aanw. vnw — aanwijzend voornaamwoord, h

Pronomen demonstrativum. iem.

bedr. ww. = bedrijvend werk woord, Fer- iems.

bum activum. H.

J)olr. vnw. = betrekkelijk voornaamwoord, jem

Pronomen relativum. jemn.

hez. vnw. bezill.elijK voornaamwoord, jemn.

Pronomen possessivum. lidvv.

bijv. =: bijvoeglijk naamwoord, hi- ni.

jecliv. nn.

bijv. en b rr bijvoeglijk naamwoord en bij- ni. h.

woord, i ljectiv und Jdver- m .v.

hium. o

bijw. = bijwoord. Adverbium. nnb.

fi'k. — elkander, einander.

enk. = enkelvoud. Singular. onp. ww

clw. — cfwas, iels.

'iy = figuurlijk, figurlich. onr

gem. — gemeen, niedriy. o. ww. gemeenz. gemeenzaam, fnnriliar.

hnben, hebben.

iemand, jemand.

iemands, jcmflnrfs. Hem, insgelijks, ook. Hem jemand, iemand.

jemand en., iema ml.

jemands. Iemands.

lidwoord, Artikel.

manlijk, masculinum meervoud, Plural.

mei hahen, mil halien. mei sein, mil sein.

onzijdig, ventrum, saclilirh. onbuigbaar, onvoranderliik, indeclinabel.

onpersoonlijk werkw oord,/Vt-hum im persona Ie. onregelmatig, u n rep elm a s : iq onzijdig werkwoord, f'erbum neutruw..

vut

(jers. — persoon, Person.

pers. vnw. ~ persoonUik voornaamwoord.

Pronomen, personate. reg. — rcgelmaüg, reijelmdsziij.

telw. = telwoord, Zahlioort. Zahlbei-

wort.

lussch. = tusscbenwerpsel, Inlerjedion.

= v.rouwoliik,/■emmiimm. veroud. — verouderd, all.

voegw. ■— voegwoord. Conjunction. vnw. voornaamwoord. Pronomen.

vollist. in de volkstaal, pöbelhafl.

voorz. ss voorzetsel, l'rtiposition. wed. ww, = wederkeerend werkwoord,

Verbum reflexivum. Z — «ie, sicli

=s zelfstandig naamwoord. Subsi antiv.

— zonder meervoud,oAneF/wr»/.

i. m.

: scfieidi de verschillende van elkander

afwijkende beteekenissen.

- vervangt liet hoofdartikel of liet eersle gedeelte daarvan.

vervangt hel voorafgaande artikel. Het tusschen ( ) geplaatste duidt hy de manlijke zelfstandige naamwoordenden tweeden naamval en liet meervoud, hü de vrouwe-lUke liet meervoud aan en bg de bijvoeglpe naamwoorden den vergrootenden trapen den overtreffenden.

A, {A of A's, mv. A of A's) 0. A, Y.; er weisz weder A noch B davon zu saqen, liij weet er hoe noch ba, niets van; wer Asagt muss auch B sagen, wie A zegt moet ook B zeggen.

Aak, [Aak[e)s, mv. Auke) o., en Aake, (mv. Aken) v. (sooi't van schip op den Ryn), Keulsche aak v.

Aal, [Aul(e)s, mv. Aaie) m. aal, paling m.; cinen - bei/n Schwanz utistreifen,eenc zaak verkeerd aanvatten.

Aal-angel,v. angel, haak m.voorpalingen;

- bustard in. zeeviscli, zeejonker m.-,-baum m., /.. Heckenkirsche; -bcere v., Z. Aluntbeere; -beerstrauchm., Johannisieerstrauch; -be-liallerm.,Z.- haUer;-bockm. zalm m. uit het Thunermeer; - bricke v.,-gabel; -butle v., Z.

- raupe.

Aale, v., Mie.

Aal-eldechse, v. aal-hagedis v.; -eisen o., Z. -slachel.

Aaien, o ww. aalvangen, peuren.

Aal-fang,m. aalvangst v.; -/««(/crm.aalvis-scherm.; -feil o ./..-haut:-P'iszcZ.-pup])e: -fiirmig liUv. en h. aalvormig; -frau v. palingvrouw, pnlingvcrkoopsterv.;-jn()d v.elger, aalgeer m., aalijzer o.;-gebackencso. gebakken aal m.; -griippe v., Z. Schlcim/isch; -grundel v., -gründlimj m. aalgrondel ni.;-/ia(/erm. aalkaar v.; -haul v. aalsvel o.; -kirschey.,Ahl-kirsche; -korb m. palingkorf in., aalkorf m.; -krug m. aalkruik -lager o. holte v., die de paling of aal voor zün winterverblijf maakt; -lege\^,.,^r/..-wehr_; -m«H(TV.slUmvisch,rotvlsch m,; -nest o., -lager; -nelz o., Z. -wate; -\mstele v. palingpastéiv.; -privkey.,'/..-gabel; -puppe v. hos biezen met daaraan verbonden aas om aal te vangen; -quappe v. smeerling, ri\ iergrondel, barbot m.; -quasi v. bos groene takken om aal te vangen; -raupe, -ruppe v. kwabaaljpuilaalm^-rej-scv^Z.-ftor^-sc/itonge v. meeraal, zeeaal m.; -schleichev. aalhagedis v.; -starhei m., Z. -gabel; -steelier m.,Z. -langer,- -slein m. aalsteen m.; -streif(en), -strich in. zwarte streep op den rug der palingen en van sommige paarden; -suppe v. aalsoep, aalmoes o.; -thierchen o., Z. Essig-, R'leisterakhen; -u'ute\. aalnel o., aalwadev.; -loehr v.aalweer v.; -toets, Z. Buitfat; -wurm m.,Z. -thierchen.

Aar, {-(e)s of -en, mv. -e of -en) m. adelaar, arend ni.; -beere, -kirsche v., Z. Elsebeere; -weihe v. wouw m.

Aaron, Z. Aron.

Aas, {Aases, mv. Aeser) o. eten, voeder o.; aas, lokaas, deeg o.; lijk o., dood diero., kreng o.; (fig.) Z. l.uder; -blatter\. kwaadaardige puist, pestbuil v.; -blume v., Z. -pHanze

Aasen, o. ww. azon, vreten; (van kinde ren), met bet eten morsen; (van koeien), slordig vreten; lm Grase -, (van het wild), azen; (lig.) slordig te werk gaan; 2. bedr. ww. azen, vreten; afschaven, van het aanhangend vleesch ontdoen.

Aas-fliege, (-«) v. aasvlieg, drekvlieg v.; -Iraszig, -fressend, -fressig hyv. nw. aasvre-tend; -geier m. aasgier m.; -geruch, -gestank m. aaslucht, rotluchtv.; -gierig bijv. en h. be-geerig naar aas; -grube v.vilkuil m.;-hafl,-i(i bijv. en b. aasachtig,lijkachtig; (lig.) Z. husslich, schmutzig; -kcifer in. drekkever ni., krengtor v., doodgraver m.; -kopf m. gevilde dierkop m.; -kriihey. zwarte kraai y.-,-kuhle\.,Z.-grubs; -mücke v., Z. -Hiege; -pflanze v. stinkplantv.; -poeke v., Z. -blatter; -rabe\.,'/.. Rube; -rau-berm. mv. giersoorten; -seite v., Z. Fleischseite; -vogel m. aasvogel m.; -wurm in., Z. Leiehen-wurm.

Ab, voorz. af; II. by w. er af, minder; auf uml -, op en neder.

Abaasen, bedr. ww. afvreten, Z. aasen; wed. ww. sich -, zich met vuil, morsig werk vermoeien.

Abactazen sich), wed. ww. zich uitputten, afmatten door gekerm.

Abackem, bedr. ww. afploegen.

Abanderlich, byv. en b. veranderbaar, wat men veranderen kan; verhuigbaar; -keil v. veranderlijkheid, verbuigbaarheid v.

Abaudern, o. ww. allengs of een weinig veranderen; 2. hedr. ww, een weinig veranderen, verschikken, wijzigen; verhuigen; 3. wed. ww. sich -, veranderen; verbasteren.

Abandon, m. afstand m., overdracht v.

Abandonniren, bedr. ww. afstand doen, overdragen, aliandonneeren.

Ab-ang£ten,-angstigen, bedr. ww. door angst afmatten; door angstig maken afpersen; ■2. wed. ww. sich -. zich door angst kwellen, door angst verteerd worden.

Abarbelten, bedr. ww. door arbeid losmaken, w egwerken, verslijten; voltooien; loswerken; verwijderen; vlot maken; door arbeid afdoen; afmaken; 2. o. ww. ophouden met gisten; 3. wed. ww. sich -, vlot worden; zich met w erken afmatten, afsloven.

Abargem, bedr. ww. zeer ergeren, door ergeren uilputten;door aanhoudend lastig vallen verkrijgen, afdwingen van; 2. wed. ww. sich -, zich dood ergeren; spoedig een einde maken aan zijne ergernis.

Abarnten, Z. abernten.

Abart, v. ontaarde nakomelingschap v., verbasterd ras o.; bastaardsoort; verscheidenheid v

i

Abarten, Z. ausarten

Abaschern, lieilr. ww. mcl hede asch alwrijven; 2. wed. ww. (flg.) sic.'; •, zich afsloven.

Ab-asen, -aszen,hedr. ww., V.. ahfressen, abweiden.

Abasten, hedr. ww. snoeien; 2 wed. ww. sich Z. verzweifien.

Abathnien, hédr. ww. wederheetcn,dooi'-gioeien.

Abatzen, hedr. ww . afvreten, afweiden; weghijten.

Abaugeln, hedr. w w. niet het ooghepalon; met het oog zoeken, ontdekken; door een vrien-deiyken Wik verkrijgen.

Abauszeruj hedr. ww.het hozit ontnemen.

AbbacUen, o. w w., m. s. te hard gebakken, hoikorstig worden; m. h. afbakken, ten einde toe hakken; 2. liedr. ww. met hakken afdoen.

Abbacken, hedr. w w. die Di'ichlinic afhakenen, afzetten, de richting met paaltjes aangeven.

Abbaden, o. ww. haden;2. hedr. ww.goed haden, wasschen; met hadon, (door baden) af-wasschcn.

Abbahen, o. ww., Z. biilien.

Abbahren, hedr. ww. van de herrie of draagbaar afnemen.

Abbaken, bedr. ww. ba kens zetten, boeien en tonnen leggen in dt rivier om bet vaarwater aan te w ijzen.

Abbalgen, bedr. w w. de huid aftrekken, villen, de huid afstroopen-, (lig.) afrossen; 2. wed. ww. sic.'' -, zich moede vechten.

Abbalzen, o. ww. opbonden met ritsig zijn; 2. wed. ww. sich door ritsigheid mager worden.

Abbamsen, bedr. ww. uitkloppen.

Abbansen, bedr. ww., abamtstujen.

Abbanuen, bedr. ww. van hekserij, too-verij bevrijden.

Abbarbiren, bedr. ww. afscheren.

Ahbasten, bedr. ww. van den bast ontdoen, afschillen.

Abbau, in. verval o.; de in de diepte gaande mijn vv. de ontginning v. eener mijn, de plaats van ontginning; -ort m., -stelle v. werf \.

Abbauchen, bedr. ww., Z. ablauyen, cin-iveichen.

Abbauen, o. ww. naar heneden graven; 2 bedr. w w. ten einde toe ontginnen-, afbreken; met de opbrengst van bet opbouwen terugbetalen.

Abbauraen, o. ww. van eenen boom vliegen, den boom verlaten.

Abbaumen, bedr. ww. van het getouw nemen, ontrollen, afrollen.

Abbauung, v. afbreken o.; delving, opdelving v.; ophouden o., slaking v. van het werk.

Abbeeren, hedr. ww. ledig plukken, afplakken, aftrossen; risten.

Abbofehlea, bedr. ww., Z abbestellen.

Abbegehren, bedr. ww. vragen van.

Ab'oehaiten, bedr. ww. onr. afhouden, in de hand houden, niet weer opzetten.

Abbeilen, bedr. w w. met de bij I afhouwen.

Abbeiszen, hedr. ww. onr. afbijten, met de tanden afhalen; i. wed. ww. sich eikander iiijten; it. zicii moede hijten; (Hg.) twisten.

Abbeizen, hedr. ww. met sterk w ater amp; wegnemen; doen uithijten; abncbcizle ll'olle, sterfwol v.

Abbeiien, hedr. ww. afblaffen; i. wed. ww. sich zich moede blaffen.

Abben^eln, l)edr. ww. afslaan.

Abbersten, o. ww. onr. losbersten,afher-sten.

x\bberufen, hedr. ww. onr. terugroepen (van een zaakgelasligde); 2. voor eenean-dere, iioogere rechtbank trekken.

Abbestellen, hedr. ww. afbestellen, afzeggen.

Abbeten, hedr. ww. geheel hidden, afhi'l-den; (lig.) op hiddenden toon uitspreken; door bidden uitwisschen; bezweren, door gebeden afwenden.

Abbettein, bedr. ww. afbedelen, door aanhoudend verzoeken en smeeken verkrijgen.

Abbetten sich , wed. w w. zijn J)eil van den muur afzetten, slapen op eenen afstand van; (lig.) niet meer met zijne vrouw slapen.

Abbeuss^ hedr. ww., Z. abbienen.

Abbezahlen, hedr. ww . een gedeelte van iels heialen; geheel a quot;betalen, afdoen.

Abbiegen, hedr. w w. onr. afbuigen, naar eenen kant wenden; vervoegen; 2. o. w w . van den w eg afgaan, een zijpad i nslaan.

Abbieten, o. ww. afdingen; 2. bedr. ww. door afniijnen maken dal iem. geen kooper wordt; van den kansel afkondigen.

Abbild, o. afbeeldsel o., kopie v., beeld o., beeltenis v.

Abbüden, bedr. ww. afbeelden, afschilderen, teekenen; boetseeren, nabootsen; (lig.) voorstellen, afschilderen, beschrijven.

Abbildner, -bildneria, voorsteller, teekenaar, afheelder, vormer m.; schilder, kunstenaar m., kunstenares v., schilderes v.

Abbilduug, v. afbeoldingv.,beeldo.,voorstelling v., portret o., i'.lustratie v.; afleiding v.

Abbimsen, hedr. w w. met puimsteen afwrijven, doen verdw ijnen.

Abbinden, hedr. ww. onr. losmaken, afdoen; ein Kalb-, speren;afbinden, door binden doen afvallen; ein '•'((«.? -, afmaken, hoepels aanleggen; in elk. zetten, opsluiten, afmaken; (Spr.) cinen lUiren -, eene schuld betalen, een heer afdoen.

Abbiss, (-es, mv. -e) m. afbijten o., met de tanden wegnemen, doorsnijden o.; beet m., bete v.; plaatsv. waar bet wild gegraasd heeft; Z. Teufelsabbiss.

Abbitte, v. verzoek o. om vergitfenl.-; -tliun, vergirienisvragenvoor;-i)ric/'m.smeekschrift o.

Abbitten, bedr. w w. onr. vragen ooi ver-gilfenis, zich verontschuldigen bij Iem.; afbidden, aftroonen, door bidden verkrijgen.

Abblttend, bijv. nw. smeekend

Abbittlich, liijv. nw. vergDfelUk,versclioon-liaar.

Ab'ülanlien, licdr. wquot;\v. weder l)larik ma-ken, polijsten.

Abblasen, lieilr. w\v. onr. wegblazen, af-lilazen-, losbiandeii; o. ww. den aftoclit Wazen; met den jaelithoorn terugroepen, voorde laatste maal blazen.

AbMassen, bodr. ivw., Z. ah-, verschie-s:e)h

Abblatten, bedr. ww. afbladeren; 2.o. ww. de bladeren afeten, bel gebladerte afknagen, opeten.

Abblattern, o. ww. de pokken verliezen, van de pokken genezen.

Abblattern, enlMattern, abblatlen; 2 wed. ww. .sir// scbilferen, afscbilferen.

Abblatterung,-blattung,v. afscbilferen o.; -smillel o. afscbilferingsmiddel o.;-sreclien m. Irepaan m., schedelboor v.

Abbiauen, o. ww. blauw afgeven.

Abblauen, tilauw maken, doorbalen; (tig.) afrossen, boni en blauw slaan.

Abbleiohen, bedr. ww. beboorlijk i)lee-ken; 2. o. v. w., m. h. afbleeken; it. m. s. (van de kleur eoner slof), versebieten, verkleuren; (fig.) verbleeken.

Abbliclien, o. ww. opliouden te flikkeren.

Abblitzen, o. ww. opbonden te bliksemen, ie weerliebten; weigeren, ketsen.

Abblühen, o. ww. zijne bloemen verliezen, uitbloeien.

Abbluten, o. w\v., ambluten; 2. bedr. ww. met zijn bloed uitdelgen.

Abblüthen, o. ww. uitbloeien; 2. bedr. ww. van de bloesems ontdoen.

Abbolinen, bedr. ww. afboonen, de boenen afbalen; 2, boenen, met was boenen, polijsten.

Abbchren, o. ww. afboren. alle vorelscbte gaten horen; 2. bedr. ww. doorboren, boren.

Atboarer, m., Z. lierqbohrer.

Abborgen, bedr. ww. afliorgen, afleenen.

Abbosseln, abbossen, tjcdr. ww, vormen, voorstellen, boetseeren.

Abbrand, m. gewichtsvermindering v., gewiehtsveiiles o. door de gloeiing of smelting.

Abbrandler,m.hij, wiens bave verbrand is.

Abbrassen, bedr. ww. inbalen,de zeilen s'rijken, reven.

Abbraten, bedr. ww. onr. goed braden, gelieel tiraden.

Ac.brauchen, Z. abnülzen..

Abbrauen, o. ww. goed brouwen, afbrou-wen.

Afcbraunen, o. ww. bruin afgeven, de bruine kleur loslaten.

Abbraunen, bedr. ww. geheel bruin maken, goed bruin laten worden.

Abbrausen, o. n w. goed gisten of koken; (fig.; Z. ausbrausen.

Abbrechen, o. ww. onr., m. s. afbreken; m. /i. ophouden; mil jemn. -, breken, kwade vrienden worden; knrz kort afbreken; 2.

bedr. ww. onr. Ohst -, plukken; elm. vom Preise -, afhouden, afkorten, korten, inbonden; elw. übers Knie -, kort enhaastigafdoen; eine /irückc afbreken; ein (dies Sclii/f sloopen; ein lluus -, afbreken, sloopen; das I.tiqer -, opbreken; ein /.dl -. opnemen; das Hier -, in de koelbakken omroeren; einErzla-ner -, openen; :t. wed. ww. sich -, ten einde toe braken, zich door braken afmatten.

Abbreiten, bed. ww. das Kupferblech platter maken, uitrekken, nilplelten

Abbrennun, o. ww. onr. afbranden, door vuur verleerd worden, in de aseh gelegd worden, zijn huis door brand verliezen; dooreenen brand arm gemaakt worden; afgaan, kelsen; spoedig branden; - of ahqebraiml sein, geen geld hebben, slecht bij kas zijn; 2. bedr. ww. afbranden; afsebielen, afsteken; goed branden, uitbranden; das Eisen -, barden, temperen; in tin doopen.

Abbreviatur, abbreviren, Z. Abkür-zung, abkürzen.

Abbringren, bedr. ww. onr. wegnemen, uilhalen, losmaken; (fig.) afleiden, afbrengen.

Abbröclieln, bedr. ww. afbrokkelen, brokkelen, kruimelen; 2. wed. ww. sieftalkrui-melen.

Abbrocken, bedr ww., Z. abbrikkeln.

Abbruch, m. afbreken o.; afbraak ra.; ein Hans auf den - vevkaufen, voor afbraak verknopen; (lig.) (time-, zonder korting, verminde-ringv.; jemn. - lltun, afbreuk doen, benadeelen; sich - lltun, zich berooven van iets. zich zel-ven onrecht aandoen; krenking, verkoriing v.; der Cesundlteil - tlmn, benadeelen; breuk v.; (van een gebouw), afbraak m., overblijfsel o.; losgemaakt erls o.; afgespoeld stuk o. land of dijk.

Abbriichig, bijv. nw. broos; (fig.) nadee-lig, schadelijk; krenkend.

Abbrüben, bedr. ww. broeien.

Abbrüllen, bedr. ww. uitbrullen; afbrul-len; jemn. e/Mi.-,door builen, brullen, scbreeu-v. en iels van iem. verkrijgen; 2. wed. ww. sich -, zich moede brullen of schreeuwen.

Abbrummen, o. ww. brommende heengaan.

Abbrunstcn, o. ww'. ophouden tochtig te z(|n, niet racer tochtig zijn.

Abbrüten, o. ww . niet racer broeden, ophouden te broeden.

Abbuden, o. ww. de kramen afbreken.

Abbügeln, bedr. ww. afstrijken, goedstrij-ken, afpersen; eindigen met strijken.

Abbuhlen, bedr. ww. aftroonen, door vleierij van iem. verkrijgen; alujebultll, uitgeput, verzaakt door buitensporigheid, onmatigheid of onkuisehbeid; 2. wed. ww. sich zijne gezondheid vernietigen door overdaad, losbandigheid, onkuischheid, zijnekrad'.len verliezen.

Abbürden, bedr. ww. zijn last nederleg-gen, nederzetten; Jemn. elw. -, ontlasten van iets.

Abbürsten, bedr. ww. afborstelen, met borstelen wegnemen.

Ahbüszen, Mr. ww l)Oetc doen voor, uilwisschen, herstellen door Loete doen.

Abbüszung, v. boele, penitentie, herstelling y. .

