-ocr page 1-

		Vak 71
		TV\'nha^H Eva*

-ocr page 2-

		mm \\Zzlo

-ocr page 3-

		&

-ocr page 4- -ocr page 5-

		Mr?* ïe Twintigste Eeuw \'
		TOEGEWIJD AAN
		T HEILIG HART VAN JEZUS.
		W. VAN NIEUWENHOFF S. J. TWEEDE DRUK. Vermeerderd met den Zendbrief van Z. H. Leo XIII en de opdracht der geheele wereld.
		Amsterdam Q. BORG, 1899.

-ocr page 6-

		IMPRIMATUR: H. J. BORGHOLS, A.MSTELODAMI,                  Lïbr. Cens. die 15 Maii 1899.

-ocr page 7-

		:Ol£lCl."\\7«7-tJ!Zi©r. l\'.Indz. NOVENE. I.        Jezus stelt zijn Hart voor ter vereering.......1 II.       Jezus Christus heeft deze devotie gewild en bevestigd. 7 III.     Jezus klaagt over verachting. 17 IV.     Jezus klaagt over heilig" schennis en oneerhiedigheid. 24 V.       Jezus vraagt wederliefde . 33 VI.     Jezus vraagt liefde, die zich door daden toont .... 40 VII.   Jezus vraagt eerherstelling. 49 VIII. Jezus wijst zelf deze eerher- stellingen aan.....58 IX.     Jezus belooft Zijn vereerders overvloedige gunsten ... 69

-ocr page 8-

		IV.
		Nieuwe Litanie ter eore van \'t heilig Hart.......83 Kruisweg ter eero van het lij- dende Hart.......88 Toewijding aan \'t heilig Hart. . 105 Encycliek over de toewijding van het menschdom aan hot aller- heiligst Hart van Jezus . .107 Toewijding van de Wereld aan het allerheiligst Hart van Jezus . 123 Schietgebeden met allaten ven ijkt 125 Geheel ter zalig-en heiligverklaring 126
		M

-ocr page 9-

		Woord vooraf.
		Het besluit van 2 April 1899, waarbij eene nieuwe Litanie van \'t heilig Hart van Jezus, niet alleen voor de bisdommen Marseille en Autun, of voor de orde der Visitatie en de Sociëteit van Jezus, maar voor heel het Christenvolk in alle oorden der wereld tot bijzonder en openbaar go- bruik werd goedgekeurd, was reden genoeg om deze met oenige omschrij- ving in \'t licht te zenden. Op dienzelfclen dag werd bovendien het voornemen bekend gemaakt van Z. H. Paus Leo XIII om tot genees- middel in de dagelijks toenemende

-ocr page 10-

		vt.
		rampen, die ons kwellen, geheel de wereld aan het allerheiligste Hart van Jezus toe te wijden. Dit spoorde mij aan de nieuwe Litanie in te leiden door eene negen» daagsche oefening, die zoowel dienen kan ter voorbereiding van het feest door Onzen Heer zelven verordend, als ter opwekking voor de negen eerste Vrijdagen, aan welke Jezus Christus zoo heerlijke gunsten heeft beloofd. De kruisiceg ter eere van \'t Lij- dende Hart van Jezus kan gedurende do oefening van \'t Heilig uur de smarten en verlatenheid des Heeren voor den geest brengen, en de op- dracht door de Gelukzalige Margareta» Maria zelve gedaan, is een voorbeeld, lioe wij ons geheel en al aan \'t aan- biddelijk Hart des Verlossers kunnen toewijden.

-ocr page 11-

		VII.
		Moge in de twintigste eeuw, dit boekje van toewijding onder de vele voortreffelijke geschriften, die het Hart van Jezus, onze vrede en onze verzoening meer doen kennen en beminnen, mede iets bijdragen om de zoo stellig uit- gedrukte verlangens Zijner versmade liefde voldoening te geven. \'s Gravenhage, Pinksterdag 1899. W. VAN NIEUWENHOFF S. J.

-ocr page 12- -ocr page 13-

		nr,       | i J . I ï 1 \' . |
		I. Jezus stelt Zijn Hart voor ter vereeriug.
		2)
		en lGden Juni 1075 verscheen
		Onze Heer Jezus Christus aan Marga- reta-Maria, cono kloosterzuster (lei- Visitatie te Paray-le-Monial. Zij ge- voelde een hevig verlangen om Hem een blijk van wederliefde te geven. Toen sprak Hij: „Gij kunt Mij uwe liefde niet beter bewijzen, dan door te doen, wat Ik u reeds zoo dikwijls heb gevraagd." lïij deze woorden ontdekte Hij Zijn heilig Hart en ging voort: „Ziehier het hart, dat de merwchen zoozeer heeft bemind.

-ocr page 14-

		2
		Wanneer wij deze woorden aan- dachtig nagaan, blijkt het ons duido- lijk, waarin de vereering van het heilig Hart eigenlijk bestaat. „Wanneer wij aan God huldo on eerbied bewijzen, is dit om onzentwil", zegt do H. Thomas „en niet om God. Zijne eere vermeerderen, kan het schepsel nooit, want Hij is uit zich* zelven vol van heerlijkheid. Doch wio Gode oor bewijst, erkent zijne min- dorheid tegenover God, zijne afhanke- lijkhoid van God, de hoerschappij van God over al het geschapene; en in deze erkenning ligt ons hoogste geluk, dewijl zij ons aan God verbindt met een band van inniger en volkomener liefde, dan ooit tusschen menschen kan bestaan. Doch om met God ver- bonden to worden, moet do mensch door voorstellingen, die hij met do zintuigen kan waarnomen, als bij de hand worden geleid. Hij ziet God niet en hoeft aan iots zichtbaars behoefte.

-ocr page 15-

		:!
		om tot die hulde en eerbewijzing, die hem met God verbindt, te worden op- gewekt. „ Het onzichtbare van God wordt door hetgene geschapen is, kenbaar en zichtbaar. (Rom. I, 20.) Zoo is het onzichtbare Woord Gods, do Zoon des eeuwigen Vaders, mensch geworden. Hij wilde gezien worden en gekend, bemind door den mensch. Niet alsof deze liefde Hem gelukkiger kon maken, dewijl Hij van alle eeuwigheid volmaakt gelukkig is, maar omdat Hij het eeuwig geluk wil van den mensch, en dit ligt alleen in diens liefde tot God. Evonzoo verschijnt de menschge- worden God aan Margareta-Maria, eene maagd, die Hem zoekt, die vurig verlangt Hem blijk van hare hartelijke liefde te geven. Hij heeft haar uitge- kozen om Zijn verlangen aan de men- schon bekend te maken. Hij verschijnt haar, terwijl zij voor het H. Sacra- ment des Altaars neergeknield, zich afvraagt: wat kan ik voor Hem doen ?

-ocr page 16-

		I
		Zij ziet Hem in menschelijke gedaante, en Hij spreekt haar toe : „Het beste bewijs van liefde, dat gij Mij geven kunt, is doen, wat Ik u reeds zoo dikwijls heb verzocht." Te weten, Zijne liefde aan de menschen bekend te maken. Daarom ontdekte Hij Zijn heilig Hart on ging voort: „Ziehier het hart, dat de menschen zoozeer heeft bemind.\'" Monsch gelijk wij, had de Zoon des eeuwigen Vaders een hart in do hei* lige borst. In den schoot der Moeder- maagd was het door den II. Geest <je- vormd. Gelijk allo ledematen Zijner menschelijke natuur was dit Hart met het woord Gods zelfstandig vereeniijd, daarom was hot de heilitje tempel Gods, van oneindige Majesteit, een Godmon- menschelijk Hart. Jozus Christus wijst op dit hart, zooals wij monschen doen, wanneer wij van don ernst onzer liefde spreken» Het Hart is toch ton allen tijde en ovoral het zinnebeeld der

-ocr page 17-

		5
		liefde. Wio hart voor iemand heeft, bemint hem, leeft voor dien beminde. Zoo staat hier Jezus Christus voor onze oogen om ons te zeggen: Ik heb u lief. Het heilig Hart van den Zoon Gods, ofschoon aanbiddenswaardig op zich zolvon, is echter het voornaamste doel onzer vereering niet. Wanneer wij dankbaar de hand van een weldoener kussen, geldt onze dank deze hand niet zoozeer als don weldoenor inper- soon. Do vereering van het aanbidde* lijk Hart bedoelt evenzoo voorname- lijk don Goddelijken persoon van Je- zus Christus, die ons Zelf wijst op Zijn Hart, het bekende zinnebeeld der liefde, om aanschouwelijk te maken, wat Hij Zijne bruid met woorden zegt, dat Hij ons bemint. Te recht verzekert daar* om de H. Alphonsus, dat de veroering van het heilig Hart neerkomt op een liefbétoon voor Jezus Christus, die onze hoogste liefde ©verwaardig is- In zijn Godmenschelijk Hart, het spre\'

-ocr page 18-

		6
		kendste zinnebeeld der liefde en tegelijk het heerlijkst getuigenis, dewijl het, aan het kruis doorboord, de laatste druppelen bloeda voor ons vergoot, vereeren wij de brandende liefde van Jezus Christus voor ons. Aan dit Hart verklaart do Kerk, danken wij zijne voornaamste weldaden , en daarom noemt kardinaal Pie deze devotieeene korte samenvatting van heel onzen godsdienst, waarvan het eerste en laat- sto woord is : Bemin God bovenal. Het goddelijk Kind Jezus in de Kribbe van Bethlehem en op den schoot Zijner Moeder, als eene bloem aan den stengel, herinnert ons liet aanbiddelijk geheim der Menschwor- ding. De Man van Smarten, Jezus aan het kruis, doet ons denkon aan het liefdegeheim dor Verlossing. Jezus Christus in \'t II. Sacrament des altaars onder de gedaanten van Brood, oi>on- baart ons deze alles to bovengaande liefde, die hot levensonderhoud wil

-ocr page 19-

		7
		wezen onzer ziel. Maar Zijn aanbidde* lijk Hart stolt Hij ons voor als de open bron, waaraan al de weldaden ontspringen, die Hij sinds Zijne Mensch* wording ons geschonken heeft en schenken blijft, zoolang de wereld staat. Hier geeft de Godniensch zijne liefde in Haarzelve te beschouwen en te vereeren, niet in hare uitwer- kingen; de zon zelve stelt Hij voor onzo oogen, niet de voorwerpen, waar- aan zij licht, kleur en warmte mede- deelt.
		II. Jezus Christus heeft (loze devotie gewild en bevestigd.
		/Vet Hart van onzen goeden Meester"\' schrijft Margareta-Maria, „wil de liefde 011 hulde Zijner schepselen. "Wij ïnooten het beminnen uit al onze kracht en

-ocr page 20-

		s
		vermogen. IIif zal Zijn rijk vestigen ondanks alle Zijne vijanden en hunne te- genwerkingen. Hij zal zich meestor maken van onze harten, want do voor- name bedoeling dezer devotie is do bekeering van ons hart tot Zijne liefde." Indien nu de devotie tot het heilig Hart van Jezus door geene andere kan vervangen worden, maar de voor- naamsto dovoties, die tot de II. Kinds- heid, tot hot bitter Lijden on tot het aanbiddelijk Altaargeheim in zich bo- sluit on ten laatste neerkomt oj> een vuriger, hartelijker, inniger beminnen van Jezus Christus zelven, dan geldt hier Zijn woord: ,.]\'nur ben Ik komen brengen op aarde, en wat wil Ik ander* dan dat bet brande?" (Luc. XII. 47). Hij heeft bemind willen worden en. geboden : „Bemin Mij; uw geluk hangt er aan!" Toen do monsch door do zonde moedwillig Zijne liefde had vor- lieurd en reddeloos verloren ging, sprak Hij: „Ecce Venio, Ik zal komen",

-ocr page 21-

		\'.I
		en Hij kwam op aarde. Niet als ver- toornd rechter, maar als het teere Kind eener maagdelijke moeder, het schoonste van allo kinderen der men- schen; klein werd de Heer, maar be- minnelijk boven mate (Bern.), om den menschen te zeggen: „Vreest niets, l:o::it bij Mij, bemint Mij?" Drie en dertig jaron heeft Hij onder ons go- woond ; ei toen Zijne heilige handen do kinderen negenden en alle kranken genazen, was let Zijn Hart, dat Hem bewoog: Hij beminde. Toen Zijne hoi* lige voeten langs moeilijke wogen het schaap zochten, dat verloren was, dreef Zijn goddelijk Hart Hem voort. Toen Zijn oog zich op den onschuldigen jongeling vestigde; toen Hij weende bij Lazarus\' graf, openbaarde zich Zijn Hart in dien blik, in dezo tranen. Hij laadde op Zijne heilige schouders onze schuld; om deze te betalen gaf Hij aan het schandelijk kruis Zijn leven. Dit was do hoogste liefde, waar een

-ocr page 22-

		10
		mensch toe komen kon; de Godmensch kon moor. Bij Testament had Ilij in hot laatste Avondmaal Zichzelven geheel vermaakt aan den mensch, op- dat dozo bij Hem, door Hem, van Hom niet onkol loven zou, maar het leven bezitten in vollen overvloed. Na. zijn dood liet Hij Zijne zijde ope- nen, — ..een woord vol diopen zin,\'\' merkt Augustinus op — de laatste druppelen bloed en dit open Hart moesten getuigen, dat Jezus Christus ons bemint. nWij hébben geloof <je- dagen" zegt Joannes, „aan de liefde, die God ons toedraagt." (I Jo. IV 16). Doch do wereld gelooft niet, dat God den mensch bemint. Joannes geloofde \'t; maar hij had in \'t laatste Avondmaal mot \'t hoofd aan Jezus\' borst gerust. — ..Waarom," vroeg hem do maagd Gertrudis in oen visioen, „waarom hebt gij niet vermeld, hoe dat goddelijk Hart bij Zijn leven van liefde voor ons klopte ?

-ocr page 23-

		i I
		- - ,.Ik moest aan de wereld verkondt gen de Menschwording van het eeuwig Woord dos Vaders." antwoordde hij. ..Later, als de wereld tot verval komt, zal Gods Voorzienigheid de liefde van het goddelijk Hart van Jezus openba- ren, om zoo de uitdoovende liefde der menschen op to doen loven. ) Die tijd van verkoeling was gekomen in de XVIde eeuw. IJzige kou deed de harten verstijven. En ziet. nu vertoont zich de Zoon Gods in menschelijke gedaante aan eene onschuldige maagd, die geene andere liefde kent of wil dan de Zijne. Zij moet aan de wereld verkondigen, dat Hij den mensch niet uit mededoogen genegen is, maar als Zijn vriend bemint. Tot deze taak heeft Hijzelf haar uitverkoren, geroe- pen, voorbereid. Nu wijst Hij haar Zijn Hart, en verstaanbaar is zijn woord: „Ziehier Mijn Hart, dat de
		\'j S. Gcrtrudis vit;i, L;uispir.\'iiu Lil). IV—I.

