-ocr page 1-

		é2/_
		/ëj
		\'V?

-ocr page 2-

		r*** \\C^l5l

-ocr page 3- -ocr page 4- -ocr page 5-

WödMiri/: ï&ttwfe vmftm

-sm

Bibliot . JNOERBRC WEE-\' -.

Kromp

Tafefeft no iQ Steek Jan steek met betrouwen lAFEKEEL DO. IO. g^^ j^ Qf j^ ^ ^ rouwen>

©rukker Uitgever: EMM.SMEETS.WÏERT.

Prijs 10 Cent.

Het auteursrecht van den inhoud van dit feestprogramma- wordt verzekc d overeenkomstig de tvet van ^8 Juni 1881, StbU Aó. 124. • 1

-ocr page 6-

■ i-!; \' \'. .\'■ .i \'Of\' ••On,i .:\'•                             .<:\'■;> . ,. ■ -                                              . ■\'.:■ >■■■ \' -■ •..•: • ;::          -. \'■. ■ .                   \' •\' :          I \': N          }\'i                           II\' tl •     ii.\'l . - ■• J : \'J ■■• ,\'i\'; !i               :.ir .\'\'■ • ■ \' \' \' •\' .. ■ ■■ :\' \'ij                  ] I] •         • \'J<ï                                     •" \'■■>>:■:\':.. i \'■■ i\'. :• .■ •.! i • ■■ ■■                                                      ■■■• \' \\ ■ ..e \'■. \' \'l • ."■■■ \' ;. /■                   il\'ii . • Dit ••<■.;:,<■;; ■ ■ • G; i.,J, w I .           \' .«\'li irVli •• > \'              , !■ \' : . rii linli\'l .\'.• b md l ;! ■ . -i; > \'■ \'<• : .

)je

:

>t . - . • > :. \'. 1 . - * .■ \' i •; VI . 1" ... •■-.:. u • . ,ii- ■ ■

!« ,.?; . poe ros\'ni uó , .           .. \'                     .•"              >■ - .: JV\'. itll \' ■ \'.. \'•: .01 -\'.! t. \':\';\' !•.;.:::•. .1\'.                          .;e "■\' >                   \'\'.".ii -• ! \'OCti .. »ï <p ■: \' ii ;.;\' \' \'■\' \' ■ ;,-. .              ••. • r \'<■ ■ \'.. \\\' mi i .•: ,;• iti< hl

■

f

■ ■

*l;£

■■■■>\'■ i> -\' ii.Vjii?,

hr VAEUU         M      AeeM. ai ■• •; \' ■ ,• • . re:!. Mi»! • • \' >. ..-. ;            i i\'\\- . •■ A..;.\' ... ■ ! \\ï.ii?\'>:i ..:\' ••.. . \'■\'      ■ ■ .\\\\- .          \'ï.;.! e üiïvcr • \'f,i: !-i/8 i,-n \'                       <:* ~.      ■ ■.■••

,!

■■ V tii.Üiilt•\'!\'!• »! f\'!

[•e . id ;■ ii Da . • • . \'..\'"\':;■■. N \'"•\'.\'.       l                              \' ; i           11

"■ . .■ c i:, tfej; .

^ed " vai C ! loip

■ ■ • \'

■■: ■■•

Hotel „Lw h ■■- -*A !■;■ LKBTitAA\'i\' \'12, \' r ii ï itostanj\'4»:              <«»ti Atg. Exp. Kantoer VAN liKN ? EN 1 \'OS. E. Coenegracht. j\'< ;tri:j rOLfrstèi\'er. v>- lU/t-i-1 ïni\'i; .1011»,

• • • • Ls! ..

:; i>OK.! I.

...

ir                  r                             W #f ■ aren

■ ■.

ui.,-. -

i:tel Mbunlon Prfw*/ ::;\';            \'\'■,:;;.,..,

, i\'.