Abbuttern, o. ww. afkarnen, ten einde too karnen; es ist noch nicht abgebuttert, de lioter is no? niet gemaakt

Abc, (Jtic of Jbc's, mv. Ahéa! Mies) o. allé, alic, alphabet; ahc-tioek o.; eerste beginselen.

Abc-banU, v. bank voor de eerstbeginnen-don, klapbank v.; (fig.) noch auf der - sitzen, nog in de beginselen zijn; -buck o. abc-boek o.; soort van gestippelde kegel- en porseleinschelp v.; -hnabc m. aanvanger, beginner m.. die nog aan het alic is; -lehrer m. onderwijzer m. der eerstbeginnenden; -nrdnumj v. alphabetische orde v.; -schuier, -schülz m., /.. Abcknube; -tafel v. abcbordje o.; -zahl v. alphabet, 23 vel druks.

Abconterfeïen, Z. abbilden, abmalen.

Abcopiren, Z. abzei(:hnen,abschreiben,ub-malen, nuchzeichnen.

Abdach, o. afdak o., Z. Truufdach.

Abrtacben, bedr. ww., Z. ubdecken; doen glooien, hellen, Z. b'ischcn; -2. wed. ww. sic/i-, (van een land), oploopen, hellen.

Abdaehig, bijv. en b. afbellend, glooiend.

Abdachung, v. helling, glooiing, schuinte v., talud o., dosseering v., Z. Btischung, Ab-hang; steilte, stelle helling v.

Abdammen, bedr. ww. afdammen, van eenen dijk omringen.

Abdatnpfen, o. ww. verdampen, uitdampen.

Abdatnpfen, bedr ww. doen of laten verdampen; door verdamping schelden; Jepfel - lassen, stoven, smoren.

Abc. anhen, o. ww., in. h. den dienst verlaten; afdanken, ontslaan; bei einer Leiche -, den stoet bedanken; -2. bedr. ww. afdanken, ontslaan, bedanken; cin Schi/f -, afdanken, uit de vaart nemen

Abdankung;, v afdanking v., ontslag o.; -sqeld o. betaling v., geld o. voor de lijkrede; -sredcw afscheidsrede v., lijkrede v.; -sschem m. paspoort o., pas, verlofbrief m.

Abdarben (sich etw ), wed. WW. zich zeiven iels onthouden, weigeren, zich heroo-ven van, Z. zich door ontberingen uitputten, verzwakken.

Abdarren, bedr. ww. behoorlijk eesten, afeeslen, eindigen met eesten, Z. abdürren.

Abdeckeln, bedr. ww. het deksel afnemen van.

Abdecken, bedr. ww. das Dach-, het dak afnemen; afdekken, het dak wegnemen; den Tisch -, de tafel, het tafelgoed afnemen; eiii Stuck Fieh -, villen, dooden en in stukken snijden; (tig.) jem -, afrossen, ranselen.

Abdecker, in. vilder m.

Abdeckerei, v. vilderij v., vildershuis o.; villen, aftrekken, doorten o.

Abdeckerleder, o. sterflertor o.

A^deichen, Z. abdammen.

Abderit el, {-n, mv. -n) m. Abderlet, inwoner m. van Abdera-, (tig.) dom, onnoozel mensch, sul m.; -englaube m, blind vertrouwen, Mind geloof ó.; -enstreich m. domme handeling v.

Abderitisch, bijv. nw. (tig.) dom, onnoozel, sulachtig.

Abdication, v. afstand m., vrijw illlge ne-derlegging of opzegging v. van een amtit, waardigheid, recht, vorstelijk gezag.

Abdiciren, o. ww. afstand doen, neder leggen.

Abdicken, o. ww. dik worden; 2. bedr. ww. einen Safl -, laten dik worden, verstijven.

Abdielen, bedr. ww. afschieten, beplanken; eine Slube -, bevloeren; 2. o. ww. man hal ubf/edielt, de vloer is gereed, klaar, de kamer is bevloerd.

Abdieler, m. bevloerder m., die den vloei legt.

Abdienen, Z. abverdienen, ausdienen.

Abdingen, bertr. ww. onr. afdingen; 2. buren van, in huur nemen van.

Abdisputlren, Z. abslreiten.

Abdocken, bertr. ww. uil de pop losmaken.

Abdonnern, bertr. ww. afschieten, lossen; (lig.) mei donderende stem bekendmaken; 2. o. ww. opbourten te donderen.

Abdoppeln, bedr. ww. met dubbelen draad rtoornaaien.

Abdorren,o. ww., Z. aus'lorren; verdorren en afvallen; verdrogen.

Abdorren, bertr. ww. Obst -, rtrogen, goed drogen; die Kuchen -, uilhameren, uil-zggen.

Abdörrofen, m., Z. Fnschberd.

Abdrabt, m. tinspanen m. mv.

Abdrangen, Z. wendrtinyen, ubdringen.

Abdrauen, Z. ubdrohen.

Abdrechseln, bertr. ww. afdraaien, met draaien wegnemen, geheel ronrt maken, afronden; (lig.) abgedrechseü, gemaakt, gezocht.

Abdrehen, bedr. ww . afdraaien, afwringen; einen Schlüssel -, verdraaien; it. Z. abdrechseln; op de draalsehgf vormen.

Abdreschen, bedr. ww. onr. dorsclien, Z. ausdreschen; Uaber -, dorsclien; seine Schuld -, zijne schuld betalen door te dorsclien; (lig.) jem -, iemand duchtig alranselen, afrossen; heimlich -, Z. verabreden.

Abdrieseln, bedr. ww.,/.abfaseln, abfa-sern.

Abdrillen, bedr. ww., Z. abdringen.

Abdringen, bedr. ww. onr. jeinn. etw. -, afdringen, afpersen, aftrochelen, door geweld verkrijgen van, afdwingen.

Abdrohen, bedr. ww. door bedreigingen verkrijgen,

Abdruck, in. afdruk, rtruk m., oplaag v., aftrek m., exemplaar o.; afdruksel o.; trekker, drukker m.

Abdrucken, o. ww., Z. abschmulzen; 2.

bedr. ww. drukken, afdrukken;e/;ie Karte {rekken; ein Bill doortrekken, overnemen.

Abdrücken, o. ww. vom Ltycr-, afduwen, afdrukken; 2. wed. ww. sich zich uit de voeten maken; 3. bedr. ww. ein Gewehr -, aftrekken, afschieten; Z. ahdnntjen.

Abdruciistange, v. rust v. (\an een schietgeweer).

Abduction, v., Z. alleiding; breuk v.

Abdudeln, bedr. ww. neuriën, half luid zingen, opdreunen.

Abdunkein, bedr. ww. verdonkeren,donker maken.

Abdunsten, o. ww. verdampen.

Abdünsten, bedr. ww. doen verdampen.

Abdünstung, v. verdamping, uitdamping v.; -shad o. damp- of stoombad o.; -shaus o., Z. Gradirhuus.

Apdupfen, bedr. ww. afdrogen, met pluksel reinigen; afvegen.

Abebeuen, bedr. ww. effen-, gelijk maken.

Abecken, bedr. ww. de hoeken afnemen, afboeken; van hoeken voorzien.

Abeggen, bedr. ww. afeggen, met eggen wegnemen.

Abeichen, Z. eichen.

Abeifern (sicb), wed. ww. zich afmatten, vermoeien, uitputten, zich dooden door zich driftig te maken, te ijveren.

Abeiien, o. ww. wegijlen, zich haastig verwijderen.

Abeisen, o. ww. dooien; 2. bedr. ww. van ijs ontdoen, het ijs uithalen, uitscheppen.

Abaimosch, z. Disamkom.

Abend, (-(e) ?, mv.-tf) m. avond m.;(Spr.) es isl noch nicht aller Taqe wij zijn er nog niet, de zaak kan nog veranderen, hij heeft goed lachen, die het laatste lacht; man soil den schonen Ta(i nicht vor dem - lohen, men moet geen hei roepen voor men over den berg is; der heilige -, kerstavond m.; (lig.) Westen o.

Abend-aadacht, v. avondgebeden o. mv.; -v. avondwerk o.; -beluslujumi v. tijdverdrijf o., uitspanning v. voor den avond;-fowwc/i m. avondbezoek o.; -ietrachlunfi v. avondoverdenking v.; -blatl o. avondblad o.; -blume v. nachtschoone \.;-bro(l o. avondbrood, avondeten o.; -ddmmerung v. avondschemering v.; -essen o., Z. -brod; —szeit v. tijd m. voor het avondeten; -fuller m., Z. -vogel; -feier v., Z. -andachl; -naiuj m. avondwandeling v.; -gebet o. avondgebed o.; -gegend v. westelijke streek v.; -gehinte o., Z. -glocke-, -gemalde o. schilderij v. eenen avond voorstellende; -gesang m. avondzang m.; -gesellschaft v. avondgezelschap o., soiree v.; -gesprach o., 'A.-nnterhal-tung; -gewölk o. avondwolken v. mv.; -glanz m. avondglans, glans m. der ondergaande zon; -glocke v. avondklok v., avondgelui o.; -gold o., Z. -glanz; -gotiesdienst m. lof o.,avondgodsdienstoefening v.; -himmel m. westelijk gedeelte o. des hemels; -jagd v. avondjacht,fak-keljacht v.; -kost v., Z., -brod; -kreis m., Z.

-gesellschaft; -kühle v. avondkoelte v.; -land o. avondland, westeiijk land o.; -lander m. bewoners m. mv. van het avondland, westerling m ; i. mv., Z. -völker; -landisch bijv. en b. westelijk; -landschaft v., Z. -gemalde; -lich bijv. nw. van den avond; -licht o., Z. -stern, it. dierenriemslicht o.; -lied c., Z. -gesang; -luft v. avondlucht, koelte v., -lust[barkeit) v., Z. -belustigung; -mahl o. avondmaal,avondeten o.; (in de kerk), avondmaal,nachtmaal o.; communie v.; das — halten,[ar bedieninggaan, hoogtijd houden; —sbrod o. het brood o. by de bediening, gewijde ouwel m., hostiev.;—s/eier v. avondmaalsviering v., communiceering v.; —sg anger, —sgast, - -sgenoss m. avondmaa Iga a-ger m., nachimaalganger, communiant, communicant m.; —sgebel o. gebed o. voor decom-munie, vóór het avondmaal; —skleid o. kleed o. voor de communie; —lied o. lied vóór of bij de communie; —swein m. avondmaals-, com-muniewyn m.; -mahlzeit v. avondmaal o.; -markt m. avondmarkt v., de avond vóór den marktdag; -meer o. westelijk meer v.;-messe, v. vesper v.; -musik v., Z. -stdndchen; -opfer o. avondoffer o.; -pfauenauge o., Z. jSacht-pfauenauge; -punkt m. Westen, wespunt o., waar de zon ondergaat; -regen m. avondregen m.; -roth o. avondrood o.; -schein m., Z. -dammer ung, -roth; -schicht v. werk o., laak v.; -schmaus m. avondfeest o., avondparty v.; -segen m., Z. -gebet; -seite v. westelijke kant m.; -sonne v. avondzon v., ondergaande zon v.; -spaziergang m., Z. -gang; -speise v., Z. -brod; -spiel o. spel o. voorden avond;-j/a/uï-chen o. serenade v., avondmuziek v.; -stern m. avondster v.; -stille v. avondstilte v.; -stilstand m. westelijke, schijnbare stilstand m.; -stunde v. avonduur o.; -tafel v. avondtafel v.; -thaum.avonddauw m.; -tisch m. avondtafel v., avondeten o.; -uhr v. westelijke zonnewijzer m.; -unterhaltung v. avondgesprek, onderhoud o. voor den avond; -viole v., Z. yachtoiole; -vogel m. avondkapel v., uil m.; -völker o. mv. westelijke volken o.; -wdrts bijw. westwaarts; -weite v. avondwijdte, westelijke amplitude v.; -wind m. westenwind, avondwind m.; -wolf m., Z. Uydne; -zechew, Z. -brod;-zeit v. avondtijd;—vertreib m. tijdverdrijf, vermaak o. voor den avond; -zeitung v., Z. -blatt; -ziikel m., Z. -gesellschaft.

Abeateuer, {-teuers, mv. -teuer) o. geval, toeval o., zonderling, vreemd, zeldzaam voorval o.; ontmoeting v., wedervaren o.; gebeurtenis v., avontuur o.

Abenteuerer, -teuerin, avonturier, gelukzoeker m., avonturierster, gelukzoekster v., waaghals m., zwerver m., zwerfster v., landlooper m., landloopster v., geluksridder m., avonturier m., avonturierster v.,intrigant m., vrouw, die van geheimen minnehandel leeft.

Abenteuerig, bijv. en b. avontuurlijk, wonderlijk, zonderling, vol avonturen.

Abenteuerlich, bijv. en b. waagziek, kanslievend, grillig; wonderiyk, avontuurlijk.

onwaarschijnlijk, zonderling; -keit v. zonderlingheid, grilligheid, buitensporigheid v.

Abenteuern, o. ww. geluk zoeken, op avontuur uitgaan.

Aber, voegw. maar, doch; -doch, dennoch, evenwel, niettegenstaande, echter; nun -, nu; oder-, sonst-,-sonst, of wel, anders; -,-1 maar helaas! 2. hijw. nog; (Spr.) es isl hein Mensch ohne ein -, niemand is volmaakt, ieder heeft zijne gebreken; ich will kcinc -, ik verlang geene maren, geene tegenwerping.

Aberacht, Z. Oberachl.

Aberben, bedr. ww., Z. erben.

Aberglaube, m. bijgeloof o., bijgeloovig-heid, lichtgeloovigheid v.

Aber-glaubig, -glaubiscb, bijv. en b. b y gel o o v i g, 1 i c h t ge 1 oo v i g.

Aberkennen, bedr. ww. onr. door eene uitspraak of een vonnis berooven van; van zijnen eisch afzien.

Aberkennung, v. berooving v. door een vonnis; -siiriheil o. oordeel, vonnis o. tol ontzetting.

Aberklaue, Z. Afterklaue.

Aberiaucb, m. Spaansch knollook o.

Abermalig, bijv. en b. nieuw, ander, tweede, herhaald.

Abermais, hijw. nog eens, andermaal, nogmaals, weder, bij herhaling, op nieuw.

Abern, o. ww. altijd maren, tegenwerpingen hebben, tegenspreken.

Abenxame, m., Z. Schimpfnume.

Abernten, hedr. ww. oogsten, inoogsten; *2. o. ww. ophouden met oogsten, afoogsten.

Aberraute, Z. Kberruule, Slabwurz.

Abersaat, Z. Nachsaal.

Aber-sinn, -sinnig, Z. EUjCnsinn amp;.

Aberthon, m., Z. Slreichfarren.

Aber wille, m., Z. WulcrwUle.

Aberwitz, m., z. m. waanwijsheid v., valsch vernuft o.; ijlhoofdigheid, dwaasheid, raaskalling v.

Aberwitzig, bijv. en b. waanwijs, dwaas, gezocht, buitensporig; suf, suHerig.

Abessen, o. ww. onr. afeten,ophouden te eten; 2. bedr. ww. geheel opeten; leegeten; afknagen; Geld -, vereten.

Abfachen, bedr. ww. planken leggen, in vakken verdoelen; (fig.) verdoelen, lol soorten brengen, schikken.

Abfachein, bedr. ww. afwaaien, met waaien verkoelen.

Abfadein, bedr. ww. afhalen, de haren of vezels afhalen.

Abfadmen, -fadaen, bedr. ww., Z. abfadein.

Abfadnen, bedr. ww. met vademen melen, afvademen.

Abfahen, bedr. ww., Z. abfanqen.

Abfahren, o. ww. onr. vertrekken,op weg gaan; afvaren, zich verwijderen van; ontglijden; (fig.) kurz mil jemn. -, niet veel complimenten, plichtplegingen maken; sterven; •2. bedr. ww. afrijden, verslijten (met rijden,; Pferde -, afrijden, moede rijden; medevoeren, voortspoelen, aanspoelen; einen JVcq -, afleggen, afrijden, berijden; eine Schuld -, met rijden of varen voldoen; das Weygeld -, slui-ken, smokkelen.

Abfahrt, v. afvaart v., vertrek o. verlaten o. dezer wereld v., dood m.; afhelling v., afloop m., atloopen o.; -/lafige v. vlag v., die het vertrek aangeeft; -sijeld o. reisgeld o., reispenning, teerpenning m.; -sschoss m., Z. Jbzufjsyeld; -sschusz m. schot o. voor de afvaart.

Abfaii, m. val m.; verval o.; helling v.; afval o., afsnijdsel o., snippers m.mv., alzaagsel o., afsnijdsel o.; uitschot o.; afvallen o., afvalligheid, desertie v.; in-kommen, in verval geraken, vervallen.

Abfaiien, o. ww. onr. vallen, afvallen; (fig.) afvallen, vervallen, mager worden; vervallen, zakken; afdrijven; (lig.) vonjemn. iem afvallen, zijne partij verlaten; afvallig zijn.

Abfaliig, bijv. en b. afvallig; afvallend, neervallend; (fig.) -e Zwww,interest, die vervalt; tegenstrijdig, afwijkend; afbellend; (Hg.) afvallig.

Abfailigkeit, v. helling v., verval o.

Abfallsröhre, v. alleidpijp v.

Abfaizen, bedr. ww. ifschaven, op den schaafboom van het aanhangend vleesch ontdoen; sponningen, spongen, groeven maken in.

Abfaugen, bedr. ww. onr. vangen; opvangen, stutten, ondersteunen; (lig.) jem. slaan,, afranselen.

Abfarben, o. ww. afgeven; 2. bedr. ww. afverven.

Abfaseln 'sich , wed. ww. rafelen.

Abfasern, o. ww., it. v.ed. ww. sich van zelf uitrafelen, Z. ausliis^ln; 2. bedr. ww., Z. abfadnen.

Abfassen, bedr. ww. vaten, in vaten doen; glad hameren, plat kloppen; (lig.) stellen, opstellen, neerschrijven, vervaardigen.

Abfasser, m. opsteller, schrijver, steller, vervaardiger m.

Abfasten, bedr. ww. door vasten boeten, herstellen, uitwisschen; 2. wed. ww. sicii -, zich verzwakken, uitgeput worden door vasten.

Abfaulen, o. ww. afrotten.

Abfaumen, bedr. ww. afschuimen; (tig.) ein afaefaumler Schalk, sluwe vos,doorslepen gast, looze schalk m.

Abfechten sich), wed. ww. onr. zich vermoeien met vechten, afvechten.

Abfedern, o. ww. rui3n; 2. bedr. ww.van vederen zuiveren; ein lluhn -, Z. rupfen.

Abfegen, bedr. ww. vegen, reinigen, schoonmaken; afstolïen.

Abfeger, -fegerin, afveger m., afveeg-ster v.

Abfeiern, bedr. ww. de schooien vieren; verflauwen, bedaren (van den wind).

Abfeilen, bedr. ww. afvijlen; behoorlijk vijlen.

Abfeilraspel, v. afvijlrasp, vijlrasp v.

Abfeimen, liedr. ww., Z. abfaumen.

Abfeinen, hcJr. ww. lijn stampen, ralli-neeren.

Abfenstern, hedr. ww., Z. ausschelten.

Abfertigen, bedr. ww .jem-, afvaardigen, zenden; jem. mil. einem Korh -, iem. wegzenden, een blauwtje lalen loopen; jem. ka hl of hurz afschepen; je ra. hiihmscher H'eise kurz iem. wegzenden, den zak geven, wegjagen; il. Z. ab/inden.

Abfertiger, m. afzender, verzender, expediteur m.

Abfertigung:, v. afvaardiging, afzending v.; (lig.) weigering v.; -sschein m. aangifte van, verklaring v.; tolbriefje, tolbewijs o.

Abfesssln, Z. enlfesseln.

Abfetten, o. ww. het vel afschrappen van; 2. hedr. ww. afvetten, van vetdeelen ontdoen.

Abfeuchten, hedr. ww. de vochtigheid ontnemen; vochtig maken, vochten.

Abfeuern, iiedr. ww. afvuren, afschieten; een schot doen, lossen: abdefeucrl i vuur!; hef vuur doen ophouden;

Abficken, hedr. ww. afwrijven, door wrijving afiK'üien, verslijten.

Abftedeln, hedr. ww. Slückchen -, slecht op de Niool spelen, afkrassen; it. Z. abficken; das Silhcr -, de metaalsliikken wegnemen.

Abfiedern, hedr. ww. das Glas de kanten afbreken; it. Z. abfedern.

Abfiltriren, Z. abseihen.

Abfilzen, Z. aus/il:en.

Abfiaden, bedr. ww. onr. -, tevreden stellen, voldoen, bela!eii; in der minne schikken, 'oi een vergelijk komen; cm Kind -, Z. abscheiden, ablheilen; ï. wed. ww. sich {mil of bei einem zich verstaan met, overeenkomen mei; ir/i werde mich dessweyen bei Utnen -, ik za! hel u betaald zetten, met u afrekenen.

Abfindung, v. schikking, overeenkomst v.; -sfield, -squanturn o., -summe v. lijftocht m., geld o. '.vaarmedc men iemand tevreden stelt.

Abfingem, bedr. ww. op de vingers aftellen, tellen; 2. Z. fimiern.

Abfiunea, bedr. ww. hameren, dun uitslaan; hoeken slaan in; een gat voorboren.

Abfischen, bedr. ww. visschen in, af visschen; 2. eindigen met visschen.

Abfitscheln, Z. abficken.

Abfitzen, bedr. ww. gladmaken met den sprengkwast.

Abfiachen, Z. abdachen.

Abfiammen, bedr. ww. met talk besmeren en dit boven het vuur laten intrekken.

Abflattem, o. ww. Iladderende wegvliegen; i. wed. ww. sich -, zich moede Uadderen.

Abflauen, bedr. ww. afwasscben, spoelen, wasschen.

