m:r^j^&^(^!^%SA&JkA^^^^9^x,%o%i,,%-"

Een en dertig overwegingen en mirakelen j
voor eiken dag der maand. .

DE ZEVEN SMAKTEN EN VREUGDEN VAN DEN l
HEILIGE; OEFENINGEN VOOIt DE ZEVEN |i

KOBTE BEZOEKEN VOOB IEDKKEN DAG.

LITANIE, H. MIS- EN VERSCHILLENDE
GEBEDEN. NOVENE.

BENEVENS IETS OVER DE

, VEREENIGING TOT ALTIJDDURENDE VER-

EEKING VAN DEN H. JOZEF."

Door een Pater Redemptorist. !i|

Vierde, vermeerderde Druk.

Het boekje, dat ivij den godvruchtigen lezer hier
aanbieden, is voor een gedeelte getrokken uit de
geschriften van den H. Alphonsus de Liguori.

De verschillende kerkelijke goedkeuringen, welke
de Fransche uitgave mocht ontvangen, benevens
het gunstig onthaal, dat dit werkje van den Eerw.
schrijver ten deel viel, deden ons besluiten aan
een lang gekoesterden wensch gevolg te geren; en
hoewel reeds verschillende verdienstelijke hand-
boekjes den dienaren van den H. Jozef werden aan-
geboden, aarzelden wij niet, eene Nederlandsche
bewerking te doen verschijnen.

Immers, de vrome vereerder van Jesus\' Voedster-
vader vindt steeds gaarne nieuw voedsel voor zijne
godsvrucht en vermeerdering der bronnen, waaruit
hij zijne teedere devotie tot den beminnelijken Bruide-
gom van de Maagd der maagden putten kan.

Wat aangaat de beschouwingen over het leven van
den H. Jozef, hieraan verlangen wij volstrekt\'_tgeene

geschiedkundige waarde toe te hennen; het is don
trouwens ook geene geschiedenis, het zijn slechts
vrome overwegingen, in navolging van die van den
II. Alphonsus, den II. Bonaventura en andere heilige
schrijvers over de geheimen en het leren van Onzen
Heer Jesus Christus.

De menigte voorheelden en mirakelen, in dit boekje
voorkomende, zijn medegedeeld door den H. Alphon-
sus, pater Iluguet, pater Fatrignani, of teel in de
Annalen de St. Joseph", het tijdschrift Propagation
d. I. dévotion a St. Joseph" enz.

Moge dit nederige hoekje veel bijdragen om de
devotie tot den veelvermogenden Aartsvader meer
en meer te verspreiden, dit is de vurigste wensch
van

VOORWOORD VOOR DEN VIERDEN DRUK.

Dat in betrekkelijk korten tijd zeven duizend exem-
plaren van dit werkje zouden verkocht worden, had
ik nooit durven hopen. En toch, ziehier de vierde
druk noodzakelijk geworden, welke vermeerderd is
met Biecht- en Communieoefeningen en Gebeden
onder het Lof. Moge deze uitgave even vlug
hare koopers vinden als de voorgaande.

Overwegingen en Beschouwingen

Aansporing tot devotie jegens <//<\'« grooten Heilige;
volgen» den H. Alphonsus.

kkds het voorbeeld van Jesus Christus, die
den heiligen Jozef hier op aarde zulk
eene vereering toedroeg, dat Hij aan
diens bevelen wilde gehoorzamen, moest voldoende
zijn om alle harten van eene vurige liefde en
devotie tot dien grooten Heilige te ontsteken. De
hemelsche Vader toch had hem aangewezen om
hier op aarde zijne plaats bij Jesus te bekleeden,
derhalve beschouwde Gods Zoon Jozef als zijn
vader, en bracht hem gedurende dertig jaren op
volmaakte wijze de vereering en gehoorzaamheid,
welke een kind aan zijne ouders verschuldigd is.
Het Evangelie zelf getuigt, dat _rHij hun (Maria
en Jozef) onderdanig was," (1) wat beteekent, dat
de eenige bezigheid van den Verlosser gedurende
al dien tijd bestond in aan hen te gehoorzamen.

Als hoofd van dit kleine gezin had Jozef te be-
velen, en Jesus, als onderdaan, te gehoorzamen,
zoodat Hij geen voetstap verzette, geen daad ver-
richtte, geen voedsel nam noch rust, als het met
Jozefs wil niet overeenkwam. Hij gehoorzaamde
hem in alles en oogenblikkelijk, gelijk God zich
gewaardigde aan de H. Brigitta te openbaren:
Mijn Zoon was zoo onderdanig, dat als Jozef
Hem gelastte: Doe dit of dat. Hij het zonder uit-
stel deed." (1) Menigmaal, zegt Gerson, was Jesus
bezig met het bereiden van den maaltijd, het
wasschen van het vaatwerk, met water putten of
het huis te vegen." Deze nederige onderworpen-
heid van God doet de waardigheid van den H. Jozef
stijgen boven die van alle andere heiligen, uit-
genomen van de Onbevlekte Moedermaagd. Met
recht dus merkt een geleerd schrijver aan, dat
hij, dien de Koning der koningen zoo hoog heeft
willen verheffen, wel de vereering der menschen
verdient. De Zaligmaker beval dan ook zelf aan
de H. Margaretha van Cortona aan. eene bijzondere
godsvrucht tot den H. Jozef te hebben, zeggende:
Ik verzoek u, om iederen dag een of andere
bijzondere eerbewijzing te geven aan den heiligen
Jozef, mijn toegenegen voedstervader op aarde." (2)
Mijn plan is niet, om hier de ontelbare voor-
beelden aan te halen, die bewijzen welke gunsten
de H. Jozef voor zijne vereerders verkrijgt; wie
ze wil kennen, leze het boek van Pater Patrignani
over deze godsvrucht. (3) Ziehier slechts hoe de

(1) Bév. 1. VI. e. 58.

(2) Ap. Boll. 22 Feb. Vit. c. i>.

(3) Il Divoto di S. Giuseppi.

H. Theresia zich uitdrukt: Ik herinner mij niet
tot heden, ooit iets aan hem gevraagd te hebben,
wat hij mij niet heeft verworven. Het zou een
wonderlijk iets zijn, zoo ik al de ontelbare genaden
wilde verhalen, welke God mij heeft geschonken,
en de gevaren opsommen, zoo tijdelijke als geeste-
lijke, waaruit Hij mij gered heeft door de voor-
spraak van dezen glorievollen heilige. Wat de
andere heiligen betreft, het schijnt, dat God hun
de macht heeft gegeven om ons alleen in bijzondere
voorvallen bij te staan; maar de ondervinding
leert, dat de H. Jozef ons in al onze noodwen-
digheden ter hulp komt, en dat onze Heiland er
behagen in schept, om hierdoor aan te toonen,
dat Hij, evenals op aarde, ook in den hemel alles
doet wat zijn voedstervader vraagt. Kvenals ik
hebben ook anderen dit ondervonden, wien ik
deze devotie had aangeraden .... Hoe gaarne zou
ik de geheele wereld overreden om dezen heilige
bijzonder te vereeren, daar ik uit zulk eene lange
ondervinding zijne macht op God heb leeren
kennen. Altijd heb ik de personen, die voor hem
eene ware godsvrucht hebben, zien toenemen in
de deugd .... Al sedert jaren vraag ik hem telkens
op zijnen feestdag eene geheel bijzondere gunst, en
telkens ook ben ik verhoord geworden ... Ter liefde
Gods bezweer ik hen, die mij nietgelooven, er de
proef van te nemen ... Ik begrijp niet, hoe men ann
de Koningin der Engelen kan denken en aan al wat
zij gedurende Jesus\' kindsheid verduurde, zonder
tevens den H. Jozef te danken voor de vaderlijke
zorg en teederheid aan Moeder en Zoon besteed." (1)

(1) Leven H. Ther. VI.

In één woord, volgens de zeer juiste opmerking
van den heiligen Kernardinus van Sienna valt er
niet aan te twijfelen of de Heiland, na den H. Jozef
hier op aarde als zijn vader te hebben vereerd,
zal hem nu in den hemel niets weigeren, ja zelfs
zijne gebeden nog meer ruimschoots verhooren. (1)

Daar het den mensch vastgesteld is, eenmaal
te sterven, past het ieder geloovige, den heiligen
Jozef te vereeren, vooral om de genade van een
zaligen dood te bekomen. Alom wordt de brui-
degom van Maria erkend als de voorspreker
der stervenden en de patroon voor een zaligen
dood, en wel om drie redenen: vooreerst omdat
Jesus Christus hem eert en liefheeft, niet slechts
als zijn vriend, maar vooral ook als zijn vader;
iets, wat zijne voorspraak veel krachtiger maakt
dan die der andere heiligen. Gerson zegt, dat
de gebeden van den H. Jozef bij Jesus in zekeren
zin de kracht hebben van een bevel:

Als een vader zijn zoon om iets verzoekt, staat
dit verzoek als \'t ware gelijk met een gebod." (2)

De tweede reden is, dat deze Heilige meer
macht heeft over den duivel, die ons bij ons af-
sterven met woede aanvalt, daar God hem het
geheel bijzonder voorrecht heeft geschonken, de
stervenden te redden uit de strikken van Lucifer,
gelijk hij weleer den kleinen Jesus uit de lagen
van Horodes redde. De derde reden eindelijk
is, dat de heilige Jozef, aangezien den bijzonderen
bijstand, bij zijn dood genoten van Jesus en Maria,
het voorrecht bezit, zijnen dienaren een heiligen

(1) Serm. de S. Jok. :i.

en zachten dood te verkrijgen: zoodat hij, als zij
hem in hunne laatste ougenblikken aanroepen,
hen zal komen sterken door zijn tegenwoordig-
heid, en hun bovendien de hulp van Jesus en
Maria zal bezorgen.

Dit wordt door vele voorbeelden bewezen; wij
zullen er enkele aanhalen.

Boverius verhaalt, dat in 1581 de Capuejjner
leekebroeder Alexis de Vigevano op zijn sterfbed
lag, en aan de hem omringende kloosterlingen
verzocht, om waskaarsen bij zijn bed te ontsteken.
Toen zij naar de reden vroegen, antwoordde hij,
dat Maria en Jozef\' hem kwamen bezoeken; nau-
welijks had hij dit gezegd, of hij riep opgetogen
uit: Daar zijn de H. Jozef en de Koningin des
hemels; knielt allen neder, paters, om hen te
begroeten." Onder deze woorden gaf hij zacht en
kalm zijn geest op den 19en Maart, feestdag van
den Heilige.

In zijn hierboven genoemd werk verhaalt pater
Patrignani, dat volgens den H. Vincentius Ferrerius
en andere schrijvers, in Valencia een koopman de
gewoonte had, om ieder jaar met Kerstmis een
grijsaard aan zijne tafel te noodigen, alsmede
eene moeder met haar kortelings geboren kind.
en wel ter eere van Jesus, Maria en Jozef. Deze
vrome man verscheen na zijn dood aan iemand,
die voor hem bad, en verhaalde, dat het heilig
Gezin hem was komen bezoeken, zeggende: ,Ge-
durende uw leven hebt gij ons bij u ontvangen
in de personen van die drie arjnen, nu komen wij.
om u bij ons te ontvangen;" vervolgens werd hij
naar het paradijs opgenomen.

De geschiedenis der Ongeschoeide Carmelieten

verhaalt ons, dat toen de Eerw. zuster Anna van
St. Augustinus, dochter der H. Theresia, op haar
sterfbed lag, verscheidene religieuzen zagen, hoe
zij bijgestaan werd door den H. Jozef en de
H. Theresia, en geheel buiten zich zelve was van
vreugde. Later vernam men, dat eene andere
religieuze, in een ander klooster, haar in gezel-
schap van beide heiligen ten hemel had zien
stijgen.

Eindelijk haalt pater Johannes Allosa in zijn
werk over den H. Jozef aan, dat een Augustijner
kloosterling na zijn dood aan een zijner mede-
broeders verscheen, en hem mededeelde, dat God
hem, om zijne bijzondere devotie tot den H. Jozef,
van de hel bevrijd had, en dat deze Heilige als
voedstervader van Jesus Christus veel macht op
hem had.

Geestelijke ruikf.e. De H. Theresia had de ge-
woonte om telken jare op het feest van den H. Jozef
hem eene bijzondere genade te vragen, en altijd
werd zij verhoord. Maak het voornemen, om de
maand Maart met bijzondere godsvrucht te vieren,
ten einde deze of gene genade te verkrijgen,
waaraan gij meer behoefte hebt.

< ..^^ ^; ^ m^\'-- -m$fr *

EERSTE DAG.
De verloving.

at was zij schoon, de vijftienjarige
Jonkvrouw, de onbevlekte Maagd!
^ Wat was zij schoon in de oogen
der menschen, der Engelen, ja in
het oog van God zelf! Haar voor-
hoofd was helder als de hemel, wan-
neer de dageraad hem komt ver-
lichten ; ernstige en kalme gedachten druk-
ten er haren stempel op, en hielden het
een weinig gebogen; een zacht en liefelijk
licht straalde haar uit de oogen, als Maria
ze in het gebed ten hemel richtte; hare
lippen openden zich slechts evenals de roos,
om een welriekenden geur van deugden te
storten in de harten van hen, die haar
aanhoorden; haar geheele verschijnen adem-
de hemelsche aanminnigheid, gepaard aan
bovennatuurlijke majesteit en luister. In de
nabijheid van die Maagd der maagden gevoel-
de men zich beter, deugdzamer, ontwaarde
men in zijn hart een walg van het aardsche.

Ontmoetten zij haar in het gewijde voor-
hof des tempels, dan gevoelden de priesters,
vergrijsd in den dienst des altaars, zich
doordrongen van bewondering en eerbied,
als op het gezicht eener koningin. Maria
was als eene hemelsche verschijning, als zij
daar zoo zedig voortschreed; de reine jonk-
vrouw scheen met haar voet de aarde van
zich te stooten. en heur lelieblanke ziel met
haar onbesmet, volmaakt omhulsel scheen
zich ten hemel te willen verheffen.

Zoodanig was in der menschen oog de doch-
ter van Joachim ; maar de menschen zagen
slechts het uitwendige van dit heiligdom; zij
konden niet tot het innerlijke schouwen en
zich vermeien in den aanblik van die onbe-
vlekte maagdelijke reinheid, gelijk de Enge-
len, die brandden van verlangen om de ge-
beurtenissen zich te zien ontwikkelen, waarin
dit kind der aarde betrokken zou worden.

