|
|||||||||||||||||||
|
[^O W\\W) \\3036
|
|||
|
t pulrlni amai-i.ïï imliit^ gyj
atricorona^ ïifrtitfT Jj^|g |
||||
|
\'óop liiik.i; iianliiViiiirtfirttiil nnints.
|
||||
|
I 3*
I De Alleiieilipte Eozenkraas.
Korte Overwegingen der Geheimen
van den Rozenkrans met voor- beelden voor eiken dag der OCTOBER-MAAND
DOOR
P. Hyacinthus M. Negri.
Uit het Grieksch vertaald
DOOR
EEN R. K. PRIESTER.
|
||||||
|
TWEEDE DRUK.
|
||||||
|
Leiden.
J. W. VAN LEEUWEN.
Maarsmanssteeg.
|
||||||
|
Approbationes Ordinis.
|
|||||
|
■
De mandato Adm. R. P. L. Sebas-
tiani Grnmondo Prioris Provincialis et Praefecti Aplci nosti~e Missionis o]>us, cui titulus: Mensis SSmi Rosarii, a R. P. L. Fr. Hyacintho Maria Negri nostro Missionario A]>lco exaratum, Nos infras- cripti diligenter perlegimus. atqne lcgendo comperimus non nisi uberrimos exinde ac saluberrimos fructus ad mentiura cordi- umque fidelium singularem profectum expectandos. Igitur ut ad majorem SS. Reginaj
Rosarii gloiiain, ceu nullius erroris vel umbra contaminatum in luciini pi\'odeat et typis mandetur in Domino judicavimus. Datum in Conventu nostro SS. AA.
Petri et Pauli. Galatae et Byzantii die 18 Sept. 1886.
Fr. Hyacinthus Vin. Ma Cambiaso
S. Th. Mgr. O. P.
Fr. Vincentius Salvi S. Th. Lector O. P.
|
|||||
|
Imprimatur.
|
|||||||
|
-j- A. Archiepiscopus Pharsauessis.
Vic. Patriarciiaus Constaxtixo-
poi.itanus. |
|||||||
|
IMPRIMATUR.
A. J. Brouwer,
ad hoe delegatus. VOORHOUT, die!4Septembrisl890. |
|||||||
|
O Hoogverheven Koningin van den
Allerheilig sten Rozenkrans, Maria, altijd Maagd, vele en groote weldaden heb ik van U ontvangen, gedurende geheel mijn leven. Door dankbaarheid en liefde ge- dreven , waag ik het dan U dit boekje, dat over uwen AUerheiligsten Rozenkrans handelt, uit geheel mijn hart aan te bieden. Neem het genadig aan, o aller- teederste Moeder, en zegen mij, en al degenen, die het zullen lezen. Uw nederige Dienaar,
P. Hyacinthus Maria Negri , Dontinicaan.
|
||||
|
VOORREDE.
|
|||||
|
Aan do Allerverhevenste Moeder van
c Jesus was de maand der bloemen toe- S gewijd, en het scheen ook passend dat haar de maand der vruchten geheiligd
s werd. Als de schoonheid van geheel de l \\ natuur ons in de Mei-maand uitnoodigt de schoonste aller schepselen te loven
en te prijzen, niet minder eisenen de
l ontelbare weldaden, welke wij van Maria, ; altijd Maagd, ontvangen, dat wij haai\'
\\ beminnen. dat wij haai- dankzeggen in S i de maand Octoher. In deze maand werd \\ S de katholieke kerk hij Lepanto door de 5 l Koningin van den Rozenkrans bevrijd l van haar allerverschrikkelijksten vijand. J en uit dankbaarheid noemde zij de 11. S Maagd, Hulp der Christenen, Auxüium \\ \\ Christianorum. Om dezelfde reden stelde S de H. Kerk in de maand October den < schoonen feestdag van den Allerheiligsten J Rozenkrans in. \\ |
|||||
|
VIII
Godvruchtig was de bedoeling der twee
Paters Dominicanen, die voor eenige jaren, de October-maand aan de Koningin van den Rozenkrans wilden toewijden. Zij werden zeer geprezen door den on- sterfelijken Paus Pius IX, die vele aflaten verleende aan alle geloovigen, die de Allerheiligste Maagd in deze maand niet bijzondere godsvrucht zouden vereeren. Doch nog meer moeten wij ons tot deze schoone godsvrucht aangetrokken ge- voelen door het woord van Z. II. Paus Leo XIII, die in de drie vorige jaren voorschreef, dat deze heilzame oefeningen van godsvrucht over de geheele wereld moesten gehouden worden. En wie kan de geestdrift beschrijven, waarmede ge- heel de H. Kerk in deze maand de Allerheiligste Maagd verheerlijkt? Wie zal ook het getal der geestelijke gunsten noemen, waardoor het hart van onzen heiligen Vader is verheugd geworden? Hierom toch heeft hij gewild, dat de October-maand ook in de volgende jaren zal worden gevierd, zoolang totdat de |
||||
|
IX
kerk door den Rozenkrans van haar
vijanden bevrijd wordt, en de gewenschte vrede terugkeert. Wat de wijze betreft om deze maand
aan de H. Maagd te wijden: dezelfde Paus leert ons wat wij daartoe moeten doen.. Door zijne onsterfelijke Encycliek heeft hij de geheele katholieke wereld er toe gebracht, om met groote gods- vrucht den Alleiheiligsten Rozenkrans te bidden, zeggend, dat hij van den Rozenkrans den vrede der kerk verwacht, de verlossing van alle kwaad en van alle vijanden. En wel zeer terecht verwacht de heilige
Vader deze schoone vruchten. Ten tijde van den II. Dominicns. die door de II. Maagd het groote voorrecht werd waardig gekeurd deze schoone gods- vrucht te prediken, verkeerde de H. Kerk bijna in een zelfden toestand als tegen- woordig, en werd zij ook van alle kanten door machtige vijanden bestreden. Maar zoo spoedig de godsvrucht van den Ro- zenkrans zich verbreidde, werd het aan- |
||||
|
X ----
schijn der aarde veranderd, en in weinig
tijds verdwenen èn ketterijen èn onge- rechtigheden. Hoe zonden wij dan ook nu in dezen tijd aan diezelfde gevolgen kunnen wanhopen? Nadat de Zetel der Wijsheid, de Aller-
heiligste Maagd Maria zelve, den Rozen- krans heeft aanbevolen als een tegengift tegen boosheden en dwalingen, is het niet mogelijk meer te twijfelen aan haai- woord, aan hare macht, aan hare barmhartigheid. En verder, welke andere godsvrucht is door de Heiligen meer geprezen dan de Rozenkrans ? Het zij genoeg hier in herinnering te brengen, dat de II. Carolus Borromaeus. dat groote licht der kerk, den Rozenkrans eenaller- goddelijkst gebed noemt. De zoo god- vruchtige en wijze 11. Alphonsus noemt den Rozenkrans het gebed dut liet krach- tigst tut de II. Maagd opgaat. en ons liet voordeeligst is. Overbekend is het vele goed, door deze godsvrucht in de wereld teweeg gebracht. O hoevelen wer- den door den Rozenkrans van een zondig |
||||
|
XI
leven terug geroepen, hoevelen tot een
lieiligen wandel gebracht, hoevelen moch- ten daardoor een zaligen dood sterven en de hemelsche heerlijkheid deelachtig worden ! Welke andere godsvrucht is dan ook door de Pausen van Rome, aan wie het oordeel hierover op de eerste plaats toekomt, zoo zeer geprezen en aanbe- volen ? Paus Urbanus IV zegt dat de Christenen alle goed deelachtig worden dooi- middel van den Rozenkrans. I\'ans Xistus IV noemt het Rozenkransgebed geschikt om eere te brengen aan de II. Maagd en de dreigende gevaren van ons te verwijderen. Paus Leo X zegt dat de Rozenkrans een bolwerk is tegen de ketterijen. Paus .lulius lil beweert dat de Rozenkrans de glorie is der Katholieke Kerk. Paus Pius V zegt dat door den Rozenkrans de zondaars in andere menschen veranderen. de duis- ternissen der ketterijen verdwijnen en het licht der Katholieke Kerk weder ontstoken wordt. Maar het is niet mogelijk alle de lofprijzingen aan te halen, welke |
||||
|
XII ----
de Pausen tot op dezen dag aan den
Rozenkrans gegeven hebben. Aan welke andere oefening van gods-
vrucht zijn ook zoo rijke gunsten ver- leend , als aan den Rozenkrans ? Ik geloof niet dat eenige andere evenzeer met de schatten der Kerk begunstigd is. En dit is niet ten onrechte geschied. Want in waarheid, waarom zijn er zoo- vele menschen, die zondigen en verloren gaan? Omdat zij hetgeen God betreft niet overwegen, en omdat zij niet bid- den. Maar wat is de Rozenkrans? Hij is de schoonste der overwegingen, want hij houdt zich bezig met de overweging des levens, des lijdens en der verheerlij- king van Jesns Christus. Als wij toch door middel van den Rozenkrans die geheimen van zaligheid overwegen, leeren wij Jesus Christus kennen, be- minnen on gedenken, en daarin, zoo getuigt de H. Schriftuur, bestaat ons eeuwig leven. De Rozenkrans omsluit ook de schoon-
ste gebeden, die men zou kunnen be- |
||||
|
XIII
denken. Want wie, al aanstonds, heeft
ons het Onze Vader geleerd, dat zoo vele malen in den Rozenkrans voor- komt? De onfeilbare Waarheid zelve Jesus Christus in eigen persoon. Wie sprak het Wees gegroet Maria? Een engel des hemels. Wie sprak het ver- volg? De H. Geest sprak door de H. Elizabeth. Wie heeft het voleindigd? De leermeesteresse van alle waarheid en deugd, de H. Kerk. Door den Rozen- krans overwegen wij het leven der Allerheiligste Maagd, en \' bidden wij tot haar met de groetenis des Engels, die het begin was der redding van het menschelijk geslacht. Wie heeft ooit te vergeefs de aller-
medelijdendste Maagd Maria aangeroe- pen? en wie zal dan ook niet alle gun- sten kunnen verkrijgen van haar die volgens de getuigenis der heiligen de bron van alle genaden is ? Het is dan, om zoo te spreken, noodzakelijk dat de Rozenkrans de heilzaamste vruchten oplevert. |
||||
|
XIV
|
|||||
|
Om deze redenen scheen liet mij nut-
tig, dit hoekje te schrijven, dat meer dan 30 verschillende wijzen bevat, om den Rozenkrans te bidden; en dit te meer omdat in de schoone Grieksche
taal geen ander geschikt hoek over den Rozenkrans bestaat, terwijl de Rozen- krans toch vooral in Griekenland, hij Lepanto namelijk en Corcyra, zijn macht getoond en de vijanden der Kerk over- wonnen heeft. In dit hoek wordt voor- eerst eene kleine overweging gevonden van elk geheim, opdat de geest worde verlicht. vervolgens een koit gebed, waardoor het hart worde ontstoken. En het spreekwoord gedachtig, dat
woorden wekken. voorbeelden trekken, heh ik er een passend voorbeeld aan toegevoegd. Ook meende ik dat het nuttig was enkele liederen ter eere der Allerheiligste Maagd te laten volgen, opdat wij haar ook verheerlijken met stem en hart. Ik weet niet beminde Lezer, ol\' dit hoekje u zal kunnen be- hagen. Doch geloof in ieder geval aan |
|||||
|
XV
mijn goeden wil. Indien ik u echter iets
goeds heb aangeboden, bid dan de Ko- ningin van den Rozenkrans voor mij, opdat wij haar eens te zamen mogen verheerlijken, beminnen en haar eenwig mogen dankzeggen in den hemel. Verklaring. Wat de wonderen be-
treft, die ik in dit boek heb aangehaald, verklaar ik dat het mijne bedoeling is mij te onderwerpen aan hetgeen Paus Clemens VIII heeft bepaald, en ook omtrent al het overige, in dit werk vermeld , verklaar ik mij te onderwerpen aan het oordeel van den onfeilbaren Plaatshek leeder van Jesus Christus, wiens nederige dienaar ik mij beroem te zijn. |
||||
|
DE MAAND
VAN\' HKX
ALLERHEILIGSTEN ROZENKRANS.
|
||||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
I. 1m het lste blijilt\' geheim overwegen wij,
Jat He Aartsengel Gaiikikj. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij de Moeder van Jesus
zal worden, tot redding der meuschen. 1. I)i\' II. AI|ilionsiis zegt, dat ile Al-
lerheiligste Maagd, zoo dikwijls zij het Wees gegroet Maria hooit, dezelfde vreugd ondervindt, als toen zij rlit de de eerste maal hoorde van den Aarts- engel Gabriël. Welk een blijdschap zal Maria dan ondervinden, als zij de ver- eerders van den Allerheiligste!! Rozen- krans zoo dikwijls het WEES GEGROET Maria hooit uitspreken! O Maagd Maria. geel\' dat wij altijd met eerbied uwen Rozenkrans bidden, geel\' dat wij al onze werken beginnen en eindigen niet liet Wees gegroet Maria, opdat zöó geheel ons leven een lofgebed zij. 1
|
||||||
|
- 2
|
|||||
|
II. In het 2<te blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Elisiilieth be- zoekt on drie maanden in haar huis verblijft. II. Ieder die bemint gaat, als \'t hem
mogelijk is, met blijdschap tot het voor- werp zijner liefde. Uit kracht van deze liefde bezoekt de Allerheiligste Maagd Maria de II. Elisabeth. Als wij Maria beminnen, laten wij dan ook dikwijls hare kerken en hare afbeeldingen be- zoeken: laten wij dan minstens meer- malen te huis voor hare versierde beel- tenis bidden en telkens weer hare voor- spraak verzoeken. De II. Maagd is niet karig en zij wil ons niet van hare voe- ten laten gaan zonder eenig klein ge- schenk. O Maria, kom, bezoek ons hart en stort uwe verlangens in het onze: gelijk gij bezorgd waart voor de II. Elisabeth, wees ook bezorgd, dat wij U eenmaal bezoeken in den Hemel. III. In het 3de blijde geheim overwegen wij.
dat de II. Maagd Jesus haart in den stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. Jesus Christus wordt arm geboren:
arm is ook zijne moeder. Eene kribbe en twee dieren, ziedaar het paleis van |
|||||
|
3
|
||||||
|
den koning der koningen. IK\' wereld
bemint echter de rijkdommen het meest. Indien zij ze niet heelt, neemt zij alle middelen te haat om ze te winnen: indien zij ze bezit, bewaart zij ze met iil te groote bezorgdheid. O .lesns. o Maria, geeft dat wij . uwe armoede aan- schouwend, zonder ontevredenheid, het gemis van het (roede dezer wereld ver- dragen, en dat wij. het bezittend, ons hart er niet aan hechten, Gelukkig is bij. die de liefde Gods bezit, die .lesns bezit en de Msiagd Maria. IV. In het 4de hlijde geheim "Verwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd, op tien iln^r van hare zuivering, Jusns in den tempel brengt en hem over geeft in de handen van den grijaaard Sl.MKON.
IV. De Allerheiligste Maagd bracht bij
bate zuivering bet offer der armen. Eu wij, wat offeren we aan de Allerheiligste Maagd? Bloemen misschien? Maai\' dit is niet voldoende. Geld misschien? Maar dit is niet voldoende. Wat wil de Aller- heiligste Maagd dan meer van ipiis.\' Zij wil ons hart. Indien wij ons hart niet geven, is alles zonder nut. O Jesus, o Maria, U offeren wij alles, U wijden wij ons harte. Zuivert en heiligt het. |
||||||
|
>
|
||||||
|
_ 4
|
|||||
|
V, In het 5de blijde geheim overwegen wij,
diit de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij 12 jaar oud was, hein na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. Indien wij onze gezondheid en ons geld verliezen is ons verlies zeker niet gering: maar indien wij God verliezen, indien we hem door de doodzonde doen sterven, is alles verloren en ons ver- lies is bovenmate groot. O .lesns. o Maria, laat niet toe dat wij U ooit verliezen. Geelt ons de genade om on waardige vruchten van boetvaardigheid bedacht te zijn wegens onze, bedrevene zonden, en zorg dat wij U vinden knn- neti, hier door de goddelijke genade, en in den hemel door eeuwige aanschouwing. VOORBEELD. (Morassi.) Ken inwoner van de stad Avignon liail de godvruchtige gewoonte dagelijks den Rozenkrans te bidden: maar hij liet dit.- ik weet niet waarom, op zeke- ren keer na. Toen ondervond hij dat hem dooi\' eene genadevolle verlichting iles geestes gezegd werd, weder den Rozenkrans te bidden. Hij deed zoo, en verliet daarna zijn huis. Onder weg ontmoette hij een man, die hem vijandig |
|||||
|
- 5
was. maar zich voordeed :ils een vriend.
Deze verrader noodigde hem tot eene wandeling uit, en de eerxte antwoordde dut hij gaarne medeging. Toen zij nu op een afgelegen plaats gekomen waren, trok de verrader zijn mes en bewoog (Ie hand inn hem te dooden. Te gelper tijd echter gevoelde hij. dat een on zichtbare macht zijne hand terug hield: hij beproefde ten tweede, ten derde maal, maar tevergeefs, want de II. Maagd weerhield zijne hand om haren vereerder te beschermen. Hij nu. dezj groote gunst begrijpend, bedankte de II. Maagd ten hoogste en ging voort dagelijks den Rozenkrans te bidden, die hem tut redding geweest was. Indien de Rozenkrans verlossing biedt van de gevaren des lichaams, hoeveel te meer zullen wij, indien we hem godvruchtig bidden, verlost worden uit de macht der duivelen, uit de handen van de vijanden onzer ziel. |
||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het lste droevige geheim overwegen wij,
dat .lesus Christus, biddend inden hof van Olijven, bloed rit water zweet door do droefheid, die hij gevoelde om onze zonden. I. Een der oorzaken van de groote
droefheid, die on/e Verlosser in den Hol\' van Olijven ondervond, was de groote liefdeloosheid der menschen. Hij zag dat Hij zooveel schande >ri 11<i\' verduren, zoo- veel smarten uit liefde tot hen. en hij zag te gelijker tijd. dat zij. in plaats van hem te beminnen, hein zonden ver- achten en dnizende zonden bedrijven. Groot is wel zeker de ongevoeligheid der menschen. Wat immers had Jesns meer kunnen doen dan voor hen sterven.\' Wie echter bedankt hem? wie bemint hem.\' 0 Heilige Maagd om het bloedig zweet van Jesus, laat niet toe, dat wij nog langer ondankbaar zijn gelijk wij te voren waren. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus aan den geeselpaal met groote bar» baarschheid ^e^eeseld wordt, en ever geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Het vleescfl van Jesus Christus
|
|||||
|
<
-
J
wordt der verdelging prijs gegeven,
zijn aanbiddelijk bloed vloeit over de narde. 0 wat ontzettend lijden! En wij, wij zorgen, zooveel in ons vermogen is, dat ons lichaam niet liet geringste | verdure. De kleinste moeilijkheid schijnt
ons onverdragelijk. En hoeve-el sr.ha.n- delijke zonden laten wij te gelijker tijd in ons lichaam toe.\' Hoe dikwijls bewerken wij den ondergang van onze ziel! 0 Allerheiligste Maagd, geel\' dat wij de ongeregelde begeerten des lichaains niet involgen, opdat \'wij in het eind niet èn lichaam èn ziel verliezen. III. In lust 3de droevige geheim overwegen wij,
{ il:it Jesus Christus, de koning der glorie,gekroond wordt tot koning van smarten met een kruim van
Rcberpe doornen! \\
111. De hoovaardigheid kroont Jesns
S met doornen; de hoovaardigheid is het S begin van alle zonde. Hoe kunnen wij van het oogenblik, dat wij Jesns niet !; doornen gekroond, zien, nog roem ol\' \\ eer bij de mensehen nastreven ? O Gij, ; zoo nederige Moeder van Jesus, maak , ons, om de smartelijke kroning van Uwen \\ Zoon, nederig van geest en hart. > i |
|||||
|
.
|
|||||
|
8
|
|||||
|
IV. Iu het 4de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus beladen wordt met den zwnren liist van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarie, IV. Jesus Christus draagt zijn kruis
uit liefde tot ons: en alle menschen zijn. willig of onwillig, verplicht hun kruis te dragen. Maar wie draagt het uit liefde tot .lesus? De een draagt het om rijkdommen te winnen : een ander om zich eer te verwerven: een ander om te. kunnen zondigen. Indien de menschen om wille van Jesus Christus dat kruis droegen, wat zij dragen om wille van de wereld en van den duivel, zij zonden in kotten tijd zeer heilig zijn. O Allerheiligste Maagd, wij bid- den II bij het kruis van Jesus. help ons om ons kruis niet liefde te dragen, of ten minste met gelatenheid. V. In het 5de droevige geheim overwegen wij,
dut ,/estis Christus, op den Schedelherg gekomen, dorst heeft aan het kruis. en. na een smartelijker! d.....Istrijd van drie uren sterft uit liefde tot ons;
en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder,
de Maagd Maria. V. Wij bewonderen de liefde van den
11. Dominicus, die, om een mensen van slavernij te bevrijden, zich zelven in de plaats stelde. Maar hoeveel grooter |
|||||
|
9
|
||||||||||||||||||||||||
|
1 is de liefde van .lesus, die til zijn bloed
< wilde vergieten, om ons, zondaren, uit
<. de slavernij des duivels te verlossen. j O Heilige Maagd, geel\' dat wij dikwijls < den dood van .lesus overwegen: geel\'
ons. o bedroefde Moeder, eene groote l liefde tot .lesus e.u tot U.
|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
|
VOORBEELD.
(S. Alphon. glorim M.
Zeker schrijver verhaalt, vooi\' de gevangenen te Xadel |
||||||||||||||||||||||||
|
lijke oefeningen ging houden; en hij
bevond, dat deze waren overeengekomen, om volstrekt niet tot het II. Sacrament der Biecht te naderen. Wat deed hij.\' Hij riep ben bijeen, om zich te laten inschrijven in bet broederschap van den II. Rozenkrans. en om den Rozenkrans te bidden. Toen zij één enkele maal den Rozenkrans gebeden hadden, vroegen die zelfde menseben de gunst van te mogen biechten: en allen spraken wel ( spoedig hunne biecht, wat zij in vele < jaren niet hadden gedaan. Wil iemand
( een bloedverwant, een vriend, of een / groot zondaar tot bekeering brengen, ? hij moet dan trachten hein hoogsehatting \'t voor den II. Rozenkrans iu te boezemen. < want de Rozenkrans beeft reeds duiztnde
|
||||||||||||||||||||||||
|
10
|
|||||
|
zondaren tot bekeering gebracht. 0]> zulk
eene wijze zullen wij te gelijker tijd de ziel van anderen en de onze redden, want er staat geschreven, dat hij, die een ander van de zoiule terugbrengt, zijne eigene ziel zal behouden. |
|||||
|
Gl.OliLKHIJKK (ÏKHKIMKX.
|
|||||
|
I. In het 1stt! glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesits den derden dag na zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De e.ei\'ste, dit\' .lesus Christus na zijne
verrijzenis mocht aanschouwen, was Maria Magdalene, de bekeerlinge. Welk een gruote reden voor de zondaren om te vertrouwen! Laten ook wij uit het graf onzer zouden opstaan, en, als we van goeden wil zijn. zullen we vergiffenis verwerven en heiligen worden. O Moeder van het leven onzer ziel, neem de zonde, de onboetvaardigheid van ons harte weg. en geel\' dat wij het waarachtig leven, de genade van .lesus Christus nastreven. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij.
dat .Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen, II. Alle nienschen willen met .lesus
Christus in den hemel komen, maar wie wil met Hem den berg van Calvarie opgaan? Allen willen zijne verheerlijking, weinigen echter zijn kruis. Laten wij dan moed vatten, en Jesus Christus zal ons ter zijde |
|||||
|
12
|
|||||
|
staan. Hij zal mis helpen, zoodat de last
gering wordt, terwijl wel spoedig de vergelding overvloedig wezen zal. <> Allerheiliste Maagd, geef ons de ge- nade, dat wij het voorbeeld van Jesns volgen, om ook zijne verheerlijking deel- achtig te worden. III. In het 3de glnrieryke geheim overwegen
wij. dut Jesus op hel Pinksterfeest den Heiligen fieest ■/......It over de II. Maagd Maria i.....ver de
Apostelen, die in de nppei\'zmil vergaderd waren.
III. Wanneer ontvingen de Apostelen
den II. Geest? Toen zij niet de H. Maagd in het gebed vereenigd waren. Als wij ook de gaven iles II. Geestes willen deelachtig worden, laten wij dan te midden den van bekoringen en gevaren, de hulp der II. Maagd vragen, vooral met het gebed van den II. Rozenkrans. O Heilige Maagd, geel\' dat wij niet ophouden tot U te bidden: want zoo lang wij uwen bijstand verzoeken zullen we tot de zonde niet komen. IV. In het ïde glorierijke geheim overwegen
wij, dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Hoe gelukkig was de dood van
Maria! Indien wij ook een goeden dood |
|||||
|
13 -
|
|||||
|
wenschen te sterven, laten wij dan de Aller-
heiligste Maagd en den Rozenkrans be- minnen, en laten wij haar onze liefde be- tuigen, niet slechts met woorden maar ook niet werken , door de beoefening der broederlijke liefde en der zuiverheid. 0 Allerheiligste Maagd, geef ons de ge- nade goed te sterven, gelijk Gij, maai\' geef ons eerst de genade goed te leven, gelijk Gij. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid, en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders bij hun leven en hij hunnen dood. V. Hoe weinigen zijn er die een groot
vertrouwen hebben op .Tesns Christus en o]i de Allerheiligste Maagd. En toch hoe kunnen wij gelooven, dat .Irsns Christus onze Verlosser is. dat de II. Maagd onze Moeder en do Koningin des hemels is, en dan zoo weinig vertrouwen hebben en dooi- zoo kleinen tegenspoed tot mistrou- wen gebracht worden ? Dat wij dan in het vervolg een groot vertrouwen hebben op de 11. Maagd: en wat wij ook van haar verwachten zullen, wij verwachten |
|||||
|
14
|
|||||
|
nooit te veel. indien wij van onzen kant
slechts doen hetgeen in ons vermogen is. 0 Maria, j^ij zijt onze hoop; van U ver- wachten wij alle genade en ons eeuwig heil: -reet\' dat wij nooit besrhaamd wonlen. VOORBEELD.
(De Rozenkrann in den Schouivbuiy.f. Keizer Napoleon de eerste was voorze-
J ker niet bijzonder godvruchtig, maar had
toch de goede beginselen zijner jeugd niet
vergeten. Op zekeren dag bevond bij zieh
in den schouwburg van Parijs, in gezel-
( schap van een aanzienlijk jongeling dien
hij zeer liet\' had. Terwijl alle aanwezigen
niet groote aandacht de voorstelling van
het tooneel volgden, zag de keizer dat de
jongeling afgetrokken was en geen acht
\\ gaf o]) den loop van het spel. Hij zag
< vervolgens dat hij zijne banden bedekt en
s verborgen hield. Napoleon. die begeerig < was te weten wat hij deed, stak zijne
5 band onder den mantel des jongelings en bevond dat hij den Rozenkrans bad. De
keizer was verwonderd en de jongeling bloosde een weinig\'. Toen zeide de keizer: «Dit doet mij genoegen, en ik verheug mij, dat gij de dwaasbeden van bet too- |
|||||
|
i:>
|
|||||||
|
nee] slechts weinig acht. Ik zie dat gij
een goed hart bezit: eens zult. gij in hoo- ge eere zijn": en terwijl hij hein den Rozenkrans teruggaf: »ga voort uwen Rozenkrans te bidden, ik zal n niet meer storen." De keizer sjnak waarheid, want de
jongeling is aartsbisschop geworden. is ; kardinaal geworden, en heeft zieli dooi\' zijne deugden en goede werken een groo- ten naam verworven. l>ie jongeling was Kardinaal de Roiian Ciiabot \';, Prins der Kerk en Aartshisscho]) van Rordeanx. Er worden menschen gevonden die zich schamen den Rozenkrans te liidden, ter- wijl dit toch tut eer en aanzien strekt. Want zij die den Rozenkrans bidden, ge- lijk het behoort, zullen eer en aanzien brengen over hun huis en over hun vader- land. (Giomale Buona Scttint II Ou. 1879). |
|||||||
|
1) Kardinaal Dn Rohan Chadot, eerst gehuwd
en officier onder Keizer Napoleon, is na den dood zijner pehtgenoote priester geworden. (I)c Yeftttli-i\\} |
|||||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In hel 1ste blijde geheim overwegen wij. dut
de Aartsengel Gabriël de Allerheiligste Maagd bondsehapt. dut /.ij Moeder van .lesus /.al worden ,
tot redding der menscben. I. Het II. Evangelie verhaalt, dat de
II. Maagd ontstelde, toen zij ilen Aarts- engel Gabriël zag. Vele heiligen zijn van oordeel, dat zij ontstelde, omdat \'zij in hare groote zedigheid niet gewoon was zich in het gezelschap van mannen te be- vinden of niet hen te spreken. Bewonde- renswaardig was hare zedigheid liij al ha- re werken. woorden. en hij eiken opslag der oogen. De zedigheid is het grootste sieraad der vrouwen . en eene vrouw . die niet zedig is, heelt al reeds hare deugd verloren of binnen korten tijd zal zij deze verliezen, ü Allerheiligste Maagd, zoi-g dat wij altijd zedig zijn. door de tegen- woordigheid van (lod en van onzen Engel- bewaarder te gedenken. II. In het 2de blijde geheim overwegen wij, dat
de Allerheiligste Maagd de 11. Elisabeth bezoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. Het gezelschap der Allerheiligste
Maagd bracht vele zegeningen over de |
|||||
|
17
H. Elisabeth en over geheel baiir huis.
Zij zelve en haar kind, de 11. Joannes. werden vervuld van den H. Geest. O, hoe voordeelig is het goed gezelschap en hoe gevaarlijk daarentegen het slechte! Een heilige zegt. dat een slechte vriend grooter nadeel aanbrengt dan de duivel zeil\'. O Heilige Maagd, verlos ons van het slecht gezelschap en geef dat onze gesprekken altijd heilig zijn. III. In het 3de blijde geheim overwegen wij.
dat de H. Maagd .lesus baart in den stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt 111. De herders werden des nachts aan-
gespoord het goddelijk kind te gaan aanbidden. Maar kunnen wij hetzelfde goddelijk kind niet op het altaar vinden, bijzonder gedurende het H. Misoffer ? Hoe kunnen de menschen dan zoo weinig zorg hebben om het H. Misoffer bij te wonen, of om eens een bezoek bij bet H. Saciurnent te brengen? O Allerhei- ligste Maagd, wij bidden U bij uw god- delijk kind, ontsteek in onze harten het vuur der goddelijke liefde en geef dat wij eens de gelegenheid verkrijgen om, evenals de herders, uw goddelijk kind van aanschijn tot aanschijn te aanbidden. |
||||
|
- 18
|
|||||
|
IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengten hem overgeeft in de handen van den grijsaard Simeon. IV. De H. Simeon nam het goddelijk
kind .slechts eenmaal in zijne armen, en hij verkreeg zoovele genaden en smaakte zulk eene vreugde, dat hij, God lovend, verzocht te mogen sterven. Zoo dikwijls ontvangen ook wij den Heer Jesus, niet slechts in onze armen, evenals Simeon, maar in ons hart; en toch zijn wij dik- wijls bij de H. Communie zoo ongevoelig. De oorzaak hiervan is dat wij niet met een zoo levend geloof, als Simeon bezielde, tot de H. Communie naderen. 0 H. Maagd, laat ons dikwijls Uw goddelijken Zoon in de H. Communie ontvangen en geef ons daarbij het geloof en de liefde van den II. Simeon, opdat wij hem ook ontvangen op eene waardige wijze. V. In het ode blijde geheim overwegen wij,
■ lat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. Toen de Allerheiligste Maagd en
de H. Joseph Jesus Christus verloren |
|||||
|
19
|
|||||
|
hadden, zochten zij hem onder hunne
verwanten, maar zij vonden hem niet. Dikwijls verliezen wij Jesus dooi- te groote liefde en gehechtheid ten opzichte van onze verwanten. Dikwijls zijn die verwanten, zooals de II. Schrift zegt, den mensch vijandig: Inimicl hominis rlomvflici ejtis. O Alleiheiligste Maagd, geef toch dat wij altijd eerst God die onze Vader is, en U, die onze Moeder zijt eeren en danken, opdat wij Jesns Christus vinden en onze ziel niet verliezen. VOORI1KEI.D.
