De\'Erve* r. j. Schi e nn ef.k ex De Keven De Wed. M. v. IIeïsiscen Bosch. 1 8 8 4.

Ijen der voornaainstt* xedeeUen van onze open!gt;nre ?ods-dicnatotfenius is het pemeouscbnppciijk srezan? : hierdoor brengt de geheele pinieente opoolijk hare hulde ton aan God en den Heere Jezus Christus, onzen dierbaren Znliffmaker, door •\'en Heiligen Geest ; hierdoor verklaart zij haar geloof in , en haar vertrouwen op Hein, die ons zoo lief heeft gehad, dat Hij zün\' ccngeboren Zoon voor ons heeft overgegeven , opdat wij zouden leven door Hen»; hierdoor wordt zij versterkt in het geloof aan die waai heden, diu een milde brou van allen wezenlijken troost en blijdschap ?ijn in leven en in sterven ; hierdoor wordt haar ijver opgewekt, aangevuurd en onderhouden, om het pad van geloof en godzaligheid , la afhangen van Gods goeden Geest, ste idvastig te bewandelen, hare heiligmaking te voleindigen, en zoo geschikt te worden voor die zaligheid, tot welke wij door Jexus Christus ge--rocpen worden. Trouwens, bij het openbaar kerkgezang ver-eenigen zi.rh niet alleen de dicht- en toonkunst, om de aandoeningen onzer zielen in beweging te brongen; :r.aar onk het gemeenschappelijk zingen, en onze bijzom\'ere deelneming daaraan , de menigte der stemmen , de plegtigheid der vergadering, de statelijkheid van de plaats en den tijd, de belangrijke inhoud, benevens het doel van het gezang, en andere omstandigheden meer, die , op het hart werken , geven aan het gezang den voorrang , boven andere deden der godsdienst-oeteuing. Niet ligt zal er iemand gevonden worden , wiens gemoed eenige indrukken van godsdienst heeft, die niet meermalen dezen veelvermogend en invloed van het gezang op ziju eigen hart onder-onden h?eft , en doc.r het zingen der P$al men, tot dus verre alleen onder ons in gebruik , ic. rcua aanmerkelijke mate gesticht is. De Psalmen, die dit boven alle andere dichtstukken vooruit hebben , dat zij van Ccuo goddelijke herkomst zijn , behelzen zoo veel schoons, zoo vele treffende uitboe/.emin^en vnn velerlei godsdienstigen aard, dat zij daardoor uitnemend geschikt zjjn , om het echt godsdienstig gevoel by ons te verwekken , te verlevendigen ea lo bcvesugeu,

Cicrn wonder üan , dnt Je NoJerlandsolie Kerk, orer{iiI?\'1 van de hooze wanrde der Psalmen, lot hare stichting van dezelve heeft grebruik gemaakt, en zich niet weinis: verheugde, toen zij, voor ruim derti? jaren , eene zoo srhoone berijming van dezelve ontvangen heeft; doch , dewijl de Christenheid , door alle eeuwen heen , geestelijke gezangen bij de Psalmen gevoegd heeft; daar al\'.e de Protestantsrhe Kerken buiten \'s lands Evargilischc Gezangboeken hebben; en de Hervormde Engeliohe en Waluche gemeenten in ons Land derzelver nuttig gebruik hebben ingevoerd; ja zelfs arhter ons gewoon Psalmbcck eenige gezangen gevoegd 7ijn; too is het niet vreemd, dat een aanzienlijk deel onzer gemeenten , opgewekt door de proeven van gezangen , in den geest en toon van het vervulde Evangelie gestemd, reeds lang n?.ar een Evangelisch Gezangboek verlangd heeft.

Alle do Nederlandsche Synoden hebben, om aan dit verlangen te voldoen , on* benoemd en gelast een zoodanig Evangelisch Gezangboek te vervaardigen. Wij , vereerd met dat vertrouwen, hebben deze zeer «noeijelijke taak , onder Goto fegen, ten einde mogen brengen , en danken den heinelschen Vader, dat Hij ons bewaard en onder dezen arbeid gesterht heeft; zoo dat wij allen, de Groninger lloogleeraar L U b-M E r a alleen uitgezonderd , die door zijnen medearbeid aaa de nieuwe Psalmberijming de Nederlandsche Kerk nan zicli verpligt heeft, het einde van ons werk mogten zien.

Sehoon wij meermalen in de geleganheid zijn geweest, te betreuren, dat de NederlanJache dichters over het geheel too weinig hebben gedaan voor het kerkgezang , hebben wij nogtans het genoegen gehad , eenige schoone gezangen teviu-den in de werken van Lodemte\'ijn, Vollenhoven, Sluitrr _tSchutte, mn Alphen en anderen , die nog in leven zijn , welke , door de noodige veranderingen in den vorm, voor het kerkgebruik ziju gereed gemaakt, en nu niet weinig strekken tot aanprijzing van dezen bundel. Voor het overige hebben sommige leden onzer Vergadering, of oorspronkelijke stuk ken, of navolgingen en vertalingen geleverd, \'t welk ook door andere dichtcra en dichteressen geschied is, die wij openlijk daarvoor onzen dank betuquot; ;en ; wü hebben van dezen arbeid zoodanig gebruik gemaakt, als wij meenden me: de stichting onzer gemeenten mee?t overeentekomen, ronder dat wij eenigzins aan andere stukken , die niet door ons gebruikt zijn , den roem, dien zo als dichtstukken verdiener., willen onttrekken.

quot;Wij bieden aan onre Geloofsgenooten dit Evangelisch Ge-Mugboek , te hunnen dienste vervaardigd , met zoo veel te grootcr gerustheid aan, als zij zullen zien, dat wij geene undere gezangen hebben geplaatst, dan die met de belijdini» der Kederlandsche Hervormde Kerk, uitgedrukt in hare for-

tnuKcrcn, ovpreenkomen. Trouwens, pelijk wil voor on» ia deze belijdenin van harten instemmen, ico bc«effen wij teven», hoe weinitf wij haar belang zoikT-m lyehartigi! hebben, indien wij de leerstukken , die ouie belijdeni» kepmerken . en die een\' zoo verino?endcn invloed hebben op de heiliging van ons hart, en op onzen troost in leven en in sterven, niet klaar en krachtig had\'Jeu willen voorstellen.

Ja, wij meenden met grond te mogen vertrouwen , dat onze lifderen, aldus vervaardigd, onder Gods ze^en van jrroot nut zouden kunnen wezen , om de zuiverheid der leer , midden in den stroom van velerlei gevaarlijke nieuwigheden, ia onze gemeenten te bewaren; gelijk de oude en latere kerkgeschiedenis , zoowel als de ondervinding vrn den te^en-woordisen tijd , leeren, dat zulke liederen daartos altijd van groote nuttigheid geweest zijn.

Er zal eeniu onderscheid van toon ea wijs van spreken in - een en ander lied gevonden worden; in het eene, bij voorbeeld, een toon, die meer hoog en dichterlijk is, in het andere een toon, die meer eenvoudig is; d.m , en de onderscheidene dichterlijke vernuften , waaraan wij de gezangen verschuldigd zijn, en de natuur der onderwerpen zelve gaven daartoe aanleiding; wij konden juist hierdoor voor allerlei soort van kerkled»- gt; des te nuttiger zijn. Uitersten hebben wij getracht te verinydsn.

Wot taal en spelling betreft; resds bij den aanvang onzer werkzaamhe-\'en, in den jare 1E03 , hadden wij daaromtrent bepalingen gemaakt, die, gedurende den voortgang onzer ver-rigtingen , groo\'.-ndeels bevonden werden ovcreenlekomen met de on\'iangs algemeen aangenomen regelen, die door den Hoogleeraar Sieoenbeek zijn voorgedragen, en hebben getracht hierin met de meeste naauwkeurigheid te werk te gaan.

quot;Wat de Mclodijen aangaat; wy hebben ons niet alleen bediend van de aangenaamste onzer gewone psalimrijzen , maar ook vau dc meest bekende zangwijzen in de lïoogduitsche Kerken gebruikelijk ; doch hebben getracht te zorgen , zoo wel voor de gemakkelijkheid, als voor de welluidendheid ; en wen-schen hierdoor zoo veel te meer toegebragt te hebben tot opwekking var. den heiligen zanglust.

■Wij erkennen , ons werk zal op verre na niet volmaakt zijn; dan het hoofddoel onzer werkzaamheden , de stichting der Gemeenten , . en hare opbouwing in het geloof aan de genade . \'t welk heiligt en zaligt, heeft ons , in deze en gene gevallen , wel iets doen opofferen aan de uiterste kieschheid in de Dichtkunde , en deze wederom aan die dor Taal; zoodat wij ons wel eens vrijheden heb\'-en moeten veroorloven , welke wy enders niet zouden genomen hebben.

P.vrn lt;latzrlfde lichhen wij ons ook vfroorloofd t«n aan:ilt;?n ran den spreektoon in de liederen zeiven , die niet altijd de loon is v.m eene sprekende pemcente, maar toch altijd viui eenen spreker in en met de ; waarvan men nos

daarenhoven dit voordeel heeft , dat onderscheidene geianijen ook voor het mrer bijzonder of huisselijk ^enniik kunnen dirncn, waartoe wg dezelve ook mccnen te mogen aanprijzen.

Ontvangt dan , zeer pcliefde Geloofs^enooten ! dit tr\'\'^znnK-boek , met hetwelk wij nogmaals op de plegti^ste wijze betuigen , niets anders, dan de eer van God en onzen pezegenden Zaligmaker , cn uwer aller Icerinf; en ware stichtinj» bedoeld te hebben •. de ondervinding z.nl u leeren vnn hoe proote nul titrheid hel voor uw hart, onder den goddolijken zegen, wezen zal, wanneer het zonder vooroordeel gebruikt wordt.

\\ergunt ons in het bijzonder de vrijheid, dat wij v onzen arbeid, bij de godsdienstige opvoeding uwer kiuderer. , met allen nadruk aanprijzen : jonge harten , in welke do zaden van godsdienstige kennis en godsvrucht vroeg gestrooid zijn, kunnen , onder Gods zejen , daarvan , zoo lang zij leven, groote nuttigheid hebben. Den troost voor onze harten te genieten, Jat wij in dit gewigtig stuk aan het welzijn van het opkomende jeslacht medegearbeid hebben , is een van ouio allervurigste wenschen.

God zecrene ons werk daartoe! Hij zegene zyne Kerk in dit Land, ook door het gebruik van deze pezangen, om tuna Zoons wil, door zynen Heiligen Geest! Amen.

Uit aller naam A. vav Igt;KS ünr G , Praetet, J. A. LOTZI5, 5cri6n. J. SCliAllP, Hcribu,

W ij onderijMt hrfvene Prnlikanten cn OiulcrIin?cn, »loor alle de Synoden der Ncdcrlanil«rhe Hervormde Gemeenten, volgens derzeiver liijzonderc Besolutlcn, jrei-oinmittcerd en geauclorizeerd tot het \\erzaniclcn en vcrvaardiuen van een KV*NOEI.isch gezangboek , om , benevens het Boek der H«al-men, l»ij den openharen Godsdienst se\'mdlU te «orden , daartoe opzettelijk alhier in den Uaa» vergaderd . verklaren de voorstaande Evangki.I\'CIIE gezangf.m , overeenkomitl; onze gedane keuze, gemankte vrranilcrinüen, aan^enomem spel- cn schrjjfreicels gehoekt te zijn . en dns voor het eenigt echte afschrift van dezelve te houden ; als mede dat w\\j me\', alle naaur.\'ken rilheid hel)!ien toeseamp;ien, dat daarin niets ino!;te voorkomen, peniyzins nlrijdi;; met de san^enoniene leer der Nederland^rho Hervormde Kerk , zoo als die naar Gods Woord , in den Heidelher^srhen Catrchismns, de Belijden!* des geloofs , en de Canones van het Synode N-tionaal, te Dordrecht in de jaren SfilS en \'.C19 gehouden, vervat i»; gelijk «ij ook in «jeinoede verklaren , dat in dezelve niets gevonden vtordt , in het allerminste afwijkende vnn de \'uoven-^emrlde Formulieren van eeniirheid; hetwelk alles wij Re-tuiden met ouderteekening onzer handen.

AH A7.tIF.KTJS v*v ken BERG , Prfliknril le .-Irnhm, PETRUS ISAACUS i»e FUEMER1J , Pro/mor rn I\'redihrnt in Jrn Hotch.

. ^n.t-sri Pi-»,lifcniiMn dfnijwrden. MAEC\'^S JAN ^AIquot;quot;\' \' J\'ujj p„a. tw-\'*\'quot;-BEBNARDUS v«» WEEMKi» ,

alléluja! lof zg den Heer\' Aanbidt den Va-der, ^eeft Hem eer. Den Schepper aller dingen\' Den roem van zijn bannharti^heid , Zijn wijcheld ,

vaar behoedt, Moet al het schepsel prijzen. Heft aan , heft aan ! roemt zijn erena\' ! Hy sloe» ons mededoo-

il~r^i^zS:Z=^Es;;s^::-3Ei~5=;Ès;3 send ga\'. Hij schonk ons zijn bescherming. Zingt dan

Nooit wordt uw lof volzongen. 5. Geloofd zij \'s Vaders een^e Zoon \\ lUi hragt ons van zijns Vaders troon

Fens wordt, alom II toesebragt Lof, eer en heerschappij en inaert; \'Aon heerscht G\' als aller Koning. 4. Pen Heil-ren GeeH zy eer en prijs! Hu wil door srodlijk onderwijs Ons in zijn waarheid leiden.