-ocr page 24-

		[2
		menschen zóo bemint, dat het niets heeft gespaard om zich op te offeren en uit te putten in liefdebewijzen.\'\' Rijst nu de vraag: waarom vereert gij het II. Hart van Jezus? Dan luidt liet afdoende antwoord: omdat Jezus Christus Zelf dit uitdrukkelijk hooft gewild. Het zien van oon monschelijk hart doet aan liefde denken. Hart en liefde plegen door hetzelfde woord te worden aangeduid, en niet elkander verwisseld. Onze Heer had kunnen zeggen: Zie, Ik bemin de menschen; Ik heb niets gespaard om Mij op te offeren en in liefdebewijzen uit te putten. Maar dit heeft Hij niet gezegd; of liever Hij heeft meer gedaan dan enkel zóo te spreken. Hij heeft het zichtbaar voorgesteld, door zijn Hart te vertoo- nen, en dit Hart aan te wijzen als de beweegkracht der liefde, als do bron, waaraan zij ontwelt. Hij heeft dit gedaan, omdat uit dit Hart Zijne

-ocr page 25-

		13
		Kerk is voortgekomen. Het Bloed ou Water immers uit de heilige Zijde ge- vloeid, vormen de bron van ons boven- iiatuurlijk leven en ons eeuwig heil. Daarom moet de liefde tot dit allerbo- minnehjkst Hart het machtige middel zijn, dat do goloovigon uitnoodigt en opwekt tot wederliefde. Alleen een steenen hart, in eene borst van ijzer, kan bij de beschouwing van dit door- stoken en bloedend Hart onbewogen blijven, zonder door modelijden en wederliefde te worden geroerd. Hij heeft het niet opgelegd als eone verplichting, doch zijn bepaald ver- langen uitgesproken. Keer op keer heeft hij Margarota- Maria verzekerd, dat zij het uitverkoren werktuig was in Zijne hand om de menschen tot Zijn Hart te trekken en zóó golukkig te maken. Het krachtigste on onwederlegbaro bewijs, dat Hij het wilde, ligt echter hierin: Hij heeft de schijnbaar ïnachtoloozopogingeener van

-ocr page 26-

		II
		de wereld afgescheiden en in stille verborgenheid levende kloosterzuster tegen alle verwachting doen slagen. Hij heeft haar een priester aangewezen, die haar steunen zon, P. de la Colom- bière. Hij heeft de orde, waar deze toebehoorde, die reeds Zijn naam in haar vaandel droeg, niet de eervolle taak belast het begonnen werk voort te zetten en alom te verbreiden. Toen begon de tegenstand voorgoed. Oversten, biechtvaders verzetten zich er tegen. Margareta-Maria gold voor eene over- spannen dwaze. Allerlei hinderpalen rezen in den weg, vijanden stonden op aan alle kanten. Maar Jezus Chris- tus had verzekerd: „Ik zal regeeren, ondanks mijne vijanden!" Menschelijkerwijze moest de vereering van het H. Hart niet Margareta-Maria in den kloostertuin van Paray-le-Monial zijn begraven. Slechts een glimlach van medelijden met de onnoozolo geost- drijfster, die de vracht harer kranke

-ocr page 27-

		15
		verbeelding voor eene openbaring dos Heeren wilde doen gelden, had mogen overblijven om de lippen van een vromen tijdgenoot. Dit is nochtans niet geschied. Het werk van Margareta- Maria is volkomen geslaagd. Haar naam is uit de minachting omhoog gerezen, stralend in den glans van een vlekkeloos leven, gekroond met de on- sterfelijke glorie, dat zij Jezus\' ver- langen aan de menschheid hekend heeft gemaakt. Twee eeuwen na haar dood was zij zoo weinig vergeten, dat al hare brieven, mededeelingen en geschriften met groote nauwkeurigheid werden onderzocht. Toen daar geen woord in viel aan te wijzen, eenigermate met de zuivere en gezonde leer der Kat- holieke Kerk in strijd; toen hare deugd heldhaftig was gebleken, on God hare assche door wonderen met glorio omgaf, toen werd zij onder do Gelukzalige maagden opgeschreven, die het Lam volgen, waar het gaat; hare boeltenis

-ocr page 28-

		IC,
		op de altaren wekt tot moedige navol- ging op. Hare voorspelling kwam uit: „Het Hart van Jezus zal heersenen!" Alleen wat van God is, houdt stand; trotseert de tegenwerking der men- schen, do wisseling der tijdon on ovor- wint. Zoo blijkt hot, dat de Veroering van \'t heilig Hart des Verlossers door Hom zelven is gewild en bevestigd. Hij heeft er het merk van Zijn kruis op go- drukt, maar doet de glorie Zijner Verrij- zenis er over schitteren. Want nu hot ongeloof in onze stervende 19__ eeuw zich vleit goheol de menschheid te beheerschen, knielt Paus Leo XIII, het zichtbaar opperhoofd der Kerk met deze, op den dag door Christus zelven daartoe bestemd, voor het altaar, brengt eerherherstel voor do zonden dor mensch- heid en wijdt deze, wijdt do komende eeuw plechtig too aan hot aanbiddelijk en beminnenswaardig Hart van Jezus.

-ocr page 29-

		17
		III. Jezus klaagt over verachting.
		In de laatste dagen van Octobor 1073 vertoonde onze Heer aan Mar- gareta-Maria Zijn beminnend Hart. bloedend van slagen en steken. Hij verklaarde : ,. Dit zijn de wonden, die Ik van Mijn uitverkoren volk ontvang. Anderen kwetsen Mijn Lichaam, docb zij verscheuren Mijn Hart." Wij staan voor het beschamend feit. dat Jezus Christus over de Katholieken zich beklaagt. Nu do gebeurtenissen van twee eeuwen de kloosterlinge van Paray-le-Monial recht hebben gedaan; nu het hoogste kerkelijk gezag hare woorden juist, hare daden heldhaftig, hare glorie bij God onbetwijfelliaar heeft verklaard, bestaat er geen rede- lijke grond tot mistrouwen van hare herhaalde verzekering, dat de Zoon

-ocr page 30-

		is
		Gods ons aanklaagt van ondankbaar\' beid. ..Voor dank", sprak Hij 16 Juni 1(575, ..ontvang ik van de moesten en- kel verachting, oneerbiedigheden, hei\' ligschennis en koelheid in dit H. Sa» crament van liefde !" Wij K\'a\'i" rouwmoedig luisteren naar Jezus\' klacht en onderzoeken, wie zich aan verachting schuldig maken. Liefde eischt wederliefde. Deze houdt haar in \'t leven. Waar zij ontbreekt, zal de liefde sterven, misschien over- slaan in afkeer en haat. Zóo bij den mensch. Ondankbaarheid is meer dan gemis aan wederliefde. Zij maakt de menschehjke liefde af met wreede sla- gen. Zij perst uit het gewonde hart geen zuchten van onbegrepen lijden, maar kreten van geweldige pijn. In diepe verontwaardiging vordert de met ondank bejegende de uitspraak der onbevangen billijkheid. Hij die den v.\'j\'igaard aanlegde, mot alle zorg be-

-ocr page 31-

		19
		werkte, vruchten verwachtte en niet dan zure druiven oogst, roept vertoornd de bewoners van Jeruzalem en de mannen van Juda op, om recht te spreken tusschen hem en zijn wijn- gaard. (Isa. V. S.) Zoo doet Jezus Christus Onze Heer. Zijn Hart is geduldig en rijk in ont- fertning, daarom bezwijkt zijne liefde niet. Zijn Hart is een gloeiende vuuroven Vtm liefde, de vele wateren vermochten dien niet uit tedooven.(Cant. VIII. 7.) liet Hart van Jezus is de Koning aller harten, zoo is Hij sterker dan dood en graf; nooit zegt Zijne liefde : nu is het genoeg! Doch Hij klaagt. Een kroon van scherpe doornen om het hoofd, beladen met Zijn kruis, overdekt met wonden en kwetsuren, waaruit het bloed langs alle zijden afdroop, staat Jezus in de Vastenavond- dagen voor Margareta-Maria\'s oogen. „Is er dan niemand," vraagt Hij, „die medelijden met Mij heeft en deel wil

-ocr page 32-

		20
		nemen aan Mijne smarten in den droe- vigen staat, waarin de zondaars, voor- namelijk deze dagen, Mij brengen?" Kan Christus nu nog lijden? vragen wij. Neen, onlijdelijk en onsterfelijk zit Hij aan do rechterhand Zijns Va- dors in de glorie, maar sinds Zijne intrede in Gethsomane, tot Hij vrij- willig het leven aflegde aan het kruis, kon Hij lijden, omdat Hij wilde, on Hij leed onuitsprekelijk van de zonden der menschen. Hij overzag mot Zijne Goddelijke Alwetendheid al wat erop aarde misdaan was, al wat er ooit gezondigd zou worden. En de zonden in de toekomst gepleegd, na Zijn offer- dood aan het kruis, door hen die Zijne liefde hadden leeren kennen, veroor- zaakten Hem niet enkel hevige smart, maar vervulden Zijne ziel mot tegenzin en walging. De ongevoeligheid van Zijne drie voornaamste leerlingen, die geen uur met Hem konden waken, maar sliepen, terwijl bloedig zweet

-ocr page 33-

		L\'l
		Hom uitbrak, stelde voor Zijn oogen de onverschilligheid van vele Christenen <lio Zijn lijden niet zouden herdenken en koud Mijven voor den smaad, in den loop der tijden Hem onophoudelijk aangedaan. Vandaar treden in \'t vi- sioen, waarmede Hij Margareta-Maria. gelijk vroeger en later andere uitvor- korenen, begenadigt, oorzaak en gevolg, de zonde en hare straf, tegelijk op, ton einde gevoelens van deelnemende liefde in hun hart op te wekken. Bovendien heeft do glorie van \'t Verheerlijkt Lichaam den Verlosser niet gevoelloos gemaakt. Zijn Godde* lijk Hart is voor de boosheid der men* schen niet onverschillig geworden. Zij kwetst of pijnigt Hem niet, doch Hij gevoelt er een afkeer van, die, indien Hij nog lijden kon, Zijn doodsangst vernieuwen zou. Verdriet, onrust, tra- non vergezellen het gevoel van lood als bijkomende omstandigheden. Toch is een machtig zelfbeheer, ook bij den

-ocr page 34-

		monsch op .aarde, in staat hot leedge* voel te beperken, die omstandigheden tegen te houden. Hoeveel moer vermag dit de vreugde der Zaligende aanschou- wing in den hemel ! Nochtans vermin- dort deze Jezus\' haat togen de zonde niet. Zij belet Hem niet te zien, welke beleedigingen Hem toegeslingerd wor- den, al vermogen zij niet Zijn troon te bereiken. In plaats van pijn gevoelt Hij eindeloos modedoogen. Geen lijden doch ontferming beweegt Zijn Goddel ijk Hart, en Zijne klacht heeft alleen ten dool do zondaars tot bekeoring, do rechtvaardigen tot hartelijker liefde aan to sporen. In de verschijning van 1(5 Juni 1675 beklaagt zich Onze Hoor, dat Hij tot loon zijner liefde van de meesten enkel verachting ontvangt. Van de meesten verachting t Hoe velen loochenen Zijn bestaan, Zijne Godheid, Zijn lijden uit liefde, Zijn zoenoffer voor onze zonden! Onder

-ocr page 35-

		23
		hen, hoo velen, die gedoopt worden in Zijn Blood; die Hij van den moeder- schoot af heeft opgevoed in Zijne Kerk. Zijne liefde heeft geopenbaard, aan Zijn heilig gastmaal toegelaten. Niets dan verachting koestert voor Hem de afvallige Christen, die als geloofsverzaker zijn goddelijken Mees- ter den rug keert en tot de vaan dos vijands overloopt. Bij ontelbaren bestaat deze verach- ting in eene ijzige onverschilligheid: zij weigeren het levensonderhoud voor hunne ziel te ontvangen in de H. Com- nuuiie; weigeren zefs met Paschen, wanneer de Kerk, Jezus\' verontwaar- digde Bruid, het op straffe dos doods gebiedt. Het is, alsof zij het Joodscho volk, dat in de woestijn met het brood van den hemel regenend ontevreden, de vleeschpotten van Egypte terug- vroeg, nazeggen : „ons walgt van deze lichte spijze!" (Num. XXI 5.) Het afslaan van de uitnoodiging des

-ocr page 36-

		24
		konings om dan zijn gastmaal deel te nemen, dewijl tijdelijk voordeel of zinnelijk vermaak dit beletten, was eene smadelijke beleediging, waarover in de gelijkenis van \'t Evangelie (Matth XIV) de koning zich verontwaardigd toonde. Maar do volstrekte weigering om zelfs eens in het jaar het gebod der Kerk te vervullen; do nuttiging van het Brood des levens, dat ons ster- ken moet iu de gevaren der ziel, als overbodig en onnoodig te beschouwen, is grievende verachting. Over dozo be- klaagt zich Onze lieer.
		IV. Jezus klaagt over heiligschennis en oneerbiedigheid. „jlet II. Hart", aldus schrijft Mar- gareta Maria, „werd mij voorgesteld als op een troon van vuur on vlam-

-ocr page 37-

		25
		men, gelijk eono schitterende zon, naar alle zijden stralend, en doorzichtig als kristal. De wonde op liet kruis ont- vangen, was er zichtbaar. Eene door* nenkroon omringde dit Goddelijk Hart, en een kruis stond er hoven. „Mijn Goddelijke Zaligmaker gaf mij te verstaan, dat deze werktuigen van Zijn lijden beduidden, hoe Zijne onme- telijke liefde voor de menschon de bron van al Zijn lijden was geweest. Dat al die folteringen van het eerste oogenblik Zijner menschwording voor Hem tegenwoordig waren geweest, en van toen af stond het kruis, om zoo to zeggen, in Zijn Hart geplant. Van dit uur af aanvaardde Hij alle smarten en vernederingen, welke Zijne heilige Monschheid gedurende Zijn sterfelijk leven zou ondergaan, on zelfs de be- leedigingen, waaraan Zijne liefde voor de menschon tot aan het eind der eeu- wen Hem in het II. Sacrament bloot- stelde."

-ocr page 38-

		2G
		Do hoogste liefdegave van Jezus Christus wordt alzoo veracht. Onthei- ligend misbruik gaat nochtans verder dan verachting. En wie telt het aantal ongelukkigen. die wel liet Lichaam des Hoeren nuttigen, doch te voren niet hun hart door eene oprechte, rouw- moedige biecht van grooto zonden wil- den zuiveren. Zij vernieuwen Judas\' verraad : met een liefdetoekon leveren zij Jezus\' aanbiddelijk Lichaam en Bloed aan den duivel, die over hen heor- schappij voert. Schuldig zijn zij aan liet Lichaam en Bloed des Heeren! (1 Cor. XI.) Zij kwetsen het niet, zooals de 1m>u- len deden, „maar zij verscheuren Mijn Hart," klaagt Jezus. Het allerheiligste van heel Gods schepping, in welks naam alleen, alle knieën moeten bui- gen in den hemel, op aarde en onder do aarde, wordt geschonden door de aanraking van onreine handen, door gruwelen, waarvan de herinnering

-ocr page 39-

		^7
		doet sidderen. Hoe menigmaal en waar deze werken der ongo recht ig- heid worden gepleegd, weet God alleen. Onze Heer beklaagt zich echter niet enkel over gruwelen. ..Betoonden mij de menschon wederliefde." zoo luidt Zijn woord, „Ik zou het niet tellen, wat ik voor hen gedaan heb, maar zij blijven ongevoelig en koud !" 0n- eerbiedigheden, on koelheid is Zijn loon van eene groote menigte. Somwijlen slaat oon niet-geloovige in het heiligdom de Christenen gade, geeft op hunne houding en handel- wijze acht en getuigt: „Deze monschen gelooven niet, dat een God waarlijk in hun midden woont; hun gedrag zou van eerbied blijk geven." Hard klinkt dit oordeel. Zij geloo- veii, maar bedenken het niet. En toch in de tegenwoordigheid van een vorst of vorstin dezer aarde toegelaten, heeft de gelukkige onderdaan voor deze enkel oog en oor. Hij spreekt op eer-

-ocr page 40-

		£8 biedigcn toon, weegt zijne woorden, laat zijne aandacht geen oogenblik afleiden door hetgeen hem omgeeft. Maar toegelaten, inde ontzagwekkende tegenwoordigheid van Hem, wicn do engelen bevend aanbidden, houdt de Christen zich vrijwillig niet wereldsche gedachten bezig, slaat blikken om zich heen, .spreekt met zijns gelijken, lacht, .schertst, verwijlt wellicht bij schuldige voorstellingen en laat oene onbeteugelde verbeelding vrij spel. „ll<t huis mijns Vaders hebt gij tut een roovershol gemaald!" verweet Onze Heer den Joden, Math. XXI. 8) Welk verwijt past bij de oneerbiedig* heid dor Christenen tegenover hot aanbiddelijk Sacrament! De lijst der klachten is niet ten einde. Do moesten loonen Jezus\' liefde met ondank door verachting, heiligschen- nis, oneerbiedigheid; misschien vor- mon de ongeloovigon, de grooto zon- daars, van die moesten de meerderheid.