Ttl ii.. , ..t:.i.\'. 1 «^ vi.\'.\'i\' i -in. \'1 ."i- <hu

• ■;- .■                                      ;, .,                            •■•■ • ■. \'. lil\' l, l; \' ■\'■\'.\'•\' ■■!                          :.!■                     ; .\'t.....\',h I                               ■ A

!•: .■

-ocr page 7-

		VAK 7%T^ No./^ WEERT, 1 Maart 1897. GROOTE CARNAVALSOPTOCHT,
		voorstellende de
		LEGENDE van het ROGrSTEKEN.
		>-t.JC-««
		De Stoet zal bestaan uit twaalf Hoofdgroepen, naar de bekende Aquarel van den Heer HENRI SCHAEKEN. De teekeningen in dit Peest-prograinma zijn de trouwe repro luctie van genoemde schilderij ; zij zijn geteekend en op steen gebracht door den Heer JOS. SMEETS. Deze hoofdgroepen stellen de legende voor, en zjjn de opvolging der verschillende feiten. Vóór, tusschen en achter DIE tafereelen zijn gevoegd historische personages, corporaties en personen-groepen uit dat tijdvak. De Stoet gaat uit van af het café LAARMANS (vroeger KINDEREN VERSCHUEREX) op HUSHOVEN, waar hij te yón uur, Maan- dag, 1 Maart a. s., wordt opgesteld. Deelnemers moeten vóór half één ter plaatse zijn.                                                            /^S^\' ^* —-h^t^ De Stoet zal bij gunstig weder den volgenden weg nemen:                                                      ,ƒ *\'/j£ *<> vJ^.*/\\ Hushoven - Kanaaldijk — Biest — Oelenmarkt — Hoogstraat - Markt - Molenstraat - Wal (Mo- lenpoort - Bassin) — Morgat — Beekstraat — Markt - Langstraat — Wal (Langpoort - Maaspoort?^ jMjfes- straat - Markt;                                                                                                                                               y/^; bij minder gunstig weder of slechte wegen: Hushoven — Kanaal — Bassin — Wal (Bassin - Molenpoort) - Molenstraat — Beekstraat — Hoo- gensteenweg - Oelenmarkt — Hoogstraat — Markt — Maasstraat — Wal (Maaspoort - Langpoort) — Lang- straat - Markt. Aldaar ontbinding van den Stoet. In den Optocht mag niemand een masker dragen. DE REGELINGSCOMMISSIE: De Secretaris-Penningmeester,                                                                                                                                        De President, Emm. SMEETS Jr.                                                                                                                                       Math. KNEEPKENS. Commissarissen : P. CLERCX, A. H. LODER, W. LEENDERS, G. DREESEN, H. SCHAEKEN, Aug. ZEGUERS, Fr. van ASTEN, Jos. ESSER, Jos. SMEETS H. van de LAAR Fzn., L. KNEEPKENS, H. van AUBEL, A. LOIX, Arn. JANSEN, Fr. MEEWIS, Jac. ZEGUERS.

