|
B/o-
Vak 88 |
||||||||||||
|
jk*3* i
|
||||||||||||
|
; ■. -/ \'-■
|
||||||||||||
|
,,, /-. ;-. j|L
|
||||||||||||
|
**r*:f*-
|
||||||||||||
|
m"0 >%sz\\
|
|||||||
|
.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
I-
|
||||
|
/
|
||||
|
§ 3o3ef 6ib boot onS.
|
|||
|
ai,U^i^X»q^:Ufc:U~:fc,:U.AA-»U;.AJó.1^A y,\'>
|
||||||||||||||||||||||||||
|
DE
|
||||||||||||||||||||||||||
|
h
|
||||||||||||||||||||||||||
|
Glorievolle
% chui
|
||||||||||||||||||||||||||
|
i-
|
||||||||||||||||||||||||||
|
NIEUW
|
||||||||||||||||||||||||||
|
i~
t
t TT
;;
I
E
■■.\'-
|
||||||||||||||||||||||||||
|
HANDBOEKJE
|
||||||||||||||||||||||||||
|
VOOR DE
|
||||||||||||||||||||||||||
|
VEREERDERS
|
||||||||||||||||||||||||||
|
BRUIDEGOM
|
||||||||||||||||||||||||||
|
Allerheiligste Maagd Maria.
Kerkelijk goedgekeurd.
|
||||||||||||||||||||||||||
|
fff
|
fffffffffffffffffffffll^".
eet - - \'■ Ui ^\'\'\'\'-l^l-t/
|
|||||||||||||||||||||||||
|
SfflM!É&&M&*!M!&M&&4Ml&&&&Mtë£
|
|||||||||||||
|
% Mui
|
|||||||||||||
|
^Een en dertig overwegingen en mirakelen
voor eiken dag der maand. |
|||||||||||||
|
- de zeven smakten en vreugden van den
> heilige; oefeningen voor de zeven woensdagen.
:------------ ---- -----
) KORTE HEZOEKEN VOOR IEDEREN DAG.
|
|||||||||||||
|
LITANIE, II. MIS- EN VERSCHILLENDE
GEBEDEN. BENEVENS IETS OVER DE
OVEREENIGING TOT ALTIJDDURENDE VER-
EERING VAN DEN H. JOZEF."
Tf?T»»fT»ffT»»T»tTTTTTTf»»»TTtTT»T»Y»TTrTT»»»W
Door een Paler Redemptorist. ^m
|
|||||||||||||
|
G. MOSMANS Senior.
\'s-BOSCH.
|
|||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
VOORBERICHT.
Het boehjl, dat wij den godvruchtigen lezer hier
aanbieden, is voor een gedeelte, getrokken uit de geschriften van den II. Alphonsus de Liguori. De verschillende kerkelijke goedkeuringen, welke
de Fransche uitgave mocht ontvangen, benevens het gunstig onthaal, dat dit werkje van du Eerw. schrij- ver ten deel viel, deden ons besluiten aan een lang gekoesterde» wettsch gevolg te geven; en hoewel reeds verschillende verdienstelijke handboekjes den dienaren van den II. Jozef werden aangeboden, aarzelden wij niet, eene Ncderlandschc bewerking te doen ver- schijnen . Immers, de vrome vereerder van Jesus\' Voedster-
vader vindt steeds gaarne nieuw voedsel voor zijne godsvrucht en vermeerdering der bronnen, waaruit hij zijne tuttere drvotie tol den bcminnelijken Brui- degom van de Maagd der maagden futten kan. Wat aangaat de beschouwingen over het leven
van den II. Jozef, hieraan verlangen wij volstrekt gceue geschiedkundige waarde toe te hennen; hel is dan trouwens ook geene geschiedenis, het zijn slechts vrome overwegingen, in navolging van die van den H. Alphonsus, den II. Uonaveutura en andere |
||||
|
IV
|
||||||
|
heilige schrijvers over de geheimen en het leren van
Onzen lieer Jcsus Christus. De menigte voorbeelden en mirakelen in dit boekje
voorkomende, zijn medegedeeld door den II. Al- phonsus, fater Ilugiiet, pater Patrignani, of ivel in de nAnnales de St. Joseph," het tijdschrift nPropagation d. 1. devotion a St. Joseph enz. Moge dit nederige boekje veel bijdragen om de
drvolie tot den veelvermogenden Aartsvader meer en meer te verspreiden, dit is de vurigste wensch van |
||||||
|
DEN BEWERKER.
|
||||||
|
t&3&3<yy&y&y£>5
|
|||||||||||||||
|
immm
|
|||||||||||||||
|
A.
|
|||||||||||||||
|
EERSTE DEEL.
|
|||||||||||||||
|
OVER DE MAAND VAN
DEN H. JOZEF.
|
|||||||||||||||
|
INLEIDING.
Aansporing tot devotie jegens dien groole Heilige;
volgens den H. Alphonsus. |
|||||||||||||||
|
eeds het voorbeeld van Jesus Chris-
tus, die den heiligen Jozef hier op aarde zulk eene vereering toedroeg, dat hij aan diens bevelen wilde gehoorzamen, moest voldoende zijn om alle harten van eene vurige liefde en devotie tot dien grooten Heilige te ontsteken. De hemelsche Vader toch had hem aangewezen om hier op aarde zijne plaats bij Jesus te bekleeden, derhalve beschouwde Gods Zoon Jozef als zijn vader, en bracht hem gedurende dertig jaren op volmaakte wijze de vereering en gehoorzaam- heid, welke een kind aan zijne ouders ver- schuldigd is. Het Evangelie zelf getuigt, dat »Hij hun (Maria en Jozef) onderdanig was," (\') wat beteekent, dat de eenige bezigheid van |
|||||||||||||||
|
(i) Luo. II 5i.
|
|||||||||||||||
|
INLEIDING.
|
|||||||||
|
VI
|
|||||||||
|
Jen Verlosser gedurende al dien tijd bestond
in aan hen te gehoorzamen. Als hoofd van dit kleine gezin had Jozef te bevelen, en Jesus, als onderdaan, te gehoorzamen, zoodat Hij geen voetstap verzette, geen daad ver- richtte, geen voedsel nam noch rust, als het met Jozefs wil niet overeen kwam. Hij ge- hoorzaamde hem in alles en oogenblikkelijk, gelijk God zich gewaardigde aan de H. Bri- gitta te openbaren: «Mijn Zoon was zoo on- derdanig, dat als Jozef Hem gelastte: Doe dit of dat, Hij het zonder uitstel deed (\'). «Menigmaal, zegt Gerson, was Jesus bezig met het bereiden van den maaltijd, het was- schen van het vaatwerk, met water putten of het huis te vegen." Deze nederige onder- worpenheid van God doet de waardigheid van den H. Jozef stijgen boven die van alle andere heiligen, uitgenomen van de Onbe- vlekte Moedermaagd. Met recht dus merkt een geleerd schrijver aan, dat hij, dien de Koning der koningen zoo hoog heeft willen verheffen, wel de vereering der menschen verdient. De Zaligmaker beval dan ook zelf aan de II. Margaretha van Cortona aan, eene bijzondere godsvrucht tot den H. Jozef te hebben, zeggende: »Ik verzoek u, om iede- rcn dag een of andere bijzondere ecrbewij- zing te geven aan den heiligen Jozef, mijn toegenegen voedstervader op aarde." (\'-) |
|||||||||
|
(i) Kev. 1. VI. c 58.
(2) Ap. Boll. 22 Feb: Vit. c. 9.
|
|||||||||
|
INLEIDING. VII
Mijn plan is niet, om hier de ontelbare
voorbeelden aan te halen, die bewijzen welke gunsten de H. Jozef voor zijne vereerders verkrijgt; wie ze wil kennen, leze het boek van Pater Patrignani over deze godsvrucht. (\') Ziehier slechts hoe de H. Theresia zich uit- drukt: »Ik herinner mij niet tot heden, ooit iets aan hem gevraagd te hebben, wat hij mij niet heeft verworven. Het zou een wonder- lijk iets zijn, zoo ik al de ontelbare genaden wilde verhalen welke God mij heeft geschon- ken, en de gevaren opsommen, zoo tijdelijke als geestelijke, waaruit Hij mij gered heeft door de voorspraak van dezen glorjevollen heilige. Wat de andere heiligen betreft, het schijnt, dat God hun de macht heeft gegeven om ons alleen in bijzondere voorvallen bij te staan; maar de ondervinding leert, dat de H. Jozef ons in al onze noodwendig- heden ter hulp komt, en dat onze Heiland er behagen in schept, om hierdoor aan te toonen, dat Hij, even als op aarde, ook in den hemel alles doet wat zijn voedstervader vraagt. Evenals ik hebben ook anderen dit ondervon- den, wien ik deze devotie had aangeraden___ Hoe gaarne zou ik de geheele wereld overre-
den om dezen heilige bijzonder te vereeren, daar ik uit zulk eene lange ondervinding zijne macht op God heb leeren kennen. Altijd heb ik de personen, die voor hem eene ware godsvrucht hebben, zien toenemen in de |
|||||
|
(i) Il Divoto di S. Giusseppi.
|
|||||
|
INLEIDING.
|
||||||||
|
VIII
|
||||||||
|
deugd__ Al sedert jaren vraag ik hem tel-
kens op zijnen feestdag ecne geheel bijzon- dere gunst, en telkens ook ben ik verhoord geworden___ Ter liefde Gods bezweer ik hen,
die mij niet gelooven, er de proef van te
nemen__ Ik begrijp niet, hoe men aan de
Koningin der Engelen kan denken en aan
al wat zij gedurende Jesus\' kindsheid ver- duurde, zonder tevens den H. Jozef te dan- ken voor de vaderlijke zorg en tctderheid aan Moeder en Zoon besteed." (i) In één woord, volgens de zeer juiste op-
merking van den heiligen Bernardinus van Sienna valt er niet aan te twijfelen of de Heiland, na den H. Jozef hier op aarde als zijn vader te hebben vereerd, zal hem nu in den hemel niets weigeren, ja zelfs zijne gebeden nog meer ruimschoots verhooren. (2) Daar het den niensch vastgesteld is, een-
maal te sterven, past het ieder geloovige, den heiligen Jozef te verceren, vooral om de ge- nade van een zaligen dood te bekomen. Al- om wordt de bruidegom van Maria erkend als de voorspreker der stervenden en de pa- troon voor een zaligen dood, en wel om drie redenen; vooreerst omdat Jesus Christus hem eert en liefheeft, niet slechts als zijn vriend, maar vooral ook als zijn vader; iets, wat zijne voorspraak veel krachtiger maakt dan die der |
||||||||
|
(1) Leven H. Ther. VI.
(2) Scnu. de S. Jos: 3.
|
||||||||
|
INLEIDING. IX
|
||||||
|
andere heiligen. Gerson zegt, dat de gebe-
den van den H. Jozef bij Jcsus in zekeren zin de kracht hebben van een bevel: »Als een vader zijn zoon om iets verzoekt,
staat dit verzoek als \'t ware gelijk met een gebod." (i) De tweede reden is, dat deze Heilige meer
macht heeft over den duivel, die ons bij ons afsterven met woede aanvalt, daar God hem het geheel bijzonder voorrecht heeft geschon- ken, de stervenden te redden uit de strikken van Lucifer, gelijk hij weleer den kleinen Jesus uit de lagen van Herodes redde. De derde reden eindelijk is, dat de heilige Jozef, aangezien den bijzonderen bijstand, bij zijn dood genoten van Jesus en Maria, het voor- recht bezit, zijnen dienaren een heiligen en zachtcn dood te verkrijgen; zoodat hij als zij hem in hunne laatste oogenblikken aanroepen, hen zal komen sterken door zijn tegenwoor- digheid, en hun bovendien de hulp van Je- sus en Maria zal bezorgen. Dit wordt door vele voorbeelden bewezen,
wij zullen er enkele aanhalen. Boverius verhaalt dat in i58i de Capu-
cijncr leekebroeder Alexis de Vigevano op zijn sterfbed lag, en aan de hem omrin- gende kloosterlingen verzocht, om waskaar- sen bij zijn bed te ontsteken. Toen zij naar de reden vroegen, antwoordde hij, dat Maria |
||||||
|
(i) Jos. Orat.
|
||||||
|
X
|
|||||||
|
INLEIDING.
|
|||||||
|
en Jozef hem kwamen bezoeken; nauwelijks
had hij dit gezegd of hij riep opgetogen uit: »Daar is de H. Jozef en de Koningin des hemels; knielt allen neder, paters, om hen te begroeten." Onder deze woorden gaf hij zacht en kalm zijn geest op den igen Maart, feestdag van den Heilige. In zijn hierboven genoemd werk verhaalt
pater Patrignani, dat volgens den H. Vin- centius Ferrerius en andere schrijvers, in Va- lencia een koopman de gewoonte had, om ieder jaar met Kerstmis een grijsaard aan zijne tafel te noodigen, alsmede eene moeder met haar kortelings geboren kind, en wel ter eere van Jesus, Maria en Jozef. Deze vrome man verscheen na zijn dood aan iemand, die voor hem bad, en verhaalde, dat het heilig Gezin hem was komen bezoeken, zeg- gende : «Gedurende uw leven hebt gij ons bij u ontvangen in de personen van die drie armen, nu komen wij, om u bij ons te ont- vangen;" vervolgens werd hij naar het para- dijs opgenomen. De geschiedenis der Ongeschoeide Carme-
lieten verhaalt ons, dat toen de Eerw. zuster Anna van St. Augustinus, dochter der H. Theresia, op haar sterfbed lag, verscheidene religieuzen zagen, hoe zij bijgestaan werd dcor den H. Jozef en de H. Theresia, en geheel buiten zich zelve was van vreugde. Later vernam men, dat eene andere religieuze, in een ander klooster, haar in gezelschap |
|||||||
|
INLEIDING. XI
|
|||||
|
van beide heiligen ten hemel liad zien stijgen.
Eindelijk haalt pater Johannes Allosa in
zijn werk over den II. Jozef aan, dat een Augustijner kloosterling na zijn dood aan een zijner medebroeders verscheen, en hem mededeelde, dat God hem, om zijne bijzon- dere devotie tot den H. Jozef, van de hel bevrijd had, en dat deze Heilige als voed- stervader van Jesus Christus veel macht op hem had. Geestelijke ruiker. De H. Theresia had
de gewoonte om telken jare op het feest van den H. Jozef hem eene bijzondere genade te vragen, en altijd werd zij verhoord. Maak het voornemen, om de maand Maart met bijzondere godsvrucht te vieren, ten einde deze of gene genade te verkrijgen, waaraan gij meer behoefte hebt. |
|||||
|
EERSTE DAG.
De verloving.
at was zij schoon, do vijftienjarige
i Jonkvrouw, de onbevlekte Maagd! Wat was zij schoon in do oogen der meuschen, der Engelen, ja in het oog van God zelf! Haar voorhoofd was helder als de he- mel, wanneer do dageraad hem komt ver- lichten ; ernstige on kalme gedachten druk- ten er haren stempel op, en hielden het een weinig gebogen ; een zacht on liefelijk licht straalde haar uit do oogen, als Maria zo in het gebed ten hemel richtte; hare lippen openden zich slechts even als do roos, om een welriekenden gonr van deugden te storten in de harten van lion, dio haar aan- hoorden ; haar geheelo verschijnen ademde hemelsche aanminnighoid, gepaard aan bo- vennatuurlijke majesteit en luister. In de nabijheid van dio Maagd der maagden ge- vooldo men zich betor, deugdzamer, ont- waarde men in zijn hart oen walg van het aardsohe. |
||||
|
13
|
||||||
|
Ontmoetten zij haar in het gewijile voor-
hof des tempels, dan gevoelden de priesters, vergrijsd in den dienst des altaars, zich doordrongen van bewondering en eerbied, als op het gezicht eener koningin. Maria was als ecne hemelsche verschijning, als zij daar zoo zedig voortschreed; de reine jonk- vrouw schoen mot haar voet do aarde van zich te stooten, en heur lelieblanke ziel met haar onbesmet, volmaakt omhulsel zich ten hemel te willen verheffen. Zoodanig was in der menschen oog de
dochter van Joachiin ; maar de menschen zagen slechts het uitwendige van dit heilig- dom ; zij konden niet tot het innerlijke schouwen en zich vermeien in den aanblik van die onbovlekte maagdelijke reinheid, gelijk de Engelen, die brandden van verlan- gen om de gebeurtenissen zich te zien ont- wikkelen, waarin dit kind der aarde be- trokken zou worden. In waarheid, op dezen jeugdigen leeftijd
was Maria als de korte samenvatting van al de schoonheden der schepping. Hare ziel was die nieuwe hemel, door do profeten voorspeld (1) grooter, zuiverder, schitteren- der dan het met sterren bezaaide uitspan- |
||||||
|
(1) IsaïGS, 17.
|
||||||
|
14
|
||||||
|
sel, zegt de II. Chrysostomus. Haar lichaam
was eeno nieuwe aarde (1) op wonderbare wijze geschapen, oen lusthof, door God zelf geplant, waarvan de toegang voor de hel- sche slang afgesloten werd door duizenden Engelen, met vlammende zwaarden gewa- pend. Zij had heilige ouders gehad, welke van
David afstamden, en was hun door God geschonken geworden. Nauwelijks de eerste zorgen kunnende ontberen, was Maria reeds op zeer teederen leeftijd naar den tempel opgegaan, alwaar zij tot heden in den dienst des lleoren hare jaren had doorgebracht. Zij had daar geleefd onder hot waakza-
me oog van een heiligen priester Zaoharias, van een godvroezenden grijsaard Siraeon, van eeno ingetogen weduwe Anna. De H. Geest zelf was haar leermeester geweest. Hij had dien sohoonen hof kwistig met al- lerlei bloemen versierd, welke dagelijks hare welriekende geuren als een aangenaam offer ton hemel opzonden. Maar als in do lente do jeugdige wijn-
stok begint uit te schieten on een rijken oogst beloofd, geeft de verstandige hovenier hem een steun tegen regen on wind, on |
||||||
|
(1) Isa\'i CO, n.
|
||||||
|
\'
|
|||||
|
15 --
bevestigt hom aan een sterken stam, opdat
do wijnstok onverlet zijne taak kunne vol- brengen Maria vol van de goddelijke genade, was thans op don leeftijd gekomen, om don Hemel waardige vruchten van dengd voort to brengen; maar, behoefde zij, de teedere jonkvrouw, de zwakke maagd, behoefde zij geen stonn, geen hulp tegen de stormen dezes levens?.... Eeno godvruchtige overlevering verhaalt,
dat verscheidene afstammelingen uit Davids geslacht naar Maria\'s hand dongen, verrukt als zij waren over de verhoven hoedanig- heden dezer jeugdige maagd, en dat de nederige Jozef zich slechts onder hun ge- tal schaarde op uitdrukkelijk bevel van de priesters; verder, dat evenals bij Aaron, ook de staf van Jozef bloeide en dit als een teeken was, wio Maria als zijne bruid zou mogen begroeten. Groot was dus wol die nederige timmer-
man in Gods oog, daar hij tot zulko ver- heven waardigheid geroepen werd, groot ook om do wijze, waarop hij daartoe werd aangewezen. Evenals het voldoende is tot Maria\'s
lof to zoggen, dat zij waardig was, Moeder van God to worden, evenzoo ook is het, als men Jozef wil prijzon, voldoende, to |
|||||
|
16
|
|||||
|
zeggen, dat hij do waardige bruidegom was
dor Allerheiligste Maagd; hieraan valt niet to twijfelen. 1 lot geloof\' van Jozef oven- aardde dat van Abraham ; zijne liofdo tot God deed niet onder voor dio van David; zijne kuischheid overtrof die van Jozef uit het Oude Verbond, zijne zachtmoedigheid dio van Mozes. Hij was nederig en had begrepen, welke schatten or verborgen lig- gen in do heilige armoede en do onbekend- heid voor de wereld, en zou die niot heb- ben willen ruilen voor al den rijkdom en roem van Salomon. Overweging en Gebed.
VS) oemvolle Aartsvader, gij zijt gelukkig
!£$< te noemen, dat gij van alle eeuwig- heid zijt uitverkoren tot de schoonste roe- ping na die van de Moeder Gods ; maar nog meer verheug ik mij met u, dat gij u die groote eer hebt waardig getoond, dat gij volkomen beantwoord hebt aan do genaden, welke daaruit voortvloeiden. O, mijn beminnelijke Beschermheilige, ook ik heb van God buitengewone genaden en gunsten ontvangen ; mijne ziel is do dochter gewor- den van God don Vader doorliet Doopsel, bruid van Jesus door de H Communie: |
|||||
|
17
|
|||||
|
tempel van den H. Geest door het Vorm-
sel ; bovendien, welke bijzondere genaden heb ik nog van God niet ontvangen, ge-
naden, die mij voor de eeuwige straften der hel behoed hebben !... En hoe heb ik daar- aan beantwoord ? Welk voordeel heb ik uit zooveel hulpmiddelen getrokken ? Hoe dik- wijls heb ik de H. Drievuldigheid belee- digd door mijne ontelbare zonden!... Maar ik wil mij van ganscher harte be-
teren, en ik bid u, o allergetrouwste dienaar des Heeren, om mij den machtigen steun uwer krachtige geboden niet te willen weigeren. Verwerf mij van Jesus dn genade om steeds onderdanig zijn aaubiddelijken wil te vol- brengen, en tot richtsnoer van al mijn doen en laten deze grondspreuk der heiligen te stellen: Geestelijke IUjikek. God behagen en
sterven. Voorbeeld.
TEflon meisje van tien jaren werd door eene
£y| ziekte aan beido oogen blind. Alles, wat de kunst vermocht, werd besteed, kos- ten noch opofferingen gespaard, maar te vergeefs; slechts één oog werd behouden. De doctoren oordeelden alle verdere moeite Gi. H. J. 2 |
|||||
|
18
|
|||||||||
|
nutteloos. Toon ging men tot den II. Jozef.
liet vertrouwen der ouders was groot en
kinderlijk. Niet tevreden met gebeden, II. Missen on novenen, legde men een band aan den voet van het beeld des 11. Aarts- vaders en bevestigde dien vervolgens op het blinde oog. Hun vertrouwen werd niet beschaamd, spoedig werd dit oog onder ieder opzicht zoo goed als het andere. Groot is de dankbaarheid der ouders en
dor kleine jegens hem, bij wien nog altijd hulp is, als zij bij de ïnenschen vruchteloos wordt gezocht. (1\'rojjar/ : de. la Dcvot: d St. Jowph.)
|
|||||||||
|
TWEEDE DAG.
I)c voltrekking.
|
|||||||||
|
et Evangelie vermeldt ons goene en-
kele bijzonderheid omtrent het hu- welijk van Jozef\' met de Koningin der maagdon. Wij zullen trachten, dit stil- zwijgen aan to vullen, steunend op do Overlevering en verschillende plaatsen uit de Gewijde Boeken. Toen God zijn wil had kenbaar gemaakt,
gelijk wij in het vorig hoofdstuk zagen, word dit aan Maria overgebracht op bevol |
|||||||||
|
19
|
|||||
|
van eon priester, misschien wel don heiligen
grijsaard Simeon ; tevens werd haar beduid, het jawoord te schonken aan den bruide-
gom, dien God haar had bestemd. Toon zij den naam van Jozef hoorde, over
wiens bewonderenswaardige godsvrucht men haar menigmaal had gesproken, was Maria getroost on stemde gereedelijk toe. Zij ge- voelde, dat God haar gebod verhoord had. Zij immers, die do gelofte van eeuwigen maagdom had afgelegd, begreep, dat bij deze vereoniging de bruidsluier slechts zou dienon om voor onbescheiden oogen don in- nerlijken schat verborgen te houden, dion zij in haar hart droeg, en dien zij hooger schatte en meer beminde dan het leven. Zij dankte God, on begeleid door hare meesteres Anna en hare gezellinnen, begaf zij zich in het wit gekleed, naar het voor- hof des tempels, terwijl een lichte blos van maagdelijke zedigheid hare wangen bedek- te. Simeon vroeg haar nu, of zij Jozof ha- ren bloedverwant als haar wettigen echtge- noot en hoer in diens huis wilde volgen. Schuchter antwoordde zij, dat zij wilde. En de vrome grijsaard, verheugd over zulk een heilige vereoniging,\' legde hare hand in die van Jozof, onder hot uitspreken de- zer woorden : //Moge de God van Abraham, |
|||||
|
20
|
||||||
|
Iziiak en Jnkob u vereenigen en in u zijne
zegeningen voltrekken." Vervolgensbeschreef hij de huwelijksovereenkomst op perkament.
Op den dag voor do bruiloft bestemd, zond Jozef aan zijne verloofde een eenvou- dig tooisel, zijne bescheidene middelen ver- oorloofden niet meer ; en van haren kant deed Maria lieni een f/mica toekomen, die zij met eigen hand geweven had en ver- vaardigd, en welke hij tweemaal \'s jaars gedurende zijn leven moest dragen, waar- in hij ook begraven moest worden. (I) En als des avonds de eerste sterren aan hot uitspansel schitterden, omhelsde Maria voor de laatste maal hare dierbare meesteres, bedankte haar voor hare moederlijke zor- gen, en vroeg nederig haren zegen. Voor- goed verliet de jeugdige maagd nu den tempel, waar zij onder do vleugelen van Gods bescherming was opgegroeid. Voor- uitgegaan door tien maagden, allen met brandende lampen in do hand, schreed zij biddende voort. Van zijnen kant verliet ook Jozef met tien jongelingen zijne woning. Toen de beide groepen elkander ontwaar- don, klonk eeno stem : //Ziehier den brui- degom, gaat heni tegemoet." En als zij |
||||||
|
(1) Zoo was liet gebruik.
|
||||||
|
21
|
|||||
|
elkander ontmoetten, werd de bruid aan den
bruidegom voorgesteld. Vervolgens in Jozefs huis aangekomen, werd het bruiloftsmaal in de vreozo dos Hoeren gevierd.
Toen de gasten vertrokken waren, bega-
ven do jeugdige ochtgenooten zich tot het gebed, gelijk eertijds ïobias endekuiseho Sara. Maria vroeg voor Jozef de genade om don schat te kennen, dien zij het oerst van den heinol ontvangen had, en Jozef bad God, om hein zijner bruid waardig te maken. Nooit nog was er een Godo aangenamer
gebod ton hemel gostiord. Men mag veilig aannemen, dat do Aartsengel Gabriël bij hun neerdaalde, en hot hart van Jozef als overstroomde mot homelschen dauw, welke alle aardsche genegenheid daarin uitdoofde. Maria verhaalde hein nu, hoe zij in hare
kindsheid reeds zioli zelve met ziel en li- chaam aan God had weggeschonken, om Hem alleen too te belmoren en to behagen: vervolgens schilderde zij Jozef het geluk vau eene ziel, die geheel met het vleescli heeft gebroken, om voortdurend in heilige vorceniging mot God to leven. Verrukt aanhoorde Jozef deze hemolsche
taal zijnor vlokkoloozo Bruid, en wel verro van haar togen te streven, werd ook zijn |
|||||
|
22
|
|||||
|
zuiver hart ontvlamd van vurige begeerte
naar die bovennatuurlijke goederen. Boven- dien, hoe gemakkelijk begreep hij de jeug- dige maagd ; hij was immers zoo wel voor haar gemaakt. Zijne zuivere ziel zou als de weerspiegeling zijn van Maria\'s deugden, onder den geheimzinnigen invloed van haar machtig voorbeeld. Jozef\' legde aldus de gelofte af van eeu-
wige maagdelijkheid, en drukte hiermede het zegel op zijne vereeniging met de Maagd der maagden. Wat was dit huwelijk gelukkig voor Jo-
zef. Hij voordo in zijne woning binnen de Ark des Nieuwen Verbonds, Haar, in wie God woonde ; hij mocht zich verheugen in het bezit van het kostbaarste wat God ooit op het heelal had voortgebracht; zijn naam was voor immer aan dien van het heiligste schepsel verbonden. Maar ook voor Maria was deze verbin-
tenis gelukkig. In haren bruidegom vond zij een broeder, een steun, waardig om ken- nis te dragen van de grooto geheimen, wel- ke in haar zouden voltrokken worden. Zij begreep hem: Jozef was niet minder heilig dan hare vrome ouders geweest waren. Ü, hoezeer vereerde on beminde zij hem van nu af; hoe vurig dankte zij God, haar mot |
|||||
|
23
|
||||||
|
zulk oen heilige vereenigd te hebben! Zij
zag in hem Gods plaatsbokleeder, door wiens mond de Heer zijn wil zou bekend maken. Overweging e» Gebed.
^Fjfêf elk een room voor u, l)ominnelijke
J.JI heilige, dat gij met uwe maagdelijke Bruid de vaan hebt opgeheven van die hei- lige deugd, welke de menschou tot Enge- len maakt. (1) Welke glorie voor u, met Maria de eerste te zijn geweest van die onafzienbare rij van maagden, welke hier op aarde het schoonste sieraad zijn derH. Kerk, en hierboven het Lam volgen. Maar gij zijt ook de voorspreker en be-
schermer van allen hier op aarde, die in welken levensstaat ook, zich voor do be- smetting van het vleesch weten te bewaren. O, vader en verdediger der maagden, hei- lige Jozef, aan u werden de Gezalfde des lleeren on zijne onbevlekte Moeder toe- vertrouwd; ach, ik bid u, sta mij met uwen machtigen steun bij on behoed mij voor alle onzuiverheid. Helaas, ik bon zoo zwak, zoo zondig : de verleiding is menigwerf zoo |
||||||
|
(1) Mattli. XXII. 30.
|
||||||
|
24
|
|||||
|
groot; ik smeek u, red mij toch in alle
gevaren, en laat mij rein en kuisch mijne levensdagen slijten. Doch zie, de zuiverheid loopt zonder den ootmoed het grootste ge- vaar van ten onder te gaan, o, verwerf mij dus een nederig hart, en een groot mis- trouwen van mij zelve en mijne zwakheid; opdat ik sidderend als de duive, in het gevaar tot Jesus, Maria en Jozef aanstonds mijne toevlucht neme. Hierom bid ik u in den naam van Jesus,
de zuiverheid zelve, in den naam ook van uwe hemelsche liefde tot de ünbevlekto Moedermaagd. Voorbeeld.
/jPÈjp oone kostschool voor meisjes te Lyon
\'Syj!\' bestaat de gewoonte, dat zij, die zich voor de eerste 11. Communie voorbereiden, onderling eene vereeniging vormen, met den H. Jozef tot patroon, dien zij altijd aan- duiden onder den naam van «haar goeden vader." Eenigo jaren geleden was daar een meis-
je, Valcria geheeten. Hoe jeugdig nog, had zij reeds begrepen, dat de heiligmakende genade de kostbaarste aller schatten is. Zij bad dikwijls haren «goeden vader," haar |
|||||
|
s ~
25
te behoeden voor het ongeluk van dien
schat to verliezen. Hare zuster zou zich in het huwelijk be-
geven : Valeria moest bij dit familiefeest tegenwoordig zijn, maar vreezendo voordo gevaren, bad zij tot den H. Jozef: «Goede Vader, maak dat ik niet naar huis kan gaan." Ëenige dagen later kwam zij hup- pelend bij hare onderwijzeres, en wees op tal van roode vlakjes, waarmee haar gelaat en handen bedekt waren, liet kind werd ziek, en moest hel lied houden terwijl do bruiloft gevierd werd. Zij ging voort, tot den H. Jozef te bidden
om haar zuiver to bewaren en tweo jaar later gaf zij hare reine ziel aan God, nog immer bekleed mot het witte kleed der onschuld, waarmee hare ziel bij het 11. Doop- sel getooid was geworden. {Le Jardin des enfants.)
|
||||||
|
DERDE DAG.
liet Gebod. n dien tijde was het heelal in de ver-
wachting van de groote gebeurtenis, dio het aanschijn dor aarde zou |
||||||
|
26
|
|||||
|
komen liernieu wen. Delsraëlieten vooral waren
overtuigd, dat de Messias weldra zou komen. Velen onder hen smeekten, datGod toeli het uur der verlossing zou willen bespoedigen. Zoo bad de heilige grijsaard Simeon, die van den 11. Geest de belofto had ontvangen, van niet te zullen sterven, alvorens den gezalfde des Meeren gezien te hebben. (1) Zoo bad Anna do weduwe met waken en vasten; zoo bad do heilige priester Zacharias, als hij wie- rook stortte op het altaarvuur. Maar, hoeveel meer dan dat alles was
het gebed van Maria en Jozef! Welke recht- vaardigen waren aan hen gelijk ? Welke mensch, buiten Maria, kon met Jozef verge- leken worden ? lederen avond vereenigden zij zich, op
het offeruur, in het gebed, en het venster hunner schamele woning in de richting van Jerusalems tempel openende, (2) hieven zij hunne onbevlekto handen ten hemel, on smeekten God, toch eindelijk Hem te willen zenden, die beloofd was. Ongetwijfeld, do zuchten en gebeden van
dio beide kuische zielen waren Gode aan- genamer dan de wierook van Zacharias. Jesus heeft gezegd, dat telkens wanneer twee U) Luc. IX. 29.
2) Dan. VI, 10. |
|||||
|
27
|
|||||
|
of meer harten zich in het gebod vereeni-
gen in zijnen naam, Hij in hnn midden zal wezen. Hoe dus zou Hij lang hebben kunnen weerstaan aan hot gebed van tiveo zoo zui- vere zielen, zoo volmaakt aan elkander ver- bonden ; aan hot gebed van hen, die hij van allo eeuwigheid voor zijne Ouders had vorkoren ? Niet dat het gebed van Maria alloen,
niet voldoende zou geweest zijn, om Jesus te overreden, eindelijk in ons midden neer te dalen; maar dat van Jozef was niet vruchteloos; wij meencn zelfs, dat in zijne hoedanigheid van Bruidegom van Maria, en met liet oog op zijn doel in het werk der Verlossing, do heilige Aartsvader van het Nieuw Verbond hot uur des hoils meer verhaastte, dan al do oude patriarchen. Het eerste echtpaar had God uit de wo-
ning der menschen verjaagd; twee andere echtgonooten zouden Hem weer daarin te- rugvoeren. Door deze kuischo vereeniging van hunne harten en zielen in het gebed, werden Maria en Jozef do ouders van don God-Zaligmakor, gelijk do II. Lucas hou noemt. En was Maria zijne Moeder niet slechts door het geloof en den geest, maar ook naar hot vleosch, Jozef was ten minste zijn vilder naar den geest, door de vurige |
|||||
|
28
|
|||||||
|
begeerten zijns harten, door zijn grooten
ijver voor do glorie van God on het heil der monschen. Overweging en Oclied.
O ja, heilige Jozef, het gebed van den
rechtvaardige vermag veel, (l) het ver- mag alles; en het uwe, op do innigste wijze vereeuigd met dat van uwe onbevlekte Bruid, is als een welriekende geur ton hemel op- gestegen. (3) Op do bede van Elias daalde een over-
vloedige regen op het vorsohrooido aardrijk neer; doch uw smeeken zal een stroom van zegeningen over Gods erfdeel aftrekken. Doch als uw gebed do komst van den
Verlosser heeft kunnen verhaasten, hoe veel te krachtiger zal hot dan kunnen medewer- ken oin mij moor en meer aan Hem ge- lijkvormig te doen worden, en zoodoende het zegel der rechtvaardigmaking op mijne ziel te drukken ! Bid dus voor mij, o ja, bid voor mij,
Rechtvaardige onder do rechtvaardigen, beminnelijke heilige; bevoel mij bij de Moe- |
|||||||
|
(1) J.TC. V. IC.
(2) I\'s. 110. 2.
|
|||||||
|
29
|
|||||
|
der vnn barmhartigheid aan, uit mij zelven
kan ik immers niets. Zeg aan Maria, dat gij mijne zaligheid wilt, zeg haar dit in den naam uwer zuivere liefde op aarde, wijzende op de kostbare zweetdruppels, die gij voor haar en haar goddelijk Kind hebt gestort, zeg haar dit, en ik zal geholpen zijn. Geestelijke ruiker. Men moet altijd
bidden, on ::ooit moede worden te bidden, Voorbeeld.
ï|]%e geestelijke dochters van den II. Augus-
iïlfi tinus hadden in haar klooster te Antwer- pen eene fraaie kapel, toegewijd aan den II. Jo- zef en beroemd om de vele buitengewone genaden, welke (jod er door tusschenkomst van den Heilige verleende. Onder de kloos- terlingen was er eene, zuster Elisabeth, die gedurende meer dan drie jaren aan het gra- veel leed. Hare smarten waren zoo hevig, dat zij dikwijls gloeiende koortsen had en menigmaal in zwijm viel. De geneesheeren verklaarden zich in de onmogelijkheid haar te genezen. Toen de arme zuster zich zoo van alle menschelijke hulp ver- stoken zag, nam zij met groot vertrouwen hare toevlucht tot den II. Jozef, dien |
|||||
|
30
|
|||||||||
|
zij altijd zeer vereerd bad. Dag en
nacht bad zij zelvo en liet anderen voor haar tot hem bidden. Haar vertrouwen groeide steeds aan, zoodat ze zelfs tot de overste zeido: //Ja, ik zal genezen, ik ben or zeker van, met Jozefs hul)) zal ik van mijne pijn verlost worden." Hare smarten bleven intusschen vreeselijk; op den 10 Juni 105!) lag zij van pijn als verteerd in de armen harer medezusters, zij liet zich nu voor een boeld van den 11. Jozef op de knieën zinken, en bezwoer hein, haar toch te verlichten. Plotseling verdween haar lijden, en was
zij geheel van haar vreeselijke ziekte bevrijd. Een kettersch geneesheer, die haar in haren vroegeren toestand gezien had, verklaarde onomwonden, dat eono dergelijke genezing niet anders dan een wonder kon zijn. (Amice misericordieuse.J
|
|||||||||
|
VIERDE DAG.
De zending des Engels.
|
|||||||||
|
a aldus totlaat in den nacht gebeden
te hebbon, begaf Jozef zich ter rust. |
|||||||||
|
31
|
|||||
|
Hij sliop, maar zijne wonschon, zijne verzuch-
tingen zouden den Heer opwekken, die als ingeslapen scheen (l) boven de zondige we- reld; zij zouden Hem zijne belofte herinneren van den toegezegden Verlosser. Ja, Jozef sliep, maar zijn hart, Maria, waakte voor hem. Maria leefde van zijnen handenarbeid, was het dus niet billijk, dat zij het vuur in de lamp des gebeds onderhield (~) ter- wijl hij zijne rust nam? Jozef sliep, gelijk Jacob op den weg naar Haran; maar Maria verhief zich nog in \'t gebed ten hemel, zij was als de geheimzinnige ladder en smeek- te den God van Jacob, in het huis van Jozef neer te dalen met zijne zegeningen. Gelukkigo Jozef! Weet gij wel wie de-
gene is, die gij bezit? Zie, de Aartsengel Gabriél groet haar als oene koningin, in naam der H. Drievuldigheid noemt hij haar vol van genade, en voegt er bij: wI)e Heer is met u, gezegend zijt gij onder de vrouwen." En Maria is met u, Jozef; zij is met u, zij behoort u; zoudt gij dan niet gezegend zijn onder de mannen? Hooreu wij, wat de Engel tot Maria
spreekt: «Gij hebt genade gevonden in de oogen des Heeren; zie, gij zult ontvangen (1( Ps. 77; 65.
{V Prov. XXXI, IS.
|
|||||
|
32
|
|||||
|
on oen Zoon tor wereld brengen, dien gij
Jesus zult noemen. Hij zal groot zijn, en de Zoon des Allerhoogsteii genoemd worden." Alzoo zullen uwe weuschen verhoord wor-
den, o Jozef, on zelfs overtroffen: gij zult den Heiland der wereld aanschouwëu niet alleen, maar hij zal in uwe schamele wo- ning opgroeien, in uwe voortdurende nabij- heid; want die verheven Vrucht zal wor- den voortgebracht door den heiligen Wijn- stok, welke het sieraad van uw huis uit- maakt, en waarvan gij de steun zijt. Vrees niet, dat de banden, welke u aan
uwe beminde Bruid hechten, verbroken zul- len worden, neen, zij zullen nog nauwer toegehaald worden, en onbreekbaar blijven; Jesus zal er het goddelijk onderpand van wezen. Vrees ook niet, dat hare glorie Maria\'s hart van u zal vervreemden, inte- gendeel, zij zal er slechts nog nederiger om zijn, u nog meer en nog trouwer aanhan- gen. Uwe tegenwoordigheid was nuttig en zoet voor de heiligste aller Maagden, zij zal het niet minder wezen voor de Moeder van God; en de zorgen, aan het Kind ge- wijd, zullen u de eeuwige dankbaarheid der Moedor verzekeren. Bovendien, Jesus zal ook uw Zoon we-
zen, niet krachtens de natuur, maar de zoon |
|||||
|
n
|
|||||||
|
verworven door uw gebod, door uw geloof,
door uwe maagdelijkheid. En Maria aar- zelt niet te antwoorden: «Zio de dienst- maagd des lleeren, mij geschiede naar uw woord!" Don volgenden morgen verscheen Maria
voor de oogen van haren echtgenoot, even zuiver, even nederig als altijd, en toch: zij was Moeder van God! Wat Jozef aangaat, hem werd door een
wijze beschikking van Gods Voorzienigheid het groote geheim nog niet geopenbaard; en Maria sprak er niet van; zij liet dit aan Gods wijsheid over. Intusschen gevoelde de vrome Aartsvader
ongetwijfeld de tegenwoordigheid van den Gever aller goederen, het was hem, alsof God op eene geheel bijzondere wijze in zijne woning verbleef. Met Jacob riep hij uit: ffHoe ontzagwekkend is deze plaats!" Met den profeet sprak hij: «Wat zijn uwe tabernakelen beminnelijk, o God! mijn hart wordt van verlangen naar u verteerd." (]) Want hij gevoelde met den dag zijne liefde tot God aangroeien, en hij besefte, dat Maria als het middelpunt was van die goddelijke werkingen. In hare nabijheid geraakte hij |
|||||||
|
(1) Ps. 83, 1.
Gl. II. Jozef. 3
|
|||||||
|
34
|
|||||
|
in verrukking, zij schoen hem steeds grootor
en eerbiedwaardiger, steeds schooner toe, als een bovennatuurlijk wezen. Overneming en Cjelied.
di^\'T olukkig, duizendwerf gelukkig zijn zij,
vyrj? die leven onder Maria\'s bescherming! Zij behoeven de gevaren van den dag en de verschrikkingen van den nacht niet te vreezen. Als zij slapen, waakt do II. Maagd over hen; hunne werken worden vruchtbaar, daar Maria ze zegent. Hunne woning is als een verblijf der Engelen, waarop God met welgevallen nederziet. Zij worden over- laden niet gunsten en genaden, waarom zij niet gedacht hebben; het is Maria, die ze voor hen vraagt. Door Maria, de Moeder der schoone liefde, worden zij vrienden van God; door haar onderwezen in de wegen der gerechtigheid, zullen zij nimmer falen, nooit beschaamd gemaakt wordeu, en in de haven der zaligheid aanlanden. Zoodanig, o gelukkige Jozef, waren de goedoren, die gij met Maria tegelijkertijd ontviugt; alles hebt gij door en om haar verkregen. Ik smeek u, gowaardig u om mij deelgenoot te maken van uw geluk, door mij eene teedere en kinderlijke liefde te verkrijgen |
|||||
|
35
|
||||||
|
tot de liefste aller Moeders, do onbevlekte
Maagd Maria. Zoo zal in mij bewaarheid worden wat over uwe Bruid geschreven staat: Geestelijke iiuikeu. Die mij gevonden zal hebben, zal het leven vinden en hot heil in den lieer. (]) Voorbeeld.
p zekeren dag was de il. Theresia, die
vurige dienares van Maria\'s Bruide- gom, met verscheidene harer kloosterzusters op reis, oin een nieuw klooster te stichten, dat ter eere van den II. Jozef zou genoemd worden. De voerman echter dwaalde van den weg af, en kwam terecht op een zeer gevaarlijke plek, waar menige afgrond de reizigsters aangrijnsde. Zij waren op het punt, in de diepte te
storten, nog eenige seconden, on het rijtuig zou door de toomelooze vaart der paarden van de hoogte worden afgeslingerd. Daar herinnert zich de II. Theresia ha-
ren beschermer, en op haar voorbeeld, roe- pen allen den H. Jozef aan. Plotseling weerklinkt een machtige stem van uit den afgrond: «Terug, terug, nog één stap voor- |
||||||
|
(I) Prov. VIII, 31 en 35.
|
||||||
|
30
|
|||||||
|
uit, dan gij zijt allen verloren." Op dit be-
vel staan de paarden als door een geheim- zinnige macht stil, en de zusters vroegen, welke richting er moest worden ingeslagen. Dczelfdo stem wijst haar eene plaats aan die niet minder gevaarlijk schijnt; toch ge- hoorzaamt men, en is nu weldra buiten ge- vaar. De voerman ging nu naar don red- der zoeken, om hem te bedanken, maar er was niemand te ontdekken, zelfs geen spoor van eenig menschelijk verblijf. De H. ïhe- resia echter had deze stem herkend, en sprak aangedaan: «Dierbare kinderen, te- vergeefs zoekt onze gids naar onzen onzicht- baren beschermer; het is de H. Jozef zelf geweest." (Leven van de II. Theresiu.)
|
|||||||
|
VIJFDE DAG.
De eerste reis.
an don Aartsengel Gabriël had Ma-
ria vernomen, dat hare nicht Elisa- betli, echtgenoote van den heiligen priester Zacharias, moeder mus geworden. De H. Geest, die al hare handelingen bestuurde, deed haar begrijpen, wat God niet die openba- |
|||||||
|
37
|
|||||
|
ring voorhad; Hij wilde, dat zij aan Johau-
nos don Dooper den zogen zou gaan bren- gen van het Woord, dat zij ontvangen had. Merken wij hier wel op, dat Maria deze
reis niet zou hebben ondernomen zonder toestemming van Jozef; zij immers gehoor- zaamde hom in alles, gaf zich zelfs moeite om zijne geringste wenschen te kennen en to voorkomen ; zoo wilde hot God, zij wist zulks. Als dus Jozef den minsten tegenzin had betoond, zou Maria or aanstonds van hebben afgezien. Om deze lange afwezigheid van Maria
te verklaren, moeten wij veronderstellen, dat Maria aan Jozef verhaalde, wat haar omtrent Elisabeth geopenbaard was, even- wel datgono verzwijgende wat haar zelve betrof; en dat zij hom vroeg of het niet passend zou zijn, hare heilige nicht to gaan bezoeken, en zo gedurende eenigen tijd bij te staan. Zoodoende vermood zij te zeggen, dat het Gods heilige wil was, teneinde hier- door op Jozefs beslissing goen invloed uit te oefenen ; zij had bovendien zulk eone hooge gedachte van zijne heiligheid, dat zij al zijne uitspraken beschouwde als van God zelf. Jozef van zijn kant beminde en ver- eerde zijne jeugdige eohtgenoote te zeer, om anders te denken, anders te willen dan |
|||||
|
38
|
|||||
|
zij. Na God gedankt\'te hebbeu voor de ge-
nade, aan iï.lisaboth bewezen, sprak hij : «Dierbare Maiin, als ik alleen naar niijn hart luisterde, zou ik u slechts ongaarne zien ver- trekken. Maar liet is Gods wil; laten wij bei- den gehoorzamen, ik zal mede gaan en u tot geleide strekken tot Hebron." (1) Ongetwijfeld heeft Jozef deze reis medege-
maakt. Vooreerst was de afstand tusschen Nazaretli en Jernsalem vijf en twintig uren gaans, on ten tweede paste het niet bij de Joden, dat een jonge dochter van Maria\'s leeftijd alleen uitging, zonder geleido van een ernstig persoon. (2) En aan wieu zou Jozef de hoed o over Maria hebben toever- trouwd, en waarom? Dat zou, dunkt ons, een gemis van eerbied jegens haar geweest zijn, eu zijn minnend hart was daartoe niet in staat. Zij gingen dus haastig en ingetogen voort.
Maria aanbad God in haar binnenste, en Jozef verhief zijn g-moed tot den lieer in gebed en overweging. Als zij spraken, liep het gesprok zeer zeker over de groote ge- beurtenis met Klisabeth, en over Hem, wiens voorlooper Johannes zou zijn. Wij kunnen ft) Daar woonde waarschijnlijk Zacliaria»,
(2) Dc/.t\'. opmerking maken de H. He nardus en fïe- ilictus XIV. |
|||||
|
39
|
||||||
|
ons voorstellen, hoe de bruidegom van Gods
Moeder haar onderhield over den verwach- ten Messias, die weldra zon komen. //Mis- schien," dus sprak hij, tt zullen wij don Hei- land nog met eigen oogen aanschouwen, mis- schien zelfs is Hij reeds op deze aarde neer- gedaald. Er staat immers geschreven : «Zie, ik zend mijn Kogel, die den weg voor mij zal bereiden ; en aanstonds zal in zijn tem- pel do Heerscher komen, dien gij begeert."(l) O, wat moed de zedige maagd wel gevoeld hebbon bij het liooren dezer woorden! Zij wist alles, en hare nederigheid weerhield haar, om de geheimen te openbaren, die in haar voltrokken waren. Ongetwijfeld spoor- den die twee heiligen elkander aan, God meer en moor lief te hebben, en zoo zich waardig voor te bereiden op de komst des Hoeren. //Ja Jozef," zal Maria gezegd heb- ben, //laten wij God liefhebben, liefde, liefde, ziedaar alles wat Hij van ons vraagt." Overweging en (aebcd.
dHI! olukzalige Patriarch, uw hart was ver-
s|2i vuld van God en zijne liefde, daarom sprankt gij ook altijd over goddelijke za- |
||||||
|
(lj Maluoli, lil, l.
|
||||||
|
40
|
|||||
|
ken ; liet mijne is vol ijdelheden, en helaas,
ik spreek dan ook altijd onnutte en ijdele
dingen. Ach, ik weet het, Jesus heeft beloofd, in het midden te zijn dergenen, die in zij- nen naam vergaderen. Zoo vertoonde Hij zich aan de leerlingen van Ëmmaüs, als zij over Hem en zijn lijden spraken ; Hij ver- lichtte hen, verwarmde hun hart, en deed ze van liefde voor God branden. Zoo zou hot ook met mij gaan, als ik maar kon beslui- ten om met mijne nuttelooze gesprekken te breken, en mij slechts over Jesus, Maria en u te onderhouden. Dikwijls wil ik er moe be- ginnen, maar helaas, het menschelijk opzicht weerhoudt mij; ik gelijk aan diegenen in Is- raël, welke wel in hun hart aan Jesus ge- loofden, maar uit vrees voor zijne vijanden het niet durfden bekennen. ü liefdevolle Heilige, ik bid u, mij bij te
staan, leer mij het oordeel der menschen to verachten, het menschelijk opzicht met voe- ten te treden, opdat ik deze vreeselijke be- dreiging van Jesus niet behoeve te vreezen: Geksïkujkr Ruiker. Al wie zich voor de
menschen over Mij geschaamd zal hebben, over dien zal Ik Mij schamen voor mijnen Vader. |
|||||
|
41
|
||||||||
|
\\ Goilicelil.