-ocr page 41-

		29
		Doch gaat de beleediging, door een vriend of een eigen kind aangedaan, niet veel dieper, dan wanneer zij van een verklaarden vijand komt? Klaagt niet de profeet David, vooruitziende, wat de Christus lijden zal: „Indien een vijand dit gedaan had, ik kun het dragen, muur gij duet liet, mijn vriend, mijn dischgenoot.\'" (Ps. 54). Tot Petrus, Joannes en .Tacobus, die in het lijdensuur dos Hoeren sliepen, klonk het zacht verwijt: „Kunt gij geen uur met Mij waken? (Matth. XXVI) Wanneer echter de geloovige Christen op Zon- of feestdag vrijwillig nalaat de H. Mis bij te wonen, maakt dozo zich, behalve aan overtreding van do wet der Kerk, niet schuldig aan be- treurenswaardige koelheid ? Do II. Mis vertegenwoordigt Chris- tus\' offerdood aan het kruis. Het bloed des Verlossers vraagt op het altaar den Hemolschen Vader verge- ving voor onzo zonden. Het stroomt

-ocr page 42-

		30
		van liet altaar en wil besproeien, rei- nigen, gelukkig, zalig maken al wie daar nederknielen. Is het geene mee- doogenlooze koelheid verwijderd te blijven om eenig tijdelijk gewin of vermaak ? Zoo gingen zij langs den Calvarieberg het hoofd schuddende, en keurden het Slachtoffer der zondaren geene aandacht waard. Hoevelen, die alleen de H. Mis bij- wonen, wanneer zij verplicht zijn, blijven afwezig, zoolang geen gebod hen drijft! Hen allen, die zonder oenigszins de bijzondere plichten van hun staat te krenken, dagelijks de H. Mis bij konden wonen en het niet doen, moet het verwijt van koelheid trof- fen. IJdel is do verontschuldiging: \'t is geen noodzakelijkheid. Alsof liefde dwang behoefde, om getrokken te wor- den naar den beminde. Buiten de II. Mis verblijft Onze Heer in het tabernakel, Zijne woontonte on- der demenschen. Hij toeft daar den gan-

-ocr page 43-

		31
		Scheil dag, tien hooien nacht, menig* malen plechtig tentoongesteld ter aanbidding. Stroomen de aanbidders toe ? Mild ia het Hart van Jezus toor allen, die het aanroepen. Stijgen de smeekingen van velen tot Hem op ? Is de toevlood groot, als dio der ar- mon tot een vrijgevigen rijke ? Er wordt zooveel geleden op aarde en go- weend! Hier is Zijn Hart, de bron van <dle re rt roost in <j. Komen de bo- droefdon, de elders ongetroost wegge* zondonon, putton uit deze Bron ? Hot antwoord geeft Unze Heer zelf in Zij- ne weemoedigo klacht aan Margareta- Maria: „Ik brand van verlangen om in het H. Sacrament vereerd te wor- den, en Ik vind bijna niemand, dio door wederliefde aan dit verlangen voldoet, Mij eenige lafenis bied." Schaars bezet is het heiligdom, mees- tal lodig. De monschen bozoekon hunne vrienden, toonon dozen hunne hartolijk- heid, voor Jezus zijn zij koel en on-

-ocr page 44-

		32
		cerschüliy. Dit grieft Hem diep. Maar ziet, Zijne getrouwen naderen tot de II. Tafel. Geene verplichting drijft hen ; zij komen op \'Zijne uitnoo* diging alleen. De mensch ziet echter enkel het uiterlijke, Jezus Christus doorschouwt het hart. Zijn deze har- ten voorbereid op Zijne komst ? Indien zij \'t niet waren ; indien ijdelheid. hoovaardij, zelfzucht, zinnelijke geh.>cht- heid, afkeer van den naaste en wre- vel daar gelijk onkruid welig opgroei* den; indien deze ernstige gebreken met-noemenswaarde beuzelingen wer- den geacht; indien geen verlangen om dezo onreinheid uit de ziel te verwijde* ren hen tot oprecht gemeend leedwe- zen heeft gestemd ; — heeft onze Heer dan geen recht te kingen over koel- heid, die Zijne liefde in \'t II. >Saera- mellt vergeldt ? Getuigen niet die vele vrijwillige du- gelijksche zonden, vo ir welke Onze Heer in den hof van Olijven Zijn bloe-

-ocr page 45-

		M
		dig zweet vergoot, van onhartelijkhohl voor Hem ? O, dat de Christenen Hem met bijna enkel ondankbaarheid loo- nen, grieft Hem pijnelijker dan het lij- den door de beulen Hem aangedaan. Proef de bitterheid, die mijn Hart over- stelpt," luidt Zijne bede ; „besproei met uwe tranen do onverschillige harten, die Ik voor mij had uitgekozen l" Zijn deze klachten ongegrond \'? Heeft onze Heer alleen den tijd bedoeld, waarin Hij sprak ? Kunnen wij niet de hand op het hart getuigen; aan dit alles zijn wij onschuldig Heer!
		V. .Tozns Christus vraagt wederliefde. y . , T~ i ndien de nienschen Mij slechts een weinig wederliefde bewijzen wilden» zou Ik alles, wat Ik voor hen gedaan

-ocr page 46-

		;;i
		hol), weinig achten on indion zulks mogelijk ware nog meer voor hen doen." Dozo roerende klacht des Heeron herinnert ons het karakter der mach- tigo liefde, in het Hooglied aangege- ven: „Wanneer de mensch al het zijne gegeven heeft, zal het hem voorkomen, dat hij nog niets heeft gedaan". (Cant. VII.) Waarin bestaat dan de wederliefde, die Christus van ons vraagt ? „Indien iemand Mij bemint", verklaarde Hij zelf in \'t laatste avondmaal, en do H. Joannes heeft dit woord geboekt — „zal hij Mijn woord onderhouden, en Mijn Vader zal hem lieftiebben, en Wij zullen tot hem komen en Ons ver- blijf bij hem vestigen. Du\' Mij niet bemint, onderhoudt Mijne woorden niet." (Jo. XIV. 23. 24.) In de onderhouding van Gods wet bestaat alzoo de liofdo. Ik heb Hom lief, daarom volbreng ik Zijn wil, nu

-ocr page 47-

		••):.
		bon ik Hem aangenaam, welgevallig. Mijne ziel gelijkt een kostbare pa- rel, is in Gods oog bekoorlijk als eene welbeminde bruid, trekt Hem aan door eene wonderbare schoonheid. Wie éen gebod overtreedt in een go- wicbtig punt, verliest deze schoonheid ; van deze ziel walgt God, zij is als een kind, dat in moedwillig verzet tegen zijn vader, de hand opheft om hem te slaan. Vijand van Jezus Christus is hij. dio groote zonde bedrijft. Gelijk het Joodsche volk gaf hij de voor- keur aan Barabbas boven Jezus. Luide riep zijn drift: Geef mij liever de vol- doening van mijn hartstocht ; niet Hom, niet Hem!" Ontsteld als eens Pilatus, vroeg het geweten toen : „Wat zal ik dan doen met Jezus *?" Do harts- tocht antwoordt: „Hij moot weg, Hij moot sterven!" — Welk kwaad heeft Hij dan gedaan *?" — „Om het even, Hij moet aan \'t kruis, Hij moet ster- ven ? Wij willen niet, dat Hij over

-ocr page 48-

		86
		ons regeere!" Het geweten bezwijkt geeft toe, en de Christen kruisigt .Te- zus Christus in zijn gemoed opnieuw; wordt schuldig aan Godsmoord. Maar nu is hij zijn eigen moordenaar tevens. Gods vriendschap, waardoor alleen zijne ziel leefde, heeft hij vrij- willig verworpen. Hij is voor God een doode. Nu kan hij Jezus Christus niet beminnen, want daartoe is noodig, dat hij leeft. Al sprak hij nu de talon van menschen en engelen, hij geeft alleen klank, gelijk een stuk koper of eene schel, die luidt. Al deelde hij zijne bezittingen uit tot spijze voor de armen, het haat hem niets, hij is niets; (I Cor. XIII.) zonder de liefde tot God is hij dood, een lijk, in staat van bedorf. Hij kan niet meer herle» ven, zonder een wonder van Gods al- macht en barmhartigheid. Wanneer Gods hand dit wonder zijnor opwekking begint te werken, komt hij tot besef van \'t geen hij misdeed ; in zijn hart

-ocr page 49-

		••;:
		welt berouw op over zijn woord, werk of gedachte tegen den Wil van God ; hij staat als de gestorven Lazarus uit het graf zijner zonde op en werpt zich weenende aan de voeten des Zalig* makers; belijdt in \'t II. Sacrament van boetvaardigheid zijne schuld en belooft beterschap. Xu leeft hij weder; het witte kleed, in Jezus\' bloed ge- reinigd, dekt hem opnieuw ; nnn zijn vinger blinkt de ring, die getuigt, dat hij kind is van God, broeder van Jezus Christus, en zijne herleving wekt vreugde en gejuich in zijn eigen hart, in Gods Kerk en bij de engelen in den hemel. Nu bewijst hij wederliefde aan Je- zus Christus. Dezo acht het weinig, wat Hij voor hem deed; zou indien \'t mogelijk ware, nog meer willen doen. Geroerd door zooveel liefde, zal nu de teruggekeerde, gelijk hij die Jezus Christus hartelijk bemint, niet enkel diens geboden in zaken van hethoog-

-ocr page 50-

		38
		ste gewicht onderhouden, maar zelfs in punten van minder groot belang. Do vurige en do oprecht dankbare beiden vragen niet: staat op do ovor- treding van dit gebod de straf dei- bel ? Verlies ik bet leven der ziel wederom, indien ik bier misdoe *? Zij vragen: mishaagt het God, wanneer ik Zijnen Naam ijdel neem, of in eene geringe mate de naastenliefde krenk? God beleedigen willen zij niet, tegen geen prijs God mishagen. Hier is de liefde tot God, glanzend als gepolijst goud, schitterend als edelsteen, gezui- verd van al wat vroeger den glans bedekte. Zoo menigmaal Jezus Cbristus mij vraagt: „Mijn kind, geef Mg uw hart!" bedoelt Hij dezo liefde. Wie Hem deze toedraagt, geeft zijn hart aan God. ..Wandelt in de liefde", vermaant de apostel, (Epbes. V. 2) zoouh Christus ons /leeft bemind, toen Hij zichzelr ven voor ons yuf tot eene opdracht

-ocr page 51-

		39
		en een offer aan God van zotten geur." Hij stond voor mij zichzelveu af; ik zoek Hem to behagen on sta mijn eigen wil af, mijn belang. Zijn welbehagen moet ik willen ten koste van het mijne; dan bemin ik Hem waarlijk en oprecht. Zoeken echter de meesten hun eigen belang, niet de belangen n Jezus Christus, (IlPhil. II. 20.) zoo bestaat er bij deze geen wederkeerigheid in de liefde. De mensch, die zich tevreden stelt geene zonde te bedrijven, welke Gods liefde wegneemt en do ziel van haar leven berooft, bezit nog liefde, leeft in staat van genade; doch lauw is dit hart, en deze liefde koel. „Geef „Mij uu> hart, plaats Mijn hart als een „zegel op het uwe", (Cant. VIII. 6), beduidt alleen : laat ons trouwe vrion- den zijn; noem Mijne belangen tor harte, dan draag Ik zorg voor de uwe. Dit heet „wonen in hot Hart van Jezus, dat het huis der goddelijke liefde is.

-ocr page 52-

		•10
		Daar is het zoet rusten. De hongerige vindt hier hemelsch voedsel, de dor- stigo drinkt aan de bron des heils; uit het midden van het Paradijs stroomt dezo bron langs allo zijden de harten der geloovigen in. De wond van Jezus\' heilige Zijde is de ingang der ark; wie daar binnengaan, komen niet in den zondvloed om." (Lansperg, Hom. 54 de jxiitnioiie.)
		VI. Jezus vraagt eeno liefde, die zich door daden toont. „Ik wil leven" getuigde de gelukza- lige Morgareta-Maria, „als een onbe- zorgd kind in hot Hart van mijn goe- den Vader; Hem laten begaan on be- schikken over mij naar Zijn welbeha- gen.. .. Want Hij heeft mij geleerd, dat Hij altoos voor me zorg zou dra-

-ocr page 53-

		II
		gen, zoolang ik mij geheel aan Hem overliet. ..Dikwijls was ik ontrouw in dit op- zicht, en dan kwam, wat ik verlangde, altoos verkeerd uit. Nu leg ik mij er op toe, te doen, wat Hij mo zoo menigmaal gezegd heeft : „Laat Mij hegaan /" Wie Jezus Christus waarlijk liefheeft, vindt zijne vreugde in de eer, die Hom wordt aangedaan. Hij zou die willen verduizendvoudigen en wenseht, dat zijn Hart heter gekend en meer bemind worde. Voelde reeds de profeet zijn hart en heel zijn wezen van vreugde trillen ; (Ps. 80.) hoe zou do Christen zijne blijd- schap voor God verborgen houden ? Hij zal den Heer belijden uit geheel zijn hart; hij zal tot Hem sproken, hoezeer hij maar stof en assche is; zijn hart tot Hem opheffen in den morgenstond. Zoo lang hij leeft, zal\'s Hoeren lof niet wijken van zijne lippen, want hot Hart van Jezus, waarin alle volheid der Godheid

-ocr page 54-

		I-J
		troont, dit Hort ra» goedheid en liefde overvloeiend, is (dien lof overwaard. In tlo stille eenzaamheid zal het dankbare hart overdenken, hoe Jezus\' hart eono peillooze diepte van alle deugden is; hoe daarin alle rijkdommen zijn van wijsheid en kennis; hoe in dit hart de Vader zijn welbehagen gevonden heeft, en de oud vaders, die door hun machtig geloof in den Verlosser als heuvelen hoven de menschheid uitrezen, eeuwen te voren verlangend naar dit Hart hebhen uitge- zien. En toch mag de ware liefde niet in lofbetuiging en hartelijke waardecring alleen bestaan; deH. Joannes vermaant ons: niet slechts in ivoorden te beminnen, doch in daden en waarheid. (I Jo. III, 18.) Wie bemint, zoekt het bijzijn des geliefden, on wie hot Hart des Ver- lossers, die schatkamer van liefde, binnon- gaat, gevoelt zich opgewekt tot daden, die getuigen, dat hij over dezo schatten

-ocr page 55-

		13
		vrij beschikken mug. Hij verzucht met den H. Bernardus: „Nu ik uw Hart, dat ik tevens het mijne mag noemen, gevonden heb, o allerzoetste Jezus, zal ik tot U, mijn God. bidden; laat mijne gebeden toe in dit heiligdom uwer verhooring, ja, trek mij geheel in uw Hart. O Jezus, die in schoonheid alles wat de oogen trekt, te boven gaat, reinig mij meer en meer van alle ongerechtigheid en zuiver mij van mijne zonden, dat ik door U gereinigd, tot U, Allerreinste, naderen moge en wonen in Uw Hart allo dagen mijns levens !" Doch met Bernardus gaat hij voort: „opdat ik uwen uil kenne en voJbrengeP\' Dit is het groote werk, waardoor alle liefde zich toont. Liefde is niet met bijzijn tevreden, maar geeft ook, ontziet moeite noch arbeid, offert, staat af, wat zij bezit. ,.Hoog is de liefde van Jezus", zegt Thoin. a Kom nis, (III. 5.) zij scoort aan tot het ondernemen van stoute