O Geest van God ! bestuur ons hart. Verbeter ons, troost ons in smart, Schenk moed en kracht in lijden ! Zoo zullen wij, door U •.•eleiV ,

i. Zinst , aard en hetnel ! zi\'njrt uw\' Heei Het driemaal heilig meld\' zijn eer!

P^:tt:

i fi:

Di In

7.K OI

U u

Aj 7.

5. L

n v

Zinjrt Hem op Tioo^p toonen ! I)c lof van God vervuil* \'t heelal, Die is, die was , die komen zal, En onder ons wil woonen.

U, eeuwig\' Vader! U verheft al \'t schepsel zaam. Zingt Serafs, Knglen zinijt! heft inagten aa» en troo-

Door heel uw Kerk wordt sfeds , daar hoven, hier heneden, In strijd cn zegepraal , uw sroote naam beleden;

Lof uwen Geest, die ens ten Trooster i* gegeven , Ven I.fidsman op den weg naar \'t eeuwig zalig leven !

♦.IJ, Christus onren Heer, bekleed met maiesteit • U . N Vaders eencen Zoon . zij lof in ccuwiahcid \' Het mensohdom lag in sehuld cn vloek voor God verloren , Gij werdt, den mensch tot heil. uit cene tuaaud geboren ;

fïij helit aan \'t kruis voor ons den dood zijn magt ontnomen , Zoo baandet G\' ons den weg, om weêr tot God te komen.

Laat ons in geenen nood uw\' bg-.Sand ooit ontberen ¹(ly kocht ons met uw bloed ; Idijf, Heiland ! ons regeren ,

Ontferm, ontferm U, Heer! toon ons uw mededoogen! Op U steunt onze hoop . o God van ons vertrouwen ! Ey worden nooit beschaamd , die op uw goedheid bouwen.

Ontdekken , ivic ontleden ? Wy menschen z\\jn van sristren , trü \' Maar, eer het aardrijk was , was Hij , Ja \' eerder, dan de heeinlen.

Aanbiddend neêrsrebo^en • Der heemlen lioot; omvat Hem niet. Hij is onzi-rtliaar , \'t schepsel ziet Hem enkel in zijn werken.

By Hem is wisheid en verstand , Hij Hem is sterkte ; zijne hand Omlt;gt;|iant cn aard en hemel. 6. Hij is, hoe ver Hij srhQnrn mootr, Nahij , waar w\' ons hewewen ;

Voor Hem verbergt treen duisternis; Pe kiem zelfs der gedachten is Niet voor zijn oog verborgen. 6. Wie. Imiten U, zal voor den val Deez* aard, o God! behoeden ⁷Wie , buiten U, dit gansch heelal

Gg slaat de gan^-che schepping ga\'. Gij zyt barmhartig , vol gena\', Ken vader , een ont fermer.

Ook mij , ook mij voor eeuwig ! 8. O God! die mij d\' onsterflijkheid Daar hoven eens zult srheaken ,

Die zij myo troost. mijn dierbaarst fjoed , Die sterke mij met kracht en moed , Om tot uw eer te leven.

Gij blijft; uw Evangeliewoord Zal eeuwig met II ongestoord Zijn kracht en stand behouden.

Van ü zal niots mij srhclden : Dc werehlvreutrd versaal met haar, Maar Gij zijt onveranderbaar ;

Waar \'t moo^lijk , «lat ik d\' aard outvloog. 6. Wie kan zijn eigen hart vertrouwen ,

eer bedoel\'. Zijn niet beseff\', zijn onmagt diep gevoel\' f 9.- Uw oppermagt reikt verder. Heer!

Daar siddren wij . en toch vertoont die kracht De schaduw slechts van uw geduchte magt.

Gij spreekt. het is; Gij wenkt, het staat reeds daar , Wat immer was , en zonder U nooit waar.

Hij meldt de magt, die hem blijft schragen ; Meldt, dat de wenk , die hem heeft uitgerekt, Hem cn zijn heir ten eeuwgen pijlaar strekt.

Hij , die \'t Refrouwst op aard zijn tflak verrigt, Is \'t meest aan U en uw gena\' verpligt.

eilig* God ! voor wien steeds waarheid . Reinheid van het harte geldt ; Eeuwig Licht ¹ daar niets dan klaarheid. Niets dan vlekloos licht uit welt, Laat uw

schrift aanschouwt, Die l^ze, wat liij sprak;) 2. „ Eens wordt de sterkste rots vergruisd, , En \'t hoogst ceberirt stort iu ;

einde\'.oo/p Majesteit! W aanbidden uwe heer-lijkheid , Zoo proot, als onbefjenneu! Zijt Gij be-

dekt voor \'t sterflijk 005, Uw Daa:n gloeit j den hemelboog In duizend, duizend

3. . God . God !quot; roept elk , , ons wrocht zyo hand , , Wij allen zijn van zijn verstand

5. Noj; spreekt uxv alma^t: „ Rr zg licht !quot; En nacht en duisternisse zwicht

Een eedler schepping blinken. 7. Hoe heerlijk zijn uw werken. Heer! U dank\', U loov\', U prijz\', U eer\'.

oe blinkt uw majesteit alom In \'t onbe-grensde heiligdom Der schepping, eeuwig\' Koning! Straalt ons by nacht de hemel aan , Dan zien

2. Bö \'s werelds aanvan? sprak *iw mond ; „ Het licht zy daar!quot; en \'t was terstond.

De wooningen aanschouwen Van Hem, die schuld om niet vergeeft. En daar als onze Vader leeft.

Een zoon beschouwt zyns vaders matrt Zyn\' rijkdom , wy^heid , liefd\' en pracht.

Dan is Hij \'t onk , aan wien w\' in nood. Ook in rten strgd met hel en dood , Ken rots der eeuwen vinden,

Verhoogd\' ons tol zijn leden ; Zou God, daar Hij zijn\' Zoon liemint, Aan hen , die Hij in Hc-n hemint,

Hier is de wijsgeer slechts een kind; M tar die hier Jezus meest bemint. Zal daar de wgsste wezen.

11 ij spreekt als Heer, en uit zijn\' stand en orden Keert alles tot zgn niet straks weêr.

Hg heersrht als God , en zijnes zetels veste Is op de trouw en \'t regt gesticht.

Wat is, of was ligt voor Hem lgt;loot. fgt;. Om njij in \'t roml Schept H ij mü rust en ze^en ,

Hij geeft mij kraent en hulp op al mijn wegen , ~ Ea mij , en u keat Hij gegrond.

Ons wensrhen , bidden , nmaehlen , Wat kwaad wij doen , wat iroeil wij ooit betrachten , En ijlt ter hulp in onze smart.

Schreef in zyn hoek , hoe lang ik hier zou leven , ling, rer HQ my het aanzyn gaf.

Elk stofje zelfs, dat G\' aanzijn hebt geschonken. Verkondigt zijnes Scheppers magt,

Gg lucht, cij zee . irij velden , liersen , dalen ! GO züt zijn lotlied , gij zijn psalm.

Heer \' dat mijn hart zich met dien troost dan stille. Dat d\' eigen zorg ook mij bewaart.

17. GODS V O O R Z I K N I G H E I D. Wijze; Wer nur den lieben Gott laszt walten.

by Hein veilig en geborgen. Dién redt Hg goillgk, wonderbaar: Wie op den hougen God

. De man , dien \'t wel gaat, is Gods kind ; _n Ik moet gewis zijn liefde missen ,

„ Want voorspoed volgt dien God hemint.quot; Hoe donker hier Gods weg ook schijn\'. Hij toout eens, wie zijn kindren zijn.

Ligt niet in \'t geen ons treuren doet Voor ons de kiem van \'t heilzaamst goed?

Terwijl uw ({quot;quot;\'\'t. waardoor al \'t schepsel leeft. Ons leven, vrced en vreugd , ja alles geeft.

Gy ziet het ook . hoe zeer dat kwaad ons smart, En kent den stryd daartegen van ons hart.

G. Gij weet, hoe graag wy naar uw voorschrift leefden , En naar het doel van onze roeping streefden .

En, welk een troost! als onze voet vertraagt , Dan voelen wij , dat uwe kracht ons schraagt.

Gij schikt den strijd altoos naar onze kracht , En \'t wordt ons heil, hetgeen men rampspoed dacht.

9. Zoo ziet Gij ons, zoo hlyft Gy voor ons waken , Met eene trouw , die alles wel zal maken ;

Zoo leidt Gij ons , zelfs door den grootsten uood , Tot aan , tot in , tot over graf en dood.

19. GODS VOORZIENIGHEID. W ij z k : Auf dich , mein Vater ! will ich tranen, (veranderd.)

uren, Met wysheid, niatrt en meusdienuiin, 2. Wie, wie van alle menschenkindren Kan ooit uw\' vrijen raad verhindren ?

De plaat* bestemd van ieders wooninR, Den krin?. waarin hy werken moet, De maat bepaald dier zefreniiiKen,

Wourtt O\' alt yd onzen wensch verhooren, Dan was \'t geluk voor ons verloren ; Uw wijdheid kent on« heil alleen.

Geef ons, dat wij den kostbren tijd Getrouw in uwen dienst besteden , Oui door \'t geloof Hem natetieden, Door wien Gjj onze Vader zijt. 9, 7.oo zal ons hart den dood verachten , Kn vrolijk op uw toekomst wachten ;

Och \' houd ons steeds voor U bereid ; Zoo zj) ons sterven , vroeg of spade , Om Jezus bloed , door uw genade , Een ingaan in de zaligheid.

RUST IN GODS BK STUUR. Gf». 20. 21. 3. Hy , die zijn\' ei.^en^, wpï wil jaan , 7iet dwaallicht vaak voor Marren aan ,

eilig , heerlyk Opperwazen ! Die het groot heei-al gebiedt, Alles inoog verdonkring vreezen . Maar dat vreest uw luister niet; Zitten wij in treurig

Wij , die stof zyn . niet met al; Alles zij ten dienst U vaardig. Of het sta , dan of het vall\' , Zoo uw luister maar mag blinken ,

Doe dan vry al wat Gy doet; Of wij drijven , of wij zinken , Wat Gö doet is even goed.

Cm. 21. TEVRKDENIIEID IN GODS BESCil FKKING. 23 In u\'v* wll is ons !;pnop*»cn,

En betreurt ze dai» aan dai; , H imkert naar het ceen hij zien zal, Wenscht terus \'t geen hij eens zag.

zijn\' wensch En klein ontwerp te schikken ¹Daar wijsheid , die geen\' eindpaal heeft . En liid en

Om my uw\' Zoon te schenken \' De Uaauw\'te twijllin^ waar hier hoon ; Cf zoudt Gij niet uw\' eigen\' Zoon Niet alles nan mij schenken ^?

nacht van bange zorgen \'t Uitzigt uwer hoop bedekt, Al* de lichtstraal van den morgen

Ons, uit dezen nacht van zorgen, Slechts tot zorgen wekt: Ach! wie geeft dan nog voor mengcheu Troost in zulk een bitter lot ? Ja ,

Wat mij nog drukt, is weldaad. Heer! Het zuivert, heelt , maar doodt niet nu Geheiligd door uw Igden.

25 . 26. O K D E R K A M P B M. hü Iridt mij op door rqinp pii «Iruk , Tot ware dcu^d en rein ireluk; Daarvoor 7.al ik Hem danken.

Den bitlren neildrnnk gchroomen , Daar Gij door uw\' vcizoeniiifrvdood Het wran^st aan hebt ontnomen? Neen . starend op dat liefdepand , Kus ik lt;Ie vaderlijke hand , In \'t midden van mijn lijden.

Mijn Vader ! och verlaat mij niet, ?»x«tüd mij , waar \'t moet wezen ; Dat ik , voor eigenliefde doof, Aan uwe liefd\' alleen Reloov\',

. Ach, Heer! waar straalt erbarme Waar lacht mij redding aan , Dan in uw Vaderarmen ,

De nood , die \'t hart beknelt, Zijn niet voor U verborgen, Die mijne tranen telt.

. .Ta , bron rn steun mijn» levens , Mijn Vader en mijn God ! Uw licfd* en wijsheid tevens

Bestuurden steeds mijn lot. Wat rampen mij bestrijden , Wat om mij zameimpnnt, De beker van «mjn lijden Komt van een vaderhand.

Blijft G\' op mijn heil bedaolit; Gij plaatfdet hooit van harten Het mensrhelijk pe«lacht : Het leeil, dat zelfs den booren

Hier strekt tot. turhtiirinsr, Werd door uw hand gekozen Tot. hnn verbeterint».

. Gij huwd\' aan zonde smarte , Ann zeedlijk kwaad hier pijn , Opdat in \'t eind hnn harte Kr aan pespeend zon zijn. D:i!i juiehen z\' om een lijden. Dat zoo veel heils vervin? , Daar Knirlen zich verblijden Om hun verbeterinff.

