwen, allen afzonderlijk te vereenigen onder den invloed van leidslieden, die aan hunne opvoeding tot de liefde en den dienst van het Koningrijk de rechte richting konden geven. Veel werd er ook gezegd van de macht welke vrouwen reeds uitoefenen, en op nog grooter schaal zullen uitoefenen, door binnen de perken der kerk in christenlanden de wonderlijke liefde van Christus te ontvangen en mede te deelen. ten einde de kerk der toekomst op te voeden en voor te bereiden om zichzelve aan het werk over te geven. Neem b.v. deze passage van Mevr. T. B. Hargrove: �De kerk volgt waarlijk slechts de gedachten van Christus als zij de belangrijkheiil van het kind in de ontwikkeling van Zijn Koningrijk op aarde erkent. Want heeft Hij niet in de nieuwe bedeeling de voornaamste plaats aan kinderen gegeven, en vast gesteld dat de eenige weg langs welken de mensch Gods waarheid kan verstaan, die van teruggaan naar de denkwijze van een kind was. Waarlijk uit kinderen, en uit mannen en vrouwen van een kinderlijke geaardheid moet Zijn Koningrijk hier en hierna gevormd worden. De kerkelijke vereenigingen van jonge menschen, zijn in strevensvereeniging en anderszins, zoo vele opleiding- scholen waarin de arbeiders van de toekomst voorbereid



		DE ALGEMEEXE ZENDING-CONFERENTIE. 17

		worden oin de plaatsen van de tegenwoordige veteranen. die in den dienst des Heeren oud geworden zijn, in te nemen. Veel tijd kan bespaard en groote geschiktheid verkregen worden, indien onze meisjes in hare vereeni- gingen van jonge nienschen ongestoord dezelfde methoden konden volgen en voor dezelfde rechtstreeksche doeleinden konden werken, welke in latere jaren, hare aandacht als zending-arbeidsters zullen innemen. Een heer, die op zekeren dag met zijn vriend, den eigenaar, over eene fraaie, wel onderhouden boerderij wandelde, en overal de bekwaamheid en zorg bewonderde, wees naar de prachtige schapen en vroeg met grooten ernst hoe hij er in geslaagd was zulke kudden te fokken. Het een- voudig antwoord was: �Ik zorg voor de lamineren, mijnheer!" Heeft niet de Groote Henier van Isra�l zijn volk geboden om denzelfden regel te volgen\'.\' Hoe zullen wij voor de lammeren zorgen? Door de vereeni- gingen van kinderen en jonge menschen onder de zorg van goede herders te houden. Zij moeten het beste dat wij bezitten, hebben; indien er eene keuze geschieden moet tusschen meer geschikte en minder geschikte leids- lieden voor den arbeid onder volwassenen of jonge menschen, geef dan altijd de voorkeur aan de jonge menschen j laat die de besten hebben. De tegenwoor- dige groote behoefte aan de Zending-vereenigingen van vrouwen is, in alle kerken, over dit geheele land heen. bevoegde super-intendanten voor de vereenigingen van kinderen en jonge menschen. Er is behoefte aan vrouwen voor dit werk, die kinderen en jonge men- schen liefhebben om hunnentwil en om Christus\' wil: aan vrouwen van veel ondervinding maar jong in hart: aan vrouwen, die gevoelen dat Christus tot haar zegt: weidt mijne lammeren; aan vrouwen, die geen tijd voor zichzelven kostbaar zullen achten, indien zij op eenigerlei wijze zielen voor den Meester mogen ge- winnen. Maar deze ernstige, verstandige superiuten-

		�»