-ocr page 56-

		11
		dingen en wekt op om altijd hoogere volmaaktheid te verlangen." Zoo zal do vriend van Jezus volbrengen, al wat diens Hart begeert, vraagt en aanraadt. Of het zwaar valt. lang duurt, inspan* ning kost. hij doet het uit liefde, om Hem te behagen alleen. Deze bedoeling is de tooverstaf, die alles, ook de meest gewone, zelfs on- vorniijdelijke handelingen verheft, adelt, in zuiver goud van liefde verkeert. „Wonderbaar zijn de uitwerkselen dezer liefde. Wie niet bereid is alles te ondergaan om zich naar den wil des beminden te voegen, verdient geen ware minnaar te heeten. Wie bemint, moet al wat hard en bitter is, om den be- minde gaarne tot zich nemen; om geen toevalligen tegenspoed mag hij ooit van hem heengaan." III. 5. „De grootste liefde", getuigt onze Heer zelf, „heeft hij, die voor zijne vrienden zijn leren geeft." (Jo. XV. 13.) En van den be- keerden Saulus sprak de Heer tot Ana-

-ocr page 57-

		i:.
		nias : „Ik zal hem toonen, hoeveel hij om Mijnen naam lijdt-ti moet. (Act. IX. 16.) Zoo koos liet Hart van Jezus Margareta-Maria uit om Zijn slachtoffer te worden. Haar had Hij bestemd om den gloed Zijner liefde mee do deelen aan do harten der men- schen. Dezo taak zal haar te staan komen op tegenspraak, beschaming en vernedering. Hij verschijnt haar on spreekt: „Ik zoek iemand, die zich wil opofferen voor mijn Hart, een slacht" offer, dat zich ten koste van alles wijden wil aan do uitvoering Mijner plannen." In \'t besef van Christus\' ontzagwek- kendo Majesteit, wierp Margareta-Maria zich bevend aan diens voeten neder on stelde Hem heiliger zielen voor, dio getrouw Zijne plannen zouden uit» werken, „Ik wil goen ander dan u," hernam Hij, „en daarom hel) Ik u uit» gekozen." Bevreesd nochtans, dat Gods buiten» gemeeno gunsten haar den eenvoudigen

-ocr page 58-

		IC,
		geest harer orde zouden doen verliezen, wederstond Margareta-Maria lang aan do ingevingen des Hoeren; doch alles bleek te vergeefs. Hij gunde haar geeno rust, totdat zij gehoorzaam zich had aangeboden, tot al wat Hij verlangen zou, te weten: dat zij gewillig pp zich nam alle soort van vernedering, tegen- spraak en verachting, zonder ander vooruitzicht dan het verwezenlijken Zijner bedoeling. Eens, dat Hij haar duidelijk te ver- staan gaf: „Ik wil mij van u bedienen als werktuig om de harten tot Mijne liefde te trekken," antwoordde zij: „Mijn God, ik begrijp niet, hoe dit geschie- den kan!" Hij hernam: „Door mijne almacht, die alles uit niets heeft gemaakt. Ver- geet nooit, dat gij uit uzelve niets zijt, en nu een slaclitoffer Mijns Harten, altoos gereed ter wille van de liefde te worden opgedragen." Margareta-Maria heeft hare moeilijke

-ocr page 59-

		t:
		taak volbracht. Smaad en vernedering heeft zij op zich genomen, om \'s Heeren wil uit te voeren. Zoo heeft ook ieder Christen de taak Jezus\' liefde te doen regeeren in zijn oigen hart, ondanks allo verzet onzer bedorven natuur. Hij moet Jezus mees- ter laten over zichzelven, hoe ook wereld en duivel hem daarin bemoei- lijken. In dezen strijd toont zich onze liefde voor Christus. Deze moed getuigt, dat ons hart voor Hem klopt, en Hij zal Zijn liefdevol plan in ons uitvoeren on, „heerschen ondanks Zijne vijanden." Drie middelen liggen in ons hereik om deze liefde tot Jezus Christus in ons op te wekken, te bewaren on to vorgrooton. Ten eersto HET GEBED. Wio dit vraagt, verkrijgt; wie klopt, ziet do deur open gaan; want geen ander gebed komt zoozeer overeen met den wonsch van Jezus\' Hart, dat bemind wil worden. „Geef mij U meer te be

-ocr page 60-

		IS
		minnen, o Hoer!" is Hem \'t aange- naamsto aller gebeden en wordt altoos verhoord. Dan komt DE OEFENING. Wij kunnen ons gewoon maken aan God kleine offers te brengen. Onszelven in \'t gewone leven kleine voldoeningen ont- zeggen om Zijnentwil, staat gelijk met liet plukken van geurige bloemen, die wij Hom uit liefde aanbieden. Eindelijk kunnen wij xahknkkx over de liefde, die Jezus Christus ons bewezen heeft in de kribbe, aan het kruis, op het altaar, en voortdurend bewijst in het II. Sacrament des altaars, waar Hij bij ons blijft, zich aan ons geeft, zich voor ons opdraagt. De gedachtenis zijner weldaden kan niet anders dan ons aan- sporen tot dank en wederliefde; daarom schrijft de II. Joannes: I/titto)tx dan God beminnen, want God heeft ons het remt bemind. (1. JoIV. 19.)

-ocr page 61-

		13
		VII. Jezus vraagt oerherstelliiig.
		ndermaal sprak Hij van Zijne liefde voor de monschen, die Hem niet bijna enkel ondank beloonden. Dit deed Hem pijnlijker aan dan de smarten, in Zijn bitter Lijden gedragen. Hij vroeg me: „Gij ten minste, vul aan, wat zij te kort komen, zooveel gij kunt." „Hoe kan ik het Heer ? Ik ben zoo nietig en zwak. „Ziedaar, nu kunt gij *?" En Hij ont- stak op eens een zoo feilen gloed in haar hart, dat zij meende te sterven en bad: „spaar me Heer, ik ben mensch!" Wie God bemint, wil Hem geloofd, geprezen en bemind zien ; toont zijne liefde, door alles wat in zijne macht

-ocr page 62-

		50
		staat, te doen voor God. Maar vrienden dooien lief en leed te zamen. Wat de een lijdt» voelt de ander als zijn eigen loed. Nn beklaagt onze Heer zich niet enkel over gemis aan wederliefde, maar over ondankbaarheid en grievende bo- jegening in Zijn H. Sacrament. Voor deze vraagt Hij vergoeding, eerboete, eerherstel. Onder alle verschijningen, met welke Onze lieer Zijne uitverkoren bruid Margareta-Maria begenadigd heeft, treedt geene andere zoo op den voor- grond, als die van 16 Juni 1675, toen zij alleen, achter het koorhek der kloos- terkape.. voor het H. Sacrament lag nedergeknield. „Jezus verscheen haar en toonde Zijn Goddelijk Hart in do geopende borst, brandend on met door- nen omwonden, en gelastte haar zorg te dragen, dat om zoo groote liefde te vergelden, en tot herstelling der b beëdigingen van ondankbare men- schoii, eene openlijke vereering aan

-ocr page 63-

		51
		Zijn Hart zou worden gebracht." (Kerk. Getijden.) Hier wederom de bode, telkens door Onzen Heer herhaald: „Gij ton minste vul aan, wat de anderen te kort ko- nien. zooveel gij ?t vermoogt." Dit is derhalve eerherateüing. De mensch wordt door grievend leed geschokt. Een vriend is hem ontrouw geworden, heeft hein teleurgesteld, smadelijk bejegend, eene bloedende wond geslagen in zijn hart. Hij be- klaagt zich bij een anderen vriend, stort zijn hart uit. Deze voelt zich ge- troffen ; drukt de hand van den ge- slagene en ziet hem aan met een blik, die al bleven de lippen zwijgen, hem verzekert: „Ik voel met u mede. Ik zou het ongedaan willen maken, wat u is geschied, dat weet gij.... maar wat ik kan, zal ik doen, reken op mijne trouw. Ik zal trachten u te doen vergeten, wat hij u misdaan heeft.\'\' Zoo omhelst eene dochter hare snikkende moeder,

-ocr page 64-

		E 2
		wier kiinl van haar is heengegaan: „Ik zal nooit van u weggaan : ik blijf bij U, wees getroost." Druppelt hier geen balsem in de open wond *? Vriendschap en kinder* liefde brengen troost in de smart. „Troost", zegt de II. Thomas, „is de verkwikking, die het leed bedaren doet." Het Hart van Jezus stelt ons op dezelfde wijs niet enkel de liefde voor, die Hij ons toedraagt en op waardee* ring en wederliefde aanspraak doet gelden, doch bovenal Zijne versmade liefde, \'t Is een Hart verbrijzeld om onze misdaden, gehoorzaam geworden tot den dood, met eene lans doorstoken, een zoenoffer voor onze zonden, maar bij en ondanks dit alles verzadigd met versma- dingen. Daarom toont Hij niet slechts een vlammend Hart, dat bemint, maar een gewond en bloedend Hart, om- wonden met de doornenkrans der men- schelijke ondankbaarheden. Zoo vraagt liet wederliefde, die aan de Zijno be-

-ocr page 65-

		53
		antwoordt, smart, die ons beweegt om te vergoeden, wat do wreedheid der menschen Hem lijdon doet. De ware vereering van het Godde- lijk Hart, vervult alzoo alle ei.schen der liefde. Zij houdt zich met den Beminde bezig, want kostbaar boven alles is haar Zijne teijenwuordigheid. Zij spoort tot werken, tot groote daden voor Hem. Maar Zijn lijden wordt ook het hare, zij is ontroostbaar over het on- recht Hem aangedaan; zij beproeft het Hem te vergoeden; daarin te slagen, acht zij haar hoogste geluk. Eene aanzienlijke vrouw, door de Christelijke overlevering Yeronica genaamd, snelde in deze stemming Jezus to gemoet op zijn tocht naar den Cal- varieberg. Als een lam ging Hij ter slachtbank zonder den mond te openen. Hij zwoegde on wankelde onder den last van het verachte kruis. Zijn hoofd droeg een scherpe doornenkroon ; Zijn gelaat was door kaakslagen gezwollen,

-ocr page 66-

		51
		bespuwd en geheel van bloed bedropen, tot ftfschuwwokkons toe; een melaat- sche geleek Hij. geen mensch. Voronica let op geen spottende schare, op geen terugwijzenden soldaat, maar droogt met haar linnen doek het (ïod- delijk Aanschijn af\'. Hare hand is zacht en zorgzaam als dio eener zuster. Hoe welkom is Hem de verkwikking, die zij biedt! Wat Hij niemand ooit gaf, schonk Hij haar — \'t was ook \'t eenige. wat Hem nog bleef\' te geven : Zijne beeltenis, duurzaam in haar doek! Gedachtenis van hetgeon Hij uit liefde voor haar leed, gedachtenis, hoe zij Hem hare liefde toonde. Op Zijn kruisweg heeft Onze Heer evenwel achter en naast Voronica Margareta-Maria gezien met do schare zijner vereerders, die van haar ver- namen, dat Jezus Christus nog troost en vergoeding vraagt voor het schan- delijk onrecht, Hem voortdurend aan- gedaan. Dat gezicht was Hem eene

-ocr page 67-

		.).)
		verzachting, daarom lint Hij Zijne beeltenis onuitwischbaar blijven in dien doek voor alle geslachten der aarde. En kan nu in den hemel geono smart Hom meer ontroeren, voor vreugde is Hij altoos gevoelig, onze eerherstelling verblijdt zijn Goddelijk Hart. Drie redenen moeten ons bewegen, om het verhingen des Heeren te vol- doen en ons te beijveren tot aanvul* ling van het ontzettend te kort, waar- over Zijne liefde klaagt. Eerst de billijkheid. Wie is er zonder schuld en heeft zich tegenover Jezus Christus in het H. Sacrament niets te verwijten? Onbillijk ware het de her- stelling van het Jezus aangedane on- recht aan enkele vromen over te laten, of te beweren, dat deze teedere gods- vrucht eigenaardiger aantrekkelijk- heid voor de vrouw bezit. Zijne schulden voldoen is de hoogst eigen- aardige plicht van dengene, die ze

-ocr page 68-

		CG
		gemaakt heeft, \'t zij clan mail of vrouw. De naastenliefde komt na de billijk" heid. Alle Christenen zijn broeders en zusters, kinderen van een huisgezin, Welks Vader in den hemel woont. Velen onzer medechristenen zijn zóo- ver afgedwaald, dat zij den eisch der billijkheid niet meer verstaan, veel minder voldoen. Ontelbaren gaan ge- heel op in de ijdele dingen der aarde en hebhen den leugen lief. Niettemin be- hooren zij tot onze naasten , want Onze Verlosser heeft alles gedaan om hou zalig te maken. Velen van dezen zijn ons dierbaar, hun eeuwig heil gaat ons ter harte. Voor hen moeten wij opkomen, en naar \'t woord van Paulus elkanders lasten drayen om zóó de wet te vervullen van Christus, (Galat. VI. 2.) die bij het heengaan van deze wereld ons op het gemoed heeft gedrukt: „Bemint elkander, gelijk Ik u bemind héb," (Jo. XIII.) De ware

-ocr page 69-

		6 i liefde wil het geluk des naasten, be- vordert het naar best vermogen. Dit nu doen wij, wanneer wij voor onzen naaste vergiffenis afsmeekon, trachten aan te vullen, waarin hij te kort schiet. Deze liefde is het eenigo teeken, waar* aan de wereld ons erkennen moet als leerlingen van Christus. (Joh. XIV.) Nochtans, indien ook alle beweegrede* nen ons ontbraken, moet de liefde ran Christus ons dryven. (2 Cor. V.) Hij vraagt het, Hij dringt er op aan, Hij wil onze eerherstelling, en Hij wordt niet bemind! Zoo klaagde en jammerde reeds de II. Franciscus van Assisi. Simeon had reeds voorspold: Hij is gesteld tot een teekon van tegenspraak. (Luc. II, 34.) Hoeveion, dio Hem niet kennen, hoevolen, die Hom verlooche* nen ! Hoe groot de menigte, dio Hem vergeet ; die in de bruiloftzaal zijner kerk komen zonder bruiloftskleed ; dio zichzelven zoeken en hun tijdelijk voordeel boven Hem stellen. Zelfs

-ocr page 70-

		r„s
		onder de zijnen, de (rouwe leerl\'ngen, hoevelen, die geen enkel uur met II(<m willen waken, wier koelheid en on- verschilligheid Hem pijnlijker grieft, dun ui wat Hij in de macht derdui.v terilis geledon heeft!
		VIII. Jezus wijst zelf deze eerherstel* liii.ü aan. „Daarom vraag Ik van u, dat do eerste Vrijdag na het octaaf van \'t H. Sacrament gewijd worde aan eeno bijzondere viering om mijn Hart te eeren door de Communie op dien dag ; en Ik vraag eene eereboeto ter ver- goeding van de onwaardige bejego- ningen, welke mijn Hart ondergaan heeft, zoolang het uitgesteld is op de altaren." Het staat alzoo vast. wij hebben

