A, n. dc loiter A f.

Aak. n. of f. nak f., ])lat'jcoratl rijmcliip. AnI. m. Aulc. Al«, nnl, paling m. Aulkchallf^r. m. Anlarvlie, f. Aullifiltcr.

m. aiknar f., aalvijv* m.

Aalltock, m. zalmsoort.

Anlbiitte. i. Aalnntto.

AalciMen. n., z. Aat{;ul»cl.

Anl«gt;u. peuren, jioeren. aal vanprcn.

Aalfaui;, 10. aalvanjtst f.

.^alfftrmi^. aalvorrai^-

AaIfrMM.f,aalvrouw,aal- of palinyverlioopstcr. .^algnhoi, Aalprickc, f. eiifer, aalgreer, -steker m., -speer f.

Aalj;clmckeiiv*, n. palin^'broodje n.

^lad als een aal.

Aalcoppo, f., z. AaSiitiiKcr.

Aallinul. f. aalsvei n.

Aalkirsvhe, f. vogelkers, lyslerbes ' Aalkori», ni. aal korf in.

AalmuKtri*, f. slijmvhch m.

A;»! put to. Anlc|iiulilti*. Aalraupc. f. aal-

rups f.. kwab-, puitaal m.

Aalrcnoe. f. aa)kurf m.

.%a!iiclilati|gt;c, f. zeeaal m.

AalMtcchcr, m. aalsteker.

AaloCi'wif, —•lt;reifen. —Mlricli, m. aalstreep f., zwarte streep op den ruy van den aal en van sommiuT paarden.

AnUtippo, f. aal- of palingsoep f.

Aiiltcicli, m. aalvyver m.

Anltivrclicn, n., z. An!-.voi-iii.

Aalwohr. n. aal- of palinpweer f. Aalwurm. in. aaltje, aalworm ra.

Aap. m. «e, bezaanszeil n.

Aar, m., -c of -on. arend, adelaar ra. Aaronawurxcl. f. kalfsvoet m. (nlant). Aarwoilif. ra. amp; f. naar den arend gelükende

wouw, kiekendief m.

Aan. n., Asor. aas, lokaas ; kreng: n.; fijr. gemeen vrouwspersoon, karonje n. •gt; Aaahlailcr. f. stinkende puist f.

AaMlilmiio. Aawpilanxe. f. stapelia (plant). Aaaen. met aas lokken ; voeren ; afschaven

(de huiden); azen ; in 't vuil wroeten. Aa*nilt;gt;Ke. f. -n. aas-, strontvlii-g f. -T;ihIV;!f.,i•frcAneiKl aasetei'.d, -vretend. Aaagcier. m. aasgier, arendgier m. (m. Aan^fruoh.-•;(gt;igt;lt;a uk,m.1 ij kreuk,krengestank Aaayivrijr, verxchcurcnd (dier).

AaMttnihr. f., /„ Scliinil:«ii^«gt;i'.

Aawlian. Aum!^. krengachtig.

AuHkafoi'. m. aaskever.

AawkrAlie. f. zwarte kraai f.

Aaurahi'. in. raaf, van aas levend.

IIOOGUUITSCU.

AaNKclto. f. vleeschzijde f., vleeschkant m. van de huid.

AaHvoquot;igt;l. m. aasvogel m.

Aaitwurm, m. pissebed f. duizend poot m.,

Aafü, n. veevoeder n. (zeug f.

Al», af, weg, neder ; — untt r.n, op en neder. heen en weder, nu en dan ; auf ucifl —, op en neer.

Altüclixcn, verzuchten, verkwijnen.

Anaku*. ra. rekeubord n.

Algt;aiigt;!«.gt;rlicli. veranderlijk ; verbuigbaar.

Abaniirrliclik«*i(, f. veranderlijkheid, verbuigbaarheid.

Atgt;;1tiiicrii, veranderen; afschaCfen; verbuigen.

AhSnrivrun;;. f. verandering; afscharting; verbuiging.

Aliaiidou. iu. afstand ra., overgave f (bij verzekeringen).

Aha ml o ii nier en, overgeven.

Alian^KtKii. .ASiauj/vti-^-ii. cliiem Müd-ehan daw «Eawnrt —, door het aanjagen van vrees het jawoord verkrijgen ; «icii —, zich door angst kwellen, zich bang maken.

Aharbeiiun, afmaken ; afwerken, vlot maken («sin Soli iff); behouwen (einvn Stain); afslijten ; zich afwerken, zijne krachten uitputten ; uiuv Soliulil —, eene schuld door werken aanzuiveren ; ESIumun voni ^811«-*«'r —, bloemen van (naar) een patroon werken ; —f. voltooiing, afwerking ; verslijting - afmatting, -sloving.

Abürgern, kwellen, verdriet aandoen ; zich verkniezen. («oort f.

Aliart, f. ontaarde nakomeling ra.; bastaard-

Abarton, uit den aard slaan ; —ung. ontaarding; basterdsoort f.

Abarti;;. —o ESicnon, byen, die niet veel honig verzamelen.

Abükirhcni. met hcete asch schoon maken zich afsloven.

AbnMon. afgrazen, afvreten.

Ab^Rten, snoeien, uitdunnen (een boom)

AbAtxen, afvreten ; cinc «rz.c —, eene wrat wegbijten.

Abangcln. met het oog bepalen ; door een vriendelijken blik verkrijgen.

Abbncken. af- of uithakken.

Abbabrcn, oincn Surf; —, eene doodkist van de baar nemen.

Abbaken. afbakenen (het vaarwater).

AbbaigAn, de huid afstroopen ; Midi —, zich moe vechten.

AlibaniHcn, uitkloppen (de huiden).

Abba 11. m. bergwerk n.; «lii* ^'uinberce i« — brinjjen. de wiinbergen verwaarloo-

Abbaui'ben, aliuogen, uourhalen. (zen.

1

Abilunkoii, nfJaukcn, bedanken.

Algt;(lankiiti{;. f. oniHln^ n., atdankimr f.

Ahi(Miikuni(Mr«iie.f. afscUeidsredc; lijkrede f.

Altdarltcii (mich «■lt;wum), zich iets onttrekken, onthouden, icta uit zijn mond sparen.

Alxlvckvii, ontblootun ; (de tafel) afnemen ; villen.

Alxievlcrr. m. vilder.

AbiI«*ckor»i_t f. vildcrsberocp n.; vilplaats f.; vildcrsbuis u.

Altlt;lv:ch«ii, afdaimucn, afdijkeu. bedijktn.

Ali4l«icliun|[, f. afdamming, bBilükin:;.

AUdielcu, met delen of planken beicggen; door planken afzonderen.

Aixüouoti, fiNv —, ecne schuld

aanverdlenen: soiii Prokojithr —, zün proefjaar uitdienen.

«(«v. vtnn PfoMau —, afdingen.

Akiloc-kcu, uit de po» loHmaken.

.%lt(io|gt;|ielii, met dubbelen drand naaien.

Abilorreu, afdorren, verwelken, uitdrogen.

.^ixiArren, drogen, doen drogen, afdruxen.

Ainlurruii^. Alnlörrtm^, f. op-, uitdroging.

Alxiralit. ui. tinepanen.

.lhrfrect;«rJu. Ilu^clii —, ronden ; eiti* nh(;oilr«cliMc}t« Veri»cu{;iiiig. eenestijve, gemaakte buicing.

Alxlreken, afdraaien.

AhdreMchun, afdorichen, uitdotKChen; fig. nfranneleu ; ein« nhjjeilrotn-Woi»»- «5«?-■vlèlckc*, eene afxezaaj^de, honderdmaal opgewarmde geichieuenii.

Aixlrillou, afnemen, afdwingen.

door dwang afpemen.

Atxlrohtfii, AkilrAuun. door bedreiging afpersen.

Altilruck. m. -itke, het afdrukken ; afdruk m., afdrnkael, evenbeeld n.; trekker m. (van een uchietgeweer).

Akiirucrkcii. afdrukken (een vel, een boek ; een aegel in was of lak).

Abdi-ückttu, aftrekken (een schietgeweer), losdrukken, lebieten ; ilualSoot vom lifcr —, de boot afetooten ; c» drüekc mir daa E-3crx ah, het vertcheurt mijn hart.

AlMluftcii, in nevelen verdwijnen.

AlMlmmtAu, in damp opiraan.

doen verdampen.

Algt;e. Ahccf, z. ABIC enz.

AkekuiieM. Z. Klu-m-n.

Abeckvii, eiueii Sioiu —, de scherpe hoeken van den steen afnemen ; vau hoeken voorzien.

Abeifcru, zich door ijver en drift afmatten.

Abttileti, wegknellen.

Aboincu. dooien ; van ijs ontdoen.

Abeimosch. -uti, m. muskuakorrels.

Abeml, m. -o, avond in.; westru n.; ubcmln. «Ie* AbcmU, 's avonds; bcute abt*ii«l. •licaen Abviid. van avond ; kh *■( nocli nicht nllor 'B am* Abend, men moet geer. hei I roeuen voor men over de brug is.

AbemluiuiHohi. f. avondgebed n., — gods-dienstoereuing f.

AbendbluU, n. avondblad.

Abenilbrut, Abvii«ivH»eit, n. avondeten n.

Abenüdtttniuuriiii^, f. avondscLcmering.

Ahigt;3it!f«!(«r. m. avond-, nachtvlinder m. Abvnil|{a»t. ns. avondgant m.

Ahonlt;lgrb«*(. in. arondtebed n.

AUüin'jjflü iitv, n. het luiden van de avond-Abvndcloeki*, f. avondklok f. (klok.

Abrmll uiitl. n. westelyk lard n. Ab«ii(?lAn(i«gt;r. m. westerling m. Ahpndl2ti(ii*ult. wcstcrsch.

AbAiidndi, 'a avond*.

Altenaliiitd, n. avondlied, -gezang n. Ahciidiiit't. f. avondiueht f.. -wind m. Abeiiditixlil, n. avondm.vil n. ASf nd/itnhlxr it, f. avondmanltijd m., -spijs f. Abendmiiaik, f. avondmuziek f. Ah»tilt;Irr|;cii, ui. avondregen m.

Ahciidr»!, n., -rAta, f. avondrood n. Abvndscbittbt, f., .wti, avond- of nachtdienst. Ahrndar»:*». z. AbendyvStct.

Ahlt;gt;Md«4Mt«. f. westkant m., -zyde f. Ah»iid«t«rii. ui. avondster f.

Abandatiissde, f. avonduur n., -stond m. Ahendt^n. iu. avonddauw m.

Ab«iidtiAoh, m. avondtafel f.. -maaltijd m. .^.hMndvAlkor, u. pl. wcitersche volkeren. Abondivfirt*, westwaarts.

Abendwind. m. avondwind m.

Abcndy.ftit. f. avondtijd m.

Abcntcuer, n. avontuur n.

Abeiitouuror, m. avonturier, gelukzoeker m. Aboiitutierlivb, avontuurlijk, zonderling, romanesk ; *k«it. f. zonderlingheid.

Abvr, maar, echter, doch, nu; — ducb. nochtans ; udcr —, of wel anders; — mul —, telkens; tnuiiaixl und —(stiiaviiil,duizenden ; nog sens duizend. In ■ainensteliiugeu duidt het herhaling of verkeerdheid aan. Abvr«vitz, Aberniiin, Abwrkitut. AbwrMt'bt, f. herhaalde ban m. Abergluiibo, in. bijgeloof n.

Abvrslüulti^. Abuf^lMiibiBcb, bijgeloovig. Aborkeiiiiwn, bij vonnis ontzeggen. Abcrklnu, f. -en, achteiklauw in., spool f. Aboi-kluK- waanwijs.

Aberniitlit;, herhaald.

Abci'mutf•), andermaal, opnieuw.

Abern, die Nacbc abort hifb, daar

maren bij.

AbarnMinc, m. bijnaaui, spotnaam m. Abornton, inoogsten ; afmaaien.

Aben-ante. f. averuit, averoen f. (scl n. Abemnnt, f. tweede zaaiing f.; tweede zaai-Ab(gt;r»inn, n. stijfhoofdigheid f.

Ab«r\vei«e. waauwijs.

Aberwitx, m. waanwijsheid f.

Aburwitzig, waanwijs.

Abeacburn. Z. AbftBcbcrn.

Ab«t«aon. afeten, afkluiven ; een «ind

eten maken Abniivn, afvegen, -stoffen.

Abfüdmen, afhalen (boonen).

Abiabreu, nft-ijden, -jagen, rertrekken, afrijden, afvaren, wegatevenen, sterven. Abfabrt, f. vertrek n., afvaart, -reis f., het afrijden.

AbfaiirtMwi^iiai. n. teeken tot vertrek n. Abfull, m. afval m., ontrouw, verzaking f.-_t verval ; uitschot, -wcrpsel, afval n.

Ahrnllen, afvallen, ontrouw of afvallig worden (bv. vom (aiitulteii), vervalien, in verval komen, verraaireren, afdraven.

AnfAllie. _—01» ooft dat afvalt ; —e

Kpi(« «iiieM I9n«-hcw. schuine zij.le van een dak ; oincn — bigt;i*cliciilen. een weigerend antwoord geven.

AliS'alxMii. afschaven (hy loeiers).

Altfungcii, afvanKfii, opsnappen ; onderstutten ; het wild afmaken.

Alifürhfti. afverven.

Abfni»stgt;n. op-, famonstellen, ontwerpen; vatten (bv. Vcrlgt;i'«epliei').

AhfuM»iinlt;;, f. op-, samenstel, ontwerp n.

Abfaulrn. afrotten, verrotten.

AbftMlttrit. plukken, ruien.

Abfrsrn. afvegen, -borstelen, -dweilen.

Aibfoilon. afvijlen.

A!gt;rcilicb(, n., FdilMititiK*.

Abr.-imcii, het schuim afnemen ; oin abjre-feiintwr S«-burke. een doortrapte schurk.

AbfcrliKou, afvaardigen ; afmaken ; cin ^irbifT —, een schip expediceren ; iemantl afschenen.

Abflt;gt;r«iyuii{;. f. afvaardiging, -zending; afwijking, wegzending.

Abf^uern, afvuren, losbranden, schieten ; het vuur doen ophouden.

Ablintlou, tevreden stellen, voldoen, bevredigen, schadeloosstellen; oiiin» —, «icii t»iil «iiiuiii —, iemand voldoen, het met hem eens worden.

Abtludunc. f. voldoening; overeenkomst f.

.^bfingcrii, op de vingers natellen.

Alifinnen, uitslaan, bv. ü^cr; gaten indrijven.

Abli«rh«-u, wegvisschen.

Abfitzen, polijsten, afvegen.

AbllMeben, hellend maken.

Abfluuen, afsnoeien, -wasachen (orts).

AbfleiMcbou, net vleesch afschaven ; (van de huiden).

Abn«nz«ii, den walviach van zijn spek ont-

Abni«s«'n. af-, wegvliegen. (doen.

Abflicfsen, afvloeien, -stroomen.

Abflüben, afvlooieu, vlooien vangen, (tje n.

Abllui;. m. het afvliegen ; tig. uitstapje, toer-

AbflutH, m. afstrooming, -vloeiing ; debiet.

Abfonlern, Abfotlcrn, afvorderen,-eischen, vergen.

Abfnrilcrnnf;. f. afvordering f., eisch m.

Abformvn, vormen, afbeelden ; tien Sclmh —, den schoen van de leest slaan.

Abfragen. uitvorschen ; die L.eklt;ion —, de les oveihooren.

AbfroMscn, afvreten, afweiden.

Abfr^nen, den hecrendienst volbrengen.

Abfillilen, cincm einon Wniiwfb —,voor-uit merken, dat iem. iets wenscht.

Abfnbr, f. wegbrengen.

Abfiibreinen, n. tn-kijzer n., afleider m.

Abfiiliron, uit-, af-, vervoeren, afleiden ; -drijven, zuiveren (den buik), afdoen (««ine Scbulil); dresseeren (I^eitbunde); sicli —, zich wegpakken.

Abiiibrencl, buikzuiverend.

Abi'iilirer, m. goud- of zilverdraadtrtkker.

Abl'übi-liseb, m. trekbank f.

Abfriitruii^. f. wegvoering. Abfiibron, n.

Abfulifu, afscheppen, gedeeltelijk ledigen; ophouden te werpen (van eene merrie).

Ablïiltern. voederen ; 's avonds het laatste voedsel geven.

Abjcnhi», f. aflevering, overliandiging; belasting f., impost ra.; uitkeering.

Abyang. m. afgang ra., vertrek; vertier, ver. lies n., schade f., verval n., het nitsterven-

Abgttngig. afnemend, ontbrekend ; — wcr-«K*n, verslijten ; in onbruik geraken.

gezoclit, verkooi)baar.

Abt;!gt;iicH*(nf ion. f. en. station van vertrek.

Ab^anUelii, aflokken, aftroonen.

Abjrebcn. afgeven, trekken (een wissel); betalen (belastingen, rechten), optreden als, dienen tot, zich met iets bezig houden, zich

Ab_K.Ml.- oMoben, afgezaagd. (inlaten.

Ab^ofelint. doortrapt.

Ab^eyrifTon, ein — e» Biiebleiu, een by-

na versleten boekje.

Abuehen, al gaande rcrslyten of afnemen ; afgaan, vertrekken ; sterven ; vertier hebben ; verslyten, -schieten ; verminderen; af-loopen ; ein «teil — lt;le» Ufer. een steile oever; tlie Ware Rent gnC ab. de waar wordt vlug verkocht ; aus einem ElieiiMt —, een dienst verlaten ; mit 'B'oile —, sterven ; e« tfebt iiini etwuMab, er ontbreekt hem iets; nieb «lie IBuinc uaeb elwan —, voor iets de zolen uit zijne schoenen loopen ; einen Ita'ief — laNMen, «en brief verzenden.

Abgulebt. —beit. f. afgeleefd, -heid.

Ab{;ele|;en, —beil, f. afgelegen, -heid.

Abgelten. betalen.

Abyeneiyl, —heit, f. ongenegen, -heid.

Ablt;gt;unrlt;lnete, m. afgevaardigde.

Ab^erben, het koren in den pelmolen van de schil ontdoen ; afranselen.

Abtferoilet, afgesproken ; abgeredeter tlafsi n. volgens afspraak, overeenkomstig.

Abjjwm»gt, afgezegd; ein nb^oitagter A'eind, een gezworen vyand.

AbKa»andte. ra. afgezant.

Ab^escbieden, —beit, f. afgezonderd, een-raam ; eenzaamheid.

AbgeMcbmaekt, —heit, f. smakeloos, -laf, -heid ; ongerijmd, -heid ; afgezaagd, -heid.

AbceMtandun. verschaald (van wijn).

Abgcviert, slim, doortrapt, handig.

Abgewinni'ti, afwinnen, overtreffen ; einer Saehe keineu CiieHeitinAek — kónnen, geen behagen in iets kunnen vinden.

Abgewöbnon. af-, ontwennen, spenen.

Ab^cxoKenbi^it, z. Abgenchiedeiibeit.

Abgiefnen, afgieten.

Abclanx. m. afschijnsel n., weerkaatsing f.; evenbeeld n.

A!gt;^!Atten. polijsten, glad maken.

Ab^lüttuiig, f. polijsting f.

Abgleieben, gelijk maken ; flg. regelen, uit den weg ruimen.

Abgieiebulange. f. hefboom, lichter ra.

Abf^luiebii ngHwage, f. evenaar ra.

Ab^leitvn, Ab^litMeheu, afglijden,-sch ara-peo.

Ab^lilhcn, iclopiend maken, louteren ; ophouden te gloeien.

Abbott, m. afgod, Talsche ^od m.

,%•gt;(;lt;gt;ttiTt-r. z, €xü(xciilt;lieiit*r.

Ah'^öttcrci, f. afffodory f., algodendienst m. afgodisch.

Alj^rabon, afgraven, doorp-aTen, wegnnmen of lager maken, afleiden (liet water), afgrep-pelen.

AngrAincn, Tan verdriet verteren.

Ali^raaton, afgrazen, afweiden; flir. «r hal «leit ILniiiiotrich i(Si^ograf*t,werk

en bezigheid zoekende afgereisd.

Abgreifen, door aangrijpen bederven, door behandeling nlyten.

Ahifreuzcii, de grenzen bepalen.

Altgmtid, m. afgrond, poel, kolk m.

Ahguckcn, afloeren, afkijken.

i%lgt;Kuna(. f. afgunst f., nijd m.

Ahsiinati:;, afgunstig, nijdig.

^b^iirteii, untgorden.

/%lgt;Ciif». m. afgieting f.; afgietsel n.

Ablmaren, ontharen, verharen.

Abiiavli«n_f afhakken, -houwen.

AbhAkcln. losmaken, wat met eene haak is vastgemaakt; haken naar een patroon.

Abhakeii, don Sibel —, wiinn» —, den sabel, een waggon loshaken.

Abbalten. afhouden, tegen-, wcêrhoudun, beletten, dwarsboomen.

Abbaltun^, f. af-, tegen-, waèrhouding f.; beletsel n., verhindering f.

Abhandeln, afhandelen, voltooien ; afkoo-pen ; -dingen ; be-, onderhandelen.

/%bhanden, verlegd, kwijt ; abliaiidon kommen, zoek raken.

Abhandiung. f. verhandeling f.

AbbaiiK, m. helling, schuinte f.

Abhan|;«n. AbbAngeu, afhangen ; hellen, glooien ; fig. afhankelyk, onderdanig zijn ; afhangen, het opgchangcne afnemen.

AbbAngig, hellend, schuinsch ; fig. afhanke-

Abb^ren. z. Abbaaren. (lÜ^.

Abbdrmun, van hartzeer vergaan.

Abbftrmunc.f.hartzeer.verdriet n.,kommcrm.

AbbArten, harden, hard maken, verharden ; • ich —, zich harden.

Abbaapeln, afwinden, -haspelen.

Abbaubwn, de kap afnemen (den valk).

Abbaucbsn, door den adem wegblazen.

Abbaiaen, afhouwen, afhakken.

Abbausen, olne ab(;oliauklv Wobtiiin^. een uitgewoond huis.

Abbftutun, afstroopen. villen ; vervellen, ruien.

Abbelion, afheffen, -lichten, -nemen.

Abbcften, loshaken, losmaken.

Abbrgwn. afheinen, omtuinen.

Abkvil«n, geheel genezen.

Abbcilung, f. volkomen genezing f.

Abbelfan, verhelpen, verbeteren ; «inpna Uvbolstand —, aan iets verkeerds een eind maken * einer $»chwi«)ri{;koi( —, eene moeielykheid uit den weg ruimen.

Abbelflicb, wat verholpen kan worden.

Abb«nkcn, afhangen.

Abh«;Uen, afjagen, moede jagen. 1

Abboucboln, door huichelarij verkrijgen, af-huichelen. (matten.

Abbrnlun. zicli afhuilon, zich door huilen,af-Ahbilfc, Abbülfc, auf — drinsvn. op verbetering aaudrintcon ; — loitten. hulp verschaffen ; — flnden, hulp vindeu, verbetering plaats hebben.

Abbob»ln. afschaven; flg. beschaveu. .-%lgt;huld. ongsm-gen, ongunstig.

.ikbbolofi, afhalen, weghalen.

Abbolx. n. spaanders m. pl. (van een gevelden boom); dood hout n.

AMtnlxon, omhakken (een bosch); diuNcr I doi» ïïiT^os i«t ab»cb«ii/:t, op dit gedeelte van den berg ia al het hout geveld. Abhnrolinn. afluisteren.

AbbAren, hooren, verhooren (getuigen); uit-hooren.

Abbnb, m. het af:;t*nomenc ; overgebleven spijzen; afval, overgchot n., afgenomen kaarten f. pl.

Abbudcln, afmartelen ; door allerlei listen

verkrijgen.

Abbnlfo. z. Abbilfe.

Abb«l»en. pellen, sciiillen.

.\bhumpoln, voortstrompelen.

^bbim^prn, uithongeren.

Abbüttcn, eene mijn verwaarloozen. Abicbt, m. AbrucbCo, f. de keerzijde (van 't lakeu). [hand).

Abicbte, f. oorveeg m. (met den rug der Abirrcn. af-, verdwalen.

Abi(i:rion(, m. leerling, die de school zal

verlaten na afgelegd eindexamen. Altjachturn. zich afjakkeren.

Abja^cn. afjagen, door jagen afmatten; door

jagen verkrijgen.

Abkaltrn, af-, verkoelen.

Abllt;£migt;fun, bevechten,strijdend verkrijgen. Abkuiixcln. van den kamiel afkondigen ; berispen, doorhalen.

Abkapp^n, de kap afnemen (valk); ein Xau —, een touw doorkappen , bits antwoorden, afsnauwen.

Abkargon, uit gierigheid onttrekken ; uitzuinigen. (kelen. Abkartnn, heimelijk beramen, -8preken,-kon-Ibkauf. m. afkoop m.

AltkanTen, afkoopen, door geld vrij maken. Abkauft^r. ra. afkooper, kooper. AbkAnflicrb. koopbaar, afkoopbaar, losbaar. Abkeblun, de keel afsnyden.

Abkebr. f. afkeer m.

Abkrliren, afvegen, uitborstelen, afwenden.

Abkebricht. opveegsel n.

AbklArvn, klaar, helder maken of worden,

klaren, bezinken.

AbKlAriing, f. klaring; bezinking. IbUlatMcb. ra. afdruk m.

.-^bklnitichen, —klilnebrn, afkloppen, cli-

cheeren; ter dege klappen geven. Abhlanbun, afkluiven ; uitpluizen, tbkleoken. aflekken, uitdruppen. .%bkluck»«n, slordig afschrijven ; besmeren. Abklvidru, ontkleeden ; afschieten (eene ka mer).

AbkleiiltinKt f- ontklcoding ; afschictint; f.,

beschot, fichot, schut n.

AMt3opf«ii. afkloppen, af-, uitslaan, afstuiven ; fiy. afrc)B*i?n.

Agt;gt;lclöpp«*ln, afwerken (kant)^

m»cl» «1ji» J^iöttknlo —, ziel» liet noodzakelijkste onthouden. Abk.inuKorn. Aiikidrncm, afknibbelen. Ahkntipfon, lor-, ontknoopen.

.^hknnpfeii, uit deu knoop maken ; los-

knoopen.

AkUoc-hcn, yair koken ; afkoken. Abk»i»ni«gt;, m., afstammelin?. ^.kkozumen, afkomen, afstammen ; -wijken, -dwalen (bv. vou» Vl'eao); verouderci», in onbruik raken; «lu kannMt—, jjy kunt heen Saan ; pak u weg I Akklt;gt;iNn«rgt;ii. n. cin — mlt ciiios;* troffen.

eeue schikking maken.

