|
330
W0BB8BV0L LEVEN
|
||||||||||||
|
VAN DEN"
|
||||||||||||
|
.x u I f! ö |
|
||||||||||||
|
PATROON TEGEN KEELZIEKTEN ,
Negendaagsche Oefening
DOOK
L. E. HOCTIN, S. J.
|
||||||||||||
|
Kerkelijk goedgekeurd.
|
||||||||||||
|
Drukkers en Uitgevers:
H. C. VAN DER AA & ZONEN,
Oosterhout.
|
||||||||||||
|
Vak 92
|
||||||||||||
|
\'.
|
||||||||
|
U-U .
|
||||||||
|
-
|
||||||||
|
tÖ £»\'f:)?nrr r.\'i|>r»H
|
||||||||
|
|
||||||||
|
■
|
||||||||
|
J^>\'
|
|||||||||||||||||
|
^
|
|||||||||||||||||
|
i v
|
|||||||||||||||||
|
W0IBEEVOL LEVEN
|
|||||||||||||||||
|
VAN DEN\'
|
|||||||||||||||||
|
PATROON TEGEN KEELZIEKTEN,
|
|||||||||||||||||
|
Negendaagsche Oefening.
|
|||||||||||||||||
|
!)()()K
|
|||||||||||||||||
|
\' K&\'kerifk goètirjekeiird.
. , \' /^^Aff&f-------
- «-\'.■ \'\'s.-**/
Drukkers en Uitgevers:
H. C. VAN DEK AA & ZONEN, Oosterhout. (N.Br.)
|
|||||||||||||||||
|
\'.-
|
|||||||||||||||||
|
\' -
|
|||||||||||||||||
|
IMPRIMATUR
Datum Bredae, die 8 Fabr. 1897.
J. J. M. VAN GOCH,
lib. eens.
|
||||
|
EERSTE DAG.
|
|||||
|
Den roem van den grooten Heilige, wien
ter eere hier eene negendaagsche oefening wordt aangeboden, verkondigt op bijzondere wijze de heilige belijder en kerkleeraar Joannes Damascenus. In negen lofzangen(\') verheft hij de deugden, door den H. Bla- sius zoo heldhaftig beoefend, den zwaren strijd door hem zoo moedig gestreden en de vele en groote wonderen, door welke God zijn trouwen dienaar verheerlijkt heeft. In navolging van den heiligen zanger van Damascus zullen ook wij, gedurende deze noveen, negen malen achtereen telkens een gedeelte van het wondervolle leven van dezen geloofsheld herdenken. Gods zegen dale hierop neder. (1) Uitgegeven door Kardinaal Maï in zijn Spici-
legium Romanum torn. 9. |
|||||
|
4
|
|||||
|
De II. Blasius als geneesheer.
Cappadocië, eene landstreek in Klein-
Azië, is het land waar de H. Blasius ge- boren werd. Zijne ouders waren heidenen en met hen aanbad hij hout en steen en het maaksel van menschenhanden, en otter- de liij aan de afgoden als aan de meesters der wereld en de beheersehers der geesten en machten der duisternissen. Niet lang echter zou hij deze afgoderij
bedrijven. Door Gods bijzondere genade begiftigd, zal Blasius de dwaling van het heidendom weldra afzweren, en zijne schoone ziel zich verheugen in het bezit der schit- terende waarheid van Gods leer. De goed- aardigheid zijner kinderjaren en de zedig- heid, welke men in hem als jongeling bewonderde, bereidden dat hart voor tot deze groote gunst des hemels. Na de studiën volbracht te hebben, wel-
ke in die tijden de uitoefening de genees- kunst voorafgingen, legde hij zich met volle borst toe op het aanwenden van zijne ken- nis tot leniging der kwalen en het genezen van zieken, terwijl de goede hoedanigheden zijner jeugd en jongelingsjaren gelijken tred hadden gehouden met het vorderen in leef- |
|||||
|
.)
|
||||||
|
tijd en aangegroeid waren tot deugden, die
te midden der moeielijkheden hecht en sterk waren geworden. Groot was zijn naam als geneesheer en
van alle streken kwamen de ongelukkigen vol vertrouwen naar hunnen redderen troos- ter, want aan zijne wetenschap paarde hij een onverstoorbare minzaamheid en onver- moeibaren ijver. Ieders liefde en achting had hij verworven door vurige godsdienst- zin , groote zedigheid, duurzame lankmoe- digheid, schitterende reinheid en onuitput- bare weldadigheid. Met bijzonder welgevallen zag God neder
op zijn dienaar. En terwijl deze, bij het helpen der noodlijdenden, zijn grootste ver- trouwen gevestigd had op Hem van wien geschreven staat: alle geneesmiddel komt van God.... de Allerhoogste heeft alle genees- middel uit de aarde doen voortkomen..... God
heeft de kracht der planten doen kennen en
den menschen de wetenschap gegeven, opdat zij Hem zouden loven in zijne wonderwerken:"^) liet God niet toe dat dit vertrouwen be- schaamd werd. maar deelde zijne wónder- kracht aan zijnen geneesheer mede. |
||||||
|
(1) Eccl. XXXVIII: 2, 4, 6.
|
||||||
|
6
|
|||||
|
Met eenparige stemmen van volk en gees-
telijkheid der stad Sebaste tot bisschop gekozen, werd hij van geneesheer der ii- chamen geneesheer der zielen, en nu nog meer dan vroeger genas hij de lichamen door de kracht van z\'in geloof\'en zijn gebed. Zegt de H. Geest van de geneesheeren : zij zulten den llrcr xmecken opdat Hij hen, ter oorzake van hun déugdzamen levenswandel, doe strekken tot verlichting en gezondheid," (ibid 14) welk eene geneeskracht zal God dan niet schenken aan zijnen heiligen bisschop ? De H. Joanncs Dainascénus verhaalt van
hem dat hij de ongeneeselijk kwalen van zielen en lichamen genas ; dat hij door gebed en door handoplegging degenen gezond maak- te die tot hem hun toevlucht namen ; dat zijn naam alleen van ziekte beweidde en de duivelen verjoeg. Op zekeren dag bracht een diepbedrocfde
moeder hare kleinen jongen, haar eenig kind tot den bisschop. Bij het eten van visch, was er een graat dwars in het keel- tje van het knaapje blijven steken, en nu was de vreeselijke dood nabij. De Heilige strekt zijn hand uit over het gefolterde |
|||||
|
7
|
|||||
|
kind, maakt het heilig kruisteeken over
zijn halsje en bidt onzen Heer het te willen genezen, tevens de gunst verzoekende allen te willen genezen, die, door soortgelijk lijden gekweld, hun toevlucht nemen tot de goddelijke barmhartigheid, door de voor- spraak van zijn nederigen dienaar. Na dit gebed geeft hij den kleine genezen en vol levenslust aan diens blijde moeder terug, zeggende: Offer elk jaar eene kaars ter mijner gedachtenis en gij zult u er goed bij bevinden, even als allen die u zullen na- volgen." Sedert den dood van den H. Mar- telaar zijn velen door zijne voorspraak van dergelijke kwaal genezen. Wel zijn er geweest die deze godsdien-
stige handelwijze als eene uitvinding van latere tijden bespottelijk hebben willen ma- ken, maar zij worden wedergelegd door het getuigenis van den griekschen geneesheer Aëtius van Amida aan den Tiger, die in de vijfde eeuw leefde en hoog in aan/.ien was om zijn werk Tetrabiblos, "eene uit- gebreide verzameling van hetgeen zijne voor- gangers over de geneeskunde hadden nage- laten. Onder de middelen, welke hij tegen kwalen der keel aanraadt, noemt hij met |
|||||
|
8
|
|||||
|
aandrang de aanroeping van den H. Blasius.