Abflaufass, o. waschvat o., waschtobbe v.

Abflauherd, m. waschhaard m., wasch-tnfel v.

Abflechten, o. ww. onr. afvlechten,vlechten maken.

Abfiecken, o. ww (van vette verven), vlekken.

Abfledern, bedr. ww. reinigen met den stof bezem.

Abflehen, Z. abbillen.

Abfieischen,bedr. ww. oni\ieezen;vieesc?i afschaven.

Abtieisch-eisen, -messer, o. schaaf-mes o.

Abfliegen, o. ww. onr. wegvliegen; it. Z. abdorren.

Abflieszen, o. ww.onr. afvloeien, alloo-pen, vallen in, zich ontlasten; volgen.

Abflöhen, bedr. ww. afvlooien, vlooien, de vlooien vangen.

Abflöszen, Z. fldszen: it. abrahmen.

Abflöten, bedr. ww. op de Huil spelen.

Abflug, m. (van vogels), voorbij trekken o.

Abflügeln, bedr. ww. van vleugels of vliezen ontdoen.

Abfiuss, m. afvloeien o.; eb, ebbe v.; ontlasting, helling v., alloop m.; pijp v.

Abfoigen, Z. rerfuhjen,

Abfoitern, bedr. ww.afpersen, afdwingen, door folteren verkrijgen.

Abfordern, hedr. ww. jemn. elw. -, vragen aan, eischen van.

Abford e rung, v. terugroeping, vraag v., eisch m.; -sbrief m. brief m. van terugroeping; -srecht o. terugroepingsrecht o.

Abform, v. vorm m.

Abformen, hedr. ww. vormen, in den vorm brengen; afdrukken; van de leest nemen.

Abformleisten, m. zekere schoenmakers-leest v.

Abforschen, bedr. ww., Z. ab fray en.

A'ofragen, bedr. w w. onr. afvragen, door ondervragen of veel vragen verkrijgen; uilhoo-ren; laten opzeggen.

Abfresseo, bedr. ww. afvreten, weg-knagen.

Ablrierea, o. ww.onr. afvriezen ten gevolge van hel afvallen.

Abfröhnen, bedr. ww. door heerendiensten betalen.

Abfuchteln, Z. fuchtein.

Abfügen, bedr. ww. gladmaken,afvoegen.

Abfühlen, bedr. ww. door het gevoel ontdekken.

Abführ-arbeit, v. verfijnen, trekken o.;

-eisen o. trekijzer o.

Abfuhre, \. vervoer o., afvoer m.

Abführen, hedr. ww. vervoeren, afvoeren, wegvoeren, brengen naar; die Schildwache -, atlossen; lig.) van den rechten weg afbrengen, van het pad der deugd afleiden, afbrengen; jemn. Kimden aftroonen; verlijnen, door hel trekijzer halen; eine Schuld-,\oW\oei\, betalen, kwijten; ./ew.-, wegzenden, wegjagen,den zak geven.

Abführer, m. verfijner m.

Abführtiscb, m. Irekbank v.

Abführung, v., Z. abfilhven; -smittel o. purgeermiddel, afdrijvend middel o.; -sweij m. afvoer weg, ontlaster m.

Aïfüllen, liedr. \vw. afscheppen; Wein-, afliippen, oversteken, ledigen; i. o. ww, ophouden veulens Ie werpen.

Abfurchen, bedr. ww. door eene voor scheiden, afscheiden.

Abfüttern, hedr. ww. voederen, elen seven; liet laatste voeder geven; (lig.) volstoppen, zalmaken, volproppen.

Abgabe, v. overgave, afgifte v., aflevering v.; belasting v., recht o., tol, impost m.,innen, mandaat o.

Abgaben-frei, bijv. nw. vrij van impost, belasting; -freiheit v. vrijdom m., vrijsteliing v. van belasting; -pachter m. pachter m. der inkomsten; -wesen o. belastingstelsel, belastingwezen o.

Atgahren.o. ww. onr. uitgisten, afglsten. niet meer gisten, ophouden met gisten.

Abaang, m. vertrek o., afvaart v.; - rfcr I.eibesfmcht, miskraam, ontijdige geboorte v.; (fig.) debiet o.; - /inden, debiet hebben, veel te doen hebben; - der Kraflc, verzwakking, vermindering, afneming v., sterven o., dood m.; verlies o., afval o., aftrek m., tarra, tara v.; (fig.) in - kommen, afgeschaft worden, in onbruik geraken.

Abgïngig, bijv. en b. gezochl, wat veel altrek \indt; 1. -e IVdsche, versleten linnengoed o,; - werden, verslijten, in onbruik beginnen te geraken, uil de aiode geraken; -e Schriften, ontbrekende, verloren papieren.

Abgangling, m. afvallige m.; it. Z. .Ih-giingsel.

Abgangsel, o. overblijfsel o., afval m., verlies o.

Abgangs-loch, o. opening v. in den bijenkorf; -reclmunci v. tarra rekening v.

Abgarben, bedr. ww., uhqerben.

Abgaten, bedr. ww. uitwieden, wieden.

Abgaukeln, bedr. ww. afgoochelen.

Abgaunern, bedr. ww.jemn. etw. -,door list ontnemen, ontfutselen.

Abseben, o. ww. onr. voorliet laatst geven; i. bedr. ww. onr. afgeven, overgeven, overhandigen; elw. -, zich ontdoen van; eincn Theil von elw. -, afstaan, geven; belasting betalen; es wird nichts -, daarbij zal niets te verdienen vallen; (lig.) jemn. elw. iem. op de vingers tikken; eiio.-, dienen, goed zijn,geschikt zijn lot; eincn li/den -, voor bode dienen; 3. wed. ww. sich mil jemn. -, zich met iem. bemoeien, zich afgeven met.

Abgetot, 0., /,. Jufqebot.

AbgebrRnnt, bijv. nw.. Z. abbrennen.

Abge^rannte, m. en v. bij of zij, wiens (wier) huis is afgebrand.

Abgebranntheit, v. armoede v. ten gevolge van brand; (lig.) gebrek o., armoede v.

Abgebrochen, bijv. nw. afgebroken, gebroken; -heit o. gebrek o. aan samenhang.

Abgedroschen, bijv. nw. afgezaagd, versleten, algemeen bekend, plat; -heit v. versletenheid; afgezaagdheid v.

Abgefeimt, Z. ausqcfeimt.

Alrgefunden, Z. abfinden.

Abgehartet, byv. nw. gehard.

Ahgehen, o. ww. onr., m. s. vertrekken, heengaan, eene plaats verlaten-, von der IVa-ehe -, afgelost worden; vnm JVeqe -, afgaan, verlaten; von jemn-, iem. verlaten, zijne partij verlaten; von seinem Geqensland -, van zijn onderwerp afdwalen, afstappen; von seinem l'orhahen -, zijn plan vaarwel zeggen, opgeven; von seiner Fordcrunq -, afzien; cinem Jutte -, nederieggen, afzien van; vom Preise -, aftrekken, korten; zich losmaken, scheiden, verschieten; die i'ruchl isl ihr abqeqan-C/cf^zij heeft eene miskraam gehad; verminderen, een verlies ondervinden, vermindering of schade lijden; es geht viel ub, er valt veel af; es ueht mir yields dadurrh ub, ik verlies er nieis bij; sich yichls - lussen, zich niets onthouden, zich niets laten ontbreken; verkocht worden, veel verlier hebben; ophouden, eindi-gen, omkomen, overiyden, sterven; das Feuer-/«•s.seii,laten uitgaan; eine Gewohnheil - kissen, in gebruik laten komen; i. bedr. ww. onr. Schuhe -, met gaan verslijten; eincn Platz -, met gaan of loopen meten, alloopen.

Abgeigen, iieilr. ww. op de viool spelen.

Abgeiszeln, bedr. ww. jemn. die Haul -, afgeeseien; jem. -, iem. duchtig ranselen, airossen.

Abgeizen, bedr. ww. seinem Mnnde -, zich zeiven uil gierigheid iets onlbouden, uit den mond sparen; i. wed. ww. sich -, zich door gierigheid ombrengen.

Abgelagert, bijv. nw. cud, belegen.

Al gelben, o. ww. geel maken, de gele kleur afgeven, geel worden, geel maken.

Ahgelebt, bijv. nw. afgeleefd; (lig.) oud, bejaard, versleten; -heil v. afgeleefdheid v., ouderdom m.

Abgeledigt, bijv. nw. ingekort verkort.

Abgelegen, bijv. nw. afgelegen, verwijderd, ver; -er Wein, belegen wijn; -heil v. afgelegenheid, verwijdering v.; eenzame ligging v., afstand m.

Abgeleitet, bijv. nw. afgeleid.

Abgemessen, bijv. nw., Z. abmesscn; -heit v. nauwkeurigheid, regelmatigheid, afgemetenheid, stijfheid v.

Abgeneigt, bijv. en b. ongenegen, die le-genzin, afkeer beeft voor; -heit v. ongenegenheid v., alkeer m.

Abgeordnete,-geordneter,m. afgevaardigde, afgezani, zaakgelastigde, commissaris, gevolmachtigde, gedeputeerde m.

Abgerben, bedr. ww. afrossen, afranselen.

Abgeredet, bijv. nw. afgesproken, overeengekomen;-ermaszed huw. volgens afspraak.

Abgesandte, -gesandter, m. afgezani, afgevaardigde m.

Abgeschieden, bijv. nw., Z. abscheideii; -heit v. afzondering, eenzaamheid v.

Abgesciiliffen, bijv. nw. beleefd, hoffelijk; -heit v. beleefdheid hoft'eHjkbeid v.

Abgeschmackt, bijv. nw., Z. qeschmaeli-los, unschnmckhafl; (lig.) ongerijmd, laf, wal-

gelijk; -heit v. lafheid, ongerijmdheid, zotheid v.

Abge-schnitten, -schossen.-schwo-ren_lt;-amp;ehen_gt;-sotten₍-sondertamp;₎-spauiit 8c, -stumpft Sc. Z. ab-schneiden,-schieszen, -scliwdren en -schwören, -sehe.i, -sieden, -sondeni, -spannen, -stumpfen.

Abgesandertheit, v. afzondering v.

Abgespannthelt, v. (lig.) verslapping, slapheid, uitputting, matheid v.

Abgestorüen, liijv, nw. afgestorven,dood; -e Farbe, bleek, vale, verschoten kleur; -heit v. gevoelloosheid, zorgeloosheid, lusteloosheid v.

Ahgestumpftheit, (lig.) verzwakking v., stompzinnigheid, geestverstomping v.

Abgetrageaheit, v. versletenheid, slij-ting, slijtage, afneming v. of verval o. ten gevolge van langdurig gebruik.

Abgewahran, bedr. w\v. afsehryven. overdragen, verkoopen.

Abgewahrzettel, m. kwijüngsbrief in., (|uitantie v. voor eene verkochte mijn, Z. Ge-wührschein.

Abgewlnnen, hedr. vvn'. onr. jemn. etiv. afwinnen, winnen van; Thranen -, doen storten.

Atgewöhnen, bedr. ww. jemn. elw. afwennen, de gewoonte c'.oen alleggen; 2. ein Kind Z. entwühnen

Abge-vvöhnung, v. afwennen o., ontwenning v., spenen o.

Abge-wunden, -aogen amp;, -zwungen, Z. ub-winden, -Ziehen, -zwiiiyen.

Abgezogenheit, v. afgetrokkenheid v.

Abgieren, o. w w. in zee steken, het ruime sop kie:;en, weggieren.

Abgieszen,bedr. ww. onr. afgieten, overgieten; eine Fiyur in Blei amp;. -, in lood afgieten, gieten.

Abgieszer, -gieszerin, afgieler m., af-gletster v.

Abgiff, v., Z. .Ibijubc.

Afcgipfeln, bedr. ww. Io|U)i:t,.

Abgittern, bedr. ww. aftralien, door traliën afscheiden.

Abglauz, m. afschijnsel, beeld o.

Abglatten, bedr. ww. elw. -, gladmaken, polijsten; beschaven.

Abgleicben, bedr. ww onr. die Hiiiler -, geiykmaken; eine Maucr -, waterpas maken.

Abgleichfeile, v. vijl v. om gelijk te maken; -slunfie v. hefboom, lichter m.; -zirkel m. passer m.

Abglelchung, v. ajusteering v., geiijk-, elfen maken o.; -swage v. ajusteerschaal v.

Abgleiten, o. ww. onr. afglijden, met glijden vallen; (lig.) van den rechten weg afraken.

Abglimmeu, o. ww. reg. en onr. uitglim-men.

Abglitschen, o. ww., Z. abgleiten.

Abgiühen, o. ww.opbonden te gloeien; i. bedr. ww. gloeien, doorgloeien; H'ein -, heet maken.

Abgott, m. afgod m.; (tig.) lieveling m.

Ahgötter(er), -götterin, afgoden-die-naar m., -dienares v.

Abgötterei, v. afgoderij v.; - treiben, afgoden aanbidden.

Abgöttin, v. vrouwelijk afgodsbeeld o.

Abgöttisch, bijv. en b. afgodisch, hei-densch.

Abgottschlange, v., Z Biesenschlange.

Abgraten, bedr. ww. onr. afgraven, met eene sloot doorsnijden; seine Schuld -, met graven afdoen, verdienen; das Wasser -, afleiden door eene sloot.

Abgraden, bedr. ww. in graden verdeelen.

Abgramen sich , wed. ww. van verdriet, hartzeer verteerd worden.

Abgrasen, bedr. ww. (van vee), afgrazen; het gras afmaaien, Z. abgalen, ausgalen.

Abgreifen, bedr. ww. onr. afgrüpen met lange vingers; i. wed. ww. sirh -, slijten.

Abgrenzen, bedr. ww. de grenzen bepalen, aanwijzen, scheiden.

Abgrund, m. afgrond m., diepte v.

Abgründen, bedr. ww. uitschaven.

Abgrüuen,o. ww. (van boomen),het groen verliezen; it. groen afgeven

Abgucken, bedr. ww. jemn. elw. -, alloe-ren, afkijken; i. wed. ww. sich -, zich moede kijken.

Abgunst, afgunst, wangunst v., mistrouwen o., minachting v.

Abgünstig, bijv. en b. wangunstig, afgunstig.

Abgurgeln, bedr. ww. de keel afsnijden; ein Lied -, gorgelend voordragen.

Abgürten, bedr. ww. den gordel afdoen, ontgorden, afgorden.

Abgnss, m. afgietsel o., gietsel o.; it. Z.

.7 usijuss.

Abgüten, '/.. abfinden.

Abhaaren, bedr. ww., Z abhdren; i. o. ww. verharen, het haar verliezen.

Abhaben, bedr. ww. den Hul -, niet op hebben; tig.) sein Theil -, weg hebben.

Abhacken, bedr. ww. afhakken.

AbhaeUer, m. afhakker, hakker m.

Abhadern, bedr. ww. jemn. elw -, door twisten amp; afpersen.

Abhaften, bedr. ww. loshaken, uithaken, onthaken.

Abhageln, onp. ww. ophouden Ie hagelen; i. bedr. ww. es hat Alles abijehugell, de hagel heeft alles vernield.

Abhagen, bedr. ww door eene haag afscheiden, aftuinen.

Abhagem, o. ww. vermageren, mager worden.

Ab-halieln, -h.aken, bedr. ww. afhaken, met ecnen haak naar beneden halen.

Abha'ftern, bedv. ww. den balsterafdoen.

Abhallen, o. w w., Z. wieder/lallen.

Abhalsen, bedr. ww. den iiais afsnijden, onthalzen; die llunds -, den halsband afdoen; i. wed. ww. einamler -, elk. omhelzen.

Abbalten, o. ww. onr. afhouden: -. bedr. ww. onr. op eenen afstand van zich houden.

terughouden, beletten te naderen; it. vasthouden; afhouden, verhinderen, verwijderd houden van.

Abh.alter, m. afhoudlouw o.

Abhaltung, v. hinderpaal m., verhinde-rinu, moeilijkheid v., beletsel o.; - luibcn, verhinderd worden.

Abhandein, hedr. ww. behandelen, spreken over, verhandelen, tot stand brengen; verklaren; vereffenen, afhandelen.

Abhanden, hijw. niet bij de hand; vermist, verlegd; -kommen, verloren raken.

Abhandler, m. verhandelaar m.

Abhandiunej, v. verhandeling, dissertatie v., /. Fcrhandlunfj.

Abfcang, m. helling v.

AbhanKen, o. \vw. onr. afhangen, neerhangen; aihangen, hellen, oploopen; verre hangen van; (fig.) afhangen van; -d, afhankelijk.

Abhangen, hedr. ww. afhangen, losmaken, uithangen.

Abhan^ig, bijv. en h. gebogen, hellend; (tig.) -von amp; sein, afhankelijk; sein l'rtheil-machcn von, laten afhangen van.

At-banaling:, m. ondergeschikte m.,afhangeling m. en v.

Abharen, bedr. ww. pellen; ontharen.

Abharlcen, Z. ahreclien.

Abharmen sich , wed. ww. van verdriet verteerd worden.

Abharren, Z. (ibwarlen.

Abharten, bedr. ww. harden; (fig.) zur Arbeit -, verhard worden; die Soldalen gehard maken; i. wed. ww. gehard worden.

Abharzen, bedr. ww. van hars ontdoen.

Abhaschen, Z. erhaschen.

Abhaspein, bedr. ww. -, afhaspe

len; afwinden, ontrollen (het touw); (fig.) eine IIede afroffelen, haastig opdreunen.

Abhaspler. -hasplerin, hij of zij, die afhaspelt.

Ab-haubeln, -hauben, bedr. ww,, Z. abkappen.

Abbauchen, bedr. ww. afblazen, zacht voort blazen.

Abhauen, bedr. ww. onr. afhouwen, al-snijden, afhakken; vellen; (lig.) ranselen, rossen.

Abhaufeln, bedr ww. in kleine hoopen verdeeien.

Abhaufen, bedr. ww. in hoopen verdoelen.

Abbautein, bedr. ww. de vliezen van het vleesch afhalen.

Abbauten, o. ww. ruien, verveeren, verharen; 2. bedr. ww. einen liasen -, het vel afstroopen, Z. abziehen.

Abbebekiste, v., Z. Abimbkisle.

Abbeben, bedr. ww. onr. aftellen, afnemen.

Abhecbeln, bedr. ww. afhekelen.

Abbefteln, bedr. ww. loshaken, losdoen.

Abbeften, bedr. ww. losmaken.

Abheiien, o. ww. genezen en afvallen; 2. hedr. ww. genezen en doen afvallen.

Abbeischen, Z. (ibfordern.

Abbelfen, liedr. ww. onr. jemn. etw. -, helpen in het ontladen, afhelpen; (fig.) herstellen, verhelpen, uit den weg ruimen, opheffen.

Abbellcn, bedr. ww. klaren, verhelderen; 2. wed. ww. sich helder, klaar worden.

Abhenken, Z. nblitin(}en.

Abberzen, bedr. ww. liefkoozen, troetelen.

Abhetzen, bedr. ww. Jlunde -, afjagen; (fig.) jemn. etw. -, door nazetten, vervolgen van iem. verkrijgen; afjagen.

Abbeucbeln, bedr. ww. door huichelarij verkrijgen van.

Abheuern, bedr. ww., Z. übmiethen.

Abheuien, bedr. ww. schreeuwende, huilende voordragen; 2. wed. ww. sich -, zich vermoeien door huilen, schreien, schreeuwen amp;.

Abhexen, bedr. ww. onttooveren, aftoo-veren, wegtooveren.

Abbinkea, o. ww. hinkende heengaan, weghinken

Abhobeln, bedr. ww. afschaven, dunner, gelijk, glad maken met de schaaf; (fig.) polijsten.

Abb old, (met den 15en nv.) /.. abnenehii.

Abholen, bedr. w w. gaan of komen halen, afhalen.

Abboiz, o. het omgehouwene of gevelde hout o., gekapte hoornen m. rav.; sprokkelhout o.

Ahhoizen, bedr. ww. einen fVald -, vellen, omhakken.

Abboizig, bijv. nw. arm aan timmerhout.

Abhorchen, bedr. ww. alluisteren.

Abhören, bedr. ww. at uisteren; die Zeu-qen -, verhooren-, eine Jicchnnnfi -, nazien; die Lection -, overhooren.

Abbub, m. wat boven ligt, wat men van boven afneemt; -kiste v. afschuimer m., werktuig om hel schuim af te nemen.

Abbuld, v. verwijdering v.. afkeer, legen-zin m.

Abbüife, v. geneesmiddel o.

Abbülsen, bedr. ww. Mandel -, kraken; Krbsen -, doppen.

Abbungern, o. ww. verhongeren, van honger sterven; 2. wed. w w. sich -, door gebrek aan voedsel verzwakken, vervallen.

Abbüpfen, o. ww. huppelende heengaan, weg hup pel en

Abhuren (sicbi, wed. ww. zich door hoe re rij v e rz wakken.

Abhiuschen, o. ww. heimelijk heengaan, wegsnappen.

Abbusten, bedr. ww. met hoesten uil-braken; 2. wed. ww. sich-, zich door hoesten vermoeien, moede hoesten, zich afmatten door hoesten.

Abhiitea, bedr. ww. afweiden, laten afgrazen.

Abhütten, o. ww. eene mijn bederven, verwoesten, arm maken.

Abirren, o. ww. verdwalen, afdwalen.

Abirrung, v. afdwaling, dwaling v.

Abituriënt, (-(c)s, mv. -e) m. Uij, die dc school, do universiteit verlaat.

Abjagen, licdr. ww. afjagen, verjagen van; door vervolgingen vermoeien-, 2. wed. ww. nidi -, zk'li vermoeien met jagen.