BI en jongmensch moest loten voor de mi-
__} litio. Zijuo kleine zuster, dio !)ij ons ter school gaat, verzocht mij om eene no-
vene voor hem te houden, men kon hem niet missen, daar hij door zijn arbeid do steun was van het gezin. Mijne kleine school- kinderen baden met vuur. üp den dag der loting woonden de ouders en al de kinde- ren het H. Misoll\'er bij, dat ter eere van den 11. Jozef werd opgedragen. Do kloine ontstak een kaars voor het beeld en zoide mij : i,0 zuster, ik ben zoo gelukkig, ik weet zeker, dat mijn broeder een hoog num- mer zal trekken." En inderdaad, hij trok op één na het hoogste, hij was vrij ! (Propagation de la Devot: a Si. Joseph.) Zuster Oabriël. |
||||||||
|
ZESDE DAG.
Te llebroii.
|
||||||||
|
ndor godvruchtige gesprekken wa-
ren de beide heilige echtgenoolen 31 hot huis van Zacharias genaderd. Waarschijnlijk bevond Elisabeth zich in haar |
||||||||
|
42
|
|||||
|
vertrek, en begaf Maria zich tot haar, ter-
wijl Jozef uit bescheidenheid aan den ingang der woning achterbleef en zich door teeke- nen on gebaren met Zacharias onderhield, die de spraak verloren had. Denkelijk had- den toon de grooto dingen plaats, welke de Evangelist verhaalt, nl: de heiliging van Johannes, de profetische ingeving van zijne moeder, haar lofprijzing op Maria, on do lofzang van deze laatste. Na dit gedenkwaardig wederzien begaven
boide nichten zich tot Jozef; nederig boog deze voor de gelukkigo moedor, en begroet- te haar hartelijk. Deze van haron kant be- dankte hein, de reinste aller vrouwen in haar huis gebracht te hebben, en aanschouwde met bewoudoriug dien man, aan wien God zulk oen schat ter bewaring had toevertrouwd. Ongetwijfeld gaf de H. Geest haar in, dat doze een rechtvaardige was, de hem aange- dane eer waardig. Zacharias van zijnen kant kon de oogen van zijnen doorluchtiger! gast niet afwenden, en ingewijd als hij was in do goddelijke wetenschap, bespeurde hij dra, dat deze geen gewoon man was, en dat onder dat nederige uiterlijk een groote heilige verborgen was. Hoewel Jozef nog onkundig was van het
groot geheim, in don Voorlooper des llee- |
|||||
|
43
|
|||||
|
ren on in Elisabeth uitgewerkt, kon hem
toch niet ontgaan, welk een heilzainen in- vloed Maria\'s tegenwoordigheid op dit huis- gezin uitwerkte. Het viel hem op, dat Elisa- beth, hoewel reeds op jaren, als verjeug- digd scheen. In den blik, dien zij op Maria sloeg, lag meer dan buitengewone eerbied, en als de Moeder Gods haar naderde, scheen Elisabeth van ontzag doordrongen te wor- den. Soms richtte deze tot haar jeugdige nicht geheimvolle woorden, doch een enkele oogopslag van Maria was dan voldoende, om haar te doen zwijgen. Een priester kon aan hot altaar niet meer eerbied betoonen, dan Elisabeth, wanneer zij aan do Bruid van Jozef een dionst bewees. Ongetwijfeld zal deze over al die wonderlijke zaken ver- baasd hebben gestaan, en nagedacht hebbon, wat (lat alles wel mocht beteekenen. liet behaagde den H. Geest, oin Jozef op deze manier langzaam voor te bereiden tot de kennis van hot groote geheim der monsch- wording van God. Na eenigo dagen maakte de heilige hun
zijn plan bekend om te vertrekken. Elisa- both bad hom om te blijven en Zacharias voegde zijne stomme smeekingou bij de hare. Maar Jozef beminde te zeer zijno armoede on nederige bezigheden, om nog langer in |
|||||
|
44
|
|||||
|
ledigheid eu overvloed te kunnen doorbren-
gen. Hij vertrok dus, on liet, hoewel on- gaarne, zijne beminde Maria bij hen achter. O, wat scheen hem zijne woning thans
ledig en arm. Immers, zij was niet meer daar, zij, die er de schoonheid en rijkdom van uitmaakte. Haar beeld zweefde hem steeds eu overal voor den geest, aan do haardstede, waar zij inden vroegen ochtend het ingesluimerde vuur door haren adem aanwakkerde : aan het venster, waar zij ge- woonlijk zat te spinnen, onder het zingen vau Gods lof. Doch terwijl Jozef zoo voortdurend Maria
in de gedachten had, sprak deze met lof bij Klisabeth over den heiligen echtgenoot, dien God haar geschonken had. /ij wijdde met vuur uit over zijne deugden, zijne zuiver- heid, de teedere zorgen, waarmee hij haar omringde. i,0, dierbare nicht," dus vor- volgde Maria, «wat zal zijne vreugde groot zijn, als hij het geheim der menschwording zal kennen, als hij Gods Zoon zal mogen aanschouwen !" |
|||||
|
45
|
|||||
|
0\\ :■■■«■ \'ïiiiB cii fJclinl.
Wat doet liet goed, gelukkige Jo/.ef,
zoo uwen lof te liooreu verkondigen uit den mond van haar, die vervuld is met den H. Geest, die door hare woorden het kind in den schoot zijner moeder met ze- geningen overlaadde, ü, wat moet de ach- ting, die het zuiverste en beminnelijkste schepsel u toedroeg, kostbaar voor u zijn geweest, in de vergetelheid, waarin gij voor do menscheu leefdet. En ik, dwaze, ik zoek de goedkeuring der menschen, ik zoek in hun midden te verschijnen, en hunne niets- waardige bewondering ai\' te bedelen ! Ach maak toch, bid ik u, dat ik, naar uw voor- beeld, slechts aan Jesus en Maria zoeke te behagen ; maak, dat ik toch wèl mogo in- zien, hoe ijdel on onbeteekenend de goed- keuring der wereld is, welke de meesten met zooveel drift najagen ; laat mij wel be- sellen, dat de eonige duurzame en wezen- lijke roem bestaat in Josus te behagen en zijn wil op te volgen. Geestelijke Ruiker. Do rechtvaardigen
zullen schitteren als sterreu in de woning huns vaders. (Mattli. XIII, 43.) |
|||||
|
46
|
|||||
|
Voorbeeld,
fk kom mij van eeno schuld van dank-
_j baarheid jegens den H. Jozef kwijten. //Tengevolge van huiselijke oneonighodon
had ik mij aan den drank overgegeven, en langzaam was deze gewoonte een hevige hartstocht bij mij geworden, die mij helaas vijf\' jaar lang beheerschte. Wat al kibbela- rijen, oploopondheid en twisten in dat korte tijdsbestek! Het vijfde jaar sprak ik tot mij zelven : «Ik zal niet moer drinken, ik zal bidden, de 11. Maagd en den H. Jozef aan- roepen ; ik zal het vaste voornemen maken om van gedrag te veranderen." Maar doze verdierlijkende hartstocht overheerschte mij altijd, en ik herviel steeds opnieuw. Einde- lijk geraakte ik bekend met het zoogenaamd Koordje va» den H. Jozef. Den dorden dag nadien ben ik nog eens in mijne kwade ge- woonten vervallen, het was in hot begin der vorige maand Maart; maar sedert is mij dat niet meer overkomen, ofschoon ik ook nu nog de bekoring tot overmatig drin- ken heb ; maar alsdan is het, of eene on- zichtbare hand mij tegenhoudt, en dank aan God en den II. Jozef overwin ik. ,/Ik eindig, Eerw. Pater, on bid u oin
uwe gebeden en zegen. Ij. Joseph." Cauton Donai (Nord) Sopt. 1 868.
|
|||||
|
47
|
|||||||
|
ZEVENDE DAG.
De openbaring.
|
|||||||
|
e meeste schriftuuruitloggers zijn
van oordeel, dat Maria bij Elisa- betli bleef tot aan de geboorte van Joliannes den Dooper. Immers, zij bad van haren echtgenoot verlof bekomen om drie maanden in die woning te verblijven, het scheen dus betamelijk, dat zij niet vertrok, zonder het kind van Zacharias en Elisabeth gezegend to hebben, zonder het aan haar hart gedrukt, en met hare geheiligde lippen zijn zuiver voorhoofd te hebben aangeraakt, er zoodoende het zegel op drukkende der maag- delijkheid en van het martelaarschap, v Onwillekeurig rijst de vraag bij ons op,
waarom God Jozef zóó lang onkundig heeft gelaten van het groote geheim van Maria\'s goddelijk Moederschap. Had hij daarvan niet eerder dan ieder ander onderricht moe- ten worden, vóór Elisabeth en Zacharias ? Op deze vraag luidt het antwoord aldus:
Het werk onzer verlossing moest van den beginne afaan gekenmerkt worden door lij- den en vernedering. Jozef, die daarin zulk een belangrijko rol ging spelen, moest even- als Jozef van Egypte, een zwaard zijne ziel |
|||||||
|
48
|
|||||||
|
voelen doorboren ; Maria zelve, liet hoilig-
ste der schepselen, moest de beproeving der verwarring doorstaan. Er staat geschreven: dat men slechts het eeuwig leven door vele bekommeringen kan ingaan , (1) de enge poort tot dat leven is Jesus zelf. (2) Jozef\' was bestemd niet alleen om Christus te ken- nen : hij moest Hem ook in naam der H. Kerk bij zijne geboorte ontvangen en in zijn huis opnemen, beminnen en opvoeden; kon hij zulk een eer te duur koopen ? Eindelijk, er was iets beter dan die beproeving in staat om de voorzichtigheid van dien groo- ten Heilige in een holder licht te stellen, en de getrouwheid aan de goddelijke wet- ten, zijne achting en eerbied voor Maria, en de verheven deugd van deze in al hunne waarde te doen uitkomen. In die treurige dagen, welke hij in zulke
pijnlijke onzekerheid doorbracht, hield Jo- zef niet op, te bidden, dat God hem mocht verlichten. Want zijn angst was groot, hij wist niet wat te doen. Maria toch was al- tijd zoo onderworpen en vol eerbied jegens hein, haar blik was zoo kalm, zoo zeker en gerust, dat een zonderlinge tweestrijd in zijn hart ontstond. Somtijds ongetwijfeld |
|||||||
|
(1) Act: XIV. 21.
(2) Joan: XVII. S.
|
|||||||
|
49
|
||||||||
|
dacht hij er aan, haar te ondervragen; maar
de reinheid en majesteit, die van haar maagdelijk voorhoofd straalden, deden hem het woord op de lippen besterven. Hoe het ook zij, Jozef bleef in het on-
zekere, en meende zijn plicht te vervullen, door heimelijk zijne dierbare woning te ver- laten ; ongetwijfeld ging hij dit droevig be- sluit ten uitvoer brengen, als des nachts hem een Engel verscheen en zeide: //Jozef, zoon van David, vrees niet, Maria uwe Bruid tot u te nemen. Want door de kracht van den IL Geest heeft zij ontvan- gen en zal zij een zoon ter wereld brengen, en gij zult hem Jesus noemen; want Hij zal zijn volk van de zonde verlossen. Zoo zal de voorzegging vervuld worden: «Zie, eene Maagd zal ontvangen en een zoon ba- ren, en zijn naam zal zijn Emmanuel, d. i. God met ons." (1) De vreugde te beschrijven, en de ver-
rukking van Jozef, bij het vernemen dezer hemelsche boodschap, is eene onmogelijk- heid. Nog slechts een oogenblik te voren meende hij zich door een onoverkomelijken afgrond gescheiden van Haar, die hij meer beminde dan zich zelf, en nu verscheen |
||||||||
|
(1) Matth. I, 20 s q q
01. H. Jozef. |
||||||||
|
i
|
||||||||
|
50
|
|||||
|
Maria in zijne oogen zuiverder, reiner en
eerbiedwaardiger dan ooit; God zelf haalde den band, welke die twee heilige personen verecnigd had, nog nauwer toe, ja, onver- breekbaar voor eeuwig ! Jozef ontwaakte, zegt de II. Schrift
maar welk een ontwaken ! Jozef beminde zijne Maria uit geheel zijn hart, en zie, op het oogunblik, dat hij meende, haar voor hem als dood te moeten beschouwen, ont- ving hij haar uit Gods hand weder, na ver- heven te zijn tot den hoogsten rang boven alle andere schepselen. Ja, zij die daar rustte, was die sterke Vrouw, reeds in het paradijs beloofd, zij was het, wier zaad het zaad van satan zou verstikken, zij was het, Maria, die de helsche slang zou verplette- reu ; zij was Moeder van God I Overweging en Gebed.
Be vernedering, o goede Heilige, was
altijd de weg, waarlangs Gods vrien- den de verheerlijking binnen gingen; daar- door werden zij waardig om de goddelijke ingevingen van den H. Geest en zijne openbaringen te ontvangen. De Heer heeft gezegd, dat de nederige de hoogste plaats |
|||||
|
51
|
||||||
|
zal hebben in zijn rijk; (1) Jesus zelf is
slechts door versmadingen en den dood den hemel binnen gegaan. Hoe dan zoudt gij, meest beminde vriend van God, van die wet zijn uitgezonderd geweest ? En ik, nietige aardworm, ik kan geene vernede- ring, geene geringschatting van den kant der menschen verdragen ; ik zou wenschen dat iedereen mij achting en eer bowees. Hoe is het mogelijk, dat ik zoo kan zijn met uw voorbeeld en dat van Maria voor oogen ! O, beminde Beschermer, verkrijg mij door uwe gebeden on door de voor- spraak van Haar, die het verhevenste en toch het ootmoedigste schepsel is, de deugd van nederigheid. Leer mij mij zelven verachten en klein te zijn in mijne eigene oogen, opdat ik later des te grooter zij in de oogen van God, indachtig het woord van den profeet: Geestelijke Ruikek. God heeft twee
woningen, den hemel en het hart van den ootmoedige. Voorbeeld.
IJpen grenadier leefde in algeheele ver-
gaf waarloozing zijner godsdienstplichten; |
||||||
|
(1) Mutth. XVIII.4.
|
||||||
|
52
hij had slechts écn zaak aangehouden van
alle gebeden, die men hem in zijn jeugd geleerd had, namelijk slechts het Wee» ge- groet, en dit gebed ter eere van den H. Jozef: 11. Jozef, gij die de vader en bescher- mer zijl geweest van het heiligste huisgezin, dat ooit op aarde leefde, ik bid u ook de vader en beschermer van onze familie te willen zijn, en ons de genade van een goeden dood te verwer- ven. Dit waren zijne eenige gebeden al se- dert jaren ; maar daaraan hield hij zich ook stipt; tot den 11. Aartsvader had hij zulk vertrouwen, dat hij steeds zijn naam in den mond had en hem in alle wederwaardighe- den aanriep. Om zijne forsche gestalte noem- den zijne kameraden hem altijd den grooten H. Jozef Het was in het jaar 1809. Onze grena-
dier bevond zich in den strijd en vocht dap- per mee; plotseling echter werd hij buiten gevecht gesteld door een kanonskogel, die hem een been verbrijzelde. «O, heilige Jo- » zef, heilige Jozef," was zijn eerste uitroep.
Hij werd in eenebijzijnde woning gebracht; te midden zijner smarten hoorde men hem op zijn ziekbed niets anders uitbrengen. Een priester sliep in een kamer naast de zijne, en deze woorden hoorende, meende hij, dat zijn buurman een godsdienstig soldaat zou |
||||
|
53
|
||||||||
|
zijn. Hij begaf er zich dus heen, en.... de
vroeger zoo onverschillige grenadier biecht- te vol berouw : de H. Jozof had hem zij- no bekeering verworven. TCenigo dagen la- ter stierf hij op de meest stichtende wijze, onder het aanroepen van den II. Jozef. (St. Joneph. Medü: p. to\'ia l. jours du mok
de Mars.) |
||||||||
|
ACHTSTE DAG.
De eerste dienaar van Maria.
|
||||||||
|
et vurige dankbetuigingen jegens
(Jod, die hem uit zijne kwellende _ onzekerheid had verlost, wachtte Jozef den dag af. Mindelijk vernam hij do voet- stappen van Maria, en hij haastte zich, om zich bij haar te vervoegen. Mij dunkt, ik zie hem, evenals weleer Mozes, ongeschoeid en sidderend naderen tot dat nieuwe branden- de Braambosch, zonder doornen, waar, tus- schen de heilige vlam van het goddelijke moederschap, de reine lelie dor maagdelijk- heid zich schitterend verhief. Maria groette hem nederig als naar gewoonte, maar reeds was haar beschermer op de knieën gezon- |
||||||||
|
54
|
|||||
|
ken, om God, die in zijn huis verbleef, te
aanbidden en te danken. O, wat ging er bij dit gezicht om in het
hart van de overgelukkige Maria! Zij be- greep nu, dat Jozef onderricht moest zijn van haar geheim; en op hare beurt viel zij neder, en beiden loofden God voor zij- ne barmhartigheid. Dit verheven schouwspel is niet te be-
schrijven, en toch, wat daar op volgde, moet nog treffender zijn geweest, het onderhoud namelijk tusschon die twee heilige echtge- nooten, waarin Maria aan Jozef nauwkeurig alles verhaalde, wat met haar was voorgeval- len. Mij dunkt, ik zie de H. Maagd, blozend van nederigheid, in eenvoudige woorden aan Jozof mededeelen wat de Engel haar zoide : «Gegroet, Gij vol van genade, de Heer is met U." Als zij hem de ontroering en verwarring verhaalde, welke deze woorden in haar te- weegbrachten, bewonderde Jozef hare voor- zichtige nederigheid, hij was buiten zich zel- ven van verrukking bij de gedachte, zulk een deugdzame vrouw,zulk een Heilige zijne Bruid te mogen noemen, on in haar zoete en tot deugd opwekkende tegenwoordigheid zijn le- ven te mogen doorbrengen. Op verzoek van Jozef\' verhaalde Maria ook alles wat bij Ëlisa- betli was voorgevallen; maar gekomen aan |
|||||
|
55
|
|||||
|
haren lofzang, liet Magnificat, sprak zij niet,
meer. Do handen ton hemel gelieven, en de oogen opgeslagen naar God den Vader, zong zij als verrukt die heerlijke voorzegging: nVan nu af zullen alle geslachten mij zalig pr\'yzen." En Jozef was als buiten zich zelf van be- wondering, van eerbied en ontzag; en de geest van voorzegging deelde zich aan hem mede, en hij begreep de beteekenis, opge- sloten in die verhev Gii woorden : // Want Hij, die machtig is, heeftgroote dingen in mij gedaan. Machtigen h ej\'t Hij omver geworpen en nederigen verheven ; Hij heeft de armen met goederen overladen en de rijken ledig weg- gezonden." Jozef zag de groote gebeurte- nissen vervuld worden, in dezen schoonon lofzang aangeduid, hij zag hoe de volken, gedompeld in de duisternis van dwaling en zedoboderf, daaruit ontwaken zouden, om den Zoon van Maria te aanbidden, van Hem het leven der ziel te ontvangen, en Maria\'s naam met dien van Jesus te loo- ven en te prijzen. Van af dien dag veranderde de eerbied
en liefde, welke Jozef voor Maria gekoes- terd had, in een waarlijko vereering. Uit haar verhaal had hij begrepen, dat Maria het kanaal was, waardoor ons de genaden zouden toevloeien ; zij was Moeder van God, |
|||||
|
Be-
|
|||||
|
en hare heiligheid en macht waren dus ge-
evenredigd aan die allergrootste waardigheid. Van nu af schepte hij er ongetwijfeld be- hagen in, hare komst te begroeten met de woorden van den Aartsengel: « Wees gegroet, gij vol van genaden, de Heer is met u, gij zijt gezegend onder de vrouwen; of met Elisa- beth : //Gezegend is de vrucht uws lichaam» !" Wij mogen ook genist aannemen, dat Jo- zef, die zich zoo klein gevoelde in de na- bijheid zijner heilige Bruid, zich in haremach- tige voorspraak aanbeval: //Heilige Maria, bid toch voor mij, die een zondaar ben." Onze heilige was dus de eerste vereerder, de eerste dienaar van Maria; laten wij zijn voetspoor volgen en niets te veel achten, als het do eer van onze onbevlekte Moeder geldt. Overweging en Gebed.
*a"X?at doet het mij goed, allerbeste II.
\\JrJl Jozef, in u hot volmaaktste voorbeeld te zien van de vereering, die ik aan (Jods Moeder verschuldigd ben ! Door uw voor- beeld aangemoedigd, wil ik mijn ijver in den dienst van Maria verdubbelen, ik wil geen enkelen dag, geen uur voorbij laten gaan, zonder haar met den Engel te be- |
|||||
|
57
|
||||||
|
groeten, zonder mij over hare vreugde te
verblijden, zonder over have droefheden en smarten te treuren, of haar met hare heer- lijkheid in den hemel geluk te wenschen. Tot nog toe heb ik haar weinig bemind, ach, help gij mij, bid voor mij, opdat ik die goede Moeder steeds meer en meer liefhobbe, en de kracht der belofte moge ondervinden, die zij door den mond van den Wijzen Man doet: Geestelijke Ruikeu. Ik verrijk degenen,
die mij beuiiunen. (1) Voorbeeld.
|jrn het jaar 1638 heorschte de pest in
JOL, Frankrijk ; vooral in Lyon maakte deze vreeselijke geesel vele slachtoffers. Een vierjarig jongetje werd er door aan-
getast. Do ongelukkigo moeder was troos- teloos, zij zat den geheelen dag weenende bij liet bedje van haren kleinen Martinus. Ken vriend van do bedroef\'do ouders kwam hen bezoeken en ried hun modelijdend aan, om hun kind aan den II. Jozef aan te be- velen. «O ja, van harte gaarne," riep de moeder weenend uit; wik zal dien Heilige |
||||||
|
(1) Prov. VIII. 21.
|
||||||
|
58
|
||||||
|
bijzonder aanroepen, mijn kind is juist op
zijn feestdag geboren." Bij deze woorden viel zij op de knieën
en bad den 11. Aartsvader, om toch Marti- nus te willen genezen. Eenige uren later kwam de vader terug om naar zijn kind te zien ; hij vond bet slechter dan te voren, en meende het reddeloos verloren. Ook zij- ne ochtgenooto was van dit gevoelen. In- tusschen gingen zij voort, den II. Jozef met vertrouwen aan te roepen ; nog was hun gebed niet ton einde of do kleino wilde eten en opstaan ; hij was volkomen gene- zen. Vol innige dankbaarheid lieten de over- gelukkige ouden op het altaar van den II. Jozef een schilderij plaatsen, do mirake- leuzc genezing van hun kind voorstellende. . (Jardin des enfants?) |
||||||
|
NEGENDE DAG.
De YerivactiUiis.
cli, wat waren zij zoet voor Jozef,
de dagen, die verliepen na do ver- schijning des Engela, tot aan do geboorte van den Verlosser! Dezen Verlos- ser, hij wist het, bezat hij reeds in zijne scha- |
||||||
|
59
|
|||||
|
mele woning; hij wist, dat do Zaligmaker aan
zijno zijde was, hij aanbad zijn verborgen God, welke zijne tegenwoordigheid door een ge- heimzinnigen invloed deed gevoelen. Daarbij was aangesteld als bewaker over het kostbaar- ste, dat de wereld ooit zou aanschouwen, waakte hij bovenal op zich zelf, om zich voor zijne taak meer waardig te maken; hij immers leefde dag en nacht in de on- middellijke nabijheid van die nieuwe Arke des Verbonds. liet vleoschgeworden Woord was do grondslag van al zijne gedachten, daarvoor werkte, daarvoor leefde hij. Als hij verplicht was, zijno woning voor een tijdje te verlaten, Hot hij er zijn hart ach- ter; men kon het hem aanzien, als hij met do mensehen sprak, dat zijn geest elders vertoefde, dat hij dacht aan de goliofdo wezens, waardoor zijn huis geheiligd werd; en zoodra zulks mogelijk was, verliet hij het gewoel der monschen om zijn woning, zijn paradijs weder binnen te gaan. O, wie zou niet gaarne tegenwoordig zijn
geweest bij dozo tweo heilige ocbtgenooten, als zij, gezeten onder den vijgeboom achter hunne woning, uitrustten van do doorgestane vermoeienissen, en elkander hunne vromo gedachten mededeelden \'i De onmetelijkheid van een donkerblauw homolgowolf, waaraan |
|||||
|
60
|
|||||
|
de eerste sterren begonnen te schitteren;
liet stilzwijgen van die grootsehe natuur, welke als ingetogen scheen, oin bij het einde van don dag haren Schepper te ze- genen, alles in één woord, wat hen om- ringde, bracht Maria en Jozef er toe, oin hunne harten tot God te verheffen. Even- als alle zuivere zielen schepte ook Jozef er behagen in, zijne blikken tot hot met ster- ren bezaaide hemelgewelf op te slaan, en Gods eeuwige schoonheid en macht te be- wonderen in die verschillende flikkerende sterrebeelden. Vervolgens zijne oogen we- der slaande op de 11. Maagd, die evenals hij in diepe overwegingen verslonden was, kwamen hem al die schitterende hemolbol- len bleek en nietig voor, vergeleken bij degene, die naast hem zat. Was zij niet grooter, niet verhevener dan de hemel, was zij niet schooner en glansrijker dan de maan, wier zilveren licht bij Maria slechts als schaduw was? woonde de Schepper van het heelal niet in haar binnenste? Het schoen hom, dat de natuur zweog van bewondering hij liet aanschouwen van Maria, dat do ster- ren van vreugde schitterdon in tegenwoor- digheid van dat koninklijk aanschijn, dat de vogelen hunne stem weerhielden om de hare te hooreu. |
|||||
|
61
|
|||||
|
En Jozef, met hooveel aandacht en ziels-
verrukking luisterde Lij naar do woorden vol wijsheid, welke van Maria\'s lippen vloeiden, als zij hare overpeinzingen afbrak, om hem hare gedachten mede te doelen. En als hij haar zijne vrees uitdrukte, van niet waardig te zijn om God in zijne wo- ning te ontvangen en Hem onder de ge- daante van een hulpbehoevend kind op zijne armen te dragen, wat deed het hem dan goed, door zijne Bruid te worden gerustge- steld, en haar aan do hand der 11. Schrift te hooron \\ erklaren, dat God niet zou ko- men om te heerschon maar om onderwor- pen te zijn; en dat de Heer, die ieder de noodige kracht geeft voor zijne taak, ook zou zorgen, dat Jozef en Maria hun ouder- plichten naar behooren zouden vervullen. Onder dergelijke heilige gesprekken sle-
ten zij den avond, totdat het uur van rus- ten sloeg, en Jozef in een zachten slaap do noodige kracht ging verzamelen voor den arbeid van den volgenden dag. Overweging en Gebed,
e hoe gelukkig zijt gij, groote A.artsva-
der, hoe rijk in uwe armoede. Zie, hoevele koningen, hoevele profeten en recht- |
|||||
|
62
|
|||||
|
vaardigen vóór u hebben verzucht en ver-
langd om slechts to zien wat gij bezit, en zij hebben het niet gezien. Ach, welk een geluk voor mij, zoo ik de vernederendste diensten bij u had mogen verrichten! Hoe gaarne zou ik mijn geheele leven dusdanig hebben doorgebracht, als het mij slechts in ruil daarvoor gegeven werd, oin dat heilig Tabernakel te aanschouwen, waarin God zijn verborgen schuilplaats hield. Hoe gaarne had ik, zij het slechts eenmaal, bij dat bewonderenswaardig Vat van heiligheid aanbiddend neergezonken voor den mensch- gewordeu God, dien het in zijn binnenste besloot!.... Maar wat beklaag ik mij toch? Kan ik niet, zoo dikwijls ik zelf maar wil, de beminnelijke tegenwoordigheid van een verborgen God genieten ? Is Jesus niet hier, op eenige schreden van mijne woning, onder de gedaante van brood in het H. Sacrament verborgen?.... Zie, ik kan een gelnk smaken, dat u niet ten deel viel, ik kan Jesus werkelijk, met Godheid en Mensch- heid, in mijn hart ontvangen, mijne ziel geheel in de zijne uitstorten, geheel met Hem vereenzelvigd worden. Maar ach, helaas, hoe weinig nader ik,
oin dat aanbiddelijk Voedsel te nuttigen, hoe lauw beu ik, als ik Jesus ontvangen |
|||||
|
63
|
|||||
|
heb; hoe lang schijnt mij een half uur, in
zijne tegenwoordigheid doorgebracht. Ik schaam mij, dat ik hot bekennen moet, maar \'t is alsof ik mij verveel, en dat in de tegenwoordigheid van het beminnelijkste, het hoogste Goed ! Welk een verschil 11. Jozef, tusschen u
en mij. Maar gij bemint Jesus, en ik helaas, ik bemin Hem niet, of zoo weinig, dat het geen liefde genoemd kan worden; mijn hart laat zich geheel door de schep- selen beheerschen. Ach, om uwe liefde tot Jesus bid ik u, vraag voor mij de onthechting aan het aardsche. Dat ik slechts voor Jesus leve, en voortdurend verlango naar zijne tegenwoordigheid, en slechts mijn vermaak vinde aan de voeten van Jesus. Geestelijke ruiker. Wat, o lieer, is
er in den hemel en op aarde zoet, zonder U! Voorbeeld.
"SEflen godvreezend jongeling legde zich toe
tlL-i, op de studiën, met het voornemen, later den priesterlijken staat te omhelzen, en zich aan het heil der zielen te wijden. Ongelukkig ondervond hij zulke moeilijk- heden met het Latijn, dat zijn leermeester den moed liet zinken, en hem dit mede- |
|||||
|
64
|
|||||
|
deelde. Weenend bad de scholier hem, om
toch nog maar verder to willen beproeven. //Beste jongen," antwoordde de geestelijke, «ik zie er slechts één middel op; beveel n aan den H. Jozef, dat hij u helpo, anders vrees ik, dat wij halverwege zullen blijven steken. Welaan, schep moed, ik zal mijn gebed met het uwe vereenigen; aan een volhardend gebed is de overwinning beloofd." De jongeling deed zulks, hij bad met vuur, en de 11. Jozef hielp hem op wonderlijke wijze. Zijn verstand werd langzamerhand ontwikkeld, en de grootste mooilijkheden kwam hij schitterend te boven. In het Groot Seminarie onderscheidde hij zich bo- ven de andoren door zijn helderen geost, en hij word een heilig priester. Later werd hij professor in verschillende vakkon, en eindelijk vicaris-generaal; vele jongelingen leidde hij achtereenvolgens tot geleerde priesters op. Zijne dankbaarheid en ver- trouwen tot den 11. Jozef waren bekend, en hij verhaalde menigmaal met aandoening hoe deze goedo Heilige hem geholpen had. (Année misericordieuse.J
|
|||||
|
65
|
||||||||||||||||
|
TIENDE DA.G.
I>c tweede rei».
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
ntusschon naderde hij al meer en
meer, de sehoone dag, die over de J wereld de Zon der gerechtigheid |
||||||||||||||||
|
z Muloen schijnen, en de duisternissen van zon-
de en afgoderij verdrijven. Met een godsvrucht en teederheid, die do Engelen in verrukking bracht, bereidden Maria en Jozef het wiegje, waarin de Godmensen zou worden ontvangen. Wel waren /.ij arm! wilgetakjes on biezen, door de naarstige hand van Jozef saamge- vlochton, vormden als een mandje, gelijk aan dat, waarin de redder van het Joodsche volk, Mozes, op de wateren van den Nijl dreef; on Maria spon en weefde eigenhan- dig de doeken en windsels, grof wel is waar, maar van onschatbare waarde door de tranen van moederliefde, welke hare oogen er op gestort hadden. Als Jozef zijne van liefde stralende blik-
ken op die armoedige rustplaats liet gaan, sprak hij zuchtend: //Ach, moot onze God zóó zijn intocht doen in de wereld? Gij weet, Maria, dat ik nooit de rijkdommen onzer voorouders heb begeerd, maar in dit oogenblik betreur ik toch de schatten van 01. TI. .lozol\'. 5
|
||||||||||||||||
|
66
|
|||||
|
Salomon, om daarvan oon heerlijken troon
te vormen voor uw /oon,.... voor mijn Zoon, omdat gij verlangt, dat ik Hom zoo zal noemen." Glimlachend antwoordde Maria: //Ver-
ontrust n daarover niet, dierbare Jozef; in- dien Gods Zoon gewild had, zoude Hij ons rijk hebben doen zijn, maar zie, Hij wilde arm geboren worden, en koos daarom twee armen tot ouders. Geloof mij, uw minnend hart zal Hem eono aangenamere rustplaats wezen dan het praalbed van Salomon." Ja, wel was dat wiegje arm en onaan-
zienlijk, maar toch was liet voor den nede- rigen Jesus nog te rijk, en verkoos hij tot rustplaats oeno kribbe! Op zekeren dag even uitgegaan zijnde,
kwam Jozef met ontsteld gelaat terug; me- delijdend vroeg Maria hem naar do oor- zaak van zijn bekommering. Jozef verhaalde haar nu, dat zoo juist een besluit bekend was gemaakt, waarin do keizer aan zijne onderdanen het bevel gaf, zich ia de plaats hunner afstamming voor de volkstelling te doen inschrijven,. Jozef moest naar lleth- lohem, dat vier* dagreizen van Nazarcth verwijderd was, en moest Maria achterlaten, daar zij in Nazareth niet zouden kunnen terugkeeren vóór de geboorte van Jesus, dien |
|||||
|
67
|
|||||
|
hij dus bij diens intrede in de wereld
niet zou kunnen begroeten. Maria deelde aanvankelijk in de ontstel-
tenis van Jozef, doch stelde hom weldra met hemelsclie gelatenheid gorust; er stond immers geschreven bij den profeet M icheas: «En gij, Bethlehem, zijt geenszins de ge- ringste onder do steden van Jurla, want uit u zal geboren worden do Heorscher, die Israël rogooren zal." Jozef was getroffen over dit juiste ant-
woord en dankto God, hem zulk ceno wijzo echtgenoote te hebben geschonken. Maria zelve wist do plaats van Jesus\' geboorte zeer goed, doch had aan God overgelaten, zijn wil te doen kennen. Zij namen dus de doeken en oen weinig brood, stolden zich onder Gods hoede en begaven zich op weg. Aan zich zelf dacht Jozef niet, maar wat
hem lipt meest smartte, was deze pijnlijke reis voor die toedere en zwakke Maagd. Er moest spoedig worden voortgegaan, want het was winter, en vooral in de bergstroken doet dit jaargetijde zijne strengheid gevoelen. Wat deod hot hom leed, des avonds zijne Bruid te zien afgewezen, als zij vermoeid van do reis oen onderkomen zocht! Want in do gegeven omstandigheden weigerde |
|||||
|
68
|
|||||
|
mon dikwijls, beiden op (o nomen; zij wa-
ren ook zoo arm! Toch vond Jozef op deze reis troost in
het gezelschap van Maria. Kon het ook anders? Zij verheugde zich, weldra Jcsns te kunnen omhelzen, en deed Jozef in hare verrukking deelen. Overweging en Ocl>cil.
*JVjr\'con, o neon, II. Jozef, zij kunnen niet
jL;\\li ongelukkig zijn, die voortwandelcn in het gezelschap van Jesus en Maria! Zij vindon oen beschutting onder den mantel van de Moedor des Hoeren, en Jesus is voor hen de veilige lichtbaak gedurende den nacht, het manna der woestijn, de rots, waaruit lovend water ontspringt. Hoe dwaas handel ik toch, mot steun te zoeken bij don zwakken raensch, die als een broos riet mij voor het vallen niet kan behoeden. Leer mij, evenals gij, alles vaarwel zeggen on vergeten, om mij slechts op Jesus en Maria te verlaten en hen to volgen. Keus toch za,l de dag komen, waarop ik alleen zal staan zonder vrienden aan do poort der eeuwigheid. Waartoe zal mij dan al die aardsche vriendschap dienen? Als ik inte- gendeel Jesus en Maria getrouw zal heb- |
|||||
|
69
|
|||||
|
bon gediend, als ik hunne vriendschap zal
verworven hebben, o dan zullen zij mij in dal. ma- mot vreugde opnemen on ontvan- gen, on vol teedorlioid zal Jesus tot mij zeggen: Geestelijke iuikkii. «Goede on getrouwe
dienstknecht, treed binnen in do vreugde uws Hoeren." Voorbeeld.
ff^jfot is oon groote fout in eou waarlijk
£LÏii. christelijke ziel, eeno overdrevone vroos voor don dood to gevoelen. T)e II. Alphonsus zegt, dat men er naar dient te verlangen, daar wij eenmaal gestorven, buiten govaar zijn, God te boloodigen en don Hemel to verliezen. Ziehier hoe iemand door de hulp van den H. Jozof van die vrees genezen werd. «Mijne moeder was eouo vrome christin,
maar zij had zulk een vroos voor den dood, dat ik er ontsteld van stond. Door middel van een St. Joze&beeldje, dat ik haar eens, zonder do minste bedoeling, gat\', ontstak zij in zulke vurige devotie tot dien Heilige, dat zij niet ophield, alom tot dezelfde gods- vrucht aan te sporen, on dat zij zelve hein allo familio-aaugologenheden aanbeval. Eens |
|||||
|
70
|
|||||
|
dat moii bij ons cono noveen dood om oon
belangrijke gunst te verkrijgen, sprak zij tot mijne zustors: »Wij zullen verhoord wor- den, de 11. Jozef heeft het mij beloofd." En werkelijk, het geschiedde ook zoo. «Op een anderen keer ried zij eene arme
vrouw, wier man 700 francs to vorderen had, aan, tot den II. Jozef to bidden. En zie, de schuldenaar, d ie op het punt stond van failliet to gaan, schreef hun eonige (la- gen later oon briefje, dat de som tot hunno beschikking lag. «De II. Jozef beloonde mijne moeder
voor haar ijver on godsvrucht, en toon het uur van sterven sloeg, was zij zoo kalm en tevreden, als men maar denken kan. Ik kreeg verlof om haar te bezoeken. Zoodra zij mij ontwaarde, sprak zij: //Mijn zoon, ik vertrek, naar het paradijs, naar den 11. Jozef." Zij sprak met mij over haren aan- staanden dood, over de begrafenis, en dcit alles met eene kalmte, alsof hot oen gewo- ne reis ware. Kenige uren later gaf zij in de heiligste gevoelens hare ziel aan God, en ik twijfel niet, of zij is reeds in den Hemel." {J\'trhual van een kloosterling.)
|
|||||
|
71
|
|||||
|
ELFDE DAG.
Ilrthlrln\'lll.
n vele ontzettende vermoeienissen,
na vele uren van zware inspanning, kwamen onze heilige reizigers ein- delijk aan de poort van Bethlehem, dat zij voor altijd beroemd zouden maken... Het kleine stadje was met vreemdelingen overstroomd. Daar Jozef van Bethlehem geboortig was, had hij er ongetwijfeld eenige bloedverwanten on kennissen. Hij klopte met Maria achter- eenvolgens bij iedereen aan, maar helaas, tolkens te vergeefs ; hot was te laat, er was geen plaats meer voor hen. Iedere weige- ring was als een dolksteek in het hart van Jozef, niet voor zieh zelf, daaraan dacht de onbaatzuchtige man niet, maar voor zijne onbovlekte Bruid, die toch al zoo vermoeid was van een vierdaagschen tocht. Ziende, dat hij in do stad niet zou slagen, besloot hij, met Maria naar do poort terug to koe- ren, waar zich een uitgestrekt gebouw be- vond, zonder bedden, zonder meubels wel is waar, maar waar iedereen den nacht kon doorbrengen. Helaas, ook daar was geone plaats meer onbezet, het wemelde er van reizigers, die alles in beslag hadden geuo- |
|||||
|
72
|
|||||
|
nion. Toen wierp hij cou droeven lilik vol
liefde op Maria, die buiten stond to wach- ten, on weende. Doch de jeugdige Moeder- maagd ontving als eeno plotselinge inge- ving, en wees hem eeno grot in do nabij- heid, waar de lastdieren der reizigers den nacht doorbrachten. Jozef aarzelde, dat was immers geene woning voor Maria, voor den lieer van hemel en aarde, doch zij hield vriendelijk aan, en zuchtend nam Jozef zijn intrek daarbinnen. Hij sloot den ingang zoo goed mogelijk, om Maria te beschutten voor den snijdenden nachtwind, en maakte zoo veel mogelijk eene rustplaats voor haar gereed. Kn Maria nam den medogebrach- ton mondvoorraad, en zotte het sobere avond- maal voor. Vervolgens wilde Jozef de wieg gereed maken voor Jesus; ach, wat sneed het hein door de ziel, hier niets to vinden, slechts oen houten kribbe zag hij, en onder tranen van aandoening bereidde hij die zoo goed hij vermocht; nog nim- mer had oen priester met inniger aandacht hot olleraltaar toebereid. Daarna begaf hij zich op verzoek van Maria ter ruste. En zie, in den nacht kwam hier de God-
menncli te)- wereld, en de Moeder wond Hem in doeken, en leyde Hem. in de kribbe. Maria\'s stem, trillend van hemolsche vreugde, wok- |
|||||
|
73
|
|||||
|
te Jozef uit zijue sluimering; on nu vertoon-
de zich aan zijn oog ecu schouwspel, zoo schoon, zoo verheven, dat eono eeuwigheid van geluk niet bij machte zal zijn, om liet uit zijn geheugen te wisschen. Do 11. Maagd lag daar op de knieën, schoon en glansrijk als een Seraphijn: zij hield op hare ar- men oen klein Kindje in doeken gewonden, maar schitterend van goddolijken luister, waardoor de duisternis der kille grot in helder daglicht werd veranderd; en zij bood Het hem aan, zeggende : //Jozef, ziedaar uwen Zoon !" Do gevoelens te beschrijven, to beseffen
zolfs, dio thans hot hart van Jozef bestorm- den on sneller deden kloppen, het is ons onmogelijk, liet was zijn God, du God van Abraham, Izaiik on Jacob, onder oono ge- daante, dio do ruwste harten moest vortee- deren. En het hart van Jozef, o het smolt weg van liefde, van sprakeloozen eerbied. Wat zou hij ook hebben kunnen zoggen ? Hij schreide van aandoening, en tranon vau dankbare liefde ontvlooidon aan zijne oogen. Eu als eindelijk Maria hem toeriep: //Dier- bare Jozef, zie, dit heinolsche Kind smookt u door mijn mond, om zijn vader te wil- len zijn, om hot aan to nemen als uw eigen Zoon, kom nader, hot verlangt naar uwe |
|||||
|
74
|
|||||
|
reine omhelzingen," toen overwon Jozef
zijne heilige vreeze, on sidderend naderde hij tot het Goddelijk Kind, tot den Emma- nuè\'l, God met onx ; hij strekte zijne armen tot Maria uit, en ontving uit hare moeder- handen zijn God. Ilij omhelsde het aanmin- nig Wicht, en drukte hot aan zijn vurig minnend harte, en stamelde de woorden : Mijn God, mijn Zoon !" En de hemelsche Vader bekrachtigde deze aanneming, en stortte in Jozefs zuiver hart een vonkje zij- ner oneindige liefde; on de II. Geest daal- de over hein neder, en om do lippou van Maria speelde een homelscho glimlach, ter- wijl zij zachtkens do woorden van haren lofzang herhaalde, en de Engelen zongen het vreugdevolle : n Glorie aan Godin den Jiooge, en oji aarde
vrede aan die van ffoedeu wille zijn." Overweging en Gelicd.
ÏRWoe groot, hoe onnoemolijk groot was
ilLi uwe vreugde, o beminde patroon der 11. Kerk, toon het u gegeven was, don Zoon van God, dio de uwe wilde zijn, in uwe armen te drukken ! Uwo verrukking doet mij denken aan dio van oeno ziel, wel- ke uit het Vagevuur vorlost, toegelaten |
|||||
|
wordt tot do aanschouwing van het Godde-
lijk Aanschijn, om zich in don Oceaan van eindeloos geluk te dompelen ! Zal dat ge-
luk ook mij eenmaal zijn weggelegd? Ach ja, ik hoop hot, door uwe voorspraak, door de verdiensten van Jesus en Maria. Maak toch, dat ik Jesus beminne en Hem nim- mermeer beleedige ; dat ik Maria liefhebbe on haar immer aanroope in mijne noodwon- digheden. Moge ik met een gerust hart de woorden van den H. Augustinus kunnen herhalen : Geestelijke Ruikew. Dat ik sterve, o
mijn God, opdat ik U moge zien en bezit- ten voor alle eeuwigheid ! Voerbceld.
Onder een brandend heete zon reed ik
1 zonder doel voort langs de zandige kust van Senegal; ik liet mijn paard maar draven, zonder te weten waarheen, door een mij geheel onbekende streek, liet geschui- fel der verschrikte slangen, het plonsen in het water van een of anderen kaaiman, die de hoefslagen van mijn viervoeter uit zijne rust hadden opgeschrikt, waren de eenige geluiden, welke de stilte van deze eentonige, barre woestenij verbraken. Ku |
||||
|
70
|
|||||
|
toch was or iuts, wat mij ouwedcrstaanbaar
aandreef, mijn rijtoohtjo nog immer te ver- lengea. Plotseling ontwaarde ik een verval- len hut, en mijne eerste gedachte was, daar binnen eens een kijkje te nemen. Zoodra ik den drempel overschreed, hoorde ik eene stem mij verschrikt toeroepen : «Wie is daar?"
//Ken priester, een "missionnaris," ant-
woordde ik, //vrees niet. God zegene u..." «Ken priester, o pater, gij zijt van har-
te welkom. Laten wij ons haasten om de zaken van mijn geweten in orde te bron- ge..." liet was een soldaat van het Fransche
leger, die daar voor mij lag. Het gehuil der jakhalzen, die door de reeds begonnen ontbinding werden aangetrokken, overtuig- den mij, dat er maar weinig tijd over was. Hij biechtte, en ik begreep nu den gehei- men aandrang, die mij tot in die hut ge- voerd had. Toen hij klaar was, sprak hij ongekun-
steld : «Ik wist zeker, dat hier oen pries- ter zou komen !" z/Wat? Denk er aan, wij zijn hier niet
in Frankrijk, maar in het hartje van Af- rika !" //Wel ja, dat maakt niets uit. Ik draag
|
|||||
|
77
|
|||||||
|
het koordje van don II. .Jozef, on ik ben
lid van zijn brooderschap voor een zaligen dood. Welnu, mijn geweten «\'as niet rein, de 11. .Jozef\' moest mij dus een biechtva- der bezorgen : dat heb ik hem gezegd, en mijn vertrouwen is niet beschaamd." (/(), nu begrijp ik alles. Welaan, mijn
vriend, stel uw vertrouwen steeds op den II. Jozef: de dood komt, maar brengt mot zich liet loven der ziel, in gezelschap van Jesus, Maria en .Tozof." Werkelijk, twee uren later stierf do sol-
daat. {Een Missionnaris van slfrika.)
|
|||||||
|
TWAALFDE DAG
neUilchcm.
(vervolg.)
oor de kribbe aanbiddend neergebo-
gen, vergaten Maria on Jozef alles, om slechts aan hun Schepper to denken, die daar in schamele doeken gewon- den voor hen lag. Jozef vooral was als ver- nietigd onder het gewicht van zoo een grooto gunst, o\\\\ geheel verslonden in de aanbidding |
|||||||
|
78
|
|||||
|
van zijn God. Ongetwijfeld zou do morgen-
stond hem nog sloeds in dezelfde houding ge- vonden hebben, als niet een verward gedruis van stemmen aan den ingang der grot hom had gewekt. Verscheidene mannen stonden daar buiten, bogeorig om binnen te treden, Jozef zag aan hunne kleeding, dat het her- ders waren, en sprak: «Broeders, wat zoekt gij? n Kon Kngel dos Meeren," was liet antwoord, wis ons verschonen, en heeft ons aangekondigd, dat. do lieer geboren is in de stad van David, wij moeten Hem zoe- ken, liggend in ecu kribbe. Zeg ons, of Hij hier is, dan wel of wij elders moeten gaan zoeken, want wij willen Hem zien on aan- bidden." Dazo woorden vervulden den II. Jozef
met buitengewone vreugde; hij zogende God, dio volgens don lofzang van Maria, zich bij voorkeur aan de nederigen open- baarde, on sprak : «Komt binnon, Christus de Kedder is hier," en hij bracht hen bij de kribbe. Wie zou de ongekunstelde vreugde dier
goede lieden kunnen beschrijven, bij het zien van hun Schepper, klein en arm ge- worden zooals zij, en die hen had uitge- kozen als de eerste, oin Hem te komen aan- bidden. Stil on ingetogen violen zij op do |
|||||
|
79
|
|||||
|
knieën voor hot Goddelijk Kindje, en druk-
ten vol eerbied hunne sidderende lippen op de voeten van don pasgeboren God ; vervol-
gens wenschton die eenvoudige lieden in even eenvoudige als hartelijke taal de ver- rukte ouders geluk met do geboorte van dit Hemelsch Kind. Daarna verhaalden zij al de bijzonderheden van de verschijning der engelen, en do heilige Maagd luister- de vol aandacht en liefde naar dit verhaal, zoo aandoenlijk in zijn kinderlijken eenvoud. En als zij geëindigd hadden, sneldon zij
honen, om aan hunne gezellen te verha- len van de wonderlijke gebeurtenis, welke dezon nacht had plaats gegrepen, dat de Messias geboren was te Bethlehem. Den volgenden morgen kwamen nog moor-
dere arme herders en landlieden mot hunne vrouwen en kinderen om Jesus te aanschou- wen, Jozef noodigdo hen om binnen te ko- men en zij kwamen en brachten het Kind hunne hulde. Wat ging er om in de harten van Maria on Jozef, bij hot zien van die arme eenvoudige lieden, welke het eerste waardig gekeurd werden om hun Heiland to aanschouwen. En dezen konden hunne oogen van het heilig drietal niet afwenden, van dat Kind, dat zijne teedore handjes tot hen uitstrekte, van die Moeder, stralende |
|||||
|
80
|
|||||
|
van geluk on schoonheid en vreugde; van
dien Vader, teoderminnond over zijne schat- ten noorgebogen. Hunne kinderen brach- ten Jesus volgons liet gebruik hunne nede- rige geschonken, bestaande in eonige vruchten of ruw gebak. En Maria glimlachte die lieve onschuldige kleinen mot zulke liemel- scho zoelheid toe, dat dit schouwspel on- uitwischbaar in hun geheugen bleef gegrift. Zoodanig ging deze eerste nacht van Je- sus\' leven voorbij, nacht vol zegeningen en genaden, nacht, die het Licht der wereld had voortgebracht en straks het aanschijn der aarde door de almachtige stralen van dat hemelscho Licht zou verniouwen. Overweging en (iclied.
Meiligo Aartsvader, gij zijt ons aller va-
_ der naar hot geloof; na Maria waart gij de eerste, die het Kind Jesus, den God- monsch in zijne vernedering, mocht aan- bidden; aan u komt de eer toe, Hem en zijne heilige Moeder het eerst aan do kleinen en geringon to hebben doen kennen. Ach ik smook u, verwerf ook mij do genade, Jesus en Maria to konnon, te bemin- nen en hen getrouw te dienen en na te volgen, en oons on voor altijd te ver- |
|||||
|
81
|
|||||
|
zaken aan alles, wat liuii kim mishagen, vooral
hoogmoed, zinnelijkheid «ju gehechtheid aan aardsche goederen. Verwerf mij du volhar- ding tot liet eindo, opdat ik in uw gozol- schap de beminnelijke tegenwoordigheid van Josus en Maria eeuwig moge genieten. Amen. Geestelijke Ruik Kit. Qroote heilige
Jozef, leer mij Josus en Maria to beminnen, zooals gij beu hebt lief\' gehad. Voorbeeld.
