VOOR ELKEN DAG DES JAARS.

VOOR ELKEN DAG DES JAARS
TEN (JEBUUJKE BIJZONDER VOOK RELIGIEUZEN

het Italiaansch van een onbekenden schrijver

Dom ILDEPHONSUS LANSLOTS, O. S. B.

Cum libcr cuius titulus nunc flandrice est Beknopte Over-
wegingen etc. pluries, non solum italico scrmone sed ctiam in
aliam linguam versus probantibus supcrioribua et cum ntilitate
fidelitim typis fuerit evul#atus cumquo censores 1\'rovineia¹no-.tra\' Bclgicje quorum judicium expetivimus, cxamine insti-
tuto. declararint, nil obstare quomiuus etiam praesens editio
flandrica, a Bcv. P. I). Ildefonso Lanslots, Abbatise nostra;
Affligeniensismonachopresbvteroprii\'parata.inluccinprodcat,
Nos eidem hisce libentcr permittimus. ut eam, servatis aliis
servandis, typis raandet. «

Datum Roiiuc ad. S. Ambrosii

die 14 Jitlii ïSgo.

D. RüMARICUH FLUüI, Ii\'Asi\'ERiMOX\'1\' O. S. B
Abbas Generalis Congreg. Casinen a. I\'. O.

IMPRIMATUR.
Meehliniie 25 Julii 1890.

P. (_\'. C. BOGAERTS.

voor eiken dag des jaars.

«mi» -------------------

SINKSEN.
Orer de komst ran den H. Geest.

Factus est repente de ccelo sonus tamquam adoenientis

spiritus....... El apparuerunt illis dispetiiue linguce, tamquam

ignis, seditque supra singulos eorum (Act. il. 2. 3.)

Plotseling ontstond er uit den hemel oen geluid .ils van een
aankomenden hevigon wind...... En er verschenen hun ver-
deelde tongen, als van vuur, en op een iegelijk van hen zette
zich eeno neder.

1. Overweeg hoe de H. Geest bij zijne komst in de
eetzaal, zich eerst uit den hemel deed hooren door een
groot geluid, als dat van een geweldigen wind, die de
apostelen opwekte en de intrede in hunne harten opende.
Op deze wijze bereidt de H. Geest gewoonlijk eene ziel voor,
om Hem te ontvangen ; Hij zendt vooraf\' het geluid zijner
stem, en den wind zijner krachtige ingevingen, waardoor
de ziel opgewekt wordt en zich gereed maakt voor du komst
van dezen goddelijken Gast. Maar indien zij aan zijne stem
en ingevingen geen gehoor geeft, en voortgaat te slapen in
u i

2 BEKNOPTE OVEK WEGINGEN.

hare onachtzaamheid, zal de H. Geest er voorzeker niet
ingaan, dewijl Hij de deur van het hart tegen Zich gesloten
vindt. In hoe verre zijt gij gereed gehoor te geven aan het
geluid van Gods ingevingen ? Verfoei uwe vorige onacht-
zaamheid, en wees in het toekomende meer bezorgd om de
luide stemmen uit den hemel teaanhooren, zoo gij wilt dat
de H. Geest in u nederdalc.

1. Overweeg dat. na dat donderachtig geluid, de
H. Geest kwam en Zich neerzette op de hoofden der leer-
lingen onder de gedaante van vuur. en in den vorm van
tongen, om aan te duiden, dat, evenals hetaan het vuur eigen
is te zuiveren, te verlichten en te ontvlammen, zoo ook dit
vuur van den H. Geest in de eetzaal kwam om de leerlingen
te zuiveren van alle aardsche aangckleefdheid, om hun ver-
stand te verlichten en hunne harten te ontvlammen met de
goddelijke liefde. Hij daalde neder in den vorm van tongen
om den Apostelen te verstaan te geven, dat hun dat vuur
gegeven werd om het te verspreiden, door de prediking van
het Evangelie, onder al de volkeren der aarde linguis ut
essent proftui, zooals de Kerk zingt. Gij moet om dat
hemelsch vuur bidden met eene vurigheid, die uwen nood
aan hetzelve evenredigt, ten einde uwe genegenheden te
zuiveren, uw verstand te verlichten, en uw hart met de
goddelijke liefde te doen ontvlammen. Zoudet gij bovendien
nog waardig bevonden worden dit vuur in den vorm van
tongen te ontvangen om hetzelve aan te wenden in de
apostolische bediening tot het heil der zielen; zie toe dat
gij die bediening niet uitoefent ten uwen nadeele.

3. Overweeg dat, terwijl eene der hoedanigheden van
het aardsche vuur is nooit stil te blijven, maar zich aan-
houdend te bewegen, en opwaarts te klimmen, juist het
tegenovergestelde plaats grijpt met dit hemelsch vuur,
hetwelk dit eigen heeft dat het nederdaalt en zich neCrzet

MAANDAG NA SINKSEN. 3

in de harten der geloovigen : Seditque supra singulos
eorum. « Het zette zich neder op een iegelijk van hen. »
Het komt van hierboven, want omne datum optimum, et
omne donum perfectum desursum est (Jac. i. 17.) « Alle
goede gaaf en alle volmaakte gift is van boven. » Het zet
zich bestendig neder, want de H. Geest verlaat nooit onze
zielen, tenzij Hij er door onze zonden uit verjaagd worde :
manet vobiscam in selenium. Het zette zich nog onaf-
scheidbaarder op de apostelen neder, omdat zij in genade
bevestigd werden. Geen twijfel of gij hebt op dezen heiligen
dag, eenigermatc dien goddelijken Geest ontvangen, en dat
Hij uwen geest verlicht en uw hart met zijne liefde ont-
stoken heeft. Doch wat zal het u baten, zoo gij uw best niet
doet om Hem te bewaren, opdat Hij zijn bestendig
verblijf in u vestige, en niet genoodzaakt zij u om uwe
zonden te verlaten ?

Over de uitwerkselen der komst van deu H. Geest
in de Apostelen.

Et repleti sunt omnes Spiritu Sancto. (Act. n. 4.)
En zij worden allen mot den Heiligen Geest vervuld.

1. Overweeg welke de uitwerkselen waren, die de komst
van den H. Geest in de Apostelen te weeg bracht. Het eerste
was in hun verstand, hetwelk, bestraald met een levendig
licht van hierboven, hun de bedriegelijkheid der wereldsche
leerstelselen en de waarheid der hemelsche ontdekte ; zij
werden in staat gesteld klaar in te zien de ijdelheid van het

tegenwoordige en de belangrijkheid van het toekomende. De
komst van den H. Geest bewerkte in hen ecne zoodanige
verandering dat, wijl /ij vroeger twisten, wie onder hen de
eerste zijn zou : Quis eorum videretur esse major. (Luc.
xxn. $4); zij nu, verlicht door den H. Geest, hunne eer
zoeken in voor Christus mishandeld en veracht te worden.
Gij moest ten minste verlangen dat uw verstand door dit
helder licht bestraald worde : het is immers tot nu toe te
veel verduisterd geweest door uwe te groote bezorgdheid
voor de achting en den lof der menseben, door uwe gevoe-
ligheid voor het mensehelijk opzicht en bovenal door een
leven in overeenstemming met de valsche voorschriften en
leerstelselcn der wereld. Smeek den H. Geest dat Hij u met
ecne straal van zijn hemelsch licht in staat stelle uwe
dwaling in te zien, ten einde uwe grondstelselen en denk-
wijze te veranderen.

2. Overweeg het tweede uitwerksel, dat de H. Geest
voortbracht in de harten der Apostelen. Terwijl zij vroeger
zoodanig vreesachtig waren, dat zij allen hunnen Meester
in het uur zijns lijdens schandig verzaakten, en dat Petrus,
hel hoofd der apostelen, Hem nog schandiger verloochende
op het gebabbel van eene eenvoudige dienstmaagd; nu,
integendeel, na de komst van den H. Geest, toonen zij zich
allen zoo manhaftig en onbeschrokken, dat zij bij klaren
dag de glorie van den Gekruiste beginnen te verkondigen,
onbevreesd voor de beschimpingen, bedreigingen, slagen en
martelingen, welke zij voor Jesus\' eer en glorie ondergin-
gen. Indien slechts één vonkje van het vuur, dat de harten
der apostelen ontvlamde, in uw hart doordrong, het zou
genoeg zijn om u teenemaal te veranderen, en te maken
dat, naarmate gij vroeger bezorgd waart om uw gemak te
zoeken, en het geringste lijden te vluchten, gij nu een des
te edelmoediger minnaar van het kruis wordt. Gij zoudt

MAANDAG NA SINKSEN.

dan even zoo gaarne lijden omhelzen om aan God te beha-
gen, als gij vroeger zelfvoldoening zocht om u zelven te
behagen.

3. Overweeg het derde uitwerksel van de komst des
H. Geestes in de apostelen, namelijk, de verandering liun-
ner taal. Indien zij in het begin van niets spraken dan
aardschc zaken en tijdelijke belangen, en zelfs zoo ver gin*
gen dat zij het met Judas eens waren, om uit hebzucht, de
godvruchtige milddadigheid van Magdalena, wanneer zij
Jesus met kostbare reukstotlen zalfde, af te keuren, nu is
hunne taal gansch hemelsch, nu spreken zij van niets an-
ders. dan van de wonderbare werken Gods en de glorie
van Jesus: Loquebantur magnolia Dei. Onderzoek, hoedanig
uwe taal tot nu toe geweest is: herdenk hoe gemakkelijk
en lichtvaardiglijk gij uwen naaste gehekeld en beklad, en
u van uwen oversten beklaagd en hen veroordeeld hebt.
Bid den H. Geest, dat Hij ueene nieuwe taal leere spreken,
zoo niet de taal van eenen apostel, ten minste die van eenen
religieus, want gelijk de H. Jacobus zegt: Si quis se putat
religiosum esse non reframans linguam mam, hujus vana
est religio (Jac, i. *2G.) « Als iemand meent godsdienstig
te zijn, terwijl hij zijne tong niet in toom houdt, diens gods-
dienst is ijdel. »

DINSDAG NA SINKSEN.
Over de prediking der Apostelen

Cocperunt loqai variis linguis, pront Spiritus Sanctus dabat
eloqui Mts (Act. n. 4.)

Zij begonnen te spreken in verschillende talen, naar dat de
Heilige Geest hun gaf uit te spreken.

1. Overweeg dat, toen dat donderachlig geluid zich door
de gelieele stad Jerusalem liad doen hooren, een groote
menigte volks spoedig ter plaats liep, getrokken, eenigen
door nieuwsgierigheid, anderen door eene bovennatuurlijke
beweegreden. De Apostelen, vol iever, beginnen aanstonds
de grootheden van Christus te verkondigen. Bewonder hier
de beminnelijke Voorzienigheid van God. in dat volk te
zamen te roepen door dat geweldig gedruis, om de predi-
king der Apostelen te hooren, en zich daardoor te bekec-
ren. Denk ook op de middelen, welke de Heer op eene zoo
liefdevolle wijze aanwendde om u tot den kloosterlijken staat
te trekken, en tot de volmaaktheid aan te zetten, alhoewel
gij deze middelen zoo dikwijls minaclittet. Zie ook nog hoe
de apostelen de gaaf van aan het heil der zielen te kunnen
medewerken, geen oogenblik ijdel hielden. Evenals het een
aki van groote hoovaardigheid \'s voor iemand, die
de apostolische bediening voor het welzijn des naasten wil
ondernemen, zonder mei de daartoe noodige deugd begaafd
te zijn: zoo ook is het afkeurenswaardig voor iemand, die
daarloe geroepen is of door de inwendige aanlokselen van
God, of door de beschikkingen der oversten, aan dezelve
of door onachtzaamheid of door luiheid geen gevolg te geven.
Tol welke dezer soorten behoort gij ?

5. Overweeg hoedanig de prediking der Apostelen was :
Loquebantur pront Spiritus Smüiis dabat eloqui illis. « Zij

DINSDAG NA SINKSEN\'.

spraken, naar dat de Heilige Geest hun gaf uit te spreken.»
Zij spraken op ingeving van den H. Geest, niet uit ijdele
glorie of zelfzucht, met geen ander inzicht dan den Heer te
verheerlijken, en de grootheid van den Gekruiste aan de
volkeren bekend te maken. Zij predikten het woord van
God met oprechtheid, zonder poëtische spreuken of uitge-
zochte woorden, en zonder den zin der Schriftuur te ver-
draaien, enkel om hunne geleerdheid en verstand te toonen:
Non aduÜerantes verbum Dei C2. Gor. iv. 1.) « Het woord
Gods niet vervalschende. » Indien gij geroepen zijt tot het
ambt van prediken, dan hebt gij hier eene grootc les te
loeren, en zult gij mogelijk stof vinden om u te beschamen.
Doch mot wat gij u ook moogt bezighouden, zorg dat God
in alles uwe drijfveer zij, en dat uwe handelwijze die van
eenen religieus zij, en tot stichting van den naaste strekke;
anderszins zal er ook eens tot u gezegd worden : Seminasti
muttum et intulistiparum (Ag. i. 6.) « Gij hebt veel ge-
zaaid en weinig ingebracht. »

3. Overweeg hoe toen het volk de Apostelen, die zij aan-
zagen voor arme visschers, ongeletterde en ruwe men-
schen, met zooveel wijsheid hoorden spreken, met schitte-
rende welsprekendheid de goddelijke geheimen uitleggen,
en met ongemeenen geestdrift de glorie en godheid van den
Gekruisten Jesus verkondigen, en z.ich bovendien nog lic
ten hooren in zoovele verschillende talen, allen verwonderd
en verbaasd stonden en uitriepen : Quodnam vult hocesse?
« Wat mag dit toch wel zijn? » Er ontbraken er echter
ook niet, die hunnen iever belachelijk maakten en hen voor
bedronkene zotten aanzagen, alsof de wijn hun de gaaf van
talen, en de hemelsche wijsheid had kunnen instorten. Doch
het is niet te verwonderen dat er in de wereld altijd zullen
gevonden worden, die de deugd afkeuren, en hun behagen
scheppen in zelfs met de heiligste werken den spot te drij-

BHKNOrTE OVERWEGINGEN.

ven. Wacht u de werken van uwen naaste af te keuren en
te veroordeelen ; liet is zoo gemakkelijk zelfs de deugd-
zaamste akten ongunstig uitte leggen: herinner u dat. met
u rechter aan te stellen in zaken, die u niet aangaan, gij
een streng vonnis op u trekt voor den rechterstoel van
God.

WOENSDAG NA SINKSEN.
Over het eerste germoon van den H. Petrus

Stans autem Petrus....... levavü vocetn suam et locittits est eis

Maar Petrus ilaar staande.......verhief zijne stem, en sprak

1. Overweeg dat toen de Apostelen zich door het volk
uitgelachen zagen en voor uilzinnigen gehouden, zij hunne
onderneming niet opgaven, noch nalieten de wonderbare
werken Gods te prediken. Zij namen van die uitjouwingen
en beschimpingen gelegenheid om het volk te onderrichten,
en met te meer vurigheid de goddelijke geheimen te ver-
klaren. Het schoonste en zekerste kenteeken van den
waren apostolischen geest, is de glorie Gods en het heil der
zielen te beoogen, zonder te duchten, de speelbal der
wereldlingen te worden. Maar hoe verschillend handelt gij ;
gij. die immer bereid zijt die bedieningen uit te oefenen,
door dewelke gij u voorstelt een grooten naam te ver-
werven, en terstond laat varen wat tot vermindering
uwer faam zou kunnen leiden. Door zulk gedrag geeft gij
klaar te kennen dat gij in uwc werken niet de glorie Gods
maar uwe eigenliefde beoogt.

WOENSDAG \\\'A SINKSEN\'.

1. Overweeg hoe Petrus, het hoofd der Apostelen, met
meer dan menscheüjke wijsheid aan die gansche menigte
deed verstaan, dat. zij niet onder den invloed van wijn,
maar wel van den Hemelschen Geest waren, die door God
bij middel van den Profeet Joel beloofd was. Met wonder-
bare onbeschroomdheid verweet hij hun het schelmstuk der
godmoord, welke zij op Jesus, den waren zoon Gods, nu
glorierijk verrezen, gepleegd hadden. Hij sprak met zulken
geestdrift dat de gansche vergadering, beschaamd over zich
zelven, van hunne misgreep overtuigd werd, zoodanig dat,
terwijl de Apostelen eerst voor dronkaards aanzien werden,
zij nu voor meesters der hemclsche leer gehouden worden.
Ziedaar, wat vruchten hij mag verhopen, die met den waren
geest Gods bezield is, en het woord Gods met eene heilige
vrijheid verkondigt, zonder acht te geven op het mensche-
lijk opzicht of er zich om te bekommeren : Ubi Spiritus, ibi
libertas (2. Cor. ui. 17.) « Waar de Geest des Heerenis,
daar is vrijheid. » Zoo gij in die bediening werkzaam zijt,
leer van de Apostelen, hoe gij dezelve moet uitoefenen : zoo
niet. bid den Heer den waren apostolischen geest te ver-
leenen aan hen, die aan het heil van anderen arbeiden.
Intusschcn moogt gij niet nalaten, uwen naaste door uwe
dagelijksche onderhandelingen te helpen en te stichten ;
indien men somtijds met uwe godvruchtige redevoeringen
lacht, later zult gij er des te meer voor geëerd worden.
3. Overweeg wat vertroosting en vreugde de Apostelen
smaakten, toen zij drie duizend menschen op eens zich
zagen bekeeren tot het geloof, ter eere, zoo mogen wij
gelooven, van de H. Drievuldigheid, en een ander maal
vijf duizend ter eere van de vijf wonden van Jesus. Om deze
bekeeringen, verhoovaardigden zij zich niet. noch gaven
zij toe aan verwaandheid : zij schreven den uitrlag toe aan
de verdiensten van het bloed van Jesus, die wilde dat het

10 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

zou dienen voor het welzijn zelfs van lien, die medeplich-
tigen aan zijnen dood waren, krachtens het gebed, dat Hij
voor hen op het kruis deed : Pater ingnosce illis
(Luc. xxin. 34.) « Vader vergeef hun. » Wanneer hetu
gegeven is cenig goeds in de ziel des naasten te weeg te
brengen, verheug u om de glorie, die daaruit aan God
toekomt: maar wees bezorgd om den goeden uilslag aan
Hem alleen toe te schrijven, zonder u te verheffen : herinner
u dat gij zonder den bijzonderen bijstand Gods niets goeds
kunt doen. noch voor u zei ven, noch voor anderen : Sine
me nihü potestis facere (Joan xv. 5.) « Zonder mij kunt
gij niets doen. »

DONDERDAG NA SINKSEN.