-ocr page 71-

		59
		ten opzichte van onzon Hoor alle trappen van ondankbaarheid doorloo* pon. Weldaden, die Hij aanbood zijn geweigerd, vaak met minachting. An- tieren zijn achteloos on zonder waar* deering \'ontvangen, enkelen ontzettend misbruikt; op alle wijzen Ls Hij ge- hoond en beleedigd. Dit moet Hem op vele wijzen goedgemaakt on her- steld worden. Waar te beginnen en hoe"? Wat moeten wij doen ? Hijzelf gewaardigt zich do middelen aan te geven. De eerste daad van sehadeloosstel- ling is liet jaarlijksch feest van Zijn Goddelijk Hart, dat nu in do Katho- lieke Kerk in de rij der feesten van den eersten rang is opgenomen, \'t Is eon feest, waarop wij dankbaar juichen mot Isaïas (XII): Zie kier is God, mijn Zaligmaker! Vertrouwelijk zal ik nu met Hem omgaan en niet vreezen, want mijne sterkte en mijn lof is de Heer, on Hij is mij ten Heil geworden. Blijde zult

-ocr page 72-

		RO
		;/ij wateren putten uit de bronnen des Zaligmakers," Doch de grondtoon klinkt weemoo- dig, gelijk Voronica\'s hulde op den kruisweg. Keiijk de klacht vanDavid: Afijn hart heeft smaad verwacht en eUende, en /\'• zag uit naar een, die deelen sou in mijne droefheid, en hij tras er niet, die mij zon troosten en ik Vond niemand." (Ps. 68 v 29.) En Joannes, die ooggetuige was, verkon* digt, hoe het llurt run Jezus aan het kruis, met een lans doorstoken, bloed en water heeft uitgestort. (Jo. XIX.) Do priester hid de getijden van \'t II. Hart, waar heel do Christenwereld in wordt uitgenoodigd, om Christus, die voor ons geleden heeft, te aanbid\' den. De hijmno zingt vol weemoed van de vermetele on wreode bende onzer driften, die het onschuldige Hart met wond op wond overdekt heeft. Zulk een loon had God niet verdiend ! Onder het auubiddelijk offer, door den

-ocr page 73-

		61
		priester opgedragen, naderen de ge- trouwen des Hecren; zij luisteren naar de klacht der Versmade Liefde en nemen Hem eerbiedig op in hun hart, van zonden zuiver, en verklaren dan in Zijne aanbiddehjke tegenwoor- digheid openlijk, dat het onrecht Hem aangedaan, hun innig leed is, dat zij dit herstellen willen en Hem toebe- hooren in leven en sterven. Zelfs de dag der viering van deze plechtigheid is door Christus aangewe* zen : Vrijdwj, waarop de Heer aan \'t kruis gestorven, en Zijn Hart door- boord is, daags na \'t octaaf van \'t H. Sacrament. In de XIII eeuw gaf Onze Heer aan eene Hem toogewijde maagd, Ju- liana de Cornillon, te verstaan, dat Hij een afzonderlijken vierdag voor \'t geheim Zijner hoogste liefde wonsch- te. Een feest van acht dagen moest ingesteld op den Donderdag, die \'t oc- taaf van Pinksteren volgde. Dan moest

-ocr page 74-

		62
		Hij door do menschen verhoven wor* don, die om wille van de menschen de gedaante van Brood had aangeno- men. Wanneer dan de H. Hostie op de handen des priesters in zegetocht werd rondgedragen, zou de Kerk harer Zaligmaker prijzen, haren Leidsman en Herder met lied en lofgezang. Zoo ge- schiedde. Doch in den loop der eeuwon gingen nijdige stemmen op; hier en daar verzwakte het onderbroken lied ; op enkele plaatsen werd het slechts fluisterend vernomen, maar smaad en oneer stegen tot een vloed van wilde golven. Zijne liefde werd vergeten, miskend ; Zijne weldaden niet geteld, maar in \'t H. Sacrament des Altaars, waar de liefde van Zijn Hart het schit* terendst zich openbaarde, worden koel* heid en verguizing Zijn loon. Ware dit uitsluitend van de zijde Zijner ha- ters gekomen, Hij zou het zwijgend ge- dragen hebben, (Ps. 54) nu het even- wel van zijne vrienden kwam, opent

-ocr page 75-

		63
		Ilij den mond tot eeno klacht hij Mar» gareta-Maria en eischt daags na de sluiting van het achtdaagsche feest Zijner liefde oene schadeloosstelling voor Zijn Hart. „Gij ten minste, vul het te kort uwer medechristenen aan. Doch is deze aanvulling in hare macht ? De liefde vraagt altoos vereo- niging. Om met den mensch éen te kunnen worden, geeft de Zoon Gods Zijn Vleesch en Bloed, onder de ge- daanten van Brood en Wijn, tot spijs en drank. Dit is de allerinnigste ver- eeniging, die gedacht kan worden. Wanneer Hij, verhorgen in het Ta- hernakel, den balling in dit tranendal opwacht om dezen te troosten on zijn leed te helpen dragen, dan blijft er nog afstand tusschen hen beiden. De Goddelijke Trooster zit in Zijn eenza- men kerker, de bedroefde knielt voor do gesloten deur, of aanschouwt Hem onder de gedaante van Brood. Bij het hoogheilig offer der Mis wordt

-ocr page 76-

		lil
		de Zoon dos Vadera het Lam Gods, dat de zonden der wereld wegneemt en, door Zijn geheimzinnig sterven op het al- taar, den vertoornden God voor ons vergeving vraagt. Groote afstand be- staat er dan tussehen den zondigen mensch en den Goddelijken Offeraar. Wanneer wij echter, gehoor gevend aan de dringende nitnoodiging des Hee- ren: „Neemt en eet, dit is Mijn Lichaam!" in de H. Communie Hom ontvangen, dan houdt alle afstand op, (H. Thomas) alle scheiding valt weg, wij worden een met Hem. Hij blijft in ons, wij blijven in Hem, want Hij komt, opdat wij loven van Zijn leven. (Jo. VI.) Een welkom onthaal maakt menige afwijzing goed ; hartelijke bejegening, juichende blijdschap bij Zijne komst stellen Hem eonigszins schadeloos voor koele en onverschillige ontvangst van vele anderen. Daarom vraagt de Heer eeno H. Communie op dien feestdag. Zij moet goed maken do heiligschon-

-ocr page 77-

		r,r,
		nissen en afwijzingen van geheel een jaar. Welke zelfbeproeving behoort hier nochtans vooraf te gaan ? Voor mijn eigen te kort en dat mijner mede- christenen ga ik Jezus Christus vol- doening brengen! Hoe voegt mij op- recht leedwezen over mijno eigene koelheid ! Wanneer ik naderen wil om vergeving af te smeeken en scbado loosstelling te bieden, welke reinheid van gemoed, welk berouw over mijno zonden passen mij ! Met welken oot- moed en ernstig verlangen behoor ik mij voor te bereiden tot deze Commu- nie, die zoo vele lauwe en slechte Communien vergoeden moet! Indien echter de ondankbaarheid der monschen en hunne versmading van \'s Heeren liefde tot zulk eene hoogte stijgen, dat het Hart van Jezus, gtduldig en rijk aan barmhartigheid, nochtans klaagt, kan dan één feestdag in \'t jaar, al zou heel de wereld Jezus\' wensch

-ocr page 78-

		(\')(i
		voldoen on eerboete brengen, wel vol- staan ? Neen, volstaan niet, onmogelijk. Tocli is bet eene vergoeding voor Zijn Hart, dat over geheel de aarde, voor elk Tabernakel, betuigingen van leedwezen over bet gepleegde onrecht opgaan, vurige Communiën geschieden, kortom een eerherstellingsdag wordt gehouden. Van Zijne getrouwen durft Onzo Verlosser nochtans meer verlangen. „Mijn Goddelijke Zaligmaker," schrijft Margareta-Maria, „gelastte mij tot de H. Tafel te naderen op den eersten Vrijdag eiker maand, om naar mijn vermogen debeleedigingen te herstellen, welke Hij de afgeloopen maand in Zijn aanbiddelijk Sacrament heeft onder- gaan." Sinds is de eerste Vrijdag in eere bij al wie Jezus Christus bemint. In de stellige overtuiging Onzen Hoer te behagon, voldoen zij dezen wensch, door Hem uitgesproken, en blijven

-ocr page 79-

		67
		door deze maandelijksche voroeniging gemakkelijker in staat de vriendschap met Hem, die het eeiiig leven onzer ziel is, te onderhouden. Eindelijk sprak Onze Heer tot zijne bevoorrechte vertrouwelinge: „Iedere week, in den nacht van Donderdag op Vrijdag, zal ik u deel geven aan Mijne doodelijke droefheid in den hof van Olijven; zoodat gij, zonder te weten hoe, al do smarten van een pijnlijken doodstrijd ondervindt. Daarom moet gij in dien nacht van 11—12 uren u met Mijn gebed in den hof vereeni- gen, het aangezicht ter aarde, barm- hartigheid afsmeeken voor de zondaars on Mij troosten in Mijne verlatenheid van den kant Mijner slapende loer- lingen." Wie erkent hier niet den oorsprong der vrome oefening van eerherstellende liefde nu onder den naam van HET HEI- LIG UUli bij velen in zwang? Slechts weinigen evenwel zijn in

-ocr page 80-

		68
		staat het nachtelijk uur, door Onzen Heer aangewezen, aan deze oefening te wijden. Dienvolgens heeft Z. H. Paus Gregorius XVI, die reeds, 27 Juli 1831, een vollen aflaat aan dit godvruchtig werk ver- bonden had, den 12den December 1836 dien uitgestrekt tot hen, die hun uur Donderdagmiddag of avond kiezen. Aan de bedoeling des Heeren vol- doet ongetwijfeld: alwie Donderdag- middag of Vrijdag een uur lang hor- denkt, wat Hij in den hof geleden heeft, hoe Hij een trooster, oen helper zocht en niet vond. Deze zijn do oefeningen van eerher- stol door Onzen Heer zelven verzocht: het feest van \'t 11. Hart, de Communie op den eersten Vrijdag en \'t wekelijksch heilig uur. Alles is duidelijk en vast om» lijnd, de bedoeling is opengelegd; zonder eonige moeite en inspanning wordt geene dezer verricht, doch zij spreken allen van uitboeting, vragen toewijding en voeren dichter tot. God.

-ocr page 81-

		69
		IX. Jezus belooft Z\\jn vereerders over- vloedige gunsten.
		\\Jiv/.e Heer heeft mij doen verstaan, dat Hij gekend, bemind on aanboden wil worden door do menschen. Daar- om zal Hij vele genaden uitstorten over hen, die zich toowijden aan de vereering en liefde van Zijn heilig Hart. Hij ontdekt mij schatten van liefdo en genade voor de personen, die er zich aan wijden en geheel opofferen om Hem allo eer, liefde en glorie to geven, waartoe zij bij machte zijn\', maar zoo groote schatten, dat ik geen woorden vind om ze uit te drukken. „Ik beloof u", sprak Hij, „dat Mijn Hart zich zal uitzetten om de invloe- den Zijner liefdo in ruime mate te doen gevoelen aan allen, die Mij deze

-ocr page 82-

		70
		eer bewijzen en zorg dragen, dut an- deren dit doen". Do verspreiding der devotie tot liet aanbiddelijk Hart is een noodzakelijk gevolg der liefde, die het in ons op- wekt, want de gloed van een bran* dend hart is niets anders dan ijver om anderen van zijn overvloed mee te deelen. Van de Sainaritaanscho vrouw ver- haalt de II. Joannes, dat zij hare wa- terkruik achterliet, heenging naar de stad en tot die menschen zeide: „Komt en ziet een mensch, die mij alle* gezegd heeft, irnt ik heb gedaan. Is deze niet de (\'hri.itlis? Zij gingen dan uit de stad en kwamen tot hem. En vele Samaritanen geloofden in hem om het woord der vrouw, die getuigenis had gegeven. En nog veel meer anderen geloofden in Hem om zijne woorden. En zij spraken tot de vrouw: Xn gelooven irij niet meer om hetgene gij hebt gezegd; want wij hebben Hem zeken gehoord en weten, nu, dat Hij de

-ocr page 83-

		71
		Zaligmaker der wereld is." (Jo. IV. 28. 42.) Dat onze Heer eenezelfde mede- deeling van Margareta-Maria als van de Samaritaansche verlangde, blijkt telkens uit de onwraakbare getuigenis- Ben der Hem toegewijde maagd. „Hij deed mij zien, dat Zijn groot verlangen om door de menschen vol- maakt bemind te worden, Hem ge- bracht had tot het plan om hun Zijn Hart te openbaren en in deze laatste eeuwen hun dezen krachtigen stoot Zijner liefde te geven. Hij biedt hun een voorwerp en een middel, dat er geheel op is aangelegd Hem te doen beminnen, en niet enkel met woorden doch met de daad. Hij opent hun de schatten van liefde, barmhartigheid, genade, heiligheid en redding, die het besluit. Zij allen, die Hem de eer en liefde, waartoe zij in staat zijn, zei ven bewijzen willen en door anderen doen bewijzen, zullen dan verrijkt worden

-ocr page 84-

		72
		mot don overvloed van goddelijke schatten, waarvan Hij do onuitputbaro en onveranderlijke bron is. ./Mijn Goddelijk Hart", zoo sprak ünzo Heer. kan do vlammen zijner gloeiende liefde niet langer bedwingen. liet moet die uitslaan door uw toedoen en zkdi openbaren aan de monschon, om hen te verrijken met do kostbare schatten, die Ik u ontdek. Zij bevat- ten de genaden, die heiligen, gelukkig maken on noodig zijn om verwijderd te blijven van den afgrond dos ver- derfs." Vernemen wij hier niet do bloote ontwikkeling van \'s Heeren woord in hot Evangelie : Vuur ben Ik op aarde komen bremjen, en wat anders verlang Ik, dan dat het brande? (Luc. XII. 49.) Liefde wekt tot navolging op, dit is haar hoogste triomf. Wil Christus, dat het vuur Zijner liefde ontstoken worde, dan wil zijn vriend het oven- eens. Zoekt Hij het geluk der men-

-ocr page 85-

		7:1
		schen, wie Hem bomint kout geen ander dool. Do liofdo vliegt, snolt on juicht-\', zogt Thomas a Kempis, „zij is vrij en Iaat zich niet tegenhouden, zij voelt geen last on tolt geen ver- niooionis. (III. V.) In Margarota-Maria toont ons do Hoor, hoe zijn II. Hart werkt als do (\'rijfreer (ot verspreiding dezer devotie. Haar koos Hij uit om ons Zijne ver- langens kenbaar te maken. Hier is oen apostelsckap, cone aankondiging van don Zaligmaker dor wereld, gelijk do Samaritaansche in hare dankbaar* heid op zich nam. Het bekende Apos- TOLAAT in:s GEBKDS is hieruit geboren. — Allen, ook zij, die niet rechtstreeks aan het heil der zielen kunnen arbei- don, zijn daartoe in staat door veree- nigd gebed. De belangen, do wonschen van hot Hart dos Zaligmakers te hol- pon vervullen, is hun doel. Om dit te bereiken, offeren zij eiken morgen hunne gebeden, hun werken en lijdon

-ocr page 86-

		71
		dj). Dit alles verheffen en heiligen zij door liet te vereenigen niet de bedoe- ling. de gebeden en liet lijden Onzes Hoeren in het H. Sacrament des A1- taiirs. Het doel, waarvoor Hij alles opdraagt, is het ontsteken en doen branden van het vuur Zijner liefde op aarde; dit maken zij tot hunne meening. Te dien einde bidden velen dagelijks nog een tientje van den ro- zenkrans. De ijverigsten verbinden zich daarenboven tot de Communie van den eersten Vrijdag. Niet alleen drijfveer echter van dit apostolaat is hot heilig Hart van Jezus; deze schatkamer ran liefde en gerechtig- lieid is tegelijk do (jrniid, waaruit ijver en apostelschap voortkomen. „Ziehier het, Hart, dat de menschen zoozeor bemint"\', luidt Zijn woord, als Hij oen in vlammen staand hart aan Margareta- Maria voorstelt. Het heilig Hart van Jezus is alzoo, betceegreden en oorsprong van onzen