, Kn zon dan \'t hart versatren , Dat op uw\' naam vertrouwt. Als \'t onder uwe slasren

Een vaderhand aanschouwt \' Zou ramp de hoop vermindren Van \'t hart , aan TI pewijd \' Neen ! \'t zijn uw liefste kindren , Die Gij het meest kastijdt.

Reeds juichen hart en mond ; Nooit was uw licfd\' ons nader, Dan toen G\' ons lijden zondt. Waf ons hier noj; verheide , Wij stellen \'t in uw hand , En treén op uw geleide Gerust naar \'t Tnderland.

Psalmen zingen in den nacht, Hooren , wat Cy ons wilt leeren , Uw bevel piet daden i

d\' uitkomst willig blind , Stil zijn-ala \'t gcspeende^kind^^ 2. Leer ons warsrh zijn van het zorgen Voor don naderenden morsfen ,

Dat trij nergens uitkomst ziet, Nog hebt gij geen kwaad te vreezen: Is de nood zoo hootr gerezen ,

Srhroom niet Hem om hulp te vragen: Vest in bans\' en droeve dagen Al uw hoop op Hem alleen ,

Nimmer zal Hij ons beschamen : \'k Weet zijn woord is Ja en Amen , Zijn beloften feilen niet.

Heeft Hij steeds getroost, gered , Eeuwig wordt Hij trouw bevonden ; Ja, in duizend bange stonden Heeft Hij steeds getroost, gered] Op het kinderlijk gebed.

Wordt unj zepen op den duur; Ruisschen in deez\' dorre landen Ook sreen bronnen door de zanden . Heeft de nacht niet zelf» zijn licht , Als de zon schuilt voor \'t gezipt^?

Ais een klare beek daarheen ¹Kwelden m\' immer leed of zorgen , \'t Was slechts kort, en eiken morgen , Als mij uwe zon verheugt.

Deelt G\' ons milden zegen meS , Jaren, maanden, dagen, stonden. Altijd , Vader ! ondervonden Wij uw liefde, wg uw magt;

Voor liet luetisnhelijk ({cslarht, Vrienden , die on* hart verblijden , Die ons troosten in ons lijden .

Als w\' aan \'t einde van dit -Irijden . Als verwinnaar» , ons verblijden Bij \'t ontvangen van de kroon Uit de hand van uwen Zoon • 10. Vloeit nu , laat u niet bedwineen , Stroomt nu onder \'t lofgezang. Dat wij God ter eete zingen .

Vreugdetranen van mijn\' dank! Tot een eeuwig zalig le\\en Is mijn aanzijn mij gegeven ;

stc vreugd Hem zelfs voor d* eeuwigheid verheugt. 3. .Ia , wereldvreugd is smart hieibij ,

a bet lieil «Ier \'lankbaarheid ; Tot een eeuwig zalic mijn aanzijn mij freReven . \'k Voel verrukt

Als w\' aan \'t einde van dit strijden. Als verwinnaars, nns verblijden Bij \'t ontvangen van de kroon Uit de hand van uwen Zoon !

ste vreugd Hem zelfs voor d\' eeuwigheid verheugt. 3. Ja, wereldvreugd is smart hierbij ,

Mnnr vreusd in Goil bronst 7.ielru^l mcfi , Kon zielrust, lt;lic s;ern tvoêrpji\' Lppft ,

Op \'t oiTerblord van Golpo\'.ha Geeft vreued aan \'t hart , hoe \'t oog ook sehreit, Zulk treuren zelfs is zaligheid.

Zoo kleedt , dat zij \'t van Vorsten winnen: Hoe waardig zyt Gij , dat ons hart ,

Wat zult G\' ons met uw\' Zoon niet schenken ? Ja , hemel , aarde , leven , dood ,

Zelfs nosf is God voor zondaar» goed : Door Jezus Christus bloed Is onze schuld irelioet,

Ik kreeg verlichting, en mijn hart Gevoelde mijn bederf met smart, -Den jammer mijner zonden.

Nu zwak , lt;lan traa^ in \'t werkquot;n ; O God ¹ Gij kent dat ijroot gevaar ,

Maak mij voorzijftiff , welbedacht, En tesrcn \'t kwaad steeds op de wacht, Kn kloek van moed in \'t ktnjdcn.

S. Verflaauw ik , help mij zwakken traan , Och ¹ blijf mijn krachten stijven , Bpoor zelf mijn hart tot bidden aan ,

Of val ik , Vader \' vat unjn hand , Dat ik naar \'t henielamp;ch vaderland Mijn reis met vreugd volbrcnge.

Bemint. wat G\' ons leert haten. O Cïod ¹ o God ! wat hulp, wat raad ! Waar vinden wij het ende Dier ellende ?

Gez. 31-36. ZEDELIJK BRDEK7. Als zondaars tot U noodrn : Wij komen. Heer! op mv gt\'l)olt;l, O Heer \' wil ons verbeven ,

Schenk on» \'t leren ; Des zondaars «looil , o God ! Kan U toch niet lichamen.

3. Dan, Heer \' een waar eevocl van onze zonden , Een hartluk leed , dat w\' uwe wetten schonden ,

Doen ons voor IJ beschaamd , veroordeeld staan. Ontfermend\' God \' kom ons met uw irenaile In onz\' ellend en diep bederf te stade.

4. Hoe (jansch onwaard w\' uw gunst ook wezen mogen. Verheerlijk nog aan ons uw mededoogen ,

Vertroost ona hart door vaderlyk vergeven , En schenk , vermeêr ons voorts door al on» leven De gaven , Heer ! van uwen goeden Geest.

Die ons steeds meer der zonde sterven doet; 7no zullen wij die eedle vruchten dragen ,

Wekt hen steeds tot vreugd ; Kracht tot poede werken Voelen z\' in zich sterken.

Want pij zijt Gods woord \' Dat ons, Heer! Den troo«t dier leer Geene twijtlinp ooit ontroove !

En mij ïoo vaak voor \'t beste Wezen Als voor een\' dtringpland doet vreezen, Is , tvreede zond\' ! uw wrange vrucht.

Schoon \'k weet, dat zg met duurzaam wroegen Een vlugtig oogenblik genoegen Voor \'t hart beloont, dat haar verkoor !

4. Geen opzet baat . waar z\' aan komt lokken ; Mgn hart . van diep bederf doortrokken ,

5. Mijn Heiland ¹ hoor mijn angstig E\'.neeken; Gij slechts, Gy kunt die banden breken.

Och \' leer m\' «an (ïods gena\' gelooven , Dan kom ik eens haar kracht teboven , En zonde heen-cht in mij niet meer.

7. Hoe \'t ongeloof zich , onder \'t roemen. Getrouwheid met zich zelf inoog noemen.

Gods liefil\' is aan zich zelv\' verbonden . Eén schuld en millioenen zonden Verzinken in dien oceaan.

10. Mijn Jezus! schoon \'k U niets kon toonrn , Daii zonden , die dit hart bewooneu ,

Och ! leer ni\' ook daar mij zelv\' vergeten . Om , aan uw\' kruispaal neêrgezeten ,

\'k Za? mijn schuld met schaamt\' en rouwe, \'k Zas , waf God m\' in Christus gaf ;

Schenkt z\' aan zondaars, schenkt z\' ook mij; Dm zelf» , als mijn onvermogen ,

Van Adam vindt in U een* vader weder [ 2. Zijn afval brast Al \'t nageslacht In cindclooz\' ellenden :

. Ons wreevliV hart, Tn diep verward lu wereldllefd\' en lusten, O God \' onziet Uw hoogheid niet. Wil niet in U ben:aten.

Doet ons op redding hopen. Zet in uw\' Zoon Tot uwen troon Den weg voor zondaars open.

DE O N T F E R M E U. ij z K . Mir nach , sptirht Christus, verandering in den tweeden regel.)

Strak» klagen : „ach ! ile Heer vergeet, , Verlaat de zijnen in hun leedquot; ?

_ Eu ware \'t nl, dat zij haar\' zoon , ₀ Haar* eerst•rrlioorneu kon verbeten; , Ik, ze;rt «\'c Heer, verbeet u «iet, „ Ik, zc^t de lieer, verlaat u niet.quot; Dat hebt Gij zelf, o God ! verklaard Wij iiioquot;en \'t op uw woord pelooven ;

Wat ramp ons hier ook wedervaart, Niets kan ons van dien troost berooven ; Sterk dat peloof uw\' naam ter eer . Ja , Amen ! wij frclooven \'t, Heer ¹

42. TROOST DER VERLOSSING, W u 7, K : leh danck dir schon , durch deinen Snhn. (met eene kleine verandering in den tweeden regel.;

denkbeeld, dat ons leven geeft! Wat Bterv-jj—-lt;*----^=^L—-Qi:—^-—7lt;tamp;zjLizz£zzzzamp;z-amp;:z£zz^:

IVervul mijn hart met lof en d.-iiil Zoo dikwijls ik uw\' naam ook noen En maak , dat ik mij levenslang Bij elk in U beroeme.

k ooit mogt waardig zijn , i U hier smaad verbeidde ; jij , dat neen smaad of pijn i uw liefde scheide.

IC. Is \'t hart niet altijd even blij , T)e kracht van mijn geloof soms kleiner: Versterk , volbreng mv werk in mij , En innak mij daalt;rlijks reiner. 17. Schonk God ons zijn\' geliefden Zoon , Zoo mag ik op mijn sterfbed denken , Zou zulk een God ons met zijn\' Zoon Niet alle dingen schenken ⁷

Hoog , omhoog , hel hart 2. Pracht en schoonheid moog wat schijnen , \'t Is aan d\' ydelheid gelyk ;

Niets kan ons voldoening geven S. \'t Eeuwiff leven, eindloos hef»!Jjk, Dat ons na dit leven u-arht.

Werkt onzi^tbaar, maar met kracht. Sluiten wij slechts \'t vleeschlijk ooj?, \'t Wave leven i» omhooir ;

Die ons hart eens smaken zal; Wat ons ooit op aard verheugde. Gij verheugt ons boven al!

Waar w\' TI eeuwig lieven . loven; Jezus ! trek ons hart naar boven. C. Och! dat aller men\'chen tongen,

Aller Englen zang. o Heer! Zamenstcmden , zamen zongen Eeuwig tot uw\' lof cu eer !

leden, En eeren U als ouzen Heer, Met liedren en gebeden. Dat alle magt, hoe hoog , hoe f»root, Voor TJ , o Gods getui - ge , O eerstge-

Juirht. nienschen , Engten, zamen ¹Juicht met een vreugd , die \'t al verstomt , Juicht allen , Amen I Amen !

duizenden omgeven , Geplaatst zijl aan Gods vegtcr-hand , Kn daar uw vreugde ziet volmaken , Nu al die

Maar doornen U in \'t \\-lecsrh gegeven , Met zat? uw lieW* en \'t zas; uw\' strjjil;

liet hefft uw bloedzweet Ingedronken . En \'1 ra?, dat Gy . aan \'t kruis geklonken, \'i Vertrouwen van kef. mensohdom zgt.

C. Al nioe«t het transrh heelal lier wij ken , De liefde , die G\' op aard liet blijken,

En op deez\' aard , waar Gij wouilt. lijden , En ons van zond\' rn dood bevrijden ,

W ij z E ; Irh danck dir schon , durch deinen Sahn. EKKSTE A r IJ K F. I. I N G.

Hij keut den v^r|js. ^d\'\'ⁿ ^\'j \'gt;e^steedt t O eeuwig God ! voor menschen.

Terwijl de Hemellingeo Als \'t hoosste toppunt van uw eer , Uw zondaarsliefde zingen.

Gn schuwt geen\' smaad , geen lijden , . , . Geen\' angst, eeen kruis , geen\' vloek , geen» doof. Zoo \'t zondaars kan bevrgden.

Men spot, daar Hij vertrouwde, En eispht, bjj \'t prriinmen van den dood, , Dat Hij zirh zelv\' hehoude.quot;

Die dood en eraf deed beven , Die mensch werd tot njns vijands nut, Wil sterven en vergeven.

Behoeftie, maar aan God verkleefd , Menschlievend en onschuldig. 30, Hij sterft en geeft zijn\' Vader d\' eer ,

Door \'t menschdom snood geschonden , Hij sterft, en treeft aan \'t menschdom mee; Dan z\' ooit in Eden vonden,

Schoon met onzigibre keren , Het klinkt, al hoort «Ie Jood het niet. Den Heiden zelfs in d\' ooren.

✓ Min om zijn Godhei,l t\' ceren , Dan om van Hem op Golgotha Gehoorzaamheid te leeren.

Én wil uw menschheid kroonen Met. zulk een\' elans en majesteit. Als slechts bij God kan woonen.

43. , Het Lam, voor ons op aard geslagt, . Is eeuwie waard t\' ontvangen , De wgsheid , rijkdom , eer en kracht, , En dankbre lofgezangen !

an Gods eisch voldeed , Hier zij zijn lof gezongen. 2. Gij Zoon van God ! Gg mensch , als wij ,

Onder vreiiird en smart Geld\' uw liefd\' ons \'t meest, Slrekk\' ons hart uw\' Geest Eeuwig tot een wooning!