De Eervv. Pater Oonzagius Loukeros, Dominicaan, ging naar West-Indië, om aldaar de heidenen te hekeeren. Hij door- stond vele moeilijkheden, gevaren en allerlei beproevingen; maai\' te vergeefs, want de heidenen bekeerden zich niet. Wat zou hij doen? Hy trachtte hen te bekeeren door middel van den Rozen- krans. Hij nam een heeld van de Aller- heiligste Maagd, niet de vijftien geheimen in een driehoek er rond. en plaatste dat in zijne kleine kapel. Toen riep hij de heidenen om getuige te zijn van eene groote plechtigheid; en als zij allen ge- komen waren, ontdekte hy het beeld der H. Maagd, en had den Rozenkrans. |
|||||
|
20
|
|||||
|
Daarna begon hij het volk te verklaren,
wat het beeld en wat de vijftien geheimen beteekenden. Meer behoefde hij niet te doen tot bekeering dezer menschen. Zij wilden aanstonds in het Katholiek Geloof onderwezen worden, brachten al hunne afgodsheelden, opdat de Pater ze zou verbranden, en wenschten vurig het H. Doopsid te ontvangen. De Rozenkrans had hen bekeerd. Indien wij niets anders kunnen doen tot bekeering dei\' zondaren, laten wij althans van tijd tot tijd den Rozenkrans voor hen bidden, en indien wij het geluk hebben één zondaar te red- den, dan zullen we ook onze eigene ziel gered hebben, volgens de uitspraak der H. Schriftuur. |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste droevige geheim overwegen wij,
■lat Jesus Christus, biddend in den hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid , die hij gevoelde om onze zonden. I. Toen .losns Christus in den Hol\' van
Olijven in doodstrijd verkeerde door de groote droefheid zijns harten, kwam hem een engel vertroosten. C) hoe goed en medelijdend is onze engelbewaarder! Hij bemint cms. staat ons ter zijde in alle gevaren en bij alle behoeften, en volgt ons overal bij dag en bij nacht. Slechts weinige menschen echter roepen hem aan en bedanken hem. Velen denken er niet eens aan, dat zij een engelbe- waarder hebben. 0 Koningin der engelen, om den doodstrijd van Jesus bidden wij U, zend ons te midden van gevaren en bekoringen een engel om ons te be- schermen en te helpen , om ons van alle kwaad naar ziel en lichaam te bevrijden. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus aan den geeselpaal met groote barbaarseh- heid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Pilatus wist dat Jesus Christus
onschuldig was, maar om aan de men- |
|||||
|
\'22
schen te behagen, beval hij hem zoo
wreed te geeselen. Ziedaar wat het menschelijk opzicht vermag. Hoe dikwijls geeselen ook wij Jesus Christus en be- drijven we zonde, om aan de menschen te behagen! O Allerheiligste Maagd, geel\' dat wij in \'t vervolg alleen maar trachten aan God te behagen en dat wij Jesus Christus niet meer door menschelijk opzicht bedroeven. III. In het 3de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus , de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten met een kroon van scherpe doornen Til. Men kroonde Jesus mot scherpe
doornen, en om hem te bespotten be- groetten zijne beulen hem als koning, en sloegen hem met den rietstok. O hoe vele beleedigingen verdroeg Jesus in dat oogenblik! Wij echter, wij worden toornig bij eene kleine beleediging, en om een enkel woord, en dan spreken we onbe- hoorlijke woorden en willen het onrecht ons aangedaan niet weer vergeten. O bedroefde Moeder, wij bidden U, om de smartelijke doornen-kroning van uwen Zoon, help ons de beleedigingen met geduld te verdragen en een ieder, die ons onrecht aandoet, kwaad met goed te vergelden. |
||||
|
23
|
|||||
|
IV. In het 4de droevige geheim overwegen wij.
«lat Jesus Christus beladen wordt niet denzwaren last van zijn kruis, dat hij draagt tot opdenberg Calvarie. IV. De vrouwen, die .lesus zijn kruis
naar den berg Calvarie zagen voort- slepen, weenden, en de medelijdende Yeroniea droogde zijue tranen. Vele mensehen weenen in deze wereld; maar wie weent om het lijden van den Zalig- maker, wie weent om zijne zonden.\' O bedroefde Moeder, leer ons weenen om het lijden van .lesus. maar leer ons eerst weenen over onze zonden, die de oorzaak van dit lijden geweest zijn. V. In het 5de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen. dorst heeft aan het kruis en . na een sniartelijken doodstrijd van drie uren, sterft uit liefde tot ons, en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. Niemand heeft ooit met zoo groote
liefde bemind als de Allerheiligste Maagd haar Goddelijken Zoon: en daarom heeft niemand ooit zoo groote smarten onder- vonden als zij, toen zij hem aan het Kruis zag sterven. Het is billijk dat wij die smarten, welka de II. Maagd om onzentwil geleden heeft, dikwijls gedenken : het zou zeer ondankbaar |
|||||
|
24 -
zijn ze te vergeten. O Heilige Maagd
Maria, wond onze harten met liet zwaard , dat het uwe doorboord heeft, en {Xt^lï.jk
gij tegenwoordig waart bij den ilood van Jesus. kom (nik (»ni ons in onzen doodstrijd liij te staan. VOORBKEI.D.
Pater Ludoviciis, die eene groote godsvrucht had tot de H. Maagd, en tot de zielen in het Vagevuur, bevond zicli eens, toen hij op reis was, op ci\'iii\' eenzame plaats tegen den onder- gang der zon, en volgens zijne gewoonte. had liij den Rozenkrans voor de zielen van het Vagevuur, opdat zij hem in alle gevaar zonden beschermen Hij werd gezien door twee roovers, die zich niet ver van daar bevonden en zich gereed maakten hem aan te vallen. Maai\' plotseling hoorden zij een trompet en zagen dat een groot aantal soldaten den pater volgde, zoodat zij zich haastten op de vlucht te gaan, terwijl de pater on- gestoord een herberg bereikte, waai\' hij den nacht, wensehte door te brengen. Niet lang daarna kwamen de roovers, die zagen dat er geen soldaten meer waren, te zellder plaatse en vroegen den pater, waarom hij zoo vele soldaten met |
||||
|
25
zich had, en waarheen zij j?o<ra:in waren.
Deze verwonderde zich bij liet vernemen van zulke woorden en zeide eenvoudig we;?, dut liij nooit soldaten in zijn gezel- schap had. De roovers, hierover verbaasd, deden hein verschillende vragen en ver- namen, welk eene gi\'oote godsvrucht hij had voor de zielen in het vagevuur, en dat hij den Rozenkrans had. om door haar geholpen te worden. Toen zij nu liet wonder begrepen, openbaarden de roovers hem, welke slechte bedoeling zij gehad hadden en zeiden, dat zij soldaten gezien en de trompet geboord hadden, Ja, zij besloten hun leven te veranderen, en beide spraken hij den pater hunne biecht. Ziedaar welk eene zoete troost, welk
goed gezelschap en hoe groote veiligheid de lïo/enkrans in het midden der grootste gevaren ons aanbrengt. |
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I, In het. 1stu glorierijke geheim overwegen wij,
^ dat Jesus den dorden dag van zijnen dood heerlijk, } onsterfelijk en onlijdelijk verrijst.
I. Jesus Christus stond op van den
dood, en allen zullen wij eens verrijzen op tien laatsten dag des oordeels. Maar niet allen zullen in dezelfde gesteldheid , veri\'ijzen. Die arme en godvruchtige /.iel. J
die nederige en geduldige niensch, zij zullen blinken als de sterren des hemels. Maar zij. die hun lichaam en hunne ziel j met afschuwelijke zouden liezoedelen, \\ zullen verrijzen in een afzichtelijk lichaam. ï Indien wij thans onze ziel heiligen door ( onthouding, zuiverheid en nederigheid, dan zullen wij ook eeils als Jesus ver- rijzen. O medelijdende Moeder, om wille iler glorievolle opstanding van Jesus. , verlos onze ziel en ons lichaam van den S
eeuwigen dood. II. in het 2de glorierijke geheim overwegen wij, <
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die ? zijn voorbeeld wil navolgen. II\'. Beproef, o mensch, wat gij wilt,
door rijkdommen, eer en genoegens na |
|||||
|
27
|
|||||
|
te jagen, zooveel in uw vermogen is.
gij zult toch geen geluk vinden in deze wereld. Dat zult gij alleen vinden bij God in den hemel, waarheen Jesus Christus ons is voorgegaan. Indien gij uw geluk zoekt in deze wereld en niet bij Jesus Christus, dan zult gij onge- lukkig zijn nu en in de eeuwigheid. O Allerheiligste Maagd, indien wij nu nog niet tot Jesus in den hemel kunnen naderen, geef dat ons hart er toch dik- wijls henen streve, en laat. terwijl ons lichaam nog op aarde leeft, onzen geest te gelijker tijd in den hemel verblijven. 111. In het 3de glorierijke geheim overwegen
wij, dut Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen
Geest zendt over de H. Maagd Marhi en over de
Apostelen , die. in de opporzaal vergaderd waren.
III. De geest van God is vijandig aan
den geest der wereld. De geest der wereld
zegt: gelukkig zij. die in eer en genoegen
leven en de middelen bezitten om aan
hunne begeerten te voldoen. Maar de
geest van God zegt: gelukkig zij. die de
genoegens en de goedelen der wereld
verachten. Aan onze werken zullen wij
erkennen, of we den geest Gods dan wel
of we den geest dezer wereld bezitten.
O Allerheiligste Maagd, f lij die de gaven
|
|||||
|
28
ilcs Heiligen Geestes in overvloed ont-
vangen hebt, vervul ook ons hart niet zijne genaden en help ons altijd dien zeilden Heiligen Geest en niet den geest dezer wereld te zoeken. IV. I e i het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. De H. Maagd is gestorven, en wij
zullen ook eens sterven. Doch wanneer zullen wij sterven? Wij weten het niet, noch ik. noch gij. Indien wij altijd bereid zijn, en indien we iederen dag zoo leven, alsof het de laatste, van ons leven was, dan zullen wij goed leven, en op welk uur de dood dan ook konie. het zal een goi\'de dood zijn. O Heilige Maagd, geef ons. om uwen heiligen dood, de genade. dat wij een goeden dood sterven, en dat wij eiken dag bereid zijn. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders bij hun leven en bij hunnen dood. V. Hoeveel moeilijkheden, zorgen en
angsten getroosten de menschen zich, |
||||
|
29
om zich de goederen der wereld te ver-
schaffen! Kn wat doen zij om hun eeuwig geluk te verzekeren, om den hemel, waar de H. Maagd ons wacht te winnen ? Velen denken er niet eens aan. dat er gedurende dit leven beslist wordt over hun eeuwig geluk, of over hun eeuwig ongeluk. O Heilige Maagd, wij bidden U om de groote eer, die gij geniet, maak dat wij ons eeuwig geluk niet verliezen. maar dat wij ons eens zonder einde in uw gezelschap verblijden. VOORBEELD. Zeker aanzienlijk man werd eens door een zijner verwanten grootelijks belee- digd, en hij was hiervoor zoo gevoelig. dat hij aan niets anders meer dacht, dan hoe hij zich zou wreken. Zijne bloed- verwanten en vrienden trachtten hem tot verzoening te brengen, maar hunne pogingen bleven vruchteloos, daar hij in het slechte voornemen om zich te wreken volhardde. Hij had reeds alles in gereed- heid geinlicht oin zijn voornemen ten uitvoer te brengen, toen hij op het feest van Maria-Boodschap eene kapel, haar toegewijd, bezocht; en van liet eerste oogenblik af dat hij zijne blikken op de versieringen der kapel sloeg, knielde hij |
||||
|
30
|
|||||
|
neder en begon den Rozenkrans te bidden.
()]> hetzelfde oogenblik werd zijn hart bewogen door een zekere kracht, die hem tot vergevingsgezindheid aanspoorde. Hieraan gevolg gevend, ging hij zich aan de voeten van een biechtvader neder- werpen en verklaarde zich bereid tot al wat deze wenschte. De biechtvader riep, na niet hem overlegd te hebben, zijn vijand, en toen deze gehoord had wat ei\' geschied was. wilde hij ook zijne biecht spreken, waarna zij met kinderlijke blijd- schap tot eene volkomene verzoening kwamen. Als wij in het vervolg door eene hevige bekoring verontrust worden, en niet weten, hoe die te overwinnen, laten wij dan onze toevlucht nemen tot den Rozenkrans, als tot den burcht van ons heil, en wij zullen altijd overwinnen. (Mokassj.)
|
|||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus den derden dag na zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. Tot liet graf van Jesus Christus
kwamen de H. Petrus, Joannes en vele vrouwen, maar /.ij zagen den Zaligmaker niet. Alleen Magdalcna zag hein, omdat zij, terwijl de anderea waren heen ge- gaan, bij het graf bleef wadden. Zij weende, zij zocht, en weende en zocht op nieuw, en wilde niet heengaan. Ten slotte werd zij om haai\' wachten waardig gekeurd Jesus Christus te zien, en met Hem te spreken. Hij de godsvrucht en bij alle goede werken is de volharding noodzakelijk, indien we den zegen Gods daarover willen verkrijgen; en het is niet voldoende den eenen dag met goede werken te beginnen en den andere weder alles te vergeten. Hij die volhard zal hebben, maar niet hij die begonnen zal zijn, zal zalig worden. O Allerheiligste Maagd, maak dat wij altijd in het goede volharden en dat wij in de godsvrucht niet verflauwen dooi\' dorheid of bekorin- gen, opdat wij ook eens na onzen dood Jesus Christus mogen aanschouwen. |
|||||
|
32
|
|||||
|
II. Iti het 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. ]T. Al wie wil, zal in den hemel komen
maar wij\' moeten krachtdadig willen, wij moeten de middelen er toe gebruiken, en zooveel als mogelijk is de gevaren vermijden. De H. Theresia, die den Ro- zenkrans lief had. vluchtte eens niet hij eene bokoring, die haar gevaarlijk had kunnen worden, en God wees haar de plaats in de hel, waarheen zij zou gaan, indien zij die bekoring niet vluchtte. O Koningin des hemels, maak dat wij elk vrijwillig gevaar ver van ons verwijderd houden, opdat wij allen met Jesus Christus in den hemel mogen komen. 5 lll.;ln het 3defglorierijke geheim overwegen wij
dat Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Aposte- len , die in de opperzaal vergaderd waren. III. Dikwijls spreekt de II. Geest tot
ons door inwendige verlichting; maar dan zijn wij dool\' en willen niet hoo- ren. Wij verlangen dat God zal doen wat wij begeeren, en wij trachten niet te doen wat God begeert. Indien de H. Geest |
|||||
|
33
|
|||||
|
ons aanspoort om een of ander goed werk
te doen, laten wij dan zijne stemhooren, want het is misschien de laatste genade die hij ons schenkt. O H. Maagd Maria, bruid van den H. Geest, geel\' dat wij niet langer den H. Geest wederstaan, en dat wij altijd gehoor geven aan zijne stem. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. De menschen dezer wereld leven
alsof\' zij nooit zullen sterven. Maar hoe zouden zij weken, maanden en jaren in doodzonde kunnen leven, indien zij overwegen wilden: morgen. ja heden nog kan ik sterven en verloren gaan ? O Allerheiligste Maagd , wij bidden U om uwen heiligen dood. geef dat wij ons nooit in doodzonde te ruste begeven. en verlos ons van een onverwachten dood. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij .
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als
voorspraak der zondaren . als hulpe liarer vereer- ders bij hun leven en hij hunnen dood. Y. Ontelbare zielen verblijden zich
op dit oogenblik in den hemel in het 3
|
|||||
|
34
gezelschap der Heilige Maagd, ten ge-
volge van hare godsvrucht tot den H. Rozenkrans. Wie kan, zoo zegt de II. Alphonsus, de zondaren tellen, door den Rozenkrans bekeerd? Wie kan de zielen tellen, door den Rozenkrans tot heiligheid gebracht. Laten wij dan heden een stellig voornemen maken den Rozen- krans niet godsvrucht te bidden. O Koningin des hemels, zie van den hemel, waar gij heerscht, met medelijden op uwe kinderen in deze ballingschap neder, en geef ons de genade, dat wij U eens mogen aanschouwen, U eens eeuwig mogen beminnen en prijzen. VOORBEELD.
Meerdere schrijvers verhalen dat eens twee studenten der Leuvensche hooge- school den geheelen avond in zonden doorbrachten. Een van hen, die ge- woon was dagelijks den Rozenkrans te bidden, hoorde de klok elf uur slaan en, zich herinnerende dat hij dien dag den Rozenkrans nog niet gebeden bad, stond hij op om heen te gaan. Zijn makker bespotte hen, maar hij wilde niet geweld naar huis gaan om den Rozenkrans te bidden. Hij had den Rozenkrans nog niet geëindigd en zie, |
||||
|
35
|
|||||
|
daar stond zijn vriend, geheel en al
van vlammen omringd "voor hem . terwijl hij zeide: »Ik hen verloren: de zonden. die wij heden bedreven, hebben de maat vervuld ; God heeft mij plotseling doen sterven. en reeds nu bevind ik mij in de hel." «Maar hoe. zeide zijn vriend, hoe is dat mogelijk daar ik toch dezelfde zonden bedreven heb, als gij?" »(ïij hadt eene goede ver- dedigster, hernam de ander: de Rozenkrans der Allerheiligste Maagd, dien gij gebeden hebt, heeft u gered, en de duivelen konden u niet als mij naar de hel wegvoeren". Wij mogen hieruit zeker niet besluiten om in de zonde te volharden, en te gelijker tijd ons vertrouwen op den Rozen- krans te stellen: maar wij zien intusschen welk groot vertrouwen de zondaar hebben mag, indien hij den Rozenkrans bidt, met het voornemen zijn leven te veranderen. |
|||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. 111 het 1ste blijde geheim overwegen wij ,
dat de Aartsengel Gabriki. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij Moeder van Jesus zal worden, tot redding der menschen. I. Het is duidelijk, dat de Rozenkrans
een aanvang genomen heeft op den dag van Maria-Boodschap. De boodschap door den Aartsengel aan Maria gebracht was het eerste geheim : en van hem hebben wij het Wees gegroet geleerd, dat we in den Rozenkrans zoo dikwijls herhalen. Laten wij dan dat geheim. waarbij onze verlossing een aanvang nam oplettend overwegen en den Rozenkrans godvruch- tig bidden. Als men in vroeger tijd een onboetvaardig zondaar zag, zeide men: »het is duidelijk, dat die mensch den Ro- zenkrans niet bidt of niet goed bidt". O Al- lerheiligste Maagd, geef ons de genade den Rozenkrans te bidden gelijk het behoort, opdat wij de vruchten der nienschwording van Jesus Christus deelachtig worden. II. In het 2de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Elisabeth be- zield en drie maanden in haar huis verblijft. II. Toen de II. Maagd het huis van
Elisabeth binnen trad, bracht zij daar |
|||||
|
37
|
|||||
|
alle geluk, waarom de II. Elisabeth
dankzeggend haar gelukkig prees, als gezegend onder de vrouwen. De II. Maagd verhoovaardigde zich niet, maar gaf alle eer aan God en dankte Hem met den bekenden lofzang: «Mijne ziel verheft den Heer. Magnificat". Als wij vele en groote genaden ontvangen willen, dan moeten wij God dikwijls dankzeggen. zooals de II. Maagd en de II. Elisabeth deden, voor de gunsten, die wij alreeds ontvin- gen: want de dankbaarheid is hoogst aan- genaam zoowel aan God als aan de men- schen. O Allerheiligste Maagd . wij vragen U vergiffenis voor onze vorige groote ondankbaarheid: geef dat wij in het vervolg niet meer ondankbaar zijn. III. In liet 3de blijde geheim nverwe;ren wij
dat de H. Maagd Jesus baart in den stal van
Bethlehem en hem in eeue kribbe nederlegt.
I
III. Het H. Evangelie verhaalt, dat de
herders in den stal van Bethlehem Jesus en de H. Maagd en den II. Joseph vonden. Wie Jesus Christus vinden en zijne ge- schenken ontvangen wil. laat hij eene bijzondere godsvrucht hebben tot de 11. Maagd en den 11. Joseph. Door deze godsvrucht zal bij zeker Jesus Christus |
|||||
|
38
|
|||||
|
vinden. O .lesns, Maria. Joseph, U wijden
wij ons leven , onze ziel en ons hait. IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij,
d:it de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem overgeeft in de handen van den grijsaard Simf.on. IV. De H. Siineon had het geluk Jesus
Christus in zijne armen te dragen, niet o]t de openbare wegen. niet in ijdele gezelschappen, maar in den tempel. Wie groote genaden van God ontvangen wil. liij moet als Simeon naar de kerk gaan, indien zijne bezigheden het hem veroorloven, en daar zal hij gemakkelijk vele gunsten des hemels erlangen. O H. Maagd, help ons de onnutte gezel- schappen der wereld te vermijden en met een dankbaar hart tot Jesus Christus te vluchten en met hem ons te onder- houden, die nacht en dag uit liefde tot ons op het altaar verblijft en daar zijne gunsten uitdeelt. V. In het 5de blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd, .lesns verloren heb- bend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen metgroote blijdseliap in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. God verlaat nooit eene ziel, indien
|
|||||
|
39
|
|||||
|
wij niet eerst vrijwillig hem verlaten
door de zonde, 0 Allerheiligste Maagd, laat ons het leven verliezen. laat ons
alles verliezen, maar laat ons IJ en .lesns Christus nooit verliezen. VOORBEELD.
Te Leiden, eene stad van Holland,
was een Jongeling, die sinds hij eene zonde tegen de heilige deugd van zui- verheid bedreven had. zich zoozeer schaamde. dat hij de kracht niet vond deze te biechten. En zoo gekomen tot eene duivehche verblinding bedreef hij zonde op zonde, heiligschennis op hei- ligschennis. Eens hoorde hij eene onder- richting van den bekenden Pater Domi- nicaan Conradns, die over de kracht van den Rozenkrans sprak. en hevig door diens woorden getroffen, besloot hij zich in het liroederschap van den II. Rozenkrans te laten inschrijven en dagelijks den Rozenkrans te bidden. Nauwelijks had hij dezen driemaal ge- beden . of hij begon zich voor te stellen dat hij een duivel op de keel had. en vond geen rust meer. voor dat hij zijne zonden met groote oprechtheid en onder vele tranen gebiecht had. Wie dan de |
|||||
|
40
|
|||||
|
schaamte niet kan overwinnen bij zijne
biechten, laat hij zijne toevlucht nemen tot den Rozenkrans, en door den mach- tigen bijstand van deze, zal hij er de kracht toe verkrijgen. |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In liet 1ste droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, biddend in den hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid, dte hij gevoelde om onze zonden. I. In den hoi\' van Olijven ondervond
Jesns Christus grooten angst en groote droefheid: «Mijne /.iel is bedroefd tot den dood." Kr zijn twee soorten van droefheid, /.egt de Apostel Paulns, eene droefheid volgens God, en eene droefheid volgens de wereld. De droef- heid volgens God brengt goede vruchten voort, en doet ons weenen over onze zonden, en over de beleedigingen, God aangedaan: maar de droefheid volgens de wereld doet groot nadeel aan de ziel, en werkt den dood zelve, zooals de II. Schriftuur zegt, en voert ons tot ongeregelde liefde voor de goederen dezer wereld, voor hare genoegens en andere ijdelheden. Om deze reden moeten wij haar zoo veel als mogelijk is vluchten. 0 Allerheiligste Maagd, geel\' dat wij be- droefd zijn om onze zonden,die de oorzaak van Jesns\' lijden waren, en bevrijd ons van de schadelijke, van de verderfe- |
|||||
|
42
lijke droefheid, die volgens de wereld is. II. In liet 2ile droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus aan den geeselpaai met groote liar- baarschheid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Wat /.uilen de engelen des hemels
gezegd hebben. toen zij zagen, dat menschen hun koning, hun vader zoo wreedaardig geeselden, dat zij hun God met de vlakke hand en met vuisten in het aangezicht sloegen. O Jesus, hoe hebt gij dit van ons kunnen verdragen? Door dit voorbeeld hebben de heiligen ge leerd, om beleediging, laster en ver- achting met geduld te verdragen. De gelukzalige Magdalene. Dominicanesse, ontving eens van ecu boos niensch een siiiartelijken kaakslag: zij noemde toen den Zoeten Naam, en bood aanstonds de an- dere wang aan. om ook op deze een slag- te ontvangen. O bedroefde Moeder, geef ons de genade dat wij een weinig willen lijden en verdragen om wille van Jesus, die zooveel om onzentwil geleden heeft. III. In liet 3de droevige geheim overwegen wij ,
dut Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten niet een kroon van seherpe doornen. III. Zoovele slechte gedachten als wij
vrijwillig hebben toegelaten, zoovele |
||||
|
43
doornen hebben wij aangebracht, om
het hoofd van Jesus Christus te kronen. De slechte gedachte is geen zonde als zij niet vrijwillig is. maai- alleen dan als wij haar niet behagen toelaten. Hoe hevig dan ook de bekoring zij. wij zon- digen niet. indien we niet willen. Laten wij slechts den naam van .lesus en van Maria aanroepen. want dit korte gebed is krachtig genoeg om alle duivelen der hel te overwinnen. <> Allerheiligste Maagd. ons leven is een voortdurende strijd : geel\' dat wij in de bekoring tot U onze toevlucht nemen, en bid voor ons opdat wij niet ingaan iu de bekoring. IV. In hut 4de droevige geheim overwegen wij,
dnt Jesus Christus beladen wordt niet denzwaren last van zijn kruis, dnt hij draagt tut np den berg Calvarië. IV. Dikwijls dragen wij den zwaren
last van ons kruis niet ongeduld en met weinig onderwerping aan den wil van God. Als men het voornemen maakt, zijn kruis moedig te dragen om wille van Jesus Christus, dan wordt het aanstonds licht. Mijn juk is zoet en mijn last is licht. zeide Jesus. 0 Allerheiligste Maagd. geef ons de genade dat wij ons kruis geduldig dragen, en. indien |
||||
|
44
|
|||||
|
gij ziet dat wij. door onze zwakheid
gevaar loopen. o kom ons dan te hnl|>, gelijk Simon van Cyrene Jesus hielp en draag gij voor ons ons kruis in uwe moederlijke armen. V. In liet 5de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen, dorst heeft aan het kruis en. na een sniartelijken doodstrijd van drie uren, sterft uit liefde tot ons; en ondel- het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. Jesus is voor ons gestorven, en
voor ons is zijn hart met een scherpe speer doorstoken. O hoe ongevoelig is liet hart der menschen, indien het Jesus Christus niet bemint, die ons zoozeer heelt lief gehad! O Allerheiligste Maagd. geef ons de genade, dat wij U krachtdadig beminnen, dat wij Jesus beminnen, die zooveel voor ons geleden heelt, die voor ons gestorven is. Wat is het ons dienstig te leven, indien wij de oneindige goed- heid, Jesus Christus, niet beminnen.\' VOORBEELD.
Zeker man. die onder veel tegenspoed gehukt ging, en zich niet in staat ge- voelde langer zijne schande en armoede te dragen. maakte het plan zich van het leven te berooven. Maar alvorens dit |
|||||
|
45
dwaas en misdadig voornemen te vol-
brengen , ging hij in eene kerk den Rozen- krans bidden. Nauwelijks bad hij dezen gebeden. of troostvolle gedachten brach- ten hein den vrede weder, en de hoop keerde terug in zijn hart zoodat hij van die verschrikkelijke bekoring bevrijd werd. Nooit roept iemand te vergeefs den naam van Jesus en van Maria aan. Als wij ons dan te midden der moeilijk- heden bevinden, laten we. in plaats van den moed te verliezen en te wanhopen , den Rozenkrans ter hand nemen, en deze zal de droefheid uit ons hart doen verdwijnen, en ons voortdurende vreugde aanbrengen. (Clierz. Muis du Rosaire p. 54).
|
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In liet 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus den derden dag in zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. Het H. Evangelie verhaalt, dat de
vrouwen zeer vroeg uitgingen om het graf van Jesus, te bezoeken, en om deze bezorgheid mochten zij nog vóór de Apostelen de opstanding van Jesus uit den mond der engelen vernemen. Indien ook de Hebreen niet uitgingen voor den opgang der zon, vonden zij het manna niet meer, dat eene voorafbeelding was van Jesus. Wie dan van de zonde wil opstaan en het manna des hemels, dat is de genade Gods wil vinden, laat hij des morgens aanstonds ontwaken om zijn voordeel te doen, anders zal hij de hemel- sehe en voorbijgaande genaden verliezen. Wie den slaap bemint, zegt de 11. Schrift, zal altijd arm zijn. ü Allerheiligste Maagd , roep onze slapende ziel op uit den diepen slaap der geestelijke traagheid, en maak dat wij waakzaam en ijverig zijn. |
|||||
|
47
II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij ,
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis: ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Zeker menseh zeide eens in groote
ongerustheid: »0 hoe bedroef gevoel ik mij! indien ik wist dat ik niet .lesus Chi istns naar den hemel zon gaan, weik eene blijdschap zou dit zijn". Toen hoorde hij eene stem , die hem zeide : »\\Yat zoudt gij doen . indien gij wist dat ge met Jesns Christus naar den hemel zoudt gaan?" »Ik zou hem niet groote vurigheid dienen". En de stem zeide hem andermaal: «doe nu wat gij doen zoudt, indien gij wist dat gij naai\' den hemel zoudt gaan". 0 Aller- heiligste Maagd. neem de ongegronde vrees van ons hart weg, en geel\' ons de ge- nade, dat wij van onzen kant zooveel doen als in ons vermogen is. opdat wij zeker met Jesus Christus in den hemel komen. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Apos- telen , die iu de opperzaal vergaderd waren. III. Zoo spoedig als de Apostelen den
H. Geest ontvangen hadden. waren zij zeer geleerd. Ons echter past het zeker |
||||
|
48
|
|||||
|
niet een wonder te verlangen . opdat wij
aanleeren wat ons noodig is te weten om onze ziel zalig te maken: en daarom moeten wij de catechismus bijwonen en de onderrichtingen aanhooren. Vooral behooren de ouders hunne kinderen in de zaken van het geloot\' te onderwijzen. De onwetendheid is de oorzaak van zon- den en van ketterijen. O Allerheiligste Maagd, bid voor ons den Heiligen Geest, opdat wij datgene leeren en nog meer datgene doen. wat noodig is om onze ziel zalig te maken. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dsit de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God. en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Door de schuld van eene vrouw
moeten wij allen sterven. Maar door de bemiddeling van eene andere vrouw, van de H. Maagd Maria, kunnen wij allen een onsterfelijk leven deelachtig worden. De gelukzalige Sadoc en zijne veertig gezellen, Dominicanen, ondergingen den wreedsten marteldood. terwijl zij den lofzang Salve Regina ter eere der Aller- heiligste Maagd zongen. Sla ook op ons, o zoete Maagd Maria, uwe medelijdende oogen, en toon ons na deze ballingschap Jesus , de gezegende vrucht uws lichaams. |
|||||
|
49
V. In het Ode glorierijke geheim overwegen wy,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid, en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als
voorspraak der zondaren, als hulp*; harer vereer- ders hij hun leven en bij hunnen dood. V. Koningin Esther, die eene vooraf-
beelding der H. Maagd Maria was, zeide bij het groote gevaar, waarin haar volk verkeerde, tot koning Artaxerx.es: »Red, o koning, mijne ziel en mijn volk". En de koning redde aanstonds geheel haar volk uit het dreigend gevaar, ü Koningin des hemels, zeg ook gij tot den koning der koningen: Red mijne vereerders, red allen die godvruchtig mijnen Rozen- krans bidden, en de Koning der glorie zal ons redden en ons den hemel schenken. VOORBEELD. Een schip met negen honderd menschen
was op reis naar West-Tndië. Ten ge- volge van het oponthoud . door stormweder veroorzaakt, waren op het laatst alle levensmiddelen verbruikt. De gezagvoer- der wilde dit eerst niet bekend maken, maar eindelijk was hij verplicht te zeggen, dat er nog slechts een weinig koren voorhanden was. Aanstonds werden niet anders dan klachten en zuchten gehoord, 4
|
||||
|
50
|
|||||
|
en in dien verschrikkelijken toestand
werd de wanhoop algemeen. Toen echter stond een der reizigers o]> en zeide: »Wij klagen en wanhopen, maar zonden wij Hein nu vergeten, die duizende menschen in de woestijn gespijzigd heeft en die dagelijks de vogelen des hemels voedt? Laten wij met groot vertrouwen de Koningin van den Rozenkrans aanroepen, opdat zij zich gewaardige ons hij te staan." Allen vielen dan op de knieën en baden den Rozenkrans met dat vertrouwen, dat bergen verzet. Nauwelijks hadden zij het laatste Wees gegroet gebeden, of zij zagen de. hoofdstad van Brazilië en na korten tijd bereikte men de kust, zonder dat iemand iets van den honger geleden had. Het eerste wat zij nu deden, was naar de kerk der H. Maagd gaan, om haar te bedanken voor deze redding van den dreigenden dood. Laten wij dan in de gevaren en in de beproevingen van dit leven, het gebed van den H. Bemardus bidden. laten we onze oogeu opheffen naar de schitterende ster der zee, en hare hulp inroepen met het gebed van den H. Rozenkrans, en wij zullen on- gedeerd de haven van het hemelsch Vaderland bereiken. |
|||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij, dut
de Aartsengel OabriëL de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij Moeder van Jesus zal worden , tot redding der menschen. I. Wie aan God behagen en zijne ziel op
eene gemakkelijke wijze heiligen wil moet in alle omstandigheden de woorden spre- ken, die de II. Maagd tot den Aarts- engel zeide: »Zie de dienstmaagd des Heeren. mij geschiede naar uw woord." Hij, wiens wil gelijkvormig is aan den heiligen wil van God, zal gelukkig zijn nu en in eeuwigheid. O Allerheiligste Maagd, maak dat onze wil. evenals de uwe het was. altijd gelijkvormig zij aan den heiligen wil. Gods, en dat wij in alle, blijde en moeielijke omstandig- heden des levens met U zeggen: »Zie de dienstmaagd des Heeren, mij geschiede naar uw woord." II. In liet 2de blijde geheim overwegen wij, dat
de Allerheiligste Maagd de H. Elisabeth bezoekt en drie maanden in baar huis verblijft. II. Toen de Allerheiligste Maagd de
H. Elisabeth bezocht, riep deze uit: |
|||||
|
52
|
|||||
|
«Gelukkig Gij, die geloofd hebt."