-ocr page 8-

		Bevend van moed en toch vastberaden Begonnen ze dat vreeselijk moordtuig te laden. Spoedig waren allen ter plaatse gesneld, En werden pieken, lansen en rieken geveld. Jan Koek stond met zijn lans vooraan, Zijn buurvrouw schreeuwde achteraan : «Steek, Jan, steek met betrouwen, Heek, Jan, of het zal ons rouwen». Lies, Jan\'s vrouw, riep toen terstond: tAls diene Jan stong, woo miene Jan stong, Doe zoots neet zegge Jan stek !» Men stak echter niet, was bang voor het beest, Nog nooit was c\'.an ook de duivel op Rosveld geweest. Om kort te gaan, ze stonden op een afstand te beven, En was er niet iets anders gebeurt, \'t ondier zou nog leven. Duar komt op eens een huifkar aangereden, Hoe laat \'t was, weet ik niet, \'t is al zoo bvng geleden. De voerman springt er af, ziet al die menschen staan, En vraagt wat er te doen is en zij niet huiswaarts gaan ! Onder veel geschreeuw, getier en wapengeroramel, Wijbt men op het dier en roept. «Daar ligt de drommel.» De voerman, onbevreesd, lacht nu in zijn baard, Nu hjj den drommel ziet met zijn langen staart. Hij snelt er ijlings heen, wil het dragen op zijn rug, Doch het saamgeschoolde volk houdt hem daarvan terug, En roept dan luidkeels uit : «Man! wees d.in toch voor- zichtig Anders zijn wij aan \'t verloren gaan uwer ziel mede- plichtig. * «Maar menschen», roept de man, dit is een rog, een visch, Die ik verloren heb, en \'t doet me plezier, hij ruikt nog frisch.»
		*Èe ^ogstekersvan Weert, zooals de gescbiedenis dat leert. Verzameld uit de Archieven van de Gemeente van het jaar 1001, door JEAN COURAGE. --------------»■<*------------- Burgers, burgeressen en buitenlien, Van dit jaar zult ge in Weert iets extra\'s zien : Iets wat vroeger, lang geleden, is voorgekomen, En waarvan we, in dien tijd, een afdruk hebben genomen, Om nu de zaken niet te veel vooruit te loopen, Kaden wij u aan een prospectus te koopen. Het adres is bij Manuel Smeets in de LLekstraat, Üie een ieder die bij hem komt welwillend te woord staat. In dit prospectus staat alles geteekend of vermeld, En \'t kost zoo weinig, \'t is maar een dubbeltje geld. Ue ziet daar de nienschen in hun oude costumen Kleinen en grooten, magere en ook met groote volumen. Ze zijn al lang dood, maar dat hindert ons niet. In hunjtijd hadden ze, even als wij nu, soms plezier en verdriet. Op rabot gaan konden ze evengoed als de tegenwoordige menschcn, Maar om er nu nog Lij te zjjo, zouden zij wel wenschen. In dien tijd dan, was een rog een wonderlijk dier. Hij geleek op een fatsoenlijk sterveling geen zier. Hij bad geen bokspooten, geen horens maar wel een staart, En was voor de lieihebbeis \'t kijken wel waard. Vroeger, \'t is eenige honderd jaar geleden, Is zoo n dier eens van een huifkar gegleden. Men wist niet wat \'t was, de duivel of zijn grootje, Maar \'t zag er leehjk uit en kon wel tegen een stootje, liij klokgelui, trommelslag en luid gebel, Zelfs met een «biekaer» overtrokken niet kalfsvel, Werden boeren, burgers en weerbaarheid opgeroepen tot den strijd. Och. och ! Wat was dat toen een treurigen tijd. De oude vrouwtjes verlieten heur spinnewiel, Heur mannen de centrcfuge in hun blauwen kiel. l)e schutten wapenden zich met rieken en lansen, En zietdaar nu warempel de poppen aan \'t dansen. Ten overvloede kwam nog een kanon van de artillerie, Het was braaf verroest en nieuw geweest in \'t jaar 1000 en drie.
		De voerman dronk een glaasje brandewijn, en ging toen naar huis, De menschen dropen af, stil als een muis.
		WEERT, 20 Feb. \'97. AHL.

-ocr page 9-

tef

\'-*"*

^^W^W

•^Sr».^.\'.

3

^./- \' ÜC^

v-.

Tafereel no r Gy Eerelooze beest die van angst zit en scheyt Terwyl een iedereen zig wapend tot den streyt.

Orde van den optocht: No. i. Vaandeldragers te paard met Eerewacht. No. ?. Tafereel no ï. (Rogstekers.)

-ocr page 10-

		\\
		Tafereel no. 2. Wy gaen d\'allarm klok kleppen Vrinden wilt uw handen reppen.
		No. 3. Tafereel no. 2. (Rogstekers.)

-ocr page 11-

		\\\' \\ \\JjfiJ-7 l :^3J*j;X\'•\'**\'\' ■■*"?, \'\'-- ■ ■ -■-■ ".- \'■**•\'
		No. 4. Tafereel no 3. (Rogstekers.) No. 5. Graaf en Gravin van Home met gevolg van Pages, Strijdknechten en Wapendragers. Vaandels. Volk van Weert.