Zij, die door het voorbeeld van dit won-
derbaar genezen kind, hun vertrouwen in de machtige voorbede van den H. Bisschop voelen aangroeien en ook tot hem hun toe- vlucht nemen, om van keelkwalen bevrijd te blijven of verlost te worden, naderen tot den priester, die de heilige Rlasiuszegeu uit- spreekt, terwijl deze twee gewijde brandende kaarsen, kruislings over elkander gelegd, tegen de keel van de nedergeknielden per- soon houdt. Meermalen vindt men den Hei- lige afgebeeld op deze wijze zijn zegen gevende; ook wordt hij voorgesteld in ge- zelschap van den kleinen knaap dien hij genas, of met eene kaars in de hand, om den raad dien hij aan de moeder van het jongske gaf. Houdt den geneesheer in eert- want hij is
noodzakelijk. God toch lieeft hem geschapen.... Verontachtzaam u zelven niet in uwe ziekte,
maar bid Goden Hij zal ugenezen, (ibid. 1, 9.) Noveengebeden na de lezing voor
iederen dag. Onze Vader., en Wees gegroet..
|
|||||
|
9
|
|||||
|
/"*. Onze hulp is in den naam des Heeren,
Atdw. Die hemel en aarde gemaakt heeft. Vê. Heer verhoor mijn gebed. Aniw. En mijn geroep kome tot U. Laat ons Bidden.
Almachtige en goedertieren God, die he-
mei en aarde geschapen hebt; Gij die on- meetbaar groot en verschrikkelijk zijt, die allen lof verdient en wonderwerken wrocht; Gij , voor wiens belijdenis de roemvolle Martelaar en Bisschop Blasius, zonder vrees voor velerlei folteringen, den palm van het martelaarsschap heeft verworven en die hem daarom, bij de andere gunsten, deze gaaf geschonken hebt, dat hij alle keelziekten door uwe kracht zou genezen: wij smeeken ootmoedig uwe Majesteit, dat Gij, zonder acht te geven op onze zonden, maar om zijne verdiensten en gebeden, allen van iede- re keelziekte bevrijden wilt, zoodat zij in uwe heilige Kerk gezond en blij U hun dank betuigen en uwen glorievollen Naam verheerlijken, die gezegend zij in de eeuwen der eeuwen. Door onzen Heer Jesus Christus uwen Zoon, die met U leeft en regeert in de eenheid van God den heiligen Geest door alle eeuwen der eeuwen. Amen. |
|||||
|
10
|
|||||
|
TWEEDE DA G.
De II. Blasius te midden der wilde dieren
Toen keizer Diocletiaan de Christenen
vervolgde, hield de H. Blasius zich schuil, om gespaard te blijven voor zijne geloovi- gen en bezocht in het geheim belijders en martelaren, hen aansporende tot\' standvas- tigheid in den dienst des Heeren Ook bij het uitbreken van de vervolging, door kei- zer Licinius bevolen , begaf bij zich in de «enzaamheid, het woord van Christus in- dachtig : Ah men u vervolgt in (leze stad, vlucht dun in eene andere." (Matth. X 23). Op moer dan dertig uren afstand van Se- baste verheft zich boven de omliggende bergen de 4000 meters hooge top van den woesten berg Argeus, bekend om zijne vele spelonken, door de wilde dieren bij voorkeur als verblijfplaats gekozen. Dit onveilig cord kiest hij ais woonplaats, c\'aar zal hij vei- lig en ongestoord kunnen leven, want de leeuwen en tijgers zullen iederen nieuws- gierige terughoude; ja, zelfs de gedachte dat zich hier een mensen verborgen houdt zal bij niemand opkomen. De H. Blasius stijgt immer hooger en ziet eindelijk een |
|||||
|
tl
|
|||||
|
grot die hij geschikt oordeelt tot zijn ver-
blijf. En nu kan men hier een zelfde schouw- spel bewonderen als wat op denzelfden tijd, aan de oevers van de Roode zee op den berg Colsim. de H. Antonius aan het op- getogen volk te zien geeft. Hadden ver- scheurende dieren eerbied voor dezen groo- ten dienaar Gods en gehoorzaamden zij aan zijne bevelen, ook de H. Blasius zal vei- lig en ongestoord te midden van hen leven; ja, zij zullen zelfs zijne trouwe gezellen, zijne vrienden worden. Dagelijks komen zij in groote getale tot hunnen weldoener, want dit was de bisschop geworden. . Vele toch had hij van wonden en ziekten genezen, en de liefkoozingen, waarmede zij hunnen redder bejegenen, zijn onloochenbare bewij- zen van de dankbaarheid der anders zoo ontembare bewoners der wildernis. Komen zij terwijl de Heilige, in gebed of
overweging verdiept, ligt neergeknield, dan blijven zij eerbiedig wachten zonder hem te storen, en nimmer zullen zij zich ver- wijderen dan na het teeken daartoe van hem te hebben ontvangen. Zoo toonden zij ook hier welke groote gunsten God aan zijne trouwe dienaren schenkt, en welke ge- |
|||||
|
12
|
|||||||
|
hoorzaamheid alle schepselen hunnen Schep-
per verschuldigd zijn. Hier vond de heilige kerkvorst genoegen in de holen der woeste ber- gen; onderwerping en erkentelijkheid te mid- den der wilde dieren; veiligheid terwijl hij omringd was van wreede monsters; overvloed in de wildernis en zielevreugd in de een- zaamheid. Op hem kunnen wij toepassen de woorden van Eliphas uit het boek Job. Te midden van de woestenij en den honger
zult gij u verblijden en de wilde dieren des lands zult gij niet vreezen. Maar met de stee- nen der streek zult gij een verbond sluiten en de wilde dieren van liet land zullen vreedzaam jegens u zijn" (Job. V, 22, 23). Zóó kunnen wij ons Adam voorstellen
in het aardsch Paradijs zijne heerschappij uitoefenend over al de dieren die hem om- ringen; ja , hier hebben wij eene trouwe afbeelding van onzen goddelijken Zaligma- ker, van wien het Evangelieve verhaalt dat Hij gedurende zijne veertigdaagsche vasten temidden der dieren verkeerde"\'(Hare. 1,13)(\') |
|||||||
|
(1) De H. Blasins te midden van wilde dieren,
is eene voorstelling, welke vroeger dikwijls op gebrandschilderde kerkvensters werd uitgevoerd; zooals b. v. in de kathedraal van Chartres. |
|||||||
|
13
|
|||||
|
En nu geschiedde het dat Agricola, de
landvoogd dier streek, gewapende mannen uitzond om wilde dieren te vangen voor de volkspelen, die weldra te Sebaste zouden plaats hebben. Want hij wilde zijn keizer Licinius behagen in het opvolgen der wreede bevelen van dien meester, die de volgelingen van Jezus verscheurde als een bloeddorstige wolf, terwijl echte wolven de handen van Blasius, hunnen weldoener, kwamen lekken. Oordeelende dat het Licinius welgevallig zou wezen indien de gansche schaar van Christenen, in de gevangenissen opgesloten, als met een enkelen slag zou gedood wor- den, had hij het plan gevormd hen bij de volkspelen aan de wilde dieren over te le- veren. Een van de meest gezochte schouwspe-
len dier laag gezonken heidenen bestond in het gevecht van menschen tegen wilde dieren, en groot was het gejuich en geju- bel dier bloeddorstige toeschouwers, als zij den grond van het strijdperk, van bloed doortrokken, met vreeselijk vaneengescheur- de lijken van slaven en christenen over- dekt zagen. Toen dan de dienstknechten van den
|
|||||
|
14
|
|||||
|
landvoogd in de wildernissen opjacht waren,
kwamen zij ook bij den berg Argeus en drongen door tot eene plaats, waar zij leeuwen en tijgers, wolven en beeren in groote rust bij elkander zagen liggen voor den ingang eener grot. Verrast door dit vreemde schouwspel en
tevens bemoedigd door de gedweeheid der dieren, wagpn zij het de grot binnen te gaan en nu vinden zij een man van eerbiedwaar- dig uiterlijk, verdiept in net gebed. Vol verwondering snellen eenigen van hen naar den landvoogd terug en melden wat zij ge- vonden hebben. Terstond beveelt Agricola soldaten naar den berg te zenden om te onderzoeken of daar nog meer christenen verscholen zijn, die zij dan gevankelijk voor zijn rechterstoel moeten brengen. Toen de soldaten bij den II. Blvsiusge-
komen waren, maakten zij hem bekend dat de landvoogd hem ontbood. Zeer minzaam gaf de Heilige tot antwoord : mijne kinde- ren, weest welkom ; reeds langen tijd was ik bpgeerig naar uwe komst; laat ons gaan, in den naam van God !" Weldra was het bekend geworden dat
de heilige bisschop gevangen was genomen |
|||||
|
15
|
|||||
|
en door de soldaten naar Sebaste voor den
landvoogd gevoerd werd. Van alle kanten stroomde de menigte toe om hunnen goe- den vader, hunnen teergeliefden weldoener voor het laaist te zien. Kinderen en zie- ken worden in groot getal hem tegemoet gedragen opdat hij allen zoude zegenen en genezen; vele heidenen zelfs toonden meer aandrang dan de overigen. De Hei- lige bejegende allen met vaderlijke teeder" heid. Aan bejaarden gaf hij nuttige lessen ; kinde7-en zegende hij ; zieken legde hij de handen op en liet hen genezen vertrekken. Bij het aanschouwen van dezen wonder vollen zegetocht bekeerden zich vele heidenen. Toen met tot Nicopolis genaderd was,
drong een arme weduwe door het volk heen en wierp zich vol droefheid voor de voeten des bisschops neder, om hem haar beklag te doen, dat een wolf uit het bosch geko- men haar eenig varken had weggevoerd. Glimlachend zeide haar de Heilige: Vrouw, wees niet bedroefd, het varken zal weder- gegeven worden ; lie, hier is reeds de wolf die het u terug brengt." En ten aanschouwen van allen komt de
wolf in snelle vaart aangerend, werpt het |
|||||
|
16
|
|||||
|
geroofde varken gaaf en ongedeerd voor de
voeten der vrouw, en neemt ijlings de vlucht. Om dit wonderbaar feit wordt de H. Bla- sius soms afgebeeld met een varken en roept men hem in Rusland aan tegen de ziekte onder de varkens. Mochten wij onze vaak zoo wilde harts-
tochten even gedwee aan onzen wil onder- worpen houden, als de wilde dieren onder- worpen waren aan den H. Blasius ! Gebeden als tien eersten (la;/.