Maar hoe zeldzaam is een levend en krachtdadig geloot\'! Hoe is het mogelijk. dat de mensc.hen geloo- ven aan een hemel, aan eene hel, < aan eene eeuwigheid, en dat zij te ge- \\ lijker tijd leven alsof\' er noch hemel, noch s hel, noch eeuwigheid bestond ? O Aller- S heiligste Maagd, geel\' ons de genade, l dat wij dikwijls en met godsvrucht eene l oefening des geloofs bidden, geef dat l ons geloof niet dood zij. maar dat w\\j > volgens de voorschriften van ons geloof { handelen en leven. \\ 111. In het 3ile blijde geheim overwegen wij,
dat de H. Maagd Jesus baart in den stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. Jesus Christus werd arm geboren.
De koning des hemels had geen paleis om in te wonen: hij moest, toen hij in deze wereld kwam. zijn intrek nemen in een stal, tusschen os en ezel. Er zijn vele armen in deze wereld: maar weinigen hunner zijn arm van geest. Velen verwensenen hunne armoede en zoodoende lijden zij nog meer en ver- liezen alle recht op belooning. Indien zij wilden denken aan den stal van Jesus Christus, dan zou hunne armoede hun |
|||||
|
r>3
een bron van eindeloozen rijkdom wor-
den. O Allerheiligste Maagd, geef ons de genade. dat wij de goederen dezer wereld niet op ongeregelde wijze be- minnen , maar dat wij Jesus Chris- tus beminnen, die onze hoogste rijk- dom is. IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en \\ hem over geeft in de handen van den grijsaard j SlMEON.
I IV. De Heilige Maagd ging op den
} dag van hare zuivering naar den tempel,
j alsof zij eene zondares was, alsof zij
\\ zuivering behoefde, terwijl zij de zui-
s verste der Maagden was, de heiligste
s van alle vrouwen. Wij zijn inderdaad
\\ zondaren en wij hebben waarlijk behoefte
aan de zuivering ,onzer ziel. Doch wat zullen wij doen om onze ziel te zui- < veren? Laten wij ook naar den tempel
< gaan, laten wij niet groot berouw. met
< groote oprechtheid en niet bitterheid der
j ziel de droevige geheimen overwegen, dan zullen ook wij ongetwijfeld gezui-
verd worden. O beminnelijke, engel- reine Maagd, zuiver onze ziel en ons hart. |
||||
|
54
|
|||||
|
V. In het üde blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij 12 jaar oud was, hem na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt, V. De zondaars verliezen Jesus Christus
en te gelijker tijd zeggen zij in hun hart: later zal ik Hem zoeken, later zal ik terugkeeren en boetvaardigheid doen. Maar als intusschen de dood nadert, wat zal er dan van hen worden ? Koning Balthasar zag, in den zeilden nacht, dat hij de gewijde vaten ontheiligde. eeue hand oj» den muur, die daar schreef: O koning, nog dezen nacht zult gij sterven; en in dien zeilden nacht werd hij door den vijand gedood. O Aller- heiligste Maagd, help ons terwijl het nog tijd is, opdat wij God zoeken voor de dood ons bereikt: en opdat wij hem des te gemakkelijker vinden. zoek gij hem voor ons, o Toevlucht der zondaars. VOORBEELD.
In het jaar 1572 ontstond er een hevige
storm op de kusten van Portugal, en vele schepen vergingen, waaronder ook een van de stad Setubal, dat op weg was naar Sicilië. Op dat schip was een |
|||||
|
55
|
|||||
|
jongeling van de stad Setnhal. Petras
Mendex geheeten. Toen deze zag in welk groot gevaar men verkeerde. nam liij zijn Rozenkrans en deed dien om zijn hals, terwijl hij zich aan de II. Maagd aanbeval, opdat zij hem mocht bijstaan. Het schip ging verloren, gelijk wij reeds zeiden, en al de menschen verdronken in zee, behalve die jongeling. die. zonder dat hij zeil\' wist op welke wijze, levend en ongedeerd in zijne vaderstad stond met den Rozenkrans om zijn hals. Hij ging naai\' zijn huis. verhaalde al wat ei\' geschied was. en begaf zich toen op weg om de H. Maagd te bedanken, Hoe veel meer zullen wij behouden worden voor geestelijke schipbreuk te midden der nog grootere gevaren van de stormachtige zee dezer wereld, indien wij godsvrucht hebben voor den Rozenkrans en den Rozenkrans bij ons dragen. |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, biddend inden hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid , die hij gevoelde om onze zonden. I. Vele menschen, die zich in moeilijk-
heden en in droefheid bevinden, bidden evenals de Zaligmaker in den hof van Olijven: «Heer, indien het moge]ijk is, laat deze kelk voorbijgaan." Weinigen echter voegen met hem er bij : »Doch niet mijn, maar uw wil geschiede." Het is wel geoorloofd dat wij God om hulp bidden, maar wij behooren ten slotte toch datgene te vragen wat de wil van God is. Velen, die zondaars waren in voorgoed, zijn in tegenspoed heiligen geworden. O bedroefde Moeder, help ons om altijd en in alle omstandigheden met Jesus Christus te bidden: «O God, dat niet mijn, maar dat Uw wil geschiede." II. In het 2de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus aan den geeselpaal met groote bar- baarschbeid gegeeseld wordt, en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergjet. II. Indien iemand begrijpen wil, welk
eene zonde de onzuiverheid is, laat hij |
|||||
|
57
acht slaan op de wreede geeseling van
Jesus Christus: laat hij acht slaan op dat onschuldig bloed, dat uit alle zyne ledematen stroomt, op dat aller- zuiverst lichaam, dat geheel en al ver- scheurd ter aarde nederzinkt, laat hij acht slaan op de schaamte die Jesus ondervond wegens zijne naaktheid, en dan zal hij begrijpen, wat de onzuiverheid is, waarvoor de Zaligmaker dit alles geleden heeft. O allerzuiverste Maagd Maria, bewaar onze ziel voor die schan- delijke zonde, waardoor dagelijks zoo- velen verloren gaan. III. I» het 3de droevige geheim overwegen wij,
dut Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten met een kroon van scherpe doornen! III. Dikwijls kronen de mensehen door
hunne zonden Jesus Christus met doornen.
terwijl zij meenen in de zonde hun geluk
te zullen vinden. Hierin echter vergissen
zij zich. De zonden zijn scherpe doornen,
ook voor den zondaar zelve. Judas meende
dat hij gelukkig zou zijn, toen hij door
zijn verraad dertig zilverlingen won.
Maar de ongelukkige heeft geen genot
van zijn geld gehad. Nog voor dat Jesus,
dien hij verraden had, gestorven was,
wierp hij zijn geld weg, vluchtte in wan-
|
||||
|
58
|
|||||
|
hoop en verhing zich zelven. Ongelukkig
zijn ook zij, die zondigen en Jesus met doornen kronen, /ij hebben geen vrede, zelfs niet in deze wereld. O Allerheiligste Maagd. wij hebben dikwijls door onze zonde het hool\'d van Jesus Christus niet doornen gekroond. Maar het is genoeg; geef\' ons de genade, dat wij in het vervolg zoo wreed niet meer zijn. IV. Mi het 4de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus beladen wordt niet den zwaren last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarie. IV. Vele raenschen vreezen zoozeer het
oordeel der wereld, dat zij er de slaven van geworden zijn. Wilt gij weten wat bet oordeel der wereld is? Geel\' dan acht op dat volk. dat voor zeven dagen .lesus het «hosanna, hosanna" toezong, en nu voor Pilatus bet «kruisig hem , kruisig hem." booren doet. Wee bun, die. om zich naar bet oordeel dei- wereld te schikken, met de wereld eischen: »dat Jesus gekruisigd worde." 0 Aller- heiligste Maagd, geel\' dat wij alleen aan God trachten te behagen. De wereld moge zeggen wat zij wil: wij weten dat God en niet de wereld ons eenmaal zal oordeelen. |
|||||
|
59
|
|||||
|
V. In het 5de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, op den Schedelherg gekomen. dorst heeft aan het kruis, en. na een smartelijken doodstrijd van drie uren sterft uit liefde tot ons; en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. 0 zondige ziel, beschouw de moorde-
naars die met Jesus Christus gekruisigd zijn. Dat de boetvaardigheid van den eene u een groot vertrouwen geve in het lijden van Jesus, maar dat het ongeluk vanden andere u eene groote vrees inboezeme om in de zonde te volharden. 0 Aller- heiligste Maagd, men verhaalt dat gij de bekeering van den goeden moordenaar bewerkt hebt. omdat hij u een kleinen dienst bewezen had 0|> uwe vlucht naar Egypte. 0 verlos ons. op de eerste plaats om den dood van Jesus, maar dan ook om den Rozenkrans, dien wij in deze maand bidden . verlos ons van een kwa- den dood. VOORBEELD.
In het jaar 1855 riep men te Turijn
een priester om de H.H. Sacramenten te komen bedienen aan eene zieke vrouw. De priester vergiste zich: iu plaats van te gaan naar het huis, waar hij geroepen was, ging hij naar een ander, en opende de deur. Hij ging binnen, en zag eene |
|||||
|
60
|
|||||
|
vrouw, die op sterven lag, terwijl
haar man daar ook aanwezig was. Deze zeide hem toornig: »Wie heeft u gezegd naar mijne woning te komen?" «Hebt gij mij dan niet ontboden?" »Neen." «Maar al ben ik dan bij vergissing hier gekomen: ik zie dat deze zieke behoefte heeft de H.H. Sacramenten te ontvangen. Het is duidelijk dat de goede God mij hierheen heeft gezonden." De stervende vrouw zeide: »ja, de goede God zendt u tot mij." Doch haar echtgenoot voegde er bij : «sinds tien jaar heeft geen priester een voet in mijn huis gezet en ik wil niet dat gij haar zult biecht hooren." «Maar uwe vrouw wil het, en gij hebt het recht niet het haar te beletten. God is de Heer van hare ziel: heb dan de goedheid mij slechts een oogenblik met haar alleen te laten." En ofschoon ongaarne, ging de man toch eindelijk heen, opdat zij hare biecht zou spreken. Toen toonde de stervende vrouw den priester een Rozenkrans, dien zij bij hare legerstede had hangen en zeide: «Zie deze heeft mij gered. Ik vreesde meer mijnen man dan God, en daarom heb ik reeds sinds tien jaren mijne plichten van den gods- |
|||||
|
61
|
|||||
|
dienst verwaarloosd. Eéne godsdien-
stige oefening heb ik echter nooit achter- gelaten . namelijk de vereering der Allerheiligste Maagd. en tot op dezen
dag heh ik altijd den Rozenkrans ge- beden. Zij zelve, de Moeder van barm- hartigheid heelt u tot mij gezonden." Zeer getroffen trachtte de priester baar te troosten, hoorde haar biecht, hielp haar om een goeden dood te sterven, en weinige oogenblikken later gat\' zij den geest. Het is ons niet geoorloofd te zondigen,
rekenende op de liefde van de II. Maagd: maar als wij gezondigd hebben, laten we dan ten minste die zonde er niet bijvoegen van de godsvrucht tot haar, en den Rozenkrans te vergeten. Zoolang wij den Rozenkrans bidden, is er altijd hoop dat wij gered zullen worden. |
|||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het lste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus den derden dag na zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en nnlijdelijk verrijst. «Indien gij niet Jesus Christus ver-
rezen zijt, zoo zegt de Ajwstel Paulus ziet dan naar boven, waar .lesns Christus gezeten is aan de rechterhand Gods, en zoekt wat van hierboven is en niet wat van deze aarde is. En indien .lesns Christus, die ons leven is. verheerlijkt werd. dan znlt ook (tij met hem ver- heerlijkt worden." 0 Allerheiligte Maagd. Eva wordt de Moeder der levenden ge- noemd . maar zij is meer de moeder ge- weest van hen die sterven. Gij zijt de waar- achtige moeder des levens, omdat gij ons Jesus Christus, die het beginsel des levens is. geschonken hebt. Geel\', o Moeder, dat wij een nieuw leven beginnen, gelijk- vormig aan het leven van Jesus Christus. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij.
dut Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, nin dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navol-ren. II. In wereldsche zaken zijn de men-
|
|||||
|
63
|
|||||
|
Bchen gewoonlijk zeer voorzichtig. Zij
weten zeer goed hunne berekeningen te maken en te zorgen voor hetgeen hun nuttig is. Doch in hetgeen hunne ziel en hnnne zaligheid betreft, zijn er maar weinigen voorzichtig. Voor enkele pen- ningen , voor een schandelijken hartstocht verkoopen zij hunne ziel, en den hemel, dien Jesus Christus ons bij zijne hemel- vaart geopend heeft. Maar wat baat het ons de geheele wereld te winnen , indien wij schade lijden aan onze ziel en den hemel verliezen? 0 Koningin des hemels, laat niet toe dat wij voor welk gewin dan ook , onze ziel en het eindeloos geluk des hemels verliezen. III. In het 3<le glorierijke geheim overwegen
wij. dat Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Apostelen, die iu de oppenaal vergaderd waren. III. De Heilige Geest is een geest van
liefde. Indien wij willen weten, of de H. Geest in ons hart woont, laten wij dan nagaan, of wij ware liefde bezitten, niet met woorden alleen. maar metterdaad, of er geen afkeer in ons hart woont, en of wij alle menschen zonder uitzon- dering beminnen: daaraan zullen wij |
|||||
|
64
|
|||||
|
erkennen of de H. Geest in ons hart
verblijft. O Moeder der goddelijke en reine liefde, ontsteek ons hart van op- rechte liefde voor Jesus en voor den evennaaste. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen
wij, dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen, IV. De H. Maagd is gestorven: en hoe
nuttig is het dat wij ook nadenken over onzen dood. De gelukzalige Petrus, Dominicaan, hield zijne onderrichtingen met eene afbeelding des doods in zijne handen, en zoo bekeerde hij vele. zon- daren. Op zekeren dag zag hij een jon- geling en, door God voorgelicht, wist hij dat die jongeling op het punt was eene groote zonde te bedrijven. Hij zeide hein toen: »Gij denkt er aan thans die schande- lijke zonde te \' bedrijven. doch denk ei- liever aan. dat gij morgen zult sterven." De jongeling ontstelde toen hij dat hoorde. sprak onder veel tranen zijne biecht, en stierf den volgenden dag. O Allerheiligste Maagd, geef ons om uwen heiligen dood de genade, dat wij den dood dikwijls voor oogen hebben: dan zal de dood ons de oorzaak van het eeuwig leven zijn. |
|||||
|
65
|
|||||
|
V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hnlpe harer vereer- ders bij hun leven en hg hunnen dood. V. Een ieder bewondert de verheerlij-
king der H. Maagd en wenscht ook zelf eenmaal verheerlijkt te worden : weinigen echter willen hare deugden en voorna- melijk hare nederigheid navolgen. Doch alleen hij die zich vernedert zal verheven worden, en omgekeerd zal hij dié zich verheft vernederd worden. O Allerheilig- ste Maagd, gij waart zoo heilig en te gelijker tijd zoo nederig: en wij, die zon- daars zijn, zullen wij ons dan in het vervolg nog verhoovaardigen? Geef dat ook wij de nederigheid beoefenen, opdat wij ook eenmaal als Gij verheerlijkt worden. VOORBEELD.
Salzano verhaalt dat een Karthuizer
in het klooster der stad Trèves de ge- woonte had dagelijks den Rozenkrans te bidden, doch, ten gevolge van vele bezigheden en andere bijzondere oefe- ningen van godsvrucht, deed hij het met weinig oplettendheid en vele ver- |
|||||
|
66
strooiingen. Terwijl hij dan eens op
die wijze in het gebed was, hoorde hij een stern, die hem zeide: «Indien gij wilt dat uwe godsvrucht de Koningin des hemels aangenaam zal zijn, dan moet gij haar geen kleurlooze en ver- dorde rozen aanbieden, doch frissche en levende. Uwe rozen hebben noch aan- genamer! geur, noch schoone kleur, en passen niet in een krans voor de Ko- ningin des hemels." De kloosterling begon sinds die verdiende berisping den Rozenkrans met veel grootere oplettend- heid en godsvrucht te bidden, en ont- ving daardoor grooten overvloed van genaden, zoodat hij zijn leven met een voorbeeldigen dood eindigde. Het is dan niet genoeg den Rozenkrans te bidden, maar wij moeten dien ook met bijzondere godsvrucht bidden, en vooral de geheimen er bij overwegen. |
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus ileu derden dag nu zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De drie Maria\'s gingen naar het
graf van .lesus, maar zij waren bevreesd, omdat liet door soldaten bewaakt werd, en omdat de steen van liet graf zeer groot was. De eene zeide dan tot de andere: »YVat zullen wij doen, en wie zal ons den steen van het graf nemen." Niettemin gingen zij moedig voort, en niet groote vreugd zagen zij dat de steen van het graf was afgewenteld. Vele christenen komen niet tot Jesus Christus en beginnen geen nieuw leven, omdat zij het godvruchtig leven vreezen. Zij vree- zen dat zij er den last niet van zullen kunnen dragen, dat zij een verdrietig leven zullen lijden. Maar zij vergissen zich. Want God is geen harde meester: hij is veeleer een goede Koning, een goede Vader: en al wie hem oprecht en edelmoedig dient, zal geen verdriet on- dervinden, maar vrede en vreugde ge- nieten. O Allerheiligste Maagd, maak ons krachtig en edelmoedig, en met Gods |
|||||
|
68
|
|||||
|
genade zullen wij gemakkelijk alle moei-
lijkheden overwinnen en tot een god- vruchtig leven in staat zijn. II. In liet 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesns, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Buitengewoon groot is de belooning
welke .lesus Christus ons ging voorbe- reiden toen Hij ten hemel opklom. Maar als wij in \'t eind die belooning verliezen, dan is het een onherstelbaar verlies, een verlies voor de geheele eeuwigheid. De wreede Elisabeth, koningin van Engeland, zeide eens: »Geef mij, o Heer, geef rnij het geluk, dat ik vijftig jaar regeere; dan wil ik uwen hemel wel missen. O ongelukkige koningin. zoudt gij nu ook nog zoo spreken, nu gij weet wat het is voor^ eeuwig verloren te zijn, voor eeuwig in de hel te zijn? O Allerheiligste Maagd, maak dat wij er dikwijls aan denken, hoe dit leven beslist over den hemel, over onze ziel. over de eeuwig- heid, opdat wij zorgvuldig zijn in het vervullen van al onze verplichtingen, om dat oneindig geluk des hemels niet te verliezen. |
|||||
|
09
|
|||||
|
III. In liet 3de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus op liet Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Aposte- len , die in de opperzaal vergaderd waren. lil. Toon de Heilige Geest nederdaalde,
waren alle de Apostelen en leerlingen vergaderd op dezelfde plaats en in het gebed vereenigd niet de Allerheiligste Maagd. Het is veel waarschijnlijker dat de 11. Geest onze ziel zal bezoeken, en dat God ons geheel verhooien zal. als wij niet velen te samen vereenigd zijn en den Rozenkrans bidden, dan wanneer wij alleen zijn. Even als in de orde der natuur zoo wordt ook in de orde der genade het kleine door vereeniging groot. O Allerheiligste Maagd, geel\' dat wij allen één van hart zijn. opdat God onze gebeden verhoore. en ons de gaven des Heiligen Geestes schenke. IV. In liet 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Vele menseheri hebben eene over-
drevene vrees voor den dood. De II. Maagd vreesde den dood niet, maar verlangde er naar. Vele heiligen hebben eveneens gedaan. De 11. Theresia zeide: »ik sterf |
|||||
|
70
|
|||||
|
omdat ik niet sterf." En wat is de dood
dan ook? Hij is de deur des hemels. Wij moeten daarom de zonden vreezen, maar niet den dood. O Allerheiligste Maagd. o|> U rekenen wij in het uur van onzen dood: kom dan om ons te helpen, om ons te troosten, om ons te verdedigen, om onze ziel te ontvangen en haai\' niet U naar den hemel te geleidden. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij ,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin dos hemels en der iiiirde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders bij hun leven en bij hunnen dood. V. De wereld en hare leerstellingen
gaan snel voorhij. Binnen weinig tijds zullen wij in het graf zijn afgedaald, en anderen zullen hier in deze kerk, en op onze plaatsen den Rozenkrans bidden. Laten wij dan, terwijl het nog tijd is, God en de II. Maagd met vurigheid dienen. Laten wij met godsvr, ht ter harer eere den Rozenkrans bidden, want Maria is getrouw, en edelmoedig zal zij ons helpen in dit en in het andere leven. O Aller- heiligste Maagd, op U hopen wij, U be- minnen wij; van U verwachten wij de vergiffenis onzer zonden, de genade Gods, |
|||||
|
71
|
|||||
|
een goeden dood. den hemel, o laat
niet toe dat wij eens beschaamd /.ouden worden. VOORBEELD.
(H. Alphontus.) Eene groote zondares. Helena ge- naamd, ging eens naar eene kerk en hoorde toevallig een preek over den Rozenkrans. Deze preek trof haar zoozeer, dat zij aanstonds heenging om een Rozen- krans te koopen: maar zij durfde dien niet in het openbaar bidden, lntusschen begon zij te bidden: en ofschoon zij hem niet weinig godsvrucht bad. gevoelde zij op het feest van den Rozenkrans zulk eene vertroosting en zoetheid. dat het haar niet mogelijk was het gebed te eindi- gen. Daarna kreeg zij groot berouw en groote beschaming over haai1 zondig leven, zoodat zij geen rust meer vinden kon en zich als genoodzaakt zag om te gaaii biechten. En wel spoedig biechtte zij in zoo goede gesteldheid dat de biechtvader er over verwonderd stond. Aanstonds na hare biecht ging zij zich nederwerpen voor eene beeltenis der H. Maagd, om haar te bedanken. Zij bad den Rozenkrans, en de Moeder Gods sprak haar toen van die beeltenis toe en zeide: »Helena, gij |
|||||
|
72
|
|||||
|
hebt God en ook mij genoeg beleedigd;
verander nu in het vervolg uw leven; dan zal ik u vele genaden verleenen." De ongelukkige zondares zeide toen in groote beschaming: »0 Allerheiligste Maagd, het is waar, dat ik tot op dit oogenblik eene groote zondares geweest ben, maar Gij, die alles vermoogt, o help mij. terwijl ik mij zelve geheel aan U ten offer breng en het vervolg van mijn leven wil besteden om boetvaardigheid over mijne zonden te doen." Hoe ongevoe- lig ons hart ook zij, hoe groot ook onze zonden, indien wij slechts niet ophouden den Rozenkrans te bidden, dan zal de II. Maagd ons èn bekeering èn vergiffenis en den hemel schenken. |
|||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij,
dat de Aartsengel Gabriël de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij de Moeder van Jesus zal worden, tot redding der menscheti. I. Do wijsgeeren van vroeger tijden
spraken zeer schoon over alle deugden, maar de deugd van nederigheid kenden zij niet; deze is enkel aan de christenen bekend. De II. Maagd heeft ons een bewonderenswaardig voorbeeld van nede- righeid gegeven. De Aartsengel Gabriel groette haai- als gezegend onder de vrouwen, als vol van genade en vervuld van den H. Geest, als moeder van God: en zij, in plaats van zich te verhoovaar- dlgen, noemde zich de dienstmaagd des Heeren. O allerzoetste en nederigste aller schepselen, geel\' ons de genade om naar uw voorbeeld nederig te zijn van geest en hart. II. In het 2de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Klisabeth be- zoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. Het is een prijzenswaardig werk,
naar het voorbeeld van Maria, den even- |
|||||
|
74
|
|||||
|
naaste te bezoeken, als de broederlijke
liefde dit vordert, vooral als hij ziek of\' in droefheid is. In het laatste oordeel zal God ons zeggen: »Gaat gezegenden mijn koninkrijk binnen, want ik was ziek en gij hebt mij bezocht." 0 Allerheiligste Maagd, geef ons groote liefde tot den evennaaste en vooral tot hen die be- droefd zijn. III. In liet, 3de Wijde geheim overwegen wij,
dut de H. Maagd Jesus baart in den stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. Toen Jesus Christus te Bethlehem
geboren was. zongen de engelen des
hemels: «Glorie aan God in den hooge, en vrede op aarde aan de menschen, die van goeden wil zijn." De vrede is van deze wereld gevlucht, omdat de menschen niet van goeden wil zijn: zij willen God en de zaken Gods niet, maar zij zoeken de goederen der wereld, de rijkdommen , de genoegens. de ijdelheden, de zonde. Daarom zijn er zoo velen, die geen vrede hebben : want er is geen vrede in het hart van den zondaar, zegt de H. Schriftuur. 0 Allerheiligste Maagd, maak ons hart afkeerig van de werken dezer wereld ; van de genoegens, van de |
|||||
|
75
|
|||||
|
zonde; dan zullen wij vrede vinden, den
waren vrede van Jesus Christus. IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem overgeeft in de handen van den grijsaard SlMEON. IV. De Farizeër offerde veel in den
tempel, en de arme weduwe offerde enkele penningen. En toch zegt Jesus Christus dat de arme weduwe meer of- ferde dan hij. Evenzoo bracht de II. Maagd bij hare, zuivering het offer der armen, en toch gaf zij veel aan God. God be- sehouwt niet zoozeer hetgeen wij hem geven, als de meening, het hart waar- mede wij het geven. Hoe klein ook de zaak zij, zij wordt groot, indien wij haar met een goed hart voor God verrichten. O Aller- heiligste Maagd, zuiver ons hart en geef dat wij al onze werken met dezelfde meening verrichten, als waarmede Gij het goddelijk kind aan God hebt opgedragen. V. In liet 5de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen met gi-oote blijdschap, in deu tempel tusscheu de leeraren terugvindt. V. Op deze wereld is de vreugde altijd
met droefheid vermengd. De II. Maagd |
|||||
|
76
gevoelde groote vreugde, toen zij Jesus
Christus, die de ware vreugd der hemelen is , met haar kleed mocht beschermen, toen zij hem omhelzen en aan haar harte drukken mocht. Maar zij ondervond groote droefheid, toen zij hem verloor. Ook wij hehhen .somtijds vreugde en dan weder droefheid, somtijds vertroosting en dan weder angsten, somtijds vrede en dan weder bekoringen. Geef o Allerheiligste Maagd, dat wij te midden der vertroosting niet zorgeloos worden en dat wij ons voorbereiden voor het oogenblik van droefheid; geef dat wij den moed nooit verliezen maar altijd onze hoop op U en oj) Jesus Christus blijven stellen. VOORBEELD. De Graaf Malèt, ond strijder onder Napoleon en later priester, was ziek. De beroemde geneesheer Récaniier, die door geheel Frankrijk bekend was, kwam hem bezoeken. Hij opende de deur en groette de aanwezigen, onder welke zich ook andere geneesheeren bevonden. Ver- volgens ondervroeg hij den zieke en schreef hein geneesmiddelen voor. H\\j wilde reeds heengaan, toen hij te kennen gaf eene zaak vergeten te hebben. Toen zocht hij in zijn zak en zeide tot den |
||||
|
77
|
|||||
|
zieke: «Rij mijn hoofd, daar had ik eene
voorname zaak vergeten." »Watdan?"»0 mijn goede vader, daar is mij eene ver- gissing overkomen." «Maar gij schertst misschien?" »Neen, neen, ik spreek waar- heid. Het is echter eene vergissing, welke wij kunnen herstellen." «Welaan laat ons hooren." «Het betreft een geneesmiddel dat, gij in eenige oogenblikken tijds kunt samenstellen. En terwijl hij dit zeide. haalde dezelfde geneesheer, de geneesheer van liet hof en der voornaamsten in Frankrijk, schrijver van zoo geleerde hoeken, zijn Rozenkrans met zekere trotschheid voor den dag. De andere geneesheeren en aanwe- zigen verwonderden zich toen zij dezen Rozenkrans zagen. Maai\' Récamier zeide hun: »\\Yecst niet verwonderd: ik, ja zeker, ik bid den Rozenkrans: en als ik niet meer weet wat met eenen zieke aantevangen , dan neem ik mijne toevlucht tot haar, die het behoud dei\' kranken is, en zij staat mij bij. Het is mij dik- wijls moeilijk den geheelen Rozenkrans achtereenvolgens te bidden, omdat ik van verschillende kanten te gelijk ge- roepen werd. Als ik bij een zieke kom, houd ik op met bidden, en als ik heen ga zet ik mijn gebed voort." |
|||||
|
78
|
|||||
|
Zie daar dan hoe de geleerden doen,
hoe zij den Rozenkrans beminnen, ter- wijl vele onwetenden zich schamen hem te bidden. Indien /.ij dit voorbeeld wilden gedachtig zijn, zou het met hunne ge- zondheid en van ziel en van lichaam veel heter gaan. |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, biddend in den hof van OlijvenT bloed en water zweet door de droefheid, die hij gevoelde om onze zonden. I. » Waakt en bidt opdat gij niet ingaat
in de bekoring", zoo zeide Jesus tot zijne Apostelen in den hot\' van Olijven. Maar aeli, hoe betreurenswaardig! de men- schen waken, om genoegens te zoeken, om zonden te bedrijven: en zij waken niet om hunne ziel te redden. Petrus en de Apostelen, zij sliepen toen zij moesten bidden en den bedroefden Verlosser troosten; maar Judas, die Jesus Christus verraden kwam, hij sliep niet. 0 be- droefde Moeder, wek gij onze slapende ziel, opdat wij niet evenals Petrus den Zaligmaker verloochenen. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus aan den geeselpaal met groote barbaarsch- heid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Waarom heeft God toegelaten dat
Jesus Christus zoo wreedaardig gegeeseld werd? Omdat onze zonden op hem gelegd |
|||||
|
80
waren. Maar welke straf verdienen dan
de zondaren, van dat oogenhlik at\', dat .lesus Christus zoo wreed gegeeseld werd? Als God ons een enkele maal bestraft, en slaat, dan morren wij, dan zijn wij vertoornd, alsof God onrechtvaardig was. Hij bestraft degenen, die hij lief heeft, zegt de H. Schrift. O Allerheiligste Maagd, wij vragen U de genade, dat God ons straffe en ons kastijde in deze wereld; het is voldoende als hij ons slechts niet straft in de hel. 111. In het 3de droevige geheim overwogen wij,
dat Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten met een kroon van
scherpe doornen Hl. Beschouw den koning der glorie
en zie hoc hij gekleed is. Een kroon van scherpe doornen op het hoofd , een rooden spotmantel om zijne schouders, ziedaar zijn hoogepriesterlijk gewaad. Hit voor- beeld bewijst den hoogmoed der menschen in den opschik hunner kleederen. die dikwijls het verderf is van het huisgezin en van de ziel. O Allerheiligste Maagd, geef dat onze ziel gekleed zij met het schoone kleed van zedigheid en zuiver- heid en van alle deugden, en dat wij de ijdelheid der kleederen niet beminnen. |
||||
|
_ 8-1
|
||||||
|
IV. In het 4de droevige geheim overwegen wij.
dat Jesus Christus beladen wordt met den zweren last van zijn kruis, dat hij draagt tut op den berg
Calvarie. IV. Waarom wilde Jesus door Simon
van Cyrene in het dragen van zijn kruis geholpen worden ? Had soms de almo- gende God de hulp der meiischen noodig? Neen, maar hij wilde zoo. om ons te leeren, dat liet kruis van Jesus niet genoeg is voor onze zaligheid, indien wij ook ons kruis niet dragen, het kruis, dat (tod ons oplegt en niet het kruis dat wij zelve verkiezen. Geef, o Allerheiligste Maagd, dat wij moedig ons kruis om- helzen , en kom onze zwakheid te hulp. V. In het 5de droevige geheim overwegen wij .
dat Jesus Christus, op den Schedclberg gekomen, dorst heeft aan liet kruis en , na een smartelijken doojstrijd van drie uren, sterft uit liefde tot ons, en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de M;tagd Maria. V. Toen hij aan het kruis was opge-
heven zeide Jesus: »ik heb dorst". En de Joden gaven onzen stervenden Ver- losser azijn te drinken. Waarom wilde Jesus dorst hebben? Ter veroordeeling van onze gulzigheid, waaraan wij dikwijls voldoen ten verderve van lichaam en |
||||||
|
li
|
||||||
|
82
ziel. O Allerheiligste Maagd, geef ons,
0111 liet bloed van Jesus Christus en 0111 uwe tranen de genade, dat wij de ver- sterving van Jesus Christus beminnen, opdat wij de vruchten van zijn en uw lijden deelachtig mogen worden. VOORBEELD.