In waarheid, op dezen jeugdigen leeftijd
was Maria als de korte samenvatting van
al de schoonheden der schepping. Hare ziel
was die nieuwe hemel, door de profeten
voorspeld (1), grooter, zuiverder, schitteren-

der dan het met sterren bezaaide uitspan-
sel, zegt de H. Chrysostomus. Haar lichaam
was eene nieuwe aarde (1) op wonderbare
, wijze geschapen, een lusthof door God zelf
geplant, waarvan de toegang voor de hel-
sche slang afgesloten werd door duizenden
Engelen, m et vlammende z waarde n gewapend.

Zij had heilige ouders gehad, welke van
David afstamden, en was hun door God
geschonken geworden. Nauwelijks de eerste
zorgen kunnende ontberen, was Maria reeds
op zeer teederen leeftijd naar den tempel
opgegaan, alwaar zij tot heden in den dienst
des Heeren hare jaren had doorgebracht.

Zij had daar geleefd onder het waakzame
oog van een heiligen priester Zacharias,
van een godvreezenden grijsaard Simeon,
van eene ingetogen weduwe Anna. De H.
Geest zelf was haar leermeester geweest.
Hij had dien schoonen hof kwistig met
allerlei bloemen versierd, welke dagelijks
hare welriekende geuren als een aangenaam
offer ten hemel opzonden.

Maar als in de lente de jeugdige wijn-
stok begint uit te schieten en een rijken

oogst belooft, geeft de verstandige hovenier
hem een steun tegen regen en wind, en
bevestigt hem aan een sterken stam, opdat
de wijnstok onverlet zijne taak kunne vol-
brengen. Maria, vol van de goddelijke ge-
nade, was thans op den leeftijd gekomen, om
den Hemel waardige vruchten van deugd
voort te brengen; maar, behoefde zij, de tee-
dere jonkvrouw, de zwakke maagd, behoefde
zij geen steun, geen hulp tegen de stormen
dea»s levens \'i . .. .

Eene godvruchtige overlevering verhaalt,
dat verscheidene afstammelingen uit Davids
geslacht naar Maria\'s band dongen, verrukt
als zij waren over de verheven hoedanighe-
den dezer jeugdige maagd, en dat de ne-
derige Jozef zich slechts onder hun getal
schaarde op uitdrukkelijk bevel van de pries-
ters ; verder, dat, evenals bij Aaron, ook de
staf van Jozef bloeide en dit als een teeken
was, wie Maria als zijne bruid zou mogen
begroeten.

Groot was dus wel die nederige timmer-
man in Gods oog, daar hij tot zulke ver-
heven waardigheid geroepen werd, groot
ook om de wijze, waarop hij daartoe werd
aangewezen.

Evenals het voldoende is tot Maria\'s lof
te zeggen, dat zij waardig was, Moeder
van God te worden, evenzoo ook is het,
als men Jozef\' wil prijzen, voldoende, te
zeggen, dat hij de waardige bruidegom was
der Allerheiligste Maagd; hieraan valt niet
te twijfelen. Het geloof van Jozef even-
aardde dat van Abraham ; zijne liefde tot
God deed niet onder voor die van David ;
zijne kuischheid overtrof die van Jozef uit
het Oude Verbond, zijne zachtmoedigheid
die van Mozes. Hij was nederig en had
begrepen, welke schatten er verborgen lig-
gen in de heilige armoede en de onbekend-
heid voor de wereld, en zou die niet hebben
willen ruilen voor al den rijkdom en roem
van Salomon.

Overweging en Gebed.

*©oenwolle Aartsvader, gij zijt gelukkig
- te noemen, dat gij van alle eeuwigheid
zijt uitverkoren tot de schoonste roeping na
die van de Moeder Gods; maar nog meer ver-
heug ik mij met u, dat gij u die groote eer
hebt waardig getoond, dat gij volkomen be-
antwoord hebt aan de genaden, welke daaruit
voortvloeiden. O, mijn beminnelijke Be-

schermheilige, ook ik heb van God buiten-
gewone genaden en gunsten ontvangen;
mijne ziel is de dochter geworden van God
den Vader door het Doopsel, bruid van Jesus
door de H. Communie; tempel van den H.
Geest door het Vormsel; bovendien, welke
bjjzondere genaden heb ik nog van God niet
ontvangen, genaden, die mij voor de eeuwige
straffen der hel behoed hebben ! ... En hoe
heb ik daaraan beantwoord? Welk voordeel
heb ik uit zooveel hulpmiddelen getrokken ?
Hoe dikwijls heb ik de H. Drievuldigheid be-
leedigd door mijne ontelbare zonden! . . .

Maar ik wil mij van ganscher harte be-
teren, en ik bid u, o allergetrouwste dienaar
des Heeren, om mij den machtigen steun
uwer krachtige gebeden niet te willen wei-
geren. Verwerf mij van Jesus de genade
om steeds onderdanig zijn aanbiddelijken
wil te volbrengen, en tot richtsnoer van
al mijn doen en laten deze grondspreuk
der heiligen te stellen:

Geestelijke kuikek. God behagen en
sterven.

£|? en meisje ^van tien jaren werd door
^" eene ziekte aan beide oogen blind.

Alles, wat de kunst vermocht, werd besteed,
kosten noch opofferingen gespaard, maar
tevergeefs; slechts één oog werd behouden.
De doctoren oordeelden alle verdere moeite
nutteloos. Toen ging men tot den H. Jozef.

Het vertrouwen der ouders was groot en
kinderlijk. Niet tevreden met gebeden, H.
Missen en novenen, legde men een band
aan den voet van het beeld des H. Aarts-
vaders en bevestigde dien vervolgens op
het blinde oog. Hun vertrouwen werd niet
beschaamd, spoedig werd dit oog onder
ieder opzicht zoo goed als het andere.

Groot is de dankbaarheid der ouders en
der kleine jegens hem, bij wien nog altijd
hulp is, als zij bij de menschen vruchteloos
wordt gezocht.

(Propaij. de la Dévot. a St. Joseph.)

TWEEDE DAG.
De voltrekking.

et Evangelie vermeldt ons geene en-
kele bijzonderheid omtrent het hu-
welijk van Jozef met de Koningin
der maagden. Wij zullen trachten, dit stil-
zwijgen aan te vullen, steunend op de
Gl. H. Jozef. 2

Overlevering en verschillende plaatsen uit
de Gewijde Boeken.

Toen God zijn wil had kenbaar gemaakt,
gelijk wij in het vorige hoofdstuk zagen,
werd dit aan Maria overgebracht op bevel
van een priester, misschien wel den heiligen
grijsaard Simeon; tevens werd haar beduid,
het jawoord te schenken aan den bruide-
gom, dien God haar had bestemd.

Toen zij den naam van Jozef hoorde,
over wiens bewonderenswaardige godsvrucht
men haar menigmaal had gesproken, was
Maria getroost en stemde gereedelijk toe.
Zij gevoelde, dat God haar gebed verhoord
had. Zij immers, die de gelofte van eeuwigen
maagdom had afgelegd, begreep, dat bij deze
vereeniging de bruidsluier slechts zou dienen
om voor onbescheiden oogen den innerlijken
schat verborgen te houden, dien zij in haar
hart droeg, en dien zij hooger schatte en
meer beminde dan het leven. Zij dankte
God, en begeleid door hare meesteres Anna
en hare gezellinnen, begaf zij zich in het wit
gekleed, naar het voorhof des tempels, ter-
wijl een lichte blos van maagdelijke zedig-
heid hare wangen bedekte. Simeon vroeg
haar nu, of zij Jozef haren bloedverwant

als haar wettigen echtgenoot en heer in
diens huis wilde volgen. Schuchter ant-
woordde zij, dat zij wilde. En de vrome
grijsaard, verheugd over zulk een heilige
vereeniging, legde hare hand in die van Jozef,
onder het uitspreken dezer woorden: Moge
de God van Abraham, Izailk en .lacob u
vereenigen en in u zijne zegeningen vol-
trekken." Vervolgens beschreef hij de huwe-
lijksovereenkomst op perkament.

Op den dag voor de bruiloft bestemd,
zond Jozef aan zijne verloofde een eenvoudig
tooisel, zijne bescheidene middelen veroor-
loofden niet meer; en van haren kant deed
Maria hem een tunica toekomen, die zij met
eigen hand geweven had en vervaardigd, en
welke hij tweemaal \'s jaars gedurende zijn
leven moest dragen, waarin hij ook begraven
moest worden. (1) En als des avonds de
eerste sterren aan het uitspansel schitterden,
omhelsde Maria voor de laatste maal hare
dierbare meesteres, bedankte haar voor hare
moederlijke zorgen, en vroeg nederig haren
zegen. Voorgoed verliet de jeugdige maagd
nu den tempel, waar zij onder de vleugelen

(1) Zoo was het gebruik.

van Gods bescherming was opgegroeid.
Vooruitgegaan door tien maagden, allen met
brandende lampen in de hand, schreed zij
biddende voort. Van zijnen kant verliet ook
Jozef met tien jongelingen zijne woning.
Toen de beide groepen elkander ontwaarden,
klonk eene stem: Ziehier den bruidegom,
gaat hem tegemoet." En als zij elkander
ontmoetten, werd de bruid aan den bruide-
gom voorgesteld. Vervolgens in Jozefs huis
aangekomen, werd het bruiloftsmaal in de
vreeze des Heeren gevierd.

Toen de gasten vertrokken waren, begaven
de jeugdige echtgenooten zich tot het gebed,
gelijk eertijds Tobias en de kuische Sara.
Maria vroeg voor Jozef de genade om den
schat te kennen, dien zij het eerst van den
hemel ontvangen had, en Jozef bad God,
om hem zijner bruid waardig te maken.

Nooit nog was er een Gode aangenamer
gebed ten hemel gestierd. Men mag veilig
aannemen, dat de Aartsengel Gabriël bij
hen neerdaalde, en het hart van Jozef als
overstroomde met hemelschen dauw, welke
alle aardsche genegenheid daarin uitdoofde.

Maria verhaalde hem nu, hoe zij in hare
kindsheid reeds zich zelve met ziel en lichaam

aan God had weggeschonken, om Hem
alleen toe te behooren en te behagen;
vervolgens schilderde zij Jozef het geluk
van eene ziel, die geheel met het vleesch
heeft gebroken, om voortdurend in heilige
vereeniging met God te leven.

Verrukt aanhoorde Jozef deze hemelsche
taal zijner vlekkelooze Bruid, en wel verre
van haar tegen te streven, werd ook zijn
zuiver hart ontvlamd van vurige begeerte
naar die bovennatuurlijke goederen. Boven-
dien, hoe gemakkelijk begreep hij de jeug-
dige maagd; hij was immers zoo wel voor
haar gemaakt. Zijne zuivere ziel zou als de
weerspiegeling zijn van Maria\'s deugden,
onder den geheimzinnigen invloed van haar
machtig voorbeeld.

Jozef legde aldus de gelofte af van eeuwige
maagdelijkheid, en drukte hiermede het zegel
op zijne vereeniging met de Maagd der
maagden.

Wat was dit huwelijk gelukkig voor Jozef!
Hij voerde in zijne woning binnen de Ark
des Nieuwen Verbonds, Haar, in wie God
woonde; hij mocht zich verheugen in het
bezit van het kostbaarste wat God ooit op
het heelal had voortgebracht; zijn naam was

Toor immer aan dien van het heiligste
schepsel verbonden.

■ j Maar ook voor Maria was deze verbin-
tenis gelukkig. In haren bruidegom vond
zij een broeder, een steun, waardig om ken-
nis te dragen van de groote geheimen, welke
in haar zouden voltrokken worden. Zij be-
greep hem; Jozef was niet minder heilig
dan hare vrome ouders geweest waren. O,
hoezeer vereerde en beminde zij hem van
nu af; hoe vurig dankte zij God, haar met
zulk een heilige vereenigd te hebben ! Zij zag
in hem Gods plaatsbekleeder, door wiens
mond de Heer zijn wil zou bekend maken.
Overweging en Gebed.

"\\jllfelk een roem voor u, beminnelijke hei-
aw jjg_e^ ₍j_a^. gjj _mej. _uwe _maagd_eijj]j_e Bruid

de vaan hebt opgeheven van die heilige deugd,
welke de menschen tot Engelen maakt. (1)
Welke glorie voor u, met Maria de eerste te
zijn geweest van die onafzienbare rij van
maagden, welke hier op aarde het schoonste
sieraad zijn der H. Kerk, en hierboven het
Lam volgen.

Maar gij zijt ook de voorspreker en bescher-

(1) Matth. XXII, 30.

mer van allen hier op aarde, die in welken
levensstaat ook, zich voor de besmetting der
zondige begeerten weten te bewaren. O, vader
en verdediger der maagden, heilige Jozef, aan
u werden de Gezalfde des Heeren en zijne
onbevlekte Moeder toevertrouwd; ach, ik
bid u, sta mij met uwen machtigen steun bij
en behoed mij voor alle onzuiverheid. Helaas,
ik ben zoo zwak, zoo zondig; de verleiding is
menigwerf zoo groot; ik smeek u, red mij
toch in alle gevaren, en laat mij rein en kuisch
mijne levensdagen slijten. Doch zie, de zui-
verheid loopt zonder den ootmoed het grootste
gevaar van ten onder te gaan, o, verwerf mij
dus een nederig harten een groot mistrouwen
van mij zelf en mijne zwakheid; opdat ik sid-
derend als de duive, in het gevaar tot Jesus,
Maria en Jozef aanstonds mijne toevlucht
neme.

Hierom bid ik u in den naam van Jesus, de
zuiverheid zelve, in den naam ook van uwe
hemelsche liefde tot de Onbevlekte Moeder-
maagd.

\\p eene kostschool voor meisjes te Lyon
bestaat de gewoonte, dat zij, die zich voor
de eerste H. Communie voorbereiden, onder-

ling eene vereeniging vormen, niet den H.
Jozef tot patroon, dien zij altijd aanduiden
onder den naam van haar goeden vader."

Eenige jaren geleden was daar een meisje,
Valeria geheeten. Hoe jeugdig nog, had zij
reeds begrepen, dat de heiligmakende genade
de kostbaarste aller schatten is. Zij bad dik-
wijls haren goeden vader," haar te behoeden
voor het ongeluk van dien schat te verliezen.