		18 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. danten hebben hulp noodig. ]>e vereenigingen van volwassenen moeten op <lie van kinderen en jonge menschen zien zooals een moeder op haar dochters: zij moeten ze niet uitsluitend aan de zorg van vrouwenbe- Btnnrders laten. Kik volwassen lid moet omzien naar de kinderen en jonge menschen in hun nabijheid, die haar dierbaar zijn. en zij moei. trachten om ze op te leiden van de vereeniging voor kinderen naar die van jonge menschen, en uit die van jonge menschen naar die dei- volwassenen. Och, dat het werk der zending waarlijk op het hart van onze vrouwen ware! Geen moeite of arbeid wordt ontzien, geene zelfverloochening geacht, waar het hart waarlijk voor de zaak gewonnen is. �Elke dame, superintendante. moet het tot haar eerste doel maken om elk kind afzonderlijk met liefde tot Christus en den heiden te bezielen. Misschien is de opleiding van de jeugd in dit opzicht in woningen, in de scholen en in de vereenigingen meer gebrekkig dan in eenige andere richting." �Harten waarlijk voor Christus gewonnen in de ver- eeniging van kinderen, en met teederheid en verstand geleid in de vereeniging* van jonge menschen, zullen, in de groote meerderheid van gevallen in de organisaties voor volwassenen brengen Maria\'s wier al basten\'Hesschen met kostelijke zalf aan de voeten des Meesters gebroken zullen worden, en waarvan de zoete geur de einden der aarde bereiken zal. De negentiende eeuw heeft aan de vrouw vele opene deuren bezorgd, maar geene van die is van meer belang dan deze � zoo oud als het moederschap, doch in deze eeuw voorgesteld in een nieuwen vorm t.w: de vor- ming van jonge geesten en harten in de wegen van openbaren dienst voor Christus en van de wereld voor wier verlossing Hij gestorven is. Laat elke Christen vrouw tot hare leuze kiezen: Ik kan niet leven zonder het hoogste gebruik des levens; en



		DE ALGEMEENE ZENDING-CONFERENTIE. 19 laat elkeen trachten om te verstaan dat een van de hoogste nuttigheden des levens is de ontwikkeling van de jonge inenschen onzer kerken tot den edelen staat van Christen-vrouwen en Christen-mannen, en zich dan met alle kracht hier op toeleggen, (vol. pp. 135. 136.) Er zal in het rapport, in verband met organi- satie, veel van groote waarde gevonden worden, waarheen ik hier niet verwijzen kan. Wat ik aangehaald heb is genoeg om aan te toonen hoe veel er gedaan zal moeten worden voordat de kerk deze wonderbare macht zich ten volle heeft ten nutte gemaakt. Ik meen, dat men vinden zal, dat de boven- staande drie hoofden alles insluiten dat gezegd is met betrekking tot de opwekking der kerk tot de uitvoering van het bevel van haren Heer. Indien onze studenten konden opgeleid worden in een dampkring van geestdrift voor de zending, en onze leeraars er toe gebracht konden worden om te gelooven dat het groote doel van het bestaan hunner gemeenten is om Christus aan ieder schepsel bekend te maken; indien men de menschen bewegen kon om het nieuws van het Koningrijk en deszelfs uitbreiding te lezen en er belang in te stellen; indien wij onze vrome christen-mannen en vrouwen er toe konden krijgen om onze jonge menschen zoo te organiseeren, dat hunne opleiding in den dienst der zending een gedeelte van hunne



		20 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. opvoeding in do liefde van Christus en tot een leven van godzaligheid zou uitmaken; � dan zou er reden wezen om te hopen dat het werk gedaan zal worden, en dat binnen den tijd van dertig jaren het evangelie binnen het bereik van eiken man en elke vrouw in de wereld gebracht zal worden, en hun werkelijk zal worden aangeboden. Maar door al de toespraken heen is er de geheime erkenning dat er in al deze opzichten redenen tot onrust bestaan. De klachten over het gebrek aan zending-idealen en zending-ijver bij zeer vele leeraren en studenten, het gebrek aan belangstelling in de zending-berichten bij dn meerderheid van onze lidmaten, de behoefte aan en het geroep om groote aantallen om onze jonge menschen op te leiden tot een leven van toegewijdheid aan de zending, dit alles bewijst dat er onder al deze behoeften eene diepere behoefte is. Er is behoefte aan eene krachtige herleving van het geestelijk leven, aan ware vurige liefde tot den Heere Jezus, aan geheele toewijding aan zijn dienst. Alleen in eene kerk waarin deze geest van herleving ten minste begonnen is bestaat hoop van eene grondige verandering in de betrekking van de meerderheid der christenbelijders tot het zendingwerk. Ik erken dat ik gehoopt had dat dit vraagstuk.