Meerdere schrijvers verhalen, dat eene
zekere dame de gewoonte had den Ro- zenkrans te bidden, doch dit later naliet. Het strekte haar niet tot gewin, want zij werd zoo arm, dat zij zich zelve ten slotte niet drie messteken verwondde. Heeds was zij op het punt te sterven,
en naderden de duivelen om haar naar de hel weg te voeren, toen haar de H. Maagd verscheen, die haar zeide: «Gij hebt den Rozenkrans vergeten, maar ik heb niet vergeten, dat gij dien vroeger gebeden hebt. In het vervolg moet gij hem weer bidden, en ik zal u liet leven en ook de rijkdommen, die gij verloren hebt. teruggeven." Van dat oogenblik af werd zij weder gezond, en bad op nieuw den Rozenkrans, /.ij kreeg hare goederen terug, en bij \'haren dood verscheen de H. Maagd, die haar om haar vertrouwen opnam, zoodat zij in heiligheid stierf. |
||||
|
5 _ 83
Hoe groot dan ons ongeluk ook zij, hoe
talrijk onze zonden. laten wij nooit wan- \\ t hopen. maar met den Rozenkrans tot
haar vluchten, die de toevlucht der zon- \'t \\ daren is, en zij zal ons nooit aan ons
\\ zelven overlaten.
|
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste glorierijke geheim overwegen wij.
dat Jesus den derden dag van zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De Rozenkrans, zegt Paus Nicolaas .
is (Ir boom des levens, die de zieken geneest en de gestorvenen opwekt. En dit is (Kik de bedoeling van de Rozen- krans-maand, dat wij namelijk uit liet graf der zonde opstaan, en een nieuw, godvruchtig leven beginnen. O Aller- heiligste Maagd, geel\' ons de genade, de zonde na te laten. en uit Helde tot U te leven naar liet voorbeeld van Jesus Christus. die het waarachtig leven is. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij.
dat Jesus, veertig «lagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. I\'aus Clemens Vil zegt. dat de
Rozenkrans de redding der Christenen is. Maar om niet Jesus Christus in den hemel te komen. is liet niet genoeg den Rozenkrans te bidden, maar wij moeten ook in beoefening brengen. wat de Ro- |
|||||
|
- 85
zenkrans ons leert. Niet hij zal in den
hemel komen, zegt .lesns. die zegt: Heer. Heer: maar die den wil van God doet. De ware godsvrucht bestaat alzoo niet enkel in woorden, maar in de werken. Geef dan. o Allerheiligste Maagd, dat wij God beminnen, dat wij om God arbeiden en lijden, gelijk de Rozenkrans het ons leert: dan zullen wij ook eens in den hemel ! komen. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen wij.
fint Jesns op liet Pinksterfeest den Heiligen Geest
zendt over de H. Maagd Mariti en ..ver de Apos- \\ telen, die in lie opperzaal vergaderd waren. lil. De Rozenkrans, zegt Paus Pius V. s
is het licht van het Katholiek geloot\'.
Laten wij door den Rozenkrans de II.
Maagd bidden, dat zij ons en de onzen
verlichte in de schaduw en duisternis
des doods. en onze schreden geleide o|>
den weg des vredes. O bruid van den
Heiligen Geest, geel\' ons en de geheele
H. Kerk die zoo groote genade, den
waren vrede van God.
)
IV. In liet 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde
tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Altijd gaat de duivel rond, maar
s
|
||||
|
80
|
|||||
|
vooral in het uur des doods. Wie vooral
in het uur van zijnen dood den duivel wil overwinnen, moet met godsvrucht den Rozenkrans bidden. want de Rozen- krans is de geesel van den duivel, zegt Paus Adrianns VI. O Maria, geef\' den vereerders van den Rozenkrans een zali- gen dood en het eeuwig leven. V. In hot 5de glorierijke geheim overwegen wij,
dat <Je Allerheiligste Maagd niet groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid, en zetelt, als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders bij hun leven en hij hunnen dood. V. De Rozenkrans is eene schatkamer
van genade, zegt Paus Pau lus V. Wie dan genaden van de II. Maagd verkrijgen wil. laat hij die vragen door middel van den Rozenkrans en hij zal ze verwerven: ja. hij zal de grootste der genaden ver- werven : de glorie des hemels. 0 Koningin des hemels. U wijden wij ons lichaam, onze ziel. ons hart: zegen (ïij de ver- eerders van den Rozenkrans in dit leven en in eeuwigheid. Amen. VOORBEELD. (De Medaille van den Rozenkrans.) Pater Vera. die tegenwoordig Overste
is van het groote klooster der tertiarissen |
|||||
|
87
te Genua, schreef in 188") het volgende:
Leve de barmhartige Koningin van den Rozenkrans! Te Genua had in de ver- loopene maand October liet wonder plaats der bekeering van een grijsaard , die reeds sinds vele jaren alle oefeningen van gods- dienst had achtergelaten en geheel on- geloovig was. Oji zekeren dag ontmoette hem de moeder overste van het klooster, die hem op hare goede en vriendelijke manier er toe bracht eene gewijde medaille van de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans aan te nemen. Nauwelijks had hij deze om zijnen hals gehangen. to;\'n hij zich als in een geheel ander mensen veranderd gevoelde. Aanstonds begaf hij zich tot eenen priester en sprak met groot berouw eene biecht van geheel zijn leven. Daarna ontving hij de II. Communie onder een vloed van tranen , en smaakte eane onuitsprekelijke vreugde. Ook wilde hij tot zijne vrienden gaan. om de ergernis, die hij gegeven had te herstellen, en de wouderen der goddelijke barmhartigheid te verhalen, die hij door tusschenkomst der H. Maagd had mogen ondervinden. Hij spoorde een ieder aan groote godsvrucht te hebben tot de II. Maagd van den Rozenkrans, en zeide |
||||
|
88
|
|||||
|
dat hij de gewijde medaille boven zijn
kleed wenschte te dragen, om haar als een zegeteeken aan de gelieele stad te tonnen. Drie dagen daarna werd hij ernstig ziek en stierf. Maar hij stierf, terwijl hij met de eene hand de medaille der 11. Maagd krachtig vast hield en met de andere een scapulier, in liefdevolle verceniging met de 11. Maagd, die even- eens hare armen uitstrekte om hem aan haar moederlijk hart te drukken. Met de oogen ten hemel geslagen en met blijdschap op het gelaat blies hij den laatsten adem uit: (ïij dan. zondige ziel, sehe]> moed: hoe groot ook uwe zonden zijn. stel uwe hoop op de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans, en zij zal voor u vergiffenis en een zaligen dood vei krijgen. |
|||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. Ia het lste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus cleu derden dag in zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De verrijzenis van .lesus Christus
is het onderpand van onze toekomstige verrijzenis. Xn het hoofd is opgestaan zullen ook de ledematen verrijzen. Hoe troostrijk is de overweging der verrijzenis. De gedachte aan de verrijzenis troostte ook den heiligen man Job, toen de wormen zijn lichaam verteerden. »Ik weet dat ik zal opstaan, en dat ik in dit vleesch mijn Verlosser zal aanschouwen". Hoe meer het lichaam verduurd heelt, des te glorie- voller zal het verrijzen. Geef, o Aller- heiligste Maagd, om de opstanding van Jesus, dat ons lichaam op den laatsten dag glorievol verrijze, en geel\' daartoe dat wij de ongeregelde lusten des lichaams niet inwilligen. II. In liet \'2de glorierijke geheim overwegen wij.
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis; ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Waar onze sehat is daar is ook ons
|
|||||
|
90
hart. Als Jesus Christus onze schat is,
laten wij dan dikwijls ons hart tot hum verheffen, laten wij dan al onzen arbeid om hem verrichten. en door den dag onder on/e bezigheden kleine schietge- beden tot hem opzenden. O hoe nuttig zijn die kleine gebeden! 0 Allerheiligste Maagd . als nu ons lichaam nog niet kan opklimmen tot Jesus Christus in den hernel. ons hart moge toch tot hem gaan en met hem vereenigd zijn. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen
wij. dat Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over, de H. Maagd Maria en over de Apostelen , die in de opperzaal vergaderd waren. lil. Alvorens de Apostelen den II. Geest
hadden ontvangen waren zij zwak en vreesachtig. Maar toen de H. Geest over hen was nedergedaald waren zij moedig en vreesden zelfs den dood niet meer. Hoe vele christenen zijn bevreesd voor eene geringe zaak , voor een enkel woord. voor eene kleine bespotting, en laten daarom het goede achter en bedrijven de zonde! 0 Allerheiligste Maagd, ver- krijg voor ons van den H. Geest kracht, moed en volharding, opdat wij de wereld, den duivel en alle bekoringen overwinnen. |
||||
|
91
|
|||||
|
IV. ln het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tut God. en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Toen de jonge Tobias naar een ver
land vertrokken was, besteeg zijne moe- der dagelijks een hoogen berg, om te zien of haar zoon terugkeerde. Toen z\\j hem in de verte zag naderen met zijn goeden begeleider, den Aartsengel Rafaël, welk eene vreugde gevoelde zij toen. hoe stortte zij tranen van blijdschap! Zoo ook de H. Maagd van uit den hemel, waarheen zij ons is voorgegaan. Zij ziet nit of hare kinderen tot haar naderen. en welk eene vreugde smaakt zij. als zij hare beminde kinderen aan haar hart mag drukken. 0 Moeder. >ta ons bij op onze reis door dit leven. verlicht ons. bevrijd ons van den duivel, opdat wij eens ons vaderland mogen bereiken. V. In het öde glorierijke geheim overweaeu wij,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voor- spraak der zondaren, als hulpe harer vereerders bij hun leven en bij hunnen dood. V. »Wij hebben hier, zoo zegt de
Apostel I\'aulus. geen blijvende woon- |
|||||
|
92 -
plaats, maar wij verwachten een toe-
komstige. De tijil is koit: laten derhalve zij die zich verheugen zijn als verheugden zij zich niet, en die van deze wereld genieten, als genoten zij haar niet, want de gedaante dezer wereld gaat voorbij. Laten wij zoeken wat des hemels is. en niet wat van deze wereld is". Wees gegroet, o Koningin des hemels, wees gegroet Koningin der engelen, en bid Je.sns Christus voor ons. VOORBEELD.
De bekende Pastoor van Ars. die voor weinige jaren gestorven is. en die reeds op liet punt staat onder het getal der heiligen gerangschikt te worden, was bezig zijne kerk te vergrooten en te verfraaien. Doch na weinig tijds onder- vond hij groote moeilijkheid ter vol- doening dei- onkosten, lntnssehen ging hij van huis om eene wandeling door liet veld te maken, en begon den Rozen- krans te bidden. zooals hij gewoon was te doen. als hij zich in eene ot\' andere lastige omstandigheid bevond. Nauwelijks was hij in de vlakte gekomen, toen een heer te paard op hem aan kwam, die hein vroeg, hoe hij het maakte. De goede Pastoor antwoordde: »ik maak |
||||
|
93
hot. wat mijne gezondheid betreft, zeer
goed, maar ik bevind mij in groote moeilijkheid, omdat ik geen geld heb ter betaling van de werken, die aan mijne kerk verricht zijn." Toen de on- bekende lieer dit boorde, bleef hij een oogenblik nadenken, en daarna zijne benrs ledig schuddend, gaf\' hij hem vijf en twintig franc, zeggend: »Zie bier, wat u noodig is om uwe schuld te be- talen, en bid voor mij." Aanstonds daarop zijn paard de sporen gevende, verdween hij. O met welke overvloedige genaden zal de II. Maagd van den Rozenkrans hare vereerders begunstigen, als zij van haar trachten te leeren. hoe hunne ziel met deugd en heiligheid te sieren, om waardige tempels te zijn van den Heiligen Geest. |
||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij ,
Jat de Aartsengel Gahhiki. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij Moeder van Jesus zal w\'orden, tot redding der menschen. I. Hoe voortreffelijk is de deugd van
zuiverheid. Ue Allerheiligste Maagd wilde weigeren moeder Gods te worden, indien zij hare maagdelijkheid moest verliezen. De H. Ursula met de elf duizend maag- den, hare gezellinnen, verkozen allen liever den dood te ondergaan, dan hare maagdelijkheid te verliezen. Maar hoe vele zielen verkoopen voor een weinig geld, en als voor niets hare zuiverheid, haar eer, den hemel en God zelven. O Koningin der maagden, bid voor tle maagden, opdat zij voor niets ter wereld tegen de zuiverheid zondigen. II. In liet 2de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Elisabeth be- zoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. De barmhartigheid Gods strekt zich
uit van geslacht tot geslacht, zeide Maria, |
|||||
|
9:>
j toen zij de II. Elisabeth bezocht. Ja, de
barmhartigheid Gods is oneindig groot. En toch schijnen wij niet te gelooven dat .lesus zoo barmliartig is. Wegens een oi\' ander gering ongeval. Wegens eene kleine beproeving ol\' ziekte, ver- liezen wij aanstonds ons vertrouwen, en i; dan zijn wij geheel mismoedig en doen \\ geen poging meer om deugdzaam te < leven, ü medelijdende Moeder, geef ons s een onbeperkt en krachtig vertrouwen op de oneindige barmhartigheid van Jesus \\ en op Uwe goedheid. \\
III. In liet 3de blijde geheim overwegen wij,
{ dat de H. Maagd Jesus baart in den stal van
\\ Bethlehem en hein iu eene kribbe uederlegt.
III. De os kent zijnen heer en de ezel
s kent de kribbe van zijnen heer. doeh
^ mijn volk kent mij niet, zegt God bij
) den proleet. De os en de ezel zijn de
/ eenige gezellen van Jesus in den stal
> van Fïethlehem: de menschen hadden
s hem aan hunne deur afgewezen. O on-
S dankbaarheid der menschen, wat zijt
5 gij groot! Indien gij, o mensch, God
S zelven, die voor u een kind geworden
) is , niet bemint, wien zult gij dan be-
i minnen ? 0 Allerheiligste Maagd . leer
S
|
||||
|
96
ons uw goddelijk kind beminnen en onze
vorige liefdeloosheid herstellen. IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij ,
dat de Allerheiligste Maagd, np den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem overgeeft in de handen van den grijsaard Simeon. IV. Hij hare zuivering hoorde de II.
Maagd deze woorden van den grijzen Simeon : »Ken zwaard zal uwe ziel doorbo- ren". De zonde, zij is het, die het hart van Maria wondt. Laten wij dan in het vervolg Maria\'s harte niet meer door onze zonden doorboren. Men verhaalt dat eens een zeker mensch des nachts , eene grooto. zonde tegen de heilige deugd van zuiver- heid bedreef en dat hij des morgens een beeld van de Moeder der Smarten be- zocht. Toen zag hij dat het beeld acht zwaarden droeg in plaats van zeven, zooals te voren. Daarna hoorde, hij een stem in zijn hart, die hem zeide: uwe zonde heeft mijn hart met het achtste zwaard doorstoken. O Allerheiligste Maagd, hoevele malen hebben ook wij door onze zonden uw hart doorboord! Maar \'t is genoeg; wij zullen trachten tl te beminnen, en uw hart door een goed gedrag te troosten. |
||||
|
97
|
|||||
|
V. In het Txie blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maa^d , Jesns verloren heb- bend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen metgroote blijdschap in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. In geestelijke dorheid en in lieko-
ringen scliijnt het godvruchtige zielen somtijds toe. dut zij .lesus Christus en zijne genade verloren hebben. Maar het is zoo niet. De aartsengel Gabriël zeide tot Tobias: «Omdat gij aangenaam waart aan God. was het noodzakelijk dat de bekoring u beproefde". Wij verliezen God niet zonder het te willen, of zonder het te weten. O Allerheiligste Maagd, indien wij bekoringen en geestelijke dorheid moe- ten ondervinden: dat uw wil geschiede: indien wij slechts nimmer Jesns Christus door de zonde verliezen. VOOKBEELD.
Wij lezen in de jaarboeken van de voortplanting des gelools, (1858) dat op een eiland van den grooten oceaan, Vullis genaamd. het geloof door de missiona- rissen gepredikt werd, doch niet weinig vrucht, omdat slechts weinigen zich be- keerden. Want de heidenen hadden beslo- ten allen te dooden. die christen zouden worden, en zoo waren velen gedwongen 7
|
|||||
|
98
lien te vervolgen. De nieuw-hekeerden
vluchtten in vreeze fles doods tot Pater Bataiilor. Deze, zelf ook niet wetend wat te doen. zeide tot hen: houdt moed, mijne kinderen, want geen leed zal u geschieden. Laten wij liet eiland rond- trekken en er bezit van nemen voor Jesus Christus; en hij beval, dat allen, kleinen en grooten, mannen en vrouwen den Rozenkrans zouden bidden. Toen ging de missionaris alleen den vijand te genioet niet zijnen Rozenkrans en niet het kruis in de hand. Toen de heidenen dit zagen , dat één enkel man zonder wapenen tot hen kwam, verwonderden zij zich ten hoogste en durfden hein geen leed aandoen. Den tweeden en den derden dag deed hij eveneens. zonder eenig na- deel te ondervinden. Vervolgens drong hij tot in het binnenland door. en niet de hulp der H. Maagd overwon bij alle nioeie- lijkheden. en in korten tijd mocht hij alle deze wilde en verharde niensehen bekeeren. Hoe groot is de macht van den Rozenkrans! Als dan de vijanden onzer ziel, de duivelen of de vrienden des duivels ons willen schaden. laten wij dan het wapen van den Rozenkrans ter hand nemen en voor niets beducht zijn. (Morassi.)
|
||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. Ia het 1ste droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, biddend in den hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid, die hij gevoelde om onze zonden. I. Voordat Jesus Christus naar tien
hof van Olijven ging, waren al zijne Apostelen niet hem aan het Avondmaal. In den hof waar hij zooveel leed. werd
hij slechts door drie van hen gevolgd. maat\' deze drie vielen in slaap, en eindelijk werd hij doof allen verlaten. Velen worden niet .lesiis Christus aan het Avondmaal gevonden, d. \\v. z. zij beminnen hem in vreugde en in ver- troosting. Maar zoo spoedig eenig ongeval eenige droefheid tusschenbeide komt, verdwijnt de godsvrucht en verlaten zij Jesus. O Jesus, o Maria, geef dat wij U liefde bewijzen en ware godsvrucht toonen te midden der moeilijkheden en droel\'enissen en niet enkel hij vertroosting. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus aan den geenelpaal met groote bar-
baarschheid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Toen .lesns Christus zoo wreed
|
|||||
|
100
|
|||||
|
gegeeseld werd, deed Hij als het schul-
deloos lam zijn mond niet open om zich te verontschuldigen, om zich te beklagen. Indien slechts een enkel verkeerd woord tot ons gesproken wordt, indien ons eene kleine beleediging wordt aangedaan, dan hebben wij aanstonds duizende woorden om ons te verdedigen. Wij hebben al- tijd recht, wij hebben nooit ongelijk. O mensch, beschouw uwen Verlosser in zijne wreede geeseling; uw God beklaagt zich niet, en zult g\\j, zondaar, u beklagen ? O Allerheiligste Maagd, leer ons om ook eenig ongelijk stilzwijgend te verduren, zonder dat wij altijd ons zelve be- klagen. 111. In liet 3ilo droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten met een kroon van scherpe doornen. III. Eens toonde God twee kronen aan
de II. Catharina van Siena, eene van goud en eene van doornen, en zeide haar: «Neem, mijn kind, de kroon, welke gij verkiest. Maar indien gij in de wereld de gouden kroon verkiest, dan zult gij in de eeuwigheid de kroon van doornen dragen: zoo gij hier de doornen kroon draagt, dan zult gij in den hemel de |
|||||
|
101
|
|||||
|
gouden kroon der heerlijkheid bezitten.
Toen nam de II. Catharina de doornen kroon en plaatste deze op haar hoofd. O Allerheiligste Maagd. wij hidden U bij de doornen kroning van Jesiis, leer ons ter uwer liefde de doornen van dit leven verdragen, opdat wij niet in de hel met doornen gekroond worden. IV. In liet 4de droevige geheim overwegen wij,
da* Jesus Christus beladen wordt met deuzwaien last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarië.
IV. Jesus Christus viel niet slechts eens,
maar twee. ja drie malen onder den last van zijn kruis. O gij. die twee en drie, ja duizend malen onder den last uwer zonden gevallen zijt. licht u weder op en verlies uw vertrouwen niet. Daarom heeft Jesus zoo vele malen willen vallen, opdat gij den moed zoudt hebben u weder op te richten: want het is voldoende dat gij slechts den goeden wil hebt niet weder op nieuw te vallen. O Maria, hoe dikwijls zijn wij in de zonde geval- len! maar doe met ons. gelijk eene moeder met het kind. dat zij lief heeft. Al valt het duizendmaal. duizendmaal richt zij het in hare moederlijke armen weder op. |
|||||
|
-102
|
|||||
|
V. In het 5de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen, dorst heeft aan liet kruis en, na een smartelijken doodstrijd van drie uren, sterft uit liefde tot ons; en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. De Joden zeiden tot Jesus: «Indien
gij de zoon van God zijt, kom dan af van liet kruis." Maar Jesus wilde zijn kruis niet verlaten. Dikwijls zegt de duivel tot ons: kom af van uw kruis, leef anders, houd u met andere zaken bezig om meer rust te genieten. Doch laten wij het kruis, dat Jesus ons ge- geven heeft, niet verlaten, want wij zonden een nog moeilijker kruis te dragen krijgen, en dat zonder belooning. O Allerheiligste Maagd, zorg dat wij ons van het kruis van Jesus niet verwijderen, o (lij, die ondei\' het kruis van Jesus gestaan hebt. blijf ook hij ons, vooral in het uur van onzen dood. VOORBEELD.
De gelukzalige Berchmans verkreeg
door middel van den Rozenkrans de grootste genaden gedurende zijn leven en bij zijnen dood. Van zijne vroegste jeugd af beminde hij de H. Maagd ten hoogste, bezocht hare kerken, en over- |
|||||
|
103
woog de geheimen van den Rozenkrans
met zoo groote aandacht, dat hij dikwijls de personen die hem omgaven niet op- merkte ol\' niet kende. Men vroeg lieni eens, of hij de II. Maagd beminde, en hij gal\' ten antwoord: ja. ik bemin haar, en ik zou wenschen duizend harten te hebben, om haar nog duizendmaal meer te beminnen. Maar de Allerheiligste Maagd wilde niet dat deze jongeling langen tijd in de wereld verblijven zou. en in korten tijd vervulde hij vele jaren. De dood kwam dan spoedig tot hem, maar de H. Maagd troostte hein met vele gunsten. In zijn laatste uur wilde hij niets om zich zien en niets in zijne hand hebben dan drie zaken : zijn kruis- beeld. zijn gebedenboek en zijnen Rozen- krans. Deze drie. zoo zeide hij. zijn mijne grootste schatten. in dit gezelschap heb ik geen vrees voor den dood: en zoo gal\' hij zijne heilige ziel in de handen der Allerheiligste Maagd, (ielukkig het leven, gelukkig de dood van hem. die de II. Maagd bemint en met godsvrucht den Rozenkrans bidt. (GnF.iiv 179.)
|
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
«lat .lesns tleti derden dag na zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. «Indien tle H. Geest in ons woont,
zoo zegt tle Apostel Paulus. zal God, die .lesus Christus van de dooden heeft opgewekt, ook onze gestorvene lichamen opwekken, door den H. Geest die in ons woont. Wij\' zijn dan schuldenaren, zoo voegt hij er hij. niet aan liet vieesch, om naar het vieesch te leven . want indien gij naar het vieesch leeft. zult gij sterven, maar indien gij de werken des vleesches versterft, zult gij leven." O Moeder van hen. die het waarachtig leven bezitten, maak dat wij volgens het voorbeeld van Jesus leven, opdat wij glorievol met hem mogen verrijzen. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesns, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Toen .lesus ten hemel opklom, zeiden
de engelen tot zijne leerlingen: «Mannen van Galilea wat staat gij te zien naar |
|||||
|
105
|
|||||
|
den hemel? Deze Jesus die van u ten
hemel is opgenomen. zal zoo wederkeeren . als gij hem ten hemel hebt zien opklim- men." Laten wij dan altijd bereid zijn, vóór Jesus komt om ons te oordeelen op den verschrikkelykeu dag van het laatste oordeel. Xu is liet nog tijd van barmhartigheid, dan zal het tijd zijn van rechtvaardigheid. O Allerheiligste Maagd, geef dat wij spoedig, vóór Jesns wederkeert om ons te oordeelen. onze rekening gereed maken, opdat Hij ons op dien verschrikkelyk,en dag niet ver- oordeele. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen
wij, dat Jesus op liet Pinksterfeest den Heiligen
Geest zendt mei\' de II. Maagd Maria en ever de Apostelen, die in de npperzaal vergaderd waren. III. Toen de II. Geest nederdaalde. waren
de Apostelen niet de II. Maagd verwijderd van de wereld, en vereen igd in het gebed. Wie den H. Geest wil ontvangen, laat hij zich als het mogelijk is van het ge- drnisch der wereld verwijderen en dik- wijls eene kleine overweging honden. om te weten wat hij doen en wat hij vluchten moet tot heiliging zijner ziel. Velen gaan verloren omdat zij niet aan de zaak hunner ziel. maar alleen aan de |
|||||
|
106
|
|||||
|
zaken der wereld denken. 0 Heilige
Maagd, maak dat wij ons verwijderd honden van de ijdele en gevaarlijke gezel- schappen der wereld, en dat wij dikwijls aan de alleen groote en noodzakelijke zaak onzer zaligheid denken. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen
wij. dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en dooi-de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Vele menschen zeggen: als ik op
sterven lig dan zal ik eene goede biecht spreken. Wee hnir. die het uur des doods afwachten om zich te hekeereu. Dat is het uur niet om zich gereed te maken, dat is het uur om gereed te zijn. Indien wij nu niet gereed zijn, wij zullen ook dan niet gereed zijn. O Allerheiligste Maagd . geel\' dat wij dagelijks zoo leven , alsof het de laatste dag van ons leven was. dan zult gij in uwe liefde ons ook de genade geven van een zaligen dood. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders hij hun leven eu hij hunnen dood. V. Ons leven gaat spoedig voorhij en
|
|||||
|
107
de eeuwigheid nadert. En intusschen
overwegen de menschen wat hun te (toen staat om zich rijkdom. aanzien en ge- noegens te verschaffen: maai\' wie denkt er aan . wat hij doen moet om zijn eeuwig geluk te verzekeren ? Slechts eene zaak is noodzakelijk in deze wereld, dat wij onze ziel zalig maken: al het andere is ijdelheid der ijdelheden. O Allerheiligste Maagd, reeds is het beste deel van ons leven voorbij gegaan . en wat hebben wij gedaan, om ons eeuwig geluk te verze- keren ? Geel\' dat wij in het vervolg zoo zorgeloos niet meer zijn: want als wij onze ziel verliezen, dan is het gedaan, dan is er geen herstel meer mogelijk. VOORBEELD. Toen Pater Bartholomeus Saxate. Dominicaan, in Arragon het woord Gods predikte zag hij een algemeen bekend zondaar. Met groote goedheid spoorde hij hein aan zijne zonden te biechten. Maar de man antwoordde: Ik heb geen enkele zonde te biechten. De Pater verwonderde zich bij het hooren van deze woorden, maar hij begreep aanstonds dat de duivel hem den mond sloot en hem belette zijne zonden te openbaren, wat deed hij? Hij nam hem bij de hand. geleide hem naar |
||||
|
108
de kerk van de H. Maagd van den Rozen-
krans en spoorde hem aan den Rozenkrans met hem te bidden. De H. Maagd ver- lichtte dezen verharden zondaar en nam de verstoktheid zijns harten weg. Zijne zonden overdenkend werd hij door droef- heid en vrees overmeesterd. Hij wierp zich aan de voeten des priesters, biechtte onder vele tranen zijn groote zonden en werd uit de macht der duivelen bevrijd. Als wij moeilijkheden gevoelen in het overwinnen der duivelen om onze zonden oprecht te biechten. laten wij dan onze toevlucht nemen tot de 11. Maagd van den Rozenkrans, en zij zal ook aan ons, even als aan zoovele anderen. de genade verleencn. om eene goede biecht te spre- ken en de vergiffenis onzer zonden te verkrijgen. |
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
Voor den Paus. |
||||||
|
I. In het 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jeans den derden dag na zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. Toen de H. Petrus en de H. Joannes
op den dag der verrijzenis hoorden, dat Jesus Christus van den dood was opge- staan, gingen /.ij beide met groote vreugde om het graf te zien. De II. Joannes ging vooruit, maar hij ging niet in het graf: de H. Petrus kwam later, maar ging liet eerst in het graf om het te bezoeken. Waarom ging de II. Petrus het eei\'st het graf binnen ? De heiligen zeggen, dat het Petrus toekwam het eerst de geheimen van ons heilig geloof te aan- schouwen , te onderzoeken en te prediken, omdat hij de eerste Paus en het hoofd der Kerk was. Hierom ging hij het eerst binnen. O Allerheiligste Maagd . bescherm den Paus, en maak dat wij. hem in alles gehoorzamende, het eeuwig leven be- zitten. |
||||||
|
110
II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dut Jesns, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. .Jesns Christus klom ten hemel op.
maai\' hij liet ons den Paus, zijn plaats- bekleeder achter. Jesus Christus zeide tot den eersten Paus. den H. Petrus: o Wijd mijne lammeren, wijd mijne scha- pen. U zal ik de sleutelen van het rijk der hemelen geven, en al wat gij op aarde zult binden zal in den hemel ge- bonden zijn. en al wat gij op aarde zult ontbinden, zal in den hemel ontbonden zijn." O Allerheiligste Maagd, maak dat wij altijd gehoorzamen aan de stem van onzen oppersten herder, opdat Jesns ons den hemel ontsluite. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesns op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Aposte- len , die in de opperzaal vergaderd waren. III. Toen de H. Petrus den H. Geest
ontvangen had. bekeerde h\\j (luizende menschen en zij die hem hoorden ont- vingen op wonderbare wijze den II. Geest. Als wij ook den H. Geest willen ontvan- gen, dan moeten wij de woorden van |
||||
|
_ 111 _
Petrus\' opvolger aanhooren. Hij die den
Heiligen Vader hoort, hoort Petrus, en die Petrus hoort, hooit .lesus Christus. O Allerheiligste Maagd, verlicht degenen, die in de schaduw en de duisternis des doods gezeten zijn, opdat het één schaap- stal en één herder worde. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dal de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tnt God, eii door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Noodlottig en verschrikkelijk was
altijd de dood van hen. die den Paus ver- volgd hadden. Sirnon de toovenaar en kei- zer Nero hadden den eersten Paus vervolgd en zij stierven heide een vreeselijkeu dood. De ondervinding heelt altijd het zelfde
bewezen. O Allerheiligste Maagd bewaar ons. om uwen heiligen dood. voor een slechten dood. en bescherm den Heiligen Vader, wiens dood de vijunden der Kerk zoozeer wenschen. V. In liet 5de glorierijke geheim overwegen wij ,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak tier zondaren, als hulpe harer vereer- ders bij hun leven en hij hunnen dood. V. O Schutsvrouw der H. Kerk richt van
|
||||
|
112
|
|||||
|
den hemel, waar gij heerscht genadig uwe
blikken oji den Heiligen Vader Paus Leo XIII. die U zoozeer bemint, en die zoo- veel eer geelt aau den II. Joachim en de H. Anna, uwen vader en uwe moeder, opdat wij, vader en kinderen, U verheer- lijken mogen in alle eeuwen der eeuwen. VOORBEELD.
