Vak 74 "i" \'"**/ ^ ^;

j».an ae Ouders en Opvoedens.
DE

VEELVULDIGE COMMUNIE \'

van P. Jules LINTELO, S. J.

(in naam van Z. H. Paus Pins X goedgekeurd
door Z. Em Kardinaal GENNARI.)

Nieuwe verbeterde
uitgave.

MECHELEN X AMSTERDAM

Drukk.W\'PaulRYGKMANS ^ G. BORG

Stecnc�egj, 58 -f* Pfti nsenstnaa t, 6

PRIJS :
ik, 0,05 fr. � per 25, 1,10 fr. � per 100, 4,00 fr.
___ 2 1/2c. � » 0,55 fl. > 2.0011.

Onder de bsscherming van MARIA,

ONZE LIEVE VROUW VAN HET ALLERHEILIGSTE SACRAMENT.

Cum lictntia sitpsriorum ordinis.

IMPRIMATUR.
Mechliniie, die iy Af>rilis 1909.

J. TH VS, eau., hb. eens.

I. Het Pauselijk woord.......... 1

II. De redenen............. 2

III. De plicht.............. ₄

IV. De voorwendsels........... g

V. De voorbeelden............ i₄

i° Verhaal eener moeder........_I4

s° Antwoorden van kinderen.......i5

VI. Besluit...............�6

Oversten vin colleges en pensionaten worden beleefd verzocht
dit boekje a in de ouders der kinderen te sturen en z�o mede te
werken a.iu de verwezenlijking van \'s Pausen wensch, die reeds
in vele huizen zoo stipt wordt uitgevoerd. Mocht misschien een
hunner onderhoorigen nog bedenkingen hebben legen hel veelvuldig
communicceren der kinderen, dan zou deze brochure haar nut
kunnen doen.

De Ecrw. H.H. Directeurs van Mannen- en Vrouwen-
Congregaties zullen een goed werk verrichten door dit boekje
den ouders aan te bevelen.

Veelvuldige Communie

T
HET PAUSELIJK WOORD.

Rome heeft gesproken : Laat de kinderen, zoo dikwijls
mogelijk, ja alle dagen te Communie gaan.

Het heeft gesproken in de volgende bewoordingen :

i° (i Al het mogelijke worde aangewend, om de

veelvuldige en dagelijksche Communie in de katholieke

opvoedingsgestichten te bevorderen. »

(Deer. van de H. Congr. van het Conc. 20 Dec. io.o5.)

2° « Zij (de priesters) moeten bijzondere zorg aan
den dag leggen, om een vurig verlangen naar de
dagelijksche Communie in de reine en eenvoudige
harten der kinderen op te wekken, wanneer dezen tot
de eerste Communie worden voorbereid; hen tot die
eerste Communie toe te laten, zoodra zij daartoe in
staat zijn, en daarna, zoo mogelijk, alle dagen te laten
communiceeren. »

(Onderr. aan de leden van den Elxh. Priesterbond
goedgekeurd door Z. H. Pius X, 27 Jul. 1906.)

3° « Het veelvuldig ontvangen der H. Communie
wordt, overeenkomstig het eerste artikel van \'s Pausen
decreet, ook aan kinderen aanbevolen.

Dezen mag men, zoo zij eenmaal tot de H. Tafel zijn
toegelaten, (volgens d?n Romeinschen Catechismus
C. 4. n° 63) niet van een veelvuldig ontvangen der
II. Communie afhouden ; men moet hen veeleer daartoe
opwekken.

Alle gebruiken, hiermede in strijd, zijn veroordeeld. »
(Antvv. v. d. H. Congr. van het Conc. i5 Sept. 1906.)

2 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

Het lijdt dus geen twijfel, dat, waar alle geloo-
vigen, daar ook de kinderen, en wel om bijzondere
redenen, tot de dagelijksche Communie worden uit-
genoodigd.

De Paus legt, d ^or deze richting aan te geven, aan de
katholieke ouders den dubbelen plicht op, om de
verwezenlijking van de wenschen Zijner Heiligheid in
niets te verhinderen, maar hunne vervulling daarentegen
zooveel mogelijk in de hand te werken. Zij zullen
zich echter des te boter van dien plicht kwijten,
naarmate zij zelven duidelijker de redenen inzien, die de
Kerk tot deze dringende en herhaalde uitnoodiging
hebben aangespoord.

Do voornaamste van alle redenen is, dat de kinderziel
de meeste zorg der Kerk vereischt. Wil men de
geloavigen langzamerhand brengen tot het veelvuldig
en dagelijk.sch ontvangen van het allerheiligste Sa-
crament, dan zijn ongetwijfeld de opvoedingsgestichten
liet terrein, waar de beweging een aanvang nemen
moet. Daar toch ontmoet men den minsten tegenstand :
men kent er immers geen vooroordeelen en spreekt er
nog niet van moeilijkheden, die het vervullen der
dagelijksche plichten met zich brengt. Daar kan men
bovendien met gegrond vertrouwen de hoop op uit-
breiding en bevestiging dezer devotie koesteren. Kin-
deren uit alle deelen des lands komen er samen, die op
hun beurt, ieder in eigen kring, aan familieleden en
kennissen, zullen mededeelen, wat zij zelven eerst op
het college of pensionaat geleerd en beoefend hebben.
Enkelen, die in hun jeugd dagelijks tot de II. Tafel
naderden, zullen ook later aan hunne godvruchtige
gewoonte getrouw blijven; allen zullen van de ware
beginselen doordrongen zijn ; het meerendeel zal,

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEKEN 3

tenminste een tijd lang, de vruchten der veelvuldige
Communie gesmaakt hebben en, door de genade
opgewekt of door lichaams- en zielepijnen gedrukt,
keeren zeker velen tot het heilig gebruik hunner kinder-
jaren terug.

Een andere reden spruit voort uit den eigenaardigen
toestand van \'t bovennatuurlijk zieleleven des kinds,
dat van binnen en van buiten door bekoringen van
allerlei aard wordt aangevallen, terwijl lichaam, ver-
stand, wil en ondervinding nog maar ten deele
ontwikkeld zijn en dus geringen steun kunnen bieden.
Voegt daarbij de menigvuldige gevaren van onzen
tijd : « De onverzadelijke begeerte naar genoegens,
zegt Leo XIII, verteert het hedendaagsche menschdom,
dat, reeds in de jeugd, door de algemeen lieerschende
genotzucht wordt meegesleept. Maar het goddelijk
Brood is eene deugdelijke artsenij tegen dat vernielend
kwaad. » (i)

Hoevele ouders erkennen met recht hun onmacht,
om de kinderen van alle gelegenheden tot zonden
verwijderd te houden! Wel kunnen zij hun eene gods-
dienstige opvoeding geven, maar hoe zullen zij beletten,
dat zij zien en hooren, wat op straten en pleinen ten
toon gesteld, gesproken en gezongen wordt ?

En toch is \'t hun dure plicht, in de kinderen, die
God hun schonk, den tweevoudigen schat der onschuld
en des geloofs ongeschonden te bewaren. Pius X wijst
liet middel daartoe aan. (jij moet het geestelijk leven
uwer kinderen versterken, gij moet hun zielen doopen
in Jesus\' heilig Bloed. Welnu, geen lekkernij, die
slechts o)) feestdagen gegeten wordt, maarhet dagelijksch
voedsel alleen sterkt het gestel. « De allerheilzaamste
en (jode uiterst welbehaaglijke gewoonte van dagelijks
het allerheiligste Sacrament te ontvangen, zegt de Paus,
moet toenemen en zich alom verspreiden : allermeest
in onzen tijd, nu godsdienst en christelijk geloof van
alle kanten worden aangerand, en nu echte liefde Gods
en vroomheid zooveel te wenschen overlaten. »

(i, Eneycl. Mirac caritaiis, 1902.

AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

Nu de Paus de richting heeft aangegeven, kunnen
vier woorden volstaan om do ouders duidelijk te maken,
hoe zij zich te gedragen hebben : Gehoorzamen �
Begrijpen � Medewerken � Prediken door woord en
voorbeeld.

i" Eenvoudige gehoorzaamheid. Hebt vertrouwen
in den raad der Kerk en van hen, die in haren naam
optreden, al schijnen dan uwe bezwaren niet uit den
weg geruimd te zijn. (jij onderwerpt u immers ook aan
het oordeel van den geneesheer, wanneer hij uw ziek
kind behandelt; en toch, hij kan zich vergissen. ] )c
Kerk daarentegen is onfeilbaar en liet is de roeping van
den priester, den biechtvader, met (iods genade liet
bovennatuurlijk leven en de volmaaktheid van uw kind
te verzekeren.