-ocr page 12-

A

v-\'

•

ïM&^Jfm

-imm Wm ...

*

•,-:.;;:■•-.J :•• "vV *5n CJfo

\'%S\'

*w»*»3

T                           lek 4com den Vourman vangen. rAFEREEL no. 4. En doen hem bij den Duyvel hangen.

No. 6 De Stafmuziek uit het Wéerter Leger. No. 7. Tafereel no. 4. (Rogstekers.)

-ocr page 13-

--.....-..........v-......-

rV

"tv \\

r*

i «-/of-*»

■ * - i i • ü

^

mm*-

-\' &

7

—, pv .Jmh

) /

t.™-™. «« e                 Aan deze galg zal den duyvel hangen ïAraun. no. 5. Nfler dat jjjj is gedoodt of in den streyd gevangen.

No. 8. Tafereel no. 5. (Rogstekers.)

-ocr page 14-

		rsr»-.
		~               ,           Hendrik Vos Tafereel no. 6. Rey(Jt Qp 2ynen og
		No. 9. Tafereel no. 6. (Rogstekers.)

-ocr page 15-

^•■■\'■\'•■\'\':-\'-.j0r

•*

~                      Vrinden gaet eens aen een zey

1AFEREEL nO. 7.

Op dat ick deez plaets eerst wey.

No. io. Tafereel no. 7 (Rogstekers.) No. 11. Schout, schepenen met schrijver onzer goede stede Weert. No. na. De Stafmuziek uit het leger van den Graaf.

-ocr page 16-

		t,                „         Brandewyn Tafereel no. 8. Die moet ef zyfl
		No. 12. De „Tuuters" (Nachtwacht) en „Booje" (Veldwacht) uit den jare iooi.          No. 13. Tafereel no. 8. (Rogstekers)

-ocr page 17-

Vies                 \' , ■. f! \\ % ■-\'■ -\' "■ ■*•>• ! » i

•;\'" %MM:^

-........^Tf"***», k tl Sfy,l> \\ \'~.\\ $ j ;

i f

*vi:

Ml r"> ^ i -V^ : . «..X\'• ! I\'.: fc,.\'

•• a

Y-

ajgSpp-S

~                      Op dit biekaer gaen ik bellen Tafkrfïl no. 9 Qm een idef den streyt te meUen.

No. 14. Tafereel no. 9. (Rogstekers.) No. 15. Straatjeugd den Belleman uitjouwend.

-ocr page 18-

		/\'<ss^ liïiï :M,
		Tafereel no. 10. 0?telVan SW[ m?t betrouWen Steek Jan of het «al ons rouwen.
		No. 16. Tafereel no. 10. (Rogstekers.)

-ocr page 19-

		Tafereel no n Al was \'t den Duyvel uyt de hellen Dog zal ik er myn canon op stellen.
		No 17. Tafereel no 11. (Ro«stekers.) No. 18. De gealarmeerde Brantiweer.

-ocr page 20-

/-" r

\\

■;V? Yf r- \\"T -* ^            . .—•■-- £ƒ !~i ,^x

..CT^-^\'VS

J^...^. ".-f^^^Se «

• sk^*=

-1, lüti

■ ■ -■\'■                           - \' \'

\'Sfei tóSSJj^W»

Tafereel no. i2 Gy lompe Weertenaers weet gewis. Dat dit heden was mynen vis.

No. 19. Tafercel no. 12 (Rogstekers.) No. 20. Een Lommerten-bakkerij uit den jare 1001. No. 21. De .Regelings-Commissie.