De geleerde Dominicaan Pacciucchelli ver-
haalt, dat men te C\'areassonne, eene stad van Frankrijk, eens een ketter, die door den duivel bezeten was. bij den heiligen Dominicus bracht, omdat bij openlijk tegen de vereering van den Allerheiligsten Ro- zenkrans bet woord voerde. Toen beval de H. Dominicus de duivelen uit naa.ni van God om te belijden, ol\' hetgeen hij omtrent den Rozenkrans leerde waarheid was. Ondei- luide kreten gaven de duive- len hierop antwoord en zeiden: Hooit o christenen, al wat onze vijand omtrent den Rozenkrans leert is waar. Zij zeiden vervolgens geen macht te hebben tegen degenen, die dienaren der 11. Maagd waren, want dat de H. Maagd bun. al waren zij bet ook niet waardig, op bun sterfbed te hulp kwam, indien zij baren naam aanriepen. |
|||||
|
113
|
||||||
|
Wij zijn gedwongen, zoo spraken zij, te
zeggen dat niemand verloren gaat van degenen, die in de godsvrucht tot den 11. Rozenkrans volharden, omdat de II. Maagd hun een waar berouw over hunne zonden verleent eer zij sterven. Toen beval de H. Dominicus het volk den Rozenkrans te bidden, en terwijl dit geschiedde gingen de duivelen uit in de gedaante van zwaite vlammen, zoodat de man, toen de Rozen- krans geëindigd was, rustig en van den duivel bevrijd was. Dit ziende bekeerden zich velen. Laten wij dan in onze gods- vrucht tot den H. Rozenkrans volharden, dan zullen de duivelen geen macht over onze ziel hebben. |
||||||
|
S
|
||||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
Voor de bekeering der zondaren. |
||||||
|
I. In liet -1ste blijde geheim overwegen wij,
dat de Aartsengel Gabriël de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij de Moeder van Jesus zal worden, tot redding der mensclien. I. Waarom is Jesus Christus mensch
geworden in den maagdelijken schoot van Maria? Waarom is hij in deze wereld ge- komen?" Hij geelt zelf ten antwoord: sik hen niet gekomen om de rechtvaardigen maar om de zondaars te zoeken?" O toe- vlucht der zondaren laat niet toe dat de menschwording van Christus in uwen maagdelijken schoot voor ons te vergeefsch zij, en red ons, red ook alle zondaren. II. In bet 2de blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd de H. Klisabetb be- zoekt en drie maanden in haar buis verblijft. II. Toen de II. Maagd de woning van
de II. Elisabeth binnen kwam, en deze de begroeting van Maria hoorde, gaf de H. .loannes in den schoot zijner moeder |
||||||
|
-115
|
|||||
|
lilijk van een gtoote vreugde en op
dat zelfde oogenblik werd liij van de erfzonde gezuiverd en geheiligd. 0 Maria, bezoek ook onze ziel, breng ons Gods genade en red de zondaren, vooral hen, die in onzuiverheid leven, uit hun rampzaligen toestand. III. In liet 3de blyde geheim overwegen wij,
dat de II. Maagd Jeans haart in den stal van Bethlehem en lietn in eene kribbe nederlegt. III. Hij de geboorte van Jesus Christus
zeide de engel tot de herders: Vreest niet. want zie, ik verkondig u eene groote vreugde, die voor geheel het volk zal zijn, dat u heden in de stad van David de Verlosser geboren is. die Christus de Heer is." En aanstonds zong eene groote menigte engelen met groote blijdschap: »Eere aan God in den hooge, en op aarde vrede aan de mensehen van goeden wil." O Allerheiligste Maagd, maak dat ook heden de engelen den lol\' van God verkondige, wegens onze bekeering, want. zooals Jesus zegt. is er grooter vreugde bij de engelen over één zondaar die boetvaardigheid doet. dan over negen en negentig rechtvaardigen die geen boetvaardigheid noodig hebben. |
|||||
|
116
|
|||||
|
IV. Ia hot 4de blijde.geheim overwegen wij,
tiat de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem over geeft in de handen van den grijsaard Sl.MEON.
IV. Toen de 11. Maagd liet goddelijk
Kind in de armen van Siraeon overgaf, zeide de heilige grijsaard: »Dit kind. o Maria, zal tot val en tot opstanding zijn van velen in Israël." En Jesus was inderdaad tot opstanding der boetvaar- dige zondaren, tot val van hen die in hunne liooschlieid volhardden. O Moeder van barmhartigheid, hekeer de harten der zondaren, opdat uw goddelijke zoon ons niet tot val verstrekke, maar tot opstanding en behoud. V. In het 5de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij 12 jaar oud was, hein na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusscben de leeraren terugvindt. V. De menschen verliezen hun geld.
hunne gezondheid, eene ol\' andere niets- waardige zaak en zij vveenen; door hunne zonden verliezen zij Jesus Christus en zij weenen niet, veeleer spotten zij nog. 0 allerteederste Moeder, heb mede- lijden met de zondaren, die hunne ziel. den hemel en Jesus Christus verliezen, |
|||||
|
-117
en hij dut alles ongevoelig blijven. Gaarne
willen wij alle rampen uit Gods hand aannemen, maar niet die ram», «lat wij Jesus Christus zouden verliezen. VOORBKELD. Een zieke was den dood nabij, en viel in groote wanhoop wegens zijn zondig leven. Hij wilde niet biechten, en zeide tot de priesters, die hem kwamen bezoeken, dat er voor hem geen vergiffenis van zoo groote zonden mogelijk was. Tot zijn geluk kwam toe- vallig de II. Vincentius Ferreri in die stad. Zoo spoedig als deze hiervan hoorde, ging hij naar het huis van den zondaar en wekte hem tot vertrouwen op. Maar waarom, zoo zeide hij hein, waarom zondt gij wanhopen, terwijl gij weet. dat Jesns Christus voor de zondaars aan het kruis gestorven is ? Op deze woorden van barmhartigheid gat\' de zieke in groote gramschap dit verschrikkelijk antwoord : Juist daarom zal ik verworpen worden ten spijt van .lesns Christus. De heilige het. zich door deze schan- delijke godlastering niet afschrikken, maar zeide: en gij zult gered worden, ten spijt van u zelven. Zich daarna tot de aanwezigen keerend, beval hij hun |
||||
|
118
met hem den Rozenkrans te bidden tot
bekeering van den verharden zondaar. Nog was de Rozenkrans niet geëindigd, toen plotseling het huis vervuld werd van allerschitterendst licht, waarin de II. Maagd verscheen, niet het goddelijk kind. dat geheel bebloed was. in hare armen. Door dit gezicht ontstelde de ongelukkige zondaar ten hoogste en hekeerde zich. Hij vroeg God en da aanwezigen vegiflenis voor zijne gods- lasteringen, hij biechtte zijne zonden met groot berouw, en met groot ver- trouwen op kwijtschelding en stierf een zaligen dood in de armen van den hei- lige. Laten wij vooral in omstandig- heden van wanhoop, hetzij\' het ons zei ven, hetzij het anderen betreft, onze toe- vlucht nemen tot den Rozenkrans want vooral door den Rozenkrans toont Maria zich de toevlucht der zondaren. |
||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
Voor de Zielen van hut Vagevuur. |
||||||
|
I. In het Isto droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, biddend in den hof van Olijven, bloed eu water zweet door de droefheid, die hij gevoelde om onze souden. I. Tn den hol\' van Olijven zeide Jesus
tot zijne leerlingen: «Mijne ziel is be- droefd tot den dood." Ook de zielen van het Vagevuur kunnen zeggen: onze ziel is bedroefd tot den dood te midden dezer verschrikkelijke vlammen. Indien het mogelijk was zouden wij duizend maal willen sterven van droefheid. O Allerheiligste Maagd, troosteres dei- be- droefden, vertroost uwe dochteren, die de zoo smartelijke straffen van het Vagevuur ondergaan. II. In het \'2de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus aan den gecselpaal niet groote hnrbanrsch- heiii gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Groote smarten verdoeg .lesus
Christus hij zijne wreede geeseling; zware straffen verduren ook de zielen |
||||||
|
120
|
|||||
|
van het Vagevuur. Als er medelijden
in ons hart woont, laten wij dan eenige
versterving voor haar ondergaan. De II. Dominicns deed zich zeken eiken nacht eene zware kastijding ondergaan voor de zielen in het Vagevuur. Als wij ons geen groote verstervingen kunnen opleggen, laten wij ten minste kleinere voor haar verdragen. Om de wreede geeseling van .lesns. bidden wij U, o Allerheiligste Maagd, dat de rechtvaar- digheid Gods moge ophouden haar te straffen en dat hij zich enkel zijner barmhartigheid herinnere. UI. In liet ;ïi1e droevige geheim overwegen wij,
<lat Jesns Christus, ilc koning tier jjhuïe. gekroond wordt tut koning van smarten met een kroon van scherpe doornen lil. Met scherpe doornen werd .lesns
Christus gekroond: hoe vele doornen kwellen ook de zielen in het Vagevuur! Laten wij dan dikwijls een kroon van rozen voor haar vlechten, d. w. z. laten wij den Rozenkrans bidden, die volgens de getuigenis der heiligen zooveel ter harer verlossing vermag. O Allerheiligste Maagd, kroon Gij. om de doornenkroning van .lesns, de zielen van het Vagevuur met de kroon der eeuwige heerlijkheid. |
|||||
|
121
IV. In het 4de droevige geheim overwegen wij,
d:it Jesus Christus beladen wordt met den zwaren lust van zijn kruis, dat hij draagt tot opdenberg Calvarie. IV. Wij zijn allen verplicht in deze
wereld een of ander kruis te dragen: maar allerzwaarst is het kruis der zielen in het Vagevuur. Wie hier zijn krnis. dat licht en gemakkelijk is. niet geduld zal gedragen hebben, zal het moeilijk kruis van het Vagevuur ontgaan. (I Allerheiligste Maagd, wisch de tranen weg der afge- storvenen, zooals Veronica de tranen van uwen Jesus gedroogd heelt op den weg zijns kruises. V. In het 5de droevige geheim overwegen wij.
dat Jesus Christus, op den Srhedelher^ jrekoïnen. dorst heeft aan het kruis. en. na een smartelijken doodstrijd van drie uren sterft uit liefde tot ons; en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. Somstijds bedrijven wij zonde zonder
groote droefheid er over te gevoelen. Maar laten wij den dood van Jesus over- wegen, laten wij de verschrikkelijke vlammen van het Vagevuur beschouwen, dan zullen we begrijpen wat de zonde is. waarvoor Jesus stierf, en waarvoor zijne rechtvaardigheid die zielen, die hij |
||||
|
122
toch zoozeer bemint, kastijdt. O Maria,
wij bidden lT. bij don dood van .lesus, neem zijn allerheiligst bloed, neem uwe tranen van droefheid, en bluscli daar- mede\' de vlammen van het Vagevuur. En als liet uur van onzen dood nadert, kom dan. o Moeder, om ons te troosten om ons spoedig uit dat veeselijk vuur te verlossen. Voorbeeld: (Gltenj p. 10, 3.)
De Jezuiet Petrus Rasto had groote liefde voor de zielen in liet Vagevuur en bad dagelijks den Rozenkrans voor haar. Op zekeren dag echter vergat hij het door de vermoeienis van vele bezig- heden en begaf zich ter ruste zonder den Rozenkrans gebeden te hebben. Des nachts kwam een jongeling in schitte- rend gewaad hem wekken, gaf hem zijnen Rozenkrans in de hand en zeide: De zielen van het Vagevuur vrag.....Ie
aalmoes, welke gij gewoon zijt baar te
geven. Hij stond op. en begaf zich in groote droefheid over zijne achteloos- heid naar eene Maria-kerk en bad daar den Rozenkrans niet groote godsvrucht. Toen hij terugkeerde, zie daar werd hij door roovers overvallen die hem wilden uitschudden en dooden. Maar onbekende |
||||
|
123
|
|||||
|
lieden snelden hein ter hulp, verdreven
de roovers en geleidden hem naar huis. Petrus bedankte hen en wilde hun naam vragen: maar op hetzelfde oogenblik waren zij verdwenen. De zielen van het Vagevuur hadden hein gered. Laten wij dan niet godsvrucht den Rozenkrans hidden. Daardoor zullen wij een dubbel goed werk doen: voor de zielen in het Vagevuur en voor ons zelven. |
|||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
Foor de vereering van hel Allerheiligst
Sacrament. |
||||||
|
I. In het lste glorierpe geheim overwegen wij,
dat Jokiis den derden dag van zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en onlijdelp verrijst. I. Eet van de vrucht, en gij zult niet
sterven, zeide liet lielseh serpent tot Eva. De ongelukkige geloofde hem. at van de vrui\'ht en stieif. Maar als wij de gezegende vrucht dei\' Maagd Maria, als wij de II. Communie ontvangen, /.uilen wij niet sterven, want er staat geschreven: «Wie dit brood eet /.al in eeuwigheid leven." O .lesus, in liet Allerheiligst Sacrament verborgen, geel\' ons. door de bemiddeling der Allerhei- ligste Maagd, het waarachtig, eeuwig leven. II. In hel 2de glorierijke geheim overwegenw(J,
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. .lesns klom ten hemel op. maar
hij liet ons niet als wezen achter, want |
||||||
|
125
hij gaf ons het Allerheiligst Sacrament,
dat de hemel dezer aarde is. omdat de Koning des hemels er verblijft. Welk groot vertrouwen moeten wij dan niet hebben in dit ontzachelijk geheim, dat het onderpand is van onze toekomstige verheerlijking. O Jesns. in het H. Sa- crament verborgen, geel\' ons door uwe heilige Moeder, dat wij tot U naderen mogen, dat wij U eenmaal van aan- schijn tot aanschijn in den hemel aan- schouwen. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen wij,
d;it Jesus op liet Pinksterfeest (Umi Heiligen Geest
zendt over de H. Maa^d Maria en over de Apos- telen , die in de opperzaal vergaderd waren. III. Wie de gaven van den Heiligen
Geest wil ontvangen moet in goede ge- steltenis tot het II. Sacrament des Altaars naderen: want daar zal hij alle de ge- naden van den H. Geest ontvangen. Welke gave toch zou kunnen gewei- gerd worden aan hem, die de onein- dige schoonheid, de hoogste schat, die Jesus Christus in het hart draagt? O Heilige Geest, geef\' ons door de bemid- deling der Allerheiligste Maagd. Uwe Bruid, dat wij dit groot geheim in |
||||
|
126
|
|||||
|
goede gesteltenis der ziel ontvangen, en
zoo alle uwe rijke gaven waardig worden. IV. In het 4iie glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God. eu door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. De vrienden der wereld vluchten
het sterfbed, maar Jesus Christus vlucht daar niet. Hij. die onze ware vriend is. zal ons daar niet verlaten, maar zelf zal Hij komen om zijn stervenden vriend te troosten, hetzij in zijn Paleis, hetzij in zijne schamele lint: zoo min als in zijn leven, zal Hij hem aan zich /.elven overlaten hij den dood. O Jesus, Gij die de ware vriend der zielen zijt. wij bidden U. om den heiligen dood van Maria, kom ons bezoeken, helpen en troosten in het uur van onzen dood. V. Iti het 5de glorierijke geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wurdt door de H. Drievuldigheid, en zetelt als koningin des hemels eu der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders hij hun leven en hij hunnen dood. V. Eva at van de verboden vrucht
en bracht ons den dood. De Allerhei- ligste Maagd gaf ons de vrucht des levens, Jesus Christus, is het H. Sa- |
|||||
|
127
> crament, en luncht ons het eeuwig leven.
Wees dan gedankt, o verheerlijkte Ko- ningin des hemels en toon ons na de/.e ballingschap Jesus Christus, de geze- gende vrucht uws lichaams. VOORBEELD.
De Jezuiet 1\'. Martinns Dominicus, missionaris van Indië, had groote gods-
vrucht tot den Allerheiligsten Rozen- krans, en liet, ofschoon hij vele bezig- heden had, geen dag voorbijgaan zon- der hem geheel te bidden. Als hij iemand ontmoette die in /.eer groote zonden verstrikt was. legde hij als penitentie den Rozenkrans op, zeggend dat zij daarna zouden terugkecicu om de 11. Absolutie te ontvangen. Zij keerden dan aanstonds terug: maar zoozeer veran- derd en met zulk een krachtig voor- nemen om hun leven te verbeteren, dat hij niet veel meer behoefde te doen om hen geheel en al te bekeeren: want dan zeiden zij zelven, dat de 11. Maagd hen gezonden had om te biechten. De vele vruchten, die hij door den Ro- zenkrans in Europa verkregen had, brachten hem ei\' toe, zich een groot aantal rozenkransen te verschaffen om die naar Indië te brengen en daar zoo- |
||||
|
128
s
veel hij vermocht deze godsvrucht te
j verbreiden. Voor zich zelven verkreeg
hij van de II. Maand zoo groote gave van zuiverheid, dat hij te niidden der i grootste gevaren nooit ook maar in de
geringste zonde tegen de heilige deugd ) vervallen is. Trachten wij dan ook,
S ieder in onzen staat en naar ons ver-
mogen, de godsvrucht van den Rozen- krans te verbreiden, want daardoor zullen wij zoowel ons eigen geluk als dat van anderen bewerken, en ons <. zelven de heerlijkste gaven der H. Maagd
waardig maken. |
||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
Om de H. deugd van zuiverheid te verkrijgen. |
|||||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij, dut
de Aartsengel Gabriki. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij Moeder van Jesus zal worden, t\'it redding der menscben. ]. Hoe schoon is de deugd van zui-
verheid, on vooral ile maagdelijkheid. De H. Maagd wilde liever de moeder Gods niet worden, dan hare maagde- lijkheid verliezen. Ook de II. Ursula met hare elfduizend maagden verkozen allen een smartelijken marteldood hoven het verlies harer maagdelijkheid. O welk een schouwspel, dit maagdelijk hloed te zien vloeien! Maar helaas! ook zijn er menschen, die voor weinige stuivers hun deugd, hun eer, hun ziel. den hernel en God zelven verkoopen! O Koningin der maagden, geel\' dat wij ieder in onzen staat de zuiverheid van ziel en van hart beoefenen. II. In het. 2de blijde geheim overwegen wij. dat
de Allerheiligste Maagd de II. Elisabeth bezoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. De H. Maagd ging een heilig huis
|
|||||||
|
il
|
|||||||
|
130
|
|||||
|
bezoeken, waar zij zeker geen enkel
gevaar zou aantreffen. Wie de scliat der maagdelijkheid en de zuiverheid des harten wil bewaren, dat hij zich in geen gevaarlijke gezelschappen begeve, en dat hij de gelegenheid van zonde vluchte: anders is het onmogelijk de zuiverheid te bewaren, »Wie het gevaar bemint zal er in omkomen." O Aller- heiligste Maagd, om uw heilig bezoek bij de II. Elizabeth, bidden wij U, geef dat onze omgang, dat onze gesprekken heilig zijn, dat wij alle onnutte bezoeken en gevaarlijke gezelschappen vermijden, III. In het 3de blijde geheim overwegen wij,
dat de H. Maagd Jesus haart in {[en stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. De engelen zongen bij de ge-
boorte van Jesus Christus: maar ook de maagden zegt de H. Apostel Joan- nes, volgen het goddelijk lam en zingen, en niemand anders kan het lied der maagden zingen. Zoo verheven is het! Laten wij ook den lol\' van Maria en van .lesus zingen. Laten wij toch nooit oneerbare liederen zingen, of onze tong bezoedelen door het spreken van slechte woorden. O Allerheiligste Maagd, als wij het geluk niet meer hebben kunnen |
|||||
|
131
|
|||||
|
met U liet heerlijk lied der maagden
te zingen. geef ten minste dat wij het eens hooren zingen in den hemel. IV. In liet 4de blijde geheim overwegen wij ,
dat de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengten item overgeeft in de handen van den grijsaard Si.mkox IV. Dooi\' hare groote nederigheid
wilde de zuiverste der maagden op den
dag van hare zuivering gelijk schijnen aan andere vrouwen. Wie de heilige deugd van zuiverheid wil bewaren, moet nederig van harte zijn. want dikwijls is de onzuiverheid de straf der hoovaar- digheid. Laten wij ook dikwijls, evenals de H. Sirneon, het goddelijk kind niet slechts in onze armen, maar hij de II. Com- munie, in ons hart ontvangen. 0 Aller- heiligste Maagd, wij wijden ons lichaam, onze ziel, ons hart U toe: bewaar ons voor alle onzuiverheid. V. In het 5de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd. Jesns verloren hebbend toen hij twaalf jaren ond was, hem na drie dagen niet groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. De II. Maagd was grootelijks be-
droefd toen zij Jesus Christus verloren |
|||||
|
132
had. Maer indien liet nog mogelijk was,
/.oude zij ook wel willen wecnen. als eene maagd dooi- de zonde hare maag- delijkheid verliest: want dan verliest zij .lesns Christus, bezoedelt zijnen tempel en verstoot hem uit haar hart. Als wij het ongeluk gehad hebben de H. Maagd die droefheid aan te doen. laten wij haar dan nu weer door onze bekeering vertroosten, laten wij dan ook. gelijk Maria Magdalena. ons aan de voeten van .lesus nederwerpen, en hij zal ons die zoete woorden toevoegen : uwe zonden zijn u vergeven. O Allerheiligste Maagd. vvaseh onze ziel meer en meer van alle vlekken, zuiver haar in het bloed van lesus. en als wij in zonde gevallen zijn. maak ten minste dat wij niet in zonde sterven. YOORMKKIJ): Clmlrra "1885.
In de maand Oetober 1885. toen de
cholera te Napels heerschte, schreef de rechtsgeleerde Josef. Aurelins Peccoraro het volgende in de Osservatore Cattolico: »In den nacht van den tienden Oetober
overvielen mij de vreeselijke smarten der cholera. Ondragelijke pijnen leed ik in de ingewanden en in de heenen, en eene hevige braking overviel mij. Het |
||||
|
133
|
|||||
|
was diep in den nacht en al mijne huis-
geuooten waren in slaap, (lm hun geen plotselinge schrik aan te doen streed ik een uur lang tegen deze smarten. Doch ze niet langer kunnende verdragen schelde ik en riep om hulp. Men snelde toe en bevond dat mijne voeten en heenen reeds koud waren. Aanstonds begon men mij met wollen doeken te wrijven en gal\' mij geneesmiddelen. Mijn vader, die geneesheer is en reeds meer dan twee honderd choleralijders behandeld had, schreef nog meer geneesmiddelen voor. die ik om het hall\' uur moest gebruiken. De huisgenooten verkeerden in de grootste spanning. Maai\' terwijl zij de Litanie der II. Maagd baden, riep Ik met al de klachten mijner ziel. de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans aan. en hield ik haren Rozenkrans op mijn borst, onder de belofte, deze zoo schoone gods- vrucht te zullen verbreiden, indien zij mij de genade verleende spoedig van deze verschrikkelijke ziekte verlost te worden. En zie. aanstonds begon mijn lichaam wede)\' warm te worden, terwijl ik toen met nog grooter vertrouwen Maria van den Rozenkrans aanriep. Ik wilde toen geen geneesmiddelen meer innemen, omdat mijn hart mij zeide, dat ik die |
|||||
|
-134
groote genade van de H. Maagd alleen
verkrijgen zon. Mijne huisgenooten dron- gen er op aan. dat ik meer geneesmid- delen zon nemen, doch daar ik wist dat er geen bepaalde geneeswijze voor de cholera bestaat, en dat de geheimzinnige aard dor ziekte duidelijk te kennen geelt. dat God den mensch rechtvaardig met haar straffen wil. had ik hen mij met rust te laten. Vóór den morgen was ik reeds volkomen genezen. Ziedaar dan wat er geschied is. Ik laat de beoordee- ling aan anderen. Ik voor mij. zonder te vreezen voor den spot der goddeloozen. zeg openlijk: het is wonder. En dit /.egt ook niijn vader, die sinds veertig jaar in meerdere ziekenhuizen geneesheer ge- weest is." Welaan dan. mijne broeders, laten wij in eiken nood onze toevlucht nemen tot de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans, doch laten wij vooral tot haar gaan om genezen te worden van de ziekten onzer ziel, van onzui- verheid en van alle zonde. |
||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
Voor de stervenden. |
||||||
|
I. Iti het 1ste droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, biddend inden hofvanOlyven bloed en water zweet duur de droefheid . die hij gevoelde om onze zonden. I. In den hol\' van Gethsemani geraakte
Jesus Christus in doodstrijd. Wij zullen
ook eens in doodstrijd komen. 0 hoe verschrikkelijk is dat uur van den dood- strijd ! Van dat uur hangt de geheele eeuwigheid at\'. Over de geheele wereld sterven dagelijks meer dan tachtig duizend ïnensc.hen. Het is dus wel zeer noodig dat wij voor de zielen bidden. 0 troos- teresse der bedroefden, help ons in onzen doodstrijd, en kom ook de zielen te hulp van al degenen, die op dezen dag sterven over de geheele wereld. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij,
dut Jesus aan den geeselpaal met groote bar- baarschbeid gegeeseld wordt, en over geheet zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. 0 in hoeveel smarten bevinden
zich de stervenden! Van den eenen kant worden zij gekweld door de smarten der ziekte, van den anderen kai.it door de |
||||||
|
136
|
|||||
|
duivelen en de bekoringen : te gelijkertijd
door den schrik voor den dood, en de vrees voor liet oordeel. Laten wij nu tocli die goede werken verrichten, welke wij in dat uur zullen wenschen verricht te hebben. O Allerheiligste Maagd, help ons de zonde te vluchten, en nu zóó te leven, dat onze vrees niet zoo groot zij in het uur des doods, Verlos ook de stervenden uit alle gevaren. III. In liet 3ile droevige geheim overwegen wij
d;it Jesus Christus, ile koning der glorie, gekroond wordt tut koning van smarten niet een kroon van scherpe doornen. III. De knagingen van het geweten
zullen ons in het uur des doods als scherpe doornen zijn. Ons geweten zal ons dan de zonden doen zien, die wij bedreven hebben, het goede dat wij achtergelaten hebben, de genaden die wij veracht hebben. O wat smartelijke doornen! O Moeder, haast u om uwe stervende kinderen te hulp te snellen, en verander hun die kroon van doornen, in eene kroon van hemelsche heerlijkheid. IV. In het \'ide droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus beladen wordt met den zwaren last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarië. IV. De H. Maagd ging Jesus op den
|
|||||
|
137
|
|||||
|
weg zijns kniises te gemoet. en was bij
zijnen doodstrijd tegenwoordig. Wij ook. o Moeder, wij venvachten U, als liet uur van onzen dood zal naderen. Geef ons de genade om het zware krnis van den doodstrijd naai\' Gods wil te dragen, en evenals Veronica kwam om Jesus tranen te drogen, kom (Jij ook zoo om ons te troosten. V. In het 5de droevige <jeheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen, dorst heeft aan het kruis en, na een smartelijker! doodstrijd van drie uren . sterft uit liefde tot ons, en onder het krnis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. Toen .lesus in doodstrijd gekomen
was, zeide hij tot zijne Moeder: «Vrouw, ziedaar uwen zoon:" en daarna zeide hij tot Joannes: »zie uwe moeder." O bedroefde Moeder, herinner u dat Jesus U in het uur van zijnen dood ons tot moeder gegeven heeft. Help ons dan als een moeder nu, maar vooral in het uur van onzen dood, en kom dan om onze ziel, die het lichaam verlaat, in uwe moederlijke armen te ontvangen. VOORBEELD.
In het jaar 1868 stierf in het klooster van den II. Maximinus in Frankrijk |
|||||
|
138 i
de jeugdige Dominicaan Ludovicus Rra- S
man te. Mij had groote liefde tot de H. Maagd en verdroeg de smarten zijner langdurige ziekte met bewonde- S renswaardig geduld. Zoolang hij kou had hij den Rozenkrans met voorbeel- ■ dige godsvrucht, en uit den eigenaar- > digen klank van zijn stem bleek zijne <j groote liefde voor de 11. Maagd. In \\ zijne ziekte wenschte hij de voorlezing \\ te hooren uit een of ander Mariaboek, ( vooral uit het hoek van den II. Al- j phonsus. Dan zeide hij dikwijls: O mijn Vader, ik hoop dat de 11. Maagd mij i in het uur van mijnen dood zal komen { vertroosten, ik hoop haar te zien. al- \\ vorens te sterven. Gedurende zijne ziekte bewaarde hij altijd den Rozenkrans bij zich op zijn ziekbed. Eindelijk kwam het gelukkige uur van zijnen dood, en ! weinige oogenblikken voor hij den geest ^ gaf, riep hij met kraehtige stem: O hoe gelukkig is het in het uur van sterven de II. Maagd gediend te hebben! O hoe zoet is het in de liefde van de H. Maagd te sterven! O Allerheiligste Maagd, mijne hoop, gij zult mij redden! O Allerheiligste Maagd, mijne hoop, gij zult mij redden! en daarna herhaalde hij tien of twaalf maal diezelfde laatste |
||||
|
woorden, ontsliep zacht in <lon Heer,
S en gut\', naar ik vertrouw, zijne ziel i over in <le moederlijke armen van Maria. die hij beminde. Gelukkig dan het leven,
j maar nog gelukkiger de dood van hem f die de II. Maagd Maria en den heiligen J Rozenkrans bemint zooal.s deze jongeling. |
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. Iil het Iste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesns Jen derden dag na zijnen dood heerlijk, onsterfelijk en óiiüjdelijk verrijst.
I. Do Allerheiligste Rozenkrans is de
opstanding der dooden. Door middel van den Rozenkrans deed de II. Ludovicus de gestorvenen tot liet leven terugkeeren. Om dan niet Jesus Christus tot een nieuw leven te verrijzen, moeten wij de zonde vluchten, die de dood der ziel is. en dan zal de Rozenkrans ons het eeuwig leven aanbrengen. O Allerheiligste Maagd, moeder van het waarachtig leven, verlos ons van den eeuwigen dood. II. In liet 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis: ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wit navolgen. II. Ons leven is als eene schaduw die
snel voorbij gaat. Laten wij dan de hemelsche dingen beminnen en niet wat van deze wereld is. O Allerheiligste Maagd, onthecht ons hart en verwijder van ons alle ongeregelde neigingen tot |
|||||
|
141
|
|||||
|
het aardsche. eer de naderende dood er
ons niet geweld aan ontrukt. III. 1 ti het 3de glorierijke geheim overwegen
wij, dat Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Apostelen , die in de opperzaal vergaderd waren. III. De II. Geest bezoekt de nederigen,
zooals de H. Schrift zegt, maar tot de hoovaardigen komt hij niet. Sommige schrijvers zeggen dat de II. Maagd op de laatste plaats gezeten was. toen de H. Geest over de Apostelen nederdaalde. O Allernederigste Maagd, geel\' dat ik de nederigheid beminne en in beoefening brenge, opdat ik de gaven van den H. Geest moge ontvangen. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en duor de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. De heilige Stanislaus stierf met
zijn Rozenkrans in de hand. Eenige be- zoekers zeiden tot hem: Waartoe dient u nog uw Rozenkrans, nu gij hem toch niet meer kunt bidden? Toen zeide de heilige jongeling: Het is een zwijgende godsvrucht tot de H. Maagd, en deze |
|||||
|
142
is voldoende om mij te troosten. 0 Aller-
heiligste Maagd, geel\' dat wij sterven in de liefde tot U en tot uwen Rozen- krans. V. In liet 5de glorierijke geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd niet groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der narde, als voor- spraak der zondaren, als hulpe harer vereerders bij hun leven en hij hunnen dood. V. De overweging over den hemel
strekt tot grooten troost en moed aan de ongelukkige kinderen van Eva. Kn hoe zouden wij ons dan ook niet ge- troost gevoelen bij de beschouwing van onze allerzoetste Moeder en van zoovele heilige broeders, die ons in den hemel wachten ? waarom zouden wij al te vreesachtig zijn? Binnen weinig tijds komt het einde van deze wereld, daar in den hemel wacht mij mijne Moeder, zou ik dan mijne moeilijheden niet met geduld trachten te dragen? 0 Koningin der heiligen, geef dat wij ook eens medegerekend worden met U en met .lesus Christus, onder het getal van zoovele gelukkigen. |
||||
|
-143
|
|||||
|
VOORBEELD.
Eene godvruchtige jonge dochter huw-
de met een man, die rijk bedeeld was van de goederen der fortuin, maai\' arm aan geestelijke gaven, door zijn onge- regeld en zondig leven. De ongelukkige vrouw begreep zeer goed, dat haar echt- genoot groot gevaar liep, eeuwig ver- loren te gaan, en daarom ging zij tot den H. Dominicus oni raad te vragen. De heilige zeide haar dat zij met veel godsvrucht den Rozenkrans moest bidden, en dat zij dan zeker de gunst zou ver- krijgen, die zij vroeg. Aanstonds begon de deugdzame vrouw dezen raad te volgen. Reeds den eerst volgenden nacht toonde de H. Maagd aan haren echtge- noot in zijn slaap zoo duidelijk de straf- fen der hel, dat hij met de levedigste voorstelling van dat vreeselijk vuur ontwaakte. Hij begon van het hoofd tot de voeten te beven, en nit schrik voor het groot gevaar, waarin hij verkeerde, ging bij zich nederwerpen aan de voeten van den heiligen Dominicus. Hij biechtte zijne zonden met groot berouw, liet zich inschrijven in het broederschap van den Rozenkrans, en bracht het ver- volg van zijn leven zeer deugdzaam |
|||||
|
_ 144
floor. Laten dun zij, die verplicht zijn
met driftige ot ongodsdienstige ouders of echtgenooten te leven, in plaats van hun geduld te verliezen en te morren tegen de Goddelijke voorzienigheid, met groot vertrouwen en met volharding hun toevlucht nemen tot den Rezenkrans, en zij zullen hun doel bereiken. |
||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In liet 1ste blijde geheim overwegen wij.
dat de Aartsengel GABRltiL de Allerheiligste Mangd boodschapt. dat zij Moeder van Jesns zal worden, tot redding der menschen. I. Wees gegroet, Maria, zeide de
Aartsengel bij zijne komst tut de H.