DKRDE DAG.
De II. Btlasius voor den landvoogd. Op Dinsdagavond van dezelfde week,
waarin onze goddelijke Verlosser den wree- den kruisdood zoo sterven, verliet Hij, om- geven door zijne leerlingen, den tempel van Jeruzalem, en bij het uitgaan door de poort wezen zij Hem op de grootheid en pracht van het gebouw. Eén van hen zeide -.Mees- ter, zie, wal steenen en gebouwen; Jesus ant- woordde hierop: Ziet gij al die groote gebou- wen ? Voortvaar ik zeg u, er sullen dagen i-omen waarin, van hetgeen gij ziet, geen steen op steen |
|||||
|
17
|
||||||
|
zal gelaten worden zonder te worden afgebroken.
En onder den droeven indruk dezer woorden treden zij te zamen voort, gaan de beek Cedron over en komen op den Olijfberg, vanwaar men Jeruzalem met zijn tempel in volle pracht iianschouwen kon. Hier zette Jesus zich neder met het gelaat naar de stad gekeerd. Vier van de leerlingen, Petrus, Joannes, Jaeobus en Andreas, vroegen nu beurtelings aan den Zaligmaker : Meester, ze;/ on», waaneer zullen deze dingen geschieden? en welk teeken zul er zijn als dit alle* in ver vulling zal gum), f en welk teehen zal er zijn van uwe komst en van de voleinding der eeu- wen <"\' Nadat Jesus hun eenige teekenen van de verwoesting van Jeruzalem en de voleinding der eeuwen gegeven had, zeide hij : Maar vóór dit alles zullen zij de handen aan u slaan, en u vervolgen, en u overleveren ter mishandeling aan recht banken in synagogen en in gevangenissen, en gij zuil gegeeseld worden-. Ook zullen zij om mijnen naam u sleuren voor landvoogden en koningen, om voor hen Mij lot getuigenis te staan. En wanneer zij u heen- voeren om v, over te leveren, bedenkt dan niet vooraf, wat gij zult spreken, hoe gij zult ant- woorden, want nie* gij zult spreken, doch de |
||||||
|
2 BlasiuN.
|
||||||
|
1H
|
|||||
|
Aeiliffe Geest. Ik zal u eene taal en wijsheid
geven, waaraan al uwe vijanden niet zullen kunnen wederstaan en wederspreken.\'\'(\') Toen nu de H. Blasius na een langen
tocht, die een ware zegetocht was, onder het geleide der soldaten en door de menigte omstuwd, Sebaste bereikt had, werd hij in de gevangenis gezet. Den volgenden dag werd hij voor den landvoogd gebracht, die hem welwillend zeide: Wees welkom Bla- sius, vriend der onsterfelijke goden, ik ben verheugd u te zien." God beware u, land- voogd," antwoordde Blasius, maar geef niet deu naam van goden aan die verachtelijke geesten, die u geen goed kunnen doen." Agricola, verrast door een zoo groote vrij- moedigheid, gevoelde eerst de begeerte bij zich opkomen om dezen gevangene tot den dienst der goden over te halen. Weldra echter werd deze gedachte verdreven door de drift die hem overweldigde. Hij gaf het bevel den bisschop te ontkleeden en met stokken te siaan, welke foltering meer dan twee uren duurde. Te midden dier hevige pijnen bleef de Heilige vol vreugde, omdat hij waardig gekeurd was voor den naam van Jesus (1) Matth. XXIV, Mare. XIII, Lu.-. XXI.
|
|||||
|
19
|
|||||
|
smarten te lijden. Toen de beuion hun vree-
selijk werk volbracht hadden, zeide de moe- dige belijder van Christus tot den land voogd \' Onverstandige, die de zielen tracht te mis- leiden ! gij gelooft door deze foltering mij los te maken van de liefde tot mijn God en Zaligmaker Jesus Christus: daartoe zult gij niet komen ; want ik heb om mij te sterken, en te redden dienzelfden Heer Jesus Christus, Zoon van den levenden God. Doe daarom met mij wat gij wilt." De landvoogd zag dat hij zijn doel niet kon bereiken en dat de pijnen een geheel anderen invloed op Blasius hadden als hij verwachtte ; hij liet hem daarom weder naar de gevangenis voeren. Toen de arme weduwe, wier varken de
Heilige gered had uit den muil van den wolf, hoorde welke foltering den bisschop was aangedaan en met welk een groothartig geduld hij die tallooze bloedige slagen ver- duurd had, werd zij in de ziel getroffen en bedacht een middel om haren weldoener zijne weldaad te vergelden. Weldra was haar besluit gevormd. Wat beters zou zij kunnen doen, dan hetzelfde wat hij haar terug geschonken had hem nu op hare beurt |
|||||
|
20
|
|||||
|
a:ui te biedei. ? Zij doet het varken slach-
ten ; kookt er den kop en de pooten van, legt die, niet eenige toebereide aard vruchten, in een pot en spoedt zich hiermede vol dankbare vreugde naar de gevangenis. Door de wachters tegengehouden, weet zij dezen te overreden haar den toegang vrij te laten. Nu .snelt zij door de gangen naar de plaats waar de heilige bisschop is opgesloten, de deur wordt haar geopend en vreugdetranen stortend val zij voor den geloofsheid op de knieën ; niet zooals weleer, om hulp at te smeeken, maar om hulp te bieden,om den groo- ten man te eeren, hem hare gren zei oozedank- baarheid en diepe hoogachting te betuigen, op eenvoudige en ongekunstelde wijze, maar oprecht en van ganscher harte; en toen de Heilige, getroffen door de edelmoedige dank- baarheid der arme vrouw, de aangeboden spijzen aannemen en er van gebruiken wilde, steeg hare vreugde ten top. Deze blijdschap bleef echter niet lang ongestoord, want weldra vernam zij uit den mond van Gods dienaaT dat zijn stervensuur naderde. Voor het laatst spoorde hij haar aan het weinige wat zij bezitten zou altijd edelmoedig met de behoet\'tigen te deelen. daar G-od op eene |
|||||
|
21
|
|||||
|
bijzondere wijze deze vrijgevige armoede zou
zegenen, evenals hij eenmaal, op het gebed van den profeet E lias, de weduwe van Sa- repta om hare mededeelzaamheid beloond had. Bij het afscheid beloofde hij haar en geheel haar gezin te zullen helpen en bij- staan in alle noodwendigheden. Gebeden ah den eersten dag.
VIERDE I) A G.
De ll.lllasius M\'eder voor den landvoogd.