Hare zuster zou zich in het huwelijk be-
geven : Valeria moest bij dit familiefeest
tegenwoordig zijn, maar vreezende voor de
gevaren, bad zij tot den H. Jozef: Goede
Vader, maak dat ik niet naar huis kan gaan."
Eenige dagen later kwam zij huppelend bij
hare onderwijzeres, en wees op tal van
roode vlakjes, waarmee haar gelaat en han-
den bedekt waren. Het kind werd ziek. en
moest het bed houden terwijl de bruiloft
gevierd werd.

Zij ging voort, tot den H. Jozef te bidden
om haar zuiver te bewaren, en twee jaar
later gaf zij hare reine ziel aan God, nog
immer bekleed met het witte kleed der on-
schuld, waarmee hare ziel bij het H. Doopsel
getooid was geworden.

(Le Jardin des enfants.)

DEliDE DAG.
Het gebed.

JislPii¹¹ ^c^^en *^^was \'^ie^ \'^u\'¹\'\'¹¹\'\'"\'\'⁽\' ^ver~

wOg» wachting van de groote gebeurtenis,
die het aanschijn der aarde zou ko-
men hernieuwen. De Israëlieten vooral waren
overtuigd, dat de Messias weldra zou komen.
Velen onder hen smeekten, dat God toch het
uur der verlossing zou willen bespoedigen.
Zoo bad de heilige grijsaard Simeon, die
van den H. Geest de belofte had ontvangen,
van niet te zullen sterven, alvorens den ge-
zalfde des Heeren gezien te hebben. (1) Zoo
bad Anna de weduwe met waken en vasten;
zoo bad de heilige priester Zacharias, als
hij wierook stortte op het altaarvuur.

Maar hoeveel meer dan dat alles was
het gebed van Maria en Jozef! Welke recht-
vaardigen waren aan hen gelijk? Welke
mensch, buiten Maria, kon met Jozef ver-
geleken worden?

lederen avond vereenigden zij zich, op
het offeruur, in het gebed, en het venster
hunner schamele woning in de richting van

Jerusalems tempel openende, (1) hieven zij
hunne onbevlekte handen ten hemel, en
smeekten God, tóch eindelijk Hem te willen
zenden, die beloofd was.

Ongetwijfeld, de zuchten en gebeden van
die beide kuische zielen waren Gode aan-
genamer dan de wierook van Zacharias.
Jesus heeft gezegd, dat telkens wanneer twee
of meer harten zich in het gebed vereenigen
in zijnen naam, Hij in hun midden zal wezen.
Hoe dus zou Hij lang hebben kunnen weer-
staan aan het gebed van twee zoo zuivere
zielen, zoo volmaakt aan elkander verbonden;
aan het gebed van hen, die Hij van alle
eeuwigheid voor zijne Ouders had verkoren ?

Niet dat het gebed van Maria alleen niet
voldoende zou geweest zijn, om Jesus te
overreden, eindelijk in ons midden neer te
dalen; maar dat van Jozef was niet vruch-
teloos ; wij meenen zelfs, dat in zijne hoe-
danigheid van Bruidegom van Maria, en met
het oog op zijn deel in het werk der Verlos-
sing, de heilige Aartsvader van het Nieuw
Verbond het uur des heils meer verhaastte,
.dan al de oude patriarchen.

Het eerste echtpaar had God uit de woning
der menschen verjaagd; twee andere echt-
genooten zouden Hem weer daarin terug-
voeren. Door deze kuische vereeniging van
hunne harten en zielen in het gebed, werden
Maria en Jozef de ouders van den God-
Zaligmaker, gelijk de H. Lucas hen noemt.
En was Maria zijne Moeder niet slechts door
het geloof\' en den geest, maar ook naar het
lichaam, Jozef was ten minste zijn vader naai-
den geest, door de vurige begeerten zijns
harten, door zijn grooten ijver voor de glorie
van God en het heil der menschen.

Overweging en Gebed.

/p!V ja, heilige Jozef, het gebed van den
^^ rechtvaardige vermag veel, (1) het ver-
mag alles; en het uwe, op de innigste wijze
vereenigd met dat van uwe onbevlekte Bruid,
is als een welriekende geur ten hemel
opgestegen. (2)

Op de bede van Elias daalde een over-
vloedige regen op het verschroeide aardrijk
neer; doch uw smeeken zal een stroom van
zegeningen over Gods erfdeel aftrekken.

Doch als uw gebed de komst van den
Verlosser heeft kunnen verhaasten, hoeveel
te krachtiger zal het dan kunnen medewerken
om mij meer en meer aan Hem gelijkvormig
te doen worden, en zoodoende het zegel der
rechtvaardigmaking op mijne ziel te drukken !

Bid dus voor mij, o ja, bid voor mij,
Rechtvaardige onder de rechtvaardigen,
beminnelijke heilige; beveel mij bij de Moeder
van barmhartigheid aan, uit mij zelven kan ik
immers niets. Zeg aan Maria, dat gij mijne
zaligheid wilt, zeg haar dit in den naam uwer
zuivere liefde op aarde, wijzende op de kost-
bare zweetdruppels, die gij voor haar en haar
goddelijk Kind hebt gestort, zeg haar dit,
en ik zal geholpen zijn.

Geestelijke kuikeb. Men moet altijd bidden,
en nooit moede worden te bidden.

^pl e geestelijke dochters van den H. Augus-
*=^ tinus hadden in haar klooster te Ant-
werpen eene fraaie kapel, toegewijd aan den
H. Jozef en beroemd om de vele buitengewone
genaden, welke God er door tusschenkomst
van den Heilige verleende. Onder de klooster-
lingen was er eene, zuster Elisabeth, die gedu-

rende meer dan drie jaren aan het graveel
leed. Hare smarten waren zoo hevig, dat zij
dikwijls gloeiende koortsen had en menigmaal
in zwijm viel. De geneesheeren verklaarden
zich in de onmogelijkheid haar te genezen.
Toen de arme zuster zich zoo van alle men-
schelijke hulp verstoken zag, nam zij met
groot vertrouwen hare toevlucht tot den H.
Jozef, dien zij altijd zeer vereerd had. Dag en
nacht bad zij zelve en liet anderen voor haar
tot hem bidden. Haar vertrouwen groeide
steeds aan, zoodat ze zelfs tot de overste zeide:
Ja, ik zal genezen, ik ben er zeker van, met
Jozefs hulp zal ik van mijne pijn verlost wor-
den. " Hare smarten bleven intusschen vreese-
lijk; op den 10 Juni 1659 lag zij van pijn als
verteerd in de armen harer medezusters. Zij
liet zich nu voor een beeld van den H. Jozef
op de knieën zinken, en bezwoer hem, haar
toch te verlichten.

Plotseling verdween haar lijden, en was zij
geheel van haar vreeselijke ziekte bevrijd.
Een kettersch geneesheer, die haar in haren
vroegeren toestand gezien had, verklaarde
onomwonden, dat eene dergelijke genezing
niet anders dan een wonder kon zijn.
(Année miséricordieuse.)

De zending des Engels.

a aldus tot laat in den nacht gebeden
te hebben, begaf Jozef zich ter rust.
Hij sliep, maar zijne wenschen, zijne
verzuchtingen zouden den Heer opwekken,
die als ingeslapen scheen (1) boven de zondige
wereld; zij zouden Hem zijne belofte herinne-
ren van den toegezegden Verlosser. Ja, Jozef
sliep, maar zijn hart, Maria, waakte voor hem.
Maria leefde van zijnen handenarbeid, was
het dus niet billijk, dat zij het vuur in de lamp
des gebeds onderhield (2) terwijl hij zijne rust
nam ? Jozef sliep, gelijk Jacob op den weg
naar Haran; maar Maria verhief zich nog in
\'t gebed ten hemel, zij was als de geheimzin-
nige ladder en smeekte den God van Jacob.
in het huis van Jozef neer te dalen met zijne
zegeningen.

Gelukkige Jozef! Weet gij wel wie degene
is, die gij bezit ? Zie, de Aartsengel Gabriël
groet haar als eene koningin, in naam der H.
Drievuldigheid noemt hij haar vol van genade,

en voegt er bij: ,De Heer is met u, gezegend
zijt gij onder de vrouwen." En Maria is met u,
Jozef; zij is met u, zij behoort u; zoudt gij dan
niet gezegend zijn onder de mannen?

Hooren wij, wat de EngeltotMaria spreekt:
Gij hebt genade gevonden in de oogen des
Heeren ; zie, gij zult ontvangen en een Zoon
ter wereld brengen, dien gij Jesus zult noemen.
Hij zal groot zijn, en de Zoon des Allerhoog-
sten genoemd worden."

Alzoo zullen uwe wenschen verhoord wor-
den, o Jozef, en zelfs overtroffen: gij zult den
Heiland der wereld aanschouwen niet alleen,
maar Hij zal in uwe schamele woning op-
groeien, in uwe voortdurende nabijheid; want
die verheven Vrucht zal worden voortgebracht
door den heiligen Wijnstok, welke het sieraad
van uw huis uitmaakt, en waarvan gij de steun
zijt.

Vrees niet, dat de banden, welke u aan uwe
beminde Bruid hechten, verbroken zullen
worden, neen, zij zullen nog nauwer toege-
haald worden, en onbreekbaar blijven; Jesus
zal er het goddelijk onderpand van wezen.
Vrees ook niet, dat hare glorie Maria\'s hart
van u zal vervreemden, integendeel, zij zal er
slechts nog nederiger om zijn, u nog meer en

nog trouwer aanhangen. Uwe tegenwoordig-
heid was nuttig en zoet voor de heiligste aller
Maagden, zij zal het niet minder wezen voor
de Moeder van God; en de zorgen, aan het
Kind gewijd, zullen u de eeuwige dankbaar-
heid der Moeder verzekeren.

Bovendien, Jesus zal ook uw Zoon wezen,
niet krachtens de natuur, maar de zoon ver-
worven door uw gebed, door uw geloof, door
uwe maagdelijkheid. En Maria aarzelt niet te
antwoorden: Zie de dienstmaagd des Hee-
ren, mij geschiede naar uw woord!"

Den volgenden morgen verscheen Maria
voor de oogen van haren echtgenoot, even
zuiver, even nederig als altijd, en toch: zij was
Moeder van God!

Wat Jozef aangaat, hem werd door een
wijze beschikking van Gods Voorzienigheid
het groote geheim nog niet geopenbaard; en
Maria sprak er niet van; zij liet dit aan Gods
wijsheid over.

Intusschen gevoelde de vrome Aartsvader
ongetwijfeld de tegenwoordigheid van den
Gever aller goederen, het was hem, alsof God
op eene geheel bijzondere wijze in zijne
woning verbleef. Met Jacob riep hij uit: Hoe
ontzagwekkend is deze plaats!" Met den pro-

feet sprak hij: Wat zijn uwe tabernakelen
beminnelijk, o God! mijn hart wordt van ver-
langen naar u verteerd." (1) Want hij ge-
voelde met den dag zijne liefde tot God aan-
groeien, en hij besefte, dat Maria als het
middelpunt was van die goddelijke werkingen.
In hare nabijheid geraakte hij in verrukking,
zij scheen hem steeds grooter en eerbied-
waardiger, steeds schooner toe, als een boven-
natuurlijk wezen.

Overweging en Gebed.

{|J* elukkig, duizendwerf gelukkig zijn zij, die
\' leven onder Maria\'s bescherming! Zij
behoeven de gevaren van den dag en de ver-
schrikkingen van den nacht niet te vreezen.
Als zij slapen, waakt de H. Maagd over hen;
hunne werken worden vruchtbaar, daar Maria
ze zegent. Hunne woning is als een verblijf
der Engelen, waarop God met welgevallen
nederziet. Zij worden overladen met gunsten
en genaden, waaraan zij niet gedacht hebben;
het is Maria, die ze voor hen vraagt. Door
Maria, de Moeder der schoone liefde, worden
zij vrienden van God; door haar onderwezen
in de wegen der gerechtigheid, zullen zij

(1) Ps. 83, 1.
Gl. H. Jozef.

nimmer falen, nooit beschaamd gemaakt wor-
den, en in de haven der zaligheid aanlanden.
Zoodanig, o gelukkige Jozef, waren de
goederen, die gij met Maria tegelijkertijd ont-
vingt; alles hebt gij door en om haar ver-
kregen. Ik smeek u, gewaardig u om mij
deelgenoot te maken van uw geluk, door mij
eene teedere en kinderlijke liefde te verkrij-
gen tot de liefste aller Moeders, de onbevlekte
Maagd Maria. Zoo zal in mij bewaarheid
worden wat over uwe Bruidgeschreven staat:
Geestelijke buikek. Die mij gevonden zal
hebben, zal het leven vinden en het heil
in den Heer. (1)

/pEfcp zekeren dag was de H. Theresia, die
^*^ vurige dienares van Maria\'s Bruidegom,
met verscheidene harer kloosterzusters op reis,
om een nieuw klooster te stichten, dat ter eere
van den H. Jozef zou genoemd worden. De
voerman echter dwaalde van den weg af, en
kwam terecht op een zeer gevaarlijke plek,
waar menige afgrond de reizigsters aan-
grijnsde.

(1) Spr. VIII, 34 en 35.

Zij waren op het punt, in de diepte te stor-
ten, nog eenige seconden, en het rijtuig zou
door de toomelooze vaart der paarden van de
hoogte worden afgeslingerd.

Daar herinnert zich de H. Theresia haren
beschermer, en op haar voorbeeld roepen
allen den H. Jozef aan. Plotseling weerklinkt
een machtige stem van uit den afgrond:»Terug,
terug, nog één stap vooruit, dan zijtgij allen
verloren." Op dit bevel staan de paarden als
door een geheimzinnige macht stil, en de zus-
ters vroegen, welke richting er moest worden
ingeslagen. Dezelfde stem wijst haar eene
plaats aan, die niet minder gevaarlijk schijnt;
toch gehoorzaamt men, en is nu weldra bui-
ten gevaar. De voerman ging nu naar den red-
der zoeken, om hem te bedanken, maar er was
niemand te ontdekken, zelfs geen spoor van
eenig menschelijk verblijf. De H. Theresia
echter had deze stem herkend, en sprak aan-
gedaan : Dierbare kinderen, tevergeefs zoekt
onze gids naar onzen onzichtbaren bescher-
mer ; het is de H. Jozef zelf geweest."\'
(Leren ran de H. Theresia.)

an den Aartsengel Gabriël had Maria
vernomen, dat hare nicht Elisabeth,
echtgenoote van den heiligen pries-
ter Zacharias, moeder was geworden. De H..
Geest, die al hare bandelingenbestuurde, deed
haar begrijpen, wat God met die openbaring
voor had ; Hij wilde, dat zij aan Johannes den
Dooper den zegen zou gaan brengen van het
Woord, dat zij ontvangen had.