AltktViiiin I ■ Hg. m. af-, nakomeling m. Ahknincnnin. f. zijader f. (in de mijn). ^hküpf«ii. aftoppen.

Akkuppeln, van deu koppel afnemen, losmaken.

iUkkrAflig;, van kracht beroofd.

Akkrameii, opkramen.

ASikrAak-gt;1 li, Al»kii»iik«'n, wegkwijnen. Algt;kmtr.«n, uit-, afschrabben.

Akkricffcn. er krirgt *vai* ah, hij krijgt

wat (slagen, wonden).

AlikrAmtilii, afkruimelrn. splinteren. Abkrümsnon. afbnixen, krommen. /%lgt;krii*t«ii. Akgekrastot. ontkorsten. Ahküklcn. afkoelsn, bekoelen ; zich afkoelen, een luchtje «chappen.

Ahkiihlfnfa, n. koelvat n.

Abkühlciiic, f. verkoeling, bekoeling. Abkiiinm^rn. wegkwijnen van verdriet. /\bkunlt;len. Akkiim'igcf». afkondijfen. Abknnft, f. afkomst f.. oorsprong m. Abkürxon, af-, verkorten.

Abkü««en, afzoenen.

AbkurKuni;, f. korting, af-, verkorting f. Abladogoltuhmt, kosten van afladinjc (los-Ablndvu, af-, ontladen. [sing}.

Ablader, ontlader.

Ablagc, f. het afleggen (van reksning) voo-schot n.opcene toekomstige erfenis; ligplaatt Abl»i;er, n. pleisterplaats, herberg f. _ (f. Abla^»rn. bezinken ; abg«layorUgt; Cimarron, belegen sigaren.

Ablandrii. van land steken, afvaren. Ablung. ovaal.

Ablangan, afreiken, afnemen.

AblasclieH, door insneden in de boomen een

weg in het bosch aanduiden.

Ablafn, in. riool n., pijp f., rooster m., wa-terlooiiny f.; aflaat m.; — ohne Ahlnf*. zonder ophouden ; «Ie» — naeh Hom Ira-Keu, verseefseke moeite doen. AblafMbrief. m. aiiastbrifif m.

AblaKwen, aflaten, loslattn ; neerlaten; laten afloopon ; oversteken (den wijn); laten vallen (van den prijs); — ophouden ; vim einer Siaclie —, van iels afzien ; etwa* nn «Ier Forileruu;; —, ivits van den eisch laten vallen.

Ablafkkram. —krAmer, m. aflaatkraam f.; allaatkramer ni.

Ablanbcn, z. Kntlntibon.

Ahl.-u^rn. afloeren, -wachten.

Ab'nuf. m. afloop m., watcrloozing f.; verloop, uiteinde n. ; verstrijken van eene tijdruimte ; uitban; m.

Ablaufon, in 't loopen winnen (den prijs); afloopen, door loopen slijten (het schoeisel); afloopen, afvloeien; afloopen, ten einde gaan, eir. iigrn ; zich door loopen vcrinoeien; *«»•!» diw 3£Arner —, uitrazen ; cinvm den r? aii—, iemand dc loef afsteken.

Abinurrittne, f. spie-, spuigat n.

Ablaufröbrc. f. goot f., riool n. (Iaat n.

Ablais fachiocise, f. aftappiugssluis f., ver-

IA!ilaufT.9ii. f. vervaltijd m.

Ablauscn, uitloogen.

Ablaiisck*», Z. Ahkorobt^it.

Ablaut, m. overgang van den stamvokaal in een anderen.

Ahl^iiten, afluiden.

Ableben, afleven, overlijden, sterven.

Ablwckcii, aflikken.

Aiilocren, ledigen ; afnemen (de tafel).

Ab^agon. afleggen (bv. die Kinderwckulie), -doen, -zonderen, verlaten ; jongen werpen, kalven ; afnemen (in krachten); in zee steken, afteilen ; rtwan mil vinoiit —, iels met iemand beramen ; da» Ciicdiii-bliiiK logt ilnu ab, zijn geheugen laat hem in den steek.

Abl«e«'r, m. aflesrger (om te noten).

Ablcgcrsrlmecke. f- duizennbeen n.

Ablpgespan. m. snij plankje van de zetters.

Ablegnng. f. aflegging ; -zondering, verwijdering ; afdoening (eener schuld).

AbleliHMn. afwenden, parceren ; weigeren ; van zich werpen, weren.

Ablebrvn, aflreren, -wennen.

Ablvibcn, lecnen, ontleenrn.

Ablcineii. het touw, de wasch afnemen.

Ab!t*it«ii. afleiden, brengen.

Ableitmig, f. afleiding f.

Ablcuken, afkeeren, -buigen, -wenden.

AblurBtni, alleeren, afkijken.

AblfBun. af-, oplezen ; afsnijden (de druiven)

Ablcugnen, ontkennen, loochenen.

Ablwiignuiig, f. ontkenning, loochening.

Abliofuru, leveren, afleveren.

AbIicferiiKS»«lt;ibein, m. re(;u.

Akii»irn. aftroonen ; aftroggelen.

Abliatang, f. aftrooning, ontschachering.

Ablockcu. aflokken, ontlokken.

Ablobnou. loon geven, het arbeidsloon betalen en afdanken.

Abltirsobttii, uitgraven.

AblA«chen. blusschen, uitwlssclien.

AblApou, aflossen ; ontknoopen. losmaken, ontbinden ; afzonderen, -scheiden ; eii» ISsin, piiicn Arm —, een been, arm afzetten.

Abllt;^»!i«:b, aflosbnar.

Ablünnng. f. aflossing, -zondering,

AblueliMwn. ontfutselen, aftroonen.

Abiiiilorn, villen.

Abliigwn. Z. Abloiigneu,

Atxnackrn. afmaken, -doen, elndi.rcn ; mit ftKiiiun OtAdbcKorn —, met zijn achuld-(«ischers een acco^rd treffen.

Akinacerti. vermaJEeren.

afmaaien.

Abmithlfii. afmalen.

Ahmnlmun, af-, ontraden, wnarschviwen. y%h«u.-thlfn. afmalen, afschilderen. Ahnk.-tiii;**!. m. tekort, deficit.

Ahninrken. afperken,-palen. ^

Abntarkfwii, flaran nilt;-!i(« —,

daarop if» niets af te dinjren.

AlunarMcli. m. aftocht, afmarsch m. Abmarchinrcn, afmarcheeren, -trekken. Afmïartorn, afmartelen, -sloovcn. Ailimattwi. afmatten, vermoeien; zich afmatten. enz.; mat (dof) maken.

f. afmattinjc, venaoeiinjr. Ahnivierii. van de boerderij wegjagen, afzetten ; iemand ruw afwijzen.

AhmcMcii. van zijn vertrek kennis geven. Algt;in«gt;if»rln. afbeitelen.

Ahmvrgntn, af-, nitmergelen.

i%bin«rk«gt;ii_t afzien, -kijken.

afmeten; fig. Sie könnrn Ivicbt —, gij kunt licht nasraan (beseffen).

graan voor maalleen nemen. ,abmir(*i:. huren, afhuren.

•^,ab:niii«lvru, veruiinderen.

^binuticln. het model naar iets nemen;

boetseeren.

Abmiifkon. tot zwijgen brengen. ,%l»mi(i-k«eii, in stilte afmaken, dooden.

zich verledigen; tijd voor iets

uitsparen.

/Uimulzeu. den staart korten.

Abnngon, afknagen.

A.bti;^:.b«*ii, afnaaien ; doornaaien, stikken. Altiiabmv. f. afneming f., verval n-, vermindering, verzwakking f.; *** boi ilem Biaitfinaiiii kciue —, by dien koopmnn wordt niets verkocht; wir habon fwrdie Ware !lt;lt;•!•«« —, wy kunnen die goederen niet verkoopen.

Abnchincn. af-, ont-, wegnemen; oorderlen, opmaken ; gissen, nazien (eim* ISot-himni;); afnemen, verminderen.

Ahiit'binur, m. afnemer, kooper, klant. Abnt'iKvn, afleiden, afwenden ; ongenegen, ongunstig worden, zich afkeeren, afwenden. Abnfi^uu;;, f. afwending, •keering; ongene-

sfcnhcid f., weêrzin ra.

Abigt;ö(i^lt;Mi, afpersen, -dwingen.

Abnutr.rn, —nut zen. afslyten, door gebruik

bederven ; — verslijten.

Abö«l«gt;ii, een boich uithakken.

Abordnrn, afvaardigen, -zenden.

Abort, ra. afgelegen plaats f.; heimelijk gemak.

Ab[raobtlt;*u. afnachten, -huren.

Abpackpn. aflaaen, ontzadelen, afpakken, Abpa»a««ii, afpassen ; treffen, waarnemen, AbpH(muIiwii, zweepen. peesden.

Ab|tf:ibl« n. afiia'?!), bakenen.

Ab|gt;r:1iilt;l«ii. tot pand nemen.

Ali|gt;IIlivkrik. afplakken.

Ab^tflü^uu, afploegeu.

Abjilagen, kwellen, plagen, pijnigen ; zich kwellwft, martelen.

AbplflHen, pletten, plat maken.

Abpovhpn. afvergen, -troggelen.

AbpAion, Z. Abbaaren.

Abjin«ton, hout bij parceelen afleveren.

AbprAgen, afdrukken, afstempelen ; fig. afbeelden.

Abprall«n, terugstuiten, Afstuiten.

Ab|lt;rullwn, terugkaatsen ; fig. afdwingen, afpersen

Abprntia^n, afpersen. [geschut.)

Abjirotzna, van 't affuit nemen (een stuk

Abpru^cilu, afkloppen, rowen.

Abputxen, afvegen, -boenen ; snuiten (de kaars), bepleisteren.

Abqiinlcn, door plagen verkrijgen ; zich kwellen.

Abf|u«gt;rl«n, —((iiirlen, bewegen door een windas, draaiboom enz.; kloppen (eieren); klutsen (room).

Abqiiicken. door amalirameering (goud of zilver) uit ertsen scheiden.

Abrabamitbaiiin, ra. kuischboora ra.

AbcaApoitt, afraspen.

Abrateii. cinem rtw. —, iemand iets af-

Abraiicben. af-, uitdampen. (raden.

.litranfon, aftrekken, -rukken, -plukken.

Abraum. m. afbraak m., puin n.

Abi'Aiinirn, wegnemen, weg-, opruimen.

Abm-liosi, af-, wegharken.

Abrrfbnrn, afrekenen; vereffenen; eepi-n oinaniier —. de balans opmaken ; «la» ab-gerttrbnef, dat niet medegerekend.

Abrecbniing. f. afrekening, vereffening.

Abr«vh(«. f. averechtcche zijde f.

Abrvrbtvn, door rechtsdwang verkrngen.

Abrcfle. f. afspraak, overeenkomst f.; in — «tullen, loochenen, ontkennen.

Abrmirn, einem «-Iw. —, door praten verkrijgen ; •♦icb etw. — la»«e!», 7.lch iets uit het hoofd laten praten ; clt;w. mit einem —, afspreken.

Abrocno», afregenen, ophouden te regenen.

Abrribc», afwrijven, -boi-n-n.

Abroibcn. afwinden.

Abrcise. f. afreis f., vertrek n.

Abroisen, afreizen, vertrekken.

Abrvifn«ii. afscheuren, -rukken.

Anreitvn. afrijden ; te paard vertrekken.

Abriebten, africhten, bekwamen, vormen.

Abri «cel n, toegrendelen.

Algt;rl ilt-Sh. afhekelen, doorhalen.

AbrikoiM-. z. Aprikone.

Abrindro. ontbasten, -schorsen, -korsten.

AbrinUin^, —o» Hrnt.brood met losse korst.

Abi-ii'a. m. lap ra. of OTrrsehot n. (van een stuk stof); hg. schets f., plan, kort ont-

Abrollen, afrollen. (worp n.

Abrualrn. afroesten.

Abr ont en, goed braden.

AbrAckrn. afrukken ; plaatsruimte maken, opschuiven.

Abriitivrn, afroeien. (ping.

Abrn f, ra. afkondiging, uitroeping; terugroe-

Abritfcn, af-, wegroepen, door roepen afkondigen ; tcrugontbieden.

AbriifiinK, f. nfroepiujr, -afkondl^insr.

AhruiKleii, Aliriiiidcii, ronden, afronden.

i%l(rii|gt;fen, uitplukken.

afgebroken, plotselinsr.

wegnemen (de stellage, den stei-Ker); van 't affuit nemen ; ontwapenen.

j%igt;rÜMtuii{;, f. ontwapening.

.'iLbriitMcheii, afglijden.

Ahwo^c. f. ont-, opzegging f.; afstand m.

af-, onzcggen ; herroeprn ; ontzeggen, afzweren (bv. «Ier alten Lelire). afzagen.

Absuttuln, ontzadelen.

AliMatx, m. verkoop m.; afdeeling f., voliin m.; portaal (op eene trap); pauze, rust f.; hiel. hak m. (van schoenen); spatie ; u]i:ic Alt»atz, in eens, in éénen adem, in éénc teug.

Atatatzwcisr. bij gedeelten, bv. Ich will •lcn BSricf hier — citirisehen.

AltHüubern. reinigen, afschuieren.

j%lgt;»nii{;en,afzuigen, door zuigen verzwakken.

AbM^n^n, zoogen, npenen.

Abxrbnben, afschaven, -schrappen.

Ab*tlt;^aliabHvl. SebabHel, n. schaafsel n., schaafspaandera f. pl.

Abatrhiielicrn. afscnachcren, woekeren.

Abtaelialfcn, afschaffen, -danken, opheffen, vernietigen.

Abncltaluii, afschillen, schillen, ontschorsen.

Abneiialiiie», boomen merken tot verkoop.

Absch.'lrfen, de scherpe hoeken wegsnijden; afscherpen, scherp maken, uitdunnen, scherp of schuins afwerken.

Abbvliattcu, Abeehatlieren, afschaduwen.

AbMehfttxvu, lager schatten ; waardeeren, taxeeren.

Ab*ebfttzi{i, minachtend, verachtelijk.

Absebatzunf;. f. taxatie, schatting f.

AbMcbauiu.m. schuim; fig. grauw.janhagel n.

Abscli/intiten. afschuimen.

Abitrheitlen, afsclieiden, af/.onderea ; zich afzonderen ; overlijden, sterven.

Abi*eberun, afscheren.

Absvheu, m. afschuw, -keer, -schrik in., afgrijzen n., weêrzin, tegenzin m.; — erre-Ken, afschuw wekken.

Ab»cbeuern, afschuren.

Abschculicb, —keil, f. afschuwelijk, -beid ; verfoeilijk, •heid.

Abscbiehtcn, Kintlcr —, kinderen afkoo-pen (door overgave van een deel van het ouderlijk vermogen.

Ab«cbiek«n, afzenden, toesturen.

Abttciiieben, afschuiven, van zich afschuiven ; fig. ontkennen.loochenen.

Abscbied, m. afscheid n., demissie f.; vertrek, verlof; rijksdagbesluit n.

AbMcliielt;li»bc«ucb, in. afscheidsbezoek n.; —mablr.eit, f., —Hrbmaun, afsciieidsmaal

AliAcbiednpreili^t. f. afscheidspreek f. (n.

Abseliiedatrunk. m. afscheidsdronk m.

Absebiefern, afschilferen.

Abctcbieleu, afloeren.

AbscbieUen. afschieten (bv. anf einen); — snel losschieten (van een touw); verschieten (van kleuren).

AbMebifTen, afschepen, per schip verzenden ; — afvaren, uitloopen.

Abscbiidwrn, z. A)gt;nm!en.

Altkebirren, Ollttuigcn, uitspannen.

Abwrliln^, m. afslag m., korting, verminde-rinc, weigering f.; awf Abseblag, in mindering, op rekening.

Ab»cblaglt;-i»en, n. smeedyzer, hakmes n. der leidekkers.

AbHrlilaKen. afslaan, afhakken, afweren ; weigeren, afslaan, afbreken (eine Strficbe), afwijken, in prijs verminderen ; af doen ]oo-

Abftebi.lgij^, weigerend. (pen.

AbMebln^lieb, op afslag, in mindering van eene rekening (betaald); weigerend.

Abftebiiimanen, afsllbben.

AbnebSerKuu. aflikken.

Abi«cblcifen, afslijpen ; wegsleepen.

Absvbleifaen, verslijten.

Ab»chlief«en, sluiten, dicht maken ; afrekenen, vereffenen.

Absebliirfen, afslurpen ; inslurpen.

AbxebiufA, m. sluiting ; fig. afsluiting, vereffening, eindbeslissing f.

Ab»cbniaek, m. wansmaak m.

Abkcbnialxvn, afzoenen.

A h»c li moe ken, naar iets smaken, cenen bedorven smaak hebben.

AbNebmeekig. minachtend.

Abnchmeiebeln, afvleien, aftroonen.

AbkebmeifMen, afgooien, -smakken.

Abacbniolxen, afsmelten.

Abkebmieron, afsmeren ; slecht afschryven; afrossen.

Abiebmutxun, vuil maken, bekladden ; afgeven, afverven.

Abficbnallen, los-, ontgespen.

AbKebnapoen. (de veer van 't slot) ontspannen ; los-, afspringen, toespringen, onverhoeds toegaan.

Absebnciden. afsnijden; ontstelen, afsteken (verschillen).

Absebnellen, ontspannen ; met kracht werpen ; afspringen, losspringen.

Ab«ebni(t,m. snede; afdeeling f., hoofdstuk n.

Alntebnitzvil, n. afsnijdsel n.

Ab»ebni(zen, afsnijden, uitknippen.

Abitebnüren, losrijgen, losmaken ; naar het richtsnoer afmeten.

Absebnurren. afbedelen, -troonen ; afsnor-ren, snorrend losgaan ; einen — lansen, iem. ruw afwijzen.

Abnebopfen, afscheppen, -schuimen.

AbseboTM. m. naschatting (by verhuizing).

AbMebranben, afdraaien, afschroeven.

Abitcbreckeii, afschrikken, door schrik terugjagen ; overbluffen^ ontmoedigen.

Abücbreibeii, afschryven, door «chriiven verslijten ; overschryren, kopiceren; senrif-I el ijk afzeggen.

Ab«ebreibur, m. af-, overschrijver, kopiist, uitachrijver. (schreeuwen.

AbMcbreien, schreeuwend verkondigen; dood-

AbMvbreiten, met schreden afmete.a ; van den regel afgaan, afwijken.

Abi»ebrili.f.afschriftn.,overschry ving,kopie f.

Absebröpfen, den w

eizen —, toppen ;

Ah»tAnlt;1nr. m. verdorde boom m.

Ah*t«alt;(on. doen, verrichten; voldoen; (dank) zepjfen ; (een l)pzt)ck) afleggen.

Ah^taiihwii, afstoiVcn.

AthM^vhoii. afsteken ; door steken en spitten afzonderen, ajlciden; nasnijden, -gra-veeren ; z.

afpalen, -perken, losmaken, in. grenquot;!-, scheidpaal m. op een afstand staan ; n(anlt;!o» K«liPel bedorven ; verdur

ven (van een boom); afzien vnn, laten varen ; af-, nalaSen, ophouden ; overlaten.

AhxtKhloM. oniRtelcn, ontrooven ; lig. stcels-jrewijzc afzien.

AliMtêifeü, stijveH (de wa*ch).

af«leigen, -klimmen.

AltMoiKepcrrn», perron van aankomst n.

AIgt;Mte)llt;*n, afnemen ; fig. afschaffen, opheffen. doen ophouden.

,%)gt;»(ft»pelii, afstempelen.

afsterven, overlijden.

AliHtich. m. namaaksel n.; gt;uilt; clw. in Kfcllom — •«!■!, een groot contrast met iets vormen.

in. -o, steil rotspnd n.. helling f.

AliMimmen. Calovken. met

elkaar in overeenptcmmins: gebracht, fje-Htemd ; er Mtiinixt in vision Stinken von ilnu nh. hij verschilt in tueening ; in viuer ^'erKRiciiiiliiit{; «quot;«ln*r inrn Ait-«rnjx —. over een voorstel Jttennnen.

AlthiiintntK. hierin i»t von inir —,

hiei in verschilt hij met mij vau mcening.

AI»M(iininunK, — dor Ciiloe-kcii, Stemming; fcicli «l«r — niet aan dc stem-

mins; deelnemen.

Al»«(in«nz_f f. onthouding; — ««K⁰' vastendagen.

Agt;gt;fttornIgt;aiiin. m. lecrlooiersstrijkboom.

alimtofnt-n. afstooten, -schaven ; Sc*I«iiIi1v:i —, schulden betalen ; afvaren, -zeilen, af-stooten (van den oever).

AbMtnfwuixl. aanstootelijk, afzichtelijk, lee-lijk, barsch.

AhntofBiiny;» afstooting ; — von ESvpoihe-kvn, aflossing vau hypotheken.

AliHlract, —h«i«, f. afjretrokken, -beid.

AbvlraFcn, afstraffen, kasteden. (f.

AbMtrebokrafi.f. middelpuntvliedende kracht

Abnd-oiciien, afstrijken ; afronsen.

Abnlrrif«K. afgtroopen, -bladeren ; uittrekken (handschoenen, kousen); je«le iliiiiti»n —, elke illusie opgevon.

Ab»tr«gt;it«;ii, ontstrijden, betwisten.

Abntrivken, afbreien.

Abnlriegolu. afrossen, geeselen ; met den roskam afhalen, roskammen.

Abfttrümvn, met den stroom laten afdrijven ; afstroomeu.

AbHtrn», verward.

AbMtnfcn. traj)sw\jic afdeelen ; schakreren.

Abstnfiing, f. schakeering f.

Ah»tiilpen. laten vallen; neérlatcn (den rand van een hoed).

Abtilt;iinii»feii. afstompen.

Abkturx, m. nederstorting; steilte f.

AbNlt;Arz«n. neder-, afstorten.

AbMinixtMt, afkorten, korten, kappen ; kort-ooren, kórtstaarten.

AbNiioiicit, afzoeken, door zoeken wegnemen; doorzoeken.

Ab«ult;I. in. afkoo^el, -ziedsel n.

Ab»urlt;l. ongerijmd.

Abitiit'difftl, f. ongerijmdheid.

Ab^tiUen.. 7.octen, Zfiet maken.

Abl. m. Ablo. abt.

Abtafcln, den n'aaltijd eindigen.

Abtitfcln. beschieten (met hout).

Ablakfin, af-, onttakelen.

Ahfaiixvn, afdansen, door dansen verslijten; afdansen, ophouden met dansen ; zich door dansen afmatten.

Ablt;»umgt;ln, aftuimelen.

AbtauM«!itgt;n. afruilen.

Abtei. f. -on, a'hlij f.

Abi«it. n. coup-i iu era wagen.

Abtcilon, af-, verdeelen.

Abtfüuatg. f. af-, verdeeling f., deel, gedeelte n., kaveling f.

Absuiinngv-jr.oiohen, n. afdeelinjrsteeken n.

AlXuufun. in de diepte graven, uitdiepen.

Abtbun. af ioen, -maken ; wegdoen, afleggen; opheffen, vernietigen, slachten, dooden (een dier); rechten, stratTen (een misdadiger); «lilt;« SDaiKi von jom. —, de hand van iemand aftrekken ; ni^-b efner Mncbo —. zich van eene zaJik ontdoen ; «ioli «Ie» tilaubwnf» —. het geloof afzweren.

Abtiigoii. uitdelgen ; afschaffen, -doen, z. Tiljjen.

AbtSn, Abti»fisii, f. -nen, abdis.

Abtlicb, tot den abt behoorende.

Abtobnn, z. AuMfnbon.

Abtoion, dooden; «fan S'loittfb—, hetvleesch dooden ; Efcapitul —, amortisceren.

Ab(önrgt;n, schakeeren.

AbtölMn». f. dooding.

Abtrabnn. wegdraven, henenloopen.

Abtraz. m. flir. af-, voldoening, aflossing, schade f., nadeel n.

Abtragon, af-, wegdragen ; afbreken;-nemen (de tafel); voldoen, betalen ; verslijten, verbruiken.

Ablraiiprn. den lichten rouw draden ; den rouw eindigeu : van droefheid vergaan.

Abtr^nfoln, afdroppelen.

Abtroibcn. we«-, terugdrijven ; louteren, zuiveren (jfoud. zilver) ; uithakken (een bosch); overdrijven, -haasten, afmatten ; — afdryven (van schepen).

Abt ren nun, afscheiden ; lostornen.

Abirvtvn. met passen afmeten ; aftreden, wesgaan, heengaan; bni jrmaoH —, bij iem. afstappen; afstaan.overlaten; Sobmtit* von «Jon Sohnhon —, hgt;*t vuil van de laarzen slaan; abgclrwi^no»S^bubwerk. versleten schoenen ; «üunc 1'eppiclio trot on ■licht Icscht ab, verslijten niet s«?niakki;-lijk.

Altlriob. m. het omhakken van een bosch ; geveld bout n.

Abtricfen, afzijpelen, -druipen.

Ahtrift, f. wcidpreclit.

Ahti'inlicn. afilrinken, door drinken bijleg-jrcn ; ten eind» drinken.

AMi-ift. m. aftreding, trap f.; heimt'lijk ge-: mak, sekreet n.; fisc- afstand ; Mviiten — ■«vhnifii, afscheid n^iuen : »«lt;iiiyn — hoi jem. nvhinnii, bij ieiuaim /.iju intrek nemen.

Ahlrnckncti. afdrogen ; geheel opdrogen.

Ahtromnieln. aftrommelen, duor trommel slax afkondijen.

Abtropfen, Aïilröpflt;*Ii», afdroppeien.

Ahtrotxvn. op hoojren toon afperken.

AIgt;lt;riiinpfoii. aftroeven; tgt;;c. den inoud snoeren, de volle lans geven.

Ahtriiuuig, —keilt;, f. afvallig, -heid.

.11gt;(ünclien, eiiiu Waml —, een muur klaar witten.

Ab(iipf«ik, Schweif» von iler Stirn

—, net zweet van het voorhoofd wisschen.

Altan-tcilen, gerechtelijk ontaegyen ; — ren eindvonnis vellen ; voorbarig oordeelen.

AIgt;vcr«li*gt;npn, aanverdierjen, inverdienen, door diensten verminderen (eene schuld); door arbeid betalen.

Abvieren, vierkant maken.