-ocr page 21-

		Alom werd de mare van \'t voorval verspreid. Daar nadert de Schout met verstandige mannen, En dank zij aan dezes voorzichtig beleid Of, hemel! hst had er hen ditmaal gespannen ! Zijn aankomst veroorzaakte gewoel en getier, Een hevige moed komt de scharen bezielen ; Zij schreeuwen en rukken nu los op het dier, En willen het aanstonds doorsteken, vernielen, «Jan, steek.\'» riep een -wouw, die het venster uitkeek. «Als ge uw Jan» zei de and re «\'t gevaar zoo zaagt tergen Als mijn Jan, dan zoudt ge niet zeggen : Jan steek! Dan zoudt ge geen zekeren dood voor hem vergen" — Weldra toch doet de achtbare stem van den Schout Met m "eite de ruischende menigte zwijgen : «Weet, mannen !» zoo sprak hij, «dat aller behoud Nu steunt op de wijze, waarop wij gaan krijgen. Hoe zoudt gij het wagen, om zonder beleid, Dat leeljjk, dat.....wat het ook zij, aan te tasten ? Zoo menig, die \'t ongeluk niet had verbeid. En dien toch de afgrijslijkste rampen verrasten. Neen broeders, in orde, in orde geschaard ! Met kracht en beleid het gedrocht maar bestreden. Eerst orde ! Rukt dan er op los, onvervaard, Gelijk wij voorheen met de Huellanders streden. Dus komen, die snaphanen dragen, vooraan : Het kruit moet het eerst op het ongediert branden; Dan kome ten tweede de manschap te staan, Die het met bun puntige staal aan zal randen, Vervolgens, wanneer het ook daaraan ontsnapt, Indien het èn snaphaan èn lans mocht verbreken Dan wordt het met sabels in stukken gekapt, Met schoppen en rieken en pieken doorsteken Doch eerst en vooral met de klokken geluid, Om ook de gehuchten te wapen te roepen ; Dan wordt het geveld ! Ja, dan wordt het de buit Het pronkstuk van al dees heldhaftige troepen. I\'>n zou het, in weerwil van al wat wij doen. Ontsnappen, zich weren, zich durven verzetten ? Dan. broeders ! dan siddert ! dan vrees ik zijn woon. t Is alles verloren \' Het zal ons verpletten ! ... Dan is het iets kwaads, geen geirocht, maar gespuis, Dat God ons voDrzeker tot straf heeft gezonden, O broeders! • O bidt dan, en zonder gedruis Dan worden wij lichtelijk allen verslonden.\' — «Neen, koom\' het uit de afgrond, zij het uit het koor Van Satan», hernam een verstandige schepen, Het kan niet ontsnappen \' Roept slechts den pastoor. Zal die het niet in het latjjn kunnen zweepen ?» - «\'t Is recht!» zoo hervatte de dankbare schout Zoo moet men zich steeds in zijn onheil verweren Voltrek mijn bevelen, en weifelt behoud
		Dan zullen we ons tot d\'Almachtige keeren.» — Hij sprak, en een zwaar en een brommend geraas, Steeg op uit het midden der krielende scharen. — Zoo razeu op \'t zeeveld door \'t noorder geblaas En loe\'en en bruisen de onstuimige baren. — Eerst kwamen in \'t ronde, doch niet al te dicht, De zwarte geweren om t dier te verpletten, Dan zag men de zwaarden ten strijde gericht, Men hoorde de glinsterende lansen nu kletlren. Dan glimde, dan stak van de scharen omhoog Een wemelend aantal van schoppen en rieken. Het was cf een uitgestrekt bosch zich bewoog Van snaphanen, zwaarden en lansen en pieken. Alarm slaat nu \'t doffe geroffel der trom, Verspreidt de verwondering door de gehuchten, Die allen in roer zijn: het klokkengebom Doet ijs\'lijk de loopende landlieden nichten. Zij sti-oomen met hoopen door \'t veld : als een wolk Zoo worden zij zwart door de straten gedreven. En dringen vooruit door het krielende volk, En vragen : «Wat is er ? Wat wil toch dat leven ?» — «Een allerverschrikkelijkst dier , zeide do een. «Ken ondier uit het noord,m van Rusland gekomen. Al dreigen ons