SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI

divina providentia

a.d Patpiapcf\\a.s Ppima.tes /iPGfyepisGopos Ejpiscopos
ajiosque locopyn\\ Opdinapios

PACEM ET COMMUNIOXEM CL\'M AI\'OSTOLICA SEDE HABENTES.

^vvvvvvvvvvvvvvv/v^AAA^^A/^^/v^A^v^AAvvvvv^A\'vvvvvv\\VAv\\vvv^\'v^AA^vvvvl

DE KOSARIO JVIARIALI.

Ex typographia Hosjtitii S. Jacobi.

SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI

divina providentia

/ EPISTOLA ENCYCLICA

ad PgtpiaPGhgs Ppimsites /ipchiepiscopos SpisGopos
gliosque locopurn Odingpios

PACEM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLICA SEDE HABENTES.

iV^WWWVWVVW/VVVVVVWVWWV/WVVWVVVVWVVVV/VVWVVWWVWVY\\

DE KOSARIO JVIARIALI.

Ex typographia Ho.spitii S. Jacobi.

VENERABILIBUS ERATRIHUS

PATRIARCH1S PRIMAT1HUS ARCHIFTISCOPIS

ALIISQUE LOCORUM ORDINARIIS

PACEM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLICA SEDE HABENTIBUS

SA1XTEM ET APOSTOLICAM BENEMCTIONEM.

^^^3lUgustissimae Virginis Mariae foveri assidue cultum
\'MséM el eontentiore quotidie studio promoveri quantum
privatim publiceque intersit, facile quisque perspiciet, qui
secum reputaverit, quam excelso dignitatis et gloriae fasti-
gio Deus ipsam collocarit. Eam enim ab aeterno ordinavit ut
Mater Verbi fieret humanam camera assumpturi; ideoque
inter omnia, quae essent in triplici ordine naturae, gratiae,
gloriaeque pulcherrima, ita distinxit, ut merito eidem
Ecclesia verba illa tribuerit: Ego ex ore AUissimi prodivl
primogenita ante omnem creaturam ^J). ,Ubi autem volvi pri-
mum coepere saecula, lapsis in culpnm humani generis
auctoribus infectisque eadem labe posteris universis, quasi

pignus consliltita est instaurandae pacis atque salutis.
Nee dubiis honoris significationibus ünigenitus Dei Filius
sanctissimam matrem est prosequutus. Nam et dum pri-
valam in terris vilarn ogit, ipsam adseivit utriusque prodigii
adminislram, quae tune primum patravit; alterum gratiae,
pio ad Mariae salutationem exultavit infans in ntero Eli-
saljeth; alterum naturae, quo a([uam in vinum convertit
ad Canae nuptias: ut quum supremo vitae suae publieae
tempore novum conderet Testamentum divino sanguine
obsignandum, eamdem dilecto Apostolo cominisit verbis
illis duleissimis: Ecce mater tita ^:). Nos igitur qui, licet in-
digni, vices ac personam geriraus in terris Iesu Clirisli
Filii Dei, tantae Matris persequi laudes nunquam desiste-
mus, dum hac lucis usura fruemur. Quam quia senümus
hand futuram Nobis, ingravescente aetate, diuturnam,
facere non possumus quin omnibus et singulis in Christo
filiis Nosüis Ipsius cruce pendentis extrema verba, quasi
teslamento relicta, iteremus: Ecce maler tua. Ac praeelare
quidem Nobiscum actum esse censebimus, si id Nostrae
commendationes elïecerint, ut unusquisque fidelis Mariali
cultu nihil habeat antiquius, nihil carius, lieeatque de sin-
gulis usurpare verba Ioannis, quae de se scripsit: AccepU
eam discipulus In sua ²). Adventante igitur mense Octo-
bri, ne hoc quidem anno patimur, Venerabiles Fratres ,
carere vos Litteris Nostris, rursus adhortantes sollicitudine
qua possumus maxima, ut Rosarii reeitatione studeat sibi
quisque ac laboranli Ecclesiae demereii. Quod ({uidem
precandi genus divina providentia videtur sub huius sae-
culi exitum mire invaluisse, ut languescens fideüum exci-
taretur pietas; idque maxime testantur insignia templa ac
sacraria Deipaiae cultu celeberrima. lluic divinae Matri,

cui llores dedimus mense Maio, velimus omnes fructiferum
quoque Octobrem singulari pietatis alïeclu esse dicatum.
Decet enim utrumque hoc anni tempus ei consecrari, tjnae
de se dixit: Flores mei fruclus honoris et honestatis ^r).