Al»^vamp;«h«in. zich door waken uitputten.

Abwag»», f. verschil n. in hoogte (door quot;t waterpaswen gevonden); afstantl ra. tmschen de macht en 't rustpunt van een hefboom.

afwegen, waterpassen, m :t het waternas meten. {rossen.

AI»^vn!!lt;«'M, goed vollen (het laken); fig. af-

AbwAIleu, afkoken.

AkwAlzen, af\veutelen, afrollen.

AhwriUuigt;K. f. afwenteling f.

^It«vnmst*n, afranselen.

Altwamicin. verbuigen, vervoegen ; boeten, hencnwandtlen.

Al» wantlvrn. henensraan, vertrekken (te voet).

Algt;warton, afwachten ; waarnemen («t-in Ami) bezorgen.

/tbuvüri». afwaarts, naar beneden, omlaasf ; — gekehrt, afgewend. (zorging.

Aliwarimij. f. afwachting:; waarneming, b«-afwasschcn. afspoelen.

Ak-kvflwfirru, van overtollig water ontdoen, afwateren.

Abwrbtisi. afweven.

Al»w«-rJiMvlii. wisselen ; afwisselen, -lossen, veranderen, beurtwisselen.

Altvrvcli»rliiiig»\v«lt;i»isbij afwisseling, beurtelings.

Ahwfg. m. zy-. omweg ; fig. dwaalweg m., buitensporigheid f.

AhwvgM. van den weg af.

Ah%%»CMutu. onbegaan, afgelegen.

Altwühen. afwaaien.

;%bwehr, f. afwering f.

Ahwchran, afweren, -slaan, -keeren.

Ah^vriciion, afwijken ; fig. ontaarden ; af-dwaltn (van zijn onderwerp); im ahge-wichnrn (verwirhiten) «Sithr, in het af-gfloopen jaar.

Abwniohru. wreken ; afweeken, door werking Afvallen.

Abwcitlcn, afweiden, -grazen.

Abivoilen. afhaspelen.

Abwfinen. door wcenen afbeeten; zich door weenen afmatten.

Abw«iMeb«»choilt;l, m. afwijzend antwoord n.

Ab«vei»en. afwijzen, weigeren.

Abwciner, AbivrinKlcin, m. hoeksteen m.

Ab^veifmcii, wit afgeven.

Abwlt;;iL(«*n. verwelken ; verkwijnen.

AhwciKlbar, afwendbaar, wat belet kan worden.

Abivomlon. afwenden, -keeren.

Abwcmii;;. — mar bon. afkeerig maken, vervreemden: ««inefn «lir Eincxloii — ma» ehen, iem. ue klanten aftrooncn.

Abwoii'Iürb. Z. Abwj»«i!bnr.

Ah«vutegt;'uiig. f. afwending, -keering.

AbworiVn. afwerpen, -smijten ; fig. opbren-sen, winst geven.

AbwcMcn. n. afyijn, afwezen n.

Abwe.sotnl, afwezend. -wezijr.

Ab\vfrilt;gt;iih*gt;it. f. afwezendheid, -wezlgheid.

Abivoltnn. door wedden afwinnen.

Abwetx.cn. afslijpen ; door slypen verslijten.

Ahwicb^rn. gord poetsen (dc Jairzcn, enz.); fiif. afranselen.

AbwirUeli». afwikkelen, -winden.

Aigt;«viclc(e)Ii3ilt;s;. f. «Ho —cinoM Cit*nrbSf(sgt;, de afdoening (afwikkeling) eenrr zaak.

Abw:of;o!n. iemand van iets teiughoudcn (tegeujrest. van aiii'«virglt;gt;Ifi).

Abivimic. f. haspel m., spoel f.

Abwir(«cbitflt;lt;Mi, nitmercelen.

Ah\vii»rh«n. af-, uitwisschen.

Abwittcru, ophouden met onweeren, uit-donderen ; verweeren in de lucht.

Abivuvhnrn. af-, ontwoekeren.

Abtvurdigeii. verlagen, in waarde verminderen ; vernederen.

Abwurf, m. het a£gcworpcne ; winst f., voordeel n.

Abmviirgen, den hals omdraaien (gevogelte).

Abxahieii, afbetalen.

AbxSblon, aftellen, tellen.

Abxanken, door twist of krakeel afpersen, afdwingen ; zich moede krakeclen.

Abita pfcu. aftappen.

AbxAunien, af-, onttoomen.

Aby.üiinun. omheinen, omtuinen.

Abxiiuniiii^. f. omheining, omtuining.

Abf.ebron, af-, uitteren, verkwijnen.

Abxcicboii, n. kenmerk, kenterken n.

Abx*gt;icliii«n, afteekenen, schetsen.

Abr.errPH. afscheuren.

Ab-aichon, af-, uittrekken, afhalen, -rukken, -lichten ; -korten ; tappen ; aanzetten, »Hi-pen (cin .lBon»lt;»r —); — aftrekken, weggaan ; uitvorriohCcler llinge. mi( lan-gor 'Xnmo —, onverrichtrr zake vertrekken, met een langen neus aftrekken ; leer —, met ledige handen vertrekken.

Abxieltft'ilt', f zoetvijl f.; — -flnacbe. f. retort of distilleerkolf f.; — -mnttkcl. m. aftrekkende spier f. ; — •rioatic». m. scheer-mrsriem m. ; — -znbl. f. aftrtrekken getal n.; — -dcciig. u. distilleertoestei n.

Abziclrn, bedoelen, beoogca ; mikken, loe-reu (op iets); strekken, dienen _vtot iets).

Abzirkelu, afpassen, met den passer afmeten.

Ahy.uolu, f. A, e. afvoerkanaal, riool n.

AbzuK, m. aftocht m., vertrek n.j afdruk m.; korting f.; nHoop m., sluis f. ; trekker, drukker m. (van een schietRKWeer).

Abzü}:'**-)¹, — «Ier J»⁰/₀ ^iiiKen, na aftrek van de 5⁰/_c interest.

AIgt;z'a{c»boKcii. m. proefblad n.;--freiheil,

f. vrije uittocht ui.; — •gruhon, m. nfwa-terinirsjfracht f., riool n.; — •prodiet, f. af-schcidsleerrede f.; — •xaltl. f. (retal, waarvan een ander wordt afgetrokken ; — f., tyd m. van vertrek.

Ahziiproii. afpluizen.

Aitzwavhoit. z. Abzivicken.

Abzwccken, bedoelen, beoo^en.

Abzwcigen, vertakken ; —ung, f. vertak-king f.

Abzivlvkcn, afknijpen ; aftroggelen.

Abzwiiieeii, afdwinjcen, -knevelen ; «ine dem IBerge abgez wungenu Ss»traf«o_: een wty, langs den berg gebroken.

Avcont. m. -e, klankteeken u.; tongval m.

Accept, n. -e, acceptatie f.

;^ccopticr«n, aannemen, accepteeren.

Accidenzien, Accidrnzen.n. pl. toevallige voordeden, bijvalletjes, buitenkansjes n. pl., verval n.

Acciite, f. accijns m., belasting f., impost m.

Accioeeiiinehmer, m. hoofdgaarder,ontvanger van den accijns.

Accisefrei, tolvry.

Acci»ckainmer. f. accijnskantoor n.

Accord, m. -c, verdrag n., overeenkomst f., samenklank m., accoord n.

Aooreditiv, n. geloofsbrief m.

Acciiaativ. m. -e, vierde naamval, acciiHati-

Ach ! ach I helaas I o ! och 1 (vusm.

Achat, m. -o, agaat n. of m., agaatsteen m

Ach»e. f., -n. as. spil f.

Achsel, ƒ.. -n, schouder, oksel m.; etw. auf die Icichto — neliutuu, iets niet ernstig opnemen ; auf beiden —u tragen, het met beide partijen houden.

Achselader, f. okaelader f.

Achselband. n. schouderband m., -lint n.

Achsenbrucb, m. ashrcuk m.

Achselawil, n. draagzeel n.

AehiteUtiick, n. epaulet f., schouderstuk n.

Ach««ltrAeer, m. pakkedragcr ; fig. huichelaar, falievouwer.

Achvcnniigel, m. -nagel. Tragenluns f.

Acht, acht ; mit achten fahren. met de acht r^den ; «la» Achtel vont Centner, ein achtel Centner ; achtmal, acht-undvierzig.

Acht, ƒ. ban m., verbanning f.: in die -erklAren, thun, in den ban doen ; in cÜl

— verfailcn, in den ban geraken; in — und llann.

Acht.f. acht,opmerkzaamheid, zorg f.; auf«er

— Inaaen, verwaarloozen; aehtgeben,

_ achthahen, nich in acht nehmi'n.

Acht, —heit, f. echt, we ttig, ouvervalscht;

echtheid, wettigheid, geloofwaardigheid.

Achtbar, —Iteit, f. achtbaar, -heid.

Achte, achtste.

Aehteck. n. achthoek.

Achteckiu, achthoekig.

Ac'itel, n. achtste deel ; octaaf n.

Achten, achten, eeren, eerbiedigen ; wnar-deeren, vermeenen, oordeeh n ; letten; micIi nach etw. —, zich naar iets gedragen. Achten, bannen.

Achtertui, achterlei, -hande.

.\clitfach, Aehtfj'lltig, achtvoudig. Achtttalh. achthalf.

Ai-htjahrig. achtjarig.

AchtJos, —igheit. f. achteloos, -beid. Achtiual, achtmaal, -werf.

Aektnam. —keit, f. opmerkzaam, heid. AehiHerklftrunji, f. verbanning f., banvonnis n.

Acht ung, f. acht, opmerkzaamheid, enz., commando ; geeft acht! z. Acht, (3de art.) Aehtungnwürdig. achtenswaardig.

Acht winkel ig, achthoekig.

Aehtzig, —»te, tachtig, -ste.

Achzon, zuchten, kermen, steunen.

Acker, m. Ackur. akkerveld m., veld n. Aekerarbeit, f. akkerwerk n.

Ackcrhau, m. akker-, landbouw m. Ackerheere, f. braambezie f.

Ackereichei, f. aardaker m., -noot f. Aekurgaul. m. ploegpaard n.

Aekergorüt, o. gereedschap n. tot den akkerbouw.

AekergcMetz, n. akkerwet f.

Aekorland, n. akkerland n.

Ackermann, m. landman. Ackerinflnnchlt;m, n. kwikstaart m. Aek«rn, akkeren, bouwen, ploegen. Ackerpferd, n. uloegpaard n.

Ackerraute. f, auivenkervel f. Ackerscholle. f. aardkluit f.. aardklomp m. Aekeritchwertel. m. zwaardkruid n. Ackervich, n. ploegvee n.

Acker wenen, n. akkerbouw m., landhuishoudkunde f.

Ackerzwit, f. bouwtijd m.

Ackcrzwiebei, f. veldajuin m.

Ackurziim, m. landhuur f.

Acquioition, f. verwerving, aanwinst f. Acquit, m. quitantie.

Adüquat, evenredig, passend,overeenkomend. Addieren, samenstellrn, oprekenen. Aildition, f. op-, samcntelling f. (heid.

Adel. m. adel, -dom m., edelheid, verheven-Adelig, edel, adellek, van adel.

Adeln, adelen, veredelen.

Adelsbrief, m. brief m. van adeldom. Adelstand, m. adelstand, -dom m. AdeUtnlz, m. adeltrots m., trotschheid op

adellijke geboorte.

Adupt, m., -en, ingewijde ; alchimint.

Ader. f., -u, ader, aar, bron-, goud-, zilver-AderhAutchen. n. adervlies n. (ader.

Aderig. aderachtig, aderrijk, adcrig. Aderkrupf, m. krampader f.

Aderluf». m., -AMae, aderlating f. IAderlafcbecken, u. laatbekkcn n.

van vreemde woorden.

Adoptiercn. tot zoon of dochter aannemen. Adoptivkind, n. aangenomen kind. Adrcosant, m. -en. afzender van een brief. Adrettuat, m. -en, de geadresseerde. Adr«M.«fs f., -n, opschrift, adres n. der DKriei' iet nielit an •ein« — getankt, de brief is niet terecht gekomen.

Adrett, flink, ving.

Advent, m. advent m. tijd voor Kerstmis. AilvcntNxoit. f. adventtüd m.

Adverbium, n. bijwoord n.

Adveraarien. f. pi. notitieboek.

Advokut, m., -en, pleitbezorger, advocaat ra. AfTe, m. -n. aap m., sim f.; Allin. apin. AlTekt, m., -e, hartstocht m., aandoening f. AfTen, foppen, bedotten.

AHcnjfeaiclit, n. apenbakhuis, -gezicht n. AfTenkönij;. m. apenkouing.

AfTeniiebe. f. apenliefde f. ; -naac, f. platneus m_;; -positi'. f. apenkuur f. AlTvnapiel. n. apenspel n., aperij f. Aflenvt-eibehen, n. apin f., apenwyfje n. Affer, ra. fopper, spottor ra.

AlTerei. f. «en, aperij f.

AflSfteb, aapachtig.

After, m. achterste n., aars ra.

After-, oud voorz., dat in de daarmede samengestelde woorden ieta beduidt, dat naar tijd, plaats of orde op iets anders volgt, ook iets dat valsch, onecht, slecht is. Afterarxt. m. kwakzalver. (heid.

Afterberednamkeit, f. valsche welsprekend-Aiterbiwr, n. nabier. dun bier n. Afterbiirde, f. naireboorte f., moederkoek f. Afterhiir^e. IV'aclibrtrge, BCiiekhiirire, m.

tweede borg m.

Afterdarm, m. endeldarm m.

Aftercrbe, m. tweede erfgenaam. Aftergelehrte, m. schyngeleerde.

Aguat, m. -en, nabestaande van vadersz^de.

Acrimonic, f. leverkruid n.

AU ! interj. o ! ho I och !

Ahlc. f. .n. els f, (des schoenmakers).

Alim, z. Olim.

Alm, ra. -en, voorvader, z. Alinen. Ahnden, straffen, wraken.

Aliadnn*;, f. bestraffing f.

Abne, f. -n. stammoeder, grootmoeder. Ahneln. naar Iets gelijken, aarden.

Abtaen, een voorgevoel hebben, vermoeden ; mir ahnt, ik heb een voorgevoel, mijn hart zejft iuü.

Almen, m. pl. voorouders; jrrootonders. Aiincnbilder, n. pl. portretten der voorvaderen.

Alinenprobe, f. bewijs n. voor het ver-

eischte getal voorouders.

Almenaaal. ra. zaal, waarin de portretten

der voorvaderen handen.

AhneiiMtol*. m. trota op adellyke voorou-Abnfrau, f. -en, stammoeder f. (ders.

Ahnherr. ra. -en, stamvader. (-heid.

Abnlicb, -keit, f. gelijkvormig, gelijkaardig, AlmnnK, m. -en, voorgevoel, vermoeden n. Ahorn, ra., -e, ahorn, ahornVjom ra.

A lire, f, -ii, aar, korenaar f.

Alirenlene. f. het arenlezen. Abrenmonat.ra. oogstmaand f.. Augustus m. Akudemi4gt;, f., -n, hoogeschool, academie f. A kade mi kor. in. academist.

Akelei, A^lei, f. akelei, klokbloem f. Akt, m., -e, acte f., bedryf n.

Akte. f, -n, akte f.

Aktie. f., -n. aandeel n.

Aktionar, ra., -e, aandeelhouder.

AkiiMtik, f. gehoorleer f.

Alabaater. m. albaster, albast n. Alahantorn. albasten, van albast.

Alant, in. alantswortel m.

itbeere, lquot;. zwaite aalbes.

Alarm, m. petier, fro raas n.

.UImhii. m. aluin t'. |

Alutiiten. aluinen, met nluinwatcr doortrekken, iu aluinwatrr doopen.

Iniinonto. f. aluinaarde 1'.

Alnii:»»ar. met aiuin gezuiverd. Alaitn^nilto. f. aluin^rocf f., -kuil m. Alblt;gt;, f. wit koorhemd.

Aibern, —helt, f. d'.vnav, -held ; zot, -held. Alvl.cmilio. f., -n. Ireuweuvoet. AlfauK.-en. m. pocher, snoever, bedrieger in. Alfnnxcroi. f. zottepraat m., zot tfokiap n. ^lfoikiil. n. meu^tel van koper en tin. j

Alm-Jira, f. ütelkunst, algebra f.

Alknvon, m. alkoof, alkovc f.

All, alle.

All. n. heelal n.

Alld», AlliSort. daar, aldaar.

Allv, «ie kamen alio j v;»p j»ll«ii» ; «las-alllt;-M. all «Ian j aliemal, «•«■! flip uliv-imuI » alles in allen ; c« iet —, hot is op. Alleo. f., •n. laan, wandeldreef f.

Alloy.»»•;«». f., -n, beeld- of {colükenisrede,

zinnebeeld Ure voorstelling f.

Allugnrtiteli. zinnobeeldij;, oneigenlijk, toe-

ppeR'nd, verbloemd.

Alleys»r:.*i««r.*ii, zich zinnebeeldig of verbloemd uitdrukken.

Alloiu, alleen, afgezonderd, eenzaam ; maar. Allviiiliantlol. m. alleenhandel m., monopo-Allemal. altijd, altoos ; telkens. (lie n.

AllcnfalU. desnoods : soms.

Allentlialltuii, overal, alom, allerwege. Aller, -e, -*«•. alle.

Allcrchrigt;tlivlta(, allerchriaieliikst. AIIorlt;liiig«. zeker, wel zeker. AilvrtliirnhlaucliCiifat, allerdoorluchtigst. ; Alleryoti'wuost. allertrouw«t. AllorKiiiiili^wc. allergenadigst.

Allcrhanii, Allwrlui, allerlei, allerhande. | Allerlwiliguu, allerheiligenfeest n. (hout. Allerhclli{;oiililt;gt;lx. n. soort van campèche-AllerlichM. allerliefst, -beminneHjkst. AIIrrnürlgt;«(, allernaast.

Allcrorton, All«rur(«, overal.

AllrrseitM, aan alle kanten, tan alle zijden,

alom, uveral ; gezaincnlyk. AII«riiii(ofthAiiix«t. allvronderdanigst. Allvrwaru. •woeen, allorwege, overal. Allesamt. altcgader, gezamenlijk. AliewoKe, voorzeker, tonder twgfel. Allezeit, altoos, gestadig, gedung. Aligcgvtitvarl, f. alomtegenwoordigheid. AllseuuuwArtls. alomtejeuwoordig. Allgeiunvli. z. AliMiflhlich.

Allecmein. —heil, f. algemeen, -beid. Allguwalt. f. onbeperkte macht f. (zien. Alicewaltig. met onbeperkte macht voor-Allgiitia. —keit, f. algoed, -beid.

Al «hier. alhier.

Allinnx. f. -en, verbond n., verbroedering f. Alliierie. m., -n, bondgenoot m. Alljiilirlivli. jaar voor jaar, jaarlijks. Allma«-h(. f. almacht, almogendheid f. AliutAelKit;, almachtig, almogend. Allmalilieli, -ig, allengs, alleugskons, zach telyk, van lieverlede.

Allinanlt;1r. —tnendo, f. gemcenteweide; ge-

meeusehappeiyk bezit ; de o])Pnb:ire weg. AIIoiIimI. onleenrcerisr, vry.

^!Uc«hfH(i. alziende.

^üsoifig. alzijditr, van alle zijden beschouwd. AiiiA{rli«h. allodtiagsoh, da^clijksch ; laag,

Kcmeen, dagelijks.

Ailmüeroii. zinspelen.

.4liu*ioii, f., •«n. zinspeling.

Allvatvr, iu. .-U-bestuurder m., opperwezen n. AliwnUrnri, albrsturend.

.%n wc*!*». —wolwlieii. f. al wijs, -beid. A!!ivi««Rii(i. —wi««uuigt;4'U. f. alwetend, Aliw», alwaar, waar. (-huid.

AMxu. al te, te zeer.

Allxumal, altegaar, altemaal.

Alm, Alp. f. bergweide.

Alinaitack, m., -c, tijdwijzer, almanak m. Almvr, f. kast f.

Altnowvn. n. aalmoes, liefdegift f. Ain»lt;»Meni»üv!iktf. f. armbus f. Aluioiuoipncger, z. AnuenjtCoger.

Aloe. f. aloe f.

Alo»n. AUe. ECUe. f., -n. elft m.

Alp( e). m., -v. Alpilruck, m., Al|iilriick-

en. n. nachtmerrie f.

Alp. f., .*»ii, alp, alpen.

Alpenkraiis. n. kattwtaart m., agrimonie f. AI|lt;lt;-tiraiivli, m. duivenkcrvel f.

Aipliabct. n., -r. letterlijst f., alphabet n. Al|gt;hn!gt;«ti«lt;-*i, alphabetisch.

Alplcr. m. herder in de Alpen.

Alpner, m. Alpsnbewoner.

Alproitt», f. alpenroos, bergroos f.

Alpatein, m. dondersteen u:.

Alraun. m., -e, aluin, heksenwortel m. Ali'auno. f., •on, tooverprinsos, waarzegster. AU, toon, wanneer ; dan, als,

AlMltald, a^ustunds, terstond, weldra. Alxdann, dan. alsdan.

Al i*n, al zoo, dusdanig ; dus.

Alt. oud, bejaard : versleten ; all m»«l jui:g: «lie Allen; bvim alten bleÜtcu: cr i»t wieder c⁵¹Â»quot; lt;ler ullo ; Alle* mtd IVeucat J die Alle t%'ell.

All, m. (iu de muziek), bovenstem, alt f. Allan, m., -e, uitstek mtt baliên voor of

achter een gebouw, balkon, dakplat u. Allar, m., -ftrv. altaar, outer n. Allai'diemtl. m. altaardienst m.; •|;enifilde,

d. altaarstuk n.

Altarkerxe, f. altaarkaars f.

Allarluch, n. ajtasirkleed n.

AllbnckeEi, oudbakken.

Alldeulivclt, ouddttitsch ; fig. trouw, rccht-.. schapen.

Alielu. zich oud voordoen.

Allen, oud worden.

Alieuteil, m. Aimeodinae. n. hetgeen iem., die zijn landgolt;-d of zijne boerderij verlaat, voor zijn overijjo leven ontvangt.

Aller, n. ouderdom, leeftijd m.; «»eil aller», sedert ouden tijd ; vor aller», oudtijds. eei ti,jds ; von aïlen» i»or_t sedert de ouusle ! tijden.

|Alteriiiiitter, f. overgrootmoeder.

AnnloKic, f. overcenstemmiug. gelykvornuK¹-heid. _ (mi,?.

Annictgiftrli, overccjiftpmracnd, {jolijkvor-

Anaiiim. f., ananns f.. koiiin§:aapppl m.

AnaimMvogt'l. in. tuinkoninkje n.

Auarohie. f. rcfreeringloosheid, wanorde f.

AnHrton. aangeboren zyn.

Annfotiiic. f. ontleedkunde f.

AnMllt;»mi«gt;rcii, ontleden.

AnalnmtKch. ontleedkundifr.

Aiiatoiniat,•on. Aiia(«i»iillt;or, m. ontleder.

Aiihit«rk«ii. aanbakken ; -kleven.

Aiibuhnnn. voorbereiden.

Aiibantielii. Anli:tiiiligt;lti. (twi«t) beginnen ; met een meisje liefdesbetrekkinken aanknoo-pen.

Aikhaii. m. aan-, opbouw m., verbouw ; ver-grooting f. van een gebouw.

Anhaucn. aanbouwen, -kwocken, verbouwen.

Aitbaiier.m. ont^inner, volkplanter, kolonist.

Aiihpgliin. m. begin n., aunvunjf m.

Anix'i. hiernevens.

Anlteifooii. aan-, in-, toebeten ; beginnen te bijten ; «Ier Finch will niet recht —, ik kan nog geen beet krygen ; fig. het oor aan iets leenen.

Aiil»lt;'li«nglt;tigt;. Z. RotrofTen.

Anhellcn. aanbassen. -blaffen.

AnhcrMiimon, bepalen.

AiiIilt;''|U«iilt; Ii «-inor Snche —, zich naar iets richten.

Aiilgt;e(«»ii, aanbidden, vereeren ; lgt;o(et «lcigt; Herrn an.

Aiilielor, ni. aanbidder.

Aulgt;cti*a«.gt;h(, in —, Anlivtrcfr, in aanmerking genomen.

Anbetreflen. aangaan, betreffen, raken.

Anhetteln, bedelend aanspreken.

Anbetung. f. aanbidding, -roeping.

Anb«9(uug«vi-iirlt;iilt;;. aanbiddenswaardig.

Aiibir«lern, atirli ubne boN«iilt;l«rlt;* ECiiil;s-«iiing —, zonder eenige uitnoodiging zich celven introduceeren.

Aubioton, aanbieden : het eerst bieden.

Anbindon, aan-, vastbinden; fig. aanleggen, het opnemen (met iemand), aanranden, uitdagen ; een verjaarsgeschenk geven ; wys-maken, op de mouw spelden ; Uitren —, schulden maken ; «in Malb —, een kalf opkweeken; kurz nncebuiulcn nein, licht geraakt, kort aangebonden zijn.

Anbif«, m. beet, hap m., het aanbijten; aangebeten plaau f.; lokaas in een vosseknip.

Aiiblu«en, aanblazen ; fig. ophitsen

Anblick.m. aanblik m,. gezicht.schouwspel n.

Anblic-Ucn. aanschouwen, -zien.

Anblinxcln, knipoogen, toelonken.

Anbnbren, aanboren, -steken ; dringend verzoeken ; polsen, nithooren.

Anbordcn, aan boord klampen, enteren.

Anbreclion, aanbreken, opsnijden ; ontsteken ; beginnen te schijnen ; «Ier Mcirgen bricht aii. de morgen breekt aan.

Anbrennen, ont-, aansteken ; in brand geraken, vuur vatten ; aanl randen.

A iibriii^«-ii, aanbrengen, besteden, plaatsen, verzorgen ; voortbrengen.

Anbrncli. ra. eerste insnede ; opening (eener mijn, steengroef, enz.); breuk f., plaats f. waar iets is doorgebroken ; fig. begin n., het aanbreken (des dag**; het vallen (des avonds); aanvankelijk bederf n., verrotting f.

Anbrürhig, bedorven, verrot, aangestoken.

Anbrüllen. aan-, toebrullen.

Anbriiinmon. aanbrommen. -grimmen.

AnbriKon. beginnen te broeden ; ciu nnge-brüttite» Ei.

Anilnebt. f. stille overpeinzing of be«piege-ling f.; gebed, godsdienstigheid ; Stumlen «Ier —, uren aan den godsdienst gewijd.