Na korten tijd werd de heilige bloedge-
tuige weder voor Agrieola gebracht, die hem met deze woorden toesprak: Kies één van beiden : aanbid de afgoden en gij zult onze vriend zijn ; of weigert gij dit, dan zult gij veroordeelt worden tot vele en vreeselijke folteringen, om daarna een ellen- digen dood te sterven." En Blasius, de bis- schop, antwoorde: Ik heb reeds gezegd, o landvoogd, dat de beelden welke gij aan- bidt geen goden zijn. maar hout en steen, koper, zilver en goud, werk van de handen der menschen ; want goden kunnen zij niet wezen die door de menschen gemaakt wor- |
|||||
|
22
|
|||||
|
den, en die /.elven noch hemel, noch aarde,
noch wat daar in is gemaakt hebben. Zij allen zullen verdwijnen gelijk allen die op hen vertrouwen. Dit is de reden waarom ik hen niet aanbid, noch de folteringen vrees waarmede gij mij schrik wilt inboe- ücmen ; door die pijnen toch hoop ik tot het eeuwig leven te komen." Door dit vrijmoedig antwoord vertoornd,
beveelt de landvoogd Blasius aan een staak op te hangen en zijn rug en geheel zijn lichaam te verscheuren met de ijzeren kam- men waarmede de wol gekaard wordt. (\') Nauwelijks is dit bevel gegeven, of de
beulen grijpen hem aan en rukken hem de kleederen van het lichaam. Welk eene smart! Die kleederen zijn vastgehecht aan dat door- wonde lichaam, nog kort te voren zoo bloe- dig met stokken geslagen. Daar rukken zij met de kleeren weer vele wonden open en de Heilige lijdt zwijgend, geduldig met (1) De H. Blasius wordt om deze foltering som-
tijds afgebeeld met een kaarddistel of een ijzeren kam in de hand, waarom hij als patroon der wolkaarders wordt vereerd: gelijk ook de steen- houwers hem als hunnen beschermheilige aan- roepen, om de gelijkenis van hun krasijzer met de wolkam. |
|||||
|
23
|
|||||
|
vreugd zelfs, want hij denkt aan zijn Jesus,
wien ook door de beulen de spotmantel en kleederen van het gegeeselde lichaam wer- den afgescheurd. O ! hoe dankt de Heilige zijn God voor de groote eer hem geschon- ken van zoo treffend eene gelijkenis te mogen hebben met zijn Verlosser! Zoo vloeide dan weder het bloed van
onzen held, maar in grooter hoeveelheid, onder heviger smarten, want zijn vleesch werd met haken zoo gruwzaam doorploegd, dat den beulen zei ven de tranen in de oogen welden. Zonder eene klacht te uiten verdroeg hij
dit alles en zweeg, tot dat hij eindelijk zijn mond opende om Agricola te zeggen : Dit is het wat ik sedert lang reeds begeer, met ziel en met lichaam ten hemel verheven te worden. Nu eindelijk is mijn vleesch gedwee aan den geest en begeert de geest niet iets anders dan het vleesch. Keedsden hemel nabij, veracht ik al het aardsche, al uwe folteringen, al uwe wreedheid. De/.e folteringen kan ik niet duchten, noch voor zwaar houden, want er is iemand die mij versterkt, mijn Heer Jesus Christus. Hierom vrees ik deze zichtbare straffen niet wijl zij niet ecuwig |
|||||
|
24
|
|||||
|
duren, maar voorbijgaande zijn; want, ge-
dachtig aan de goederen en aan de rampen die eeuwig zijn, aanzie ik uwe goederen en de rampen welke gij veroorzaakt volstrekt als of zij niet bestonden, en ik verwacht in den hemel alle goed als een onbesehrij: lelijk loon, een loon, dat geen oog ooit ge- zien, geen oor ooit gehoord heeft, dat nooit opkwam in de gedachten eens menschen, maar dat God heelt bereid voor hen die Hem beminnen." Agricola, moedeloos bij het zien hoe dit
lijden Blasius in geestkracht doet winnen in plaats van verzwakken, beveelt den geloofs- held los te maken en weder naar den ker- ker te brengen. Welk een schouwspel ! Uitgeput door bloedverlies, met een li-
chaam van alle zijden doorkerfd, en met diepe voren doorploegd, wordt de bisschop door de wachters naar de gevangenis geleid. Iedere stap veroorzaakt nieuwe folterin-
gen, geheel de weg wordt met een bloedig spoor geteekend. En toch, het hart van Blasius is niet ter neergedrukt; vol vreugde zelfs looft hij zijnen God, die zijne dienaren weet te troosten, te sterken naar de mate van liefde waarmede zij Hem beminnen. O ! |
|||||
|
25
|
|||||
|
mochten ook wij, op het schitterend voor-
beeld, ons heden gegeven, het vaste vooi-- nernen maken om het weinige dat wij moeten lijden met geduld te verdragen uit liefde tot Jezus, die voor ons zooveel leed; mochten ook wij het krachtig besluit vormen, stand- vastig te zijn in het goede en niet voor de kleinste moeielijkheid terstond te bezwijken. Zie, onze Heilige weerstaat aan de bekoring ten bloede toe. En wij ? Heer, sterk onze groote zwakheid !
Gebeden ah den eersttti dmj.
v ij r i» i; i) a «.
De zeven sterke vrouwen.
Terwijl de H. Blasius zijn bloedigen weg
ging, volgde hem zeven vrouwen, door zijne wonderen, zijne leering en standvastigheid tot Christus bekeerd. Zonder vrees voor fol- teringen noch voor de wreedheid van Agri- cola of zijne beulen, verzamelden zij met grooten eerbeid in doeken de aarde, met het bloed des martelaars vermengd, en hare- zielen verheffend tot God, strooiden zij hier- van op hunne hoofden Christus smeekend,. |
|||||
|
26
|
|||||
|
door de groote verdiensten van zijnen die-
naar, hen te willen sterken in den strijd, waartoe zij zich voelen opgewekt. Door de wachters staande gehouden, belijden zij man- moedig Christenen te zijn. Terstond worden zij naar den landvoogd gevoerd, die haar de keus gaf tusschen het offeren aan de goden of\'een smart vollen dood. Weestniet zoo dwaas." zeide hij, om voor een zoo nietsbeteekenden naam uwe bezittingen en uw leven te verliezen ; gelooft aan mijne woorden en offert aan de goden, aan wie uwe voorouders offerden en nog offers op- dragen. De wijze vrouwen antwoordden hierop: Zoo gij wilt dat wij den dienst van Christus verlaten en aan de goden offeren, moeten wij ons eerst zuiveren. Laat ons daarom naar gindschen vijver gaan om, vol- gens gebruik, ons gelaat en ons lichaam te wasschen. Beveel dan dat men ons daar de goden brengt, aan welken wij volgens uwe begeerte moeten offeren. In de nabijheid van het water /uilen wij een allerzuiverst offer kunnen opdragen." _4gricola, vol vreug- de over deze taal, wachtte niet haar de goden achterna te doen dragen, maar beval die in een zak te doen dien met lood te ver- |
|||||
|
27
|
|||||
|
zegelen en aan de vrouwen mede te geven,
opdat zij ze zei ven zouden dragen; tevens gaf hij wachters als getuigen mede. Vol blijdschap spoedden de zeven sterke vrou- wen zich met hun last naar het water. Daar aangekomen wierpen zij zonder dralen den zak met de goden in het diepst van den vijver, en hieven in opgetogenheid een lof- lied aan op den onsterfelijken Christus, den waren God. Buiten zich zelven van toorn over deze
ongehoorde daad, grijpen de wachters de zeven heldinnen met woest geweld aan, en sleuren haar voor den landvoogd. Bruisend van woede bij het hooren van hetgeen de stoutheid der vrouwen dorst wagen, richt hij eerst zijne vertoornde blikken op de wach- ters en vraagt hun, waarom zij deze snoode daad niet verhinderd hebben. Van schrik onthulst en bevreesd voor geweldige straf, antwoorden zij bedroogen te zijn, even als de landvoogd zelf. Neen," zeggen de vrouwen hierop terstond wij hebben u niet willen bedriegen, wij spraken uit spotlust; want wij konden niet denken dat gij zoo dwaas zoudt wezen om te gelooven dat wij ooit den dienst van Christus verlaten zouden |
|||||
|
28
|
|||||
|
om aan de goden te offeren. Vindt gij u
bedrogen, wijt het niet aan onze bedoeling, maar aan uwe lichtgeloovigheid." Terstond beveelt Agricola een groot vuur aan te leg- gen, lood te smelten en zeven ijzeren pla- ten, tot zeven lange onderkleederen omge- smeed, roodgloeiend te maken. Toen dit alles gereed en in de tegenwoor-
digheid der vrouwen gebracht was, moesten zij kiezen tusschen het aanbidden der goden of\' de foltering door vuur, gesmolten lood en het gloeiend ijzeren kleed. Agricola ech- ter, bevreesd dat zij wellicht, uit mensche- lijk opzicht voor elkander, weerhouden zou- den worden vrijmoedig met den mond Christus te verloochenen, beval een zeildoek op den grond uit te spreiden waarover hij haar beval te gaan in rechte richting, zonder naar links of rechts af te wijken ; doet gij dit niet," zoo sprak hij, dan zal ik u pij- nigen met al deze folteringen." En nu wacht hij een oogenblik op hetgeen er geschieden zal. Heimelijk hoopt hij dat het menschelijk opzicht hier zijn kracht heeft verloren, want een enkele voetstap naar rechts of naar links is voldoende om als afval van Chris- tus\' leer beschouwd te worden; en hoe licht |
|||||
|
2\'.»