Verloste zondaars zingen -, O ¹ neem het aan, 2, Ja, \'t was uw lust, een mensch te zijn !

3, Nu leeft Gods Zoon in mensrhlijk vleesch! Hij stierf voor ons, maar leeft bij God, En sterft niet meer. O ralig lot!

Gods Zoon , dat d\' aard haarquot; Schepper vreez\'! Gods Zoon , verhoogd in heerlijkheid.

Ik vrees peen kwaad, maar klaap het Hem: Hoe proot in eer. Hij hoort mijn stem ; Hoe ver van d\' aard , Hij kent mijn hart,

5, Waar is een vreupd , een kalmt\', een heil, Zoo zalip, als dit hoopst penot ?

ontbreken , In die streken Wacht mij rust en . Zonde , zwakheid , angst en zorgen Voor den morgen Van den das;, die no? niet is,

Mogen aan mijn blijdschap knagen ; \'t Licht zal dazen Midden uit de duisternis.

Hij, die nooit beloften schond. . Dit geeft lust, en moed , en krachten , Om te wachten O 5

Is Hij vleesc.h voor ons geworden. Hij zoo diep voor ons verlaagd; Ja, Gods zoon werd onze broeder.

Zoo is Hem ons heil betrouwd , Hem , wiens sterven ons verzoende , Hem . wiens leven ons behoudt.

Door Gods Englen toegejuicht , \'t Voorwerp van der menschrn hulde, Voor wien eens \'t heelal zich buigt,

Vreugde zonder eind of v^a®l-Zond\' en dood ! waar is uw prikkel T Graf! waar is uw zegepraal?

vall\' of zwicht\', Myn deugd beveiligd wezen. 2. Gij . algonoegzaam in U zelv\'.

Uw liefde kon niislromven ; Doe zinkt mijn laatxte tnryflinET ncór , Als ik op uw (reyrhenk , o Heer!

De p-ft uws Zoon.*, matf srhouwen ; Orh ! dat ik starend\' op dieu Zoon, Altijd tot uw\' geuadetroon

Vertrouwend , vrolijk nader\'. En , veilig in uw\' liefdesrhoot, \' Tot U noir stamel\' in den dood ,

l dat angstig schroomen ? Komt ^ twijfelzucht ons ooit te sta\' ? Wie moet niet als een zondaar komen , Niet enkel leven door gena\' ? O zalig hij, die, uit zijn nooden Tot Jezus en zijn heil gevlo-

Hoe diep g\' uw schuld voor God moogt voelen. De xonde zal steeds feller woelen,

Riift, waar g\' ook henen wilt, uw crangen, Als zondaar moet ku frunst ontvangen,

Maakt Gg mij het hart! Die op U ver rouwen Doet G\' uw heil aanschouwen. Redt G\' uit alle smart. Nimmermeer Doet Gg , o Heer, Vriend c

Als \'t heelal Zich neigt ten val. Als uw oordeel ang«t zal wekken , Zult Gij mg bedekken.

Mijn Verlosser leeft! \'t Ligchaam moog verderven , \'k Weet , ilat Hij . na \'t sterven , \'t Heerlijk wedergeeft.

Range dood , O laatste nood ! Doe vrij \'t hart van zondaars siddren, Wat heb ik te siddren ?

\'t Zuchtend hart, Dat in zijn smart Redding van uw gunst blgft nachten , Zult Gg niet verachten.

Dat uw hand Mij houdt in stand, Dat Gij mij behoedt voor \'t kwade, O ! dat ia genade.

Mijn c-emoed Kan al het poed. Waar hier dwazen ooit naar trachten, Ryk in U , verachten.

Daar wjj hier naar haken ? IJdelheid en smart. Gij verheugt Met ware vreugd; Gij zult allen, ilic U coren .

Steeds tot sterkte zij ! Zoo verblijd Wacht ik den tijd , Om het doodsdal door te streven Naar het eeuwig leven.

Niets dat mij van God kan seheiden . \'k Zal, wal ramp mij moog verbeiden , Juichen midden in de pijn ,

2. Wees , door de grootheid van uw\' geest, liet wonder en \'t geluk der menschen ,

Is d\' eer het wit van uwe wensrhen , Is \'t niet Gods liefde , die u drijft, Zoo vtrft . dar. pij . hij \'t grootst vermogen, üij Englenwijsheid , in Gods oogen Niets meer, dan klinkend koper, zyt.

3. Sticht huizen , geef daar d\' armoe\' brood, Deel kleedren uit, die naakten dekken ,

Deel_ ouder hen uw haav\' en goed ; Nog niets hebt g\' in Gods oog gegeven , Zoo liefd\' en dank uw hart niet dreven, Niels, dat u eenig voordeel doet.

Geldt wijsheid niets, niets gelden kraciteu; Hij wil het doel zyn van uw trachten ilg eischt, dat gg in liefde blaakt.

Dat is \'t, wat God iu ons hrhaagt, En, zoo wij niet dat hart bezaten Zoo zou een leven ons niet baten-. Dat roem op Englendaden draagt.

Vraag niet slechts, wat uw daden zijn. Vraag meer uit welk een hart zij kwauica ,

Doorzoek voor God , die alles riet, Of \'t ook door liefde zij ontsteken ; Hij , wien \'t aan liefde blijft ontbreken. Heeft ook het waar geloove niet.

Lacht nooit om \'t aanzien van gebreken. Zij zwelt niet op, z\' is zelfs geduld.,

9. Zij sluit het oog voor \'s naasten kwaad, Neemt nimmer in zijn\' val behagen ,

Zij is \'t, die ons met kracht voorziet. Om naar volmaakte deugd te streven , Zij maakt Gods wil uw vreugd en leven , En namaals zelfs begeeft z\' u niet.

Geef mij , mijn God ! dat ik uw wetten Ten regel van mijn doen moog zetten , Uit dankbaarheid gehoorzaam zij.

Maar , ach ¹ het snood bedrog der zinnen , En \'t zondig eigen t\' overwinnen ,

Ach \' neen , ik blijf in \'t pligt betrachten Tc vaik moⁿ etsen «iaden achten ,

Naar \'t geen voor mensc4ien deugdzaam scheen : Naar \'t geen in uw oog niets beteekent,

Zoo tracht ik nooit naar vuil gewin , Zoo drijf ik, door mijn braafheid kloeker, Met mijn bezitting nimmer woeker.

Pleeg nooit bedrog met waar of maat, Sla gierigheid en spilzucht tpjren . En \'t goed , in uwe gunst verkreiren ,

Englenhei ligheid wordt duister, BO \'t licht van uwe heiligheid : O Gij ! zoo onbesmet, Gij zgt myn Hoofd en wet; Heiige Jezus! O, heilig

O Jezus! steeds uw welgevallen , Gij zweegt voor Hem op alles stil; Och ! mogt, all\' mijn levensdagen , Wat Hen» behaagt ook mij behagen.

Mijn wil zich voegen naar zijn\' wil. Dat ik met al mijn\' lust In zijnen wil berust\' ;

3. Steeds arbeidzaam , vol van zorgen , Waart G\' altijd bezig, van den morgen Tot aan den laten avondstond ;

\'s Vaders wil was daags uw spijze, \'t Gebed uw nachtrust, Hem ten prijze: Och ! dat G\' ook mij nooit ledig vondt,

Waar men aard\'chen ro^in of voordeel Ooit voorkeur eaf, uw wikkend oordeel Besti\'urdo juist den evenaar :

Dan \'t doen van \'t geen uw Vader wilde _tDit was uw spijs , uw lekkerny ; In zelfsverloochening Vondt G\' uw verzadiging :

Vader , U , oneindig\' God ! Wö , wij wederspannelingen , Wij, bedorven van natuur, Overtreders ieder uur.

Wi) van zulk cpn voorregt zinpcn! Nimmer geven w\' U , o Heer! Van die gunst, naar waarde, d\' eer.

God ! daar is geen God , als Gy , Gy alleen zljt waard . dat wy Onze liefd\' en ons bedoelen Kenig risten naar U heen,

Jood en Heiden, eens verheugd. Van uw liefd\' in Christus zingen , Juichen om uw heerschappy ,

«jj XJL ^eh Jezus lief! Hy is mijn licht en kracht. Waarheen ik mij in aagat en droefheid wende ; ^ Och , wU rd alom dien Redder uit ellendequot;.

6. \'k Hrb J«us lirf? Hij zal mö «loor zgn\' raad Geleiden tot den laatsten mijner «la-jen;

Dan wordt mijn ziel van alle zond\' ontslacren , Dan dank ik Hem voor al \'t geleden kwaad.

\'t Gewormte tnoosr in \'t jrraf mijn litrrhaam schenden ,• Geen nood , daar Hij , Hij zelf mijn stof bewaakt.

uw\' Zoon gaaft in deu dood , Gij eischt, dat deugd eu heiligheid Ons h.er ten hemel \\oorbereid\'.

8. Leer ons , hoe \'t zaad , met smart trezaaid, Eerlang met blijdschap wordt gemaaid ;

AFMAN1NG VAN DE ZONDE. Gez. 10. Leer ons, hoe hij al \'t aardsrh verdriet, Hij toch het zaligst lot Reniet,

In het annsrhijii van u«\' Zoon. Jezus\' «lie U telv\' verzaakte, Gij gezegend\' en volmaakte,

Eén Heiland , één behoeder Is onzer aller broeder Één uitziet i» onz\' aller lot.

wil ik nooit vervloeken, Ofschoon hij mij ver-vloekt. ZarhtmociÜB wil ik hem bejeejjnen ; Al dreigt hij , \'k dreig hem niet, Eu scheldt hij mij ,

ik wil heui zeegueu, Omdat mijn lieer \'t gebiedt. 2, Mijn Heiland, aan geen misdaad schuldig.

Voor ons zelfs (jaaft G\' IJ in den doud ,* Wat moeten wij dan in den nood Niet Kraag aan armer geven ?

\'t Ontbreek ons nooit aan \'t harte; Elk liefdewerk word\' in uw kracht, In uwen naam , door ons volbragt, Dan zal het God behagen.

Maar straks stuift crij weer op. en woedt. En srheldt zoo liefdeloos . zoo heet , Ms die u eerst schold immer deed.

Naauw he!gt;t s\' u in \'t trewoel licKeven, Of aanstonds werkt de boo\'e lust; Dan wordt Rij ras het waken moe\'. En -jeeft aan \'t kwade strafbaar toe.

Mint matigheid: maar ook treduld? Gg laai jreen\' armen hulp verbeiden ; Verireeft g\' uw\' vijand ook zijn schuld ? Uw hart, hoe «roed het u ook schijn\'. Moet aller zonden vijand zijn.

Vol van bedros in eiken hoek Dus past de waakzaamheid den Christen, En daairlijks ernsti? onderzoek;

Maar \'.oekt jjij , voor zijn aansezijjt, Opretrt naar uw verborcen zonden , Hij geeft u telken* meerder licht;

En zet . op \'t pad var. goede werken , O God m^n wankle schreden vast. En houd mijn hart. in waakzaamheid, Altijd voor uwe komst bereid.

oe naauw ik mg aar, U verbind\'. Wat zaligheid ik in U viud\'. Nog houdt d» lust

4. Een held ^? maar ach ¹ wat hen ik ras T liij valt welhaast, die zor-rloos was,

Door drift , tloor winzucht, vrees of smart, Aan \'t strijden moet . hoe liet , hoe ligt Verliest hij alle kracht , en zwicht¹

6. Ik voel mijn zwakheid , ja, mijn God\'. Hoe li-rt verleidt re vaar en spot, Verstrooijinz, driften, frotsche waan.

Kwaad voorbeeld , weekheiil van bestaan , Een lijn gevoel voor weeld\' of smart,

Wees op uw hoede, \'t jonast (jerifrt JJrengt al \'t verborgen aan het licht; Wees door \'t s^loof altoos bereid , Ea bid met ernst om waakzaamheid, !. De wereld kleedt haar schandlijk kwaad Voor \'t ooj? sointgds in deugdsgewaad , l\'rijst ons \'t cenot des levens aan ,

Houdt vroomheid voor bedrog en waan ; En wie verwacht standvastigheid Van hem , die zelf graag wordt verleid ? . Mijn opzet is wel toetezien ,

Ben ik niet een van uwe iccn, Uw broeder. Heer! uw vleesrh en been? Verlaat mij niet in dezen staat.

i. \'k Erken , \'t geloof is zwak , maar Gij , Gij sterke Held! Gij staat mij by. Ik weet, wat ik van U verwacht,

Wal ik vermag door uwe kracht; Op U verlaat In allen nood Mijn hart zich vast tol in den dood. . Met U , o Heer • kan ik bestaan ,

Al zou de wereld zelfs vergaan; De huichlaar beev\', de zondaar schrikk\'.J Maar ik , ik vrees geen\' ootrenblik:

. Gij zijt het dan\', op wien ik hoop In \'t moeilijk perk van mijnen loop, Tot daar de kroon in \'t eind mij wacht, Waarnaar mijn hart zoo hijgond smacht: Heer ! sla in allen strijd mij bij ,

Geen\' aanvang maakt, niet wekt , niet meê wil werken , Niet bij mij blijft, wie zal myn\' arm dan sterken Helaas , mijn God ¹ dan weet ik troost noch raad. Schenkt Gij geen licht, zoo kan mijn oog niet zien. En zie ik niet, wat goeds zal ik bedrijven ?