Yitae societas atque coniunctio, ad quam homines na-
tura feruntur, nulla aetate fortasse arctior elïecta est, aut
tanto studio tamque communi expetita, quam nostra. Nee
quisquam sane id reprehendat, nisi vis haec naturae nobi-
lissima ad prava saepe consilia detorqueretur, convenien-
tibus in unum atque in varii generis societates coeuntibus
impiis hominibus adversus Dominum et adversus Chrislum
eins ²). Geniere tarnen est, idque profecto accidit iucun-
dissimum, inter catholicos etiam adamari magis coeptos
pios coetus; eos habeii confertissimos; iis quasi commu-
nibus domiciliis christianae vinculo dilectionis ita adstringi
cunctos et quasi coalescere, ut vere fratres et dici posse
et esse videantur. Neque enim, Christi caritate sublata,
fraterna soeietate et nomine gloriari quisquam potest; quod
acriter olim Tertullianus hisce verbis persequebatur: Fra-
tres vestri sumus iure naturae matris nnius, etsi vos parum
homines, quia mali, fratres. At quant» dignius fratres et di-
cuntur et habentur qui unum patrem Deunt agnoscunt, qui
unum spiritum biberunt sanrlilalis, qui de uno utero ignoran-
tiae eusdem ad unam lucem expaverint veritatis ³) ? Multiplex
autem ratio est, qua calholici homines societates huius-
modi saluberrimas inire solent. Huc enim et circuli, ut
aiunt, et rustiea aeraria pertinent, itemque conventus
animis per dies festos relaxandis, et secessus pueritiae ad-
vigilandae, et sodalitia, et coetus alii optimis consiliis in-

3) Apolog. c. xxxix.

stituti coraplures. Profecto haec omnia, etsi nomine, forma,
aut slio quaeque peculiari ac proximo fine, recens inventa
esse videantur, re tarnen ipsa sunt antiquissima. Constat
enim, in ipsis christianae religionis exordiis eins generis
societatum vestigia reperiri. Seiius antem legibus confir-
matae, suis distinetae signis, privilegiis donatae, divinum
ad eultum in tempus adhibitae, aut animis corporibusve
sublevandis destinatae, variis nominibus, pro varia tem-
porum ratione, appellatae sunt. Quarum numerus in dies
ita percrebuit, ut, in ltalia maxime, nulla civitas, oppi-
dum nullum, nulla ferme paroecia sit, ubi non illae aut
complures, aut aliquae eerte habeantur.

In bis minime dubitamus praeclarum dignitatis locum
assignare sodalitati, quae a sanctissimo Rosario nuncupa-
tur. Nam sive eius speetetur origo, e prirnis pollet anti-
quitate, quod eiusrnodi institulionis auctor fuisse feratur
ipse Dominicus pater; sive privilegia aeslimentur, quarn-
plurimis ipsa ornata est, Decessorum Nostrorum munifi-
centia. -- Eius institutionis forma et quasi anima est
Mariale Rosarium, cuius de virtute fuse alias loquuti su-
mus. Verumtamen ipsius Rosarii vis atque efïicacitas, pront
est officium Sodalitati, quae ab ipso nomen mutuatur,
adiunctum, longe etiarn maior apparet. Neminem enim
latet. quae sit omnibus orandi necessilas, non quod im-
rautari possint divina decreta, sed, ex Gregorii sententia,
ut homlnes poslulando mercanlar accipere quod eis Deus omni~
potens ante saecula disposuit donare ^]). Ex Augustino autem:
qui rede nooit orare, rede novit vlvere ³). At preces tune
maxime robur assumunt ad caelestem opem impetrandam,
([uum et publice et constanter et concorditer funduntur a
multis, ita ut velut unus efficiatur precantium chorus:

1) Dia!og. 1. I. c. 8.

quod quidetn illa aperte declarant Aetuurn Apostolicomm,
ubi Chrisli discipuli, expectantes promissum Spiritum
Sanctum, ïutesedicuniur/ierseveranles unanimiter in oratione¹).
Hunc orandi tnodum qui seetentur, cerlissimo fructu earere
poterunt nunquam. lam id plane accidit inter sodales a
sacro Rosario. Nam, sicut a sacerdolibus, divini Officii
recitatione, publice iugiterque supplicatur, ideoque vali-
dissime; ita, publica quodammodo, iugis, communis est
supplicatio sodalium , quae fit recitatione Rosarii, vel
Psaltcrii Vin/mis, ut a nonnullis etiam Romanis Pontilici-
bus appellatum est.