ïïfjr\'ot was tijdens cene besmettelijke ziok-
-Ï_L, te, die oono gansche streek verwoestte maar vooral de armen en hulpbehoevenden aantastte, dat oen vroom priester eens oenen duiten en vuilen stal binnen ging, waar oen slachtoffer der ziekte lag uitgestrekt. Wij zul- len hot niet wagen, diens uiterlijk tebeschrij- vonjgenoog zij hot te zoggen,dat bijduldelooze smarten leed. Geheel alleen, van allen ver- laten, kromde zich de ongelukkige op zijn lijdensbed, oen hoop muf en vunzig stroo. Geen stoel, geen tafel, niets was er, hij had alles verkocht, om zich een weinig warme bouillon to kunnen verschaffen. Langs don zwarten muur hingen oono zaag on oen paar andoro werktuigen, zijn goheele rijk- Gl. H. Jozef, (j
|
|||||
|
82
(lom, toon zijne armen nog in staat waren
om te werken; nu echter hingen zij slap en machteloos langs het misvormde lichaam. «Gij lijdt ongetwijfeld voel, arme vriend," sprak de modelijdende priester, //maar grj zult Goddank spoedig deze wereld verlaten, waar niets dan ellende uw deel is geweest." //Ellende, pater? Noen, gij vergist u; ik nam dm 11. Jozef tot patroon en voorbeeld, on evenals hij hel) ik mij nooit beklaagd over mijn lot. Ik kendo gelukkig geen haat, geen afgunst, en sliep gerust na al de inspanning van een vormoeiondcn dag; met smaak at ik mijn harde korst brood. Ik was arm, dat is zoo : maar was de 11. Jozef dat ook niet? Als ik gezond word, waar- aan ik echter twijfel, zal ik weder naar de werf gaan, waar ik werkzaam was." De priester stond verbaasd over zulke verheven christelijke gevoelens bij zulk oen ongelet- terden man, on sprak hem moed in voor den ophanden zijnden dood. O, antwoord- de do man glimlachend, «ik heb gelukkig goed geleefd; mot Gods hulp zal ik ook goed sterven..." (Année mise\'ricordieuse.)
|
||||
|
83
|
|||||
|
DKltTlKNl) E DAG.
Vreugde e» smart.
lians verhief ziek voor de achtste
manl sedert Jesus\' geboorte do zon boven de grot, on kondigde nu aan Maria en Jozef vreugde en droef- heid aan ; vreugde, omdat door hen lieden do Heilige Naam aan de wereld zou wor- den geopenbaard; droefheid, omdat die openbaarmaking moest worden voorafgegaan door do pijn der bloedige besnijdenis. Om te kunnen beseffen, hoez er het hart
van Jozef bij deze gedachte leed, zou men zijne liefde voor Jesus moeten kennen. Jo- sus was do Zoon van eeno Maagd, van de zuiverste dermaagden ; de Zoon zijner Bruid, de getrouwste en meest beminnende der bruiden; het was ook zijn Zoon, hij had Hein uit de handen van den hemelschen Vader, uit de armen van Maria zelve ont- vangen. Meer nog, Jozef wist, dat dit Kind, hetwelk daar in de kribbe als een hulpeloos Wicht vóór hein lag, do Heiland was, do Messias, zijn God on lieer. Reeds zag Jozef het scherpe staal in dat onschul- dige lichaam dringen, roods meende hij do hartverscheurende smartkreten te hooren |
|||||
|
84
|
|||||
|
van hot Goddelijk Kind, dat bleek, en uit-
geput van pijn, slechts van vermoeidheid en afmatting de oogen zou sluiten in een onrustigen slaap. Jozef zag nog verder. Hij wist uit de
woorden van den Engel, dat de Pasgebo- rene de wereld zou verlossen, en zich dus als zoenoffer zou stellen voor de zonden vnn het geheele menschdom. De druppels bloed, die de besnijdenis zou kosten, waren niets bij de stroomen, welke later uit zijne kost- bare wondon zouden vloeien bij do wreede geeseling, bij do onmenschelijke kroning niet doornen. De droefheid van Jozef\' word nog ver-
meerderd door de grievende smart van Maria, welke haar Kind mateloos beminde, haar God, die uit haar had willen geboren worden, die hare liefkozingen afbedelde, en in hare armen sliep. Ach, toen do bedienaar der .Mozaïsche wel binnentrad om haar Kind op te eischeu tot do pijnlijke plechtigheid, was die teodero Maagd hare droefheid uiot langer meester; zij weende. Ach, hoe sneed do smart van zulk een bemind wezen den armen Jozef door de ziel!...... Echter smaakte de heilige Aartsvader ook
heden den troost, aan de wereld ecu Naam |
|||||
|
85
|
|||||
|
te openbaren vol aanbiddelijke zoetheid, oon
Naam, waarop alle knie zich zou buigen, en die dood en hel /.ou overwinnen. Deze Naam was door den Engel aan
Maria en Jozef geopenbaard; maar het ge- bruik wilde, dat do kinderen eerst na de besnijdenis hun naam ontvingen : de heilige ouders wachtten dus met ongeduld hetoogen- blik, waarop hei hun gegeven zou zijn, hun dierbaren Schat met den zoeten naam Jesus te mogen aanspreken. Als dus de bloedige plechtigheid had plaats gehad, en Maria haren lieveling weder in do armen drukte, on zijne smart poogde te doen bedaren, vroeg de priester hun, hoe hot kind ge- noemd zou worden. In hare nederigheid liet Maria, de hoogste in rang, aan den voedstervader van het Goddelijke Wicht het woord, en Jozef sprak: «Zijn Naam is Jesus!" Overweging en (icbed.
éP$. elukzalige, heilige Jozef, het was voor
H^lf u zoor zeker room vol, om nog vóór do Apostelen, aan de wereld dien sterken Naam te mogen openbaren, welke de aarde zou verlossen, den hemel in verrukking brengen, do hel machteloos in hare kolken doen terugzinken; maar nog grootere eer |
|||||
|
80
|
|||||
|
was het, er liet diepe geheim van begrepen
te hebben. Immers, gij wist het, door dien Naam werd uw Kind bestemd tot Slacht- en Zoenoffer voor onze zonden ; tot Uitdel- ger onzer schulden en Middelaar tusschen den vergramden God en ons. Evenzeer dus als in het goddelijk vloosch van Jesus, grifte het zwaard ook dien zoeten Xaam in uw hart, en sedert dat oogenblik onder- ging uw hart als \'t ware een voortdurend martelaarschap bij do gedachte aan hot vreeselijko lijden van Jesus in de toekomst. Ook ik, beminde Vader en Beschermer,
ook ik heb iu mijne ziel het afdruksel ont- vangen van Jesus\' heiligen Naam; mijne ziol is gezuiverd in zijn aanbiddelijk bloed, en ik bon dus verplicht, een nieuw leven te lijden, in God verborgen, en mijn vleosch mot deszelf\'s begeerlijkheden te kruisigen. Maar helaas, hoe slecht vervul ik deze
plichten, hoc weinig draag ik er roem op, den naam van Christen te dragen. Waartoe zal hij mij later dienen, als mijn gedrag er niet aan beantwoord heeft?.... Ach II. Jozef, maak toch, bid ik u, dat
ik in \'t vervolg boter den naam van Jesus moge begrijpen: dat ik er niet alloen de zoetheid van smake, maar ook de wijze lessen begrijpo, die er in liggen opgesloten, |
|||||
|
87
|
||||||
|
dat ik zo drukke iu mijne handen on voe-
ten, om niijii handel en wandel zoodoende te heiligen; in mijn andere zintuigen, opdat ik zo allo met do meeste zorg voor iedere besmetting bewake; in mijn hart, opdat zijne neiging ten goede gestierd worde; prent in één woord in mijn geheele wezen hot lijden en den dood van Christus, opdat mijn leven als oene weerkaatsing zij van het zijne, en ik in zijn Heiligen Naam alle vijanden mijner ziel moge overwinnen. Geestelijke Ruiker: Ik draag in mijn
lichaam de wonderteekenen van den Heer Jesns. (1) Voorbeeld.
Ans, hij Luik. 15 Nov. 1878.
Eerw. Pater, TtT!ioori\'ron"en vnn ^° l°vcn(liost° dank-
zij/ baarheid, acht ik mij gelukkig, mij van oene gedane belofte (o kwijten, on in uwe Annales de SI. Joseph de volgende gunst bekend te maken. Ruim achttien maanden werd ik geplaagd door eeue hevige maag- pijn, die hardnekkig weerstand bood aan al |
||||||
|
(1) Gal: VI 17.
|
||||||
|
88
|
|||||
|
do zorgen, welke do geneesheer van ons
pensionnaat aan mij besteedde. Ik heb echter niet opgehouden, de eeno noveen na do andere te honden, on met vertrouwen de hulp in to roepen van do H.H. Harten van .Tesus en Maria, alsmede de machtige voorspraak van don II. Jozef, om mijne ge- nezing te verkrijgen, ofwel een zaligen dood. Van do kunst hoopte ik niets meer, de kwaal verergerde, en onlangs in het laatst van Ootobor ontving ik de 1111. Sacramen- ten der stervenden. Nu besloot ik nogmaals eene Novene to beginnen, tot de 1111. Har- ten van .losus en Maria en tot den glorierijken II. Jozef, met inrooping der geboden van Pius IX en die van het gcheele pension- naat, onder uitdrukkelijke belofte, indien ik genas, dit in do Annalen de 81. Joseph be- kend to maken. Den 4den November j.1. den laatsten dag der noveen, ontving ik de H. Communie in mijne kamer ; na de dank- zegging gevoelde ik inij eensklaps beter, ik nam oenig voedsel, zonder daarvan let- sel te hebben; nu stond ik op, kleedde mij en ging geheel alleen zonder steun naarde kapel, om voor Jesus neer te knielen, en mijn hart in gevoelens van innige dankbaar- heid voor (iod uit te storten; ik was vol- komen genezon ! Sedert dien dag ver- |
|||||
|
89
|
||||||||
|
richt ik ïnijno gewone bezigheden, zonder
vermoeienis of\' hinder te gevoelen. Ziedaar Kcnv. Pater het feit, gelijk het zich heeft voorgedragen. Eeuwige dank aan Jesus, Ma- ria en Jozef. Aanvaard enz. Anna Joseph Lacboix,
pensionnaire van hel IFeeshuis der Zusters van den Jf. Vincentins, ie Ans, hij Luik. Als ooggetuige van bovengemeld feit be- vestig ik de waarheid van het verhaal : Zustee Victoike Dambaboy. Overste van bovengenoemd huis. |
||||||||
|
VEERTIENDE DAG.
Vreugde en ongerust liciil.
\'cldru was het gerucht van de grooto
gebeurtenis te Bethlehem door de vrome herders in den ganschen om- trek verspreid, men sprak slechts over het kind van Jozef\', on over de wondervollo teekenon zijner komst. En allen, die de herders hoorden, stonden verbaasd over hun verhaal. (1) Na hen gehoord te hebben, |
||||||||
|
[1] Lucas, II. 18.
|
||||||||
|
90
|
|||||
|
wildo men persoonlijk die heilige familio
zien, on in grooten getale stroomden onge- twijfeld velen naar do arme luit, waar liot heilig drietal thans gehuisvest was. O, wat moet Jozef zich verheugd hebhen, zijn dub- belen schat hot voorwerp to zien van zoo- veel belangstelling. Minzaam ontving hij allen, en als zij de goddelijke schoonheid van Jesns bewonderden, en do nederige majesteit, welke het hoofd der koninklijke Moedor omstraalde, waren zij overtuigd, on zeiden : «Wij gelooven, dat de zoon van Jo- zef de Verlosser is, aan onze vadoren beloofd." Eene onverwachte gebeurtenis bracht or nog moor toe bij, om de aandacht der gan- sene wereld op dit arme gozin te vesti- gen. Als Jozef zekeren avond naeone korte afwezigheid terugkeerde, zag hij in do na- bijheid van zijne deur eon gehoolo karavaan van fraai opgetuigde lastdieren en kamee- lon, benevens oen ganschon stoet dienaren; de gansene buurt was in opschudding. Bo- vendien ontdekte hij ocno wonderbaar groote ster aan het uitspansel, die een schitteren- den straloubundel op zijne woning uitgoot. Binnen gekomen zijnde, zag hij drie voor- name mannen mot ontbloot hoofd voor Ma- ria neergeknield, om hot. Goddelijk Kind op haren schoot te aanbidden. Eene zoete |
|||||
|
91
|
|||||
|
hemelsohe vreugde, gemengd mot vurige
liefde en diepen eerbied, sprak uit kunne oogcn, welke onafgewend op Moeder en Kind gevestigd waren; zij aanbaden, zij bewonderden, zij smeekten in stilte. Daar- na brachten zij hunne geschenken, goud, wierook en mirre, aan den nieuwen Koning der Joden. Hot hart van Jozef was overstelpt van
vreugde, hij zag nu de voorzegging van David in vervulling gaan, dat koningen on volken zouden komen om voor den Messias neer te knielen, Hem te aanbidden, en hun- ne gesehenken te otteren. Jesus was wer- kelijk do Verlosser, niet slechts voor Israël, maar voor alle volken. Van dit oogonblik af, wij mogen het gerust aannemen, opende Jozef zijn vaderhart voor do Kerk, de on- besmette Bruid van Jesus-Christus, en werd hij de Patroon der gansclie II. Krrk. Vervolgens verhaalden de Wijzen, hoo
zij eene geheimzinnige ster hadden gezien, en eene ingeving des hemels ontvangen, om in Judoa den IIeerschor der wereld te gaan zoeken. Verrukt luisterdon Maria en Jozef naar hun verhaal, doch toen de laatste do woorden vernam, die Herodes tot de vor- sten gericht had: //Boodschapt mij, waar het kind is, opdat ik koine en het aanbid- |
|||||
|
92
|
|||||
|
do," toon sloeg Jozef ilo schrik oin het
minnend hart. Immers, hij wist, dat Jesus slechts door lijden en vervolging zijne glo- rie zou binnengaan, en dat velen tegen Hem zouden samenspannen. Van den anderen kant kende hij het
wreed u karakter van den onmensrholijkcn Ilerodes, die Jesus wellicht zou trachten te dooden. Het Goddelijk Kind was immers de nuienwgelioren Koning der Joden." In deze netelige omstandigheid nam Jo-
zef gelijk immer zijn toevlucht tot God. Was zijn gebod altijd welkom in don He- mel, hoeveel te meer thans, nu hij bad voor Jesus en Maria. En zie, de Aartsengel Gabricl werd aan
de drie Wijzen gezonden, en beduidde hun in den slaap, dat zij niet naar Herodes moes- ten wederkeeren. En opgestaan zijnde, koer- den zij langs een anderen weg naar hun land terug. Overweging en Gebed.
éF% roote Heilige, hoe bewonderenswaardig
^gf is uw gedrag in alles, hoe leerzaam voor ons ! Ja waarlijk, gij zijt bij Jesus de waardige plaatsbekloeder van God don Va- der, die alles met zorg en nauwgezetheid |
|||||
|
93
|
|||||
|
bestiert, on toch zonder overhaasting. Uw
voorboold leert mij voorzichtig tu zijn /.on- der ovordrevon vrees, hot leert mij, ioderon dag al liet mogelijke to doen, zoo voor mijn
eeuwig welzijn als voor hot tijdelijke, en verder mijn vertrouwen to stellen op God, en onder /.ijne veilige lioedo rustig iu te slapen, zonder zijne ondoorgrondelijke raads- besluiten vooruit te willen loopon. Ach, hoe gelukkig zou mijn leven zijn, als ik altijd zoo handelde ! Wat toch is verstan- diger, dan zich op God te verlaten, op dien g leden God, dio allo schepselen voedt, en zelfs do kleine vogeltjes niet vergeet, als hunne kroten ton hemel stijgen om spijze? Hoe zou Hij mij dan kunnen vergeten, dio naar zijn beeld en gelijkenis geschapen ben? Wij zijn allen zijne kinderen, geen haar van ons hoofd zal zonder zijne toelating gekreukt worden. Moest dat alles niet voldoende zijn om onze kleinmoedigheid te overwinnen, en op God te bouwen? Ach, goode Heilige, verwerf mij do ge-
nade, mij dikwijls de beloften des Heeren to herinneren, om zoodoondo alle overdre- ven ongerustheid to verbannen. Maak, dat ik mijn bost doe om in allos aan God to bohagen, en voor het overige alles aan zijne wijsheid over to laten. Amen. |
|||||
|
94
|
||||||
|
Geestelijke IIuikek. Op U, o Hoor,
hol) ik mijn vertrouwen gesteld; ik zal in eeuwigheid niot beschaamd gemaakt wor- den. (1). Voorbeeld.
Be eerbiedwaardige dienares des Heoren,
1 Maria-.iohanna Orsolina werd langen tijd hevig door den duivel gekweld. Dik- wijls zag zij hem woedend voor haar staan, om haar op honderden wreede wijzon te ver- volgen. In die aanvallen nam zij steeds hare toevlucht tot don II. Jozef. Zij deed het mot zulk oen levend geloof en ver- trouwen, dat zij alle pogingen van de hel machteloos maakte, en zij getroost en ge- sterkt werd tegen don harden strijd. Zij schreef don naam van haar hemelscheu Be- schermer o]) hare hand, on telkens als zij weer word aangevallen, toonde zij dio letters aan satan, welke daarop verschrikt de vlucht nam, en ton slotte den strijd opgaf. Laten wij ook in al onze nood wond ig-
heden tot hom gaan, on wij zullen gehol- pen worden. [Annt\'e hm<!ricordieii$e.~)
|
||||||
|
(i) Ps. XXX. >.
|
||||||
|
95
|
||||||
|
VIJFTIENDE DAG.
|
||||||
|
Vreugde en droefheid.
|oon do kloino Josus veertig da-
gen oud was, moest Hij aan do priesters vertoond worden; Hij was de eerstgeborene van liet heilige huis- gezin, en behoorde alzoo aan God. Reeds vroeg stond Jozef op, vol vreugde
over de aanstaande plechtigheid. Vurig had hij naar dit oogonblik verlangd, om op plechtige wijze den God zijner Vaderen te gaan bedanken voor de onschatbare gunst van hem met de Lolligste, do gezegendsto onder do vrouwen te hebben voreenigd, on vooral voor de genade, dat hij boven allen verkoren was geworden, om de plaats van vader in de Heilige Familie te bekleedeu. Ook Maria was vol heilige vreugde, nu zij aan God de vrucht van hare maagdelijk- heid kon gaan aanbieden, terwijl zij niet- temin hare glorie verborg, als ware zij slechts eone gewone moeder. Jozef nam nu twee duiven mede, waar-
van de ocno moest worden geslachtofferd tot zuivering van Haar, dio reiner was dan het licht, en do andore tot erkenning van Gods hoerschappij over het goddelijk Kind. |
||||||
|
96
|
|||||
|
Maria nam op bevel van Jozef\'den kleinen
Jesus in hare armen en verborg Hem ouder haren sluier. Zoo begaven beiden zich o|> weg. Wat gevoelde Jo/.of\' zich rijk in zijne
armoede! Bezat hij niet het grootste, het heiligste, dat ooit op aarde was gezien? Hij kon God een grooter offer brengen dan alle vorsten der aarde, hij ging God op eene waardige wijze verheerlijken, door Hem oen oneindig oll\'er te brengen, God zelf, in de gedaante van een klein kind. Onderweg onderhielden de beide geluk-
kige echtgenooten elkander slechts over hun innig beminden schat; van tijd tot tijd be- schouwde de jeugdige Moeder met onuit- sprekelijke teederheid haren Lieveling, en als zij Jesus wakker zag, lichtte zij even don sluier op; o, hoe hemelsch was die beminnelijke glimlach, dien Jesus zijn ovor- gelukkigen vader toestierdo; hoe zoet do opslag van die goddelijke oogon, als Jozef sidderend van eerbiedige liefde zijne lippen drukte op het aanminnige gelaat van don Oneindige, hier in schamele doeken ge- wikkeld. In Jerusalein gekomen, schreden zij in-
getogen voort naar don tempel, zonder het trotsche koninklijke paleis oen blik waardig |
|||||
|
97
|
|||||
|
te keuren. Hadden zij niet den Koning der
koningen bij hen? Het scheen Jozef\' toe,
dat do tempel afgunstig was op zijn ge- luk. Kn inderdaad, bij bezat in werkelijk- heid datgene, wat binnen de muren van Gods gebouw slechts word afgebeeld. Jesus was liet ware heiligdom. Hij was tegelijk het verhevensto Offer en de heiligste Offeraar, hot ware Altaar en de eenige lloogepries- ter, waardig om tot God te naderen. En Maria, zij was die Arke des Nieuwen Ver- bonds, die verheven Lichtdrager, kostbaar- der dan die, welke den tempel verlichtte. Niemand echter sloeg in den tempel
acht op die eenvoudige lieden, en nederig wachtten zij hunne beurt at\'. Eensklaps ech- ter ziet men in groote haast den heiligen grijsaard Siraeon aan komen snellen. Ver- wonderd over zijne gejaagdheid, maken al- len eerbiedig plaats voor den godvreezen- den man. Voor Maria gekomen, knielt hij deemoedig neer en strekt smeekend zijne armen uit. Do jeugdige Maagd begreep hem on reikte hem haar kiiul over. En vol aan- doening drukte Simeon den Heiland aan zijn hart, en dankte vervolgens don Hemel, dat hij zijn God had mogen aanschouwen, neergedaald om de wereld te verlossen. Wat deed deze plotselinge openbaring
Gl. H. Jozef. 7
|
|||||
|
98
|
|||||
|
van do grootheid zijne Zoons het hart van
Jozef met versnelde slagen kloppen. Maar ach, weldra zou die vreugde in diepe smart veranderen bij de woorden van den grijsaard: Vrouwe, zie, deze is gesteld tot val on op- standing van velen in Israël.... en een zwaard zal uwe ziol doorboren." Ach, Jozef, welk een grievend leed on-
dervondt gij, als gij bij deze woorden do tranen aan Maria\'s oogen zaagt ontvlieton, als gij de grenzenlooze smart bospourdet, waaraan uwe zachtzinnige Bruid bij deze voorspelling ten prooi was.\' Evenals do priesters in den tempel ocni-
gen tijd do offerdieren moesten voeden en verzorgen, zoo ook zou thans Jozef zijnen Jesus slechts terugontvangen, om Hem groot te brengen on voor Hem te arbeiden eenigo jaren, doch slechts om Hein in het leven te bewaren als een Oll\'erlam van oneindige waarde, bestemd om ter slachtbank te wor- den geleid tot uitdelging onzer zondenschul- den. Na aan alle voorschriften der wet voldaan
te hebben, gingen beiden mot Jesus uit den tempel en sloegen zwijgend den weg in naar het stille Nazareth. |
|||||
|
99
|
|||||
|
Overweging en fiefoed.
ïpjfoe weinig, heilige on bedroefde Aarts-
ü- vader, hoo weinig heb ik tot lieden hot geheim des kruises begrepen! De 11. Geest zegt, dat God gowoon is, hen to kas-
tijden, die hij onder zijne kinderen rekent; dat men, om aan do horaelsche glorie deel- achtig te worden, hier beneden do gelijkenis van den gekrniston Josus moet vertoonen. En toch, ik kan het niet verdragen, als ik niet met vrede word gelaten; ik kan het niet van mij verkrijgen, om de weinige bil- tere druppels to drinken, die God in den kelk mijns levens heeft gemengd. Ach, heilige Jozef, indien er onder de
menschenkinderon iemand geweest is, die verdiende, hier op aarde onvermengd geluk to genieten, waren dat dan Josus niet en Maria, en gij, de plaatsbekleodcr dos llomelschen Vadors in dit heilig huisgezin ? En wat zie ik? Jesus is een man van smarten gewor- den, het uitvaagsel van het menschdom; Maria, de Moeder der smarten, do Koningin der Martelaren, gevoelde haar goheele leven een vlijmend zwaard haar onschuldige ziel doorboren; gij zelf, de cenige stenn van her beidon, zijt ten prooi geweest aan grievend zielowee; uw hart werd als \'t ware over |
|||||
|
100
|
|||||
|
stelpt van liet lijden, dat lninne harten niet
meer konden bevatten. En dat alles om mij, om mijne zonden! O, ik ondankbare; ik weiger iodero ver-
nedering, ieder verdriet, hoe klein ook. Neen, heilige Jozef, ik wil niet langer door zulken zwarten ondank Jesusbodroeven. Leer mij zoetheid vinden in het lijden, bij de ge- dachte, dat hot heiligste Drietal mij daar- in is voorgegaan, opdat ik evenals gij een- maal oono schitterende kroon in don hemel moge verworvon. Jmen. Geestelijke Ruiker. Hemolseho Vader,
niet mijn, maar uw wil geschiede! Voorbeeld.
Men leest in het Leven van de Eertc.
... Moeder Maria Felicitas, eerste Oeerste van de Znsfers van den II. Jozef ie Luik, door pater Pruvost {S. J.) //Men zon een heel boekdeel kunnen vul-
len, als men al de buitengewone gunsten wilde vermelden, welke Moeder Felicitas door de voorspraak van den II. Jozef heeft verworven. Zij was van meening, dat als er eene of andere noodzakelijke uitgaaf moest gedaan worden, men dit niet diende uit te stellen, al waren er ook geen hulpmiddelen; |
|||||
|
101
|
|||||
|
in zulke gevallen ging zij tot don H. Jozef.
Hij dergelijke gelegenheid had zij eens tien- duizend francs noodig; het was voor een allernoodzakelijkste uitgaaf. Zij bezat zo niet, maar stelde haar vertrouwen op Jesus\' Voedstervader, en de go vraagde som kwam. 15ij eeue andere gelegenheid had zij vijf- tienhonderd francs noodig voor een werk in het klooster. Maar waar zo vandaan te ha- len? Do goedo Ovorsto laat eeno novene houden, en geeft bevel om het werk maar op voorhand te beginnen. Don negenden dag kwam een kanunnik vragen om haar te spre- ken, en stelde haar bovengenoemd bedrag ter hand, dat oen godvreezend persoon hem voor een of ander liefdadig dool had ge- schonken. Zuster Felicitas legde hem de zaak uit, on de kanunnik verzekerde haar, dat hij van haar plan niets wist, maar dat hij des nachts eon onweerstaanbarcn aan- drang had gevoeld, om het gold bij haar to brengen. Op een anderen koor, dat zij weer haar toevlucht had genomen tot haar hemeUchen bankier, stelde een eerbied- waardige grijsaard aan do zuster portierster een rolletje goudstukken ter hand, on ver- dween daarna, zonder dat men ooit te weten, is gekomen, wie hij was. |
|||||
|
102
|
|||||
|
ZESTIENDE DAG.
De Vlucht.
lozef on Maria gevoelden zich bui-
tongemeen gelukkig, weder hun anno vreedzame woning to Naza- reth bereikt to hebben. Hun gemoed, in do laatste dagen door zoovele verschillende aan-
doeningen geschokt, had rust noodig en stille eenzaamheid, oin kalm de groote gebeur- tenissen to kunnen overwegen, waarvan zij onlangs getuigen geweest waren, en mot wel- gevallen de oneindige Majesteit te kunnen aanschouwen, als een kloin kind rustend in de wieg. Ongetwijfeld vervolgde Simoon\'s voorzegging hen voortdurend als oen ijselijk schrikbeeld, maar zij waren onderworpen; zij wilden, wat de lleinolscho Vader wilde, on in zulko gesteltenis hebbon ook do tra- nen hare zoetheid..... Helaas, ook dozo geringe vreugde moest
nog door nieuwe rampen vergald worden! Het was nacht.....De oude arglistige Hc-
rodos lag onrustig op zijn koninklijk rustbed,
hij vreesdo zich den schoptor te zien ont- nemen door een zoon van David. Toen hij de Wijzen niet zag terugkomen, had hij in Bethlehem een onderzoek naar hen inge- |
|||||
|
103
|
|||||||
|
stold, en vernomen, dat zij plotseling ver-
dwenen waren, evenals die arme Galileër, welke aangezien werd voor den Vader van don Messias. Ook had hij nog gehoord, dat do oude Simeon in den tempel een kind had aangewezen als Verlosser van Israël. Thans kende de toomelooze woede van don vreeden Herodes geene grenzen meer, en hij zon op middelen om zijn waggelenden troon te bevestigen. Plotseling rijpt er een plan in zijn goddeloos brein, oven wreed als bloeddorstig. Alle kinderen benoden de twee jaren, in Bethlehem en omstreken ge- boron, zullen worden vermoord. Bovendien zullen er nog personen naar Nazareth .ge- zonden worden (}) en vinden zij daar een kind, dat te Bethlehem is geboren geduren- de eene reis zijner ouders, zoo zullen zij het grijpen. En aanstonds stelde do beij* zijne trawanten met zijn plan in kennis, maar God waakte over do zijnen. Wat geschiedde intussehon te Nazareth
bij do H. Familie, het onsehuldigo voor- |
|||||||
|
[i] Het Evangelie zegt niet, dat Herodes ook na-
sporingen liet doen to Nazareth; maar..,, alles is niet opgesclireven. Als de navorschingen slechts tot Bethle- hem en omstreken beperkt waren gebleven, zon Jesus in Nazareth veilig, on de vlucht naai* Egypte noodeloos zijn geweest. |
|||||||
|
104
|
|||||
|
werp van zooveel haat? Maria had haar
Kind gevoed, on op hare armen in slaap geslist; vervolgens legde zij het in het ar- moedige wiegje, en na een lang vurig avond- gebod bij hun Kind, hun God, haddon beide eclitgenooten zich ter rust begeven, onbe- wust van het dreigend gevaar. Plotseling verschijnt do hcmelgezant aan .lozer\'in don slaap, en zogt hom: «Sta op, neem het Kind on zijne Moeder, en vlucht naar Egypte, want zie, Herodes zal hot Kind zoeken oin het te dooden!" Ach, hoe benauwde deze droevige mare
het hart van den minnenden Jozef. Nau- welijks toch had Maria hare oogeii gesloten om in don slaap hare krachten te herstel- len, en nu moest hij die geliefde wezens iu liunno zoete rust storen, om in liet holst «van den nacht ijlings eon moeilijken en langdurigon tocht to ondernemen. Maar.... CJod heeft gesproken, on de gehoorzame Jozef aarzelt geen oogonblik, ondanks de droef- heid, die zijn gevoelig hart ondervindt, nu hij Jesus en Maria ver van den tempel naar een onbekend, onherbergzaam land moest geleiden, waar de nicnschon in do diepste dwaling on bederf van het heidendom ge- dompeld waren. Hij begaf zich naar het vertrek van Ma-
|
|||||
|
105
|
|||||
|
ria en Jesus en sprak : //Dierbare Maria,
sta haastig op." Kn gehoorzaam als altijd stond do nederige dienares dos Heeren op, en zeide : //Zoon van David, waarom gunt gij u do hoognoodigo rust niet ?... gij zijt toch niet ziek ?..." Droevig en weenend verhaalde Jozef nu, wat do Engel hem ge- boodschapt had. //Ach, hoe kunnen de men- schon U zoo haten, mijn Jesus!" antwoord- de Maria ; //het is, wijl zij U niet kennen." En haastig maakten beiden de noodigo too- bereidselen voor do mooilijko reis, en be- gaven zich met Jesus onder Gods bescher- ming op weg. Hoo droevig was die tocht; hoe pijni-
gend vooral voor het minnend hart van Jo- zef. Hij sidderde van angst, hier of daar oen der wreodo handlangers te ontmoeten van den goddeloozen llerodes, en moest dus zoo snel mogelijk voortgaan. En dat met eeno zvvakko Maagd, en een hulpbe- hoevend Kind. Zeker, hij stelde al zijn be- trouwen op God, maar niettemin werd zijn hart voortdurend door vrees benauwd. Welk eene reis, en dat zou ruim oen maand zoo duren, alvorens Egypte te beruiken. En dan dio woestijn, waarde Israëlieten slechts door oen voortdurend wonder waren gcspij- zigd geworden. Het weinige brood was wol- |
|||||
|
106
|
||||||
|
dra verbruikt, on hun eonig voedsel be-
stond nu in de schrale vruchten, welke hier en daar opschoten, terwijl hun menigmaal het hoognoodige water ontbrak. Als do zon achter den gezichteinder verdween, zeeg Maria uitgeput van vermoeienis op den zan- digen grond neer, en bedekte den kleinen Jesus met haren sluier ten oinde hem zoo- doende te beschutten tegen don ovorvloe- digen dauw gedurende don nacht, terwijl Jozef, onmachtig om haar een hetero rust- plaats te schenken, droevig maar overge- geven aan Gods aanbiddelijkeu wil daarbij stond to waken uit vrees voor do wildo (lie- ren, totdat ook hij do moede oogleden sloot on de Bngelen de hoede over het heilig Ge- zin op zich namen. Overweging en Ucbcil.
k JT ,<V? elk eon droevig schouwspel voor u
\\Jj\\jl o H. Jozof, Jesus on Maria te zien vluchten voor diezelfde menschen, wion zij het eeuwig heil waren komen brengen! O, wie zou nog eene wereld kunnen beminnen, welke Jesus en Maria met haren haat ver- volgt? Wie zou nog de gunsten kunnen af- bedelen van eon bedorven wereld, die hoc zodeubederf op den troon verheft, do ondeugd |
||||||
|
107
tot haren god maakt, eene wereld, die Jesus
de heiligheid zelve met Maria zijuo beminne- lijke Moeder van zich verjaagt en naar een wilde strook doet vluchten, ja zelfs Josus naar hot loven staat? O heilige Jozef, hoo oneindig beter is het
gelijk gij Jesus en Maria in de ballingschap te volgou, in hunne smarten on ontberingen te deelen, in plaats van to wonen in do weel- derige paleizen der zondaars! lloo verachtelijk zijn de genietingen van dit leven, daar de goddelooze llorodos er naar hartelust van geniet, torwijl Jesus do eeuwige Waarheid, die alles naar zijne juiste waarde wootto schat- ten, die genoegens gehool versmaadt! Welke glorie voor u, H. Jozef, mot Maria
de oorston to zijn geweest om Jesus\' armoede te doelen on de oneindige schatten te begrij- pen, wolko zij haren beoefenaren vergadert. Bid toch voor mij bij Jesus en Maria, opdat ook ik de nardsche zaken vorachto, om slechts het honielsehe to zoeken en met liefde do ont- beringen des levens te dragon, opdat op mij eens vantoepassing mogen zijn dozo woorden dor Eeuwige Wijsheid: Geestelijke ruiker: Gelukkig do armen
van geest, gelukkig zij die hongeren eu dorsten en weenen; hun is hot rijk der hemelen, |
||||
|
108
|
|||||
|
Viiorlicclil.
¥ooi\' ongeveer drie jaren, schrijft eene
geestelijke overste, ging eene onzer me- dezusters voor geldzaken naar oen kantoor. Op het oogenblik, dat zij hare papieren moost toonen, miste zij een banknoot van 2000 francs; nochtans wist zij zeker, dat ik het haar met meer atidero waarde in een zeilde papier gevouwen, had gegeven. Aanstonds werd in huis en (haar buiten
met allen ijver gezocht, maar to vergeefs. Ik zat in de grootsto verlegenheid, want
het geld behoorde niet aan hot klooster, maar was mij door iemand toevertrouwd, om het te beleggen. (Jolukkig kwam ik op het denkbeeld, den H. Jozef aan to roepen; de maand Maart zou juist begin- nen. Sedert jaren reeds werd die plechtig in ons klooster gevierd, on ditmaal voog- den wij er nog deze bijzondere intentie bij, on baden met vuur. Het was niet te ver- geefs, ofschoon de II. Jozef ons wol een beetje liet wachten, maar hij verhoorde ons ook ten volle. In den loop van den zomor werd het biljet terug gevonden on terug- gegeven, wat menscholijker wij* onmogelijk was. Maar wat vermag de II. Jozef niet? (Fropag: d. I. dévotion a SI. Joseph.)
|
|||||
|
109
|
|||||
|
ZEVENTIENDE DAG.
De ltiilliiigM-li»|>.
I aarraate de reis vorderde, werden
ook do bezwaren grootoron monig- vuldigcr van de heilige ballingen. De jeugdige Moedor vooral leed zeer onder
zulk eoue harde en ongewone levenswijze, on alleen hare overgroote en teedere liefde voor Jesus gaf haar de noodige kracht om verder voort, te gaan. Groot was dus de vreugde van Jozef, toen hij van verre de eerste sporen van een menschelijk verblijf ontwaarde, en de stille hoop koesterde, eindelijk een gastvrij dak te horeiken, waar zijne beminde Bruid een geschikt nachtverblijf zou vinden. Helaas! hoe bittor word hij teleurgesteld.
Vooreerst kende hij de taal van het land niet, en had dus de grootste moeite, om met deszolfs bewoners een betrekking to kunnen aanknoopen. Ten tweede waren de Egyptenaren zeer achterdochtig on terug- houdend jegens den vreemdeling, vooral echter jegens de Israëlieten, die zij to recht boschouwden als vijanden hunner af- goden. Bovendien wantrouwden zij don heiligen Jozef. Wie, zoo redeneerden zij, had een behoeftigen werkman kunnen aan- |
|||||
|
110
|
|||||
|
sporen, om met zulk een jeugdige ochtge-
uoote on een pasgeboren kind een zoo verre reis te ondernomen ? Zij veronderstelden wellicht, dat de twee echtgeuooten wegens een oi\' ander misdrijf verplicht waren ge- weest., hun vaderland te ontvluchten, ton einde aan den strengen arm der gerechtig- heid te ontkomen, en de geringste Egyp- tenaar verheelde hun zijn verachting niet. Koh- ier slaagdon zij er na verloop van tijd in, door hun geduld, hunne deugd on zacht- zinnige gelatenheid zich de achting van eenige medelijdende zielen te verwerven, welke hun als huurlingen wat werk gaven. De zoon van David verdiende een zuur stukje brood met het vervaardigen van ver- schillende gereedschappen, terwijl zijne even arbeidzame (jade hein trouw terzijde stond niet lijnwaad te weven en te spinnen voor eenige rijke vrouwen. Gedurende don tijd van den oogst vroeg zij aan Jozef verlof om evenals Kuth de afgevallen en achter- gebleven korenaren op de geoogste velden in te zamelen; on vol vreugde toonde zij dan aan haren echtgenoot de graankorrels, die zij vergaderd had. En Jozef, o hij dankte God uit de volheid zijns harten, voor diens vaderlijke zorgen, en weende van aan- doening bij het zien van zulke diepe ver- |
|||||
|
111
|
|||||
|
nedering in liet heiligste, liet hoogste aller
schepselen. Echter was de heilige Aartsvader ook
zelfs in de ballingschap niet van allen troost
ontbloot. Bezat hij daar niet Maria, die door hare zachte opgeruimdheid zijn moed wist op to beuren on levendig te honden ? Zij was altijd dezelfde, altijd even vriendelijk en tevreden, de goddelijke wil ging bij haar voor alles. En bovendien, met welke tee- dere liefdevolle zorgen omringde zij Jozef uit dank voor zijne trouwe toewijding, zijn noeste vlijt en harden arbeid, lloozoor gevoelde Jozef zich door hare dankbetuigin- gen boloond! Doch bovenal, Jozef bezat daar zijnen Je-
sus, den grootston schat van hemel en aarde; één blik op dat Kind was voldoende om hem al zijne moeiten gering to doen schat- ten ; on als des avonds de beminnelijke Moedermaagd hem haar goddelijken Zoon toonde, rustig ingeslapen onder hare hoede, en Jozef eerbiedig zijne lippen drukte op dat aanbiddelijk gelaat, o, dan gevoelde hij zich ruimschoots beloond voor al de vermoeienissen van den dag. In Egypte leerde de kleine Jesus to gaan.
Welk een hemelsche vreugde voor Jozof, te zien, hoe het Goddelijk Kind zich zacht- |
|||||
|
112
|
|||||
|
jes van Maria\'s schoot liet glijden, glim-
lachend de armpjes naar zijn vader uitstrekte, en met onzekeron tred naar licm toekwam om zich in zijne armen te werpen. De Kn- ielen /.elven waren over dit selionwspel in verrukking,hun God,hun almachtigen Heer, daar als oen gewoon monsohenkind mot wankelende schredon te zien voortgaan. In l\'jgypte ook loerde Maria aan Jesus voor hot eerst den naam van Vader stamelen. Ach, indien dit woord hot hart in beroering brengt van hem, die zich voor hot eerst dien zoeten naam hoort geren door oen wezen, geheel aan hein gelijk, hoeveel to moer dan heeft Jozef wel gevoeld, als hij dat woord hoor- de uit den mond van zijn God, zijn Schep- per! Nog andere vertroostingen smaakte Jozef
in het land dor ballingschap: immers, hier was hot eerste paaschfeest gevierd. Wel is waar mocht thans het paaschlam niet meer buiten Jerusalcm worden genuttigd; maar koudon zij die afbeelding betreuren, nu zij het voorafgoboeldo zelf bezaten? Was Jesus niet hot ware Lam Gods, wiens aan- biddolijk Uloed de volkeren zou beschutten voor de slagen der eeuwige gerechtigheid? Hij hot Pinksterfeest, hot feest van de
afkondiging der Wet, plaatsten Maria on |
|||||
|
113
|
|||||
|
Jozef\' den Goddelijken Jesus voor zich neer.
Hij was het, die aan hunne voorvaderen op den borg Sinaï was verschonen, onder donder en bliksem. Welk oeno verandering\'! Uier was het een hulpbehoevend Kindje, zwak on toeder, dat slechts uit zijne slui- mering ontwaakte om een weinig liefde af te bedelen, en de menschen aan te kon- digen, hoe lief God hou gehad had, door zijn eenigen Zoon zoo te vernederen. Bij het Loofhuttenfeest sloeg Jozef buiten
een tent op van groen on bloemen, en Maria zette er hun eenvoudigen maal- tijd gereed, liet was aandoenlijk om to zien, met welke kinderlijke vreugde do kleine Jesus doze toebereidselen aanschouw- do, en in zijn wit kleed tusschen Maria en Jozef gezeten, hun de beteekenis vroeg van deze zonderlinge woning. Met welke oplettendheid luisterde Hij, die alles wist, naar hot verhaal zijner ouders van al de gunsten, die het Joodsche volk van God had ontvangen. Overweging en <«cbe<l.
K^oodanig, 11. Jozef, bracht gij don tijd
!±X der ballingschap door, getroost door het zoete gezolschap van Josus, en maak- tet gij ook daar evenzeer vorderingen in Gl. II. Jozef. 8
|
|||||
|
114
|
|||||
|
do deugd als te Nazareth on Bothlehem.
Hoe gelukkig zou ik wezen, bijaldien ik uw voetspoor volgde; als ik, de oogen sluitende voor de ijdelheden dezer wereld, gelijk een reiziger, haastig voortging, den blik slechts gericht op het verheven doel van liet monschelijk bestaan: de zalig- making der ziel! Maar ik kan evenals gij, mijn Jesus iederon dag bezitten, zijn bij- zijn genieten; ik kan Hein iederen dag aan zijn Vader opdragen in de II. Mis, en Hem zoo dikwijls ik wil, aan mijn hart drukken door de 11. Communie. Wol is waar bezit ik Maria niet, zooals gij; maar ik weet toch, dat haar liefdevolle blik voortdurend op mij rust; zij is in den hemel, maar de hemel is bij hem die bidt. O, beminde Beschermer, wees gij mijn voor- spreker; vraag voor mij van uwen Jesus; niet de aardsche schatten, welke gij hebt veracht, niet do bedorven vermaken eenor goddelooze wereld, maar vraag voor mij een zuiver hart, vol homelsche wijsheid, een hart, dat slechts klopt voor Jesus, Maria en Jozef! Geestelijke Ruikee. Mijne ziel dorst
naar God; wanneer zal ik voor zijn aan- schijn verschijnen? |
|||||
|
115
|
|||||
|
Voorbeeld.
II.... (provincie Luik, 8 November 1SGS.)
n de maand Octobor 1807 had zekere
II. M... het ongeluk, in sdjne werkplaats getroffen te worden door een ijzeren staaf, welke hem liet been brak; een geneesheer zotte het gekwetste lichaamsdeel weer. Kenigen tijd later, toen alle gevaar schoen geweken, vertoonde zich een belangrijk gozwel, vergezeld van vreeselijke pijn, een weinig beneden de plaats waar het been was gebroken geweest. Na verscheidene maanden van duldeloos
lijden scheurde hot been van den knie tot aan den hiel, en de goneesheoron, die liom behandelden, verklaarden eenparig als eonig middel, het boen af te zetten, ofschoon er ook dan nog slechts geringe hoop op rod- ding overbleof. Po zieke on zijne huisge- nooten wilden daar niet van hooren en oonige dagon later verklaarden do mannen der kunst eenparig, dat er geen herstel meer mogelijk was, aangezien de man geen voedsel, zelfs geen droppel water kon nut- tigen zonder alles onmiddellijk over te geven. Nu rieden wij hem aan, den II. Jozef
aan te roepen, IWijn broeder bracht hem hot gewijde koordje; on deu 4en Maart be- |
|||||
|
116
|
|||||
|
gon zijne familie eeno novene tor oere van
don II. Jozef (wij doden evenoene) mot belofte, zijne genezing bekend te maken. Nauwelijks ombangon met het koordje, had hij geen last meer van brakingen; aanstonds kwam er aanmerkelijke beterschap aan het been, zijne krachten kwamen terug, on op den feestdag van don II. Jozef kon hij roods opzitten in bed, tot groote ver- wondering aller goueeshoereu, die hom ge- heel haddon opgegeven. Dezo wonderbare genezing hoeft niet
weinig bijgedragen tot verspreiding van de devotio tot den beroemden Heilige. (.Jituce misericordi&iêe.) 1\'. D.
ACHTTIENDE DAG.
lic terugkeer uil Kgypte.
joe zoet het gezelschap van Jesus
hun ook was, toch verzuchtten Maria en Jozef voortdurend naar het oogenblik, waarop zij ileu dierbaren geboortegrond wederom zouden mogen be- treden. .Menigmaal onderhielden zij elkander, na hun s >ber avondmaal genuttigd to heb- bon, over dien grond, geheiligd door do |
|||||
|
117
|
|||||
|
tegenwoordigheid des tempels, door de
voetstappen van zoovele profeten, eu door zoo vele mirakelen beroemd. De kleino Jesus luisterde oplettend toe, en hot was oen aandoenlijk schouwspel, uit den mond der oouwigo Wijsheid zulke kinderlijk on- schuldige vragen te hooron. Eindelijk verhoorde God hunne ver-
zuchtingen. Als allen sliepen, verschoen de Aartsengel Gabriël wederom aan Jozef ge- lijk zeven jaar geleden, on sprak: «Noem het Kind en deszelfs Moeder, en keer naar uw land terug; want zij, die Hom naar het loven stonden, zijn niet meer!" Jozef ontwaakte, on was zeer verheugd ovor dit bevel. Immers, hij kon nu weder liet go- uot smaken, don gewijden tempel binnen te gaan, eu daar zijn hart voor God uit to storten, iets, wat hij zoovele jaren had mooten derven, hij zou Jesus het huis zijns homelsehen Vaders kunnen toonen, waarnaar het Goddelijk Kind zoo menigmaal go- vraagd had. Maar van den anderen kant wist hij, welk wreed lot die beide dierbare personen wachten zou in dat zelfde land, waarheen hij hen zou geleiden als twee on- schuldige slachtoffers. Doch, de II. Wil van God moost worden volbracht, en dat was Jozef voldoende. |
|||||
|
1.18
|
|||||
|
Den volgenden dag dus na liet morgen-
gebed, deelde Jozef aan zijne beminnelijke IJruid het visioen mede, eu verzocht haar zich zoodra mogelijk reisvaardig te maken. Maria op hare beurt stelde er den kleinen Je- sus van in kennis, welke vol kinderlijke blijd- schap liet heugelijke nieuws ontving en zijne ouders herhaalde malen omhelsde. En Maria on Jozef begrepen do oorzaak dier buiten- gewone vreugde: immers, Judoa zou het sohouwtooneol zijn van Jesus\' arbeid en lijden en dood, en bij deze gedachte welde een traan op in hun oog. Hunne toebereidselen waren spoedig ge-
maakt, on nu gingen zij afscheid nomen van den kleinen kring vrienden, die zij zich in hunne omgeving gemaakt hadden, on dio waarschijnlijk den waren godsdienst omhelsd hadden. Het viel dezen laatsten ongetwij- feld hard, hot heilig gezin to zien vertrok- ken. Dat wondorvollekind was zoo homelsch schoon,zoo buitengewoon boniinnelijk en wijs! Maria was zoo good, zoo zedig en beschei- den, zoo liofdovol jegens do ongelukkigen I Jozef was zoo verstandig in zijne raadge- vingen, zoo hulpvaardig bij al zijne armoede! Gaarne hadden z\'j hen naar Judoa gevolgd, en wij kunnen ons voorstellen, hoe zij het heilig gezin van al het noodige voorzagen |
|||||
|
11!)
|
|||||
|
hen een eindweegs uitgeleide deden, en
daarna weenend naar hun land terugkeerden... Deze reis was veel vermoeiender dan du
eerste. Immers, volgens do opmerking van den 11. Alphonsus, was Jesus nu ongeveer zeven jaar oud, en dus te groot, oin voort- durend te worden gedragen, terwijl Jlij van den anderen kant te zwak was, om de rois geheel te voet af te leggen. Bovendien kon het Goddelijke Kind thans niet meer volstaan mot hot zwakke voedsel, dat Hem tijdons de vlucht in het leven had gehou- den ; Jesus had krachtiger spijs noodig, en kon er niet lang van beroofd blijven zonder aanmerkelijk te verzwakken, liet was dus wol pijnigend voor hot liefdevol hart van Jozef, als het Goddelijk Kind zich kwijnend en met moeite aan don arm zijnor Moeder voortsleepte. Jozef nam vol liefde het aan- minnig Kind op zijne krachtige armen on droeg Hot eenigen tijd, teneinde Hot de noodigo rust Ie geven, zonder evenwel de reis door do barre woestijn noodeloos te verlengen. Iloewol beiden slechts het strikt noodzakelijke namen, om hun kind vol- doende te kunnen voedon, waren zij toch dikwijls niet in de gelegenheid, Jesus de noodige spijs te verschaffen. O, wolk ge- moed zou niet verteederd worden bij het |
|||||
|
120
|
|||||
|
hoorcn van den hnrtverscheurenden kreot:
»lk hol) honger, ik heb dorst." welke on- getwijfeld menigmaal aan Jesus\' goddelijke li|)pen ontsnapte! Het sneed hun door de ziel, en hunne
medelijdende liefde spoorde Maria en Jozef aan, bij den Vader voor den Zoon als middelaars op te treden. Biddend zonken zij neder, on Maria sloeg ten hemel dien nederigen en liefdevollen blik, wiens macht op (iods Hart zij reeds kende, en veree- nigde haar gebed met dat van Jozef, dat daar midden in een onbewoonde grenzelooze vlakte ton hemel steeg om uitkomst. Welk eon schouwspel, de aandacht der goheele wereld waardig! Ken mensch, durf ik het zeggen, een mensch biddend voor zijn God!... Kene andere bron van kwelling voor
Jozef waren nog de nachten. In deze slreeken waar het nooit regent, is de nacht buitengemeen kool, want de dauw vervangt or den regen. Wel deed Jozef zijn best, om zijne beide dierbaren voor de doordrin- gende vochtigheid te beschutten, maar wat vermocht hij, hier in deze woestenij, ver- plicht om onder den blooten hemel te over- nachten ? Als hij de schitterende zonneschijf achter
|
|||||
|
121
|
|||||
|
do gebergten in do vorto zag verdwijnen,
stond hij sül en Maria met hem, teneinde niet onverhoeds door de duisternis te wor- den overvallen. Het sobere avondeten werd in gereedheid gebracht, en na een lang en vurig gebod begaven Moeder en Kind zich ter ruste onder de hoede van den trouwen Aartsvader. En als de maan hare zilveren stralen over het aardrijk uitgoot, stond Jozef daar leunend op zijn staf, in de over- weging van Gods liefde verdiept, of richtte zijne blikken naar hot schitterende uitspan- sel, waar duizenden sterren flikkerden, door (iods almachtigen wil uit het niet te voor- schijn geroepen. En die zelfde God rustte daar, eonige schreden van hein verwijderd, onder zijne hoede; hij hoorde zijn rustigen ademtocht de stilte van den nacht verbro- ken. En sidderend van eerbied, sloog hij zijn liefdevoller! blik op dat Homelscho Kind, dat de Vader aan hom had toever- trouwd, on aanbiddend viel hij nodor, mot Jacob zeggende: //Waarlijk, groot is deze plaats, het is hier het huis Gods!" Overweging en (>ebcil.
heilige Aartsvader, waarheen leidt gij
Jesus en Maria? Holaas, het zijn twee on- |
|||||
|
122
|
|||||
|
schuldige lammeren, die gij lor slachtbank
leidt... Gij wist dat, en uw hart bloedde bij de gedachte aan hun toekomstig lijdon; maar gij wist ook, dat voor zielen, die God waarlijk liefhebben, het lijden zijne bitterheid verliest, ja zelfs aangenaam wordt als men oprecht is vereenigd met den god - delijkou wil. Josus haakte er naar om in zijn bloed te worden gedoopt, om aan de we- reld te doen zien, hoezeer Hij God en de menschen beminde, Maria was met dezelfde gevoelens bezield; uw verlangen kon dus niet anders wezen. O Jüsus, Maria en Jozef, welk een schoon
voorbeeld geeft Gij mij! Hoe aangenaam was voor God uwe onderlinge eensgezind- heid on verooniging met zijnen aanbiddo- lijkon wil. II. Jozef, ik smook u, verwerf inij door Maria\'s voorbede van Jesus do genade om uwe getrouwheid na te volgen, verwerf mij oen grooton afschrik van iedere vrijwillige onvolmaakthoid, en don mood on do kracht om in Gods wil altijd te be- rusten, zoowol in hot grooto als in hot kleine, opdat ik naar waarheid kunne zoggen: geestelijke n.i\'JKER: Mijne spijze is, don
wil Gods to volbrengen. |
|||||
|
123
|
|||||
|
Voorbeeld.