2" Waar begrip. Tracht de beweegredenen te kennen
en te verstaan, die de Kerk hebben gebracht tot de
uitvaardiging van het Decreet; leest de geschriften,
die daarover zijn uitgegeven. Zij zullen u liet nut der
veelvuldige Communie duidelijk doen inzien en de
vooroordeelen wegnemen, die nog zoovelen gevangen
houden.

Hebt gij het beginsel, dat heel \'t vraagstuk beheerscht,
goed begrepen, dan vallen alle moeilijkheden als van
zelf weg. Men kan de geheele leer in twee hoofdstellin-
gen samenvatten :

a. De dagelij\'ische Communie is de vurige wensc/i van onzen
Heer ai van de Kerk, is de gewone spijze van den Christen in
staat van genade.

b. />:\' vruchten, die voornaamlijk uit de d.igelijksche Com-
mnnie gepinkt kunnen morden zijn de overwinning op de
begeerlijkheid en de beveiliging tegen doodzonden.

Hieruit volgt dat, indien de dagelijksche Communie
immer wenschelijk is voor alle kinderen, zij voor velen
practisch noodzakelijk is om kuisch te blijven, vooral in
de gevaarlijke jaren der jeugd.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN\' 5

3° Krachtige medewerking. Ook hier, zooals in
alle nuttige zaken, hebben de ouders den plicht hun
kinderen, die van goeden wil zijn, aan te moedigen,
\'t Moet hun niet genoeg zijn de heilige bedoelingen der
Kerk in algcmcene bewoordingen goed te keuren ;
zij moeten het anderen ook gemakkelijk maken, daar-
aan te kunnen beantwoorden. Dat kinderen, die vaak
communicceren, van sommige ouders een offertje
vragen, dat vroeger opstaan, later ontbijten, de nood-
zakelijkheid ook om met de kinderen mee ter kerke te
gaan, hier en daar niet goed met het bestuur der
huishouding te vereenigen zijn, wil ik gaarne toegeven.
Maar, mag dat een reden zijn, om goedwillige kinderen
van de II. Tafel verwijderd te houden, tot groote
schade hunner ziel?

4>\' Voorbeeld. Xiet alleen voor kinderen heeft de
H. Communie haar nut. Wat zou het niet slecht
werken, zoo dezen konden zeggen : « Och, de oudere
menschen gaan toch niet! » Nadert dus dikwerf tot de
II. Tafel om de kinderen door uw voorbeeld aan te
moedigen. Ook hier geldt het spreekwoord : « Woorden
wekken, voorbeelden trekken. » Bovendien, wordt ook
gij niet eiken dag dooi Jesus en de II. Kerk tot com-
municeeren uitgenoodigd ? Voor u bestaan andere
gevaren, zij het dan ook niet de kracht der omhoog-
schietende hartstochten; gij hebt zwaaidere verplich-
tingen te vervullen, (i)

5° Geen overdreven ijver. Weten te spreken, waar
het behoort, is de plicht der ouders; maar wacht u,
het kind voortdurend tot het veelvuldig communicceren
aan te zetten, en meer nog, zijn gangen naar de
Communiebank na te gaan; voor te schrijven, op welke
dagen het tot de II. Tafel mag naderen. Dat zijn zaken,
die men moet overlaten aan den biechtvader, die alleen in
staat is, over de stemming van \'t kind een oordeel te
vormen. � Vergeet ook niet, dat voor het vaker
communicceren geen buitengewone gesteltenissen wor-
den vereischt. De Kerk wenscht dat wel, maar vordert

(i) Zie ons boekje : De II- Communie der Mannen.

AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

het niet. Zij ziet zelfs in de dagelijksche zonden, ook al
worden zij vrijwillig en herhaaldelijk hedreven, geen
beletsel voor de dagelijksche Communie. Hieruit volgt,
dat ouders, die hun kinderen verbieden tot de II. Tafel
te naderen, omdat zij zoo ongehoorzaam en leugen-
achtig zijn, hunne macht te buiten gaan en onverstandig
handelen.

6° De vacanties. In de vacanties rust op de ouders
een veel zwaardere plicht. Het kind staat niet meer
onder leiding zijner meesters, die het herhaaldelijk in
zijn goede voornemens bevestigden ; ook vindt het
thuis niet dien regelmaat der gemeenschappelijke oefe-
ningen van het college, welke hem het bidden en
communiceeren zoo gemakkelijk maakten. Dan moeten
de ouders\'er voor waken, dat het kind zijn vrijheid niet
gaat misbruiken door minder tijd aan zijn oefeningen
van godsvrucht te besteden. Juist, wanneer het gevaar
van lediggang, van bedorven vrienden de gelegenheden
tot bekoring vermenigvuldigen, moeten de II. II. Sacra-
menten, de voornaamste bron van geestelijke sterkte,
steun en hulpe brengen. Hoe dikwijls toch zijn de
vruchten van een heel jaar werken door de zorgeloos-
heid der ouders in ��n enkele vacantie verwoest!

DE VOORWENDSELS. (\')

� Alle acht dagen, is zei;er voldoende.

Antw. Wie moet dat beoordeelen, de Kerk of de
gewone geloovige ? I leeft de Paus niet duidelijk genoeg
gesproken ? Welnu, dan is het uw plicht te gehoorzamen
en uw vooroordeelen af te leggen.

Gij schijnt niet genoeg te begiijpen, dat hef H. Sa-
crament des Altaais is ingesteld tot een spijze voor
onze zielen. Gij denkt er niet aan, dat de dagelijksche
Communie een genademiddel is voor allen, zoowel in
de wereld als in het klooster, � en niet het uitsluitend

(i) Andere opwerpingen tegen de veelvuldige Communie knn men
beantwoord vinden in ons werkje voor de jeugd : De veelvuldige en
dagelijksche Communie.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN J

voorrecht der priesters en van eenige hoogerbegena-
digde zielen, die in stille godsvrucht veel tijd aan gebed
en beschouwing kunnen wijden.

� Geen overdrijving, ook niet in de godsvrucht. Ik
begrijp zeer goed, dat mijne kinderen braaf en godsdienstig
moeten zijn, maar ik begrijp niet, dat zij lederen dag te Com-
munic moeien gaan.

Antw. De Communie van eiken dag is geen over-
drijving, maar is de gewone zielespijzederChristenen.
Het hemelsche Brood heeft dezelfde uitwerking in de
ziel, als het aardsche brood in het lichaam, \'t Is niet
noodzakelijk zich eiken dag t� voeden om het leven te
bewaren, maar wel om gezond en krachtig te blijven.

Gij, clie vreest voor overdreven vroomheid, geeft
acht, dat uw kind niet alle deugd voor overdrijving
houden gaat! In den vorm beleefd zijn, geen moorde-
naar of dief heetcn, mag misschien volgens de wereld
voor deugdzaam gehouden worden; de wet van het
Evangelie eischt meer en spreekt van nederigheid,
naastenliefde, onthechting aan het aardsche en zich
zelven. Welnu, vooral het nuttigen van het Brood des
Levens zal die deugden inde kinderharten aankvveeken.

� Mijn kind is nog te jeugdig, on zoo dikwijls ie
mogen communiceer en.

Antw. De Kerk ziet daarin geen beletsel. Zoodra het
kind tot de eerste Communie is toegelaten, stelt zij de
H. Tafel voor hem toegankelijk en noodigt hem uit,
eiken dag daaraan neder te zitten. Er was een tijd, dat
de H. Hostie aan de kinderen onmiddellijk na hun
Doopsel werd toegcreikt; en op vele plaatsen werden
in vroegere eeuwen de deeltjes der Sacramenteele
Gedaanten, die in de ciborie overbleven, aan kleine
kinderen ter nuttiging gegeven.

Juist omdat Jesus nog heerscht en regeert in die
jeudige harten, moet de voornaamste zorg daarheen
worden gericht, dat Hij er blijve heerschen.

De goddelijke genade moet die harten reeds bezitten
v��r de driften ontwaken, opdat deze er niet in binnen-
dringen, en regeeren.

8 AAN\' D\'E OUDERS EX OPVOEDERS

Jesus draagt de kinderen eene bijzondere liefde toe.
Laat hen tol Mij komen, sprak Hij tot de Apostelen, die
hen wilden verwijderen. Hoe kan Hij hun thans beter
zijne liefde toonen, dan door Zich zelven aan hen te
schenken in de H. Communie?

� Ik zie het nut ervan niet in ?

Mijn kind cal toch wel braaf en godsdienstig blijven.