Merken wij hier wel op, dat Maria deze
reis niet zou hebben ondernomen zonder toe-
stemming van Jozef; zij immers gehoorzaam-
de hem in alles, gaf\' zich zelfs moeite om zijne
geringste wenschen te kennen en te voorko-
men ; zoo wilde het God, zij wist zulks. Als
dus Jozef den minsten tegenzin had betoond,
zou Maria er aanstonds van hebben afgezien.

Om deze lange afwezigheid van Maria te
verklaren, moeten wij veronderstellen, dat
Maria aan Jozef verhaalde, wat haar omtrent
Elisabeth geopenbaard was, evenwel datgene
verzwijgende wat haar zelve betrof; en dat
zij hem vroeg of het niet passend zou zijn,
hare heilige nicht te gaan bezoeken, en ze

gedurende eenigen tijd bij te staan. Zoo-
doende vermeed zij te zeggen, dat het Gods
heilige wil was, teneinde hierdoor op Jozefs
beslissing geen invloed uit te oefenen ; zij
had bovendien zulk eene hooge gedachte van
zijne heiligheid, dat zij al zijne uitspraken
beschouwde als van God zelf Jozef van zijn
kant beminde en vereerde zijne jeugdige
echtgenoote te zeer, om anders te denken,
anders te willen dan zij. Na God gedankt te
hebben voor de genade, aan Elisabeth bewe-
zen, sprak hij: Dierbare Maria, als ik alleen
naar mijn hart luisterde, zou ik u slechts on-
gaarne zien vertrekken. Maar het is Gods wil:
laten wij beiden gehoorzamen, ik zal mede-
gaan en u tot geleide strekken tot Hebron." (l)
Ongetwijfeld heeft Jozef deze reis medege-
maakt. Vooreerst was de afstand tusschen
Nazareth en Jerusalem vijf en twintig uren
gaans, en ten tweede paste het niet bij de
Joden, dat een jonge dochter van Maria\'s
leeftijd alleen uitging, zonder geleide van een
ernstig persoon. (2) En aan wien zou Jozef
de hoede over Maria hebben toevertrouwd,

(1) Daar woonde waarschijnlijk Zacharias.

(2) Üeze opmerking maken de H. Bernardus en
Benedietus XIV.

en waarom ? Dat zou, dunkt ons, een gemis
van eerbied jegens haar geweest zijn, en zijn
minnend hart was daartoe niet in staat.

Zij gingen dus haastig en ingetogen voort.
Maria aanbad God in haar binnenste, en Jozef
verhief zijn gemoed tot den Heer in gebed en
overweging. Als zij spraken, liep het gesprek
zeer zeker over de groote gebeurtenis met
Elisabeth, en over Hem, wiens voorlooper
Johannes zou zijn. Wij kunnen ons voorstel-
len, hoe de bruidegom van Gods Moeder haar
onderhield over den verwachten Messias, die
weldra zou komen. Misschien," dus sprak
hij, zullen wij den Heiland nog met eigen
oogen aanscl ouwen, misschien zelfs is Hij
reeds op deze aarde neergedaald. Er staat
immers geschreven: Zie, ik zend mijn En-
gel, die den weg voor mij zal bereiden; en
aanstonds zal in zijn tempel de Heerscher
komen, dien gij begeert." (1)

0, wat moet de zedige maagd wel gevoeld
hebben bij het hooren dezer woorden! Zij
wist alles, en hare nederigheid weerhield
haar, om de geheimen te openbaren, die in
haar voltrokken waren. Ongetwijfeld spoor-

den die twee heiligen elkander aan, God meer
en meer lief te hebben, en zoo zich waardig
voor te bereiden op de komst des Heeren. Ja
Jozef," zal Maria gezegd hebben, laten wij
God liefhebben, liefde, liefde, ziedaar alles
wat Hij van ons vraagt."

Overweging en Gebed.

/gelukzalige Patriarch, uw hart was ver-
^\' vuld van God en zijne liefde, daarom
spraakt gij ook altijd over goddelijke zaken ;
het mijne is vol ijdelheden, en helaas, ik spreek
dan ook altijd onnutte en ijdele dingen. Ach,
ik weet het, Jesus heeft beloofd, in het mid-
den te zijn dergenen, die in zijnen naam
vergaderen. Zoo vertoonde Hij zich aan de
leerlingen van Emmaüs, als zij over Hem en
zijn lijden spraken; Hij verlichtte hen, ver-
warmde hun hart, en deed ze van liefde voor
God branden. Zoo zou het ook met mij gaan,
als ik maar kon besluiten om met mijne nut-
telooze gesprekken te breken, en mij slechts
over Jesus. Maria en u te onderhouden. Dik-
wijls wil ik er mee beginnen, maar helaas, het
menschelijk opzicht weerhoudt mij; ik gelijk
aan diegenen in Israël, welke wel in hun hart
aan Jesus geloofden, maar uit vrees voor

zijne vijanden het niet durfden bekennen.

O liefdevolle Heilige, ik bid u, mij bij te
staan, leer mij het oordeel der menschen te
verachten, het menschelijk opzicht met voeten
te treden, opdat ik deze vreeselijke bedreiging
van Jesus niet behoeve te vreezen:

Geestelijke ruiker. Al wie zich voor de
menschen over Mij geschaamd zal hebben,
over dien zal Ik Mij schamen voor mijnen
Vader.

/2ij?en jongmensch moest loten voor de mili-
^* tie. Zijne kleine zuster, die bij ons ter
school gaat, verzocht mij om eene novene voor
hem te houden, men kon hem niet missen,
daar hij door zijn arbeid de steun was van
het gezin. Mijne kleine schoolkinderen baden
met vuur. Op den dag der loting woonden
de ouders en al de kinderen het H. Misoffer
bij, dat ter eere van den H. Jozef werd opge-
dragen. De kleine ontstak een kaars voor het
beeld en zeide mij: O zuster, ik ben zoo ge-
lukkig, ik weet zeker, dat mijn broeder een
hoog nummer zal trekken." En inderdaad,
hij trok op één na het hoogste, hij was vrij!
(Propagation de la Dévot. a St. Jo-teph.)
Zuster Gabriël.

ander godvruchtige gesprekken wnren
S de beide heilige echtgenooten het
huis van Zacharias genaderd. Waar-
schijnlijk bevond Elisabeth zich in haar ver-
trek, en begaf Maria zich tot haar, terwijl
Jozef uit bescheidenheid aan den ingang der
woning achterbleef en zich door teekenen en
gebaren met Zacharias onderhield, die de
spraak verloren had. Denkelijk hadden toen
de groote dingen plaats, welke de Evangelist
verhaalt, nl.: de heiliging van Johannes, de
profetische ingeving van zijne moeder, haar
lofprijzing op Maria, en de lofzang van deze
laatste.

Na dit gedenkwaardig wederzien begaven
beide nichten zich tot Jozef; nederig boog
deze voor de gelukkige moeder en begroette
haar hartelijk. Deze van haren kant bedankte
hem, de reinste aller vrouwen in haar huis
gebracht te hebben, en aanschouwde met be-
wondering dien man, aan wien God zulk een
schat ter bewaring had toevertrouwd. Onge-
twijfeld gaf de H. Geest haar in, dat deze een
rechtvaardige was, de hem aangedane eer

waardig. Zacharias van zijnen kant kon de
oogen van zijnen doorluchtigen gast niet
afwenden, en ingewijd als hij was in de god-
delijke wetenschap, bespeurde hij dra, dat
deze geen gewoon man was, en dat onder
zijn nederige uiterlijk een groote heilige ver-
borgen was.

Hoewel Jozef\' nog onkundig was van het
groot geheim, in den Voorlooper des Hee-
ren en in Elisabeth uitgewerkt, kon hem toch
niet ontgaan, welk een heilzamen invloed Ma-
ria\'s tegenwoordigheid op dit huisgezin uit-
werkte. Het viel hem op, dat Elisabeth, hoe-
wel reeds op jaren, als verjeugdigd scheen.
In den blik, dien zij op Maria sloeg, lag meer
dan buitengewone eerbied, en als de Moeder
Gods haar naderde, scheen Elisabeth van
ontzag doordrongen te worden. Soms richtte
deze tot haar jeugdige nicht geheimvolle
woorden, doch een enkele oogopslag van
Maria was dan voldoende, om haar te doen
zwijgen. Een priester kon aan het altaar niet
meer eerbied betoonen, dan Elisabeth, wan-
neer zij aan de Bruid van Jozef een dienst
bewees. Ongetwijfeld zal deze over al die
wonderlijke zaken verbaasd hebben gestaan,
en nagedacht hebben, wat dat alles wel mocht

beteekenen. Het behaagde den H. Geest, 0111
Jozef op deze manier langzaam voor te be-
reiden tot de kennis van het groote geheim
der menschwording van God.

Na eenige dagen maakte de heilige hun zijn
plan bekend om te vertrekken. Elisabeth bad
hem om te blijven en Zacharias voegde zijne
stomme smeekingen bij de bare. Maar Jozef
beminde te zeer zijne armoede en nederige
bezigheden, om nog langer in ledigheid en
overvloed te kunnen doorbrengen. Hij vertrok
dus, en liet, hoewel ongaarne, zijne beminde
Maria bij hen achter.

O, wat scheen hem zijne woning thans ledig
en arm. Immers, zij was niet meer daar, zij,
die er de schoonheid en rijkdom van uitmaakte.
Haar beeld zweefde hem steeds en overal voor
den geest, aan de haardstede, waar zij in den
vroegen ochtend het ingesluimerde vuur door
haren adem aanwakkerde: aan het venster,
waar zij gewoonlijk zat te spinnen, onder
het zingen van Gods lof.

Doch terwijl Jozef zoo voortdurend Maria
in de gedachten had, sprak deze met lof bij
Elisabeth over den heiligen echtgenoot, dien
God haar geschonken had. Zij weidde met vuur
uit over zijne deugden, zijne zuiverheid, de

teedere zorgen, waarmee hij haar omringde.
,0, dierbare nicht," dus vervolgde Maria,
.wat zal zijne vreugde groot zijn, als hij het
geheim der menschwording zal kennen, als
hij Gods Zoon zal mogen aanschouwen!"

Overweging en Gebed.

"V^fat doet het goed, gelukkige Jozef, zoo
*\'" uwen lof\' te hooren verkondigen uit den
mond van haar, die vervuld is met den H.
Geest, die door hare woorden het kind in den
schoot zijner moeder met zegeningen over-
laadde. O, wat moet de achting, die het zui-
verste en beminnelijkste schepsel u toedroeg,
kostbaar voor u zijn geweest in de vergetel-
heid, waarin gij voor demensehenleei\'det. En
ik, dwaze, ik zoek de goedkeuring der men-
schen, ik zoek in hun midden te verschijnen,
en hunne nietswaardige bewondering af\' te
bedelen ! Ach, maak toch, bid ik u. dat ik,
naar uw voorbeeld, slechts aan Jesus en Maria
zoeke te behagen; maak, dat ik toch wèlmoge
inzien hoe ijdel en onbeteekenend de goedkeu-
ring der wereld is, welke de meesten met zoo-
veel drift najagen; laat mij wèl beseffen, dat de
eenige duurzame en wezenlijke roem bestaat
in Jesus te behagen en zijn wil op te volgen.

Geestelijke huiker. De rechtvaardigen zul-
len schitteren als sterren in de woning huns
vaders. (Matth. XIII. 43.)

*fftk kom mij van eene schuld van dankbaar-
heid jegens den H. Jozef kwijten.
Tengevolge van huiselijke oneenigheden
had ik mij aan den drank overgegeven, en
langzaam was deze gewoonte een hevige harts-
tocht bij mij geworden, die mij helaas vijfjaar
lang beheerschte. Wat al kibbelarijen, oploo-
pendheid en twisten in dat korte tijdsbestek !
Het vijfde jaar sprak ik tot mij zelven : Ik
zal niet meer drinken, ik zal bidden, de H.
Maagd en den H. Jozef aanroepen; ik zal het
vaste voornemen maken om van gedrag te
veranderen." Maar deze verdierlijkende harts-
tocht beheerschte mij altijd, en ik herviel
steeds opnieuw. Eindelijk geraakte ik bekend
met het zoogenaamd Koordje van den H. Jozef.
Den derden dag nadien ben ik nog eens in
mijne kwade gewoonten vervallen, het was
in het begin der vorige maand Maart; maar
sedert is mij dat niet meer overkomen, of-
schoon ik ook nu nog de bekoring tot over-
matig drinken heb; maar alsdan is het,

of eene onzichtbare hand mij tegenhoudt, en
dank aan God en den H. Jozef overwin ik.

Ik eindig, Eerw. Pater, en bid u om uwe
gebeden en zegen. L. Joseph."

Canton Douai (Nord) Sept. 1868.

ZEVENDE DAG.
De openbaring.

e meeste schriftuuruitleggers zijn van
oordeel, dat Maria bij Élisabeth bleef
tot aan de geboorte van Johannes
den Dooper. Immers, zij had van haren
echtgenoot verlof bekomen om drie maan-
den in die woning te verblijven, het scheen
dus betamelijk, dat zij niet vertrok, zonder
het kind van Zacharias en Élisabeth geze-
gend te hebben, zonder het aan haar hart
gedrukt, en met hare geheiligde lippen zijn
zuiver voorhoofd te hebben aangeraakt, er
zoodoende het zegel op drukkende der
maagdelijkheid en van het martelaarschap.
Onwillekeurig rijst de vraag bij ons op,
waarom God Jozef zóó lang onkundig heeft
gelaten van het groote geheim van Maria\'s
goddelijk moederschap. Had hij daarvan niet

eerder dan ieder ander onderricht moeten
worden, vóór Elisabeth en Zacharias?

Op deze vraag luidt het antwoord aldus:
Het werk onzer verlossing moest van den
beginne afaan gekenmerkt worden door lij-
den en vernedering. Jozef, die daarin zulk
een belangrijke rol ging spelen, moest even-
als Jozef van Egypte, een zwaard zijne ziel
voelen doorboren; Maria zelve, het heilig-
ste der schepselen, moest de beproeving der
verwarring doorstaan. Er staat geschreven;
dat men slechts het eeuwig leven door vele
bekommeringen kan ingaan, (1) de enge
poort tot dat leven is Jesus zelf. (2) Jozef
was bestemd niet alleen om Christus te ken-
nen : hij moest Hem ook in naam der H.
Kerk bij zijne geboorte ontvangen en in zijn
huis opnemen, beminnen en opvoeden; kon
hij zulk een eer te duur koopen ? Eindelijk,
er was niets beter dan die beproeving in
staat om de voorzichtigheid van dien groo-
ten Heilige in een helder licht te stellen,
en de getrouwheid aan de goddelijke wet-
ten, zijne achting en eerbied voor Maria,

en de verheven deugd van deze in al hunne
waarde te doen uitkomen.