Abjammern, bedr. ww. dcjor gejammer, klagen verkrijgen; i. wed. ww. slch -, zicli met klagen verteren.

Abjochen, bedr. ww. het juk ontnemen, afnemen.

Abkiiiben, o. v\ w. opbonden met, niet meer kalven.

Abkalken, bedr. ww bet kalkwatev weder uit de buiden slrijkon.

Abkalten, bedr. ww. verfrisselien; (dg.) kouil maken.

Abkammen, bedr. ww. afkammen, met den kam wegnemen.

Abkampfen, bedr. ww. nemen, bemachtigen; der Erde ontrukken, ontweldigen, imtw oekeren.

Abkanten, bedr. ww. einen Tisch -, af-kanten, afboeken.

Abkanzeln, bedr. ww. elw. van den kansel afkondigen, bekendmaken; jem. van den kansel iemand berispen, doorhalen, beknorren, bekijven.

Abkapiteln, Z. ubkunscl:\

Abkappen, bedr. ww. afkappen; 2. ein Tau -, afkappen, doorhakken; eincn Haam de kruin afbakken; (lig.) je/n. -, iem. bitsant-woorden, bejegenen.

Abkargen, bedr. ww. jemn. elw. -, uit gierigheid onthouden.

Abkarten, bedr. ww. heimelijk overeenkomen, afspreken, samenspannen, bekonkelen.

Abkasteien (sloh), wc;l. v\ w. zicb verzwakken, uitputten door kastijdingen.

Abkauen, bedr. ww. afknagen, knagen.

Abkauf, m. koop, afkoop m.

Abkaufen, bedr. ww. jemn. afkoo-

pen, koopen van; afkoopen, zich vrijkoopen, vrijmaken door geld.

Abkaufer, m., '/.. Kiiufer

Abkauflich, bijv. en b. af Ie koopen, af-koopbaar.

Abkaupeln, bedr. ww. al'ronselon.

Abkehien,bedr.wh. ein Schwein -.kelen, de keel afsnijden.

Abkehren, o. ww, de opdelving van mijnen laten varen; i. bedr. ww. afwenden; afborstelen. afvegen.

Abkehrer, -kehrerin, bij of zij, die afveegt, afstoft, afborstelt, afveger m., afveeg-ster v.

Abkericht, o. afveegsel.opveegselo., vuilnis v.

Abkehr-sohein, -zettel, m. bewijs O. van afstand.

Abkeifen, bedr. ww. onr. door gekijf erlangen; i. wed, ww. sic/! -. zieb vermoeien, uitgeput worden door kijven.

Abkeltem, o, ww. eindigen met persen, afpersen; 2. bedr ww. afpersen, uilpersen.

Abketten, bedr. ww. van den ketting doen, losmaken.

Abkimmen, bedr. ww. afkimmen, de kim afsnijden.

Abkippen, O. ww. afglijden, bet evenwich; verliezen, struikelen; 2. bedr. ww. einenNagel -, den kop afbreken.

Abklafïen, o. ww., /.. klajfen.

Abklaftern, bedr. w w. afvademen, met den vadem afmeten.

Abklagen, bedr. ww. door klagen erlangen.

Abktammern, bedr. ww. afnemen, van de klemhaakjes losmaken.

Abklang, in.weerklank,ecbo, wanklank m.

Abklappen, bedr. ww. nederslaan, neerslaan.

Abklaren, o. ww. beider worden, opklaren; 2. bedr. ww. alklaren.

Ali'ciarung, v. afklaring, zuivering v.; -smiltel, afklarisgs-, zuiveringsmiddel o.

Abklatsch, m. afdruksel, indruksel o.

Abklatschen, bedr. ww. Indrukken, afdrukken; in den vorm werpen; ent Kind met de vlakke hand slaan.

Abklauben, bedr. ww. afkluiven; jiiuk-ken, afplukken, afknijpen.

Abklecken, o. ww. afspatten, afdroppelen.

Abklecksen, bedr. ww. slecht afschrijven, kopieeren.

Abkleiden, bedr, ww. ontkleeden; onl-woelen, loswoelen; afsehielen.

Ahklemmen, bedr. ww. afklemmen.

Atklettern, o. ww. afklauleren.

Abklimpern, bedr. ww. slecht spelen op; eine ('•eitje zagen op.

Abklitacben, /., abklatschen.

Abklopfen, bedr. ww. etu\ -, afkloppen uitkloppen; (fig.) jetn afranselen, duchtig slaan.

Abklören, bedr. ww. de oude kleur afhalen om ereene nieuwe op te brengen.

AbknaUen, o. ww. losbarsten, onlploiren, knallen.

Abknappen, -knapsen, bedr. ww. afknappen; (lig.) jemn. urn l.oltne -, afkniblielcn, beknibhcle:..

Abknattern, Z. ahknistern.

Abknaupeln, bedr. ww. afknabhelcn.

Abknausem, bedr. ww., Z. ahkniiiiiicn.

Abkneifen, bedr. ww. onr. den H'ind aanden wind knijpen; it. einem Schi/fe -, prangen, in den wind komen van.

Abkneipen, bedr. ww. onr. afknijpen, met de nagels, met knijptangen wegnemen.

Abknicken, bedr. w w. afknikken,afknak-ken; einen Hanen -, den hals breken; i. o. ww. dood neervallen.

Abknickern, bedr. ww., Z. nbknausern.

Abknieen, bedr. ww. door knielen ver-slijlen; eine Schuld met knielen boeten.

Abkuistem, bedr. ww, knetterend afzonderen.

Abknopfen, bedr. ww. afknoopen

Abknüpfen, bedr. ww. ontknoopcn, los-docn, losmaken.

Abkocben, bcdr. ww. afkoken, laten koken; ein abfjekochter Trunk, afkooksel, aftreksel o.

Abkohlen, bedr. ww niet eene houtskool merken, teekenen.

A b li ö hl en, Z. abhütten.

Abkomme, (-/?, mv. -n) m.,7.. Jbkömmlinfj•

Abkommen, o. ww. onr. komen van, zich verwijderen van; (fig.) von etw. zich ontdoen van, afkomen van; afgeschaft worden, uit de mode -, in onbruik geraken; ton seinem Plan -, terugkomen van, laten varen; Ihr werdet so leicht nicht gij zult er zoo gemakkelijk niet afkomen.

Abkommenschaft, v. nakomelingschap v., nakomelingen m. mv.

Abkömraiing, m. nakomeling, afstammeling m.

Abkommniss, o. afwijking v. van den hoofdgang, verlaten gang m.

Abköpfen, bedr. ww. toppen, den top afhakken.

Abköpfer, m. die den kop afslaat.

Abkoppein, bedr. ww. losmaken, afkoppelen.

Abkosen, bedr. ww. door vleierij erlangen.

Abkrahen, bedr. ww. de uren door ge-kraai aankondigen; •!. wed. ww. sich -, zich moede kraaien.

Abkrallen, bedr. ww. met de klauwen wegrukken.

Abkramen, o. ww. de kramen afbreken; 2. bedr. ww. schikken, opredderen.

Abkraxnpen, bedr. ww. einen Hut -, af-toomen.

Abkrampeln, bedr. ww. afkammen.

Abkrankeln, o. ww. kwijnen, wegkwijnen.

Abler ank en, Z. abgrdmen.

Abkratzen, bedr. ww. afkrabben, afschrappen, schaven; ein Stïickchen -, krassen, afzagen, slecht op de viool spelen, af-krassen.

Abkrauten, bfdr. ww. van onkruid reinigen.

Abkreischen, Z. ubschreien.

Abkreisen, o. ww. zich van den gewonen weg verwijderen; i. bedr. ww. eenen kring zetten om, cirkel trekken om, dooreen kring afzonderen.

Abkriechen, o. ww. onr. wegkruipen.

Abkiiegen, bedr. ww. krijgen van, ontvangen, wegkrijgen, wegnemen; veroveren.

Abkritzein, bedr. ww. afroffelen, slecht schrijven.

Abkröscben, bedr. ww. das Oei -, zuiveren.

Abkrümeln, bedr. ww.afkruimelen, kruimelen; 2. wed. ww. sich afbrokkelen, tot kruimels worden.

Abkrümmen,bedr. ww. afbuigen; *2. wed. ww. sich zich krommen, buigen.

Abkrusten, bedr. ww. ontkersten, de korst doen van.

Abkugeln, bedr. ww. laten rollen; (fig) met kogels afwerpen; balloteeren.

Abkülen, o. ww. verkoelen; 2. bedr. ww. afkoelen, verfrisschen; 3. wed. ww. sich -, koel worden,koud worden; (fig.) onverschillig, koel worden, verkoelen.

Abkühler, m., Z. Kdhlfass.

Abkübl-apparat, m. afkoeling v.; -fuss o., Z. Kühlfass; -rinne v. verkoelingskanaal o., koelhuis v.; -trog m. koeltrog m.

Abkühlung, v. verfrissching v.; afkoeling v.; -smitlel o. afkoelingsmiddel o.

Abkümmern, o. ww. door kommer, verdriet mager worden; 2. wed. ww. sich uitteren van verdriet.

Abkünd(ig)en, bedr. ww. afkondigen, bekend maken; de afkondigingen doen.

Abkündigung:, v. afkondiging, bekendmaking v., Z. Lossagung.

Abkunft, v. afkomst, geboorte, familie v., geslacht, ras o.; Z. rergleich.

Abküpfen, bedr. ww. punten, toppen.

Abkürzer, bedr. ww. korten, afkorten; (fig.) verkorten, korter maken, afhouden.

Abkürzei^-kürzerir, (lig.) verkorter m., hij of zij, die een of ander werk verkort.

Abkürzunp:, v. verkorting, afkorting,vermindering, korting v., ra oat o.; -sstrich m. afkortingsstreep v.; -sslücit o. afgeknot stuk o.; -szcichen o. afkortingsteeken o.

Ablachen (sich), wee. ww. zich moede lachen, niet meer kunnen lachen.

Ablactiren, Z. ubsiiugein..

Abladen, bedr. ww. ontlasten ontladen, a (laden.

Ablader, m. allader, wagenlader m.; -lohu m. loon o., kosten m. mv. voor ailading.

Abladung, v. ailading, ontlading, ontlasting v.

Ablage, v., overlegging v. eener rekening; akte v. lot scheiding 7an goederen of boedelscheiding v.; losplaats, uitlaadplaats v., depót o.

Abiager, o. verblijfplaats v., nachtkwartier o., pleisterplaats v.

Abiagern, bedr. ww. nedeiieggen; elders nederleggen; afzonderlijk iegeren; 2. o. ww. afzetten, bezinken; .1 wed. ww. sich -, zijn leger opslaan, zich legeren; (lig.) overslaan, zich vestigen op.

Abiammen, o. ww. ophouden lammeren te werpen.

Ablanden, -landen, o. ww. van land steken, de kust, het strand verlaten, zich er van verwijderen.

Ab-iang, -rnnd, Z. Uinglich, eirund.

Abiangen, Z. errcichen, herubholen.

Ablangen, bedr. ww. einen Slamm -, het scheeve, hobbelige, hoekige van een boom afnemen, hem zagen.

Ablass, {-lusses, mv. -lüsse) m. sluis, afleiding, waterleiding, altapping v., verlaat o.; ohne zonder ophouden, onophoudelijk, zonder tusschenpoozen-, allaat m.

Ablassbrief, m. allaallirlcf m.

Ablasnen, liedr. ww. onr. Wcin-, aflap-ppii; eiti Schiff van de werf, van stapel laten lonpen; einen Teich ledig laten loopen; cin Schloss de veer ontspannen van; Suilen ontspannen; jemn. etw. -,ovcrlaten, verkoopenj afstaan; vom Preise verlagen, verminderen, afkorten, korten; einen Brief an jem. -, zenden, rieliten.adresseeren; 2. o. w\v. onr. von etw.-, ophouden te doen, afwernen, zieli verbeteren; it. laten varen, afstand doen, overlaten.

Ablass-geld, o. geld o. voor aflaten; -handel m., Z. -kram; -hom o. Iioorn m. om de zool af te houden; -jahr o. atlaatjaar, jubile o.; -kram m., -hrumerei v. aflaathandel m., verkoop m. van aflaten; -kramer m. atlaat-krainer m.; -prediger m. atlaatpredlker m.; -predial v. preek v. lietretTende den aflaat, allaatpreck v.; -hiy m. afiaaldag m.

Ahlassung, v., Z. ublastcn.

Ablasswoehe, v. week v. voor eencn aflaat, allaatweek v.

Abiativ, {-es, mv. -e) m. ablalivus, zesde naamval der Latijnsche naamwoorden, nemer, derver m.

Ablatten, bedr. w w. delalten afnemen.

Ablauben, bedr. w \v, de binden afplukken, afbladeren.

Ablauerer, m. afloerder m.

Ablauern, hedr. ww. bespieden, afloeren, door bespieding ontdekken.

Ablauf, m. afloop m.; des Meeres ebbe v.; (fig.) verloop, verstrijken o.; uitloop m., uitwaiering v.;alloopen o., hellingv.

Ablaufen, o. vvw. onr., m. s. uitloopen, afloopen; einen Brief - (assen, verzenden; (fig.) eindigen; qui -, slagen, goed afloopen; schlimm -, tilcl slagen, slecht afloopen; i. bedr. w w. onr. Schufie -, afloopen, verslgton met loopen; jemn. den II'et; -, versperren, afsnijden; eine S'rnszc -, doorloopen, atloopen;jcmH. den Hanrj -, lom. de loef afsteken; 3. wed. ww. sich -, zich vermoeien met loopen; sich ganz -, (van eeno teef), uilgepul worden, mager worden door veel paren.

Ablaufer, m. ledige spoel v., afgeloopen draad m.

Abiauf-rinne, v. spjgat o,;-riihre v. ver-laatpüp v.; -schleuse v. verlaatsluls v.

Ablaugen, bedr. ww. die JVasche-, atloo-gen, doorhalen, ontglomnien; ontschalen;iemn -, lem. duchlig doorhalen, berispen.

Ablaugnen, bedr. w w. loochenen, verloochenen, ontkennen.

AV-iiugner, m. die loochent, ontkent (Sl.

AblaugnuTigseid, m. zuiveringseed m.

Abiauscheu, bedr. ww. afluisteren, vernemen, ontdekken, (door luisteren) bespieden.

Ablausen, bedr. ww. alluizen, van luizen zuiveren; jemn. etw. -, aftrochelen, ontfutselen.

Ablaut, in. verandering van den wortelklank der werkwoorden.

Ablauten, o. ww. den wortelklank amp; veranderen.

Ablauter-fass, o. loutervat o.; -junge m. ertswasscher m ; -kiste v. louterkist v.

Ablautem, bedr. ww. louteren, zuiveren, afdrijven.

Ableben, o. ww. ophouden te leven, sterven.

Ablecken, hedr. ww. aflikken, door likken wegnemen.

Abledcrn, bedr. ww. de huid aftrekken; (fig.) jem. -, afrossen, bont en blauw slaan, roskammnen.

Abledigen, bedr. ww.ein Kapital -, afdoen.

Ableeren, bedr. ww. den Tisch -, ledig maken, afnemen wat er op is; einen Baum -, van zijne vruchten ontdoen.

Ablegat, (-(e)s, mv. -en) m.legaat m. van den Paus.

Ablegefehler, m. drukfout, drukfeil v., verkeerde letter v.

Ablegen, bedr. ww. afleggen, uittrekken; zich ontdoen van; seinen Hut -, afzetten; eine Lust -, nederleggen, nederzetten; die alle Hu ut -, ruien; eine Form -, de gebruikte letters weder in hare vakjes leggen; (fig.1 eine Gewolmheit -, afleggen-, die Kinderschuhe -, ontwassen zijn; einen Besuch -, afleggen, maken-, Xeugniss -,afleggen;seinei'ontiundschaft -, nederleggen; einen Eid -, afleggen, doen; JSetken -. afleggen; die Arbeiter betalen en wegzenden; seine Schuld -, betalen, afdoen, voldoen; -2. o. ww. jongen werpen, magerwor-den; verminderen.

Ableger, m. aflegger m.-, -schnecke v. duizendpoot m.

Abiegespan, m. zotplankje o.

Ablehnen, bedr. ww. einen Stosz -, afwenden; cin Geschenk -, weigeren; Einwilrle -, wederleggen; e'w. von sich -, zich verdedigen, verweren; 2. o. ww. weigeren.

Ablehren, bedr. ww. jemn. c/ic.-,afwennen, alleercn.

Ab'eiem, bedr. ww. ein Slückchen -, op de lier spelen,slecht spelen; (lig.) eine Rede-, eentonig, slecht voordragen, opdreunen.

Ableihen, bedr. ww. onr. jemn. etw. ontleenen, te leen vragen, alleenen.

Ableimen, bedr. ww. de lijm, vogellijm afdoen van de lijmstang.

Ableisten,hedr. ww. van dc leest nemen; einen Eid -, Z. ablegen; sein Versprechen -, houden.

Ableitbar, bijv. nw. afleidbaar, wat afgeleid kan worden.

Ableite-i, hedr. ww. afleiden, afvoeren; ein JVort -, afleiden.

Ableiter, m., Z. Btitz-, Uagel-ubteiter.

Ableitung, v. afleiding, afvoering v., gang in., kanaal o., afgeleid woord o.-, -sgrabcn m. sloot v. tot afvoer van water; -skunst v. woordafleiding v.; -sschirm m. scherm m. met een afleider;-ssi//i»e v. lettergreep v., wegens de afleiding bijgevoegd.

Ablenken, o. ww. zich afbrengen, afwenden; (fig.) zich verwijderen; 2. hedr. ww. vom

frcr/ a (leiden, verwijderen, afsturen, afdwalen.

Abienkuns, -sangriff, ni. verijdeling v. van zekere oogmerken v.

Ablernen, hedr. ww. leeren van, afzien, afliooren.

Ablerschen, Z. ablorschen.

Able sen, bedr. ww.onr. een vooreen wegnemen, oprapen; clu\ lezen, aflezen, voorlezen; i. wed. ww. sich -, zicii vermoeien met lezen.

Ableser, -leserin, /. Vorleser amp;.

Abieugnen, Z. ahldurjnen.

Abiieferer, m. alleveraar m.

Abliefern, TVaaren alleveren; einen Brief algeven, overgeven.

Ablieferungsschein, m. bewijs o. van gedane allevering, uithelaling, uitlevering, overgave •i:.

Abliegen, o. ww. onr. von fier Slraszc -, verwijderd zijn van,alliggen; (van wijn), blijven liggen en daardoor beter worden;'2. bedr. ww. door liggen of blijven liggen verslijten, verzwakken: sich lt;lie Haare door liggen liet haar verliezen;!! wed. ww. sich -,door te lang blijven liggen verzwakken.

Abiisten, bedr. ww. jemn. ehv. door lisl verkrijgen, erlangen van, aftroclielen;ontdekken.

Ablocken, bedr w w. allokken; (fig.) jemn. Geld -₃ geld welen te krijgen, te snappen van, iem. ontlokken.

Ablockern, bedr. ww. den grond losser, luchtiger maken, opwerken.

Ablohnen, bedr. ww. betalen en heenzenden of ontslaan, afbetalen.

Abiörscben, bedr. w w. weinig diep graven, een kleinen pul graven.

Ablöschen, bedr. ww. blusschen, afkoelen; das Feuer uitblusschen, uitdooven; afvegen.

Ablösen, bedr. ww. losmaken; ein Glied

alzelten; (lig.) lossen, aHossen; ein Urlheil

afkoopen, terugtrekken door de rechten te betalen; jemn. -, allossen; 2. wed. ww sich elkander allossen, verbeurten.

Ablöslich, bijv. en b. scheidbaar, gescheiden kunnende worden; ;i(losbaar.

Ablösung, v. afzetting v., Z. ablösen; aflossing v.-, -srecht o. uitkoopingsrecht o.

Ablöthen, bedr. ww losmaken.

Abludern, bedr. w \v., Z. abdecken.

Ablügen, bedr. ww. onv. jemn.elw.-,(\()or leugens bekomen, door leugens aftrochelen; met leugens ontkennen.

Ablugsen, bedr. ww., Z. nblaueni; it. abiisten.

AblUviren, bedr. ww. liet lutum of kleefdeeg wegnemen.

Abmachen, bedr. ww.losmaken,ontdoen, afnemen, ontnemen; (lig.) eine Sac he afmaken, afdoen, eindigen,schikken; eine Schuld -, afdoen, betalen; es ist so nul wie abgemacht, de zaak is zoo goed als geklonken, afgedaan.

Abanagern, Z. vermagern.

Abmahen, bedr. ww. afmaaien.

Abmahien, bedr. w w. afmalen, eindigen met malen.

Abmabnen, bedr. ww. jem. ron etw -, ontraden, afraden.

Abmalieln, Z. abhandeln.

Abmalen, bedr. ww. jem. -, etw. uitschilderen; (fig.) eho. -,schilderen,beschrijven.

Abmargein, bedr. ww., Z. abmergeln.

Abmarlten, bedr. w w . afmerken, afpalen.

Abmarkten, Z.-abdingen.

Abmarsch, m. vertrek o., afmarsch m.

Abmarschiren, o. ww. vertrekken, af-marcheeren, op marsch, op weg gaan, opbreken.

Abmartern, bedr. ww. kwellen, martelen, afmartelen; jemn. etw. Z abplaqeii; •!. wed. ww. sich -, zich kwellen over, zich bemoeilijken,

Abmasz, o. maat, afmeting v.

Abmatten, bedr. ww. afmatten, vermoeien, uitputten, kwellen, luchtigen, kastyden; das Gold mat maken, afmatten; 2. wed. w w. sich -, zich afmatten, zich vermoeien, uitpuilen.

Abmeiern, bedr. w w. jem. -, van zijne boerderij afjagen, uilzetten, uitdrijven.