Antw. Gij ziet er het groote nut niet van in? Dus,
bestaat het niet? De Kerk houdt u een geheel andere
leer voor. Uw kind is nog goed. Gelukkig! Moge het
zoo blijven ! Nu wijdt fjij uw beste zorgen aan zijn
voortgang in de deugd. Een voortreffelijke opvoeding,
een zorgvuldig gekozen vriendenkring, godsdienstig
onderricht, goede voorbeelden en al wat het maar van
de zonde verwijderd kan houden, beschermen uw kind
voor de verderfelijke aanraking met het kwaad. Maar,
hoe gemakkelijk al deze hulpmiddelen de beoefening der
deugd ook mogen maken, zij blijven toch grootendeels
van mensche�jken aard en doen de heiligmakende genade
niet hooger opbloeien, en � er komt een tijd, dat ook
die natuurlijke steun uw kind ontvallen zal. Die jonge
ziel moet het leven, het goddelijk leven bezitten, welks
voornaamste voedsel het Brood des Levens, de II. Ifucha-
ristie is.

^Yeest niet verblind omtrent uwc kinderen ! Velen
gaan in het oog van hun ouders nog door voor engelen
van onschuld, terwijl zij reeds gevallen zijn of een
zwaren strijd hebben te voeren.

Hoevele kinderen hebben voor de voeten van den
priester verklaard, dat zij de speelbal hunner driften
werden, wanneerzij in langen tijd niet gecommuniceerd
hadden, doch rein als engelen bleven, wanneer zij
vaker het H. Sacrament ontvingen. Zoo leggen de
kinderen zelve het schoonste getuigenis af van de
hemelsche kracht der H. Eucharistie.

� De kinderen vormen tol mannen van karakter of kloeke
vrouwen, is veel voornamer en nuttiger, dan hen zoo dikwijls te
laten communiceertn.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEKEN 9

Antw. Neen ! \'t Zij nogmaals gezegd, het voornaamste
is de kinderen aan de veelvuldige Communie gewoon
te maken, en uw woorden zouden niet te veront-
schuldigen zijn, zoo zij niet uit onwetendheid en
begripsverwarring voortsproten. Laten wij eens be-
proeven het u duidelijk te maken. � Wat richt den wil
en liet karakter ten gronde? Vraagt het den moralisten
en allen zonder uitzondering zullen u antwoorden : op
de allereerste plaats do onzuiverheid. Welnu, de
H. Communie is daarvoor het beste tegengif; haar
voornaamste vrucht is ons tegen die ondeugd te be-
hoeden en aldus de wilskracht te sterken.

�- Hoe zou toch de H. Communie het karakter
kunnen schaden of verzwakken ? Had kolonel Paqueron
niet gelijk, toen hij zeide : « aan de H. Tafel worden
wij begiftigd met de hoogste kennis en onverzettelijke
wilskracht! » Zou de H. Communie, die in de dagen
der vervolging de sterkte der Martelaren was, dan iets
van haar kracht in ons dagelijksch leven verloren
hebben? Zou Jesus Christus hen niet bijstaan, die Hem
onderde gedaante van brood in de Eucharistie nuttigen?
Maar daarvoor juist komt F lij tot ons!

Wat anders kan ons meer wilskracht geven dan de
veelvuldige Communie? Voorzeker, het valt onze natuur
moeilijk zich ook in het geoorloofde te matigen, het is
lastig van verboden genot afstand te doen en zich voor
anderen op te offeren. Maai de II. Communie stort ons
moed in, en als zij, die dikwijls tot de II. Tafel naderen,
zich al niet immer heldhaftig gedragen ; hoe zal het dan
wel gesteld zijn met hen, die zich vrijwillig het Brood
der sterkte ontzeggen ?

Doch gij zijt Christen en gelooft aan de waarheid van
Jesus\' woord : « Zonder mij vermoogt gij niets, t Gij
hoort het, als gij geen voedsel geeft aan het boven-
natuurlijk leven uwer ziel, zal zij ook niets ver-
dienstelijks voortbrengen. Al onze pogingen, hoe
prijzenswaardig zij ook mogen zijn, bewegen zich in
het louter menschelijke en natuurlijke; de II. Com-
munie echter heft ons omhoog naar het goddelijke.

10 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

� Het is dweperij de kinderen alle dagen te laten
communiceer en.

Antw. Dat kinderen veel gemakkelijker dan groote
menschen te bewegen zijn om aan de uitnoodiging des
Pausen gehoor te geven, is volkomen waar. De ver-
vulling hunner plichten brengt voor hen niet die eigen-
aardige moeilijkheden met zich, waarmee ouderen te
rekenen hebben. Zij kennen geen ingewortelde voor-
oordeelen en schrikken veel minder voor een offertje
terug. Maar, dat zij zoo mam, zonder voldoende onder-
richt, als \'t ware gedwongen worden te communiceeren,
neen, duizendmaal neen !

Wij, priesters, geven hun wel in ons godsdienstig
ondei richt den wensch van Jesus te kennen en verklaren
hun grondig de redenen, waarom de Plaatsbekleeder
van Christus de ueloovigen van allen stand en leeftijd
tot de veelvuldige en dagelijksche Communie uit-
noodigt; doch niemand, groot of klein, wordt door ons
daartoe gedwongen : een ieder behoudt de volle vrijheid
te handelen zooals hem goeddunkt; (i)ook vermijden wij
zorgvuldig, die kinderen meer te begunstigen, welke
vaker te Communie souden gaan.

.Maar dat wij, die belast zijn met de opvoeding der
jeugd en van den Paus dit stellig bevel hebben ont-
vangen : stelt alle mogelijke pogingen in het werk om
de dagelijksche Communie te bevorderen, in gebreke
zoude blijven « om met aandrang, zoowel van af den
preekstoel als in den biechtstoel, » de geloovigen tot
dit godvruchtig gebruik aan te sporen, ware lafheid
en verloochening van ons priesterlijk karakter !

De ouders zelf vragen, vorderen van ons, dat wij over
hun kind een waakzaam oog houden, het opvoeden, voor
kwade hartstochten behoeden, en het leeren handelen
uit plichtbesef. Maar waarom zullen wij dan het
krachtigste middel, om dat doel te bereiken, niet
aanwenden ?

« Wij mogen de kinderen in hun godsvrucht niet

fi) Zie ons werkje : La Communion dans les Maisons d\'�ducation.
4\'|" druk;. Hi\'t tweede gedeelte behandelt Je middelen, die dn vrijheid van
Jiet kind kunnen verzekeren.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN II

dwingen, maar evenmin hen tegenwerken, » schreef
onbevreesd de beroemde Apostel der jeugd, Monseigneur
de S�gur.

Doch niet alleen wij noodigen de kinderen naar
\'s Heeren Tafel, Jesus Zelf roept hen en geeft door de
zoete vertroostingen en overvloedige genade, die Hij
hun in de H. Communie mededeelt, op tastbare wijze
te kennen, hoe gevoelig Hij is voor die liefdedaad der
kleinen. Menig kind heeft verklaard, in de dagelijksche
Communie zooveel kracht en vertroosting te vinden,
dat het geen enkele keer dat groote geluk zou willen
missen.

� Men moet de hinderen leer en, zich gewoonten eigen
te maken, die zij later ook kunnen en zullen onderhouden. Zij
zullen met \'t dagelijks communiceer en eenmaal ophouden.

Antw. Gij zegt daar een waar woord. Gij moet de
kinderen van jongs af gewoon maken aan de vervulling
der plichten, die zij ook later moeten nakomen.

Welnu, elke Christen is verplicht ook later het leven
der genade te bewaren. De H. Communie echter is het
voornaamste middel daartoe. « Die mijn Vleesch eet,
blijft in Mij en Ik in hem. Indien gij het Vleesch van
den Menschenzoon niet eet, hebt gij geen leven in u
zei ven. »

Op welken grond durft gij zeggen, dat zij, grooter
geworden, hunne Communies zullen verminderen ?
Alle geloovigen, zoowel jongere als oudere worden toch
tot communicceren uitgonoodigd ? Leert uwe kinderen
dus nu reeds menigmaal het Brood des Levens nuttigen ;
des te meer zekerheid hebt gij, dat zij het ook latei-
zullen doen.

Zorgt, dat zij nu braaf zijn, en gij kunt geen beteren
waarborg voor hun toekomst hebben. Mocht gij zeker
zijn, dat zij later geen veelvuldig of dagelijksch gebruik
van de Engelenspijze kunnen of zullen maken, laat hen
dan nu des te vaker het hemelsch Brood nuttigen om
krachten te vergaren voor hun lateien leeftijd, waarin
het leven der genade aan grootere gevaren wordt bloot-
gesteld.