		22 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. mij gedrongen gevoel om dit boekje te schrijven. Ik weet dat het geen gemakkelijke taak is om op nederige, innemende, teedere en toch getrouwe en doeltreffende wijze te spreken over wat gebrekkig en zondig in de kerk schijnt te wezen. En toch weet ik, dat er velen zullen zijn die hulp welkom zullen heeten tot de beantwoording van de vraag: Is er eenig vooruitzicht, eenige werkelijke mogelijkheid voor zoodanige herleving in de kerk, dat het bewijs geleverd zal worden dat het eenige doel van de kerk als een geheel, en van elke gemeente in het bijzonder. waar het volle Evangelie gepredikt wordt, is. om het evangelie aan ieder schepsel te brengen? En indien dit zoo is, welke is dan de weg die naar deze groote verandering leiden zal, en welke zijn de stappen die door de leidslieden op het gebied der zending gedaan moeten worden? Moge God door zijn Heiligen Geest ons leiden tot een begrip van Zijn wil aangaande Zijne kerk, tot het geloof in Zijne macht en in Zijne belofte, en tot de gehoorzaamheid welke \'wan- delen zal in eiken weg dien Hij opent.



		HOOFDSTUK II.

		H>t Eenoing. � <fc"cuc toets uan ben towtanb oer herh. IX het vorig hoofdstuk word de vraag gedaan : wat is noodig opdat het geestelijk leven in de kerk zoo verlevendigd worde dat de zending- zaak al die sympathie en ondersteuning zal erlangen waarop zij aanspraak maakt. Terwijl wij naar een antwoord op deze vraag zoeken, is het onze eerste plicht om nauwkeurig te berekenen wat de ware betrekking der kerk tegenover de zending is. Laat ons dit hoofdstuk wijden aan de beschouwing van den toestand der kerk. Wij nemen als grondslag van ons onderzoek gedeelten uit een toespraak van Mr. Mott op de Confe- rentie. Het veelvuldig gebruik van het woord Indien wijst ons naar datgene waarin de kerk in de vervulling van hare plicht te kort geschoten is, herinnert aan den toestand waarin zij gevonden moest en kon worden, noodigt uit tot een onderzoek naar de oorzaak van misluk- king, en leidt ons om te vragen wat het geneesmiddel voor zulk een toestand is.



		24 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. Mr. Mott zeide: �De Moravi�rs hebben in evenredigheid met hun vermogen meer gedaan dan eenig ander lichaam van christenen. Indien leden van Protestantsche kerken in Groot Brittanni�\' en in Amerika naar evenredigheid gaven, zouden de bijdragen voor de zending op � 12 tnillioen beloopen en dus viervoudig vermeerderen. En INDIEN zij in gelijke gehalten zouden uitgaan als zendelingen, zouden wij in plaats van 18,000 eene macht van bijna 4O0.0I KI buitenlandsche arbeiders hebben, hetgeen veel meer is dan liet getal zendelingen dat noodzakelijk wordt beschouwd, om de Evangelisatie der wereld gedurende den leeftijd van dit geslacht te vol- brengen. De vraag is: Wat is er in verband met hun werk geweest dat niet weder tot stand gebracht kan worden? ..De wereldwijde verkondiging van het Evangelie, wacht op uitvoering door dit geslacht, INDIEN het de gehoor- zaamheid en de beslistheid heeft om haar te ondernemen Wij mogen niet zegsren dat er een enkel land op aarde is waar de Kerk. INDIEN zij dit ernstig begeert, niet afgezanten van Christus zenden kan om Zijne boodschap te verkondigen. �Stel de honderd vijf en dertig millioen leden van Protestantsche Kerken tegenover de weinige duizenden, die de verachte secte uitmaakten, waardoor het werk op den Pinksterdag begonnen werd. Als wij ons de helden- daden van die jeugdige Kerk voor den geest roepen, kunnen wij dan twijfelen aan de bekwaamheid van de Christenen van onze dagen, om, indien zij met eendracht zouden besluiten om het te doen, in het tegenwoordig geslacht nog, liet geheele menschdom de gelegenheid te geven om Christus, den Zaligmaker en Heer te kennen? �De geldmacht der Kerk is reusachtig. Indien slechts een vierde van de leden der Protestantsche Kerken een halve penny per dag zouden geven, zou men meer dan