pieken zijn vaal zwarte leen. Geen staal is bekwaam zijne woede te toornen.» — «\'t Heeft oogen-, zegt de andere, «die flikkren als gloed, En sneeuwwitte tanden bezetten zijno kaken En steken uit d\'open muil, ja r.iod als bloed ; Hij slaapt nog, maar wee ! als het dier zal ontwaken.» Die zegt: «\'t Heeftin Hainont drie menschen verscheurd, Van daar is het pijlsnel op liudel gevlogen, Daar viel ook dit lot aan een koopman to beurt. Men randde het aan en \'t verdween uit hun oogen.» — «Het heeft», zegt weer deze, «met ijslijk gehuil In \'t vliegen een driejarig kind opgenomen, Met \'t schreeuwende wicht in zijn bloedigen muil Vloog \'t heen als een wind over huizen en boomen». — Dit werd aan den rog al ten laste gelegd. Doch velen, die \'t ongeval beter verstonden, De meesten geloofden en zeiden met recht, Dat Satan hen aanviel, tot straf hunner zonden. De Pastoor, omhangen met purper gewaad, Oatvlamt ook de scharen met heiligo woorden, Terwijl steeds de schout met zijn schepen\' beraadt Op welke manier men het dier moest vermoorden.
		DIE LZEGKKIsroiE- Op rijm gebracht door ....\'.... Een ktopman, die vroeger een ijs lijken rog Uit. Holland daar ergens naar Roermond moest varen, Vermiste zijn weg door het lage bedrog, Zoo zegt men, van eenige Helmonsche boeren. Hij daalde, hij naderde Weert, eene stad, Nog niet tot die hoogte van luister gestegen, Gelijk zij in latere tijden bezat; O neen! dezen glans heeft zij later verkregen. Toen schitterde \'t zilveren geschenk niet zoo schoon Waar \'t grimmige Noord-Brabant nu Weert mee ziet pralen Men was niet in staat om met eigenen toon Den reizenden vorst naar behooren te onthalen. Geen wallen, geen grachten omgaven de stad ; Toen zag men voor t outer de tombe niet pronken, Wier marmer de beendren van Hoorne omvat; De weg was nog hobblig, dan hoog dan gezonken. \'k Ga nu tot den Hollanschen vischkooper weer. Te Weert had nog niemand de peluwe verlaten, Toen knakkend de kar ging door de straat op en neer. De hoef van de paarden reeds klonk door de straten, In eens ploft de rog uit de hotsende kar, En ligt als een ongedierte achter den wagen ; Zijn vaal-zwart, maar flikkerend oog als eeu star Is zeker een teeken van onheil en piagen! Weldra komt een aaklig, maar galmend geschreeuw De rust der ontwakende Weertenaars storen. — Zoo schrikken de dieren, wanneer zich de leeuw In \'t midden der zwijgende bosschen doet hooren. — Men raast en men roept en men schreeuwt door de straat Het tieren zet deuren en vensteren open, Met menschen gevuld, die men bleek van gelaat, Ten halve gekleed en ge vapend ziet loopen. Men vraagt aan de gangers : «Wat wil dat gedruis, Dat woelen daar? Is er een woning aan \'t branden?» Zij roepen al loopend : «Staat gij daar nog thuis ? Gij dwazen ! De hel is ons aan komen randen.» lias werden de straten met mannen gevuld, Men zag hen, als leeuwen, met wapenen snellen Om nansto.ids, en zonder het minste geduld, Dat leelijk gedrocht daar, dien duivel, te vellen. De schrik wederhield hen, zij wieren bedaard (.\'p het zien van dien Satan, die allen deed beven. Men zag hen nieuwsgerig in \'t ronde geschaard, En niemand werd nog door de moordzucht gedreven. Geen dier was te Weert, zoo vervaarlijk zwart, Zoo vaal nog zoo leeljjk getijgerd, verschenen. Bedreigende pieken omgaven zijn staart, \'t Lag plat, met geopende muil op de steenen.
		In al dit gewoel en geschreeuw en gevaar Komt haastig de lachende koopman opdagen. Hij baant zich een weg door de onmeetbare schaar En legt den onschuldigen rog op zijn wagen.
		■