Quod autem, uti diximus, preces publice adhibitae
multo iis praestent, quae privatim fundantur, vimque ha-
beant impetrandi maiorem, factum est ut Sodalitati a sa-
cro Rosario nomen ab Ecclesiae scriptoribus inditum fueiit
militiae precantis, a Dominico Patre sub divinae Matris
vexillo conscriptae" , quam scilicet divinam Matreni sacrae
litteiae et Ecclesiae fasti salutant daemonis errorumque
omnium debellatricem. Enimvero Mariale Rosarium oinnes.
qui eius religionis petant societatem, communi vinculo
adstringit tamquam fraterni aut militaris contubernii, unde
validissima quaedam acies contlatur, ad bostium impetus
repellendos, sive intrinsecus illis sive extrinsecus urgea-
mur, rite instructa atque oidinata. Quamobrem merito pii
liuius instituti sodales usurpare sibi possunt verba illa
S. Cypriani: Publica est nobis et communis oratio, et quando
oramus, non pro uno, sed pro toto populo oramus, quia Mus
populus unum sutnus ²). Ceterum eiusmodi precationis
vim atque efficaciam annales Ecclesiae testantur, quum
memorant et fractas navali proelio ad Echinadas insulas
Turcarum copias, et relatas de iisdem superiore saeculo ad

Ternesvariam in Pannonia et ad Corcyram insulam victo-
rias nobilissimas. Prioris rei gestae memoriam perennem
exstare voluit G-regorius XIII. die festo instituto Mariae
victricis honori; quem diem postea Clemens XI Decessor
Noster titulo Rosarii consecravit, et quotannis celebran-
dum in universa Ecclesia decrevit.

Ex eo autem quod precans haec militia sit sub divinae
Matris vexillo conscripta", nova eidern virtus novus honor
accedit. Huc maxime spectat repetita crebro, in Rosarii
ritu, post orationem dominieam angelica salutatio. Tantum
vero abest ut hoe dignitati Numinis quodammodo adver-
setur, quasi suadere videatur maiorem nobis in Mariae
patrocinio fiduciam esse collocandam quam in divina po-
tentia, ut poüus nihil Ipsum facilius permoveat propitium-
que nobis elïiciat. Catholica enim fule docemur, non ipsum
modo Deum esse precibus exorandum, sed beatos quoque
caelites *), licet ratione dissimili, quod a Deo, tamquam
a bonorum omnium fonte, ab his, tamquam ab interces-
soribus petendum sit. Oratio, inquit S. Thomas, porrigitur
alicui dupliciter, uno modo quasi per ipsum implenda, alio
modo, sicut per ipsum impetranda. Primo quidem modo soli
Deo orationem porrigimus, quia omnes oratiunes nostrae ordi-
nari debenl ad gratiam et ad gloriam consequendam, qaae solus
Deus dat, secundum \'Mud Psalmi lxxxiii, 12: gratiam et
gloriam dabit Dominus". Sed seeundo modo orationem porri-
gimus sanclis Angelis et hominibus, non ut per eos Deus
nostras peliliones cognoscat, sed ut eorum precibus et merilis
orationes nostrae sortiantur effeclum. Et ideo dicitur Apoc. vin 4,
quod ascendit fumus ineensorum de orationibus sanctorum de
manu, Angeli roram Deo ²). lam quis omnium, quotquot
beatorum incolunt sedes, audeat cum augusta Dei Matre

1) Conc. Trid. sess. xxv.

2) S. th. 2" 2»% q. r.xxxm, a. iv.

in certamen demerendae gratiae venire\'.\' Ecquis in Veibo
aeterno olarius intuetur, quibus angusliis premamur, quibus
rebus indigeamus? Cui maius arbitrium permissum est
permovendi Numinis\'? Quis maternae pietatis sensibus
aequari eum ipsa queat? ld scilicet causae est cur beatos
quidem caelites non eadem ratione precemur ac Deum,
nam a sancta Trinitate petlmus ut nostri misereatur, ab aids
aulem sanctis qtubuscumque pelimus ui orent pro nolris ^r);
implorandae vero Virginis ritus aliquid habeat cum Dei
cultu commune, adeo ut Ecclesia his vocibus ipsam com-
pellet, quibus exoratur Deus: Peccalorum miserere. Rem
igitur optimam praeslant sodales a sacro Rosario, tot salu-
tationes et Mariales preces quasi serta rosarum contexentes.
Tanta enim Mariae est magnitudo, tanta, qua apud Deum
pollet, gratia, ut qui opis egens non ad illam confugiat,
is optet nullo alarum remigio volare.