12 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

� Maar tvat beoogt gij toch ? Dat mijn soon priester,
mijn dochter religieuze worde, niet vaar ?

Axtvv. Wij beoogen niets anders dan van uw kinderen
goede Christenen te maken, die vast staan in Gods
genade en geen leven leiden van afwisselend vallen en
opstaan, zooals degenen, die zelden het H. Sacrament
ontvangen. Jesus en zijne Kerk zullen U hetzelfde
antwoord geven.

Wat verder de roeping uwer kinderen betreft, deze
wordt niet door priesters of ouders, maar door God
zelven bepaald. Laat Hem met zijne genade vrijelijk
handelen in de ziel van het kind, dan zal het den
levensstaat kiezen, die zijn geluk hier en hier namaals
verzekert. En, zoudt gij het niet tot eene eer rekenen,
wanneer uw zoon tot de hoogc waardigheid van priester
of uwe dochter tot bruid des Ileeren werd uitverkoren?
Is het een offer, een uwer dierbare panden Gode af te
staan, weet wel dat zijn milde zegen en zoete ver-
troosting reeds hier het overgroote loon zal zijn.

� Maar kinderen zijn zoo lichtzinnig van aard! Zij
zijn niet doordrongen van het gewicht dier heilige zaak.

Antw. Hoort wat een heilig priester, man van
ondervinding en innige vriend der jeugd daarop
antwoordt : « Ziedaar wederom, zegt Monseigneur
de S�gur, een der treurige vooroordeelen, die oorzaak
zijn, dat menige jeugdige ziel ten val komt, omdat zij
daardoor ongewapend wordt geworpen in den strijd
tegen de hartstochten. » (i)

Ik geef toe, dat uw kinderen ijdel, traag, ongeduldig,
opvliegend, ongehoorzaam zijn. Toch is dat voor
Jesus" goedheid geen beletsel hen te beminnen, gaarne
Zich geheel aan hen te schenken, mits zij in staat van
genade en in goede stemming te Communie gaan. De
Kerk vordert niet meer, en gij hebt het recht niet
hoogere eischen te stellen. De heiliging der ziel is niet
gelegen in diepe beschouwingen over de werking der
Sacramenten, maar wel in de kracht dier werking zelve.

Bovendien, de ondervinding leert, dat kinderen van

(i) La Saittte Communion, blz. 54.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN* l3

buitengewoon goeden wil zijn..... Die kleinen zijn

dikwijls in beteren toestand om Jesus in hun hart binnen
te leiden, dan wij, oudere menschen, die voor hun
godsvrucht de schouders ophalen.

Gij zegt, dat uw kinderen zoo lichtzinnig zijn? Zeer
waar ; doch daarom juist moeten zij dikwerf den goeden
God ontvangen, dien zij zoo vurig wenschen te
beminnen, n

� Maar de ondervinding heeft geleerd, dat zij er soo
weinig nut mede doen !

Antw. Hoe weet gij dat? Gij ziet toch niet in hunne
ziel ? Niemand wordt op eens en zonder strijd volmaakt,
zelfs niet met behulp der dagelijksche Communie.
Blijven uw kinderen niet in staat van genade? Blijven
zij niet bewaard voor zware zonden? Ook al waren
deze de eenige vruchten der veelvuldige Communie,
dan kon men reeds tevreden zijn. Bestaat het boven-
natuurlijk leven niet in het vrij zijn van doodzonden?
Juist om dat bovennatuurlijk leven in ons te bewaren,
heeft Jesus de II. Eucharistie ingesteld : « Wie mijn
Vleesch eet, heeft het Leven. » (i)

» Gij moet niet verwonderd staan, dat uw zoon
ondanks zijn vele Communies zoo wild en onbesuisd
blijft; dat hij op den dag, waarop hij tot de II. Tafel is
genaderd, ja nauwelijks uit de kerk te huis gekomen,
zich weer lichtzinnig aanstelt, \'t Is nog maar een kind,
en men kan van hem niet verwachten, dat hij zoo
ernstig is als een groot mensch. » (2)

Als \'t dan gebeurt, dat uw kind een misslag begaat,
b. v. zich door zijn toorn een oogenblik laat meesleepen,
ongehoorzaam is geweest, of\' op een leugen wordt
betrapt, werpt het dan niet aanstonds voor de voeten,
dat zijn Communies geen vruchten dragen, dat hij zich
toch niet verbetert en altijd even driftig en ongehoorzaam
blijft. Dit zou het kind, dat het overigens oprecht
meent en van goeden wil is, kunnen verbitteren en voor
altijd van \'t veelvuldig communicceren doen afzien.

(11 Cros. S. J. Le confessew cic l\'en/auce, 3\'¹* druk, blz. 3:8.
(aj Charrunu, S. J. Aux Mcrcs, blz. 57.

14 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

i° Verhaal eener moeder.

M Ik ben diep overtuigd, dat het tot de christelijke
opvoeding behoort, in de jeugdige harten een vurig
verlangen naar het H. Sacrament en het vrome gebruik
der dagelijksche Communie aan te kweeken.

» Ik gevoel nog den zoeten indruk, dien ik ontving,
toen ik op een vacantie-morgen met mijn vier kinderen
naar de kerk was geweest en te huis gekomen plotseling
omarmd en innig omhelsd werd. \'t Was mijn tweede
dochtertje, toen zeven of acht jaar oud, dat op deze
wijze den lieven Zaligmaker wilde omhelzen, dien ik in
de II. Communie ontvangen had.

« Datzelfde kind leerde aan haar jongere broertjes hoe
zij de geestelijke Communie moesten doen. En toen zij
haar eerste II. Communie deed, was het jongste zoo
diep geroerd, dat het niet kon nalaten zijn gelukkig
zusje dien\'dag bij elke ontmoeting aan zijn hart te
drukken.

e 1 )at broertje is nu groot geworden en nadert eiken
dag lot de H. Taf al. Toen hij mij mededeelde, dat de
biechtvader zijn vurigen wensch had ingewilligd,
vreesde ik, dat doorliet veelvuldig communiceeren zijn
godsvrucht zou verminderen. Maar spoedig bemerkte
ik� uit voorzichtigheid ging ik gedurende de vacantie
telkens mee naar de kerk � dat zijne godsvrucht met
den dag toenam, en ik was volkomen gerust gesteld.

« Ouders, leert uwc kinderen den grootcn schat der
Communie begrijpen en begeeren; en dat kunnen die
kleinen eenigszins. Zoodra zij kunnen loopen, willen ze
reeds naar de kerk en de Mis zien; ze doen allerlei
vragen over dat heilig Geheim, en waarom de koor-
knapen schellen en de geloovigen nederknielen. Legt
hun de liefdevolle geschiedenis uit van het Avondmaal,
en hoe Onze lieer, voordat Hij voor de zijnen ging
sterven, zich aan hen heeft geschonken onder de
gedaante van brood en wijn.

DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN l5

« De kinderen begrijpen daar toch iets van, doordat
die teedere verhalen reeds diepe indrukken kunnen
maken in het kleine hart, aleer het verstand ontloken is.
Mijn oudste meisje was nog maar drie jaar oud, toen ze
mij, gereed om naar de Mis te gaan, vroeg : Mama, gaat
U Onze Lieve Heertje weer halen? »

Aan de voortreffelijke opmerkingen dezer katholieke
moeder, kunnen wij nog toevoegen, dat het Doopsel
den kinderen een bovennatuurlijke geschiktheid heeft
ingestort om de gave der II. Communie te waardeeren
en hen daarenboven heeft voorbereid Haar in den
vereischten staat te ontvangen.

Gelukkig de kinderen, als Jesus bij zijn intrede in
hun harten deze goddelijke gaven nog ongerept en
ongeschonden bewaard vindt.

2" Antwoorden van kinderen, (i)

Tosn mijn ouders, zoo schreef een leerling, vernomen
hadden, dat ik eiken dag communiceerde, hebben zij
me gevraagd : Zijt ge daar wel braaf genoeg voor?
Maar ik heb hun geantwoord : Ik doe dat niet omdat ik
braaf ben, maar om het te worden.

Een ander, wien zijn ouders opmerkten : « Waartoe
dient het, zooveel te communiceeren ? » gaf ten
antwoord : « Waartoe dient het zoo dikwijls te eten?...
Mijneziel is toch zeker evenveel waard als mijn lichaam ;
\'t is dus billijk haar ook eiken dag te voeden. » Zonder
dat hij het wist, was die vergelijking genomen uit den
Catechismus van het Concilie van Trente.