E ene jonge dame uit de stad Namen, N.
j T. II... . gelioeten, leed sedertgeruimen tijd aan verzwakking in zoo hevigen graad, dat zij in het, geheel geen arbeid, welken ook, kon verrichten, zij kon zelfs een betrek- kelijk gering gewieht niet oplichten. Men had zijn toevlucht genomen tot de kunst, doch de bekwaamste geneesheeren vermoch- ten niets tegen deze droevige kwaal, welke steeds erger werd. Mejuffrouw 11.... was daarover nog te
meer bedroefd, wijl zij religieuze wilde worden; maar deze pijnlijke toestand was oen onoverkomelijke hinderpaal voor haar plan. Hoewel zij altijd een groote devotie tot-
den 11. Jozef had gekoeslcrd, besloot zij nu nog een buitengewoon beroep te doen o]) zijne goedheid, en zij begon eeno bui- tengewone novene, verzocht vrome personen om voor haar te bidden, en naderde dik- wijls tot de H. Communie. Haar vertrouwen werd niet beschaamd,
do genezing volgde oogenblikkelijk, en zij werd tot den kloosterlijken staat toegelaten. Zij bestuurt thans een talrijke klas, en haar gezondheid laat haar toe, dagelijks langdu- |
|||||
|
124
|
|||||||
|
rite onderwijs to geven, allo kloosteroefe-
ningen to volgou, zonder liet minste onge- mak. Moge deze buitengewone gunst de devotie tot den II. Jo/.ef voortdurend ver- meerderen, dit is mijn vurigste wensch, to meer wijl deze kloosterlinge oene mijner naaste bloedverwanten is. N. .T.
Kanunnik titulair v. tl. Cathedraal Ie
Name».
NEGENTIENDE DAG.
De aankomst in Palestina.
|
|||||||
|
indelijk had de Heilige Familie
het doel liarer reis bijna bereikt, en na vele vreeselijke inspannin- gen zouden /.ij hunne geliefden geboorte- grond weldra weder mogen betreden. Hot Goddelijk Kind betuigde do levendigste vreugde, toen do hoiligo gebergten zicht- baar worden, waarvan zijne ouders zoo dikwijls verhaald hadden, en Maria ver- heugde zich, hare dierbare grot te Uethlehein woldra te zullen weerzien. |
|||||||
|
\' 125
|
|||||||
|
Waarlijk schijnt Jozef van plan goweost
to zijn, zicli daar voorgoed te vestigen. Im- mers, Nazaretii lag in Galilea, een land vol vreemdelingen on heidenen, wier aanraking het geloof der oorspronkelijke bewoners aan- merkelijk had verzwakt. Ook meende Jozef, dat de Heiland, te Bethlehem geboren, ook in dezelfde plaats zou willen leven. Ein- delijk ook weuschte hij voor zijne teedero Maria den weg naar Jerusalems tempel in liet vervolg zoo kort mogelijk te maken, alsook voor Jesus, die misschien wel niet zou willen wachten tot zijn twaalfde jaar, zooals in de Wet was voorgeschreven. Doch God had anders besloten. Ter oero
van David had de Heiland in Bethlehem willen geboren worden; maar zijne komst moest tot heil strekken van de zondaars, en dus wilde Hij ook te midden der zon- dairs leven en opgroeien. Het Licht dor wereld wilde in de duistere dwalingen het eerste schitteren; in Galilea zou Jesus zijne dierbaarste leerlingen vinden. Eindelijk, er stond geschreven in Gods eeuwige raads- besluiten, dat aan het kruis des Verlossers de woorden zouden gehecht worden: Jeans van Nazarvlk. Wellicht wist Maria dat alles, maar zij beschouwde zich zelve als de die- nares van Jozef; hare taak was niet om te |
|||||||
|
126
|
|||||
|
bevelen, maar om af to wachten, en luiar
echtgenoot in alles to volden. Zoo had zij tot. heden gehandeld, zoo was ook de wil van üod, die gewoonlijk aan Jozef zijnen Aartsengel zond. Uit is wel geschikt om onze achting roor dezen grooten Heilige to verhoogen; wij zien hieruit, dat hij wel we- zenlijk volgens Gods besluit het hoofd was der 11. Familie, en de plaatsvervanger des hemolschen Vaders. Want Jesus wist zeer goed, welke plaats getuige zou wezon van zijne jeugd; doch Jesus zeido niets, en ge- hoorzaamde en volgde mot Maria don II. Jozef als do schapen hunnen herder. üp de grenzen van Judoa gekomen, vroeg
Jozef ongetwijfeld inlichtingen omtrent den liuidigen toestand van zijn land. En als zij vernamen, dat do wreede Herodes, veracht en verwenscht van allen, gestorven was, en als zij hoorden van den vreoselijken moord van Bethlehem\'s kinderen, op bevel van Ho- rodes gepleegd ten einde ook den Messias to treilen, welko men zeide, daar geboren te zijn, werden hunne harten met ontzetting vervuld, maar tevens met dankbaarheid voor do wonderbare redding van hunnen Jesus. Toen echter Jozef vernam, dat de niet min- der goddelooze Archelaüs, zoon van Horodos, thaus in Judea heerschte, werd zijn hart op- |
|||||
|
127
|
|||||||
|
nieuw beangstigd. Waarlioeu zo\\i liij tbans
zijno schreden wonden ? Bothlohein scheen hein niet veilig, (laar het in Judea lag; on misschien kon deze ol\'gene, om den koning te behagen, hen verraden en het onschuldige Kind aanduiden als datgene, welk Herodes had zoeken te doodon. Jozef deelde zijne ongerustheid aan zijne
gezellin mede, en bad haar, om mot hem tot den hemelschen Vader om licht te smee- ken. Eu zie, terwijl zij sliepen, verscheen do Kngel nogmaals aan Jozef, en beduidde hoin, naar Galilea te trokken. Des morgens doolde hij zulks aan Maria mede, en ver- heugd sloegen zij den weg in naar Nnzareth in Galilea, waar zij sedert hun huwelijk had- den gewoond. Diepe ontroering maakte zich van Jozef
meester, als hij in do verte den heuvel ontwaarde, waarlangs Nazareth is gebouwd, on do nederige woning herkende, onder wier dak hij zulke gelukkige dagen had doorge- bracht in gezelschap van Gods Zoon en do Koningin der Engelen. Wij kunnen ons do vreugde voorstellen,
welke hen overmeesterde, als zij na zoovele jaren van scheiding hunne vrienden on bloed- verwanten wederzagen, als dezen Maria geluk wonschten, moeder to zijn van zulk^oeu |
|||||||
|
128
|
|||||
|
schoon kind. O, hoo gevoelde Jozef zijn
hart kloppen van vreugde bij hut zien van de oprechte genegenheid eu liefde, waar- mede men zijne dierbaron verwelkomde in hunne eenvoudige woning, Gelukkig huis, mogen wij wel uitroepen,
welk euno groote bestemming hebt gij! Nog meer dan twintig jaren zult gij den Zoon Gods binnen uwe muren herbergen, bene- vens zijne onbevlekte Moeder-maagd en dun heiligsteu aller mannen; nog meer dan twintig jaar zult gij getuige zijn van hunne zuch- ten en gebeden, van hunne Godgovallige gesprekken, van huu arbeid en lijden, en zal de hemel u uwe schatten benijden. Eu als de wrekende vlammen het ondankbare Jerusalem zullen verdelgen, zullen de En- gelen u op hunne vleugelen nemen, en het als de ark van liet Eeuwig Verbond naar het nieuwe Sion dragen. Overweging cii Ucbeil.
ijMjret u verheug ik mij, groote Hoilige,
J./J. over do eer, welke God u aandoet, door aan uw gezag te onderwerpen on aan uwe wijsheid toe to vertrouwen het kost- baarste wat Hij bezat: zijne wonderbare Bruid Maria on zijn aanbiddelijken Zoon. Welke |
|||||
|
129
|
|||||
|
diepo lossen liggen ov voor mij in dit gc-
hoiin opgesloten ! Leidzaam volgt .Tesus, de eeuwige Wijsheid, Maria zonder Ie vragen waarheen; Maria, vol van den 11. (Joest, wacht zwijgend en ootmoedig uwe bevelen af, en gehoorzaamt aan u als aan God zelf. Welk een schoon voorbeeld voor mij, oin aan mijne ouders en oversten onderworpen to wezen! En gij zelf, hoewel gij beider volmaaktheid kent, aarzelt niet, hun to be- velen, omdat gij weet, dat (iod het zoo heeft verlangd; maar niet op eigen kracht bouwende, vraagt gij voortdurend den He- mel om voorlichting. Doch (iod de Vader antwoordt u niet zelf, maar zendt u zijnen Engel, on toont mij aldus, hoezeer Hij ver- langt, dat wij de priesters, zijno bedienaren, voreeren en hunne uitspraken eerbiedigen. AVolk oene reden dus, om mij aan de bevo- len mijner overheid to onderwerpen. Zoo dus gehoorzamende, ben ik iu voortdurende ge- meenschap met God, ik volbreng zijnen wil gelijk Josus on Maria, en woet zeker, hoo zw(ak ik ook ben, in do haven der zaligheid te zullen aanlanden.... O, beminde Bescher- mer, loer mij dit wel beseffen, verkrijg mjj, dat ik smaak viude in te gehoorzamen, met goduld, maar ook mot liefde on vreugde, gelijk Samuël zeggende: Gl. H. Jozef. U
|
|||||
|
130
|
|||||
|
Geestelijke Ruiker : G ehoorzaamheid is
beter dan offeranden. Voorbeeld.
TBalcn pater Redemptorist to Luik had
sJM oeno bijzondere godsvrucht tot den H. Jozef, en bad hem dikwijls om do genade, oin op zijn feestdag te mogen sterven; hij was overtuigd, te zullen worden verhoord. Als hij eons ernstig ziek lag, en zijne mede- broeders zich over zijn toestand ongerust maakten, zeide hij.glimlachend: «Kr is nog niets te vreezon; dit jaar zal ik niet, ster- ven, daar het feest van den 11. Jozef reeds voorbij is." Werkelijk genas bij ook. Ge- lijk bij echter gebeden had en verhoopt, stierf hij later, en wel op den 1 Oen Maart, terwijl men het Lof deed ter eere van den H. Jozof. TWINTIGSTE DAG.
Ken ilas ii> lid heilig liuis Ie \\nzarelh,
aten wij thans het Heilig Huisge-
zin beschouwen in zijne dagelijk- ; soho bezigheden. Laten wij siddo- end van eerbied den drempel overschrijden |
|||||
|
131
|
|||||
|
van de Rechtvaardigen bij uitnemendheid, en
daar ware wijsheid verzamelen. Nauwelijks nou; verlicht de dageraad don
oüstelijken hemel, on roods hebbon do hei- lige echtgonootou hunne nachtrust afge- broken, om God den Heer bij hot eerste morgengloren te loven en te prijzen. Welk een gezicht! Hoe schoon zijn zij, als zij aanbiddend op do kuioi\'ii neergezonken liggen voor het bedje, waar hun Goddelijk Kind sluimert; het hart brandend van liefde, houden zij hunne blikken onafgebroken ge- vestigd op het voorwerp hunner vurige ge- negenheid; onbewegelijk liggen zij daarin diepe aanbidding, en bij het beschouwen van hun vernederden God ontwelt aan hun oog een traan van aandoening. Welke gedachten houden hunnen goest
bezig? Maria verheerlijkt God, die op de geringheid zijner dienstmaagd hooft noder gezien, en van haar hot voorworp heoft ge- maakt van do bewondering van alle toe- komende geslachten; zij overweegt do ge- heimen dor Boodschap, der Ontvangenis van hot Woord Gods, zijno Geboorte in den stal, on zij stort haar hart uit in liefde en dankbaarheid jogons de H. Drievuldigheid. Het is onmogelijk voor Jozef, zoo dicht
in do nabijheid te zijn van Maria\'s bran- |
|||||
|
132
(leurt hart, zonder ook liet zijne van vurige
liefde te voelen ontstoken jegens zijn God. Immers, als de leerlingen van Einmaus, hoewel nog zinnelijke mensclien, hunne harten van liefde voelden gloeien, als Jesus zich hij hen vervoegde, hoeveel te meer dan de kuische en verstorven Jozef, zoo vol van heiligheid, zoo geheel geschikt om God te beminnen! Ook hij dankt do II. Drievuldigheid, hem mot do volmaakste aller vrouwen te hebhen verbonden; hij overweegt do vreugde, dio hem bezielde, toen hij vernam, van welk een Kind zij do Moodor was geworden, toen hij .rosus voor het eerst mocht aanschouwen on aan zijn hart drukken. En dat Kind, de God van Abraham, ligt hier vóór hom in een scha- mel wiegje, het zal woldra ontwaken en hem begroeten met den zooten naam van Vader!" Doch Maria en Jozef bidden ook; zij bid-
den ieder voor zich zelf, vragende om de door God verleende eer meer en meer waar- dig te worden. Zij bidden ook voor elkan- der. Wetende dat een brave echtgcnoote haren man trouw tor zijde moet staan, bidt Ma- ria uit het volst haars harten, dat God Jo- zef moge zegenen. i/O Vader," zoo verzucht zij, Gij woothoe
|
||||
|
138
|
|||||
|
liefdevol deze Rechtvaardige steeds voor mij
is en voor uw Zoon; beloon lieni daarvoor
liior op aarde met uwen vrede en hierna- maals met de eeuwige glorie." En Jozef, ofschoon wetende, hoever Maria
boven hom staat, waagt hot ook voor haar te bidden, dat de H Geest in haar zijn werk mogo voltooien, en haar tot het schoonst on beminnelijkste sieraad verheffen van hemel en aarde. Zoo brengen beiden aan God de eerste-
lingen van den dag, en begeven zich daar- na aan hun arbeid.- Maria bij hot spinne- wiel onafgebroken bezig, Jozef in de werk- plaats, waar hij zaag on hamer hanteert. Als eindelijk Jesus ontwaakt is, en zijne Moeder heeft omhelsd, begeeft Hij zich, na haren zegen te hebben gevraagd, naar Jo- zefs vertrek en klopt zachtkens aan de deur. Op dit wel bekende en met ongeduld ver- beide geluid opent Jozef en staat voor hot voor- werp zijner verlangens. Wie zal do vreugde van den braven
handwerksman beschrijven, als hij zijn God en Heer onder die nederige gedaante tot hem ziet naderen, en die goddelijke lippen den naam Facie?\' hoort uitspreken; als hij de zuivere omhelzingen ontvangt van het beminnelijke Kind, on in zijn hart de hei- |
|||||
|
134
|
|||||
|
ligo liefdevlam raoev en meer voelt ontstoken!
Dat was zijne dagelijksche Communie, en in die omarming put hij steeds meer en meer geestelijke kracht on liefde; hem wordt telkens meer en meer medegedeeld van dat horaelsche vuur, dat Jcsus op do aarde is komen brengen. Hoo aangenaam on kostbaar is de arbeid
van Jozef in Gods oog. Immers, daardoor voorziet hij in het onderhoud van Jesus, hij vult oin zoo te zeggen langzamerhand den lijdenskelk, welke voor het heil der zon- dige wereld moest worden geledigd; hij voodt en verzorgt liet onbevlekte Otterlam, dat op den homelschou feostdisch zal ver- schijnen. De Allerhoogste wendt zijne blik- ken af van de grooton der aarde, om ze mot welbehagen te vestigen op den armen timmerman van Galilea; op hot eentonig geluid zijner werktuigen zoudon, als het mogelijk was, de Engelen afgunstig zijn, wier ooren voortdurend gestreeld worden door heniolsche gezangen.... Gedurende don dag snuit de kleine Jesus
van Maria naar Jozef, en van Jozef naar Maria, en bewijst beiden alle kleine diens- ten, waartoe zijne zwakke armen in staat zijn. En hoo vorrukt is het hart van den heiligen Aartsvader bij het hooren van Je- |
|||||
|
135
|
||||||
|
sus\' gesprokkou, kinderlijk en tocli zoo vol
wijsheid. Gedurende don maaltijd is zijne plaats
tussclion Maria en Jozef, onzijno bominne- lijko tegenwoordigheid maakt het ruwste brood smakelijk; in hunne gesprekken ver- heerlijken do heilige ouders God in don hemel, zij weten immers, hoe aangenaam in Jesus\' ooron do lof zijns Vaders is. En als de avond gevallen is, verlaat Jesus
aan do hand van Jozef do woning, om in do omringende natuur Gods heerlijkheid to bewonderen, en de frissche avondlucht in te ademen; en tusschen zijne kinderlijke ge- sprokken mengt Hij van tijd tot tijd uitin- gen vau hoinelsclio wijsheid, welke het hart van Jozef met bewondering vervullen. Als zij weder huiswaarts koeren, ontwaren
zij Maria, welke op don drempel zit te spinnen. Bij hunne nadering staat zij, hot verhevenste schepsel, als gewoonlijk op, uit eerbied voor haren echtgenoot, en komt hein togemoot. De aanvallige Jesus laat nu den arm zijns vaders los, en snelt naar zijne Moedor, om bij wijze van groet hare hand aan zijne lippen to drukken. Het gemeenschappelijk avondgebed komt
vervolgens den dag sluiten; en in de psal- men, welke zij bidden, en in de vorschil- |
||||||
|
l
|
||||||
|
130
|
|||||
|
lende schriftimrplaalsen, die zij lezen, zien
Maria en Jozef\' de geheele geschiedenis voorspeld van den arbeid en de weldaden, het lijden en de vernederingen van hun bemin- den Jesus. En als het Goddelijk Kind rust, na hun zegen ontvangen te hebben, onder- houdt Jozef\' zich nog langen tijd met Ma- ria en herhaalt haar de woorden van Jesus, welke de nederige Maagd zorgvuldig in haar geheugen opteekent en in haar hart be- waart. Overweging en Caclicd.
^JRJMfclk een geluk en eer voor u, II. Jo-
\\Ji\'\\lj zef, om mot uw handenarbeid te mo- gen voorzien in het onderhoud van het Lam Gods, dat de zonden der wereld zou weg- nemen. Door uwe noeste vlijt werd Hij in het leven behouden, die ons nienschen moest zalig maken. Maar ik benijd u dat geluk niet; ook ik immers kan in zekeren zin Jesus voeden, in don persoon der armen; als ik dus overvloed heb, kan ik, evenals gij,.lesus spijs en drank geven. En dan, hoevelon dwa- len er in zonden on ondeugden! Zijn zij allen niet ledematen van Jesus\' lichaam ? En ik kan hen door een vurig gebed red- den uit de netton van s-.itan. O, indien ik |
|||||
|
137
|
|||||||
|
deze middelen verwaarloos, waardoor ik toch
zoo gemakkelijk Jesus kan troosten, dan vergis ik mij deerlijk, wanneer ik meen Hem te beminnen: de liefdo uit zicli door daden, door liefdewerken. O beminde Beschermer, bid voor mij,
opdat ik gelijk gij Jesus waarlijk beminne met eone krachtdadige liefde, en zoo den vloek ontga, wolko is uitgesproken tegen den bodem, die slechts distelen en doornen voortbrengt, en den zegen verdieno, beloofd aan de aarde, welke de zorgen van haren meester vergoedt door rijke vruchten te dragon. Geestelijke Ruiker: Elke boom, die
geen goede vrucht voortbrengt, zal uitge- houwen en in het vuur geworpen worden. Voorbeeld.
M[eue jeugdige novice werd door oeno
__j zoodanige ziekte aangetast, dat zij, zonder volkomen genezing, onmogelijk ge-
profest zou kunnen worden. In hare droef- heid nam zij hare toevlucht tol den 11. Jozef, in wien zij een onbegrensd vertrouwen stelde. Eone novene van heilige missen werd tot hare intentie gehouden, met belofte, de verkregen genezing openbaar te maken. |
|||||||
|
138
|
|||||||
|
Kort voor den sluitingsdag meende <lo
geneesheer eenige beterschap to bespeuren. Werkelijk gevoelde zij zich botor, en eonigen tijd na do noveno was alle gevaar geweken. De dokter was verheugd, dat zijne ge-
neesmiddelen zoo goed gewerkt haddon. Ik voor mij goloof\', dat do 11. Jozof alles heeft gedaan. Gij allon dus, die lijdt, gaat tot Jozof vol
vertrouwen, hij zal uwe tranen drogen. |
|||||||
|
EEN EN TWINTIGSTE DAG.
Troostelooze clroc! hpid.
en der wreedste smarten, die een
gevoelig en minnend hart kunnen treffen, is zeker wel, plotseling on onvoorziens te worden gescheiden van het voorwerp zijner liefde en geheole toe- wijding. Welk grievend leed doorstonden dus wel Maria en Jozof, toon zij hun ge- liefd Kind verloren hadden! Het was een gebruik bij de Joden, dat
na afloop dor feesten, in Jerusaleins tempel gevierd, de mannen on do vrouwen af- |
|||||||
|
139
|
|||||
|
zonderlijk torugkeerdon. Maria on Jozef
waren overeengekomen over de plaats, waar zij elkander wederom zouden treilen. Als Jozef nu mot de andore mannen den tempel vorliet, en Jesus niet zag, meende liij na- tuurlijk, dat het Kind bij Maria was, en deze omgekeerd dacht, dat liet ziek bij do mannen had gevoegd. Bovendien was hun zijne wijsheid en voorzichtigheid bekend, en zonder do minste onrust wandelden beiden met hun gezelschap voort, ver- langende naar den avond, en met innige vreugd het teekun vernemende, dat do tijd daar was om te rusten. Immers, nu zouden zij, na een geheelen dag ervan beroofd te zijn, hot Goddelijk Kind wederom mogen omhelzen, en zijne zoete tegenwoordigheid genieten. Wie schetst echter hunne toleurstelling,
als zij elkander ontwaren, en dichter bij gekomen, hun schat niet bespeuren. Met hunne blikken ondervragen zij elkander, en als Maria bij Jozef is gekomen, klinkt het angstig van hnro lippen: ,/Waar is Jesus?" En Jozef ziet do smart zijner be- droefde Bruid, en is buiten staat om haar te troosten; ook hij weet niet, waar Jesus zich bevindt. Zij gaan naar hunne bloed- verwanten eu vrienden, en vragen met |
|||||
|
140
|
|||||
|
betraande oogen naar hun Kind; doch
niemand kan do minste aanwijzing geven! Wolko smart voor hunne teedere liefde! Gij vaders on moeders, die dit overweegt,
ach, hebt gij ooit zulk oen verlies to be- treuren gehad, is het u ooit overkomen, dat gij uw kind moest missen, dat gij over- al zocht zonder het to vinden? (Jij kunt de smart beseffen van den ouden Jacob, toen hem het valscho bericht gewerd van den dood van zijn zoon Jozef, gij kimt de droof- heid begrijpen van Anna en Tobias, als zij eenzaam en treurig verzuchtten: «Ach, had- don wij onzen zoon toch niet laten vertrek- ken; wie weet of\' wij hem ooit weerzien, den steun van onzon ouderdom!" \'Doch wat was hunne droefheid, wat is
uw verlies, vergeleken bij dat van Maria en Jozef? /ij immers waren geen gewone ouders; neen, bohalvo de natuurlijke liefde, welke God in liet hart van ieder ouderen- paar stortte, beminden zij Jesus nog met boveuaardsche liefde; was hun Kind bovenal beminnelijk, hot was ook hun God, hun Schepper! Dit verlies was zeker wol con dor bitter-
ste beproovingen van Jozef gedurende zijn aardsehe leven. Maar ook de droefheid van zijne teedere Maria pijnigdo ?ijn govoelig |
|||||
|
141
|
||||||
|
gemoed. Die twee zielen tooli waren zoo
geheel één, zoo geheel aan elkander ver- bonden en gehesht, dat de eone niet kon lijden, zonder dat de andere het eveneens gevoelde. En Jozef begreep ton volle do diepe en gerechte droefheid van Maria. Hij zag haar, bleek on ontdaan en het aanmin- nig gelaat met tranen overplast, hij hoorde hare zuchten en klachten: «O mijn Jesns," zeide zij, «dierbaar kind, waar zijtGij?.....
Waarom toch, schat mijns harten, waarom
heb ik U ook maar 66n oogenblik uit het gezicht verloren, en nwo beminde hand los- gelaten?.... Maar Gij, mijn Zoon, die alles weet, hebt mij niet kunnen verlaten, zonder U daarvan bewust to zijn; (lij wist, dat Gij uwe arme Moeder in naraelooze droefheid zoudt dompelen.... Helaas, heb ik zulks mis- schien verdiend?.... En toch beminde ik U, Heer; maar misschien te weinig!" Iedero traan, ieder woord der troosteloozo
Moeder was als een zwaard, dat het hart van Jozef doorvlijmde. Hij overwoog mot ontzetting, wat er van haar zon worden, als zij Jesus zou zien in de handen van godde- loozo priesters, overgeleverd aan do onmon- scholijke geeseling, aan de wroode doornon- kroning. Hij trachtte haar to trooston, en de hoop to (loon koesteren, dat Jesus haar |
||||||
|
i
|
||||||
|
142
|
|||||
|
weldra zou worden teruggeschonken; hij ge-
bruikte zijn gezag, om haar zachtjes te nood- zaken, de noodige nachtrust te nemen. Al aria gehoorzaamde dan, en viel van uitputting iu slaap. Doch ook dan nog was hanr geest voortdurend met Jesus bezig, en ontwakend, riep zij: »Bierbare Jozef, wat doen wij hier? Laten wij Jesus zoeken, tot wij Hem vinden." Hoe griefde het den liefhebbenden Jozef,
Maria zoo ter prooi te zien ann de uiterste smart. Hoe gaarne zou hij haar willen troosten, maar ach, hij zelf had opbeuring en troost noodig. Begrijpende, dat Jesus zulk ecu heilige Moeder niet zou willen verlaten, dacht hij, zelf\' de schuld te dra- gen van deze ramp : en hij vroeg zich af, waarin hij God toch zou hebben kunnen mishagen. Hij verweet zich, dat hij al- thans nauwkeuriger op Jesus had moeten acht geven, misschien had iemand hem aan den koning verraden, lleeds stelde hij zich Jesus voor, gevangen in een duisteren kerker, vruchteloos zijne Moodor roepond, en de geboeide handen naar haar uitstrekkend. Hun angst nam intusschon voortdurend
toe, telkens werden zij teleurgesteld, als zij meenden, het spoor van Jesus ontdekt to hebben, en eindelijk besloten zij, naar Jerusalem weder te koeron. |
|||||
|
143
|
|||||||
|
Overweging e» Ciciieil,
e. teedersto der vaders, ik deel in do
smarf, dio gij mot uwe hemclsche Bruid govoeld liobt. in do drie dagen, dat dc/.o sclieiding duurde; on nog te moer, omdat gij daaraan wordt onderworpen uit liefde tot mij on mijne leering. Uwe droef- heid toch loert mij, hoezeer Jesus bemind verdient te worden, mot hoeveel zorg ik o;) mij zelven moet waken, niet alleen om zijne liefde niet uit te dooven door <lo dood- zonde, maar ook om daarin door do dagelijk- sche fouten niet te verkoelen. Kn als God, om mij te straffen, of ook slechts om mij te beproeven, zich schijnbaar van mij af- trekt, zal uw voorbeeld mij loeren, mot welken ijver, met welko liefde en nauwge- zetheid ik Hem moet fcoe\'cen. Helaas, hoe noodzakelijk was dozo les voor mij, die misschien maanden in Gods ongenade heb doorgebracht; voor mij, die ten minste zoo dikwijls voor een nietigheid Hem mishaagd heb 1 O, beminde Beschermer, maak, dat ik met uw voorbeeld en dat van Maria mijn voordeel doe, dat ik do vriendschap van Jesus, on do kleinsto vermeerdering van genade hoogor schatte dan alle goe- deren dor aarde. Maak, dat ik in al mijn |
|||||||
|
144
|
|||||
|
doen en laten, in mijne woorden on hande-
lingen slechts ten dool hebbe, meer en moer tot dien beminnelijken Josns te nade- ren, want er staat geschreven: Geestelijke ruiker. De lieer is goed
voor dio Hem zoeken. Voorbeeld.
IJSTen jeugdige novice van de Sociëteit
jBtvan Jesus had in zoo hovigen graad de tering, dat op den raad dor geneesheoren zijn overste hem aanspoorde, in zijne fa- milie terug te koeren, lieeds had de lijder, dio ontzettend vermagerd was, allen eetlust verloren; hij kon zelfs nauwelijks spreken. De uitspraak der geneesheoren sloeg hem geheel ter neer, en hij smoekto den overste om hom nog eenigo (lagen in het klooster to laten. Eeno noveen tot den heiligen Jozef, zeide hij, zou veel meer uitwerken, dan allo geneesmiddelen; do heilige zou hem redden, dat was zijne vaste overtuiging. De pater liet zich overhalen, en wilde zelfs, dat het geheelo klooster zich zou ver- eonigeu met de gebeden van don jongeling. Deze had zulk oen vertrouwen, dat hij onmiddellijk op den II. Jozef eeno lofredo opstelde, welke hij zou houden in den |
|||||
|
145
|
|||||||
|
refter op don laatston dag dor noveen, don
dag tevens van hot bescherinfeost van don H.^ Jozef. Intusschon nainon zijne krachten moor
en moer af, doch zijn vertrouwen grooido oven sterk aan. Daags voor het bescherm- feost gaat hij dos avonds naar don pater ovorsto, en vraagt verlof om nog dien eigen avond de lofrede uit to sproken, dio eigen- lijk voor den volgenden morgon was be- stemd. Do pater aarzelde oen oogonblik, want do jeugdige novice kon bijna goon geluid voortbrengen, doch op diens hor- haaldo verzekering van zijn aanstaande ge- nezing geot\'t hij eindelijk toe. Daar staat nu do jongeling tot ieders
verbazing op het spreekgestoelte, men be- schouwt hem oplettend. In hot eerst is hij bijna niet verstaanbaar, maar allengs noemt zijn stom in omvang 011 kracht too, on ton laatste is zij geheel teruggekeerd, tegelijk mot de kracht en do gezondheid ; en algemeen is de aandoening, als hij zijne rede sluit met den krachtig uitgegalmden kreet: «Eere aan don II. Jozef, hij hoeft mij genezen." Ja waarlijk, dat was zoo, want dezo no-
vice, later Pater Fiuaz, werd naar Mada- gascar gezonden, waar hij roeds sedert ja- Gl. H. Jozef. 10
|
|||||||
|
140
|
|||||
|
ren don invloed van die moorddadige lucht-
gesteldheid verdraagt zonder letsel. Ken ooggetuige, Pater Ponlevoy, hoeft ons
deze bijzonderheid meegedeeld. (St. Josejj/i, sa vie. etc) TWEE KNr TWINTIGSTE DAG.
Keil onhcsi hri.iieli.jli zoet oogcnlilik.
angekomon in .lerusalem, begeven
Jesus\' ouders zich het eerst naar don tempel, om bij den priester inlich- tingen te winnen en vooral ook, om den Heer te smeeken, hun hunnen beminden Jesus terug te willen geven. Terwijl zij nu langs de prach- tige zuilen voortschreden, bemerkten zij een groep eerbiedwaardige grijsaards, en in hun midden verscheidene kinderen. Plotselingblij- ven zij verwonderd staan, on verkeeren iu twijfel, maar neen, het is wel duidelijk de hemelsche stem van Jesus, welke hun ge- hoor treft. Sidderend van aandoening, na- deren zij schoorvoetend, ja, hun Kind is het, dat zich bij de jougdigo leerlingen dor schriftgeleerden heeft govoogd, als om hunne lessen te ontvangen. Wij zullen het niet wagon, do vreugde
te beschrijven van Maria on Jozof bij het |
|||||
|
147
|
|||||
|
wedervinden van Jesus. Hoe schoon scheen
hun thans dat goddelijk gelaat to muiden der grijze schriftgeleerden, welke mot ver- wondering staarden op het Kind, uit welks mond zooveel wijsheid vloeide, zoowol in zijne vragen als in zijne antwoorden. Zij stonden verstomd en vroegen elkander at\', van wie toch dat wonderbare kind zon zijn, want zijne kleeding verried hot kind van een werkman. Do vreugde van Jozof was niot minder
dan die van Tobias, toon deze zijn zoon weder aan zijn hart mocht drukken. Jozef bleet\' in verrukking staan, hij beschouwde, hij luisterde in stilte, hij vergat zich zelf; doch ieder gevoel in zijn binnenste, zelfs zijne vreugd over het wedervinden, werd overhoerscht door oerbied en ontzag bij deze plotselinge openbaring van Jesus\' eer en wijsheid. Hij geloofde zich niet waar- dig, Jesus nog langer onder zijne lioodo te mogen hebben; onbewegelijk dus stond hij daar, en durfde de verheven gesprekken van zijn goddelijken Moschermeliug niet on- derbreken. Maria echter, dio als Moeder natuurlij-
kerwijze meer eigen was met het (ioddelijk Kind, kon hare moedorliefde niet langer bedwingen, maar deed eonige schreden, en |
|||||
|
lts
|
|||||
|
plaatste zich zoodanig, dat zij door Jesus
moest worden opgemerkt, en Hij naar haar zou toekomen. Werkelijk, zoodra het haar zag, groette liet aanvallig Kind do geleer- den, bedankte hen voor hunne verklaringen on uitleggingen, en met dien hemelschen glimlach op de lippen, welke de Engelen in verrukking brengt, begaf het zich naar zijne Moeder. En deze, Jesus omhelsd hebbende, zeide: «Mijn Zoon, waarom hebt Gij zoo mot ons gedaan? Zie, uw vader en ik zochten U met droefheid!" Zekere ketters, altijd in de weer om den
lichtkrans te bevlekken, welke het hoofd omstraalt van Haar, die den kop van den holsoheu draak, hun vader, heeft verpletterd, durven hier Maria beschuldigen van gebrek aan oorbied jegens Gods Zoon. Zij mer- ken echter niet, dat dit verwijt, als het ge- grond was, ook zou vallen op Jesus zelf, toen Hij aan het kruis uitriep: «Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij Mij verlaten ?\'- Maria toch deed slechts wat zij doen moest; en ais zij had gezwegen van hare en Jozefs smart over het verlies van Jesus, zou men beiden voeloor van onverschilligheid jegens het Goddelijk Kind hebben kunnen beschul- digen. Immers, onder zulke omstandig- heden was in Maria\'s mond deze uitdruk- |
|||||
|
149
|
|||||||
|
king eerder oene liefkozing dan eeno
berisping, on behaagde ongetwijfeld aan den liefdevolsten aller zonen. Wat hier vooral dient opgemerkt, is, dat
Maria over haren kuischen Bruidegom spre- kende, tot Jesus zegt: «Uw Vader" Wel een bewijs dus, dat zij hem altijd zoo be- titelde, en dat Jesus zelf aan Jozef geen anderen naam gaf. Zoo weerklonk dus deze zoete naam dagelijks in het huis van Nazareth, zoowel wanneer Jesus en Maria over Jozef spraken, als wel, wanneer het Goddelijk Kind den armen werkman toe- sprak. O, hoe zoet was deze uitdrukking voor don nedorigen Jozef, die zich niet waar- dig achtte, de dienaar te zijn van de heiligo Familie! Wij zien ook in deze woorden don groe-
ten eerbied van Maria voor Jozef. Zij noemt hom hot eerste : « Uic Vader en ik," Dit verdient te meer onze aandacht, wijl deze wijze van uitdrukking geheel in strijd is niet het gebruik dor oude talen, on vooral van de taal der gewijde boeken (\') |
|||||||
|
[11 Bij do Grieken, Latijnen en Iïebreeirwen noemt
de spreker zioli het eerst: //.■ en (jij, ik en mijn vader, enz. Zie Gen: XXII ... Joon VIII in cm.
|
|||||||
|
150
|
|||||
|
En Jesus antwoordde hun: //Waarom
zocht gij mij? Wist gij niet, dat ik zijn rnoost in hetgeen mijns vaders is?" Maria heeft Jesus niet berispt; maar
Jesus op zijne beurt berispt ook zijne ouders niet, doch geeft hun slechts te kennen, dat zij zicli ten onrochto ongerust, hebben gemaakt, on dat zijn eerbied en liefde jegens Maria en Jozef hen had moeten doen begrijpen, dat Jesus slechts op bevel zijns homolschon Vaders zoo ge- handeld had. Zij begrepen dit antwoord niet, zegt de
H. Lucas, die uit Maria\'s mond alles ver- nomen heeft; zij begrepen niet, hoe hot werk der Verlossing kon betrokken zijn in het feit, dat Jesus zich onder do jeug- dige leerlingen der Schriftuurverklaarders had gemengd. Maar zij vroegen niet vorder, zoo groot was hun eerbied voor hun God- delijk Kind! Na dit antwoord ging Jesus tot Jozef,
groette hem als naar gewoonte en om- helsdo hom teederlijk. Ongetwijfeld zullen do oogen der omstanders zich gericht hebben op don gelukkigen vader on wenschton zij hom goluk met het bezit van zulk een Kind. Doch do nederige Jozof, wol verre van te luisteron naar al |
|||||
|
151
|
|||||
|
die loftuitingen, welke een vaderhart 7.00
weldadig aandoen, trok zich snel niet Maria en Jesns terug, om buiten de blikken eencr nieuwsgierige menigte zijn hart in diep ge- voeldeu dank uit te storten over do gelukkige terugvinding van don schat zijns harten. Ver- volgens keerden zij naar hun stil 011 dier- baar Nazareth terug. Overweging en Gebed.
W%e Goddelijke Leermeester heeft tot
Zy^ zijne leerlingen gezegd: «Voorwaar, Ik zeg u, als gij u niet bekeert en wordt als kleine kindoren, zult gij het rijk Gods niot ingaan." Gij, groote lloiligo, gij echter hadt dezo bekoering niet noodig, om een volmaakt voorbeeld te zijn van die evangelische eenvoudigheid; de nederig- heid toch scheen mot u ontvangen en geboren, zij groeide mot 11 op, en werd zoodanig met uw wezen vereenzelvigd, dat Jozef, zonder de nederigheid, geen Jozef meer zou wezen! Helaas, hoe weinig gelijk ik op n! en
hoezeer hob ik bekeering noodig, wil ik in den Hemel komen! Niets kan ik ver- dragen, alles is voor mijn trotsch gemoed te voel; ik wil geacht worden on go- |
|||||
|
152
|
|||||
|
prezen door een ieder, en zoek steeds in
woorden en daden hoven anderen uit te blinken, ten einde geprezen te worden. Ik verheug mij, als de aandacht dor men- sclien o]) mij gevestigd is, en vrees slechts datgene, wat gij juist altijd gezocht hebt, na- melijk van onopgemerkt daar voorbij te gaan. Ach, ootmoedige Heilige, heb medelijden
met mijn ellendigen toestand, verkrijg mij ware nederigheid en dien heiligen eenvoud, waarvan Jesus spreekt, opdat ik, gelijk de 11. Paulus, erkenne, dat ik eigenlijk een niet ben, en deze woorden wel op mij toepasse: Geestelijke Ruiker. Het niet kan
niets, is nuttig tot niets, verdient niets; het beklaagt zich ovor niets, het heeft recht op de aandacht van niemand, van niets. Voorbeeld.
"Salon priester, die sedert zijne jeugd eene
JHEJi teedoro devotie tot den 11. Jozef had ge- had, trad in oen religieuso orde. Nog novice zijnde, kwetste hij op zekeren dag don rug- gegraat, toon hij een zwaar meubelstuk wilde oplichten. Hot was een ernstig goval, doch de zieke stelde alle hoop op Jesus\' Voed- stervader en bad. lleeds had de dokter een honderdtal
|
|||||
|
153
|
|||||||
|
bloedzuigers gezet, en toen dat zonder het
gewensclite gevolg bleef, verklaarde hij, er nog honderdvijftig te moeten zetten. Jtij het hooron dezer woorden riep de novice uit: »En toch, II. Jozef, bemin ik u zoo vurig!" Dit zaohto verwijt trof zoo het schijnt den Heilige. Do zieke viel in eene lichte sluimering, die weldadig werkte. Eenige uren daarna vertoonden zich do ver- schijnselen, die de dokter had verwacht bij het zetten der bloedzuigers: hetgevaar was voorbij. Do genezing volgde nu snel, en de pries- terlijke loopbaan van den pater is een der meest vruchtbare geweest. |
|||||||
|
DEIE EN TWINTIGSTE DAG.
Ken metlelieliier iii den nrlield.
al
H\'et is ontwijfelbaar zeker, dat ge-
lurende zijn verblijf onderde mon- }Wj,^£S»Hi scheu .Tesus handenarbeid heeft verricht, on wol hetzelfde ambacht als zijn Voedstervader. Immers, wij zien Hem zich gedragen als een gewoon menschenkind, zonder acht te geven op zijne Goddelijke waardigheid, liet is dus niet aan te ne- men, dat Hij, tot jongeling opgegroeid, den |
|||||||
|
154
|
|||||
|
II. Jozef niet zon hebben bijgestaan in zijn
harden arbeid. Ook de inwoners van Nazaroth, welke zeker dikwijls in de heilige woning geweest waren om Jozef oen of ander werk op te dragen, noemden Jesus niet alleen den zoon eens werkmans, maar ook ecu werkman. (Mare. VI 3) Bovendien laat do Overlevering hieromtrent geen twijfel. Volgens het algemeen gevoelen was de
II. Jozef timmerman of schrijnwerker. Voor- zeker, het zou nooit in zijn geest ziju op- gekomen, om Jesus te bevelen, dit ruwe handwerk te loeren; ja hij zou het niet eens hebbon durven voorstellen. Die ge- dachte zou zelfs nooit bij Jozef zijn opge- komen, on ware dit ook, dan nog zouden zijn eerbied en onbegrensde liefde voor don lieven Josus het niet gewild hebben. Hoogst- waarschijnlijk dus vroeg Gods Zoon, zoodra Hij daartoe krachtig genoeg was, uit eigen beweging, of Jozef hom het ook wilde loeren. Diep was hot vadorhart van Jozef over
dit voorstel getroffen, en tranen ontsnapten aan zijn oog, als hij antwoordde: //Lief Kind, dit werk is niet voor U geschikt; Gij zijt daarvoor ni\'.t op aarde gekomen, maar om ons zondaren don hemel te ontsluiten." |
|||||
|
155
|
|||||
|
Doch Jesus hield aan: nVader, is er niet
geschreven, dat de ïnonsch is geschapen om tij weken, gelijk de vo^el om te vliegen? Zoovele jaren roods zie ik u voor mij ar- beiden, en mijne lieve Moeder eveneens; is liet niet billijk, dat ik u helpe?" ^Dierbare Zoon," antwoordde Jozef moer on meer bewogen, «do monscb is tot den arbeid veroordeeld ja, om zijne zonden; doch dio wet is iinmors voor U niet ge- maakt; noen, ik zal bet niet toelaten!" - Doeb .les s hernam : «Goede Vader, weet gij dan niet, dat mijn Vader in den liomel voortdurend werkt? Zijn wil i.s, dat ook ik werke." Maar om zekerder tot zijn doel te gora-
ken, nam Jesus zijn toevlucht tot zijne Moe- der, en smeekte haar, om haren invloed op Jozefs hart te willen aanwenden. En Maria, volkomen onderricht door den II. Geest, begreep, dat aan Jesus\' verlangen niet mocht wedorstaan worden, en bad Jozef, om het in te willigen. Eindelijk dan gaf deze zich ge- wonnen, on zoidc: //Welaan, mijn Hoor en mijn Zoon, omdat hot moot, omdat het do wil is van God don Vader en de uwe, stem ik toe; voortaan zult Gij mijn nederigen arbeid deolen." En Jesus was verheugd, en omhelsde zijn Voedstervader vol vreug- |
|||||
|
150
|
|||||
|
de, on haastte zich, om zijne Moeder dit
heugelijke nieuws mede te doelen. Ziehier, dierbare Lezer, hoe wij ons zoo
gaarne een der treffendste gebeurtenissen uit Jozefs leven voorstellen. Welk oen aandoenlijk schouwspel, inder-
daad do aandacht dor Engelen waardig, wordt hier in die arme woning afgespeeld. Zie, de lllooin der monschheid, de Koning der koningen werkt als een anno dagloo- nor, on in een ruwen arbeid vereelt Hij zijne aanbiddelijke handen, bestemd om den Scheptor van het heelal te dragen. Jozef, brandend van Seraphijnscha liefde, bestierf het bijna van verlegenheid als do Godmensen hem kwam vragen: «Vader, hoo moet ik dit of dat doen ?" Want uitgenomen zijne goddelijke wijsheid, wilde Jesus alles van zijne ouders loeren. Zij leerden Hem te sproken, to gaan, hoe zich in het gezelschap der menschen te gedragen, en duizend klei- nigheden omtrent do gebruiken en do le- venswijze van liet Joodsche volk. Als kind richtte de Heiland zich naar Maria, en groo- ter geworden, nam Hij de zedige houding ann van Jozef, zoodat. men aan zijne wijze van gaan, van groeten, in een woord in alles don Zoon van den godvreezenden timmer- man, herkende. |
|||||
|
1B7
|
|||||
|
Dikwijls tlus vroeg Jesua aan Jozef op
welke wijze het aangegeven werk moest worden verricht. En als dan Jozef vol ne- derheid zoide: «Och lieer, hoe vraagt Gij mij dat? Het is immers aan U, om mij te onderwijzen, doo zooals U goeddunkt en het zal volmaakt zijn." //Neon vader," antwoordde Jesus dan, «ik ben uw leerling, gij mijn meester, ik moet u in alles gehoor- zamen!" //Welaan mijn kind, men kan dat zoo doen, ten minste, zoo doe ik hot gewoonlijk." En Josus gehoorzaamde, on volgde do lessen nauwkeurig op. Deze wederzijdsche wijdijver in nederigheid, wel- ke zich dikwijls herhaalde, stelde Jozef in de gelegenheid, meer en meer aan Jesus gelijkvormig te worden, en zijne liefde groeide van dag tot dag aan. Als Hij zijn goeden vader met eenig
zwaar werk bezig zag, stolde Jesus er ge- noegen in, hem met zacht geweld het ge- reedschap uit de hand te nemen, en uit alle kracht te werken, Kn als Jozef dan eenige oogeublikken daarna do oogen op- sloeg, zag hij dikke zweetdroppels parelen op hot aanbiddelijk gelaat van Josus. //Ach, mijn Zoon,!\' riep hij dan smeekend uit, //ach, het is te veel, ik bid U, neem oon woinig rust." Doch Jesus antwoordde: |
|||||
|
158
|
|||||
|
«Neen vader, or staat immers geschreven.:
In hel zweel u/cn aansc/iijiis zult gij wc hrooil eten. Laten «ij dan werken, Let is Gods wil." Maria verrichtte zoo dikwijls liet moge-
lijk was, haar werk bij hare zoo dier- bare Werklieden; en op het aanschouwen van den Schepper van het heelal, zwoegend onder hut knellende juk van een vermoei- endeu arbeid, verhief zij haren geest boven hot aardscho on verdiepte zich in beschou- wingen over Gods barmhartigheid. En als de tijd daar was, noodigde zij beiden aan het sobere maal, welke hare liofde hun had toebereid. En Jesus betuigde zijne blijdschap, dat Hij thans den arbeid zijns Voedstervaders kon verlichten, enzeide; //Va- der, do profeet zeido teroeht: Het u zoet, te eten van liet werk zijner handen." Welk een voorbeeld van huiselijk geluk
voor onzen tijd, nu men slechts buitenshuis in het gewoel der wereld zijn vermaak schijnt te kunnen vinden. Overweging en (icbed.
IJpHat is dan, goede Vader, het groote ge-
ZL!/\' heim uwer heiligheid: wel verre van uwe innige veroeuiging mot Josus to ver- |
|||||
|
159
|
|||||
|
minderen, strekte uw noodzakelijke arbeid
slechts om ze nog nauwer en hechter te maken. Ku uw werk, geheiligd door een voortdurende oefening van liefde, was God aangenamer dan do schitterendste daden der koningen. Waarom kan ik u hierin niet navolgen ?