Gaaft Cy Hem niet om onzent wil len dooil 7 Wat hebben wij dan niet van U te wachten \'

Ik weet. dat Gij geen\' snieekeüng verstoot; \'t Gebroken hart zult Gij toch niet verachten.

Doe mij verstaan, hoe ver uw goedheid gaat. Wat Gij belooft; zoo krijg ik nieuwe krachten. Dat sterkt mijn hart in on^pned en in smaad , Dat leert mij, U ter eer, myn\' pligt betrachten.

5. Och ! mogt mijn pligt mij steeds ter harte gaan , Eu wordt die eens aan uwen wil gewogen ,

bevolen werk , Standvastig, onbcn-pesrlijk , sterk , ^^Volyvrig, alt^d overvloedig: Uw arlieiJ zal in

Blijf, naar \'t volmaaktst en «rroot gebod. Met liefd\' en eeibied jesens God ,

Sleed* meerder in ons word\' bevonden; Dan zullen wij met naar gevoel Het huliir, I\' belaamlijk doel Van \'t \'/r\'.iot verlowoiiirlt;werk doorgronden. Och \' dat on« zoo de jonaste dag Niet ledig, niet onvruchtbaar zag.

ten zonder huirhlary Altyd de beste burger zg. Jï. Zich zijner roeping steeds bewust Werkt hg in zijnen knne met lust;

Jaast hi| naar ran-» in Staat . noch Rerk ; Wat Go\'! hem ireev\', of wat hij mis*\'. Hij sohaamt zirb nooit hetgeen hij is.

4. Erkenlnis van Goil* alhestuur Dooft in hein al \'t onedel vuur Van wrok , partijxi-hap, vleijerg ,

Hij biiit voor \'t heil des lands tot God; Getrouw, gelioórzaam aan \'l !relgt;icd , Schendt hij zijn heiliffquot; ecden niet.

6. Of, roept hem God tot hooier\' staat , Om nut te doen met raad of daad . Dan is hij edel , deugdzaam , vrij ,

7. Zoo, Heiland\' zijt (!ij voors-ejraan , Zoo hebt Gij zelf ons voorgedaan ; Gij , die de Vorst der Vorsten waart , Werdt dienstknecht op uw eisen aard.

8. O ! dat uw voorbeeld elk en mij , AU mensch en \'mrirer, heili? zij; Dan woidt nooit , in den liurserstaat, Uw naam , om mijnentwil , gesmaad.

11. Zoo bidden w\' U . voor wie reseert, Wie Rest er is. wie God-dienst leert. Zoo hidden w\' II voor eiken stand ;

klaagt, En uit elk onheil redding vrangl 1. Wat heil voor zondaars, welk een eer, Tot aller hoeren Opperheer

Zulk hidden in de grootste smart Dat is reeds troost voor \'t biddend hart. 1. Dat dan Reen donker ooirt-nMik \'t Kleinmoedig hart vervuil\' met schrik ,

Neen ! voor den troon , waar God onlt; wacht, Is raad , en troost, en moed, en kracht:

Gcz. 80,81. KINDERLIJK TOEVEKZIGT. SI Die \'l K\'en ik heb misdreven Mg altijd wil vergeven.

\'t Ontbreekt ons, Hrer\' aan lust cn moed. Wij kunnen \'t losse vleesrh en bloed Tot bidden naauwlijks dringen.

3. Geef, dat wg op uw Vmlcrtrouw, Hoe schuldi!; zirh ons hart hei-rhouw\', Niet twijfelen , of Jezus bloed

4. Dat steeds in ons dit vast ireloof De liefde tot het kwaad verdoov\'. En dalt;relijks ona meer geleid\'

Die zirh vertoont in niensrhrnmin : Opdat, waar w\' op uw aard ook treên, Wij vreugd verspreiden om ons heen.

8. Dat onze hand graag tranen droog*. Weldadigheid ons hart verhoog\'. En, onder hooL\' of laag bedrijf.

10. Lacht ons op narde voorspoed aan , Dat tvij naar dankbren ootmoed staan; Of vloeit ons ramp op r?:iip hier toe. Dat z\' ons uw\' Zoon gelijken doe.

11. Dat-slechts, bij voorspoed of bij leed. Ons hart geen\' oogenblik verseet, Hoe . zonder zelfsverloochening ,

13. Zal onze leeftgd hier voortaan Uit oogenhlikken slechts bestaan , Zoo vind\' de dood ons vroeg bereid , En njp voor U en d\' eeuwigheid.

Sla uw oojren Gunstig neder op mijn smart; •t Woelen lt;lrr verdorvenheden In mijn leden.

Ach ! waar berg, waar hers \'k mij 1 \'t Hart, steeds morrend , ontevrede , Strijdt niet mede ,

Klaaïde , dat Gy Hem verliet: Zoudt Gij , Vader \' urj verlaten 7 Mij verlaten ,

En in \'t strijden Jezus afkeer van het kwaad • •k Zal Hem dan standvastig volgen, Hoe verhollen Ook de zee van rampen slaat.

Kwelt ons die zwerfzurht van hi t hart, Maar dan zelfs , als wij niet irtliedcu Of dankerkentnis tof U t\'edcn ,

In \'t eenzaam en in \'t oprnbnar, Is d\' aandacht naamvlijks ie bedwingen , GrstaA^ verra*t door beuzelineen ;

Wie breekt de kracht der ijdelhcên, Wie zaï ons treuri? hart verblijden. Wie zal ons van dien last bevrijden , Van zulk een zwerfzucht \' Gij alleen!

Och \' wil ons vaardii; hulp verleenen ; Nooit zondt fïij kla-rer* hulploos benen. Nooit kon U dat van \'t liefdrhart,

Help ons de kracht der zwerfzucht breken ; Dan wordt ons denken en ons bpreken Geheel , alleen aan U gewyd.

, Amen! Vader, ja! Gij slaat ons smeeken ^a\' Gij zult ons niet beschamen ; Het woord van uw sena\'

Van nl!cs. wat na \'t praf ons tieiilt, Slechts door het rcilelicht omgeven ? Waar leerlt;Jcn wij ilie plinten aan , Die ons , in dit ons eerst beslaan , Reeds vormen voor een hooier levea ?

Waar zou , was hier \'t peloof niet racer, Onz\' eindisrlieid de rust verbeiden ï Neen ! in ons tenenwoordi-r lot Kan on\'.iepaald geloof aan God Alleen tot hooier\' stand ons leiden.

6. \'t Zetrt weini?, of de peest in \'t end , , In \'t peen hij van uw werken kent,

En leent in nood en dood ons krachten. Och ! dat w\' ootmoedig, neei.rig , kleen , Met dit geloof ons pad betrefn.

Op uwe leiding door dit leven Dat wij gerust aan uwe hand , Hier spoeden naar het vaderland ,

(•od saf ze door z\'jn\' Zoon aan d\' aard , Om menschen tot Hein opteleiden :

Zoo rijk . zoo mild in \'t schuld ver-reven \' Kom, toon m\' een\' Hod, zoo groot, zoo goed. Als Jezus leer aanbidden doet.

Doet haar ter bron der deugd verstrekken; Wie zonder liefd\' om d\' eerkroon loopt,

Wordt ligt door loon of straf genoopt. Kan hooinnocd tot zijn taak ligt r :kken:

Voor al uw schuld om nfet ccsrhonV.rn ? Waar wil cph Ocpft , door niets beperkt, Die \'l willen en \'t volhrensrn werkt, Uw hart, uw maatloos hart ontvonken? Waar looprn Gods volkoineiiheêa Zoo met ons waar geluk in een ?

10. Waar vindt de mensch in zijn verdriet Den troost, dien Jezus leer hem biedt?

Waar is in \'t lijden God hein nad-r ?

Waar ziet zijn ons; in schooner licht, Ook waar de tuchtroe\' nimmer zwicht. Het doel van een\' vergevend\' Vader ?

Waar is zijn eeuwig zaliir lot Gegrond op d\' eer van zijnen God?

11. O stervlinz I wat u ooit ontzink\'. Dat deze leer nosr voor u blink\'.

Waar gij uw\' jonssten snik zult geven ; Zij is het licht voor uwe voet,

De staf, die u voor wanklen hoedt. Uw zeekre gids tot beter leven ;

Met haar zijt pij in eiken kring,

In eiken stand Gods kweekeling.

kracht vau uw verrijzenis, is met uw vrinden ,

uie voor uw trodlijk aanziet staan ,

Door liefd\' en door geloof verbinden ,

Vermelden u-.ve HofdedaAn ;

Hier , waar uw heilsen zich verzaamlen,

Hier zingen w\' U ons needriir lied.

Al kunnen wij uw\' lof maar staamlen ; \'t Ootmoedig hart versmaadt Gij niet.

3. Hier danken w* U , met al uw leden ,

Hier wordt uw liefdestem gehoord ,

Hier zemlen w\', in uw\' nr.am , jrebeden Tot Hem . die ons als Vader hoort :

Zend uwen GeeM nu in ons midden ■.

Verlicht , vertroost ons hart , o Heer!

Dan zal ons zingen , hooren , bidden Ous zalig zun , rn TJ tot eer.

E 3 91, VOO

boven \'t stof. En stem bet, Heer! 2. O Vid-r \' dat uw vriendlijk oog Ons hart hcstrale van oinhoo\'^! wij met c ize snieekffelieden,

Stort, in den njkstcn overvloed , Uw\' ze^cn uit in ons |:cmoed. 3. Orh \' dat uw Geest den Leeraar sterk\', liet zeeel zett\' op al zijn werk ;

Dan zal uw woord ons hart doordringen, Dan brenjft het sehoonc vruchten voort: Door dankhren ijver aangespoord Zal onze mond dan vrolijk zingen;

Verleen Gij zelf ons luistrend\' ooren , Doe ons de waarheid reift verstaan , Eu laat ons diep ter harte paan, Wat Gij ons tot ons heil doet hooren.

Dat wjj in ootmoed die betreuren , En greef, dat uw eetui-renis Van \'t se\'-n uw Zoon voor zondaars is, Ons uit die droefnis op mooi? beuren.

4. Wil . door een vast geloof, ons hart, Bij lief en leed , bij vreugd en smart,

In Hem vertroosten en versterken ; Ontsteek «lus , in ons kom! sremoed , Een\' onuithluschhren ijvergloed Tot dankbaarheid en goede werken.

Tot krachtig spreken , vurig bidden : Gij hebt ons immers zelf verklaard , „Al waar men in mijn\' naam vergaSrt, „ Daar ben ik zelf ook in uw midden.quot;

Met waakzaamheid , Ons kroost uw\' zesen geven : Z\'gt;o zullen zij , Zoo zullen wij U hier , en eeuwig leven.

ij danken U, bannhnrtig\' God en Vader\' Dït G\' uit gena\' ons en ons kroost te gader. Om

Zijn\' Heiland vols\', als Lecraar, Priester, Kotin», J£n onder Hem , wat zonde kweekt, venvinn\' ,

Geeft rust en troost aan \'t schuldig hut: Die waarheid is \'t , die o s te zninen

Zoo zullen w\' uwer ons nooit schamen , Wien hart en mond Rchcul helioort , Zoo , zoo verbinden w\' ons te zamen Ia trouw nan U, eu aan uw woord.

C. Bewaar, o God ! hun ziel en zinnen, Dat, hoe de wereld vleijeu inoog. Zij boven alles U beminnen .

Op Jezus spoor, hoe zwaar \'t ook schijn\'. Zou zal , op \'t geen zij nu beleden , 11 un wandel \'t nprckeudst Amen zijn.

100. BIJ DE VOORBEREIDING TOT HET AVON DM AAI* W ij z E Mein Hertzens Jesu , meine Lust! (met herhaltr.\'; der drie laatste regels.)

Had ons de hoogte Majesteit Ten doel van haar (rerefrliijhcid En straffen kunnen zetten.

Dan voelen wij , met smart e , Met weedom , voor uw aanireziirt, Wal snoodheid in dien afval ligt,

Gij , die voor ons aan \'t kruis voldeedt, Wiens liefde van «reen wanklen weet. Zult onze tranen droogen.

Noz jreen vertrouwen schenken? Och ¹ leer ons hier , bij brood cn wijn, Die panden mv;r liefde zijn ,

Uw liirchaaiii onderscheiden , T.n dankliaar, in verbindteuis Mei al uw volk , aan dezen disch Uw\' roem naar eisch verbreiden.

En heeft Hij niet hun* zoen bij God verworven, Kn wijst Hij ons dit aan zijn\' di««:h niet aan?

Laat schuldgevoel, hij zijne liefd\', uw hart Tot meer geloof en sterker liefde drinjrea ;

Zoo wijkt de vrees, zoo lenigt zich de smart, En rust en vreugd zal ons met kracht omringen.