Alia etiam Sodalilatis, de qua loquimur, laus est, nee
praetereunda silentio. Quoties enim Marialis recitatione
Rosarii salutis nostrae mysteria commentamur, toties officia
sanctissima, caelesli quondam Angelorum militiae com-
missa, similitudine quadnm aemulamur. Eu ipsi, suo quae-
que tempore mysteria revelarunt, eorum fuere pai\'s magna,
iisdem adfuere sedali, vultu modo ad gaudium composito,
modo ad dolorem, modo ad triumphalis gloriae exultati-
onem. Gabriel ad Virginem mittitur nuntiatum Verbi
aeterni Incarnationem. Betblemico in antro, Salvatoris in
lucem editi gloriam Angeli cantibus prosequuntur. Angelus
Iosepho auctor est fugae arripiendae, seque in Aegyptum
recipiendi cuai puero. Iesum in borto prae moei\'ore san-
guine exsudantem Angelus pio alloquio solatur. Eumdem,
devicta morte, sepulcro excitatum, Angeli mulietibiis in-
dicant. Evectum ad caelum Angeli refeiunt atque inde

1) S. th. 2» 2»% q. i.xxxiii, a. iv.

reversurum praedicant angelicis comitatum catervis, qui-
hus electorum animas admisceat secumque rapiat ad aethe-
rios choros, super quos exaltata est sancta Dei Genitrix.
Piissima igitur Rosarii prece inter sodales utentibus ea
maxime convenire possunt, quibus Paulus Apostolus novos
Christi asseclas alloquebatur : Accessistis ad Sion montem,
e! civitatem Dei viventis, Ierusalem caelcstem, et multorum
miüium Angelorum frequenliam ¹). Quid autem divinius
quidve suavius, quam contemplari cum Angelis cum iisque
precari? Quanta niti spe liceat atque fiducia, fruituros
olim in caelo bealissima angelorum societate eos, qui in
terris eorum ministerio sese quodammodo addiderunt?

His de causis Romani Pontilices eximiis usque prae-
coniis Marianam huiusmodi Sodalilatem extulerunt, in qui-
bus eam Innocentius VIII devotissimam Confratemitatem ²)
appellat; Pius V affirmat, eiusdem virtute haec conse-
(juuta: Coeperunt Christi fideles in alios viros repente mutari,
haeresum tenebrac remilli et lux catholicae fidei aperiri ³) ;
Sixtus Y, attendens quam fuerit haec institutio religioni
fi-ugit\'era, eiusdem se studiosissimum profitetur; alii deni-
<pie multi, aut praecipuis eam indulgentiis, iisque uber-
rimis auxere, aut in peculiarem sui tutelam, dato nomine
variisque editis benevolenüae testimoniis, receperunt.
Eiusmodi Decessorum Nostrorum exemplis permoti, Nos
etiam, Yenerabiles Fratres, vehementer hortamur vos at-
que obsecramus, quod saepe iam fecimus. ut sacrae huius
militiae singularem curam adhibeatis, atque ita quidem ,
ut, vobis adnitentibus, novae in dies evocentur undique
copiae atque scribanlur. Vestra opera et eorum, qui e
clero subdito vobis curam gerunt animarum, noscant

2) Splendor patemae yloriae, die 26 Febr. 145(1.
2) Cnnsuverunt RR. PP., die 17 Sept. l!i<».

ceteri e populo, atque ex veritate aestiment, quantum in
ea Sodalitate virtutis sit, quantum utilitatis ad aeternam
hominum salutem. Hoc autem contentione poscimus eo
raaiore, quod proximo hoc tempore iterurn viguit pul-
cherrima in sanetissimam Matrem pietatis manifestatio
per Rosarium, quod perpetuum appellant. Huic Nos insti-
tuto libenti animo benediximus; eius ut incrementis se-
dulo vos naviterque studeatis, magnopere optamus. Spem
enim optimam concipimus, laudes precesque fore validis-
simas, quae, ex ingenti multitudinis ore uc pectore ex-
pressae, nunquam conticescant; et per varias terrarum
orbis regiones dies noetesque allernando, conspirantium
vocum concentum cum rerum divinarum meditatione con-
iungant. Quam quidem laudationum supplicationumque
perennitatem , multis abbinc saeculis, divinae illae signi-
ficarunt voces, quibus Oziae cantu compellabatur ludith:
Benedida ex lu filia u Domino Deo cxcelso prae omnibus mu-
lieribus super terram,... quia hodie nomen luum ita niagnificavit,
ui non recedat lam lua de ore hominum. lisque vocibus
universus populus Israël acclamabat: Fiat, fiat *).