Over de eendracht en liefde van de eerste Christenen.

Erant persevemntes in doctrina aposlolorum, ei communica-
lionc fractionispanis, et orationibus (Act. n 42.)

Zij waren volhardende in do onderrichting der Apostelen, en
in de gemeenschap van het breken des broods, en in de gebeden.

1 .Overweeg hoedanig het leven der eerste Christenen was
na hunne bekeering tot het ware geloof. Zij waren altijd
gereed om de onderrichtingen en vermaningen der Apos-
telen te aanhooren. Dagelijks vergaderden zij om de
H. Communie te ontvangen, en volhardden zij in de oefening
zoowel van het mondgebed in het algemeen, als van het
inwendig gebed in het bijzonder. Ziedaar een voorbeeld,
naar hetwelk gij uw leven schikken moet, indien gij een
geestelijk leven leiden wilt! Het verstand dier eerste ge-
loovigen was verlicht door het woord Gods, en hunne har-
ten waren versterkt en geheiligd door het dikwerf en god-

DONDERDAG NA SINKSEN.

vruchtig ontvangen der H. Communie, terwijl zij, bij middel
van het aanhoudend gebed een leven leidden eer van engelen,
dan van menschen. Indien gij in u zei ven dezelfde uitwerk -
selen niet gewaar wordt, het is een teeken dat gij of dezelfde
middelen niet gebruikt, of ten minste niet met de bchoor-
lijke zorg en naarstigheid.

\'2. Overweeg hoe de eerste Christenen, op ingeving van
den H. Geest de evangelische armoede omhelsden, en al
hunne rijkdommen en den prijs hunner bezittingen voor de
voeten der Apostelen brachtten om zoo een gcmeenschap-
pclijk leven te leiden : Habebant omnia communia
(Act. n. 44). «Zij hadden alles gemeen. » Deze volmaakte
onthechting van idle aardsche goederen, die de hoofdzake-
lijke grondslag is der religieuze volmaaktheid, werd door
de eerste Christenen stipt onderhouden ; zooals men kan
alleiden van den schielijkcn dood, waarmede Ananias en
Zaphira gestraft werden, omdat zij een gedeelte van den
verkoopprijs hunner goederen achtergehouden hadden.
Naar het voorbeeld der eerste gcloovigen. verplichten zich
de religieuzen door belofte tot eenc dergelijke onthechting,
ten einde een leven te leiden vrij van zorgen en aangekleefd-
heid aan de goederen der aarde, en zich dus met des te
meer ernst te kunnen toeleggen op het bekomen der he-
melschc goederen. Maar hoe hebt gij tot nu toe die zoobe-
langrijke belofte onderhouden ? Houdt gij u tevreden met
hetgeen men aan iedereen bezorgt, of zoekt gij zooveel mo-
gelijk, uitgezochtcre spijzen en grooter gemak ? Aanziet
gij al, wat gij ten gebruike hebt, als toebehoorende aan het
klooster, of zijt gij aan iets aangekleefd, alsof het het uwe
ware? Zoo gij gelast zijt met geldzaken, zijt gij altijd be-
zorgd om de noodige toelatingen te vlagen ? Indien gij uw
gedrag zorgvuldig onderzoekt, zult gij reden genoeg hebben
om u te beschamen,

2 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

3. Overweeg hoe sterk de eendracht en de band der
volmaakte liefde onder de eerste geloovigen was; zij leefden
alsof zij slechts één hart en üénc ziel hadden cor icnum
et anima una. Die wederzijdsche liefde deed hen van de
heidenen erkennen voor leerlingen van Christus: met ver-
wondering waren zij gewoon volgens het verhaal van Ter-
tullianus,onder zich te zeggen: Zietwclke liefde zij elkander
toedragen, zij zouden gewillig voor elkander sterven :
Videte ut invicem se düigant, videte ut pro altero mort sint
parati. Is die zinspreuk, dat kenleeken der ware liefde, zoo
eigen aan de leerlingen van Christus, in uw hart te vinden?
Hoe onderhoudt gij den vrede en de eendracht met uwen
naaste? Gedenk dat het niet genoeg is, die liefde in uw hart
opgesloten te houden; zij moet aan allen tastbaar zijn, gelijk
onze goddelijke Meester verklaarde : In hoc cognoscent omnes
qu ia discipuli mei eslis. si dilectionem habueritis ad invicem.
(Joan. xm 35). "Hieraan zullen allen herkennen, dat gij
mijne leerlingen zijt, zoo gij liefde hebt voor elkander. »

VRIJDAG NA SINKSEN.
Over den moed der Apostelen.

Principes sacerdotum denuntiaverunt apostolis, ne omnino !o-
querentur, neqite docerent in nomine Jesa (Act. iv, 18).

De opperpriesters geboden de Apostelen, volstrekt niet te
spreken of te leeren in den naam van Jesus.

1. Overweeg hoe, ten gevolge van de prediking der
Apostelen en de wonderen, welke zij in den naam van Jesus
deden, het getal der geloovigen in de stad Jerusalem gedu-
rig toenam, en hoe de hoofden der synagoog zich daarop

VRIJDAG NA SINKSEN»

ontrustten en de Apostelen bevolen hun werk te staken, en
voortaan niet meer de verrijzenis en godheid van Christus
te verkondigen. Aangezien zij zelf Christus voor den waren
Zoon Gods niet wilden erkennen, alhoewel zij zeer wel
wisten, dat Hij glorierijk uit het graf was opgestaan, wilden
zij ook niet, dat het volk Hem voor zoodanig zou aanzien.
Wij zien daar reeds in de eerste jaren der Kerk een begin
der vervolgingen, waarmede de vijanden van Christus
haar aanrandden, en die in vele achtereenvolgende eeuwen
nog immer in woede toenamen. Zelfs in onze dagen hebben
de vervolgingen geen einde genomen, want zijn er onder
ons geene dwingelanden meer, er zijn er nogtans velen,
die de deugd vervolgen en beschimpen : Omnes qui pie
volunt vivere in Christo Jesu. persecationem palientur.
(2. Timoth. lil. 12). «Allen, die godvruchtig willen leven
in Christus Jes%, zullen vervolging lijden.» Vlei u dus niet
met de gedachte dat gij u in het klooster op de volmaakt-
heid kunt toeleggen zonder tegenkantingen of van huisge-
nooten of van vreemden. Deze immers zuiveren en luisteren
de deugd op van hen, die zich vlijtig en heiliglijk toeleggen
om de glorie Gods en het welzijn van den naaste te bevor-
dercn.

2. Overweeg hoe de Apostelen zich in het geheel niet
ontroerden, noch nalieten de verrijzenis en godheid van
Christus te prediken, ten gevolge van het verbod en de
bedreigingen der oversten van de synagoog. Zij beleden
kortaf dat zij verplicht waren eer God dan de menschen te
gehoorzamen, en dat zij daarom niet konden nalaten te
prediken en te getuigen wat zij van de wonderen en de ver-
hcerlijking van Christus gezien hadden : Si justum est vos
potius audire, quam Deum,judicate. « Oordeelt of het recht
is, eerder naar u te hooren dan naar God. » Leer uit dit
antwoord der Apostelen, met welke standvastigheid gij moet

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

voortgaan in den dienst van God, telkens gij iemand ont-
moet, dieu inden weg komt, en zijn best doet om u van
den rechten weg, af te helpen ; zeg dan : Ik wil eerder God
dan de menschen behagen. Indien gij dezen grondregel diep
in uw geheugen prent, zal het u gemakkelijk zijn alle
menschelijk opzicht te overwinnen, en den zegepraal over
uwe vervolgers te behalen.

3. Overweeg hoe, toen de oversten der synagoog zagen,
dat de Apostelen in het minst geen werk maakten van hun
verbod en bedreigingen, zij hen veroordeelden om de schan-
dige straf der geeseling te onderstaan. Hoe namen de
Apostelen die straf en schande aan ? «Zij verlieten het ge-
rechtshof vol vreugde en tevredenheid, omdat zij waardig
bevonden werden om Jesus\'naam te lijden ». Ibant gauden-
tes a conspectu concilü, quoniam digni habiti simt pro
nomine Jesu contumeliam pati [Ad. v. 4 fj, en zij zetteden
hun prediken voort met nog meer iever dan te voren. Zou
het u ooit gebeuren cenige beproeving of oneer te onder-
gaan, omdat gij getrouw geweest zijt aan uw besluit van
eerder aan God, dan aan de menschen te gehoorzamen en te
behagen, gij moogt u dan inderdaad gelukkig achten. Gij
moest er u over verheugen, en uwe tevredenheid te kennen
geven. Maar helaas ! hoe dikwijls zijt gij, uit vrees van
eene opmerking of een beleedigend woord van wegc
uwer gezellen, of voor het menschelijk opzicht, aan den
eenen of anderen regel te kort gekomen, en hebt gij eenig
goed verwaarloosd of eene onderneming in den dienst van
God laten varen ? Schaam u over u zelvcn en smeek den
H. Geest u een onoverwinbarenmoed te geven, gelijk aan
dien van de Apostelen.

ZATERDAG NA SINKSEN.

Over de kiczing van de Heidenen in den persoon van
Cornelins den honderdman.

iVo» est personarum acceptor heus, sed in omnigente^ qui timet
eum, et operatur justitiam, acceptus est UU (Act. x, 34.)

God aanziet den persoon niet, maar in ieder volk, wie hom
vreest en gerechtigheid doet, is hem aangenaam.

1. Overweeg dat, nadien de hoegmoedige joden de pre-
diking der apostelen en het geloof van Christus verworpen
hadden.God den weg voorbereidde voor de Heidenen om het-
zelvete omhelzen in den persoon van Cornelius.den honderd-
man, een vroom en godvreezend mensch, die vele aalmoezen
gaf: vir reliyiosus, limens Deum, faciens eleemusi/nas
(Act. x. 2). Ter belooning van zijne goede werken, werd
hij door eenen engel gewaarschuwd den apostel Petrus te
aanhooren, en het geloof, dat hij predikte, te omhelzen. Wat
aanspraak hadt gij op die groote genade van in de tijden des
christendoins geboren te worden, en van God in het H.
Doopsel de gaaf des geloofs te ontvangen? Donum fidei
electum (Sap. UI, 14). En nogtans bedankt gij Hem niet
voor eene zoo uitstekende weldaad, die aan zoovele anderen
geweigerd wordt. Doch nog meer reden hebt gij om Hem
dankbaar te zijn, omdat Hij u, zonder eenige verdiensten
van uwen kant, geroepen heeft, niet alleen tot het ware ge-
loof, maar ook tot het religieuze leven, om aldus het werk
uwer zaligheid veiliger en zekerder temaken, terwijl Hij er
zoovelen. beter en verdienstiger dan gij, te midden dergeva-
ren van de wereld gelaten "heeft.

2. Overweeg hoe God. om zijnen wil uitdrukkelijk ken-
baar te maken aan den H. Petrus, dat hij zich, namelijk,

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

bijzonder zou toeleggen op de bekecring der Heidenen, en
de hardnekkige joden daarlaten, hem in cenc geestvcrruk-
king een groot linnen laken deed zien, gevuld met onzuivere
dieren, en hem terzelfder tijdeene stem deed hooren, die hem
zegde: Surge, Petre, occide et manduca (Act. x, 13). « Sta
op. Petrus, slacht en eet. » De apostel, de beteekenis van
dat geheimvol laken niet vattende, hernam : Absit, Dotnine,
quia nunquam manducam omne commune et immundum.
« Neen, Meere, dat niet! want nooit heb ik iets onheiligs,
of onreins gegeten. » Nooit geschiedde het, dat ik iets ete,
wat door de wet van Mozes verboden is! Door dat antwoord
toonde Petrus klaarblijkend, dat hij het geheim diergodde-
lijke schikking niet vatte, maar tevens gaf hij zijne bereid-
vaardigheid te kennen de wet stipt na te komen, en haar,
zelfs op uitnoodiging des hemels, ware het mogelijk,
niette overtreden. En gij, hoe dikwijls hebt hij u niet door
uwe ongeregelde genegenheden laten overhalen, om de
wetten cm voorschriften van uwe orde te breken ? Hoe gc-
lukkig zoudt gij zijn. zoo gij zeggen kont, dat gij nooit de
voorschriften van uwen regel overtreden, en u zelven nooit
eenige voldoening toegelaten hebt, strijdend met de wetten
in voege in uwe gemeente !

3. Overweeg wat Petrus van den Hemel geantwoord
werd : Quod Deus puri/icavit, tu commune ne dixeris.
« Wnt God gereinigd heeft, noem gij dat niet onheilig. »
Er werd hem daardoor te kennen gegeven, dat in die onreine
dieren de zielen der Heidenen verbeeld waren, en dat, aan-
gezien Christus zijn bloed vergoten had om hen te zuiveren
en te heiligen, hij hen niet voor onrein moest aanzien, maar
hen moest reinigen bij middel van liet geloof en het H. Doop-
sel, en hen inlijven in de kerk van Christus. De H. Petrus
begreep de beteekenis van dat alles, toen hij korts nadien
geroepen werd door Cornelius om hem, en vele anderen te

ZONDAG DER ALLERHEILIGSTE DRIEVULDIGHEID. 17

onderrichten, op welken dan ook terstond de II. Geest neder-
daaldc. Diezelfde woorden : Quod Deus purificavit, tu com-
mune ne direris. * Wat God gereinigd heeft, noem gij dat
niet onheilig » moesten u ook aanzetten de zaligheid van
zelfs de diepstge\\ allene zondaars te behartigen, en geen
middel, het zij vermaning, gebed en goed voorbeeld, volgens
uwen staat, onbeproefd te laten, ten einde hen voor Chris-
tus te winnen, Die hen gekocht heeft len koste van zijn
goddelijk bloed.

ZONDAG DER ALLERHEILIGSTE DRIEVULDIGHEID.

Tres simt, qui testimonium dant in co;lo, Pater, Verbum, et
Spiritus Sanctus, et hitres unum sunt (1 Joan, v, 7).

Drie zijn hot, die getuigen in don hemel : de Vader, het
Woord, on de H. Goest, on deze drie zijn één.

1. Overweeg dat, onder de kenteekenen van het ware ge-
loof, het aanhiddelijk geheim der Allerheiligste Drievuldig"
heid liet eigenaardigste is. Dit is immers een geheim,
waardoor wij in éénen God, één goddelijk Wezen in drie
goddelijke Personen gelooven : éénen God, Die in Zich alle
soort van oneindige volmaaktheid b-vat; ons eerste begin
en ons hialste einde: onze Weigever en opperste Koning :
Videte quod ego sim solus, et non sit alius Deus prseter me
(Deut. xxxn, 3!>). <- Ziet dat ik alleen ben. en dat er geen
andere God is dan ik. » Daarop is uwe verplichting gegrond
van God alleen te gehoorzamen en te dienen, Hem teer-
kennen voor den oorsprong van alle goed. van Hem alleen
uwe. ware gelukzaligheid te verhopen, uw hart immer tot
Hem gekeerd te houden, en Hem boven al, als uw opperste
goed te beminnen. Doch hoe dikwijls hebt gij aan uwe
luimen den voorkeur gegeven boven den wil van God.\' Hoe
t 2

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

ondankbaar zijt gij geweest jegens Hem. die u zooveel goed»
heid getoond had ? Hoe weinig betrouwen hebt gij in Hem
gesteld? en helaas! hoe veel meer liefde hebt gij aan arme
en ellendige schepselen bewezen, dan aan uwen God en
opperste goed ? Schaam u overu zelven, en in de droefheid
uws harten zeg met den H. Augustinus: Sero te amavi.
« Tc laat heb ik u bemind. »

2. Overweeg hoe God. alhoewel één in wezen, nogtans
drievoudig in persoon isi God immers met Zich zelven ie
aanschouwen en volkomen te begrijpen, brengt een zelf-
standig beeld van Zich zelven. en oneindig volmaakt voort,
hetwelk het Woord is. De Vader dat sclioonc beeld : Spkn-
dor (jlorix et figura substantix ejus (Heb. I. 3.) « De licht-
glans zijner heerlijkheid en het afbeeldsel van zijn wezen,»
aanschouwende, bemint Het met ecne oneindige liefde; het
Woord van zijnen kant vergeldt de liefde van zijnen "Vader
op een oneindige wijze: en deze wederzijdsche liefde brengt
voort de derde Persoon, den H. Geest. In alle drie Personen
is de grootste volmaaktheid, de volkomenslc gelijkheid, en
de volmaakste overeenstemming van wil. Christus bad in
de eetzaal, dat de eendracht en gelijkvormigheid van wil,
die onder de drie goddelijke Personen bestaat, ook onder
zijne volgelingen zou heerschen : Ut sint unum simt et nos
unumswnus. (Joan. xvn. 11.) « Opdat zij één zijn, gelijk
wij. > Gij moet dan bovenal zorgen dezen vrede en een-
dracht te grondvesten en te handhaven, in uwe betrekkin-
gen met God, met uwe oversten, en met uwen naaste, om,
voor zooveel het u mogelijk is, de volmaakte eendracht,
welke er tusschen de goddelijke Personen bestaat, na te
volgen.

\'5. Overweeg dat gij gevormd zijt naar het evenbeeld van
God. en der allerheiligste Drievuldigheid, daar uw Schepper
u eene ziel gegeven heeft met drie vermogens begaafd,

MAANDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 19

zelfstandigerwij zo met haar verbonden en nogtans verschiN
lend van elkander. Nu, aangezien gij een evenbeeld van God
zijt. bestaat uwe volmaaktheid geheel en al, in die gelijkheid
met uw goddelijk voorbeeld te doen uitkomen, met na te
volgen, niet zijne almacht, hetgeen Lucifer met zoo ramp-
zaligen uitslag beproefde, ook niet zijne alwetendheid,
gelijk bet Adam ongelukkiglijk wilde, maar wel zijne\' heilig-
heid, hetgeen God ons uitdrukkelijk gebiedt: Sancti eritis,
quia egosanctussum (Lev. xix. 2). « Weest heilig, omdat
ik heilig ben.«Om die reden, ontvangt Hij ook in den hemel
bijzondere hulde en lof van de engelscharen, die zingen :
Sanctus. Sanctus, Sanctus Dominus Deus (Apoc. ïv. 8.)
« Heilig, Heilig. Heilig is de Heer God. > Doe uw best om
uw leven zooveel mogelijk naar die volmaakte heiligheid
Gods te schikken.

MAANDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID.

Over de voorbereiding\' tot de H. Communie.

Ipse vobis (temonstrabit ccenaculum ijrandc stratum ; et Mie
parate nobis (Mare. xiv, 15).

Hij zelf zal u eene groote gespreide bovenzaal wijzen, en
maakt aldaar voor ons bereiding.

1. Overweeg, met het oog op de voorbereiding waar-
mede gij deze dagen het feest van het allerheiligste Sacrament
moet laten voorafgaan, hoc Christus zelf Zich voor die ge-
beurlenis voorbereidde. Ten eerste zendt Hij zijne leerlingen
om eene groote en wel gemeubelde zaal gereed te maken :
Caenaculum grande stratum. En waarom? Indien Jesus
altijd zoo ingenomen was met de armoede, dat Hij Zich
tevreden hield met eene krib bij zijne geboorte, met een

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

ellendig kamertje gedurende zijn leven, en bij zijnen dood
geenen druppel water had. waarmede zijnen dorst te
lessclicn : waarom zoekt Hij nu eene grootsclie en versierde
zaal om zijne tafel voor arme vissclicrs te spreiden? De reden
daarvan is dat Hij u wilde te verstaan geven, wat voorbe-
reiding er moet voorafgaan, alvorens de II. Tafel te naderen
en uwen God in uw hart te herbergen. Waarin heeft tot nu
toe uwe voorbereiding bestaan, toen gij het Altaar naderdet,
hetzij om Mis te lezen of de H. Communie te ontvangen ?
Zijtgij er heen gegaan wel bereid, of enkel uit gewoonte,
gelijk gij tot eene gewone tafel naderen zoudt ?

\'2. Overweeg dal de Heer eene groole zaal deed gereed
maken. Cwnarulum grande. Dusdanig moet ook uw hart
zijn om daarin cenen goddelijken gast te ontvangen: uw
hart moet groot en ruim zijn, want de Heer zal er zijne
hemelsche schatten instorten in evenredigheid met de
ruimte, die Hij er in vindt :Dilata os tuum et impkbo Mud
(Ps. lxxx. 11.) « Doe uwen mond wijd open. en Ik zal
hem vervullen. » Maar opdat uw hart geschikt zij. moet
gij het ledigen van alle ondeugende, ongeregelde e»; aard-
sche genegenheden : om het ruim te maken, moet gij uwe
verlangens en verzuchtingen uitbreiden. Gij hebt tot nu toe
zoo weinig vrucht gelrokken uil uwe menigvuldige Com-
muniën. omdat gij tot de H. Tafel genaderd zijt met een
hart. vervuld met (luizende ongeregelde driften en genegen-
heden, die uw verlangen en uwen honger naar dat bcmelsch
brood teenemaal ontnomen hebben. Eene maag met kwade
dampen gevoelt geenen honger; zoo is het ook met uw
hart. Indien gij u wel wilt voeden aan die goddelijke tafel,
ledig uw hart van alle aardsche dingen : zoo doende zult gij
naar dezelve hongeren en er vrucht uit trekken : Famelici
saturati sunt (Iteg. n. 5.) « De hongerigen zijn verzaad
geworden. »

DIXSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 21

3. Overwoog dat de eetzaal ook nog rijk gemeubeld en
versierd was met kostelijke vaten, dus aanduidende dat gij
uw hart mot deugden moet verrijken en versieren, wanneer
gij tot de H. Tafel nadert. Eenige dezer akten van deugd
moeten de H. Communie voorafgaan, andere moeten haar
volgen. De eerste bestaan in eene diepe ootmoediglioid en
een oprecht berouw: waartoe gij u moet opwekken, met te
beschouwen van den eencn kant uwe nietigheid en uwe
zonden, en van den anderen kant de waardigheid en ma-
jesleit van den Heer, dien gij zoo schaudig beleedigd hebt,
en die van den hemel nederdaalt, om met de grootste toe-
gevendheid en de uilgezochste liefde zijn verblijf in uw hart
te vestigen. Na de Communie moet gij Hem eerbiedig aan-
bidden. Hem bedanken voor zijne overgroote goedheid, en
Hem smceken u bij te staan in al uwe noodwendigheden.
Niets kan Hij u dan weigeren, wat tot uw geestelijk wei-
zijn strekken kan. aangezien Hij komt om u tot uwe
heiligmaking gansch zich zelvcn met al zijne schatten te
schenken.

DINSDAG NA DE II. DRIEVULDIGHEID.

Het Paaschlam, het zinnebeeld Tan het Allerheiligste
Sacrament.

Immolabil agnum unicersa muüüudo filiorum Israël (Exod.
xn. 0.)

De geheele menigte dor kinderen van Israël zal een lam ofle-
ren.

1. Overweeg de beweegredenen, welke den Heer aan-
zetteden om vóór het Eucharistische avondmaal het paasch-
lam te eten. De eerste was, om ons wel van dit te doordrin-

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

gen,dat evenals onder de Joden liet eten van het paaschlam
de grootste plechtigheid en tevens het grootste geheim der
wet van Mozes was. zoo ook liet Eucharistische Avondmaal
liet plcchtigste leest en het grootste geheim was der evan-
gelische wet. waarvan het eerste slechts eenc schaduw en
zinnebeeld was. Nu. indien de Joden op uitdrukkelijk
bevel van God hun geheimvol avondmaal na eene lange
voorbereiding, met zoovele ceremoniën, en zoo grooten
luister vierden; met hoeveel te meer voorbereidingen gods-
vrucht moesten de Christenen dan dit groot geheim van het
Eucharistisch Avondmaal vieren ? Tot nu toe hebt gij onge-
lukkiglijk Ie. weinig werk van dit geheim gemaakt. Begin
nu ten minste, gedurende deze dagen van voorbereiding,
op deszelfs grootheid na te denken, opdat gij eenc meer
tcedere godsvrucht voor dat aanbiddelijk Sacrament moogt
opvatten.

^cl. Overweeg de tweede reden, waarom de lieer het eten
van het paaschlam liet voorafgaan; namelijk deze: dat even-
als het joodsehe volk metgroote plechtigheid het paaschlam
at, ter gedachtenis van hunne bevrijding van de slavernij van
Pharao, zoo ook het Eucharistisch Avondmaal ons moest
herinneren, dat wij door het onbevlekt bloed van Jesus vrij
gekocht zijn van de slavernij der zonde, des duivels, en dei-
hel. Nu, aangezien onze vrijstelling van de dienstbaarheid
der zonde en des eeuwigen doods, krachtens het bloed van
Jesus, een oneindig grootere weldaad is, dan die, welke de
Joden ontvingen, met bevrijd te worden van de slavernij
van Pharao, en den tijdelijken dood des lichaams, krach-
tens het bloed van het paaschlam. waarmede zij hunne
deurstijlen besprenkelden, het is dan billijk, dat wij dit
Eucharistisch maal zouden nuttigen met veel meer gods-
vrucht en eene betere voorbereiding.

3. Overweeg dat de Joden die. plechtigheid, door de wet

WOENSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 23

voorgeschreven, maar ééns in het jaar vierden, omdat zij maar
ééns ui\' de slavernij van Egypte verlost geweest waren.
Maar wij, die door het bloed van onzen Zaligmaker dage-
lijks van onze zonden gezuiverd worden, wij vieren alle
dagen dit sacramenteel Avondmaal, dat te gelijk eene her-
innering is aan de weldaad, welke de Heer ons J:ewces, met
ons vrij te koopen. en ook eene vernieuwing en terugbeta-
ling van onzen aankoopprijs. Vandaar dat het feest van
het Allerheiligste Sacrament, de grootste plechtigheid van
het geheele jaar is; want al de andere bijzondere feesten
der Gebooi\'te, Verrijzenis en Hemelvaart zijn enkel eene
gedachtenis, eene loutere herinnering aan die grootc ge-
heimen, terwijl het feest des Allerheiligsten eene ware ver-
nieuwing is van hetgeen de Heer in de eetzaal deed. Indien
gij deze waarheden rijpelijk overweegt, zult gij uwen God
met meer vurigheid en eerbied in zijne kerken en gedurende
het II. Misoffer aanbidden; gij zult u dan beter \\oorberei-
den, om Hem waardig in de H. Communie te ontvangen*

WOENSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID.
Over de bereiding voor de H. Communie.

Ccepit lavare pedes discipulorum, et exler/jere linteo quo erat
preecinctus (Joan. xai. 4.)

Hij begint de voeten dor leerlingen te wasschen, en af ta droo-
gen met den linnen doek.

1. Overweeg hoe de Zaligmaker juist vóór het Sacremen-
tcel Avondmaal, zijne bovenkleederen allegde, Zich met een
eenvoudigen linnen doek omgordde, en na een bekken met
water gevuld te hebben, als een nederige dienstknecht, voor

BEKNOPTE OVERWEGINGEN

zijne leerlingen neergeknield, hunne voelen begon Ie \\vas-
sclien. Hij deed dit, om ons levendig voor te stellen, hoe
diep Hij zich voor ons vernederde in het H. Sacrament,
waar Hij zich ontbloot van alle uitwendige majesteit, en
zich bekleedt met de nederige gedaanten van brood en wijn,
en waardoor Hij nederdaalt uit het hoogste der hemelen,
om in het hart van den mensch te treden, ten einde hem
door zijn kostbaar bloed te reinigen, en met zijn goddelijk
vlecsch te spijzen. Declinavi ad eiim ut vesceretur (Ose.
xi. 4.) «Ik ben tot hem algeweken dat hij eten zoude.«Maar
indien de Apostel Petrus zoo geraakt,en als van den donder
geslagen was bij liet aanschouwen van zijnen goddelijken
Meester, in zoo nederige houding voor zijne voeten, dal bij
van verwondering uitriep : Non lavabis mihi pedes in wler-
num. « Gij zult mij in eeuwigheid de voeten niet was-
schen :»welke gevoelens van verbaasdheid en eerbied moes-
ten er dan in uw hart niet ontstaan, wanneer gij met de
oogen des geloofs Jcsus aanschouwt, vernietigd, als het
ware, onder de gedaanten van brood en wijn. om u met
zijn bloed te zuheren. en met zijn vleesch te spijzen ?

\'2. Overweeg datJesus de vuiligheid van de voeten zijner
leerlingen afwiesen, alvorens hun de H. Communie te
geven, om te verbeelden de zuiverheid des harten, die er
tot bereiding voor de II. Communie vereischt wordt, in
zoo verre dat het niet alleen vrij van alle doodzonden, maar
ook moet vrij zijn van alle dagelijksche vlekken, en onge-
regelde driften van liefde en haat. die als de twee voeten
der ziel zijn. Om die reinheid te bekomen moet gij u was-
scheu in het Sacrament van boetvaardigheid, en de Com-
munie laten voorafgaan van akten van oolmoedigheid en
berouw, daarin het voorbeeld navolgende van Job, die
zegde : Antequam eomedam suspiro (Job Mi. 24.) « Eer
ik eet, verzucht ik. » Om wel te zijn, moeten die akten van

WOENSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 25

berouw algemeen zijn, dat is, zich uitstrekken tot alle
zonden, bekende en onbekende, gebiechte en niet gebiechte;

want zoudet gij toevallig de H. Comm

doodzonde, doch in goed geloot\', uit onplichtige onwetend-
beid, ontvangen, dit algemeen berouw, alhoewel on vol-
maakt in zichzehen, zou u in staat stellen, in kracht van
het H. Sacrament om op te staan van den dood der zonde
tot het leven der genade.

3. Overweeg dat door de zinnebeeldige voetwassching
de Heer u leert welke akten van deugd gij ten opzichte van
uwen naaste oefenen moet. bij wege van voorbereiding tot
de H. Communie. Zij bestaan in akten van ootmoedigheid
en liefde naar het voorbeeld van Christus : Eremplum deili
vobis. ut quemadmodum ego feci vobis, ita et vos faciatis
(Joan xin. 15.) «Ikhebueen voorbeeld gegeven, opdat ook
gij doet. gelijk ik u gedaan heb. » Gij moet ook deze twee
deugden van ootmoedigheid en liefde oefenen ten opzichte
van uwen Zaligmaker, die Zich zoo diep vernedert om zijne
overgroote liefde jegens u in dit Sacrament te doen uit-
schijncn. God geve,dat bij zijne intrede in uw hartJesus u
het verwijt niet loesture. hetwelk Hij richtte tot den Phariseër
van het Evangelie : IrUravi in domum tuam, aquam pedi-
bus meis non dedisti (Luc vu, M.) «Ik beniu uw huis ge-
komen, water voor mijne voeten hebt gij niet gegeven ;» het
water, namelijk, van eene heilzame vermorzeling des
harten, waarmede te gelijker tijd mijne voeten en uwe ziel
te wasschen : Oleo caput meum non unxisli. « Gij hebt
mijn hoofd niet gezalfd met olie ,» door de uitstorting uit uw
hart van de welriekende olie der godvruchtige gevoelens,
osculum mihi non dedisti « Geen kus hebt gij mij gegeven,»
als een teeken van liefde en vrede, die nooit meer zullen
verbroken worden.

Orer de OTergroote liefde van Jeans in de Instelling van
liet H. Sacrament.

Cum dilcxisset suos qui erant in mundo, in finem iHlcxit cos
(Joan xiii, 1.)

Na de zijnen, dio in de wereld waren, geliefd te hebben, heeft
Hij hen ten uiterste liefgehad.

1. Overweeg tic overgroote teederheid van Jesus\' liefde
in de instelling van het H. Sacrament des Altaars. Ten
eerste, uit hooide van de gift zelve, waarin Hij u onder de
sacramenteele gedaanten zijn vleesch. zijn bloed, en zijne
godheid niet al zijne schatten geeft, zoodanig dat Hij u in
die spijs het kostbaarste geeft, wat Hij in de schatkisten
zijner godheid bezit. En gij zoudt Hem zelfs voor eene zoo
groote gift niet bedanken, noch u gedwongen gevoelen om
zijne c.indelooze liefde met wederliefde te belalen?Elke kleine
liefdeblijk, die gij van eenen mensen ontvangt, wint uw
hart, en noodzaakt u hem weder te beminnen, en een God,
die in de overmaat zijner liefde gansch Zich zelven aan u
schenkt zou er niet in kunnen gelukken uw hart te winnen
en u te verplichten Hem wederliefde te bewijzen ? Zijl gij
niet beschaamd over de gierigheid, waarmede gij tot nu toe
aan de goddelijke milddadigheid beantwoord hebt ?

2. Overweeg de wonderbare teederheid van Jesus\' liefde,
in de wijze waarop Hij Zich aan u geeft. Hij daalt neder
van den schoot zijns eeuwigen Vaders om Zich met de sa-
cramenteele gedaanten te bekleedcn, ten einde in uw hart
te treden, en zich metu, gelijk voedsel, te vereenzelvigen;
en zoo, als het ware, zijn allerheiligst lichaam met uw
zondig vleesch te vereenigen, zijneu goddelijkcn geest met

H. SACRAMENTSDAG. 27

uwe ziel, zijne godheid met uwe menschheid. Niets is
nauwer met ons vereenigd dan ons voedsel, dat zich aan
al onze ledematen mededeelt, en volstrekt van ons niet kan
gescheiden worden. Zijt gij bezorgd om die nauwe veree-
niging,eene uitvinding van Jesus\' liefde jegens u, te bevor-
deren ? Doet gij uw best om immer met Jesus door gedach-
ten en gevoelens vereenigd te blijven ? Maar helaas ! bet is
zelfs te vreezen, dat gij, gedurende de weinige oogen-
blikken, dat Hij in uw hart verblijft, van Hem met uwe
gedachten en genegenheid verwijderd blijft.

3. Overweeg hel einde en het doelwit, dat Jesus zich
voorstelde in de sacramenteele vereeniging. Jesus beoogde
niets anders dan onze lichamen te heiligen met zijn aller-
zuiverst vlcesch en onze zielen met zijne ziel en Godheid;
zoodanig dat wij met zijnen geest verlevendigd worden, en
een leven leiden meer goddelijk dan menschelijk. volgens
zeggen vanden apostel : Yivoego.jam non egojvivü vero
in me Christus (Gal. 11, 20). « Levend ben ik niet meer,
maar in mij leeft Christus. » De goudmakers van eertijds
beweerden dat zij aan elk metaal de schoonheid en kost-
bare hoedanigheden van het goud geven konden, bij middel
van een zeker uittreksel dat zij door het vuur uit het goud
bekwamen. Zoo vereenigt zich Jesus met ons onder de sa-
cramenteelc gedaanten; Hij wordt, als het ware, onze ziel,
om ons in goddelijke wezens te veranderen. En deze ovcr-
maat van liefde wekt uwe verwondering niet! Doch wat
zullen die uitvindingen der goddelijke liefde in u uitwerken,
indien, terwijl Jesus zoo innig met u tegenwoordig is, gij
niet weet hoe u zelven door de vermogens uwer ziel in
zijne tegenwoordigheid te houden ? Indien gij de vruchten
dier gelukkige vereeniging wilt rapen, moet gij, wanneer
gij Jesus ontvangt, uw hart onthechten van alle geschapene
dingen, en uwe ziel in de eenzaamheid leiden, om u met

28 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

uwen God alleen bezig te liouden: zoo doende, zullen deze
woorden van Isaias in u verwaarlijkt worden : Tantum
in te est Deus (Isai. xlv, 14.) « Alleenlijk in u is God ; »
Jesus alleen in uw geheugen, Jesus alleen in uw verstand,
Jesus alleen in uwen wil.

VRIJDAG IN DE OCTAAF VAN HET II. SACRAMENT.

Over <le omstandigheden der instelling van het
H. Sacrament.