|
||||||
|
was die eene stap niet gezet. Onder de
vrouwen was er eene die, bij al het voor- gevallene, steeds twee jeugdige kinderen aan hare zijde gehouden had, beiden op- wekkend door woord en door daad tot ge- trouwheid aan Jesus. Deze vrouw bukt zich neder, slaat het zeildoek in elkander en werpt het in het groote vuur, zeggende : Op deze wijze zal Ood van de wereld doen verdwijnen en in het eeuwige vuur storten al degenen die denken dat men niet Christus aanbidden moet, maar de afgo- den." En de beide kleinen, begrijpend dat hun moeder zal moeten sterven, roepen te zamen, zich aan haar vastklemmend, uit: Heilige moeder, laat ons niet alleen op deze wereld ; neem ons met u mede naar den hemel, daar zult gij ons dat hemelsch brood geven, dat gij ons zoo dikwijls be- loofd hebt als wij dagelijks van u ons brood kregen." |
||||||
|
Gebeden al-* den eersten dap.
|
||||||
|
30
|
|||||
|
ZESDE DAG.
Hoe de zeven vrouwen gefolterd en
gedood werden. Velen van hen, die getuigen waren van
dit indrukwekkend schouwspel door de sterke vrouwen en de moedige kleinen ge- geven, werden tot medelijden bewogen en tot nadenken gebracht, sommigen zelfs ston- den beschaamd over hun eigene zwakheid en val. Op Agricola had dit alles geheel anders gewerkt. Zijn toorn was feller ont- stoken naarmate hij in zijne slachtoffers vuriger liefde voor haren Christus zag gloeien , en inwendig beschaamd omdat vrouwen en kinderen het durven wagen zich zoo stout tegen hem te verzetten, spreekt hij het vonnis uit en de beulen voeren onder hoon en bespotting de heldhaftige vrouwen tot de foltertuigen. Hier vragen de heldin- nen vrijheid om een kort gebed tot haren God te mogen doen. Op den grond neer- geknield, harten en oogen ten hemel gericht, smeeken zij te zamen: Welke God is groot gelijk Gij, onze God, die ons uit de duis- ternissen geroepen en door uwe genade be- werkt hebt dat wij zouden verlangen naar |
|||||
|
31
|
|||||
|
al deze smarten, als naar iets wat zeer
aangenaam is ? Daarom, Heer onze God, gij die groot zijt en vreeswekkend, geef dat wij vereenigd worden met Thecla, uwe eerste, martelares, door de voorbede van onzen gelukzaligen vader Blasius, die ons leerde hoe wij tot dezen glorievollen mar- teldood en het bezit van het eeuwig leven moeten komen." Toen bad nog de moeder der twee kleinen: Gewaardig u, o Heer, ook deze kleine kinderen met uwen mar- telaar Blasius te vereenigen en hen in uwe barmhartigheid te doen deelen." En beiden antwoordden: Amen." Nu zal het vonnis ten uitvoer worden
gebracht. In gespannen verwachting zijn aller oogen op de vrouwen gericht. Het- zelfde lijden dat Blasius verduurd had, wachtte ook haar. Van hare kleederen be- roofd , werden zij aan palen gebonden en ijzeren kammen doorploegen hare lichamen. Maar groot is de verbazing van allen, als zij zien hoe door een wonder van Gods almacht en liefde, geen bloed doch slechts melk uit hare wonden vloeit en hemelsche geesten nederdalen om de bloedgetuigen te sterken, de wonden te heelen, en de marte- |
|||||
|
32
|
|||||
|
laressen te troosten met de woorden: Vreest
deze folteringen niet en strijdt moedig, want gij zult overwinnen en gekroond worden." Zoo ziet dan de wreede landvoogd zijne
pogingen andermaal mislukken, de smar- ten in vreugde veranderd, de doorkerfde lichamen zonder letsel en gaaf. Hierom be- veelt hij dat zij allen in het vuur zullen geworpen worden. Alsof de God der Chris; tenen niet machtig genoeg was haar daar- uit te redden ! Had Hij niet, vele eeuwen te voven, de drie jongelingen van Babyion te midden der vlammen van het hevigste ovenvuur, ongedeerd zijn lof doen bezingen en aldus den koning Nabuchodonosor be- schaamd ? Diezelfde God zal hier een zelfde wonder werken. Ongedeerd blijven ook de zeven vrouwen, hoe vel het vuur worde aangezet ; en de landvoogd van Armenië gevoelt, evenals de koning van Babylonië eer.e macht die boven hem is. Ten einde raad veroordeelt Agricola haar
allen om onthoofd te worden. Bij het hoo- ren van dit vonnis danken zij God voor de groote gunst haar geschonken, en hart en geest ten hemel verheffend zeggen zij gezamelijk : Wij danken u, Heer, voor de |
|||||
|
33
|
|||||||
|
gunst welke gij ons schenkt van geoffert te
mogen worden op dit altaar.\'" En de beide kin- deren juichten mede en wenschten hunne moeder goeden moed in den dood : in den hemel lag de kroon reeds voor haar gereed. Gebeden ah den eersten dag.
|
|||||||
|
Z E VE\\DK D A G.
De II. Biasiiis ten derden maal voor
den landvoogd. Nadat de zeven heldinnen dooi God in
zijnen hemel gekroond waren, bleven de twee kleinen op aarde achter, het hart vervuld met het vurigst verlangen om met moeder in Gods schoonen hemel ver- eenigd te worden. Niet lang zullen zij be- hoeven te wachten, want weldra zal hun hartewensch vervuld zijn. De landvoogd doet nu Blasius weder
voor zich brengen en vraagt hem of de tijd, sedert de laatste foltering vervlogen, hem tot nadenken gebracht en wijzer heeft doen worden, zoodat hij besloten is aan de 3 Blasius.