Mijne dagen zouden dan werkelijk heilig worden doorgebracht, mijn werk zou als een voortdurend gebed Gods aandacht op mij vestigen. Wel is waar, des morgens zog ik mot
den profeet: «Mijn hart en mijne krachten wijd ik U toe, o lieer!" Maar helaas, hoe spoedig ben ik dat weer vergoten, en denk ik niet meer aan Gods vaderoog, aan zijne liefdevolle hand, die mij in hot lovon houdt, en zonder welke ik in het niet zou terugzinken. O gij, die na Maria het volmaaktste
toonbeeld zijt van hot inwendig leven, maak, dat ik in het vervolg getrouwer uw voor- beeld navolge. Kan ik ook al niet gelijk gij voortdurend met God bezig zijn, dat ik dan ten minste bij ieder uur mijn hart tot Hem verhett\'o en met uwe trouwe dienares do 11. Thorosia uitroepe: «lieer Jesus, alweder een uur minder van II verwijderd, wanneer zal eindelijk hot laatste slaan?" |
|||||
|
160
|
|||||
|
Geestelijke ruiker: Hetzij gij oet,
hetzij gij drinkt, of iets anders doet, doet alles ter eore Gods. Voorbeeld.
\'Mono vrome Parijsche dame, vol ijver
iZOJ voor de eer van den II. Jozef, schreef ons onlangs: «Wij zijn vol vertrouwen in den groeten Patriarch; dagelijks toch zien wij aanmoedigende feiten. Kortelings kwam eene dame ons hare smarten toever- trouwen. Welk een treurig huishouden! Wij zijn getuigen geweest van slagen on beleedigende woorden, eindelijk gelukte het ons, haren woedenden man tot bedaren te brengen. Deze, die zijn zoon mishan- delde, luid zich in het hoofd gesteld, dat de jongeling zijn examen moest doen, en werd bij voorbaat boos, als hij er niot door zou komen. De jongeling, door de voor- spraak van O. L. Vr. van Lourdes van eene borstkwaal genezen, is wat ten achteren in zijne studiën. Wij gaven zijne mama twee medailles van den II. Jozef, om die heimelijk in de kleeren van vader on zoon in te naaien. Daarna begonnen wij eene novene. De jongeling gaat op, en legt, tot r/roote verbazing der examinatoren, een |
|||||
|
161
|
|||||||||
|
schitterend examen af. 11 ij moest outi on-
derwerp in het Latijn behandelen, waarvan hij zelf verklaarde niet veel te weten ; doch hij maakte geen enkele fout, on hot onderwerp was zeer in ooi el ij k. Toon hij zou vertrekken, trachtte zijn vader hem te ontmoedigen, doch zijne moedor zeide: «Ga gorust, mijn kind, men heeft voor ons gebeden, gij zuil worden, aange- nomen." Haar vertrouwen is verhoord; mogo de 11. Jozef aan die anno moedor ook spoedig den vrede teruggeven, |
|||||||||
|
VIKR ËN TWINTIGSTE DAG.
De meest liciiiiiincinlc iler nieiischeii. |
|||||||||
|
Ivorens het verhaal van dit schoone
loven te eindigen, zouden wij gaarne eonigszins den sluier oplichten, welke het gaat bedekken, er de verborgen schoonheden van opmerken, en zoeken te ont- dekken, datgene, wat aan God niet be- haagd heeft, ons te openbaren. Daarom zullen wij trachten duidelijk te maken, wat dit leven was in de oogen van God on de Engelen, wat er de innerlijke waarde van (il. H. Jozef. 11
|
|||||||||
|
162
|
|||||
|
uitmaakte: wij zullen spreken over de
Vu-file van Jozef lol Jesus. Als God eeno ziel tot groote zaken bo-
stenit, bereidt Hij haar gewoonlijk op twee wijzen voor. Vooreerst, door aan die ziel het karakter, en de hoedanigheden te schenken, die zij voor de waardige beant- woording harer roeping noodig zal hebben. ])e tweede wijs bestaat hierin, dat de II. Geest hare aangeboren hoodanighodon zuivert en veredelt, on ze geheel geschikt maakt voor haar verheven doel. Laten wij nu zien, hoe do Goddelijke Wijsheid deze regelen op den 11. Jozef toepaste. De Zoon Gods, zegt de H. Paulus, heeft
in alles onze natuur willen aannemen, be- halve in het zondige. Daarom wilde Hij, evenals wij, eene Moedor hebben ; en kwam het met do waardigheid van God den Va- dor al niet overeen, dat Jesus oen vader had naar de natuur, toch wildo Hij, om moer aan ons gelijkvormig te zijn, bij zijn intreden in de wereld worden opgenomen door een man, belast om bij Hem al de plichten van een vader te vervullen. En is de voornaamste dier plichten niet de liefde ? Wat zou een vader zijn zonder liefde voor zijne kinderen? Juist omdat |
|||||
|
163
|
|||||
|
Gort ons zoozeer bemint, worrtt Hij onzo
Varter genoemd, on is dat ook werkelijk. Daar do II. Jozef dus op aarde bestemd was om vader te zijn over bot lieftalligste aller kinderen, beeft de 11. Geest bem on- getwijfeld een hart gegeven, van nature tot beminnen geneigd, evenzeer als aan Mozos, Jeremias, den 11. Joannes, don H. 1\'aulus en zoovele andoren. Du H. Goost was om zoo te zeggen, tegenover .Testis verplicht, oin Jozef met die schatten van edelmoedige zelfopoffering on tooderlioid te begiftigen, welke de grondslag zijn van ioder odol karakter. Eu hiermede niot te- vreden, scbonk de II. Geest aan Jozef nog oono buitengewoon grooto bovennatuurlijke liefde; en aangezien niets deze liefde moer in den weg staat dan de zonde en de aard- scbe genegenheden, bewaarde Hij Jozof zijn goboelo loven voor doodzonde en go- liecbtboid aan de schepselen. Wij bobben reeds gezien, dat zijne liefde en achting voor Maria zuiver waren als die der lïnge- len, en slecbts dienen kon, om zijn vurige liefde tot God moer en meer te doen ont- branden. Ziedaar, dunkt ons, de eerste verwijderde voorbereiding van Jozef voor zijne verbeven roeping. Pe onmiddellijke voorbereiding luidplaats,
|
|||||
|
104
|
|||||
|
toen hij plotseling de mensehwording van
Gods Woord vernam on tegelijkertijd een levend geloof in dit geheim ontving, en aldus werd geschikt gemaakt om den Zoon, die van Maria zou worden geboren, te be- minnen met al de liefde, die hij tot dan toe voor zijn Schepper had gevoeld. Du H. Augustinus gaat nog verder; laten wij diens woorden «rel in ons geheugen pren- ten, want nooit misschien is er iets schoe- ners, iets roemvollers over onzen H. Patri- arch gezegd. vOphet oogenblik dermenseh- wording" zegt deze kerkvader, n daalde de il. Geënt niet slechts neder op Maria, om haar Ie verheffen lot Moeder Godx, maar ook op Jozef, opdat hij werkelijk, hoewel op geheel geestelijke wijze, er de Vader van :on zijn." Deze goddelijke werking was,dunkt ons,
ook noodzakelijk om verschillende redonon. Vooreerst wilde de 11. (ieest voorkomen, dat in dezen zoo noderigen ïnau de liefde in zekeren zin zou verminderen voor do vrees en den eerbied, als hij in het Kind do verborgen Godheid zou zien. liet was noodzakelijk, dat Jozefs liefde grooter zou zijn dan zijn eerbied, opdat hij gemeenzaam met Jesus zou durven omgaan, lLemopde armen durven dragen, en aan zijn hart drukken. |
|||||
|
Kiö
|
|||||
|
Bovendien, mot do vaderlijke liefde in
het gemoed eens mans te leggen, heeft God niot alleen hot inzicht gehad, aan het kind de toewijding zijns vaders to ver- zekeren ; maar ook om aan den vader do noodige kracht to geven om de zware las- ten van zijn staat mot geduld, mot liofdo, ja zelfs gaarne to volbrengen, zoodat het hom als \'t ware eene behoefte is geworden. En wolko vader nu had meer die kracht noodig dan do H. Jozef? Jesus toch scheen slechts zijn huis binnengetreden, oin or armoede en ontbering, angst on droefheid te brengen. Eindelijk nog betaamde het, dat do gc-
boorto van Maria\'s Zoon in goonon doolo do banden verslappen zou, wolko Jozef mot do bewonderenswaardige Maagd verbonden; hot betaamde, dat hij zijn waardigheid als hoofd dor II. Familie ophield, zelfs als een God er lid van zou wezen. Wij zien ook in het 11. Evangelie, dat Jesus hom even onderdanig was als aan Maria. En hot zou zonde wezen, als men durfde veron- derstellen, dat zulk een Rechtvaardige ovor een God, een onrechtvaardig gezag zou uit- oefenen; dit gezag was wol degelijk door God gewild, want niot aan Maria of Jesus maar aan Jozef verschijnt telkens de Engel. |
|||||
|
106
|
|||||
|
liet is dus duidelijk, dat Jozef meer is
dun ouu dienaar in do 11. Familie, hij is daar de vertegenwoordiger van God don Vader, en do drager van zijn gezag. Als dus God de Vader, na aan Jozef zijn Zoon to hebben toevertrouwd, hem mot zijn ge- zag bekleedde, is het zeer billijk, aan to nemen, dat Hij aan het hart des Aarts- vaders als \'t ware oen vonk mededeelde van de vaderlijke liefde, waarmede Hij van alle eeuwigheid zijn Zoon bemind hoeft; dit is het govoelen dor Kerkleeraren. Wel- nu, dit wonder hoeft God bewerkt, door, zooals de II. Augustinus zegt, zijn H. Geest zoowel over Jozof als ovor Maria te doon neerdalen op het oogonblik der mensen- wording. Immers, als wij volgens don Apostel don II. Geest, den Geest van Jesus ontvangen, om kinderen Gods te worden, dan ook moest Jozof dienzelfden II. Geost ontvangen, om to worden rader van God! Overweging en Kelieil.
ndion, o mijn beminde Patroon, een
i vader verplicht is, zijne kinderen to be- minnen, zou dan een kind zijn vader niet behoeven lief to hebben ? Ik ben waarlijk Gods kind, zijn Zoon kwam op aarde, om |
|||||
|
1G7
|
|||||
|
mij de genade te verdienen, als kind door
God te worden aangenomen; deze genade gat\' (iod de Vader mij, door mij zijn II. Geest te schenken. Maar helaas, ik hoor Hem door den mond van den profeet Ma- lachias klagen: «Als Ik uw Vader ben, waar is dan uwe liefde tot Mij ?" En toch, er is geen middelweg: ofwel ik moot hier branden van liefde tot (iod, ofwel, branden in do hel, door God ontstoken tot wraak zijner versmade liefde. Hoezeer bon ik beangst, als ik denk aan het vreesolijk lot, dat mij dreigt. O, meewarigste Hei- lige, heb medelijden met mij, kom mij te hulp in dezen nood, verwerf mij, door de voorspraak uwer welbeminde Bruid, dat God mij dit koude, ondankbare hart onf- neme, en er een nieuw hart voor in de plaats geve, een hart, gevoelig voor zijne weldaden. O, verwerf mij dat, dan zal mijn eeuwig heil verzekerd wezen, want: Geestelijke rx\'iker: De volmaakte liefde verdrijft de vrees; wie uit vrees han- delt, is onvolmaakt in de liefde. (1 Joan. IV. 18.)
|
|||||
|
108
|
|||||
|
Voorbeeld.
COnderstaande is ontleend van hot tijd-
f schrift L u. bonne Setnaine van Turin, 2 Maart, 1803: Konc vrouw uit het volk had oene doch-
ter, wier gedrag een ergernis was voor hare andere kinderen. Die arme moeder was daarover ten zeerste bedroefd, en tel- kens als zij do kerk binnentrad, wierp zij zich voor do afbeelding van den H. Jozef neder, on bad niet betraande oogen om de bekeering harer dochter. Op zekeren koor schoot haar de gedachte in: «Als ik haar eens oen prentje, een mooi prentje van den II. Jozef gaf? Misschien zou zij het niet willen, of wel verscheuren......
Ik zal bet beproeven," En vol vertrou-
wen staat zij op, koopt in oen winkel hot mooisto plaatje, dat zij ziet, on begeeft zich er mee naar huis. De dochter was afwezig, doch op hare kamer vond de vrouw een boek, dat nu juist wel geen kerkboek was. «Moet ik daar uw afbeel- ding in leggen," zucht zij; 11. Jozef, ver- geef mij, maar ik kan niet anders!" De dochter komt thuis, neemt het boek ter hand, en ziot tot hare verwondering het prentje. Hoe vreemd," deukt zij wat |
|||||
|
169
|
|||||||
|
mooi ik daar mi modo doon ?" Onderwijl
beschouwt zij onwillekeurig de fraaie tee- kening, en kan er niet van scheiden, zij keert liet om, en leest aan de achterzijde een gebod; nogmaals beschouwt zij aange-
daan het prentje en......en weent, zij werpt haar slecht leesboek weg, valt op de knieën
en snelt weenend naar bare moedor.....
Zij is bekeerd! Kor aan den II. Jozef!
|
|||||||
|
VIJF EN TWINTIGSTE DAG.
I>c tceilcrsCc fier vnilers.
ono waardige woning wasvoorde
Eouwigo Wijsheid bereid; zij kon er bezit van gaan nemen. Immers, do Engel had tot Jozef gezegd: «Vrees niet, Maria uwe Bruid tot u te nomen,... zij zal door don H. Geest een Zoon ter wereld brengen, dien gij Jesus zult noemen." Deze woorden waren als oon vuur, ge- worpen op eeno verzameling brandbare stoffen. Maria was Moeder van God, en door aan Jozef dit geheim te openbaren, zegende en bevestigde God zelf hun huwe- lijk ; en Hij stelde alzoo Jozef tot vader aan |
|||||||
|
170
|
|||||
|
over Jesus. Wie zal verklaren, welke liefde
or thans ontstoken werd in die ziel, zoo nederig, zoo zuiver en heilig ? Wie zou kunnen vermoeden, wat er in Jozefs hart omging, op \'t oogenblik, dat Maria hem Jesus toonde, en vol verrukking zeide: ,iJozef, ziedaar uw Zoon"!... Overwe- gen wij, hoezeer de goddelijke liefde in Jozef van af dat oogenblik steeds grooter en grooter werd, gedurende al die jaren, dat hij de beminnelijke tegenwoordigheid van den God-Mensch mocht genieten. Wij hebben reeds gezien, hoezeer Jozefs hart van natnre en door de genade tot liefde jegens God werd aangezet: laten wij nu zien, hoe beminnelijk Jesus was in zijne oogen. l)o koninklijke profeet David had voor-
speld, dat de Heiland het beminnelijkste der mensnhenkinderen zou wezen; dat de lieftalligheid, over zijn gelaat en zijn ge- heele wezen verspreid, zou zijn als een scherpe pijl, welke het meest verharde gemoed zon troffen en Hem de liefde aller volkeren zou verzekeren. Als Zoon van eeue onbevlekte Maagd,
die volgens de Kerkvaders verrukkelijk schoon was, moest ook Jesus van onverge- lijke lichamelijke schoonheid zijn. Boven- |
|||||
|
171
|
|||||
|
dien, gelijk de H. Ilieronymus zegt, weer-
kaatste zich do schoonheid zijner ziel, dat meesterstuk der schepping, in zijn geheele uiterlijk als in een zuiveren spiegel. De verheven adel van gedachte was op zijn im- mer holder voorhoofd te lezen : de diepe blik zijner oogen scheen tot in de zielen te dringen, on de geheimste schnilhoeken der harten te doorgronden, terwijl zij door don lioftalligen glimlach, welke om zijno lippen spoelde, tot Mem werden aange- trokken. Noch verveling of toorn, noch ongeduld of eenige andere hartstocht ver- stoorde ooit den vrede op zijn annbiddelijk gelaat. Zijne heldero stom, nu eens zacht on liefelijk, dan woder sterk en eerbied inboezemend, kondigde reeds den Leeraar aan, bestemd om licht en troost te brengen aan het gewonde en terneer geslagen hart; zij schoen als do echo van dat machtige Woord, hetwelk in don beginne de wereld uit liet niet te voorschijn riep. Zijn gang was vol homelscho waardigheid en toch eenvoudig, zonder aanmatiging; Jeans had immers niet noodig, zich to verheffen, daar Hij gekomen was oin zicli tot ons mon- schen to vernederen. Wat moet Jcsus dus wel in Jozefs oog beminnelijk zijn geweest, als Hij zich aan hem voordeed als eeu |
|||||
|
172
|
|||||
|
leerzaam, eenvoudig kind, gehoorzamende
o]) zijno minste wenken, levendig, vroolijk
en opgeruimd, on de liefkozingen zijner onders afbedelend! Een andere aantrekkelijkheid vond Jozef
nog in Jesus, dat Hij namelijk het lovend afbeeldsel was van zijne beminde Bruid. Jesus had dezelfde trokken als Maria; Hij bezat bovendien hare zedigheid, hare rein- heid en eenvoud, on volgde hare wijze van doen en spreken in alles na, zoodat Jozef Maria in Jesus terugvond, en Josus in Ma- ria; en deze tweevoudige liefde smolt in zijn hart tot oen enkele samen. Maar dozo man naar Gods Hart zag verder
dan het uiterlijke: hij zag in zijn Jesus het voorworp van do bolofte, in het aardsch paradijs gedaan, don Verwachte van allo volkeren, don Messias, wiens helder licht de duisternissen van het heidendom zou ver- drijven ; den Machtige, die don satan zijne prooi zou ontrukken, den Heer dor heor- Bcharen, llij zag in Jesus zijn God, don Schepper van hot heelal, die voortging het te besturen, terwijl Hij als kind met Jozef speelde, of op zijne armen insliep, en het hoofdje tegen zijne borst liet rusten. Jozef wist dat alles, het ging nimmer uit zijne gedachte. Welke liefde doorgloeide Jozefs |
|||||
|
173
|
|||||
|
hart, als deze Oneindige hum omhelsde, on
hom den zoeton vadernaam gaf! Als de liefde zich op één punt vereenigt,
en door do genade wordt ondersteund, werkt zij als \'t ware wonderen: dat is hot groot- ste gohoim dor Heiligen. Welnu, Jozef bo- miudo slechts God oh om God. Jesns was alles voor hom; Jesus was zijn Vader en zijn Zoon, zijn room, zijn erfdeel, hot voor- worp van al zijno gedachten on verlangens. Do Zaligmaker wordt dikwort\' in do 11.
Schrift vergeleken bij do zon, wier welda- dige warmte zich moodoolt aan een icdor, die zich niet aan hare stralen onttrekt. T)o ondervinding leert, dat do waarlijk minnende ziolon, als zij voor hot altaar knielen, waar haar Goddelijke Bruidegom zich verbergt, eon steeds vuriger verlangen ontwaren, om met ilom voreouigd te worden. Jozef ge- noot dag on nacht dozu beminnelijke tegen- woordigheid, hij beantwoordde met hart ou ziel aan deze genade; hoe dus zou hij niet van liefde als verteerd zijn geweest? Eindelijk, wij weten, dat God niets wei-
gert aan het gebed van Maria; wij zien zulks to Cana, waar Jesus op Maria\'s voor- bede het uur zijner wonderen vervroegde. En als Maria daar voor haren gastheer bad ora een weinig wijn, zou zij dan niet voor |
|||||
|
174 -^-
|
|||||
|
Jozef gcsmoekt hebben om don wijn dor god-
dolijko liefde, den wijn, die maagden voort- brengt? En van zijn kant biold .Jozef niet op, mot hetzelfde doel zijn hart tot God te verheffen, wetende, hoeveel liefdo hij God schuldig was. Eu Jesus heeft beloofd: «Waar tweo of meer in mijn naam veree- nigd zijn, zal Ik in hun midden wezen." Welnu, Maria en Jozef baden steeds voor elkander om vermeerdering der goddelijke liefde. Wij mogen dus bosluiten en zog- gon, dat hier op aarde, va Maria, niemand Jesus meor bemind hoeft dan do bruidogom dor Allerheiligste Maagd. Orerweghig e» Gebed.
^iedaar dus, H. Jozef, wat uw grootheid
-il on roem uitmaakt in hot oog der En- gelen, ja van God zelf; uwe groote liefde namelijk tot Jesus, die u den rang hoeft verdiend, welken gij in den hoinel bokloodt. Indien ik mocht kiezen, zou ik, zoo deze twee zaken van elkander konden geschei- den worden, uwe liefde tot Jesus verkiezen boven uwe schitterende kroon! Doch hoe komt liet, dat ik Hom niet bemin zooals gij? Helaas, met schaamte moet ik bekennen, dat do middelen om dien liefdeschat te be- |
|||||
|
175
|
|||||
|
komen, mij geenszins ontbroken hebben.
Om Josiis te moer lief te kunnen hebben, sloot gij uw hart voor iedere aardscho ge- negenheid, en bracht gij Hom alle krach- ten uwer ziel ten olfer. En ik, ik opende mijn hart voor alles, wat daar eene plaats in zocht, behalvo juist voor Jesus; ik hiold mijn geest mot allerlei ijdele zaken bezig, en trok bijna geen voordeel uit de voort- durende togenwoordighoid van Jesus in zijn aanbiddelijk Sacrament. Zoo was het tot heden; zal dat nog lan-
ger voortduren? Het hangt slechts van mij af, ik weet het; als ik mij wil beteren, kan ik dat ook. Doch, ik ben zoo zwak, de ge- legenheden zoo menigvuldig; H. Jozef, sta gij mij bij. Gij zijt de Patroon van het in- wendige leven; help mij, dit te betrachten gelijk gij het deedt; leer mij, hoe mij te midden mijnor werkzaamheden steeds met Jesus bezig te houden on zijne liefde te overwegen: dan zal ik Jesus eindelijkeons oprecht gaan beminnen, on zal in mij Jesus\' woord bewaarheid worden: Geestelijke Ruiker. Hij bemint Mij,
die mijne geboden onderhoudt, en als iemand Mij liefheeft, zullen mijn Vader en Ik hem beminnen. |
|||||
|
176
|
|||||
|
Voorbeeld.
Mon schrijft ons uit 15.... (Morbihau.)
\'SP aat mij u eon verhaal iloon, ovou kin- i!Li derlijk ou treffend als het geloof van den onschuldigen kleine, waarover het gaat. Dit kind dan, nog geen twee jaar oud, had van af /,ijn eerste levensdagen vreesolijke pijnen in de ingewanden. De geneesheer, die het behandeld had, verborg voor de fa- milie zijne vrees niet voor het ernstige dor kwaal, volgons hom bestond er nog slechts één uiterste middel, on dat wondde hij nu aan. Do moedor on de zusters van deze bespraken nu haar plan in tegenwoordigheid van den klei- nen Aug\\ist, om met hom eon bedevaart te doen tor eero van den 11. Jozef. Hoewel nog zoo jong, begreep het jongsko
het dool der rois. Nauwelijks aangekomen, laat hij zijne moeder los, en klimt zoo good zulks kan, de trappen op van hot St. Jozol\'s- altaar, onderden uitroep: nGoede H. Jozef, maak Augmtje gezondl" Vervolgens zich tot zijne moeder wendende, zegt hij : nGeenpiju Mevr, mama, geen pijn meer; heilige Jozef heeft genezen." En als om zijuo woorden kracht bij te zetten, slaat hij met zijne hand- jes op hot zieke lichaamsdeel. II ij was lief om aan te zien, dio onschuldige kleine, |
|||||
|
177
|
||||||||||||
|
terwijl hij zijne moeder liefelijk toelachte,
als om haar te overtuigen en te troosten. Ik twijfel geenszins, of\' dat kinderlijk ver- trouwen is den goeden H. Jozef zeer aan- genaam geweest. Werkelijk constateerde de geneesheer eene aanmerkelijke beterschap, en na eenigo weken kon hij de volkomen genezing als zeker voorspellen. |
||||||||||||
|
ZES EN TWINTIGSTE DAG.
Do trouwe lieniiimaar van het Kruis.
|
||||||||||||
|
m
|
ij hebben reeds gesproken over
Jozefs groote liefde voor Jesns: |
|||||||||||
|
laten wij thans overwogen, wat
die liefde vergrootte en volmaakte. Ongetwijfeld hebben alle heiligen, die
den Man van smarten hier op aarde bemin- den, zijn lijden on tranen oenigszins gekend, en die smartvolle liefde was de vereering, welke de Heiligen des Ouden Verbonds aan den verwachten Messias brachten. Zoo proefde, volgens den H. Paulus, Mozes do bittere versinadingen van Christus, en David bezong die reeds in zijne schoone psalmen. Gl. II. Jozef. 12
|
||||||||||||
|
178
|
|||||
|
Kn zou nu de H. Jozef, de Voedstervader
van Jesus, daarmede onbekend zijn geble- ven? Zou hij zoovele jciren met het aan- biddelijk Olt\'erlam geleefd, en het van zijnen arbeid gevoed hebben, zonder te weten, wel- ke zijne smartelijke bestemming was? Zou God zelf\' hom, zijn trouwsten dienaar, on- bekend hebben gelaten met het doel van Jesus\' komst op aarde? Neen, voorzeker neen! En opdat Jozef daarmee ten volle bekend zou zijn, sprak de II. Geest in zijne tegenwoordigheid door den mond van Si- meon deze woorden tot Maria: «Zie, dit Kind zal een voorwerp van tegenspraak zijn, en een zwaard zal uw moederhart doorboren." Zonder twijfel was Jozef waarlijk die recht-
vaardige, waarvan geschrevon is, dat hij nilag en nacht Gods Keilen overweegt." Men mag dus aannemen, dat hij des avonds, ter- wijl Maria bij het wiegje van den slapenden Jesus de naald hanteerde, met luide stem uit de 11. Schrift voorlas. O, welke teudero liefde moet zijn gevoe-
lig hart wel hebben ondervonden, bij het lezen van deze en dergelijke plaatsen, zoo treilend in hu 111161) OCnVOUu : ii Do Zaligma- ker zal als eene zwakke struik opschieten, als een stengel uit dorren grond opgeko- |
|||||
|
179
|
|||||
|
mon. Geen schoonheid noch luister is aan
Hem; wij zagen Hem, en hebben Hem mis- kend.... Hij was als de geringste dermen- schen, een meiisoh vol smarten.... Hij heelt onze kwellingen gedragen on onze kwalen op zich genomen.... en wij beschouwden Hem als een melaatsche, en als een van God geslagen mensch!.... Door zijne i;nou- zingen zijn wij genezen.... Do Heer heeft ons aller ongerechtigheid op zijne onschul- dige schouders geladen.... als een schaap wordt Hij ter slachtbank gevoerd, en als een lam onder de hand van den scheerder, doet Hij zijnen mond niet open..." En als Jozof daar, de oogen liefdevol
op Josns geslagen, de voorspellingen las over zijn lijden, hoe Josns zou zijn als oen aardworm, en het uitvaagsel des volks; hoe zijne aanbiddelijke handen on voeten zouden worden doorboord, hoe do ruwe soldaten onder het kruis Hein zouden be- spotten, en over zijn kleed het lot werpen; o, dan trilde zijn minnend hart van mede- lijden bij de gedachte, dat dit onschuldige Kind zoo zwaar voor do wereld zou moeten boeten. Hoe gaarne verlustigen de ouders zich
in het droomen van allerlei fraaie plannen voor de toekomst hunner kinderen, dikwijls |
|||||
|
180
|
|||||
|
zelfs zonder mot Gods plannen rekening te
honden. Maar Maria en Jozef hadden niets Ie regelen voor hun boni inden Zoon; dat ailes toch was reeds beschreven door de profeten, die zijn schandelijken dood in alle bijzonderheden hadden voorspeld; hemel on aarde zonden voorbijgaan, eerder dan dat één enkele dier voorzeggingen onver- vuld zon blijven. Zelfs alle voorvallen uit Jesus\' jongd
waren voor Jozef als oen profetisch schil- derij, waarop hij het lot kon lezen van het voorwerp zijner vurigste liefde. Als hij Gods Zoon zoo arm zag geboren worden, dacht hij aan het woord: fflk ben als een bedelaar." Toen de eerste bloeddruppels vloeiden
bij do besnijdenis, overwoog hij hoe Jesus eens al zijn bloed zou storten; als hij zijn Kind van don hoogepriester terug kocht, moest hij deuken aan de profetie van Zacharias: «Zie, zij hebben voor Mij dertig zilvcriingea gegeven." Als hij Jesus voor hot zwaard van llerodes bevrijdde, wist Jozef, dat hij Hom slechts bewaarde voor een duizendmaal wivcdercndood. Bovendien was Jozof in gezelschap van Maria, dio moer omtrent Jesus was onderricht dan alle profeten, lloo dus zou hij Jesus\' smar- ten niet gevoeld hebben? |
|||||
|
181
|
|||||
|
Alle Heiligen hebben bittere tranen ge-
schreid over het lijden van (Ion God-mensch; du II. Franciscus van Assisië verloor er
zelfs bijna liet gezicht door. Poeh merken wij hier op, dat do II. Jozef met veel meer rechl dan alle andere Heiligen weende over .losus. [minors, voor hen was hot lijden van Christus eene herinnoring aan iets, wat roeds lang had plaats gehad. Manr Jozef\' zag de vernederingen on verguizingen van zijn Jesus in de toekomst; en zulk eone smart is veel heviger dan hot over- wegen van iets, wat tot het verleden be- hoort. Bovendien, als Jesus de Verlosser was der andere Heiligen, was Hij de Zoon van Jozef; on welk oun Zoon! Jozef zag Hem naast zich opgroeien; hij zag dat lioftnllig Kind zich vormen tot jongeling\', tot man; hij zag zijne beminnelijke hoe- danigheden mot don dag toenemen, on ach, ieder oogenblik bracht hein dichter bij het noodlottige uur, waarop hot vreose- lijk lijden zou aanvangen. De smart van Jozef word nog vermeer-
derd door die van zijne teodero levensge- zellin. Wij kunnen ons voorstellen, hoe zij Josus stilzwijgend beschouwden, als om zijn geliefd beeld voor eeuwig in hun geheugen te prenten. En als hunne blikken elkander |
|||||
|
182
|
|||||
|
ontmoetten en Jozef een traan zag blinken
in Maria\'s oog, dan kon hij zich niet meer bedwingen, en hij verwijderde zich om alleen te kunnen weenen. Doch hunne droefheid was eone geheel
geostelijke, gelaten en overgegeven aan Gods heiligen wil. Beiden zouden duizend doo- dun gestorven zijn om Jesus ook maar de geringste smart te bespareu: doch onder- worpen als zij waren aan God, die den dood van zijn eeuwigen Zoon wilde, wilden ook zij dien tot Gods glorie en der men- schon zaligheid. Overweging en Gebed.
ét%]> deze wijze dus, gelukzalige Jozef,
«y^/ijt gij er toe gekomen, om na Maria de grootste minnaar te zijn van Jesus: gij hebt dag en nacht zijne geheimen overwo- gen, en vooral zijn droevig lijden en bit- teren dood. Zie, dat moet ook ik doen, als ik op u wil gelijken, on evenals gij dierbaar wil zijn aan Jesus en Maria. Het overdenken van het heilig lijden moet zijn nis een zout, dat mij geheel door- dringt, het moet mij als een tweede na- tuur worden, lloevole middelen staan mij daartoe ten dienste ! Hot 11. Misoffer |
|||||
|
183
|
|||||
|
is ingesteld om mij iederon dag de liefde
van Jesus in herinnering te brengen; de H. Communie is de deelneming aan dit H. Offer, de innige vereonigiug mot Jesus. In iedere kerk vind ik een kruisbeeld, dat mijno aandacht vraagt voor het lijden van Christus. En toch, ondanks dat alles blijf ik koud, blijf ik voortgaan, met mijn God te beleedigen. O, heilige Aartsvader, bid voor mij, armen zondaar, bij Jesus en Maria, opdat zij mijne ziel met den geest van genade on gebed vervullen. Geestelijke iiuiker. «Een traan van op-
rechte lwfde, om Jesus lijden gestort, zegt de H. Augustinus, is meer waard dan een jaar vasten op water en brood." Voorbeeld.
Men schrijft uit Brussel:
%jffiJD zoon moest examen doen als cau- .L/iL didaat notaris, ik vreesde, rtat hij niet zou slagen. In mijn angst wendde ik mij tot den 11. Jozef, de oefening der zeven zondagen werd ter zijner eer begonnen, ik liet eone II. Mis lezen, en zeven kaarsen aansteken, en stelde mijn zoon een medaille van den grooton patriarch ter hand. Nu was ik zeker, dat mijn gobed zou verhoord |
|||||
|
184
|
|||||
|
worden, ik zeide dit ann ieder, die mij
kwam bezoeken. Do uitslag beantwoordde aan mijn vertrouwen. Ofschoon liij nog
zeer jong was, en zijne studiën geruinien tijd had moeten onderbreken, legde mijn zoon zijn examen op de meed voldoende wijze af. Wat mij het wonderbaarste schijnt, is dit: Don dag vóór het examen inoendo mijn zoon, niot moer te moeten studecren en stond zelfs op het punt, een zijner vrienden te gaan bezoeken; maar plotseling gedreven als door eene ingeving, die alleen van den II. Jozef kon komen, keerde hij terug, en zeide : «Ik zal mijno wandeling uitstellen, en nog eens dit artikel bestu- deeren." Hij noemde dat artikel en stu- deerde er op don gansenen avond. Den volgendon morgen bemerkt hij, dat men hem juist over dat artikel eramineer/. Had hij het niet overgezien, dan was alle kam o// slagen verloren geweest. Zoo heeft dus do 11. Jozef zich daarmee bemoeid, Kerw. Pater, en ik zal hein mijn gehoelo leven dankbaar zijn. |
|||||
|
185
ZEVEN EN TWINTIGSTE DAG. De laatste levensdagen.
|
||||||
|
) Zoon Gods zag liet uur naderen,
door zijn Vader vastgesteld voor het grootste der werken Gods, de Verlossing der menschheid. Do roemrijke Aartsvader van zijn kant, die tegenwoordig was geweest bij Josus\' intrede in de we- reld, verminderde en verzwakte zichtbaar. Van eene even teedere als edolmoedige natuur, was hij niet voor den zworen han- denarbeid geschapen; maar vooral had zijne bominnonde ziel haar stofl\'olijk omhulsel voor don tijd oud gemaakt. Zoovele ver- schillende aandoeningen hadden zich dan ook als \'t ware verbonden, om in hein de levenskracht uit te putten! Hij, de arme werkman, vergeten in het vergeten Naza- reth, had op zekeren dag vernomen, dat de teedere vrouwe, aan wie hij zijn leven had verbonden, de hoogste plaats bij God bekleeddo; dat zij de Koningin was der Engelen en der menschen, de Moeder van den Allerhoogste: hij was daardoor tevens tot de wetenschap gokomen, dat hij, Jozef, grooter was dan al zijne vaderen, grooter |
||||||
|
186
|
|||||
|
on dierbaarder aan God dan Abraham, dan
Mozes of David. Hij, die tot dan toe God vol ontzag had aanbeden, had Hom kort daarna gezien, in doeken in eene kribbe liggend, hij had Hora op Gods bevel als zijn Zoon aangenomen en later omholsd, en gevoed van zijnen arbeid. Later had hij deu onschuldigen Jesus met moeite aan het zwaard van Herodes ontrukt, en Hem in on na de ballingschap zien opgroeien in schoonheid, en in genade en wijsheid, en toch altijd oven onderdanig, even leer- zaam en liefdevol jegens zijn pleegvader. Eindelijk had hij Hom zijn kostbaar zweet zien storten onder den zwareu handenar- beid, luisterend naar zijne bevelen on lossen. Het beschouwend gemoed van den kui-
schen Jozef was ontvlamd bij de voortdu- rendo aanraking van Hora, die niets is dan liefdo, bij het gezicht van zijn vrijwillige vernedoringon, bij de vertrouwelijke ge- sprekken van deu oneindig Beminnelijke; dat alles was als zoovele vurige liefdopijlen, welke zijn hart verwondden. De kennis bovendien van het vreeselijke lijden, en de wreede vernederingen, welko het voorworp zijner liefde zou moeten ondergaan, wak- kerde zijne liofdüvlainmen voortdurend aan |
|||||
|
187
|
|||||
|
en het overwegen van die droevige gehei-
mon, knaagde aan zijn ïninnendo ziel, en verteerde langzamerhand zijn vurig hart. Het goheele hestaan van Jozef loste zich
dus op in liefde en smart, zijne oogen waren als twee bronnen van tranen, en zijn hart als een vuuroven, welks aanhoudende gloed de banden vernietigde, die lichaam en ziel met elkander vereenigden. Voeg bij die inwendige uitputting de
moeite die hij zich gaf, om Jesus en Maria het leven zooveel mogelijk te veraangena- men, en men zal begrijpen, dat na dertig jaar van zulk een leven, onze bemiuno- lijke Heilige zeer zwak, zeer verouderd moest zijn. Ziende, dat het werk hem meer en moer
vermoeide en afmatte, nam Jesus op zekeren avond de vereelte handen van Jozef, drukte ze vol eerbied aan zijne lippen, en sprak: «Zie, vader, gij zijt oud, en niet meer in staat om te werken; Ik zal het voortaan voor u doen, gelijk gij hot voor ons gedaan hobt." Deze woorden waren als een zacht bevel, waaraan de heilige grijsaard niet kon weerstaan. Hij gaf dus toe, en voortaan bestond zijne eenigo bozighoid in het zich voorbereiden tot den dood, en dat uur was niet ver meer verwijderd. |
|||||
|
188
|
|||||
|
Als hij zoo bij den haard gezeten was,
beschouwde hij in stilte do Koningin der Engelen, die hot maal toebereidde; hij vroeg zich af, hoe hij toch had kunnen verdienen, oin dien schat te bezitten, welken de Hemel
hem benijdde, on hij verwonderde zich over de nederigheid van Gods Moedor, die hom met hare koninklijke handen wilde bedienen. Of wel, als hij Jesus hoorde werken, onder- hield hij zich met Maria over dien bemin- den Zoon, over do treurige toekomst, en tranen onderbraken zijne stem. «Wat ïnij betreft, ik zal er geen getuige van wezen; maar gij, liefste Maria, zijne Moeder, hoe zult gij het gezicht zijner folteringen verduren?... Maar (Jod zal uw steun zijn.....alle volkeren
zullen op u hopen, on u zalig noemen!"
Soms ging hij zitten in de werkplaats,
tegenover Jesus; en als hij dan zijn God beschouwde, voor hem werkend, voor hom zijn kostbaar zweet stortend, o, dan trad hij in verrukking. Wat was hij dan schoon, do 11. Aartsvader! Ken lichte blos kwam op zijne verbleekte wangen, zijn half uit- gedoofde oogen schitterden van liofdovuur, een stralenkrans blonk hem om de slapen, hij geleek een Kugel, in aanbidding voor God neergezonken! Niet meer, gelijk eertijds, des avonds
|
|||||
|
189
|
|||||
|
mot Josus kunnende gaan wandelen, plaat-
ste liij zich op eenigen afstand van het huis op oen zetel, door Maria\'s liefdevolle han- den in gereedheid gebracht. Dan beschouw- de hij de natuur, en ook daar vond hij Josus wederom tenig. Die groenende heu- velen, die vruchtbare akkers, dat uitspansel bezaaid met schitterende sterren, was dat alles niot het, werk van Josus\' handen? tën diezelfde Jesus noemde hem rader. En ondanks zijne diepe nederigheid kwam hot hem voor, dat de natuur ook hem eerde en gelukwenschto. Do lofzang van Maria kwam als eene aangename herinnering in hem op, en het scheen hein, dat ook hij eenmaal door allen gelukzalig zou worden genoemd; het was hom, alsof hij in de verte, boven de bergen, do grooto Heiligen uit, het Oud Verbond uit, hunne graven zag opstijgen om hem te begroeten; en David zijne harp tor hand nemen, om Jozefs lof in de eeuwig- heid te bezingen!.... Overweging en (icbcd.
KS^\'oo naderde dus, H. Jozef, hot einde uws
ÜL\\\\ levens, zoo bewonderenswaardig in zijn
eenvoud! Ja waarlijk, hoezoor zijn op u de woorden van den AVijzen Man van toepas- |
|||||
|
190
|
|||||
|
sing: «De wegen van den Rechtvaardige
zijn schoon en zijne voetpaden zijn vol vrede.... Met loven dos Rechtvaardigen is als het licht, dat in helderheid toeneemt, totdat do dag volkomen is." En toch, beminnelijke Jozef, opdat gij iedereen tot voorbeeld zondt kun- nen strekken, wilde God, dat uw loven niets schitterende had, en het kan in deze drie woorden worden samengevat: nederigheid, liefde en getrouwheid. Gij geloofd et, dat gij uit u zelveu niets waart; gij hebt uw hart zonder voorbehoud geheel aan zijn Schepper geschonken, die u tot zijn vriend verhief; gij liet u zonder tegenstreven leiden door Hem, die uw geluk wilde. Wat is er meer waar, wat billijker, wat wijzer? Wat zou ook mijn leven gelukkig zijn
geweest, als ik immer aan do inspraken van den II. Geest beantwoord had! Mijne ziel zou baden in een zoo van vrede, en mijne verdiensten talrijk zijn als de golven der zee. Want ook ik ben tot de heilig- heid geroepen. Ook tot mij is het woord gesproken: «Woest volmaakt, gelijk uw hemelscho Vader volmaakt is." En de H. Geest voegt er bij: Als iemand de wijs- heid ontbreekt, hij vrage zo aan God, die ruimschoots geelt" (Jac: I. 5) Als ik mij dus tot heden niet geheiligd heb, is het |
|||||
|
191
|
|||||
|
mijn eigen schuld. En wat voordeel trok
ik uit mijne voortdurende woderspannig- lieid ? Ik heb een ongelukkig loven ge- leid, telkens weifelend tusschen de genade en de zondige natuur, ik lieb een schat van verdiensten verloren, maar bovenal, ik heb mij aan zwarten ondank jegens God schuldig gemaakt. Maar daar God mij nog niet hoeft verworpen, heb ik nog hoop; ik wil het verledenc herstellen; help mij, H. Jozef, door uwe machtige voorspraak, opdat ik eens en voor altijd aan mij zelven verzake, om slechts God aan te hangen, zoodat ik met den 11. Paulus kan zeggen: Geestelijke ruiken. Ik leef, ik nu niet moer, maar Christus leeft in mij. Voorbeeld.
ÏTSjfet groot vertrouwen van den heer
ZEü, Dupont op den H. Jozef werd eens op schitterende wijze beloond. Hij was gewoon, op zekere dagen een feestavondje te geven aan die goede oudjes, welke door de zusterkens der armen verzorgd worden. Eens dat weer zoo\'n dag met ongeduld verbeid werd, moest hij tot zijn spijt aan do grijsaards zoggen, dat hem dezen keer de noodige middelen geheel |
|||||
|
192
|
|||||
|
ontbraken, en hij ried hun aan, den H. Jozef
te vragen of hij voor het noodige wilde zor- gen. «Laten wij dan watrundorof varkens- vleesch vragen," klonken verscheidene stem- men." De lieer Dupont vond deze vraag vreemd, maar daar zijne armen aanhielden, stemde hij toe; en nu werd iedorendagde noveen gehouden; mijnheer Dupont bad niet vuur, maar moest toch glimlachen en schertste met de grijsaards om hun verzoek: Intusschen, daags voor het feest komt een besteller van hot spoor bij hem, en raadt, hem aan de grooto deur zoo ver mogelijk te ope- nen. «Waarom!-\'" //Wel, ik heb daar zoo\'n vrachtje bij me, \'n wild zwijn!" eu tevens overhandigde do man hem eou brief van een bekenden vriend van don volgenden inhoud: Waarde vriend, ik ben maareen middelmatig jager, doch gisteren schoot ik bij geluk in mijne bosscheu eon ovoizwijn. Daar ik geheel alleen ben en toch moei- lijk zonder gezelschap dit beestje kan ver- orberen, zend ik het u, voor uwe armen." Dat het geschenk welkom was, spreekt van zelf, eu de oudjes waren recht in hun schik over hunnen goeden inval, en bedankten den goeden II. Jozef, die hen verhoord had. (J/niee mhericordiense.) |
|||||
|
193
|
||||||
|
ACHT EN TWINTIGSTE DAG.
|
||||||
|
De Slasi|i vnn ilen Rechtvaardige.
|
||||||
|
IjHog nooit was er eeu ïnensch ge-
storvon, zoo gorust, zoo heilig, zoo zacht als de engelachtige Bruidegom van do Maagd dor maagden. Immers, hij stierf zonder door bekoringen gekweld to worden; hoe ook zou de duivel hot hebben durven wagen, hem aan te vallen, die daar rustte in de armen van Jesus en Maria? Hij stierf zonder vrees, want zijn leven was in volmaakte onschuld voorbijgegaan, en hij was zich bewust, al- tijd naar best vermogen Gods H. Wil te hebben volbracht. Hij stierf zonder spijt, want nimmer had hij zijn hart aan de aar- de gehecht. Eindelijk, hij stierf als marte- laar van liefde, gelijk wij in het vorig hoofdstuk zagen. Wol is waar zou hij voor eonigen tijd
beroofd worden van het zoete gezelschap van Jesus en Maria, maar die scheiding zou van korten duur zijn, en woldra zou Gl. H. Jozef. 13
|
||||||
|
194
|
|||||
|
hij beiden in de eeuwigheid terugvinden,
niet meer arm eu miskend, maar glorievol 1311 glansrijk, en do hulde ontvangend van al het geschapene. Bovendien, God wilde deze scheiding, en Jozef wilde ze dus ook. Ook werd Jozefs afsterven verzoet door omstandigheden, die bij Maria\'s dood ont- braken ; hij toch stierf onder zijn eigen dak, omringd door eene teedere echtgenoo- te on een liefdevollen Zoon, terwijl de be- minnelijke Koningin der Engelen bij haar verseheiden in een vreemd huis was; zij was kinderlooze weduwe, en zag rondom zich slechts aangenomen kinderen, die eer- der hare vertroostingen behoefden, dan dat zij Maria konden opbeuren. Jozef genoot het geheel eenige geluk, te storven in de- zelfde woning, waar het groote geheim der menschwording was begonnen, waar hij het Kind Jesus had zien opgroeien, waar hij in het gezelschap der twee hei- ligste wezens de dertig schoonste jaren zijns levens had doorgebracht; hij had den troost, door de liefdevolle zorgen der Godde- lijke Moeder te worden omringd, door haar te worden gediend en geholpen. Maria vroeg hem dikwijls vol teedorheid, of hij leed, of hij iets verlangde, en hij las in hare oogen de oprechtheid van haar |
|||||
|
195
|
|||||
|
medelijden. Want wol verre van te ver-
minderen, was de engelreine liefde, welke die twee heilige echtgenooten verbond, steeds met de jaren toegenomen. Vreezondo dat zij zich te veel zou afmatten, smeekte liij haar, om toch de hoognoodige rust te nemen, doch Maria betuigde, dat liet haar een geluk was en eene verlichting, hein te kunnen dienen, en zoo eenigszins hare dankbare liefde te tooneu in ruil voor zijne zorgen on opofferingen. Wat echter do nederige Jozof wel het
meeste trof, was do innige teederheid, die Jesus zelf, zijn God en Heer, hom betoon- de. Des daags werkte Jesus om in de behoeften van het arme gezin to voorzien, des nachts zette Hij zich bij het bed van den dierbaren zieke neder, beschouwde hem vol liefde en bewees hom allo dien- sten, welke een vader van zijn zoon kan verwachten. Jesus vroeg hem liefdevol, wat hij verlangde, schikte het oorkussen wat op, en ondersteunde het hoofd van don grijsaard, als Hij hem te drinken gaf. Om hem op te beuren, sprak Jesus hem van den hemel, die zich weldra in de toe- komst voor hem zou openen; over hot vreugdevolle onthaal, dat de Engelen, dat Jesus zelf hem daar zou bereiden. |
|||||
|
196
|
|||||
|
Eindelijk sloeg hot uur van scheiden, do
Heilige gevoelde liet; en een dankbaren, liefdevoller) blik op Jesus slaande, sprak hij: n Heer, alvorens te sterven, zou hut bil-
lijk zijn, dat ik U bedankte voor de aan mij bewezen woldaden, maar wat zal ik U zoggen? Nooit hoeft een sterveling zoovele genaden ontvangen als ik, die in uwe ar- men mag sterven. Gij sehonkt mij de Maagd der maagden tot eehtgenoote; mijne Maria verkoost (iij U tot Moeder; in mijn huis wildet Gij opgroeien, en mij uw vader noe- men ! Nooit zal ik U in eeuwigheid naar waarde kunnen danken. Maar, lieer Jesus, Gij ziet mijn hart. Gij woot, dat ik U lief- heb. Vergeef mij hot onwaardige gebruik uwer veelvuldige genaden; het is de laatsto die ik U op hot oogenblik van sterven vraag!" Vervolgens het gebroken oog wendend
naar de lieve Moeder des Heoren, die in een hoek van het vertrek geknield lag te bidden, riep hij haar, en zeide: «Vaarwel, Maria! Gelukkig de dag, waarop gij u ge- waardigdet, den drempel mijner woning te overschrijden! Met u kwamen het geluk en de hemelscho genaden; uwe schoonheid maakte dit huis bekoorlijk voor God zelf. Door u, genadenvollo, werd do aan Abra- |
|||||
|
197
|
|||||
|
ham beloofde zegen aan de narde geschon-
ken. Ik verlaat n thans, maar de lieer is met u; o gezegende Vrouw, bid God, dat Hij mij in hot oordeel genadig moge zijn! Jesus, Maria, ik beveel mij aan U, ik sterf\', vaarwel!" Zoo, mag men denken, waren de laatsto
woorden van dezen Rechtvaardige; zijne ziel rukte zich in eene laatsto poging van het lichaam los, en een engel droeg haar in den schoot van Abraham. Tot dan toe had Maria hare smart in don
boezem teruggedrongen, ten einde do laat- sto oogenblikken van Jozef niet te bedroe- ven ; doch thans liet zij hare tranen on snik- ken don vrijen loop. Ook Jesus weende op het lijk van zijn geliefdon vader, om- helsde hem nog eenmaal teoderlijk, sloot hem do oogon, on geholpen door Maria, wikkelde hij het ontzielde lichaam, dat zelfs in don dood nog schoon was, in het lijk- kleod. Eenige uren later verliet oen treurige
stoet Nazareth; droevig, als treurde zij over den dood van don vader haars Makers, wierp do ondergaande zon hare laatsto stralen op de baar, waarop het lijk gelegd, door eenigo arme bureu gedragen; achteraan schreden eene vrouw in rouwgo- |
|||||
|
198
|
|||||
|
waad on een jonge man treurig voort; het
waren Maria en Jesus. Gedurende drie dagen gingen dezen vol-
gens liet gebruik waken en bidden en wec- nen op do ontzielde overblijfselen van den dierbaren overledene, daarna werd het graf gesloten. Overweging en fiulied.