Aiiilfteblolei. f. schUnvroomheid.

AR«lAcliti{;. aandachtig; godsdienstig, vroom.

And^icbder. m., 'in. f. scliijahciligc, schijnvrome, kwezel f.

Aei«laeblt;«ibn«:Ii. n. stichtelijk boek n.

Aii«laschlKnrt. m. bedeplaats f.

Aci«!nebtbübuns, f. godsdienstcefening.

.^nciel. bei Hnmlel uiui —, by Trijntje en Wijntje.

Aii«ioiik»ii, n. gedachtenis, herinnering f.

\ixlei*, ander, tweede, volgend ; nll« an-«lorn ; «la» andere: «Ier eine. d«»r an-«lere : ein nnlt;lernial; vtm «•lt;«•. an«ierm Nj«r«gt;elugt;n : Mieli cine» andern bt^innen: ■inter amlerm.

.^iidcrgeMlt;-liwi«terkind. n. volle-neefskind.

.ïn«lern, veranderen.

Audernfallii, in het andere geval.

Aiidortil«ila. anderdeels.

Antiwr». anders; wemi anders, conj. wanneer althans.

AndorMoitH, anderszins; aan de andere zijde.

Ander*wo, elders.

Andertbulb, num. anderhalf.

Anilerniig. f. verandering.

Andorwamp;rtis. elders, op eene andere plaats.

Aitdcrivürt». elders.

Aii«leuten. aanduiden, -wijzen, beduiden ; aankondigen.

Andiebtcn, aantijgen, betichten, valscheiijk toeschrijven.

Andonnvrn. aanbonzen ; met donderende stem aanspreken.

Andorn. m., -en, andoren m., malrovc f.. longkruid n.

Andr.lngen, aandringen, -persen, -drijven, •drukken.

Ati«lrecbxeln. aandraaien.

Andreben, aandraaien, schroeven ; fig. listig bedriegen.

Andringi'it. aan-, opdringen.

Androhei:, dreigen, bedreigen.

Audrüeben, aandrukken, -duwen.

Aneeken. even tegen iets stooten. (gen.

Aneigneu. zich toeëigenen, zich aanmati-

Aiieinander. te zamen, aan elkander.

/^ttck«!(ilp, f.. «n. anekdote f.

Anekeli», walging verwekken.

Anempfeblen. aanbevelen, prijzen.

Aneiupfeblung. f. aanbeveling, aanprijzing.

Anerbeti, aan-, overerven.

Anerbieten, n. aanbod n.

Anerkannt, toegestaan,aangenomen; erkend.

Ancrkcnnon, erkennen, toestaan, gocdken-ren, waardeeren.

wnardeering:.

AiierswIsnfTen, aaiifjeboren, ingeschapen. Anerwogrcn, overwegende dat, naardien, nademaal. (ken.

A»ralt;rlivn, aanblazen ; fiir. annhitscn, oiisto-,1iifahrcn, ract vaar- of rytnisr aanbrengen ; fig. toesnauwen, komen aanrijden of aanvaren, aankomen.

-gt; Anfaitrl. f. landing, aankomst. (fi nis f.

Anfall, m., -nlle. aanval m., aanranding; er-

,%nf««llcit, aanranden, -grijpen, -tasten ; aanvallen (tegen iet«); (bij wfenis) aan iemand toevallen.

Aiil'atig. ra., aanvang m., begin n.;

xii Anl'ang, itti Anf'aiigc. Se]i-

(t; entter.

Anfan^en, aanvangen, beginnen.

Aiit'fingei*, m. leerling ; beginner.

Aiifsiiigllcli, aanvankelijk.

Aiifang-*. in 't begin,aanvankelijk.

^%iitaiig-lt;biilt;*ii.«Calgt;*gt;. m. eerste letter, hoofdletter f.; —grund. m. grondbeninsel n.

Aigt;faM«ilt;-ii, aanvatten, -tasten, -grüpcn.

Anfauclieu. aanblazen.

Anfaisleii, beginnen te rotten.

Anfvehthar, betwistbaar.

Anffchton, aanvechten, verzoeken, bekoren; bestrijden (b. v. een testament); verontrusten ; c» licht micli nicht an. icli lassr uiich «la» nicht —, daaraan stoor ik mij niet ; wa» licht ilmau ? wat schoeit heir,?

Anfciiulen, haat toedragen, vijandelijk bi-jegenen.

Anfortigirii, bewerken, vervaardigen.

AnfcMMeiu, boeien, ketenen.

Anfeuchten. bevochtigen.

Aiifoiiern, aanvuren, -zetten.

Inllaiiimoii. ontvlammen : aanvurei

Andchcn, smceken (om iets).

Anflel««heii, aangrimmen, -grynzer.

AnllicS.on, aanlappen.

Anilicj^en, aanvliegen, tegenaanvliegen, snel ontkiemen.

AnniefMcn, aanvloeien, tegen-, dicht voor-bijvloeien ; aanzwellen, -wassen.

Anilöic»*«ii. aanvlotten (hom); aanspoelen ; anycItofutc» lanii, aangeslibt land.

Anlliitihen, vloeken (tegen iemand); kwaad toewenschen.

Aiifliig. m. het aanvliegen ; snelle verichij-ning en verdwijning f.; jong gewas n. (van * boomen); aanval ra., opwelling f.; zweem m.

AnlIniV», m., -lisse. toevloed; vloed (der zee) m.; op-, aauslyking f., landaanwus m.

Anl'oi-ilei-iinKt f. -en, grutno — au cincn Mtelien. veel van iemand verlangen, hooge eischen stellen.

Anfi-agv, f. aanvraag, navraag f.

Anl'ragcn, aanvragen, navragen.

Aiifi-csMon. afknagen ; invreten.

Anfricrvn, vjistvriezen.

Anfridchvn, ververschen ; fig. aanmoedigen, aanwakkeren.

Anfü^cli. aan-, bijvoegen.

Anfühlon, bevoelen, -tasten.

HOOG DUITS CK.

Anfiihr, f. aan-, toevoer f.

AnfAhren, aanbrengen, aanvoeren ; fig. aanhalen, bijbrengen, gewagen ; misleiden, verschalken.

Anfnhror, m. aanvoerder, bestuurder, bevelhebber m., hoofd n.

Anführnnj;, f. aanbrenging f., aanvoer m.; -voering (eener bende); opleiding (van een leerling); aanhaling f., gewag n. ; misleiding f.

Anrühningaxvichcn, n. aanhalingsteeken n.

Anfüllcn, aan-, opvullen.

Anfurt. f., -en, landings- of aanlegplaats f.

Angahu, f., -n. opgaaf, aangifte f.; ontwerp n.; aanbrenging, -klacht, beschuldiging f.

AngalTen, aangapen, -staren.

Angfthiicn, geeuwend aauzien.

Angnnclicli, Aiig^ngig, mogelijk.

Angchnn, aan-, opgeven ; -brengen, verklikken, -klagen, beschuldigen.

An^cher, m. aangever, berichter, verklikker.

Angcbinde, n. feest-, verjaargeüchenk n.

AnKcblich, voorgewend; naar men zegt, zoo men voorwendt, zoo het heet, zoogenaamd, gewaand, zich noemende.

Angchoran. ingeschapen, aangeboren.

Angclxit. n. ein — niachcn, een bod doen;

— von Wawa, aanbod van handelswaar ;

— ucxl TWachfrage, \raag en aanbod.

Aii(je«lcih«n lannesi, vergunnen, toestaan,

schonken, verleencn.

Aiilt;;oil«nkon, n. gedachtenis f.

AnuegriJTcn. zeer vermoeid. (ger m.

.^ngchnngc, n. aanhangsel n., oorringhan-

Angchangt, bij-, toegevoegd.

Angohcn, aangaan, betreffen ; beginnen; betamen ; mogelijk zijn ; aantasten, aanvallen, aanspreken ; beginnen te branden, aangestoken of rot worden ; c» mit «iuei» —,_ den strijd met iemand wagen ; wan mich angchl, wat mij betreft; «inenniit PCi11en—, zich met verzoeken tot iem. wenden ; voit eincni EScftlcr nm ein Al-mo^cn angugangen wenlen, door een bedelaar om een aalmoes gevraagd worden ; mie li i!»t nielili* ungrgangcn, ik heb niets ontmoet.

Angehüren. aanhooren, toebehooren.

An^chöi-it;. toebchoorend.

Aiigojiöi'igcn, m. j)l. bloedverwanten m.pl.; nioino Augeli6riK«ii, mijne aanverwanten ^ mijn volk, mijne lieden.

Ang«ifern. bekwijlen ; fig. belasteren.

Angel, f.amp;m. angel, viachhaak; duim m., spil f.; wereldaspunt n. ;schot n.

Angeld, n. godspenning ra.; handgeld, voor-

Angelogen, Hg, aangelegen, van belang; nicli etwa* angelcgcn «ein lasHcn, iets ter harte nemen. (belang n.

A ti gelegen heit, f. aangelegenheid, zaak f.,

Angclcguntlieli, ernstig, nadrukkelijk, dringend ; met ü^vcr.

Angtflor, m. hengelaar.

Angel haken, m. visclihoek, -haak m.

Angeliku, f. engelwortel m.

Angelioekc, f. haarkrul f. aan de slapen.

Angolu, hengelen ; fig streven, naiquot;quot;:*!!.

2

An^clohen, beloven, toewijden.

f., Angclöhnis, n. gelofte f.

Aii^clpiinkt, m. aspunt n., pool ra.; fig. het punt, waarom zich iets draait.

Angcirutc, f. hengelroede f., engel ra.

Augvlschnur, f. angelsnoer n., sim f.

AngulMteru, ra. poolster.

ylingvlwcit, wagenwijd.

Ait^eiiiK'Niten. —heil, f. geëvenredigd, he-hoorii.ik, -heid, gepast, -heid.

Angvn vhin, aangenaam ; bekoorlijk.

Anger, m. beemd f., veld n., weide n.

A nge rli In me, f. madeliefje n. (gras n.

Angerkraut. n. duizendknoop ra., varkens-

Aiigerliiig, m., -e, eetbare paddestoel m.

Angesehen, aanzienlijk, geaclit.

Angenewnen, ingezeten, woonachtig.

AngenielU. n. gezicht, gelaat; voorkomen n.; tegenwoordigheid f.

AiiKCMiclitM, in het gezicht, ten aanschouwen, in tegenwoordigheid.

AngeNtmnnit, aangeërfd.

Ang:e«vüliiien, aanwennen.

Anecwohnlicit, f. aanwendscl n., hebbc-lykheid, gewoonte f.

Angleichen, gelijk maken aan ; evenaren.

Angiimmen, aanglimmen, beginnen te sraeu-

Anglotzc», aanstaren, -kijken. (len.

Angrauen, beginnen grijs te worden.

Angreilen, aangrijpen, -vallen, -tasten; verzwakken, aandoen ; verkehrt. am fal-•chen Kmle —, verkeerd, bij het verkeerde eind aanvatten ; sich —, zijn best doen, alle krachten inspannen.

Angreifcr, m. aanvaller.

AnKreillich, aanvallend, aanrandend.

Angrcnzcn, aangrenzen.

Angriir, m. aanval ra.; handvat n.

Angat, f. angst m., benauwdheid, bangheid ; als : mir i»t (of wir«l) airgsl, ik ben (of word) benauwd, bang ; iquot; Angt»! «cin.

Angstgesvhrei, n. noodkreten ui. pl.

Angstig, angstig.

Aiignt(ig)on, beangstigen, benauwen.

Angstlich. —keil, f. angstig ; angstvallig, angstvalligheid.

Angstrfthre, f. zydenhoed, cylinderhoed.

Aiig»(Mcli\veirM,m. klam zweet,angstzweet n.

Angucken, aankijken.

Angürten, aangorden.

Auhabcn, aanhebben, -dragen ; einem el-wat» anliaben. een voordeel op iera. hebben ; het op iemand gemunt hebben; or kaun mir nicht» —, hij kan mij niets maken.

Anhaften, vastzitten (aan iets).

Anhftkeln, Anhaketi, aanhaken ; klampen; enteren.

Anhalt, m. op-, stilhouding; rust. verpoozing f.; steun ra., steunpunt n.; er i»t von —, hij laat niet los.

Anhalten, op-, aanhouden ; vatten (bv. den Flüehtling, Oiiter), gevangen nemen; beletten, stuiten ; aansporen, aandrijven ; die Eltern sollen ihre Kinder zuin Fleifs —, tot vlijt aanmanen, aansporen ; vastzitten ; voortduren; (bei einem) uni etw.

—, iemand iets verzoeken ; lange —, lang duren; sich —, zich vasthouden.

Anhaltend, aanhoudend, gedurig.

AnhaltHam. volhardend, doorzettend.

AnhaltNamkeit, f. volharding f.

Anhang, ra. aanhangsel, bijvoegsel n. aanhang ra. (partij); im Anhang. op sleeptouw.

An hangen, aanhangen, toebehooren, aankleven (bv. einer I'artei), gehecht zijn.

Anh;ingen, aanhangen ; der liatxe die Sehcllen —, de kat de bellen aanbinden ; einem cineii Schlmpf —, icraaud eene schande aanwrijven ; einem etwaw (uiiiM) —, iemand een poets spelen ; einem «ine S(-hla|i|ie —, iemand schade berokkenen ; »ich —, zich hechten aan.

Anhiinger, m. -in, f. aanhanger, -hangster.

Anhfinglieh, —keil. f. verkleefd, -heid.

Anhaiieh. ra. aanademing, bewascming.

Anhanehen, aanademen, bewasemen.

Anhamp;ufen, ophoopen ; zich ophoopen.

Anhuhen. aanheffen, -vangen.

Anheflen, aan-, vasthechten.

Anheilen, weder heeicn.

Anheimeln, alle» heimelte mich da an,

idles herinnerde mij daar aan mijn vaderland, raijne geboorteplaats.

Anheimfallen, ten deel vallen.

Anheimgehen, ^Vir wollen die Sacho Schiedftrlehtern —, wij zullen de zaak in handen stellen van scheidsrechters.

Anheimstellcn, aan iemand overlaten, toevertrouwen.

Anheischig maehen (i«ich), zich verplichten, verbinden (tot iets).

Anhetxen, aanhitsen, -stoken, -porren.

Anhetzer, ra. aanhitser, -stoker.

Anhöhe, f. kleine hoogte f., heuvel ra.

Anhören, aanhooren ; das hort sich gut an. dat klinkt goed, aangenaam.

Anitl, ra. indigoplant f.

Animaliseh. dierlijk.

Anis, ra. anijs m.

Anisette, f. Anisgeist, m. anisette f.

Aninkorn, n., AninNamen, m. anijszaad m.

Anisöl. n. anijsolie f.

Aniszucker, m. anijssuikergocd n.

Anjagcn, aanjagen.

Anjochen, in 't juk spannen.

Ankaiif, ra., —üufc, aan-, inkoop m. 't gekochte.

Ankaufen, aan-, inkoopen.

Ank.'tufer, ra. aankooper. kooper.

Anke, f., -n, knoopenplaat ; boter f., ge-

Anker, m. anker n. (wricht n.

Ankerhal ken, ra. pl. kraanbalken, anker-balken ra. pl. (ken.

Ankerhen, aankerven ; de eerste kerf raa-

Ankerhoje, f. ankerboei f.

Ankergrnnd, ra. ankergrond m.

Ankerhaken. ra., -kette, f. kathaak, penterhaak n.; ankerketting m.

Ankerkork, -korkfindrr, m. boeireep f.

Ankerlöcher, n. pl. kluisgaten n. pl.

Ankern, ten anker komen, ankeren.

mij telkens om Rcld aan ; ter harte Raan, na aan 't hart liffgen ;_n. verzoek, ich li;*be «in Anlirsrn an Sie.

Anlockcu. aanlokken, -holen, -trekken.

AnlAton, soldeeren.

AnlH{;«gt;ii. oiuon —, iemand beliegen.

AnmacCien. aanmaken ; toebereiden ; ver-HH^den, vervalschen (wijn); aanleggen (vuur).

Asiittahncn. aanmanen.

Anxn.-tlfn. aan-, bijschilderen.

Ann:i»i-Kch, m. aantocht m.

AnmarkcSiicren. aanrukken.

AiiiuiiMten, nioh cinen Baueh —, een vetten buik kr^iren door veel eten.

AnmaUen. zich aanmatigen.

Anmafwlich, aanmatigend, verwaand.

AnmafMunsi f- aanmatiging f.

Anmaucrn, aan-, bümetselen.

Amnvlden, aanmelden, -dienen, -kondigen.

Anmongen, aanmengen.

Anmoi-Ueii, opmerken, aanteekenen.

Aninerklacli, merkelijk, zichtbaar.

Anmoi-knnc. f. — von etiv. m-hmen, nota van iets nemen ; aantoekeningen.

Aninerkuncawert. -wür«Iijj, merkwaardig, opmerkingswaardig.

A^muNMcn, de maat nemen ; aanpassen ; fig. overeenkomstig of evenredig maken.

Aaimituthcn, Z. An men lt;;lt;•«.

Amnui, f. minzaamheid, bekoorlijkheid, lieftalligheid.

Anmutcn, bevallen ; weldadig op iemand werken ; vergen van. (vallig.

Anmuft^. minzaam, bekoorlijk, fraai, aan-

Anniutigkcit, f. lieftalligheid, bevalligheid.

Annagein, aanspijkeren.

Aiiuilb«n, aannaaien.

Anuahen, Annfihcrn, naderen; nader bren gen ; anoAhernd, benaderend, ongeveer.

Anuaiime, f. aanneming, onderstelling f. accept n.

Aiinuliuni*;, f. nadering f.

Annalen, f. pl. jaarboeken n. pl.

Annate», f. pl. jaargelden.

Annrhmbar, —klt;*i(, f. aHnnemclijk, -beid f.

Annehmen, aannemen, ontvangen ; onderstellen ; nicli —, zich aantrekken, zorgen voor ; angenommene Heiterkeit. gedwongen vroolijkheid. (vallig.

AniiFhotliRli, aannemelijk ; aangenaam, be-

Annctimlickkcit, f. aannemelijkheid ; bevalligheid.

Auuoncuu«|ial(e, f., -n, advertentiekolom (in de courant).

Acinullicren. vernietigen ; eiuen Hauf

Anomalie, f., -n. afwijking van den regel, onregelmatigheid.

Anonym, nameloos. (palen.

Anurilnun, ordenen, regelen, schikken ; be

Annrdnime;, f. schikking, verordening, regeling f.. bevel n.; ordonnantie f. (ecner schilderij).

Anpacken, aanpakken, aangrepen.

Anpappea, met stijfsel vasthechten.

Anpasken, aan-, toepassen, zich schikken naar.

Anpfeifen, uitfluiten.

Anpflanxen, beplanten, bepoten ; zich (ergens) vestigen. (f.

Anpflanxung, f. eerste beplanting, plantage

AnpflAeken. vastpinnen.

Anpichen, bepekken.

Anpinneln, toucheeren (keel).

Anporhen, aankloppen, -bonzen.

Annrali, m. terugstuit m., bot.sing f.

Anprallcn. Anprellen. tegen-, terugstuiten ; fig. bespringen, aanranden.

Anprcinen, aanprezen, -bevelen.

Anpumpon. einun —, van iemand lee-nen (stud.).

Anputz, m. opschik, tooi m.

AnpntKcn, optooien, -schikken. (meeren.

Anquicken, met kwik vermengen, amaJga-

Anrnten, aanraden, overreden.

Anrechnen, aan-, toerekenen ; wijten.

Anrccht. n. recht n., aanspraak f.

An rede. f. aan-, toespraak f.

Anrt-dcn, aan-, toespreken.

AnregeH, aansporen, opwekken ; den Ap-petit —, den eetlust prikkelen.

Aaregnng. Anregc. f. aansporing, opwek-

Anreifen, beginnen te rijpen. iking f.

Anreilien, aanrijden, aaneenschakelen.

Anreiten, aanraden, tegenaanrijden ; fig. Abel anreiten, slecht te pas komen.

Anreir,, m. prikkel m., neiging f.

Anreixen, aansporen, aanhitsen, aanzetten ; bekoren.

Anrempeln, ein«n —, iemand op straat brutaal aanspreken (stua.).

.nrennon, aanrennen, -stormen ; aanvallen; fig. lastig vallen ; fig. übel aureniicn, het slecht troffen.

Anriebte. Anicbtbank, f. AnrichttsMcIi, m. aanrechtbank, -tafel f.

Anrichten, aanrechten, opdisschen ; er bat iino was Maubore* angerielitet. daar heeft hij ons een mooi koopje geleverd.

Anriecbèn, ruiken ; beruiken.

Anritt, m. aanrit m., nadering te paard.

Anritcen, licht oprijten.

Anrollen, aanrollen.

Anroston, vastroesten ; beginnen te roesten.

Anrftteln, met rood krijt merken.

Anröten, zich blanketten.

Anrüebig, Anriiebtig. —keit. f. in slechten reuk staande, berucht-, -beid.

Anrücken, aanrukken; naderbij halen of schuiven.

Auruf, m. aanroeping f., toeroepen n., beroep op—, Anruf au menacblicbe» (fiefubl.

Anrufen, aan-, in-, toeroepen, apelleeren, een beroep doen ; cin amp;»cbifT —, een schip praaien.

Anrnhmen, aanprijzen, -prceken.

Anrübren, aanroeren, aanraken ; mengen, beslaan.

Ann, voor an da*, aan het, bij het enz.

An«age. f., -n, aanzegging, -kondiging f.

Annagen. aanzeggen, -melden, kennis geven; •age au ! spreek op ! spreek !

AnKager.ettel,m.oproepingsbrief m.,-biljet n.

AnMAc»ig, —keit, f. woonachtig, ingezeten ; gezetenheid f.

Aitsatz, k_m -At**, aanval, stoot m.; aanzetsel, aanyezctstuk. verlenjfscl, aanvoenel n.; aanleK hegin n.; schatting, wa.irdeerinif f.; mondstuk u.

Ancamp;uom. ceniïszins zuur makttn.

Anncliaffen. aan-, rioh vcrscbafiVn ; «lio Qlorreti .... iat A. aiiKl vou mii* beuiaf* flltnvn f UtHïO.— asizitxrhAJTvii. dc hecrea .... te A. hebben van mij dc opdracht ontvangen, u f 3(X)0.— uit te jetalen. iKiohafTung. f. aanvchaSing ; betalinc.dekking ; Meien i«- «tuf» iliiiuii •Ite — Kiir 25«-oK-|'.:«k •quot;«•iï»or 'Trnttan rcchtrciiig wit-;!, wees verzekerd, dat ik u in tijd» van dekking voor mijne r/issels zal voorzien.

Aaiiivliiicfen, scherpen, aanzetten, weiten.

Aii«vlia(ioii, aanschoun sn.

Aiisvhaulicb. —keit, ƒ. zichtbaar, duidelijk, aatiitchouwelijk ; aanschouwelijkheid.

Auatctiuuuug, f. aau-, beschouwing f.

Auwohviu, m. schijn m., voorkomen, aanzien n.; dein -o nacb. naar den schijn.

AtisuheinoiKl. AMxcheiulivh, schijnbaar.

Anitchere, f. -n. schering f., ketting ia.

An»vb«fr«u, beginnen te scheren ; Uct weefsel op 't getouw zetten.

AnsehicUcii, zich gereed maken (ar.u, tot).

Agt;ti*rlgt;ielgt;«n, aanschuiven ; — eerst werpen (bij 't kegelspel).

AnMobieliostüoL, n. insteekblad, verlengstuk n. Ieener tafel).

Auitvhiolen, aanlonken, toelonken.

Atgt;Mlt;-hiefH«;ii_f aanschieten (aucli vuu B^ryn-Inlleu) opkoiuan ; dio Flut »olii«gt;Ut nu s kwetsen ; aanvoegen ; toeschietsn ; aanstormen; beginnen te schieten; aangreuzen,(tegen iets) loopen.

AnMcliirr«ii, aanrechten ; inspannen, too-meu, het tuig opleggen, zadelen.

AiiMfhlai;, m. aanslag, toeleg ai. ; schatting, raming ; — der Eioatvn. raming der kosten ; plan n., aanl«g m., ontwerp, plakkaat n.; kolf, kolfwang f.; ioh liiu {lic»«) iiti —e, ik ben voornemens ; in — bringcti, in rekening brengen ; niebt iu — kuiu-mru, niet in aanmerking komen.

Anacblutfen, aanslaan ; aankloppen ; plakken ; schatten, taxeentn, ramen ; aauisgsen (een geweer); — aanslaan, blaffeu ; gelukken, goede uitwerking doen, wortel schieten ; bei ibm •oblSg* alle» wc.h 1 i»ni. hem gelukt allea.

Aiiagt;cblu|ffu(l«ii, m. rijgdraad m.

Aimtiblftgig, eiu —«r kupf. een vlugge kop.

An»cbi:tj;»Aule (K.i(fuf«iMaultf), aaverten-tiekolom.

AnMublugzeltcl. m. aanplakbiljet, plakkaat; aanslag- of belastingbiljet n.

AuaicblAumicu, -iicbl»uimeu, aanslijken.

Ansc-bleiobeii, aansluipen.

Aiia4;bIiot'««ii, aansluiten ; -voegen ; juist sluiten of passen ; zich aansluiten, zich bii iemand, bij eene partij voegen.

Anticbluf». m. aansiuiting f.; bijvoegsel.

AiiMcbmiedoii, aansmeden.

Ansubiuivguu, zich drukken tegen, — vlyeu aan, — hechten aan, — schikken naar; juist van pas maken.

Antcbmifrcci, aansmeren ; fig. te duur ver-koopen, aansmeren.

Anacbitalloii. aan-, toegeapen.

Aii«ehniftuben, Aiiavlmnuxvu, toegrauwen, barsch bejegenen.

AHaebnoideti, opsnijden, ontginnen.

Ausnbitsiren. aanrijgen ; toane^telen.

' nsshoTis, Aiicbuviat, Aiiscliovu, f. —n. ansjovis f.

Atisekr.tuben, aan-, toeschroeven.

Anscbroibeit, aan-, opschrijven.

Asisirbroiuis. toeroepen, aanschreeuwen.

Agt;i»ehr«»(e, f. zelfkant m.

Anai-bub. m. eei-ste worp m. (bij 't kegelen)

Anttoltnheia, voor-, verschocnen.

•nbuldigcn. beschuldigen, -tichten.

Auscbüruu, aanstaken.

u«cbiifa, m. eei-ete schot n. of worp in. ; kristalschieting.