|
|||||||
|
34
|
|||||
|
goden te offeren ? Hierop antwoordt de
Heilige: Niet genoeg kan ik mij over de diepe duisternis uwer verblinding verwon- deren. Wat zonneklaar is voor geheel de wereld, blijft onzichtbaar voor u ; want zoo, gij ooit het ware licht aanschouwd hadt, zoudt gij zelf de afgoden niet aanbidden ; zoudt gij zelf niet zeggen tot hout, tot steen, tot koper, tot zilver en goud: gij zijt mijn God ! Wie is er die niet weet dat de maak- sels van menschenhanden geen goden zijn ? Twijfelt gij hieraan, werpt dan uwe goden
in het vuur, en gij zult zien dat ik waar- heid spreek. Op al wat ik zeg is uw eenig antwoord, dat gij mij dreigt met foltering en dood. Door de kracht van Christus vrees ik dat alles niet; mijn lichaam is in uwe macht, niet mijne ziel. En mijn God kan zelfs, als hij wil, ook mijn lichaam redden uit uwe handen.:\' Maar hoe zal die Chris- tus u redden," vroeg de landvoogd als ik u doe verdrinken in de diepten van dien vijver?" Het is waar," hernam Blasius, zooals gij zegt, dat uwe goden, die gij daarin hebt laten werpen, zich niet konden redden ; maar mijn Christus heeft ook macht over dat ellement. Hij zelf ging over de |
|||||
|
35
|
|||||
|
golven der zee als over den vasten grond
en gaf aan Petrus, den Prins der Apos- telen, het bevel tot Hem te komen over het water." Zonder dralen gelast nu Agricola dat
Blasius in den vijver geworpen worde om te zien welke macht hem kan redden. En terwijl de Heilige met blijdschap in het hart zijne rassche schreden naar het water richt, wordt hij gevolgd door den landvoogd en geheel de menigte, die alle in gespan- nen verwachting nieuwsgierig zijn wat er gebeuren zal. Aan den rand van den vijver gekomen
maakt de bisschop daai-over het kruistee- ken, zet den voet op het water en ten aan- schouwen van allen die daar vol verbazing bijeen zijn, gaat Christus\'belijder alsof zijn voeten den vasten grond betraden, tot mid- den op den vijver. Daar blijft hij staan, en richt tot den landvoogd en die hem om- ringen deze woorden : Zoo uwe goden eenigen macht hebben, of\' zoo gij eenig ver- trouwen in hen stelt, gaat dan ook gij over het water en toont hunne macht." Op deze uitdaging verstouten zich zestig mannen, onder de aanroeping hunner goden de proef |
|||||
|
36
|
|||||
|
te wagen, maar alle zestig verdrinken jam-
meilyk voor de oogen der ontstelde toe- schouwers. Terwijl dit geschiedt daalt een engel des Heeren, omstraalt van een schit- tereld licht, uit den hemel tot den marte- laar al en spreekt hem toe: ,,Glorievolle str ;<ler, verlaat dezen vijver en spoed u om den kroon te ontvangen, welke God voor u gereed houd." Al het volk aan- schouwde het licht ; doch kon den engel niet zien om den glans van de schitterende verschijning. En Blasius verlaat de plaats waar hij staat, gaat over het water alsof het een geplaveide vloer was en komt op den rand bij de opgetogen menigte, nog vol schrik over de ramp, welke onder hun oogen had plaats gegrepen. Gebeden ah den eersten dag.
A C II T S T E D A G.
Marteldood van tien II. Blasius.
Na de vele wonderen, van welke Agri-
cola getuige geweest was, kon hij toch niet besluiten den geloofsheld te sparen, of aan diens woorden te gelooven ; maar hij vel- |
|||||
|
37
|
|||||
|
de het volgende vonnis: Blasius, die mijn
persoon veracht heeft, weerstand bood aan de bevelen des keizers, de goden onteerde en zestig mijner mannen deed verdrinken, zal onthoofd worden, met de twee kinde- ren, die hij verleiddedoorzijnetooverkunst." Van vreugde begint het gelaat van den bisschop te stralen. Eindelijk zal dan de strijd volstreden, de hemel, zijn God hem tot eeuwige vergelding geschonken worden! De twee kleinen snellen met uitgestrekte armpjes naar hunnen vader in Christus; omvatten zijne handen en dringen zich vast tegen hem aan. Nu juichen de engelen, nu juicht hunne moeder in Gods schoonen hemel ! Zoo gaan deze drie bloedgetuigen des Heeren naar de plaats waar het vonnis volvoerd zal worden. Daar aangekomen, stort de H. Blasius een vurig gebed tot zijn God, die zijnen dienaar zoo machtig had bijgestaan. Hij dankt Hem voor alle ge- naden en gunsten, zoo ruimschoots verleend, en smeekt om het voorrecht, dat allen die Gods barmhartigheid zouden inroepen door zijne voorbede, de genezing zouden verkiij- gen, welke God tot nu toe door zijne tus- schenkomst verleend had. En een stem uit |
|||||
|
38
|
|||||
|
den hemel sprak, zoo dat heel de menigte
het hoorde: Ik heb uw gebed verhoort. Ik sta u toe wat gij Mij verzoekt." Nu boog de Heilige zijn hoofd, en de twee kinderen dat ziende bogen hunne hoofdjes als hij.... en de strijd was volstreden, de glorie ver- diend, het juichen begonnen om nimmer weer te eindigen. Eene godsdienstige vrouw, Helisa ge-
heeten, begroet\' vol eerbied de drie heilige lichamen op dezelfde plaats buiten de stad Sebaste, waar het vonnis volbracht was den 3den Februari \'d 10. Even als God zijn trouwen dienaar ge-
durende diens leveii op aarde verheerlijkt had door vele wondervolle mirakelen, ver- heerlijkte Hij ook zijn graf\' door groote wonderen. Toen de weduwe, die den Heilige in
zijne gevangenis spijzen gebracht had, den glorievollen marteldood van haren weldoe- ner en diep vereerden bisschop vernam, haastte zij zich te doen wat hij haar in den kerker bevolen had. Te zijner eer steekt zij kaarsen aan en noodigt al de armen, die in hare nabijheid wonen, uit om te komen en te deelen in het weinige dat zij bezat. Ook |
|||||
|
:51)
|
|||||
|
hare verwanten, hare vriendinnen en gebu-
ren haalde zij over om hetzelfde te doen, en allen zagen dat deze aalmoezen, in plaats van hunne tijdeliike goederen te doen ver- minderen, een bijzonderen zegen des hemels deden nederdalen, want God zag met wei- gevallen daarop neder, en aan die vromen werden de beloften vervuld, door den H. Geest, gedaan : Gelukkig hij, die acid geeft op den arme en ellendige ; ten dage des onheils zal de Heer hem redden .... Hij, die genegen is tol barmhartigheid cal gezegend worden, want hij gat\' van zijn brood aan de armen.... Steek den arme uwe hand fue, opdat, uwe uitboeting en uw zegen volmaakt -ij ... Doe wel aan den rechtvaardige en gij zult enne groot-e vergelding vinden, zoo niet van hem-, dan toch zeker van den lieer." Ps. XL en CXI. Eccli. VII en XII. Spoedig werd het in geheel Armenië eene godsdienstige gewoonte, op den teestdag van den H. Blasius kaarsen aan te steken en aal- moezen uit te deelen. Gtliedeu als den eersten dag.
|
|||||
|
40
|
|||||
|
X E V» E X D E DA G.
De vereeriiig van den II. Blasitis.
Uit het Oosten, waar onze Heilige leefde
en stierf voor zijnen God en Zaligmaker, is zijne vereering naar Europa gebracht door kruisvaarders en anderen, uit die streeken tot ons gekomen. Vooral in Duitseh- land werd zijne vereering spoedig zeer ver- spreid, omdat de H. Blasius daar weldra opgenomen werd onder een bijzondere Hei- ligengroep, die, onder den naam van de 14 Noodhelpers," door allen vereerd en aangeroepen worden tot bescherming tegen bepaalde ziekten en rampen. Deze Heiligen- groep bestaat uit de volgenden : II. Illasius, bisschop en mart. 3 Febr.; II. («eorgius, mart. 2?> Apr.; II. Acliatius, uit Cappa- docië, 8 Mei ; II. Erasiiius, bisschop en mart. 2 Juni; II. Vitus, mart. 15 Juni; II. Margareta, maagd en mart. 13 of 20 Juli ; II. Christopliorus, mart 2h Juli; II. Paiitaleon, mart. 21 Juli ; II. Cyria- ciis. mart. 8 Aug.; II. Aegitlius, abt, 1 Nept. ; II. Eustacliius, mart. 20 Nept.; II. Dionysiiis, bisschop en mart. 9 Oct.; |
|||||
|
41
|
|||||
|
II. Catharina, maagd en mart. 25 Nov.;
H. Barbara, maagd en mart. 4 Dec. Het eerste zekere bewijs van de veree-
ring dezer Heiligengroep is een aflaatbrief van bisschop Koenraad van Passau, voor de parochiekerk te Krems, van het jaar 1284. Uit Duitschland verspreidde zich de ver- eering naar Italië en Sicilië. Nu en dan geschiedde het wel dat op eene plaats een andere Heilige als plaatsvervanger van een der bovengenoemden ingeschoven werd; maar dit belette niet dat de hierboven aan- gegeven groep altijd als de eigenlijke Nood- helpers voor allen, ook door allen vereerd werd. Als reden van de grootere verspreiding
wordt aangewezen de vreeselijke pestziekte, welke onder den naam van Zwarte dood" van 134ö1349 over Europa heerschte en twee derde der bevolking in het graf deed dalen.(\') Vooreerst, omdat sommigen dezer Heiligen ook afzonderlijk aangeroepen wor- den voor ziekten welker verschijnselen zich ook vertoonden in deze pestziekte, terwijl anderen weder afzonderlijk worden aange- roepen tegen een onvoorzienen dood, zooals (1) Petrarca, M. Villani.