-ocr page 87-

		75
		ijver, maar evenzeer het middel, waar- door het apostelschap, de werken van ijver, vruchtbaar worden. „De devotie tot hot heilig Hart,"schrijft Margareta-Maria, „wil niet met geweld opgedrongen worden, maar door do zoete werking Zijnor liefdo de harten vero- veren. Zij gelijkt olie of eerder kost- bare balsem, welker geur en vocht zich vanzelf verspreiden. Het is genoeg het heilig Hart van Jezus te doen kennen. Dan late men Hemzelven de zorg over door te dringen in de harten, die Hij zich heeft voorbestemd. Gelukkig zij, die tot dit getal behooren Mijn Goddelijke Zaligmaker deed mij in- zien, dat zij, die aan het heil der zielen Kerken, de kunst zullen verstaan om de \' meest oniril/iae harten te raken. Zij zullen met • een wonderbaar gezegenden uitsla;/ \' arheiden, wanneer zijzelven van eene tee- . dere deeotie tot Zijn Goddelijk Hart door- drongen zijn." (Xdo belofte). Eindelijk is het Hart van Jezus, deze

-ocr page 88-

		7<;
		peWooze diepte run alle deugden, het ver* hevenste roorbeeld van onzen ijver, liet model van ons apostolaat. Alles heeft Hij godaan voor den menseh, Hij heeft zich vernederd en is gehoorzaam ge- worden tot den dood, heeft Zijn leven voor ons afgelegd, en dit is het toppunt der liefde. „ Wanneer Hij don Zyn Ieren voor ons afgelegd heeft", besluit Jo- annes, dan moeten tot} voor onze broeders ons leren afleggen", dat is besteden tot het laatste uur. (1 Jo.III. 1(5.) Doch \'s menschen behoeftigheid brengt mede, dat hij, voor alles wat hij doet of onderneemt, zijne belooning ver- wacht. Dit is niet vreemd. Van nature is de mensch zoo hulpeloos, hij heeft zoo weinig en behoeft zooveel. Alleen waro \'t te betreuren, indien hij het hooger loon voorbijziende, meest zijne aandacht vestigen zou op con aardsch, met don tijd voorbijgaand loon; dat hij meer waarde zou hechten aan do verwijdering van lichamelijk leed, dan

-ocr page 89-

		77
		aan do bovennatuurlijke kracht om het geduldig te dragen, waardoor hij eene onverwelkbare kroon verdient. Ongetwijfeld ware \'t voor de ver- spreiding der devotie tot liet H. Hart helooning genoog, aan Jezus Christus voldoening te mogen geven, Hem te behagen. „Doch, opdat do nienschen met grooter bereidvaardigheid zijn -\\y°rKler- baar en liefdevol verlangen voldoen," zegt Z. H. Paus Leo, (1889) „noodigt en trekt Jezus hen tot zich door de belofte van groote dingen." Welke groote dingen Onze Heer den vereerders van Zijn Hart toezegt, vernemen wij wederom van Zijne be- voorrechte vertrouwelinge. „Konde ik u eens alles verhalen," schreef zij haren biechtvader, „wat ik weet van deze beminnelijke devotio tot het H. Hart, en bekend maken aan geheel de wereld, welke genade- schatten het besluit, en Jezus Christus voornemens is uit te storten over allen,

-ocr page 90-

		78
		die haar beoefenen. Ik smeek u, Eerw. Pater, verzuim toch niets om deze aan iedereen bekend te maken. „Met ontwijfelbare zekerheid heeft Onze Heer mij doen kennen, dat Hij voornamelijk door middel van de pa- ters der Sociëteit van Jezus deze degelijke devotie overal wilde ves- tigen en zich door haar een groot aantal trouwe dienaars volmaakte vrienden en dankbare kindoren ver- werven ) Ik kon in het geestelijk leven geene oefening van godsvrucht, meer geschikt om in korten tijd eene ziel tot de hoogste volmaaktheid op te voeren en haar de ware zoetheid, die in den dienst van Christus ligt, te Ij Gelijk Onze lieer de orde der Visitutio koos om ile devotie tot Zijn lieilij: ll.irt te doen kannen, zou droeij Hij ili-n paters der Soriëteit voornamelijk o;t liet nut en de waarde er van te verkondigen. I>.it hier aan poene uit* sii. ;i hl\' v;m ulidere priesters moet geduelit worden, lilijkt uil de Tiende belofte, w:i:ir allen wtttétn ra/l 7 // //«//, die aan het helt der ziel-ii Kerken, wond rl>:i:ir welslujfen wurdt verzekerd.

-ocr page 91-

		7\'.i
		doen smaken. Wisten de nienschen, hoe aangenaam dezo devotie aan Jezus Christus is, dan verklaar ik met beslistheid, werd er geen Christen met eenige liefdti voor Onzen Heer in de ziel gevonden, die haar niet aan- stonds beoefenen zou. Zorg vooral, dat de kloosterlingen haar omhelzen. Zij zullen daar zooveel hulp in vinden, dat er geen ander middel noodig is om in de minst geregelde kloosterge- meenten den eersten ijrer te doen her- leren, (VII) en wie reeds volgens den regel leven, tot de hoogste volmaaktheid te roeren. (VIII.) Wat de nienschen in de wereld betreft, deze zullen door middel dezer aangename godsvrucht alle hulp ver- krijgen, die voor hun staat noodlij is (I): te weten: den vrede in hun huisgezin (II); verkwikking in hun arbeid, den zeijen des hemels over al hunne onderne- mingen(V) en troost in hun tegenspoed (lil). „In mijn Jlati," zegt Onze Heer,

-ocr page 92-

		80
		„zullen zij eene bijzondere toevlucht vin- den gedurende het leren, muur bovenal in het uur des doods." (IV) „Wat is het zoet te sterven!" roept Margareta- Maria uit, „wanneer men eene harte- lijke godsvrucht heeft beoefend jegens het Hart van onzen toekomenden Hechter!" Daarom legt de Kerk ons nu in de nieuwe Litanie deze juichtonon op do lippen: Hart van Jezus, behoud van wie op U hopen; Hoop van wie in U steroen; Hart van Jezus, ons leven en onze verrijzenis ! Wol mocht do vriendin des Heeren getuigen: De kranken en de zondaars vinden in het minzaam Hart van Jezus eene aUerzekerste ivijkplaats en blijven duur in veiliyheid. (VI) Voortdurend blijft f och dit Hart een zoenoffer voor onze zonden en een slachtoffer voor de zondaren. „Al wie Jezus Christus", gaat zij voort, „eene dankbare liefde toedraagt, gelijk dozo in de devotie tot Zijn heilig Hart Hem aangeboden wordt, zal de

-ocr page 93-

		Ml
		hulp van boven in alle vormen over zich neder zien dalen ; zelfs in de plaat- se», a-aar de l.ieltcnis van Zijn heilig Hart ter vereer ing ten toon staat, zal Hij zegeningen afzenden. (IX) Want Hij heeft mij verzekerd, er een geheel bijzonder behagen in te scheppen, onder de afbeelding van ditmonschelijk Hart vereerd to worden. Hij heeft mij verschillende namen in dit Hart ge- schreven doen zien, ter oorzake van hun verlangen om Hem te vereeren ; en nooit zal Hij toelaten, dat zij er uit- yetvischt worden. (XI) „Op een Vrijdag onder de heilige Com- munie sprak Onze Heer nog tot zijne onwaardige slavin: Ik beloof u in de overmaat der goedheid van Mijn Hart, dat Mijne alvermogende liefde aan allen, die negen achtereenvolgende maanden, op den eersten Vrijdag tot de H. Tafel zullen naderen, de genade zal verleenen der boetvaardigheid in het sterf aar, zoo- dat zij in Mijne ongenade niet zullen

-ocr page 94-

		82
		sterven, maar hunne heilige Sacra* inenten ontvangen en in dat laatste uur oone veilige wijkplaats vinden in Mijn Hart." (XII) \') Zoo blijkt het Hart van Jezus mild voor allen, die het aanroepen, eene bron van leven en heiligheid, onze vrede en onze verzoening; daarom in het Vader- land der eeuwige rust, de vreugde van alle Heiligen!
		1) Zie: lic bruid tUs Konimjs en irit haret tij<It/f,ioo- tl», Amsterdam, lf>\'J2 lil. 131 en \\f.
		tp

-ocr page 95-

		LITANIE VAN II KT aanbiddelijk Hart van Jezus. (Bestaande uit drie en dertig aanroe- iringen ter gedachtenis en vereering tan de drie en dertig levensjaren des Verlossers oj> aarde). Heer, ontferm U onzer. Christus, ontferm U onzer. Heer, ontferm U onzer. Christus, hoor ons. Christus, verhoor ons. God, homelscho Vader, ontferm U onzer. Cod, Zoon, Verlosser der wereld, ontferm U onzer. God, heilige Geest, ontferm U onzer.

-ocr page 96-

		M
		Hoiligo Drievuldigheid, een God, ferm U onzer. Hart van Jezus, den Zoon des eeuwigen Vaders, Hart van Jezus, in den schoot der Moedermaagd door den H. Geest gevormd, Hart van Jezus, met liet Woord Gods zelfstandig vereenigd, Hart van Jezus, van oneindige Majesteit, Hart van Jezus, heilige tempel Gods, Hart van Jezus, woontente des Allerhoogsten, Hart van Jezus, Huis van God en poorto des hemels, Hart van Jezus, gloeiende vuuroven van liefde, Hart van Jezus, schatkamer van liefde en gerechtigheid, Hart van Jezus, van goedheid en liefde overvloeiend, Hart van Jezus, peillooze diepte van alle deugden,

-ocr page 97-

		SS
		Hart van Jezus, allen lof overwaar- dig, ontferm U onzer. Hart van Jezus. Koning en mid- denpunt aller harten, Hart van Jezus, waarin alle rijk- dommen zijn van Wijsheid en Kennis, Hart van Jezus, waarin allo vol- heid der Godheid woont, Hart van Jezus, waarin de Vader Zijn welbehagen heeft gevonden, Hart van Jezus, van welks over- I vloed wij allen ontvangen hebben, Hart van Jezus, voorwerp van het verlangen der eeuwige heu- velen, Hart van Jezus, geduldig en rijk aan barmhartigheid, Hart van Jezus, mild voor allen, die U aanroepen, Hart van Jezus, bron van loven en heiligheid, Hart van Jezus, zoenoffer voor onzo zonden,

-ocr page 98-

		SC
		Hart van Jezus, met versmadingen ver» zadigd, ontferm U onzer. Hart van Jezus, verbrijzeld om 1 onze misdaden, Hart van Jezus, jjolioorzaain (.•\'\'" worden tot den dood. Hart van Jezus, met eene lans doorstoken, Hart van Jezus, bron van alle vertroosting, Hart van Jezus, ons leven en onze verrijzenis, Hart van Jezus, onze vrede on verzoening, Hart van Jezus, slachtoffer dei- zondaren. Hart van Jezus, behoud van wie op U hopen, Hart van Jezus, hoop van wie in U sterven, Hart van Jezus, vreugde van allo heiligen,                                          \' Lam Gods, dat do zonden der wereld wegneemt, spaar ons Heer,

-ocr page 99-

		87
		Lam Gods, dat de zonden der wereld wegneemt, verhoor ons Heer. Lam Gods, dat de zonden dor wereld wegneemt, onferm U onzer. Jezus, zachtzinnig en ootmoedig van [Harte. Maak ons hart gelijk aan het Uwe. LAAT ONS BIDDEN. Almachtige, eeuwige God, zie neder op het Hart van Uw welbeminden Zoon en op de lofprijzing en voldoening, dio Hij, in naam der zondaren, U heeft aan- geboden; schenk hun, die Uwe barmhar- tigheid afsmeeken, genadig vergiffenis in den naam van Uwen Zoon, denzelfden Jezus Christus, die met U leeft en regeert in de eenheid des H. Geestes, God door alle eeuwen der eeuwen. Amen.

-ocr page 100-

		KRUISWEG VAX IIKT LIJDENDE HART VAN JEZUS. VOORBEREIDEND GEBED.
		\\J Jezus, in Uwe groote liefde tot ons, hebt gij aan il o gelukzalige Mar- gareta-Maria U to zien gegeven als de „Man van Smarten", belast niet Uw kruis on overdekt met bloedende won- den. Gij hebt haar gevraagd, of erdan niemand was, die met U medo wilde lijden in den deerniswaardigen toestand, waarin de zondaars U hebben gebracht. Zie, wij komen nu het lijden van Uw heilig Hart overwegen. Wij wil- lon U vergezellen op Uwen kruisweg; Uwe smarten opdragen aan den eeu- wigen Vader om Zijn toorn te bedaren en Zijne barmhartigheid tot vergiffenis to stemmen,

-ocr page 101-

		89
		Gij hebt aan Margarota-Maria vei- zekerd, dat een rechtvaardige voor duizend zondaren vergiffenis kan vor- krijgen. Wij zijn zondaars, o Heer, maar door de verdiensten van Uw mateloos lijden durven wij hopen op vergiffenis voor ons en voor al onze naasten, kwijtschelding van straf voor de U zoo dierbare zielen in het va- gevuur. Daarom verwekken wij eerst een hartelijk Akte van Berouw. O Jezus, \'t is mij leed uit den grond des harten dat ik Uwe goddelijke Ma- jesteit vergramd heb en Uw aanbid" delijk Hart bedroefd door mijne zonden. Ik zou willen afkoopen, wat ik mis- deed, maar dit kan ik niet. Daarom zal ik mijne zonden biechten ; wisoh Gij ze dan uit door Uw goddelijk Bloed en help mij van nu at\' een leven be- ginnen dat U, o Jezus, behagelijk is, Amen,

-ocr page 102-

		00
		I. Jezus irordt ter dood veroordeeld. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis do wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, vervuld van schaamte over onze zonden ; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, overgege» ven aan den wil des Vaders, die in Pilatus U ter dood veroordeelt; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jozus. Wij zondaars, wij biddonU, verhoor ons. Dat wij hegrijpen, hoezeer onzo zonden Uwo oneindige goedheid heleedigen, Wij hidden U, verhoor ons. Dat wij ons in alles aan den heiligen wil Uws Vaders onderwerpen; Wij hidden U, verhoor ons. Onzo Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heor! ontferm Uonzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 103-

		UI
		II. Jezus neemt het kruis ojt Zijne schouderen. Wij aanbidden U, Christus, on loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, dat om onzentwil met groot verlangen het kruis te geinoet hebt gezien; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, dat het zware en ruwe kruis mot liofde hebt omhelsd ; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij met moed om Uwentwil de schouders zetten onder ons kruis ; Wij bidden U verhoor ons. Dat wij begrijpen, hoo onzo zonden het zwaarste kruis hobbon verdiend ; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. OntfermU onzer, Hoor! ontferm Uonzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 104-

		02
		III. Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis. Wij aanbidden U. Christus, on loven U. Omdat Gij door Uw kruis do wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, sterker dan Uw uitgeput heilig Lichaam; Ontferm Ü onzer. Goddelijk Hart van Jezus, vol moeds om na Uw eersten val op (o staan ; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij ons hart onder de lasten des levens tot U geheven houden; Wij bidden U, verhoor ons. Uut wij, wanneer nienschelijko zwak- heid ons bezwijken deed, met U den strijd hervatten; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 105-

		98
		IV. Jezus ontmoet Zijne II. Moeder. Wij aanbidden U, Christus! en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, gewond door de ontmoeting Uwer bedroefde Moe- der; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jesus, bron van hemelsche sterkte in hare onvergelij- kelijke smart; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jesus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij haar op onzen lijdensweg mogen ontmoeten; Wij bidden U, verhoor ons. Dat zij ons aanmoedige om op haar voetspoor vol vertrouwen U te volgen; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 106-