-ocr page 22-

Angcr neuintj me ezels-oore, Laammèkers, Jeangs, jao, det besteet. Vè zeen as rogstèkers gebore,             ) ,. Léve den rog! Viva oos Weert ! )

WEERTER CARNAVAL, 1897.

As(\\je dan weer zeetj passeere Ooze Vastenaovendjstoet, Wiltj os met den oetroop eere : Bravo ! Flink zoo ! Weert veuroet ! Refrein.

Op e bekindj wi ske. Op dan Weerier Sooieteite : «Unie», «Amicitia». «Cercle^, «Wis» of wij z\' aug heite, De «Harmonies» en «\'Jhalia», Kom, formeertj ein maskerade, Flinke Vastenaovendjstoet, Ein heel netto cavalcade, Einen optocht. Weert veuioet■! Re/rein : Weert veuroet! Weert veuroet! Viva de carnavalstoet! Kom veugt j ug der bi j. Och minse rooptj vri j : Weert veuroet ! Weeit vueroet! Viva de carnavalstoet ! Weert veuroet! Weert veuroet! Viva de carnavalstoet!

Weerter jonges in verre streke, In Oost of West, of Zuud of Noord, Altied es het toch gebleke, Oos Weert vergète zuj toch noot, Preesters, burgers, soldaote, boore Ontliaqje \'t woord door hun geleerd : \\è "zeen as rogstèkers gebore,              ) ,. Léve den rog ! Viva oos Weert! ) \' » * « Jan van Weert, den draod ontloupe, Ontweek dun spanreem, woord groot man, De vi jand deejet aug bekoupo ; Dao spriktj genog d historie van. En midde van al dij gelorie, Dacht e aan de Weerter streek. E was as rogstèker gebore                   ) ,. Léve den rog ! Viva oos Weert \' )

Aoj gebroeke zeen verlwene, Aug de lom inert waarm en heit, Wo de bekkers met verschene, Met groot getoet. Gein kleinigheid. Gè heurtj van geinen lommert kalle. Fèperneutjes, groote mop, Doedelkaarte, zoo bevalle, Losse zich in nihil op. Refrein. Oos vaders nebbe rog gestoke, Neet met schup tner waal met reek. \'t Duuvel.ce waas lo£ yebroke. Bezocht den umtrek in dees streek, Toen heet Weert der r lam gekrege, Ve neume hem hi j !.;ch rechtoet : Rogstèkers zeen ve toen geblevs. Léve den rog en Woert veuroet !! ! Refrein.

Laotj dan nou toch weer ins blieke, Waat het stedje Weert vermaag. Op dan Weerter erm en rieke! Op ! \'t Ks feest in Weert van daag ! Mcstreecht heet ziene Moaiusteiupel. lfeaiundj heet ziene Flarusstoet. In Vinlo Jocus geeftj \'t exempel. In Weert doa blievet: Weert veuroet! Refrein.

Viva Weert! roope vè in bliedschap. Léve den i-og! astj spanne zooj. De Weerter jong bliaftj boete vijandschap. De Weerter zeen van good allooi. Léve den rog ! zoo lang den tore, De Weerter reus, nog recht un steet. Vè zeen as rogstèkers gebore              ) .. Léve den rog ! Viva oos Weert! ) G, Deeesen.

G. DllFKSF.X.

—~i—■=ér*"4* ■• <a;>- •* -

DE WEERTER JONGES. Op e bekindj wiesle. Neeweert es het land der pinne ; De Meijerij det van de lijm ; llezeik haaltj \'t heilig wames binne ; lier Weert det stook den rog allein.

* *

«Limburgia* geettj weer in \'t noorde Heel schoon feeste, waal bekindj, Tuintj det aug de Weerter oorde Altied blieve einsgezindj.