3* Bfesius.
|
|||||
|
42
|
|||||
|
de H. Christophorus; of voor een zaligen
dood, zooals de H. Barbara. Vervolgens, omdatvele ziekenhuizen de H.H. Noodhelpers tot patroon hadden ; eindelijk, omdat ten gevolge van pestziekte door de eeuwen heen bedevaarten en ex voto\'s ontstaan zijn ter eere van de Noodhelpers. In sommige misboeken der middeleeuwen
vond men een afzonderlijke Mis voor de 14 H. Noodhelpers, deze werd door de ü. Congregatie der Kerkgebruiken den 20n Nov. 1628 vervangen door de Mis der gewone martelaars als votief-mis. Maar Leo XIII heeft den 4n April 1889 eene eigene Mis goedgekeurd voor de bedevaartkerk van het klooster Langheim in het Bisdom Bam- berg. Vroeger was dit een Cistersiënser klooster, thans wordt de kerk bediend door Franciskanen. Op den 8n Maart 1890 werd door de H. Congregatie der Kerkgebruiken voor bovengenoemde kerk en voor de Fran- ciskanerkerk te Hammelburg, bisdom Wurs- burg, het feest d«r H.H. Noodhelpers ge- steld op den 4en Zondag na Pasehen als dubbel eerste klas met eigen Brevierge- bed. Ook buiten deze Heiligengroep wordt de
|
|||||
|
43
|
|||||
|
H. Blasius in Duitschland veel vereerd.
Te Metz, waar in dp kerk van den H. Euca- rius overblijfselen van onzen Heilige bewaard worden, heeft ieder jaar op zijnen feestdag eene bijzondere plechtigheid plaats, welke het volk op hoogen prijs stelt, \'s Morgens te vijf ure begint men met de koorgebeden van den feestheilige en daarna wijdt de priester, gedurende de plechtige Mis, welke te 8 ure wordt opgedragen, eene groote hoeveelheid brood, dat door de menschen, die op een afstand van tien uren en ver- der in den omtrek wonen, een geheel jaar eerbiedig bewaard wordt als een onderpand van bijzondere bescherming tegen ziekten onder menschen en vee. Dit brood is daar bekend onder den naam van: brood van den H. Blasius." In den Duitschen Kalender werd deze
feestdag immer aangegeven dooreen Hoorn; eene gemoedelijke toespeling op den naam van den H. Blasius. Ten tijde der kruistochten zijn vele over-
blijfselen van onzen Heilige uit het land van zijn leven en lijden naar verschillende kerken van Frankrijk overgebracht, waar- door de vereer ing spoedig onder de chris- |
|||||
|
44
|
|||||
|
tenheid verspreid werd. Zoo kwam de stad
Montpellier in het bezit van het grootste gedeelte van den schedel des Heiligen, liet klooster der Miniemen te Grenoble werd genoemd het klooster van den H. Blasius," om de voorname overblijfselen, welke daar met grooten eerbied bewaard en met groo- ten godsdienstzin vereerd werden. In de XVe eeuw vereerde men in de collegiale kerk van Vic , toen behoorende tot het bisdom Metz, een gedeelte van den sche- del des Heiligen, hetwelk nog heden daar bewaard wordt nadat de echtheid wederom den 28en Febr. 1805 op vereischte wijze door Mgr. Osmond, bisschop van Nancy, bevestigd was. Dit gedeelte meet ongeveer elf centimeters op zijn grootste uitgestrekt- heid, is bruinachtig van kleur en bijzon- der dik. Op de talrijke plaatsen, waar iets van zijne overblijfselen bewaard werd ver- heerlij kte God zijnen dienaar door vele won- deren, zoodat hij ook in Frankrijk een volksheilige was. Schept God er behagen in zijne dienaren
te verheffen voor het aan.schijn der volken, door weldaden zonder tal op hunne voor- bede te schenken; satan daarentegen tracht |
|||||
|
45
|
|||||
|
met alle vrijheid hem nog gelaten, die glo-
rie van God in zijne Heiligen zooveel mo- gelijk tegen te werken. Bij de volken, die zich in de XVIe eeuw van de Moederkerk losscheurden en zich Protestanten lieten noemen, omdat zij protesteerden tegen het ware Geloof, had de duivel zijn invloed vrij doen gevoelen. Den Scandinavischen zeelieden had hij een onuitsprekelijken afschrik ingestort voor den H. Blasius, als ware hij er steeds op uit menschen en die- ren met rampen te overladen, en zoo groot was de afschuw voor die afschuwelijke spook- gestalte, dat zij zelfs zijnen feestdag niet durfden noemen want, door bijgeloof ver- blind, hechtten zij allerlei ongelukkige ge- volgen aan het uitspreken van dien dag. Ook in Denemarken heerscht bij velen een bijgeloof dat de wind welke waait op den feestdag van onzen Heilige, de noodlottige stormwind van geheel het jaar moet wezen. Maar wenden wij liever onze oogen naar
het warmere Zuiden, het zonnige Saveie. Daar rijst voor onze verbeelding de aan- gename gestalte van den zachtzinnigen bisschop van Geneve, den H. Franciscus de Sales, die een onverstoorbaar vertrouwen |
|||||
|
46
|
|||||
|
stelde in de machtige voorspraak van den
grooten bisschop van Sebaste, den H. Bla- sius. Scharen wij ons aan zijne zijde en vereenigen wij onze stemmen in het koor der vele lofzangeu, door alle kerken ten hemel opgezonden ter eere van onzen glorievollen bisschop en martelaar ! En als antwoord op die eerbetuigingen, U bewezen, zie, o H. Blasius, dan neder van den glorietroon waarop gij zetelt; zie, hoe de christenen door uitdelgende boetplegingen zich voor- bereiden om met een berouwvol hart terug te keeren tot hun Heer en God. Herdenk uw eigen strijden, en help ons in het werk der hernieuwing van den ouden mensch. Gij hebt geen vrees gehad voor folteringen en voor dood ; hoe zwaar uwe beproeving ook geweest is, gij hebt ze moedig onder- gaan. Verkrijg ons standvastigheid op een minder gevaarvolle levensbaan. Onze vij- anden zijn niet zoo geducht als zij die gij moest overwinnen; maar zij zijn sluw, en terwijl wij ze gering achten kunnen zij ons ten val brengen. Verkrijg ons de god- delijke hulp, welke U heeft doen zegevieren. Wij zijn de nakomelingen van martelaren,
dat hun bloed niet ontaarde door onze schuld. |
|||||
|
47
|
|||||||
|
Gedenk ook, heilige bisschop, de gezegende
landstreek waar gij voor God geleefd, voor God gestreden hebt. Het Geloof, voor het- welk gij uw leven schonkt, is daar ontaard. Schenk door uwe vaderlijke smeekingen Armenië terug aan de ware Kerk van Chris- tus, en troost door den terugkeer hunner broeders de geloovigen die, te midden van zoovele gevaren, daar onwankelbaar getrouw bleven aan Jesus\' Stedehouder, den Paus van Rome. Gebed-en ah den eersten dag.
|
|||||||
|
Gesebreven met volkomen onderwerping aan de
bepalingen van Paus Urbanus VIII, van 13 Maart 1625 en 5 Juni 1631. De Schrgrar.
|
|||||||
|
/
|
|||||||
|
48\'
|
||||||
|
LITANIE
VAN DEN
HEILIGEN BLASIUS.
Z. D. Hoogw. Monseigneur P. Leijten, Bisschop
van Breda, verleende den 22 Febr. 1893, 40 dagen aflaat, zoo dikwijls men de Litanie van den H. Blasius bidt. |
||||||
|
Heer ontferm U onzer.