Abmeiszeln, bedr. w w. afbeitelen, met den beitel wegnemen.

Abmelken, bedr. ww. reg. en onr. afmelken, ophouden te melken.

Abmergeln, bedr. w w uitputten, uitmergelen; Pferde -, mager doen worden.

Abmerken, bedr. w w. jemn. etw. merken, leeren van door de wiiarneminc; jemn. eho. an den Jug en -, aan iems. oogen kunnen zien, in iems. oogen lezen.

Abmessbar, bijv. en b. meetbaar; -keil v. meetbaarheid v.

Abmessen, bedr. ww. onr. meten, afmeten, opmeten, peilen; seine JVorle-, afmeten, wegen; afmeten naar, oordeelen naar.

Abmesser, m. meter, landmeter, waterpasser m.

Abmetzen, bedr. w w. maalloon nemen, scheppen uit, uitscheppen.

Abmiethen, bedr. w w. jemn. elw. -, afhuren, huren van, in huu.- nemen van.

Abmiether, -mietbsrin, huurder m.. huurster v.

Abmildern, Z. mildern.

Abmindern, Z. mini em.

Abmisten, bedr. ww. einen Plaiz-, de mest wegnemen van; den Stall uitmesten, reinigen, schoonmaken.

Abmitteln, bedr. ww. door bemiddeling bijleggen.

Abmodeln, bedr. ww. afbeelden, modeleeren, een model maken van.

Abmoosen, bedr. ww. liet mos afdoen of wegnemen van.

Abmucken, bedr. ww. jem. -, met gelijke munt betalen; jem. luchtig -, duchtig afranselen.

Abmüden, bedr. ww. vermoeien, moede

maken, Z. ermüden; 2. wed. ww. sich zich vermoeien, zich aftobben.

Abmiiaen, bedr. avw. !)emocilijkcn, vermoeien-, i. wed. ww. sich-, zich moede maken, zich aftobben.

Abmüszigen, bedr. ww. Zeit den tijd nemen; 2. wed. ww. sich etw. of von elw. zich van iet^ ontdoen, losmaken, bevrijden.

Abnagein, bedr. ww. houten nagels slaan in de buitenhuid van het schip.

Abnagan, bedr. ww-afknagen, afkluiven, door knagen ontdoen van.

Abnahen, j)edr. ww. afnaaien, doornaai-en, stikken; cine Schuld -, met naaien voldoen.

Abnabme, v. afnemen, afzetten o., afneming v.; afnemen, zakken o.; vermindering v.; verval o.; verzwahking v.; afzetting v.; in-fieratlienJiO}nmen, in verval komen; (van koopwaren), aftrek m., nering v., vertier, debiet o.

Abnarben, bedr. ww. het haar of de nerf afmaken, afsnijden, afschaven.

Abnarren, bedr. ww. door gekheden,door aardigheden te maken verkrijgen.

Abnascben, bedr. ww. afsnoepen, snoepende afnemen.

Abnaseln, bedr. ww. door den neus sprekende voordragen.

Abneanaen, bedr. ww. onr afnemen van; jemn. die Last -, ontnemen; ein Glied -, afzeilen, afsnijden; den Barl afnemen, afsche-rep; einen Munlel -, afnemen, inkorten, korter maken; jemn. die Larve ontmaskeren; (bij het breien), minderen, nauwer maken; (lig.) jemn. ehr. -, afkoopen, koopen van; it. ontlasten; cxne llechnumi nazien, opnemen; aus elw. -, besluiten, alleiden, opmaken; ein Kalb -, spenen; ■!. o. ww., m. h. afnemen; korter worden; verzwakken, mager worden, vertlauwen, verminderen; vervallen.

Abiielimer, -nehmerin, kooperm., koopster v.

Abaehmsel, o. uitziftsel o.

Abneigen, bedr. ww. den Tisch -, doen overhellen; den ft'ein aftappen, hel grondsop oversteken; (lig.) sich von jemn. minder genegenheid, achting beginnen te koesteren voor, minder belang beginnen Ie stellen in.

Abneigung, v. helling v., uiteenloopen o.; oversteken o., aftapping v.; afkeer m.

Abnicken, bedr. ww. den nekslag geven, doodslaan.

Abnieseln, bedr. ww., Z. ahniilzen.

Abnieten, bedr. ww. losklinken, uitdrijven.

Abnippen, Z. nippen.

Abnorm, hijv. n\v. onregelmatig, afwijkend van, strijilend mol den regel.

Abuormitat, (-en), v. ahvijking, onregelmatigheid, uitzondering v.

Abnotbigen, bedr. . afdwingen, door dwang verkrijgen van, afpersen.

Abnutscheln, -nutschen, absauffen.

Abnutzen, -nivtzea, Imdr. ww.devruch-ien of het nut trekken van; Kloiiler afslijten, hedervea; ein l-'eld -, laten vervallen; i. wed. ww. sich hederven, verslijten; vervallen door het gel irnik.

Aböden, hedr. ww. door het kappen der hoornen kaal maken.

Abohrfeigen, hedr. ww. geducht klappen, oorvijgen geven.

Abonnement, (-(c)s,mv.-e) o.ilnleekening v., ahonnemenl o,

Abonnent, {-en, mv. -en) m. inletkenaar, geabonneerde m.

Abonnlren, o. WW., it. wed. ww. sich-, inteekenen, ahonneeren.

Aïiordnei, hedr. ww. afvaardigen, afzenden, deputeeren; anders scliikken, afhestelien.

Abordner, -ordueriu, afvaardiger m., afvaardigster v.

Aborgeln, hedr. ww. op het orgel spelen; (tig.) luidkeels voordragen, opdreunen.

Abort, m., /.. .Iblritl.

Abortiren, o. ww. voor den tijd haren, eene miskraam hobhen.

Abortiv, (-(c)s, mv. -e) o. middel o. om eene onlijdlge gehoorle te doen plaats hebhen.

Abortus, m., Z. l-chlfieburl.

Abpacbten, bedr. ww. afpachten, pachten van, in pacht nemen van.

Abpacbter, m., Pachlcr.

Abpacken, hedr. ww. afpakken, ontpakken, uitpakken.

Abpaclier, m. ontlader, uilpakker, ont-pakkcr m.

Abpaschen, o. ww., m., h. den laatsteti w orp met de dohhelsteenen doen, afwerpen; m. s. zich heimelijk verwijderen, zich wegpakken.

Abpasssn, bedr. ww. die Zeil -, verdee-len, afpassen, waarnemen; jem. afwachten, bespieden.

Abpatrouilliren, hedr. ww. eine (Jegend -, met patrouilles verkennen.

Abpauken, bedr. ww. jem. Z. «/;;lt;(■«-!ielii.

Abpelnigen, Z. Hhmartern.

Abpeitschcn, hedr. ww. afslaan met eene zweep, met een zweepslag wegnemen; jem. -, duchtig met de zweep slaan, afrossen.

Abpelzen, Z. ahbumsen.

Abpfahlen, hedr. ww. afpalen, met palen merken, door staketsels afsluiten, met baken-stokken afsteken.

Abpfanden, hedr. ww. tot pand nemen, als pand, onderpand houden.

Abpfarrea, hedr. ww. van eene pastorie scheiden.

Abpfeifen, bedr. ww. allluiten, lluiten.

Abpfetzen, Z. abkneifen.

Abpfiöcken, bedr. ww. afpalen, met paaltjes merken, afzetten, begrenzen.

Abpflücken, bedr. vv w. afplukken,aftrekken.

Abpflügen, hedr. ww. met den ploeg afsnijden; jemn. seinen Antheil -, lems. aandeel met eene vore afsteken, aanwijzen; ein Pekl-,

afploegen, geheel Loploegen; seine Schuld-, met ploegen afdoen, opwinnen.

Abpicken, liedr. ww. afpikken, door pikken afhalen; afhikken.

Abplacken, hedr. \v\v. door afpersingen, knevelarijen verkrijgen; 2. wed. ww. sich -, zich afmatten, zich afsloven.

Abplagen, hedr. ww. door plagen, plagerijen erlangen, verkrijgen.

Abplatten, hedr. ww. afplatten, plat maken.

Abplatten, hedr. ww. die Wdsche-, strijken. afpletten, glad, effen maken.

Ab.ilattung, v. (der aarde), afplatting, pool v.

Abplatzen, o. ww. maken, dat iels afspringt; 2. hedr. ww. met de hijl merken.

Abplaudem, Z. abschwatzen.

Abplündern, plümlern.

Abpochen, hedr. ww afslaan, afkloppen; (fig.) door hedreigingen verkrijgen.

Abpölen, hedr. ww., ahhuren.

Abponaunen, hedr. ww. ein Lied -, 0|) de bazuin voordragen, met hazuingeschal afkondigen, uitbazuinen.

Ahpragen, hedr. ww. behoorlijk, voldoende stempelen, slaan; afbeelden, indrukken, stempelen.

Abpraiien, o. ww. afstuiten, terugstuiten, terugspringen.

Abprasseln, aiknistern.

Abpredigen, hedr. ww. zich moede prediken.

Abprellen, o. ww., Z. alijiratieU: 2. hedr. ww. doen terugstuilen, doen afstuiten.

Abpreschen, hedr. w w. verwijderen, verjagen; 2. o. ww., m. «. zich schielijk verwijderen, wegsnellen; m. li. ophouden loopsch te zijn.

Abpressen, hedr. ww. afpersen, door persing wegnemen; jemti. elw. afpersen, door afpersingen verkrijgen.

Abpritschen, Z. pHlschen.

Abprotzen, hedr. ww. van de alluit nc-nemen.

Abproaesslren, hedr. ww. door een proces ontnemen.

Abprügeln, hedr. ww met een stok slaan, afrossen.

Abpuffen, hedr. ww. ein 'I'llier -, de huid, het vel afslroopen, villen; (tig.) j'cmn. -, vuistslagen geven, afranselen; cine Pidole afschieten.

Abpufter, m., Z. Jhdecker.

Abpurzeln, o. ww. aftuimelen, afrollen.

Abpusten, hedr. ww. afblazen.

Abputzen, hedr. ww. afpoetsen, poetsen, afvegen, schoonmaken; ein llaus schoonmaken; (lig.) jem. -, doorhalen, berispen.

Abqualea, Z. ubjilcKjen.

Ahquerien, hedr. vvvv. roeren, behoorlijk roeren, afroeren.

Abquetschen, hedr. ww. door kwetsen wegnemen, afknijpen, Z. ahklemmen.

AbquicUbeutol, m. kwikzak m.

Abquiciten, hedr. ww. Gold hel kwik-mengsel scheiden van het goud.

Abra, Abracadabra, (-s, mv. -s) 0. geheimzinnige woorden of teekenen o. mv., onverstaanbare taal v.

Abrackern, wed. ww. sich Z. ahar-beilen.

Abradeln, hedr. ww. met een radje afscheiden; Draht afwinden.

Abradern, hedr. ww. door radbraken afzonderen.

Abralïela, o. ww. afpraten, babbelen, afraffelen.

Abraffeu, hedr. ww. a-frapen, opnemen, oprapen; dus ijeschnittene Getreide -, het afgemaalde graaii hij zwaden vereenigen.

Abraffer, -rafferin, tiij of zij, die het afgemaaide graan by zwaden vereenigt.

Abrafft, (-(e)s) o., z. m. betgeen er op deu molen van koren of meel verdonkeremaand wordt.

Abrabamsbaum, in., Z. Keuschbüuni.

Abrnhmen, hedr. ww.afroomen,den room afscheppen van; uit de lijst nemen, de lijst afnemen van.

Abrainen, Z. abmarken.

Abrande l n, hedr. ww.afranden, randen, den rand afnemen van.

Abranken, hedr. » «. de ranken afnemen van.

Abranzeu, hedr. ww. den ransel afnemen; 2. wed. ww. sich -, zich door rondzwerven vermoeien.

Abrappen, Z. ubralfen.

Abrasen, hedr. ww. de zoden wegnemen van; jemn. elw. -, door een razend gedrag verkrijgen.

Abraspeln, hedr. wv . afraspen,afschrappen, gladmaken.

Abraspen, Z. abrispen.

Abrathen, hedr. ww. onr. afraden, ontraden; jemn. seine Gedanken iems. gedachten raden.

Abrathung, v. het afraden, ontraden o., afrading, ontrading v.; -sschreibe.i o. afradende of ontradende brief m.

Abraubeu, Z. ruubcn.

Abrauchen, o. ww. verdampen, uitdampen.

Abrauchei n, hedr. ww. behoorlijk roeken, afrooken.

Abrauchsohale v. verdampingsschaal, kapel v.

Ahraufen, hedr. ww. afplukken, uittrekken; 2. wed. ww. sich -, elk. bij de haren vatten, plukharen, ravotten.

Abj unm, m. opruiming v. van hei verkochte hout; het ombouwen, vellen; puin o., afval m.

Ab-raumen, -raumen,hedr. ww. elw.-, opruimen, wegruimen; ein Geblinde-, afbreken; dus Feld -, ontginnen, houwbaar maken.

Abraumer,-raumerin, opruimer, oiit-ruimer m., opruimster v.

Abraupen, bedr ww. van rupsen zuiveren, van rupsennesten ontdoen.

Abrechen, bedr. wvv . alluirken, harken van; opharken.

Abrechling, o. hetgeen er van het uit-gedorsclite koren hoven afgenomen wordt.

Abrechnen, hedr. ww. aftrekken, afrekenen, korten.

Abrechner, m. schuldvereffenaar, af rekenaar, commissaris m.

Abrechnung, v. afrekening, aftrekking v., aftrek m.; -hallen, afrekenen, afrekening houden; -stag m. dag m. van afrekening,traktementsdag m.

Abrechte, t., z. m. verkeerde zijde v. of kant m.

Abrechten, bedr. ww. door het recht verkrijgen, door procedeeren erlangen; door liet recht ontnemen; de grove haren aan de verkeerde zijde wegnemen.

Abrechts, Z. rerkehii

Abrecken, iiedr. ww. heliooriijk rekken, pletten.

Abrede, v., z. m. overeenkomst, afspraak v.; - mil jemn. nehmen of Irc/I'en, afspreken, overeenkomen met; ich bin cs tuchl in -, ik ben het er mede eens.

Abreden, bedr. ww. afspreken, overeenkomen, zich verstaan; jemn. etw. -, ontraden, afraden, afpraten; 2. wed. ww.sicft-. zich vermoeien door veel spreken.

Abregeln, bedr. ww. regelen, afmeten, naar of volgens regelen inrichten.

Abregne-i, o. ww. onp. ophouden te regenen, niet meer regenen; i. hedr. ww. die fllulhen sind abgereijnel, de regen heeft den bloesem afgeslagen.

Abreiden, hedr. ww. onr. a f w rij ven. met wrijven schoonmaken, poetsen, afschuren; die 1'arben -, w rijven, behoorlijk wrijven, ophouden te wrijven; 3. wed. ww. sich -,door wrijven afslijten.

Abrelbebrett, o. tafel v. om de stoffen op te wrijven.

Abreichen, bedr. ww. toereiken, aanreiken, toesteken.

Abreifen, o. ww. goed rüp worden; 2. bedr. ww. de boepels afdoen, ontboepelen.

Abreihec, bedr. ww. afrijgen, losrügen.

Abreise, v., z. m. vertrek o., afreis v.

Abreisen, o. ww. vertrekken, zich verwijderen.

Abreiszen, bedr.ww.onr. etw. aftrekken, afrukken, verbreken, afnemen; ein Haus -,af-hreken; Kleider -, scheuren; (fig.) abgerissen, haveloos, in lompen gekleed; elw. -, teekenen, schetsen; i. o. ww. hreken;ophouden;afscheu-ren.

Abreiszer, m. teekenaar, ontwerper m.

Abreiten, bedr. ww. onr. met rijden verliezen-, einen Plulz -, te paard rijdende opmeten; ein Pferd -, afrijden, afmatten, vermoeien met rijden; 2. o. ww. rijdende vertrekken; 3. wed. w w. sich -, zich vermoeien met te paard rijden.

Abrennen, o. ww. onr. wegrennen, hsrd wegloopen; 2. bedr. ww. eiw. -, met loopon wegnemen, atloopen; jemn. vooruitloopei:; jemn. den H'eg -, tem. den weg versperren; 3. wed. ww. sich -, zich afmatten door hard te ioopen.

Abriohten, bedr. ww. africhten, dressee-ren; recht maken, vormen, devereischte richting geven; (flg.) jem. -, africhten, vormen, opleiden.

Abrichter, m. africhter m., die africht, vormt, opleidt, dresseert.

Abricht-^.mnaer, m. hamer m. om recht te maken; -stab, -slock m. aambeeld of aanbeeld o.; -ica'jen ni. rijtuig o. om de paarden te dresseeren.

Abriechen, bedr. ww. onr. door voel beruiken den geur benemen.

Abriegein, Z. verriegeln.

Abriese(l)n, o. ww. afbrokkelen; it. Z herabrieseln.

Abriffeln, bedr. ww. repelen, afrepeien; (lig.) jem. -, geducht doorhalen, hevig berispen.

Abrinden, bedr. ww. den schors of bast afhalen, villen, ontkorsten.

Abrindern, o. ww. ophouden te bollen, niet meer bollen.

Abrindig, bijv. nw .onlkorst, zonder korst, waarvan de korst losgaat.

Abringe(iin, bedr. ww. losmaken (wat met ringen is vastgemaakt).

Abringen, hedr. ww. onr. door worstelen .bekomen, afwringen; it. Z ausrimjen; 2. wed. ww. sich -, zich door worstelen vermoeien, uitputten, zich moede worstelen.

Abrinnen, o. ww. onr. atloopen, naar heneden ioopen.

Abrispen, o. ww. uit de rist vallen.

Abriss, m. schets v., ontwerp,overzirht o.

Abrltt. m. vertrek, afrijden, wegrijden o.

Abrogiren, hedr. ww. ein Gesetz-, af-scball'en, buiten werking slellen.

Abrogation, v. afschaffing, opheffing v.

Abrohren, hedr. ww. van riet zuiveren, het riet scheppen uit.

Abrollen, o. ww. wegrollen,afrollen, naar het eind rollen; 2. bedr. ww. Pupier-.ontrollen, afrollen; die H'asche -, behoorlijk glad maken, mangelen, kalandeeren.

Abrosten, o. ww. afroesten, door roest verteerd worden.

Abrösten, bedr. ww. behoorlijk roosteren.

Abröthen, o. ww. rood afgeven, de roode kleur los laten, verbleeken; 2. hedr. ww. rood maken.

Abrücien, bedr. ww . afrukken, achteruitgaan, w egschuiven, weghalen; die Zeilen -, een nieuwen regel beginnen; 2. o. ww. plaats maken voor.

Abrudern, o. ww. afroeien, roeien van, zich roeiende van den kant verwijderen.

Ahmf, m., z. m. aankondiging, afkondiging v. (van eene verhevene plaats); 2. terugroeping v.

Abrufen, bedr. ww. onr. etiv.-, afroepen.

2

Abschiufelu, bedr. wvi. afschoffelen, met den schoffel reinigen.

Abschaukeln, hedr. ww. door schommelen losmaken; jein. miiken, dat iem. van den schommel valt; 2. wed. ww. sich zich moede schommelen.

Abschaum, m., z.m. schuim o.; (flg.) hef, heffe v.

Absciiaumen, hedr ww. afschuimen.

Abscheeren, Z. abscheren.

Abscbeiden, hedr. ww. afscheiden, afzonderen, scheiden; Kinder -, hun aandeel in de erfenis uitkeeren; 2. o. ww. onr. afzonderen, zich terugtrekken, scheiden; sterven.

Abschelder, m. hij die het schuim amp; afzondert.

Abschein, m., Abylanz.

Abscbenken, Ijedr. w w.afschenken, vloeistoffen meten.

Abscheren, hedr. ww. onr. scheren, afscheren.

Abscherzen, hedr. ww. door schertsen verkrygen.

Abscheu, m., z.m. afschuw, afkeer, afschrik in., afgrUzen o.

Abscheuchen, Z. verscheuchen.

Abscbeuera, hedr. ww. afschuren.

Abscbeulicb, hijv. en h. afschuwelijk, verfoeilijk, verachtelijk; grof, verschrikkelijk; akelig, afzichtelijk; -heit v. afschuwelijkheid, ijselijkheid.

Abschicbten, Z. schichten; 11. abscheiden.

Abscbickeu, hedr. ww. afzenden, zenden, verzenden, adrésseeren.

Abscbieben, hedr. ww. onr. afschuiven; eine Schuld von sich de schuld van zich afwerpen; ï. o. ww., m. h. den laatsten kegel werpen; (van paarden en rundvee), de melktanden verliezen; (fig.) m. «. zich wegpakken, zijne hiezen pakken.

Abschied, {-(e)s, mv. -e] m. afscheid, vaarwel, vertrek o.; verlofbrief, pas m., paspoort, ontslag o.; vonnis o., oorkonde v., arrest o.; hinter der Thür - nehmen, vertrekken zonder af Ie betalen; -saudienz v. afscheidsgehoor o., afscheidsaudiëntie v.; -suuflrilt in. laatste optreding v.; -sbesuch v. afscheidsbezoek o., afscheidsvisite •i.-,-sbricf m. afscheidsbrief m.; verlofpas, pas m., paspoort o ; -sfeier v. afscheidsfeest o.; -siiehür o., Z. -uudienz; -sgesang m. afscheidslied o.; -sgesuch o. verzoek o. om ontslag; -s'/rusz m. afscheidsgroet m.; -skarte v. afscheidskaartje o.; -skuss m. afscheidskus in.; -smahl o. afscheidsmaal o.; -spredigt v. afscheidspreek v.; -srede v. afscheidsrede v.; -sschmaus m. afscheidsfeest, afscheidsmaal o.; -sstandchen o. afscheids-serenade v.; -sstunde v. afscheidsuur, uur o. van vertrek; -stag m. dag m, van vertrek, dag van ontslag, verlofdag m.; -sihrane v. afscheidstranen v. mv.; -slrunh, -swein in. afscheidsdronk m., afsclieidswijn m.; -swunsch m. afscheidswensch, wensch m. bij het afscheid nemen; -szahre v., Z. -sthrane; -szcil v. tijd m. van bet vertrek.