Nog een ander antwoord gaf een kind op iemands
bemerking, dat de II. Alovsius van Gonzaga slechts
eenmaal in de week te Communie ging (2) : « Wanneer
ik zoo heilig zal wezen als Alovsius, dan zal ik me
ook met de wekelijksche Communie tevreden stellen ;
doch zoolang ik dat nog niet ben, is het voor mij
noodig telken dage tot de H. Tafel te naderen. »

li) T.nmbert. I.e Regime S.ttit\'�\'ir, W.z. 385.

U! W.it volstrekt niet bewezen, ja zelfs tegengesproken is door oen
ooggetuige bij liet proces zijner zaligverklaring : zie Acta, S. S. 21 Juni,
blz. 9j3, n» 61.

l6 AAN DE OUDERS EN Ol\'VOEDEKS

Christenouders! de Paus noodigt uw kinderen uit,
zoo mogelijk, alle dagen te communiceeren. Moge de
vervulling van den wensch des Opperpriesters bij u
geen tegenstand ontmoeten !

Wanneer het tijdelijke belangen uwer kinderen
geldt, valt geen opoffering u te zwaar. Voor wat
meer gezondheid, uitgebreidere kennis, grootere zeker-
heid van \'t aardsch geluk uwer kleinen hebt gij alles
over, zwoegt gij, doet gij u zei ven te kort, ottert gij
gaarne uw nachtrust op. En om hunne onschuld in
veiligheid te brengen, hen in behagelijkheid bij God te
doen toenemen, hechte deugd in hunne zielen aan te
kweeken, zoudt gij weinig zorg hebben, u geen moeite
getroosten, en vreezen voor een weinig inspanning?

Gij hebt een moeilijke taak te vervullen en eenmaal
strenge rekenschap af te leggen. Het hangt in den regel
van u af, wat er van uw kind zal worden.

Roept dus de hul)) van Jesus in : Hij zal het zwaarste
deel uwer taak vervullen, en dooi zijn innige ver-
eeniging met die jeugdige ziel zal Hij voor haar de
zielespijze zijn, waarmede zij gevoed en gesterkt
wordt, en het tegengif om haar van dagelijksche zonden
te bevrijden en voor doodzonden te behoeden.

� Aan hoeveel gevaren zoudt gij uw kinderen bloot-
stellen en welk zwaar verdriet u zelven kunnen
berokkenen, als gij hun die geestelijke zielespijze en
dat heilrijke tegengift blijft weigeren ! Dat zou inderdaad
onrecht ra ir Jig en roekeloos zijn !

Verheugt u veeleer over de onuitsprekelijke goed-
heid van Jesus\' Hart, die uwc kinderen uitnoodigt van
zijn I-i rood te komen eten. Indien uw kinderen vaak
communiceeren, zullen zij niet in de hinderlagen
vallen van den duivel der ontucht, geen slachtoffer
worden der go Isdienstige onverschilligheid of slaaf
van het menschelijk opzicht; zij zullen God en deneven-
mensch beminnen, zij zullen uwe kroon en vreugde zijn!

GEDACHTEN TER OVERWEGING.

De ziel van het kind is als een vruchtbare bodem, waarop
al wat goddelijk is zoo gemakkelijk omhoogschict en
ontluikt. Wilt gij u later in een goeden oogst verheugen,
draagt dan nu zorg voor deze jeugdige plantjes. Wilt gij
later geheele scharen van godvruchtige Christenen tot de
H. Tafel zien naderen, stelt dan nu reeds die kleine engeltjes
rond het Tabernakel op : l.aat de hinderen tot mij komen !

M^T DK I.A Boi\'11-LERIE.

Roept allen zielen gerust toe : Strijdt, biedt weerstand,
weest sterk; doch dat is niet genoeg, Wij moeten ze boven-
dien wapenen, steunen, sterk en onoverwinnelijk maken
door ze te beklecden met de hechte wapenrusting van
Jesus\' heilig Lichaam en Bloed.

De veelvuldige Communie van het program der opvoeding
schrabben staat gelijk met alle zedelijkheid er uit wegnemen.

Zonder de Eucharistie is \'t onmogelijk op achttien- of
twintigjarigen leeftijd een zuiver leven te leiden : hoeveel te
meer nog eischen de standvastige wil om steeds het goede
te volbrengen en de ontluikende deugden, welke den jongen
Christen met bovenstaanden luister tooien, het veelvuldig
gebruik dezer spijze. Mgr de S�gur.

Het kwartier uurs na de H. Communie is voor de vorming
van het kind moer waard dan de lessen der bekwaamste
leermeesters. P. Tissot, S. J.

Het is onmogelijk de uitwerkselen te berekenen, welke
het verzuim eener enkele H. Communie voor den Christen
ten gevolge kan hebben. LacorDAIRE.

BIJ DEZELFDE UITGEVERS :

Driedaagsche Oefeningen en Onderrichtin-
gen over de dagelijksche Communie volgens
de Decreten van Zijne Heiligheid 1\'iitsX. (140 bladz.)
Per stuk 1 fr. � 5o centen.

De H. Communie der Mannen. (56 bladz.)

De H. Communie der Vrouwen en Meisjes.

Per stuk. . . . o,i5 fr. � 7 1,2 c*.
Per 25 ... . 3,oo fr. � �. i,5o.
Per 100 .... 10,00 fr. � �. 5,oo.

Hoe dikwijls communiceeren ? (4 bladz.)
Per 100 ... 0,60 fr. � f. o,3o.

Per 1000 .... 4,5o fr. �/. 2,25.

Gebed en Roeping. (20 bladz.)

Per stuk .... 0,20 fr. �f. 0,10.
Per dozijn. . . . 2,00 fr. �f. 1,00.

Gebed voor de bevordering der dagelijksche
Communie.

Per iof) .... 0,40 fr. � f. 0,20.

Voor de F.ansche uitgaven

aer werken van P. LiKTEU), S. J., wende men zich tol



		Vak 74 "i" \'"/ ^ ^; j».an ae Ouders en Opvoedens. DE VEELVULDIGE COMMUNIE \' der Kinderen naar het Pransch van P. Jules LINTELO, S. J. (in naam van Z. H. Paus Pins X goedgekeurd door Z. Em Kardinaal GENNARI.) ,ONV o f � m ■ -i B N! 1-**

		Nieuwe verbeterde uitgave.
		14\'- duizendtal.


		\\

		MECHELEN X AMSTERDAM Drukk.W\'PaulRYGKMANS ^ G. BORG *Stecnc�egj, 58 -f Pfti nsenstnaa t, 6**

		PRIJS : ik, 0,05 fr. � per 25, 1,10 fr. � per 100, 4,00 fr. ___ 2 1/2c. � » 0,55 fl. > 2.0011. 201



		Onder de bsscherming van MARIA, ONZE LIEVE VROUW VAN HET ALLERHEILIGSTE SACRAMENT.

		Cum lictntia sitpsriorum ordinis.

		IMPRIMATUR. Mechliniie, die iy Af>rilis 1909. J. TH VS, eau., hb. eens.

		INHOUD. I. Het Pauselijk woord.......... 1 II. De redenen............. 2 III. De plicht.............. ₄ IV. De voorwendsels........... g V. De voorbeelden............ i₄ i° Verhaal eener moeder........_I4 s° Antwoorden van kinderen.......i5 VI. Besluit...............�6 BERICHT. Oversten vin colleges en pensionaten worden beleefd verzocht dit boekje a in de ouders der kinderen te sturen en z�o mede te werken a.iu de verwezenlijking van \'s Pausen wensch, die reeds in vele huizen zoo stipt wordt uitgevoerd. Mocht misschien een hunner onderhoorigen nog bedenkingen hebben legen hel veelvuldig communicceren der kinderen, dan zou deze brochure haar nut kunnen doen. De Ecrw. H.H. Directeurs van Mannen- en Vrouwen- Congregaties zullen een goed werk verrichten door dit boekje den ouders aan te bevelen.



		DE Veelvuldige Communie DER KINDEREN.