Christus ontferm U onzer.
Heer ontferm U onzer.
Christus, hoor ons.
Christus, verhoor ons.
God, Hemelsche Vader, ontferm U onzer.
God, Zoon, Verlosser der wereld, ontferm
U onzer.
God, heilige Geest, ontferm U onzer. Heilige Drievuldigheid, één God, ontferm U onzer.
Heilige Maria, koningin der Martelaren, bid voor ons.
Heilige Blasius, kloekmoedige Martelaar, bid voor ons.
|
||||||
|
49
|
|||||
|
H. Blasius, die van jongst af godvreezend
en aan ieder welgevallig waart.
H. Blasius, die, steeds toenemende in deugden, *ot Bisschop verkozen zijt,
H. Blasius, die U op Gods ingeving in de eenzaamheid heht begeven,
H. Blasius, die aldaar door wilde dieren gespijsd en geeërd werd,
H. Blasius, bij wien de wilde dieren be- daard vertoefden, tot ze uwen zegen
ontvangen hadden, c£
H. Blasius, die in uwe eenzaamheid hemel- °^
sche vertroosting genoten hebt, <
H. Blasius, die door de soldaten van den §
Landvoogd ter dood gezocht zijt, o
H. Blasius, die gevangen voor den rechter S
gebracht en te vergeefs door vleierij
beproefd werd,
H. Blasius, die om uwe vrijmoedige en onbevreesde antwoorden uren lang mis-
handeld zijt,
H. Blasius, die U door geene folteringen van God liet aftrekken,
H. Blasius, die, in den kerker geworpen, vele zieken genezen hebt,
H. Blasius, die een kind, dat door een graat in \'de keel, met den dood worstelde,
|
|||||
|
50
|
|||||
|
wonderdadig genezen hebt,
H. Blasius, die andermaal voor den rechter- stoel gebracht, even standvastig werd
bevonden,
H. Blasius, die wreedelijk gegeeseld en met ijzeren haken doorwond zijt,
H. Blasius, wiens geheiligd bloed door god- vruchtige vrouwen is opgevangen,
H. Blasius, die in den watervloed gewor- pen, wonderdadig behouden bleeft,
H. Blasius, die van Gods Engelen mocht g" hooren : Priester Gods, kom, Gij zult ^
de kroon der glorie ontvangen, ^
H. Blasius, die door den glans van uw ®
aanschijn de schrik waart der heidenen o
en de blijdschap der christenen, 5°
H. Blasius, die ter dood veroordeeld, voor
Uwe vijanden tot God om vergiffenis
hebt gebeden,
H. Blasius, die door den beul onthoofd, de kroon der Martelaren ontvangen hebt,
H. Blasius, die verheerlijkt in den Hemel, menigvuldige wonderen van God hebt
algebeden,
H. Blasius, bijzondere Patroon tegen keel- ziekte,
H. Blasius, machtige beschermer tegen uit- |
|||||
|
51
|
|||||
|
slag en alle andere kwalen, bid voor ons.
H. Blasius, toevlucht en troost der lijden- den en bedrukten, bid voor ons. Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld, spaar ons, Heer.
Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld, verhoor ons, Heer.
Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld, ontlerm U onzer.
Onze lader, enz.
v. Bid voor ons H. Blasius, Martelaar.
if. Opdat wij van onze krankheden mo-
gen bevrijd worden. GEBED.
O God, die op de machtigste voorbede
van den H. Blasius de genezing hebt ge- schonken aan zoo reien, die met betrouwen hunne toevlucht tot Hem namen, wij smee- ken U, door de voorspraak van den H. Martelaar, ook ons van onze krankheden te willen verlossen, opdat wij gezond naar ziel en lichaam uwen heiligen Naam mogen loven en danken. Almachtige en eeuwige God, geef ons
de genade om naar het voorbeeld van uwen H. Martelaar Blasius, de kwalen die ons |
|||||
|
52
|
|||||
|
uitwendig overkomen, zoo geduldig te ver-
dragen dat wij inwendig door dezelfve meer en meer in deugden mogen toenemen en eenmaal met Hem in de glorie des Hemels mogen deelen. Door Jezus Christus onzen Heer. Amen. Uit de Mis van den H. Blasius.
Priesters van God prijst den Heer : heili-
gen en ootmoedigen van harte looft God. Dat alle werken des Heeren den Heerprij- zen : looft den Heer en verheerlijkt Hem ten hoogste door de eeuwen heen. Glorie zij den Vader, den Zoon en den H. Geest ; gelijk het was in het begin en nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. Ameu. Laat ons bidden.
O God, die ons door de jaarlijksche feest-
viering van den zaligen Blasius uwen mar- telaar en bisschop verblijdt: verleen goed- gunstig : dat wij, die zijn intreden in den hemel vieren, ons ook over zijne bescherming mogen verheugen, door onzen Heer Jesus Christus, die met CT leeft en heerscht in de eenheid van God den Heiligen Geest door alle eeuwen der eeuwen. Amen. |
|||||
|
53
|
|||||
|
Met glorie en eer hebt Gij hem gekroond,
En hem gesteld over de werken uwer han- den, o Heer. Alleluja, Alleluja. Dit is de priester dien de Heer gekroond heeft. Alle- luja. Op zijn hoofd, o Heer, hebt Gij een kroon van edelgesteenten geplaatst. Ander Gebkd.
Bid voor ons H. Blasius.
Opdat wij waardig worden de beloften van Christus. Laat oxs bidden.
God, die den zaligen Bla3ius uwen mar-
telaar en bisschop in het verdragen van zijne folteringen en in het afweren van de ziekten van anderen bewonderenswaardig hebt gemaakt: verleen goedgunstig; dat wij en zijne standvastigheid in het geloof mogen navolgen, en zijne voorspraak in gevaren ondervinden. Door Christus onzen Heer. Amen.
WlJDINli DER KAARSEN OP HET FEEST
VAN DEN H. BlASIIS. Vs. Onze hulp is in den naam des Heeren,
Antip. Die hemel en aarde gemaakt heeft. |
|||||
|
04
|
|||||
|
Ta. Heer verhoor mijn gebed,
Antw. En mijn geroep kome tot U. /".?. De Heer zij met u, Antw. En met uwen geest. Laat ons bidden.
Almachtige en goedertieren God, die al
de verschillende zaken der wereld door uw Woord alleen geschapen hebt, en gewild dat tot herschepping van den mensch dat- zelfde Woord, door hetwelk alles gemaakt is, vleesch zoude worden : Gij die groot zijt en onmeetbaar, verschrikkelijk en lof- waardig en wonderwerken wrocht; voor wiens geloofsbelijdenis de roemvolle Marte- laar en Bisschop Blasius, zonder vrees voor verschillende soorten van folteringen, het geluk had den palm van het martelaar- schap te verwerven : en die hem bij de andere gunsten, dit voorrecht geschonken hebt, dat hij alle keelziekten door uwe kracht zou genezen : wij bidden smeekend uwe Majesteit, dat Gij, zonder acht te slaan op onze zonden, maar door zijne verdiensten en gebeden goedgunstig gestemd, deze voor- werpen van was door uwe vereerenswaardige barmhartigheid gewaardigt te zegenen en |
|||||
|
55
|
|||||
|
te heiligen, door uwe genadekracht er in
te storten ; opdat allen, over wier halzen zij met goed vertrouwen gelegd zullen zijnr door de verdiensten van zijn lijden bevrijd mogen worden van alle keelziekte, en in uwe heilige Kerk gezond en blij U hunne dankbetuigingen brengen, en uwen glorie- vollen Naam verheerlijken, die gezegend is. in de eeuwen der eeuwen. Door onzen Heer Jezus Christus uwen Zoon, die o Godr met u leeft en heerscht in de eenheid van den heiligen Geest, door alle eeuwen der eeuwen. Amen. Hierna worden zij tnetgeicijd water besproeid.
Terwijl de priester de beide kaarsen, kruislings; over elkander gelegd, onder de kin langs den huls houdt van den persoon die voor hem ge- knie ld \'ligt, zegt hij : Door de voorspraak van den heiligen
Blasius, Bisschop en Martelaar, bevrijde u God van alle keelziekte, en van iedere andere ziekte. In den naam des "Vaders en des Zoons f en des heiligen Geestes. Amen. |
|||||