Sciens Jesus quia vcnit hora cjus, ut transeat ex hoc mundo ad
Patrem.......in finem düexit cos (Joan. x 111, 1).

Daar Jesus wist dat zijne uur gekomen was om uit deze

wereld over te gaan tot den Vader.......heeft Hij hen ten uiter-

1. Overweeg hoc liet geheim van het II. Sacrament luis-
terrijk uitschijnt in de omstandigheden van den tijd, waarop
het van onzen goddelijken Zaligmaker ingesteld werd. We-
tende dat hel uur voor Hem gekomen was om zijne leerlin-
gen te verlaten, besloot Hij de berooving van zijne natuur-
lijke en zichtbare tegenwoordigheid te vergoeden met zijne
sacramenteele tegenwoordigheid.enaldus de laatste hand aan
het werk onzer zaligheid Ie slaan. Gelijk Hij op aarde
gekomen was om Zich met de menschelijke natuur te be-
kleeden, zonder zijnen Vader te verlaten; zoo wilde Hij nu
tot zijnen Vader wederkeeren. zonder nogtans zijne lecrlin-
gen te verlaten. Daardoor toonde Hij. hoe vast Hem de
liefdebanden aan zijne leerlingen gehecht hadden, aangezien
zelfs de dood Hem van hen niet verwijderen kon : Delicix
mess esse cum fi\'iis hominum (Prov. vut, 31.) « Mijne ver-

VRIJDAG IN DK OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT. 29

lustigingis met de kinderen der menschen te zijn. » Maar
indien Jesus Zicli zelfs voor een oogenblik niet kon verwij-
deren van zijne ondankbare schepselen,waarom kunt gij dan
zoo weinig bezorgd zijn om u in zijne beminnelijke tegen-
woord iglieid in het H. Sacrament te begeven, waar Hij u
verwacht en Zich aan u aanbiedt, om uw geleider, gcnees-
mecster, uw troost en uwe sterkte te zijn ! Venüe ad me
omnes qui laboratis et onerati estis. et ego rejiciam vos
(Matth. xi. 28.) « Komt tot mij, allen die vermoeid en
beladen zijt, en ik zal u verkwikken.»

2. Overweeg eene andere en nog grootere verfijning van
Jesus\' liefde in de omstandigheid \\an tijd. waarvan de
Apostel met nadruk spreekt : In qua node tradebatur
(1. Cor. xi, 23.) «In den nacht, waarin hij geleverd
werd: »dus eene overmaat van verraad met eene overmaat
van liefde vergoedende, en het licht zijner goedheid des te
glansrijker doende schijnen te midden van de duisternissen
der menschelijke kwaadwillendheid : Lux in tenebris lucet
(Joan. ï, 5.) « Het licht schijnt in de duisternis. » Is het
niet genoeg om iedereen met schrik te slaan, de menschen
te zien samenspannen tegen het leven van Jesus om Hem
uit de wereld te drijven, terwijl Hij. in dien merkwaardigen
nacht, door een zoo groot wonder het middel uitvindt om
met de menschen te blijven ? Hem eene tafel te zien spreiden
van hcmclsche geneugten voor zijne leerlingen in denzelf-
deu nacht, dat Hij door ecnen hunner verraden, door eenen
anderen verloochend, en in de handen zijner vijanden door
allen ve-laten zou worden ? Zult gij dan van deze \\oorbeel-
den van Jesus\' uitstekende liefde niet leeren kwaad met
goed te beloonen en diegenen, die u haten, te beminnen.

3. Overweeg dat Jesus bij de instelling van het Allerhei-
ligsfe Sacrament voorzag.dat wij die overmaat van liefde ten
onzen opzichte, zouden beantwoord hebben met eene over-

30 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

maat van ondankbaarheid. Hij voorzag dat zijn heilig
lichaam door de ongeloovigen met de voeten getreden,
en op de schandigste wijze zou gelasterd worden ; en wat
nog erger is, Hij voorzag, hoe Hij onder de geloovigen zelf,
die zijne wezenlijke tegenwoordigheid in de H. Hostie be-
Iijden, op deautarenzou alleen gelaten, met duizende on-
eerhiedigheden bedroefd, en zclfsin harten, besmeurd met de
grofste doodzonden, zou binnengeleid worden. En nogtans
te midden van deze duisternissen wilde de goede Jesus niet
nalaten het licht zijner overgroote liefde en van zijn onover-
winbaar geduld te doen glitteren : Hospitabitur et pascet,
et potabit ingratos; et ad hsec amaraaudiet (Eccl.xxix, 32.)
« Hij wordt geherbergd, verschaft spijs en drank aan on-
dankbaren , en moet daarenboven nog bittere woorden
hooren.» Nu indien Jesus.om uwe zaligheid te bevorderen,
Zich in dit sacrament blootstellaan zoovele en groote belee-
digingen, waarom zoudl gij voor zijne glorie niet gaarne
iets onaangenaams verdragen ? Waarom niet trachten in
zooverre het u mogelijk is, de afschuwelijke ondankbaar-
heid, waarmede Hij van het grootste gedeelte der menschen
bejegend wordt, te vergoeden met herhaalde bezoeken en
akten van aanbidding, die u slechts weinige schreden
kosten; uwe ziel vernederende in zijne tegenwoordigheid,
en uwe knieën buigende om Hem te eeren en Hem uwe
hulde zoo van in- als van uitwendige aanbidding aan te
bieden ?

ZATERDAG IN DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.
Waarom Christus op onze Altaren verblijft.

Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummatio-
nemscecuU. (Matth. xsviii, 20).

Zie ik ben met u al do dagen, tot aan de voleinding der
wereld.

1.Overweeg dat hot einde, hetwelk Jcsus zich voorstelde
in niet ons te blijven in het Allerheiligste Sacrament, was,
ten onzen gunste al de voordeden te vereeuwigen, die zijne
zichtbare tegenwoordigheid op aarde medebracht; onzen
geest te onderwijzen en te verlichten, onze ziekten te genc-
zen, ons aan te moedigenen te versterken in de oefening der
deugd. Zijn eerste doelwit was ons Ie onderwijzen en te ver-
lichten van uit het tabernakel als van zijnen leerstoel. Non
faciet avolare a te ultra pr3eceptoremtuum(lsa\\as xxx. 20).
«Hij zal voortaan uwen leeraar van u niet doen wegvliegen.«
En welke heilzame waarheid hebt gij noodig te kennen, die
Jesus u niet leert, wanneer Hij van de II. Hostie stralen van
licht uitzendt om uwen geest te verlichten, en wanneer
Hij u in het geheim tot het hart spreekt \'! loquarad cor ejus
(Ose. il, 14). De II. Thomas van Aquinen getuigt meer
geleerd te hebben metgodvruchtiglijk in de tegenwoordigheid
van het H. Sacrament te verblijven, dan met de geleerdste
boeken te lezen : Qui appropinquant pedibus ejus, accipient
de doctrina illius (Deut. xxxm, 3).« Die tot zijne voeten na-
deren, zullen van zijne leering ontvangen. » Hoe gelukkig
moet gij u dan achten, daar gij ten allen ure de leering van
een zoo groolen meester kunt aanhooren? Maar hoe dikwijls
bezoekt gij deze school ? Hoe bezorgd zijt gij om in die god-
delijke leering onderwezen te worden ? Gedenk echter, dat,

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

zoo gij wilt dooi\'den Heer onderwezen worden, uwc licha-
nielijke tegenwoordigheid niet genoeg is; gij moet ook met
den geest tot Hem naderen, u, gelijk Magdalena, voor zijne;
voeten werpen, ten einde zijne woorden en zijne leering te
aanhooren: Accedite adeum et Uluminamini(Ps. xxxin, C).
« Gaat tot Hem en gij zult verlicht worden. »

2. Overweeg dal Christus op onze altaren verblijft om u
te genezen, evenals het metalen serpent, dat Mozes eerst
in de lucht verhief, om de joden te genezen.die door de ser-
penten gebeten waren : Qui percussus aspexerit, rivet.
(Nam. xxi. 8)..\' Die geslagen hetzelve zal aanschouwen, zal
leven. «Gedurende den tijd dat Jesus zichtbaar met de men-
schen omging, werkte Hij wonderen ten behoeve van de
lichamelijke gezondheid van hen, die Hem aanriepen. Nog
wonderbaardere en mcnigvuldigere genaden schenkt Jesus
nu. alhoewel verborgen onder de sacramenteele gedaanten,
aan de zielen, die godvruchtig tot Hem bunnen toevlucht ne-
men. Hoevelen, die tot Jesus in het H. Sacrament naderen,
worden van vergiftigde wonden genezen! Indien gij er niet in
gelukt om de genezing uwer geestelijke kwalen te bekomen,
het is, omdat gij zon zorgeloos zijt u tot Jesus te begeven,
die u alleen de gezondheid geven kan.

3. Overweeg dat Jesus op onze altaren verblijft, om u
aan te moedigen in de oefening der deugd, met de voorbecN
den, die, Hij u voorstelt, van deugden welke bij oefende tij
dens zijn sterfelijk leven, en ook met de voorbeelden van
deugden, welke Hij u geeft onder de sacramenteele gedaan-
ten. Het H. Sacrament daarom is eene herinnering aan al
hetgeen Jesus voor u gedaan en geleden beeft: de H. Augus-
tinus noemt het diensvolgens: Sacramentum memorias« een
Sacrament van herinneringen.» Het is eene herinnering, vol
leven, die moed en sterkte verleent om Jesus\' voetstappen te
volgen. Nog meer versterkt en moedigt het u aan, krach-

ZONDAG IN DE OCTAAF VAN HF.T H. SACRAMENT. 33

tens dc voorbeelden, die het voor uwe oogen stelt, van
deugden, die Josus daarin oefent; b. v. van gehoorzaam-
bcid, met uit den hemel neder te dalen onder de gedaanten
op de stem van den priester: van ootmoedigheid en gedold,
met onder de gedaanten verborgen te blijven, en zoovele
oncerbiedigheden en beschimpingen om uwentwil te verdra-
gen. Stel u in de tegenwoordigheid van Jesus, en overweeg
ernstig in uwen geest dc deugden, waarvan dit sacrament de
herinnering is, en de deugden, die Hij werkelijk in dit sa-
crament oefent. Beeld u in dat de eeuwige Vader van uit het
tabernakel u toeroept, gelijk eertijds aan Mozes : lnspiceet
facsecundum exemplar (Ex. xxv. 40). « Zie wel aan eu
doe naar het voorbeeld;» dit zal u nieuwen moed en sterkte
geven op den weg der deugd.

ZONDAG IN HE OCTAAF VAN HET II. SACRAMENT.

Over het H. Misoffer.

Hoc factie in meam commemorationem (Luo. xxn, 19).
Doet dit tot mijne gedachtenis.

1. Overweeg dat Jesus onder de sacramenteele gedaanten
komt niet alleen, om onder ons te verblijven, maar ook om
Zich voor ons op te dragen als een onbloedig offer in het sa-
crificie der mis, in dewelke Hij dagelijks het sacrificie van
het kruis vernieuwt, om ons te doen verstaan, boezeer het
Hem ter harte gaat dat wij den bitteren dood, dien Hij voor
ons opCalvarië onderging, immer voor oogen zouden hebben.
Het H. Misoffer stelt ons op verscheidene wijzen voor hetsa-
crificieen den dood van Jesus op bet kruis. Het stelt bet

34 BEKNOPTE OVERWEGINGEN

voor geheimzinniger wijze door de afzonderlijke consecratie
van liet kostbaar Bloed onder de gedaante van wijn, en van
zijn aanbiddelijk Lichaam onder de gedaante van brood.
Het verbeeldt liet zedelijkcr wijze, omdat het lichaam van
Jesns onder de gedaanten, als in eenen staat van dood ver-
blijft. Het stelt het sacrificie van het kruis wezenlijk voor,
omdat Christus, wanneer de gedaanten verteerd zijn. het
sacramenteel bestaan verliest, dat Hij krachtens de woorden
der consecratie opnieuw bekomt. Hoe is liet dan mogelijk
dat gij bij die verbeelding van den dood van den Zoon Gods
tegenwoordig zijt met min aandacht en belangstelling dan
gij aan de verbeelding van een treurspel op eenen schou\\v-
burg wijden zoudl?

$. Overweeg dat er in het H. Misoffer niet enkel eene
verbeelding maar eene vernieuwing plaats grijpt, van het
groot offer, dat op Calvarië aan den Eeuwigen Vader opge-
dragen werd, wien het juist zoo welgevallig is. als het
bloedige sacrificie des kruizes. In de Mis immers wordt
hetzelfde offer opgedragen als vroeger eens op Calvarië ;
dezelfde priester draagt het God op. aangezien Jesus in de
mis de bijzonderste offeraar is, en Hij draagt het zijn
hemelschen Vader op tot hetzelfde einde, en met dezelfde
genegenheid, waarmede hij eens het bloedige offer volbracht.
Het is juist alsof Hij wederom den laatsten druppel van zijn
bloed op het kruis ging vergieten. Bovendien de prijs en
waarde van de Mis wordt niet het minst verminderd door
de onwaardigheid van den priester, die dezelve leest. Deze
vernieuwing van het sacrificie des kruizes, dat dagelijks
op onze altaren geofferd wordt, werd door Jesus uitgevon-
den, opdat wij dagelijks voor de schulden en verplichtingen,
welke wij met God aangegaan hebben, konden voldoen.Wij
moeten God eerst en vooral eeren : de mis voldoet aan die
verplichting, aangezien zij een offer is ; wij moeten God

ZONDAG IN DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT. 35

voor onze zonden bedaren ; de mis voldoet daaraan, aange-
zien zij een zoenoffer is; wij moeten God bedanken voor
ontvangene weldaden: geen beter middel dan het sacrificie der
Mis, die een dankoffer is : wij moeten God smceken voor al
wat wij noodig hebben : nu de mis is juist een vredeoffer.
O wat een wonderbaar geheim is dit! Wanneer gij de H. Mis
leest of bijwoont, zorg dezelve tot alle deze einden op te
dragen, namelijk, om de Goddelijke Majesteit leecren, Haar
te bedaren. Haar te bedanken, en Haar nieuwe gunsten te
vragen. Indien gij bovendien uwc inzichten met die van
Jesus, den voornaamsten offeraar in de Mis vereenigt,
zullen zij des te welgevallige!\' aan God en voordeeliger voor
u wezen.

3. Overweeg dat dit onbloedig offer voor ons niet min
voordeelig is dan het bloedig sacrificie des kruizes. Dit was
dealgemeene oorzaak, die de schatkist van Jesus\' verdicn-
sten vulde, voor het welzijn van helgeheele menschdom. Het
H. Misoffer jiast die verdiensten toe, en deelt dezelve uit aan
iedereen in het bijzonder, met ons in dadelijke bezitting te
stellen van die verdiensten in evenredigheid met onze gestel-
tcnis en medewerking. Daar gij dan ten volle overtuigd zijt
dal Jesus op het allaar gedurende de H. Mis u eenen onuit-
putbaren schat ter beschikking stelt om u rijk te maken,
hoc kunt gij dien tijd doorbrengen, zonder op de grootheid
van het geheim na te denken, en zonder die akten van gods-
vrucht en aanbidding te oefenen, welke er van u vcreischt
worden, opdat het H. Misoffer voor u voordeelig zij.

MAANDAG IN DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.

Over de innige vereeniging Tan Jesus met onze zielen in
liet H. Sacrament.

Qiti rnanducat meam carncm et bibit meutn sanguinem in me

manct et ego in Ulo (Joan. vt, 57)

Die mijn vlesscli eet en mijn bload drinkt, blijft in mij en ik
in hein.

1. Overweeg dat evenals onze beminnelijke Zaligmaker
Zich gewaardigde in liet H. Misoffereene hernieuwing in te
stellen van het sacrificie des kruizes, Hij zou ook in de
H. Communie eene uitbreiding, als het ware, heeft willen
instellen van het geheim zijner goddelijke Menschwording.
Hij maakt diegenen, die Hem waardig ontvangen, krach-
tens de sacramenteele vereeniging, deelachtig aan die onuit-
putbare schatten, welke de zelfstandige vereeniging van
zijne heilige Mcnschheid met het Eeuwige Woord mede-
bracht. Zie hoe eervol en glorierijk het voor Jesus, als
mensen, was opgenomen te worden tot de innige gemeen-
schap met de Godheid; Hij wilde echter dit voorrecht voor
Zicbzelven alleen niet behouden, maar wilde ons ook eenigs-
zins aan hetzelve deelachtig maken bij middel van de
H. Communie. Clarüalem quam dedisti mihi. dedi eis
(Joan. xvn, \'22). o Ik heb hun de beerlijkheid gegeven, die
gij mij gegeven hebt» ; zoo sprak Hij tot zijnen Vader, in
de eetzaal nadat Hij de H. Communie aan zijne apostelen
gegeven had. Hij wilde door die woorden te verstaan geven,
dat Hij zijne leerlingen deelachtig gemaakt had aan de
heerlijkheid, welke Hij ontvangen had. door de vereeniging
van zijne menschelijke natuur met het Woord, met hun zijn
eigen lichaam en bloed in het H. Sacrament te geven.

MAANDAG IN DE OCTAAF VAK HET H. SACRAMENT. 37

0 wonderbare milddadigheid van Jesus! God geve dat gij u
nooit voor een zoo groot geheim ondankbaar toont, of het-
zelvc niet hoogacht !