Maagd. Wees gegroet. Maria, dat zeg- gen ook wij zoo dikwijls bij het bidden van den Rozenkrans. < hoe zoet is die naam voor hem. die Maria bemint! Een kind verveelt liet niet duizendmaal daags zijne moeder te roepen, omdat hel haar bemint. Maai\' ei\' is geen Moedernaam, zoo schoon, zoo zoet als die van Maria. Laat het ons dan niet zwaar vallen dien beminnelijken naam dikwijls te noemen, vooral bij bet bidden van den Rozenkrans, O Allerheiligste Maagd, help ons uwen naam. Maria, noemen in gevaren, in droefheid en vreugd, bij het leven en hij den dood. II. In liet 2de blijde geheim overwegen wij ,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Klisabeth be- zoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. Toen de Allerheiligste Maagd hare
10
|
|||||
|
140
|
|||||
|
nicht Elisabeth bezocht zeide zij : »11ij
dii- machtig is. heeft groote dingen aan mij gedaan." Het zou misschien iemand kunnen toesclrijnen, dat deze woorden met de nederigheid in strijd waren. Maar het is niet strijdig niet de nederigheid, als wij de gaven, die God ons geelt erkennen, liet zon veeleer ondankbaar zijn. die niet te erkennen; en wij zouden ook geen vordering maken in de deugd, als wij geen acht sloegen op de gun- sten, die God ons bewijst. O Aller- heiligste Maagd, geef dat wij de gena- den en de gunsten Gods erkennen, en dat wij in het vervolg niet meer on- dankbaar zijn. [II. In het 3de bigde geheim overwegen wij,
dat de II. Maagd Jesus haart in den stal van Betblehem en hem in eune kribbe nederlegt. 111. .lesus werd geboren in den stal,
omdat er. zooals liet II. Evangelie zegt, geen plaats voor den heiligen .loseph en voor de II. Maagd was in de herberg. O hoeveel malen wilde .lesus in ons hart komen, doch hij vond geen plaats. Wij hebben wel plaats in ons hart om de rijkdommen, de genoegens, de ijdelheden |
|||||
|
147
der wereld te beminnen, maar wij hebben
geen plaats voor Jesus Christus. O Aller-
heiligste Maagd, neem gij nit ons hart alle ongeregelde liefde voor rle schepselen weg, opdat Jesus er plaats moge vinden. IV. In liet 4de blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd, <»|) den dag van hare zuivering. Jesus in den tempei brengt en hem overgeef! in de handen van den grijsaard SlMEON. IV. Toen Jesus in den tempel kwam
vond liij slechts twee. hoog bejaarde per- sonen, die hem als den Messias erkenden, den heiligen Simeon en de heilige Anna, die vierentachtig jaar oud was. Veeltijds is dat nu ook nog zoo. .lesns vindt slecht» bejaarde lieden voor het II. Sacrament. Men zegt: ik zal ter kerke gaan. ik zal tot de II. II. Sacramenten naderen, als ik oud zal geworden zijn. Maar wie verzekert den mensch, dat hij oud zal worden ? hoe velen sterven niet op jeug- digen leeftijd! En hoe schandelijk is het alleen het laatste deel zijns leven aan God te willen geven, en het schoone aan den duivel! O Allerheiligste Maagd, geef dat wij God nn dienen voor de tijd komt, waarin onze dienst hem niet aan- genaam meer zal zijn. |
||||
|
148
|
|||||||
|
V. In het 5de blijde geheim overwegen wij. \\
dat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren heb- l bend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen niet gi.....te blijdschap in den tempel tusscben
de leeraren terugvindt.
|
|||||||
|
V. (\'.root was de vreugde der Aller-
heiligste Maagd toen /ij .lesns vond. Groot is ook de vreugde van .lesns c Christus als hij eene verloren zondige ziel terugvindt, lu den hemel zelfs smaken ; de engelen meer vreugde over één zon- daar die boetvaardigheid doet. dan over , ïiegen-en-negentig rechtvaardigen, die geene boetvaardigheid noodig hebben, 0 > toevlucht der zondaren, geel\' dat wij Jesus Christus dooi\' ware boetvaardig- heid terug vinden, en dat wij hem in het vervolg niet meer verliezen. VOORBEELD.
Eene vrouw wordt door den
Rozenkrans genezen. Te Barcelona leefde eene vrouw die
door lamheid bezocht werd. Doch daar zij groote godsvrucht voor den Rozen- krans bad. bad zij dezen daags voor i Maria-Zuivering meerdere malen om ge- nezen te worden, indien het God mocht. ! beliagen. Den volgenden morgen kleedde > zij zich, en liet zich naar de kerk der |
|||||||
|
-149
|
|||||
|
Dominicanen brengen in de kapel van
den Rozenkrans. Daar gekomen richtte zij zich aanstonds tot de H. Maagd en
zeide: O Moeder van God en mijne Meesteresse, op wie ik naast God al mijn vertrouwen stel, zie met hoeveel moeite ik U bier kom bezoeken: ik zal deze plaats niet verlaten zoolang ik niet genezen word, en ik zal niet anders dan op mijne voeten naar huis tenigkeeren. Zoodra zij op deze wijze gebeden had, werd zij genezen, tot groote verwonde- ring der aanwezigen, die allen hierdoor tot bijzondere vereering van den Rozen- krans werden opgewekt. Laten wij dan in elke geestelijke ziekte onze toevlucht nemen tot den Rozenkrans, want zij, die door de H. Kerk, de genezing der zieken genoemd wordt, zal zeker de wonden onzer ziel genezen. |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In hut 1ste droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, biddend in den hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid , die hij gevoelde om onze zonden. I. Indien du mensehen uit geheel hun
hart spraken, zooals Jesus Christus in den hof van Olijven: «Vader, niet mijn. muar Uw wil geschiede," dan /.ouden zij altijd gelukkig en tevreden zijn. Alle ontevredenheid en alle verdriet komt daaruit voort, dat wij onzen wil en niet den wil van God wenschen te volgen. 0 Allerheiligste Maagd, geef ons de ge- nade, dat wij altijd vrede nemen met den wil van God. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij ,
dat \'Jesus aan den geeselpaal met groote bar- baarschheid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. Veel verdroeg .lesus Christus bij
zijne wreede geeseling. Zoo verdragen de menschen ook veel om de wereld, om den duivel, maar om Jesus Chris- tus willen zij niets verdragen. Laten wij eens overwegen of we in staat zullen |
|||||
|
151
zijn de vreeselijke straffen van de hel
te verdragen. O mijn Jesus. ik wil in het vervolg niet den heiligen Augustinns zeggen: »Hrand en snijd mij hier, het
is genoeg indien gij mij spaart in eeuwigheid." III. In het 3de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, lie koning der glorie.gekroond wordt tot koning van smarten mot een kroon van scherpe doornen. III. De II. Roza. Dominicanesse, die
groot-; liefde voor den Rozenkrans had, droeg, om Jesus Christus na te volgen, eene kroon van spijkers vervaardigd om het hoofd. Wij kunnen zoo buitenge- wone verstervingen niet verduren: maar indien God ons eene of andere beproe- ving of\' moeilijkheid overzendt, laten wij die dan dragen met moed. want hij zendt ons hierom alleen doornen, om ons in den hemel voor eeuwig eene kroon van heerlijkheid te geven. 0 Aller- heiligste Maagd, geel\' mij groot berouw over mijne zonden en de genade om uwen zoon niet weer met doornen te kronen. IV. In het 4de droevige geheim overwegen wij.
dat Jesus Christus beladen wordt met den zwaren last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarië. IV. De H. Petrus Dominicaan, werd
|
||||
|
152
|
|||||
|
in de gevangenis geworpen, en hij be-
klaagde zich hij Jesus Christus, zeggend : Welk kwaad heb ik gedaan ? Waarom werpt men mij onrechtvaardig in de gevangenis? Toen verscheen hein Jesus
Christus, beladen niet zijn kruis, en zeide tot hem : En ik, Petrus, welk kwaad heb ik gedaan ? Waarom heeft men mij niet liet kruis beladen? O Allerheiligste Maagd, help ons dikwijls bet kruis en liet lijden van Jesus te overwegen, dan zullen wij ons over ons kruis niet be- klagen. V. In hot 5de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen, dorst heeft aan het kruis en, na een smartelijken doodstrijd van drie uren, sterft uit liefde tot ons; en ondel" iiet kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. De goede en de slechte moorde-
naar stierven beiden aan het kruis: maar hetzelfde kruis bracht den eene in den hemel, den andere in de hel. Waarom dat? Omdat de een zijn kruis droeg met geduld om wille van God, en de ander met ongeduld om wille van den duivel. Als wij dan goedschiks of kwaad- schiks toch verplicht zijn ons kruis te dragen, laten wij liet ten minste om |
|||||
|
153
wille van Jesus Christus (loon. O Maria
wij verbergen ons hart in de doorstoken < zijde van Jesus, in Uw droevig harte: ; daar willen wij rusten nu en in eeuwig- heid. VOORBEELD.
In Holland leefde een echtpaar, dat <
groote liefde had voor den Rozenkrans, en hem eiken dag niet groote gods- (
) vrucht bad. Deze menschen hadden een >
( jeugdig kind, dat zij met groote liefde S
; beminden. Op zekeren dag speelde het j kind met anderen iu de nabijheid van i eene rivier, had het ongeluk er in te >
/ vallen, en verdronk. Onmogelijk is het )
! te beschreven, hoe groot de droefheid )
! dezer ouders was. toen zij hoorden wat \\
l er was voorgevallen, /ij haastten zich S naar de plaats van het ongeluk en f droegen het kind onder veel tranen en }
zuchten naar hunne woning. In deze l
\\ droefheid namen zij hun toevlucht tot l
den Allerheiligsten Rozenkrans, en onder ?
j vurige gebeden beloofden zij de II. Maagd, j haar het kind te zullen toewijden, indien ;
zij het weder opwekte, en te zullen )
zorgen, dat het geheel zijn leven den )
Rozenkrans bidden zou. De Moeder van \\
\\ Barmhartigheid verhoorde hen op het- i
|
||||
|
154
zelfde oogenblik, want tot groote ver- l
wondering van allen, die gezien hadden, dat het kind gestorven was, ontvingen s zij het in volkomene gezondheid terug. > De knaa|i begon aanstonds groote liefde voor den Rozenkrans te koesteren, en verhaalde aan een ieder dat hij door de macht van den Rozenkrans weder tot het leven was opgewekt. 0 hoevele \\ ouders zonden geestelijker wijze hunne <■ ongodsdienstige kinderen tot het leven terug roepen, als zij meer godsvrucht \\ hadden voor den Rozenkrans van Maria. |
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. Iii het lste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesns (Idii derden dag na zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De ziel is het leven van ons lichaam,
en de genade Gods is het leven onzer ziel. Gij. mijne ziel. die het waarachtig leven, de genade Gods. verloren heht, neem den Rozenkrans der Allerheiligste Maagd Maria, en gij /.uit de genade Gods, die uw leven is, terug vinden. 0 Moeder van het waarachtig leven, wek onze ziel weder tot het leven op, en bevrijd haar van den eeuwigen dood. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij,
d:it Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Jesus ging naar den hemel om
daar voor u een plaats te bereiden. Waarom dan, o mensch, verheft gij niet dikwijls uw hart ten hemel, waar uw vaderland is? God heeft den mensch geschapen met het hoofd opziende ten hemel, opdat fcij zich herinneren zou. |
|||||
|
156 -
dat de hemel de plaats zijner bestemming,
zijn vaderland is. O Allerheiligste Maagd, maak dat wij de dingen dezer wereld, die zoo snel voorbijgaan, verachten, en dat wij de hemelsche zaken, die eeuwig duren, boven alles beminnen. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen wij,
dat .lesns op het Pinksterfeest den Heiligen Geest
zendt over de H. Maagd Maria en over de Aposte- len. die in de opperzaal vergaderd waren. III, De 11. Geest verlangt zijn intrek
in ons hart te nemen. Hoeveel maal zegt hij ons niet eene gevaarlijke gelegenheid, of de zonde te verlaten, maar dan sluiten wij de deur van ons hart. dan zijn wij dool\' en willen niet hooren. O liruid van den 11. Geest, geef dat wij altijd naar zijne stem hooren en die volgen, en dat wij hem nooit den toegang tot ons hart ontzeggen. IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat ile Allerheiligste Maagd sterft, uiteokelliefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Vele mensehen hebben al te groote
vrees voor den dood: want het is de dood niet, dien wij het meest moeten vreezen, maar veeleer de zonde, omdat de zonde alleen een ongelukkigen dood |
||||
|
157
|
|||||
|
veroorzaakt. 0 Maria, Moeder van God.
bid voor ons zondaars 1111 en in het nnr
van onzen dood.
V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wy,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren . als hulpe harer vereer- ders hij hun leven eu hij hunnen dood. V. Terwijl wij den Rozenkrans bidden.
o Allerheiligste Maagd, ziet rij ons van uit den hemel, waai\' gij heerscht, en deelt gij allerlei genaden aan uwe ver- eerders uit. Vergeet ons toch niet bij de groote heerlijkheid welke gij geniet, maak dat wij uwe groote deugden gedenken, uwe nederigheid, uwe zui- verheid, uwe liefde tot God. Geel\' dat wij U oprecht beminnen, dat wij U dienen uit geheel ons hart, dat wij U eindelijk eens mogen aanschouwen en bezoeken, en deelgenooten zijn van uwe groote heerlijkheid. Amen. VOORBEELD. In Spanje leefde eene vrouw. Maria
genaamd, die door hare ouders in zoo groote vereering van den heiligen Rozen- krans was opgevoed, dat zij hem iederen dag driemaal bad. Ook toen zij gehuwd |
|||||
|
was ging zij met deze godsvrucht voort.
Nu gebeurde liet eens dat zij een onder- wijzer in de godgeleerdheid ontmoette, die haar over hare oefeningen van gods- vrucht ondervroeg. De vrouw verklaarde hem toen hare vereering van den Rozen- krans, en deed dit met zooveel gevoel van godsvrucht en overtuiging, dat de onderwijzer ook groote liefde voor deze geestelijke oefening opvatte. Hij begon niet. enkel voor zich zei ven den Rozen- krans te bidden, maar gal\' er in zijne school verklaring van en beval gedurende ge- heel zijn leven deze godsvrucht aan een ieder ten hoogste aan. Kn zooveel vor- dering maakte hij in de deugd dat hij in het uur van zijnen dood eene ver- schijning van de H. Maagd werd waardig gekeurd, terwijl men op hetzelfde oogen- hlik zijne ziel van echt schitterend licht omgeven ten hemel zag opklimmen. Re ongeletterden behoeven dus wat de gods- vrucht aangaat diegenen niet te benijden, die meer onderricht genoten hebben; indien zij slechts naai\' behooren den Rozenkrans bidden, zullen zij daaruit als uit een boek de wijsheid loeren en de noodzakelijkheid inzien om hunne ziel zalig te maken. |
||||
|
BLIJDE GKHK1MKN.
|
|||||
|
I In liet 1ste blijde geheim overwegen wij,
dat de Aartsengel Gabkiki. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij de Hoeder van Jesus zal worden, tot redding flor menschen. I. Bij God is niets onmogelijk, zeide
de Aartsengel Gabriel tot do Allerhei- ligste Maagd. Als God machtig is om ons te helpen, waarom vreezen wij dan do kleinste moeilijkheden in zijnen dienst? Als God met ons is, wie zal tegen ons zijn.\' O machtige Maagd, geef kracht aan onze zwakheid in alle gevaren en haast U ter onze hulpe. II. In liet 2de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Klisaheth be- zoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. De H. Elizabeth ondervond groote
blijdschap, toen de Allerheiligste Maagd haar bezocht, en de II. Joannes de Dooper sprong van vreugde op in den schoot zijner moeder. Overal waar Maria |
|||||
|
100
zich begeeft brengt zij vreugde. Laten
! wij dan. als we ware vreugd genieten willen, de II. Maagd beminnen en de
ijdele genoegens der wereld vluchten. De wereld kan ons geen ware vreugde geven, want ook de H. Maagd, zij zegt: »mijn geest heelt gejuicht in God, mijnen s ZaligmakerI O hoven allen verheerlijkte
Maagd, wij bidden U met de II. Kerk, verlos ons uit de droefheden van dit \\ leven, en geef dat wij de eeuwige heer-
lijkheid mogen genieten. IM. In tiet 3ilc blijde geheim overwegen wij,
dat de H. Maagd Jesus haart in den .stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. Er is geen wezen zoo beminnelijk
< als een kind. Een kind trekt ons hart
tot zich, bijna zonder dat wij het willen. Daarom is de Koning des hemels een \\ kind geworden, om ons hart tot zich te
trekken. Maar, o mijn Jesus, de men- sclien beminnen allerlei zaken, doch Uw hart beminnen zij niet. Te laat heb ik U gekend, te laat U bemind. Maar ik < wil ten minste in het vervolg U uit
geheel mijn hart beminnen. Leer mij ! die schoone liefde, o Gij, die de moeder
der goddelijk liefde zijt. s
|
||||
|
161
IV. In het 4de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Haagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengten hem overgeeft in de handen van den grijsaard Si.mkox. IV. God verlangt van ons geen zilver
of goud. hij verlangt enkel ons hart; en het Ls alsof de Almachtige, om zoo te spreken, niet gelukkig kan zijn. indien hij het hart der menschen niet bezit. 0 bewonderenswaardige liefde! Waarom dan toch, o mensc.h, heiligt gij uw hart hem niet toe. die u zoozeer bemind heeft, zoozeer bemint, en uwe liefde zoo waardig is? O Allerheiligste Maagd, neem mijn hait en breng het tot Jesus. V. In het 5de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd. Jesus verloren hebbend toen hij twaalf jaren oud was, hem na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. De verloren zoon verliet zijn goeden
vader met groote ondankbaarheid. Maar. de ongelukkige! hij werd door armoede en gebrek bezocht en gedwongen een wreeden meester te dienen. Ziedaar de geschiedenis van hen. die God verlaten en Jesus Christus door doodzonde ver- 11
|
||||
|
-162
|
|||||
|
liezen. Wie Jesus Christus verliest, heelt
alles verloren. O Koningin van barm- hartigheid help ons tot het hart van Jesus te vluchten, en laat ons niet weer onzen goeden Vader verlaten. VOORBEELD. In eene Congregatie van vrouwen bevond zich een meisje van voorname familie, Joanna genaamd, van goed karakter, maar dat toch geen grooten voortgang in de deugd maakte, omdat de godsvrucht der anderen niet grooter was dan de hare. Maar van dien tijd al\', dat zij. o|i raad van haren biechtvader, den Rozenkrans begon te bidden, niet de overweging der. geheimen, werd zij ten voorbeeld aan allen. Deze echter, die hare godsvrucht wel zagen, wilden in plaats van dit voorbeeld te volgen, haar terughouden om in zoo groote heiligheid te leven. Toen Joanna eens den Rozenkrans bad, en de H. Maagd haren bijstand vroeg in de moeilijkheden die zij ondervond, zag zij een brief van den hemel vallen, waarin het volgende te lezen stond: «Maria, de moeder van God groet hare dochter Joanna. Mijn zeer beminde dochter, ga voort den Rozenkrans te bidden, houd u ver- |
|||||
|
163
|
|||||
|
wijderd van haar, die u niet behulpzaam
zijn in het godvruchtig leven, vlucht de ledigheid en de ijdelheden, verwijder alle overbodige zaken uit uwe cel, en ik zal uwe voorsprekeresse zijti hij God." De overste der congregatie kwam haar bezoek afleggen en trachtte hare onder- hoorigen tot grooter heiligheid te bren- gen, doch mocht hierin niet slagen. Toen zij nu van Joanna\'s godsvrucht voor den Rozenkrans hoorde, en van den brief, dien zij van de H. Maagd had ontvangen, schreef zij voor. dat allen den Rozenkrans zouden bidden en van dien dag at\' aan werd deze congre- gatie in een paradijs veranderd. Willen wij Gods zegen doen rusten over ons huis, laten wij dan niet godsvrucht den Rozenkrans van Maria bidden. (Glorie di Maria.) |
|||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, biddend inden hof van Olijven, bloed en water zweet door de droefheid, die hij gevoelde om onze zonden. I. O mijn Jesus, waarom hebt gij in
den hof van Olijven water en bloed ge- zweet? Om mijne ondankbaarheden, om mijne zonden. Geef mij, o mijn Ver- losser, groot berouw over mijne zonden, en Gij. o Allerheiligste Maagd, bid uwen Goddelijken zoon, opdat ik deze genade verweive. II. In liet 2de droevige geheim overwegen wij,
dat Jesus aan den geeselpaal metgroote barbaarsch- heid gegeeseld wordt en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. 0 mijn Jesus, hoe hebt gij zulk
eene wreede geeseling kunnen verduren van hen, die de schepselen uwer handen zijn? Om welke reden is uw heilig lichaam zoo wreedaardig verscheurd ? O, ik weet de reden. De schandelijke zonden der menschen hebben U deze onnien- schelijke geeseling veroorzaakt. O mijne |
|||||
|
165
|
|||||
|
Meesteres, o allerzuiverste Maagd, geef
ons de genade om altijd zuiver te leven naar lichaam en ziel. III. In het 3de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt-tot koning van smarten niet een kroon van
scherpe doornen. III. 0 Jesus, met doornen gekroond,
niet hoe vele doornen heb ik uw heilig hoofd doorstoken door mijne zondige woorden, door schandelijke gedachten! Geef, o allerzoetste Koningin, dat iR altijd met de grootste zorg de onzuivere woorden vermijde, en dat ik in de be- koringen de allerheiligste namen van .lesus en van Maria aanroepe. IV. In het 4de droevige geheim overwegen wij.
dat Jesus Christus beladen wordt met den /.waren last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarië. IV. O Jesus, gij hebt den zwaren
last van uw kruis gedragen, en ik zou mijn kruis afwerpen? 0 laat dit nooit geschieden. Geef mij kracht om het moedig te dragen, en gij, o Allerhei- ligste Maagd, die Jesus zijt te gemoet gegaan, kom mij te hulp, terwijl ook ik mijn kruis wil trachten te dragen. |
|||||
|
166
|
|||||
|
V. In het 5de droevige geheim overwegen wij,
ilat Jesus Christus, op den Schedelherg gekomen, dorst heeft aati liet kruis, en, mi een smartelijken doodstrijd van drie uren sterft uit liefde tot ons; en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. 0 mijn .Testis, gij sterft, gij sterft
uit liefde tot mij. Maar als ik voor U niet sterven kan, waarom leef ik ten minste niet voor U? O. laat mij U be- minnen, of laat mij sterven: ik wil niet meer leven buiten uwe liefde. 0 Moeder der goddelijke en sehoone liefde, wond met het zwaard, dat uw bart bij den dood van .lesus doorstoken heeft, ook mijn hart. opdat het gewond zij van liefde en van berouw. VOORBEELD.
(Periodico Cuore di Maria 1877.)
Men verhaalt dat eens in eene voor-
name hoogesehool te Parijs, waar de jongelingschap zich tot den militairen stand voorbereidt, een Rozenkrans ge- vonden werd. Het is bekend dat men in zulke inrichtingen gewoonlijk weinig liefde voor de godsvrucht ontmoet. Een der jongelingen dan, die den Rozenkrans zag, maakte zich boos hierover en zeide: |
|||||
|
1G7
|
|||||
|
Hoe. worden er dan onder ons nog zulke
dwazen gevonden, die den Rozenkrans durven bidden? Kn daarna begaf hij zich naar het midden van liet binnenplein en riep ten aanhoore van al de jongelingen: »IIij, die dezen Rozenkrans verloren heelt, kome om hem te halen." Toen begonnen allen te lachen want wie zon durven zeggen: het is de \'mijne? Maar zie. één richtte zich uit aller midden op, ging bedaard naar den jongeling en zeide: «Mijn vriend, die Rozenkrans is van mij. Mijne moeder heeft hem mij gegeven, en ik bid hem ook: en ik geloof ook niet dat dit onteerend is voor ons college," Die jongeling was de eerste onder zijne medeleerlingen, en behaalde de eerste prijzen. Allen bewonderden nu zijn moed en riepen: bravo! Y.n de kapitein die hoorde wat ei\' was voorgevallen, ging hem te gemoet. gaf hem de hand en zeide: Gij zijt e^n dappere jongen, gij zijt in staat ons vaderland te verdedigen. daar gij den moed hebt alle menschelijk opzicht te overwinnen. De godsvrucht voor den Rozenkrans is dan dienstig voor alles, voor de ziel. voor de wetenschap, voor den tijd en voor de eeuwigheid, |
|||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In liet 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
dat Jesus den derden (lag na zijnen dood beerlijk, onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De Apostel Thomas wilde de op-
standing van Jesus Christus niet gelooven, maar Jesus Christus, onze- Zaligmaker, berispte hem en zeide: »Steek uw vinger hierin, en zie mijne handen, en neem uwe hand en leg haar in mijne zijde, en wees niet ongeloovig maar getrouw." Laten wij de waarheden der Katholieke Kerk vastelijk gelooven, laten wij hooren naar hetgeen ons geleerd wordt door het hoofd der Kerk, den Paus van Rome. 0 Allerheiligste Maagd, vermeerder ons geloof, en geef ons de genade, dat wij ook in oefening hrengen hetgeen wij gelooven. II. In het 2de glorierijke geheim overwegen wij,
dut Jesus, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten hemel opklimt, om dien te openen voor ieder die zijn voorbeeld wil navolgen. II. Bij de Hemelvaart van Jesus
Christus zeiden de engelen tot de Apos- telen : «Deze Jesus. die van u is heenge- |
|||||
|
169
gaan naar den hemel, zal zoo wederkeeren
gelijk gij hpm naar den hemel hebt zien heengaan," d. w. z. hij zal terugkeeren om de wereld te oordeelen. Laten wij dikwijls het oordeel Gods overwegen. De heilige Vincentins Ferreri, Dominicaan, bekeerde diiizende menschen door zijne predikatiën over het laatste oordeel. Nu is het de tijd van barmhartigheid, laten wij niet tot den dag des oordeels wachten, want dan zal het tijd zijn van- recht- vaardigheid. O Allerheiligste Maagd, help ons nu, alvorens wij op dien ver- schrikkehjken dag voor het oordeel Gods verschijnen. III. In het 3de glorierijke geheim overwegen
wij, dut Jesus op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Maagd Maria en over de Apostelen, die in de opperzaal vergaderd waren. III. Ons lichaam is de tempel van
den H. Geest, zegt de Apostel Paulus. Laten wij het dan niet bezoedelen door schandelijke zonden, opdat wij den Hei- ligen Geest niet van ons verwijderen. Wee hem, die den tempel Gods onteert. O Allerzuiverste der Maagden geef ons groote reinheid van lichaam en ziel. |
||||
|
170
|
|||||
|
IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen
wij, ilat (ie Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tut 0\'»d, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Heilig was Maria\'s leven, heilig
was ook haren dood. Eu zoo is het bijna altijd. Is het leven goed, ook de dood is goed: is liet leven slecht, ook de dood is slecht: zoo het leven, zoo de dood. Wij moeten dan niet doen evenals de propheet Balaam: want deze zeide wel: het moge God behagen, dat ik den dood der rechtvaardigen sterve, en dat mijn einde gelijk zij. aan het einde van hen: maar hij wilde niet leven volgens het leven der rechtvaardigen, en daarom was zijn dood rampzalig. O Maagd Maria, geel\' ons de genade, heilig te leven gelijk Gij. opdat wij heilig sterven gelijk Gij. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wy,
dat de Allerheiligste Maagd met gronte glorie
gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voorspraak der zondaren, als hulpe harer vereer- ders hij htm leven en hg hunnen dood. V. De II. Maagd is in den hemel de
allerhoogste verheerlijking deelachtig ge- worden. Doch hoe heeft zij deze ver- kregen? Zij deed hier op aarde niets |
|||||
|
17-1
buitengewoons: zij had zorg voor haar
huis. zij was gehoorzaam aan (hm hei- ligen Josef, zij besteedde haren tijd goed, zij deed haar werk met zorgvuldigheid: en zoo verkreeg zij die bijzondere ver- heerlijking, zonder iets buitengewoons gedaan te hebben. Eveneens kan ieder in zijnen staat zich zelve gemakkelijk heiligen: het is genoeg, dat hij zijne plichten goed vervult. De ouders b. v. moeten bezorgd zijn hunne kinderen eene goede opvoeding en een goed voorbeeld te geven: zij die zaken doen. moeten de rechtvaardigheid voor oogen houden: de kloosterlingen moeten hunne regels goed in acht nemen. Ziedaar de waarlijk gemakkelijke weg ten hemel. O Aller- heiligste Maagd, help ons het voorbeeld uws levens volgen. opdat wij in eeuwigheid deelgenooten Uwer glorie mogen zijn. VOORBEELD.
Wij lezen dat zekere arme man zijne
armoede niet dan onder veel morren droeg, en een hevige begeerte naar rijkdom had opgevat. De duivel die wel weet dat een mensch tot alle boosheden in staat is. als hij door de ongeregelde begeerte naar geld beheerscht wordt. |
||||
|
172
bezocht hem, en zeide hem groote rijk-
dommen te zullen bezorgen, indien hij tot drie zaken werd bereid gevonden. Vooreerst moest hij aan zijn Doopsel verzaken: ten tweede moest hij aan God verzaken: en eindelijk het stuk dezer overeenkomst met zijn bloed teekenen. Ziedaar tot welke afdwalingen de harts- tocht naar geld een mensch kan brengen. Want hij deed wat de duivel van hem eisehte en onderschreef de overeenkomst met zijn bloed. In koilen tijd verkreeg hij nu zeer vele goederen. Maar zij ver- gissen zich, die ineenen, hun geluk in de zonde te zullen vinden. In plaats van gelukkiger te worden, verviel hij tot nog grootere ontevredenheid, en door de aanhoudende knaging van zijn geweten vond hij noch rust noch duur. Op den feestdag van den Rozenkrans ging hij toevallig eene kerk binnen en boorde den predikant zeggen, dat de grootste zondaars door middel van den Rozen- krans vergiffenis hunner zonden kunnen verkrijgen, en de liefde Gods herwinnen. Aanstonds keerde het vertrouwen in dit geschokte hart weder, en hij begon vurig den Rozenkrans te bidden. De duivel zeide hem: gij doet vergeefsche moeite, gij zijt verloren, gij zijt mijn eigendom, |
||||
|
173
ik heb uwe eigene getuigenis in handen.
Niettemin bleef de ongelukkige zondaar volharden in het gebed van den Rozen- krans, en terwijl hij eens weder de H. Maagd om de vergiffenis zijner zonden bad, zag hij dat het geschrift, hetwelk hij den duivel gegeven had, voor zijne voeten nederviel. Wie zal beschrijven hoe verheugd hij was, en hoe dankbaar tot de H. Maagd. Geheel zijn leven ging hij voort den Rozenkrans te bidden, die de oorzaak van zijne bekeering en van zijne redding geweest was. Laten wij dan nooit zeggen: er is voor mij geen heil meer, mijne zonden zijn zoo groot, dat ik er geen vergiffenis van verkrijgen kan. Als wij de Allerheiligste Maagd met het gebed van den Rozenkrans aan- roepen is er altijd hoop, en hoe groot onze zonden ook mochten zijn, wij kunnen er vergiffenis van verkrijgen, en zalig worden, indien wij slechts van goeden wil zijn. |
||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij, dat
de Aartsengel Gabriël de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij Moeder van Jesus zal worden, tot redding der menschen. I. Het was voor de Allerheiligste
Maagd een groote eer, van den Aarts- engel Gabriel te hooren : »Wees gegroet, gij, vol van genade, de Heer is met U, gezegend zijt gij onder de vrouwen." Wij herhalen voortdurend dezelfde groe- tenis. als wij den Rozenkrans bidden, en wij doen Maria dezelfde eer aan, zoo dikwijls wij haar op die wijze toespreken: Wees gegroet Maria. Geef ons, o Maria, om de boodschap des Engels, de genade, dat wij den Rozenkrans, die schoone begroeting, dikwijls en naar behooren bidden, en sta ons bij, dat wij, die U hier vereeren, U eens in den hemel met de woorden van den Aartsengel mogen te gemoet komen: Wees gegroet, gij, vol van genade, wees gegroet. II. In het 2de blijde geheim overwegen wij, dat
de Allerheiligste Maagd de H. Elisabeth bezoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. Ahvie den naam van Jesus aanroept
|
|||||
|
175
|
|||||
|
zal zalig worden, zegt de H. Schriftuur.