Wat zal ik , Heer ! tol al uw goedheid zeggen? Ik kan mij slechts voor uwe voeten leirifcu ,

Gij kent mijn hart; ik heb eeen woorden meer. Geeft Gij II zclv\' aan mij , ik mij aan ü ,

Aan uwen disch , en \'k leef alleen , om U In leed ca vreugd ab Redder tc veihoogen.

waarheid straal ons helder aau , Leer\' ons verstaan , Wat Gü wilt t-chen - ken , Opdui wij bij dat godUjk licht. Naar lust en pligt, Uw\' dood gedenken.

Ilepr ! dit wan uw cisren taal , ,\'k Hpl» mij zelv\' voor u !r«-scvcn , , Nppint dm wijn , ffij drinkt ten leven Heer! dit was uw eisen taal In den nacht aan \'t Avondmaal.

Tliepl Gij ons, o Heiland 1 niet. Zoo vol nooden en ellenden ? Worwaarts zouden wij ons wenden , Wisten wij , o Heiland \' niet ,

G. Vol van schulden en van zonden Komen wij , met waar berouw, Gij hebt on» rantsoen gevonden: Vol van schulden en van zonden Komen wij , met waar berouw , Op uw woord . Gij zijt getrouw.

Zulk een wachten met vertrouwen. Zelf» wanneer de Heer verbeidt, Strekt Hem incest tot heerlijkheid.

Sterk ons in die keus , bezworen l\'ij \'t gebruik van brood en wijn , l).«n zal zij voor eeuwig ziju.

Werd m\' een leeken Van zijn H^ehaam , dal weleer quot;Werd voor mij aan \'l kruis verbroken , En doorstoken ;

ten, Den lofzang aan der hoogste Majesteit. 2. Gij hebt ons. Heer! oneindig veel ver-reven ,

Zie ons dan hier , vol dankbaarheid en vreugde Vol van den roem tier hoop, die ons verhetiyde. Met nieuwe kracht by wiju en brood gevoed.

1U6. B IJ HET AVONDMAAL. W u z e : Schmücke dich , o liebe Seele (Naar het Berlijnsch Choraalboek).

daar werd mij wijn gcschouken , Die, gcdroikcn, Ziclvcrkwikkin? smaken doet: Jezus zelf had door Mij doeu noodeu, Ik verscheen op

Werd m» een treken Van zijn liKchaam , dal weleer Werd voor nitj aan \'t kruis verbroken , En doorstoken ;

ten, Den lofzang aan der hoogste Majesteit. 2. Gij hebt ons. Heer! oneindig veel vergeven.

Zie ons dan hier , vol dankbaarheid en vreugde Vol van den roem der hoop, die ons verheugde. Met uk uwe kracht bij wijn en brood gevoed.

Zijn heili-r lieeld in on* seilray vertoonca En kinderlijk U dienen niet ontza».

Niet langer deelt op aard aan \'t Avondmaal! Dan zullen w\' U , o God van ons vertrouwen! Van aanirezi-rt tot aangezigt, aanschouwen Bij \'t lied des La ns aan \'l beter Avondmaal.

109. DANKZEGGING NA HET AVONDMAAL. W u z E ; Sieh , hie bin ich , Ehren - König ?

6. Maar, ach \' Gij kent uw maaksel, Heer! Gij weet, hoe ras \'t zich van IJ keer\',

Wij ccrcn U, voor ons in \'t vleesch gdiorcn, Gij hebt U zelf de stertlijkhcid verkoren , Gij

G(j Jezus ! moijt hier zulk ren vreugd niet smaken , Gij zaa^t reeds toen uw lijdensuur genaken .

Gij weet, hoe leeds zijn list en boosheid woedt, Gij ziet uw kruis, Gij telt de naadreod\' uren ,

Maar trekt vol moeds naar \'s wreevlen vijands muren , Daar G\' openlijk een plegtig\' intree doet.

Gij, sterke Held! die \'t Enjrlenheir gebiedt. Gij , wiens bevel uw volgelingen spaarde,

Wiens woord , „ Ik ben *t,quot; uw vansren wierp ter aarde. Gij toont uw inagt, maar Gij ontvlugt hen •aiet.

Daar, in dat stof, ontvouwt G\' uw majesteit; Gö klaagt, cn lijdt met ren gevoeli? harte ,

7. Men hoort, als Rod zijn gramschap toont , U klagen. Gij kunt dien last niet onverschillif; drazen ,

Gö Jezus ! hebt een tnenschlijk hart als wij. S. Ja , Jezus ¹ Gij trevoelt, en daarom strijd: Gij ,

Ja , boe G\' ook weent en smeekt. Gij zegt, ,myn Vader! .Niet mijn, niet mijn, uw wil alleen !jc^S(;hic\'.quot; 9, Gods wil ceschiedt. Wat schriktooneel op aarde!

Met vreugd, van ilorst , U Jezus! hoorde klagen. En diepst vemeèrd aan ntren Vader vragen ,

, Mijn God , mijn God ! waarom verlaat G(j mij?quot; 10. Ja. Je?iis ! Gij gevoelt, en daarom klaasrt Gij ,

Uw lust is, ilat Gy \'t leven ons verwerft; \'t Is vruchtloos wat het wo-fn der hel U verpe,

\'t Verstomt hij \'t eeen het niet doorziet, \'k Aanbid, maar ik doorgrond het niet.

10. Roem , hemel \' dien peboorteda!» , Den srhoonsten , dien de wereld za». Juich, aarde! nu s\' nw\' Konins ziet. Zing Hein een nooit gezonden lied.

11. Dit is de dag, dien God ons srhenkt, Waaraan eens heel de wereld denkt; Hem viere, n-at in \'t eroot heelal Door Jezus is en wezen zal.

Het rijk dei doods verloor zijn ma^t , •t Verslindend irraf rijn\' donkrea uacht,

4. Wie had in \'t wecmlcnd stof lt;lrs doods, Bij too veel schuld , in zoo veel noods,

Niet aan , maar die der mensrhen : Gij heft z\' uit haar* verachten stand; Gij voert ze tot Gods reffterhand ,

5. O God ! dat zoo veel liefd\' ons trcCf\', Dat haar ons ecnwiir lied verheff\'.

IJ door zyn\' wandel prijze ■. Wat schijnirenot het stof mooi; bièn , Dat wij op onzen Broeder zien ,

blij van geest , Vier \'s Heilands feest. Zing, Christen! Hem ter eer op schoo-ne wgzen; De liefde zij De mclodg, Waar-

U , Zoon van God ! U kierden , spijzen , drenken ; Der armen hart In hunne ^mnrt Vertroosten , Heer ! en U daarbij gedenken.

\'I Woord wordt vleesch , (Jods Zoon een mensch: Wat eel uk hebt gij verkreiren !

m eer! Halleluja! loof Hem aard! God a-eeft zijnen Zoon aan d\' aard; God hreft iu drn inensch

118. OP HET L IJ DEN VAN JEZUS. w ij z e : Hcrtzliebster Jesu ! was hast du verbrochen !

Gez. 118. OP HET LIJDEN VAN JEZUS. 12 \'t Meldt mg mijn bril, dio van Gods tcscustaadcr In vriend verander.

Zou \'k Ü , o Heer! die voor mijn schuld woudt lijden, Myn hart niet wijden ⁷

Niet die mij scheldt ooit grimmig wederschelden ; \'S Gy Heer, óns Hoofd\' Gij hebt nooit kwaad vergolden. Nooit weêrgescholden.

15. Och ! dat. mijn hart naar \'t uw\' in reinheid zweeme , En in Gods kracht ik U ten voorbeeld neme:

20. Hoor \'k ooit uw knus iloo.- wercldirijïen doemen, efn Pru\'Ttiis of ffnc iliv.i.i-heid iiopiii»^,ii ;

ons kracht verleenen ! Wij denken aan uw lij-denssmart, Aan uwe Ilefd\' en weenen ; Wat wen-dren van barmhartigheid Hebt Gij voor ons ten toon gespreid , En aan het krui* bewe - zen ! Uw jiel\'ii\' en trouw , die \'t al volbragt, Hier nooit gc-

■t Verraad barst los . de hel genaakt, De vrienlt;lquot;(-hnp rlaapt, de woede blaakt,

„ Hij heelt ,quot; du* wordt uw hoop bespot, „ Hij heeft vertrouwd op zijnen God !

iiliielpunt van ons verlangen , \'T.-oo^ter vim \'t ontn.st gemoed , Jezus ! onze dankbre zanden Lo-ven uwen liefdegloed, G:j wouilt van den hemel da-len Op deez\' diep bedorven aard , En voor ons

Geeft aan den prooten lijder eer, Wien Englen zelfs hun\' lofzang wijden; Hoe diep Hij ook vernederd zg, Geen Engel was zoo {rroot als

2. O Jezus \' prooi, waar \'t no? hier staart, Gij spreekt , zoo spreekt peen mond op aard ,

Gij zwijsrt, uw zwijiren velt ile snoodheid ; Uw grootheid njst tiij spot en hoon ,

3. Gij strijdt, zoo als tr^en mensrh ooit streed, Gi| lijilt , zoo als «reen mensrh ooit leen,

, Ik vind pren si-huid, niets kwaads in Hein Zoo klinkt Pilatus Re^terstefn Der Priesterschaar in d\' oc\'e.n.

Uw rieu-rd blinkt door de wolken heen , En , door haar\' plans , wordt hier bcneêu De Heiden zelfs bewogen.

Ik «Ine «Int klrcd Hem clraccn, Dal riet, «lic doornenkroon. Ik sloejr Hem nl ilie wonden ,

Voor mij moet Hg da.ir slaan. Ik dred door mijne ronden , Hem al die jamren aan.

Klatfen ? uppii ! bij «lit Rpzitft Valt mijn zwaarste last mij li^t. 9. Mijn Wrlooser hantrt aan \'t l ruis; Hem verheerlijk\' al mijn bande) , AI mijii wandel ;

Hem , die met zijn hloed mij kocpt, lu wiens doüd ik licn gedoopt. 10. Mijn Verlosser han^t aan \'t kruis: \'k Heli mij, Heer! iu dood en leven U peseven;

Davids Zoon en Heer ! Wat zou mijnquot; lust, mijn tong bedwingen , Om van uw\' kruisdood niet te zingen , Waar \'k zoo veel nuts en

Daar zie \'k dat hoofd , dat een- met stralen Zoo heerlijk blonk van hemelzlans ,

Wij zondaars . wij , wij zelv\', wij schonken U , Heer \' dien kelk , zoo wrang, vol gal ,

Is ganse h verdwenen; De zon heeft weer van \'s hemels trans, Met nieuwen jrlaiis, liet kruis

Golgotha Doet Gods gena\' Vertroosting stroonien. 2. Wat Jezus doen moest is volbragt.

Bij \'t heilrijk woord , , Met is volbragt!quot; J Men hoort den Seraf lof betalen

Voleinder\' laat, door uwe kracht. Het heerlijk werk van Gods quot;enade In ona ook eenmaal zijn voliirn^t.

U zij cere, Verlosser, Redder! \'t is volbia^t 1 Wat voorgevoel van eeuwig leven Wekt deze zegeloon in my ! Ja! mijne zonden ziju

Dan zeg ik needrig , dankbaar, Amen Op \'t woord uws Zoons: , Het is volbragt !quot;

;z3^^zïtz±z*±:=zz±zz±=d=zz2:—y Q— hart en ader. En Jezus leeft nie\'. meer.

van?l gena\', Jezus sterft op Golgotha\' \\ oor wereld diep verloren quot;-j ---------•------•

Siildrinp prijpt ons zondaars aan. O hoe yrhHklijk lianül Goils Zoon Voor lt;Ie zonde hier len toon ! God ! om *1 kwaad door ons bedreven Moest uw Zoon aan *t kruishout sneven.

Stierf Gods Zoon den wreedston dood; Wie zijn hart Hein toe wil wijden Houde, wat zijn mond gebood:

Blijft uw liefd\' ot** bij in smart. Och \' wanneer mijn oos een« breekt, \'t An-rstii; doodzweet van mij leekt. Dat uw bloed mijn hoop dan wekke ,

Zoou vau God! Niet met geduld verdragen! , 2. Dat duMon in uw smart Stilt in ons zwellend hart De drift . die los wou breken ;

. viel mijn\' Heiland kruis te zwaar, Hoe drukkend dan dat kruis ook waar, IIij bleef altijd met welbehagen , Wat Hem zijn Vader oplei\', dra-gen: Geen enWel onbetaamlijk woord Werd ooit uit zijnen mond geboord ; Hij, die nooit kwaai\' met

2. Orh ! vols*!\' ik slrrds «Int voorbeeld na , Dal voorherld ^oncl^■^ wrdrr^a¹;

Orh moi»l ik Mrpdn dat R|.oor helleden , Al i.« \'t met onirel ike schreden , \'k Weet , dM mijn vleryrh daartrcen stieeft, Kn mij jraiifrh andre wetten ^eeft ;

Als zijn trehoorzaam kind, niet dragen? O God ! op wien mijn hoop idijft staan , Leer mij op U mijn ooiren slaan ,

Schaam j. ..Is dien Heer onwaardig. Die niet vaardig Om zijn\' dienst het liefste haat.

Sterk ons in den jonasten nood ; Daar ons iroed , en bloed , cis leven Gan*ch begeven .

werven: God en een eeuwigheid 2. Laat ons Hem met aanbiddingeeren, Hein nooit door twijfeling onteeren , Hij leeft, -.vij eindeloos met Hem, Hij leeft , o hoove zielerusle !