In die treurige dagen, welke hij in zulke
pijnlijke onzekerheid doorbracht, hield Jozef
niet op, te bidden, dat God hem mocht
verlichten. Want zijn angst was groot, hij
wist niet wat te doen. Maria toch was altijd
zoo onderworpen en vol eerbied jegens
hem, haar blik was zoo kalm, zoo zeker
en gerust, dat een zonderlinge tweestrijd
in zijn hart ontstond. Somtijds ongetwijfeld
dacht hij er aan, haar te ondervragen; maar
de reinheid en majesteit, die van haar
maagdelijk voorhoofd straalden, deden hem
het woord op de lippen besterven.

Hoe het ook zij, Jozef bleef in het onzekere,
en meende zijn plicht te vervullen, door hei-
melijk zijne dierbare woning te verlaten; on-
getwijfeld ging hij dit droevig besluit ten
uitvoer brengen, als des nachts hem een Engel
verscheen en zeide : Jozef, zoon van David,
vrees niet, Maria uwe Bruid tot u te nemen.
Want door de kracht van den H. Geest heeft
zij ontvangen en zal zij een zoon ter wereld
brengen, en gij zult Hem Jesusnoemen; want
Hij zal zijn volk van de zonde verlossen. Zoo
zal de voorzegging vervuld worden : Zie,

eene Maagd zsl ontvangen en een zoon baren,
en zijn naam zal zijn Emma n u ë 1, d. i. God
met ons.\'" (1)

De vreugde te beschrijven, en de verrukking
van Jozef, bij het vernemen dezer hemelsche
boodschap, is eene onmogelijkheid. Nog
slechts één oogenblik te voren meende hij
zich door een onoverkomelijken afgrond ge-
scheiden van Haar, die hij meer beminde dan
zich zelf, en nu verscheen Maria in zijne oogen
zuiverder, reiner en eerbiedwaardiger dan
ooit; God zelf haalde den band, welke die twee
heilige personen vereenigd had, nog nauwer
toe, ja, onverbreekbaar voor eeuwig!

Jozef ontwaakte, zegt de H. Schrift maar
welk een ontwaken! Jozef beminde zijne
Maria uit geheel zijn hart, en zie, op het oogen-
blik, dat hij meende, haar voor hem als dood
te moeten beschouwen, ontving hij haar uit
Gods hand weder, na verheven te zijn tot den
hoogsten rang boven alle andere schepselen.
Ja, zij die daar rustte, was die sterke Vrouw,
reeds in het paradijs beloofd, zij was het,
wier zaad het zaad van satan zou verstik-
ken, zij was het, Maria, die de helsche slang
zou verpletteren; zij was Moeder van God!

(1) Matlh. I, 20 aqq.

Overweging en Gebed.

"IP)<^e ^vernedering, ° goede Heilige, was
^ altijd de weg, waarlangs Gods vrien-
den de verheerlijking binnen gingen; daar-
door werden zij waardig om de goddelijke
ingevingen van den H. Geest en zijne
openbaringen te ontvangen. De Heer heeft
gezegd, dat de nederige de hoogste plaats
zal hebben in zijn rijk; (1) Jesus zelf\' is
slechts door versmadingen en den dood den
hemel binnen gegaan. Hoe dan zoudt gij,
meest beminde vriend van God, van die wet
zijn uitgezonderd geweest ? -- En ik, nietige
aardworm, ik kan geene vernedering, geene
geringschatting van den kant der menschen
verdragen; ik zou wenschen dat iedereen
mij achting en eer bewees. Hoe is het mo-
gelijk, dat ik zoo kan zijn met uw voor-
beeld en dat van Maria voor oogen! O,
beminde Beschermer, verkrijg mij door uwe
gebeden en door de voorspraak van Haar,
die het verhevenste en toch het ootmoedigste
schepsel is, de deugd van nederigheid. Leer
mij mij zelven verachten en klein te zijn
in mijne eigene oogen, opdat ik later des

(1) Matth. XVI [I, 4.

te grooter zij in de oogen van God, indachtig
het woord van den profeet:

Geestelijke kuikek. God heeft twee wonin-
gen, den hemel en het hart van den oot-
moedige.

/2jTen grenadier leefde in algeheele verwaar-
^* loozing zijner godsdienstplichten; hij
had slechts één zaak aangehouden van alle
gebeden, die men hem in zijn jeugd geleerd
had, namelijk slechts het Wees gegroet, en
dit gebed ter eere van den H. Jozef: H.
Jozef, gij die de vader en beschermer zijt
geweest van het heiligste huisgezin, dat ooit
op aarde leefde, ik bid u ook de vader en
beschermer van onze familie te willen zijn, en
ons de genade van een goeden dood te ver-
werven. Dit waren zijn eenige gebeden al
sedert jaren ; maar daaraan hield hij zich ook
stipt: tot den H. Aartsvader had hij zulk ver-
trouwen, dat hij steeds zijn naam in den mond
had en hem in alle wederwaardigheden aan-
riep. Om zijne forsche gestalte noemden zijne
kameraden hem altijd den grooten H. Jozef.
Het was in het jaar 1800. Onze grena-
dier bevond zich in den strijd en vocht dap-
per mee; plotseling echter werd hij buiten

gevecht gesteld door een kanonskogel, die
hem een been verbrijzelde. O, heilige Jozef,
heilige Jozef," was zijn eerste uitroep. Hij
werd in een bijzijnde woning gebracht; te
midden zijner smarten hoorde men hem op
zijn ziekbed niets anders uitbrengen. Een
priester sliep in een kamer naast de zijne,
en deze woorden hoorende, meende hij, dat
zijn buurman een godsdienstig soldaat zou
zijn. Hij begaf er zich dus heen en . . . de
vroeger zoo onverschillige grenadier biechtte
vol berouw: de H. Jozef had hem zijne be-
keering verworven. Eenige dagen later stierf
hij op de meest stichtende wijze, onder het
aanroepen van den H. Jozef.
(St. Joseph. Médit. p. tous 1. jours du muis de Mars).

ACHTSTE DAG.
De eerste dienaar van Maria.

et vurige dankbetuigingen jegens
God, die hem uit zijne kwellende on-
zekerheid had verlost, wachtte Jozef
den dag af. Eindelijk vernam hij de voetstap-
pen van Maria, en hij haastte zich, om zich bij
haar te vervoegen. Mij dunkt, ik zie hem, even-
als weleer Mozes, ongeschoeid en sidderend

naderen tot dat nieuwe brandende Braam-
bosch, zonder doornen, waar, tusschen de
heilige vlam van het goddelijke moederschap,
de reine lelie der maagdelijkheid zich schitte-
rend verhief. Maria groette hem nederig als
naar gewoonte, maar reeds was haar bescher-
mer op de knieën gezonken, om God, die in
zijn huis verbleef, te aanbidden en te danken.

0, wat ging er bij dit gezicht om in het hart
van de overgelukkige Maria! Zij begreep nu,
dat Jozef onderricht moest zijn van haar ge-
heim ; en op hare beurt viel zij neder, en beiden
loofden God voor zijne barmhartigheid.

Dit verheven schouwspel is niet te beschrij-
ven, en toch, wat daar op volgde, moet nog
treffender zijn geweest, het onderhoud name-
lijk tusschen die twee heilige echtgenooten,
waarin Maria aan Jozef nauwkeurig alles ver-
haalde, wat met haar was voorgevallen. Mij
dunkt, ik zie de H. Maagd, blozend van nede-
righeid, in eenvoudige woorden aan Jozef
mededeelen wat de Engel haar zeide: Ge-
groet, Gij vol van genade, de Heer is met U."
Als zij hem de ontroering en verwarring ver-
haalde, welke deze woorden in haar teweeg-
brachten, bewonderde Jozef hare voorzichtige
nederigheid, hij was buiten zich zelven van

verrukking bij de gedachte, zulk een deugdza-
me vrouw, zulk een Heilige zijne Bruid te mo-
gen noemen, en in haar zoete en tot deugd
opwekkende tegenwoordigheid zijn leven te
mogen doorbrengen. Op verzoek van Jozef
verhaalde Maria ook alles wat bij Elisabeth
was voorgevallen ; maar gekomen aan haren
lofzang, het Magnificat, sprak zij niet meer.
De handen ten hemel geheven, en de oogen
opgeslagen naar God den Vader, zong zij als
verrukt die heerlijke voorzegging: Van nu
af zullen alle gedachten mij zalig prijzen." En
Jozef was als buiten zich zelf van bewonde-
ring, van eerbied en ontzag; en de geest van
voorzegging deelde zich aan hem mede, en hij
begreep de beteekenis, opgesloten in die ver-
heven woorden: Want Hij, die machtig is,
heeft groote dingen in mij gedaan. Machtigen
heeft Hij omver geworpen en nederigen verhe-
ven; Hij heeft de armen met goederen overladen
en de rijken ledig weggezonden." Jozef zag de
groote gebeurtenissen vervuld worden, in
dezen schoonen lofzang aangeduid, hij zag hoe
de volken, gedompeld in de duisternis van
dwaling en zedenbederf, daaruit ontwaken
zouden, om den Zoon van Maria te aanbid-
den, van Hem het leven der ziel te ontvangen,

en Maria\'s naam niet dien van .Tesus te loven
en te prijzen.

Van af dien dag veranderde de eerbied en
liefde, welke Jozef voor Maria gekoesterd
had, in een waarlijke vereering. Uit haar ver-
haal had hij begrepen, dat Maria het kanaal
was, waardoor ons de genaden zouden toe-
vloeien ; zij was Moeder van God, en hare
heiligheid en macht waren dus geëvenredigd
aan die allergrootste waardigheid. Van nu af
schepte hij er ongetwijfeld behagen in, hare
komst te begroeten met de woorden van den
Aartsengel; Wees gegroet, gij vol van ge-
naden, de Heer is wet u, gij zijt gezegend
onder de vrouwen} of met Elisabeth: , Ge-
zegend is de vrucht uws lichaams!"

Wij mogen gerust aannemen, dat Jozef,
die zich zoo klein gevoelde in de nabijheid
zijner heilige Bruid, zich in hare machtige
voorspraak aanbeval: Heilige Maria, bid
toch voor mij, die een zondaar ben." Onze
heilige was dus de eerste vereerder, de eerste
dienaar van Maria; laten wij zijn voetspoor
volgen en niets te veel achten, als het de eer
van onze onbevlekte Moeder geldt.

Overweging en Gebed.

\\\\/iit doet het mij goed, allerbeste H. Jozef\',
* in u het volmaaktste voorbeeld te zien
van de vereering, die ik aan Gods Moeder
verschuldigd ben ! Door uw voorbeeld aange-
moedigd, wil ik mijn ijver in den dienst van
Maria verdubbelen, ik wil geen enkelen dag,
geen uur voorbij laten gaan, zonder haar met
den Engel te begroeten, zonder mij over hare
vreugde te verblijden, zonder over hare droef-
heden en smarten te treuren, of haar met
hare heerlijkheid in den hemel geluk te wen-
schen. Tot nog toe heb ik haar weinig bemind,
ach, help gij mij, bid voor mij, opdat ik
die goede Moeder steeds meer en meer
liefhebbe, en de kracht der belofte moge
ondervinden, die zij door den mond van den
Wijzen Man doet:

Geestelijke ruiker. Ik verrijk degenen, die
mij beminnen. (1)

^fnii het jaar 1638 heerschte de pest in Frank-
\' rijk ; vooral in Lyon maakte deze vreese-
lijke geesel vele slachtoffers.

Een vierjarig jongetje werd er door aange-
tast. De ongelukkige moeder was troosteloos,
zij zat dengeheelen dag weenende bij het bedje
van haren kleinen Martinus. Een vriend van
de bedroefde ouders kwam hen bezoeken en
ried hun medelijdend aan, om hun kind aan den
H. Jozef aan te bevelen. ,0 ja, van harte
gaarne," riep de moeder weenend uit; ik zal
dien Heilige bijzonder aanroepen, mijn kind is
juist op zijn feestdag geboren."

Bij deze woorden viel zij op de knieën en
bad den H. Aartsvader, om toch Martinus te
willen genezen. Eenige uren later kwam de
vader terug om naar zijn kind te zien; hij vond
het slechter dan te voren, en meende het red-
deloos verloren. Ook zijne echtgenoote was
van dit gevoelen, lntusschen gingen zij voort,
den H. Jozef met vertrouwen aan te roepen ;
nog was hun gebed niet ten einde of de kleine
wilde eten en opstaan; hij was volkomen ge-
nezen. Vol innige dankbaarheid lieten de over-
gelukkige ouders op het altaar van den H.
Jozef een schilderij plaatsen, de mirakuleuze
genezing van hun kind voorstellende.

(Jardin den enfant*.)

ch, wat waren zij zoet voor Jozef, de
dagen, die verliepen na de verschij-
ning des Engels, tot aan de ge-
boorte van den Verlosser! Dezen Verlosser,
hij wist het, bezat hij reeds in zijne scha-
mele woning; hij wist. dat de Zaligmaker aan
zijne zijde was. hij aanbad zijn verborgen God,
welke zijne tegenwoordigheid door een ge-
heimzinnigen invloed deed gevoehn. Daar hij
was aangesteld als bewaker over bet kost-
baarste, dat de wereld ooit zou aanschouwen,
waakte hij bovenal op zich zelf\', om zich voor
zijne taak meer waardig te maken; hij immers
leefde dag en nacht in de onmiddellijke nabij-
heid van die nieuwe Arke des Verbonds. Het
vleeschgeworden Woord was de grondslag
van al zijne gedachten, daarvoor werkte, daar-
voor leefde hij. Als hij verplicht was, zijne
woning voor een tijdje te verlaten, liet hij er
zijn hart achter; men kon het hem aanzien,
als hij niet de menschen sprak, dat zijn geest
elders vertoefde, dat hij dacht aan de geliefde
wezens, waardoor zijn huis geheiligd werd;
en zoodra zulks mogelijk was, verliet hij het



		175

		zaken bezig, en trok bijna geen voordeel uit de voortdurende tegenwoordigheid van .lesus in zijn aanbiddelijk Sacrament. Zoo was het tot heden ; zal dat nog langer voortduren ? Het hangt slechts van mij af\', ik weet het; als ik mij wil beteren, kan ik dat ook. Doch ik ben zoo zwak, de gelegenheden zoo menigvuldig: H. Jozef, sta gij mij bij. Gij zijt de Patroon van het inwendige leven ; help mij, dit te betrachten gelijk gij het deedt; leer mij, hoe mij te midden mijner werkzaamheden steeds met Jesus bezig te houden en zijne liefde te overwegen : dan zal ik Jesus eindelijk eens oprecht gaan beminnen, en zal in mij Jesus\' woord bewaarheid worden: Geestelijke uuikek. Hij bemint Mij, die mijne geboden onderhoudt, en als iemand Mij lief- heeft, zullen mijn Vader en Ik hem beminnen. Voorbeeld. Men schrijft ons uit B.... (Morbihan.)