Aiiec-btitt. f. aangespoeld land.

Auacbwfifxctii, zwart maken, belasteren.

Ai:aobwnCxon, uanpratcn, -preeken.

Ausebweit'. m. ketting (van 't weefsel).

Anxibvt'elion. aanzwellen, rijzen ; doen zwellen of rijzen. (ben.

Auaebwammen, aanspoelen, doen aauslib-

Anv^bwiniinen, aanzwemmen, zwemmend aankomen.

ntaetculu, aanzeilen (tegen iets); zeilend naderen of aankomen.

Anaebm, aanzien, -schouwen; mie don» lCüek*tu —, over de schouders (met den nek) aanzien ; der 'i'olt;l tgt;iebt kciuen Vnrxuf; an, de dood ziet niet naar rang ; ffür lt;• twu• —, voor ists houden, .■■««bon, n. aanzien, gelaat n., gedaante f., voorkomen ; gezag n., achtbaarheid f. .uaebulicii. —keit. f. aanzienlijk, -heid. .nmbung. f. aanschouwing ; in—, teu aanzien, ten opzichte.

.naetzen, aanzetten ; schatten, aanslaan ; vaststellen, bepalen ; aan den mond zetten (de fluit, het drinkglas, enz.); — zich (tot vrucht) zetten ; zich aan-, vastzetten ; po-gen, zijn best doen; den aanloop nemen ; «ik, vut worden.

■laicbt, f. het aanschouwen ; gezicht, uitzicht, aanzien n., schijn ra., voorkomen n.; BKücbn* v.iii' — eriialien, boeken tur inzage ontvangen ; uieiuer — nacb, volgens mijne meening.

Anaiebtig, — werden, gewaar worden, in 't oog krijgen.

Anaiodelit, zich nederzetten, koloniseeren.

Anaiedler, m. volkplanter, kolonist.

Anwiedlung, f. volkplanting.

Anainneu. eincm ctw. —, vergen van iem.

Anaitzen. aanzitten.

Anapann,m. voorspan n.,versche paarden n.pl.

Ana|iunneu, aan-, inspannen.

Aii«(gt;eien, eiiaen —, iemand in 't. gezicht spuwen. (spelen.

Anüpielcn. op-, uitspelen ; fig. op iets zin-

Auapieluug, i. zin-, toespeling.

Auapiofaen, aanspeten.

Anviiiiiuon. aanspinnon.

AnspiniK'ii, f. Hiuvden (oino Verrftlcrci),

nankuoopen.

aanpunten.

j%iii»|inrntgt;n. aansporen, -priklcclen.

Any;. f. iiansporin^, -wakkering.

AiiMiiraolu'. f. aan-, toespraak f.

Aiisprcciicn. aan-, toespreken (om iets) vragen, verzoeken; bevallen ; «Iiohcm ISurli Mpr'.clit init-li «vlir an, dit boek bevalt mij zeer.

Aii»prenlt;;«.'n, doen aanspringen (tegen iets); doen rennen ; besprengen ; aanspringen, aanrennen.

AnH{iriiit;eu. aanspringen.

Aii»igt;riicli, ra. aanspraak, vordering f.; — niiiflitfii. erhebon auf otw., aanspraak op iets maken; ■» — nolimeu, in beslag, in bezit nemen; «la* Elorz in— nclinicn, het hart boeien ; jetn. wejjcn (über) etw. in — nclimen. iemand over iets aanspreken ; gml-n- Anitprücho niaehen. veel pretenties hebben. (kan.

AiiMprürhie, waarop men aanspraak maken

iliiHprucIiMlnH, geene aanspraak makende of hebbende, bescheiden, zonder pretenties.

AiiapriK'linvoll, veeleischend.

An»piilen. aanspoelen, -drijven.

AnMtult, f. -en, toestel m., toebereiding ; instelling, inrichting f.; instituut n.; — ma-chen, toebereidselen maken.

Anmtamincn, overerven ; aii{;e«taminte Trcue, aangeboren trouw.

Anstitininen, AnMtonimen, stijf aandrukken, stijf leunen (tegen iets).

An*tanlt;l,m. welvoeglijkheid, orde, goede houding, bevalligheid ; bcdenkinff, twijfeling f.; uitstel n.; standplaats (der jagers); den — beuhaehten, wabren, de vormen (de welvoeglijkheid) in acht nemen; uhne —, zonder bedenken (uitstel); c» kann — damit haben bia morgen, dat kan tot morgen wachten ; lt;la* leidet k«inen —, dat lijdt geen uitstel ; im — Iai*Mun, uitstellen ; im — ■ein, uitgesteld zijn ; ieb nehme , ik aarzel ; auf dem — steben, op de loer liggen (staan).

Anotandig. —keit. f. welvoeglijk, betamelijk, net, fatsoenlijk, ordelijk ; welvoeglijkheid, netheid, fatsoenlijkheid.

Ainttarren, aanstaren.

AnMtait, in plaats van.

AiiMtauneu. eincn —, iemand met verbazing aanzien. (sporen.

An»tveben. aan-, opsteken (c-en vat); aan-

Aimteelibobrer, m. kelderboor, fret f.

AiiNtecken. aansteken, vasthechten; aan-, ontsteken ; fig. aansteken, besmetten.

Anuteekend, n. besmettelijk.

Anateben. aanstaan (tegen iets); fig. betamen, voegen, passen ; aarzelen, in beraad staan ; bevallen, aanstaan.

Anateilen, aanstellen (bv. jem. zum Auf-■eber), zetten, plaatsen, aanbieden (z. B. Ware); schikken, regelen.indienen (Mla_Ce gegen Jem.) zich houden, den schijn aan-ueuieu, zich aanstellen ; ieb Meifa uiebt wïc ieb e» — ik weet niet hoe ik

het regelen moet; wam buM du ange-■tellt ? wat hebt gy uitgevoerd (begonnen); •ieb treuberzig —, den gemoedelijken man uithangen.

Anntellif;, geschikt, bruikbaar; zu clw, — M«in. (ning.

.luHtellung. f. aanstelling, plaatsing, bedie-

AiiMtieb, m. noiiei' (friMebei*) —, verscli vat (bier).

AnMtiftcn, veroorzaken ; berokkenen.

Auatiftor, m., -in. f., •non. veroorzaker, -zaakster; aanstoker, -stookstcr.

AiiMtimmen, cinen Gewang —, een lied aanheffen.

AiiMtofs, m. stoot ra., het aanstooten : het stotteren; verlengstuk n., weeke broodzijde f.; fig. aanstoot ra., ergernis ; — en-egen, ergernis, aanstoot geven.

AntofHen, aanstooten ; aanzetten, bijvoegen; belenden ; meii: CiiarCen Mtol'st an den Meinigen an, mijn tuin grenst aan de zijne; tig. iets aanstootelijks doen, ergeren.

AnatofHig, —koi(. f. aiinstuotelijk, -beid.

Anstofcnabt, —•cbiene, f. stopnaad m.; stootplaat f.

AiiHtreieben, aanstrijken, beschilderen; aan-teekenen ; tig. cinem den Itüeken blau —, iemand bont en blauw slaan ; dai* will (werde) ieb dir —, dat zal ik u betaald zetten.

AnMreieber. m. huis-, kladschilder.

Anatreifen. even aanraken.

Anstrcngun, inspannen (zijne kracht); «inen l'rozof» —, iemand een proces aandoen.

Anatrengung, f. inspanning der krachten.

Anatrieb. m. aan-, bestrijking; einen — vun etw. haben, een glimp van iets hebben.

Anatricbeln, aanstreepen.

Anatriegeln, roskammen.

Anatrömen. aanstroomen ; — doen aanstroo-men, aanspoelen.

Annuebcn, aanzoek doen, verzoeken.

Auaud. m. het koken der wol voor het verven.

AnaüfNen, aanzoeten, zoet maken.

Antaaten, aantasten, -grijpen.

Anton, f. pl. deurposten, -stijlen.

Anteil, ra. aandeel, deel n.

Anlhun. einem Scbandc —, iem. schande —; prüebtig angetlian, fraai gekleed ; ai eb ein l^eid —, zich van kant maken ; daa iVBfidcben hat ea ibm angetban, het meisje heeft hem behekst, bctooverd; ieb war niebt dazu angethan. ik was er niet toe geneigd ; die Naelie :ï«t ganz danaeh angethan ...., de zaak is er net naar om ....

Antlitz. ra. -e, aangezicht gelaat n.

Antrag, m. -ftgo, voorslag m.,-stel, aanbod n.

Antragen, voorslaan ; een' voorslag doen ; aanbieden, opdragen ; aanzoek doen.

Antrauen, trouwen, ten huwelijk geven.

AntrefTen, aantrelTen, ontmoeten.

Antreiben, aandrijven ; inslaan ; fig. aansporen, aandrijven.

Antreten, vasttreden (b. v. de aarde om een' boom); fig. aanvaarden (eiuo Krbaehaft,

einvu Wog. cin Amt); intreden (z. B. iIuh ucuo .lalir); aantreden, naderen ; eincii (ri(i lt;lvr lliii]£;er. eiii Ciefühl itu,

de honker, een gevoel grijpt iemand aan.

Antrieb, m. aandrift, drift; aansporia^ f.; aanvoer van vee aan de markt.

Aiiti'inkcn, zich dronken drinken.

Aiitritl, m. eerste schrede; onderste traptrede; fijr. aanvaarding f., begin n.

AntrittMi-edu, •predikt, f. intrefirede ; in-treêpreek f.

Antwort, f., -en. antwoord, bescheid n.

Aitt«vorfcii. antwoorden.

AnvcrMUfhon, aanpassen.

Anvertraucn. aan-, toevertrouwen.

Anvcrwundt, verwant.

AiivcrwandtHchaft, f. maagschap f.

Anwachs, m. aangroei, aanwas m.

Anwanlmcn, aangroeien, -wassen.

Anwalt, ra. —e, —wAltc, pleitbezorger, zaakwaarnemer.

AuwaKachaft, f. volmacht, procuratie f.

Anwfilzen, aan-, toerollen.

Aiiwandelu. bekruipen (es wandelt micli. mir die au), overkomen, overvallen.

AiiAvdrnicn, «la» WaeliM cin wenig —,

het was een beetje warm maken.

AnwartMchaft, f. recht of aanspraak op iets bij voorkomende vacature.

Anweieen, aanwijzen ; leiden, onderrichten; anf •icli «elhMt ani;e»vie»eii Muin. aan zichzelven overgelaten zijn, slecht op eigen kracht mogen bouwen ; uiiieu auf die Staat «ka kmc—,eene aanwijzing op de schatkist geven. {natie f.; adres n.

Anweiamug. f. aanwijzing,-leiding f.; aisig-

Anweiidliai', —ki-it, f. bruikbaar, -beid ; toepasselijk, -beid.

An wenden, aanwendeUj besteden, gebruiken ; toepassen ; das i«t hei ilim nicht anjjc wemlet, dat is aan hem slecht besteed.

Auworlien, aanwerven, werven ; aanhouden (om iets).

A nwenen, n. erf, hoeve, goed.

An wettend, —wescnlicit. f. aanwezig, tegenwoordig, -beid.

Anwidern, e» widert mieh an. ik heb er een hekel aan, ik walg er van.

Anwiehern, aanbrieschen.

A nwlt;gt;Imen, nabij wonen.

Anwolmer. m. nabuur, buur m.

Anwueli*. ra. aangroei, -was m.

AnwiinHclion. tocwcnschcn.

Anwurf, m. eerste worp ; pleisterkalk (op den muur); zelfkant m.; hangslot n.

Anwurxeln. vastwortelen.

Anzahl, f. aantal n., hoeveelheid, menigte f.

Anzapfen. opsteken (een vat).

Anzaubern. aan 't lijf tooveren.

Anzeichen. n. kenteeken, grond van vermoeden, indicium.

Anzeielinen, aan-, opteekencn.

Anzcige. f.—n, aankondiging f.; kenteeken, blijk, bewijs u.; advertentie f.; naricht n.; opgave f.

Anzeige (Aniioneen) Kpalte, f., advertentiekolom (in eene courant).

Anzeigen, aantoonen j -kondigen, -brengen, -klagen, -klagen ; berichten, onderrichten.

Anzeiger. m. aanbrenger, berichter; nieuwspapier, advertentieblad n.

Anzeigun^, f. aanwijzing ; kennisgeving.

Anzetteln, den ketting scheren, inslaan ; ontwerpen ; lig. smeden ; eine Veri»eh*vö-rung. einen Anii-uiir —.

Anzcttler. m. stokebrand ra.

A nzielien. aantrekken, -kleeden; doorhalen, bijbrengen ; aanlokken, innemen, bekoren ; belang wekken; kweeken, fokken ; — in aantocht zijn, aanrukken ; vastzitten, kleven ; — zich aankleeden.

Ans.ieliend. aantrekkend ; fig. aanlokkelijk, innemend, bekoorlijk.

Anzug, m. aantocht m., nadering ; ein Oe-ivitter ÏMt im —, er komt een onweer op; pak kleeren.

Anziiglicli, —kelt, f. stekelig, scherp, be-leedigend,aantrekkelijk; beleediging f., steek m. onder water. (den.

Anziinden.. aan-, ontsteken, doen ontbran-

Aoncn, pl. eeuwigheid.

gt;1. m., Apfel, appel m.

Ajifelbaum, m. appelboom m.

Apfellti'ei, m. appelmoes n.

Apfelgarten, m. appelboomgaard m.

Apfelkuelien, m. aopelkoek m.

ApfelniuN. n. appelinoes n.

ApfeUehale. f. appelschil f.

A|ire!fteliiinniel. m. appelgrauw paard n.

ApfelMine, f., -n, sinaasappel m.

Apfeltorte, f. appeltaart f.

Apfelwein, m. appeldrank, -wyn-, cider ra.

Apologie, f. verdediging f.

ApoMtel. m. apostel, godsgezant m.

ApoiitelgeNcliieiite, f. Handelingen f. pl. der apostelen.

A potheke.f.-n, artsenij winkel m., apotheek f.

Apotheker, m. artsenijbereider, -menger.

Apparat, m., -e, toeste.' n.

Appetit. m. eetlust, trek m.

Appetitlieh. —keit, f. nmakelyk, -beid.

Applieatur, f. vingerzetting f.

AprikoHe, f., -n. abrikoos f.

Aprikonenhaum, m. abrikozeboom m.

April, m. April m., gnismaand f.; einen in den — achieken, op den 1 April beetne-

.. men.

Aqnator, m. evennachtslijn f.

Aqnarell. n. waterverf f., teekening in —.

Atiuavit, m. brandewijn m.

A«|uinoktium, n. nachtevening f.

Ai-heit, f. —en. arbeid ra., werk n., bezigheid f., ambacht n., moeite f.; maaksel, fatsoen n.; in — Hein, aan het werk, onder handen, in de maak zijn ; die Hand an die — legen, de hand aan 't werk slaan.

Arbeiten, werken, arbeiden ; gisten ; bearbeiden, -werken, dresseeren ; zu Schanden ('l'ode) —, afbeulen; das Sciiiirarbeitete heftig, het schip werkte zwaar.

Arbeiter, m. -in. f. werkman ; werkster.

ArbeiterauMstand, m. Werkstaking f.

Arheitsam, —kelt, f. werkzaam, naarstig, -heid.

ArbwitMhentul, m. breizak ui.

Arheitsbioiif, f. werkbij, honigbij f.

Arbeitaoiimtelliiii^, f. werkstaking f.

Arbeitahaun, n. werkhuis, tuchthuis n.

Arbuit»l«utf, m. pl. werklieden.

Arbeitslohn, m. arbeidsloon m.

Arbeilwloi». —igkeif, f. werkloos, -heid.

Arbuitamanu. m. werkman. (school f.

Arht*i4HticliiiIt!, f. werkschool, leer- en wrrk-

Arbuif«M(o«;k(iigt;K« f- stilstand in het werk.

Arbeitu»lt;uuiltgt;, f. —(Hg, m. werkuur n., day

Arche, f., -u, ark f. (m.

Arohitekf, m. —®n, bouwmeester.

Architektur, f. bouwkunde f.

Arehiirav, m. -e, hoofd-, bindbalk m.

Arehiv. n., -e. archief n., staatubescheiden ii. pl., oorkonden f. pl.

Ardiivar. m., -e, archirarius, bewaarder der archieven.

ArualKrACae, f. vlakke inhoud m.

Arg, erg, kwaad, boos; hard, straf, ruw, moeilijk, zwaar; «Ier Argo. de duivel; k*in Arg clarmt («iui-an») habun. aan geen kwaad denken ; etw. xum Argvn deulcci, uualegcu. iet« ten kwado duiden, uitleggri!; hilt;;Ii koin — von einrm vuraehon, achter iemand geen kwaad zoeken ; e» i»t mir —, het spijt mij zeer.

Ar(;4leiikeii(l, Argdenklicli, ergdenkend.

Arger, m. ergernis f., verdriet n.

Artjcrlich, ergerlyk, aanstootelijk ; verdrie-

-telük.

Ar^orii. (zich) ergeren.

Argernk*. n., -aac, ergernis f., aanstoot m., verdriet n.

Ar^liai. f. arglist, arglistiglieid f.

Arsliatig, —k«it. f. arglistig, -heid.

Argloa. —ijjk eit, f. argelüOïi, -held.

Argaimiig, ergdenkend.

Ar((woiin, m. argwaan m., achterdocht f.

Ai'if^vuliiiuii, —wAlmen, wantrouwen, verdenken ; auf «in«M —, iemand verdenken.

A ix wtthuiack, argwanend, achterdochtig.

Ari*s f. -n, aria f., lied, gezang n.

Arithmctik, f. rekenkunde, -kunst f.

Aritlime(ik*;r, m. rekenaar, rekenmeester.

Ar it li met ia vb, rekenkundig.

Arkebuaivr, m. schutter.

Arktiacli, noordelijk.

ArleMbewre, Arbcure. f. lijsterbezie f.

Arm, arm (aan, an), behoeftig ; itnu iin«I reicb, arm en ryk.

Ann, m. -e, arm ; fig. macht f., geweld n., ateun ; tak m. (eener rivier, enz.).

Armadei', f. armader f.

Armbanfl. n. armband m., -lint n.

Arnibein, ü. armpijp f. (boog m.

Arm brunt, f. -brüate, kruis-, hand-, voet-

Armee, f. -n, krijgsleger, -leger, heir n., armee f.

Armel, m. mouw f.

Ariuenaiiatalt, f. armhuis, gesticht n. van liefdadigheid.

Armeubuebae, f. armbus f.

Armengeld, n. armengeld n.

Armenbaua, n. armhuis, -gesticht n. ArincnKasae, f, armenkas f.

Armenpflege, f. armbestuur n. Armeiipflpg«r, m. armenverzorger. ArmenMirhuI», C armenschool f. Armunapende, f. armgift, 1 iefda^rift f. Armouatook. m. armbus, ofierkist f. /Sifnigelge. f. armviool f.

Armgeaclimifide. n. armsieraad n. Armltorb, m. hentcselmaud f.

Armlohno, f. leuning f. (van een stoel). Arnilrncliter, m. armblaker, armkaude-„ laar m.

Armlick, —kelt. f armelijk, ellendig, behoeftig ; armoede, behoeftigheid f. Armrhig, m. armring, -baud m. Annaebiene, f. armstuk n.

Armaebütz, m._ boogschutter; boogmaker. ArniMclig. —kett, f. armzalig, -heid. Armaeaa'el, m. leuningstoel m. Annapange, f. armring f.

Arm«ilt;igt;i4lel. f. elleboogspijp f.

Armatnbl, m. armstoel m.

Armut, f. armoede f., mangel m., gebrek n. Aromntiaub, welriekend, geurig.

Arou. Arum. m. aronswurtel.

Arrak, m. arak f.

Arreat, m., —c, hechtenis f., beslag, embargo n. „

Aralt;-li, m. Araehc, aars m.

Araenal, m., -«?. tuig-, wapenhuis n. Arat-uik, m. rattenkruid n.

Art, f., —en, soort f., aard, slag m., wijise, hoedanigheid; Inborst, geaardheid f., gebruik n., gewoonte f.; der —, zoozeer, zoodani|; ; daa bat keino Art, dat past niet, is niet welvoeglijk ; Art lafMt nimmer von Art. de appelt valt niet ver van den boom ; er kann von aeiuer — niebt laaaen, hij kan zijne natuur niet verloochenen ; au» «Ier — aeblagen. ontaarden.

Arten, aarden ; gedijen.

Artig. —keil. f. aardig, vriendelijk, lief, zoet : ein artigea kind. een zoet kind ; bevallig, beleefd ; vermakelijk, -heid. Artikel, m. afdeeling f., artikel, punt ; deel,

stud ; lidwoord n.

Artillerie, f. grof geschut n., artillerie f. Artiaebueke, f. -n, artifjok f.

Arj!(e)uei, f. -en, geneesmiddel n., artsenij f. Arzneikunde. f. artsenijkunde f. Arzneimittel, n. geucesiuiddel n., artsenij f. Arzneixettei, m. voorschrift, recept n. van

den geneesheer.

Arzt, m., Arzte. geneesheer, -meester, arts, Aw. n. Aaae. aas (kaartspel). (dokter.

Aabeat, m. steenvias, amiant n.

Aacb. m. pl. Aaebe, aarden pot m. Aaebbeeber, m. aschbakje.

Aigt;ebe, f. asch f.

AaebenbrAtlol, —piittel. m. asschepoetster. Aaebengrube. f. ascbkuil m.

Aaebenkrug. in. ascli-, lijkbus, aschkruik f. lAaebenloch, n. aschgat n.

lANebenaalx, n. loogzout n., potasch f.

Aiiritrudi. m. liet open- of opbrekeii, opbro kinpr. breuk, bruuk f.; nftoclit in., vertrek n.; het losraken en wegdrijven (van 't ijs).

Aiii'ltiinlcii. belasten, betichten, toedicbten.

Auraaiucii. tot dam maken (eene damschijf).

/liifiiünimen. opdauuneu (eene rivier).

Aurdüinmern, Hauw aanbreken, beginnen tc dagen.

Aut'tluiieru, opblijven, niet naar bed gaan.

Aufderkcii, dekken ; op-, ontdekken ; fig. openbaren, ontdekken.

Auflt;lciclieii. opdoken.

Aurdin^vhrief. m. overeenkomst f. van een' meester met zijn' leerling.

Aiiftliiigc». in de leer besteden.

Aufdoiim^rn. donderend geraas laten hoo-ren ; «ich —, zich opdirken.

Aufilr.'inlt;rcii, op-, openduwen; fig. opdringen (jein. Mvinv lïli'inung), zich opdringen

AnftSruSien, op-, aan-, open-, losdraaien.

Aufilrincon. opdringen.

Aiifilringlich, indringend.

Aurdrnrliun. opdrukken.

Aiifilciickeu, opendrukken. -duwen.

Aurdiinnuti, (doen) o])zwe]len.

AufduiiMtcii. in damp opstijgen, uitwasemen.

Anfrinstntlur, op elkander.

Aufeimiiul. opeens.

Aufeiscü. het ijs opbijten.

Aufcnthalt, m. verblijf, -toef; uitstel, oponthoud n.

Aiiferhanon, opbouwen.

Aufei*lclt;;t'ti, einctn StiINcliwcigcn —,

het stilzwijgen opleggen.

Aufcrtttelioii. opstaan, uit den dood verrij

Auferwlehiids. f. opstanding. (zen.

Anforwaclioit, ontwaken.

Aufertverkvn. opwekken.

Auforxielien, opvoeden, -kweeken.

AulVancii. opeten, verteren.

AufTadvln, Auir^ulnicMi, oprijgen; ontrijgen.

AiiHahrcn. opvaren, op-, openrijden, -rijzen; da* ficliilf int auf cino Kauilbaiih auf-{jefalircii. het schip is op eene zandbank gestooten ; fig. opvliegen (im Korn), opspringen (au«t dum ScrhlalV), vuur vatten; ein Feld —, een veld beginnen te bewerken ; da» CidtchiH-r. —, parkeeren ; «ine Rntterie — laHHen, eene batterij laten aanrukken (in slagorde stellen).

AiifTalirend, driftig, opvliegend.

AufTalirt. f. opvaart, hemelvaart f.

AufTallen. vallen (op iets); openvallen ; fig. in 't oog loopen ; bevreemden.

AufHillif;, in t oog loopend.

Autralten, ontvouwen ; toe-, opvouwen.

Anfrangcn. opvangen, onderscheppen; eineu Stof» —, een stoot afweren ; einen —, een spion vatten ; Briefe —, brieven onderscheppen.

AuffArWcu. opverven.

AufTaiieii, AufTaxcln. uit-, ontrafelen.

AnHawwen. opvatten, oprapen, aanrijgen (Perleu); fiir. bemei'ken, begrijpen.

Anflinden. uitvinden, ontdekken.

AnüiKtrhen. opvisschen ; fig. onderscheppen.

Aufilaekei'n, opflikkeren, cpgloren.

Anmamnion, ontvlammen ; doen ontvlammen. (binden.

Aiifnochten. ontvlechten; door vlechten op-

Auiniegieit. opvliegen ; op-, openspringen; vervliegen (in flKauoli).

Aufnng. m. het opvliegen n.; opstijgen.

AnfTurdern. uitnoodigen, oproepen, uitdagen, opeischen. aanmanen.

AufTrcNMen, opvreten, verslinden; inein Ita-pital frifftt «eino XiiiHen auf, mijn kapitaal ligt te verinteresten.

AufTriHclien, op-, verfrisschen; fig. aanmoedigen, -wakkeren.

Aiitrüliren, optrekken (Caclnlude) opvoeren; vertoonen (eiu l.iii»(m|iicl), hicIi —, zich gedrapren.

ii ifü lining, f. opbouwing; opvoering, vertooning, voorstelling f., gedrag n.

'infiïkIIon. op-, aanvullen.

j%.un*n((ern, opkweeken, mesten.

Anfi;a9gt;e, f. -n. opgaaf f., voorstel, vraagstuk n.; taak f., werk ; advies n.

Aufgaholn, met de vork opnemen ; fig. opvisschen, -snuffelen, -loopen.

Anrgaiu'cn. opgisten, -bruisen.

Aut^ang. m. opgang m., rijtuig; trap f.; het opraken ; vertering, uitgaaf f.

Auflt;;cbttn. opgeven; overgeven; verlaten; laten varen (uin Vnrliahcn); neerleggen (ein /üint); geven (den CiieiHt).

Aufceblasen, —Iioilt;, f. opgeblazen, -heid.