2. Overweeg dat, alhoewel deze sacramentcele vereeni-
ging min verheven is. dan de zelfstandige verceniging van
de Menschheid van Christus met het Eeuwige Woord, zij
nogtans de nauwste en innigste verceniging is, welke wij
in dit leven verhopen kunnen, omdat zij ons met Christus
lichamelijk, geestelijk en geheimvoller wijze vereeuigt. Ten
eerste, zij vereenigt ons lichamelijker wijze met Christus
door de natuurlijke aanraking van zijn allerzuiverst Vleesch,
dat onze lichamen heiligt. Zij vereenigt ons geestelijker
wijze met de Godheid, die zelfstandig met zijn heilig
Lichaam vereenigd is. Zij vereenigt ons geheimvoller wijze,
met ons geheimzinnige ledematen van Jesus te maken, ver-
levendigd met zijnen goddelijken Geest, en verheven tot een
goddelijk leven : Qui adhuret Domino unus spiritus est
(i Cor. vi. 17., B Die den Ileere aanhangt, is één geest
met Hem. » Van dat goddelijk leven, hetwelk de sacramen-
lecle verceniging met Jesus ons verleent, wordt er melding
gemaakt in deze woorden : Ego vivopropter Patrem;et qui
manducatme, vivet propter me (Joan. vi, 58.) « Ik leef om
den Vader; en hij die mij eet zal leven om mij. .. Evenals
ik een goddelijk leven leef. dat mij medegedeeld is. krach-
lens de goddelijke verceniging van Personen, zoo ook leeft
hij, die mijn Vleesch eet en mijn Bloed drinkt, een godde-
lijk leven in kracht van die sacramentcele verceniging. Hoe
is het dan toch mogelijk dat wij. die deze waarheden aan-
hooren, en gelooven dat Jesus zoo innig met ons vereenigd
is, nogtans met gedachten en gevoelens zoo ver van Hem
verwijderd leven ?

3. Overweeg dat deze sacramentcele verceniging met
Christus Communie genoemd \\ordt, omdat Hij ons daar-

38 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

door al de schatten van verdiensten en voldoening, welke
Hij voor ons verwierf, mededeelt: Pasceris in divitiis ejus
(Ps. xxxvi. 3.) « Gij /uit gevoed worden van zijnen rijk-
dom; » zonder andere beperking dan onze gesteltenis en
bekwaamheid : In omnibus divites facti estisin Ulo (i Cor.
I, 5.) « Gij zijt in alles rijk geworden in hem, » en in bezit
gesteld van al de rijkdommen, die Jesus als God-Mensch
bezat. Met Christus aan ons te geven, heeft de hemclsche
Vader ons alle dingen gegeven, volgens deze woorden van
den II. Paulus: Quomodo non etiam cutn Ulo omnianobis
donavit (Hom. vm. 32.) « Hoe heelt hij ons ook niet alles
met hem geschonken. » Zoo geeft ons Christus alles, wan-
neer Hij Zich aan ons geeft in de H. Communie. Maar wat
vrucht hebt gij getrokken uit zoovele Communién ? Ééne
Communie alleen moest genoeg zijn om van u cencn heilige
te maken : en nogtans zoovele herhaalde Communién zijn
niet voldoende geweest om u als een waren religieus te
doen leven.

DINSDAG IN DE OCTAAF VAX HET II. SACI1AMENT.

Het H. Sacrament ons geneesmiddel, onze schild
en onze sterkte.

Porasti in conspectu mco mensam advenus cos, gut tribulant
me (I\'s. xxii, 5.)

Gij rieht voor wij een maaltijd aan, onder het oog van mijne
rerdrukkei\'s.

1. Overweeg dat de H. Communie ons in eene drievou-
dige hoedanigheid dienstig is, namelijk, als geneesmiddel,
als schild en als voedsel. Het is een geneesmiddel om de

DINSDAG IN DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT. 39

ziekten onzer ongeregelde driften te genezen. Al onze drif-
ten, zoo van het lichaam als van de ziel, spruiten uit onze
verbintenis mei het zondige vleesch van Adam. Het is om
deze geestelijke krankheden te genezen dat Jesus in de
H. Communie zijn vergoddelijkt Vleesch met het onze innig
komt vereenigen, onder de gedaante van voedsel, opdat wij,
die. ten gevolge van onze verbintenis mei het zondige vleesch
van Adam, onze geestelijke krankheid opgedaan hebben,
zoo ook door de vereeniging met onzen Zaligmaker een
geneesmiddelen degenezing mochten bekomen. De H.Com-
munie is dan het beste en krachtigste middel tegen den
prikkel van ons wederspannig vleesch, de beste toom waar-
mede de ongeregelde genegenheden van den ouden mensen
te beteugelen. Naarmate gij dan uwe driften onstuimiger en
uw vleesch wederspanniger bevindt, moet gij dikwijlder en
met grootere vurigheid tot de II. Tafel naderen, aangezien
het een algemeen geneesmiddel voor al de krankheden uwer
ziel is.

2. Overweeg dat de H. Communie het beste schild is
tegen de aanvallen van den duivel, daar zij eene bijzondere
kracht bezit om de hclsche geesten op de vlucht te drijven
en te overwinnen eene kracht, waarvan de ongedee-
semdc brooden van Gcdeon, die het leger der Madianieten
versloeg, de schaduw waren. Eene ziel, versterkt met dit
Eucharistisch Brood, zal nooit door de vereenigdc pogingen
van al de legioenen duivels overwonnen worden. Zij vreezen
eene ziel, met welke Jesus tegenwoordig is, en die, zelfs
nadat de sacramenteele gedaanten verdwenen zijn, niet
ophoudt door zijne beminnelijke Voorzienigheid 0|> eene
gansch bijzondere wijze verdedigd te worden. Indien het
teeken des kruizes genoeg is om de duivelen op de vlucht te
drijven, hoeveel te meer dan Jesus in Persoon ? Si Deus pro
nobis, quis contra nos ? (Rom. vm. 31.) « Als God voor

BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

ons is, wie zal tegen ons zijn ? » Zoek dan zoo nauw moge-
lijk met Jesus vereenigd te zijn, en gij zult over uwc helsche
vijanden zegepralen.

3. Overweeg dat de H. Communie veel meer moed en
sterkte geeft om voor God te werken en Ie arbeiden, dan
het onder de assche gebakken brood, dat Elias in staat
stelde om veertig dagen te gaan en den berg Horeb te be-
klimmen. In de pelgrimstocht van dit leven ontbreekt u de
noodige sterkte om bet toppunt der deugd te bereiken, en
de hinderpalen, welke de bedorvene natuur u in den weg
stelt, te overkomen : en zie! Jesus zet voor u deze tafel van
zijn allerheiligst Lichaam en Bloed, om uwe zwakheid te
versterken, om u moed in te boezemen, ten einde, alle uwc
moeiehjkheden te overwinnen, en in uw hart een cdelmoe-
dig besluit te doen ontslaan om immer in de oefening der
deugd voort Ie snellen. Het was eertijds algemeen aangcno-
men dat parelen en goud. in een drinkbaren vorm toege-
diend. de kracht hadden het menschelijk hart uit te breiden
en te versterken. Dit is het wat dit goddelijk feestmaal we-
zenlijk uitwerkt. Zorg dan u van hetzelve te bodienen om
uwe krankheden te genezen, u te verdedigen tegen uwe
vijanden, en uwe zwakheid te versterken.

WOENSDAG IN DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.
Jesus is in liet H. Sacrament de spijs onzer zielen.

Caro iixea vere est cibus, et sanguis mens vere est potus
(Joan vi, 56.)

Mijn vleesch is waarlijk spijs en mijn bloed is waarlijk
drank.

1. Overweeg dat onder al de sacramenten, liet sacrament
des Altaars alleen ons bij wege van voedsel gegeven wordt;
want de andere sacramenten zijn, als het ware, zoo vele
kanalen, om eene zekere maat van heiligmakende genade
aan onze zielen mede te doelen ; het sacrament des altaars
daarentegen stelt ons in bezit van de bron zelve van alle
genaden. Die bezitneming kon in geen beteren vorm plaats
hebben dan bij wege van spijs en drank, aangezien er niets
is waarover wij grooter gezag hebben dan over ons voed-
sel: er is immers geen verschil lusschen de heerschappij,
welke wij over ons zelven, en die, welke wij over ons vocd-
sel voeren. Wanneer gij Jesus, uwen God, uwen Schepper,
uwen Zaligmaker, in uw hart ziet komen om u het bezit
en de heerschappij over Zich zelven te geven, kunt gij Hem
dan weigeren van u bezit te nemen, en u eens voor altijd
in zijne handen over te laten, opdat Hij over u volstrekt
moge beschikken, naar zijn welbehagen ?

2. Overweeg dat Jesus ons gegeven wordt bij wege van
spijs om aan te duiden dat Hij in onze zielen dezelfde uit-
werkselen te weeg brengt, als het stolfelijke voedsel in onze
lichamen. De sacramenten zijn terzelfder tijd teekenen en
oorzaken, die uitwerken wat zij beduiden. Van daar dat,
evenals het aan het stoffelijk voedsel eigen is het leven des
lichaams te behouden en te vermeerderen, het zoo ook aan

42 BEKNOPTE OVERWEGINGEN.

deze geestelijke spijs eigen is, het leven der ziel te behouden
en te vermeerderen; doch met dit verschil, dat het stoffelijk
voedsel het leven des lichaams slechts tot een zeker punt
vermeerderen kan. en aldus den dood voor een korten tijd
terughouden, terwijl de Eucharistische spijs het leven der ziel
verbetert zonder paal of perk. met het immer te doen aan-
groeien en bet onsterfelijk te maken. Die spijs wordt Paras
vila> Brood des levens genoemd, omdat zij al de voor-
deelen van een waar leven bevat: zij geeft ons het leven
der genade, het leven der glorie, en op den laatsten dag,
een onsterfelijk leven zelfs aan onze lichamen. Zijn deze
voordeden niet genoeg om in uw hart een onverzaadharen
hongei\' op te wekken naar dit hemelsch voedsel? Merk echter
op. dat, evenals het stoffelijk voedsel van weinig nut is om
het leven des lichaams te behouden\' en te vermeerderen,
tenzij het wel geknauwd en de maag in een gezonden toe-
stand is, hetzelfde plaats grijpt met deze Eucharistische spijs
en de gesteltenis uwer ziel. Hoc dikwijls zijt gij niet tot de
H. Tafel genaderd, en hebt gij er weinig of geene vrucht
uitgetrokken, omdat gij dat hemelsch hrood gegeten hebt
zonder de knauwing van godvruchtige overdenkingen, en
met d.; ziel besmeurd met ondeugden.

3. Overweeg dat Jesus deze Eucharistische tafel spreidt
onder de gedaanten van brood en wijn oin te toonen dat Hij
u eene volle maaltijd bereidt, waarmede den honger uwer
ziel te verzadigen, juist gflijk brood en wijn een vol maal
ukmaken om den honger des lichaams te verzadigen. Zou
iemand die met God, de bron van alle goed. gespijsd wordt
nog kunnen honger hebben ? Anima saturata calcabü
favutn (Prov. xxvn, 7.) « Die verzadigd is, treedt de
honigraat met voeten. » Zou een hart. dat zich met zijnen
God gevoed heeft, aarzelen de ellendige vermaken, welke de
goederen dezer wereld medebrengen, te verachten ? Alle

OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.

andere giften, die wij uit de handen der goddelijke mildda-
digheid ontvangen, zijn God zelf niet, en wij genieten in
dezelve de bezitting van God zelven niet. liet is enkel aan
de Eucharistische tafel dat wij de bezitting van God zelven
genieten, waar Hij onder de sacrainenteele gedaanten onze
ware spijs en drank is. Dit goddelijk voedsel moest in u den
honger er. dorst naar al liet aardsche uitdooven ! Quidenim
borium ejus. et quid pukhrum ejus, nisi frumentum elec-
torum. et vinum germinans virginesl (/.ach. ix. 17.)
« Want wat is zijne goedheid, en wat is zijne schoonheid,
dan de tarwe der uitverkorenen, en den wijn maagden
voortbrengende ? »

OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.

Het H. Sacrament een onderpand van eeuwig leven.



		66
		BEKNOPTE OVERWEGIKGRX.


		16), « Gij zijt verloren in der eeuwigheid. » De tijd zal rond draaien, maar niet liet lot van hem, die geen tijd meer heeft om goed te doen. Zorg dan u in veiligheid te stellen, met het goed te doen, terwijl gij nog tijd hebt.

		VIERDE ZONDAG NA SINKSEN. Over de wonderbare vischvangst. Per totnm noctem laborantes nihil cepimus (Luc. v. 5). Den gansehen nacht dooi¹ hebben wij gearbeid, en niets gevangen. 1. Overweeg wie degenen zijn, die in den nacht dezer wereld veel arbeiden, maar zonder vrucht. Het zijn in hel bijzonder de religieuzen, die zich bezig houden met wereld- sche zaken en ondernemingen, tegenstrijdig aan hunnen staat; het zijn degenen, die zich toeleggen op de studie, het prediken, en andere bedieningen, die overigens goed zijn, maar niet verricht worden met het inzicht om God te dienen, maar enkel uit mehschelijke beweegredenen, om geacht en toegejuicht te worden, of om een verhevener ambt of grooter gemak te bekomen. Het zijn eindelijk (liegenen, die hunne werken, zoo goede als onverschillige, als het ware. in den duistere verrichten, zonder zich eenig deugd- zaam en lofwaardig einde, vooroogen te stellen. Alle dezen zullen, nadat de nacht van hun leven voorbij is, zien, dat al hunne moeite, al hun arbeid vruchteloos is geweest, en is gelijk een pijl. die het schijf niet raakt, en wat nog erger is, enkel geschikt is voor brandhout, om het vuur te voeden : Labores populorum ad nihilum, el gentium in igneni (Jer. li. 58). « De Wérken der volkeren zullen tot niets



		68
		BEKNOPTE OVERWEGINGEN.


		DominiJem Christi facite (Col. 111. 17.) « Al wat gij doet in woord of werk, doet liet alles in den naam van den Heer Jesus Christus. » Zoo doende zullen uwe moeiten u cenc overvloedige vangst opleveren voor de eeuwigheid.

		MAANDAG IN DE VIERDE WERK NA SINKSEN. Over de lielooning beloofd aan degenen, die volharden, *Bonum* facientes non deficiamns; tempore enim suo metcmus non (leficient.es (Gal. vi, \'.)). Laat ons in hot goede te doen niet moede worden ; want te zijner tijde zullen wij maaien, indien wij niet moede worden. 1. Overweeg dat alwie het geestelijke zaad zaait zhh op eene zoo groote winst mag verwachten, dal hij gee:i tijd mag verliezen noch moede worden, (lij licht misschi.m uwc kloosterlijke loopbaan zeer jong begonnen : ga v.ort met uw werk. alhoewel gij nu gevorderd in deugd en jaren mocht wezen : Mane semina seinen tuum, et vespere non cesset manu» tua (Ecele. xi. f). > Zaai uw zaad des mor- gens, en laat uwe handen niet rusten des avonds. » Laat u niet overwinnen door verveling en afkeer, want qui parce seminat. parce et metet (5 Cor. ix. (i). « die spaarzaam zaait, zal ook spaarzaam maaien. » Wat daarom die goede werken van versterving en boetvaardigheid, van liefde en godsvrucht aangaat, gij kunt niet te zorgvuldig zijn om in de oefening derzelve met ernst en vreugde voort te gaan ; bonum facientes non deficiamus. « Laat ons in het goede te doen niet moede worden, » want indien gij nalaat te zaaien, zult gij zeer gemakkelijk alles verliezen.



		70
		BEKKOPTP. OVERWEGINGEN.


		het te beveiligen tegen gedachten van ijdele glorie : deze zijn immers de vogels, die liet opeten : Yolucres cmü comc- derunl illud (Luc. vm, 5).

		DINSDAG IN DE VIEP.DE WEEK NA SINKSEN. Over het bijzontier oordeel. Quül faciam citin surrexerü ad jwlicandum Deus, et cum queesierit, quidrespondebo UU? (Job. xxxr, 14). Wat zal ik doen als God zal opstaan om te oordoelen ; en als hij vragen zal, wat zal ik hom antwoorden i 1. Overweeg dat dezelfde Jesus, die op aarde gekomen, zijn laatsten druppel bloed voor uwe zaligheid vergoot, en nu gezeten aan de rechterhand zijns Vaders uw Voorspre- ker is, op het oogenblik uws doods zal opstaan, en u te gemoet komen, niet als Voorspreker, maar als uw opperste Rechter. Wat zal er dan van u in dat uur geworden, nadat gij een zoo machtigen voorstander verloren hebt. Al het goed, dat gij nu geniet, al het geduld, dat de goddelijke rechtvaardigheid ten uwen opzichte toont, gij hebt het te danken aan de voorspraak van Jesus. Maar in het laatste uur, bij uwen dood, zal Jesus het ambt van bemiddelaar en voorspreker neerleggen, en gij zult Hem veranderd zien in eenen onherroepelijken Rechter ; ecnen Rechter, die wel bekend is met el uwe gedachten, al uwe woorden, en al uwe werken, omdat Hij alles gezien en gehoord heeft, en bij alles tegenwoordig geweest is. Wat zult gij doen bij eene verschijning, die voor u zoo noodlottige gevolgen hebben kan?



		72
		BEKNOPTE OVERWEGINGEN.


		niet wildot gebruiken, u aan God niet aanbevelen doorliet gebed, uwc regelen niet onderhouden, n niet laten geleiden door de gehoorzaamheid, n niet verwijderen van de gelegen- lieden van zonde en gevaarlijke afgronden\'.\'Hoedanig zal dan uwe geinoedsgesleltenis zijn. wanneer gij u veroordeeld ziet om voor uwe zonden te voldoen in het vuur veroordeeld door Hem, die op liet kruis zijn laatstcn druppel blosd voor u vergoot, en nu gezeten aan de rechterhand des Vaders, nooit opgehouden heeft voor u te bidden en ten beste te spreken, als uw goedhartigste voorspreker?

		WOENSDAG IN DE VIERDE WEEK NAAMSEN. Over liet betrouwen op God ten tijde van geestelijke dorrigheid. Si moram freeril, expecla ülwn, quia vcniciis veniet et non tardabit (Hab. n, 3). Indien Hij toot\'t verwacht het, want het zal weldra komen en niet toeven. 1. Overweeg dat eene der grootste moeielijkheden in den dienst van God schijnt te bestaan, iu nooit van zijne, voor- zieuiglieid te wantrouwen tijdens tegenspoed, geestelijke dorrigheid of\' inwendige duisternis, bijzonder wanneer deze beproevingen ons konden doen gelooven. dat Hij zich geheel aan ons onttrokken heeft. Zoolang wij zijne goddelijke tcgen- woordigheid genieten, is het gemakkelijk goed te doen, maar het is zeer moeielijk. wanneer wij. om zoo te spreken, in den duistere gelaten worden. Bevindt gij u in dien toestand, wees verzekerd dat de Heer uwe standvastige



		7-1
		BEKNOPTE OVERWEGINGEN.