		I
		aat mij u een verhaal doen, even kinderlijk

		¹ en treffend als het geloof van den onschul- digen kleine, waarover het gaat. Dit kind dan, nog geen twee jaar oud. had van af zijne eerste levensdagen vreeselijke pijnen in de ingewan- den. De geneesheer, die het behandeld had,



		224 Derde smart Derde vreugde Roemrijke H. Jozef, gehoorzaamste uit- voerder van Gods wet, uw hart werd zoo diep gewond bij het zien van het kostbaar Bloed, dat de Verlosser, het Kind Jesus, stortte bij de Besnijdenis; maar bij het hooren van den naam Jesus werd het tevens met leven en blijdschap vervuld. Verwerf ons door deze smart en vreugde, dat wij in ons leven alle ondeugd in ons hart uitroeien, en met den zoeten Naam JfebL\'8 op de lippen mogen sterven. Amen. Onze Vader, Wees gegroet, Glorie, enz. Vierde smart. Vierde vreugde.

		CHllerget J\\ de k< " V lossir
		rouwste dienaar, H. Jozef, die in nnis van de Geheimen onzer ver-

		lossing werd ingewijd! vervulde de profetie van Simeon, die het lijden van Jesus en Maria voorzegde, uwe ziel met eene doo- delijke smart, zij overlaadde die tevens met, zalige vreugde, wijl zij tevens voorspelde, dat uit dit lijden de zaligheid en de glorie- volle verrijzenis van ontelbare zielen ont- spruiten zou. Verwoi.f ons door deze uwe droefheid en



		-

		- 226

		Zesde smart. Zesde vreugde. \'ngel der aarde, roemrijke H. Jozef, gij die tot uwe verbazing den Koning des Hemels zelfs aan uwe wenken onder- danig zaagt; werd de vreugd, die gij onder- vondt, toen gij Hem uit Egypte mocht leiden door de vrees voor Archelaüs verstoord, gij werdt door den Engel gerust gesteld, en gij woondet in gezelschap van Jesus en Maria met vreugde te Nazareth. Verwerf\' ons door deze droefheid \'en vreugde, dat wij alle schadelijke vrees uit ons gemoed verdrijven, den vrede des harten genieten, in eene zoete rust met Jesus en Maria leven en in hun bijzijn mogen sterven. Amen. Onze Vader, Wees gegroet, Glorie enz,

		Zevende smart. Zevende vreugde.

		\'oonbeeld van alle heiligheid, roemrijke H. Jozef, gij hadt het Kind Jesus buiten uwe schuld verloren, en zocht het drie dagen met de grootste smart, totdat gij einde- lijk met de grootste vreugde Jesus, uw Leven, onder de leeraars in den tempel wedervondt. Door deze droefheid en vreugde smeeken



		234 -

		trawant van Herodes kon schuilen, om het moordend staal in de borst van den onschul- digen Jesus te stooten. Den nacht moesten zij vaak onder den blooten hemel doorbrengen, en dan weende het arme Kind van koude en ontbering. Zeker, de H. Jozef onderwierp zich volkomen aan Gods wil, maar toch bloedde zijn hart bij het zien van zooveel wee, van zooveel ellende! Overwegen wij vervolgens, wat hij in \'t be- gin in Egypte moest lijden van den kant dei- heidenen, die hen als hunne vijanden be- schouwden, en waar hij na veel moeite er in slaagde, om eenig werk te bekomen, zoodat hij, volgens den H. Bernardus, dag en nacht moest werken om het noodige voedsel te ver- dienen voor Hem, die hemel en aarde onder- houdt ! Gebed.

		11
		ijn heilige Beschermer, door uwe nauwlettende en voortdurende ge-

		hoorzaamheid aan den wil van God, smeek ik u, verkrijg mij van uwen Jesus de genade, altijd zijne heilige voorschriften op te volgen. Verwerf mij op mijne reis naar de eeuwigheid de genade, tot mijn laatsten snik



		^üfêBÜ^^ \'M, MI^ÊlÊÊêêM

		VIERDE DEEL.

		AANHANGSEL VAX verschillende Oefeningen van Godsvrucht

		I. GEBEDEN ONDER DE H. MIS. Introitus- Stel u in Guils tegenwoordigheid, en vraagde genade, om het H. Misoffer waardig bij te wonen. Bid daarna: f\'k belijd voor God almachtig, voor de H. Maagd Maria en alle heiligen, W^^J dat ik zwaar gezondigd heb door mijne eigene schuld. Daarom, algoede Jesus, vraag ik U door de voorspraak van de H. Maagd en den H. Jozef vergiffenis voor mijne overtredingen. Barmhartige God, wees ons genadig: en na onze zonden te hebben uitgewischt, leid ons naar het eeuwig leven. Amen.



		VOORBERICHT.

		Het boekje, dat ivij den godvruchtigen lezer hier aanbieden, is voor een gedeelte getrokken uit de geschriften van den H. Alphonsus de Liguori. De verschillende kerkelijke goedkeuringen, welke de Fransche uitgave mocht ontvangen, benevens het gunstig onthaal, dat dit werkje van den Eerw. schrijver ten deel viel, deden ons besluiten aan een lang gekoesterden wensch gevolg te geren; en hoewel reeds verschillende verdienstelijke hand- boekjes den dienaren van den H. Jozef werden aan- geboden, aarzelden wij niet, eene Nederlandsche bewerking te doen verschijnen. Immers, de vrome vereerder van Jesus\' Voedster- vader vindt steeds gaarne nieuw voedsel voor zijne godsvrucht en vermeerdering der bronnen, waaruit hij zijne teedere devotie tot den beminnelijken Bruide- gom van de Maagd der maagden putten kan. Wat aangaat de beschouwingen over het leven van den H. Jozef, hieraan verlangen wij volstrekt\'_tgeene



		IV

		geschiedkundige waarde toe te hennen; het is don trouwens ook geene geschiedenis, het zijn slechts vrome overwegingen, in navolging van die van den II. Alphonsus, den II. Bonaventura en andere heilige schrijvers over de geheimen en het leren van Onzen Heer Jesus Christus. De menigte voorheelden en mirakelen, in dit boekje voorkomende, zijn medegedeeld door den H. Alphon- sus, pater Iluguet, pater Fatrignani, of teel in de Annalen de St. Joseph", het tijdschrift Propagation d. I. dévotion a St. Joseph" enz. Moge dit nederige hoekje veel bijdragen om de devotie tot den veelvermogenden Aartsvader meer en meer te verspreiden, dit is de vurigste wensch van DEN BEWERKER.

		VOORWOORD VOOR DEN VIERDEN DRUK. Dat in betrekkelijk korten tijd zeven duizend exem- plaren van dit werkje zouden verkocht worden, had ik nooit durven hopen. En toch, ziehier de vierde druk noodzakelijk geworden, welke vermeerderd is met Biecht- en Communieoefeningen en Gebeden onder het Lof. Moge deze uitgave even vlug hare koopers vinden als de voorgaande. DE pEWERKER,



		EERSTE DEEL. Overwegingen en Beschouwingen OVER DE MAAND TAN DEN H. JOZEF.

		INLEIDING. Aansporing tot devotie jegens <//<\'« grooten Heilige; volgen» den H. Alphonsus. kkds het voorbeeld van Jesus Christus, die den heiligen Jozef hier op aarde zulk eene vereering toedroeg, dat Hij aan diens bevelen wilde gehoorzamen, moest voldoende zijn om alle harten van eene vurige liefde en devotie tot dien grooten Heilige te ontsteken. De hemelsche Vader toch had hem aangewezen om hier op aarde zijne plaats bij Jesus te bekleeden, derhalve beschouwde Gods Zoon Jozef als zijn vader, en bracht hem gedurende dertig jaren op volmaakte wijze de vereering en gehoorzaamheid, welke een kind aan zijne ouders verschuldigd is. Het Evangelie zelf getuigt, dat _rHij hun (Maria en Jozef) onderdanig was," (1) wat beteekent, dat de eenige bezigheid van den Verlosser gedurende al dien tijd bestond in aan hen te gehoorzamen.

		Il) Luc. II. 51.



		INLEIDING.
		VI


		Als hoofd van dit kleine gezin had Jozef te be- velen, en Jesus, als onderdaan, te gehoorzamen, zoodat Hij geen voetstap verzette, geen daad ver- richtte, geen voedsel nam noch rust, als het met Jozefs wil niet overeenkwam. Hij gehoorzaamde hem in alles en oogenblikkelijk, gelijk God zich gewaardigde aan de H. Brigitta te openbaren: Mijn Zoon was zoo onderdanig, dat als Jozef Hem gelastte: Doe dit of dat. Hij het zonder uit- stel deed." (1) Menigmaal, zegt Gerson, was Jesus bezig met het bereiden van den maaltijd, het wasschen van het vaatwerk, met water putten of het huis te vegen." Deze nederige onderworpen- heid van God doet de waardigheid van den H. Jozef stijgen boven die van alle andere heiligen, uit- genomen van de Onbevlekte Moedermaagd. Met recht dus merkt een geleerd schrijver aan, dat hij, dien de Koning der koningen zoo hoog heeft willen verheffen, wel de vereering der menschen verdient. De Zaligmaker beval dan ook zelf aan de H. Margaretha van Cortona aan. eene bijzondere godsvrucht tot den H. Jozef te hebben, zeggende: Ik verzoek u, om iederen dag een of andere bijzondere eerbewijzing te geven aan den heiligen Jozef, mijn toegenegen voedstervader op aarde." (2) Mijn plan is niet, om hier de ontelbare voor- beelden aan te halen, die bewijzen welke gunsten de H. Jozef voor zijne vereerders verkrijgt; wie ze wil kennen, leze het boek van Pater Patrignani over deze godsvrucht. (3) Ziehier slechts hoe de

		(1) Bév. 1. VI. e. 58. (2) Ap. Boll. 22 Feb. Vit. c. i>. (3) Il Divoto di S. Giuseppi.



		VIII INLEIDING.

		In één woord, volgens de zeer juiste opmerking van den heiligen Kernardinus van Sienna valt er niet aan te twijfelen of de Heiland, na den H. Jozef hier op aarde als zijn vader te hebben vereerd, zal hem nu in den hemel niets weigeren, ja zelfs zijne gebeden nog meer ruimschoots verhooren. (1) Daar het den mensch vastgesteld is, eenmaal te sterven, past het ieder geloovige, den heiligen Jozef te vereeren, vooral om de genade van een zaligen dood te bekomen. Alom wordt de brui- degom van Maria erkend als de voorspreker der stervenden en de patroon voor een zaligen dood, en wel om drie redenen: vooreerst omdat Jesus Christus hem eert en liefheeft, niet slechts als zijn vriend, maar vooral ook als zijn vader; iets, wat zijne voorspraak veel krachtiger maakt dan die der andere heiligen. Gerson zegt, dat de gebeden van den H. Jozef bij Jesus in zekeren zin de kracht hebben van een bevel: Als een vader zijn zoon om iets verzoekt, staat dit verzoek als \'t ware gelijk met een gebod." (2) De tweede reden is, dat deze Heilige meer macht heeft over den duivel, die ons bij ons af- sterven met woede aanvalt, daar God hem het geheel bijzonder voorrecht heeft geschonken, de stervenden te redden uit de strikken van Lucifer, gelijk hij weleer den kleinen Jesus uit de lagen van Horodes redde. De derde reden eindelijk is, dat de heilige Jozef, aangezien den bijzonderen bijstand, bij zijn dood genoten van Jesus en Maria, het voorrecht bezit, zijnen dienaren een heiligen

		(1) Serm. de S. Jok. :i. (2) Jus. Orat.



		INLEIDING. IX

		en zachten dood te verkrijgen: zoodat hij, als zij hem in hunne laatste ougenblikken aanroepen, hen zal komen sterken door zijn tegenwoordig- heid, en hun bovendien de hulp van Jesus en Maria zal bezorgen. Dit wordt door vele voorbeelden bewezen; wij zullen er enkele aanhalen. Boverius verhaalt, dat in 1581 de Capuejjner leekebroeder Alexis de Vigevano op zijn sterfbed lag, en aan de hem omringende kloosterlingen verzocht, om waskaarsen bij zijn bed te ontsteken. Toen zij naar de reden vroegen, antwoordde hij, dat Maria en Jozef\' hem kwamen bezoeken; nau- welijks had hij dit gezegd, of hij riep opgetogen uit: Daar zijn de H. Jozef en de Koningin des hemels; knielt allen neder, paters, om hen te begroeten." Onder deze woorden gaf hij zacht en kalm zijn geest op den 19en Maart, feestdag van den Heilige. In zijn hierboven genoemd werk verhaalt pater Patrignani, dat volgens den H. Vincentius Ferrerius en andere schrijvers, in Valencia een koopman de gewoonte had, om ieder jaar met Kerstmis een grijsaard aan zijne tafel te noodigen, alsmede eene moeder met haar kortelings geboren kind. en wel ter eere van Jesus, Maria en Jozef. Deze vrome man verscheen na zijn dood aan iemand, die voor hem bad, en verhaalde, dat het heilig Gezin hem was komen bezoeken, zeggende: ,Ge- durende uw leven hebt gij ons bij u ontvangen in de personen van die drie arjnen, nu komen wij. om u bij ons te ontvangen;" vervolgens werd hij naar het paradijs opgenomen. De geschiedenis der Ongeschoeide Carmelieten



		X INLEIDING.

		verhaalt ons, dat toen de Eerw. zuster Anna van St. Augustinus, dochter der H. Theresia, op haar sterfbed lag, verscheidene religieuzen zagen, hoe zij bijgestaan werd door den H. Jozef en de H. Theresia, en geheel buiten zich zelve was van vreugde. Later vernam men, dat eene andere religieuze, in een ander klooster, haar in gezel- schap van beide heiligen ten hemel had zien stijgen. Eindelijk haalt pater Johannes Allosa in zijn werk over den H. Jozef aan, dat een Augustijner kloosterling na zijn dood aan een zijner mede- broeders verscheen, en hem mededeelde, dat God hem, om zijne bijzondere devotie tot den H. Jozef, van de hel bevrijd had, en dat deze Heilige als voedstervader van Jesus Christus veel macht op hem had. Geestelijke ruikf.e. De H. Theresia had de ge- woonte om telken jare op het feest van den H. Jozef hem eene bijzondere genade te vragen, en altijd werd zij verhoord. Maak het voornemen, om de maand Maart met bijzondere godsvrucht te vieren, ten einde deze of gene genade te verkrijgen, waaraan gij meer behoefte hebt.