		\'M
		V. Jezus wordt door Siinon van Cyrene in het dragen van Zijn Kruis geholpen. Wij aanbidden U, Christus, en loven U, Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, gegriefd, toen allen voor Uw kruis en lijden zich schaamden; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, nog dank* baar jegens S.\'mon van Cyrene. dit\' gedwongen U hielp dragen: Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij er eene eer in stellen U op den kruisweg te mogen volgen: Wij bidden U, verhoor ons. Dat wij ons kruis niet gedwongen, maar met liefde U nadragen; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eor zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 107-

		ftó
		VI. Veroniea wuckt Jezus\' aangezicht af met een doek. Wij aanbidden U, Christus, on loven U, Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, getroost door den moed en \'t medelijdon van Veroniea; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, zoo donk- baar, dat Gij Uw heilig afbeeldsel aan haar schenkt; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U verhoor ons. Dat het ons nooit aan den moed ont- breke om Uw partij te kiezen; Wij bidden U, verhoor ons. Dat de gedachtenis aan Uw smartelijk lijden onuitwischbaar in ons hart worde geprent; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm Uonzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 108-

		96
		VII. Jezus valt voor de tweede maal onder het Kruis. Wij aanbidden U, Christus, on loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, met versmaad- heden verzadigd bij Uw tweeden val; Ontferm u onzer. Goddelijk Hart van Jezus, nog eons Uw moelijken tocht hervattende uit liefde tot mij ; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoorons. Dat wij na onze zonden nooit den moed verliezen; Wij bidden U, verhoor ons. Dat Uwe liefde ons helpo telkens tot bokeering op te staan; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. —7 Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm Uonzor. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 109-

		97
		VIII. Jezus troost de weenende vrouwen. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, geroerd door \'t medelijdon der weenende vrouwen; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, meer be- gaan met het oordeel, dat ons dreigt, dan met Uwe eigene smart; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij niet enkel Uw kruisweg gade- slaan, maar volgen ; Wij bidden U, verhoor ons. Dat wij rouwmoedig weenen over ons- zelven en over onze schuld; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij don Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm Uonzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 110-

		98
		IX. Jesus valt voor de derde maal onder het kruin. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, tot bezwij- kens toe benauwd onder den last Uws lijdens; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, Uwe laatste krachten inspannend om na Uw der- don val weer op te staan ; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat deze smart en liefde ons voor hervalling in de zonde bewaren; Wij bidden U, verhoor ons. Dat wij getrouw in het dragen van Uw kruis, volharden tot het eind; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm Uonzer, Heer ! ontferm Uonzor. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 111-

		99
		X. Jesus wordt ontkleed en met gal gelaafd. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, niet bitter- heid voor ons vervuld ; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, wreed ver- scheurd door het afrukken van Uwe kleedoren; Ontferm U onzer. Wees genadig, spaar ons, Jezus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij nooit meer de lippen zetten aan don beker der zondige voldoening; Wij bidden U, verhoor ons. Dat onze ziel van het kostbaar kleed der heiligmakende genade nooit worde beroofd; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer ! ontferm Uonzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 112-

		100
		XI. Jesus wordt aan het kruis genageld. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis do wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jozus, door do kruisiging mot duldolooze pijnon gefolterd ; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, in Uw dorst aan het kruis mot azijn gelaafd ; Ontferm U onzer. Door Uw kruis en lijden, verlos ons Jezus! Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat ons de liefde tot U aan liet kruis Uwer geboden nagole ; Wij bidden U, verhoor ons. Dat wij Uwe goddelijke liefde niet langer met koelheid en ondank vergolden; Wij bidden U, verhoor ons. Onzo Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zondaars genadig.

-ocr page 113-

		101
		XII. Jesua sterft aan het kntix. Wij aanhielden U, Christus, on loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, op het kruis door liefde voor mij gebroken, Ontform U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, met eeno lans geopend om mij eene schuil\' plaats te bieden; Ontferm U onzer. Door uw schandelijken dood, verlos ons Jezus. Wij, zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij in allen nood onzen toe- vlucht in dit open Hart mogen nemen; Wij bidden U, verhoor ons. Dat Gij ons in \'t uur des doods gebieden wilt met vertrouwen tot U te komen ; Wij bidden U, verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zondaren genadig.

-ocr page 114-

		10-2
		XIII. Jesus\' lieilii/ Lichaam wordt nut het kruit genomen. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, voorwerp van aanbidding, liefde en smart voor Uwe moeder, met Uw heilig Lichaam op haar schoot; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, verheerlijkt door de teekenen en wonderen bij Uw sterven ; Ontferm U onzer. Om de smarten uwer heilige Moeder, verlos ons, Jezus. Wij zondaars wij bidden U, verhoor ons. Dat de beschouwing Uwer II. Wonden genezonden balsem in do onzo storte ; Wij bidden U verhoor ons. Dat wij nooit moedo worden aan Uw heilig Lichaam eere en liefde te be- wijzen ; Wij bidden U verhoor ons. Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij don Vader. Ontferm U onzer, Heer! ontferm U onzer. O God, wees ons zonduren genadig.

-ocr page 115-

		1P3 XIV. Jesiix\' heilitj Lichaam wordt in het graf yi\'leijd. Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door Uw kruis de wereld hebt verlost. Goddelijk Hart van Jezus, boom des levens ; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jezus, geestelijk paradijs; Wij bidden U, verhoor ons. Goddelijk Hart van Jezus met de Godheid vereenigd, nedergelegd in een nieuw graf; Ontferm U onzer. Goddelijk Hart van Jesus, sterker dan dood en zonde bij Uwe opstanding uit het graf; Ontferm U onzer. Door Uwe heerlijke Verrijzenis, verlos ons Jesus. Wij zondaars, wij bidden U, verhoor ons. Dat wij Uw goddelijk Lichaam en bloed altoos in een zuiver hart mogen ontvangen; Wij bidden U, verhoor ons.

-ocr page 116-

		104
		Dat wij eens gevoelen, hoe zoet het sterven is, voor wie Uw aanbiddolijk Hart trouw hebben vereerd; Wij hielden U, verhoor ons! Onze Vader. — Wees gegroet. Eer zij den Vader. Ontferm Uonzer, Heer! ontfermUonzer, O God, wees ons zondaars genadig. Hart van Jezus, troost der bedroefden. wij bidden U, verhoor ons. Hart van Jezus, sterkte der zwakken, wij bidden U, verhoor ons. Hart van Jesus, hoop der stervenden, wij bidden U, verhoor ons. Lam Gods, dat wegneemt do zonden der wereld, spaar ons Heer. Lam Gods, dat wegneemt do zonden der wereld, verhoor ons Heer. Lam Gods, dat wegneemt do zonden der wereld, ontferm U onzer. Christus hoor ons, Christus verhoor ons. Hierna halt men gewoonlijk (1 maal Onze Vader en Wees gegroet.

-ocr page 117-

		Toewijding aan \'t H. Hart van Jezus, (voorgetiteld door de Zalige Margareta-Varla.)
		Ik N.N. geef on wijd n:m \'t heilig Ilurt van Onzon Hoor Jezus Christus mijn persoon, mijn loven, mijne hun- dolingen loed on smarten, on ik wil geheel mijzelven alleen besteden om Hem te eeren, te beminnen en te verheerlijken. Dit is mijn onherroe- polijk besluit geheel voor Hem te zijn on alles te Zijner liefde te doen, tor- wijl ik van harte verzaak aan al wat Hem zou kunnen mishagen. O heilig Hart van Jezus, U neem ik tot eenig Voorwerp mijnor liefde- tot Beschermer van mijn leven, tot Waarborg van mijn heil, tot Genees- middol mijner zwakheid en onstand- vastigheid, tot hersteller van wat ik

-ocr page 118-

		106
		ooit misdeed en tot veilige toevlucht in het uur van sterven. Wees, o Hart van goedheid, mijne rechtvaardiging hij God, Uwen Vader, en keer de schichten zijner billijke gramschap van mij af. O Hart van liefde, ik stel op U al mijn vertrouwen; alles vrees ik van mijne bedorven en zwakke natuur, maar ik hoop alles van Uwe goedheid- Verteer dan in mij al wat U mishagen kan of\' weerstand bieden. Laat de oprechte liefde tot U mijn hart zóó doordringen, dat ik U nooit vergete, noch van U gescheiden kunne worden. Ik smeek U om al de blijken Uwer goedheid, laat mijn naam in U ge- schreven staan, want ik wil er al mijn geluk en mijn roem in stellen als geheel do Uwe te leven en te sterven. Amen.

-ocr page 119-

		KHGTCUXK V\\ X ONZEN ALLEBHEILIGSTEN VADER LEO XIII, ilnnr ilc «Hiililclijkc VoorziciiijrlicW Puik. Over de toewijdina van het menschdom aan liet allerheiligst Hart van Jezus. Aan Onze Eerwaardige Broeders do patri- urehen , primaten , aartsbisschoppen , bisschoppen en andere ordinariaten, in vrede en ge meenschap met den H. Stoel. IM O XIII. Paus. Eerwaardige Broeders, heil en ApostoUxhen Zegen. Zooals u niet onbekend is gebleven, hebben Wij onlangs door Apostolische Brieven de opening aangekondigd van het Jubeljaar, overeenkomstig de gewoonte en de instellingen Onzer voorgangers binnenkort in deze stad te vieren. Heden, in de hoop en met het doel do

-ocr page 120-

		108
		heilige viering1 van deze godsdienstige plechtigheid te verhoogen, komen Wij een heerlijke zaak u bekend maken en aanbevelen, van welke, zoo slechts allen van harte met gewilligheid en blijde instemming aan Onze stem gehoor geven, allereerst voor de Christenheid, vervolgens voor de geheele menschelijke samenleving met grond rijke en blijvende vruchten mogen verwacht worden. Reeds meer dan eens hebben Wij ge- tracht de hoogst loffelijke devotie, welke zich de vereering van het Allerheiligst Hart van Jezns ten doel stelt, in heilig- lieid te bevestigen en met grooteren luister te omgeven, naar het voorbeeld van onze voorgangers Innocent ius XII, Ucnedictus XIII, Clemons XIII, 1\'ius VI, VII en IX. Wij hebben dit voornamelijk gedaan door Ons decreet van den 18n Juni 1889, waardoor Wij den feestdag van dien naam tot een van de eerste klasse verheven hebben. Nu echter staat voor Onzen geest een nog heerlijker vorm van vereering, welke als ware het van allo eerbewijzen, die tot dusver aan het Aller- heiligste Hart plachten gebracht te wor-

-ocr page 121-

		109
		den, de voltooiing en de volmaking zal zijn, en welke, naar Wij vertrouwen, onzen Zaligmaker Jezus Christus hoogst aangenaam zal wezen. Het is echter geenszins nu voor \'t eerst, dat de zaak, over welke Wij spreken, is te berde gebracht. Immers ruim vijf en twintig jaar geleden, toen het plechtige tweede eeuwfeest ophanden was van het bevel, door de gelukzalige Margareta Maria de Alacoque van den Hemel ontvangen, om de vereering van het II. Hart te versprei- den, zijn verscheiden verzoekschriften, niet slechts van particuliere personen, iiiaur ook van bisschoppen uit versehil- lende oorden aan Pias IX gericht, met de bede, dat Hij het gezamenlijke men- schelijk geslacht aan het aanbiddelijk H. Hart zou willen toewijden. Het werd toen oorbaar geacht, do zaak uit te *tel- len, opdat een rijpore beslissing zou kunnen volgen ; htusschen werd aan steden, welke zich afzonderlijk wilden toewijden, daartoe de vergunning gege- ven en het formulier van toewijding vast- gesteld. Nu nieuwe redenen zich bij de bestaande hebben gevoegd, meenen Wij

-ocr page 122-

		110
		dat de zaak rijp is geworden voor uit- voering. Voorzeker heeft Jezus Christus recht op dit rijkste en grootste blijk van ver- eoring en hulde, daar Hij de Vorst is en opperste Heer. Immers Zijne heer- schappij strekt zich niet alleen uit over de Katholieke volken, noch ook alleen over hen die, afgewasschen door de wateren des Doopsels, rechtens althans tot de Kerk behooren, — hoewel öf do dwaling hen het rechte spoor bijster maakt, <">f de scheurin.\' hen van de liefde verwijderd houdt, — doch zij omvat ook allen buiten het Christelijk geloof, zoo- dat in volle waarheid Jezus Christus heerschappij voert over het geheele men- schelijk geslacht. Want het betaamt, dat Hij die de Kengeborene is des Vaders en met Dezen deze fde natuur bezit, het a/schijnsel van Zijne heerlijkheid en het evenbeeld van Zjne zelfstandigheid met den Vader alles gemeen heeft, derhalve ook do heerschappij over al het geschapene. Daarom getuigt de Zoon Gods van Zich-Zelven bij den Profeet: „Ik ben gesteld tot Koning over Sion,

-ocr page 123-

		111
		Zijn heiligen berg. — De Heer sprak tot Mij : Gij zijt mijn Zoon, heden heb Ik U voortgebracht. Eisch van Mij, en Ik zal U de volken geven tot Uw erfdeel en de grenzen der aarde tot Uiv bezit". Waardoor Hij verklaart, van God do heerschappij ontvangen te hebben, zoowel over de gehcele Kerk, die verstaan wordt door den berg Sion, als over het verdere gedeelte van de wereld, welke door de wijdere omschrij- ving wordt aangeduid. Op welken grond- slag deze heerschappij steunt, leeren voldoende de woorden: Gij zijt Mijn zoon. Immers omdat Hij de zoon is des Konings, is Hij de erfgenaam der vol- ledige heerschappij. Hieruit volgt: Ik zal V de volken geven tot Uw erfdeel. Waarmede overeenstemmen do woorden van den Apostel Paulus: dien hij erf- genaam heeft gesteld van alles. In d<5 eerste plaats echter is in het oog te houden wat Jezus Christus omtrent Zijn heerschappij getuigt, thans niet door de Apostelen of door de Profeten, maar door Zijn eigen woorden. Op de vraag van den romeinschen landvoogd: Zoo

-ocr page 124-

		112
		zijt Gij dan Koning f antwoordde Hij zonder eenige ^ arzeling : Gij zegt het. Ik ben Koning. En de grootheid van die maclit en de oneindigheid van die heerschappij beves- tigen nog duidelijker deze tot de Apos- telen gesproken woorden: Mij is alle macht gegecen in den hemel en o>> aarde. Indien nu aan Christus alle macht gegeven is, volgt noodwendig, dat Zijn heerschappij moet wezen eene aller- hoogste, onbeperkte en van niemands willekeur afhankelijke, en dat niets met haar gelijk of gelijksoortig kan wezen : daar zij gegeven is over den hemel on over de aarde, moet zij de.i hemel on de aarde aan zich onderworpen hebben. In werkelijkheid heeft Jezus Christus dit bijzondere, Hein eigene recht uitgeoefend, toen Hij de Apostelen gelastte Zijn leer te verbreiden, alle menschen door het Doopsel ter zaligheid in ééno Kerk te verzamelen en eindelijk wetten op te leggen, die niemand zonder gevaar voor zijne eeuwige gelukzaligheid k n ver- smaden. Hiermede echter is nog niet alles ge-