		Hij u altijd meer beminde dan gij liet zelfs verhopen kont! Deze is gewoonlijk de belooning voorhehouden voor hen, die den Heer getrouw gediend hebben ten tijde van mistroos- ting en beproevingen, namelijk, sterven te midden van de grootste zoetigheid : in osculo Domini, in de zoele omhel- zingen van Jesus, en in dien oogenblik zien verdwijnen alle angstvalligheid en twijfelachtiglieden. Mogelijk zijt gij den dood zeer nabij : wat zal er van u geworden, zoo gij intusschen onstand\\astig wordt ?

		DONDElïDAG IN DE VIERDE WEEK NA SINKSEN. Over de kwade gevolgen van kleine fouten te minachten. Quispernit modica, paulatim decidet (Eccli. sis, 1). Die het kleine versmaadt, gaat allengskens ten gronde. 1. Overweeg dat de Heer hier niet zegt dat alwie dage- gelijkschc zonden bedrijft, allengskens in doodzonden zal val- len, maar Hij zegt dat van alwie dezelve versmaadt, en zich geene moeite geelt om dezelve te vermijden alsof zij in de zaak zijner zaligheid van geen gevolg waren. Indien gij u toevallig in dien bedriegelijken toestand bevindt, dan loopt gij bet grootste gevaar van uwe ziel te verliezen. Herinner u dal deze de onfeilbare woorden des Heeren zijn, dat al- wie de kleine zonden minacht, allengskens in grove zonden zal vallen : Paulatim decidet, dat is, gelijk de H. Thomas zegt, a probitate et a statu gratia; « Hij zal afvallen van de gerechtigheid en den staat van genade. >< Wat baat het een schip in de opene zee, dat de spleten maar klein zijn, indien zij niet nagezien worden : hel zal ondergaan, juist alsof



		Vak 7.1

		BEKNOPTE OVERWEGINGEN VOOR ELKEN DAG DES JAARS TEN (JEBUUJKE BIJZONDER VOOK RELIGIEUZEN NAAR het Italiaansch van een onbekenden schrijver DOOR Dom ILDEPHONSUS LANSLOTS, O. S. B. TWEEDE DEEL.


		/


		BIBL. CO NV, o. r. * \\. WIJCM LI N S G. MOSMANS ZOON, V Bosch.



		GOEDKEURINGEN

		PAX. Cum libcr cuius titulus nunc flandrice est Beknopte Over- wegingen etc. pluries, non solum italico scrmone sed ctiam in aliam linguam versus probantibus supcrioribua et cum ntilitate fidelitim typis fuerit evul#atus cumquo censores 1\'rovineia¹no-.tra\' Bclgicje quorum judicium expetivimus, cxamine insti- tuto. declararint, nil obstare quomiuus etiam praesens editio flandrica, a Bcv. P. I). Ildefonso Lanslots, Abbatise nostra; Affligeniensismonachopresbvteroprii\'parata.inluccinprodcat, Nos eidem hisce libentcr permittimus. ut eam, servatis aliis servandis, typis raandet. « Datum Roiiuc ad. S. Ambrosii die 14 Jitlii ïSgo. D. RüMARICUH FLUüI, Ii\'Asi\'ERiMOX\'1\' O. S. B Abbas Generalis Congreg. Casinen a. I\'. O.

		IMPRIMATUR. Meehliniie 25 Julii 1890. P. (_\'. C. BOGAERTS. VIC. (1EX.





		BEKNOPTE OVERWEGINGEN voor eiken dag des jaars. «mi» -------------------

		SINKSEN. Orer de komst ran den H. Geest. Factus est repente de ccelo sonus tamquam adoenientis spiritus....... El apparuerunt illis dispetiiue linguce, tamquam ignis, seditque supra singulos eorum (Act. il. 2. 3.) Plotseling ontstond er uit den hemel oen geluid .ils van een aankomenden hevigon wind...... En er verschenen hun ver- deelde tongen, als van vuur, en op een iegelijk van hen zette zich eeno neder. 1. Overweeg hoe de H. Geest bij zijne komst in de eetzaal, zich eerst uit den hemel deed hooren door een groot geluid, als dat van een geweldigen wind, die de apostelen opwekte en de intrede in hunne harten opende. Op deze wijze bereidt de H. Geest gewoonlijk eene ziel voor, om Hem te ontvangen ; Hij zendt vooraf\' het geluid zijner stem, en den wind zijner krachtige ingevingen, waardoor de ziel opgewekt wordt en zich gereed maakt voor du komst van dezen goddelijken Gast. Maar indien zij aan zijne stem en ingevingen geen gehoor geeft, en voortgaat te slapen in u i



		2 BEKNOPTE OVEK WEGINGEN. hare onachtzaamheid, zal de H. Geest er voorzeker niet ingaan, dewijl Hij de deur van het hart tegen Zich gesloten vindt. In hoe verre zijt gij gereed gehoor te geven aan het geluid van Gods ingevingen ? Verfoei uwe vorige onacht- zaamheid, en wees in het toekomende meer bezorgd om de luide stemmen uit den hemel teaanhooren, zoo gij wilt dat de H. Geest in u nederdalc. 1. Overweeg dat. na dat donderachtig geluid, de H. Geest kwam en Zich neerzette op de hoofden der leer- lingen onder de gedaante van vuur. en in den vorm van tongen, om aan te duiden, dat, evenals hetaan het vuur eigen is te zuiveren, te verlichten en te ontvlammen, zoo ook dit vuur van den H. Geest in de eetzaal kwam om de leerlingen te zuiveren van alle aardsche aangckleefdheid, om hun ver- stand te verlichten en hunne harten te ontvlammen met de goddelijke liefde. Hij daalde neder in den vorm van tongen om den Apostelen te verstaan te geven, dat hun dat vuur gegeven werd om het te verspreiden, door de prediking van het Evangelie, onder al de volkeren der aarde linguis ut essent proftui, zooals de Kerk zingt. Gij moet om dat hemelsch vuur bidden met eene vurigheid, die uwen nood aan hetzelve evenredigt, ten einde uwe genegenheden te zuiveren, uw verstand te verlichten, en uw hart met de goddelijke liefde te doen ontvlammen. Zoudet gij bovendien nog waardig bevonden worden dit vuur in den vorm van tongen te ontvangen om hetzelve aan te wenden in de apostolische bediening tot het heil der zielen; zie toe dat gij die bediening niet uitoefent ten uwen nadeele. 3. Overweeg dat, terwijl eene der hoedanigheden van het aardsche vuur is nooit stil te blijven, maar zich aan- houdend te bewegen, en opwaarts te klimmen, juist het tegenovergestelde plaats grijpt met dit hemelsch vuur, hetwelk dit eigen heeft dat het nederdaalt en zich neCrzet



		MAANDAG NA SINKSEN. 3 in de harten der geloovigen : *Seditque supra* singulos eorum. « Het zette zich neder op een iegelijk van hen. » Het komt van hierboven, want omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est (Jac. i. 17.) « Alle goede gaaf en alle volmaakte gift is van boven. » Het zet zich bestendig neder, want de H. Geest verlaat nooit onze zielen, tenzij Hij er door onze zonden uit verjaagd worde : manet vobiscam in selenium. Het zette zich nog onaf- scheidbaarder op de apostelen neder, omdat zij in genade bevestigd werden. Geen twijfel of gij hebt op dezen heiligen dag, eenigermatc dien goddelijken Geest ontvangen, en dat Hij uwen geest verlicht en uw hart met zijne liefde ont- stoken heeft. Doch wat zal het u baten, zoo gij uw best niet doet om Hem te bewaren, opdat Hij zijn bestendig verblijf in u vestige, en niet genoodzaakt zij u om uwe zonden te verlaten ?

		MAANDAG NA SINKSEN. Over de uitwerkselen der komst van deu H. Geest in de Apostelen. Et repleti sunt omnes Spiritu Sancto. (Act. n. 4.) En zij worden allen mot den Heiligen Geest vervuld. 1. Overweeg welke de uitwerkselen waren, die de komst van den H. Geest in de Apostelen te weeg bracht. Het eerste was in hun verstand, hetwelk, bestraald met een levendig licht van hierboven, hun de bedriegelijkheid der wereldsche leerstelselen en de waarheid der hemelsche ontdekte ; zij werden in staat gesteld klaar in te zien de ijdelheid van het



		4
		BEKNOPTE		OVERWEGINGEN.

		tegenwoordige en de belangrijkheid van het toekomende. De komst van den H. Geest bewerkte in hen ecne zoodanige verandering dat, wijl /ij vroeger twisten, wie onder hen de eerste zijn zou : Quis eorum videretur esse major. (Luc. xxn. $4); zij nu, verlicht door den H. Geest, hunne eer zoeken in voor Christus mishandeld en veracht te worden. Gij moest ten minste verlangen dat uw verstand door dit helder licht bestraald worde : het is immers tot nu toe te veel verduisterd geweest door uwe te groote bezorgdheid voor de achting en den lof der menseben, door uwe gevoe- ligheid voor het mensehelijk opzicht en bovenal door een leven in overeenstemming met de valsche voorschriften en leerstelselcn der wereld. Smeek den H. Geest dat Hij u met ecne straal van zijn hemelsch licht in staat stelle uwe dwaling in te zien, ten einde uwe grondstelselen en denk- wijze te veranderen. 2. Overweeg het tweede uitwerksel, dat de H. Geest voortbracht in de harten der Apostelen. Terwijl zij vroeger zoodanig vreesachtig waren, dat zij allen hunnen Meester in het uur zijns lijdens schandig verzaakten, en dat Petrus, hel hoofd der apostelen, Hem nog schandiger verloochende op het gebabbel van eene eenvoudige dienstmaagd; nu, integendeel, na de komst van den H. Geest, toonen zij zich allen zoo manhaftig en onbeschrokken, dat zij bij klaren dag de glorie van den Gekruiste beginnen te verkondigen, onbevreesd voor de beschimpingen, bedreigingen, slagen en martelingen, welke zij voor Jesus\' eer en glorie ondergin- gen. Indien slechts één vonkje van het vuur, dat de harten der apostelen ontvlamde, in uw hart doordrong, het zou genoeg zijn om u teenemaal te veranderen, en te maken dat, naarmate gij vroeger bezorgd waart om uw gemak te zoeken, en het geringste lijden te vluchten, gij nu een des te edelmoediger minnaar van het kruis wordt. Gij zoudt



		10 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. zou dienen voor het welzijn zelfs van lien, die medeplich- tigen aan zijnen dood waren, krachtens het gebed, dat Hij voor hen op het kruis deed : Pater ingnosce illis (Luc. xxin. 34.) « Vader vergeef hun. » Wanneer hetu gegeven is cenig goeds in de ziel des naasten te weeg te brengen, verheug u om de glorie, die daaruit aan God toekomt: maar wees bezorgd om den goeden uilslag aan Hem alleen toe te schrijven, zonder u te verheffen : herinner u dat gij zonder den bijzonderen bijstand Gods niets goeds kunt doen. noch voor u zei ven, noch voor anderen : Sine me nihü potestis facere (Joan xv. 5.) « Zonder mij kunt gij niets doen. »

		DONDERDAG NA SINKSEN. Over de eendracht en liefde van de eerste Christenen. Erant persevemntes in doctrina aposlolorum, ei communica- lionc fractionispanis, et orationibus (Act. n 42.) Zij waren volhardende in do onderrichting der Apostelen, en in de gemeenschap van het breken des broods, en in de gebeden. 1 .Overweeg hoedanig het leven der eerste Christenen was na hunne bekeering tot het ware geloof. Zij waren altijd gereed om de onderrichtingen en vermaningen der Apos- telen te aanhooren. Dagelijks vergaderden zij om de H. Communie te ontvangen, en volhardden zij in de oefening zoowel van het mondgebed in het algemeen, als van het inwendig gebed in het bijzonder. Ziedaar een voorbeeld, naar hetwelk gij uw leven schikken moet, indien gij een geestelijk leven leiden wilt! Het verstand dier eerste ge- loovigen was verlicht door het woord Gods, en hunne har- ten waren versterkt en geheiligd door het dikwerf en god-



		2 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. 3. Overweeg hoe sterk de eendracht en de band der volmaakte liefde onder de eerste geloovigen was; zij leefden alsof zij slechts één hart en üénc ziel hadden cor icnum et anima una. Die wederzijdsche liefde deed hen van de heidenen erkennen voor leerlingen van Christus: met ver- wondering waren zij gewoon volgens het verhaal van Ter- tullianus,onder zich te zeggen: Zietwclke liefde zij elkander toedragen, zij zouden gewillig voor elkander sterven : Videte ut invicem se düigant, videte ut pro altero mort sint parati. Is die zinspreuk, dat kenleeken der ware liefde, zoo eigen aan de leerlingen van Christus, in uw hart te vinden? Hoe onderhoudt gij den vrede en de eendracht met uwen naaste? Gedenk dat het niet genoeg is, die liefde in uw hart opgesloten te houden; zij moet aan allen tastbaar zijn, gelijk onze goddelijke Meester verklaarde : In hoc cognoscent omnes qu ia discipuli mei eslis. si dilectionem habueritis ad invicem. (Joan. xm 35). "Hieraan zullen allen herkennen, dat gij mijne leerlingen zijt, zoo gij liefde hebt voor elkander. »

		VRIJDAG NA SINKSEN. Over den moed der Apostelen. Principes sacerdotum denuntiaverunt apostolis, ne omnino !o- querentur, neqite docerent in nomine Jesa (Act. iv, 18). De opperpriesters geboden de Apostelen, volstrekt niet te spreken of te leeren in den naam van Jesus. 1. Overweeg hoe, ten gevolge van de prediking der Apostelen en de wonderen, welke zij in den naam van Jesus deden, het getal der geloovigen in de stad Jerusalem gedu- rig toenam, en hoe de hoofden der synagoog zich daarop



		15

		ZATERDAG NA SINKSEN. Over de kiczing van de Heidenen in den persoon van Cornelins den honderdman. iVo» est personarum acceptor heus, sed in omnigente^ qui timet eum, et operatur justitiam, acceptus est UU (Act. x, 34.) God aanziet den persoon niet, maar in ieder volk, wie hom vreest en gerechtigheid doet, is hem aangenaam. 1. Overweeg dat, nadien de hoegmoedige joden de pre- diking der apostelen en het geloof van Christus verworpen hadden.God den weg voorbereidde voor de Heidenen om het- zelvete omhelzen in den persoon van Cornelius.den honderd- man, een vroom en godvreezend mensch, die vele aalmoezen gaf: vir reliyiosus, limens Deum, faciens eleemusi/nas (Act. x. 2). Ter belooning van zijne goede werken, werd hij door eenen engel gewaarschuwd den apostel Petrus te aanhooren, en het geloof, dat hij predikte, te omhelzen. Wat aanspraak hadt gij op die groote genade van in de tijden des christendoins geboren te worden, en van God in het H. Doopsel de gaaf des geloofs te ontvangen? Donum fidei electum (Sap. UI, 14). En nogtans bedankt gij Hem niet voor eene zoo uitstekende weldaad, die aan zoovele anderen geweigerd wordt. Doch nog meer reden hebt gij om Hem dankbaar te zijn, omdat Hij u, zonder eenige verdiensten van uwen kant, geroepen heeft, niet alleen tot het ware ge- loof, maar ook tot het religieuze leven, om aldus het werk uwer zaligheid veiliger en zekerder temaken, terwijl Hij er zoovelen. beter en verdienstiger dan gij, te midden dergeva- ren van de wereld gelaten "heeft. 2. Overweeg hoe God. om zijnen wil uitdrukkelijk ken- baar te maken aan den H. Petrus, dat hij zich, namelijk,



		MAANDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 19 zelfstandigerwij zo met haar verbonden en nogtans verschiN lend van elkander. Nu, aangezien gij een evenbeeld van God zijt. bestaat uwe volmaaktheid geheel en al, in die gelijkheid met uw goddelijk voorbeeld te doen uitkomen, met na te volgen, niet zijne almacht, hetgeen Lucifer met zoo ramp- zaligen uitslag beproefde, ook niet zijne alwetendheid, gelijk bet Adam ongelukkiglijk wilde, maar wel zijne\' heilig- heid, hetgeen God ons uitdrukkelijk gebiedt: Sancti eritis, quia egosanctussum (Lev. xix. 2). « Weest heilig, omdat ik heilig ben.«Om die reden, ontvangt Hij ook in den hemel bijzondere hulde en lof van de engelscharen, die zingen : Sanctus. Sanctus, Sanctus Dominus Deus (Apoc. ïv. 8.) « Heilig, Heilig. Heilig is de Heer God. > Doe uw best om uw leven zooveel mogelijk naar die volmaakte heiligheid Gods te schikken.

		MAANDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. Over de voorbereiding\' tot de H. Communie. Ipse vobis (temonstrabit ccenaculum ijrandc stratum ; et Mie parate nobis (Mare. xiv, 15). Hij zelf zal u eene groote gespreide bovenzaal wijzen, en maakt aldaar voor ons bereiding. 1. Overweeg, met het oog op de voorbereiding waar- mede gij deze dagen het feest van het allerheiligste Sacrament moet laten voorafgaan, hoc Christus zelf Zich voor die ge- beurlenis voorbereidde. Ten eerste zendt Hij zijne leerlingen om eene groote en wel gemeubelde zaal gereed te maken : Caenaculum grande stratum. En waarom? Indien Jesus altijd zoo ingenomen was met de armoede, dat Hij Zich tevreden hield met eene krib bij zijne geboorte, met een



		DIXSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 21 3. Overwoog dat de eetzaal ook nog rijk gemeubeld en versierd was met kostelijke vaten, dus aanduidende dat gij uw hart mot deugden moet verrijken en versieren, wanneer gij tot de H. Tafel nadert. Eenige dezer akten van deugd moeten de H. Communie voorafgaan, andere moeten haar volgen. De eerste bestaan in eene diepe ootmoediglioid en een oprecht berouw: waartoe gij u moet opwekken, met te beschouwen van den eencn kant uwe nietigheid en uwe zonden, en van den anderen kant de waardigheid en ma- jesleit van den Heer, dien gij zoo schaudig beleedigd hebt, en die van den hemel nederdaalt, om met de grootste toe- gevendheid en de uilgezochste liefde zijn verblijf in uw hart te vestigen. Na de Communie moet gij Hem eerbiedig aan- bidden. Hem bedanken voor zijne overgroote goedheid, en Hem smceken u bij te staan in al uwe noodwendigheden. Niets kan Hij u dan weigeren, wat tot uw geestelijk wei- zijn strekken kan. aangezien Hij komt om u tot uwe heiligmaking gansch zich zelvcn met al zijne schatten te schenken.