Interea, caelestium beneficiorum auspicem, paternaeque
Nostrae benevolenliae testem, vobis, Venerabiles Fratres,
et clero populoqve universo, vestrae fidei vigilantiaeque
commisso, Apostolicam benedictionem peramanter in Do-
mino impertimus.

Datum Romae apud S. Petrurn die xn Septembris
mdcccxcvii, Pontiiicatus Nostri anno vicesimo.

1) Iud. XIII, 23 et seqq.



		Vak 2

		SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI LEONIS divina providentia PAPAE XIII EPISTOIxA ENCYCLICA a.d Patpiapcf\\a.s Ppima.tes /iPGfyepisGopos Ejpiscopos ajiosque locopyn\\ Opdinapios PACEM ET COMMUNIOXEM CL\'M AI\'OSTOLICA SEDE HABENTES.

		^vvvvvvvvvvvvvvv/v^AAA^^A/^^/v^A^v^AAvvvvv^A\'vvvvvv\\VAv\\vvv^\'v^AA^vvvvl DE KOSARIO JVIARIALI.

		HARLEMI, Ex typographia Hosjtitii S. Jacobi. 1897.

		- /7J0



		V*


		SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI LEONIS divina providentia PAPAE XIII / EPISTOLA ENCYCLICA ad PgtpiaPGhgs Ppimsites /ipchiepiscopos SpisGopos gliosque locopurn Odingpios PACEM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLICA SEDE HABENTES.

		iV^WWWVWVVW/VVVVVVWVWWV/WVVWVVVVWVVVV/VVWVVWWVWVY\\ DE KOSARIO JVIARIALI.

		HARLEMI, Ex typographia Ho.spitii S. Jacobi. 1897.



		VENERABILIBUS ERATRIHUS PATRIARCH1S PRIMAT1HUS ARCHIFTISCOPIS ALIISQUE LOCORUM ORDINARIIS PACEM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLICA SEDE HABENTIBUS LEO PP. XIII Yenerabiles Fratres SA1XTEM ET APOSTOLICAM BENEMCTIONEM.

		^^^3lUgustissimae Virginis Mariae foveri assidue cultum \'MséM el eontentiore quotidie studio promoveri quantum privatim publiceque intersit, facile quisque perspiciet, qui secum reputaverit, quam excelso dignitatis et gloriae fasti- gio Deus ipsam collocarit. Eam enim ab aeterno ordinavit ut Mater Verbi fieret humanam camera assumpturi; ideoque inter omnia, quae essent in triplici ordine naturae, gratiae, gloriaeque pulcherrima, ita distinxit, ut merito eidem Ecclesia verba illa tribuerit: Ego ex ore AUissimi prodivl primogenita ante omnem creaturam ^J). ,Ubi autem volvi pri- mum coepere saecula, lapsis in culpnm humani generis auctoribus infectisque eadem labe posteris universis, quasi

		1) Eccli. xxiv, 5.