^f\'X/io zon hier niot met don profeet uit-
XI: dl roepen: //Mogo ik don dood dos rechtvaardigen sterven, mogen mijne laatste oogenblikken op de zijne gelijken !" Zie- daar dus, II. Jozef, waartoe uwe armoede, uwe vernederingen en smarten geleid bob- ben ! O, gelukkige armoede, die u den hemel opende! Gelukkige smarten, die door oono eeuwigheid van geneugten zijn gevolgd ! Ge- lukkige vernederingen, die u een eeuwige glorie verdiend hebben! O, mijn beminde Boschermer, hoe zal hot
mij gaan? Als ik op dit oogenblik moest stervon, zou ik dan gorust zijn? Helaas, ik heb gezondigd, ik bob de hol verdiend; en welke vruchten van boetvaardigheid heb ik voortgebracht? Ach, gij stierft zoo gorust, cu ik, ik kan niet zonder sidderen aan den |
|||||
|
199
|
|||||
|
dood (lonken.... Maar, ik wil, ik mag niet
wanhopen. Vertrouwend op do verdiensten van Jesus, op de geboden van Maria en do uwe, neem ik van dit oogenblik don dood aan, zooals God mij dien zal geliovon over te zenden, als boete voor mijne zondon. Ik verlang er zelf naar, als een schipbreuke- ling naar de veilige haven; do dood zal mij buiten gevaar stellen van te zondigon. O, gij do patroon van een zaligen dood, kom mij met Maria bijstaan in mijne laat- ste oogonblikkon; maak, dat ik berouwvol en mot liefde uit dit levon scheide, onder het aanroepen van de zoete namen van Je- sus, Maria en Jozef. Geestelijke Ruiker. Mijn God, ik aan-
vaard den dood tot boete mijner zonden; ik verlang er naar, ten eindo niet moor to kunnen zondigen, en U van harte te kun- nen beminnen. Voorbeeld.
okero heer, die veel devotie had tot
den 11. Jozef, was gewoon telken jare diens feest met zoo groot mogelijke vurigheid to vieren. Hij had drie zonen, oen daarvan stierf op don feestdag van den H. Jozof, het volgend jaar stierf de tweodo en ook |
|||||
|
200
|
|||||
|
juist op dienzelfden dag\'. Dit dubbele
verlies smartte den armen vader zoozeer, dat hij het besluit nam, het. feest van den 11. Jozef niet moor te vieren, uit vrees, van misschien zijn derde kind eveneens te verliezen. Om zijne droefheid Ie verzetten, ging hij op reis. Terwijl hij eens in ge- dachten verdiept, voortwandelde, sloeg hij de oogen op, en zag tot zijne ontzetting twee jongelingen, die aan een boom waren opgehangen. Tegelijker tijd was het als- of een geheimzinnige stem hom zeidc: «Wie weet, of uwe beide zonen niet op dezelfde wijze aan hun einde zouden zijn gekomen, als zij hadden blijven leven, en of niet uwe godsvrucht tot don II. Jozef van God ver- kregen heeft, dat zij op jeugdigen leeftijd zijn gestorven, om uw huis voor de schande, en hen zelf voor de hel to behoeden......."
Deze invallende gedachte, welke hij voor
eeno ingeving des hemels hield, troostto hem; hij keerde terug, en vierde als ge- woonlijk het feest van den II. Jozef. Zijn derde zoon legde zich op de studie toe, werd later bisschop en stierf op hoogen ouder- dom. |
|||||
|
201
|
|||||
|
NEGEN EN TWINTIGSTE DAG.
I>■.<!\' Xrgcprasil.
I osus Christus hooft gezegd, dat wie
zich moor vernederd zal hebben, ook grooter zal zijn in den he- mel. (Matt. XVIII 4.) Welke nederigheid nu was grooter dan die van Jozef, en dat bij do vorhovenste roeping, waartoe ooit oen man bestemd was ? Wij hebbeu hom ge- zien in zijn verborgen leven, laten wij hem thans zooveel mogelijk volgen in do heer- lijkheid, welke hij nu is ingetreden. Merkeu wij vooreerst op, dat de H. Jozef,
evenmin als do andore voor Christus\' dood gestorven Heiligen, tot de hemelsehe zalig- heid werd toegelaten. Do hemel bleef on- verbiddelijk gesloten voor allen, die door Adam met de erfzonde besmeurd waren. Slechts do nieuwe Adam kon door hot storten van zijn bloed de poort des hemels openen. In afwachting daarvan verbleven de rechtvaardige afgestorvenen in het Voor- geborchte der Hel. Daar begon de eerste zegepraal van den
gelukzaligen Jozef. Als dus deze Heilige de aarde verla-
ten had, werd oen Engel, misschien wel de |
|||||
|
\'202
Aartsengel Gabriël, zijn trouwe beschermer,
belast om die zuivero ziel te brengen naar do woning der rechtvaardigen. Met welk ontzag, met hoeveel eerbied zal hij dien kostbaren schat, die geestelijke Ark, vol van den H. Goost, hebben opgenomen. Het fchijnt ons toe, alsof wij hem, fier op zijne verhoven zending, voorwaarts zien snellen, te midden der andere Engelen, welke bij deze plechtigheid vereenigd zijn, en die de lucht van hunne vreugdezangen doen woer- galmen. Aan de poort aangekomen, zingen zij in
koor: ,; Opent, o vorsten, de poort der ge- rechtigheid (Psalm CXVI1, 19) laat den Ttechtvaardigsten dor stervelingen binnon." En do Aartsengel Michaël opende do poor- ten, on allen traden binnen en loofdon don Hoor, on prezen zijnon Uitverkorene. Op dozo vreugdekreten en bij het zien
van dien ongewonon luister, verrijzon do geesten der Heiligen van het Oude Verbond: Adam, Abel, Noë, on de Aartsvaders en Profeten gaan den schitterenden stoot tege- moet, zeggende: «Wie is die rechtvaardig- ste der sterrelingen, wie is dozo Uitverko- rene des Hooren?" En hun wordt ge- antwoord: «Hot is Jozef, uw zoon en broedor, hij is die rechtvaardige." |
||||
|
203
|
|||||
|
En als de rechtvaardigen hom vroegen,
hun te openbaren, wat hij voor do aarde niet had verborgen gehouden, antwoordde Jozef: ,/Ik ben geen profeet. Ik kom u open-
baren, niet wat ik in oen geheimzinnig vi- sioen heb gezion, maar wat ik mot eigen oogeu heb aanschouwd, mot mijne ooren gehoord, wat mijne handen hebben aange- raakt. De Maagd, door Isaïas beloofd, is verschonen; ik, hoewel onwaardig, had hot geluk, haar echtgenoot te wezen ; het Woord Gods is uit haar geboren, on heeft iu mijn huis gewoond; ik heb God op mijne armen gedragen, on dertig jaren mot ! lom geleefd; en weldra zult gij allen Hem hier van aanschijn tot aanschijn aanschouwen." Welke vreugde moetor in dat verblijf
goheorscht hebben bij het hoorcn van deze blijde tijding. Do Messias was verschonen, en zou eerlang neerdalen om do uitverkore- nen op te voeren ton hemel! Zij brachten hulde on eorbowijzing aan Jozef, want zij begrepen, dat hij grootor vriend was van God dan al zijne hoilige voorvaderen, on dat zijne glorie in den hemel de hunne in do schaduw zou stellen, gelijk de schitte- rende maan het licht der sterren doet ver- bleeken. |
|||||
|
204
|
|||||
|
Ongetwijfeld bracht de komst van den
glorievollen Aartsvader vreugde in deze plaats, waar de droefheid niot buitengeslo- ten was; immers, de II. Schrift noemthnaruone duistere gevangenis, een put zonder water (Zach. IX 11) Zij, die bestemd waren voor don hemel, werden daar achtergehouden in duisternis, wijl de Zon der Gerechtigheid met hare stralen er niet in doordrong. Er was geen water, d. w. z. dat de rechtvaar- digen, die hun hart niet meer aan het ge- schapene konden hechten, voortdurend dorst- ten naar het gezicht van den Oneindige. Welnu, Jozef was voor heu als een zachte dageraad, die do duisternis eonigszins ver- drijft; want als Mozes, na veertig dagen met God op den berg hebben doorgebracht, zóó schitterde, dat do Israëlieten zijn aan- schijn niet konden verdragen, (Exod. XXXIV 29. 30) welko luister moest dan wol het hoofd van Jozef omgeven, dio dertig jaren gemeenzaam met Jesus had verkeerd! Mot welk genoegen luisterdon zij naar
hetgeen Jozef hun verhaalde omtrent de verhoven gebeurtenissen, waarvan hij ge- tuige was geweest, do Ontvangenis, do ge- boorte van .losus, do aanbidding der Wijzen. IIoo verrukt waren zij, als Jozef don lof verkondigde zijner onvorgolijklijke Bruid Ma- |
|||||
|
205
|
|||||
|
ria, bare nederigheid, hare zuivere liefde,
en hij zoodoende medewerkte tot de ver- vulling van Maria\'s profetie!: «/jie, van nu af zullen allo geslachten mij zalig noe- men !" Overweging en Cclieil.
TBjlft echtvaardige H. Jozef, ik verheug mij
JE@i en wensch u geluk, dat gij uwe loopbaan zoo gelukkig volbracht hebt, en de plaats van rust zijt binnengetreden, evenals een schip, niet kostbare goederen beladen, dat uit verre gewesten wedergekeerd, eindelijk de haven bereikt. Geen wonder, dat uwe komst in do verblijfplaats der uitverkorenen zulko vreugde verwekte; zelfs hier op aarde is een rechtvaardige, een heilige een zegen voor een huisgezin, voor een geheel land. Hij wendt door zijn gebed de kastijdin-
gen af, welke den schuldige dreigend boven het hoofd hangen. Hij werkt, om zijne omgeving gelukkig te maken, en trekt de zielen tot God en tot de beoefe- ning der deugd: hij is als oen fakkel, die de duisternissen dor zonde verdrijft. En ik, die jaren heb doorgebracht te
midden van zoovele verschillende gods- |
|||||
|
206
|
|||||
|
dienstoefeningen, waaraan ik deelnam, ben
ook ik een dier rechtvaardigen, welke het
schoonste sieraad der aarde uitmaken? Geef ik door mijnen ijver vergoeding voor de beleedigingen, welke God worden aan- gedaan? Ach neen, integendeel; mijne lauwheid vergroot slechts den toorn des hemels. In plaats van mijne omgeving te stichten, ben ik dikwijls een re:len van ergernis voor mijnen naaste, het verdriet mijner overheden, de schrik mijner onder- hoorigen. O, beminde Beschermer, ver- werf mij de genade, mij van mijne gebre- ken te zuiveren, eu uit al mijn vermogen naar de volmaaktheid te streven. Geestelijke Rvikkii: De Rechtvaardige
zal bloeien als de palm; hij zal zich ver- menigvuldigen gelijk de ceder van deu Libanon. (Ps. XCI. 13) Voorbeeld.
In het Fransche maandschrift 1\'ropctga-
feur (1.1. Déootion il St. Jo&eph lezen wij: Herwaarde Pater,
o leerlingen van do Sc/wol tier Onhevl.
Ontv. alhier deelen gewoonlijk iedere |
|||||
|
207
|
|||||
|
week aan enkele gezinnen levensmiddelen
uit en goode hoekon, o. a. uwen Propaga- tenr. Onlangs was er in zulk een gezin een kind, dat aan eone oogontsteking leod. Do geneesmiddelen baatten niets, integen- deel; en de moeder, vol vertrouwen op den H. Jozef, zeide: «Pater, wij hebben eene novoen begonnen ter eere van den H. Jozef; ze eindigt op het feost dor Onbe- vlekte Ontvangenis. Dan zal mijn kind genezon zijn." Ik wakkerde haar vertrou- wen aan, en beloofde, hot aan don Vropiuja- tenr te schrijven, liet kind zag er ellen- dig uit, hot geheelo gelaat was gezwollen, en vooral om de oogen met een vuile korst overdekt. Mijne leerlingen zeiden bij het uitgaan: »Nu, als dat kind in acht dagen geneest, zal dat iets buitengewoons zijn."...... Twee dagen na den feestdag
bezochten wij dat gezin weer, en do moe-
der begroette ons: «Zie pater, ziet heereu, mijn kind is genezen: ziet, welke schcone oogen!" Inderdaad, alle gezwel on korst waren verdwenen. Op het gelaat lag eene ongewone frischheid, zeer afstekend bij don akeligon toestand, waarin wij het kind eerst gezien hadden. Do oogen waren volkomen gezond...... |
|||||
|
208
|
||||||||
|
Aanvaard, Korw. Pater, ilo verzekering
mijner hoogachting M.VRIN DE BoYLESVE, S. .!.
Parijs, Vaugirard 7 Januari 1 Sf>8.
|
||||||||
|
DEETIGSTE DAG.
De iingcilachtciiis vnu >lfii llecllf vaoriligp
|
||||||||
|
;o herinnering aan den H. Jozef\'
daalde niet met zijne kostbare I overblijfselen in het graf; zij bleef
immer voortduren in het huisje to Naza- reth als een welriekende geur: met liefde werd zijn beminde naam steeds uitgespro- ken door de II. Maagd, zijne kuische Bruid, en door Gods Zoon, die zijn Zoon had wil- len genoemd worden. De ledige plaats, welke zijn verscheiden had veroorzaakt aan den huiselijken haard, bleef immer oninge- vuld, en bracht hun altijd het smartelijke verlies in herinnering. liet was bij do Israëlieten oen gebruik,
dat de weduwen een bijzonder kleed droe- gen, tot onderscheid van de jonge dochters en de gehuwde vrouwen. Voorzeker, ook volgde Maria deze gewoonte, en droeg hot rouwgewaad tot den dag van haren al- lorkostbaarsten dood. |
||||||||
|
209
|
|||||
|
Doch, du Moeder dos Hoeren stelde /,ioh
met hot uiterlijke niot tevreden; als oono trouwe gado bewaarde zij immer in haar hart do plaats, wolko haar beminde echt- genoot er eenmaal had ingenomen; do Rechtvaardige bloeide voort in haar hart, als do ceder op den Libanon. Hunne voreeiiigiug was dan ook moor dan oen gowoon huwelijk goweost. Jozef\' was voor Maria niet slechts een reisgezel go- weost, dien men toevallig ontmoet, on na het afscheid nimmer meer gedenkt; neen, zij had hem altijd beschouwd als den man, door den II. Geest van eeuwigheid vorko- ren om do vertrouweling te zijn van bot groot geheim, waarin zij betrokken zou wor- den: do menschwording van Gods Woord. Jesus was hot doelwit geweest, waarom God hen voreonigd had. En Maria begreep, dat de dood zulk oono verbintenis, door God zelf gewild, niet kon scheiden. Bovendien, was er ooit een hart goweost,
dat meor van dankbaarheid klopte, dan het hart van do beminnende Maria? Vol ver- teedoring herinnerde zij zicli don eerbied, welken de kuische Jozef aan haar, do Maagd der maagdon, steeds betoonde; do ware ver- eering, welke hij haar bracht van af het oogenblik, waarop hij met haar Goddelijk 01. H. Jozef 14
|
|||||
|
210
|
|||||
|
Moederschap bekend was geworden; vanaf
dien stond had Jozef ach beschouwd als den dienaar van de Koningin der Engelen; met hoeveel liefde schikte hij zich steeds
naar hare inzichten, en wist hij al hare wenschen te voorkomen! Maria herinnerde zich met welbehagen
al de diensten, welke die Rechtvaardige haar had bewezen, het lijden, dat hij om haar en om haar Zoon had uitgestaan, de ver- moeienissen en afmattingen in de woestijn, in Egypte, on later in Nazareth. En zou zij dan, het heiligste en volmaaktste aller schepselen, ondankbaar hebben kunnen zijn en Jozef vergeten? Zij dankte God, haar zulk een braven echtgenoot te hebben ge- schonken, welke haar zoo gelukkig gemaakt had. Maar Maria was niet alleen dankbaar,
zij was ook nederig, zoo nederig zelfs, dal- zij met voorbijgaan van eigen volmaaktheid, haar voordeel deed met goede voorbeelden. Welnu, Jozef was, gelijk wij, hoewel slechts onvolmaakt, hebben aangetoond, Jozef was een bij uitstek heilig man. Maria had dit begrepen, en gezien, hoe verheven, hoe onbaatzuchtig en zuiver haar kuische bruidegom was; zij had hem nagegaan, en thans, nu hij niet meer aan hare zijdo was, |
|||||
|
211
|
|||||
|
nu herinnerde zij zich dat alles weer leven-
dig, en putte zij uit zijno voorbeelden we- derom nieuwe kracht en beweegredenen om God nog meer lief te bobben. l)o 11. Lucas verbaalt ons, dat Maria do
woorden dor herders in haar hart overwoog; on zou zij dan do gesprekken van Jozef, zoo vol van hemelsche wijsheid, niet in haar binnenste bewaard hebben? Door den 11. Geest onderwezen, bewaarde
zij ook vol eerbied allo voorwerpen, welke zijne handen hadden aangeraakt, zij bestrooi- de zijn graf met bloomen, en vond er ge- noegen in, er eenigen tijd op te bidden. En van af den dag, waarop Josus was verrezen, en de Uitverkorenen mede ton hemel opnam, vierde zij elk jaar dezen dag vol godsvrucht, den Heer dankend voor de glorie, aan zijn waardigen dienaar bewezen. Was dus de H. Jozef de eerde dienaar
van Maria, zij van baron kant is ons voor- gegaan in de vereering van dezen heiligen Aartsvader. Laten wij dus dat voorbeeld, door onze beminde Koningin en Moeder ge- geven, met liefde navolgen. Van Maria vernamen de Apostelen on
Evangelisten het weinige, wat ons van Jozef verhaald is, en ongetwijfeld besloot zij hare. lofrede met deze weinige, doch |
|||||
|
213
|
|||||||
|
alles hotookonondo woonlun: »//;/ was
een Rechtvtuirtlige." I<ïu du Evangelist, dio coovool zegt vnn Zaohariaa on Klisabeth, van Simeon on Joannos don l)i>o])or, hooit gomeoud, niet boter to kunnen doon tot lof van Jozof, dan hot woord to herhalen, dat hij opving van do lippen van hot. vor- hovoiist.o allor schopsolen: «Jozef was een Reclilvaardige." Ook mogen wij voilig aannemen, dat
Josus zolf roods zijn dierbaren Voodsterva- dor o]) aarde verheerlijkte. Vooreerst, om zijne bedroefde Moedor to troosten, sprak Hij haar ovor hot geluk van hem, dien zij bewoonde, on ovor snjne eeuwige glorie: Jozof word alzoo door Josus heilig vor- klaard. tën in don omgang sprak Hij over hem steeds als ovor zijn goeden Vador Jozof, mot oorbiod on liol\'do; on als iomaiul Hom golukwonschto, zulk een braven Vader gehad to hebbon, antwoordde Josus: «Ja waarlijk, hij was oon godvruchtig man, oon vroom Israoliot; hij wan een Recht- vaardige" Overweging en Gebeil.
|
|||||||
|
\'Wftfjp\'elk oon onuitsprekelijk goluk voor u,
VfSf 11. Jozof, uw beold zoo diep go- |
|||||||
|
2i:ï
|
|||||
|
grift to hebben in do heilige llarton van
Josiis en Maria, een geluk, dat meu u al- tijil /..\'il benijden!.... Maar ook ik kun eenigermate aan dat golukdeelachtig worden, zoo ik wil. .losu.s heeft aan Margarethn Maria beloofd, in zijn Hart ilo nainon to schrijven van lion, dio hot zullen doen bo- minden; en Maria, onze goede Moedor Maria, belooft do zaligheid aan hon, die haar vorooron. Daarom wil ik uu oons voorgoed bon met ijver gaan dionen, on tevens naar linii voorbeeld, u niot. vergoten, o glorievolle Aartsvader. Jesus, Maria en Jozef, IJ wil ik altijd beminnen: woost (lij do onverbreekbare koten, die mij aan God verbindt. Geestelijke Ruiker. Jesus, Maria en
Jozef, ik geel\' U mijn hart, mijn geest en mijn lovon. Voorbeeld.
"Sjïïon man, dio aan eeno borslziokto leed,
, \' I, was geheel verstokt in do boosheid, hij had geen geloof meer. Sedert twee jaar hadden alle pogingen van ijverige priesters en ziekozuatera schipbreuk gele- den, zoodat ik hom niet meer bezocht, ik gaf den moed op. Hij had een veertien- |
|||||
|
214
|
|||||||
|
jarig dochtertje; dit onschuldig kind ont-
stak in de kerk eene kaars ter eere van de II. Maagd en den H. Jozof, het was haar laatste hoop. Toen zij thuis kwam, verzocht haar vader haar om___oen pastoor.
Hij spreekt eene goede biecht en ontvangt
de 11. Communie. Vol vreugde huppelt het kind naar mij met dit heugelijke nieuws, ik kon mijne ooren niet gelooven, ging naar hem toe, en vroeg naar de oor- zaak van dien omkeer. »Ja zuster," ant- woordt hij, «wat zal ik zeggen! Ik bon heel anders geworden, mij dunkt, ik moet krankzinnig geweest zijn, toon ik niet moor aan God geloofde." Deze man is heel stichtelijk afgestorven. (Propag: de la d<!vot. ïl St. Josejih.)
|
|||||||
|
EEN EN DEBTIGSTE DAG
Tweede zegepraal.
erscheidene schriftuuruitleggers zijn
van meening, dat ook do II.
Jozef onder het getal was dorge-
nen, die met .Testis Christus verrezen, en dat hij met ziel en lichaam ten hemel is gevaren. Wij voor ons gelooven dit gaarne, |
|||||||
|
215
|
|||||
|
hoewel desaangaande geen zekerheid be-
staat; doeli in alle geval, dit is zeker, dat de ziel van onzen beminnelijkon Heilige O]) den dag der verrijzenis ten liemol werd opgenomen. Dat was zijne tweede zegepraal. liet schoonste, het verhovensto gevoel,
dat God legde in het hart van den man, is de vaderlijke liefde ; en wat hot schoon- ste sieraad dezer liefde uitmaakt, is hare zuiverheid, hare geheel belangelooze toe- wijding. Vandaar, dat zij ons dikwijls zulke verheven tooneolen aanbiedt, vandaar dat men niet zonder aandoening het ver- haal kan lezen van Jaeob, die zijn zoon Jozef beweent, en dio verklaart tevreden te sterven, zoodra hij hem weder levend heeft gezien. \\ Sterk is de liefde eens vaders, maar
hoeveel sterker is de liefde der Heiligen jegens God! Ku dczo dubbele liefde, liefde voor zijn
Kind, on liefde jegens God, smolt in Jozefs hart tot een geheel, om zoo de liefde te vormen, waarmede hij zijnen Jesns beminde. Hoe groot was dus wel zijne vreugde, als hij op den dag der verrijzenis het geluk, de glorie aanschouwde van don tweeden persoon der 11. Drievuldigheid. Hij had dieuzolfden Jesus gezien, arin, vernederd, vol |
|||||
|
216
|
|||||
|
lijdon reeds sedert zijne jeugd, en hoe
vond hij Hem thans weder?.... Ach, het was thans niet moer het arme
Kind vim Bothlehem, gedragen op de be- vende annon eener tcedero Moedermaagd, vluchtend voor het zwaard van Herodes. Neen, Hij trad thans op als de sterke Overwinnaar van den hellevorst, dion Hij aan zijn zegonwageu geketend voortsleurde, .Tesus trad glorievol den hemel binnen, ten koste van zijn bloed geopend. Zijn gelaat, eertijds door de wreedste
smarten verwrongen, door verachtelijke beu- lon besmeurd, schitterde thans als de zon ; zijn aanbiddelijk lichaam, dat aan een me- laatsche gelijk was geweest, verscheen thans verheerlijkt en vol luister. Hot armoedig gewaad, waarover zijne moordenaars het lot haddon geworpen, was thans vervangen door een kleed, kostbaarder dan het zui- verste goud, een drievoudige stralenkrans bedekte diezelfde slapen, eertijds met scher- pe doornen gekroond. Kertijds omhangen met oen purperen
spotmantel, was hij aan het joodscho volk voorgesteld, dat in zijne goddelooze ver- blindheid had geroepen : llij is des doods schuldig, kruisig hom!" Kn nu was hij het voorworp van do vereering van alle |
|||||
|
217
|
||||||
|
hemelscho legioenen, on de uitverkorenen
riepen Hem toe: «Eer on glorie, zegening en macht aan hot Lam, dat is geslacht ge- worden!" (i) Eertijds had men Hem aanschouwd, na
oen bitteren doodstrijd, ter prooi aan den smaad der joden, neergelegd in do armen van eene teerbeminnende, troostelooze Moe- der, en thans, eeuwig levend, was 11 ij hot ongenaakbare licht binnengegaan, en had God de Eeuwige Hem in zijne armen ontvangen, zeggende : «Gij zijt mijn Zoon, dien Ik voor don dageraad hel) voortgebracht; zit aan mijne rechterhand, tot Ik uwe vij- anden zal stellen tot een rustbank uwer voeten." En Jozef was \\laar!.....O, wat moet
er in zijn gemoed zijn omgegaan bij het
zien van die wonderbare gedaanteverande- ring van zijn Welbeminde! Zijne ziel vloeide over van geneugten. Verrukt, stom van vreugde en verbazing, verzonk hij ge- heel in Jesus, hij zegepraalde in Josus, maar vergat zich zolvon. .Tesus vergat hom niet!...
Gezeten aan de rechterhand zijns Vaders,
sprak Hij : «Vader, laten Wij thans hein |
||||||
|
(2! Apoc. V. 12,
|
||||||
|
218
|
|||||
|
kronen, die TI liet trouwste heeft gediend."
Kn Jesus, met eeno onbeschrijfelijke uit- drukking van teederheid Jozef aanziende, noodigde liem minzaam uit te naderen. En, als de Rechtvaardige zich voor den troon had neergebogen, sprak de Heiland tot zijnen Vader: "Heer, ziedaar den man, dien Gij van
eeuwigheid vorkoost tot Bruidegom mijne Moeder, en mijn Beschermer. Ik, als ge- trouwe getuige, verklaar, dat hij die dub- bele roeping steeds volmaakt heeft vervuld, en vraag voor hem eeno belooniiig, even- redig aan zijne verdiensten." En de eeuwige Vader zeido: //Wees
welkom, goede en getrouwe dienaar: treed binnen in de vreugde des lleeren." Kn Hij plaatste eene sehittere.de kroon op het hoofd van Jozef, terwijl de Engelen het ge- zang aanhieven: //Hem-, de Rechtvaardige zal zich verheu-
gen in uwe kracht; en trillen van vreugde bij het bezit der eeuwige goederen, die Gij hom Bchonkt. Want Gij hebt hem met uwo zoete zegeningen overladen, en op zijn hoofd eene kroon eau kostbare parelen geplaatst." Ken schitterende kroon sierde thans het
hoofd van den II. Jozef; kostbare edelge- steenten fonkelden en schoten heldere strn- |
|||||
|
219
|
|||||
|
len uit, on in het midden bevond zich een
goddelijke parel, waarop de vinger Gods deze woorden had gegrift: Jan den Vader va» Jezus. Overweging en (rln-il.
^R&ees gelukkig, II. Aartsvader, wees gc-
\\jl\\lj lukkig in alle eeuwigheid; maar ach, ik smeek u, vergeet ons arme stervelingen niet, die nog hier op aarde in ballingschap rond- dolen en in govaar, om God voor eeuwig te verliezen. Wij nomen tot u onze toe- vlucht, gelijk do Egyptonaren tot den zoon van Jacob. Verwerf gij voor onze ziel het zoo noodige voodsol, liefde namelijk tot Jesus en Maria en de kracht om al die deugden te beoefenen, waarin gij zoo zeer boven de andere Heiligen hebt uitgeblonken, en die uzulkoeno buitengewone glorie hebben verworven; uwe kuischheid, uwe nederigheid, uwe zelfsopof- ferende liefde tot den menschgeworden God, uw geduld en uwe liefde jegens don naaste. GEESTELIJKE RUIKER. Weos getrouw in de vereering van den II. Jozef, alle dagen uws levens, zij hot slechts door te zijner eor godvruchtig een Onze Vader, Wees gegroet en Glorie zij dm Vader te bidden. Voeg daarbij iederen Woensdag een bijzonder gebedje of eene kleine versterving. |
|||||
|
220
|
|||||
|
Voorlicclil.
Vjflen ar)ne jongeling, die langen tijd slaaf
.,\'[ I was van de zonde tegen de heilige deugd, schreef onlangs: «Ik had het on- geluk, voort te leven in eene gewoonte van zondigen. Vol wroeging on schaamte over mij zelf, besloot ik uit dien droevigeu staat op te staan, maar helaas! daartoe miste ik de kracht. Gelukkig viel mij in, iederen dag een klein gebed tot den H. Jozef te stor- ten, hetwelk ik drie maanden vol hield. Na dien tijd woonde ik eene retraite bij; doch den eersten dag bleef alles bij het oude; ik verdubbelde echter mijne gebeden. Don volgenden morgen, zie, toen was ik geheel veranderd; ik besteedde den gan- schon dag om mij tot de biecht voor te bereiden, en des avonds zat ik in den biecht- stoel. Uit voorzorg nam ik een beeldje mee van den 11. Jozef, en iederen aanval van valsche schaamte sloeg ik af, door mijn oog daar op te richten. Welk een pak van mijn hart! do kuische Bruidegom van Maria heeft mij bekeerd. Sedert heb ik alle, ook de zwaarste bekoringen met kracht overwonnen. Eer en dank zij daarom dien goeden Heilige!" (Annéb wméricord\'mm.)
|
|||||
|
EEagaBEBB
|
||||||||||
|
TWEEDE DEEL.
L
|
||||||||||
|
VAN
DEN H. JOZEF.
|
||||||||||
|
xK.K\' H. Jozef zelf heeft, volgens een oude
C^fto legende, ons deze devotie geleerd, nadat hij twee zonen van den H. Franciscus van den dood gered had. Deze twee kloosterlingen, die eene vurige
godsvrucht hadden tot Maria\'s maagdo- lijkcn Bruidegom, bevonden zich op zee. Ken hevige storm grcop het vaartuig aan, dat na bovennienschclijke inspanningen ein- delijk te gronde ging, meer dan driehonderd menschen in de peilloozo zee meeslepende. De beide kloosterlingen cehtcr slaagden er in, ecnigo planken te bemachtigen, en zóó dobberden zij voort, overgelaten aan wind en golven. In dezen nood vluchtten zij tot den H. Jozef, doch deze scheen doof voor hunne smeekingen. Drie kommervolle dagen brachten zij in doodsangst door, de krach- |
||||||||||
|
222
|
|||||
|
ten begaven hen, en zij waren op het punt
van te bezwijken, als plotseling den H. Jozef hun verschijnt in de gedaante van een eer- biedwaardig man. Hij spreekt hun moed in, versterkt, hen en stuurt de plank naai- de kust, zij zijn gered. De goede klooster- lingen vroegen nu, wie hen gered had, en de verschijning sprak: »Ik ben Jozef. Ik ben degene, wiens hart werd vervuld met zeven vreugden en overstelpt van zeven smarten. Mijne bescherming verzeker ik aan hen, die deze zullen gedenken. Doet hiermede uw voordeel, en leert deze devotie ook aan anderen." Eerste smart; Eerste vreugde.
kuische Bruidegom van Maria,
roemrijke 11. Jozef, hoe groot was niet de angst en droefheid uws harten, als gi,i meendet, uwe onbevlekte Bruid te moeten verlaten ! maar ook, wolk was niot uwe vreugde, toen de Engel u hot groot ge- heim der Mensehwording openbaarde! Door deze smart en deze vreugde smoekeu
wij u, ons hart nu te troosten, en in don laatsten strijd door de herinnering aan een braaf levon en door een heiligen dood. Mogen wij sterven gelijk gij, in de armen van .Tesus on Maria. Amen. Onze Vader, Wevs gegroet, Glorie, enz.
|
|||||
|
223
Tweede smart. Tweede vreugde.
fflk Uergelukkigsto Aartsvader, roemrijke H-
|aj Jozef, uitverkoren tot Voedstervader van
het monschgowordeu Woord ; de droefheid,
dio gij gevoeldet, toen gij het Kind Jesus
iu zulke armoede gel)oron zaagt, ging
weldra over iu eene hemelsche vreugde,
\'toen gij het gezang der Engelen hoordot,
i en de glorie zaagt van dien luisterrijken
i nacht.
** Door deze smart en vreugde smoeken
«wij u, ons do genade te vorwerven om
NJ na de reis van dit leven over to gaan naar
-het Land, waar wij de lofzangen der En-
, T gelen hooren en den glans der hemelsche
glorio aanschouwen kunnen. Amon.
| Viize Vader. Wees gegroet, Glorie, enz.
Derde smart. Derde vreugde.
IpS; oeuirijko II. Jozef, gehoorzaamste uit-
JE^) voerder > an Gods wet, uw hart word zoo diep gewond bij hot zien van het kost- baar Bloed, dat de Verlosser, \'>.et Kind Jesus, stortte bij de Besnijdenis; maar bij het hc*ieu van den naam Je»»* werd hot tevens met leven en blijdschap vervuld. >X Verwerf ons door deze smart on vreugd o, |
||||
|
224
|
|||||||||
|
dut wij in ons loven alle ondeugd in ons
hart uitroeien, en met den zooteu Naam Jesus op de lippen mogen sterven. Amen. Onze Fader, Wees gegroet, Glorie, enz.
Vierde Smart. Vierde Vreugde. |
|||||||||
|
A
|
llergetrouwste dienaar, 11. Jozef\', die in
. de kennis van do Geheimen onzer ver- |
||||||||
|
lossing werd ingewijd! vervulde do profetie
van Simeon, dio het lijden van Jesus ei Maria voorzegde, uwe ziel mot eone doodo lijko sinart, zij overlaadde die tevons me zalige vreugde, wijl zij tevens voorspelde dat uit dit lijden de zaligheid en de glo- rievolle verrijzenis van ontelbare zielen ont- spruiten zou. "\' ■. j Verwerf ons door dezo uwe droefheid en
vreugde, dat wij mogen behooren onder het getal dorgenen, die door de verdionsten van Josus en do voorspraak dor Moedermaagd eenmaal met glorie zullen verrijzen. Amen. Onze Vader, Wees gegroet, Glorie, enz.
Vijlde Smart. Vijfde Vreugde.
t\\ roemrijkste 11. Jozef, getrouwste Be-
%Jjf) waarder on Boezemvriend van Gods |
|||||||||
|
225
|
|||||
|
vleeschgeworclen Zoon, hoeveel moest gij,
vooral\'opTuwe vlucht naar Egypte, niet lij- den, om den Zoon des Allerhoogsten te ver- zorgen en te dienen; maar hoe groot was ook uwe vreugd, dat gij altijd dienzelfden God bij u hadt, en de .afgoden van Egypte bij uwe komst zaagt ter aarde storten. Verwerf ons door deze smart en vreugde,
dat wij vooral door het vluchton der gevaar- lijke gelegenheden den helsehen tiran ver van ons verwijderd houden, eiken afgod van aardscho genegenheid in ons hart ver- brijzelen, on geheel bezig met den dienst van Jesus en Maria, voor hen alleen mogen leven en een zaligen dood sterven. Amen. Onze Vader, Wees gegroet, Glorie, enz.
Zesde Smart. Zesde Vreugde.
IJpngel der aarde, roemrijke H. Jozef, gij
JSet die tot uwe verbazing den Koning des Hemels zelfs aan uwe wenken onderdanig zaagt; werd de vreugd, die gij ondervondt, toen gij Hem uit Egypte mocht leiden, door de vrees voor Archelaüs verstoord, gij werdt door den Engel gerust gesteld, on gij woondet in gezelschap van Jesus en Maria met vreugde te Nazareth. Verwerf ons door deze droefheid en vreug-
Gl. H. Jozef. 15
|
|||||
|
226
do, dat wij alle schadelijke vrees uit ons
gemoed verdrijven, den vrede des harten genieten, in eene zoete rust met Jesus en Maria leven en in hun bijzijn mogen ster- ven. Amen. Onze Vader, Wees gegroet, Glorie, enz.
Zevende Smurf Zevende Vreugde.
Mfoonbeeld van alle heiligheid, roemrijke
il H. Jozef, gij hadt hot Kind Jesus bui- ten uwe schuld verloren, en zocht het drie dagen met de grootste smart, totdat gij ein- delijk met de grootste vreugde Jesus, uw Loven, onder de leeraars in den tempel we- dervondt. Door deze droefheid en vreugde smeeken
wij u met het hart op de lippen, dat gij ons toch wilt helpen, opdat wij Jesus nooit door de doodzonde verliezen. Maar, moch- ten wij ooit zoo ongelukkig zijn, o, dat wij Hem dan met droefheid en onvermoeiden ijver zoeken, tot wij Hein en zijne liefde hebben teruggevonden. Mogen wij Jesus vinden, vooral in het uur van onzen dood, op- dat wij in don Hemel mogen overgaan om Hem daar te bezitten en met u zijne god- delijke barmhartigheid in eeuwigheid te ver- heerlijken. Amen. |
||||
|
227
|
|||||
|
Onze Vader, Ween gegroet, Glorie, enz.
Antiph. Jesus had omtrent zijn dertigste
jaar bereikt en men zag Hem aan voor den zoon van Jozef. v. Bid voor ons, Heilige Josef,
B. Opdat wij de beloften van Christus
waardig worden. Gebed.
God, die in uwe onuitsprekelijke Voor-
zienigheid U gowaardigd hebt, deD za- ligen Jozef tot Bruidegom uwer allerheilig- ste Moeder te verkiezen, geef, bidden wij U, dat wij, die hem als Beschermer eeron op aarde, hem ook tot Voorspreker mogen hebben in den hemel. Gij, die leeft en heerscht in de eeuwen der eeuwen. ,,100 dagen aflaat ééns daags, als men
deze gebeden met een rouwmoedig hart opdraagt, om de zeven Smarten en Vreug- den van den H. Jozef te vereeren. " 300 dagen aflaat allo Woensdagen
en eiken dag der Noveen, die liet feest van den H. Jozef (\\9 Maart) en het feest van de Bescherming v. d. H. Jozef. (3\'\' Zondag na Paschen) voorafgaat. x Volle aflaat éóns in de maand, als
men deze gebeden eiken dag der maand |
|||||
|
228
|
|||||
|
verricht, en op oen dag naar verkiezing biecht
en communiceert." {Verleend door Z. II. Tim Vil. 9
December 1819.) «Als men zeven opeenvolgende zondagen
deze gebeden opdraagt, verdient men op elk dier zondagen 300 dagen, en een vollen aflaat op den zevenden, mits men biechte en communiceere." (Verleend door Z. II. Gregorius XVI.
22 Januari 1836.) » Volle aflaat op elk van zeven opvol-
gende zondagen, mits men op elk van die zeven zondagen bovenstaande gebeden stor- to, biechte en communiceere, eone kerk of openbare bidplaats bczoekc, en daar biddc volgens de intentie van Z. H." (Verleend door Z. H. Tim IX 1 Febr.
en 22 Maart 1847.) |
|||||
|
II
|
|||||||
|
Oefeningen voor de Keven Woensdagen
ter eere van den II. Jozef. volgens den II. Alphonsus.(f)
1° WOENSDAG.
De reis naar Bethlehem. verwegen wij, hoo aangenaam en
zoet het onderhoud was tus- sehen Maria en Jozef; hun go- sprok liep over de barmhartigheid Gods, die ziju Zoon op de wereld zou zenden, om don monsch los te koopen, en over de liefde van dien Zoon, welke door zijn smarten en tranen de zonden der wereld zou uitboeten. Overwegen wij vervolgens de smart vau
Jozef in den nacht van Josus\' geboorte, toen niemand hen wilde opnemen, zoodat zij in een ellendige grot moesten vluchten. Ach, welke diepe droefheid voor zijn minnend |
|||||||
|
(■f) Men zal wel doen, met op ieder der zeven woens-
dagen tevens de gebeden te lezen ter eere der zeven Smarten en Vreugden. Zie bladz, 221. |
|||||||
|
230
|
|||||
|
hart, te zien hoe die teedere Maagd rilde
van koude in dat akelig verblijf, door welks openingen de snerpende nachtwind eene ijzige koude binnen joeg! Doch welke vertroosting voor hom, als
de lieftallige Maria hem kwam wekken, en hem den aanminnigen Jesus toonde, zeggende: «Dierbare Jozef, ziedaar ons Kind, zooeven in dezen stal geboren, kom het aanbidden; zie, hoe Hij siddert, die de Serafijnen in liefde ontvlamt, zie Hem wee- nen, die de blijdschap is van het Para- dijs !*\' Wclko liofdo ontvlamde toen Jozefs hart,
als hij met eigen oogon God mocht aan- schouwen, als eou beminnelijk Kindje op aarde verschenen, als hij het gejubel der Engelen hoorde. Ovorwegen wij met welk vuur hij zijn God aanbad, 011 Hein dankto, dat hij, arme werkman, na Maria de eer- ste mocht zijn, om den Messias te aan- schouwen. Hoe vloeide zijn hart over van zalige geneugten bij de gedachte, dat hij de voedstervader mocht zijn van zijn God, dat Jesus hem weldra den zoeten naam van «Vader" zou geven! Hoe werd zijne vreugde nog vermeer-
derd, als in denzelfden heugelijken nacht de herders kwamen om het Kind te aan- |
|||||
|
231
|
|||||
|
bidden; als later de wijzen uit het Oosten
aan den Koning des hemels hunne hulde kwamen brengen! Gebed.
ÏEjfoilige Aartsvader! door het verdriet,
alÜ; dat uw hart gevoelde, als gij het God- delijk Woord in een stal zaagt goboren, in de grootste armoede, sidderend van koude, bij de tranen van aandoening en liefde, aan uwe en Maria\'s oogen ontsprongen, smeek ik u, verwerf mij diepe droefheid over mijne zonden, die Jesus zoo hebben doen weenen. Bij den troost, welken vervolgens uw hart smaakte, als gij Jesus in de kribbe aan- schouwdet, zóó schitterend van goddelijke schoonheid, dat uw hart als een oven werd van liefde, smeek ik u, verwerf ook mij de genade, God hier uit geheel mijn hart lief to hebben, om Hem eens eeuwig te be- zitten. En gij, lieve Maria, Moeder van God
en de mijne, verwerf mij vergeving van mijne zonden en de genade, ze niet meer te bedrijven. Ach, zoote Jesus, vergeef mij om wille
van Maria en Jozef, en schenk mij de ge- nade U eenmaal voor eeuwig in den hemel |
|||||
|
232
|
|||||
|
te aanschouwen en uwe oneindige schoon-
heid te beminnen. Oneindige Goedheid, ik bemin U, mijn Jesus, mijne liefde en mijn al! Amen. Voorbeeld.
ïPSie H. Vincentius si Paulo was een vol-
J2& maakt dienaar van den H. Jozef. Hij vond er genoegen in, hem aan zijne priesters tot voorbeeld te stellen. Aan zijne semi- naries wees hij Maria\'s Bruidegom aan tot patroon, daar hij, na eerst Jesus te hebben opgevoed, van God eene bijzondere macht heeft verkregen om hen te beschermen, die zich tot het Priesterschap voorbereiden. Zijne missionnariïsen beval hij aan, zich op hunne reizen onder de bescherming van den H. Jozef te stellen, en al hunne welsprekend- heid aan te wenden oin do volken, met het Evangelie, de devotie tot dien grooten Hei- lige te prediken. Hij was overtuigd, dat men niets kon verrichten, aangenamer aan Maria, dan hem te vereeren, die met zoo nauwe en zuivere banden aan haar was ge- hecht geweest. (Pater Hugnet)
|
|||||
|
233
2" WOENSDAG.
De vlucht naar Egypte.
loen Herodes van de Wijzen had
vernomen, dat de Koning der Jo- den geboren was, gaf\' deze wreed- aard het bevel, alle kleine kinderen in en om Bethleliem te vermoorden, maar God zond een Engel tot Jozef, om hem de vlucht naar Egypte te bevelen. Overwegen wij do onmiddellijke gehoor-
zaamheid, waarmede de 11. Jozef dit bevol opvolgde. Hij doet den Engel geene en- kele vraag, maakt geen do minste tegen- werping, doch staat aanstonds op, wekt Maria en stelt haar met Gods wil in ken- nis ; vervolgens zijne arme gerootlschappen nemende, begeeft hij zich nog denzelfden nacht met zijne zwakke echtgenoote op weg; zonder gids ondernemen zij deze reis van ongeveer vierhonderd mijlen, door woeste streken, dorre woestijnen en over stoile bergen. Welk oene reis ! Hij zag het lijden van
zijne beminde, teedere Maria, die niet ge- woon was, zoo te gaan, met het Kind op den arm, steeds sidderend bij de gedach- |
||||
|
234
|
|||||
|
te, dat hier of daar een trawant van He-
rodes kon schuilen, om het moordend staal in de borst van den onschuldigen Jesus te stooten. Den nacht moesten zij vaak onder den
blooten hemel doorbrengen, en dan ween- de het arme Kind van koude en ontbering. Zeker, de H. Jozef onderwierp zich volko- men aan Gods wil, maar toch bloedde zijn hart bij het zien van zooveel wee, van zoo- veel ellende! Overwegen wij vervolgens, wat hij in \'t
begin in Egypte moest lijden van den kant der heidenen, die hen als hunne vijanden beschouwden, en waar hij na veel moeite er in slaagde, om eenig werk te bekomen, zoodat hij, volgens den H. Bernardus, dag en nacht moest werken om het noodige voedsel te verdienen voor Hem, die hemel en aarde onderhoudt! Oebed.
Mijn heilige Beschermer, door uwe nauw-
__ij lettende en voortdurende gehoorzaam- heid aan den wil van God, smeek ik u, verkrijg mij van uwen Jesus de genade, altijd zijne heilige voorschriften op te vol- gen. Verwerf mij op mijn rois naar do |
|||||
|
235
|
|||||
|
eeuwigheid de genade, tot mijn laatsten
snik nimmer het gezelschap van Jesus en Maria te verliezen, in hetwelk al mijne be- kommeringen mij zoet en licht zullen wor- den. O Maria, Moeder van God, om de smarten, die gij, teedere en zwakke Maagd, hebt verdragen in de vlucht, verwerf mij de kracht, om met geduld alle wederwaar- digheden te verdragen. En Gij, mijn dierbare Jesus, heb mede-
lijden met mij. Gij, die de onschuld zelve zijt, Gij hebt zooveel voor mij willen lijden reeds van af uwe jeugd; en ik, zondaar, hoe ben ik zoo ongeduldig en zoo traag om iets voor U te verdragen? Goedo Zaligmaker, vergeef mij; ik wil in \'t ver- volg alles verdragen, en neem van nu af alle kruisen aan, die het U behagen zal, mij over te zenden. Doch help mij met uwe genade, anders kan ik niets goeds uitwerken. Ik bemin U, en wil U eeuwig beminnen: schenk mij daartoe do genade, om wille van den H. Jozef. Amen. Voorbeeld,
ïf%e gelukzalige de la Salie, stichter van
iMJjl de Broeders der christelijke school, lag door een zware ziekte aan zijn bod |
|||||
|
236
|
|||||
|
gekluisterd; hij was niet in staat, de H.
Mis te lezen. En toch, toen hot feest van den H. Jozef naderde, werd zijn verlangen tot die heilige handeling hoe langer hoe sterker. Welnu, daags vóór het feest, des avonds ongeveer tien ure, gevoelde hij zijne krachten terugkeeren. Meenende dat het een droom was, zeide hij niets. Doch___
des morgens kon hij opstaan, en begaf zich
naar het heiligdom. Met buitengewone godsvrucht vierde hij de H H. Geheimen; het was do laatste maal. Verwonderd za- gen de omstanders elkander aan, meenend, dat hij geheel genezen was door voorspraak van den H. Jozef. Doch zie, na afloop onderhield hij zijne
broeders nog oen tijd als een gezond man, maar daarna keerde hij in zijn vorigen staat terug, de krachten verlieten hem, en bij werd weggedragen. Zijn verlangen was echter vervuld, en oenige dagen daarna stierf hij zacht en kalm, vol liefde on hoop. (Loven v. d. gelukz: de la Salie) |
|||||
|
237
|
|||||||
|
3c WOENSDAG.
Het verlies vim Jestu in den Tempel. |
|||||||
|
jls de tijd daar was om Egypte
I te verlaten, verscheen do Engel i aan den H. Jozef, en beval hem, met het Kind en zijne Moedor naar Jndea weder te koeren. Overwegen wij de droef- heid van Jozef bij het zien van de ver- moeidheid, waaraan do kleine Josus ten prooi was, on hoe hot zwakke Kind dikwijls van uitputting langs den weg nederviel. Welke smart bovendien voor Jozef en
Maria, als zij later den twaalfjarigen Jesus verloren hadden. Jozef was zoo gewoon geworden aan het zien van Gods Zoon, en nu moest hij drie dagen het aanschouwen van dat Goddelijk gelaat derven, zonder te weten, welke de reden er van was! Welke smart veroorzaakte hein deze
laatste omstandigheid. In zijne nederigheid vreesde do 11. Aartsvader, dat hij in iets te kort was gekomen en Jesus mishaagd had, dat hij niet waardig was, zulk een schat te bewaren. Gedurende die drie da- gen weenden Maria en Jozef, en zochten |
|||||||
|
238
|
|||||
|
Jesus, gelijk de H. Maagd dan ook in den
tempel tot haar Kind zeide. Overwegen wij vervolgens de vreugd vau
Jozef bij de wedervinding van Jesus, en bij het vernemen, dat het achterblijven van Jesus geenszins voortsproot uit achteloosheid van Jozefs zijde, maar alloen uit Jesus\' ijver voor de glorie zijns hemelschen Vaders. Gebed.
\'ÏKÏeilige Aartsvader, gij beweent het ver-
JÏÏÏZl, lies vau Jesus; maar gij hebt Hem en Hij heeft u altijd bemind; Hij koos u zelfs tot zijn Vader en Bewaker. Ach niet gij dus, maar ik moet weenen, weenen over het verlies van Jesus, door mijne eigene schuld. Helaas, hoe menig- maal heb ik Hem verlaten om een beuze- ling, om oen nietige gril of een zondig vermaak van één oogenblik! O groote Heilige, om uwe overgroote smart bij het bespeuren van Jesus\' verlies, bid ik u, verwerf mij tranen van berouw om onop- houdelijk de beleedigingon te beweenen, die ik Jesus heb aangedaan. En om uwe vreugde bij het wederzien smeek ik u, maak datikjmijn Goddelijken Meester moge weder- vinden en Hein mijn arm hart binnenleiden. |
|||||
|
239
|
|||||
|
Maria, mijne Moeder, toevlucht der zon-
daren, verlaat mij niet, heb medelijden met mij. Ik heb uw Zoon beleedigd, doch ik gevoel er innig spijt over, verwerf mij de kracht om nooit meer te zondigen, ja lie- ver te sterven, dan Hem nog eens door de zonde verliezen. En Gij, zoete Jesus, vergeef mij, smeek
ik U; ik haat en verafschuw al mijne, ook de kleinste zonden, ik heb er spijt over en zou van droefheid willen sterven. Ach, maak dat ik U vurig bominno, en uwe genade in mijn hart beware tot aan mijn dood. Amen. Voorbeeld.