Een srhtik 3Ü ons , wat U mishaa-rt : Ons moet , wat Gij niet lt;1 peilt voor dezen. Wat (Jij verliiedt, een helle wezen.

4. Ja. Jezus leeft! dat voelt ons harte. Als \'t Hein (feloovis» zoekt in smarte;

Het {rraf besluit llem langer niet; Hop meer wij Hem a^nhiddend ecrcn , En zijne Uefd\' in \'t hart venneèren, Hoe meer Hij op ons nederziet.

Den hoogen troost, dat Jezus leeft; In heeien strijd met boezemzonden, In banjren doodstrijd , ondervonden Veel duizend harten, dat Hij leeft. C. Gij leeft. o Jezus ! welk verblijden , Wat zielvprkwikkins:, als wij lijden.

Hoe zacht e^ii troost in alle pijn! Gö leeft , Gij leeft en \'n den hoogen Aanschouwen w\' U met deez\' onz\' oogea, Als w\' eens met U onsterllijk zyn.

schrik gebleven ? Jezus leeft, en. zijne stem Roept ook ons een# weer in \'t leven, Zal ons

Zrlf» prcn ma?t dfr duifferni», Nif* zal ons v«n Jnus vrliridpn: \'t Steunen op rijn mo^eaüheta , Dit is oue troost allren.

Welk een rust in sienrentinood Zal dit woord ons h-irte seven: „ Gij , o Heiland ! Gij alleen , , Gy zijt onze troost alleen.quot;

Deer is waarlijk opgestaan; Ons past gt, •quot;H ^ in plaats quot;van klagen , De Levensvorst heef^ door zijn kr.vht Den dood den doodsteek toe-

MO. DE OPSTANDING VAN JEZUS. \\V U z K : Sollt ieh «neinem Gott nicht singen 7 (met weglating van de herhaling.)

die stierf op Golgotha , Geeft zirh zelv het leven weder: Looft zijn\' naam, Halléluja¹

Stondt Gij op • de Heinellin-ren Zongen straks in \'t Enirlenhof, Doodvernietiger! uw\' lof.

Breekt G\' eena van ons eraf de kluister O ! dan ben ik in uw rijk U , mijn Heiland ! U gelijk.

2. Triomf! wij zien op \'t moordveld nefr. Maar Jezus hangt aan \'t kruis niet meei;

Geen donder laat zich hooren ; In \'t suizen van een\' zachten wind Spreekt God als vader tot zijn kind. Nu langer niet verloren.

arde ! zucht niet meer , Kom den hemel nader , is Redders eer: Hij, de Vorst der aard,

Zingt uw» Redders eer: Hij , het heil «Ier aard, Jezus Christus vaart •*01 uw\' God, uw\' Vader, G 2

Uit dénen mond , Loof Jezus Christus , tvereldiond ! 8. Mensohheid ! tot Gods troon verheven ,

3. Heel \'t Englenheir knielt voor Hem neCr,-\' Eu juicht, Messias , onze Heer ,

4. Hoe heerlijk igt G\', o Heer, mijn God! quot;Wij dee\\cn in uw heilrijk lot ,

vrienden voor te gaan , Die hier den 8lr\\jJ begenaen. 2. Triomf, Halléluja! triomf!

0lt;-h \' dat tic klank van \'•lt; Koniags woord Bij allp vo\'^pn word\' irehoord,

is de seha^-. Die al ons heil in zich bevat. 2. Is Hij ons Hoofd, zijn wij zijn leden, Dan vorst het ons Hem naletreden: Al zwerven wij in tesenheên En vreemdlin-rn-hap noï hier heneên; Ons burrerreirl is niet op aard ,

E. GEZANGEN OP DE UITSTORTING van den HEILIGEN GEEST, en VERDERE GEVOLGEN van JEZUS VERHOOGING.

Hem, die bij God voor zondaars spreekt. Hem, wien \'t aan liefde nooit ontbreekt. Ontbreekt het nooit aan krachten.

Zoo daalt van Hem een stroom vau ze^en neéi , Zoo blykt Gods trouw, zoo keert de vrede wefcr; Zingt Gode psalmen !

Elk tempelkoor moet van \'t gejuich weórjralmen Deez\' aard herleeft! Wij deelen in dien zegen ,

3. Juich , Christen ! juich , in uwen God verheugd ! Dat alle vleesch thans deel\' in onze vreugd ,

Valt, volken ! néér, Bukt voor Gods alvermogen, Die Davids Zoon met luister wou verhoogen Tot aller Heer!

De leer van \'t krui» verspreid\' haar kracht alom, Heel \'t aardryk word\' dien Heer ten eigendom,

En schonk U , om zun Kerk te planten ; Bij sterken wind, die *t huis doordrong, Zap; elk verbaasd een vuurffe tong Op \'t hoofd van uwe heilgezanten ;

Straks wrocht Gij ivondren door hun hand , Genezing , overal door \'t land , Van ongeneesseltjke kwalen:

De Jood aanbad Hem als zijn\' Heer_tVervuld met schuldbesef en boete ; De Heidenen, bij schaar op schaar,\'. Vergruisden afgod en altaar ,

G. Och! brak die dag ook spoedig aan , Dat Kaffer, Moor en Indiaan Dï knie voor U, o Jezus! bogen:

Gg hebt uw Kerk geplant, Gg blijft hnar lot be-slieren. Gij schenkt haar uwen Geest, Waarvan

O Jezus, trouwe lieer! Het i!iL-ntlt;chiloui vols\' uw leer. Die \'t menst-lxlom moet verhoogen: O Koniiit; van uw Kerk !

doet dalei:, Den Geest, dieu Hy ons zenden zou 2. De vreemdste volken zelfs iretuifren,

U , trouwe Lridsman , goede Geest ! TJ , Wuarheidaleeraar , Troont in smarte ! U wijden wij dit hruglyk feest.

Zoo mankt G\' ons vrolijk, moedig, heilig. Zoo sterk! G\' ons in den bangsteu aood; Met uw geleide zijn wij veilig ,

Mild te zeejrtien , als hnn God ; Met Hem dalen uit de wolken Stroomen nefr van heilgenot:

156. BEWARING DER KERK. W ij z k : Ein veste Burff ist unser Gott. (met verandering in dea 1. en 3. regel.)

Hij ziet hen zijn* gezalfden Zoon Versmaden in zijn wetten ; Zij srhamen zirh de leer Van Jezus onzen Heer,

Maar hoe belarht hen God ! Zij mogen zich verzetten. S. De spotter mag de waarheid smaftn , Ons kan hy haar niet rooven , D\' onrhristen mag haar tegenstaan , Wij blijven haar gelooven : U Jezus, U zij d\' eer!

7. Gij «chonkt hun no? oneimlii; mrer; Och ! doe \'t hun re^t beseffen , Heer ! Gij schonkt hun uwen lieven Zoon , Hij , neêrireilanlil van uwen troon ,

Veriroot voor zondaars eens zijn hloed ; Maar , ach zij treden \'i niet de voet.

Jezus! dat ik nooit verjreet, Dat G\' over alles, wat ik deed. Hierna de Regter eens zult wezen; Opdat ik hier, bij eiken plist. Hij ieder

werk, door mij verrifft, Uw uitspraak afwacht\' zonder vreezeu, En juich\', daar ik uw toekoinst

5. Hij , lt;lie , tiaar hem zijn dcu?d begeeft. Zijn\' Midlaar in zijn\' Resrter heeft.

Tot wien \'t celoof hem had sedreven, En isinU lijn vreusd en wellust vond, Om , naar de leer uit Jezus mond,

6. Wie beev\', hij beeft niet voor \'t pcerigt Hij wandeld\' in het godlijk licht ;

En . sloeg \'t bederf hem duizend wonden |!ij weet . hij voelt in rijn gemoed , Hem reinigt Jezus Christus bloed ,

Tot baak en rigtsnoer van mi^n\' handel, Ter noordstar, die mij veilig leidt Op mijne reis naar d\' eeuwigheid;

Versterk met lijdzaamheid ons hart, En laat ons nooit in druk en smart, Gelukkiger\' benijden.

Dat trouw en liefde hij ons zij : Dit, lieve Vader ! bidden wij In Christus uwen Zone.

Gij blijft -eindeloos mijn God: Welk ecu ramp mij hier ook nader*, \'k Vind in O-mijn rustpunt wcêr; Gij blijfl_ in uw\' Zoon mijn Vader, Wat verindcr*, wat verkeer\'.

Vader, ónder heil en straf. Vader, ook in \'t rijk der dooden, Vader, ook in \'t zwijsrïnd ?rraf; Waar ilj ooit verandriu-f schouwe , . Gij , o God ! houdt eeuwig stand: Ook mijt stof ru:5t, op uw trouwe, \' Sluimert in uw Vaderhand !

Met uw blijdschap en verdriet; Welk een ramp ik moo^ beweenen. God , mijn God , verandert niet i Blijft mij alle* hier betreven,

Vooitsreleid door ïijne hand Schouw ik, uit dit nietijr leven, in mijn eeuwig vaderland.

Zijn\' pliirt betracht\', U blijv\' «relooven , Dan slt;-hrikt ons hart voor reen sevaar;

II looft, o God ! oris hart en mond ; G\' omringt ons, waar wij zijn in \'t rond, Met uwe gunst en liefde.

Dan breekt de zon op nieuw weer door, En mensch , en vee, en vooglenkoor Zijn weder in U vrolijk.

Omhoog looft ü der Kn^len «rhaar, En och ! dat wü U ook eens daar, Als zü onsterflijk , loven.

Maakt Gö uw wondre goedheid groot ; Der kiniden peeft Gij ruime heiden , En uwen menschenkindren brood ; Gij zorpt voor elk : de rups, de bij, Den kleinsten worm verzadigt Gij.

De vreugd gaat door de d.-.len zweven , Hec rundvee dartelt op het land ; Bezield door haren zarhten gloed, Vermaakt de visch zich in den vloed.

Als hun de dauw verfrissrhing schenkt. Of hen na droogt\' een malsche regen Tot zwelling hunner airen drenkt; De beek , die door de dalen zwiert, Verkwikt den wandlaar en \'t gediert\'.

Daar staan ze, die uw eer vermelden , Het groeijend ooft, het rijpend graan; Wat plantje, dat Gtf niet voorziet? Het kleinste zelfs vergeet Gg niet.

En , met den landman , bij zijn vlijt, Den oogst aan uw bestel vertrouwen : Bew ar ons zijn\' gezellen tijd ,

heenjesneld, En reeds wordt cp het dorre veld De ruwe storm verno - men ; I\'et Hatstc

Die ruft mankt nieuwen gioei pereed , Ook loont de dorschvloer \'s landmans zweet:

\'k Moet eerst verrottins; nojc aanschouwen, \'t Verpanklijk\' eerst aan \'t stof vertrouwen ,

Maakt Gij haar korlen zwaar en trroot; liet voedzaam brooil , dat zij ons schenken , Dort ons aan uwe goedheid denken , Die, die alleen verleent ons biood.

3. Gij schept de vrucht van struik en boomen, Gij hebt ile knopjes voort doen komen ,

Gestoofd in wanne zomerlucht, De inalsche vruchten . die on* laven ; Wat boomgaard , weid\' en heid\' ons gaven , Van U is \'t al, en vee, en vrucht.

4. Gij, Heer\' schenkt alles; Gij verzadigt. Gij helpt. Gij sterkt , Gy begenadigt

boud is \'t lied , Al strooml uw gunst ons ti s brood, r kicmtjc srlioot, Wondt G\' in den grond bewaren: Bij repen . dauw en zonnerohijn Do-t Gij haar\' halm geladen zijn Met vette korcuaireli.

Wie mort uw\' naam niet prijzer » Och ! mogt de toon van \'t staamler.d lir.l , Het welk ons zondig hart U biedt ,

En nooit U mooT verdenken Cïij schonk\'t or-\'lt; uwen ei?en\' Zoon ; Wat zult Gij, Vader! van uw\' troon Ons met dien Zoon niet scheuken ?