		DE TOESTAND DER KERK. 25 vijf en twintig millioen pond stg. in een jaar bijeen brengen in plaats van vier millioen pond, zoo als in liet afgeloopen jaar geschied is. �Kr zijn niet minder dan tachtig Bijbel-Genootschappen. INDIEN het werk behoorlijk bevorderd werd, zou elke inwoner van Azi� en Afrika nog voorliet einde van dit geslacht in staat zijn in zijn eigen taal degroote werken Gods te lezen of te hooren. �De verschillende Christelijke organisaties van jonge menschen tellen, in Xoord-Amerika alleen, ruim zes duizend leden. Deze jonge menschen zelven zouden. INDIEN zij behoorlijk opgevoed en geleid werden, in staat zijn om elk jaar eene som bijeen te brengen, groot genoeg om al de buitenlandsche zendelingen, die noodig zijn om de Evangelisatie der wereld te volbrengen, te onderhouden. �De Zondagscholen tellen meer dan l\'d millioen scho- lieren INDIEN dezen geleerd werden om ��n penny per week te geven zouden zij bijeenbrengen een bedrag, grooter dan de geheele opbrengst van alle zendinggiften van het Christendom. �Kr zijn nu waarschijnlijk twee honderd duizend soldaten in Zuid-Afrika. De openbaring van de eenheid en de macht van het Britsche Rijk heeft ons allen ge- troffen; het voorbeeld van de republieken wier oude mannen en jongens uitgingen om voor hun land te vechten, heeft ons diep bewogen: en toch wanneer men aan de hand geeft, dat het geheele Christendom zich zou vereenigen om vijftig duizend zendelingen uit te zenden, wordt het als onpractisch en hersenschinimig beschouwd: men stelt het voor, alsof het voor de hulpkrachten der kerk eene te groote inspanning zou zijn. �AVas het niet Bisschop Thoburn die zeide dat INDIEN deze Conferentie en diegenen die zij vertegen- woordigt. hun plicht wilden doen, er binnen de



		26 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. eerste tien jaren van de nieuwe eeuw tien millioen zielen voor ile kerk van Christus ingezameld zouden worden? Kn was het niet ])r. Chamberlain die beweerde dat liet mogelijk was om geheel Indi� on<ler de heer- schappy van Christus te hrengen binnen den leeftijd ten minste van sommigen in deze vergadering?\'" In een toespraak van Mr. Robert Speer lezen wij: �liet doel der buitenlandsche zending is om Jezus (\'hristus aan de wereld bekend te maken. De kerk kan liet werk doen. INDIEN zij het wilde, indien dit doel haren geest beheerschte. Ik was blijde op de eerste bladzijde van ons program deze woorden van den stervenden Simeon (\'alhonn te lezen: Het is mijne diepe overtuiging en ik zeg liet bij herhaling dat, INDIEN de kerk van Christus ware, wat zij wezen moest er geen twintig jaren zouden voorbijgaan voordat de geschiedenis van het kruis aan het oor van eiken levenden mensch gebracht zou worden." En � om nog een getuige aan te halen � Rev. W. Perkins, de secretaris van het Wes- leyaansch Zending Genootschap in Londen zeido: �De gevolgen van de buitenlandsche zending waarover wij ons verheugen en waarvoor wij dankbaar zijn, zijn groot, zij zouden honderdmaal grooter geweest zijn, INDIEN de kerk, in de twee groote zaken van gebed en milddadigheid geweest ware, wat zij had moeten zijn." Wij allen kennen de kracht van het woord Indien. Het stelt voor de oorzaak waarop zekere uitwerkingen volgen. Het wijst naar de voorwaarden vereischt om de gevolgen



		28 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. �Zij begeert niet ernstig" om het evangelie in elk land op den aardbodem te verkondigen. De Christenen van onze dagen �zijn niet eendrachtelijk besloten om het werk ten uitvoer te brengen." Zoo de kerk van onzen tijd het werk deed, of het bewijs leverde dat zij gereed was om het te doen, zou dit herhaald beroep op het Indien niet noodig zijn. ��n vierde der leden van de Protestant- sche kerken zijn niet gereed om ..een halve penny per dag te geven". Wij zijn niet gereed om toe te zien dat het werk van Bijbel verspreiding �behoorlijk bevorderd wordt". De Christelijke jonge lieden van Amerika zijn in staat om al het geld voor de zendelingen, vereischt om de wereld te evangeliseeren, bijeen te brengen, maar de kerk bestuurt en voedt ze niet behoorlijk op voor dit doel. De leerlingen van Zendingscholen konden zoo veel doen, maar zij worden hiertoe niet opgeleid. Het Protestantsche Christendom beschouwt het �onpractisch en hersenschimmig" om vijftig duizend mannen te geven voor de dienst van Christus en zijn Koningrijk in het buiten- land: het zou eene .,te groote inspanning voor de krachten der kerk zijn." De conferentie, en de kerk welke zij vertegen- woordigt, zijn niet gereed �om hun plicht te doen". De kerk is niet gewillig �om