Abschiefem, bedr. ww. afschilferen; 2. wed. ww. sich -, afschilferen, in schilfers afvallen.

Abscblelen, bedr. ww. jemn. elw. -, afloeren, iem. ter sluik aanzien om iets van hem te leeren.

Abschienen, bedr. ww. ein Rad -, beslaan; ein Dein -, spalken; it. de banden, de spalken afnemen; eine Grube afmeten.

Abscbiener, m. meter, opmeter m. der mijnen.

Abscbieszen, o. ww. onr., m. h. afschieten, voor de laatsle maal schieten, 2, m. s. afstorten; (van doek), verkleuren, afgeven, verschieten; n. bedr. ww. onr. afschieten, lossen, losbranden; jein. in het schieten overtreffen.

Abscbifien, o. ww., in. s. vertrekken (te scheep), van wal steken, onder zeil gaan; 2 bedr. ww. te water, te scheep verzenden, vervoeren.

Abschildern, bedr. ww. afschilderen, uilschilderen, schilderen; (lig.) beschrijven.

Abscbilderung, v. afschildering, schildering v.; (lig.) portret o., beschrijving, schildering v.

Abschindeu, bedr. ww. onr. afvillen, aftrekken; 2. wed. ww. (lig.) sich-, zich afmatten, zich vermoeien door den arbeid.

Abscbirren, bedr. ww. aftuigen.

Abscblacbten, bedr. ww. Z. schlachten.

Abscblacken, bedr. ww. afslakken, onl-slakken.

Abscbiaffen, bedr. ww. verslappen, ontspannen, slapper maken.

Abscblag, m., z.m. het omhouwen, vellen o.; het omgehakte of gevelde o.; de afval van dunne takken bij het kappen van hoornen; alloup m., afwatering, uitwatering v., verlaat o.; klein bijvertrek, kabinet o., alkoof v.; c in en - bekommen, terugstuiten, terugspringen, klutsen; auf -, op rekening; rabat o., korting v., verschil o.; -eiseno., Z, Schmie-deeisen.

Abscblagen, bedr. w.w. onr. ilie IVache met de trom de wacht het toeken geven om uiteen te gaan; ein llett afbreken, wegnemen, uit elk. nemen; eine 11 ruche -, wegbreken, afbreken; den /■'eind -, terugdrijven, afweren; sein Wasser -, wateren, zijn water loozen; (lig.) jemn. etw. -, weigeren, afslaan; eine Müuze -, afdrukken, stempelen; 2. o. ww. afslaan, in prijs verminderen, goedkooper w orden.

Abscblagewisch, m veegwisch m.

Abscblagig, byv. en b., Z. abschlaglich; weigerend.

Abschlaglich, bijv. en b. in vermindering, tot afkorting.

Abscblags-anlelbe, v. leening v. met jaarlüksche allossing; -zuhlunc, v. betaling v. op rekening.

Abscblagtisch, m. neerslaande tafel v., hangoor, keukentafel v.

Abscblammen, bedr. ww. Fisc/ie-, spe-

nen, den grondigen smaak doen verliezen; rfas Krz wasschen.

Absctalangeln sicb, Z. schlangeln.

Abschlarfen, liedr. ww. afsloffen.

Absctaleichen, o. ww. onr., Z. forlschlei-chen; 2. bedr. ww., Z. ahlisten.

Abachleifen, Ledr. ww. onr. afslüpen, po-lÜsten.tjescnaven^inAfesscr-, afslijpen, scherp maken; Schuhe -, afslijten, verslijten; eine Klimje -, slüpen, wetten, scherpen; (lig.) jem. -, beschaven, beschaafd maken; 2. reg. afslepen, sleden, ein Klcui -, door te laten slepen verslijten

Abscbleifer, m. afslijper, slijper, polijster m.

Abschleifsel, o., z m. afslijpscl o.

Abscbleimen, bedr. ww. van slijm zuiveren; den Zucker zuiveren, afschuimen.

Abschieiszen, bedr. ww., /.. ubnülzen; it. schleiszen.

Abschlemmen, Z. ahschliimmen.

Abschlendern, o.w vv. wegslen teren, slenterend heengaan.

AhschleïsUe r n, bedr. ww . afslingeren, afschudden.

Abscbleppen, bedr. ww. rfw.ter sluik, heimelijk wegnemen; ein Kleid abschlei-fen; 'i. wed. ww. sxch -, zich door het dragen van een zwaren last vermoeien.

Abschlendern, bedr. ww. wegslingeren, afslingeren; 2. o. ww. afspringen.

Abschlicbten, bedr. ww., /.. schlichten.

Abschlieszen, hedr. ww. onr. einen Ge-fungenen -, ontketenen, ontboeien; ein Schloss -, sluiten, afsluiten; l'rieden -.sluiten; 2.wed. ww. sich -, zich afzonderen.

Abseblieszlicb, bijv, en b. beslissend, stellig, bepaald, afdoend.

Abschlingern, hedr. ww. verbrijzelen.

Abschlüpfen, /,. entschlüpfen.

Abschlürfen, bedr. ww. afslurpen, afdrinken.

Abschiuss, m. o. vereffening, afrekening, afbelaling v.; sluiten o., sluiting v.

Absciiraack, m. bedorven smaak m.

Abscbraahen, hedr. ww. versmaden, smaadwoorden zeggen; 2. wed. ww . sich -, zich uitputten in het bezigen van smaadwoorden.

Absdimalern, Z. schmdlern.

Abscbmarotzen, bedr. w w. door tafel-schuimen erlangen.

Abschmatzeujbedr. ww, gedurig kussen, moede kussen.

Ahscbmauson, bedr. ww,, Z. abesxen; t. o, ww, ophouden te eten, te smullen.

AbEchmecken, bedr, ww. door den smaak kennen, proeven, smaken aan; 2, o, ww. een slechten smaak hebben, bedorven zijn.

Abscbmeicbeln, bedr. ww. door vleierijen of liefkoozingen verkrijgen.

Abscbraeiszen, bedr. ww. onr., Z. (ib-iverfen.

Abscbmelzen, bedr. ww , reg, afsmelten, doen smelten en afvallen; Butler-, behoorlijk smelten; 2, o, ww, onr, afsmelten, aHoopen; geheel smelten, wegsmelten,

Absebmieden, bedr, ww, ophouden te smeden, afsmeden.

Abschmieren, hedr, ww, slecht schrijven, afrotfelcn, afschrijven; (fig.) jem.-, afranselen, afrossen; 2. o.ww. afsmeren; 11, /.abschmulzen.

Abscbmierer, m. slecht afschrijver, naschrijver, letterdief m.

Absebmutzeu, o. ww. afgeven, de kleur loslaten.

Abscbnallen, hedr. ww. afgespen,losgespen.

Abscbnappen, o. ww. toespringen; losspringen; plotseling ophouden.

Abschnattern,tiedr.ww. snaterende voordragen.

Abscbneiden, hedr. ww. afsnijden; (fig.) jeinn. den ffef/ -, iem. den weg afsnijden,versperren, den doortocht beletten; ein Musier-, een patroon snijden naar een ander; 2, o.ww., Z. abslechen.

Abscbneider, -scbneiderin, afsnijder m., afsnijdster v.

Abscbneien, onp, ww, ophouden tesneeu-wen,

Abscbaellen, hedr. ww. elw. -, laten opspringen, aftrekken; afschieten; 2. o.ww.vee-ren en springen, afspringen, breken.

Abscbneuzen, bedr. ww. das Licht afsnuiten.

Abschnippe(l)n, bedr. ww, afpunten, punten,

AbECbnipperling, m,, Z, Abschniizel.

Abscbnitfc, m, afgesneden deel, afsnijdsel o.; hoofdstuk o., paragraaf, afdeeling v.; segment o.; cesuur, rusl v

Abscbnittleinj Z, abschniizel.

Abscbnittscbein, m, hoek in. van hel segment.

Abscbmttswiakelj hoek m. van een

segment.

Abscbnitzel, o. afsnijdsel o,, afval m., spanen v. mv.

Absehnltze(l)n, bedr. ww. afsnijden met kleine gedeelten.

Abscbnüren, bedr. ww. losbinden, losmaken, Z. aufschuur en; atbinden; met een touwtje teekenen, merken; 2, o, ww. sich -. zich worgen,

Abschnurren, hedr, ww,, Z, abbettlen; 2, o, ww, wegsnorren,

Absehocken, bedr, ww, bü schokken of zestigtallen lellen, verknopen, afdeden.

AbGchöpfen, bedr. ww. afscheppen; den Hahm de melk afroomen.

Abschoss, m., Z. Abfahrtsgetd, Nacti-steuer; -pllichtig, onderhevig aan belasting wegens vertrek; -recht o,. Z, Abfahrlsrecht.

Absohrasen, bedr. ww. schuin afsnijden, afschaven, overdwars hehakken, schuinen.

Abschrammon, hedr. ww., Z. abschürfen

Abscbrauben, bedr, ww, afschroeven, losschroeven, ,

Abscbrecïiezï, bedr, ww, verschrikken;

afschrikken; dooriems. vrees, door iems. schrik erlangen; ettv. lieiszes besprenkelen.

Abschrei.be-gebühr,v.,-geld,o.kopieer-loon o.

Abschreiben, bedr. ww. onr. afschrüven, kopieeren, in het net schrijven; die Feder -, verslijten (niet schrijven); seine .Sc/m/lt;Z -,eene schuld afdoen door af te schrijven; emen^M/quot;-trafi -, afschrijven, terugnemen.

Abschreiber, -schreiberin, afschrijver, kopiist m.. afschrijfster v.; letterdief m.

Abscbreiberei, v., z. m. beroep o. van afschrijver, pennelikkerij v.; kopij v.; letterdieverij v.

Abscbreien, bedr. ww. onr. afschreeu-wen, door schreeuwen bekend maken; door schreeuwen vermoeien; jemn. elw. -, door schreeuwen erlangen van; 2. wed. ww.sicA-, zich moede schreeuwen, zich overschreeuwen.

Abschreiten, bedr. ww. onr. met schreden passen, met voetstappen meten, onder het gaan meten; 2. o. ww. (fig.) voti elw. zich verwijderen, heengaan.

Abscbrift, v. afschrift o., kopij v.

Abscbriftlicb, bijv. en b., volgens afschrift; door afschrift.

Abschröpfen, bedr. ww., den IVeizen -, toppen; jemn. Itlul koppen; jemn. door koppen verzwakken, uitputten; (fig.) Z. aus-saugen.

Abscbroke, v., Z. Schrotmeiszel.

Abscbroten, bedr. ww. afrollen; ein Slück Eisen afhakken; rfen Draht afbreken; (van vee), afvreten, afgrazen; eine Quelle atlei-den; einen Gruhen -, de behoorlijke schuinte, het talud geven.

Abschuitern, bedr. ww. van den schouder nemen.

Abscbüppen, Z. abschaufeln.

Abscbuppen, bedr. ww. afschubben, de schubben wegschrappen.

Abschur, v., Z. Schur.

Abscbdifen, bedr. ww. afschaven, afschrappen, schrammen.

Abscburren, o. ww. met een dof geluid zich verwüderen.

Abscliürzen,bedr. ww. vrij laten hangen.

A^jscbucs, val m., ontlasting v.; steile helling v., sprong m.; (van eene kleur), verschieten; verbleeken o., verandering v.

Abscbüssifr, bijv. en b. hellend, afhangend, steil; verschietend.

Abscbüssigkeit, v. helling,glooiing, buiging, schuinte v.

Abscbütteln, bedr. ww. afschudden, afwerpen; jem. iem. duchtig doorhalen, berispen.

Abscbütten, bedr. ww. afschudden, afnemen.

Abscbüttsel, o.door den wind afgeslagen vrucht v.

Abscbützen, bedr. ww. das ÏVasser -, door eene val- of schuifdeur tegenhouden, schutten; *2. o. ww. ophouden.

Abscbwacben, Z. entkrdften.

Abscbwanken, o. ww, zich met wankelende schreden verwijderen.

Abscbwanzeln, bedr. ww., /..abschihei-cheln.

Abacbwaren, o. ww. onr., m. s. afzworen, zweren en afvallen; m. h. ophouden te-zweren.

Abscbwarmen, o. ww., m. h. ophouden te zwermen; m. s. al zwermende zich verwüderen; 2. wed. ww. sich zich door zwermen afmatten.

Abscbwarten, bedr. ww. de zwoord afdoen, afsnyden.

Abscbwarzen, bedr. ww. goed, behoorlijk zwart maken; -2. o. ww. de zwarte kleur afgeven.

Abscbwatzen, bedr. ww. door praten ol gebabbel verkrijgen, aipraten, bepraten.

Abscbwefeln, bedr. ww. ontzwavelen; goed zwavelen, doorzwavelen.

Abscbweif, m. afdwaling, afwijking v.

Abscbweifen, bedr. ww. afspoelen; 2. o. ww. vom JVefj -, zich verwyderen, afdwalen van.

Abscbweifend, bijv. n. uitweidend, wijd-loopig, omslachtig.

Abscbwelgea (sicb), wed. ww.zichuit-putten door zwelgerijen.

Abscbwemmen, bedr. ww. laten drijven, vlotten; e^:.n Pferd laten zwemmen, in het wed brengen; die Haute -, reinigen.

Abscbwenden, bedr. ww. verwoesten.

Abscbwealten, bedr. ww. reinigen, door schudden omspoelen; 2. wed. ww. sich zich wenden, zich omkeeren.

Abscbwimmen, o. ww. onr. zich met zwemmen verwyderen, afzwemmen; 2. wed. ww. sich -, zich vermoeien met zwemmen.

Abscbwindeln, bedr. ww. door zwende-laryen verkrijgen, aftroggelen.

Abscbwinden, o. ww. onr. ongevoelig, onmerkbaar of langzamerhand vermageren, verzwakken, uilteren.

Abscbwingen, bedr. ww. onr. afschudden; Flachs -, /. schwuiQen; 2. wed. ww. sich vom Pferde -, afspringen, van het paard springen.

Abscbwirren, o. ww. wegsnorren.

Abscbwitzen, bedr. ww die Haute in den zweetkuil brengen; eine Krankheit -,dooi' zweden genezen van; 2. wed. ww. sich door zweeten verzwakken; m. /t. ophouden te zwee-ten.

A'jscbwören, bedr. ww. einen Eid -, zweren, doen; seinenGlauben afzweren, verzaken; eine Schuld met een eed ontkennen, loochenen.

Abscbwung, m. afzwenking v. van hot paard.

Absegeln, o. ww. onder zeil gaan, vertrekken, uitzeilen; -2. bedr. ww. met zeilen breken, verbrijzelen.

Absebbar, bijv. en b. afzienbaar.

Abseben, bedr. ww. onr. afzien van, de oogen afwenden van; het eind, het uiteinde

zien van, zien tot aan het eind; (fig.) doordringen, begrijpen, zien, vatten, lieoordeelen; die Gelegcnheit bespieden, afzien;

-, van iem. iets afzien, iets leeren door het te zien doen; 2. o. zelfst. (naar iets), mikken o.; (lig.) doel, plan o., bedoeling v., Inzicht o.;vizier o., kijkliordje o.

Abseide, v., z. m. tloretzijde v., filozel v, llorellint o.

Abseifen, bedr. ww. de zeep afnemen van; Seide met zeep wasschen.

Abseigen, Z. ubseihen.

Abseigem, bedr. ww. loodrecht uithollen; met een dieplood peilen, meten; ophouden met uitwasemen.

Abseihen, bedr. ww. laten doorzeven, doorzijgen, liltreeren; laten uitdruipen, uil-lekken.

Abseihküpe, v., Z. StellbotHch.

Absein, o. ww. onr. afgebroken zijn; weg zijn, verwijderd zijn; af zijn.

Abseite, v. achtergevel m., achterzijde, keerzijde v.

Abselten, bljw. van wege, van den kant van.

Abseitig, bijv. nw. afgelegen, verwijderd, ter zyde, zijdelings(ch).

Abseits,bijw. ter zijde, afgezonderd, in hel bgzonder.

Absendsn, bedr. ww. reg. en onr. afzenden, afvaardigen, zenden, verzenden.

Absender, senderln, afzender m., afzendster v.

Absendvmg, v. afzending, afvaardiging, verzending v.; -slag m. dag m. van verzending, verzenddag m.

Absengen, bedr. ww. afzongen.

Absenken, bedr. ww. afleggen; einen Schacht uilbollen, doorboren.

Absenker, m. aflegger m.

Absent, liijv. nw. afwezig.

Absentiren (slch), wed. ww. zich ver-wljderen.

Absenz, (-en) v. afwezigheid v.; -lisle v., lijst v. der afwezigen.

Absetzbar, bijv. nw. afzetbaar, wat afgezet kan worden.

Abseticisteme, v. ontvanger m.

Absetzen, bedr. ww. nederzetten, neder-leggen; afwerpen; Sleine -, afzetten, slaan; cine Handschrift -, afzeilen, geheel zetlen; ein Wort afbreken; Kleider-,/.ab(lanhen; Waar en -, afzetten, verkoopen; ein Kalb -, spenen; ein Lied -, zetten, op muziek brengen; 2. o. ww., in. h. afgaan, veranderen; (van kleuren), afsteken; tm Heden -, ophouden,stilhouden; 3. onp. ww. es winl Sclildije-,er zullen klappen vallen, uitgedeeld worden.

Absetzer, m. hij, die afzet, nederlegt, verkoopt amp;; verkooper, debiteur m.

Absetz-ferkel, -füllen, -kalb,-lamtn, o. keu, veulen, kalf, lam o. dat gespeend is; -lisch, een disch, waarop men de spijzen zet, die van de tafel komen of die nog op tafel moeien gezel worden.

Absetzung, v.,Z. ahselzen: it. afzetting; rust, pauze v.; -sdeeret, -surtheil o. besluit, vonnis o. tot ontzetting.

Abseyn, Z. absein.

Absicheln, bedr. ww. met den sikkel afmaaien.

Absicht, v. bedoeling v., voornemen, oogmerk, Inzicht, doel o.; in - auf, met. betrekking tot, ten opzichle van.

Abslchtlich, bijv. en b. opzettelgk, met opzet, expres.

Absichtllchlieit, v. bedoeling v., vooraf gemaakt plan, opzet o.

Ah!5icht(s los, b(iv. en b. zonder opzet, zonder oogmerk.

Absickern, Z. absintern.

Absiden, Apsiden, v. mv. keerpunten o. mv. in de loopbaan eener planeet.

Absieben, bedr. ww. afzitten.

AbsiedeJn, o. ww. zich elders metterwoon vestigen.

Absieden, bedr. ww. onr. afkoken, uitkoken.

Absingen, bedr. ww. onr. zingen, afzingen, geheel zingen; 2. o. ww. voor de laatste maal zingen; 3. wed. ww. sich -, zich vermoeien door veel zingen.

Absinken, Z. sinken.

Absintern, o. ww. doorzijpelen, door-zweeten.

Absinth, (-(e)s, mv. -e) m., Z. Wermulh.

Absitzen, o. ww. onr., m. h. zitten, verwijderd zitten van; it. m. s voïïi Pferde -, van hel paard stijgen, afstijger; i. bedr. ww. onr. eine Schuld -, afdoen door gevangen lezilten; Kleider -, met zitten verslijten.

Absocken, bedr. ww., Z. ablröpfeln.

Absohlen, bedr. ww., Z. abnutzen.

Absold, (-(c)s, mv. -e) ni. overschot o., rest v. van tiet loon van een bediende, dien men weggezonden heeft.

Absolden, bedr. ww. het loon geven en wegzenden.

Absolut, bijv. en b. volstrekt,bepaald, Z. unbeziehlich, unbedingf.

Absolution, v. vrijspraak v., ontslag o. van een schuldige; absolutie, kwijtschelding, vergeving v.

Absolitismus, m. absolulisme,onbeperkt besluur o., onbeperkle alleenheerscbappU v.

Absolutist, {-en, mv. -en) m.aanhanger, voorstander m. van de orbeperktealleenheer-schappij, absolutist m.

Absolutistisch, bijv. nw. onbeperkt, volstrekt; van een absolutist.

Absoiviren, bedr. ww. vrijspreken, vergeven, kwijtschelden.

Absonderbar, bijv en b. scheidbaar.

Absonderlich, bijv. nw. Z. absonderbar.

Absonderlich, bijv. en b, Z. besonder, besonders; 11. seltsam.

Absonderlichkeit, v., Z. Snnderbfirkeit.

Absondern, bedr. ww. schelden,afzonderen; ein lieer -,afzonderen;;! wed. ww.sich -, zich afzonderen, zich afscheiden, scheiden.

Absonderung, v. afzondering, afscheiding v., scheiding v., Z. absondern. -sansehen o. aanzien dei' afzonderlijke deden; -sgefiiss o. afzonderingsvat o.; -sorgan, o. orgaan o. voor de afscheiding; -sstrxch ra. scheidingslijn v,, dwarsstreepje o.; -svermugen o. afzonderings-vermogen v.; -szeichen o. scheidteeken o., komma v.

Absonalg, liijv. en 'i. legen dezonneslra-len beschul, niet door de zon verlicht.

Absorbiren, hedr. ww. Inzuigen, opzui gen, opslorpen.

Absorgen (sich), wed. ww. door zorg verleerd worden, zich door zorgen uitputten.