		T HET PAUSELIJK WOORD. Rome heeft gesproken : Laat de kinderen, zoo dikwijls mogelijk, ja alle dagen te Communie gaan. Het heeft gesproken in de volgende bewoordingen : i° (i Al het mogelijke worde aangewend, om de veelvuldige en dagelijksche Communie in de katholieke opvoedingsgestichten te bevorderen. » (Deer. van de H. Congr. van het Conc. 20 Dec. io.o5.) 2° « Zij (de priesters) moeten bijzondere zorg aan den dag leggen, om een vurig verlangen naar de dagelijksche Communie in de reine en eenvoudige harten der kinderen op te wekken, wanneer dezen tot de eerste Communie worden voorbereid; hen tot die eerste Communie toe te laten, zoodra zij daartoe in staat zijn, en daarna, zoo mogelijk, alle dagen te laten communiceeren. » (Onderr. aan de leden van den Elxh. Priesterbond goedgekeurd door Z. H. Pius X, 27 Jul. 1906.) 3° « Het veelvuldig ontvangen der H. Communie wordt, overeenkomstig het eerste artikel van \'s Pausen decreet, ook aan kinderen aanbevolen. Dezen mag men, zoo zij eenmaal tot de H. Tafel zijn toegelaten, (volgens d?n Romeinschen Catechismus C. 4. n° 63) niet van een veelvuldig ontvangen der II. Communie afhouden ; men moet hen veeleer daartoe opwekken. Alle gebruiken, hiermede in strijd, zijn veroordeeld. » (Antvv. v. d. H. Congr. van het Conc. i5 Sept. 1906.)



		DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEKEN 3 tenminste een tijd lang, de vruchten der veelvuldige Communie gesmaakt hebben en, door de genade opgewekt of door lichaams- en zielepijnen gedrukt, keeren zeker velen tot het heilig gebruik hunner kinder- jaren terug. Een andere reden spruit voort uit den eigenaardigen toestand van \'t bovennatuurlijk zieleleven des kinds, dat van binnen en van buiten door bekoringen van allerlei aard wordt aangevallen, terwijl lichaam, ver- stand, wil en ondervinding nog maar ten deele ontwikkeld zijn en dus geringen steun kunnen bieden. Voegt daarbij de menigvuldige gevaren van onzen tijd : « De onverzadelijke begeerte naar genoegens, zegt Leo XIII, verteert het hedendaagsche menschdom, dat, reeds in de jeugd, door de algemeen lieerschende genotzucht wordt meegesleept. Maar het goddelijk Brood is eene deugdelijke artsenij tegen dat vernielend kwaad. » (i) Hoevele ouders erkennen met recht hun onmacht, om de kinderen van alle gelegenheden tot zonden verwijderd te houden! Wel kunnen zij hun eene gods- dienstige opvoeding geven, maar hoe zullen zij beletten, dat zij zien en hooren, wat op straten en pleinen ten toon gesteld, gesproken en gezongen wordt ? En toch is \'t hun dure plicht, in de kinderen, die God hun schonk, den tweevoudigen schat der onschuld en des geloofs ongeschonden te bewaren. Pius X wijst liet middel daartoe aan. (jij moet het geestelijk leven uwer kinderen versterken, gij moet hun zielen doopen in Jesus\' heilig Bloed. Welnu, geen lekkernij, die slechts o)) feestdagen gegeten wordt, maarhet dagelijksch voedsel alleen sterkt het gestel. « De allerheilzaamste en (jode uiterst welbehaaglijke gewoonte van dagelijks het allerheiligste Sacrament te ontvangen, zegt de Paus, moet toenemen en zich alom verspreiden : allermeest in onzen tijd, nu godsdienst en christelijk geloof van alle kanten worden aangerand, en nu echte liefde Gods en vroomheid zooveel te wenschen overlaten. » (i, Eneycl. Mirac caritaiis, 1902.



		AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS
		4


		III DE PLICHT. Nu de Paus de richting heeft aangegeven, kunnen vier woorden volstaan om do ouders duidelijk te maken, hoe zij zich te gedragen hebben : Gehoorzamen � Begrijpen � Medewerken � Prediken door woord en voorbeeld. i" Eenvoudige gehoorzaamheid. Hebt vertrouwen in den raad der Kerk en van hen, die in haren naam optreden, al schijnen dan uwe bezwaren niet uit den weg geruimd te zijn. (jij onderwerpt u immers ook aan het oordeel van den geneesheer, wanneer hij uw ziek kind behandelt; en toch, hij kan zich vergissen. ] )c Kerk daarentegen is onfeilbaar en liet is de roeping van den priester, den biechtvader, met (iods genade liet bovennatuurlijk leven en de volmaaktheid van uw kind te verzekeren. 2" Waar begrip. Tracht de beweegredenen te kennen en te verstaan, die de Kerk hebben gebracht tot de uitvaardiging van het Decreet; leest de geschriften, die daarover zijn uitgegeven. Zij zullen u liet nut der veelvuldige Communie duidelijk doen inzien en de vooroordeelen wegnemen, die nog zoovelen gevangen houden. Hebt gij het beginsel, dat heel \'t vraagstuk beheerscht, goed begrepen, dan vallen alle moeilijkheden als van zelf weg. Men kan de geheele leer in twee hoofdstellin- gen samenvatten : a. De dagelij\'ische Communie is de vurige wensc/i van onzen Heer ai van de Kerk, is de gewone spijze van den Christen in staat van genade. b. />:\' vruchten, die voornaamlijk uit de d.igelijksche Com- mnnie gepinkt kunnen morden zijn de overwinning op de begeerlijkheid en de beveiliging tegen doodzonden. Hieruit volgt dat, indien de dagelijksche Communie immer wenschelijk is voor alle kinderen, zij voor velen practisch noodzakelijk is om kuisch te blijven, vooral in de gevaarlijke jaren der jeugd.



		DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN J voorrecht der priesters en van eenige hoogerbegena- digde zielen, die in stille godsvrucht veel tijd aan gebed en beschouwing kunnen wijden. � Geen overdrijving, ook niet in de godsvrucht. Ik begrijp zeer goed, dat mijne kinderen braaf en godsdienstig moeten zijn, maar ik begrijp niet, dat zij lederen dag te Com- munic moeien gaan. Antw. De Communie van eiken dag is geen over- drijving, maar is de gewone zielespijzederChristenen. Het hemelsche Brood heeft dezelfde uitwerking in de ziel, als het aardsche brood in het lichaam, \'t Is niet noodzakelijk zich eiken dag t� voeden om het leven te bewaren, maar wel om gezond en krachtig te blijven. Gij, clie vreest voor overdreven vroomheid, geeft acht, dat uw kind niet alle deugd voor overdrijving houden gaat! In den vorm beleefd zijn, geen moorde- naar of dief heetcn, mag misschien volgens de wereld voor deugdzaam gehouden worden; de wet van het Evangelie eischt meer en spreekt van nederigheid, naastenliefde, onthechting aan het aardsche en zich zelven. Welnu, vooral het nuttigen van het Brood des Levens zal die deugden inde kinderharten aankvveeken. � Mijn kind is nog te jeugdig, on zoo dikwijls ie mogen communiceer en. Antw. De Kerk ziet daarin geen beletsel. Zoodra het kind tot de eerste Communie is toegelaten, stelt zij de H. Tafel voor hem toegankelijk en noodigt hem uit, eiken dag daaraan neder te zitten. Er was een tijd, dat de H. Hostie aan de kinderen onmiddellijk na hun Doopsel werd toegcreikt; en op vele plaatsen werden in vroegere eeuwen de deeltjes der Sacramenteele Gedaanten, die in de ciborie overbleven, aan kleine kinderen ter nuttiging gegeven. Juist omdat Jesus nog heerscht en regeert in die jeudige harten, moet de voornaamste zorg daarheen worden gericht, dat Hij er blijve heerschen. De goddelijke genade moet die harten reeds bezitten v��r de driften ontwaken, opdat deze er niet in binnen- dringen, en regeeren.



		DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEKEN 9 Antw. Neen ! \'t Zij nogmaals gezegd, het voornaamste is de kinderen aan de veelvuldige Communie gewoon te maken, en uw woorden zouden niet te veront- schuldigen zijn, zoo zij niet uit onwetendheid en begripsverwarring voortsproten. Laten wij eens be- proeven het u duidelijk te maken. � Wat richt den wil en liet karakter ten gronde? Vraagt het den moralisten en allen zonder uitzondering zullen u antwoorden : op de allereerste plaats do onzuiverheid. Welnu, de H. Communie is daarvoor het beste tegengif; haar voornaamste vrucht is ons tegen die ondeugd te be- hoeden en aldus de wilskracht te sterken. �- Hoe zou toch de H. Communie het karakter kunnen schaden of verzwakken ? Had kolonel Paqueron niet gelijk, toen hij zeide : « aan de H. Tafel worden wij begiftigd met de hoogste kennis en onverzettelijke wilskracht! » Zou de H. Communie, die in de dagen der vervolging de sterkte der Martelaren was, dan iets van haar kracht in ons dagelijksch leven verloren hebben? Zou Jesus Christus hen niet bijstaan, die Hem onderde gedaante van brood in de Eucharistie nuttigen? Maar daarvoor juist komt F lij tot ons! Wat anders kan ons meer wilskracht geven dan de veelvuldige Communie? Voorzeker, het valt onze natuur moeilijk zich ook in het geoorloofde te matigen, het is lastig van verboden genot afstand te doen en zich voor anderen op te offeren. Maai de II. Communie stort ons moed in, en als zij, die dikwijls tot de II. Tafel naderen, zich al niet immer heldhaftig gedragen ; hoe zal het dan wel gesteld zijn met hen, die zich vrijwillig het Brood der sterkte ontzeggen ? Doch gij zijt Christen en gelooft aan de waarheid van Jesus\' woord : « Zonder mij vermoogt gij niets, t Gij hoort het, als gij geen voedsel geeft aan het boven- natuurlijk leven uwer ziel, zal zij ook niets ver- dienstelijks voortbrengen. Al onze pogingen, hoe prijzenswaardig zij ook mogen zijn, bewegen zich in het louter menschelijke en natuurlijke; de II. Com- munie echter heft ons omhoog naar het goddelijke.