Wel mogen zij dan een groot vertrouwen koesteren, die. bij het gebed van den Rozenkrans, zoo dikwijls herhalen: ge- zegend is, o Maria, de vrucht uws lichaams, Jesus! O gezegende namen van Jesus en van Maria, weest gij altijd op mijne lippen en altijd in mijn hart. III. 111 hel 3de blijde geheim overwegen wij,
dat de H. Maagd Jesus baart in den stal van Bethlehem en hem in eene kribbe nederlegt. III. Bij de geboorte van Jesus Chris-
tus zongen de engelen in den hemel den lot\' van God. Ook wij zingen den lof van Jesus en van Maria als we den Rozenkrans bidden: daarom wordt ook de Rozenkrans de lofzang van de Aller- heiligste Maagd genoemd. O Maria, geef dat wij U in dit leven met den Rozenkrans verheerlijken, en dat wij Uwe barmhartigheid, en de barmhar- tigheid van Jesus, Uwen Zoon in den hemel in alle eeuwigheid verheerlijken. IV. In het \'tde blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd, op t\\en dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem overgeeft in de handen van den grijsaard Sim icon. IV. De heiligen des hemels, zegt de
|
|||||
|
176
|
|||||
|
H. Joannes, legden hunne kronen aan
Gods voeten neder, tot een teeken van aanbidding en van liefde. Als wij maar weinig bezitten, om God en de H. Maagd aan te Vlieden, laten wij dan doen als die heiligen, en voor de voeten van Jesus en van Maria een kroon van rozen. d. w. z. den Rozenkrans, neder- leggen, want dit zal een Gode welho- hagelijk geschenk zijn, dit zal verheer- lijking brengen aan Jesus en Maria. O Allerheiligste Maagd, wij hebben geen andere zaken om U aan te bieden, wij zullen U daarom dikwijls den Rozen- krans offeren, en Gij. sta ons bij, dat wij de kroon der eeuwige heerlijkheid deelachtig worden. V. In het 5de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd, Jesus verloren hebbend toen hij 12 jaar oud was, hem na drie dagen met groote blijdschap, in den tempel tusschen de leeraren terugvindt. V. Niet gemakkelijk zal iemand, die
godvruchtig den Rozenkrans bidt, Jesus Christus verliezen: en indien het bij ongeluk geschiedde dat hij hem verloor, wel spoedig zal hij hem weder terug- vinden, indien hij voortgaat te bidden, gelijk het behoort. O, hoeveel zondaars |
|||||
|
177
zijn door den Rozenkrans gered, zegt
de H. Alphonsus. Laat dit dan ons voor- nemen zijn. in deze maand van den Rozenkrans, om voort te gaan met het bidden van den Rozenkrans, en eiken dag de overweging dei- Geheimen daarbij te volbrengen. Gelukkig wij. indien we dit schoone voornemen ten uitvoer leggen. O allermedelijdenste Maagd Maria, geef ons, om den Rozenkrans, dien we deze maand eiken dag bidden, de genade dat wij Jesus Christus nooit verliezen. Oin uwen heiligen Rozenkrans, geef dat wij altijd in deze schoone gods- vrucht volharden, en dat niemand ver- loren ga van hen, die U deze maand eeren, geef ons vooral, dat wij U eens vinden te zamen met Jesus in den hemel. VOORBEELD. In het ziekenhuis te Antwerpen be- vond zich een oud-soldaat. op hoogen leeftijd, die geheel zijn leven te midden der oorlogen had doorgebracht. Eens werd hij door een priester bezocht, die hem de godsvrucht tot den Rozenkrans leerde. De oud-soldaat smaakte zulk een vreugde en vertroosting bij dit ge- bed, dat hij uitriep: waarom heb ik dit niet eer, maar zooveel te laat ge- geweten! Als ik den Rozenkrans eer ge- |
||||
|
178
kend had. zou ik hem daprelijks gebeden l
hebben. En liij zeide: als de H. Maagd mij gezond maakt, en mij nog twee jaar te leven geeft, zal ik hem even zooveel malen bidden, als er dagen in mijn leven zijn voorbijgegaan. Hij was > zestig jaar oud. en vroeg: hoeveel dagen zijn er in zestig jaar? Men ant- > woordde hem : een-en-twintigduizend en negen-honderd dagen. Daarna vroeg hij: hoeveel Rozenkransen moet ik dan dage- lijks bidden, om in twee jaar tot dit i getal te komen ? .Men zeide hem: dertig i Rozenkransen. En de soldaat zeide: dan c zal ik die bidden, om te herstellen wat \' ik zoo vele dagen van mijn leven ver- c znimd heb. Zoo hield hij dan latei\' bijna ( nacht en dag zijn Rozenkrans in de hand. en maakte daarbij groote vorde- j ringen in deugd en godsvrucht. Einde- i lijk kwam de dood. en terwijl hij het laatste «Wees gegroet" bad. stierf hij l in geur van heiligheid, en verliet deze ( wereld om de Koningin van den Allerhei- ligsten Rozenkrans te gemoet te snellen, c Wij moeten dan niet ophouden den Ro- zenkrans te bidden, en de II. Maagd zal onze beschermster zijn in dit en in het andere leven. s Chery. Mots du Ronairc.
|
||||
|
DROEVIGE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste droevige geheim overwegen wij,
flat Jesus Christus, biddend inden hof van Olijven bloed en water zweet door de droefheid, die hij gevoelde om onze zonden. I. Wat is de, reden, dat zoo vele
menschen in de zonden vallen en ein- delijk verloren gaan ? Dat zij liet lijden van den zaligmaker in den hof van Olijven niet overwegen, en in gevaren, in bekoringen niet bidden, htm toe- vlucht niet nemen tot God. Wie bidt wordt zalig, wie niet bidt gaat verlo- ren, zeggen de heiligen. O Allerhei- ligste Maagd, wij bidden U, hij den doodstrijd Van Jesus, leer ons bidden en bijzonder onze toevlucht tot U nemen in alle gevaren. II. In het 2de droevige geheim overwegen wij ,
dat Jesus aan den geeselpaal met groote bar- baarschheid gegeeseld wordt, en over geheel zijn lichaam zijn kostbaar bloed vergiet. II. O mensch, gij, die uw lichaam
zoo koestert en van zorgen omringt. |
|||||
|
480
|
|||||
|
terwijl liet uw grootste vijand is, aan-
schouw uwen God, aanschouw het lichaam van Jesus. die bij zijne wreede geeseling als vernietigd ter aarde valt, en zorg dat gij in het vervolg niet toegeeft aan de be- geerte uws vleesches, maar dat gij ze ver- streft. 0 Koningin der martelaren, geel\' ons den geest van Christelijke verster- ving, opdat wij onzen grootsten vijand, het lichaam met zijn slechte neigingen, niet te veel verzorgen: III. In\'het 3de droevige geheim ovenvegen wij,
dat Jesus Christus, de koning der glorie, gekroond wordt tot koning van smarten met een kroon van scherpe doornen. III. Zie uwen Koning, zoo riep Pi-
latus uit, nadat hij Jesus met een kroon van smartelijke doornen had laten kronen. En waarlijk, o mijn Jesus, gij zijt een koning, maar een koning van lijden en van vernedering. Wees ook de koning van ons hart, en indien wij U niet be- minnen, om uwe overgroote liefde tot ons, dat wij U ten minste beminnen om de groote smarten, die gij voor ons zondaars geleden hebt. O Moeder der schoone liefde, geef ons toch eene groote liefde voor onzen Koning, met doornen gekroond. |
|||||
|
181
|
|||||
|
IV. In het 4de drnevige geheim overwegen wij,
dat Jesus Christus beladen wordt met den zwaren last van zijn kruis, dat hij draagt tot op den berg Calvarië. IV. Velen klinkt het woord van Jesus
hard: Wie mijn leerling wil zijn. neme zijn kruis op en volge mij. Doch veel harder zal zijn woord zijn in het laatste oordeel: gaat van mij. verdoemden, in het eeuwig vuur. Het kruis schijnt zwaar te zijn, maar in het kruis is onze hoop, onze vreugde, ons geluk, onze zaligheid. O Allerheiligste Maagd, geef ons de genade, dat wij ons kruis dragend Jesus naar Calvarië volgen, opdat wij hem ook mogen volgen in de eeuwige vreugde des hemels. V. In het 5de droevige geheim overwegen wij.
dat Jesus Christus, op den Schedelberg gekomen, dorst heeft aan het kruis en , na een smartelijken doodstrijd van drie uren , sterft uit liefde tot ons. en onder het kruis stond zijne bedroefde Moeder, de Maagd Maria. V. De Almachtige lijdt, de Onsterfe-
lijke sterft voor u, o mensen. Waarom dan overweegt gij ten minste dit lijden niet, den dood van Jesus. uwen Ver- losser? Het kruis van Jesus is het schoonste aller boeken. Het leert ons |
|||||
|
182
alles, en wie er in overweegt, hetzij
hij geleerd, hetzij hij ongeletterd zij. zal er de ware wijsheiil leeren, de wijs- heid der heiligen, de wijsheid des hemels, ü Maria, prent ons diep in geest en hart de wonden van .lesns en Uwe smarten, en geef\' dat de dood van Jesus ons ten leven zij. VOORBEELD.
In het tijdschrift »de Rozenkrans"
1884, bh. 233 lezen wij. dat er ten tijde van de verschrikkelijke aardbe- ving, die voor weinige jaren het eiland Iscliia teisterde, te Home eene dame leefde, die groote godsvrucht had voor den Allerheiligsten Rozenkrans. Zij kwam een Pater Dominicaan van het klooster »del la Minerva" bezoeken, en zeide in groote vrees te verkeeren. dat haai\' echtgenoot, die met een nog jeugdig kind naar dat eiland vertrokken was, door een groot ongeluk zon worden ge- troffen. De Dominicaan trachtte haar te troosten en gaf haar den raad een groot vertrouwen te stellen op God en op de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans, tot wie zij zoo groote gods- vrucht had. De dame bad den Pater eene H. Mis te lezen aan liet altaar |
||||
|
183
van den Rozenkrans, en de Allerhei-
ligste Maagd toch goed te bidden, omdat zij zoo groote vrees voor eenig onge- luk gevoelde. De Dominicaan deed wat de godvruchtige dame hem verzocht. Den dag waarop de verschrikkelijke ramp, waarbij zooveel menschen het leven verloren, plaats had. was de vader met zijn zoon te huis gekomen, slechts enkele oogenblikken voordat de aard- beving plaats had. en zij waren op het punt zich ter ruste te gaan hegeven. ()|i dat oogenblik echter vroeg de knaap zijn vader. om een komkommer te mogen gaan plukken, en hij hield met eene zoo lastige volharding hierop aan. dat zijn vader eindelijk gehoor gevend. heen ging. om den komkommer te pluk- ken. Daarna zeide hij tot zijn zoon den komkommer hij de deur van het i huis te gebruiken. Toen zij nu bij de deur gekomen waren, hoorden zij plot- seling het gedruisch van de aardbeving: oogenblikkelijk greep de vader zijn kind en sprong op de straat. Daar zag hij voor zijne oogen hoe het huis instortte en vermorzeld werd. Was hij een oogen- blik langer gebleven, hij zou verplet- terd zijn geworden, hij en zijn kind. Zeker mogen wij wel zeggen, dat de |
||||
|
184
|
|||||
|
godsvrucht der moeder tot de H. Maagd
van den Rozenkrans haar bewaard heeft voor de ontzettende ramp, waarvoor zij vreesde, en haren echtgenoot met het kind van den dreigenden dood heeft gered. 0 hoe voordeelig is het de Aller- heiligste Maagd van den Rozenkrans te beminnen, om uit alle gevaren naar ziel en lichaam verlost te worden! |
|||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
|
|||||
|
I. In het 1ste blijde geheim overwegen wij,
dat de Aartsengel Gahkiki. de Allerheiligste Maagd boodschapt, dat zij de Moeder van Jestis zal worden, tot redding der rnenschen. I. Zie. hoe voorzichtig de H. Maagd
zich gedroeg in hare samenspraak niet den Aartsengel Gabriël! Eerst hoorde zij zwijgend zijne begroeting aan: daarna ondervroeg z\\j hem slechts uit noodza- kelijkheid en met weinig woorden; ein- delijk gaf\' zij ook met weinig woorden ten antwoord: Zie de d iensmaagd des Heeren. mij geschiede naar uw woord." Laten wij van de H. Maagd leeren. weinig te spreken, en te overdenken alvorens wij spreken, want ontelbare zonden komen voort van de tong. O Allerheiligste Maagd, leer ons dikwijls te zwijgen, en altijd na te denken alvorens wij spreken, opdat wij het ongeluk niet hebben God of de rnenschen te beleedigen. II. In het 2de blijde geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd de H. Klisabeth be- zoekt en drie maanden in haar huis verblijft. II. «Mijn geest heelt gejuicht in God
|
|||||
|
186
|
|||||
|
mijnen Zaligmaker," zoo zeide de H.
Maagd tot de H. Elizabeth. Wie de ware blijdschap genieten wil, hij moet die zoeken bij (tod en zijne genade. Onge- lukkig zij. die hunne vreugd zoeken in de zonde en in de zondige genoegens. Zij zullen niet anders vinden dan tranen en droefheid, in dit en in het toekomstig leven. O Allerheiligste Maagd, geel\' mij de ware vreugde, de vreugde (iods. de vreugde der goede werken. III. fn het 3de blijde geheim overwegen wij,
dnt de H. Maagd Jesus baart in den stal van Bethlehem en hein in eeue kribbe nederlegt. III. De Wijzen werden door de ster
naar Bethlehem geleid. De Allerheiligste Maagd, is ons. zooals de H. Kerk zegt, de morgenster, de ster der zee. Al wie Jesus Christus wil vinden, moet die ster volgen, moet. in de duisternissen dezer wereld, Maria godvruchtig aanroepen: en dan zal hij door hare genade Jesus Christus vinden in deze wereld, dan zal hij een Jesus Christus vinden in de eeuwige heerlijkheid des hemels. O schoone Morgenster, voer ons zoo door de zee dezer wereld, dat wij eens de haven van het hemelsch Paradijs bereiken. |
|||||
|
187
|
|||||
|
IV. In liet 4ile blijde geheim overwegen wij,
dut de Allerheiligste Maagd, op den dag van hare zuivering, Jesus in den tempel brengt en hem overgeeft in de handen van den grijsaard Simeon. IV. Hoc schoon en hoe behagelijk aan
God was het offer der II. Maagd in den tempel! Nooit heelt God een aangenamer offerande ontvangen. Wat gij God ook wilt aanbieden, zoo zegt de II. Bernardus, beijver u dat offer te brengen door de handen dei\' Allerheiligste Maagd, indien gij wilt dat het Gode welgevallig zal zijn. O Allerheiligste Maagd. V geef ik mijn ziel. mijn hart. mijn lichaam, mijne werken, U geef ik mij geheel en al: en Gij. gewaardig U mijne offers aan te bieden aan God. V. In liet 5de blijde geheim overwegen wij.
dat de Allerheiligste Maagd , Jesns verloren heb- bend toen hij twaalf jaren ond was. hem na drie dagen metgroote blijdschap in den tempel tusseheii de leeraren terugvindt. V. De Allerheiligste Maagd had de
grootste zorg om haar kind terug te vinden. Maar hoe vele ouders hebben volstrekt geen zorg voor hunne kinderen, vooral wat hunne zaligheid betreft! Dik- wijls weten zij wel waar hunne lastdieren |
|||||
|
188
|
|||||
|
zijn, maar zij weten niet waar hunne
kinderen zich bevinden; en wegens die zorgeloosheid gaan én ouders én kinderen eeuwig verloren. 0 Allerheiligste Maagd, geef aan allen die in overheid gesteld zyn, behoorlijke zorg, opdat zij zelven niet verloren gaan, noch degenen, die hun toevertrouwd zijn. VOORBEELD.
Pater Bartholomaeus, een Jezuiet, had
zoo groote godsvrucht tot den AUerhei- ligsten Rozenkrans, dat hij zich beijverde dezen ook overal waar hij kwam te ver- breiden. Zelf deed hij, wat hij anderen leerde, en bad eiken dag den Rozenkrans. Vooral ging hij dezen, als het kon, in eene kerk bidden, in de tegenwoordig- heid van het Allerheiligst Sacrament, omdat het gebed in eene kerk van hoo- gere waarde is. Terwijl hij op reis eens den Rozenkrans bad, viel hij met zijn paard van eene hoogte in den afgrond neder, zoodat hij noodzakelijk had moeten verpletterd of ten minste zwaar had moeten gewond worden. Maar de H. Maagd stond hem bij en hij ondervond volstrekt geen letsel. In de bekoring |
|||||
|
189
dan, als wij in gevaar zijn van in de
diepte der hel te verzinken, moeten wij onze toevlucht nemen tot den Rozenkrans, die ons uit alle gevaren naar lichaam en ziel kan redden. (Morassi.J
|
||||
|
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
|
||||||
|
I. Iu het 1ste glorierijke geheim overwegen wij,
<];lt Jesus tien dertien dag na zijnen dood heerlijk onsterfelijk en onlijdelijk verrijst. I. De II. Maagd hoeft vele gestorvenen
opgewekt maar nog veel meer heelt zij er opgewekt die dood waren naar de ziel. Niet ieder, die naar liet lichaam gestorven is. kan worden opgewekt, maar wel een ieder die naar de ziel gestorven is. Het is voldoende dat hij slechts van goeden wil zij. en de zonde begeere te vluchten. In dat geval zal de II. Maagd hem helpen uit zijne zonden op te staan. O Allerheiligste Maagd, zeg tot mijne ziel de woorden, die Jesns tot Lazarus zeide: kom te voorschijn uit uw graf: en ik zal een nieuw, een heilig leven beginnen. |
||||||
|
II. In liet 2de glorierijke geheim overwegen wij, \\
dat Jestis, veertig dagen na zijne verrijzenis, ten <, hemel opklimt, oin dien te openen voor ieder die zijii voorbeeld wil navolgen. II. Hoe is het mogelijk, dat gij zoovele \\
moeilijkheden kunt doorstaan? vroeg eens |
||||||
|
191
|
|||||
|
iemand aan een heiligen kluizenaar, die
zoo goed als in eene verschrikkelijke gevangenschap leefde. Door de verwach- ting van het eenwij; leven. gat\' hij ten antwoord. O mensch, als de moeilijkheden van dit leven n ter neder drukken, sla dan uwe oogen omhoog ten hemel, waar- heen .lesns Christus ons is voorgegaan, en het gezicht, de overweging van het hemelsei) Paradijs zal u troosten en be- moedigen. O Allerheiligste Maagd, zal ik eens hij U en hij .lesns in den hemel komen .\' O laat toch niet toe. dat ik dat groot geluk zou verliezen. III. In liet 3de glorierijke geheim overwegen
wij, üat Jesns op het Pinksterfeest den Heiligen Geest zendt over de H. Mnagd Maria en over de Apostelen . die in de opnerzaai veranderd waren. 111. De II. (leest daalt over ons niet
zichtbaar neder, zooals over de Apostelen : maar hij spreekt tot ons door de stem der gehoorzaamheid. Wie de stem van den H. Geest wil hooren. laat. hij luis- teren naar hetgeen zijn biechtvader, zijne ouders, zijne overheden hem he- velen, en hij zal de stem van den II. Geest vernemen. Ü Allerheiligste Maagd, geef ons den geest van gehoorzaamheid, die de geest is van God, van den II. Geest. |
|||||
|
192
|
|||||
|
IV. In het 4de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd sterft, uit enkel liefde tot God, en door de engelen ten hemel wordt opgenomen. IV. Als wij nog dezen dag moesten
sterven, zouden wij dan gereed zijn? Indien wij heden niet gereed zijn, dan zullen we ook morgen en in het ver- volg niet gereed z\\jn. Laten wij dan zorgen, iederen dag gereed te zijn, en dan zullen wij den dood niet vreezen, op welken dag hij ook konie. O Aller- heiligste Maagd, help ons, dat wij ons eiken dag voor den dood voorbereiden, opdat wij heilig leven en heilig sterven. V. In het 5de glorierijke geheim overwegen wij,
dat de Allerheiligste Maagd met groote glorie gekroond wordt door de H. Drievuldigheid en zetelt als koningin des hemels en der aarde, als voor- spraak der zondaren, als hutpe harer vereerders bij hun leven en bij hunnen dood. V. O Koningin des hemels, allen, die
in den hemel komen, komen er door uwe bemiddeling, want gij zijt de deur des hemels, zooals de H. Kerk zegt. O maak dat allen, die godvruchtig uwen Rozenkrans bidden, in den hemel komen, maak dat z\\j allen komen om U in den hemel te verheerlijken, en dat niemand |
|||||
|
193
van degenen, die in deze kerk de ge-
heele maand uwen Rozenkrans bidden, verloren gaat. VOORBEELD.
In het jaar 1870. den loden Septem-
ber, den dag, waarop de vijanden van 1\'ins IX het Pauselijk grondgebied bin-
nentrokken, had in de landstreek van Soria. in de tegenwoordigheid van al bet volk, eene wonderdadige gebeurte- nis plaats, die door den bisschop van het diocees bevestigd en te Rome onder de oogen des Pausen te boek gesteld is. Daar toch is een levensgroot beeld van den H. Doininicus ter vereering der geloovigen geplaatst. Des morgens omstreeks elf uur begon het beeld op wonderbare wijze te bewegen, en zij die hierbij tegenwoordig waren, hieven godvruchtige kreten aan: O heilige Dominicus! een wonder! een wonder! Zoodra dit gerucht zich verbreidde, kwa- men de bewoners van het klooster en het volk uit geheel den omtrek naar de kerk om getuigen te zijn van de wonderdadige gebeurtenis. Zie hier wat de ooggetuigen er van verhalen. Men zag dat het beeld zich bewoog naar voren, vervolgens naar achter, daarna 13
|
||||
|
194
|
|||||
|
naar den rechter- en eindelijk naai\' den
linkerkant, in den vorm van e kruis, en dat het tegelijkertijd meer dan de lengte van een palm van het voetstuk was opgeheven. De kroon en de ster op het, hoofd werden hevig bewogen. De rechterhand, die als door het kleed bedekt, gebeeldhouwd was, werd niet enkel ontbloot, maar bervoog zich ook snel in het rond, terwijl de linkerhand verschillende bewegingen maakte met de lelie, welke zij droog. Eveneens be- woog zich het hoofd, en kleurde het voorhoofd. Het gelaat scheen nu eens van zweet bevochtigd, nam dan weder de vleeschkleur aan, en verbleekte een oogenblik later. Ook gaf het somtijds duidelijke teekenen van verstoordheid, somtijds van medelijden, vooral niet de oogen, die naar verschillende kanten schenen rond te zien: en het kwam allen voor, dat zij vertrouwen en een zekere zoetheid te kennen gaven, als van iemand die het medelijden inroept, als zij zich naar de Allerheiligste Maagd van den Rozenkrans wendden. Ja, wat nog meer is, de lippen bewogen zich als van een mensch die spreken wil. Een ieder begrijpt, welk eene verwon- dering en schrik zich van het saamge- |
|||||
|
195
|
|||||
|
stroomde volk meester maakte, dat van
alle kanten was gekomen, om getuige
van het wonder te. zijn. terwijl dit langer dan een uur aanhield. Maar, zooals het gewoonlijk onder de menigte gaat, geloofden niet allen, hetgeen /.ij niet eigen oogen zagen. en. hetzij dan uit redelijken twijfel, hetzij uit onge- loovigheid, schortten zij hun oordeel op, en verlangden duidelijke bewijzen, dat er geen natuurlijke oorzaken of geen bedrog aanwezig was. Dit strekte tot nog grooter bewijs van het wonder, want het onderzoek leidde er toe. dat de waarheid nog duidelijker in het licht werd gesteld. Om dan allen twijfel weg te nemen, verwijderde men het omhangsel en alle versierselen, zoodat het beeld alleen stond, en alle vermoeden van ge- zichtsbedrog onmogelijk werd. Men ont- deed ook de tafel, waarop het beeld stond, van alle omhulsel, en intusschen waren de bewegingen duidelijk zoo voor hen. die van nabij, als voor hen. die van verre stonden. Enkelen kwamen zeer nabij, nauwkeurig onderzoekend, of hetgeen zij zagen niet het gevolg kon zjjn van een verborgen mechaniek, ande- ren verlangden dat men het beeld in de armen nemen en opheffen zou. Doch |
|||||
|
196
|
|||||
|
hierbij gevoelde men zich door de kracht
der beweging mede getrokken: en te vergeefs was het dat sommigen den wind als oorzaak wilden beschouwen, want, terwijl dit alles plaats had, werden de kaarsen niet alleen niet uitgedoofd, maar bewogen zelfs in het minste niet. Zoo was hier de vinger Gods zichtbaar, die niet ophoudt ook nu nog zijn grooten dienaar te verheerlijken. De groote Heilige, die het eerst van
de Allerheiligste Maagd de vereerende opdracht ontving haren Rozenkrans te prediken, wilde ons door dit wonder zelf toonen, dat wij, om de gramschap Gods te stillen, evenals hij, onze oogen moeten richten tot de Koningin van den Rozenkrans, Want gelijk zij ook vroeger om het gebed van den Rozenkrans de kerk gered heeft, zoo zal zij haar opnieuw redden uit den strijd van deze dagen. |
|||||
|
G E B E I).
|
|||||
|
O allermedelijdenste, o machtige Maagd
Maria, zie, wij eindigen de maand, aan Uwen Allerheiligste!) Rozenkrans toege- wijd. Wij bedanken U voor al de ontel- bare weldaden in dezen tijd verkregen, en beloven U, dat wij uit. dankbaarheid Uwen Rozenkrans altijd zullen beminnen en dat wij hem ook in ons huis zullen bidden. 0 Allerheiligste Koningin van den Rozenkrans, help ons in eiken nood naar ziel en naar lichaam, in de beko- ringen, in de gevaren, bij het leven en bij den dood. Wij bidden U ook voor onze verwanten, voor onze weldoeners, voor al Uwe vereerders. Wij bidden U vooral voor onzen Allerheiligsten Vader den Paus, die zoo groot vertrouwen stelt op Uwen Rozenkrans, en dooi\' Zijne groote liefde tot U gewild heelt, dat deze Octobermaand U werd toegeheiligd. Gy dan, vertroost hem, sta hem bij, bescherm hem tegen al zijne vijanden en geel\' onzen Vader den vrede, de vrijheid en alle goed. Wij roepen Uwe tussehenkomst in, o allerteederste Moeder, voor de zielen in het Vagevuur: o wil haar toch redden uit die verschrikkelijke |
|||||
|
-198
vlammen, wijs haar allen, en vooral
onzen verwanten, den weg des hemels. Ja, help ons allen, o Allerheiligste Maagd Maria, red ons allen, die uit liefde tot II geheel deze maand den Rozenkrans gebeden hebben: geel\' dat wij U mogen beminnen, danken en prijzen in de eeuwigheid, in den hemel. Amen. |
||||
|
UITTREKSEL UIT DE ENCYCLIEK VAN
Z. H. PAUS LEO XIII
OVER DEN ROZENKRANS.
|
||||||
|
1 September 188H.
Als de IL Vader gezegd heelt, dat
de Allerheiligste Rozenkrans de redding der kei\'k geweest is. niet slechts ten tijde van den II. Doniinicus. maar ook ten tijde van Paus Pias V bij Lepanto, en dat. na de overwinningen bij Temeswar en hij het eiland Corcyra de viering van het Ro/.enkransl\'eest voor <le geheele kerk is vastgesteld, geelt hij als zijne ver- wachting te kennen, dat de Koningin van den Rozenkrans, de Allerheiligste Maagd Maria, ook in dezen tijd de redding der H. Kerk zal zijn. Daarna srhrijl\'t hij het volgende : «Daarom vermanen wij niet alleen
dringend alle Christenen om. zoowel in het openbaar als in het bijzonder, ieder in zijn woning en zijn huisgezin, op dit schoone gebed van den Rozenkrans zich toe te leggen; maar wij verordenen tevens. dat de geheele maand October van dit jaar zij toegewijd aan de hemelsche Ko- ningin van den Rozenkrans. Wij bevelen |
||||||
|
200
|
|||||
|
dus en gelasten, dat over de geheele
katholieke wereld dit jaar het feest der Koningin van den Rozenkrans niet bij- zondere plechtigheid en buitengewone luister worde gevierd, en dat van 1 October tot \'2 November in alle parochie- kerken en. wanneer de plaatselijke Or- dinarissen het nuttig en oirbaar achten, ook in alle andere kerken of kapellen. die aan de 11. Moeder Gods zijn toege- wijd, dagelijks ten minste vijl\' tientjes van den Rozenkrans, met toevoeging van de litanie van Loreto, aandachtig zullen gebeden worden. Ook verlangen wij. dat in den tijd. waarop het volk tot dit gebed te zamen komt. of de H. Mis worde opgedragen, ót\' het Aller- heiligste Sacrament ter aanbidding worde uitgesteld, en vervolgens, naar kerkelijk voorschrift, den zegen met het Aller- heiligste worde gegeven. Wij vinden bet zeer prijswaardig, als de Rozenkrans- broederschappen, naar oud gebruik, ter bevordering der devotie, processiesge- wijze de straten der steden doortrekken. Waar dergelijke processies door de onge- lukkige tijdsomstandigheden niet kunnen gehouden worden, daar zal. hetgeen de openbare godsvrucht door dit gemis lijdt, worden vergoed door een veelvuldiger |
|||||
|
201
bezoek der kerken en, door een vlijtiger
beoefening der Christelijke deugden, van de vurigheid der godsvrucht worden blijk gegeven. Ten gunste nu dergenen die hetgeen
wij voorgeschreven hebben, zullen vol- brengen, willen wij de hemelsche schatten openen, opdat daardoor de godsvrucht zoowel bevorderd als beloond worde. Wij verleenen dus aan allen, die binnen den bepaalden tijd zullen tegenwoordig zijn bij het openlijk gebed van den Rozen- krans en de litanie van Loreto en bidden zullen ter Onzer intentie, voor iederen keer een aflaat van zeven jaren en zeven quadragenen. Aan deze gunst zullen ook zij deelachtig kunnen worden, die om wettige reden verhinderd zijn genoemde openbare gebeden bij te wonen, en wel onder voorwaarde dat zij hetzelfde gebed, ieder, voor zich, ?n eveneens ter Onzer intentie verrichten. Zij, die binnen den genoemden tijd minstens tien malen, hetzij openlijk in de kerken, hetzij (om geldige reden) te huis, de gebeden ver- richten, zullen, na behoorlijk gebiecht en het Allerheiligste Sacrament ontvangen te hebben, van alle schuld en van al de voor de zonden vastgestelde straffen, naar den aard van een pauselij ken atlaat, |
||||
|
202
|
|||||
|
ontbonden zijn. Dezen vollen aflaat ver-
leenen wij ook aan allen, die op het feest van den Rozenkrans zelf, of op een dag onder het octaaf, na hunne ziel door een heilzame biecht te hebben ge- reinigd, tot de Tafel des Heeren naderen en in eenig bedehuis voor de nooden der Kerk en ter onzer intentie tot God en de II. Maagd zullen bidden. Welaan dan. Eerwaardige Broeders,
naar de mate waarin de eer van Maria en het heil der maatschappij u ter harte gaat. beijvert u rle godsvrucht en het ver- trouwen uwer volkeren op de allerzaligste. Maagd aan te wakkeren. Want wij zien er eene genade in van God, dat zelfs in dezen voor de Kerk zoo droevigen tijd, bij het meerendeel van het christenvolk, de oude godsvrucht en liefde tot de ver- hevene Maagd voortduurt en bloeit. Nu evenwel nog te meer zullen de chris- tenvolken, door onze vermaning opge- wekt en door uwe woorden aangevuurd, met dagelijks aangroeiendeh ijver, zich stellen onder Maria\'s bescherming en voorspraak, en steeds vuriger er naar streven den Rozenkrans van Maria lief te hebben, in welken onze vaderen niet slechts een trouwe hulp in hun nood, maar ook een edel kenmerk van chris- |
|||||
|
203
telijke vroomheid plachten te zien. De
vereende smeekingen zal de hemelsche Beschermster van het menschdom gaarne aanhooren. en zij zal ongetwijfeld van
God verkrijgen, dat de rechtvaardigen in deugd toenemen, de dwalenden weder tot beter inzicht komen en hun eeuwig heil behartigen, dat God, de straffer van alle kwaad, in Zijne goedertieren- heid en erbarming, alle gevaren afwere en aan Kerk en Staat den gewenschten vrede terugschenke." |
|||||||
|
Hetzelfde wordt voor de volgende
jaren, zoolang totdat de vrede der Kerk hersteld zal zijn. voorgeschreven in de Encycliek van 20 Augustus 1885. |
|||||||
|
>*
|
|||||||
|
204
DE BLIJDE GEHEIMEN. Gabriël, van God gezonden.