		_ 4

		pignus consliltita est instaurandae pacis atque salutis. Nee dubiis honoris significationibus ünigenitus Dei Filius sanctissimam matrem est prosequutus. Nam et dum pri- valam in terris vilarn ogit, ipsam adseivit utriusque prodigii adminislram, quae tune primum patravit; alterum gratiae, pio ad Mariae salutationem exultavit infans in ntero Eli- saljeth; alterum naturae, quo a([uam in vinum convertit ad Canae nuptias: ut quum supremo vitae suae publieae tempore novum conderet Testamentum divino sanguine obsignandum, eamdem dilecto Apostolo cominisit verbis illis duleissimis: Ecce mater tita ^:). Nos igitur qui, licet in- digni, vices ac personam geriraus in terris Iesu Clirisli Filii Dei, tantae Matris persequi laudes nunquam desiste- mus, dum hac lucis usura fruemur. Quam quia senümus hand futuram Nobis, ingravescente aetate, diuturnam, facere non possumus quin omnibus et singulis in Christo filiis Nosüis Ipsius cruce pendentis extrema verba, quasi teslamento relicta, iteremus: Ecce maler tua. Ac praeelare quidem Nobiscum actum esse censebimus, si id Nostrae commendationes elïecerint, ut unusquisque fidelis Mariali cultu nihil habeat antiquius, nihil carius, lieeatque de sin- gulis usurpare verba Ioannis, quae de se scripsit: AccepU eam discipulus In sua ²). Adventante igitur mense Octo- bri, ne hoc quidem anno patimur, Venerabiles Fratres , carere vos Litteris Nostris, rursus adhortantes sollicitudine qua possumus maxima, ut Rosarii reeitatione studeat sibi quisque ac laboranli Ecclesiae demereii. Quod ({uidem precandi genus divina providentia videtur sub huius sae- culi exitum mire invaluisse, ut languescens fideüum exci- taretur pietas; idque maxime testantur insignia templa ac sacraria Deipaiae cultu celeberrima. lluic divinae Matri,

		1) Io. xix, 27. 2) II..



		5

		cui llores dedimus mense Maio, velimus omnes fructiferum quoque Octobrem singulari pietatis alïeclu esse dicatum. Decet enim utrumque hoc anni tempus ei consecrari, tjnae de se dixit: Flores mei fruclus honoris et honestatis ^r). Yitae societas atque coniunctio, ad quam homines na- tura feruntur, nulla aetate fortasse arctior elïecta est, aut tanto studio tamque communi expetita, quam nostra. Nee quisquam sane id reprehendat, nisi vis haec naturae nobi- lissima ad prava saepe consilia detorqueretur, convenien- tibus in unum atque in varii generis societates coeuntibus impiis hominibus adversus Dominum et adversus Chrislum eins ²). Geniere tarnen est, idque profecto accidit iucun- dissimum, inter catholicos etiam adamari magis coeptos pios coetus; eos habeii confertissimos; iis quasi commu- nibus domiciliis christianae vinculo dilectionis ita adstringi cunctos et quasi coalescere, ut vere fratres et dici posse et esse videantur. Neque enim, Christi caritate sublata, fraterna soeietate et nomine gloriari quisquam potest; quod acriter olim Tertullianus hisce verbis persequebatur: Fra- tres vestri sumus iure naturae matris nnius, etsi vos parum homines, quia mali, fratres. At quant» dignius fratres et di- cuntur et habentur qui unum patrem Deunt agnoscunt, qui unum spiritum biberunt sanrlilalis, qui de uno utero ignoran- tiae eusdem ad unam lucem expaverint veritatis ³) ? Multiplex autem ratio est, qua calholici homines societates huius- modi saluberrimas inire solent. Huc enim et circuli, ut aiunt, et rustiea aeraria pertinent, itemque conventus animis per dies festos relaxandis, et secessus pueritiae ad- vigilandae, et sodalitia, et coetus alii optimis consiliis in-

		1) Eceli. xxiv, 23. 2) Ps. H, 2. 3) Apolog. c. xxxix.



		6

		stituti coraplures. Profecto haec omnia, etsi nomine, forma, aut slio quaeque peculiari ac proximo fine, recens inventa esse videantur, re tarnen ipsa sunt antiquissima. Constat enim, in ipsis christianae religionis exordiis eins generis societatum vestigia reperiri. Seiius antem legibus confir- matae, suis distinetae signis, privilegiis donatae, divinum ad eultum in tempus adhibitae, aut animis corporibusve sublevandis destinatae, variis nominibus, pro varia tem- porum ratione, appellatae sunt. Quarum numerus in dies ita percrebuit, ut, in ltalia maxime, nulla civitas, oppi- dum nullum, nulla ferme paroecia sit, ubi non illae aut complures, aut aliquae eerte habeantur. In bis minime dubitamus praeclarum dignitatis locum assignare sodalitati, quae a sanctissimo Rosario nuncupa- tur. Nam sive eius speetetur origo, e prirnis pollet anti- quitate, quod eiusrnodi institulionis auctor fuisse feratur ipse Dominicus pater; sive privilegia aeslimentur, quarn- plurimis ipsa ornata est, Decessorum Nostrorum munifi- centia. -- Eius institutionis forma et quasi anima est Mariale Rosarium, cuius de virtute fuse alias loquuti su- mus. Verumtamen ipsius Rosarii vis atque efïicacitas, pront est officium Sodalitati, quae ab ipso nomen mutuatur, adiunctum, longe etiarn maior apparet. Neminem enim latet. quae sit omnibus orandi necessilas, non quod im- rautari possint divina decreta, sed, ex Gregorii sententia, ut homlnes poslulando mercanlar accipere quod eis Deus omni~ potens ante saecula disposuit donare ^]). Ex Augustino autem: qui rede nooit orare, rede novit vlvere ³). At preces tune maxime robur assumunt ad caelestem opem impetrandam, ([uum et publice et constanter et concorditer funduntur a multis, ita ut velut unus efficiatur precantium chorus:

		1) Dia!og. 1. I. c. 8. 2) In Ps. CXVIH.



		7

		quod quidetn illa aperte declarant Aetuurn Apostolicomm, ubi Chrisli discipuli, expectantes promissum Spiritum Sanctum, ïutesedicuniur/ierseveranles unanimiter in oratione¹). Hunc orandi tnodum qui seetentur, cerlissimo fructu earere poterunt nunquam. lam id plane accidit inter sodales a sacro Rosario. Nam, sicut a sacerdolibus, divini Officii recitatione, publice iugiterque supplicatur, ideoque vali- dissime; ita, publica quodammodo, iugis, communis est supplicatio sodalium , quae fit recitatione Rosarii, vel Psaltcrii Vin/mis, ut a nonnullis etiam Romanis Pontilici- bus appellatum est. Quod autem, uti diximus, preces publice adhibitae multo iis praestent, quae privatim fundantur, vimque ha- beant impetrandi maiorem, factum est ut Sodalitati a sa- cro Rosario nomen ab Ecclesiae scriptoribus inditum fueiit militiae precantis, a Dominico Patre sub divinae Matris vexillo conscriptae" , quam scilicet divinam Matreni sacrae litteiae et Ecclesiae fasti salutant daemonis errorumque omnium debellatricem. Enimvero Mariale Rosarium oinnes. qui eius religionis petant societatem, communi vinculo adstringit tamquam fraterni aut militaris contubernii, unde validissima quaedam acies contlatur, ad bostium impetus repellendos, sive intrinsecus illis sive extrinsecus urgea- mur, rite instructa atque oidinata. Quamobrem merito pii liuius instituti sodales usurpare sibi possunt verba illa S. Cypriani: Publica est nobis et communis oratio, et quando oramus, non pro uno, sed pro toto populo oramus, quia Mus populus unum sutnus ²). Ceterum eiusmodi precationis vim atque efficaciam annales Ecclesiae testantur, quum memorant et fractas navali proelio ad Echinadas insulas Turcarum copias, et relatas de iisdem superiore saeculo ad

		1) Act. i, 14. 2) De orat. domin.



		8

		Ternesvariam in Pannonia et ad Corcyram insulam victo- rias nobilissimas. Prioris rei gestae memoriam perennem exstare voluit G-regorius XIII. die festo instituto Mariae victricis honori; quem diem postea Clemens XI Decessor Noster titulo Rosarii consecravit, et quotannis celebran- dum in universa Ecclesia decrevit. Ex eo autem quod precans haec militia sit sub divinae Matris vexillo conscripta", nova eidern virtus novus honor accedit. Huc maxime spectat repetita crebro, in Rosarii ritu, post orationem dominieam angelica salutatio. Tantum vero abest ut hoe dignitati Numinis quodammodo adver- setur, quasi suadere videatur maiorem nobis in Mariae patrocinio fiduciam esse collocandam quam in divina po- tentia, ut poüus nihil Ipsum facilius permoveat propitium- que nobis elïiciat. Catholica enim fule docemur, non ipsum modo Deum esse precibus exorandum, sed beatos quoque caelites ), licet ratione dissimili, quod a Deo, tamquam a bonorum omnium fonte, ab his, tamquam ab interces- soribus petendum sit. Oratio,* inquit S. Thomas, porrigitur alicui dupliciter, uno modo quasi per ipsum implenda, alio modo, sicut per ipsum impetranda. Primo quidem modo soli Deo orationem porrigimus, quia omnes oratiunes nostrae ordi- nari debenl ad gratiam et ad gloriam consequendam, qaae solus Deus dat, secundum \'Mud Psalmi lxxxiii, 12: gratiam et gloriam dabit Dominus". Sed seeundo modo orationem porri- gimus sanclis Angelis et hominibus, non ut per eos Deus nostras peliliones cognoscat, sed ut eorum precibus et merilis orationes nostrae sortiantur effeclum. Et ideo dicitur Apoc. vin 4, quod ascendit fumus ineensorum de orationibus sanctorum de manu, Angeli roram Deo ²). lam quis omnium, quotquot beatorum incolunt sedes, audeat cum augusta Dei Matre

		1) Conc. Trid. sess. xxv. 2) S. th. 2" 2»% q. r.xxxm, a. iv.