		DE TOESTAND DER KERK. 29 Jezus aan de wereld bekend te maken". Dit doel .,beheerscht haren geest niet". In deze 7/,u\\k is de kerk van Christus niet ..wat zij behoort te zijn". Deze beschuldigingen tegen de kerk werden niet ingebracht door ongeloovigen of vijanden, maar door eenigen van de getrouwste dienaars der kerk. Zij werden uitgesproken in de tegen- woordigheid van eenige duizenden van zende- lingen en zendingvrienden. Indien zij onwaar waren, zou men ze ontkend en wederlegd hebben. Maar niemand kan ze ontkennen. In deze zaak doet een klein gedeelte der kerk haar uiterste; in de overgroote meerderheid harer leden is zij niet wat zij wezen moet. Zij begeert niet waarlijk dat Christus zoo spoedig mogelijk aan elk schepsel bekend gemaakt zal worden. Dit doel beheerscht haren geest niet. � Zij is niet gereed om hare plicht te doen. Deze beschuldiging is onuitsprekelijk ernstig � zij is eenvoudig ontzagwekkend, liet zal niet gaan er naar te luisteren en ze dan weg te leggen en te vergeten. Iedereen die de kerk van Christus lief heeft, die Christus Jezus zijn Heer lief heeft, die de zielen die wegens dit verzuim verloren gaan lief heeft, moet stil staan en overwegen wat dit beteekent. Dat Christus zijn leven gegeven heeft om ons te



		30 HET VRAAGSTUK DER ZENDING. dienen, en ons gevraagd heeft ons leven te geven om Hem te dienen, dat Christus zijn stervende liefde in onze harten uitgestort heeft en ons gevraagd heeft die aan anderen mede te deelen: dat Christus in zijn liefde voor allen gestorven is en zich van ons afhankelijk gesteld heeft om hen van die liefde te laten weten: dat Christus de folterende angst des kruises verduurd heeft voor de vreugde van de verlorengaanden te winnen en te redden, en er op gerekend heeft dat onze liefde er vreugde in zou scheppen om Hem blijde te maken door Hem zijn loon te brengen; en dat de groote meerderheid van hen die belijden alles aan zijne stervende liefde verschuldigd te zijn, geheel onverschillig zijn met betrekking tot de vraag of zij Hem behagen en of zij hunne medemenschen zegenen zullen door hen voor die liefde te winnen, � waarlijk het kan niet waar zijn dat zijne liefde ooit eene werkelijkheid voor hen was, want anders konden zij hunne roeping zoo niet verwaarloozen. Of het moet zijn dat men ze nooit recht geleerd heeft waartoe zij verlost zijn: de kerk moet, terwijl zij hen opriep om redding voor zichzelven te zoeken, voor hen verborgen gehouden hebben het groote doel van hunne verlossing n.1. dat zij leven moesten om anderen te redden. Maar wat ook al de oorzaak moge zijn, hier is het ernstig



		3:.\' HET VRAAGSTUK DEB ZENDING. zon kunnen gebruikt worden, en dat zij zich van geen macht bediend hebben, die ons ook niet ten dienste staat." Wij hebben de groote kracht van God en Zijn Heiligen Geest zoo zeker als zij die gehad hebben. De macht van Zijne stervende liefde in het hart; van een triomfeerend geloof\'in Christus; van een eenvoudige, moedige, per- soonlijke getuigenis; van geduldig lijden: van vurige, volstrekte toewijding; de hemelsche macht welke de wereld overwint door Hem die ons heeft lief gehad � dit alles kunnen wij zoo zeker hebben als zij ze gehad hebben. ..Het is mogelijk, de wereld in dit geslacht te evan- geliseeren, als wij de zaak in het licht van de heldendaden der zending van lateren tijd beschouwen, lfet meest treilend voorbeeld is dat der Moravi�rs. Indien de leden der Protestantsche kerken zonden uitgaan in getallen in evenredigheid niet die door hen uitgezonden, zouden wij eene macht van bijna 400.000 arbeiders in het buiten- landsch zendingveld hebben, hetgeen veel meer is, dan het getal, dat naar berekening noodig is, om de taak uit te voeren." I)e Moravische kerk is een van de kleinste in getal en van de armste aan middelen van al de kerken. Wat zij gedaan heeft dient tot bewijs, dat de geheele kerk, als zij tot besef van hare roeping komt, gewisselijk het werk kan uitvoeren. Beschouwen wij de gelegen- lieden der kerk in de geopende deuren in elk