Aufgebot. n. opontbod n.; afkondiging der huwelijksgeboden ; oproeping.

Aufsubraeht, vertoornd, boos, driftig.

Auf^eduniten. opgezwollen, opgeblazen.

Aufxelicn. opgaan, stijfien, ryzen; opengaan, doorbreken ; auf (druuf) geben InsHcn. verteren.

Aiifi;eUlfirlt;. —Iieil, f. verlicht, verlichting; opgeklaard, -heid.

Auf(;eid, n. opgeld, agio n.

Aufgele^t, gestemd,gemutst, iob bin lientc nivbt /.iim Stiiflioren —, ik heb van daag weinig lust tot studceren.

Anfgei aniiit, —heit, f. opgeruimd ; vroo-lijk, -heid.

Auf^eNeiiaut! interj. heidaar ! voor u! ruim baan ! van onderen ! brand je niet!

Anf{;u«verk(. — beit, f. opgewekt, levendig, vlug, vlugheid.

Anfgeworfcn, opgeworpen; einu —c !\IaHe, een wipneus m.

Anfgii'Men, opgieten.

Auf^lAttcii. opnieuw polijsten.

/^uf^ralicn, opgaven, -delven.

Anff;i*eifcu. opgrijpen, -vatten.

Auilt;;iirten. opbinden ; ontgorden.

AufKufH, m. het opgieten ; aftreksel n.

.^ufhaeken. opspitten ; openliakken.

Aiilli:«)gt;lt;gt;ln, Aufbaken. loshaken.

Anfhalt. m. op-, stilhouding f., stilstand m., var tragi ng f.; uitstel n.

Anflialien, op-, tegen-, weerhouden,stuiten, vertragen, beletten.

AnlIuïnKCii, opiiangen ; fig. wijs maken, op de mouw spelden.

AniliaHcben, opvangen ; fig. uitvisschen.

Aiiriiniicii. op-, opcnhouwm.

Anfliiiufen. op-, nanhcopcn ; zich opeenstapelen.

Auflit'kt*». opheffen, -lichten ; opvangen, onderscheppen ; bijle^jron, vereffenen, bewaren, sparen ; afschaffen ; «•iiivi» Konlralct —, een contract vemietisren ; «iio 'l'.illt;'I —, van tafel Kaan; cSnvn SlmrU —. eene breuk herleiden ; «•■■■« «la» aiuloro

niciit auf, het eene sluit het andere niet uit ; etw. xiê Gnlugvuvr Xeit —, iits tot {jcschikter tijd bewaren.

Auflichen, n., Aufliohiiii';, f. opheffir.g:, oplichting ; tenietdoeninjr ; bewaring; vereffening; onderschepping f.; ophef m.; gepraat n.; vlei veel drukte.

Aufheitcrn. ophelderen ; liir. opgeruimd maken, opbeuren ; weder helder worden ; zich opvroolijken.

Aufliolfen. eincMn —, ophelpen, steunen, oprichten ; bevorderen.

Aufliellt'n, ophelderen, verlichten.

A»fli«iikcii. ophangen, -knoopen.

Auflietz.cn. opjagen (het wild), aanhitsen («lie filitnde); fig. ophitsen, -ruien.

Aiifhet#.er, m. ophitser, -ruier.

Aiifiiolen, ophalen, -hijsciien.

Auflmrchen. ophooren, luisteren.

Aiifliüreii. ophuuden ; Z. Aul'liorelien.

AtifSilillen, onthullen.

Aiifltüpfen, ophuppelen.

Aufhuatten. opbrengen (Solileim).

Aiifjasi-n, opjagen, -drijven.

Atilliamiiien, opkammen.

Aul'hauf, m. opkoop m., het opkoopen.

Anfltaiifcii, opkoopen.

AufLaiirer. m. opkooper.

Aufkeimen. ontkiemen, ontspruiten.

Auflilüren. ophelderen, verlichten (ook fig.: eiiieii iiher vtw. —, iemand oplielderin-gen geven omtrent iets).

AiifKWiriiii». f. opheldering, opklaring; vooruitgang, verlichting.

Aiifklehen. opplakken, vastkleven.

Aul'kleiMterii. met stijfsel opplakken.

AufKlettern, opklauteren, -Klimuien.

Anfklopfen, op-, openkloppen.

Aiifknacketi. openKraken.

AiifkiiApfen, los-, ontknoopen ; ila» all/ia Auigektiö|irtti «nul S(iilt;l«gt;iiteiihatl'te. het al tc losse en studentikooze.

Aufknüpfeu. ontknoopen, 0]i)iaiigen.

Aufknclicn, opkoken ; opborrelen.

Aufkonmien, opkomen, -groeien uitspruiten ; ontstaan ; herstellen (voni Krankeu-laRer).

Aiifkoninien. n. opkomst f., ontstaan n.; herstelling; fiir emeu Keliailen ^iemands schade voor zijne rekening nemen.

AufkAnnen, opkunnen.

Aiifkramcii. opkramen, -ruimen.

Aufkratxcn. opkrabben ; opkaarden.

AiifkriiiiMeln, opkrullen.

Aufkniilt;li{;eii. einein «'ingelSelieneK liiigt; pital —, iem. een geleend kapitaal opzeggen ; «'inem eineu Mauf —, eene koop order intrekken.

Aufkunft. f. opkomst f., herstel n.

Auflavhon, schaterend uitlachen.

Aufladen. opladen.

Aiifla«l«'r. m. oplader, eerste pakhuisknecht.

Auilage. f. -n. oplaag, editie f., druk m. ; belasting f., impost m.; gerechtelijke aanzegging : samenkomst f.

Aiiflanser. m. oplanger m., verlengstuk n., verlenghuis f.

AuflaMMvn. laten openstaan.

Auflaiierii, ienem —, op iem. loeren.

Aiiilaiif. in. oploop, oji-itand in.; eene soort licht gebak ; het wassen, aangroeien m.

Au£lniifen, oploopen, -zwellen, vermeerderen, zwellen, wassen ; stranden.

Aun:tiifer,m.gerezen gebak n.; scheepsjongen.

Auflubcn. herleven, hekomen.

Aiitleckeu. oplikken.

Aiiflegen. openleggen ; opleggen ; drukken, ter perse leggen ; z.u eiwat anfgeli-^t Mein, lust tot iets hebben.

Aitflelineii. aanleunen, leunen ; zich verzetten, opstaan.

Auflr!inunlt;;. f. verzet n., opstand m.

Auflcimon, oplijmen.

Au(Ie»cn. opzamelen.

Aii(liegen, opliggcn ; rusten, buiten dienst zijn ; zich doorliggen.

AiifIo«lerii, in vlammen uitbarsten.

AuflttMliar, —keit, f. oplosbaar, -heid.

AiillilHen. oplossen, ontbinden ; tig. verkla» ren, ontcijferen ; ontleden, smelten, scheiden ; —li«*h. —keit. f. oplosbaar, -heid.

Aufl^gt;»;in^. f. oplossing, ontbinding ; beantwoording. (ken.

AiinAtcn. opsoldeeren, het soldeersel losma-

Aiifniaulien. openen, open maken ; opstaan, -breken, vertrekken.

Aiifniarwofi. m. optocht, -marsch m.

AufmarHchieren, opmarcheeren.

Aufinafü, n. overmaat f.

Aufuiaiicrn. opmetselen.

Aufmurketi. op-, aanmerken ; opteekenen, opletten, acht geven.

Aufmerker, m. opmerker, spion m.

AnfiiierkHain. —keit. f. oplettend, -heid.

Aiifiniiiitoi'ii. aanwakkeren, moedigen.

Aufmutzcn, ukrh —, zich opdirken; eincm etw. —, iem. iets aanleunen.

Aiiftiageln, opspijkeren.

Aufnay;lt;gt;n. opknagen.

Aiifn:ih«gt;n, op-, aannaaien.

Aiifnalmie, t. opneming ; ontvangst f., onthaal n.; aanneming (als lid) f.; opgang, bloei 111.; vine freiimllielie — fintlun. een vriendelijke ontvangst vinden ; eiiu-r Tratto {;ut*! — huruiteu. een wissel een goed onthaal bereiden.

Aiifn«;linten, opnemen, oplichten ; aannemen, ontvangen ; fig. opnemen (geld), lee-nen ; onthalen, herbergen ; opnemen, af-teekenen ; partij trekken (voor iemand).

Aiifiiötigeii, opdringen, -dwingen.

. Aul'opfern. opofferen.

Aufpaeken, op-, ontpakken.

AufpuNnen. pas maken (op ^;ets); eincm —,

| oppassen, beloeren ; opwachten.

Aiifnchi-indvn, Aiifaclirunden _v barsten, splijtrn, springen (wonden).

Aufachub. m. uitstel n., verschuiving f.

AiifWohiiren. opstoken.

AufMchürzcH. opschorten, -gorden ; lt;li« —, optrekken, krullen.

AnfMrhütteln, opschudaen.

ophoogen, opschudden.

Aufitchwatzcii, nanprHten.

Aiifwchweljjen, opsmullcn.

Auf^chwellen, opzwellen, riizen.

AufMcliwingnn, op-, uitvliegen ; fig. zich verheffen, eenc hoofje vlucht nemen.

AuUehwui»};. m. vlucht, hooge vlucht f.

Aufitelien. opzien, -kijken ; toezien.

AufeeSicn, n. opzien, gerucht; aanz:en n. ; viel (srofBCs) — innclien (erregenj, veel (groot) opzien baren.

AufHeher. m. opziener.

Aiifaetxen. opzetten ; «l«r llir»cli «lelT.t auf, hst hert krygt nieuwe horens ; t»ieh im Belt —, zich in het bed overeind richten ; einem ESorner —, iemand horens opzetten ; ■cBnrn Wopf —, een hoofd too-nen ; «eiue feierllchtcte (grimini^Mte) .tliene —, KÜn deftigste (kwaadste) gezicht toonen ; einen fiioutrakt —, een contract opmaken.

Aufeticht, f. op-, toezicht, bestuur n. ; lt;li — liHhen. het opzicht hebben.

Auf»ielitarat. Kaad van Bestuur.

Auftieden, opkoken, -borrelen.

Aiif.iicf;eln, ontzegelen.

Aiifttitxeii. opzitten, op iets zitten ; rechtop zitten ; opblijven ; te paard stijgen ; oppitten, gaan zitten (van vogels).

AufMorren, opbijschen, opsjorren.

Aufivpaltcn, opsplijten, barsten.

Aufi.pa.inen. opspannen,spannen.

Auf»|gt;aren, besparen.

Aufspeicliern, opi.olderen, -leggen.

Aiiifcpeisen. «peten.

Aufdperren. opsperren, -spalken.

Aitfitpielun, opspelen, voorspelen.

Aiif«|»i«AfHcn. spiesen ; aanejieten.

Aufrgt;|i('eiii;en. cine Thiire —, eene deur met geweld openen ; oin Schlof» —, een slot doen springen.

AiifN|iirfMcu. AufnnroitHeii, ontspruiten, opkomen, ontluiken. (sten.

Aufnprintfen. opspringen; openvliegen, ber-

Aufaprudcin, opborrelen ; ng. opbruisen.

Aufttpulcn, op de spool doen.

AufMpülcn, opspoelen, w.usschcn.

Aufspünden, het bom- of spongat openen.

Aufopüreii. opsporen.

Aufstaeheln, ophitsen, ojizetten.

Aiif«tKult;i. m. opstand m.. onroer n.

Aiifiitftnlt;lisuli, oproerig ; ilie Auf«(Anili-■ehen. de opstandelingen.

AufsJcehen, opensteken, losmaken, opjagen.

Aufstecken, opsteken, opspelden ; viel bei e«w. —, veel bij iets winnen.

Auffttehen. epenstann ; opstaan ; (;lt;gt;con jcjn. —, von einee Mrauhlieit —, Kcr-

A|4f»(«ifcn, opsteven. (stellen.

Anfvteigcn, opstijgen, -klimnen; «lie (mhIIc •teiut il-.m auf. hij wordt toornig.

Anfntcllgt;in, stellen, plaatsen ; opstellen; uitstallen ; ItowciHa —, bewyzen bijbrengen; ciucn GrundMatx —, tot grondregel aannemen ; einc ISehaiiptung —, iets bewe-

Au:»(ellunK, f. plaatsing, rangschikking; opmaking (eener rekening); — nehmen, zich plaatsen.

Aiafvtiften. z. Aiiflielt;zen.

Auf»tdb«rn. uin AAild —, een stuk wild speuren ; et\v. —, opschommelen.

AuUtoren, verstoren, opjagen.

AufKtofweii. openbonzen, -rammelen; opstoo-ten, vinden, ontmoeten ; oprispen; zuur worden ; fiar. opbreken.

Auffttroben, opwaarts streven.

AufHtreicli. im —, bij opbod.

AufMtreiehen, opstrijken, opsmeren.

AufNtrcifen, opstroopen, opschorten, open-splitsen.

Aui»!reuen, opstrooien.

AufMtufen. trapsgewijze verhoogen.

AufHtüIpeu. opslaan, -zetten, opstroopan ; met eene stolp dekken ; eiue a:ifj;eMüIp(e T^anc, een wipneus.

Auf«tiipfeii, opzetten, opstoken.

Auf«tiiren, cin ^VeHpenncst —, een wespennest verstoren.

Aufntutxen, ophuiven, optoomen ; opschikken. -pronken ; — verbaasd opzien.

AufMuchen, opzoeken, -sporen.

Auitiiiniuen, aangroeien (van schulden).

Auftafeln, opdisschen.

Auftakeln, optakelen.

Auftauehen. opduiken.

Anftauen, ontdooien ; der Flufn iat voll-Htandig auf^utaut, de rivier is geheel vrij

van ys.

Auithuil, opdoen, opendoen ; aieh —, opengaan, ontluiken.

Aufiüriiicn, opstapelen; die Wolken (ür. ■neu »ieb auf.

AuftiMchcn, z. Auftiifelu.

Auftrng, m. ondracht, order f., last m.

Auftragen. oparagen, order geven; dio Far-ben r.u «t.tvk —, iets te sterk kleuren.

Auftra^s^ei*. m. lastgever.

Auftroiben. opdrijven ; doen zwellen; Geld —, «eld bijeenbrengen ; wo bant du ihn aufgetriebcnY waar hebt ^e hem opgedaan?

Auftreunen. lostornen ; losgaan.

Auftrt«ten, optreden ; opentrappen ; te voorschijn komen, optreden, zich vertooncn.

Aiiflritt. m. optreden n., tiede ; stoep f.; fig. verschijning t.; tooneel, voorval n.

Auftrockiicn. opdrogen.

Aufwacben, ontwaken, wakker worden.

Aiift-vaebnen, opwassen, -groeien.

Auf\«'allen, doen opwellen, opkoken.

Auf\valluu£. f. koking,opwelling (van toorn, enz.), opbruischinir f.

Aufwand, m. uitgaaf f., kosten m. nl., fitf. pracht f., pronk ra., overdaad, weelde, praai 1.; — von Cielelu-ftamkeit, vertoon van geleerdheid.

Aufwftrinen, opwarmen.

^tuKlion, f. -en. publieke verkcoping, veiling:.

Anktiunicren, veilen.

Aula, f. zaal (in eene universiteit, gymnasium) voor bijeenkomsten.

Auri!lt;cl, f. -n, sleutelbloem f., beerenoor n.

Aurora,f.morgcnrood n.; snort van vl.nderm.

Aiin, uit, gedaan, geëindigd ; tlalir — lt;lalgt;r ein, jaar in, jaar uit ; — tlem Kopfe, uit bet boofd; — Erfahruii};, bij ondervinding ; — filter AbHivlit. met goede bedoe-linff ; e.»» iNt — mit ilim. het is mat hem ⁰ gedaan ; ilio Keil ist —. de tijd is verstre

ken ; der Wein int —, de wijn is op; au* diesem Cïiritiidf, om die reden; vou dic-hciii Slniid|iunIlt;to — lietrachtet, van dit standpunt beschouwd.

Aiisarheiten, einen 2*1 mi —, een plaa uitwerken ; der Weiu liat aus^earheitet. de wijn gist niet meer.

AueiarteM, verbasteren.

Ausatmen, uitademen, -wasemen.

AiiMhacUcn, gaarbakken ; afbakken.

Ausltadeii, goed baden ; afbaden ; ctiva» ausJiaden mÜMNen, eens anders misslag moeten boeten, ontgelden.

Auf!thasK^crn' uitbaggeren.

Autdtalleu, uitpakken.

Aushanneii, verbannen ; fig. uitdrijven (den boozen geest). (pen.

Augliauvlicn, gedreven werk maken, uitklcp-

Auobau, m. uitstek n.

Ausbaiien, volbouwen.

Autiliedingon, voorbehouden ; uitzonderen.

Ausbeicktou, opbiechten.

AuMbeifcteu, uitbijten (met de tanden); verdringen, iemand den voet lichten.

Ausbeizcn, uitbijten (met scherpe middelen); reinigen.

AuHbeMscrii. herstellen, repareeren.

AiiHbcute, f. opbrengst, winst f.; dicve» ISucb ge** abri tmr geringe —, er is niet veel uit dit boek te halen, te leeren.

AiiHbcutcln, uitziften, -builen ; lig. de beurs ledigen.

Ausbeuten, exploiteeren, zich ten nutte ma-

Auitbeutung, exploitatie. (ken.

Auitbezablen, uitbetalen.

Auetbiegen, buitenwaarts buigen; uitwijken.

Aunbielen. te koop bieden; einem (oineu) —, iemand het huis verbieden ; iemand uitdagen ; hooger bieden dan een ander ; die böelittte ^Velt;te —, er alles op verwedden.

Au^bilden, beschaven, vormen.

^ ^ Aus!gt;iIdtmg. f. volmaking ; beschaving.

Aufebitten. sicli etwa» —, om iels verzoeken ; van iets wenschen verschoond te blijven.

AiiHblaiKcit. uitblazen, uitblusschen; Ke»gt;si'l —, den stoomketel spuien.

Auftbleiben, uit-, wegbleven.

AuHblübvn, uitbloeien.

AiiMbluten, uitbloeden.

AuNboblen, met delen of planken bevloeren, beschieten.

Auttbohreu. uitboren, uithollen.

Aunborgen, borgen, krediet geven.

Aiixbrateu, uitbriadcn.

-4»-

Ausbrecben, uitbreken, -bersten, doorbr«-ken ; ontkomen, uitbreken ; zich openbaren (van ziekten).

Auabroitei;!, uitbreiden, -spreiden. (den.

Au»gt;brenneu, uitbranden; ophouden te bran-

Ausbringeii, uitdragen, -brengen, uitmaken; fig. verklaren ; «ine ïwcKumün-ii —een toost uitbrengen op iemands gezondheid.

AuMbnicb, m. uitbarsting, uitbreking; beste wijn.

Aimbrüben, uitbroeien (met kokend water).

Aiirgt;bru(cn, uitbroeien ; verzinnen (iets

AuNbügeln, z. Auctphitten. [kwaads).

Aiinbiiud, m. het beste in zijne soort, puik ; ein — aller 'l'ugeudoii, een toonbeeld van deugd ; puikspuik n.; ei» — aller fScbelnie, een doortrapte deugniet.

AiiHbüiidig, uitstekend, uitmuntend.

Ausbörger, m. vreemdeling; bewoner eener voorstad.

Aubbursten, uitborstelen.

AiisbiirMcn, verstellen ; boeten.

AiiHdainpfen, uitdampen, doen uitdampen; uitwasemen ; ophouden te dampen.

Aiisdftmnlen, uitdooven, -blusschen, smoren ; uitdampen.

AiiHilaucr, f. volharding.

Auült;!atierii, verduren, uitstaan ; volhouden, volharden, uithouden.

Ausfieiinbar, rekbaar; veerkrachtig ; smedig ; —keil, f. uitzetbaarheid, rekbaarheid.

Aurtdekneii, uitspannen, -rekken, -zetten; ausgedebcite ^ erbiiidutigen, uitgebreide relatien.

AiiHdebiiuiig, f. uitspanning, uitrekking, uitzetting f.; omvang m., uitgestrektheid, ruimte m.

AiiMdenkcii, uitdenken, verzinnen.

Aiiddculen, uitduiden, -leggen.

Atiitdiehteii. een schip breeuwen.

AiiHdienen, uitdienen (zijnen tijd); niet meer bruikbaar zijn. (houden.

Ausitiiigen, bedingen, uitzonderen, voorbe-

Au«((orren, droog worden, uitdrogen.

Aiisdörreu, droo;; maken, uitdrogen.

Aiiftdrescben, uitdorschen.

Aiiadnick. m. uitdrukking f , gezegde n., bewoording f.

Auüdriickeu, uitdrukken, uitpersen ; door drukken uitblusachcn ; lig. te kennen geven, uitdrukken.

Au9gt;driiekeii. uitdrukken (van drukletters, enz.); ophouden met drukken.

Ausdrücklicb.—keil, f. uitdrukkelijk,-heid.

AuMdriickitvoii, veelbeteekeneud, nadrukkelijk. (graan n.

Au»drusch, m. uitdorsching f.; uitgedorscht

AuMduften, uitwasemen, in damp vervliegen; geur verspreiden.

Auttdfiflen, doen uitdampen ; uitwasemen.

Ausdiilden, verdragen, dulden; uitlijdeu, tot aan 't einde lijden.

Au*duiis(eu, uitdampen, in damp vervliegen.

AustiiiiiMtoii, uitdamnen, doen verdampen.

AiiMdüiiatung, f. uitdamping.

Aufseiuunder, uiteen, van elkander.

Auseiscn, uitijzen, het ijs opruimen.

AuMcitern, uitcttcrcn.

AiiAcrlcMcn, AiiMorlcnrcn, —licit, f. uitgekozen, uitgelezen, uitgezocht, -heid. \ 11»emohffn, uitvcrkcrrn, uitgezocht. AuwcrwShloji, uitkiezen.

ALitHervriihlt», uitverkoiene. .'%ii«rrTvamp;hluii{;. f. verkiezing, keuze f. AuHenson, uiteten, ledij; eten.

Aitftfalircn, door rijden bederven (eenen weg) ; aTi»g«;5quot;altrpno :

uitrijden ; uit reiden of varen gaan, uit-rij.len ; uitglijden.

«isfa5irt. f. het uitrijden; vertrek, vragen- of koetspoort f.; uitzeiling {uit eene engte, enz.) AuMfali. m. uitval ra.; slnippoort f.; mindere

ontvangst ; resultaat, uitslag.

AiiHfallen, uitvallen ; fiff. ontaarden ; afloo-

fen, uitvallen; uitvaren (tegen ieraand); (een ld) verstuiken. (den belecdigen.en, uitvallen; uitvaren (tegen ieraand); (een ld) verstuiken. (den belecdigen.

Auvfülii;;. — ivcrden, iemand door woor-Au«fa 11■»iistcr, n. monster van de waren-

zending genomen.

Auefallen, ontvouwen, ontplooien. AnsfArben. de laatste verf geven. AiiMfaAeln, AuHl'an^cn, uitrafelen, -pluizen, /lusfegon. uitvegen.

AiiMferti^on, uitvaardigen, afzenden ; ein

Suliiff —, een schip expedieeren. Aiisfertigiing, f. die— «inrn SSiiUiineculH.

de opmaking van een dokument; expeditie. Ausfiiulon, vinden ; opsporen.

i\ii»iinlt;lig. etw. (einen) — itinehfii, iets

(iemand) opsporen.

Auaflcihchcn. liet vleesch (van eene huid)

afsniiden, afschaven.

Aufgt;!li«-klt;rn, lappen, verstellen.

AiiMfiicKcci, uit-, wegvliegen.

Ausfilvfrteu, uitvloeien, -vlieten.

Aneilucht. f. uitvlucht f., voorwend

sel n., uitstap m.

Auafliig. ra. -ürc, het uitvliegen ; uitstapje. Ausflüglcr, in. hij, die uitstapjes doet. afgeven.

afsifte.

Au«t'o(r)(lcrit, uitdagen ; troef uitspelen. AuKf^trileru, ontginnen, bewerken. AuMforMchcn, uitvorschen, nasporen, ontdekken.

AuMfrajgen, uitvragen, uitvorschen /tuAfraiifccn. uitrafelen.

AnsfreHsen, uitvreten.

AuafuclUeEii. met de platte kling slaan. .■Ikiimfiihr, f. uitvoer ra.

,\unfiihrhar, —keil, f. doenlijk, -heid. .Vi^fülircn, uitvoeren, naar buiten voeren ; volbrengen ; raotiveeren ; uitvoerig behandelen ; wegkapen (moeren). Ausfïihi'lich.—llt;ci(, f. uit-, breedvoerig, omslachtig ; uit-, breedvoerighMd.

Aufifilllen, opvullen, vullen, vol maken; invullen ; Jii-wi' Ciii-»cliüf(c fiillon uii»rv gunz« Tii:;ii(;kei( au», deze zaken nemen óns geheel in beslag; cIik*» Salt;7. —,iu eenen zin de ontbrekende woorden of buigingsvormen invullen ; uitscheppen, ledigcu. AuHf|it(vrn. voeren (ewi kleed). Auafiidcrii, good voeren, vet maken.

AiiMgnbe. f. uitgaaf; -gifte ; vertering f., kosten m. pl.; uitgave (van een boek, enz.) f.

Anneans;, m. uitgang; afloop, uitslag ra., einde n.

/amp;ii«£acij;ft:r.oll. m. uitgaand recht n.

Aintgarbcn, ophouden met looien, fig. afrossen, afranKelcn.

Ansg^ren, «Ier quot;iVein hat au.«};vgureii,

de wijn heeft uitgegist.

AuMgaivisrst. n. wiedijzer n.

AuMgflten, uitwieden.

Ausgatteni. uitvorschen.

n. kleingeld n.

Aiis^ohf m, uitgeven, -deelen ; uitvaardigen ; onbrengen, opleveren ; (bij jagers) aanslaan, blaffen.

Aun^cburt, f. voortbrengsel, uitbroeisel n.

AiiACodiitgv. n. datgene, wat iemand, die ziine bezitting aan een zoon overdraagt, voor zich zeiven behoudt.

A«ii»sfgt;Iial(oiic.f.maintsn^e, gekamerde darae.

Au^tfuhvn, uitgaan ; -treden ; fig. verschieten (van kleuren); uitgaan (van 't vuur, enz.); uitgcbluacht of uitgewischt worden ; een einde hebben ; uitkomen, vervuld worden (van droomen); frei. uiigvntraft —, er ongestraft afkomen : gul. achl^cht —. goed, slecht alloopen ; da» ivird ilnn nicht un-S^noitncn —, dat zal hy weten.