		DINSDAG NA DE II. DRIEVULDIGHEID. Het Paaschlam, het zinnebeeld Tan het Allerheiligste Sacrament. Immolabil agnum unicersa muüüudo filiorum Israël (Exod. xn. 0.) De geheele menigte dor kinderen van Israël zal een lam ofle- ren. 1. Overweeg de beweegredenen, welke den Heer aan- zetteden om vóór het Eucharistische avondmaal het paasch- lam te eten. De eerste was, om ons wel van dit te doordrin-



WOENSDAG NA DE H. DRIEVULDIGHEID. 25 berouw algemeen zijn, dat is, zich uitstrekken tot alle zonden, bekende en onbekende, gebiechte en niet gebiechte;

want zoudet gij toevallig de H. Comm	4	unie in staat van

doodzonde, doch in goed geloot\', uit onplichtige onwetend- beid, ontvangen, dit algemeen berouw, alhoewel on vol- maakt in zichzehen, zou u in staat stellen, in kracht van het H. Sacrament om op te staan van den dood der zonde tot het leven der genade. 3. Overweeg dat door de zinnebeeldige voetwassching de Heer u leert welke akten van deugd gij ten opzichte van uwen naaste oefenen moet. bij wege van voorbereiding tot de H. Communie. Zij bestaan in akten van ootmoedigheid en liefde naar het voorbeeld van Christus : Eremplum deili vobis. ut quemadmodum ego feci vobis, ita et vos faciatis (Joan xin. 15.) «Ikhebueen voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet. gelijk ik u gedaan heb. » Gij moet ook deze twee deugden van ootmoedigheid en liefde oefenen ten opzichte van uwen Zaligmaker, die Zich zoo diep vernedert om zijne overgroote liefde jegens u in dit Sacrament te doen uit- schijncn. God geve,dat bij zijne intrede in uw hartJesus u het verwijt niet loesture. hetwelk Hij richtte tot den Phariseër van het Evangelie : IrUravi in domum tuam, aquam pedi- bus meis non dedisti (Luc vu, M.) «Ik beniu uw huis ge- komen, water voor mijne voeten hebt gij niet gegeven ;» het water, namelijk, van eene heilzame vermorzeling des harten, waarmede te gelijker tijd mijne voeten en uwe ziel te wasschen : Oleo caput meum non unxisli. « Gij hebt mijn hoofd niet gezalfd met olie ,» door de uitstorting uit uw hart van de welriekende olie der godvruchtige gevoelens, osculum mihi non dedisti « Geen kus hebt gij mij gegeven,» als een teeken van liefde en vrede, die nooit meer zullen verbroken worden.

*



		26

		H. SACRAMENTSDAG Orer de OTergroote liefde van Jeans in de Instelling van liet H. Sacrament. Cum dilcxisset suos qui erant in mundo, in finem iHlcxit cos (Joan xiii, 1.) Na de zijnen, dio in de wereld waren, geliefd te hebben, heeft Hij hen ten uiterste liefgehad. 1. Overweeg tic overgroote teederheid van Jesus\' liefde in de instelling van het H. Sacrament des Altaars. Ten eerste, uit hooide van de gift zelve, waarin Hij u onder de sacramenteele gedaanten zijn vleesch. zijn bloed, en zijne godheid niet al zijne schatten geeft, zoodanig dat Hij u in die spijs het kostbaarste geeft, wat Hij in de schatkisten zijner godheid bezit. En gij zoudt Hem zelfs voor eene zoo groote gift niet bedanken, noch u gedwongen gevoelen om zijne c.indelooze liefde met wederliefde te belalen?Elke kleine liefdeblijk, die gij van eenen mensen ontvangt, wint uw hart, en noodzaakt u hem weder te beminnen, en een God, die in de overmaat zijner liefde gansch Zich zelven aan u schenkt zou er niet in kunnen gelukken uw hart te winnen en u te verplichten Hem wederliefde te bewijzen ? Zijl gij niet beschaamd over de gierigheid, waarmede gij tot nu toe aan de goddelijke milddadigheid beantwoord hebt ? 2. Overweeg de wonderbare teederheid van Jesus\' liefde, in de wijze waarop Hij Zich aan u geeft. Hij daalt neder van den schoot zijns eeuwigen Vaders om Zich met de sa- cramenteele gedaanten te bekleedcn, ten einde in uw hart te treden, en zich metu, gelijk voedsel, te vereenzelvigen; en zoo, als het ware, zijn allerheiligst lichaam met uw zondig vleesch te vereenigen, zijneu goddelijkcn geest met



		.

		28 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. uwen God alleen bezig te liouden: zoo doende, zullen deze woorden van Isaias in u verwaarlijkt worden : Tantum in te est Deus (Isai. xlv, 14.) « Alleenlijk in u is God ; » Jesus alleen in uw geheugen, Jesus alleen in uw verstand, Jesus alleen in uwen wil.

		VRIJDAG IN DE OCTAAF VAN HET II. SACRAMENT. Over <le omstandigheden der instelling van het H. Sacrament. Sciens Jesus quia vcnit hora cjus, ut transeat ex hoc mundo ad Patrem.......in finem düexit cos (Joan. x 111, 1). Daar Jesus wist dat zijne uur gekomen was om uit deze wereld over te gaan tot den Vader.......heeft Hij hen ten uiter- ste lief gehad. 1. Overweeg hoc liet geheim van het II. Sacrament luis- terrijk uitschijnt in de omstandigheden van den tijd, waarop het van onzen goddelijken Zaligmaker ingesteld werd. We- tende dat hel uur voor Hem gekomen was om zijne leerlin- gen te verlaten, besloot Hij de berooving van zijne natuur- lijke en zichtbare tegenwoordigheid te vergoeden met zijne sacramenteele tegenwoordigheid.enaldus de laatste hand aan het werk onzer zaligheid Ie slaan. Gelijk Hij op aarde gekomen was om Zich met de menschelijke natuur te be- kleeden, zonder zijnen Vader te verlaten; zoo wilde Hij nu tot zijnen Vader wederkeeren. zonder nogtans zijne lecrlin- gen te verlaten. Daardoor toonde Hij. hoe vast Hem de liefdebanden aan zijne leerlingen gehecht hadden, aangezien zelfs de dood Hem van hen niet verwijderen kon : Delicix mess esse cum fi\'iis hominum (Prov. vut, 31.) « Mijne ver-





		30 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. maat van ondankbaarheid. Hij voorzag dat zijn heilig lichaam door de ongeloovigen met de voeten getreden, en op de schandigste wijze zou gelasterd worden ; en wat nog erger is, Hij voorzag, hoe Hij onder de geloovigen zelf, die zijne wezenlijke tegenwoordigheid in de H. Hostie be- Iijden, op deautarenzou alleen gelaten, met duizende on- eerhiedigheden bedroefd, en zclfsin harten, besmeurd met de grofste doodzonden, zou binnengeleid worden. En nogtans te midden van deze duisternissen wilde de goede Jesus niet nalaten het licht zijner overgroote liefde en van zijn onover- winbaar geduld te doen glitteren : Hospitabitur et pascet, et potabit ingratos; et ad hsec amaraaudiet (Eccl.xxix, 32.) « Hij wordt geherbergd, verschaft spijs en drank aan on- dankbaren , en moet daarenboven nog bittere woorden hooren.» Nu indien Jesus.om uwe zaligheid te bevorderen, Zich in dit sacrament blootstellaan zoovele en groote belee- digingen, waarom zoudl gij voor zijne glorie niet gaarne iets onaangenaams verdragen ? Waarom niet trachten in zooverre het u mogelijk is, de afschuwelijke ondankbaar- heid, waarmede Hij van het grootste gedeelte der menschen bejegend wordt, te vergoeden met herhaalde bezoeken en akten van aanbidding, die u slechts weinige schreden kosten; uwe ziel vernederende in zijne tegenwoordigheid, en uwe knieën buigende om Hem te eeren en Hem uwe hulde zoo van in- als van uitwendige aanbidding aan te bieden ?



		34 BEKNOPTE OVERWEGINGEN voor geheimzinniger wijze door de afzonderlijke consecratie van liet kostbaar Bloed onder de gedaante van wijn, en van zijn aanbiddelijk Lichaam onder de gedaante van brood. Het verbeeldt liet zedelijkcr wijze, omdat het lichaam van Jesns onder de gedaanten, als in eenen staat van dood ver- blijft. Het stelt het sacrificie van het kruis wezenlijk voor, omdat Christus, wanneer de gedaanten verteerd zijn. het sacramenteel bestaan verliest, dat Hij krachtens de woorden der consecratie opnieuw bekomt. Hoe is liet dan mogelijk dat gij bij die verbeelding van den dood van den Zoon Gods tegenwoordig zijt met min aandacht en belangstelling dan gij aan de verbeelding van een treurspel op eenen schou\\v- burg wijden zoudl? $. Overweeg dat er in het H. Misoffer niet enkel eene verbeelding maar eene vernieuwing plaats grijpt, van het groot offer, dat op Calvarië aan den Eeuwigen Vader opge- dragen werd, wien het juist zoo welgevallig is. als het bloedige sacrificie des kruizes. In de Mis immers wordt hetzelfde offer opgedragen als vroeger eens op Calvarië ; dezelfde priester draagt het God op. aangezien Jesus in de mis de bijzonderste offeraar is, en Hij draagt het zijn hemelschen Vader op tot hetzelfde einde, en met dezelfde genegenheid, waarmede hij eens het bloedige offer volbracht. Het is juist alsof Hij wederom den laatsten druppel van zijn bloed op het kruis ging vergieten. Bovendien de prijs en waarde van de Mis wordt niet het minst verminderd door de onwaardigheid van den priester, die dezelve leest. Deze vernieuwing van het sacrificie des kruizes, dat dagelijks op onze altaren geofferd wordt, werd door Jesus uitgevon- den, opdat wij dagelijks voor de schulden en verplichtingen, welke wij met God aangegaan hebben, konden voldoen.Wij moeten God eerst en vooral eeren : de mis voldoet aan die verplichting, aangezien zij een offer is ; wij moeten God



		38 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. door al de schatten van verdiensten en voldoening, welke Hij voor ons verwierf, mededeelt: Pasceris in divitiis ejus (Ps. xxxvi. 3.) « Gij /uit gevoed worden van zijnen rijk- dom; » zonder andere beperking dan onze gesteltenis en bekwaamheid : In omnibus divites facti estisin Ulo (i Cor. I, 5.) « Gij zijt in alles rijk geworden in hem, » en in bezit gesteld van al de rijkdommen, die Jesus als God-Mensch bezat. Met Christus aan ons te geven, heeft de hemclsche Vader ons alle dingen gegeven, volgens deze woorden van den II. Paulus: Quomodo non etiam cutn Ulo omnianobis donavit (Hom. vm. 32.) « Hoe heelt hij ons ook niet alles met hem geschonken. » Zoo geeft ons Christus alles, wan- neer Hij Zich aan ons geeft in de H. Communie. Maar wat vrucht hebt gij getrokken uit zoovele Communién ? Ééne Communie alleen moest genoeg zijn om van u cencn heilige te maken : en nogtans zoovele herhaalde Communién zijn niet voldoende geweest om u als een waren religieus te doen leven.

		DINSDAG IN DE OCTAAF VAX HET II. SACI1AMENT. Het H. Sacrament ons geneesmiddel, onze schild en onze sterkte. Porasti in conspectu mco mensam advenus cos, gut tribulant me (I\'s. xxii, 5.) Gij rieht voor wij een maaltijd aan, onder het oog van mijne rerdrukkei\'s. 1. Overweeg dat de H. Communie ons in eene drievou- dige hoedanigheid dienstig is, namelijk, als geneesmiddel, als schild en als voedsel. Het is een geneesmiddel om de



		42 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. deze geestelijke spijs eigen is, het leven der ziel te behouden en te vermeerderen; doch met dit verschil, dat het stoffelijk voedsel het leven des lichaams slechts tot een zeker punt vermeerderen kan. en aldus den dood voor een korten tijd terughouden, terwijl de Eucharistische spijs het leven der ziel verbetert zonder paal of perk. met het immer te doen aan- groeien en bet onsterfelijk te maken. Die spijs wordt Paras vila> Brood des levens genoemd, omdat zij al de voor- deelen van een waar leven bevat: zij geeft ons het leven der genade, het leven der glorie, en op den laatsten dag, een onsterfelijk leven zelfs aan onze lichamen. Zijn deze voordeden niet genoeg om in uw hart een onverzaadharen hongei\' op te wekken naar dit hemelsch voedsel? Merk echter op. dat, evenals het stoffelijk voedsel van weinig nut is om het leven des lichaams te behouden\' en te vermeerderen, tenzij het wel geknauwd en de maag in een gezonden toe- stand is, hetzelfde plaats grijpt met deze Eucharistische spijs en de gesteltenis uwer ziel. Hoc dikwijls zijt gij niet tot de H. Tafel genaderd, en hebt gij er weinig of geene vrucht uitgetrokken, omdat gij dat hemelsch hrood gegeten hebt zonder de knauwing van godvruchtige overdenkingen, en met d.; ziel besmeurd met ondeugden. 3. Overweeg dat Jesus deze Eucharistische tafel spreidt onder de gedaanten van brood en wijn oin te toonen dat Hij u eene volle maaltijd bereidt, waarmede den honger uwer ziel te verzadigen, juist gflijk brood en wijn een vol maal ukmaken om den honger des lichaams te verzadigen. Zou iemand die met God, de bron van alle goed. gespijsd wordt nog kunnen honger hebben ? Anima saturata calcabü favutn (Prov. xxvn, 7.) « Die verzadigd is, treedt de honigraat met voeten. » Zou een hart. dat zich met zijnen God gevoed heeft, aarzelen de ellendige vermaken, welke de goederen dezer wereld medebrengen, te verachten ? Alle



		43
		OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.


		andere giften, die wij uit de handen der goddelijke mildda- digheid ontvangen, zijn God zelf niet, en wij genieten in dezelve de bezitting van God zelven niet. liet is enkel aan de Eucharistische tafel dat wij de bezitting van God zelven genieten, waar Hij onder de sacrainenteele gedaanten onze ware spijs en drank is. Dit goddelijk voedsel moest in u den honger er. dorst naar al liet aardsche uitdooven ! Quidenim borium ejus. et quid pukhrum ejus, nisi frumentum elec- torum. et vinum germinans virginesl (/.ach. ix. 17.) « Want wat is zijne goedheid, en wat is zijne schoonheid, dan de tarwe der uitverkorenen, en den wijn maagden voortbrengende ? »

		OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT. Het H. Sacrament een onderpand van eeuwig leven. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguincm habet vitam ceternam (Joan vi 55.) Die mijn vloosch eet en mijn bloed drinkt hooft hot oeuwigo leven. 1. Overweeg dat er in deze woorden niet gezegd wordt dat alwie het lichaam van Christus in het H. Sacrament nut, het eeuwige leven zal hebben, maar dat hij het eeuwige leven heeft habet vitam setemam. De reden daarvan is dat onze goddelijke Zaligmaker mei Zich aan ons voor spijs te geven, ons een zoo zeker onderpand geeft der toekomende glorie, dat het reeds aan de bezitting derzelve gelijkt ; aan- gezien dit onderpand evenveel waarde heeft, dan het goed, welk wij verhopen. Wie zou zich niet verlaten op de bclof- ten van iemand, die zich zelven voor onderpand geeft?



		44
		BEKNOPTE OVERWEGINGEN.


		Kunt gij wantrouwen van de beloften van eenen God-Mensch die Zicli zelven aan u geeft in de H. Communie, als een onderpand der toekomende glorie ? Daarom, telkens gij tot de H. Tafel nadert, zeg van ganscher harte: Deus spei meae. « Gij zijt de God mijner hoop. » Gij zijt, o mijn God. de verzekering van al mijne verlangens ; Gij daalt uit den hemel op de aarde neder om zachtmoedig en ootmoedig in mijn hart te verblijven, en aldus geeft gij mij de stellige hoop dat gij mij eens tot U zelven in de glorie zult opnemen : Speret in nomine Domini et innüatur super Deum mum (Isai. l. 10.) "Dat hij hope in den naam van zijnen Heer, en steune op zijnen God. » Wat er echter nu nog te zien blijft is, of die hoop, zoo stellig van den kant van Jesus in het H. Sacrament, niet wankele van uwen kant, en niet geheel verdwijue door uwe schuld. \'2. Overweeg dat Jesus in het H. Sacrament een onder- pand is van de glorie, die u te wachten staat Pignus futurx glorise maar een onderpand, dat u terzelfder tijd helpt om naar de glorie te streven en u het bekomen der- zelve vergemakkelijkt, met u de sterkte te geven, om uwe begeerlijkheid te overwinnen, aan de bekoringen te we- derstaan, en al te doen wat in uwe macht is om de eeuwige glorie te verdienen. Dit sacrament is immers bijzonder inge- stcld, om u te dienen tot teerspijs op den weg naar de eeuwigheid, en u tot de nooit eindigende rust binnen te leiden. Telkens gij dan te Communie gaat, maak u gereed om Jesus te ontvangen als eene teerspijs, alsof gij Hem voor de laatste maal ontvingt, en juist op het punt waart naar de andere wereld te vertrekken. Deze oefening zal u van groot nut wezen, zoo gij er ook het inzicht bijvoegt aan het gebod van op het einde uws levens de Communie te ontvangen, te voldoen, bijzonder indien gij met een schie- lijken dood moest verrast worden.