Komt op aard zijn last verkonden. Haar, die van geen smet geschonden, Moeder Gods zal zijn en Maagd. Lieve Moeder onzes Ileeren, Wil ons door Uw voorbeeld loeren, Dat ook wij Hem needrig eeren, Wien Uwe eenvond heeft behaagd. Zonder dralen spoedt Zij henen .
Daar Zij zich in staat mag nieenen,
Hare nicht den troost te leenen.
Van ootmoedig hulpbetoon.
Leer ons. Moeder, met verblijden
Zorg en liefde aan allen wijden, Die verlost zijn door liet lijden En den dood van Uwen Zoon. Zie een stal verstrekt tot woning
Aan der heenden rijken Koning. Klein en arm aan hulpbetooning Ligt Gods eeuwig Woord hier neer. |
||||
|
205
|
|||||
|
Wil mij ééne gunst betoonen,
Moeder, kom in \'t hart mij wonen, Kom er met Uw .Tesus tronen, \'k Wensch nooit andren rijkdom meer. Om de wet der offeranden,
Brengt ze in maagdelijke handen.
Binnen Salem\'s tempelwanden,
God haar allerliefste!) Zoon.
\'k Wil mijn hart, mijn ziel en leven
Moeder, U ten offer geven, Maak dat ik. hij al mijn streven Mij aan U gehoorzaam toon. \'t Kind, drie dagen lang verloren.
Mag Ze omhelzen als te voren,
Was haar groote smart beschoren,
Grooter is de blijdschap na.
Moeder, van geen vlek geschonden,
Laat mij \'t Kind, door U gevonden, Nooit verliezen door de zonden, Laat me eer sterven, bid ik U. |
|||||
|
206
|
|||||
|
DE DROEVIGE GEHEIMEN.
Hoe zie ik, Heer van leven
En dood, U zelf zoo beven, Van stervesangst omgeven, In tranen en gebed! Leer mij \'t gebed beminnen,
Den duivel overwinnen,
Dat ik én hart en zinnen,
Ueware zonder smet.
Houdt stand, houd stand, gij wreeden,
Den God van heerlijkheden Te kwetsen, hootd en leden, Onzinnig en ontaard! O Jesus, om Uw wonden
Vergeef\' mij mijne zonden:
Mijn boosheid heeft die stonden
Van smarten II gebaard.
Der englen wijze koning
Zwijgt bij Zijn doornenkroning, Om onze prualvertooning, En ijdlen geestes waan. |
|||||
|
207
\'k Wil mij dier trotschheid schamen
En roep de zoete namen : Maria, Jesus, samen In zelfmisti\'onwen aan. Een stoet van woestelingen
Gaat \'t offerten) omringen,
De God der englenkringen.
Valt onder \'t kruishout neer.
O help mij niet te klagen, Mijn God, hij \'s levens plagen; Met U mijn kruis te dragen, Zij thans mijn vreugd, mijn eer. O Schepper, hoog verheven,
Voor mij dan wilt Ge Uw leven
In zooveel smarten geven!
0 Liefde, buiten maat!
\'k Wil, Moeder, nu heginnen
U en Uw Zoon te minnen, Die liefde moet verwinnen, Zoolang mijn harte slaat. |
||||
|
208
|
|||||
|
DE GLORIERIJKE GEHEIMEN.
Gij verrijst in \'s levens luister,
En ik zucht nog in het duister, Heer, hoelang nog in de kluister Zal ik /.uchten van den dood ? Heer, ach wil mijn hoeien slaken,
Help mij uit mijn graf\' ontwaken, Tot Uw liefde weer genaken, Help mij, Moeder, in den nood. Die den zondaar kwam beminnen,
Vaart nu \'s hemels glorie binnen;
Ieder kan dien hemel winnen,
Die zijn levensdoel gedenkt.
Koningin van teederheden, \'k Stel mijn hope op Uw gebeden, Daar Uw Helde ons hier beneden, Steeds ten hoogen hemel wenkt. Weldra melden \'t alle talen,
Dat Gods Geest kwam nederdalen Om de Apost\'len te bestralen, Met de Moedermaagd vergaard. |
|||||
|
209
Die Gods liefde wist te winnen,
Edelste aller rijksvorstinnen, Leer ook mij den Heiland minnen, Dien Uw liefde ons heeft gebaard. Hevig was Maria\'s smachten,
Tot haar God, te lang het wachten; \'t Vuur van liefde sloopt haar krachten, En zij sterft o dood. zoo zoet! Sta nahij mijn \'stervenssponde, Voer ach in die bange stonde ■ Gij mijn ziel, bevrijd van zonde, Moeder, \'t oordeel te gemoet. Als Vorstinne in \'t hemels Eden
Troont Gods Moeder. Haar Gebeden, Tot den Heer der heerlijkheden Zijn zoo machtig als Zijn Woord. Blijf ons naar den hernel wenken. Dien Gods liefde ook ons wil schenken, Moeder, blijf ons toch gedenken, In dit aardsche ballingsoord. |
|||||
|
U
|
|||||
|
210
|
||||||
|
TOEWIJDING AAN MARIA.
|
||||||
|
O maagd, zoo verheven,
Gij vreugd van mijn streven, En /.iel van mijn leven, Myn liefde, mijn hoop. Wil \'t offer gedoogen
Van mond, oor en oogen, En alle vermogen Van lichaam en ziel. Mijn moed en mijn strijden,
Myn arbeid en lijden, \'k Wil alles U wijden Wat goeds ik bezit. Mijn hoopvol verwachten
Mijn sombre gedachten, En jiiichtoon en klachten, U offer ik \'t al. |
||||||
|
1\\\\
|
|||||
|
En hebt Gij hiermede
O Moeder, geen vrede, Verhoor dan mijn bede, En zeg het mij toch. O wil dan belijden.
Wat kan \'k U nog wijden, Waarmee U verblijden? Gij vindt mij gereed. Ja \'k kan er naar streven
U nog iets te geven, En \'k voel mij gedreven U alles te biên. Ik kan door de banden
Der minne in Uw handen Mijne harte verpanden, Maar meer dan toch niet? Neen, niets wilt Gij winnen
Dan harten, die minnen, 0 \'k wil dan beginnen En minnen U teer. |
|||||
|
Uw liefde, nooit moede,
Z\\j neme ten goede, O Moeder, en hoede Het hart van Uw kind. |
||||
|
213
|
||||||
|
MARIA\'S GEBOORTE.
|
||||||
|
Laat ons \'t wellekom U zingen,
En verheugd Uw wieg omringen; Lieflijkste aller stervelingen, U Maria, groeten wij. Gij verwint den vorst der logen,
Aan zijn macht hebt Ge ons onttogen, Gij ontsluiert voor onze oogen \'t Licht der heemlen, naamloos blij. Eva, die Gods wil miskende,
Bracht ons jammerlijke ellende; Tot Uw hulp, o Reinste, wende Zich thans vrij ons dankbaar hart. Eva\'s kroost komt aan Uw voeten
U als Koningin begroeten: Gy zijn vreugd in elk ontmoeten, Gij zijn hoop en troost in smart. |
||||||
|
214
Toon ons d\' opslag Uwer oogen,
Laat een blik van mededoogen, Lieflijk kind, de vreugd verhoogen, Die Uw feest ons heeft bereid. Om Uw blijde komst in \'t leven,
Leer ons, van het aardsche ontheven, Onvermoeid ten hemel streven, Waar Uw liefde ook ons verbeidt. |
||||
|
MARIA\'s TEN HEMELOPNEMING.
|
|||||
|
Om in \'s hemels glorie
Bij Gods troon te staan, Zijt Gij ons, Maria, Blij vooruitgegaan. Wil nu, lieve Moeder,
Niet vergeten \'t kind, Dat op U blijft hopen, En zoo teer U mint. In dien sehoonen hemel
Staat voor goed Uw troon, Eeuwig blijft Ge er heersenen Met Uw lieven Zoon. Zal ik ook eens komen,
Moeder, aan Uw zij, En den God van liefde Naadren zooals Gij ? |
|||||
|
246
|
|||||
|
In veel kommernissen
Gaan mijn dagen voort, En ik zucht zoo dikwijls In dit ballingsoord. Zie hoe droef mijn ziele
Hier Uw hulp verbeidt, Red ze, ach, van die angsten Der verlatenheid. Zoo Gij haar wilt redden
Zwijgt mijn lied niet meer, Maar \'k wil eeuwig zingen. Moeder, U ter eer. Kom dan, lieve Vrouwe
\'k Hoop en wacht op u, Moeder, Maagd, Maria, Ach verlos mij nu. |
|||||
|
217
|
||||||
|
MARIA ONZE HOOP.
|
||||||
|
O zegenrijkste Vrouwe,
Mijn hope, op wie ik bouwe, Maria, troost in rouwe, Mijn leven, liefde en vreugd. Nauw klinkt Uw naam mij tegen,
Nauw is hij \'t hart me ontstegen, Of \'k smaak den zoetsten zegen Van hemelsche geneugt. Komt Satan mij bekoren,
Ik geef geen moed verloren, Wijl hij alrêe op \'t hooren Van Uwen naam verdwijnt. Mijn ziel, op \'s levens baren
Een scheepje in doodsgevaren, Mag blij Uw hulp ontwaren, Daar Ge als een ster verschijnt. |
||||||
|
218
|
|||||
|
Laat mij de gunst bedingen,
Dat me Uwe zegeningen, Gelijk een kleed omringen, Zoolang mijn harte leeft. O mag ik eens verwerven,
In Uwe gunst te sterven, \'k Zal \'t heerlijk aandeel erven Dat God zijn kindren geeft. Wil dan Uw teederheden
Als tot een keten smeden, En boei mijn levenszeden, In zoete slavernij. Uw macht en wil verwinne,
En bied Ge, o Koninginne, Aan God der kindren minne, Geef hem mijn hart er bij. |
|||||
|
219
DE ONBEVLEKTE ONTVANGENIS. |
||||||
|
O Maria, bij de stralen
Van Uw reinheid kan het pralen Van de morgenster niet halen. Noch de lelie, maagd\'lijk blank. Duld, dat alle hemelingen
U. met ons vereend, omringen, Om die vlekk\'loosheid te zingen In een eeuwig lied van dank. U kon Adam\'s schuld niet wonden,
Gij alleen bleeft ongeschonden Van de smetten aller zonden, Nooit volprezen Bruid van God. Voor Uw voeten neergebogen,
Zag de slang der sluwe logen, Zag de hel haar macht bedrogen: En voor \'t eerst haar list ten spot. |
||||||
|
220
|
|||||
|
Wat door Eva\'s schuld te voren
Onherstelbaar scheen verloren, \'t Hoogst geluk, den mensch beschoren, Gij o Moeder, bracht het weer. Laat dan steeds Uw liefde ons blijken,
Doe den vijand verre wijken, Help ons, dat wij niet bezwijken Voor zijn listen, als weleer. Om Uw eerste wordingsstonde.
Die ons dagend heil verkondde, Weer van ons de smet der zonde, Sta tot in den dood ons mj. Laat geen vijand ons berooven
Van de blijdschap U te loven, Hier op aarde en eens hierboven In den hemel, aan Uw zij. |
|||||
|
221
|
||||||
|
TER EERE VAN HET H. HART VAN MARIA.
|
||||||
|
Aan Uw hart vol medelijden.
Bron van hope en van verblijden, Wil zich ieders harte wijden, Lieve Moeder van Gods Zoon. Niemands hart zoo edelaardig.
Als het Uw\' ter hulpe vaardig, Niemands hart zoo minnenswaardig, Noch zoo heilig, noch zoo sehoon. \'t Hart aan wanhoop prijs gegeven,
Ziet aan \'t Uw zijn hoop herleven; \'t Hart door droefenis gedreven, Vindt er troost en blijdschap weer, Wie, van smart of angst bestreden,
Heeft U vruchtloos ooit gebeden ? Lieve Moeder, zie dan heden Ook op mij genadig neer. |
||||||
|
222
|
|||||
|
Wil, mijn ziel, uw zuchten staken,
Om dit harte te genaken, Dat voor uw geluk wil waken, Dat u heil en redding biedt. Moederhart, om Jesus wonden
Zoo bedroefd, om onze zonden In zoo grooten rouw bevonden, Ach, verstoot den zondaar niet. Zie ik wensch tot U te snellen,
Al mijn hoop op U te stellen, Tot het uur des doods komt spellen, Dat \'k U eindloos minnen mag. Steun met moederlijke zorgen
\'t Kinderharte, in \'t Uw\' verborgen; Rij ze eens zoo de schoone morgen Van een nieuwen levensdag. |
|||||
|
223
|
||||||
|
MARIA\'s NAAM.
|
||||||
|
O Maria, welk een vreugde
Wordt ons door Uw naam bereid, Mij vooral, wiens hart te voren Vaak tot zonde werd verleid. 0 Maria, wij beminnen
Teederlijk Uw zoeten naam, Biddend noemen we U naar waarheid Onze hoop en liefde saam. 0 Maria, Gij verblijdt ons,
En in smart en ook in vreugd, Telkens als de nood doet bidden, Zien we ons door Uw troost verheugd. 0 Maria, \'k roep Uw name
Bij het eerste ontwaken aan,
\'k Wil Uw naam ook telkens noemen,
\'s Avonds bij het slapen gaan.
|
||||||
|
224
O Maria, \'k roep Uw bijstand
In gevaren aanstonds in. En Gij maakt dat ik de wereld \\ En den duivel overwin. |
||||||
|
; O Maria, tot U vlucht ik
5 Altijd en in allen nood, ; Laat me Uw zoeten naam nog staamlen In het uur van mijnen dood. |
||||||
|
225
|
||||||
|
MARIA ONZE MOEDER.
|
||||||
|
Eene moeder, o Maria
Zoo beminnelijk als Gij,
Zoo bezorgd en mededoogend,
Kent of heeft geen mensch dan
\'t Is God zelf, oneindig heilig,
Die behagen in U vindt; En Gij zijt de blijdschap tevens, Van het zondig menschenkind. Jesus, die ons kwam verlossen,
Heeft in Uwen schoot gerust: Aan Uw harte te verwijlen, Is ook ons de hoogste lust. Hem, o maagdelijke Moeder,
Hebt Gij aan Uw hart gevoed, Die op aarde en in den hemel Alle schepsel leven doet. |
||||||
|
226
Alles mag ik dan verwachten,
Van Uw macht en teederheid; Welk een troost! Mij wordt een hemel Van geluk door U bereid. |
||||||
|
O Maria, aan geen ander,
Dan aan U, zij voor altijd,
En in blijdschap, en in droefheid,
Heel mijn harte toegewijd.
|
||||||
|
227
|
|||||||
|
MARIA, TROOSTERESSE DER
BEDROEFDEN. |
|||||||
|
Troosteresse der bedrukten.
Hopend op Uw liefde en macht, Houdt mijn ziel in zorg en droefheid, Aan Uw voeten trouwe wacht. Eenmaal zijt Ge om hulp te bieden
Tot Elizabeth gegaan. En Uw komst in hare woning Bracht de grootste blijdschap aan. \'t Jeugdig echtpaar, dat te Cana
U ter bruiloft had genood , Zag dat .Tesus. op Uw voorspraak, Hun zijn hulp ten uitkomst bood. Zou ik dan alleen, o Moeder,
Mij door U verlaten zien ? Neen ik weet, bij al mijn zorgen Zult Ge ook mij uw bijstond bién. |
|||||||
|
228
Nimmer is het nog vernomen
Dat ge Uw hulp geweigerd hadt Aan een ziel, die tot U vluchtte, En U om bescherming bad. Laat dan mij niet de eerste wezen,
Moedermaagd, zoo teer bemind, Zie genadig neer van boven, Help Uw arm, Uw biddend kind. Zie ik nader vol vertrouwen:
Mag mijn hart bij vrees en druk In het Uw\' een schuilplaats vinden, Eindeloos is mijn geluk. |
||||
|
229
|
||||||
|
MARIA\'s SMARTEN.
|
||||||
|
O schoonste der Vorstinnen,
Prent diep in hart en zinnen Der kindren, die U minnen, Uw groote moedersmart. O droevigste aller vrouwen,
Wie kan Uw angstig rouwen Op Golgotha aanschouwen, Met ongevoelig hart? Wie zal Uw smart doorgronden,
Toen in die droeve stonden U \'t vlijmend zwaard kwam wonden, Van Simeon voorzegd? Gij hoordet Jesus\' klagen,
Toen hij met hamerslagen Aan \'t kruis door Hem gedragen, Zoo wreed werd vastgehecht. |
||||||
|
230
|
|||||
|
O smartelijk ontmoeten!
Gij zaagt aan \'t kruis Hem boeten, Van \'t hoofd tot aan de voeten, Bebloed en diep gewond. Toen heeft Hij \'t| hoofd gebogen,
En sloeg nog stervend de oogen, Op U, die zoo bewogen. Bij \'t wreede kruishout stond. Als \'t leven was geweken,
Zaagt Gij , nog onbezweken, Het godlijk Hart doorsteken Van Uw zoo lieven Zoon. \'t Heelal vangt aan te treuren,
De zon verbergt haar kleuren, En aarde en steenrots scheuren En zuchten droef van toon. O, dat geen ziel de rouwe,
Der allerdroefste Vrouwe, Meedoogenloos aanschouwe, En harder zij dan steen. |
|||||
|
231
|
|||||
|
Ach, om Uw bitter lijden,
Wil ons Uw zorgen wijden, Laat ons in \'s levens strijden, O Moeder, niet alleen. |
|||||
|
232
|
|||||||
|
VERZUCHTING DER ZONDIGE ZIEL
TOT MARIA. |
|||||||
|
Moeder vol van mededoogen,
Zie bezwaard van zonde en schuld, Waag ik het tot U te vluchten, Needrig en van rouw vervuld. Zoete ontferming durf ik hopen,
Van Uw groote teederheid; Wees genadig en tot redden Van mijn arme ziel bereid. Moeder weidt Gij van Gods Zone,
Om verlossing ons te biên: Om den zondaar \'t zoet vermogen Van Uw voorspraak te doen zien. Aan Uw harte kwam Hij rusten,
Die de troost der droefenis, En een God van medelijden, En de hoogste goedheid is. |
|||||||
|
233
|
|||||
|
In Zijn eindeloos erbarmen
Stortte Uw Zoon zijn kostbaar bloed; Gij ook, in een vloed van tranen, Hebt voor onze schuld geboet. Sinds dien tijd is U \'t ontfermen,
Tot een teedre moederplicht, Houdt Ge, uit kracht der zoetste liefde, \'t Zorgzaam oog op ons gericht, Wie heeft zonder hulp te ontmoeten,
Aan Uw voeten ooit gestaan ? Neen nog nimmer is een zondaar Zonder troost van U gegaan. Zou ik de eerste wellicht wezen,
Wiens gebeden Gij verstoot? Neen, dit kan ik nooit gelooven, \'k Ben Uw kind, Gij kent mijn nood. Ach, als Gij u niet ontfermdet,
Welk een angst werd mij bereid, Moeder, zeg mij, waar ter wereld, Vond ik nog barmhartigheid ? |
|||||
|
234
|
|||||
|
Maar ik blijf o\\> U vertrouwen,
\'k Wacht den hemel zelfs van U, Gij, die moeder heet der zondaars, Toon Uw moederliefde nu. |
|||||
|
235
|
||||||
|
LIEFDE TOT DE H. MAAGD.
|
||||||
|
Geld en eer zij hun beschoren
Die de wereld toebehooren, Wij, o Maagd, van God verkoren Wij beminnen U het meest. Door ons kinderhart gedreven,
Minnen we U bij al ons streven, En met heel ons zieleleven, En met opgewekten geest. Waar ter wereld is een wezen
Uit Gods handen ooit verrezen, Schoon als Gij en nooit volprezen, Ieders liefde zoozeer waard ? Neen, zoo rein en ongeschonden,
Zoo begaan met onze zonden, Wordt geen schepsel ooit gevonden In den hemel noch op aard. |
||||||
|
236
|
|||||
|
O genadig.ste aller vrouwen,
Om dat medelijden bouwen Wij op U zoo groot vertrouwen En beminnen we U zoozeer. Moeder, in veel angst en strijden,
Van Hem, die ons kwam bevrijden, Moeder van liet medelijden, O wij minnen U zoo teer. U beminnen we al de jaren
Die Gods goedheid ons zal sparen Om dan stervend te verklaren: Eeuwig minnen we U nog meer. |
|||||
|
237
|
||||||
|
MARIA, KONINGIN DES HEMELS.
|
||||||
|
Koningin der hemelkoren,
Wil ons needrig bidden hooren, Om den luister U beschoren, Sta op aarde Uw kindren bij. Groot is de eer, U reeds gegeven,
Groot de vreugd van \'t eeuwig leven; Wy, die ook ten hemel streven, Ach! hoe verre nog zijn wij. Doch haar kindren, neergezeten
In den rouw van \'t droef geweten, Zal een moeder niet vergeten, Noch verlaten in den nood. Zijt Gij ons in de englenkringen,
Als Vorstin der hemelingen, Niet de redding gaan bedingen Van de zonde en van den dood ? |
||||||
|
238
|
|||||
|
Gij dan, liefde van ons leven.
Zoete hoop bij al ons streven. Om die glorie, U gegeven. Wil genadig nederzien. Wil ook ons, na \'s levens strijden,
Door die hemelvreugd verblijden, \'t Harte God alleen te wijden, En Hem eeuwig dank te bièn. |
|||||
|
239
|
||||||
|
VOOR DE ZIELEN IN HET VAGEVUUR.
|
||||||
|
O Maagd, vol mededoogen.
Wij bidden, sla Uwe oogen Ontfermend van den hoogen In \'t Vagevuur ter neer. Eleïson, eleïson!
Zie neer op uw getrouwen, Beschouw haar eenzaam rouwen, Ach, toon Uw aanschijn weer. Ach, blusch der vlammen woede
En word ook daar de hoede Van \'t lijdend kind niet moede, O Moeder, eindloos teer. Kom uit haar angstig strijden
En lijden haar bevrijden: Zij zingen te alle tijden Haar helpster dank en eer. |
||||||
|
240
Ach haast U haar de stonden
Van redding aan te konden, O Moeder om de wonden Van Jesus onzen Heer! Als wij eens d\' angstkreet slaken
Dat \'t oordeel gaat genaken, Wil dan ook, wil dan waken Dat ons dat vuur niet deer\'. |
||||
|
241
|
||||||
|
DE MEIMAAND.
|
||||||
|
Zie teedre Maagd Maria,
\'t Is weer een schoone tijd. AVeer vieren wij vol vreugde De maand, U toegewijd. Het veld daarbuiten fluistert,
L\'w zoete liefde me in: En \'k hoor in \'t woud herhalen: Bemin haar. ja bemin. Stil is der bloesems stemme:
Remin Maria, teer: En \'t voglenheir geeft dartiend Dien raad in lofzang weer. 0 \'k wil U dan beminnen.
Meer dan mij wordt gevraagd! Wees duizendmaal gezegend. O teedre, schoone Maagd. |
||||||
|
242
|
|||||
|
Ik wil Uw lot\' verkonden,
En zingen luid en blij : En heel mijn hart U oll\'reii, Schoon \'t klein en nietig zij. Maria, al uw kindren,
Zij juichen blij te moé, Met mond en hart en ziele Hun lieve Moeder toe. Zij bidden dat Uw goedheid
Hun het geluk bereid\', Dat \'t minnend kinderharte, U love in eeuwigheid. |
|||||
|
\'243
|
|||||||||
|
.) OP HET FEEST VAN DEN ROZENKRANS.
|
|||||||||
|
>
|
|||||||||
|
\'k Groet U mijn Koningin!
Hemelsehe rozen. Tot een genadekrans Door Haar verkozen, |
|||||||||
|
Hoor, geheimzinnige
Roze. mijn groete: Gij ook, o Rozenkrans, Krans van zoo zoete Geuren en gloed. Vol van bekoorlijkheid,
Nooden uw geuren Ons het bedrukte hoofd, Blij weer te beuren, Hemelwaarts op. |
|||||||||
|
244
|
|||||
|
Wie mocht ooit heerlijker
Ro/.en aanschouwen! \\ 0, hij uw kleurenpracht f Stijgt uwer trouwen
Blijdschap ten top.
1 Mogen wij allen dan
Loven en prijzen.
En u een vurige Liefde bewijzen. Rozen zoo schoon. Kan ik. o Rozenkrans
j Waarlijk u minnen . Dooi\' uw genadekracht
Zult gij mij winnen, \'t Heerlijkste loon. < Blijf dan in \'t biddend hart
Wonen en tronen.
Wijk van mijn lippen niet, Rat ik den schoonen \\ Hemel eens vind.
\\
|
|||||
|
Ja, op Uw Rozenkrans .
Hemelsche Vrouwe. Hoop ik in nood en dood: Red om die trouwe Red toch Uw kind. |
||||
|
246
|
||||||
|
BIJ HET EINDE DER MARIA-MAAND.
|
||||||
|
Bij het einde dezer dagen
U, Maria, opgedragen,
Kom ik nog eens needrig wagen
Neer te knielen voor Uw beeld.
O, ik nader U, verlegen
Hoe te danken voor den zegen, Mij door Uwe gunst verkregen, En zoo ruimschoots toegedeeld. \'t Waren al lei-zoetste stonden,
Toen wij Uwen lof verkondden O, die vreugd , toen ondervonden, Geef ze ons in den hemel weer. Zie \'k wil al mijn levensdagen
U beminnen , U behagen : Om in \'t eind een plaats te vragen In de Koren Uwer eer. |
||||||
|
247
|
|||||
|
Sterk. bij \'t biddend banden vouwen
Ons geloof en ons vertrouwen. Zegen ons om voort te bouwen In de liefde, in deugd en kracht. Duld. dat wij ons in gevaren
Onder Uwen mantel scharen: Wil Uw kinderen daar bewaren Voor der duiv\'len list en macht. Wil voor alle kwaad ons hoeden ,
Moeder, in der stormen woeden Kom dan snel ter hulpe spoeden. Dat Gods vrede ons blijve op aard. Heel ons leven hier beneden
En den duur der eeuwigheden Tot Uw glorie te besteden, O, die gunst zij ons bewaard. |
|||||
|
248
|
||||||
|
TOT HET GODDELIJK KIND.
|
||||||
|
Godlijk Kind, o heil der wereld,
Zoon der Moeder-Maagd, zoo teer, In mijn harte diep bewogen, Kniel ik aan Uw krihje neer. O mijn God, o mijn Verlosser,
O mijn Jesus, groot en goed, Gij mijn hoop, mijn liefde en leven, Wees, wees teederlijk gegroet. Alle hoop was ons ontnomen,
Zeker was ons de eeuw\'ge dood, Als uw medelijdend harte Ons geen hoop op uitkomst bood. Maar voor d\' afgrond, die ons wachtte
Opent Gij der heemlen woon: O mijn ziel, wil nooit meer vluchten, Van dit Kind, zoo goed, zoo schoon. |
||||||
|
249
|
|||||
|
God\'lijk Kind, bij Uw geboorte.
Werd de vreugde op aard\' hersteld . En Gods vrede met de menschen , Ons door engelen gemeld. Gij dan, zondaar, als uw harte
\'t God\'lijk Kind niet minnen kan. Zeg mij , wien of\' wat ter wereld, Eert gij en bemint gij dan? Zie, ik min die stralende oogen,
En dien glimlach zoet en blij: 0. gij harten aller menschen, Nadert en bemint met mij! 0 Maria, ik onwaardig.
En van zonden mij bewust,
\'k I!id U, wees de tolk mijns harten,
Als Gij straks Uw Kindje kust.
Wil, o Josef, voor ons zondaars
Spreken , met Maria saam , En omhels den zoeten Jesus, \'t Minlijk kind, uit mijnen naam. |
|||||
|
f
|
|||||
|
250 -
Ctod\'lijk Kind. U zij op aarde
Heel ons harte toegewijd: Geel\' dat we in den sehoonen hemel U behooren voor altijd. |
|||||
|
TOT HET GODDELIJK HART VAN JESUS.
|
|||||
|
Hart van Jesus, trouw voor ieder
Die met U in vriendschap leeft, Neem mijn hart en hoor mijn bede: Dat Ge ook nnj getrouwheid geeft. Allermedelijdendst harte, \\
\'k Hoop op U in allen nood.
Wat gevaren me ooit omringen, \'k Hoop op U tot in den dood. Hart zoo goed dat om de boosheid
Onzer zonden bloedde en leed . Duizend malen wil ik sterven Eer \'k Uw liefde weer vergeet. |
|||||
|
252
God\'lijk hart van mijn Verlosser,
Neem mijn hart, dat voor den tijd En voor eeuwig na dit leven U geheel zij toegewijd. |
||||
|
INDEX.
|
|||||
|
BLIJDE GEHEIMEN.
Blz. . 1, 16, 36, 51, 73, 94. -H4. 129, 145,
159. 174, 185. DROEVIGE GEHEIMEN.
Blz. . 6, 21, 41, 56, 79, 99, 119, 135, 150,
164, 179.
GLORIERIJKE GEHEIMEN.
Blz. 11, 26, 31, 46, 62, 67, 84, 89,104,109,
124, 140, 155, 168, 190. Blz.
Voor onzen II. Vader den Paus . . . 109
Voor de bekeering der zondaars . . . 114
Voor de zielen in het Vagevuur. . . 119
Ter eere van het Allerheiligst Sakraraent 124
Om de deugd van zuiverheid te verkrijgen 129
Voor de stervenden....... 135
Gebed............ 197
Uittreksel uit de Encycliek van Paus
Leo XIII over den Rozenkrans. . . 199
|
|||||
|
VOORBEELDEN.
Bevrijding uit de hand eens vijand» .
Bekeering van gevangenen.....
De Rozenkrans in den Schouwburg. .
De afbeelding van den Rozenkrans . Bevrijding uit de macht van roovers . De Rozenkrans en de wraakgierige . . De twee studenten van Leuven . Schaamte door d.Rozenkrans overwonnen Bekoring tot zelfmoord overwonnen. Verlossing van hongersnood . . . . Verlossing van schipbreuk.....
De Rozenkrans redt eene vrouw op haar
sterfbed..........
De Rozenkrans brengt een kloosterling
tot groote heiligheid......
De zondares lleleua en de Rozenkrans.
De geneesheer lSecamier en de Rozenkrans De arme, wanhopige vrouw . . . . Medaille van den Rozenkrans .... Pastoor van Ars door den Rozenkrans geholpen ..........
Bekeering van het eiland Vallis . . .
De zalige Berchmans.......
De verblinde en onboetvaardige zondaar
De Rozenkrans en de duivelen . . |
||||
|
I I
Blz.
De H. Vincentius redt een wanliopige. 117
Petrus Basto, Jezuïet, behouden door de zielen van het Vagenvuur .... 122
De Jezuiet Martinus legt den Rozenkrans als penitentie op....... 127
De Rozenkrans en de Cholera. . . . 132
De Rozenkrans en een zalige dood . . 137 Kene vrouw bekeert haar echtgenoot dooi- den Rozenkrans........ 143 De Rozenkrans geneest eene vrouw. . 148
De Rozenkrans wekt een kmd tot het leven op.......... 153
De Rozenkrans brengt een onderwijzer
tot groote heiligheid...... 157
De Rozenkrans brengt eene Congregatie
tot groote heiligheid...... 162
De moedige jongeling...... 166
Ken arme door den Rozenkrans gered . 171
De soldaat, die den Rozenkrans bidt . 177
De aardbeving op het eiland Ischia. . 182
Pater Bartholomaeus door denRozenkrans behouden.......... 188
Wonder met het beeld V. d. H. Dominicus 193
LIEDEREN TER EERE VAN MARIA. De blijde geheimen....... 204
De droevige geheimen...... 206
|
||||
|
Blz.
De glorierijke geheimen...... 208
Toewijding aan Maria...... 210
Maria\'s geboorte........ 213
Maria\'s ten hemel opneming .... 215
Maria onze hoop........ 217
De onbevlekte ontvangenis..... 219
Ter eere van het H. Hart van Maria . 221
Maria\'s naam......... 223
Maria onze Moeder....... 225
Maria, Troosteresse der bedroefden . . 227
Maria\'s smarten........ 229
Verzuchting der zondige ziel tot Maria 232
Liefde tot de II. Maagd...... 235
Maria, Koningin des hemels .... 237
Voor de zielen in het Vagevuur . . . 239
De Mei-maand......... 241
Op liet feest van den Rozenkrans . . 243
Iiij het einde der Maria-Maand . . . 246
Tot het goddelijk kind...... 248
Tot het goddelijk Hart van Jesus . . 251
|
||||