AimgcIaHMCii. —heit, f. uitgelaten, dartel, woest; -heid.

Alt;i»{;ulclt;gte Arbeit.f.ingelegd schrijnwerk n.

Auwgclcrnt, uitgeleerd ; fig. sluw, listig.

AiiMgcmacht, uitgemaakt, beslist.

Aiifetfcnoiiuncu, uitgenomen, uitgezonderd.

Awanderte, uitgewekene.

Au«ei«big, voordeelig ; in er^iehigcr WfiMe, in ruime mate.

AiiHgiufscn, uitgieten, -storten ; uitblus-sch en (raet water).

AiiM^iufHung;, uitstorting; — do» 11. G., uitstorting van den II. G.

Au»K!fttt«n, glad strijken.

AuHgleichen. vereffenen. (pen.

AiiMgicitcn. Au»j;IitMlt;-h«;u, uitgl\jden,-glip-

Ausgi'nben, uit-, opdelven ; uithollen.

Ait»gratcn, ontgraten.

Au»jcrübolii, uitvorschen, met veel moeite ontdekken, verzinnen.

Au»suck«ii, uitkijken. (steen ra.

Au^gnf», ra. uitgieting f.; uitgietsel n.; goot-

Anohacken. uitiiouwen. -hakken, -snijden, knippen; vine lamp;rfthe liacht der andern dio Alleen nicht au», de wolven verslinden elkander niet.

Aii»hAkcin, Au»haken. uit-, ontuaken.

AuMhallen, ophouden met klinken, wegster-ven.

Aunhalten, uithouden ; eincn Ton —, een toon houden ; den Vergleiuh mit cincni —, de vergelijking met iemand doorstaan ; ioh kann e» «ia nicht langer —. ik kan het daar niet langer harden; ich halte mir aii«. daf» .... ik stel tot voorwaarde, dat ...

Au»h£ndigen, ter hand stellen, overhandigen ; afstaan.

Au^Iiaog, ra. uithangbord n.; uitkraraing f.

Auiiliamp;iigubascii, m. proefblad,prospectus u.

nithaiigrn, ter bezichtiging uit-gelianKcu zijn.

uithangen, ten toon hangen; uithangen, uitnemen (eene deur. enz.)

AiiMliAii{gt;('»«liillt;l. n. uithitngbord n.

AuMhari-cii, volharden, -houden.

Aueliaii, m. eene plek, waar men de boomen heeft geveld (boschwezen).

AuMliaiivh, m. uitademing.

O A.u»hHuchcii, uitadcinen ; den adem uitbla

zen, sterven.

Au»hauon, uithouwen, uitdunnen, snoeien; inkerven ; afrossen, geeselen ; iemavul met den sabel bevrijden.

AuMhebon. uitbelten, -lichten, -nemen ; fig. uitkiezen, uitlezen ; tappen (met den hevel); lichten (krijgsvolk), werven.

Auitliehuiig. f. lichting f.

AiiMhockeii. uitbroeden ; KnaljoiiMtroicho —, jongensstreken uithalen.

Auwlicilen, volkomen genezen of hecle.i.

AuwhciKen. warm maken, stoken.

AtiMhclfen, cincm mit e(\v. —,iemand met iets helpen.

AiiMliilfo, f. *ur —, om u te helpen.

Aunhöhleu. uithollen.

AuMltikhiieu. bespotten, hoonen.

AuMliAkvru. iu 't klein verknopen.

Aui*lgt;nlx«ii, dunnen (boschwezen).

AiiMliorelgt;«iii, afluisteren, uithuoren.

Auklgt;lt;'»ren. uithuoren.

AuMliub. m. keur, bloem, lichting f.

AumIiüIxcii. uitdoppen, -pellen.

AuMliungern, uithongeren.

AiiHhunxen, uitschelden. (len.

AusliiiHton. uithoesten ; ophouden met hoes-

Au uk .'im me li, uitkammen.

AuMkumigt;r«n, eenen strijd ten einde brengen ; opliouden te strijden.

Au»k:iiifcn, uitkoopen ; «gt;111011 —, iemand alle waren afkoopen ; «lie Zeit —, den tijd goed gebruiken.

Auitkuhlen, uithollen, groeven maken.

Ausllt;«hr«;n, uitvegen, -keeren.

Auakehricht. uitveegsel, vuilnis n.

AuMkuinicii, kiemen schieten, kiemen.

Aunkeiinen. geheel en al, grondig kennen; einun —, iemand door en door kennen.

Auatkc-uehen, ophouden te hijgen ; atciiien Guiat —, onder benauwdheid den geest geven.

AuMkiUcn. pinen Xahn — een tand plom-beeren ; Steiiifugeu —, de voegen tusschen de steenen vullen.

Auüklagen. aanklagen; ophouden met klagen.

AuHklaiMchcn, uitjouwen met haudgekiap ; uitklappen.

Auaklaubun, uitpluizen; afkluiven.

Auskleiden, (zich) ontkleeden.

Au»klupfeu, uitkloppen.

Ausklügein, op spitsvondige wijze uitdenken, uitziften.

Auaknvtuii, uitkneden.

Auakuchen. uitkoken, gaar koken ; ophouden met koken, overkoken.

AiiMkominen. uitkomen, rondkomen ; fig.

_ HOOGDUIXSCH.

ruchtbaar worden, uitkomen ; toereiken, se-noeg hebben ; overweg (met iemand) kunnen ; zich er uit redden.

Auwkoninien. n. »»«'iii ^ntcu — h:\Si:gt;ii, een goed bestaan hebben; cin — trcfTeu, een vergelijk treffen.

Aiisköiiinilivli. cin —er Ciichalt, een traktement, waarmee men uitkomen kan.

^iiHk^triien, de kernen of pitten uithalen.

r^uttkoMten,geheel genieten; einen Sfhmery. —, eene smart in hare gebeele bitterheid ondervinden.

Auskramen, uitkramen, -st.-illen.

Aurtkratjieu, uitkrabben.

Aimkrierlicn. uitkruipen.

Aii»kiinlt;lHrhaf(eii. uitvorschen, op ontdekking, verkenning uitgaan.

AiiHkiinft. f. redding, uitweg, uitkomst; in-lichting, opheldering.

AuMlaehcn, uitlachen; met lachen ophouden.

Aunluden. ontladen, lossen.

AiiMlalt;le|gt;latz. m. e. losplaats f.

Autlage, f. uitgaaf f., onkosten m. pl.; verschot n.; toonbank f.

AiiMlan«l. n. buitenland n.

AnMiiinder, m. -in. f. vreemdeling.

AüM'AiKÜMrli, buitenlandsch, uitlieemsch.

Aiilt;*langon, toekomen, genoeg hebben.

Au»!aMMuii. uit-, weg-, vrijlaten, te kennen geven, neinen Unwillen gegen etw. —, zijn aiisnoegen over iets te kennen geven ; Heine Wut an einein —, zijne woede aan iemand koelen ; ein üleid —, een kleed wijder maken ; uitsmelten ; zich uitlaten, zich verklaren.

AiiMlauf. m. uitloop, uitgang, uitweg m. ; uitwatering ; uitzeiiing, afvaart; winst, opbrengst f.

AuMlaufen, uitloopen (auf, op), -zeilen ; wegvloeien, lekken, ten einde loopen.

AunIatiftT, m. loopjongen, booJjchaplooper m.; uitspruitsel n., loot. f.

AtiMlaugvn, uitloogen.

AuMlecrcn, ledigen, ledig maken ; ruimen.

An.tlegen, uitspreiden ; uitstallen ; anitge-I egt es Cie woili, uitgespreide horens ; «lie lioNtcn —, de onkosten voorschieten ; mit ü'crlmutter —, met paarlemoer inleggen; nlle« zum h«Mten —, alles van den besten kant beschouwen ; etw. —, iets verklaren ; ein Seliiir wird ansgelegt. een schip komt in lading.

Auftleiden, uitlijden.

AuHleihen, uitleenen.

Aunlernen, uitleeren, den leertyd eindigen.

AuMie*e. f. beste wijn.

Au«le»en, uitlezen, -kiezen; ten einde lezen.

Anwliehten, dunnen (een bosch).

AiiNliefern, uit-, overleveren.

Aunliegen. uitliggen, geheel uitrusten.

Auatlieger, m. uitligger m., wachtschip n.

Auh1ölt;-Iilt;t)i. z. Aii«liohlen.

Au»ln«keu, uitlokken, uitvorschen.

AuMlfti»eheii. uitgaan (van licht en vuur); sterven ; uitblusschen, dempen, doorstrepen; afdoen, aflossen (eene schuld).

AuMliWeher, m. domper m.

Aiixmackcn, uitmaken, uithalen; tig. beslissen. afdoen, bepalen.

AuMinahleii. uitschilderen ; kleuren. AuMmamrli. m. uitmarsch, uittocht m. Atniniar»chier«n.uitmarcheeren, uittrekken.

ter dege vet mesten. Ausnlt;auern. met metselwerk bekleeden. Au«meif*eln, met den beitel uitdiepen. Auamelkon. uitmelken.

Auamcrgcln, uitmergelen.

Auamwrzen, uiUchieten ; uitschrappen, uitzonderen. (pen, tappen. Ausmoürn. uitmeten, bij de maat verkoo-AusmeuMiercn, AuitniObeln, stoffeeren,

met meubelen opschikken.

AH»ini»ten, met mest reinigen. Aii»mitl«»ln, «ino.n —, iemand opsporen. AtiftimiMern. uitschieten, uitwerpen ; uit-

monsteren, afdanken (soldaten).

Auitna^cn, uitknagen Anan^ihon, stikken, borduren.

Ausnahme. f. uitzondering; auanalimo-

wei»e, bij wyze van uitzondering. Ausnehmen, uitnemen, -lichten ; -zonderen;

grommen (eenen visch), (nest) uithalen. Auanehnicnd, uitnemend, uitmuntend, voortreffelijk.

Ausnippnn, met kleine teugen uitdrinken. Ananufzen, Ausuützen, zich geheel en al

ten nutte maken.

Ausöflen, (land) verwoesten; (vijver) leeg

vuschen.

Auspacken, uit-, ontpakken.

Auspariercn, uitwijken, afweren. Auapauken, met paukgeschal bekend maken ; fig. afrossen. (jagen. Auapeitschen. afzwecpen, geeselen en weg-Au«pfAnlt;leii, panden ; gijzelen.

AHapfeifeii. uitfluiten, mtiouwen. Au»pfla«tern, bestraten, ])laveien. Auapichen, bepekken.

Auapioken. uitpikken.

Aunplappern. verpraten, uitbabbelen. Au*pla(t«ii, AunplAttcn, glad strijken. Auaplatzen, uitbarsten.

Ausplault;lern, uitbabbelen, verpraten. Annplfimlern, uitplunderen.

Auspochan, oitkloppcn, slaan. Au»poli*gt;ren. polijsten. (zien.

Auapol«t«ra, met kussens of matrassen voor-Au»pnl(«rii, uitbulderen.

Auapoaannen. uitbazuinen.

AusprAgon, munten ; duidelijk uitdrukken (den stempel); eine Mai-k auHgf orante Phan(a«ie, eene sterke verbeeldinjj-skracht. Au«pru(li{;«n, ophouden met prediken; ruchtbaar maken.

Anspreaaen, uitpersen, fig. afdwingen. Aii»putzeu, opschikken, -pronken ; uitsnui-

ten (de kaars); fig. doorhalen.

Anaputzcr. ra. standje, berisping. AuaradSorni, uitschrappen.

Ausrangieroi, au*gt;i'ait»(er(o ETcnle,

Auaraufen. uitplukken.

AnarAumcn, ledig maken, ruimen.

AuwrAiiapcrn, uitrochelcn.

Atiarechncn. uit-, oprekenen.

Auareile. f. uitvlucht f., voorwendsel n.

Auaroclon, ten einde spreken; uitspreken, alles zeggen ; «inem e«\v. —, iemand iets uit het hoofd praten ; «ich —, zich geheel uitstorten, zich vrij praten, er uitredden, af-

Aiilt;gt;r«gnen, uit-, afregenen. (raden.

Auarciht'ii. uitwrijven.

AuMi-eiclien, toereiken, toereikend zijn.

Anareittc. f. uitreis f.

Ausregt;»ou, afreizen.

Ausri-ifttuii, uitscheuren, uiteenrukken, uitroeien ; uiteengerukt worden ; splijten ; fig. wegloopen, deserteeren; meine Ci«e«liillt;l rvifnt (coht) aua. mijn geduld is teu einde.

AitAreifHer, m. vluchteling, weglooper, deserteur.

Ausreiten. uitrijden (te paard).

AiiMrei(«r. ra. gerechtsdienaar te paard.

Aiiareiiken, verrekken, -stuiten.

Aiiftrennen. die OeMchutzo —, de Stukken voor de geopende geschutpoorten brengen.

Ausreutvm, Z. Auarotten.

Auarichtcn. effen, recht maken; verrichten, volvoeren; eincn drufm —, een groet overbrengen ; eine Ifiochzeit —, eene bruiloft geven.

AiKtrilFelii. die I^einwand rifTelt mm.

het linnen rafelt uit; einen Struntpf —, eene kous uittrekken (bü den draad).

Anaringen, uitwringen ; einen Slrelt —, een strijd voleinden ; er hat aua^run-gen, hij heeft [den strijd) volstreden (is gestorven); ontwringen (cinem etw.)

Aiaarippen, stri])pen (tabak).

Auaritt. in. uitstapje n. te paard.

Aiiarftden, Ansrotten, uitrooien ; ontwortelen, ontginnen.

AiiHrnlien, uitrollen, wannen (het graan).

Aunrtiekon, uitrukken.

AiiMruf, m. uitroep m.; veiling; afkondiging f.

Auarufen, uit-, omroepen.

AiiMriifiiit{;««vor(, —xvichen, n. tusschen-werpscl ; verwonderingsteeken n.

Annruhen. uitrusten.

AiiMruiidcn. Aunn'indcn. uitronden.

Auarii|ifen, uitpluizen, -plukken.

AuMrAaten, uitrnsten.

Aiiariittelii, uitschudden.

Auanaat, f. zaaikuren, zaaizaad n.

Auawftcn, uitzaaien.

Auaaage, f. uitspraak,getuigenis, verklaring f.

Au- 'tjen, uitspreken; getuigen, be.iiden.

Auaaukz, in. uitslag n., melaatschhe.d f.; inzet, inleg ; eerste stoot ra. (op het biljart).

AuaaAixit;. melaatsch, lazarus.

Auaaaufeu, uitzuipen.

Au«lt;*angen. uitzuigen; -putten,-rae.-gelen ; lang genoeg zuigen (van een kind); ophouden met zuigen.

▼aststellen, vastzetten; berispen, laken, elt;«v. an eincr Sache auszusetzen lia-ï»en, iets op eene zaak hebben aan te merken ; Hich —, acquit geven ; ein« Ver-sammluiiB —, eene vergadering: uitstellen; dio Schule —, den leerlingen vrijaf ge-yen ; einwn Tan* —een dans overslaan ; oin alt;i«set7.fn(le» Piclter, wisselkoorts ; «ich der Gefnhr —, zich aan het gevaar blootstellen ; ein Kintl —, een kind te vondeling leggen ; die Zapfen ««txen au», de tappen verloopeu; aiiageMetztc Scliafe, schapen met alle tanden.

Ausitinht. f. uitzicht, gezicht, verschiet fig. vooruitzicht n.; er liat ncliAne AumsicIi-len. hij heeft schoone vooruitzichten.

AuMickcrn. uitlekken, -druipen.

Aussieben. uitziften.

Ausaieden, uitzieden, -koken.

AuMaingen. uitzingen.

AussiMiien, verzinnen.

AussAhnen, verzoenen.

Aussnndern, af-, uitzonderen.

Ausspamp;heu, uitvorschen, bespieden.

AusvpAher, m. bespieder, spion.

Ausopann, m. pleisterplaats, herberg, uitspanning f.

Aupannen, uitspannen.

Auswpaziercn, uitwandelen.

Ausapcien, uitspuwen.

Auaitpeiiden, uitdeelen.

Anxapender, m. -in, f. uitdeeler m., uitdeelster f.

AuM»pielen, uitspelen.

.%ii**po(*onlt; bespotten.

AuM«prache, f. uitspraak, -drukking f.

AuMMprecken, uitspreken ; uitpraten, ten einae spreken ; zich uitputten met spreken, zyne meening zeggen.

AusMpreiten, -itpi'eizcn, uitspreiden, uitstrooien, verbreiden.

AuMspreugen, doen springen of bersten; laten galoppeeren; fig. uitstrooien (een gerucht).

Ausspriefnen, uitspruiten.

AuMsprin^en. uit-, ontspringen ; ontsnappen ; met springen uitscheiden.

Aumtprltzen, uitspuiten.

AussproHiteii. uitspruiten.

AuH»pr6fgt;ilint;. m. uitspruitsel m.

AuMMprneh, m. uitspraak f., vonnis,oordeel n.

An«»pucken. Z. Auna|ieivn.

Ausspulen, uitspoelen.

AuüMpülicht, n. spoelwater n., spoeling f.

Ausnpüren, opsporen.

AusMlalIiuren, stofteeren ; opschikken ; fig. (iemand) uitrusten.

AuaMtampfen, uitstampen.

AuMstand, m. achterstal m., uitstaande schuld f.; werkstaking.

AuMwtAndit;, achterstallig ; werkstakend.

Auastatier, uitrusten, uithuwen en met het benoodigde voorzien, begiftigen.

Ausatatfung, f. huwelijksgift f., uitzet n.

AuaatAubcn, uitstoffen.

Auaatfiupen, einen —, iemand geeselen.

Auaatevlien, uitsteken ; Turf —, turf steken ; graveeren ; fig. uitdrinken; onderkruipen, door list van iets berooven, iem. een beentje lichten.

Anaateekcii. uitsteken (de vlag, enz.); afsteken (eenen tuin, een kamp, enz.).

Au»«tekcn. buiten staan ; op interest staan; uitstaan, doorstaan, lijden ; auaatehendu Arbeiter, werkstakers.

Auaateigen, uilstappen, afstijgen.

Auaatullen, ten toon stellen, uitstellen,-zetten (een' schildwacht) blootstellen ; uitvaar-dipn ; trekken, afgeven (eenen wissel); opschorten, vitten.

Auaatellcr, m. trekker m. (van een' wissel)

Auaatellun^, f. tentoonstelling, uitkraming; trekking f. (van eenquot; wissel).

Aunaterben, uitsterven.

Auuatener, z. Auaatattuii*;.

Aunaticb, m. zweiuudz wanziger —, beste wijn van 18quot;2.

Auaaticbaee, m. veenplas.

AuHMtopfen, opstoppen, opvullen ; einen Vogel —, een vo^el opzetten.

Auaainfa, m. uitval m. (bij 't schermen).

AuHMtofNen, uitstooten, -werpen ; inslaan (den bodem); karnen, afkanten.

AiiMatrablen, uitstralen.

Auaatreeken, (zich) uitstrekken.

Auaatreiclien, uitstrijken, -schrappen, doorhalen ; fig. iemand ophemelen ; geeselen en wegjagen; op de leeuwerikkenvangst uitgaan ; snel loopen (van jachthonden).

AuHMtreifun, uitgaan om te stroopen.

Auaatreuen, uitstrooien, alom bekend maken.

Auaatrich, m. uitgespoeld erts n., correctie.

Anaatrümen, uitstroomen.

Auaatüruien, uitstormen ; fig. uitrazen, uitbulderen. (gen.

Auaatiirzen, uitstorten ; in (^en¹ teug ledi-

Anaauchen, door-, uitzoeken, -lezen.

Auatitfelu, met houtwerk beschieten, lam-brizeeren.

Auatanzen, uitdansen.

Auatapezieren, met tapyten behangen.

AuHtauHch. m. ruiling f.; — der Ciiedan-ken, gedachtenwisseling.

Auatauacheu, ruilen.

Auater, f. -n, oester f.

Anaterbank, f. oesterbank f.

Aua(crli:\ndlur, m. oesterverkooper m.

Auatorklöber, ra. -in, f. openmaker m., -maakster f. van oesters.

Auaterfniiachel, f. oesterschelp f.

Aualeracbale, f. oesterschelp f.

AiiNteilen, uitdeelen, toedienen.

Auwtbun, uitdoen, uittrekkeu; wisschen ; uitzetten (geld); verpachten.

AnHtiefcn, uitdiepen.

Anatilgen, uitdelgen.

Auatuben. uitwoeden, -razen.

Auatrabcu, uitdraven.

AiiMtrag, ra. -fige. uitslag m., beslissing f.; uitkomst f.; ein gütlicher —, eene minnelijke schikking ; eine Wette zum — bringen. een weddenschap uitmaken.

Auati-Agalgerivlit, n. scheidsgerecht n.

Anntraecu» iiitdragen, -brenRen ; fii?. br.o«R. sen, Bcbikken ; kwaad spreken ; rondbazuinen ; opbrengen.

AiistrAelich, voordeelig.

AuHtnil, fc het zuidelijk halfrond behoo-

AuMtrulMcIx i . ra. zuiderlicbt. (rende.

Au»trai9ci-igt;, ui-'n rouw eindigen.

Auntreibon. uitdrijven.

AuMtrotcii. uittreden, -trappen ; pverloopen, -stroomen ; au» eincm Verein —, voor het lidmaatschap bedanken ; «lie Sclmhe —, de schoenen aan de achterzijde platloo-pen ; fip. jein. die Scïiuhe —, iemand den voet lichten ; «lie Kiinlemclinhe auitgo-treten liabeu. geen kind meer zijn.

Au»tri((. m. het uittreden; overstrooming f.; uitstek, balkon n.

AiiMtrinken, uitdrinken.

AuM(ruc!lt;nen, uitdrogen, -dorren.

Aiiftruinmeln, uit-, omtrommelen.

Auhtrompeten, uittrompetten; fig. uitbazuinen, rondbazuinen.

AuMtröpfeln, uitdroppelen.

AuHtnwehen, met oostindischen inkt schaduwen. (drijven.

AuMiibcn, uitoefenen, verrichten; plegen; be-

AiiMtvnchacn, uitwassen, -groeien.

AiiMwAgen, uitwegen, bij 't gewicht ver koopen.

/%iimwahl. f. keuze, keur f.

AuttwilMen, uit-, verkiezen, uitzoeken.

Aui»«vnlkcn, uitvollen ; doorwalken.

Auüwaoderer, m. uitgewekene, landverhuizer ra. (emigreeren.

Auatwandern, uitwijken, zijn land verlaten,

Auswnrten, tot het einde toe wachten.

AuMwftr(i{;lt; uitlandsch, -heemsch.

AiiNwftrtN. uit-, buitenwaarts.

,%uH\vaMlt;-lien, uitwasschen ; ondermynen (door water).

Anitwdkiterii. in 't water laten uittreliken.

An»«veclgt;Meln. uitwisselen.

AuN«%-eelt;m.uitweg m.; fig. uitvlucht; -komst f.

AuNvveieheu, uit-, ontwijken, op zijde gaan; uitweeken.

Auvweiiien, ontweien, uitnemen, uithalen.

AiiM\v«in«ii, uitneenen.

Au««vei». m. monatliclicr —, maandstaat; — «Ier llank, llankstaat; — der VorrAte. voorraadstaat ; nnck — meiner Itürher. volgens mijne boeken ; wenn Ihnen bei-folgeiidcr — geniigt, indien bijgaande uiteenzetting (verklaring) u voldoende is.

AuHWeinen. uitbannen, uitwijzen ; »ich —, zijne indentiteit bewijzen; door de uitkomst blijken.

Aumw«i dig, uitwendig, uiterlijk ; van buiten (leeren).

Auftwcrfen, uitwerpen, opgeven, uitstrooien-, uitsluiten; verwerpen, uitschieten, ontweien, het ingewand uithalen ; snijden ; einem ein «Sakrgcld —. voor iemand een jaargeld uittrekken ; «lie l'reiae «ind in hollAn-dincber \VAhriin{;aiiMge\v«gt;rfen, de prijzen zyn in Kederlandschc munt uitgetrokken ; für Unkonten »ind auotgeworfen voor onkosten is uitgetrokken ... ; dempen (eene gracht, enz.); bet eerst werpen,

«quot;♦srooien; een grooten boog beschrijven van ecu enz.); de beenen goed op

lichten (van een paaraj.

Auswetxen, uitslOpen ; «iie Scharton ---, de schaarden gladsi ij nen ; fig. verbeteren; het verlorene herstellen.

Aumwiokeln, ontwikkelen, openmaken, ontwarren

Answinden, uitwinden ; uitwringen.

AiiMwintern, den winter door goed houden of bewaren ; door de vorst bederven ; uit-winteren, overwinteren.

Auawippen, uitwegen (munten).

AiiM«virkcn, afwerken ; er bat mir dieite Onnat uiioK^^irkt, hij heeft deze gunst voor mij weten te verkrijjïen ; einem eine Stelle —, iemand eene betrekking verschaffen ; einen Ciericbtabefebl Kcgen einen —, eene gerechtelijke invordering (van schulden) weten te verkrijgen.

Auawirren. ontwarren.

AuMwi(tehen_t uitwisscben.

Auatwiacher, m. ovendweil, wisscher ra.; fig. berisping f.

Anxwittern, verweeren ; uitrazen, uitbulderen (van 't weder); te luchten zetten of hangen ; ontdekken, op 't spoor komen.

AuMwAlben. overwelven.

Aiiftwuch», ra. uitwas, -spruitsel n_M knoest, bult m.; fig. misgeboorte.

AiiHwiilileii, uitwroeten.

Au»\viirf, ra. uitschot ; uitwerpsel n.; eerste

worp m.

Au«%vürfuln. verdobbelen (een prijs); ophouden met dobbelen.

AiinwiirllinK, m. verworpeling m.

A.iiMwur/.eln. ontwortelen.

Aiittwütcn, uitwoeden, -razen.

AiiMxaeken. uitlanden, -kepen.

Auaxablen, betalen, vuldoen.

Auws.Ableu, uittellen, bij het getal verknopen ; met tellen ophouden.

AiiMxAbler, in. uitbetaler, betaalmeester.

Auszabnen, uittanden, al zijne tanden krijgen ; niet meer teckenen (van paarden).

AiiHxanken, einen —, iemand uitschelden ; ophouden met twisten.

Anatxajtfen, uittappen, aftappen ; in U klein verkoopen (dranken).

.■\u.«zaunen, omtuinen. (nen.