		10 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS � Het is dweperij de kinderen alle dagen te laten communiceer en. Antw. Dat kinderen veel gemakkelijker dan groote menschen te bewegen zijn om aan de uitnoodiging des Pausen gehoor te geven, is volkomen waar. De ver- vulling hunner plichten brengt voor hen niet die eigen- aardige moeilijkheden met zich, waarmee ouderen te rekenen hebben. Zij kennen geen ingewortelde voor- oordeelen en schrikken veel minder voor een offertje terug. Maar, dat zij zoo mam, zonder voldoende onder- richt, als \'t ware gedwongen worden te communiceeren, neen, duizendmaal neen ! Wij, priesters, geven hun wel in ons godsdienstig ondei richt den wensch van Jesus te kennen en verklaren hun grondig de redenen, waarom de Plaatsbekleeder van Christus de ueloovigen van allen stand en leeftijd tot de veelvuldige en dagelijksche Communie uit- noodigt; doch niemand, groot of klein, wordt door ons daartoe gedwongen : een ieder behoudt de volle vrijheid te handelen zooals hem goeddunkt; (i)ook vermijden wij zorgvuldig, die kinderen meer te begunstigen, welke vaker te Communie souden gaan. .Maar dat wij, die belast zijn met de opvoeding der jeugd en van den Paus dit stellig bevel hebben ont- vangen : stelt alle mogelijke pogingen in het werk om de dagelijksche Communie te bevorderen, in gebreke zoude blijven « om met aandrang, zoowel van af den preekstoel als in den biechtstoel, » de geloovigen tot dit godvruchtig gebruik aan te sporen, ware lafheid en verloochening van ons priesterlijk karakter ! De ouders zelf vragen, vorderen van ons, dat wij over hun kind een waakzaam oog houden, het opvoeden, voor kwade hartstochten behoeden, en het leeren handelen uit plichtbesef. Maar waarom zullen wij dan het krachtigste middel, om dat doel te bereiken, niet aanwenden ? « Wij mogen de kinderen in hun godsvrucht niet fi) Zie ons werkje : La Communion dans les Maisons d\'�ducation. 4\'\|" druk;. Hi\'t tweede gedeelte behandelt Je middelen, die dn vrijheid van Jiet kind kunnen verzekeren.



		DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN II dwingen, maar evenmin hen tegenwerken, » schreef onbevreesd de beroemde Apostel der jeugd, Monseigneur de S�gur. Doch niet alleen wij noodigen de kinderen naar \'s Heeren Tafel, Jesus Zelf roept hen en geeft door de zoete vertroostingen en overvloedige genade, die Hij hun in de H. Communie mededeelt, op tastbare wijze te kennen, hoe gevoelig Hij is voor die liefdedaad der kleinen. Menig kind heeft verklaard, in de dagelijksche Communie zooveel kracht en vertroosting te vinden, dat het geen enkele keer dat groote geluk zou willen missen. � Men moet de hinderen leer en, zich gewoonten eigen te maken, die zij later ook kunnen en zullen onderhouden. Zij zullen met \'t dagelijks communiceer en eenmaal ophouden. Antw. Gij zegt daar een waar woord. Gij moet de kinderen van jongs af gewoon maken aan de vervulling der plichten, die zij ook later moeten nakomen. Welnu, elke Christen is verplicht ook later het leven der genade te bewaren. De H. Communie echter is het voornaamste middel daartoe. « Die mijn Vleesch eet, blijft in Mij en Ik in hem. Indien gij het Vleesch van den Menschenzoon niet eet, hebt gij geen leven in u zei ven. » Op welken grond durft gij zeggen, dat zij, grooter geworden, hunne Communies zullen verminderen ? Alle geloovigen, zoowel jongere als oudere worden toch tot communicceren uitgonoodigd ? Leert uwe kinderen dus nu reeds menigmaal het Brood des Levens nuttigen ; des te meer zekerheid hebt gij, dat zij het ook latei- zullen doen. Zorgt, dat zij nu braaf zijn, en gij kunt geen beteren waarborg voor hun toekomst hebben. Mocht gij zeker zijn, dat zij later geen veelvuldig of dagelijksch gebruik van de Engelenspijze kunnen of zullen maken, laat hen dan nu des te vaker het hemelsch Brood nuttigen om krachten te vergaren voor hun lateien leeftijd, waarin het leven der genade aan grootere gevaren wordt bloot- gesteld.



		12 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS � Maar tvat beoogt gij toch ? Dat mijn soon priester, mijn dochter religieuze worde, niet vaar ? Axtvv. Wij beoogen niets anders dan van uw kinderen goede Christenen te maken, die vast staan in Gods genade en geen leven leiden van afwisselend vallen en opstaan, zooals degenen, die zelden het H. Sacrament ontvangen. Jesus en zijne Kerk zullen U hetzelfde antwoord geven. Wat verder de roeping uwer kinderen betreft, deze wordt niet door priesters of ouders, maar door God zelven bepaald. Laat Hem met zijne genade vrijelijk handelen in de ziel van het kind, dan zal het den levensstaat kiezen, die zijn geluk hier en hier namaals verzekert. En, zoudt gij het niet tot eene eer rekenen, wanneer uw zoon tot de hoogc waardigheid van priester of uwe dochter tot bruid des Ileeren werd uitverkoren? Is het een offer, een uwer dierbare panden Gode af te staan, weet wel dat zijn milde zegen en zoete ver- troosting reeds hier het overgroote loon zal zijn. � Maar kinderen zijn zoo lichtzinnig van aard! Zij zijn niet doordrongen van het gewicht dier heilige zaak. Antw. Hoort wat een heilig priester, man van ondervinding en innige vriend der jeugd daarop antwoordt : « Ziedaar wederom, zegt Monseigneur de S�gur, een der treurige vooroordeelen, die oorzaak zijn, dat menige jeugdige ziel ten val komt, omdat zij daardoor ongewapend wordt geworpen in den strijd tegen de hartstochten. » (i) Ik geef toe, dat uw kinderen ijdel, traag, ongeduldig, opvliegend, ongehoorzaam zijn. Toch is dat voor Jesus" goedheid geen beletsel hen te beminnen, gaarne Zich geheel aan hen te schenken, mits zij in staat van genade en in goede stemming te Communie gaan. De Kerk vordert niet meer, en gij hebt het recht niet hoogere eischen te stellen. De heiliging der ziel is niet gelegen in diepe beschouwingen over de werking der Sacramenten, maar wel in de kracht dier werking zelve. Bovendien, de ondervinding leert, dat kinderen van (i) La Saittte Communion, blz. 54.