-ocr page 125-

		118
		zegd. Christus toch beveelt niet slechts door een aangeboren recht, als eengeboren Zoon Gods, maar ook door een ver\\vor- ven recht. Immers Hij heeft ons verlost van de macht der duisternissen, Hij- Zelf heeft Zich yeyeven tot losprijs van allen. Derhalve zijn geworden een Volk van vrijyekochten, niet alleen de Katholieken en allen die het Doopsel wettig hebben ontvangen, maar allo menschen, afzonderlijk en gezamenlijk. Betreffende dit punt zegt zeer juist Au- gustinus: Gij vraagt wat Hij yekocht heeft. Ziet wat Hij yeyeven heeft, en yij zult vinden wat Hij yekocht heeft. Het bloed van Christus was koopprijs. Hoeveel is dit waard? Wat, tenzij de yeheele wereld f Wat, tenzij alle volken f Wat Hij yeyeven heeft, heeft Hij voor alles yeyeven. De oorzaak en reden verder, waarom ook de ongeloovigen onder de macht en de heerschappij staan van Jezus Christus, leert de H. Thomas. Nadat hij aan- gaandu de rechtsmacht van Christus de vraag gesteld heeft, of zij zich uitstrekt tot alle menschen, en dio vraag beves-

-ocr page 126-

		114
		tigoi d Heeft beantwoord, besluit hij zeer to recht: de rechtsmacht is een gevolg rund\'\', koninklijke macht. Aan Christus derhalve is alles onderworpen, %oat de oppermacht (rechten*) aangaat, ook al 7.i alles Hem nog niet onderworpen wat de uitoefening der oppermacht betreft De licprjchappfj nu, de oppermacht van Chris us over de menschen wordt uitgeoefend door de waarheid, door do gerechtigheid, het meest door de liefde. Maar bij dezen tweevoudigen grond- slag van Zijne macht en hoerschappij staat Hij goedgunstig toe, dat van onzen kant, zoo wij willen, de vrijwillige toe- wijding komt. Nu is echter Jezus Christus, te zelfder tijl Gol en Verlosser, oneindig rijk door het volmaakte bezit van al het bestaande; wij daarentegen zijn zóó arm en bo- hoeftig, dat, om Hem iets te schenken, wij niets hebben uit ons zelven. In Zijne groote goedheid en li-fde echter ver- biedt Hij volstrekt niet, dat wij Hem schenken en toewijden wat het Zijne is, alsof het ons rechtens toebehoorde. Niet alleen verbiedt Hij dit niet, maar Hij

-ocr page 127-

		115
		verlangt liet en vraagt: Zoon, geef Mij uw hart. Derhalve kunnen wij Hem schenken althans door den wil en de geneigdheid onzer ziel. Want niet alleen door onszelven aan Hem toe te wijden, erkennen en aanvaarden wij openlijk en niet vreugde Zijne heerschappij, maar daadwerkelijk getuigen wij, dat indien hetgeen wij Hem schenken, het onze was, wij het Hem van ganscher harte zouden geven, tevens Hem smeekende, dat Hij Zich mogo gewaardigcn, het van ons aan te nomen, hoewel het go- heel het Zijne is. Dit is de heteekenis van de zaak, die het hier geldt; deze de meening, welke Wij aan onze woor- den gehecht wenschen. En omdat door het H. Hart het symbool en afueeld- sel worden uitgedrukt van dy oneinligc liefde van Jezus Christus, welke zelve ons tot wederliefde beweegt, is het pas- send, zich aan Zijn Goddelijk Hart toe te wijden; wat echter niets smders is dan zich aan Jezus Christus over te geven en te verbinden, omdat alle eer, toewijding en godsvrucht, die bewezen worden aan het goddelijk Hart, wezenlijk

-ocr page 128-

		116
		on in de volle beteekenis worden bewe* zen aan Christus zelven. Tot het ijverig beoefenen van deze devotie vermanen Wij dus en sporen Wij allen aan, die het Goddelijk Hart ken- nen en beminnen, en Wij verlangen vurig, dat zij allen er toe zullen medewerken, om dezelfde smeekingen op eenzelfde tijdstip uit duizenden zielen hemelwaarts te doen stijgen. — Zuilen Wij nu verder niets in het we k stellen om zoo ontel- baar velen, voor wie het licht der chris- telijke waarheid nog niet is verschenen, tegen den ondergang naar de ziel te vrijwaren ? Maar Wij vertegenwoordigen immers Dengene die kwam om zalig te maken hetgeen verloren was, en die Zijn bloed vergoot voor het heil van geheel het menschelijk geslacht. Vandaar dat Wij diegenen, welke in de schaduwen des doods gezeten zijn, niet alleen voort- durend trachten op te wekken tot het waarachtige leven, door te hunner onder- richting Christus\' gezanten uit te zenden naar alle wereldstreken, maar ook thans, bewogen door hun lot, hen aan het allerheiligst Hart van Jezus met nog

-ocr page 129-

		117
		grooter aandrang\' aanbevelen on, zoo- verre het in Onze macht staat, daaraan toewijden. Vandaar dat deze godsvrucht, welke Wij door allen wenschen beoefend te zien, ook aan allen voordeelig zal zijn. Daardoor zullen zij, die Jezus Chris- tu.s kennen en beminnen, bun geloof en hun liefde voo en toenemen. Diegenen welke, ofschoon Christus kennende, toch Zijne wetten en geboden veronacht- zamen, zullen aan dat Heilig Hart de vlam der liefde kunnen ontleenen, om er hun eigen hart nv e te ontsteken. Voor die ongelukkigen ten slotte, welke geslagen zijn door de blindheid des hei- dendoms, zullen Wij allen een van ziel de genade des Hemels afsmeeken, opdat Jezus Christus, die reeds over hen heerscht volgens Zijne macht, hen ook aan Zich onderwerpe, zoodat Hij 7Ajncmacht over hen doe gelden niet alleen in het loe- komstige leven, wanneer Hij aan allen Zijn icil zal vervullen, aan sommigen door hen te straffen, maar ook in dit sterflijk leven, door hun deelgenoot- schap te schenken aan het geloof en do heiligheid, opdat zij door deze deugden

-ocr page 130-

		11N
		God verheerlijken zooala liet betaamt en tot liet eeuwig geluk des Hemels ge- raken mogen In zoodanige toewijding is ook voor de Staten liet middel gelegen tot vor- miiig van betere toestanden, daar zij in staat is den band, welke bet openbaar li\'veii met God verbindt, te berstellen of vaster diebt te snoeren. In den laatsten tijd wordt er uit allo maebt naar ge- streefd tösscben de Kerk en de burger- lijke maatschappij e(\'n muur to doen verrijzen. In de wetgeving en bet bestuur der Staten gelden Gods gezag en Zijne heilige rechten voor niets, de invloed van den godsdienst mag zich in het openbare leven op geenerlci wijze doen gevielen. Dit staat nagenoeg gelijk met de uitroeiing van het Christelijk geloof en eene poging om, indien het mogelijk ware, God-Zelf van de aarde te verban- nen. Is het dan wonder, dat, waar de mensch zich t.ot zulk een overmoed laat verleiden, het menschelijk geslacht meer en meer do prooi wordt van dien toe- stand van verwarring en die slingerende golven, welke het voor niemand mogelijk

-ocr page 131-

		11!)
		maken, zonder vrees en buiten govaar te leven ? Het kan niet anders, of zoo- dra de godsdienst veronachtzaamd wordt, moeten de meest licchto stennscls der openbare rust en veiligheid ineenstorten. Maar God, die Zijne vijanden z 1 treilen met rechtvaardige en welverdiende straf* fen, heeft dezulken overgelaten aan hun eigen\' hartstocht, opdat zij do slaaf worden hunner begeorigheden en zich- zelven verderven door hunne bandelooze vrijheid. Vandaar die geweldige rampen, welko de menschen reeds zoo lang treffen, en die het dringend noodig maken, do hulp in te roepen van dien Kene, Wiens macht alleen ze kan afwenden. Wie nu is deze anders dan Jezus Christus, de Eeniggeborene Gods ? Baar is immers geen andere naam onder den hemel aan de menschen geschonken, waarin wij moeten zalig worden. Tot Hem dus gevlucht, die de weg, de waar- heid in het loven is. Men is afgedwaald: men dient op den weg terug te koeren ; duisternissen zijn gekomen over de gees- tcn : die duisternis moet verdreven door het licht der waarheid; de dood hooft

-ocr page 132-

		1:20
		nm zich hoen gegrepen : het leven dient thans gezocht. Slechts dan zullen al die wonden genezen worden, slechts dan zal men weer ten volle mogen hopen op liet herstel van het onde gezag, slechts dan zullen de symbolen van den vrede weer in eere hersteld worden, en zwaar- den en wapenen uit de handen vallen, wanneer allen uit vrijen wil zich ge- hoorzaam zullen onderwerpen aan de heerschappij Vil" Christus en alle tong zal belijden, dat de. Heer Jezus Chris- tus is in de glorie van God den Vader. Toen de Kerk, hij den aanvang van haar bestaan, zuchtte onder het juk, haar door de Caesars opgelegd, verscheen aan een jeugdigen keizer hoog in do lucht het teeken dos kruises, als de voorspel- ling en de oorzaak tevens van een vol- ledige overwinning, die weldra volgde. Ziet — heden ten dage wordt aan do wereld opnieuw een goddelijk teeken van voorboduiding gegeven : liet Aller- heiligst Hart van Jezus, waarboven het kruis, uitstralend tusschen een schitte- renden vhunmcngloed. Op dit Hart moet

-ocr page 133-

		121
		aller hoop worden gevestigd, van dit Hart moet liet heil der mensclicn worden afgesmeekt en verwacht. Ten slotte willen Wij niet verzwijgen, dat Wij tot de aanbeveling dezer gods- vrncht zijn aangespoord ook door het feit — wel is waar Ons persoonlijk betref- fende, maar toch gewichtig en merk- waardig genoeg — dat God, de Gever van alle goede gaven, Ons nog kort geleden, na het doorstaan van eene gevaarlijke ziekte, heeft behouden. Door de eerbewijzen aan liet Allerheiligst Hart te doen vermeerderen, willen Wij deze weldaad openlijk gedenken en er dankbaarheid voor betoonen. Daarom bevelen Wij, dat op den negen- den, tienden en elfden dag der aanstaande maand Juni in de v ornaamstc kerk van elke stad en van elk dorp bepaalde door Ons goedgekeurde gebeden zullen opge- zonden en op eiken dier dagen aan die gebeden de litanie van het Allerheiligst Hart zal toegevoegd, worden, en dat op den laatsten dag een formulier van toe- wijding zal worden gebeden, hetwelk Wij

-ocr page 134-

		122
		u, beminde Uroedcrs, doon toekomen tegelijk met dit schrijven. Als onderpand der Goddelijke gunsten en als bewijs van Onze genegenheid ver- lcenen Wij u, alsmede aan de geestelijk- heid en het volk, waarover gij gesteld zijt, in den Heer van ganschcr harte den apostolischen zegen. Gegeven te Rome bij Sint Pieter den 25 Mei 1899 , het twec-en-twintigstc jaar van Ons Pausschap. Lbo XIII, Paus.
		cn{£»

-ocr page 135-

		Il\':;
		Toewijding van de Wereld aan het Aller- heiligst Hart van Jezus. Allerzoetste Jezus, Verlosser van het menschelijk geslacht, zie ons in allen ootmoed voor Uw altaar neer* geknield. Wij behooren U toe, en wij willen U ook toebehoorcn; maar om des to inniger met U vereenigd te zijn, wijdt ieder onzer zicli heden vrijwillig aan U toe. Zoovelen zijnor, die U nimmer gekend hebben; zoo- velen, die U door het veronachtzamen Uwer geboden van zich hebben afge- stooten. Allergoedertierenste Jezus, heb met hen allen medelijden en trek hen tot Uw Heilig Hart. O Heer, wees Gij Koning, niet enkel over de ge- trouwen, die nooit van U zijn afgo- weken, maar ook over de schuldige kinderen, die U hebben verlaten. Doe hen spoedig terugkeeren tot het huis huns Vaders, opdat zij niet van

-ocr page 136-

		124
		ellende eu honger omkomen. Wees (•ij Koning over hen, die door dwaling des geestes misleid, of door scheuring van ons gescheiden zijn, on roep hen terug tot <le poort der Waarheid en de eenheid des Geloofe, opdat het weldra één schaapstal en één Herder worde. Wees Gij Koning over allen, dio in het bijgeloof der heidenen van vroeger leven, en voer hen genadig uit de duisternis tot het licht en hot Kijk Gods. Schenk aan Uwe Kerk o Heer, rustige en ongestoorde vrijheid ; schenk aan alle volken den vrede en geef, dat over geheel de aarde dezo ééne kreet weerklinke: Eere zij aan het Goddelijk Hart, dat ons de zaligheid heeft verworven, t ere, lof en glorie in alle eeuwen. Amen!

-ocr page 137-

		125
		SCHIETGEBEDEN.
		Afijn Jezus, harmlutrtiyheid ! Honderd dagen aflaat. Bemind zij overal het heilij Hart van Jezu»!            Honderd dagen aflaat. Jezus, zachtzinnig en ootmoedig run luirte, maak mijn hart gelijk aan het Uwe. Driehonderd dagen aflaat. Zoet Hart run Maria, trees mijn heil! Driehonderd dagen aflaat. Gezegend zij de heilige, onbedekte en allerzuirerste ontvangenis der heilige Maagd en Moeder Gods! Driehonderd dagen aflaat. N.B. Al deze aflaten zijn toevoegelijk uan de geloovigo zielen in \'t vagevuur.

-ocr page 138-

		G2EEC OM DK HEILIGVERKLARING UKlt Gelukzalige MARGARETA-MARIA KX UK zaligverklaring van den Kfi-\'iu\'il-.vanrilijri-ii CLAUDIÜS DE LA COLOMBIÈRE te vc.\'k-\'ijgcu. Heer Jezus Christus, dio ons door Margareta-Maria de onnaspeurlijke rijk- doimnen van Uw Hart geopenbaard hebt, verleen ons nu ook nog de gunst, de veelgeliefde leerling van Uw aan- biddelijk Hart, vorhevon te zien in de rij der heiligen. O, Edelmoedige Koning, die de klein- ste werken, te Uwer liefde verricht, zoo gaarne honderdvoudig beloont, gedenk

-ocr page 139-

		127
		de vervolgingen en vernederingen door Margarota-Maria verduurd; gedenk hare tranen, hare smarten, hare held* haftige boetewerken, al wat die edele maagd gedaan en geleden heeft. Heel haar leven heeft zij zich aan Uwe glorie gewijd en voor Uw Goddelijk Hart geijverd. Verheerlijk haar nu voor ons: laat op hare voorspraak, de wonde- ren geschieden, door do Kerk geeischt, opdat deze de plechtige zegepraal harer heiligverklaring kunne vieren. O, God van goedheid, voeg nog eene tweede gunst bij die, welke wij U vragen. Verleen tot Uwe glorie en tot troost Uwer zoo zwaar beproefde Kerk, de kroon der Gelukzaligen aan den Eerbiedwaardigen Claudius de la Colombière, den gids en steun Uwer getrouwe dienares in de vestiging der devotie tot Uw H. Hart. Moge het spoedig opnieuw blijken, dat deze beiden, door U uitgekozen, gelijkelijk met geestelijke goederen ver-

-ocr page 140-

		128
		rijkt en voor altijd in Uw Hart ver- eenigd zijn. Boloon hen beiden, die te zamen voor U hebben gearbeid, ge- streden en geleden. Schenk dien troost aan den H. Vader in de bitterhodon, die liij verduurt. Bereid die vreugde aan de vereerders van Uw Hart. Om ons deze gunsten waardiger to maken, smeoken wij U dringend, ons den moed to geven om de deugden dezer twee apostelen van Uw Hart na te volgen, vooral de nederigheid, de zachtzinnigheid. do naastenliefde, het verlangen tot lijden en de vergevings» gezindheid, opdat wij, na hier gewandeld te hebben in het voetspoor der heiligen, eens mot hen de gelukzaligo oeuwig- hoid mogen ingaan. Amen. (De Heiligverklaring der Zal. Marg.- Maria werd door Z. H. Leo XIII zelven gekozen tot algemeeno intentie van hot Apostolaat des Gobeds voor do maand Januari 1890.)