Abspalten, hedr. ww. onr. atspHjten, af-klooven;i. wed. wvv.sicA -,spiyten, scheuren.

Abopangeln, Z. abstechen.

Abspanen, /.. entwöhnen.

Abspannen, hedr. ww. ontspannen, af-spannen^emPislnl -,laten afgaan; diePferde-, afspannen, uitspannen.

Abspaostig, Ijijv. en Ij. ongenegen,ongetrouw, afvallig.

Absparen, hedr. ww. uit spaarzaamheid onthouden.

Abspeisen, Ijeilr. ww. etiv. -, eten, opeten; jein. -, spijzigen, voeden; i. o. ww. het maal eindigen, afeten.

Absperren, hedr. ww., Z. versperren.

Abspiegeln, hedr. ww.afspiegelen,weerkaatsen; -2. wed. ww. sich zich als in een spiegel vertoonen.

Abspielen, hedr. ww. ein Lied -, afspelen, spelen; (Hg.) sich fast die Finger-, ioo-lang spelen lot men de vingers hijna niet meer gebruiken kan; seine Schuld zich door het spel kwijlen van.

Abspieszen, hedr. ww. met eene spiels of vork afhalen.

Abspindeln, hedr. ww. afwinden.

Abspinnen, hedr. ww. afsplnnen; sich fast die Finger -, zoolang spinnen lot men zijne vingers hljna niet racer kan bewegen; eine Schuld -, door spinnen voldoen.

Abspitzeti, hedr. ww. afpunten; aftoppen; rael den hlkhamcr afhouwen.

Absplittern, hedr. ww. afsplinteren; 2. o. ww. afsplinteren, hij splinters afvallen.

Abspötteln, hedr. ww. door spotternijen hekoraen.

Abspotten, Z. abspulleln.

Absprache, v., Z Abrede

Absprechea, hedr. ww. jeinn. etw. -, ontkennen, betwisten; ontnemen, benemen; das l.eben -,ter dood veroordeelen; eine Sache-, Z. besprechen, verabreden; 11. o. ww. über ehv. -, uitspraak doen over, oordeelen over, beslissen omtrent.

Absprechend, bijv. en b. alles heslissend, meesterachtig, aanmatigend.

Absprecber, -sprecherin, man ra., vrouw v., die alles beslist, lnoordeelt, bespreekt amp;.

Abspreeherei, v., z. ra. voorbarig oordeelen o., gewoonte v. om alles te beslissen, te heoordeelen, te bespreken.

Absprecherisch, hljv en h. voorbarig oordeelend, beslissend, aanmatigend.

Absprelzen, hedr. ww. stullen, onderstutten, onderschragen.

Absprengen, hedr. ww. laten springen, doen afspringen; 2. o. ww. hard wegloopen, in alle haast heengaan, wegrennen.

Absprisszen, Z. abstammen.

Abspringen, o. ww. onr. afspringen, springen, terugspringen, terugstuiten; von einer Meining op eenmaal van meening veranderen; -2. wed. ww. sich -, zich moede springen.

Abspritzen, hedr. ww. door spuitenver-wijderen; -2. o. ww., in. s. spatten van; it. m. h. ophouden niet spuiten.

Abspross, m., Z. Abspriisslimj.

Absprossen, Z. abstammen.

Absprössling, ra. afstamraellng,nakome-llng m. en v.; vrucht v., gevolg o.

Abspruch, ra. uitspraak v., vonnis o.

Absprung, Z. Seitensprmg; (lig.) plotselinge verandering v., afdwaling, uitweiding v.

Absprungswinke), nt. uitvalshoek, le-rugkaatsinghoek m.

Abspulen, hedr. ww. afwinden, geheel afwinden.

AV,spuien, hedr. ww. afspoelen, uitspoelen, wasschen, reinigen; (lig.) door spoelen of wasschen verwijderen; die Leber -, drinken.

Abspuier, -spuicrln, hij of zij, die afwindt.

Abspülicbt, Z. SpüHchl; it. Spillwasser.

Abstahlen, hedr. ww. zoo hard maken als staal, verstalen, harden.

Abstamm, ra. ras o., nakomelingschap v.

Abstammeln, hedr. ww. stamelende voordragen.

Abstammen, o. ww. afstammen, gesproten zijn uit; afgeleid zijn.

Abstammen, bedr. ww. van den stam nemen.

Abstammling, m., Z. Abkömmting.

Abstammung, v. afstammen o., afstamming, afkomst v.; afleiding, etymologie v.; -stafel v., Stammtafet.

Abstampeln, abstempeln.

Abstampfen, bedr. ww. etw. -, met don stamper afnemen; door stampen afslijten; stampen, afstampen, behoorlijk stampen.

Abstand, m. afstand m., wydte v.; verschil o.; afstand doen o., afzien o. van.

Abstander, m. bedorven, doode boom ra.

Abstaudig, bijv. nw. vergaan, bedorven, dood.

Abstands-geld, geld o., waarvoor men van zijn recht afziet; -winkel rn. hoek m., onder welken eene planeet van de zon schijnt af te slaan.

Abstappeln, bedr. ww . afstapelen.

Abstatten, bedr. ww. ftesuche brengen, afleggen; Dank dank betuigen, bedanken; seine Schuldigkeit zich kwijlen van zijn

Absfcrahlen, o. ww. afstralen, afgestraald zijn; 2. hedr. ww. afstralen van.

Abstrebekraft, v. middelpuntvliedende kracht v.

Abstreben, hedr. ww. streven om af te komen van het middelpunt.

Abstreich, m., z. m. in in vermindering; -baum m., Z. Slreichbaum; -breit o., Z. Absireicher; -eisen o, Z. Slreichbaum; -feilc v. eene vijl v. om geüjk te maken.

Ai streicben, hedr. ww. onr. door strijken wegnemen, afstrijken, strijken; ein Kind

met roeden slaan; ein Feld -, afstroopen; 2. o. ww., m. fi. ophouden kuit te schieten; it. m. 5. de nestjes verlaten; wegsluipen, het hazenpad kiezen.

Abstreicber, m. schrapper, krabber m., schaafijzer, schaafmes o.

Abstrciffcar, byv. nw. afstroopbaar.

Abstreifen, bedr. ww. afstroopen, villen, afhalen, aftrekken; eine Gefjend alloopen; 2. o. ww. afdwalen; (fig.) zich verwijderen.

Abstreifer, m., Z. Absireicher.

Abstreiten, bedr. ww.onr. dooreen strijd, een twist of een proces ontnemen, betwisten.

Abstricii, m. wat men wegneemt door even met de hand er over of langs te gaan; slak v., vuil, schuim o.; -blei o. schuimlood o.

Abstricken, bedr. ww. afbreien; eine Schuld met breien voldoen; jem. -, afronse-len, rossen; jemn. elw. ontfutselen.

Abstrie^eln, bedr. ww. roskammen; (fig.) jem. -, afrossen, afranselen.

Abströmen, bedr. ww., /./loszen, abspü-len; 2. o. ww. afstroomen, alloopen; (fig.) zich verstrooien, ui tee n gaa j ;.

Abstrossen, bedr. ww. het erts bij lagen winnen.

Abstrus, bijv. en b. duister, moeielijk te verstaan.

Ahstüclse(l)n, bedr. ww. in kleine stukken scheiden.

Abstudiren (sich), wed. ww. zich afmatten, zich vermoeien door veel studeeren.

Abstufen, bedr. ww. uithouwen met trappen, trapswijze uithouwen; (lig.) die Farben -, schakeeren.

Abstufung, v. trappen m., treden v. mv. in de rots-, (lig.) trapsgewijze overgang m.; ineensmelting v., schakeering v.; overgang m., trap of plaats v. eener noot op den notenbalk.

Abstülpen, bedr. ww. einen Hut -, den opgeslagen rand neerlaten.

Ahstumpfen, bedr. ww. slomp maken; abfj est um]) fier Key el, afgeknotte kegel m.; (fig.) verstompen, verzwakken; i. o. ww. zwak,ongevoelig worden; (lig.) stompzinnig,domworden.

Abstumpfunjr, v. afknotting, afstomping v.; (fig.) verstomping, verzwakking v.

Abstiirmen, bedr. ww. door den storm afgerukt, medegesleept worden, afwaaien; 2. o. ww., m. h. ophouden te stormen; (fig.) m. •?. woedend heengaan.

Absturz, m. val m.; afgrond m., steilte v.

Abstürzen, bedr. ww. nederstorten, afwerpen; sich den Hals met naar beneden vallen den hals breken; 2. o. ww. afvallen, zich nederstorten in.

Abstutzen, bedr. ww. afpunten, korten; einen Baum -, toppen; abgeitulzf, afgeknot, afgestompt, gekort.

Abstiitzen, bedr. ww.. Z. abspreizen.

Absucben, bedr. ww. afzoeken; ein Feld -, doorzoeken.

Absud, (-(e).?) m., z. m. afkoken, afkooksel o.

Afcsudeln, Z. absmieren.

Absumpfen. bedr. ww. een moerassigen grond, een moeras droogmaken.

Absurd, bijv. nw. ongerijmd, zot, belachelijk, bespottelijk.

Absurditat, v. ongerijmdheid, belachelijkheid, zotheid v.

Absüszeu, bedr. ww. zoeten, zoetmaken, suikeren

Abt, {Abl[e)s, mv. Aeble) m. abt m.; den - reilen lassen, de rol van de klos laten loo-pen; wie der - smjl, so anlworten die M One he, zoo de heer, zoo de knecht; -shut m. mijter m.; -switrde v. waardigheid v. van abt.

Abtafeln, Z. abspeisen (o. ww.).

Abtafeln, Z. tdfeln.

Abtalteln, bedr. ww. aftakelen, onttakelen, aftuigen.

Abtaazea, o. ww., m. s. dansende heengaan, wegdansen; it. m. h. een dans eindigen, afdansen; 2. bedr. ww. al dansende wegnemen, bederven, verslijten; 3. wed. ww. sich zich met dansen vermoeien, afmatten.

Abtaucben, o. ww. onderduiken; 2. bedr. ww. onderdompelen, indompelen; it. door onderdompeling schoonmaken.

Abtaumelen, ü. ww. aftuimelen.

Abtausjcb, m. ruiling, afruiling v.

AbtauEcben, bedr. ww. door ruiling verkrijgen.

Abtei, {-en) v. abdij v.

Abteiiicb, bijv. nw. wat den ab!, de abdis, de abdij aangaat.

Abteufen, bedr. ww. uithollen, dieper maken.

Abteufer, m. mijnwerker, bergwerker m.

Abtbauen, o. ww. afdooien, ontdooien; i. bedr. ww. de oppervlakte doen smelten, afdooien.

Abtbei!, m., Z. Antheil.

Abtbeilen, l)edr. ww. afdeelen, rangschikken in klassen; seine Kinder-, Z. abscJieideu; 2. o. ww., de erfenis verdoelen, den boedel scheiden.

Abtbeili?:, bijv. in bezit van een deel.

Abtbeiligen, bedr. ww. in het bezit stellen van een aandeel, van een lijftocht.

Abtbeilung, v. afdeeling, verdeeling,schei-dingv., klassificalie v., onderdeel,hoofdstuko.; -szeichen o. afdeelingsteeken,d warsstreepje o.

Abtbun, bedr. ww. onr. afdoen, afnemen, afleggen; einen Streit -, afmaken, eindigen, ten einde brengen, afdoen; abgeihan, afgedaan.

ten pinde geliracht; afmaken, doorten, Ier dood brengen, terechtstellen; 2. o. ww. zich losmaken, ontdoen.

Abtiigen, Z. tilgen.

Aebtlich, Z. ableilich.'

Aebtin, Aebtissin, Ahtissin, abdis V.

Abtoben, Z. nusfoben.

Abtödten, bcdr. ww. doen sterven; (lig.) onderdrukken, uitdooven.

Abtorkeiu, o. ww., Z. ablaumeln.

Abtrab, m. detachement o., afgezonden of afgescheiden troep m.

Abtraben, o. ww. wegdraven, in een draf w eggaan.

Abtrag, m. het overschot van de tafel, Z. Ahhuh; betaling, voldoening v., lerughelalen, voldoen o.; cüns m., grondpacht v.; schadevergoeding, schadeloosstelling v.; opbrengst v.

Abtragen, bedr. ww. onr. afdragen, afbreken, [oplireken; den Tisch -, afnemen; den i'alkcn -, temmen; die Schuld -, betalen; ein Kleid -, afdragen, verslijten; 2. wed. ww. sich -, versleten, afgedragen worden.

Abtragverkaufer, m. crallonnenr m.

Abtrampeln, bedr, ww. door trappelen verwijderen; 2. o. ww. zich trappelende verwijderen.

Abtranken, bedr. ww. behoorlijk laten drinken.

Abtrappeln, Z. abtrampeln.

Ahtrauern, o. ww. lichten rouw dragen; it. Z. austrauern; 2. wed. ww. sich -, door droefheid verleerd worden.

Abtraufeln, /.. ablriefen, ablriipfeln.

Abtreibe-bier, o. bier o. na den afloop van den arbeid; -herd. /.. 1'reibeherd; -lohn m. loon o. voor afdrijven; -millet o. afdrijvend middel o.; -ofen, -torf m. afdrijvers-oven m., -turf m.

Abtreibeu, bedr. ww. onr. den Feind -, terugdrijven; uildrijven, ontzetten; die Leibes-frucht -, afdrgven; afdrijven, zuiveren, lonteren, kapelleeren; Pferde -, afdrijven, afrijden; ein abgelriebenes l'fcrd, uitgemergeld, afgewerkt; 2. o. ww. afdrijven.

Abtrelber, m. zuiveraar, afdrijver, lou-tcraar m.; -lohn m., Z. Jbtreibelnhn.

Abtreibunir, v. zuiveren, louteren, afdrijven o., zuivering, loutering v.; afdrijving v.

Abtreimen, bedr ww. losmaken, lostornen; (lig.) scheiden, afscheuren.

Abtrennbar, -trennlich, bijv. en b. scheidbaar.

Abtreten, o. ww. onr. aftreden, terug-treden; it. sterven; ron etw. -, afzien van, laten varen; bei jemn. -, afstappen bij; 2. liedr. ww. aflreden, alloopen-, (lig.) jemn., etw. -, afstaan; sein Amt -, nederleggen; einen Zins -, overdragen.

Abtretbar, bijv. nw. vervreemdbaar.

Abtreter, m. die afstand doel, overlaat amp;; 11. voetkleed, vloerkleed o.

Abtreugeu, o. ww.drogen,droog worden.

Abtrieb, vellen van hout o.; ontzei o., ontzetting v.; -schlag m. gedeelte van het bosch, waar boomen geveld worden; -sreeht o. recht om zijn vee op vreemde velden te drijven.

Abtrlefen, o. ww. afdruipen, aflekken, lekken; (lig.) es wird dabei etw. für ihn -, er zal voor hem wel wat afvallen, overschieten.

Abtrift, v., z. m. drijfrecht o.; afdrijving, drift v., afvallen o.

Abtmiern, bedr. ww. met eene trillende stem zingen, neurien; 2. o. ww. neuriënde heengaan.

Abtrinlcen, bedr. ww. afdrinken; jent. -, meer drinken dan een ander, iem. in het drinken overlreffen; eine Schuld -, zich met drinken betaling verschaffen.

AbtrippelQ, o. ww. wegtrippelen, weg-dribbelen.

Abtrittj m. heengaan o.; dood m.; intrek m.; (lig.) afzien van, laten varen o.: trede v., atlred m.; rus!, v.; heimelijk gemak, sekreet o.; de struiken die een gejaagd hert neder treedt; -sgeld o. geld o. waarvoor men afziet van; -sgrube v. sekreetput, beerput v.; -smerk-mal o. spoor o.; -spredigt v., Z. Abzugs-pre-digt: -sraumer m. sckreelmimer m.

Abtrocknen, bcdr. ww. afdrogen; afvegen; 2. o. ww. drogen, Z. austrocknen, ver-trocknen.

Abtrollen, o. ww. zich verwijderen.

Abtrommeln, bedr. ww. aftrommelen; afroffelen; it. Z. austrimmetn; 2. o. ww. den aftocht slaan; ophoudei Ie trommelen.

A',ti oia-ïion, bedr. ww. in blokken houwen.

Abtrompeten, bedr. ww. op de trompet blazen.

Abtropf-bank, y. lekbank, aanrechtbank v.; -breit o. lekplank v.; -knrb m. druipkorf m., druipmand v.; -trog m. lekzak m.

Abtröpfeln, -tropfen, o. ww. afdroppelen, afdruipen, doorzijgen; 2. bedr. ww. doen afdruipen, afdroppelen.

Abtrotzen, bedr. ww. afpersen.

Abtrümmern, o. ww. in stukken vallen; 2. bedr. ww. aan stukken slaan, afslaan.

Abtrumpfen.liedr. ww.aftroeven;jewin. zijn vet geven.

Abtrünnig, bijv. en b. oproerig, afvallig, ontrouw.

Abtrünnigkeit, v., z.m. afvallen, over-loopen o., desertie v.; afval m.; verzaken o., verzaking v.

Abtruppen, o. ww. bij troepen vertrekken.

Abtummeln, wei. ww. sich -, zich door haasten en reppen vermoeien, aftobben.

Abtünchon, bedt. ww. afwillen.

Abtupfen, Z. abdupfen.

Abtuschen, bedr. ww. met zwart krijt of Ooslindischen inkt teekenen.

Abtuten, bedr. ww. loeiende voordragen, door toeten bekend maken; 2. o. ww. ophouden met loeten.

Abundanz, v. overvloed m.

Aburtheilen, bedr. ww door een vonnis

ontzetten uit, ontnemen, 2. o. ww een eindvonnis uitsprekcD.

Aburtheln, Z. ahurtfieilen.

Abusiv, bijv. en b., Z. missbrauchlich.

Abvertlienen, hedr. \vw. met werken verdienen; einc Schuld eene schuld met werken voldoen, aanverdienen.

Abverlangen, Z. verlangen, oifordern.

Abvieren, liedr. ww vierkant maken; vieren; (lig.) polijsten; abtjevierl, listig, slim, geslepen.

Abvisiren, Z. absehen,abaugeln; schiilzen.

Abwachen (sich), wed. ww. zich door waken uitputten.

Ahwachsen, o. ww. onr.,m. s. afgroeien; 2. m. h. ophouden te groeien.

Abwac'.ieïn, hedr. ww. afschudden, afwikkelen-, afrossen; i. o. ww., Z. ahwatscheln.

Abwape, v., z.m. verschil o. tusschen hoogte en diepte (door waterpassen gevonden).

AbwageTsiasten, m. kast v. waarin afgewogen wordt.

Ahwagen, hodr. ww. reg. onr. afwegen, Z. wtigen; waterpassen nivelleeron; seine H'orle afmeten, afwegen; das Abgewogene, het afgewogene, het gewogene o.

Ab vager, m. afweger, waterpasser, nl-velleur m.

Ab-waiung, v. waterpassen o., waterpassing, nivelleering v.; -skunst v., Abwayekunst v. nivelieerkunst v.

Aburallien, hedr. ww. afwalken, afpersen-, (fig.) jein. afrossen, afranselen.

Abwalzen, hedr. ww. afwalsen; 2. wed. ww. sich -, zich door veel walsen vermoeien.

Abwa'zen, hedr. ww. afwentelen, wegrollen, voortrollen; elu\ von sich van den hals schuiven, van zich afwenden.

Abwa'.zung, v. overgang m., overerving v. van een recht.

A'?wair sen, z, nbprïuieln.

Abwandelbar, /. wnmlelbnr.

Abwandeln, Z. umwandel».

Abwandern, o. ww. heengaan, vertrekken; 2. wed. ww. sich zich door veel loepen of reizen vermoeien.

Abwandlung-, v. vervoeging, verbuiging, buiging v.

Abwanken, o. ww. wankelend heengaan.

Abwarmen, hedr. ww. goed, behoorlijk warmen, heet maken.

Abwarnen, hedr. ww.waarschuwen voor, afraden, ontraden.

Abwarten, hedr. ww. afwachten, wachten op; einen Kranken -, oppassen, verplegen; sein[em) 4ml(e) -, waarnemen.

Ahwarts, bijw. naar beneden, benedenwaarts-, ter zijde; - (lieszen, afvloeien; strom-, stroomafwaarts naar beneden; -gekehrf, afgewend; - hangen, stelten, scheef.

Abwasche, v., Z. Abwaschen.

Abwascben, hedr. ww. onr. afwasschen, met wasschen afslijten; eine Schuld -, met wasschen betalen; (tig.) reinigen, zuiveren.

Abwasch-fass, -wasser, o.,Z. ffasch-becken, -schüssel, -wasser.

Abwassern, hedr. ww aftappen, het water laten atloopen; weeken, laten weeken.

Abwatscbeln, o. ww. wankelend heengaan.

Abweben, bedr. ww. afweven.

Abwechsel,m.disconto o.;ruilhandel,wis-selhandel m.; afwisseling v.

Abwecbseln, o. ww. afwisselen, veranderen; elk. beurtelings opvolgen; veranderen; 2. bedr. ww. inwisselen; die H^rache -, Z. ab-liisen.

Abwechselnd, bijv. en h. afwisselend, veranderlijk, ongestadig; beurtelingsch, beurtelings.

Abwechs(e)luiig, v. vernndering, afwisseling v.; verscheidenheid, variatiev.;-SM)eise, bijw. beurtelings, afwisselend.

ATïwedeln, bedr. ww. afwaaien, afslaan met den waaier.

Ahw eg, m. zijweg, verkeerde weg, dwaalweg m.

Abwegig-, bijv. nw. zijwegen hebbende.

Abwegs, bijw. van den weg af.

Abwegsam, bijv. en b, afgelegen; doorsneden van zijwegen.