		10

		reversurum praedicant angelicis comitatum catervis, qui- hus electorum animas admisceat secumque rapiat ad aethe- rios choros, super quos exaltata est sancta Dei Genitrix. Piissima igitur Rosarii prece inter sodales utentibus ea maxime convenire possunt, quibus Paulus Apostolus novos Christi asseclas alloquebatur : Accessistis ad Sion montem, e! civitatem Dei viventis, Ierusalem caelcstem, et multorum miüium Angelorum frequenliam ¹). Quid autem divinius quidve suavius, quam contemplari cum Angelis cum iisque precari? Quanta niti spe liceat atque fiducia, fruituros olim in caelo bealissima angelorum societate eos, qui in terris eorum ministerio sese quodammodo addiderunt? His de causis Romani Pontilices eximiis usque prae- coniis Marianam huiusmodi Sodalilatem extulerunt, in qui- bus eam Innocentius VIII devotissimam Confratemitatem ²) appellat; Pius V affirmat, eiusdem virtute haec conse- (juuta: Coeperunt Christi fideles in alios viros repente mutari, haeresum tenebrac remilli et lux catholicae fidei aperiri ³) ; Sixtus Y, attendens quam fuerit haec institutio religioni fi-ugit\'era, eiusdem se studiosissimum profitetur; alii deni- <pie multi, aut praecipuis eam indulgentiis, iisque uber- rimis auxere, aut in peculiarem sui tutelam, dato nomine variisque editis benevolenüae testimoniis, receperunt. Eiusmodi Decessorum Nostrorum exemplis permoti, Nos etiam, Yenerabiles Fratres, vehementer hortamur vos at- que obsecramus, quod saepe iam fecimus. ut sacrae huius militiae singularem curam adhibeatis, atque ita quidem , ut, vobis adnitentibus, novae in dies evocentur undique copiae atque scribanlur. Vestra opera et eorum, qui e clero subdito vobis curam gerunt animarum, noscant

		1) Heb. xn, 22. 2) Splendor patemae yloriae, die 26 Febr. 145(1. 2) Cnnsuverunt RR. PP., die 17 Sept. l!i<».



		11

		ceteri e populo, atque ex veritate aestiment, quantum in ea Sodalitate virtutis sit, quantum utilitatis ad aeternam hominum salutem. Hoc autem contentione poscimus eo raaiore, quod proximo hoc tempore iterurn viguit pul- cherrima in sanetissimam Matrem pietatis manifestatio per Rosarium, quod perpetuum appellant. Huic Nos insti- tuto libenti animo benediximus; eius ut incrementis se- dulo vos naviterque studeatis, magnopere optamus. Spem enim optimam concipimus, laudes precesque fore validis- simas, quae, ex ingenti multitudinis ore uc pectore ex- pressae, nunquam conticescant; et per varias terrarum orbis regiones dies noetesque allernando, conspirantium vocum concentum cum rerum divinarum meditatione con- iungant. Quam quidem laudationum supplicationumque perennitatem , multis abbinc saeculis, divinae illae signi- ficarunt voces, quibus Oziae cantu compellabatur ludith: Benedida ex lu filia u Domino Deo cxcelso prae omnibus mu- lieribus super terram,... quia hodie nomen luum ita niagnificavit, ui non recedat lam lua de ore hominum. lisque vocibus universus populus Israël acclamabat: Fiat, fiat *). Interea, caelestium beneficiorum auspicem, paternaeque Nostrae benevolenliae testem, vobis, Venerabiles Fratres, et clero populoqve universo, vestrae fidei vigilantiaeque commisso, Apostolicam benedictionem peramanter in Do- mino impertimus. Datum Romae apud S. Petrurn die xn Septembris mdcccxcvii, Pontiiicatus Nostri anno vicesimo. LEO PP. XIII.

		1) Iud. XIII, 23 et seqq.





		UB-ZUID MEG 2-238