Ma Maria nam de H. Jozef de eerste
plaats in in het hart van den H. Franciscus van Sales. Deze groote bis- schop vastte op water en brood den dag vóór liet feest van don II. Jozef; op dien dag zelf droeg hij eene plechtige H. Mis op, met allen luister, dien onze Moeder de H. Kerk aan hare feesten vermag te geven; des avonds hield hij met vuur eene lof- redo op den Heilige. Hij noemde hein den glorievollou Voedstervader van Jesus, den echtgenoot van de Koningin der aarde, het |
|||||
|
240
|
|||||
|
volmaakte toonbeeld van maagdelijkheid,
van nederigheid en liefde. wO (Jod!" riep hij uit, whoe groot moet de 11. Jozef wel zijn, daar hem Maria en Jesns geschonken werden hier op aarde, schatten, dio de Engelen hem zouden benijden, zoo men in den hemel daartoe in staat ware!" Einde- lijk, hij stelde den H. Jozef aan tot patroon on beschermer van het klooster te Annecy. (llamon)
4" WOENSDAG.
Over het geluk van den H. Jozef, altijd
het beminnelijk gezelschap van Jesns
en Maria te genieten.
B door Maria en Jozef in den tem-
pol te zijn wedergevonden, ging Jesus met hen naar Nazareth, waar hij met Jozef verbleef tot diens dood, hem gehoorzamend als aan zijn Vader. Overwegen wij hier het heilig loven van
Jozef, in gezelschap van Jesus en Maria. Hun eenig levensdoel was: God de groot- ste eer te brengen, hun eenig verlangen: God meer én meer te behagen; het voorwerp hunner gesprekken was de |
|||||
|
241
|
|||||
|
liefde door do menschen aan God ver-
schuldigd, on de liefdo van God jegens ons, zoo groot, dat Hij zijn eenigeu Zoon over zon leveren aan do beulen, om onder ijselijke smarten en beleedigingen te sterven voor ons heil. Overwegen wij, hoeveel tranen Maria en
Jozef stortten bij het lezen der 11. Schrift, als zij kwamen aan de voorspellingen om- trent Jesus\' lijdon on dood ; als zij tot el- kander spraken: ffZie, dit dierbaar Kind zal een Man van smarten zijn, zij zullen Hem geesolen, zoo wreedaardig, dat Hij een melaatsche zal schijnen, en er goeu scha- duw zijner goddelijke schoonheid zal over- blijven; overdekt mei bloedende wonden, zal Hij nochtans geen enkele klacht uiten, zich als een lam ter slachtbank laten voe- ren, en tusschon twee moordenaars den geest te geven!" Welk smartelijk mode- lijden gevoelde Jozef bij die gedachte, als hij het onschuldige Kind beschouwde, wiens aanblik alleen zelfs het hardste gemoed zou vorteoderen! Gebed,
Heilige Aartsvader, om de tranen, die
gij gestort hebt, toen gij te voren het Gl. H. Jozef. 16
|
|||||
|
242
|
|||||
|
lijden van Jesus overwoogt, verwerf mij
een teedero devotie tot het lijden van den lieven Zaligmaker. En om de heilige liefde- vlammen, welke bij dat overwegen uw hart ontstaken, verwerf mij ook een vonk uwer liefde, opdat al mijne ongeregelde neigin- gen\'er door verteerd worden. En gij, o Maria, om alles, wat gij hier
op aarde geleden hebt, om uwe bittere tranen, bij Jesus\' kruisdood geschreid, ver- werf mij eene diepe droefheid over mijne zonden. Zoete Jesus, die voor mij zoo zwaar ge-
boet hebt, maak, dat ik nooit die groote liefde vergete. Beminnelijke Zaligmaker, uw dood is mijn leven, mijne hoop; Gij hebt U voor mij opgeofferd, door uwe ver- diensten verhoop ik mijne zaligheid. Ik bemin U meer dan mij zelf, uit geheel mijn hart en boven alles ■. om V wil ik alles lijden. Schenk mij daartoe uwe kracht en uwe genade, ik wil U alleen beminnen, ach help mij om de tranen van Maria en Jo- zef, opdat ik mij nimmer meer van U schei- de. Amen. |
|||||
|
243
|
|||||
|
Voorbeeld.
Be korte maar de zaakrijke geschriften
1 van don II. Alphonsus, over de do- votie tot den II. Jozef, toonen ons duidelijk zijnen eerbied, zijne liefde en zijn vertrou- wen op Maria\'s Bruidegom. Iedere blad- zijde getuigt van het groot verlangen om iede- ren geloovige dezelfde gevoelens in te prenten. En het is bekend : wat deze grootokerkleeraar anderen onderwees, traohtte hij zelf met nog grooteren ijver te beoefenen. Hot kou ook wel niet anders, in aanmerking genomen, zijne groote liefde tot Jesus en Maria en zijne devotie tot de II. Theresia. Ook stelde hij zieh reeds vroegtijdig
onder bescherming van den goeden II. Jo- zef, en deed evenzoo met zijne instellingen. Alle jaren moesten zij den 19\'" Maart plechtig vieren. Hij riep onzen Heilige dikwijls aan, en ondernam niets zonder zieh aan hom te liubben aanbevolen. Nooil schreef hij iel-, zelfs geen uenvoudigen brief, zonder bovenaan, naast de namen van .lesus en Maria, ook dien van Jozef te voegen. (Dujardin,} |
|||||
|
244
|
|||||
|
5e WOENSDAG.
Over de liefde van Jozef jegens zijn
heilig gezin. esohouwcn wij eerst, welke liefde
i er schuilde in Jozefs hart voor do H. Maagd Maria. Zij was het reinste, het beminnelijkste, het schoon- ste aller schepselen, zij was de nederigste, zachtmoedigste, de zuiverste onder de menschenkinderen, zoowel boven de En- gelen als boven de menschen stond zij in liefde tot God; bovendien, hoe zuiver, hoe engelachtig beminde zij zelve haren brui- degom, zij verdiende dus wel de liefde van Jozef, die de deugd zoozeer beminde! Hij beschouwde haar als de Welbeminde van God, uitgekozen tot Moeder van zijn Zoon. Hoe groot moost om dit alles de liefde van den rechtvaardigen Jozef wel zijn jegens zulk een beminnelijke echt- genoote. Overwegen wij vervolgens zijne liefde
tot Jesus. Toen God hem tot vader over zijn Zoon aanstelde, legde hij in zijn hart eene ware vaderliefde, eene liefde, zooals zulk een Zoon verdiende, bovendien was die Zoon zijn God; Jozefs genegenheid |
|||||
|
245
|
|||||
|
was dus niet alleen natuurlijk, zooals van
iederen vader, maar ook en vooral boven- natuurlijk. Door de openbaring des En- gels wist Jozef, dat dit Kind, \'t welk hein altijd vergezelde, het Goddelijk Woord was; hij wist, dat dit Kind zelf hem tot zijn bewaker had willen uitkiezen, en hem Va- der wilde noemen. Welk een krachtige liefdevlam moest dus wel zijn hart verte- ren, bij het overwegen van dat alles, als hij dion Zoon aan hom zag gehoorzamen, de nederigste werkzaamheden met liefde en nauwgezetheid zag verrichten, on zijn kostbaar zweet zag storten onder oen af- mattend en arbeid, die zijne krachten bijna te boven ging. Hoe werd zijn vaderhart van liefde ont-
vlamd, als hij den Schepper der wereld op zijne armen droeg, als hij Hem lief- koosde, of er van geliefkoosd werd, als hij uit dezen goddelijken mond die woorden des eeuwigen levens hoorde, gelijk aan zoo- vele vurige liefdepijlen, die zijn hart trof- fen en ontstaken, als hij de verheven voor- beelden zag van zijn Metgezol in den arbeid! Dikwijls verflauwt de liefde tusschen
beminnende personen, daar zij met de ja- ren meer en meer de gebreken van het |
|||||
|
246
|
|||||
|
beminde voorwerp ontdekken. Niet Zoo
bij Jozef; hoe meer hij met Jesus omging, hoo meer hij ook zijne heiligheid leerde kennen. Oordeel hieruit, hoezeer hij Jesus beminde, daar hij ongeveer dertig jaren met Hem leefde! Gebed.
e^elukzaligo Aartsvader, die waardig ge-
f kourd werd om met vaderlijk gezag op te treden tegenover Hom, aan wien het heelal gehoorzaamt, ik verheug mij over uw geluk en uwen roem, en wijl God het niet beneden zich heeft geacht, om u te dienen, wil ook ik uw dienaar wezen, u eereu en beminnen, als mijn moester. Neem mij onder uwe bescherming, en be- veel mij wat u zal goeddunken: ik weet dat al uwe verlangens slechts strekken tot tot meerdere glorie vau God. O H. Jozef bid Jesus voor mij, Hij zal, Hij kan niets weigeren aan u, die hier op aardo alles voor Hem over hadt. Vraag Hem om vergiffenis mijnor zonden, vraag Hem om mij van al het geschapene te onthechten, en over mij na ar wel gevallen te beschikken. II. Maagd Maria, om de kuische liefde van den H. Jozef jegens u, eene liefde, die u |
|||||
|
247
|
|||||
|
zoo aangenaam was, stel mij onder uwe
bescherming, on vraag hem, om mij als zijn dienaar te willen aannemen. En gij, lieve Jesus, die om mijne onge-
hoorzaamheid te boeten, aan de menschen hebt willen gehoorzamen, ach, om de ver- diensten van die gehoorzaamheid, geofmij de genade, voortaan uwen 11. Wil in alles op te volgen; en om uwe liefde tot Jozef smook ik U, geef mij een groote liefde tot U, oneindige Goedheid! Vergeef mij mijne beleedigingen; ach ik gevoel er zoo innig spijt over; on mank, dat ik U beminne, gelijk de 11. Jozef U heeft lief- gehad. Voorbeeld.
W\\ e 11. Ignatius had eene te teedere gods-
JL? vrucht tot de Maagd der maagden, dan dat hij den kuischen H. Jozef zou hebben kunnen vergeten. Het kostbare boek zijner godsvruchtoefeningen toont ons genoegzaam zijne vereering en zijn vast vertrouwen op dezen grooten Heilige. In zijn bidvertrok bevond zich een beeld van den H. Jozef; gaarne mocht hij in tegen- woordigheid van dezen grooten leermeester des inwendigen levens bidden eu de H. |
|||||
|
248
|
|||||||
|
Mis opdragen; aan do voeten van dien uit-
stekenden zieleherder legde hij alle moei- lijke vragen ter oplossing neer; en onder de ingevingen van den H. Jozef is de 11. [gnatiua zoo bekwaam geworden in do onderscheiding der geesten en het bestuur der zielen. (Huguet.) 6« WOENSDAG.
De dood van den H. Jozef.
|
|||||||
|
I aten wij overwegen hoe de H. Jozef
aan het einde zijner loopbaan ge- komen was, na Jesus en Maria trouw te hebben gediend; ziet, hoe hij op zijn sterfbed ligt, omringd door die beide personen, welke hij gedurende zijn leven zoo had liefgehad; in hun zoet gezelschap zal hij uit dit leven scheiden; welk een troost! De tegenwoordigheid van zulk eene Bruid,
van zulk een Zoon, maakte den dood van Jozef zoet en kostbaar. Hoe ook zou de dood bitter kunnen zijn in de armen van Hem. die het eeuwig Leven is? Wie zal ooit kunnen beseffen hoeveel troost, hoeveel zuivere geneugten en liefdevlammen het |
|||||||
|
249
|
|||||
|
hart van Jozef op dit oogenblik vervulden,
als bij de goddelijke woorden van Jesus hoorde, of de troostredenen, die Maria hein toesprak? De meening van don H. Franciscus van Salos is dus wel gewettigd, dat Jozot stierf uit loutere liefde tot God. Zoo Wcis de dood van onzen Heilige
zacht en kalm. Zonder angst noch vrees, want hij had altijd zuiver en heilig geleefd. Zoo kunnen voorzeker niet zij sterven, die ooit grootelijks God beleodigd hebben; maar toch, al wie in zijn stervensuur door den H. Jozef wordt beschermd, zal een grooten troost smaken. Hij, die God aan zich zag gehoorzamen, zal ongetwijfeld den duivel kunnen bevelen en verjagen. Gelukkig hij, die zich deze bescherming verdient. Laten wij ons deze dus waardig maken, en er iederen dag om bidden. Gebed.
Mijn beminde Beschermer, met recht
__, kondet gij zulk een kostbaren dood verwachten, daar uw leven rein en heilig
geweest was. Ik voor mij heb alle reden, om een ongelukkigon dood te verwachten, maar ik heb nog hoop; als gij mij bijstaat, zal ik nietverloren gaan. Gij waart niet alleen |
|||||
|
250
|
|||||
|
de vriend, maar ook de bewaker en voed-
stervader van 111 ijn Rechter; als gij mij bij Hem verdedigt, zal Hij mij niet veroor- tleelen; o, maak dus, dat ik uwe bemidde- ling verdien. H Aartsvader, ik kies u heden na Maria, tot mijn eersten voorspreker; alle dagen wil ik u mijne hulde brengen, al zij het slechts door een kort gebod of kloine versterving, on u zoo tot mijn J\'a- troon kiezen. Ik weet wel, dat ik daartoe onwaardig ben, maar om uwe liefde tot Jesus en Maria smeek ik u, neem mij tot uwen dienaar aan; en om hun zoet ge- zelschap, dat, gij o]) aarde genoot, bid ik u, uil niet ophouden, mij op aarde te be- sehermen, opdat ik God nimmer meer vor- lieze. En om de hulp. die Jesus en Maria u in uw stervensuur brachten, bid ik u, sta ook gij met Jesus en Maria mij bij in dat gewichtige oogonblik, dat over mijne eeuwigheid beslissen zal. Allerheiligste Maagd, mijne hoop! rekenen-
de op de verdiensten van Jesus en op uwe voorbede, vertrouw ik, mij voor eeuwig te redden; lieve goede Moeder, aoli verlaat mij nooit, on sta mij vooral in mijn laatste oogenblikken krachtig bij, opdat ik in Jesus\' liefde en de uwe sterve. Lieve Jesus, barmhartige Zaligmaker, die
|
|||||
|
251
|
|||||
|
eens mijn Rechter zult zijn, ach, vergeef
mij de beleedigiugen, die ik ellendige U onophoudelijk aandoe. Ik weet het, zij zijn groot, maar ik gevoel er spijt over, zulk een goeden, liefdevollen Meester on- trouw te zijn geworden. Welk een ramp voor mij, zoovele jaren buiten uwe liefde te hebben geleefd. Schenk mij do genade, U van nu af getrouw te beminnen al mijne overige levensdagen, opdat ik, als mijn stervensuur zal slaan, ontstoken zij van liefde tot U. Ik vraag U geene andere genade dan U vurig te beminnen ten einde toe. Amen. Vaarbeeld.
Ook de II. Theresia had een groote
devotie tot den roemvollen Bruidegom der Allerheiligste Maagd; men kan zelfs zeggen, dat haar vooral de eer toekomt, de vereering van den II. Jozef te hebben ver- broid. lleeds in hare jeugd gevoelde zij een groote genegenheid tot dezen Heilige, zij ondornam nooit iets zonder zijne be- scherming in te roepen, en noemde hem steeds haren Vader. Al hare kloosters stelde zij onder zijn patronaat. Toen zij zelve onder de rangen der Heiligeu was |
|||||
|
252
|
|||||
|
opgenomen en eenige liarer stichtingen
haar zelve tot patrones hadden genomen, verscheen zij te Avila aan zuster Isabella, on beval, dat al die stichtingen wederom den H. Jozef tot patroon moesten nemen. Tijdens haar leven verbood hare ootmoe- digheid haar, om te spreken over de ont- vangen hemelscho gunsten; alleen opzich- tens den 11. Jozef maakte zij eene uitzondering en aarzelde zij nimmer om de door hem verkregen genaden openbaar te maken, ten einde zoo haar vurig verlangen naar zijne meerdere verheerlijking te voldoen. (II. Alphonmis. Noveen H. Theresia.) 7\' WOENSDAG.
Over de glorie van den H. Jozef. e heerlijkheid, die God in den
hemel aan zijne Heiligen geeft, komt overeen met den graad van deugden, door hen op aarde beoefend. Om nu een denkbeeld te hebben van de hei- ligheid, waardoor Maria\'s Bruidegom uit- blonk, behoeven wij slechts het Evangelie open to slaan; daar staat: Jozef, de man van Maria., icas rechtvaardig. Een rechtvaar- |
|||||
|
253
|
|||||
|
dige is iemand, die alle deugden beoefent,
anders wordt hij geen rechtvaardige ge- noemd. Als dus volgens Gods woord, Jozef reeds
een rechtvaardige was, toen hij tot Brui- degom van Maria werd verkozen, welken vooruitgang iu de deugd zal hij dan wol gemaakt hebben, levende in het voortdu- rend gezelschap van zulk een voortreffelijke, zulk oen heilige Maagd, bij wier schitte- rende deugden alle hemelingen te zamen als een schaduw zijn! Als één woord van Maria voldoende is om Joannes den Booper te heiligen, en Klisabeth met den II. Geest te vervullen, tot wolk een graad van hei- ligheid moet dan de schoone ziel van Jozef zijn opgeklommen, ten gevolge der ver- trouwelijke, leerzame, godvruchtige gesprok- ken, welke hij met Maria gevoerd heeft, gedurende dertig jaren! Bovendien, welke vermeerdering van
deugd mogen wij bij Jozef veronderstellen, als wij bedenken, dat hij even zoovele ja- ren doorbracht met Jesus, Gods Zoon, de heiligheid zelve, Hem dienend en voedend, en bijstand verleenend in alle levensbe- hoeften. «Voorwaar, Ik zeg u," sprak Jesus, «als iemand een glas water geeft in mijnen naam, hij zal zijn loon niet missen." Maar |
|||||
|
254
|
|||||
|
welke glorie zal Hij dan Jozef wel hebben
toegedacht, die Hem redde van den kin- dermoord, Hem kleedde en voedde, on met zooveel liefde op zijno armen droeg. Zeer zeker was Jozefs leven in zulk een
heilig gezelschap als een voortdurend ge- bed, vruchtbaar in oefeningen van geloof en hoop, van liefde en zelfverloochening. Do rechtvaardige God, die ieder naar verdien- sten beloont, welk een geluk moet Hij Jozef wel bereid hebben voor zijn overvloed van allo deugden! Do H. Augustinus vergelijkt do andere Heiligen bij heldere sterren, doch den 11. Jozef bij do zon. Pater Suarez beschouwt als zeor aanne- lijk, dat na Maria de 11. Jozef in verdiensten en glorie alle heiligen overtreft; de eer- biedwaardige Bernardinus de Bustis maakt hieruit de gevolgtrekking, dat de H. Jozef in den hemel iu zekeren zin aan Jesus en Maria gebiedt, als liij van hen e*.....I\'
andere gunst voor zijne dienaren vraagt.
diebed.
éP% glorievolle Aartsvader! nu gij vol
%Jf\' vreugde in den hemel zetelt, op zulk een verheven troon bij Jesus, die u op aarde onderdanig was, bid ik u, heb medelijden |
|||||
|
255
|
|||||
|
met in ij, die nog te midden van zooveel
vijanden leef, ten prooi aan hevige harts- tochten, welke nog voortdurend strijd le- veren oin mij te verderven. Ach, door het geluk, dat u ten doel viel van hier op aarde voortdurend het beminnelijk gezel- schap van Jesus en Maria te genieten, ver- werf mij de genade, het overige mijns le- vens in onvorbroken vereeniging met (iod door te brengen, altijd de aanvallen der hel af te slaan en in de liefde van Jesus en Maria te mogen sterven, om met u mij eeuwig in hunne schoonheid te mogen vorheugen. Allerheiligsto Maagd, mijne beminde
Moedor Maria, wanneer toch zal ik, bevrijd van de vrees voor de zonde, in den hemel mij in aanbidding voor Jesus\' voeten mo- gon nedenverpon? Gij kunt mij die genade bekomen, ach help mij in naam van uwen getrouwen Bruidegom. Mijn beminde Jesus, dierbare Verlosser,
wanneer zal ik U van aanschijn tot aan- schijn mogen aanschouwen in mijn hemelsch vaderland? Zie, hier op aarde ben ik nog in voortdurend gevaar van U te verliezen. Ach, lieve Jesus, om do verdiensten van den H. Jozef, dien Gij in den hemel zoo zeer vereert, om uwe beminnelijke Moeder |
|||||
|
256
|
|||||
|
de Maagd dor maagdon, in naam van uw
kostbaar lijden on dood, smeek ik U: laat niet toe, dat ik nog ooit van U gescheiden worde, maar trek mij tot U, desnoods met geweld, als ik wodorspannig ben, maak dat ik hot voorbeeld van den H. Jozof moge navolgen, om eens evenals hij in den he- mel heerlijk te worden beloond, dit smeek ik U in zijnon naam en in dien van Maria. Amen. Jesus, Maria Jozef, ik geef\' U mijn hart,
mijn geest en mijn leven. Jesus, Maria Jozef, staat mij bij in mijnen
doodstrijd. Jesus, Maria Jozef, laat mij in uw heilig
gezelschap vreedzaam sterven. Voorbeeld.
!TOI|enige jaren geleden leefde er te S. eene
f I achtenswaardige familie in diepe droefheid. De oudste zoon, die gehuwd was, was een voorwerp van smart voor zijne ouders. Hij ontzag zich niet, hen op verschillende wijzo te bonadeelen, ja was gewetenloos genoeg, over zijn braven vader, |
|||||
|
257
|
|||||
|
die hem bij zijn huwelijk zulke schitteren-
de vooruitzichten had geopend, de hatelijk- ste leugens te verspreiden, liet is hier de plaats niet, om dat alles in den breede te verhalen, genoeg zij het te zeggen, dat zijn ouders dikwerf weenden over zijn wan- gedrag. En o, het leed, door een kind aan zijne onders berokkend, schreit zoozeer ten hemel om wraak! De straf Gods zou dan ook niet uitblij-
ven, De eene ramp na de andere trof den zoon, bijna voortdurend had hij met ziekten te kampen: en hij verloor ton slotte echt- genoote en kind kort na elkander. Nog gingen hem de oogen niet open, hij ging op den ouden weg voort, en nu strafte God hem in zijne geldelijke aangelegen- heden. De zaken gingen achteruit, hij be- hartigde ze niet meer, liet alles aan be- dienden over, maakte groote verteringen en stond weldra aan den rand van den ondergang. Stel u de verschrikkelijke droefheid voor
van den ouden vader, die deze zaak, gelijk men zegt, van den grond had opgehaald, en nu zijn eerlijken naam, waarop hij zoo trots ging, bedreigd zag. Want die slag zou ook op hem terugvallen, het was men- schelijker wijze onvermijdelijk. Gl. H. Jozef. 17
|
|||||
|
258
|
|||||
|
Eens kwam zijn twaalfjarig dochtertje in
eene kerk, waar zij niet gewoon was to gaan ; doch wijl het Zondag was, en zij voor de voorgaande H. Mis to laat kwam, moest zij daar wel heen. Hot was in hot laatste van Januari, en de pater hield eene predikatie ter eere van den machtigen H. Jozef om de geloovigen op te wekken tot het, vieren der zeven Woensdagen. Hij sprak met zooveel vuur, dat hij een
diepen indruk maakte op de geloovigen. Ook de kleine Agnes was er door getroffen, en dacht de geheelo II. Mis aan haren vader, in wiens oog zij zoo dikwijls de tranen had zien blinken. //Papa," riep zij bij hare thuiskomst,
terwijl zij hem onstuimig omhelsde, «papa, nu moet ge niet meer zoo weenen; de H. Jozef zal u weer vroolijk maken, de pater heeft zoo mooi over de zeven Woensdagen gepreekt; toe, laten wij die ook eens vie- ren!" Pat was een lichtstraal voor de be- droefde ouders! deze ongekunstelde woorden uit dien onschuldigen kindermond wekten hun vertrouwen op en met vuur hielden zij de gezegde godsvruehtoefening, en den laat- sten Woensdag naderden alle drie tot de H. Tafel. ])e uitkomst was hun vertrou- wen waardig; vol berouw kwam de zoon |
|||||
|
259
|
|||||
|
op den lOoii Maart in hun huis, waar hij
sedert jaren geen voet had gezet, en vroeg onder tranen om vergiffenis. Evenals de vader van den verloren zoon richtte de oude man hem op, drukte hem aan zijn hart, en was buiten staat, een woord te uiten. Eindelijk bracht hij snikkend uit: //Alles, alles, mijn zoon, heb ik u verge- ven !" meer kon hij niet zeggen. De hemel bekrachtigde deze verzoening:
de zaken namen plotseling eene geheel andere wonding, en de ramp was van hun huis afgewend door de voorbede van den H. Jozef. En gij, arme ouders, die dit leest, zoo
gij in een zelfde geval verkeert, o, wendt u tot den II. Jozef. Hij, die de tranen van zijne beminde Bruid droogde, als zij weende over het toekomstig lijden van Jesus, zal ook de uwe drogen; hij, die de echtgenoot is van do Troosteres der bedruk- ten, zal ook u troosten en uwe droefheid wegnemen. S. ... April 1887. J..;.
Sluitgelied na de zeven Woensdagen.
IjP\'ie, goede H. Jozef, ik heb de oefening
gggj der zeven Woensdagen volbracht, de |
|||||
|
260
|
|||||
|
geheimen uwa lérens overwogen en daar-
uit heilzame leeringen en lessen gotrok- ken; van verschillende heiligen is mij de groote devotie voorgesteld en de diepo vereering, welke zij u toedroegen. Waar zulke toonheelden mij zijn vóór
gegaan, mag ik daar wel achter blijven? O neen, voorzeker: ik smeek u dan ook, mij de genade te verwerven van even als zij in teedere godsvrucht tot u uit te blinken en mijne omgeving daardoor te stichten. Verwerf mij, smeek ik u, eene vurige
liefde tot Jesus en Maria, een kuisch en ootmoedig hart en de genade om altijd in Gods vriendschap te leven. Verwerf mij tevens, indien het mij zalig is, de gunst.......
waarvoor ik deze oefening heb opgedragen.
Amen. |
|||||
|
DERDE DEEL.
|
||||||||
|
jjflrfc \\fmt\\n\\ tot &w % $m\\
|
||||||||
|
VOOR IEDEEEN DAG.
|
||||||||
|
1» BEZOEK.
|
||||||||
|
lod bomiut ons zoo teederlijk, on
verlangt zóó zoor onzo scalig- heid, dat Hij de middelen om die te bewerken voor ons vermenigvuldigt. Een dier middelen is de vereering der Heiligen. Daar zij zijne vrienden zijn, wil de Hoer, dat zij voor ons bij Hem ten beste spreken, en door huntio gebeden en verdiensten ons de genaden te verwerven, dia wij zelvon niet verdienen. En wie weet niet, dat onder al die voorsprekers de H. Jozef na de Goddelijke Moodor de eerste plaats in- neemt in Gods Hart, on Lij bij Jesus alles vermag voor hen, die hem met vortrou- won aanroepen ? Zoggen wij hem dus dik- wijls : Schietgebed. II Jozef, geef mij het
|
||||||||
|
262
|
|||||
|
grootste vertrouwen in uwe machtige voor-
bede. Men sluit elk bezoek met het volgende :
Gebed vun den II. Alplionsus tot den
II. Jozef. Meilige Aartsvader, ik verheug mij over
_ uw geluk enuwo heerlijkheid. Gij werdt waardig gekeurd om als Vader to bovolon aan Jesus, en u to zien gehoorzamen door Hem, die aan hemel en aarde zijne wetten voorschrijft. O, grooto Heilige! daar een God u hoeft willen dienon, wil ook ik mij scharen onder uwo dienaars. Na Maria kies ik u tot mijn voornaamsten Bescher- mer, lederen dag wil ik n op een bijzon- dere wijze vereeren, en mij onder uwo hoede stellen. In naam vau hot zoote ge- zelschap van Jesus en Maria, dal gij ge- durende uw leven genoten hebt, bescherm mij op mijn geheelo aardsche loopbaan. In naam van den bijstand, u door Jesus en Maria in uw laatste uur verloend, bid ik u, sta ook mij op mijn sterfbed krachtig bij, maak, dat ik heilig stervonde onder uwe lioodo on die van Jesus en Maria, u in het paradijs moge bedanken en in uw ge- |
|||||
|
263
|
||||||
|
zelschap God in alle eeuwigheid loven en
prijzen. Amen. H. Jozef, Patroon dor H. Kerk, bescherm
ons, bescherm onzen H. Vader den Paus en onze Moeder de 11. Kork. Amen. 2\' BEZOEK.
^fpfifij moeten den II. Jozef veel vereeren
\\j!\'Jj omdat volgens eeno opmerking van Origenes, Gods Zoon zelf hem als zijn vader heeft willen eoren.(f) Dezen titel geeft hem dan ook de H. Lucas in hot Evangelie, en Maria zelve duidde hem niet anders aan: Uw vader en ik, zeido zij tot Jesus, zochten U mei droefheid." Als dus de Koning der koningen, zegt kar- dinaal Ailly, zich heoft gewaardigd, Jozef tot oen zoo hooge waardigheid to ver- heffen, is het alleszins betamelijk en billijk, dat ook wij trachton, hein zooveel mogelijk to vereeren. Schietgebed II. Jozef, ik wijd mij voor
altijd aan uwen dienst too; bescherm mij altijd, smeek ik u. Gebed. Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
||||||
|
(1 In I,ui\\ Hom; 17.
|
||||||
|
264
|
||||||
|
ge BEZOEK.
Welke Heilige, welke Engel zelfs,
zoo vraagt do II. Basilius, heeft ooit verdiend, Vader van God genoemd te worden? Jozef alleen heeft deze eer ge- noten. Wij mogen dus op hem deze woor- den van den Apostel Paulus toepassen: Hij staal, zouveel hooger dan de Engelen, ah hij ten erfdeel een naam, heeft verwor- ven, glorievoller dan den hunne (1) Door (lezen titel is de II. Jozef meer door God vereerd geworden dan allo Aartsvaders en Profeten, Apostelen en Opperpriesters; zij allen worden dienaars genoemd; doch de H. Jozef alleen wordt Vader geheeten van God. SciiiETüKBED: H. Jozef, Voedstervader van
Jesus, bid Jesus voor mij. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 202.
4« BEZOEK.
e Heer zelf beval de II. Margaretha
van Cortona aan, eene bijzondere de- votie tot den H. Jozef te hebben, en geen enkelen dag voorbij te laten gaan, zonder |
||||||
|
(1) Hebracos I. 4.
|
||||||
|
265
|
||||||
|
een of andere bijzondere eerbewijzing te
brengen aan hein, als aan zijnallergetrouwsten Voedstervader op aarde. (1) Laten wij ook dus niet in gebreke blijven, iedoren dag ons zelven meermalen aan don 11. Jozef aan te bevelen. Laten wij hein genaden en gunsten vragen: hij zal ons alles verkrij- gen, mits het ons zalig is. Schietgebed: H. Jozef, verwerf mij stand-
vastigheid in u alle dagen getrouwelijk aan te roepen. Gebed : Heilige Aartsvader, bladz. 262.
5° BEZOEK.
e H. Jozef werd aangesteld tot hoofd
van het heilig Huisgezin, klein wel is waar in getal leden, maar oneindig groot door de uitstekende heiligheid van de per- sonen, die het samenstelden: Gods Moe- der en Gods eenigon Zoon. God stelde hem dus aan tot lieer over zijn huis. In dat huis gebiedt Jozef, on de Zoon van God gehoorzaamt. Schietgebed : H. Jozef, om de gehoor-
zaamheid, die Jesus u betoond heeft, vorm mij tot een gehoorzamen opvolger van Gods Wil. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
||||||
|
(1) ISoll. 22 Febr. c. 9,
|
||||||
|
266
|
|||||
|
6? BEZOEK.
Jozue bracht do wereld in verbazing, als
de zon hom gehoorzaamde, toen hij haar lioval stil to staan, en hem don tijd te laten om de zegepraal op zijne vijanden to vol- maken. Maar wat is Jozue, dio zich ééns door do geschapen zon zag gehoorzaamd, in vergelijking met den H. Jozef, aan wien do /on dor gerechtigheid, Jesus Christus, gedurende dertig jaren in alles onderda- nig was! Schietgebed : H. Jozei\', zoo groot en toch
tegelijkertijd zoo nederig, verwerf mij do wave nederigheid. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
7= BEZOEK.
*fP uisteren wij, hoe do H. Bernardus
JU]] zich uitdrukt, sprekend over den H. Jozef: //Deze getrouwe dienaar word uitverkoren, niet alleen om de troost en steun to wezen van de Moeder des Heeren, te midden van de zware beproevingen, die zij zou te lijden hebben, en om do Voedster- vader van Jesus te zijn; maar ook boven- dien in zekeren zin de medewerker aan de Verlossing der wereld, het werk van |
|||||
|
267
|
|||||
|
den grooten Baad der drie Goddelijke Per-
sonen. (De Land: V. M. hom. 2) Schietgebed: H. Jozef, red ons; ons heil
is in uwe handon. Gebed : Heilige Aartsvader, bladz. 262.
8\' BEZOEK.
¥olgens den H. Johannes Damascenus
gaf God aan den II. Jozef, ten op- zichte van Jesus, do bezorgdheid en het gezag eens vaders, opdat hij zijne zending naar bohooren zou vervullen. Hij gaf hom do genegenheid eens vaders, opdat hij Jesus met do teedorste liefde zou bewaken; de bezorgdheid eens vaders opdat hij Jesus met allo mogelijke zorgen zou omringen; oindülijk het vaderlijk gezag, opdat de H. Jozef zeker zou zijn, in alles door den Zalig- maker en Maria to worden gehoorzaamd. Schietgebed: H. Jozef, wees ook altijd onze Vader, on maak dat wij waarlijk uwo kinderen zijn. Gebed: Heilige Aartsvader; bladz. 262.
9" BEZOEK.
C^IIlorievolle H. Jozef! om do droefheid,
>fJ die gij gevoeldet, toen gij het Godde- |
|||||
|
268
|
|||||
|
lijk Woord zoo arm in oen stal zaagt ge-
boren worden, te midden van zulke groote ontbering, zonder vuur noch voldoende dek- king; om de bittere tranen, welke de vin- nige koude aan het Goddelijk Kind ont- lokte, smeek ik u, mij eeuo diepe droefheid te verwerven over mijne zonden, die de oorzaak waren van Jesus\' lijden. Door do vertroosting, die uw hart gevoelde bij het beschouwen van het beminnelijk Kindje, stralend van hemelsche schoonheid; bij de liefde, die in uw hart ontstond, als gij zaagt, hoe het zijne armpjes tot u uit- strekte on u vriendelijk tegenlachte, smeek ik u, verwerf\' mij de genade, Hem ook met eene vurige liefde hier te bominuen, om Hem eens in don hemel voor eeuwig te bezitten. Schietgebed: H. Jozef, doordring onze
harten van een levendig berouw, en maak ze gevoelig en vatbaar voor do beminne- lijkheid van Jesus. Geüeu: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
10\' BEZOEK.
Bijriju bemindo Beschermer, door uwe
Bm algeheele en voortdurende gehoor- zaamheid aan God, verwerf mij van uwen |
|||||
|
269
|
|||||
|
Jesus do genade, immer zijne goddelijke
voorschriften getrouw op te volgen; verwerf mij, dat ik op mijno reis naar de eeuwigheid, te midden van zooveel vijanden, Jesus en Maria nimmer verlieze, en tot mijn laatsten snik in uw en hun gezelschap blijve ; in dat gezelschap zullen de bitter- ste smarten, ja do dood zelf mij zoet en aangenaam worden. Schietgebed : H. Jozef, ik wil geheel de
uwe zijn, om, door u, geheel aan Jesus en Maria toe te behooren. Gebed.- Heilige Aartsvader, bladz. 202.
11« BEZOEK.
groote Heilige! door de verdiensten
van de smart, die u trof, toen gij Jesus in den tempel verloren hadt, verwerf mij overvloedige tranen om zonder ophou- den de beleedigingen te beweenen, die ik mijn godclelijken Meester heb aangedaan; en om de vreugde, die gij smaaktet, als gij Jesus terugvondt, bid ik u om de ge- nade en liet geluk, Hem ook weder te vin- den, in mijn hart binnen te leiden en Hem nimmermeer daaruit te verjagen. Schietgebed : H. Jozef, vermeerder ons
geloof, en maak het vooral levendig en |
|||||
|
270
|
|||||
|
onwrikbaar in do tegenwoordigheid van
.Tesns in het Allerheiligste Sacrament. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 202. 12" BEZOEK.
0 Is God iemand ergens toe bestemt, zegt
S-^ do II. Thomas, geeft Hij hem alle noodige genaden oin die roeping waardig te vervullen." Daar do H. Jozef geroepen was om den rang van Vader te vervullen tegenover Josns, moet men als zeker aan- nemen, dat God hem alle gaven van wijs- heid en heiligheid gaf, die zulke waardig- heid vereischte. Gerson zegt, dat de II. Jozef, onder moer, drie buitengewone voor- rechten ontving: Ie van geheiligd te wor- den in den schoot zijner moeder, zooals Joremias en Joannes de Dooper: 2e van terzelfder tijd in de genade bevestigd te worden; 3e altijd bevrijd te blijven van de aandriften der vleeschelijke begeerlijk- heid, welke laatste genade nog voortdurend vorsterkt on vermeerderd werd door den omgang met do zuiverste der maagden. En aan deze genade vooral maakt hij zijne godvruchtige dienaren deelachtig, door ze van de onzuivere neigingen te bevrijden. Schietgebed : H. Jozef, schitterende lelie |
|||||
|
271
|
|||||||
|
van zuiverheid, bewaar in ons ongeschon-
den deze engelachtige deugd. Gebed.- Heilige Aartsvader, bladz. 2C2.
18\' BEZOKK.
\'jjTozef wordt in het Evangelie een rocht-
@ vaardige genoemd. (1) Doch, wat is een rechtvaardig man ? Dat is, volgens den H. Joannes Chrysostomus, een man, die alle deugden bezit. «Merkt wel op," zoo zegt hij, «dat Jozef rechtvaardig wordt ge- noemd, omdat hij alle deugden in een vol- maakten graad bezat.(2)" Jozef was dus reeds heilig vóór zijn huwelijk met Maria; maar hoe groeide die heiligheid aan, toen hij met Gods Moeder werd vereenigd! Hare voorbeelden alleen waren reeds vol- doende om hem te heiligen ; en als Maria, volgens den 11. Bernardinus van Sicna, de uitdoelster is van alle genaden, welke overvloedige gunsten moet zij dan Jozef wel verworven hebben, Jozef, dien zij zoo zeer liefhad, en van wien zij ook zoo teeder bemind werd! Schietgebed : H. Jozef, vermeerder toch
|
|||||||
|
(l)Muttli. 1.19.
(2) Hom 4 in Matth. |
|||||||
|
272
|
|||||
|
bid ik u, mijne devotie tot. Maria, uwe
beminnelijke Bruid en onze goede Moeder.
Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
14- BEZOEK.
*Cjf% e twee leerlingen, die naar Emmaiis
£jJ9 gingen, voelden hun hart brandende van liefde, tengevolge dor weinige oogen- blikken, dat Jesus met hen sprak. Wat dan te denken van de zuivere liefdevlam- men, waardoor Jozefs hart werd verteerd, gedurende de dertig jaren, die hij door- bracht in het gezelschap van Gods Zoon, al de woorden in zijn hart bewarende, welke van die goddelijke lippen vloeiden, en voortdurend de verheven voorbeelden voor oogon hebbende, die Jesus hem gaf van gehoorzaamheid en liefde jegens God, voorbeelden van geduld en hulpbetoon en bereidvaardigheid in het volbrengen van een last, die zijn hemelsche Vader Hem had opgelegd! Schietgebed : H. Jozef, ontvlam mijn
hart van liefde tot Jesus. Gebed : Heilige Aartsvader, bladz. 202.
|
|||||
|
273
|
|||||
|
15- BEZOEK.
\'DfSte 11. Paulus verzekert ons, dat God
EU9 een ieder naar zijne werken zal be- loonen. (Bom. II. 0.) Welke glorie is dus niet voor den H. Jozef weggelegd, die Hem zoozeer heeft bemind, en Hem bier op aarde zooveel diensten heeft bewezen! Een glas water in .Tesus\' naam gegoven, zal zijn loon niet missen; doch welke zal de belooning van den 11. Jozef zijn, welke tot Jesus Christus zeggen kan: «Niet alleen gaf ik U drank en spijs, klee- ding en onderkomen, maar ik redde uw leven, door U uit de handen van Herodes te bevrijden!" Schietgebed: II. Jozef, wakker onzen
ijver aan, om meer en meer in de deugd voortgang te maken, door de hoop op de eeuwige belooning. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 202.
1G" BKZOEK.
ndor de voornaamste deugden mag
men voorzeker de nederigheid rang- schikken. Evenals de hoovaardij de oor- sprong is van alle kwaad, zoo is de nede- righeid de bron, waaruit alle deugden Gl. H. Jozef. 18
|
|||||
|
274
|
|||||
|
voortvloeien. Wie niet nederig is, kan on-
mogelijk waarlijk de deugd beoefenen. Hij zal trotsch gaan op het goede, door hem verricht, vermetel worden, niet naar den raad vanzijn zielsbestierder willen luisteren, eu zoo voor zich de bron openen van vele zonden. Met den nederige gaat het juist omgekeerd. Als wij nu bedenken, dat Jo- zef van nature nederig was, en voortdu- rend de verheven voorbeelden van Jesus en Maria kon aanschouwen, hoezeer moest hij dan zich nog immer kleiner en gerin- ger hebben gevoeld, daardoor meer en meer eu meer aan God hebben behaagd, en tot belooning daarvan, steeds meer en meer genaden en deugden hebben ont- vangen. Laten ook wij de hoovaardigheid, waar-
mede wij helaas allen behept zijn, trachten uit te roeien door de voorspraak van den H. Jozef, en ook wij zullen vooruitgang maken in de deugd. Schietgebed : Nederige H. Jozef, ver-
krijg ons de ware ootmoedigheid. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
|||||
|
275
|
|||||
|
17" BEZOEK.
4^m te bewijzen, welke macht de H.
%S> Jozef in don hemel bezit, zegt de H. Bernardinus van Siöna: //Ongetwijfeld bo- waart Jesus hierboven jegens den 11. Jozef die liefde eu eerbied, hem op aarde be- toond. Li plaats van verminderd te zijn, neemt dit gevoel nog immer toe-" Liefde en eerbied: dat beteekent, dat de Opper- heer, die don II. Jozef hier op aarde als een Vader heeft willen rereeren, hem in don homol niets zal weigoren ! Welk een reden oin mot vortrouwon uit te roepen: Schietgebed: Heilige Jozef, machtige
Beschermer onzer zielen, bewaar ons voor iedere zonde! Gebed : Heilige Aartsvader, bladz. 262.
18- BEZOEK.
fa 1 was de H. Jozef\' niet volgens de
JÈÏlLj natuur Jesus\' vader, hij had toch ge- zag over Hem als echtgenoot der 11. Maagd, die als wezenlijke Moeder vau Josus ook werkelijk gezag over Hem had. De eige- naar van den boom immers, is ook meester van zijne vruchten. Daarom ook gehoor- zaamde Jesus den H. Jozef op aarde en |
|||||
|
876
|
|||||
|
eerbiedigde hem als zijn Vader; daarom
ook beschouwt Jesus zijno geboden in den hemel als bevolen. «Want, zegt Gerson, als oen vador zijn rechtgeaarden zoon iets verzoekt, hoeft dit verzoek de kracht van een gebod." Schietgebed : II. Jozef, wees onze ver-
dediging in de bekoringen, on onze kracht in de wederwaardigheden. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 2(52.
19° BEZOEK.
roote Heilige! aangezien u een God
heeft willen dienen, wil ook ik uw dienaar wezen, u eeren en beminnen, als mijn heer on meester. Zie, ik stel mij ge- heel in uwe handen, beveel mij wat gij wilt, het zal altijd tot Gods glorie en tot mijn welzijn strekken, en daarom wil ik u ook onvoorwaardelijk gehoorzamen. H. Jo- zef, beveel mij vooral, Jesus en Maria lief te hebben, en hunne en uwe deugden na te volgen. Doch bid dan ook tevons voor mij bij Jesus om de noodige kracht om dat gebod op te volgen. Zeker, Hij zal u niets weigeren, daar gij Hem op aarde ook niets geweigerd hebt. Zeg Hem, dat Hij mijne zonden vergeve, mij van de ijdele |
|||||
|
277
|
|||||
|
schepselen onthechte, en mijne zinnen op
het hemelsche richte, opdat ik geheel yan dat goddelijk liefdevuur moge ont- branden. Schietgebed: H. Jozef, bewaar uwe
kinderen. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 202.
20= BEZOEK.
roemvolle Patriarch! nu gij in den
hemel zetelt, u verheugend in vol- maakt geluk bij uwen welbeminden Jesus, die u op aarde onderdanig was, bid ik u, heb medelijden met mij, dio nog vorkeeron moet te midden van zoovele slechte gees- ten en kwade hartstochten,. welke mij aan- houdend bestrijden, om mij den hemel te doen verliezen. O! om het geluk, dat gij reeds hier beneden genoot, van voortdu- rond in Jesus\' on Maria\'s gezelschap te mogen leven, smeek ik u, verwerf mij de genade, evenals gij hier op aarde altijd met God vereenigd te blijven, en zoo- doende de aanvallen der hel met glans af te slaan; vorkrijg mij ook, in do liefde van Jesus en Maria uit dit leven te mogen scheiden, en zoodoende den hemel te ver- dienen, om daar eeuwig met u te juichen. |
|||||
|
278
|
||||||
|
Schietgebed: H. Jozef, bezorg mij de
zegepraal over mijne hartstochten, en een grooten afschuw voor de zonden. Gebed.- Heilige Aartsvader, bladz. 2G2.
21- BEZOEK.
Be H. Paulus leert ons, dat de onkuisch-
\' heid de straf is voor de hoovaardig- heid. (1) Omgekeerd kan men zeggen, dat de waarlijk nederige beloond wordt met alle deugden, doch vooral met de engel- achtige deugd van zuiverheid. Na Maria was, men mag dit veilig aannemen, haar Bruidegom do nederigste aller menschou. Hoezeer dus zal God hem daarvoor beloond hebben met een graad van zuiverheid, die hom aan een Engel gelijk maakte! God bemint deze lieftallige bloem onder
de deugden bijzonder. Immers, wie werd onder het kruis tot steun voor Maria aan- gewezen? Waren het de 11. Thaddeus of de H. Jacobus, hare familieleden? Of de H. 1\'etrus, de Prins der Apostelen ? Neen, geen van allen, doch zie, tot den Apostel, die maagd was, sprak Jesus: //Ziedaar uwe Moeder." |
||||||
|
(i) Rom. I, 23, 24, sqq.
|
||||||
|
279 _
|
|||||
|
De H. Jozef moet dus wel buitengewoon
aan God hebben behaagd om zijne schitte- rende kuischheid. Laten dus ook wij al- len deze schoone deugd beoefenen, en zeg- gen wij dikwijls tot den 11. Jozef het volgende: Schietgebed: Schitterende lelie van zui-
verheid, H. Jozef, maak ons rein on zui- ver van zeden. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 202.
22" BEZOEK.
fHPet zou een wonderlijk geheel vormen,
JZL zegt de 11. Theresia, als ik de ontel- bare genaden wilde opsommen, en de ge- varen waaruit ik gered ben, alles door de voorspraak van den H. Jozef. Het schijnt, dat de Heer aan de andere Heiligen meer deze of gene bijzondere macht heeft ge- schonken ; doch de ondervinding bewijst, dat de H. Jozef ons in alle behoeften bij- staat; God schijnt hierdoor de liefde te willen vergoeden, welke deze Heilige Hem op aarde heeft betoond." Schietgebed: H. Jozef, vraag altijd voor
mij de genade, van goed te bidden. Ge BED: Heilige Aartsvader, bladz. 2fi2.
|
|||||
|
2S0
|
|||||
|
28° BEZOEK.
Be H. Theresia zogt nog: «Daar ik
\' door eono langdurige ondervinding de wondervolle macht ken van den II. Jozef
op Gods I [art, zon ik iedereen willen over- halen om hom op bijzondere wijze te vor- oeren. Altijd zag ik die personen, welke een ware devotie tot hom hadden, voort- gang maken in de deugd.... Dat zij, die mij niet geloovon, er maar eens do proef van nomen." Schietgebed: Goede 11. Jozef, patroon van
hot inwendige leven, geleid mij naar do volmaaktheid, die God van mij vordert. Gkbkd : Heilige Aartsvader, bladz. 202.
2ie BEZOKK.
raioon de Egyptenaren tijdens den hongers-
l-L; nood tot Pharao gingen om levensmid- delen, zeido hij hun: //Ile ad Joseph, gaat tot Jozef." Mij dunkt, ik hoor Jesus het- zelfde zeggen, tot ons. Laten wij dus tot Jozef vluchten, en wij zullen getroost worden. Schietgebed : Beminnelijke Jozef, troost
der beproefde zielen, wij zullen in al onze kwellingen tot u gaan. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
|||||
|
28 L
|
|||||
|
25" BEZOEK.
Be H. Theresia zegt, dat zij niet kon
\' begrijpen, hou men veel devotie tot do H. Maagd kon koesteren, zonder tevens hïiron maagdelijkon Bruidegom eeno diepe vereering te brengen, die op aarde zoo ge- trouw was in haren dienst. Laten wij dus tot de H. Theresia gaan, opdat zij ons eeno groote devotie tot Maria en Jozef bekome. Schietgebed: H. Jozef, om de liefde van uwe trouwe dienares Theresia, geef ons, altijd in godsvrucht tot u toe te nemen. Gebed. Heilige Aartsvader, bladz. 202.
26" BKZOEK. ¥ersmaad mij niet, o beminde Bescher-
mer, als ik, de ondankbaarste zondaar, u smeek om mijn Patroon te willen zijn. Bewijs mij die gunst, ik smeek er u om, bij do liefde van uw beminden Jesus, bij de liefde van uwe doorluchtigo Bruid Ma- ria, bij de liefde van uwe trouwo dienares de H. Theresia, die zooveel heeft gedaan, om uwe vereering te verbreiden. Maak dat ik als gij, in de armen van Jesus en Maria sterve! |
|||||
|
282
|
|||||
|
Schietgebed: Bescherm mij, machtige
heilige Jozef, in mijn doodsstrijd. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
27\' BEZOEK.
4j*f od zij dank, is er thans op de wereld
^jf wel geon enkel oprecht geloovige, die den H. Jozef niet vereert, maar onder allen ontvangen voorzeker zij de meeste genaden van hem, die hem het meest en met ver- trouwen aanroepen. Schietgebed: Geef mij, heilige Jozef, u
altijd zoo aan te roepen. Gebed : Heilige Aartsvader, bladz. 202.
28\' BEZOEK.
& Is ten tijde, dat Jesus op aarde bij Jo-
liEL; zef leefde, een zondaar vergeving zij- ner schulden gewenscht had, zou hij dan wel een machtiger voorspraak gevonden heb- ben na Maria, dan den H. Jozef? Willen wij ons dus met God verzoenen, laat ons dan den H. Jozef aanroepen, die nu in den hemel nog veel meer door Jesus wordt be- mind, dan eertijds op aarde. Schietgebed : H. Jozef, vraag altijd aan
Jesus, dat Hij mijne zonden vergeye. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
|||||
|
283
|
|||||
|
29° BEZOEK.