		14 AAN DE OUDERS EN OPVOEDERS

		V DE VOORBEELDEN. i° Verhaal eener moeder. M Ik ben diep overtuigd, dat het tot de christelijke opvoeding behoort, in de jeugdige harten een vurig verlangen naar het H. Sacrament en het vrome gebruik der dagelijksche Communie aan te kweeken. » Ik gevoel nog den zoeten indruk, dien ik ontving, toen ik op een vacantie-morgen met mijn vier kinderen naar de kerk was geweest en te huis gekomen plotseling omarmd en innig omhelsd werd. \'t Was mijn tweede dochtertje, toen zeven of acht jaar oud, dat op deze wijze den lieven Zaligmaker wilde omhelzen, dien ik in de II. Communie ontvangen had. « Datzelfde kind leerde aan haar jongere broertjes hoe zij de geestelijke Communie moesten doen. En toen zij haar eerste II. Communie deed, was het jongste zoo diep geroerd, dat het niet kon nalaten zijn gelukkig zusje dien\'dag bij elke ontmoeting aan zijn hart te drukken. e 1 )at broertje is nu groot geworden en nadert eiken dag lot de H. Taf al. Toen hij mij mededeelde, dat de biechtvader zijn vurigen wensch had ingewilligd, vreesde ik, dat doorliet veelvuldig communiceeren zijn godsvrucht zou verminderen. Maar spoedig bemerkte ik� uit voorzichtigheid ging ik gedurende de vacantie telkens mee naar de kerk � dat zijne godsvrucht met den dag toenam, en ik was volkomen gerust gesteld. « Ouders, leert uwc kinderen den grootcn schat der Communie begrijpen en begeeren; en dat kunnen die kleinen eenigszins. Zoodra zij kunnen loopen, willen ze reeds naar de kerk en de Mis zien; ze doen allerlei vragen over dat heilig Geheim, en waarom de koor- knapen schellen en de geloovigen nederknielen. Legt hun de liefdevolle geschiedenis uit van het Avondmaal, en hoe Onze lieer, voordat Hij voor de zijnen ging sterven, zich aan hen heeft geschonken onder de gedaante van brood en wijn.



		DE VEELVULDIGE COMMUNIE DER KINDEREN l5 « De kinderen begrijpen daar toch iets van, doordat die teedere verhalen reeds diepe indrukken kunnen maken in het kleine hart, aleer het verstand ontloken is. Mijn oudste meisje was nog maar drie jaar oud, toen ze mij, gereed om naar de Mis te gaan, vroeg : Mama, gaat U Onze Lieve Heertje weer halen? » Aan de voortreffelijke opmerkingen dezer katholieke moeder, kunnen wij nog toevoegen, dat het Doopsel den kinderen een bovennatuurlijke geschiktheid heeft ingestort om de gave der II. Communie te waardeeren en hen daarenboven heeft voorbereid Haar in den vereischten staat te ontvangen. Gelukkig de kinderen, als Jesus bij zijn intrede in hun harten deze goddelijke gaven nog ongerept en ongeschonden bewaard vindt. 2" Antwoorden van kinderen, (i) Tosn mijn ouders, zoo schreef een leerling, vernomen hadden, dat ik eiken dag communiceerde, hebben zij me gevraagd : Zijt ge daar wel braaf genoeg voor? Maar ik heb hun geantwoord : Ik doe dat niet omdat ik braaf ben, maar om het te worden. Een ander, wien zijn ouders opmerkten : « Waartoe dient het, zooveel te communiceeren ? » gaf ten antwoord : « Waartoe dient het zoo dikwijls te eten?... Mijneziel is toch zeker evenveel waard als mijn lichaam ; \'t is dus billijk haar ook eiken dag te voeden. » Zonder dat hij het wist, was die vergelijking genomen uit den Catechismus van het Concilie van Trente. Nog een ander antwoord gaf een kind op iemands bemerking, dat de II. Alovsius van Gonzaga slechts eenmaal in de week te Communie ging (2) : « Wanneer ik zoo heilig zal wezen als Alovsius, dan zal ik me ook met de wekelijksche Communie tevreden stellen ; doch zoolang ik dat nog niet ben, is het voor mij noodig telken dage tot de H. Tafel te naderen. » li) T.nmbert. I.e Regime S.ttit\'�\'ir, W.z. 385. U! W.it volstrekt niet bewezen, ja zelfs tegengesproken is door oen ooggetuige bij liet proces zijner zaligverklaring : zie Acta, S. S. 21 Juni, blz. 9j3, n» 61.



		l6 AAN DE OUDERS EN Ol\'VOEDEKS VI BESLUIT. Christenouders! de Paus noodigt uw kinderen uit, zoo mogelijk, alle dagen te communiceeren. Moge de vervulling van den wensch des Opperpriesters bij u geen tegenstand ontmoeten ! Wanneer het tijdelijke belangen uwer kinderen geldt, valt geen opoffering u te zwaar. Voor wat meer gezondheid, uitgebreidere kennis, grootere zeker- heid van \'t aardsch geluk uwer kleinen hebt gij alles over, zwoegt gij, doet gij u zei ven te kort, ottert gij gaarne uw nachtrust op. En om hunne onschuld in veiligheid te brengen, hen in behagelijkheid bij God te doen toenemen, hechte deugd in hunne zielen aan te kweeken, zoudt gij weinig zorg hebben, u geen moeite getroosten, en vreezen voor een weinig inspanning? Gij hebt een moeilijke taak te vervullen en eenmaal strenge rekenschap af te leggen. Het hangt in den regel van u af, wat er van uw kind zal worden. Roept dus de hul)) van Jesus in : Hij zal het zwaarste deel uwer taak vervullen, en dooi zijn innige ver- eeniging met die jeugdige ziel zal Hij voor haar de zielespijze zijn, waarmede zij gevoed en gesterkt wordt, en het tegengif om haar van dagelijksche zonden te bevrijden en voor doodzonden te behoeden. � Aan hoeveel gevaren zoudt gij uw kinderen bloot- stellen en welk zwaar verdriet u zelven kunnen berokkenen, als gij hun die geestelijke zielespijze en dat heilrijke tegengift blijft weigeren ! Dat zou inderdaad onrecht ra ir Jig en roekeloos zijn ! Verheugt u veeleer over de onuitsprekelijke goed- heid van Jesus\' Hart, die uwc kinderen uitnoodigt van zijn I-i rood te komen eten. Indien uw kinderen vaak communiceeren, zullen zij niet in de hinderlagen vallen van den duivel der ontucht, geen slachtoffer worden der go Isdienstige onverschilligheid of slaaf van het menschelijk opzicht; zij zullen God en deneven- mensch beminnen, zij zullen uwe kroon en vreugde zijn!



		GEDACHTEN TER OVERWEGING. De ziel van het kind is als een vruchtbare bodem, waarop al wat goddelijk is zoo gemakkelijk omhoogschict en ontluikt. Wilt gij u later in een goeden oogst verheugen, draagt dan nu zorg voor deze jeugdige plantjes. Wilt gij later geheele scharen van godvruchtige Christenen tot de H. Tafel zien naderen, stelt dan nu reeds die kleine engeltjes rond het Tabernakel op : l.aat de hinderen tot mij komen ! M^T DK I.A Boi\'11-LERIE. Roept allen zielen gerust toe : Strijdt, biedt weerstand, weest sterk; doch dat is niet genoeg, Wij moeten ze boven- dien wapenen, steunen, sterk en onoverwinnelijk maken door ze te beklecden met de hechte wapenrusting van Jesus\' heilig Lichaam en Bloed. H. Cvprianus. De veelvuldige Communie van het program der opvoeding schrabben staat gelijk met alle zedelijkheid er uit wegnemen. Dom Bosco. Zonder de Eucharistie is \'t onmogelijk op achttien- of twintigjarigen leeftijd een zuiver leven te leiden : hoeveel te meer nog eischen de standvastige wil om steeds het goede te volbrengen en de ontluikende deugden, welke den jongen Christen met bovenstaanden luister tooien, het veelvuldig gebruik dezer spijze. Mgr de S�gur. Het kwartier uurs na de H. Communie is voor de vorming van het kind moer waard dan de lessen der bekwaamste leermeesters. P. Tissot, S. J. Het is onmogelijk de uitwerkselen te berekenen, welke het verzuim eener enkele H. Communie voor den Christen ten gevolge kan hebben. LacorDAIRE.

		<�



		BIJ DEZELFDE UITGEVERS :

		Driedaagsche Oefeningen en Onderrichtin- gen over de dagelijksche Communie volgens de Decreten van Zijne Heiligheid 1\'iitsX. (140 bladz.) Per stuk 1 fr. � 5o centen. De H. Communie der Mannen. (56 bladz.) De H. Communie der Vrouwen en Meisjes. (56 bladz.) Per stuk. . . . o,i5 fr. � 7 1,2 c*. Per 25 ... . 3,oo fr. � �. i,5o. Per 100 .... 10,00 fr. � �. 5,oo. Hoe dikwijls communiceeren ? (4 bladz.) Per 100 ... 0,60 fr. � f. o,3o. Per 1000 .... 4,5o fr. �/. 2,25. Gebed en Roeping. (20 bladz.) Per stuk .... 0,20 fr. �f. 0,10. Per dozijn. . . . 2,00 fr. �f. 1,00. Gebed voor de bevordering der dagelijksche Communie. Per iof) .... 0,40 fr. � f. 0,20.

		Voor de F.ansche uitgaven aer werken van P. LiKTEU), S. J., wende men zich tol CASTERMAN, DOORNIK.