.ftiiHKebren, uitmergelen ; uitteren, yerkwij-

Aunzebrnng;. f* tering, uitterende ziekte f.

Auitzeirhnen. merken ; opteekenen; fig. met onderscheiding behandelen ; «ieb —, zich onderscheiden, uitmunten.

AuMxeichnunjj;. f. onderscheiding f.

Autizcrren, uitrukken.

.%iiM#.ieben. uittrekken, uitschuiven; een uittreksel maken ; uitkleeden ; berooven ; verhuizen ; wegloopen ; zich uitkleeden ; d«» Sebwert —, bet zwaard (uit de scheede) trekken ; alle Scbam —, alle schaamte aflegden ; die B^indcrscbubo auagezngen babeu. de kinderschoenen uitgetrokken hebben ; wir zogen (iiclitig au», wij liepen snei.

AiiHzieMi'.ck. m. schuif-, uithaaltafel '

or.-chikken, .nv.'

Auuzik!-quot;'- '^:quot;¹¹ passer anueten.

jacir.-s.iHi-hcsi, uitjouwen, -fluiten.

AsiKr.ujf. m. uittocht m.; uittreksel n.; ver-hukinsr f.; schuifblrtd u.; schniflade f.; au»-yis^Hivoiite, bij wijze van uittreksel.

Aim*113»fon. uitplukken, -pluizen.

Audimtinck, ooiajironkelijk, echt.

Auilt;gt;inat, m.—©•«, zich zelf bewegend kunst-werktuis: n., automaat m.

Alitor, in. —cis. schrijver, bewerker in.

wettiffen, machtigen.

Autovitat. f. icezas n.; yetui^i-nis f.

.U \5, in. bovgtoclit in. op wissels.

Avanlaceur, m. —e, soldaat, die in dienst

treedt om officier te worden.

Avnrie. f. averij f.

Avis. m. advies.

Aviitn, m. stoomboot (snelstoomer) voor 't

overbrengen vau beriebten.

Axe, f., z. Ach»».

Axt. f.. pi. A*»*?, aks, bijl f.

'Axlhvliu, AxtMtSvl, m. steel van de bijl. Azalie. f. azalia f.

Azurolhauiu, ra. wilde mispelboom m. Azorolbcvro, Azcrolo,f.—ii,wilde mispel f. .Vaui', m. azuur n.

Aziii-ii. azuren, van azuur.

I Azurattciu, m. lazuuvsteen m.

D. n. de letter B, f.

iSahiiKtc!»©. f. Turkache pantoffel.

i. ««-l». m. ISjicltc. beek f.

feï. oliliuiige. —bohnc, f. waterkers.

f. —u, wilde zeut; f.

iSuvht'r. m. een tweejarig mannelijk wild zwijn n.

SSiichlioldor. m. witte hazelaar m.

m. dashond m.

Siui-hmrinzc, f. watermunt f.

Ilachstelzc, f. kwikstaart m.

ISafh\vui«le, f. watcrwiiif m.

ESac!.-, m. —e. voorkasteel n. {van een schip);

bak, etensbak m.

BSad-.apfVKm. —hint, f. stoofappel m.,stoofpeer f.; gedroogde appel, — peer. llikeK^ui-lt;{. n. bakboord n.

Rïacke, f. Eïaoki-it. m. wanjf, koon, kaak f. K:t«;kvii. bakken, braden ; jjaar maken. E!itctlt;«n*gt;ar(. m. bakkebaard m. IBiu-lteubt'iu. n. kakebeen n.

Vfiackeixlriiko. f. kaakklier f. BSavkun^rübclivu, n. kuiltje, putje n. in de wangen.

15ackeiiki:oebou, m. kakebeen; heupbeen n.

(7an een paard). ItaokeiiMiri-icrSt.m.kinnebakslagin..oorveeg f. IGuebeiizabu, m. kies. bak-, maaltand m. Ifineber. m. —iu. f. bakker m., -in f. RSAckerci, f. —«•!». bakkerij f. KSAekcrbantlwttrk, n. bakkersambacht n. ICiW-kvrw.uuft, f. bakkeisgild n.

SEac-kfi.voh, m. bakvuch m.; jong meisje. BSalt;;ks;vllt;l. n. bakgeld, ovengeld n, MtacMiaim. n. bakhuis n.

ISavkikiitble. f. baktrog m.

ES.-ieknfoii. m. bakoven m.

BSalt;*k|»i'a»ue. f. braadpan f.

ISavknchaiii'el, f. bakkeis-schictschop f. QSac-k|b)NchiHC-b, 11. fooi f.

I'acküfoiii. m. baksteen m.

BCafkMtitbe. f. bakkamer f., bakhuis n. liacktrug. m. baktrog in.

Blaok««-«rk_f n. jrebak n.

Bïa.l, m. pl. —adci', bad, gezondheidsbad n.;

badplaats ; in» — reiscn, naar eene badplaats gaan ; oiitem cin — 7.i«richti;n. iemand een kool stoven ; «Ia» Iliad kamt «leni BSailc aiiüitebüttvu, het goede met het slechte wegwerpen.

ESailuaKhialt, f. badinrichting f., bad n. Itado^aMt, m. bader, badgast.

Ralt;KK«l«i. n. badjreld n.

Zladehaube. f. badmuts f.

EEadckur. f. badkuur f. •

fèademutter. f. vroedvrouw f.

P.Sadeu, (zich) baden.

SBadolt;gt;rt, —|gt;iatz. m. badplaats f.

ESadci*. m. badstoofhouder; dorpsheelmeester,

-barbier m.

BSadorei. f. —on. badhuis n., -Stoof f. BSadt-ivaitne. f. badkuip f.

B3adv\va»i»vr, n. badwater n.

ISadt*znbut', m. badkuip f.

Btaff! paf!

fiEafren, keffen.

Ilafffben. n. bef f., befje n.

SSagagv, f. —n, bagase f., reisgoed n. iSa^^fr, m. baggerschip, -machine. KaKcnru, baggeren.

Btahen, verwarmen; stoven, pappen, betten. Etahn, f —on. baan f., weg m.; oreedte van stoffen, baan f. (wegen.

BCaEinbfanitt'. m. ambtenaar by de spoor-Etabnbrcvhor. m. baanbreker m.

hE.ilmeH. banen, effenen (»ic*b einon Weg). Kialmliof. m. —liftfe. station f.

ESahitlinie. f. —en, spoorlijn f.

BKuiiiiMteii;, m. —e. perron f.

Eialmvtariër, spoorwegwachter.

BSabnzug, m. —zü(j«. spoortrein m.

BSubre. f. —n, draagbaar, doodbaar, lijkbaar;

berrie f.

BSabrtuch, n. lijkkleed n.

ESai. f. —en. baai, bocht f.. inham m. RSajadere, f. Indische danseres, zangeres. ISajazzo, m. —o, paljas, hansworst, potsenmaker ; clown.

BSajotiett. ti. —te. bajonet f.

BSa'ke, f. —n, baak, drijfton, zeeton, boei f.

Rakeloison, n. Icoiersmea n. RakonmeiMtor, m. tonneinecster, -man m. Bitlanew. f. —n. baUus f., evcnwicat n. Biilil, weldra ; haast, bijna; — hier — «Ia.

nu hier da» daar ; in binnen kort.

ISaiiiucrhii), ui. —e, troonhemel m.

spoedig.

Raliiriun. in. valeriaan f.

Ual{;. m. —alge. balg, buik m.; huid f., vel n.; fijr. straatjongen m.; -meid, 8let tf Itnlget», aticli —, vechten, plukharen.

RalKor, ra. vechtersbaas.

Ralserei. f. —en. vechterij, kloppany f. RalKoii. m. balk m.

Ralkendecke, f. zolderinic van balken f. ESaike:kko|gt;f, m. bovenbalk m. Ralkeiistiitzo, f.—l rager. m. schoorbalk m. Ralkoii^va{;«. Z. waye.

Balkon, m. —• —balkon n.

Ball, in. pl. RAlle, bal, speelbal m.; danspartij f., bal n.

RallaHt. m. ballast ra.

Rallei, f. —en, baljuwschap n.; afdeeling

der Duitsche orde.

Ballt-n, m. baal f., pak n.. fjoederen ; bal, drukbal ; bal m. (van de hand, van den voet); knop m. (van den schermdegen).

Rallen, tot een' bal of bolvormig maken (de sneeuw, de vuist); zich ballen, zich «amen-pakken. pakken.

Rallenbiniler, ra. pakker m.

RalleiiHtock, ra. pakstok m.

Ralientuoli, Z. E'arkloincn.

Rallott. n., —o. ballttt. n.. tooneeldans m. Balllians, n. kaatsbaan f.

Rallliolx, n. kaatshuut n.

SiallhurniMiercn, Vorltallkornen, schijnbaar, verbeteren, eigenlijk slechter maken. Rallhorniftierung, f. slechter maken, verknoeien.

Bïallkleid, n. balkleed n.

Hall mei ster, ra. kaatsmeester m.

Rallnctz, n. balnet; raket n.

Rnllon. m, —w, luchtbol, ballon m.; eene

flesch voor zuren.

Rallot. n. —baal, pak.

RalUclil«Kcl. m. kaatsplankje n. Raliituklagen, kaatsen.

RalUpiel, n. bal-, kaatsspel n.

RalUpieler, ra. kaatser m.

Ralaam, ra. —e. balsem ; fig. troost m.

SaUamtlufl, ra. balsemgeur m.aUamtlufl, ra. balsemgeur m.

al»uniine, f. —n, balsemijn f. Ral«aniiereii. balsemen.

Ralsamierunc. f- balseming f. Ral»aini«ch, balsemachtig, welriekend. Balaamkraut, n. tuinbalsem ra.

Balnaiiiö!, n. balsemolie f.

Balsam pa ppel. f. zwarte populier m. Bal»u. f. —n, Amerikaanscne praam f.

Balz, f. paring f., paartyd in. der korhanen. Baliceu, paren.

Bamboueiade, f. —n, karikatuurbeeldje. BambiiM. ra. —rohr, n. bamboes, -riet n. Bammcln, Z. Keilen.

Bam«, m. —e, zadelkusnen n.

Bamiten, uitslaan, -kloppen.

Band, n. —Ander, band, lint n., zwachtel ;

hoepel ta.; — Band, n. —e. band, boei. kiumer ra., keten f.; fig. band (der vriendschap, der liefde, enz.)

Rand, ra. pl. Bftnde, band m. (eens hoeks);

deel. boekdeel n.

SSandliuhrer, m. steekboor, drilboor f. Bande, f. —n, bende f., troep in.; biljartband.

Randeisen, n. ijzeren hoepeltje.

Bandelier, n. —e. draagband ra.

Randern. was in dunne reepen trekken;

met strepen weven of verven.

Randfahrik, f. lintfabriok f.

Randgeaiinae, u. kroonlijst f.

Randhnlz, n. hoepelhout n.

Ramp;ndigen. temmen, bedwingen.

Randit, ra. --en, struikroover, bandiet m. Randmaeker, ra. —in, f. lintwever, lintweefster,

RamimeMfter, n. stopmes n.; kuipersdissel m. Randmiilile, f. lintweversgetouw n. Randnatfol. m. bandnagel ra.

Randrnnc, f. strik m., roset f. RaudKchleife. f. linten strik m. 2SandtroM«e, f. lintboordsel n. (band n. Bland «varen, f. pl. lintwaren f. pl., garen en RaiuUvurm. ra. lintworm m.

Range, bevreesd, angstvallig, bang ; — AUnung, angstig voorgevoel; — Traunie, akelige droomen ; e* wird mir —, ik word bevreesd.

Rangen, bang zijn, vreeeen ; ich bange nikch (es bangt inicb of mir) für (um) inuin Ivben, vor dein Tolt;le, ik vrees

voor mijn leven, ik vrees (voor) den dood. Rangigkeit, f. bangheid, bevreesdheid f.,

angst m.

H.'iiiglich, eenigszins bang of bevreesd. Rank. f. —amp;nke. bank, zitbank ; zandbank. «Sank, f. —en, wisselbank ; speelbank f. Rankaunweia, m. bankstaat m. Itankbrnch, ra. bankbreuk.

Rankbniehlg, insolvent, bankroet. 9Cankeinen. n. houvast n., «zeren kram f. RankeUftnger, ra. liedjeszanger m. ilankerutt. m. —e, bankbreuk f., bankroet u. Rankerottieron, bankroet maken, llankornttierer, ra. bankroetier m. Oankert, ra. —e. bastaard ra.

Kankett.n. —e, banket, feestelijk gastmaal n. ISankr(tieren, banketteeren, smullen. lt;lank«((ierer, m. banketteerder, smuller m. iSankier. Banf|uier, m. —e, bankier m. ^Sanklt;;e«cliftft. n. bankierskantoor. ■Saiiklebni:, f. bankleuning f.

jlanknute, f. —xcttel, m. bankbriefje, biljet n. (uitstalt. Rankucblflehter, m. vleeschhouwer ra., die Slankxettel, Z. Banknote.

stankzin*, ra. uitstalgeld n. (van bakkers,

vleescbbouwers).

Rami. ra. ban, kerkban, banbliksem ra.;

rechtsgebied n.

Rannbulle. f. pauselijke ban.

Bannen, insluiten ; vasttooveren. betooverd zijn ; verdrijven, uitbannen; gebannt sein.

met een servitmit bezwaard zijn; bv. *u «Ier ftlsihlo imI (laM llnrf gchiiiinf, het! dorp nuijr nergens andera Juten malen dan op dien muien; div»» ISiiume ninlt;l gv-bannt, het is verboden deze boomen te be-«chadi^en.

Etanner, ra. banner ; bezweerder m. eSanncr. n. banier f., vaandel n., standaard ra. Etannorlirrr. in. baanderheer m. SCanniliK-h. m. banvloek, banbliksem m. GCar.nmnilc, f. jurisdictie, gebied cener stad. ESannmüliie, f. jremeenteniolen ui. BCmnistralil, z. Uannfluch.

SSannwalil. m. —«vaoNer. n. bosch n.. waarin men niet jagen, water n. waarin men niet visschen raa^.

filaiiHc. f. —n. graanschuur.

lianHcn, de schoven stapelen.

BSar, contant, gereed, haar ; bloot, ledig. lS:ir. m. —en» beer, steenen beer m. Htaracke, f. —n. legertent, barak f.

ICarliar. ra. —en. barbaar, wreedaard ra. 6Sar)iar«gt;i. f. barbaarschheid, wreedheid. Etarlmritfch, barbaarsch, wreed, gruwelijk. ICarkc. f. —n. barbeel ra.

ICarhcifMor, Itai-enhuifHer, m. groote hond

voor de berenjacht.

HArbcil'diK* stuursch, bar.

liai-hier. ra. —e, barbier, baardscheerder,

schrapper ra.

SEarbit-rlierken, n. scheerbekken n. Itar!gt;iernio-»cr. n. scheerracs n. liarbicrHtubc, f. sclu-erwinkel ra. ESarSticren, den baard scheren.

Elarflicnt. ra. boraba/.ijn n.

BlareItent weker, ra. bombazijnwevcr ra. ESar«ktiix ! Plof ! Daar lint het ! FCftrcnfüliror, m. berenleider ra. Blarentiaiit. f. berenhuid f.; auf «Ier — liegen, luilakken.

ICarenkaiiter, ra. lediglooper, schelm ra. KArenketzc. f. berenjacht f.

IBArenklau, f. berenklauw ra.

HSArentanz, ra. berendaus m.

Barenwiirz, f. beerwortel m. ItArenzieker, ra. berenleider, berenhoeder m. Itarenzwinger, ra. berenkuil ra., beren-hok n.

Rarett, n. —e, muts f. der priesters. llarfroMt. m. eerste droge koude. llarfiigt;H,ItarfüfMig, blootsvoets, barrevoets. Burfiifovr, ra. barrevoeter ra.

Ilnrg, ra. —e, gesneden zwijn.

BCark, f. —en, bark ; schuit, boot f. BSark3(ip(ig, —kö|ifi{;. ra. blootshoofds. KArlapp. —lappen, m. wolfsklauw f. Btftrine, f. schuim n., gist f.

Blarinkerzic, —keit. f. barmhartig, -heid ;

ontfermentT; ontferming.

BBarmutter, f. baarmoeder f.

Btarn, m. —«, krib f., etensbak m. BBarumeter, n. barometer m., weerglas n. BCaron, ra. —e, baron, vrijheer m. Baronenite, f. —n. barones, vrijvrouw f. Baronie, f. baronie, vrijhecrlykheid f. Barre, f. —n. Barren, lu. staaf f., sluitboom m.

Barnek, m. —e, U. B.lrncke, baars ra.

(visch). (heid.

SBar»rk, —keil. f. norsch, barsch, barsch-ESarttohnf*, f. gereed geld n., klinkende munt

f., contante penningen m. pl.

BSart. ra. —iirte, haard ra.

ESartkerken, n. scheerbekken n.

ESarte. f. —n, walvischbaard ra.; breede byl f. Scar(iii»ek. ra. Groenlandsche walvisch m. Blartkaar. n. kin-, baardhaar n.

RSarthaker. ra. windhaver f.

Bartkratzer, ra. barbier (verachtelijk).

BBart 13ppeken, n. lel f.

EB;1 rlig. gebaard.

BSartnagel, ra. hak-, hakkelbout m.

FSartneige, f. grondsop.

BEarlnui'M, f. lammertsnoot f.

BEariMi'ife, f. scheerzeep f.. zeepbal m.

Btartfteke, f. roer n. op het houtvlot.

BBar%vurz,f. varkensvenkel f.; maagdenpalm f.

BB.-iMali, ra. —e. bazalt n.

Bane. f. —n, tante, moei ; nicht en iedere

vrouwelykc bloedverwanï f.; basis. BBawilink, m. —en, basiliskus ra.

BEain, m. —ftwse. bas ra.; basstem; bas. pyp f. EEaf;,fI«quot;gt;(c, f. basfluit f.

BEaUceige, f. basviool f.

BSaftNint, m. —en. bassist, basspeler ra. BBattKon. ra. —». bnsson ra., fagot f. BBaMHiiite, f. bassnaar f.

BafHHtinnne, f. basstem f.

9Ea«l, m. bast m., schors f.

BSanta ! genucg !

BEaMa, f., z. Basic.

BaHianl. m. —e, bastaard, basterd m. Baote. f. basta f., klaverenaas n. (in *t omberen quadrille-spel),

Baittei, BEa.Hlinn. f. —en, bolwerk n. Blahteln, repareeren ; huiswerk verrichten. BSaHtling, BEüMtling. m., Z. Finmiel.

BEal'it, zeer. Van daar Besser,

Bataille, f. —n, veldslag ra.

BBafengel, ni. germanderkruid n.

BAting. BEaiing, m. —e, beting f., beting-hout n.

lEatixt. ra. —e. batist, kamerdoek n.

ESatlerie, f. —n, battery f.

BSatzen. ra. bat/e, kleine Zwitscrsche raunt

van 4 kreutzer (= 6 a 7 cents).

Ban, ra. —e, —ten, bouw ra., bouwing f.; gebouw n.

Baiianf»o.klag, ra. bestek n. van een gebouw,

berekening f. van de kosten.

BEanart, f. bouwwijze f.

Baunufseker, ra. opziener over de gebouwen. (een schip. Banek. ra. —flucke, buik ra., ruim n. van BEanekklflluing.f. opzwelling f. van den buik. Bunekfett, n. buikvet n., reuzel ra. Baiick{(rinimeii, n. buiknijn f. BEauehgurt. m. buikgordel, buikriem m. Banekig, BAuckig. buikig, diklijvig. Bauekpfalfe, m. smulpaap.

Bauekreilner. m. buikspreker ra. Bauekriemen. m. buikriem m. BEaneliMchnierzen. Z. Banekgrinimen. BSaiickimg, f. opbolling; zwelling f.

Irnnohweh, n. bnikpijn f.

Blaud», f. —n, een alleenstaande, hoptrfrelc-

gen houten huis in het Reuzengebergte. 15a ii on. bon wen; opbouwen; bebouwen (einvii

Acker); aanleggen (cine S(ratVc-).

Blauur, m. —n, boor, landbouwer, landman;

pion m.

SSaucr. n. vogelkooi f.

Btaiicr(ij)l»nr«ch«s m. bocreniongcn m. ïïaiicr (ii|lt;lii*ne. f. bccrcnmeid f.

flCancr (njilcgcl, iu. lomperd m. Slaiicr(ii)(;i't* n. landhoeve, boerderij f. IS.-tucr(ii)lgt;ütte, f. stroohntje n., bo^ren-filfiiicrin. f. —ncii, boerin f. (stulp f.

BCflucriiich. boerseh, landelijk ; lomp. ISNuei'|gt;fcr«l. n. boerenpaard, ploegpaard u. Btunemehafl, f. boerenstand m.; dorpsge-mcente f.

lïauei-slciitc.m.pl, boeren, dorpelingen m.pl. HEaucrt n)gt;*praclic. f. boerentaal f. llaiicr(n)at(olz, m. boerentrots m.; domme

inbeelding.

IlaucrfnUvagen. m. boerenwagen in. Ilaucr(ii)M'iri»4chnft.f. boeren huishouding f. Ilanfallig. —kcit. f, bouwvallig, -beid. Btauiclil. n. bouwland n.

Blauflüchc. f. bouwterrein. Baugefancener, m. een tot den kruiwagen

veroordeelde.

l(au{;crA(c, U. pl., BPaiigcrfttischaft, f.

bouwgereedschap n.

Biaiigcrilst, n. steiger m., stelling, stellage

f. (om te bouwen).

SEaulicrr. m. bouwheer m.

BlaulierrholT.. n. bouwhout n. RauhcrrkoMtcn. f. pl. bouwkosten m. pl. Btanhiinikt, f. bouwkunst f.

itaiilciitc, m. pl. bouwlieden m. pl. Rlaulicli. goed onderhouden.

Blauliclihcit. f. —cn. Cicbauiic und —en.

gebouwen en opstallen.

Btaiilust, f. —ig. bouwlust m., —ig.

Rtaiim, m. fiumo. boom m.

BSanmnnt. m. boomtak m. Itauniaterinlien, n. pl. bouwstoffen f. pl. fiKaiimbai»t. m. bast m. van eenen boom. Raiim'*la((, n. boomblad n.

llaumlilütc. f. boombloesem m. BaumltraiMl. m. boombrand m., vuur n.

(eene boomziekte).

IBftuinchcn. n. boompje n.

Iiaiimci«(ttr. ra.bouwmeester, kunstenaar m. Baumel. f. —n. oorhanger ; kwast m. BEaiimcIn, schongelen, slingeren.

IBjinmeii. KBniinicn, op eenen boom vliegen, steigeren (van paarden).

BEaimifarn, m. boomvarenkruid n. IBaiimflechtc. f. boomleverkruid li. RunmfroNch, ra. loof-, haagvorsch m. Rnimifruclit, f. boomvrucht f. Raiinigarton. ra. boomgaard m. BaiimK^rtncr, m. boomkweeker m. Rnnmscillc, f. boomkruiperfje n. Raiinihacker, m. pimpelmees f., boomspecht ra.

Ran in ha rv.. n. boomhars n. amp; f. Rauiulüul'er, m. boomlooper m.

Raumlnun, f. boomluis f.

ESaumlcitcr, f. boomladder f.

Raumlcrehe. f. boschleeuwerik ra.

REaumöl. n. boomolie f.

iEaiiinpHanzer, m. boomplanter 10. ESaum|iflaii7.uigt;clt; t- hnomkweekerij f. ISauniriiKle, f. boombast m.

iSauiiiM.-tf(. m. boonisap n.

Ilaiimüchere. f. boomschaar f. RaiiniMchcrer, m. boomsnoeier ra. BüauniMchlief»er.m. boomsluiter,-raeestei' m. uEaucii.hcIirotci'. m. vliegend hert n. BSauinHchule, f. bocrakweckery f. RaimiMcliwainin, m. boomzwam f., duivelsbrood ra.

iSaiunwpcchl. z. lEaimihackcr. BEauinflt;|iei'liii{;. m. booiumosch, -musch f. Ra u ui Ma mm. m. boomstam m. SEaiintnlark, sterk als een boom ; zeer sterk,

ijzersterk.

üSanmivaclin, n. entwas n.

BEaumwinde. f. klimop n.

f.Saiiin«vlt;tllc, f. boomwol f., katoen n. ESaumwollcn. kaioenen, van katoen. Raumwollenhaiiin. m. katoenboom ra. EEaiinizncht. f. boomkweekerij f. BSaiiinordiiunc, f bouwwijze f.

ES:tiiri»cli. Z. BBaneriMcli.

EEaiirifn. ra. schets f. van een bouw. Rannhack. B^Baiigt;:gt;ack. m. monsch m. met

bolle, opgezette wauiren.

ISautthackig, bol-, üikwangig.

BEaiiMch. m. —iluKche. wrong f.; valhoed m.; in SSaiiMlt;gt;h nnd IBngeu, bij den roes; voetstoots (koopen).

EEauwehen, opbollen, zwellen.

BFaiihcliig. opbollend ; opgezwollen. IEaiiwlt;ftC(«, f. bouwplaats f.

EBault;«teiii. m. bouwsteen ra. ISanvernl.tiKlig. boiiwlcundig.

IEaii«vc»eii, n. bouwwerk n.; -kunde f. fiEanx, bons ! plof!

Rauzierat. ra. bouwversiersel n.

BEaxen. boksen, met vuisten vechten. BEcabticliiicen. bedoelen, beoogen. ESeachtvn. op iets letten, gadeslaan. ES.-amte. m. —n, ambtenaar m. Rcan;;Mi;;lt;'ⁿlt; beangstigen, benauwen. BEeanlagt, cr ii»t —, hij heeft een goeden aanleg.

Rcan*|truchen, aanspraak maken op. EEcaiiMiamlen, bezwaar maken tegen. EEcantra{;«n, officieel voorstellen. IBean(«vor(on, beantwoorden.

Btcarheiten, bewerken, bearbeiden. BEuargtvohnen, verdenken (van). Rcaiif«ichtigcii. het opzicht hebben, sur-

veilieeren, controleeren.

ESeaii ft ragen, gelasten, opdragen. (men. RcaugeiiMcheinigen, in oogenschouw ne-ISfhandern. met linten omzetten, versieren. Rchauen, bebouwen.

BEcbcn. beven, sidderen, rillen.

ESclilümcn. met bloemen sieren.

Rcliluien, met bloed bevlekken.

Reltfrlilen, met hout, planken beschieten, Btehrüten, broeien op (Kier).