Bij \'t roemen van Gods groote . Wij juichen. Heer! om uwe daden, Gü hebt ons Land en Kerk gespaard. Ons boven duizenden bewaard ,

Bevoorregt met uw heilig wooid , Met uw pena\', alom gehoord. . On* land lijt in geen\' vloed bedolven , Nog tiert op heid\' en weid\' ons vee , (Jod hoedt de scheepvaart op de zee , Fn leidt ze door de woeste golven , HO schenkt der nijverheid het brood , Eu maakt alom zijn vroedheid groot, 11 2

nood, In Christus U gcloovig op te dragen. 2. Gü ziet mij bij de zaamgevloeide r.ehaar,

Maar diep beschaamd om mijn oml;.nkbaarheden ; •t Heb duizendmaal uw wetten oveitreden ,

Gtz. 170. 171. OP EENEN BEDEDAG. 1 Mijn zondenschuld ui.iakt mró de lanil«srhuld zwaar: Geef, dat ik die, met allen hier vergaard,

3. Ontferm, ontferm, o Heer! ontferm U toch! O llegler, zoo genitdig als reertvaardis» !

4. Zoo inosen wij , naar \'t voorschrift van uw woord , Uw gnnsteu en kastudinir regt betrachten.

Uw\' wil ons heil , uw\' dienst ons hoofddoel achten. Door uw geduld en weldoen aangespoord :

Zoo mogen wij in uwe vrees voortaan Den besten wrg , dien Gij ons wijit, betredeu ,

5. Ja, dan alleen , dan zullen wij gewis Een volk van U bemind , gezegend wezen ;

Dan zult g(j vreed en welvaart en gft luk Bondom ons heen gebieden en verlengen ;

Dat w\' U , den God der vaadren , niet vergeten In huisgezin , in kerk , in vaderland ;

Dat w\' aan uw eer, aan uwen dienst altijd \'t Bijzonder en gemeen belang verbinden ,

Voor \'t gansche land , tot een verblijdend teeken , Hoe veel bij U het waar boetvaardig sineeken , Ontfermend\' God ! om Jezus wil, vermag :

Zoo blijk\', dat Gij aan schuldigen vergeeft Op smeeksrebeên , in Hein V opgedragen:

Hoe proot «le taak door hen vo!ecd , \\Val ramp is hen voorlig gevloden , Wat rpdilins; hleei hun onijekeuil!

Gij waart hun steun l)ij \'t gruwzaamst wee ■ Zoo staat fjeen rots in \'t hart der ree.

Toen dwin^Iandij het vrij icevvetcu IVIel al dc uia^t der aard bestreed , Uw alina^t, uw ontfenniu? bood Him \'t eeni^st uitziet in den nood.

En moordschavotten door \'t püvcbt; En overal doorweekt\' in \'t rond Het edelst bloed dsn hangen grond. 6. Maar Gij , Gij streedt met h:mnigt; scharen. En be..Jen slonken om hen heen;

Waar kan ons ootr deez\' grond aanschouwen, Daar r.iet uw almairt zigtbaar waar ?

Sints \'t U der vaadren God verliet : Och God ! och God ! keer tot ons weder , Wij zinken , redt uw almagt niet ;

Ook zij kwam \'t voorgeslacht te stade. En blijft nog altijd eindloos g-oot; Wij pleiten, knielend voor m»\' troon. Op \'t bloed vau uwen lieven \'ioon.

Van nieuws o;gt; U , ïyn\' Redder, wrAr : 7.olt;gt; word\' door voor- en nageslacht Uw\' naam de [jlorie toeeebra^t.

Gij wenkt op nieuw, daar rijst haar schoonheid weder; Wat is en wordt bestaat door uwe hand ;

3. Gij toch , o Heer! die slaat , en ook geneest. Gij tuchtigt ons, maar plaagt ons niet van harte; Gij waart van ouds een toevhigt onder smarte ,

Och ! om uws naams en om uws Zoons wil. Heer! Verkwik het land door eenen milden regen ,

Honjf ppxfe^cn, plotxlin? nrfr; Wg , door d* on^rteinde golven Srliier bedolven ,

Op ons roepen , wij vergaan ! Tooi.ilet fïij uw alvcttnogen : Opgetogen Zien wij onze redding nan.

lieer! wat zijt Gij gord en sioot! Gij , door eind-loos inededoogen Straks bewogen ,

Waar men nog geen uitkomst ziet, Leer ook daar uw redding wachten ; Donkrc nachten Worden licht, als Gij \'t gebiedt.

vloed groeit immer aan. Behoed ons, wij ver-gaan! Och! wil ons toch genadig wezen , Gij ,

Siddrcnd moeten wij vergaan ! Om erbamiihg rmfeken wij; Ken erbarmend God zijt Gij ! Och 1 gedenk niet aan de 8« huid , Die ons hart met schrik vervuil ; Red ons spoedig ! schenk geduld !

Zoo Gij in \'t gerigt wilt gaan , Ach! hoe zouden wij bestaan ? Wij vergaan ! ach ! wij vergaan !

6. Jezus Christus ! met het bloed , Dat voor snoode zondaars boet, Treedt G\' uit lontre meiischenmii\\ Voor hen bij den Vader in ;

7. Schenk ons uwen Geest, wiens kracht \'t Hardst gemoed als was verzacht. Van den vijand broedren maakt ,

Zend dien Geest ons van omhoog t Allen slaan wij \'t schreijend oog Smeekend tot U naar omhoog !

8. Gij , almagtig\' God ! wiens wil Tot de stormen spreekt: weest stil ! Spreek nu ook op onze beé

Tot het zwaard • keer in de !che5! Spreek nu fot de tweedragt: wijk ! Weer het oorlog uit uw rijk !

Want de wereld is uw rijk, 0, \'t Menschdom om die gun«t verheugd Looft dan uwen naam vol vreugd ; Met de harpen in de hand Dankt IJ \'t volk van ieder lam;.

Hoor ons! hoor ons\' smeeken wij ; Ken ontfermend God zijt Gij ! Och \' om vrede smeeken \\vg.

Met den Godsdiennt, wéér herleven Most hier spaarzaamheid en vl_vt Woonen, als iu vroeger\' tijd !

7. Schenk daartoe uw\' Geest, bekeer. Heer ! dit volk , uw volk weiter; Geef nan d\' Evan^elieatem ,

2. Heft aan ! Golt;l geeft ons juiehensütof: Wat juichen kan verheff* zijn\' lof!

\'icm , Zou quot;ik mijn\' God niet iuijzcTi?^^ . Ja , Schepper van dit wereldrond ,

Tot rust voor ligrhaam en voor geest. Heb dank ! reed» van den vroegen morgen Zijt Gij mijn heil en hulp geweest.

Waar bergd\' ik mij , waar vlugtt\' ik heen ? Maar neen ! ik mag, ik wil niet vreezen,

\'k Verlaat m\' op U , ook in den nac ht; U word\', ah Gij mij weêr zult wïkken,

Van dat leven , Ziel ! dat God u daar zal gcvei 2. \'k Verheug m\', en echter heeft mijn hart , Zoo drukt mij nog het juk der smart,

3. Veracht den doodschrik dan , mijn gec?t I De donkre doodsweg , dien gij vreest ,

Is \'t pad tot blij aanschouwen ; Wat heeft, wat ijst gij voor uw lot ? De donkre doodsweg voert tot God , H(j voert tot bljj aanschouwen: Die rust,

4, \'k Weet niet, wat uur het wezen moo?. Dat. Heer! bij \'t breken van mijn oog,

Unstplanis na den strijd der deu^d ! Zouden wij voor •t\'sterven heven, Siddren voor dien jonga.en nood? .Ie-

2. Oneindig* God ! wiens onbegrensde «nagt Der mensehen tyd zoo juist heeft afgemeten ,

Och ! dat ik steeds aan mijne broosheid dacht\'. Och ! dat ik nooit mijn sterfuur mogt\' vergeten ;

4. Vorm tot uw\' dienst ons ha»t, o heilig* God ^:Dan zal in ons een vuur van ijver branden ;

Maar aan nw\' dood zal mijn gemoed En aan uw godlijk offerbloed Dan nog met vreugd gedenken.

Gü hebt m\' uw woord gegeven ; Kn sterf ik mi, ik sterf den Heer, Gij zelf hebt mij het leven wéér Door uwen dood

. Omdat Gg uit het graf verreest, Zal ik ook eens verrijzen , En , waar Gij mij een erfdeel wecst,

Na zoo veel strijd en wonden; En is de doodslaap eens volbragt, Dan wekt Gij ons door uwe kracht,\' O Jezus! voor den hemel.

Leven doen voor d\' eeuwigheid Daar verwacht mij vol genot Hij ui\'.m\' IIeiland en iiiijn\' God.

Tot God , zijn\' steun en hoop , Die hem geen\' troost laat derven , Maar vreugdevol leert sterven Na eenen welvolbragten loop.

Gcz. 187 , 188. DE DOOD VAN DEN CHRISTEN. ISO liet licht van Coils pcnaile Komt zijnen uarht to stade.

zwaart, Vermeert mijn stof tot kla - jrfn : Maar eeuwig heil, voor\'s Vaders troon. Verstrekt mij

cent ten heerlijk\' loon , En Reeft mij moed in lij - den. 2. Thans nog gedrukt duor \'t zwaar gewigt.

Wat troost voor mij in \'t leven ! S. De spotter smaadt uw\' Zoon, o God ! Den Zoon , voor ons gestorven ,

Een blik ten hemel trooH mijn hart , En eens verbeet ik alle sinnrt In \'t eeuwig zalig leven.

Dan maakt een blij vooruitgeziirt Op d\' eeuwigheid mijn lasten lint, En geeft mij moed en krachten. C. Wanneer de dood , \'t zij traag of ra*, Tot mijne sponde nadert,

Wanneer tot mijner vaadren asch God ook mijn a^ch vergadert. Dan sterf ik blij : voor Jezus troon Vindt elk, die overwint, zijn\' loon , Ook ik zal dien duar vinden.

7. lieer! wat Gij over ons bescheidt. Scheuk ons dim troost in \'t harte; Zoo sterk\' de hoop op d\' eeuwigheid

verschijnm, Hoe lang ook hijgend i igewacht, 2. Eens zullen wij met Jezus leven ,

ooit met grooter smert Verlangt naar waterbeken. 2. Och ! of ons God haast derwaarts t\' huis wou halen , lu \'« Vaders huis, het eind van alle kwalen ,

Hier rood pesrhreid , Icêrhartip nf zal droogen ; lï.iar, waar wij vrij van pijn ,

3. Daar zal na \'t lirht geen duisfernis meer komen , Daar wordt geen vreugd door droefheid weggenomen , Daar beeft men voor geen krankheèn ooit te vreezen , De zwakste zelfs zal daar heldhaftig wezen;

4. Armzalig\' aard! verblijf van leed en rampen, Waarmeê wü hier, zoo lang wij leven, kampen. Wij zijn u maV ; och ! wierden w\' eens ontMa\'.\'ui Van \'t zware juk , dat gij ons hier doet dragen ;

\'t Hoofd van al zijn leen. Zijne zeeg* is hun gemeen. . Neem dan vrij myn stof, o aarde \'

_Dan kwelt Lein \'s werelds woest gerucht; Nu kampt eens binnnn in zijn harte Een vijand , die meer wint, dan vlugt ; Dan zinkt hy weêr, door \'s naasteu schuld, In kommer en in onsreduld.

101 TROOST DES EEUWIGEN laSVENS- Cc:. 1-3 5, IHrr zorVrn w(J, \'t wordt Hmls pevonden,

Al \'t podlijic schoon der deuird dnoru\'ionJc.i, Waarvoor al «ndre schoonheid zwicht.

liet iicilicr, heilig, heilig zineen Hem , die voor ons eens stierf op aar-li En heel der Enelcr. zalig koor Juicht, prijst Hem al de heemlen docr.

33 , 50, 63. Soilt ich mfrinem Gott nicht singen T quot;30, 101, 137. Jesu , meinc Zuversioht!

Hoe	volkomen \'t ons ook schyn
Wat u	w heiligheid niet nader\',
II ni	et poog gelijk te zyn.
Och	\' neem U dan onzer aan ,
Die	op \'« levens donkre pa\'n
Vit on	s zeiven niets vermogen .
Niets, dat goed is in uw oogen.
Wat ii	iw rein versland ooit denko
Dat	is heilig . rein en goed ,
Wat u	w wil tot aanzijn wenke,
Dat	is heilig, rein eu goed ;

[\' besef verslagen : Ontferm U	, och!	ontferm	L) ,
	^--¹		—
\| Heer¹ Och hoor, \'	.erhoor o	ns klagf	en¹ Wij	zijn
[--		lil!
\| \'t niet waardis:. neen ,	, o neen \'	Dat	Gij ons	voor

Doet i	ons dit kroost,
Met vreugd	, U overgeven.
4. Uw zo	indaarsmin
Stort	hlod\'-rhap in ,
En lust , en	moed , en krarhten
Der o	udren pliirt,
Hoe z	waar , wordt llift

En mijn schuld	voor God	bedekke
7. Vader. vol van	in ededoos	ren !
Zie ons arme	zondaars ?	■an
Sia op ons uw ■	irriendlijk\'	oo^en;
Jezus heeft v,		Id:,an .
Ja \' Hij heelt
God neemt ot	i- als zond
\'t Zelfde reirt ,	dat llei.i .
Schenkt ons \'t	ecuwig zal	ig leven.

a	ngstig zijn	voor graf en dood ?
. Hij.	voor uw schuld	aan \'t kruis gestorven ,
Na	m ook tien vloek	der zond\' in *t giaf;
Zoo i		r verworven ,
Zoo sterft g\' ook e(	[•ns tier zonden af.
. Hier	rust Hij uit van	i al zijn lijden ,
Mii	pr eindigt al z.jn	simad en schand\'.
Zon ;	aanstonds volgt i	Ie kroon op \'t strijden.
Z.J1	;i ceest is reeds i	n \'s Vaders hand.
. Dit irraf houdt Urm	niet lang geliorgen ,
Wat zegel ook den	grafsteen sluit\' ;
Hij v	vacht slechts tot	den derden morsen , *
En	stapt dan als vs	rwinnaar uit.
. Nu i	tal u \'t eraf ten	rustbed strekken;