W aten wij den heiligen Jozef vragen om
ÏLJ, liefde tot Jesus; hij heeft dat zoo gaarne, en die gunst verwerft hij ons zoo graag; de meest geliefkoosde genade, die hij voor ons verkrijgt, is, dat wij Jesus beminnen; hij zelf bemint Hem zoozeer, het is dus zeer natuurlijk, dat hij de liefde tot Jesus wil zien toenemen. Schietgebed : Maak, getrouwe Bescher-
mer, dat ik Jesus naar bohooren beminne. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
30" BEZOEK.
Heilige Jozef, om de tranen, door u
gestort bij het overwegen van Jesus\' toekomstig lijden, verwerf mij, dat ik die smarten dikwijls en met teedere genegen- heid overdenke; en om de heilige liefde- vlammen, daardoor in uw hart ontstaan, bid ik u, werp een vonk daarvan in mijne ziel, die door hare zonden Jesus\' bitter lijden heeft veroorzaakt. Schietgebed : Maak, o heilige Jozef, dat
Jesus\' lijden altijd in mijn geest blijve. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
|||||
|
284
|
|||||
|
31- BEZOEK.
\'owi krachtige beweegreden nog, om een
I teederc devotie tot don II. Jozef te hebben, is gelogen in hot verlangen naar eon zalig sterfuur. Daar hij het Kind Je- sns rodde uit do strikken, dio Horodes ge- spannon had, heeft do 11. Jozef een bijzon- dere macht ontvangen om de stervenden to verlossen van do helsehe lagen. Kn om de voortdurende hulp, aan Jesus en Maria be- toond, om zijn noesten arbeid, waardoor hij in hun levensonderhoud voorzag, is hem hot voorrecht geschonken, aan zijne diena- ren in hun stervensuur de hulp van Jesus en Maria te verzekeren. Het is trouwens van algoineone bekendheid, dat do II. Jozef de patroon is voor een zaligen dood, om- dat hij zelf zoo zacht on kalm uit het leven is gescheiden in do armon van Jesus en Maria. Laten wij dus dikwijls tot hem ver- zuchten : Schietgebed: H. Jozef, verwerf mij, even-
als gij in de armen van Jesus en Maria den geest te geven. Gebed: Heilige Aartsvader, bladz. 262.
|
|||||
|
VIERDE DEEL.
|
||||||
|
EN
verschillende gebeden tot den H. Jozef.
|
||||||
|
i.i;iti:in:\\ onder de ii. mis.
Introïtus.
Stel u ir Gods tegenwoordigheid, er vraag de ge-
nade, om liet II. Misoffer waardig bij te wonen. Bid daarna : k belijd voor God almachtig, voor do H.
Maagd Maria en alle Heiligen, dat ik zwaar gezondigd heb door mijne eigene schuld. Daarom, algoede Jesus, vraag ik U door de voorspraak van de H. Maagd en den H. Jozef vergiffenis voor mijne over- tredingen. Barmhartige God, wees ons ge- nadig; en na onze zonden te hebben uitge- wiseht, leid ons naar het eeuwig leven. Amen. h>rif eleison.
aal eer, ontferm U onzer. (3 maal.)
|
||||||
|
286
|
|||||
|
Christus, ontferm U onzer. (3 maal.)
Heer, ontferm U onzer. (3 maal.) Glori» in excelsi* Deo.
Cf lorie aau God in den hooge, en vrede
% op aarde aan de menscheu van goeden wil! Wij loven U, wij zegenen U, wij aan- bidden U, wij verheerlijken U. Wij dankon U om uwe oneindige glorie. Heer God, hemelscho Koning, God Vader almachtig. Heer eeniggeboron Zoon Gods, .Tosus Chris- tus, Lam Gods, Zoon des Vaders, die de zoudon dor werold wogneomt, ontferm U onzer. Gij, dio do zonden der wereld weg- neemt, ontvang ons gebed. Dio aan de rech- terhand des Vaders gozoten zijt, ontferm U onzer. Want Gij zijt alleen Heilig, iilleen Hoer, alleen de Allorhoogsto, o Jesus Chris- tus, met den II. Geest, in de glorie van God deu Vader. Amen. Gebed.
Meor, Gij hebt gezegd, dat ons leven op
_,_s het uwe moot gelijken; ach, helaas! hoe was het mijne tot heden? Ik bid U, lieve Jesus, beschouw mijne zonden niet, herinner U slechts uwe barmhartigheid. Gij |
|||||
|
287
hebt gezegd, op de wereld te zijn gekomen
om de zondaars te verlossen; Gij zegt, dat wij niets kunnen zonder U; maar dat Gij ons alle hulp zoudt verstrekken, die wij vragen. O, help mij dan, ik smeek er Ü om, om alles wat Gij voor mij hebt gele- den; schenk mij de genade, uit de zonde op te staan, uwe deugden na te volgen, en U tot aan den dood getrouw en vurig te beminnen en te dienen. Lieve Maagd Maria, allerzoetste Moeder, wil dit gebed in Jesus\' welwillendheid aanbevelen. Heilige Jozef, voedstervader van Jesus, bid ook gij voel voor mij. Epistel.
Broeders, verheugt u in den Heer; nog
__) eens, ik zeg u, verheugt u. Dat uwe zedigheid bij allen bekond zij; de lieer is
nabij. Verontrust u over niets, maar in wel- ken staat gij ook zijt, biedt God uwe ge- beden aan onder smeekingen, vergezeld van dankzeggingen. En dat Gods vrede, die alle gedachte overtreft, uw hart en geest in Jesus Christus beware. |
||||
|
288
|
|||||
|
Evangelie.
f n dien tijd sprak Jesus van oen borg
__i tot Lot volk: «Zalig zijn do armen van Geest, want hunner is hot rijk der heme-
len. Zalig do zaehtzinnigen, want zij zul- len de aarde bezitten. Zalig zij die wee- tien, want zij zullen vertroost worden. Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtig- heid, want zij zullen verzadigd worden, Zalig de barmhartigon, zij zullen barmhar- tigheid verwerven. Zalig de zuiveren van harte, want zij zullen God zien. Zalig do vreedzamen, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden. Zalig die vervolging lijden om de rechtvaardigheid, want het hemelrijk is hun. Gij zult gelukzalig zijn, als men u mot venvenschingen zal overla- den, en vervolgen en valschelijk alle kwaad van u zal zeggen. Verheugt u dan, want een groot loon wacht u in don hemel; zoo immers zijn uwo profeten ook vervolgd, die vóo\'r u geweest zijn." (Matth. V. 2. 12) Credo.
liid hier de Twaalf Artikelen des Gelools.
Offerande.
M lmachtige en eeuwige God, ontvang
JÜk, dit onbevlekt otter, dat ik onwaardige |
|||||
|
289
|
|||||
|
opdraag aan U, levende en waarachtige
God, tot boete voor mijne zonden en be- leedigingen en nalatigheden zonder tal; ik o Her het U op voor alle aanwezigen en voor allo geloovigen, zoo levenden als dooden, opdat het hun en mij voordeelig zij ten eeuwigen leven. Amen. Als de priester zich de vingers wascht.
©mijn Jesus! gewaardig U, mij te
zuiveren door uwe genade en mij met het bruiloftskleed te omhangen, opdat ik U moge behagen en mij geheel met U ver- eenigen. Orate Fratres.
iJBÊjr\'eer God, ontvang uit de handen des
J-OHj priesters dit offer tot ons eigen wel- zijn en het geluk uwer geheele heilige Kerk. Wij dragen het U op, ter gedach- tenis van het Lijden, de Verrijzenis en de Hemelvaart van uwen lieven Zoon Jesus, tot meerdere eer van de Allerheiligste Maagd, den H. Jozef en alle Heiligen, opdat zij voor ons bij U mogen voorspre- ken. Amen. Gl. H. Jozef. 19
|
|||||
|
290
|
||||||||||
|
Prefatie.
Ja waarlijk, mijn God, het is billijk, ja
het is onze plicht, U altijd en overal te prijzen on te verheerlijken. Sta mij toe, mij met Jesus te vereenigon en U zoo voortdurend hulde en eer te brengen, liet is door llom, dat alle zalige geesten uwe Majesteit loven on prijzen. Ik waag het, om mijne zwakke stem bij de hunne te voegen, en U toe te zingen: Heilig, heilig, heilig is de God der Heerscharen. Hemel en aarde zijn vol van uwe glorie. Gezegend Hij, die komt in den naam des lleeren. Hosanna in excelsis! Memento der levenden
|
||||||||||
|
A
|
llergoedertierenste Vader! wij smooken
|
|||||||||
|
, U om Jesus Christus uwen Zoon, deze
zuivere Offerande goedgunstig te willen aanvaarden voor geheel uwe 11. Kerk, den Paus, de Bisschoppen en Priesters, en alle geloovigen. Schenk door de kracht van Jesus\' aanbiddolijk Vleesch en Bloed, die woldra onder geheimzinnige gedaanten op het altaar verschijnen zullen, do geuade, dat allen voortgang maken in de deugd, hunne hartstochten overwinnen en aange- |
||||||||||
|
291
|
|||||
|
naam mogen zijn in uwe heilige oogen.
Maak do bedienaars van uwen heiligen godsdienst heilig en zuiver, schenk hun de noodige kracht om het Woord Gods te verkondigen, en zogen hunnen arbeid. Be- werk de harten dor geloovigen, opdat zij uw Woord met vreugde opnemen, en het kleine zaadkorreltje op don bodem van hun hart tot een sterken boom mogo aangroeien. Inzonderheid bid ik U voor mijne dierba- ron, vooral NN. . . Zie, uw Zoon komt; zuiver onze harten,
opdat Hij daarin eene waardige woonplaats moge vinden. In zijn Naam smeek ik U, verhoor mij. Consecratie.
Aanbid hierJesus onder iedere gedaante geheel te-
genwoordig, en vraag Hem met vertrouwen, watgij noodig bebt. Dit oogenblik is zoó kostbaar in Gods oog, dat Hij aan een vertrouwvol gebed niets wei- geren zal, indien het gevraagde ons zalig is. Zeg daarna: Jesus, ik aanbid U, hier waarlijk te-
genwoordig. Ik weet, Oij zijt uit den hemel neergedaald, do handen vervuld met genaden, en zoekend aan wie ze te kunnen uitdeelen. Ik smeek U om dit olfer, het- zelfde van den Calvarieberg, verhoor mij, als het gevraagde dienstig is voor mijtte |
|||||
|
292
|
|||||
|
zaligheid. O, heilige Wonden van Jeans,
ik vlucht tot n; noemt mij in u op, en verbergt mij zoo voor de aanvalllen der hol. Memento der afgestorvenen.
rfpi edenk, o Hoer, uwe dienaars en die-
%fS naressen, welke ons roods zijn voor- gegaan in het andere leven. Zie, goede Vader, zij allen zijn uwe kinderen, hoor hun weeklagen en zuchten; ach, hoe wor- den zij in de zuiverende vlammen des va- gevuurs gefolterd voor do fouten, die zij tijdons hun leven niet genoog hebbon ge- boot. Ik smeek U, bij de liefde, waarme- de Gij uwen eonigen Zoon beschouwt, welke zooeven op het woord des priesters uit den hemel is gedaald, laat een druppel van zijn aanbiddelijk Bloed neerdalen op die bedroefde zielen, welke uwe rechtvaardig- heid nog van U verwijderd houdt, opdat het weldra aan uwe liefde gegeven moge zijn, haar den hemel binnen te laten. Voor- al bid ik U voor N N.... die mij op aarde zoo dierbaar was. Laat die ziel, smook ik U, hot rijk uwer glorio spoedig aanschouwen en mot do Engelen en Heili- gen jubelen in eeuwigheid. Door onzen Heer Jesus Christus. Amen. |
|||||
|
293
|
|||||
|
Pater Noster.
Boor heilzame bevelen aangemaand, en
door goddelijke instellingen onderwe- zen, durven wij bidden: Onze Vader, enz. Verlos ons, o ILeer, van alle kwaad, vooral van de zonde, hot grootste ongeluk, dat ons kan overkomen, vergeef ons de reeds bodrevone fouten, en schonk ons den waren vrede des harten. Amen. Agnu* Del.
am Gods, Heer Jesus Christus, Zoon
van den levondeu God, die door de medewerking van den II. Geest goboreu zijt uit de onbevlekte Maria, altijd Maagd, ik smeek U door uw heilig Lichaam en kostbaar Bloed, verlos mij van mijne zonden en genees mij van mijne ge- breken, opdat ik met hart en ziel uwe heilige wet aanhange, en nimmer meer van U gescheiden worde. Ik vraag U deze zelfde genade ook voor al mijne dierbaren en voor alle geloovigen, opdat uw rijk meer on meer gekend en bemind moge worden op aarde. Amen. |
|||||
|
294
|
|||||
|
Communie.
k zal liet hemelsch Brood nemen, en den
_L Naam des Heoren aanroepen." Heer, ik bon niet waardig, dat Gij komt
onder mijn dak, doch, spreek slechts één woord, en mijne ziel zal gezond wor- den. Het Lichaam en Bloed onzes Heeren beware mijne ziel ton eeuwigen loven. Amen. Gebed nit de Navolging van Christus.
"SKlfie zal mij geven, o Heer, dat ik U
yly] alleen vinde, U geheel mijn hart opene, en U geniete gelijk mijne ziel ver- langt, zoodat niemand op mij nederziet, noch eonig schepsel mij nog beweegt of aangaat, maar dat Gij alleen tot mij spreekt, zooals een geliefde tot zijn geliefde, een vriend tot zijn vriend? Dit bid ik U, dat ik ge- heel met U vereenigd worde, en mijn hart zich van alle schepsel aftrekke, om door U dik- wijls te nuttigen, meer en moer smaak te vinden in het hemelsche. Onder de laatste gebeden des priesters.
M\'io Heer, het Üll\'or is volbracht. Ach,
__| hoe onwaardig heb ik dit bijgewoond, |
|||||
|
295
|
|||||
|
holaas, hoe weinig verdiensten heb ik ge-
durende deze heilige handeling vergaderd! Vergeef mij zulks, zoete Jesus; in \'t ver- volg wil ik beter op mij zelveu letten, en alle verstrooiing verdrijven. Schenk mij daar- too uwe genade. Amen. Als de zegen gegeven wordt.
fiWegen, o H. Geest, deze goede voorne-
gËM mens, door de hand des priesters, daal met uwe zevenvoudige gaven in mijn hart en vervorm het geheel naar uw welbeha- gen. Amen. Onder liet laatste Evangelie.
mijn God, hoewel ik niet waardig ben,
dat Gij naar mij luistert, heb ik het toch gewaagd, voor Ü te verschijnen en in vereeniging met den priester U do heilige Offerande op te dragen. Moge zij voor mij vele vruchten van deugd afwerpen, moge mijn hart die vruchten benuttigen en er voordeel uit trekken. Ik hoop dit door de verdiensten van uwen lieven Zoon Jesus, die beloofd hoeft: «Voorwaar voorwaar, Ik zeg u, al wat gij mijn Vader in mijn Naam zult vragen, Hij zal het u geven." Verhoor |
|||||
|
296
|
|||||
|
mij dus uit kracht dezer belofte en door de
voorspraak van Maria en haren kuischen Bruidegom. Door denzelfden Christus onzen Heer. Amen. Gebed volgens voorschrift van I\'ans Leo
XIII na de II. Mis «e liidden. 3 maal liet Wees gegroet; daarna:
Wees gegroet, Koningin, Moeder van
barmhartigheid, ons leven, onze zoet- heid en onze hoop, wees gegroet. Tot u roepen wij, ballingen, kinderen van Eva, tot u sinecken wij, zuchtend en weenend in dit tranendal. Welaan dan, onze Voor- spreekster, sla op ons uwc zoo barmhar- tige oogen, en toon ons na deze balling- schap Jesus, de gezegende vrucht uws li- chaams. ü goedertierene, o meedoogcnde, o zoete Maagd Maria. Bid voor ons, H. Moeder Gods,
Opdat wij waardig worden de beloften van Christus. Laten wij bidden.
God, onze toevlucht en onze kracht,
zie genadig neder op het tot IJ smée- kende volk. En door de voorspraak van de glorievolle en onbevlekte Maagd en Moeder Gods Maria, van den H. Jozef |
|||||
|
297
|
|||||
|
haren Bruidegom, uwe H. H. Apostelen
Petrus en Paulus en alle Heiligen, ver- hoor barmhartig en goedgunstig de ge- beden, welke wij storten voor de bekee- ring der zondaars, voor de vrijheid en ver- heffing onzer moeder do H. Kerk, door Jesus Christus onzen Heer. Amen. H Aartsengel Miehaël, verdedig ons in
den strijd; wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen des duivels. Wy smeeken nederig, dat God hem gebiedc: en gij, aanvoerder van het hemclseho leger, drijf den Satan en de andere booze geesten, die ten verderve der zielen in de wereld rond- gaan, door de goddelijke kracht in de hel terug. Amen, 800 dagen aflaat aan allen, die deze
gebeden na de H. Mis in vereeniging met den priester op bovengemelde wijze verrich- ten, verleend door Vans Leo XIII. Verschillende gebeden tot den
H. Jozef. Gebed in allerlei noodwendigheden.
oezeer gevoel ik mij getroost, o
mijn beminnelijke en machtige lü beschermer, als ik uwe trouwe dienares, de H. Theresia hoor verzekeren dat zij u nooit te vergeefs heeft aange- |
|||||
|
298
|
|||||||
|
«
|
|||||||
|
roepen, en dat allen, die een ware devotie
tot u hebben, en geheel met vertrouwen tot u vluchten, altijd verhoord worden! Door een dergelijk vertrouwen bezield, t vlucht ik tot. u, o waardige Bruidegom
van de Maagd bij uitnemendheid! ik werp mij aan uwe voeten, en hoe groot zondaar ik ook ben, toch durf ik zuchtend voor u te verschijnen. O, verwerp mijn gering gebed niet, gij, die den glorievollen naam droegt van Vader van Jesus, maar hoor ze genadig aan, en spreek voor mij ten beste bij Hem, die uw Zoon heeft willen ge- noemd worden, en die u altijd als zijn Va- der heeft vereerd. Amen. Om vergiffenis der zonden en liefde tot God.
ff^li lorievolle Aartsvader, wiens leven zoo
«Söüf\' geheel zuiver en vol verdiensten is geweest, en die zoo vurig verlangt, God door ons te zien bemind en gediend, ver- werf mij tot zijne meerdere eer de ver- gitlouis myner talrijke zonden, en de ge- nade van ze te herstellen, door ware vruch- ten vau boetvaardigheid, en zoo het ver- ledoue weer goed te maken. Verwerf mij bovendien, gro\'<te Heilige, oen vurige liefde jegens mijn God, die al mijne liefde ver- |
|||||||
|
299
|
|||||
|
dient, en die mij zoozeer bemind heeft.
Verwerf mij bovendien, dat ik Hem hior op aarde zoodanig liofhebbe, dat ik waar- dig worde, Hem eens in den hemel voor eeuwig met u te beminnen. Amen. Om een zaligen levensstaat.
/pf roote Heilige, die zoo volgzaam en ge-
i|§jjp hoorzaam waart aan den leiding van don H. Geest, verwerf mij de genade om te weten, tot welken staat God mij roept. Re wereld tracht mij op alle wijzen te lokken, doch maak, dat ik mij niet door haar late verschalken. Duld toch niet, dat ik in deze gewichtige zaak worde misleid, immers, van de keuze hangt voor een groot deel mijne zaligheid af. Maak, dat ik, door God voorgelicht, en getrouw aan zijne stem, den staat kieze, waartoe Hij mij van alle eeuwigheid bestemde, en zoodoende mijn eeuwig heil verzekere! Amen. Om de genade van goed de plichten te ver-
vullen van den staat, waarin God ons heeft geplaatst. roote H. Jozef, altijd zoo gehoorzaam
aan Gods stem, en zoo stipt in de |
|||||
|
300
|
|||||
|
vervulling tier plichten, door den hemel
u opgelegd! door uwe verdienste en uwe macht op Jesus en Maria, bid ik u, maak mij ijverig en getrouw in de vervulling der plichten, die God mij heeft opgelegd, hoe zwaar zij mij soms ook mogou vallen. Verlicht en versterk mij, verwerf mij do noodige omzichtigheid en ijver; ondersteun mijn moed in de bezwaren, mijn geduld in de moeilijkheden; bewaar mij voor iedere zonde, opdat ik, na Gods Wil volmaakt te hebbon volbracht, het geluk smake, bij mijn dood mijne ziel in uwe vaderhanden over te geven, opdat gij ze aan Jesus en Maria zoudt overdragen en zij in God moge rusten. Amen. Om het wchlar/cn ec/ier tijdelijke zaak.
Meilige Jozef, die alles vermoogt bij Jesus
en Maria, die nooit tevergeefs wordt aangeroepen, ik werp mij voor u neder, en smeek u vol vertrouwen zegen in deze zaak.... Maar, als hetgeen ik vraag, strijdig mocht zijn met Gods oer on mijne Zcilig- heid, verwerf mij dan do genade, met liefdo mij te onderworpen aan Hem, die alles naar wijsheid bestiert, die voor ons een vaderhart heeft, die ons wederwaardig- |
|||||
|
301
|
|||||
|
heden overzendt tot ons eigen welzijn, en
die slechts ons eeuwig geluk beoogt. Amen. Om eenc geestelijke genade.
Beminnelijke H. Jozef, Bestuurder en
Beschermer der zielen die naar de volmaaktheid streven! bekom mij deze ge- nade.... Goede Vader, mijn gids en mijn voorbeeld, kunt gij mijn gebed versmaden, gij die zoo vurig Gods eer en onze zalig- hoid verlangt? Neen, gij kunt het niet verwerpen, ik heb daarvan het zoete ver- trouwen ; uwe goedheid zal aanvullen, wat aan mijne vurigheid ontbreekt, en gij zult mij verhooren volgens de geheele uitge- strektheid uwer liefde, en uwer macht op Dengene, die u zijn Vader noemde. Amen. Om den H. Jozef zijn gezin aan te bevelen.
Machtige H. Jozef, die door God werdt
, aangesteld als hoofd over het heilig- ste Gezin, dat ooit bestaan heeft! gewaar- dig «, uwe aandacht aan ons te wijden en onze familie onder uwe bijzondere be- scherming te stellen. H. Aartsvader, toon- beeld van alle deugden, verwerf voor onze |
|||||
|
802
|
|||||
|
familieleden, dat zij weorstaan aan de
ergernissen en verleiding der wereld, om onwrikbaar aan God gehecht te blijven. Maak, dat wij allen onderling door on- baatzuchtige liefde vereenigd, alle oneenig- heid vermijden, en mocht deze soms toch ontstaan, scheuk ons dan de kracht om die te doen ophouden; dat ieder onzer van zijnen kant dan wat toegeve, opdat de vrede hersteld worde, en Josus, de God van vrede, met welgevallen op ons kunne neerzien. Zoo zullen wij gemakkelijker den goeden weg bewandelen, en onze zaligheid bewerken. Amen. Om een kind onder zijne bescherming
te stellen. groste H. Jozef, die als Vader van
onzen Heer Jesus zijt opgetreden! wij bieden u aan en wijden u dit kind toe. Ach, neem hot onder uwe hoede; bewaar in dat hart de kostbare onschuld; bescherm het voor alle gevaar van zonde; on prent in dat jeugdig gemoed eene teedere devotie tot u, uwe beminnelijke Bruid, en haren goddelijkeu Zoon: voorzeker het beste mid- del om alle afdwaling te vermijden. Moge uwe machtige bescherming het op alle we- |
|||||
|
303
|
|||||
|
gen vergezellen; waak over zijn handel en
wandel, richt hot, geleid het in alle onder- nemingen, en leid het eenmaal aan nwe vaderhand de eeuwige glorie binnen. Amen. Gebed voor een zieke.
AJFSn beminde Vader on Beschermer, H.
-L/_L Jozef, sla van uwen schitterenden
troon uwe barmhartige oogeu liefdevol op aarde. In naam van het Kindje Jesus, in naam van de onbevlekte Maria, uwe kui- sche Bruid, bid ik u, medelijden te hebben met..... Hij ligt aan het ziekbed ge- kluisterd, en ik kom thans uwe voorspraak inroepen. O gij, die door uwe machtige gebeden zoo dikwijls aan kranken de ge- zondheid hebt wedergogeven, laat u vertee- deren door mijn sineeken. Allerliefste Vader, om de dankbare liefde, die uw hart jegens God vervulde, toen gij den kleinen Jesus in den tempel mocht wedervindon, o, geef dat ook die persoon, waarvoor ik u bid, zijne gezondheid moge terugbekomon, op- dat hij tor eere Gods de plichten van zij- nen staat wederom kunnen vervullen. Mocht dit echter niet met Gods aanbiddelijken Wil overeenkomen, dan bid ik u, met hem te handelen naar Godes welbehagen. Mocht |
|||||
|
304
|
|||||
|
do Schepper besloten hebben, zijne ziel op
te eischen, welaan dan, het zij zoo; maar zorg gij dan, bid ik u, dat die persoon, mij zoo dierbaar, niet onvoorbereid sterve, maar zich door het waardig ontvangen der HH. Sacramenten tot het rechtvaardig oor- deel voorbereide, waar gij, naar ik hoop, zijn Voorspreker zult willen zijn. Neem mijn onwaardig gebed gunstig op, en wil het met liefde verhooren. Amen. Om ilt\' bekeering van een zondaar.
"W^j echtvaardige II. Jozef, dringend beveel
*E3& ik u het eeuwig heil aan van de ziel van.....door Jesus\' kostbaar bloed vrij- gekocht. Ach, hoe ongelukkig zijn zij, die God uit hun hart hebben verbannen; ook deze ziel behoort onder dat getal. Goede Vader, laat niet toe, dat deze, mij zoo dier- baar, verloren ga. Verlicht dat duister en verblind gemoed omtrent de ernstige ge- varen, die haar bedreigen. Ach, zoo die persoon in dezen toestand eens voor God werd geroepen! O, ik kan er zonder sid- deren niet aan denken, Ach, breng dit verdwaalde schaap tot den Goeden Herder Jesus weder. Verlaat die ziel niet, alvo- rens gij haar bekeerd en het paradijs hebt binnengeleid Amen. |
|||||
|
305
Voor eene ziel in het vagevuur. Bierbare 11. Jozef, dio Jesus zoo teoder
bemind hebt, en zoo zeer liet ven I riet gevoeld hel)t van de borooving zijner be- ïniiiuelijke tegenwoordigheid, ik beveel iu uwc vaderliefde de ziel aan van.....die
wellicht thans nog in het vagevuur lijdt.
11 oor haar sraeeken om erbarming, goede 11. Jozef\'. Zie, deze ziel was mij dierbaar tijdens haar leven; op haar sterfbed ver- zocht zij mij om mijne gebeden, en thans roept zij mijne hulp in uit naam van de banden, die ons op aarde vereenigden. Aoli, H. Jozef, ik doe een beroep op uw vader- hart; ik sme.\'k u bij do vreugde, die uwe ziel vervulde, toen gij Jesus in den tem- pel wedervondt, verlos deze ziel uit dien poel van vuur; draag aan Jesus uw lijden op, wijs Hem op het zijne on dat van de lieve Maria zijne Moeder, en o, ik ben er zeker van, Hij zal u verhooren, en die ziel verlossen. Amen. Van een kind voor lijne ouders.
lj%J*fiju goede 11. Jozef, zie, ik kom mij
ii/JL. voor u nederwerpeu om een mijner
voornaamste plichten te vervullen. Ik kom
UI. II. Jozef. 20
|
||||
|
306
|
|||||
|
uwen bijstand afsmeeken en uwe zegeningen
over hen, aan wie ik naast God alles te danken heb. Nooit zal ik naar waarde de weldaden kunnen vergelden, die zij mij bewezen hebben; daarom bid ik u, goede Heilige, kom mij in de vervulling van mijne kinderplichten te hulp. Verwerf mijne ouders alle genaden, overlaad hen met gunsten naar ziel en lichaam; en om de groote liefde, die het Kind Jesus u betoond heeft, smeek ik u, maak dat ook ik jegens mijne ouders onderdanig en volgzaam zij, hunne wijze lessen ter harte neem, wel bedenken- de, dat zij met alles mijn eigen geluk voor oogen hebben. Maak in een woord van mij een rechtgeaard kind, opdat de zegeningen, door God beloofd aan hen, die hunne ouders eeren, ook eenmaal op mij mogen neerdalen. Verkrijg ons bovendien, dat wij, gelijk thans op aard", ook in don hemel eenmaal vereenigd mogen zijn. Amen. Gebed van ouders voor hunne kinderen.
Vjft oemvolle Aartsvader H. Jozef, zuivere
S/gf Bruidegom van de Moeder des Heeren, zie, God heeft onze vereeniging met kin- deren gezegend. Dat geluk legt ons echter tevens den zwaren plicht op: te waken |
|||||
|
307
|
|||||
|
voor het tijdol ijk, maar vooral voor liet
geestelijk welzijn van de panden, ons door den Schepper toevertrouwd. O, doordring ons levendig van het besef onzer ouder- plichton, maak dat wij voor niets terug deinzen, als het er op aankomt, onze kinderen den rechten weg ti doen bewan- delen. O gij, voorbeeldige huisvader, leer ons, hoe wij onze kinderen moeten be- stieren, met gematigheid ja, doch tevens zouder weekheid, leer ons den guldon middelweg, opdat onze kinderen vertrouwen in ons stellen, on onze vermaningen met liefde opvolgen. Wij stellon ze geheel in uwe handen, aan betere zorg kunnen ze nooit worden toevertrouwd. Gewaardig u, hen te beschermen, opdat wij, dank uwe hulp, eenmaal mot gerustheid en voldoening in het oordeel kunnen zeggen.- Zie Hoer, niohier de schatten, aan onze bewaking toevertrouwd; allen zijn zij behouden. Amen. Gebed om een zalig sterfuur.
M\'eiligo Jozef, voorbeeld, trooster en
__i patroon der stervenden, ik kom heden uwe machtige bescherming inroepen voor
het laatste oogenblik mijns levens, dat ge- wichtig oogenblik, waarop ik misschien |
|||||
|
308
|
|||||
|
buiten staat zal zijn, uwe lmlp to vragen.
Maak, bid ik u, dat ik den dood der rechtvaardigen sterven moge. Maar oin zulk eene genade waardig te zijn, smeek ik u, verwerf mij dat ik zooals gij moge leven in tegenwoordigheid van Jesus en Maria, dat ik mij altijd voor oogen stelle, hoe zij al mijne handelingen nagaan; dat ik mij dus wel wachte, hunne heilige blikken to kwetsen door eenige zonde, hoe klein dan ook. Moge ik van nu af aan mijne zon- den en driften sterven, aan alles, wat God mishaagt, ten einde alleen voor Hem te loven, die voor mij gestorven is. Jesus, Maria, Jozef, in do hoop op uwe boscher- ming, noem ik dat bosluit, woest mij ge- nadig nu on in het uur mijns doods, dan zal mijn afstervon heilig zijn. Amen. Gebed van den U. Alplwnsus.
ft% clukzaligo Patriarch, die waardig zijt
ty^f geweest, mot vaderlijk gezag te be- volen aan Jesus, aan wien hemel en aarde gehoorzamen, ik verheug mij over uw ge- luk en verheffing: en daar een God u heeft willen dienen, wil ook ik mij in uwen dienst begeven. Ik kies u na Maria tot mijn voornaamsten Voorspreker en Bescher- |
|||||
|
309
|
|||||
|
mor, allo dagen zal ik u op oen bijzone!o-
dere wijze vereeren, en mij zoo onder uwe bescherming stellen. Door dat zoete gozol- schap van Jesus en Maria, dat gij zoo lang op aarde genoten hebt, smeek ik 11, houdt niet op, mij mijn gcheele leven te beschermen, opdat ik nimmer Gods genade verlieze. En om den bijstand, in uw sterf- uur van Josus on Maria ontvangen, sta ook mij in mijne laatste oogenblikken bij, op- dat ik, stervend in het gezelschap van Jesus, Maria en Jozef, in datzelfdo gezel- schap de eeuwige glorie dos hemels moge binnentreden en eeuwig God loven en be- minnen. Amen. Respoiisorium.
fflji 1 wie in onschuld leven, en zijn levens-
JTi^t, loop met vreugde wil eindigen, roepe den bijstand van Jozef in. Hij, die de Bruidegom was der Allerh.
Maagd, hij, die beschouwd werd als de Vader van Jesus, hij, de getrouwe, de rechtvaardige, do zuivere Jozef, verkrijgt door een enkel gebed al, wat hij vraagt. Al wie, enz. Hij aanbidt zijn God, die een Kind is
geworden, en daar rust op het stroo ; hij |
|||||
|
310
|
|||||
|
vertroost zijn Jesus in do ballingschap, hij
verliest Hem, maar zoekt Hem weenend, tot hij Hem wedervindt. Al wie, enz. De Opperste Maker der wereld voedt zich met zijn zweet, de Zoon des hemel- schen Vaders is hem in alles gehoorzaam en ondergeschikt. Al wie, enz. En als zijn sterfuur nadert, ziet hij Jesus en diens Moeder bij zich, hij rust in hun- ne armen, voelt, dat de banden van het vleesch zich ontbinden, hij juicht en sterft, de dood was zijn zoetste slaap. Al wie, enz. filorie zij don Vader enz. Al wie, enz.
Antiph. Ziedaar den trouwen en voor- zichtigen dienaar, dien de Heer over zijn gezin heeft aangesteld. V Bid voor ons, H. Jozef,
E Opdat wij de beloften van Christus
waardig worden.
Gebed. God, die in uwe wonderbare Voorzie-
nigheid U gewaardigd hebt, den zaligen Jozef tot Bruidegom uwer allerheiligste |
|||||
|
f.\\
|
|||||
|
Moudor te verkiezen, geef, bidden wij U,
dat wij, die hem als Beschermer eeren op aarde, hem ook tot voorspreker moge heb- bon in den hemel. Gij, die leeft en heerscht met God den Vader in de eenheid des H. Geestes, God in alle eeuwen der eeuwen. Amen. Aflaat van een jaar, telkens dat men
met godsvrucht en een rouwmoedig hart dit Responsorium bidt, om de machtige be- scherming van den H. Jozef te verwerven. (Paus Pius VII 6 September 1804.) Krachtig gebed, om dr deugd van zuiver-
heid te vragen. ¥ader en Bewaker der maagden, H.
Jozef, aan wiens getrouwheid Jesus, de onschuld zelve, en Maria, de Maagd der maagden werden toevertrouwd, ik smeek en bezweer u om Jesus en Maria, dat dubbele onderpand zoo dierbaar aan uw hart, maak, dat ik zuiver van alle smet, geheel rein van geest, hart en lichaam Jesus en Maria immer in eene volmaakte zuiver- heid moge dienen. Amen. 100 dagen aflaat ééns per dag. |
|||||
|
312
|
|||||
|
Gebed lot den H. Jozef.
fHjferinner u, o allerzuiverste Bruidegom
JÏ-i van do Maagd Maria, II. Jozef, mijn beminnelijke Beschermer, dat men nimmer gehoord heeft, dat oen dergenen, die uwe bescherming inriepen on uwe hulp afsmeekten, ongetroost is gebleven. Vol van dit ver- trouwen, toni ik in uwe tegenwoordigheid en beveel mij niet vurigheid aan u aan. Ach, versmaad mijn bede niet, gij, die do Vader van den Verlosser wordt genoemd, maar hoor /,e goedgunstig aan en gewaar- dig n zo te verhooren. Amen. \'300 dagen ailaat, eens per dag. SCHIETGEBEDEN.
Jesus, Maria, Jozef, ik geef U mijn hart,
mijn geest en mijn leven,
Jesus, Maria, Jozef, staat mij bij in mijn doodstrijd,
Jesus, Maria, Jozof, laat mij in uw heilig gezelschap vreedzaam sterven.
100 dagen ailaat iederen koor, dat men één dezer gebeden met een rouwmoedig hart bidt. |
|||||
|
1rTltj,»;MTtTTirTlT,Ttttllfi1T.rf.|f.ftT.Tl.T.T;:Ti,T;,T,TT.T..TJT.
Een woordje over de vereeniging
voor de iiltijddureiide vereering van
den II. Jozef\'.
|
|||||
|
e Milaan ontstond door de zorgen
van eene vrome edele dame, bo- vengemelde vereeniging, welke door den Aartsbisschop werd goedgekeurd op den 12" Novembor 1854, on den 20° Januari 1856 door Z. H. 1\'ins IX met vele aflaten, toepasselijk op de zielen des vagevnurs, werd verrijkt. Deze vrome instelling stelt zich als doel
voor, dat op iederen dag des jaars minstens één persoon, onverschillig van welk geslacht, op eene geheel bijzondere wijze den glorie- vollen Bruidegom der H. Maagd vereert. Daartoe schrijft men den naam van elk lid, alsmede den door hem uitgekozen dag, in een boek, voor dat doel bestemd, en insge- lijks op een lijst, die hem overhandigd wordt. Op dien dag wordt van hem gevorderd, dat hij deel neme in de smarten, die de H. Jo- zef geleden heeft, en waarvan onze zonden |
|||||
|
314
|
|||||
|
de oorzaak waren, on dal hij bovendien
zich beijvert, met buitengewone vurigheid
en naarstigheid het volgende te verrichten: 1° Tot de HU. Sacramenten naderen;
of, als zulks niet gevoegelijk kan, oen groot leedwezen verwekken over zijne zonden en op geestelijke wijze communiceeren. 2" De H. Mis met bijzondere godsvrucht
bijwonen, ter gedachtenis van de Aanbie- ding van het Kind Jesus in den tempel. 3\'\' Minstens een kwartier uurs doorbren-
gen in overweging over de smarten van den II. Jozef. 4° Den dag in vrome ingetogenheid
doorbrengen, zich voroenigd houdende met het hart van den H. Jozef. 5C Ter zijner eer zich eenige versterving
opleggen, of wel eenig werk van gees- telijke of lichamelijke barmhartigheid ver- richten. 6e Ter eere zijner zeven smarten en
vreugden 7 maal bidden Ome Vader, Wees gegroet en glorie zij den Fader. 7e Den dag sluiten met een bezoek aan
het Allerheiligste Sacrament, en met de opoffering van zijn hart aan den H. Jozef. Het kan niet anders, of deze devotie
moet alleraangenaamst zijn aan don H. Jo- zef en aan het Hart van Jesus en Maria, |
|||||
|
315
|
|||||
|
die zoo vurig verlangen, den kuischen
Aartsvader vereerd te zien; daarom is het te wenschen, dat die godsvrucht zich meer en meer uitbreide om tot een krachtig wapen te strekken tegen het alom heer- schende ongeloof en zedebederf. |
|||||
|
^^MHÜ^M
|
|||||||||||
|
LITANIE TOT DEN II. JOZEF.
|
|||||||||||
|
f oer, ontferm U onzer,
Christus, ontferm U onzer. Heer, ontferm U onzer. Christus, hoor ons. Christus, verhoor ons. | God hemelsche Vader, ontferm U onzer. I God Zoon, Verlosser der wereld, ont- ferm U onzer. God II. Geest, ontferm U onzer. H. Drievuldigheid, één God, ontferm U onzer.
II. Maria, bid voor ons. |
|||||||||||
|
II.
11.
11. |
Moeder Gods,
Maagd der Maagden, |
||||||||||
|
Jozef,
Beschermer van Jesus, c-
Bruidegom van Maria, &
Man naar Gods hart, <
Trouwe on wijze dienaar, 8
Bewaarder der zuiverheid van Maria, 0
Medehulp van Maria, S Die, om Maria, met bijzondere genaden
begunstigd zijt,
Allerzuiverste in reinheid. |
|||||||||||
|
317
|
|||||
|
Allernederigste in ootmoed, bid voor ons.
Allervurigsto in liefde,
Allorverheveuste in beschouwing,
Die door den 11. Geest zelven rechtvaar-
dig zijt verklaard, Die in de goddelijke verborgenhoden
boven anderen verlicht zijt geweest, Die door den Engel in het geheim der
mouschwording onderwezen zijt, Die met Maria, uwe Bruid, naar Beth-
lehem zijt gereisd, Die in de herborg geene plaats vin-
dende, in eenen stal zijt gaan over- nachten, 2t Die waardig geacht zijt bij Josus te
wezen, toen Hij geboren en in een o krib gelegd werd, -= Die met Maria hot kind Jesus in don 2
tempel hebt opgeofferd, Die op het woord van den Engel met
Josus en zijne Moeder naar Egypto gevlucht zijt, Die, na den dood van Herodes, mot
Jesus en zijne Moeder naar het land van Israël zijt wedergekeerd, Die het Kind Jesus, dat te Jeruzalem
was gebleven, met Maria, zijue Moe- der, vol droefheid gezocht hebt, Die Hem na drie dagen met blijdschap
|
|||||
|
318
|
|||||
|
gevonden hebt, zittende in het mid-
den der leeraren, bid voor ons. Aan wien do Heer der Heeren op aarde onderdanig geweest is, bid voor ons,
Wiens lof in het Evangelie vermeld wordt, bid voor ons.
Onze voorspreker, hoor ons, H. Jozef, Onze beschermer, verhoor ons, H. Jozef. In al onzen nood, help ons, H. Jozef. In al onze benauwdheden, & In het uur onzes doods, £-
Door uw allerzuiverste trouw,
Door uwe vaderlijke zorg en teeder- a heid,
Door al uwen arbeid en zweet, F Door al uwe deugden, e-i
Door al uwe verdiensten, g
Door uw oeuwig geluk, ^
Wij, die u als Beschermer aanroepen, wij
bidden u, verhoor ons.
Dat gij Jesus de vergiffenis onzer zonden wilt vragen, wij bidden u, verhoor ons.
Dat gij ons steeds aan Jesus en Maria gelieft aan te bevelen, wij bidden u,
verhoor ons.
Dat gij aan alle maagden en ongehuwden de gave van zuiverheid wilt verwerven,
wij bidden u, verhoor ons.
Dat gij voor de gehuwden een onbevlekte |
|||||
|
319
trouw en heilige eendracht wilt ver-
krijgen, wij bidden u, verhoor ons. Dat gij voor alle vergaderingen eene
volmaakte liefde en overeenstemming wilt verwerven, Dat gij de vaders der huisgezinnen in het
christelijk opvoeden hunner kinderen wilt behulpzaam zijn, £. Dat gij alle oversten in het bestuur der \'
hun toevertrouwden wilt behulpzaam £; zijn, f* Dat gij alle vergaderingen, die u bij-
zonder zijn toegedaan, wilt begun- - stigen, g Dat gij allen, die op uwe hulp betrou- &
wen, altijd en overal wilt bescher- ° uien, 0 Dat gij alle geloovige zielen door uwe 3
voorbede wilt helpen, Beschermer van Jesus,
Bruidegom van Maria,
H. Jozef,
Lam Gods, dat de zonden der wereld weg-
neemt, spaar ons, Heer! Lam Gods, dat de zonden der wereld weg-
neemt, verhoor ons, Heer! Lam Gods, dat de zonden der wereld weg-
neemt, ontferm U onzer, Heer! Christus, hoor ons.
|
||||
|
320
|
|||||
|
Christus, verhoor ons.
Heer, ontferm U onzer. Onze Vader, enz. Wij bidden U, o Heer! dat wij door de
verdiensten van den Bruidegom uwer aller- heiligste Moeder geholpen mogen worden, opdat wij dooi\' zijne voorspraak verkrijgen, hetgeen wij door ons zelvcn niet kunnen bekomen. Die leeft en heerscht in de ecuwen der eeuwen. Amen. Gebed.
om den heiligen Jozef tot patroon te verkiezen rn
zich onder zijne bescherming te stelten. Mpjlrooto Heilige ! ik verkies u heden voor
«Ob al don tijd mijns levens tot een bijzonderen patroon, moester, leidsman en bestuurder van mijne ziel en mijn lichaam, van mijne gedachten, woorden en werken, van mijne begeerten en genegenheden, van mijne eer on goederen, van mijn leven en mijn dood, en ik noem mij vastclijk voor, u nooit meer te verlaten, maar uw heiligen Naam te verheffen, en uwe eer zooveel mogelijk te bevorderen. Ik bid u vurig, dat gij mij als uw eeuwigen dienaar wilt ontvangen. Help mij in al mijne werken, en verlaat mij niet in het uur des doods. Amen. -M
|
|||||
|
INHOUD.
|
|||||
|
*>
l!lz.
Voorbericht......... III
EERSTE DEEL.
Overwegingen en beschouwingen over
de maand van den H. Jozef.
Inleiding.......... V
I. Do Verloving..... 12
II. De Voltrekking .... 18
III. Het Gebed...... 25
IV. Do Zending des Engels . . 30
V. De eerste reis .... 36 VI. Te Hebron...... 41
VII. De Openbaring .... 47
VIII. De eerste Dienaar van Maria 53
IX. De Verwachting .... 58
X. De tweede reis..... 65
XI. Bethleliem...... 71
XII. id. (vervoh/) ... 77
XIII. Vreugde en Smart ... 83
XIV. Vreugde en Ongerustheid . 89
XV. Vreugde en Droefheid . . 95 XVI. De Vlucht...... 102
XVII. Do Ballingschap .... 109
XVIII. Terugkeer uit Egypte . . 116
XIX. Aankomst in Palestina . 124
XX. Een dag in hot heilig Huis te Nazareth..... 130
XXI. Troostclooze Droefheid . . 138
|
|||||
|
II
|
|||||
|
Bis.
XXII. Een onbeschrijfelijk zoet
oogcnblik......146
XXIII. Een Medehelper in den ar-
beid .......153
XXIV. De meestbeminnende der
menschen. - . . . . 161
XXV. De teedcrste der vaders. . 169 XXVI. De trouwe Beminnaar van het Kruis......177
XXVII. Do laatste levensdagen . . 185
XXVIII. De slaap van den Rechtvaar- dige .......193 XXIX. Éérste zegepraal .... 201
XXX. De nagedachtenis van den Rechtvaardige .... 208
XXXI. Tweede zegepraal. ... 214 TWEEDE DEEL.
I.
De Zeven Smarten en Zeven Vreugden
van den H. Jozef...... 221
Over het ontstaan dezer devotie . . 221
Oefeningen voor deze devotie . . . 222
AHaten, daaraan verbonden .... 227
II.
Oefeningen voor de zeven Woensdagen
ter eere van den H. Jozef, volgons den II. Alphonsus......229 Sluilgebed na de zeven Woensdagen. 259
|
|||||
|
III.
|
|||||
|
BH.
DERDE DEEL.
Korte bezoeken tot den H. Jozef voor iedcron dag........ 261
Sluitgebod na elk bezoek..... 202
VIERDE DEEL.
Gebeden onder de H. Mis . . . . 285
Verschillende Gebeden tot den H. Jozef.
Gebed in allerlei noodwcndighedcn . 297
Om vergiffenis der zonden en liefde tot God.......... 298
Om een zaligen levensstaat . , - . 299
Om de genade, van goed de plichten te vervullen van den staat, waarin God ons heeft geplaatst .... 299 Om het welslagen eenor tijdelijke zaak 300 Om eene geestelijke genade. . . . 301 Om den H. Jozef zijn gezin aan te be- velen........... 301 Om een kind onder zijne bescherming
te stellen......... 302
Gebed voor een zieke...... 303
Om do bekeering van een zondaar 304
Voor eene ziel in het vagevuur . . 305
Van een kind voor zijne ouders . . 305
Gebed van ouders \\oor hunne kinderen 306
Gebed om een zalig sterfuur . . . 307
Gebed van den II. Alphonsus . . . 308
Responsorium...... 309
|
|||||
|
IV
|
|||||||||
|
Blz.
Krachtig gebod, om do deugd van zui-
verheid te vragen (100 dagen aflaat eens per dag)........311
Gebed tot den H. Jozef (300 dagen af-
laat éöns per dag) . .... 312 Schietgebeden (mot aflaten) .... 312 Een woordje over de Vereeniging voor de altijddurende verccring van den E. Jozef.........313
Litanie tot den H. Jozef.....316
Gebed tot den H. Jozef, volgens voor-
schrift van Paus Leo XIII in de kerken te bidden gedurende de maand October..........321 |
|||||||||
|
IMPRIMATUR.
Buscoduci, 20 Januarii 1891. J. J. Versterren,
Rector.
ad hoc dclegatus. |
|||||||||
|
Bij denzelfden uitgever
|
||||||||
|
Acnes, de kleine bruid van het H. Sacra-
ment. Een verhaal uit het Engelsch, vierde verbeterde druk, met 2 plaatjes. f 0.60 In gekleurd linnen.......- 1.00 Hart van .lesus. (Het H.) Bron en Toon-
beeld der Christelijke Volmaaktheid, in 180, door B. Desjardin, S. J. 4e druk. - 1.00 In linnen band.........- 1.40 Groei in heiligheid, of de voortgang in
het geestelijke leven door Frederik Wil- lem Fahcr, Pr. naar de }o eng. uitgave door F. IV. Tscbierschke. Pr. 180 - 1.20 In linnen band........ - i.6o
Catacomben van Rome. Aanteekeningen
over de christelijke oudheidkunde, naar het fransche werk van Henri VEspinois, vertaald door A. Nuijens met drie platen, I deel in groot 80........- 1.40 Coiigreganist. (de ware) Volledig handboek
ten dienste van congregatiën van O. L. V. bewerkt door Ar. Aussems, Priester van de orde van den H. Franciscus, 2e druk. in 80.............- 1.
In zwart lederen baud ...- 1.40
Geperst leder verguld snede . . . - 1.75 Canttca Slon. Sions-gezangen, beschouwd
in hun verband met de voorspellingen der H. Schrift, en in hunne beteekenis, voor het christelijk hart, door R. J. Tierik. Pc. Gr. 80. 1...........1. |
||||||||
|
Idem. II.
|
||||||||
|
- 0.50
|
||||||||
|
Derde orde van den H. Dominicus. Hand-
boekje voor de Leden en Bestuurders der Derde orde van boetvaardigheid van den H. Dominicus, door Fr: A. van den El^en, Ord. Praed. f 0.70 In linnen........... - 1.
Bezoeken (nieuwe) bij Jesus in het Aller-
heiligste Sacrament door de schrijfster van de Avis Spiriiuels, met gebeden onder de H. Mis, Communie-oefeningen, ver- schillende gebeden, Litaniën, hymnen en Antifonen der Allerheiligste Maagd, in \'t hollandsch overgebracht, door H. F. Schoenaker, Pastoor. Ingenaaid .... - 0.40 In linnen band, rood snede .... - 060 Chagrin leder verguld op rood snede. - 1,50 Drie en dertig dagen in het H. Hart
van Jesus of overwegingen over \'s Hei- lands levensjaren, naar het fransch, door |
||||||||||||||||
|
A. M. D. G. in 320........
Idem. In linnen, rood snede .....
|
0.50
0.75 |
|||||||||||||||
|
Handboek voor de devotie van het H, Hart
van J sus, naar het Engelsch door een vereerder van het II. Hart, met vele Li- taniën ter eere van het II. Hart van Je- |
||||||||||||||||
|
sus, gebeden onder de II. Mis enz.4e druk
|
0.40
0.60 |
|||||||||||||||
|
In linnen band, rood snede ....
Leerlingen (de) van \'t 11. Hart van Jesus.
Kleine Maand van het Goddelijk Hart, naar het fransch. fo.15. In linnen ... - 0-25 |
||||||||||||||||