		45
		OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT.


		3. Overweeg hoe bij middel van de H. Communie, deze woorden van den Zaligmaker verwezenlijkt worden : Ecre regnum Deiintravos est (Luc. xvn, 11.) « Zie, liet rijk Gods is onder u, «want wij ontvangen in onze harten al wat het volmaakt geluk der inwoners des hemels uitmaakt. Hij gect\'t ons aan de Eucharistische tafel dezelfde spijs, die al de verlangens der engelachtige geesten bevredigt: Panem angelorum manducavit homo (I\'s. lxxvh,$5.)» De mensch at het brood der Engelen. » Hctccnige verschil is, dat de gelukzaligen in den hemel zich met hunnen God voeden in het licht der glorie, terwijl wij, pelgrims op aarde, het- zelfde doen in het licht des geloofs. De gelukzaligen zitten neer aan deze tafel met genoegen en vermaak, wij met ver- meerdering van genade en verdiensten. Hoe komt het dan dat gij geenen aanhoudenden honger gevoelt naar dat god- delijk feestmaal, hetwelk de vreugde van gansch het hemclsch hof uitmaakt? De gelukzaligen in den heniel kun- ncn geenc scheiding meer lijden van het opperste goed, welk zij genieten in het licht der glorie. Gij ook moogt niet verwijderd leven van uw opperste goed, alhoewel gij het nu enkel kunt genieten in het licht des geloofs; gij moest trachten in cene bestendige liefdevereeniging met Jesus te leven, bij herhaalde bezoeken aan het H. Sacrament, bij eene minzame herinnering aan Hem en door uwe sacra- menteele en geestelijke Communien. Dan kunt gij in der waarheid met den H. Petrus zeggen : Bunum est nos hic esse (Matth. xvn, 4.) < Wij zijn hier goed. »



		4Ü

		FEESTDAG VAN H. HART. * Het Hart van Jesus, de bron aller genaden. Ilaurietis aqaas inr/aurtio de fonlibus Salvatoris. (Isai.xn, 3.) Gij zult met blijdschap wateren putten, uit des Zaligmakers fonteinen. 1. Overweeg hoe grool de vreugde der Israëlieten moest zijn, toen zij, naeene lange reis in de wildernis, in den uitersten nood bij gebrek aan water, eindelijk de bron van Elini bereikten, waar iedereen naar verkiezen water schep- pen kon. Doch er is geene vergelijking tussehen de bron van Klim, en die van Calvarië, waar Jesus\' hart doorstoken werd.en waaruil nu bronnen van genaden,voor uw welzijn, aanhoudend voort vloeien. Deze is de bron, waaruit gij put- tcn moet, zooveel gij kunt, om u te verkwikken in de wil- dernis van dit tranendal. De goddelijke genade wordtin de H. Schriftuur water genoemd, om de hoedanigheden der- zelve uit te drukken. Immers, evenals het water de eigenschappen bezit van te zuiveren, vruchtbaar te maken en den dorst te lessclieu. zoo brengt de goddelijke genade die uitwerkselen, doch op eene verhevenere wijze, in de ziel te weeg. Indien gij uw besl doet om die belangrijke hoeda- nigheden der genade in u te ondervinden, zult gij ook meer bezorgd zijn om de wateren der genade uit de nooit ontbrc- kende fontein van Jesus\'Heilig Hart Ie putten. ¹ De overweging, welke de schrijver voor dezen dag aan- gowezen had, weinig betrek hebbende op het feest, dat ho- den de geheele heilige Kerk door gevierd wordt, hebben wij de vrijheid genomen dezelve te verwisselen met de overweging voor den Vrijdag in de zeventiende week na Sinksen, met eenige toepassende veranderingen.



		FEESTDAG VAN HET H. HART. 47 . 2. Overweeg dat de eerste eigenschap van dit water der goddelijke genade daarin bestaat, dat het de vlekken weg- neemt, niet van het lichaam, maar van de ziel. en dat het haar terzelfder tijd nieuwe sterkte en eene zoodanige schoonheid geeft, dat God zeil\' er mede ingenomen is. Ten tweede maakt hel de ziel vruchtbaar, met haar te verrijken met de bloe- men van goede werken, gelijk een wel gewaterde hof, en haar in staat te stellen voor God welgevallige vruchten voort te brengen. De derde eigenschap van het water, dat uit het hart van Jesus vloeit, is dat het den kwaden dorst uitdooft, dien onze onbeteugelde driften voor gevolg hebben, en ter- zelfder tijd den goeden dorst vermeerdert, die bet uitwerk - sel van de geregelde gesteltenis der ziel is. Het doofl den kwaden dorst uit, met de nuttelooze begeerten en slechte genegenheden weg te nemen, of ten minste met dezelve in toom te houden en te beletten dat zij u te veel plagen en kwellen, volgens deze woorden : Quibibevit et aqua hac quam ego dabo ei, non sitiet in seternum (Joan. ïv. 13.) « Wie gedronken zal hebben van bet water dat ik hem geven zal, zal in eeuwigheid niet dorsten. » Het \\eimeer- dert eenen heilzamen dorst, omdat het het verlangen van God te beminnen en te dienen, Hem te genieten, en voor al- tijd met Hem vcreenigd te zijn, doet toenemen. Dit is het water, hetwelk uit Jesus\'hart. gelijk uil zijne bron vloeit, en in zijnen loop de ziel medesleept tot het Hart van Jesus. hare rustplaats : Fons aqua; salientis in vitam xlernam (Joan. ïv, 14.) " Eene bron van water, dat springt tot in het eeuwig leven.» Waarom dan zoudt gij twijfelen ofhetu ook gegeven is, naar behagen deze wateren te putten uit de fonteinen uws Zaligmakers ? 3. Overweeg dat, indien gij eene overvloedige hoeveel- heid van dit water niet geniet, de schuld daarvan alleen aan u zelven toe te kennen is; want het Hart van Jesus is



		<9 BEKKOPTE OVERWEGINGEN. eene fontein die voor allen open is : Fons patens domui David (Zacb. xm, 1). < Eene fontein open voor het huis van David. » Al wat er vereischt wordt is, dat gij hetzelve vuriglijk vraagt: vrees niet dat het u zal geweigerd wor- den, indien gij slechts bereid zijt hetzelve te vragen, want Jesusisbegeerigeroin u zijne genaden te verieenen dan gij om dezelve Ie ontvangen. Zorg dan uw verblijf te vestigen in de nabijheid dier bron van genade. Het H. Hart van uwen gekruisten Jesus zij altijd voor uwe oogen: aanroep Het, aanbid Hel, want daaruit moet gij al uw goed putten ! Uw waar geluk bestaat in de ondeugden te vluchten en de deug- den te oefenen, en in deze wereld niet anders te zoeken dan God alleen. Deze gesteltenis zal u eenen overvloed van het water der goddelijke genade, die uit het H. Hart van uwen Zaligmaker vloeit, verwerven, indien gij met betrou- wen uwen toevlucht tot Hetzelve neemt, en uw verblijf in Hetzelve vestigt: Haurietis aquas in gaudio de fontibus Salvatoris. « Gij zult met blijdschap wateren putten, uit des Zaligmakers fonteinen.

		ZATERDAG NA DE OCTAAF VAN HETH. SACRAMENT. Over de werkdadigheid der evangelische leerstelselen. Si quis sermonetn meum servaverü, mortem non videbit in eeternum (Joan. vin, 51). Zoo iemand mijn woord bewaard zal hebben, hij zal in eeuwigheid den dood niet zien. 1. Overweeg dat de leerspreuken van Christus gelijk zijn aan die eenvoudige voorwerpen en kruiden, begaafd met wonderbare eigenschappen, waareen onervaren herder



		ZATERDAG KA DE OCTAAF VAN HET H. SACRAMENT. 49 geen acht op geeft, en welke hij zonder nadacht met de voeten treedt, terwijl een ervaren scheikundige naar dezelve zoekt, ze vergadert, en dezelve met zorg bewaart om er later voor zijn eigen voordeel gebruik van te maken. Juist hetzelfde geschiedt met de woorden en spreuken van liet Evangelie. Iemand, die de wonderbare kracht derzelven niet kent, heeft er ook geene achting voor: een andere, die hunne waarde kent, zal ze aandachtig aanschouwen en bewaren. Veronderstel dat er een kruid ware, hetwelk de buitengewone kracht bezit, den dood van u voor ver- schcidene eeuwen af te weren, hoe zorgvuldig zoudt gij het opzoeken, en bewaren na het gevonden te hebben. Met hoeveel meer zorg en naarstigheid moest gij dan de spreu- ken van Christus bewaren, aangezien zij de kracht hebben voor alle eeuwigheid van u den dood verwijderd te houden. 1. Overweeg van waar het komt dat de woorden des Hceren eene zoodanige kracht bezitten. Wij zijn onder\\vor- pen aan eenen tweevoudigen dood. dood des lichaams en dood der ziel. "Wat den dood des lichaams aangaat, hij die zijne woorden bewaart, zal in eeuwigheid den dood niet zien: miniem non videbit in seternum.niet dat hij nooit ster- ven zal, maar omdat hij na den dood eens tot een geluk- kiger leven zal geroepen worden, waarin hij den dood nimmer meer zien zal: een geluk, dat den verdoemden niet ten deel valt. die voor alle eeuwigheid zullen leven, om de folteringen van een eeuwigen dood te ondergaan. Wat den dood der ziel aangaat, namelijk de zonde, hij die de woorden des Heeren bewaart, zal den dood niet zien mortem non videbit; hij zal nooit in doodzonde vallen, want alwie de leering van Christus naleeft, zal nooit het leven der genade verhezen : Serva mandata mea et vives (Prov. vu, ^cl). « Onderhoud mijne bevelen en gij zult leven. » Men verliest gewoonlijk het leven der genade of ten gevolge van den



		50 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. ongeregelden staat zijner driften, of van de gevaren en gele- genheden van zonde, of van de aanvallen der duivelsche bekoringen : of eindelijk, van eene samenvoeging van die drie oorzaken. Nu, de woorden van Christus hebben eene bijzondere kracht om onze driften te regelen, ons te behoe- den voor het gevaar van de gelegenheden van zonde, en de aanvallen des duivels af te weren. Leer daarvan wat waar- de zij hebben, en wal prijs gij er aan moest hechten ; FM mi! ad eloquia mea indina aurem tuam, vita enim sunt invenientibus ea (Prov. ïv, 10). « Mijn zoon ! neig uw oor tot mijne reden, want zij zijn het leven voor die ze vinden.» 3. Overweeg hoe gij de woorden van Christus bewaren moet. zoo gij er groot nut uit trekken wilt. Gij moet dezelve bewaren eorde. are, et operej in uw hart. met er op gestelde tijden aan te denken, dezelve te beminnen met de gevoelens van uwen wil, en dikwijls in uw geheugen te roepen, bijzonder wanneer gij in gevaar van zondigen zijt. Ore « in uwen mond. » met te toonen dat gij er een hoo- gen prijs aan hecht, en dit met er dikwijls het voorwerp uwer samenspraken van te maken, en met beschaamd te zijn dezelve openlijk voor de wereld te belijden. Opere, « in uwe werken,» met dezelve getrouw ten uitvoer te brengen, zoodat gij ook in der waarheid zoudt kunnen zeggen : Levavimanus meas ad mandata tua quse dilexi (Ps. cxvm. 48). « Ik hief mijne handen op tot uwe geboden, die ik lief heb. » Schijnt het u misschien dat dit u te lastig vallen zal ? Gedenk hoe groot het nut en de vruchten ervan zijn, het is immers eene vrucht des levens verba vit se, en wel van eeuwig leven.



		51

		DERDE ZONDAG NA SINKSEN. Jesus de goede Herder. Vadit ad ovem, quee perierat, donec inveniat eam,et cum inve- ncrit eam, imponixin humeros gawiens (Luc. xv, 4.) Hij gaat naar het verloren schaap zoeken, totdat hij het vindt ; en als hij het gevonden heeft, legt hij het blijde op zijne schouderen. 1. Overweeg dat gij dat verloren schaap van het Kvan- gelie zijl. hetwelk de goddelijke Herder getracht heelt niet zooveel moeite naar zijnen schaapstal terug te brengen en in veiligheid te stellen ; want toen gij in de wereld leefdet, dwaaldet gij te ver van uwen Herder, en bewandeldet gij eenen weg bezaaid met duizende gevaren. Terwijl de Heer zoovele anderen te midden der gevaren van de wereld liet, heeft Hij u gezocht en na vee! moeite is Hij er in gelukt u tot den kloosterlijken staat te leiden, ten einde uwe zalig- heid te verzekeren. Erken de groote verplichting, welke gij voor de weldaad uwer roeping jegens God te vervullen hebt, en wees Hem van harte dankbaar:, want alhoewel gij Hem slecht gediend hebt in het klooster, gij zoudt Hem nog slechter gediend hebben in de wereld. 2. Overweeg wat het den Heer koste u uit de wereld te trekken en tot het klooster te brengen. Hoevele ingevin- gen en inwendige stemmen heeft Hij u in uw hart doen ge- voelen, welke gij nogtans verwaarloosd hebt? Hoevele ver- lichtingen en aanzettingen heeft Hij u niet gegeven, waar gij een zoo langen wederstand aan geboden hebt ? en on- dertusschen hield de goede Heer niet op u zijne uitnoodigin- gen te vernieuwen en zijne genaden te verdubbelen. Dan nog om voor u deze ingevingen en genaden te verdienen,



		52
		BEKNOPTE OVERWEGINGEN\'.


		wat moeite, wat arbeid en pijnen heeft Hij in zijn leven en in zijnen dood niet moeten doorstaan ! Wat Hij voor allen gedaan en geleden heeft, deed en leed Hij voor uwe zalig- hcid alleen, alsof er op aarde niemand anders geweest ware om zalig te maken : *dilexü* me et tradidit semetipsum pro me (Gal. 11.20.) « Hij heeft mij liefgehad en zich zeken geleverd voor mij.» Dit zoo zijnde, het mag dan wel gezegd worden dat Hij u op zijne schouders gedragen en geheel den last op zich genomen heeft. Jesus werd ook niet aangedreven om u die gansch bijzondere liefde te toonen, omdat Hij u noodig had, maar enkel omdat gij den uiter- slen nood had aan die uitgezochte liefde: Hij voorzag immers dat gij zeker verloren gingt. zoo Hij u aan de ge- varen der wereld niet onttrok. Hoe hebt gij lot nu aan die zoo groote liefde en barmhartigheid beantwoord ? \'S. Overweeg dat er in het evangelische verhaal gemeld wordt dat men den goeden herder geluk wenschte, omdat hij hel verloren schaap gevonden en tot den schaapstal terug gebracht had. De engelen inderdaad verheugen zich en wenschen den Heer geluk, wanneer zij cene ziel na de zonde zien opstaan, en zoo onttrokken aan het gevaar van verloren te gaan. Zoo ook was er groote feestviering in den hemel, wanneer gij de wereld verliet, en u zelven in den dienst van God inlijfdet in het klooster; doch pas op dat deze vreugde niet in jammering verandere : Versa est in luctiim eühara mea (Job. xxx, 31.) « Mijne harp is ge- keerd tot treuren » indien gij soms meer ingenomen zijt met de wereld dan mei God. Indien gij wilt dat de vreugde in den hemel voorldure, maak dan het vast besluit u voor- taan ernstig loe te leggen op het bekomen der deugden, eigen aan uwen staat, op de verbetering uwer gebrekenen onvolmaaktheden : zoo zidt gij de vreugde van Jesus Chris- tus en van geheel hel heinelsch hof volmaken.



		53

		MAANDAG IN DE DERDE WEEK NA SINKSEN. Over liet goede inzicht in oiize handelingen. Attcnditc ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis (Matth. vi, 1.) Ziet toe, dat gij uwe gerechtigheid niet doet voor de men- schen, oia van hen gezien te worden. 1. Overweeg dal hier door gerechtigheid alle goede wer- ken verstaan worden, die zich tot drie soorten bepalen : vasten, waarin begrepen zijn alle werken van boet\\aardig- heid, die ons rechtvaardigen ten opzichte van ons zelven ; aalmoezen geven, waarin besloten zijn alle werken van liefde, die onze handelwijze met onzen naasten regelt ; en bidden, waaronder alle akten van godsdienst komen, die ons leven ten opzichte van God regelen. Nu het is goed dat deze deugdzame eu verdienstelijke werken van anderen ge- zien worden om hun hel goed voorbeeld te geven; maar de Heer wil niet dal gij die werken verricht met het inzicht de goedkeuring en den lot\' der meiischen te bekomen. On- derzoek eens wel met wat inzicht gij deze werken verricht. \'2. Overweeg dat er twee soorten van goede werken zijn : eenige zijn eigen aan uwen staat en worden verricht door de geheele gemeente, andere zijn zonderling en buiten- gewoon. Hel is zekerder en beter de zonderlinge werken in het geheim te verrichten, om geene gelegenheid te ge- ven voor toegejuieh en verwondering; maar wat de andere algenieene akten aangaat, gij zijl verplicht dezelve in het openbaar te verrichten, volgens de gebruiken van uw klooster; en gij moest u van dezelve voor geene reden ont- slaan, ten einde geene verergenis te geven. Maar helaas ! hoe dikwijls en hoe gemakkelijk verwaarloost gij deze goede II 4



		54 BEKNOPTE OVERWEGINGEN. werken, niet om de ijdele glorie te vermijden, maar om aan uwe luiheid en uw gemak te voldoen. 3. Overweeg hoe belangrijk hel is, in al uwe goede wer- ken dit recht inzicht te hebben. Elke akt van ijdelheid, die u aanzet uwc goede werken te verrichten, beneemt u de verdiensten ervan, zoodat geheel uwe belooning zou beslaan in de achting, welke gij hier op aarde in de oogen der men- schen verworven hebt; die achting, welke gij steldet boven liet welbehagen van God : nooit in der eeuwigheid zult gij daarvoor iets van God bekomen. Merk niettemin op. dat niet elke akt van ijdelheid u van alle verdiensten voor God berooft. Het is enkel die, welke het werk voorafgaat, en alleen voor doelwit heeft, het behagen der mensehen; dit is die verborgene worm, die het goede werk gansch be- derft. Een geringe akt van ijdelheid, die bet goede werk vergezelt of volgt, bederft hetzelve niet geheel en gansch, alhoewel hij nogtans verkeerd en af te keuren is; want bet goed werk hangt er niet van af, als van zijn einde. Over- denk nu een weinig hoe belangrijk bet is, dat gij in bet begin uwer werken uw inzicht vormt, en dat gij tracht dezelve te verrichten, niet om de mensclicn, maar om God alleen te behagen.