		< ..^^ ^; ^ m^\'-- -m$fr *

		EERSTE DAG. De verloving. at was zij schoon, de vijftienjarige Jonkvrouw, de onbevlekte Maagd! ^ Wat was zij schoon in de oogen der menschen, der Engelen, ja in het oog van God zelf! Haar voor- hoofd was helder als de hemel, wan- neer de dageraad hem komt ver- lichten ; ernstige en kalme gedachten druk- ten er haren stempel op, en hielden het een weinig gebogen; een zacht en liefelijk licht straalde haar uit de oogen, als Maria ze in het gebed ten hemel richtte; hare lippen openden zich slechts evenals de roos, om een welriekenden geur van deugden te storten in de harten van hen, die haar aanhoorden; haar geheele verschijnen adem- de hemelsche aanminnigheid, gepaard aan bovennatuurlijke majesteit en luister. In de nabijheid van die Maagd der maagden gevoel- de men zich beter, deugdzamer, ontwaarde men in zijn hart een walg van het aardsche.



		- 12

		Ontmoetten zij haar in het gewijde voor- hof des tempels, dan gevoelden de priesters, vergrijsd in den dienst des altaars, zich doordrongen van bewondering en eerbied, als op het gezicht eener koningin. Maria was als eene hemelsche verschijning, als zij daar zoo zedig voortschreed; de reine jonk- vrouw scheen met haar voet de aarde van zich te stooten. en heur lelieblanke ziel met haar onbesmet, volmaakt omhulsel scheen zich ten hemel te willen verheffen. Zoodanig was in der menschen oog de doch- ter van Joachim ; maar de menschen zagen slechts het uitwendige van dit heiligdom; zij konden niet tot het innerlijke schouwen en zich vermeien in den aanblik van die onbe- vlekte maagdelijke reinheid, gelijk de Enge- len, die brandden van verlangen om de ge- beurtenissen zich te zien ontwikkelen, waarin dit kind der aarde betrokken zou worden. In waarheid, op dezen jeugdigen leeftijd was Maria als de korte samenvatting van al de schoonheden der schepping. Hare ziel was die nieuwe hemel, door de profeten voorspeld (1), grooter, zuiverder, schitteren-

		(1) Isnï 65, 17.



		- 13 - der dan het met sterren bezaaide uitspan- sel, zegt de H. Chrysostomus. Haar lichaam was eene nieuwe aarde (1) op wonderbare , wijze geschapen, een lusthof door God zelf geplant, waarvan de toegang voor de hel- sche slang afgesloten werd door duizenden Engelen, m et vlammende z waarde n gewapend. Zij had heilige ouders gehad, welke van David afstamden, en was hun door God geschonken geworden. Nauwelijks de eerste zorgen kunnende ontberen, was Maria reeds op zeer teederen leeftijd naar den tempel opgegaan, alwaar zij tot heden in den dienst des Heeren hare jaren had doorgebracht. Zij had daar geleefd onder het waakzame oog van een heiligen priester Zacharias, van een godvreezenden grijsaard Simeon, van eene ingetogen weduwe Anna. De H. Geest zelf was haar leermeester geweest. Hij had dien schoonen hof kwistig met allerlei bloemen versierd, welke dagelijks hare welriekende geuren als een aangenaam offer ten hemel opzonden. Maar als in de lente de jeugdige wijn- stok begint uit te schieten en een rijken

		(1) Isaï 66, 22.



		Vak 88



		*@f c**




		*■. , f**

		»



		■



		20

		van Gods bescherming was opgegroeid. Vooruitgegaan door tien maagden, allen met brandende lampen in de hand, schreed zij biddende voort. Van zijnen kant verliet ook Jozef met tien jongelingen zijne woning. Toen de beide groepen elkander ontwaarden, klonk eene stem: Ziehier den bruidegom, gaat hem tegemoet." En als zij elkander ontmoetten, werd de bruid aan den bruide- gom voorgesteld. Vervolgens in Jozefs huis aangekomen, werd het bruiloftsmaal in de vreeze des Heeren gevierd. Toen de gasten vertrokken waren, begaven de jeugdige echtgenooten zich tot het gebed, gelijk eertijds Tobias en de kuische Sara. Maria vroeg voor Jozef de genade om den schat te kennen, dien zij het eerst van den hemel ontvangen had, en Jozef bad God, om hem zijner bruid waardig te maken. Nooit nog was er een Gode aangenamer gebed ten hemel gestierd. Men mag veilig aannemen, dat de Aartsengel Gabriël bij hen neerdaalde, en het hart van Jozef als overstroomde met hemelschen dauw, welke alle aardsche genegenheid daarin uitdoofde. Maria verhaalde hem nu, hoe zij in hare kindsheid reeds zich zelve met ziel en lichaam



		22

		Toor immer aan dien van het heiligste schepsel verbonden. ■ j Maar ook voor Maria was deze verbin- tenis gelukkig. In haren bruidegom vond zij een broeder, een steun, waardig om ken- nis te dragen van de groote geheimen, welke in haar zouden voltrokken worden. Zij be- greep hem; Jozef was niet minder heilig dan hare vrome ouders geweest waren. O, hoezeer vereerde en beminde zij hem van nu af; hoe vurig dankte zij God, haar met zulk een heilige vereenigd te hebben ! Zij zag in hem Gods plaatsbekleeder, door wiens mond de Heer zijn wil zou bekend maken. Overweging en Gebed. "\\jllfelk een roem voor u, beminnelijke hei- aw jjg_e^ ₍j_a^. gjj _mej. _uwe _maagd_eijj]j_e Bruid de vaan hebt opgeheven van die heilige deugd, welke de menschen tot Engelen maakt. (1) Welke glorie voor u, met Maria de eerste te zijn geweest van die onafzienbare rij van maagden, welke hier op aarde het schoonste sieraad zijn der H. Kerk, en hierboven het Lam volgen. Maar gij zijt ook de voorspreker en bescher-

		(1) Matth. XXII, 30.



		23

		mer van allen hier op aarde, die in welken levensstaat ook, zich voor de besmetting der zondige begeerten weten te bewaren. O, vader en verdediger der maagden, heilige Jozef, aan u werden de Gezalfde des Heeren en zijne onbevlekte Moeder toevertrouwd; ach, ik bid u, sta mij met uwen machtigen steun bij en behoed mij voor alle onzuiverheid. Helaas, ik ben zoo zwak, zoo zondig; de verleiding is menigwerf zoo groot; ik smeek u, red mij toch in alle gevaren, en laat mij rein en kuisch mijne levensdagen slijten. Doch zie, de zui- verheid loopt zonder den ootmoed het grootste gevaar van ten onder te gaan, o, verwerf mij dus een nederig harten een groot mistrouwen van mij zelf en mijne zwakheid; opdat ik sid- derend als de duive, in het gevaar tot Jesus, Maria en Jozef aanstonds mijne toevlucht neme. Hierom bid ik u in den naam van Jesus, de zuiverheid zelve, in den naam ook van uwe hemelsche liefde tot de Onbevlekte Moeder- maagd. Voorbeeld. \\p eene kostschool voor meisjes te Lyon bestaat de gewoonte, dat zij, die zich voor de eerste H. Communie voorbereiden, onder-



		24 -

		ling eene vereeniging vormen, niet den H. Jozef tot patroon, dien zij altijd aanduiden onder den naam van haar goeden vader." Eenige jaren geleden was daar een meisje, Valeria geheeten. Hoe jeugdig nog, had zij reeds begrepen, dat de heiligmakende genade de kostbaarste aller schatten is. Zij bad dik- wijls haren goeden vader," haar te behoeden voor het ongeluk van dien schat te verliezen. Hare zuster zou zich in het huwelijk be- geven : Valeria moest bij dit familiefeest tegenwoordig zijn, maar vreezende voor de gevaren, bad zij tot den H. Jozef: Goede Vader, maak dat ik niet naar huis kan gaan." Eenige dagen later kwam zij huppelend bij hare onderwijzeres, en wees op tal van roode vlakjes, waarmee haar gelaat en han- den bedekt waren. Het kind werd ziek. en moest het bed houden terwijl de bruiloft gevierd werd. Zij ging voort, tot den H. Jozef te bidden om haar zuiver te bewaren, en twee jaar later gaf zij hare reine ziel aan God, nog immer bekleed met het witte kleed der on- schuld, waarmee hare ziel bij het H. Doopsel getooid was geworden. (Le Jardin des enfants.)



		25

		DEliDE DAG. Het gebed. JislPii¹¹ ^c^^en *^^was \'^ie^ \'^u\'¹\'\'¹¹\'\'"\'\'⁽\' ^ver~ wOg» wachting van de groote gebeurtenis, die het aanschijn der aarde zou ko- men hernieuwen. De Israëlieten vooral waren overtuigd, dat de Messias weldra zou komen. Velen onder hen smeekten, dat God toch het uur der verlossing zou willen bespoedigen. Zoo bad de heilige grijsaard Simeon, die van den H. Geest de belofte had ontvangen, van niet te zullen sterven, alvorens den ge- zalfde des Heeren gezien te hebben. (1) Zoo bad Anna de weduwe met waken en vasten; zoo bad de heilige priester Zacharias, als hij wierook stortte op het altaarvuur. Maar hoeveel meer dan dat alles was het gebed van Maria en Jozef! Welke recht- vaardigen waren aan hen gelijk? Welke mensch, buiten Maria, kon met Jozef ver- geleken worden? lederen avond vereenigden zij zich, op het offeruur, in het gebed, en het venster hunner schamele woning in de richting van

		(1) Lnc. II, 29.



		- 26

		Jerusalems tempel openende, (1) hieven zij hunne onbevlekte handen ten hemel, en smeekten God, tóch eindelijk Hem te willen zenden, die beloofd was. Ongetwijfeld, de zuchten en gebeden van die beide kuische zielen waren Gode aan- genamer dan de wierook van Zacharias. Jesus heeft gezegd, dat telkens wanneer twee of meer harten zich in het gebed vereenigen in zijnen naam, Hij in hun midden zal wezen. Hoe dus zou Hij lang hebben kunnen weer- staan aan het gebed van twee zoo zuivere zielen, zoo volmaakt aan elkander verbonden; aan het gebed van hen, die Hij van alle eeuwigheid voor zijne Ouders had verkoren ? Niet dat het gebed van Maria alleen niet voldoende zou geweest zijn, om Jesus te overreden, eindelijk in ons midden neer te dalen; maar dat van Jozef was niet vruch- teloos ; wij meenen zelfs, dat in zijne hoe- danigheid van Bruidegom van Maria, en met het oog op zijn deel in het werk der Verlos- sing, de heilige Aartsvader van het Nieuw Verbond het uur des heils meer verhaastte, .dan al de oude patriarchen.

		(1) Dan. VI. 10.



		27 -

		Het eerste echtpaar had God uit de woning der menschen verjaagd; twee andere echt- genooten zouden Hem weer daarin terug- voeren. Door deze kuische vereeniging van hunne harten en zielen in het gebed, werden Maria en Jozef de ouders van den God- Zaligmaker, gelijk de H. Lucas hen noemt. En was Maria zijne Moeder niet slechts door het geloof\' en den geest, maar ook naar het lichaam, Jozef was ten minste zijn vader naai- den geest, door de vurige begeerten zijns harten, door zijn grooten ijver voor de glorie van God en het heil der menschen. Overweging en Gebed. /p!V ja, heilige Jozef, het gebed van den ^^ rechtvaardige vermag veel, (1) het ver- mag alles; en het uwe, op de innigste wijze vereenigd met dat van uwe onbevlekte Bruid, is als een welriekende geur ten hemel opgestegen. (2) Op de bede van Elias daalde een over- vloedige regen op het verschroeide aardrijk neer; doch uw smeeken zal een stroom van zegeningen over Gods erfdeel aftrekken.

		(1) Jac. V, 16. (2) Ps. 140, 2.



		28

		Doch als uw gebed de komst van den Verlosser heeft kunnen verhaasten, hoeveel te krachtiger zal het dan kunnen medewerken om mij meer en meer aan Hem gelijkvormig te doen worden, en zoodoende het zegel der rechtvaardigmaking op mijne ziel te drukken ! Bid dus voor mij, o ja, bid voor mij, Rechtvaardige onder de rechtvaardigen, beminnelijke heilige; beveel mij bij de Moeder van barmhartigheid aan, uit mij zelven kan ik immers niets. Zeg aan Maria, dat gij mijne zaligheid wilt, zeg haar dit in den naam uwer zuivere liefde op aarde, wijzende op de kost- bare zweetdruppels, die gij voor haar en haar goddelijk Kind hebt gestort, zeg haar dit, en ik zal geholpen zijn. Geestelijke kuikeb. Men moet altijd bidden, en nooit moede worden te bidden. Voorbeeld. ^pl e geestelijke dochters van den H. Augus- *=^ tinus hadden in haar klooster te Ant- werpen eene fraaie kapel, toegewijd aan den H. Jozef en beroemd om de vele buitengewone genaden, welke God er door tusschenkomst van den Heilige verleende. Onder de klooster- lingen was er eene, zuster Elisabeth, die gedu-



		29 -

		rende meer dan drie jaren aan het graveel leed. Hare smarten waren zoo hevig, dat zij dikwijls gloeiende koortsen had en menigmaal in zwijm viel. De geneesheeren verklaarden zich in de onmogelijkheid haar te genezen. Toen de arme zuster zich zoo van alle men- schelijke hulp verstoken zag, nam zij met groot vertrouwen hare toevlucht tot den H. Jozef, dien zij altijd zeer vereerd had. Dag en nacht bad zij zelve en liet anderen voor haar tot hem bidden. Haar vertrouwen groeide steeds aan, zoodat ze zelfs tot de overste zeide: Ja, ik zal genezen, ik ben er zeker van, met Jozefs hulp zal ik van mijne pijn verlost wor- den. " Hare smarten bleven intusschen vreese- lijk; op den 10 Juni 1659 lag zij van pijn als verteerd in de armen harer medezusters. Zij liet zich nu voor een beeld van den H. Jozef op de knieën zinken, en bezwoer hem, haar toch te verlichten. Plotseling verdween haar lijden, en was zij geheel van haar vreeselijke ziekte bevrijd. Een kettersch geneesheer, die haar in haren vroegeren toestand gezien had, verklaarde onomwonden, dat eene dergelijke genezing niet anders dan een wonder kon zijn. (Année miséricordieuse.)



		- 30 VIERDE DAG. De zending des Engels. a aldus tot laat in den nacht gebeden te hebben, begaf Jozef zich ter rust. Hij sliep, maar zijne wenschen, zijne verzuchtingen zouden den Heer opwekken, die als ingeslapen scheen (1) boven de zondige wereld; zij zouden Hem zijne belofte herinne- ren van den toegezegden Verlosser. Ja, Jozef sliep, maar zijn hart, Maria, waakte voor hem. Maria leefde van zijnen handenarbeid, was het dus niet billijk, dat zij het vuur in de lamp des gebeds onderhield (2) terwijl hij zijne rust nam ? Jozef sliep, gelijk Jacob op den weg naar Haran; maar Maria verhief zich nog in \'t gebed ten hemel, zij was als de geheimzin- nige ladder en smeekte den God van Jacob. in het huis van Jozef neer te dalen met zijne zegeningen. Gelukkige Jozef! Weet gij wel wie degene is, die gij bezit ? Zie, de Aartsengel Gabriël groet haar als eene koningin, in naam der H. Drievuldigheid noemt hij haar vol van genade, (1) Ps. 77, 65. (2) Spr. XXXI, 18.



		32

		nog trouwer aanhangen. Uwe tegenwoordig- heid was nuttig en zoet voor de heiligste aller Maagden, zij zal het niet minder wezen voor de Moeder van God; en de zorgen, aan het Kind gewijd, zullen u de eeuwige dankbaar- heid der Moeder verzekeren. Bovendien, Jesus zal ook uw Zoon wezen, niet krachtens de natuur, maar de zoon ver- worven door uw gebed, door uw geloof, door uwe maagdelijkheid. En Maria aarzelt niet te antwoorden: Zie de dienstmaagd des Hee- ren, mij geschiede naar uw woord!" Den volgenden morgen verscheen Maria voor de oogen van haren echtgenoot, even zuiver, even nederig als altijd, en toch: zij was Moeder van God! Wat Jozef aangaat, hem werd door een wijze beschikking van Gods Voorzienigheid het groote geheim nog niet geopenbaard; en Maria sprak er niet van; zij liet dit aan Gods wijsheid over. Intusschen gevoelde de vrome Aartsvader ongetwijfeld de tegenwoordigheid van den Gever aller goederen, het was hem, alsof God op eene geheel bijzondere wijze in zijne woning verbleef. Met Jacob riep hij uit: Hoe ontzagwekkend is deze plaats!" Met den pro-



		33

		feet sprak hij: Wat zijn uwe tabernakelen beminnelijk, o God! mijn hart wordt van ver- langen naar u verteerd." (1) Want hij ge- voelde met den dag zijne liefde tot God aan- groeien, en hij besefte, dat Maria als het middelpunt was van die goddelijke werkingen. In hare nabijheid geraakte hij in verrukking, zij scheen hem steeds grooter en eerbied- waardiger, steeds schooner toe, als een boven- natuurlijk wezen. Overweging en Gebed. {\|J* elukkig, duizendwerf gelukkig zijn zij, die \' leven onder Maria\'s bescherming! Zij behoeven de gevaren van den dag en de ver- schrikkingen van den nacht niet te vreezen. Als zij slapen, waakt de H. Maagd over hen; hunne werken worden vruchtbaar, daar Maria ze zegent. Hunne woning is als een verblijf der Engelen, waarop God met welgevallen nederziet. Zij worden overladen met gunsten en genaden, waaraan zij niet gedacht hebben; het is Maria, die ze voor hen vraagt. Door Maria, de Moeder der schoone liefde, worden zij vrienden van God; door haar onderwezen in de wegen der gerechtigheid, zullen zij

		(1) Ps. 83, 1. Gl. H. Jozef.
		8



		34

		nimmer falen, nooit beschaamd gemaakt wor- den, en in de haven der zaligheid aanlanden. Zoodanig, o gelukkige Jozef, waren de goederen, die gij met Maria tegelijkertijd ont- vingt; alles hebt gij door en om haar ver- kregen. Ik smeek u, gewaardig u om mij deelgenoot te maken van uw geluk, door mij eene teedere en kinderlijke liefde te verkrij- gen tot de liefste aller Moeders, de onbevlekte Maagd Maria. Zoo zal in mij bewaarheid worden wat over uwe Bruidgeschreven staat: Geestelijke buikek. Die mij gevonden zal hebben, zal het leven vinden en het heil in den Heer. (1) Voorbeeld. /pEfcp zekeren dag was de H. Theresia, die ^*^ vurige dienares van Maria\'s Bruidegom, met verscheidene harer kloosterzusters op reis, om een nieuw klooster te stichten, dat ter eere van den H. Jozef zou genoemd worden. De voerman echter dwaalde van den weg af, en kwam terecht op een zeer gevaarlijke plek, waar menige afgrond de reizigsters aan- grijnsde.

		(1) Spr. VIII, 34 en 35.



		36

		VIJFDE DAG. De eerste reis an den Aartsengel Gabriël had Maria vernomen, dat hare nicht Elisabeth, echtgenoote van den heiligen pries- ter Zacharias, moeder was geworden. De H.. Geest, die al hare bandelingenbestuurde, deed haar begrijpen, wat God met die openbaring voor had ; Hij wilde, dat zij aan Johannes den Dooper den zegen zou gaan brengen van het Woord, dat zij ontvangen had. Merken wij hier wel op, dat Maria deze reis niet zou hebben ondernomen zonder toe- stemming van Jozef; zij immers gehoorzaam- de hem in alles, gaf\' zich zelfs moeite om zijne geringste wenschen te kennen en te voorko- men ; zoo wilde het God, zij wist zulks. Als dus Jozef den minsten tegenzin had betoond, zou Maria er aanstonds van hebben afgezien. Om deze lange afwezigheid van Maria te verklaren, moeten wij veronderstellen, dat Maria aan Jozef verhaalde, wat haar omtrent Elisabeth geopenbaard was, evenwel datgene verzwijgende wat haar zelve betrof; en dat zij hem vroeg of het niet passend zou zijn, hare heilige nicht te gaan bezoeken, en ze



		37

		gedurende eenigen tijd bij te staan. Zoo- doende vermeed zij te zeggen, dat het Gods heilige wil was, teneinde hierdoor op Jozefs beslissing geen invloed uit te oefenen ; zij had bovendien zulk eene hooge gedachte van zijne heiligheid, dat zij al zijne uitspraken beschouwde als van God zelf Jozef van zijn kant beminde en vereerde zijne jeugdige echtgenoote te zeer, om anders te denken, anders te willen dan zij. Na God gedankt te hebben voor de genade, aan Elisabeth bewe- zen, sprak hij: Dierbare Maria, als ik alleen naar mijn hart luisterde, zou ik u slechts on- gaarne zien vertrekken. Maar het is Gods wil: laten wij beiden gehoorzamen, ik zal mede- gaan en u tot geleide strekken tot Hebron." (l) Ongetwijfeld heeft Jozef deze reis medege- maakt. Vooreerst was de afstand tusschen Nazareth en Jerusalem vijf en twintig uren gaans, en ten tweede paste het niet bij de Joden, dat een jonge dochter van Maria\'s leeftijd alleen uitging, zonder geleide van een ernstig persoon. (2) En aan wien zou Jozef de hoede over Maria hebben toevertrouwd, (1) Daar woonde waarschijnlijk Zacharias. (2) Üeze opmerking maken de H. Bernardus en Benedietus XIV.



		38 en waarom ? Dat zou, dunkt ons, een gemis van eerbied jegens haar geweest zijn, en zijn minnend hart was daartoe niet in staat. Zij gingen dus haastig en ingetogen voort. Maria aanbad God in haar binnenste, en Jozef verhief zijn gemoed tot den Heer in gebed en overweging. Als zij spraken, liep het gesprek zeer zeker over de groote gebeurtenis met Elisabeth, en over Hem, wiens voorlooper Johannes zou zijn. Wij kunnen ons voorstel- len, hoe de bruidegom van Gods Moeder haar onderhield over den verwachten Messias, die weldra zou komen. Misschien," dus sprak hij, zullen wij den Heiland nog met eigen oogen aanscl ouwen, misschien zelfs is Hij reeds op deze aarde neergedaald. Er staat immers geschreven: Zie, ik zend mijn En- gel, die den weg voor mij zal bereiden; en aanstonds zal in zijn tempel de Heerscher komen, dien gij begeert." (1) 0, wat moet de zedige maagd wel gevoeld hebben bij het hooren dezer woorden! Zij wist alles, en hare nederigheid weerhield haar, om de geheimen te openbaren, die in haar voltrokken waren. Ongetwijfeld spoor-

		(1) Mahich. III, 1.



		40

		zijne vijanden het niet durfden bekennen. O liefdevolle Heilige, ik bid u, mij bij te staan, leer mij het oordeel der menschen te verachten, het menschelijk opzicht met voeten te treden, opdat ik deze vreeselijke bedreiging van Jesus niet behoeve te vreezen: Geestelijke ruiker. Al wie zich voor de menschen over Mij geschaamd zal hebben, over dien zal Ik Mij schamen voor mijnen Vader. Voorbeeld. /2ij?en jongmensch moest loten voor de mili- ^* tie. Zijne kleine zuster, die bij ons ter school gaat, verzocht mij om eene novene voor hem te houden, men kon hem niet missen, daar hij door zijn arbeid de steun was van het gezin. Mijne kleine schoolkinderen baden met vuur. Op den dag der loting woonden de ouders en al de kinderen het H. Misoffer bij, dat ter eere van den H. Jozef werd opge- dragen. De kleine ontstak een kaars voor het beeld en zeide mij: O zuster, ik ben zoo ge- lukkig, ik weet zeker, dat mijn broeder een hoog nummer zal trekken." En inderdaad, hij trok op één na het hoogste, hij was vrij! (Propagation de la Dévot. a St. Jo-teph.) Zuster Gabriël.



		41

		ZESDE DAG. Te Hebron. ander godvruchtige gesprekken wnren S de beide heilige echtgenooten het huis van Zacharias genaderd. Waar- schijnlijk bevond Elisabeth zich in haar ver- trek, en begaf Maria zich tot haar, terwijl Jozef uit bescheidenheid aan den ingang der woning achterbleef en zich door teekenen en gebaren met Zacharias onderhield, die de spraak verloren had. Denkelijk hadden toen de groote dingen plaats, welke de Evangelist verhaalt, nl.: de heiliging van Johannes, de profetische ingeving van zijne moeder, haar lofprijzing op Maria, en de lofzang van deze laatste. Na dit gedenkwaardig wederzien begaven beide nichten zich tot Jozef; nederig boog deze voor de gelukkige moeder en begroette haar hartelijk. Deze van haren kant bedankte hem, de reinste aller vrouwen in haar huis gebracht te hebben, en aanschouwde met be- wondering dien man, aan wien God zulk een schat ter bewaring had toevertrouwd. Onge- twijfeld gaf de H. Geest haar in, dat deze een rechtvaardige was, de hem aangedane eer



		42

		waardig. Zacharias van zijnen kant kon de oogen van zijnen doorluchtigen gast niet afwenden, en ingewijd als hij was in de god- delijke wetenschap, bespeurde hij dra, dat deze geen gewoon man was, en dat onder zijn nederige uiterlijk een groote heilige ver- borgen was. Hoewel Jozef\' nog onkundig was van het groot geheim, in den Voorlooper des Hee- ren en in Elisabeth uitgewerkt, kon hem toch niet ontgaan, welk een heilzamen invloed Ma- ria\'s tegenwoordigheid op dit huisgezin uit- werkte. Het viel hem op, dat Elisabeth, hoe- wel reeds op jaren, als verjeugdigd scheen. In den blik, dien zij op Maria sloeg, lag meer dan buitengewone eerbied, en als de Moeder Gods haar naderde, scheen Elisabeth van ontzag doordrongen te worden. Soms richtte deze tot haar jeugdige nicht geheimvolle woorden, doch een enkele oogopslag van Maria was dan voldoende, om haar te doen zwijgen. Een priester kon aan het altaar niet meer eerbied betoonen, dan Elisabeth, wan- neer zij aan de Bruid van Jozef een dienst bewees. Ongetwijfeld zal deze over al die wonderlijke zaken verbaasd hebben gestaan, en nagedacht hebben, wat dat alles wel mocht



		- 43

		beteekenen. Het behaagde den H. Geest, 0111 Jozef op deze manier langzaam voor te be- reiden tot de kennis van het groote geheim der menschwording van God. Na eenige dagen maakte de heilige hun zijn plan bekend om te vertrekken. Elisabeth bad hem om te blijven en Zacharias voegde zijne stomme smeekingen bij de bare. Maar Jozef beminde te zeer zijne armoede en nederige bezigheden, om nog langer in ledigheid en overvloed te kunnen doorbrengen. Hij vertrok dus, en liet, hoewel ongaarne, zijne beminde Maria bij hen achter. O, wat scheen hem zijne woning thans ledig en arm. Immers, zij was niet meer daar, zij, die er de schoonheid en rijkdom van uitmaakte. Haar beeld zweefde hem steeds en overal voor den geest, aan de haardstede, waar zij in den vroegen ochtend het ingesluimerde vuur door haren adem aanwakkerde: aan het venster, waar zij gewoonlijk zat te spinnen, onder het zingen van Gods lof. Doch terwijl Jozef zoo voortdurend Maria in de gedachten had, sprak deze met lof bij Elisabeth over den heiligen echtgenoot, dien God haar geschonken had. Zij weidde met vuur uit over zijne deugden, zijne zuiverheid, de