Abweben, hedr. ww. etw. -, afwaaien, afblazen; 2. onp. ww. es hat ab'jeweht; de storm beeft opgehouden, is bedaard.

Ahwebr, v., Z. Gegenwehr, Widerstand.

Abwehren, bedr. ww. afweren, terugdrijven-, verjagen, wegjagen; einen Stosz -, afweren, pareeren; (tig.) afwenden, beletten, verhinderen.

Abwehr-graben, m. sloot v. om (het vee) af ie weren;-miWcf,o. afwerend middel o.

Abwelche», o. ww. weeken, afweeken;-2. bedr. ww. weeken, losweeken; tiehoorlijk wecken; 3. o. ww. onr. afwijken, afdwalen; verwijderen van, afdwalen; verschillen.

Abweichend, bijv. en h. afwijkend;onregelmatig, verschillend.

Abweichungs-isoiupass, m.afwijkingskompas o.; -Itreis m. kring m. \an afwijking; -tafel v. tafel v. der afw ijkingen.

Abweidea, bedr. ww. afweiden, afgrazen; laten afgrazen.

Abweifon, bedr. ww. afhaspelen, afw inden.

Abweifeblecb, o. een zekere vorm ui.

Abweinen, bedr. ww. door weenen ver-krijgen;met tranen boeten; 2. wed. ww. sich -, zich moede schreien of weenen.

Abweis, m. afwijzing, weigering v.

Abweisen, bedr. ww. onr. afwijzen, verstoeten, weigeren; afschepen; den l'eind -, terugdrijven.

Abweiszen, hedr. ww. afwitten, behoorlijk witten; 2. o. ww. wit afgeven.

Abwelse-stein, -stock, m., Z. Rad-stliszer.

Abweisung, v., Z. abweisen; -sbescheid m. weigering v.; weigerend antwoord o.; -sspruch m. weigering, afwü'ing v.

Abweito, T. afstand m., wijdte, verwijde-ring v.

.ihvvelken, bedr. ww. verdrogen; 3. o. ww. verwelken.

Abwend'-ar, bijv. nw. afwendbaar, te ver'uinderen, tc voorkomen.

Abwc-mdbarkeit, v. atwendbaarheid o.

Abv« enden, bedr. ww. rcg. en onr.eiw.-afwenden, afweren; (flg.) afwenden, voorkomen, verhoeden, afleiden, afhouden; 2. wed. ww. sich von jemn. iem. verlaten, zichont-Iretken aan.

Abwendi^, ij ij v. nw. afkeerig, afvallig; - mac/ien, afkeerig maken, vervreemden.

Abwendlich. Z. (ibwtHldbüV.

Abwerfen, bedr. ww. onr. afwerpen, afgooien; den Reitei' Z. absetz6n;das Ccweih -, verliezen; eine ilruche wegnemen, afbreken; jen. meer oogen worpen dan; opbrengen;

1. o. ww. (van dieren), jongen werpen en ophouden te werpen; 3. wed. ww.sic/tmiljemn.

oneonlg worden, twist krijgen.

Abwerfe-gabeljV. een werktuigo.,waarmede in de hoogovens de sinlols van den haard weggenomen worden; -ofcn, ni. zuiveringsoven m.

AbwertUen, Z. abivürdigen.

Ahwesen, o., Z. .-Ibwesenheit.

Ab'-vesen-ï, bijv. en b. afwezend; (lig.) afgetrokken, verstrooid.

Abwesenlieit, v. afwezigheid, afwezend-heid v.; verstrooidheid, gedachteloosheid v.

Abwesenheitsvormund, m. toeziende voogd, voogd m. voor een afwezigen persoon.

Ab-.vetten, bedr. ww. winnen door eene weddenschap.

Abweitern, o. ww. ophouden met on-weoren; (lig.) ophouden mot razen en schelden;

2. bedr. ww. eine Schwelle -, scliuin afkanten; abrjeioetlert, door wind cn weer gehard.

Atxvetzen, bedr. ww. afwetten; eiiiMes-sermet wetten afslijten, afwetten.

Abwichsen, bedr. ww. behoorlijk poetsen, afpoetsen-, afranselen, afrossen.

AbwicUelbar, bijv. nw. afwindbaar, af-wikkelbaar

Abwickeln, Ledr. ww. afwinden, afwikkelen.

Abwiegeln, bedr. ww. terugbrengen, le-rughouden.

Abwiegen, Z. ubwüQetl.

Ahwimmern, bedr. ww. door kennen verkrijgen.

Abwimpeln, bedr. ww. den wimpel afnemen van.

Abwlnde, o., Z. Gurnwin.de.

Abwinden, bedr. ww. afwinden; aflaten door middel van een katrol; 2. wed. ww. sich -, atloopen.

Abwiuder, -winderia, afwinder m., af-windster v., hij, zij, 'tie afwindt.

Abwinken, bedr. ww. het hoofd schudden ten teeken van weigering.

Ab-.vinseln, Z. ubwimmern

At;wirbelu, bedr. ww. afslaan;loswerve-len, losdraaien; ein Stuckchen -, roBo'.end voordragen; zingen, kweelen.

Abwirken, i)edr. ww. denTeiq -, behoorlijk kneden, afkneden; 7'ac/i -, afweven; die Haul-, afstroopen, aftrekken.

Abwirren, Z. enlwirren.

Abwiscben, bedr. ww. afvvisschen, afvegen; uitvlakken, uitvegen; 2. o. ww. wegsluipen.

Abwlscher, Z. Ifischer.

AbwiscUluinpen, m. wrijllap,wrijfdoek, vaatdoek m.

Aawischtuch, droogdoek, stofdoek m.

Abwittem, onp. ww. es hut abgewiltert. het onwoder is voorbij; 2. o. ww. door het weer afvallen, verweeren; 3. bedr. ww., Z. ubmerken.

Abwitzeln, bedr. ww. op spitsvondige wijze loochenen.

Ahwitzen, -wltzlgen, Z. wilzigen.

Abwogen, o. ww. zich golvende verwijderen.

Abvs'Ohnan, o. ww. op eenigen afstand wonen; 2. bedr. ww. eine Schuld -, door bewoning van een hui? zidi belalingverscliatfen voor;eiH Ximmer door wonen bosctuidigen.

Abwollen, bedr. ww. afwollen, de wol afwerken van.

Abwuchern, bedr. ww. door woeker ontnemen; ontwoekeren.

Abwuchs, m. misvorming v.

Abwürdigen, bedquot;, ww. verlagen in waarde; jem. vernederen,verlagen;afzeUen.

Abwurf, m. afwerpen o., opbrengst v.; afval ro., uitschot o.

Abwürfcln, bedr. ww. afdobbelen;j'c»!.-, Z. abwerfen.

Abwiirfig, l)ijv. iiw. ein -es fferd, dat gaarne afwerpt

Abwürgen, bedr. ww. den hals omdraaien, w urgen of worgen; verstikken, onderdrukken.

Abwuraeln, bedr. ww. ontwortelen.

Abwürzen, bedr. ww., behoorlijk kruiden; (fig.) jem. -, doorbalen.

Abwüthen, Z. auswiUheu.

Abzockern, bedr. ww., Z. abpfltyien.

A'czahlen, bed. ww. afbetalen, betalen, voldoen; doorbalen, hekelen.

A'-zaklen, bedr. ww. aftellen; al lellende afnemen.

Absahmen, Z. zdhmen.

Ahzahnon, o. ww., m. h. de laatste tanden krijgen ; 2 bedr. ww. ein Rad -, geheel aftanden.

Abzanken, bedr. ww. jenm. etw. -, door twisten of knorren verkrijgen; 2. wed. ww. sich -, zich moede Ivwslen, knorren.

Abaapfen,bedr. wv.aftappen; (lig.) jcinn.-, geld afhalen, afzetten.

Abzapfer, m. trokar m.

Abzappeln sicQ), wed. ww. zich moede spartelen, wegspartelen.

Abzasern, Z. ahfasern.

Abzaubern, bedr. ww. onttooveren; (tig.) door zijne aangename manieren verkrijgen.

Ahzaumeajliodr. ww aftoomen; 2. o. ww., Z. abschirren, absatleln.

AbzKunen, bedr. ww. omtuinen, door ccnc of ccn hek schcUXcn-, jemn. elw. door verplaatsing der haag ontnemen.

Abzausen, bedr. ww. aftrekken; 2. wed. ww. sich met elk. plukharen.

Abzechen, Z. ahlrinken.

Abzehnten, bedr. ww. tienden, tienden heffen van; 2. o. ww. tienoen betalen.

Abzehren, hedr. ww.afeten; eine .Schuld -, Z. aftessen, abtrinken; it. uitteren, doen vermageren; 2.0. ww., m. s. mager worden, vermageren; 3. wed. ww. sich uitgeput worden, verzwakken.

Abzeichen,o. kenteeken, ondersci.eidings-teeken o.

Abzeichnen, hod r. ww. afbakenen; af-teekenen, nateekenen; merken teckenen.

Abzerren, bedr. ww. aftrekken,losrukken.

Ahzetteln, bedr. ww. den geschoren ketting van een weefsel afnemen.

Abzeug, o., z. m., Ahgang, Ah [all

Abzieh-apparat, m., Z. Jbziehzeufj; -blase v. distilleerketel m.; -ftOf/e;i m. ver-schoonblad, vel o.; -burste v. de horstel ra. waarmede een proefblad afgeklopt wordt; -eisen o. trekijzer o.

Abzlehen, hedr. ww. onr. aftrekken; seinen Hut -, afnemen; jetnn. die lluul -, aftrekken, villen; ein Betl van zijn overtrek ontdoen; liohnen -, afhalen; ein Gewehr-, aftrekken, afschieten; Jf'ein-, aftappen; 11. auf Flaschen -, bottelen; cinen Teich -, aftappen, ontnemen; jem. -, afleiden,afwenden;afkorten, aftrekken, afhouden, korten; in Gedunken afzonderen, scheiden; ahgctonene negrifle, afgetrokken, abstract; jrcingeist -, bij her-huling dislitleeren; die GUille -, laten atloopen; cinen Hogen -, trekken, aftrekken, drukken; eincn Kupferslich -, afdrukken; gladmaken, gladvülen; Gewiekte -, ijken; Schermesser op den riem aanzetten; Felle-, afschaven; alleggers van wijnstokken poten; 2. o. ww., m. s. heengaan, aftrekken, oprukken, vluchten; son der H'ache -, aft rekken, afgelost worden; (fig.) leer onverrichterzake heengaan; den dienst verlaten; 3. wed. ww. sich vim der fVelt -, de wereld vaarwel zeggen, zich aan de wereld onttrekken; aigezogen, afgetrokken, abstract; eenzaam; sich -, afgeven, /.. ab-schwdrzen.

Abzieher, m. aftrekkende, buitenwaarts-trekkende spier v.

Abzieh-feile, v. vijl v. om gelijk te maken; -/Inschew distilleerkolf v., trekflesch v.; -klinge v., Z. Xmjklinge; -kolben m. distilleerketel m.; -leder o. aanzetriem m.; -muskei rn. aftrekkende spier v.; -p/lug m. draincerptoeg m.; -presse v. pers v. voor de proeven; -riemen m., Z. Abziehleder; -stein m. oliesteen ra.

Abzleh-zaV., v. aftrekker m.; -teug o. distilleertoestel o.

Abztelen, bedr. ww. elw. -, doelen op,

bedoelen, op hor oog hebben, beoogen; 2. o ww. mikken, doei :i.

Ahzimm :rii, bedr. ww. aftimmeren,klaar timmeren.

AbzlrkeV.i^ bedr. w w. met den passer afmeten; (fig.) seine Hnndtungen -, afmeten, rijpelijk overwegen.

Abzischen, o. ww. sissende verdwijnen.

Abzittern, o. ww. sidderend afvallen.

Abzitzen, absaugen.

Abzollen, bedr. ww. naar duimen afdee-len; (fig.) Z. abs'.atten.

Abzotteln, bedr. ww., Z. abzauseii; 2. o ww. zicli met logge schreden verwijderen.

Abzucbt, v., Z. Abzugsggraben; groot? PÜP v., trechter, gieter m.; trekgat, zulggat. windgat o.; (van dieren), Z. Zucht.

Abzüchfcigen, Z. züchtigen.

Abzucken, bedr. ww. neerhalen.

Abzug, m. vertrek o., aftocht ra., aftrekken o.; rookgat o.; aftrek m., korting v.; proefblad o.; alloop m., gooi, pup. buis v.; 'aan geweren), trekker, drukker m.

Abziigiioh, bijw. na aftrek van.

Abzngs-bissen, m.

-blech o. plaatje o. platina, waarin de trekker zich bevindt; -boijen in. proefblad o., proef v.; -burste v., Z. Abziehbiirste; -flugge v., Z. Ab-fahrtsflugge; -freiheil v. rechl o. om zonder betaling èene plaats te verlaten;-j/e/fi o. aftrekking v., aftrek m.; -graben m. tochtsloot v.; -loch o. gat o. waar liet water heenloopt; -predigt v. afscheidspreek v.; -recht o. recht om belasting te vorderen van vertrekkendom. -ritme, -röhre v. goot v., riool o., alloop m.; -schlacke v. melaalslakken v. mv., metaalschuim o.; -schnalte v. drukkertje, lichtertje o., dat door het minuutrad wordt opgeheven; -ziegcl ra. uitdrogingssteen ra.

Abzupfen, bedr. ww. afnemen, aftrokken, afknijpen, afplukken.

Abzwacken, bedr. ww., Z. abzwicken; (fig.) afknibbeien.

Abzvfangen, bedr. ww., Z. abzwingen.

Abzwccken, o. ww. nuf elw. -, (loeien op, beoogen; 2. bedr. ww. elw. -, op liet oog, in het oog hebben, beoogen.

Abzwicken, bedr. ww. afknijpen; (fig.) ontnemen, ontfutselen.

Abzwiebeln, bedr. ww. uitschelden; afranselen.

Abz-Vingen, bedr. ww. onr. afdwingen door geweld, dwang verkrijgen; afpersen.

Abzwirnen, bedr. ww. losdraaien.

Acacie, (-») v., Z. Schotendorn.

Academie, (-«) v., Z. Akademie.

Acajou-baum, -hclz, -nuss, Z. Maha-goni.

Accent, (-s, mv. -e) o. accent, geluid o.; uitspraak v.; toonteeken o.

Accentuation, v. wijze v. van accen-tueeren.

Acceatuiren, bedr. ww. accentueeren, den toon, nadruk leggen op.

Acceptab .!, Z. annehmlich, anneltmbuhr.

Acht, zelfst. en telw. acht v. (of 8);cs sind ihrer acht, zü zijn met huu iichton.

II. AcM(e), (mv. Jchten) v. hel getalmerk 8, iels dal den vorm van eenc 8 heeft; (lig.) eine lange eene lange Lijs.

Acht, v., z. m. - geben, acht geven, opletten; aus der - lassen, vergelen, veronachtzamen; in - nehmen, in achl nemen; sich in -nehmen, zich in achl nemen, op zijne hoede zijn; vor jemn.yVor elw. sich in- nehmen, zich wachten voor.

Acht, v., z. m. verbanning v., ban in.; jem. | in die - erklciren, thun, iem. in den ban doen, i verbannen.

Aecht, bijv.en h.echl, zuiver,onvervalschl; ; -er Freund, ware vriend m.; -es Kind, echt, 1 wettig.

Achtaugig, bijv. nw. achtoogig.

Achtbar, bijv. nw. achtbaar, eerwaardig, achtingswaardig; -keil v. achtbaarheid, eerwaardigheid v.

Achtbatzner, m. eenc munt ter waarde van acht.

Achi-beinig, bijv, en b. achtbeenig; -blul-lerig bgv. en li. achtbladerig; -blumig bij\. nw. dat acht bloemen heeft; -eckig bijv. cn h. achthoekig.

Achie, v. achl v., een cijfer.

Acht ejhaib, bijv. nw. achthalf.

Acht-ecli, o. achthoek m.

Ac'atel, (-s, mv. Jchlel) o. achtste o., achtste noot v.; -form, -grösze \. octavo o.; -kreis m. octant v.; -note v. achtste noot v.; -pause v. achtste rust v.; -schein m. stand m. van twee hemellichamen, waarbij «Ü 43° van elk. verwijderd zyn; -tukt m. achtste maat v.

Ach'celii, bedr. ww. in acht deelen verdeden.

Achten, o. ww. auf seine Jrbeit letten, opmerkzaam zyn op; -2. bedr. ww. ilie Gcsdze -, eerbiedigen; einen Verlust nicht -, achten, rekenen, waardeeren; es fur cine Ehre -, het voor eene eer houden; jem. -, achten, eerbiedigen; l). wed. ww. sich -, zich gedragen.

Aecbten, bedr. ww. verbannen, in den rijksban doen; '2. natürliche Kinder -, wettigen, als echt erkennen.

Achtender, m. achtjarig hert o.

Achtens, bgw. ten achtste.

Achtenstaude, v., Z. Altich.

Achtenswerth, bijv. nw. achtingswaardig, eerbiedwaardig, eerwaardig.

Achter, (-s, mv. Jchter] m. achtponder m.; Z. Achtender, Acht; gedaante v., vorm m. van eene 8; wijn m. van het jaar 8.

Aechter,'-s\ mv. Aechter} m.verbanner m.

Achterlei, bgv. en b. achterlei, van acht soorten.

Acht-fach, -faltig, bijv. en b. achtvoudig; -fiicherig bijv. nw. achtlobbig; -finge-rig bijv. nw. met achl vingers; -/lach o. achtvlak o.; -flachid bgv. nw. achtvlakkig; -füszig bijv. nw., Z. -beinuj; it. van acht voel lang.

Acht-geber, -haber, -haberin, hij, zij die achl geeft.

Aechthelt, v. echtheid v.; wettigheid v., zuiverheid v.

Acht-hundert, bgv. nw. onb. achlhon-derd; -hundertel o. achthonderdste o.; -hun-dertste zelfst. en bgv. nw. de, het achthonderdste o.; -jahrig bijv. nw.achtjarig; -kantig bgv. nw. achtkant, achtkantig; -klang m., Z. Octave.

Achtlos, bgv. en b. achteloos, onoplettend. Achtlosigkelt, v. onoplettendheid, achteloosheid v.

Acht-mal, bgw. achtmaal; -matig bijv. nw. dat achtmaal herhaald wordt; -mdnnerig bijv. nw. achthelmig; -monalig bijv. nw. van acht maanden; -utonallich bijv. nw.omdeacht maanden plaats hebbende; acht maanden oud; -pfdiuler m. achtponder m.; -pfundig bijv. en b. van acht pond.

Acbtsam, bijv en h. oplettend, zorgvuldig, nauwlettend;-/ceii v. oplettendheid, zorgvuldigheid. zorg, nauwlettendheid v. Achtsaulig, bijv. nw. met acht zuilen. Achts-brief, m., Z. Aechtungsbrief; -er-klarung verbanning v., verbannen o.

Achit-selt, achtvlak o.; -seitig bijv. en b. achtzijdig, achtkantig; -spdltig bijv. nw. in acht deelen gespleten; -spdnnig bijv. en b. — er '/.ug, span van acht paarden; -s/raft/iffbijv. en h. achtstralig; -stündig bgv. nw. van achl uren; -stündlich bgv. en b. um de acht uren plaats hehbondc; -stündner m. mijnwerkerm., die acht uren werkt; zandlooper in. die acht uren loopt; -silbig bijv. en b aebttettergropig; -tdglich liiiv. en li. om de achtdagen, eenmaal in acht dagen; -tagsuhr v. horloge, uurwerk o., dat eenmaal in de acht dagen afloopt;-theil m., Z. Achtel; -theilig bijv. nw. uit acht deelen bestaande; -ton m., Z. Octane.

Achtung, v., z. m. achting, oplettendheid, zorg v., ontzag o., eerbied m., onderscheiding v., aanzien o.; dein Geselz - cerscha/fen, de wet doen eerbiedigen;

ontzagwekkend, ontzag inboezemend.

Achtungs-bezeigung, v. bewijs o. van achting, eerbied amp;; - los bijv. en b. oneerbiedig, zonder eerbied of achting, onoplettend; -mangel m. gebrek aan achting amp;; -voll bijv. en b. eerbiedig; -werth bgv. en b. eerbiedwaardig, achtingswaardig; -widrig bijv. en b. oneerliiedig; -wiirdig, Z. uchtuugswerth.

Acht-weiberig, bijv. nw. aciitstijlig; -mei-berigkeit v. acht stampertjes hebben; -winke-lig bijv. en b. achthoekig; -wiichenthchbijv. en h. om de acht weken, alle acht weken plaats hebbende; -toOchig bijv. en b. van acht weken; -zdhnig bijv. nw. achttandig.

Achtzehn, telw. achttien (18); -ender m. hert o., dat achttien einden heeft aan de horens; -erlei bijv. on b. achttienderlei; -pfün-der m, achttienponder m.; -punk! m. Onzes-Lioven-Heershaantje o. met achttien stippen; -te zelfsl. en bijv. nw. achttiende; -tens byw. ten achttiende; -tropf m., Z. -pinkt.

Achtzeilig, bijv. en b. achtregelig, van acht regels.

Acquittiren, bedr. ww. voldoen, quilan-tie geven; voor voldaan teckcnen.

Act, {-{e)s, mv. -en) in. tooneel, bedrijf o.; Z, Hanillunu.

Acte, (Acten) v., Z. Ferhandlumj; it. Ur-kunde, Beschluss.

Acten, v. mv. Ijewysstukken, prolocollcn, bandvesten o., oorkonden v.,akten v.; -fasciltel o. pak o., bundel m. aklen;-kammer v. arcbief o.; -mdszuj bijv. en b.\olgens de rechtsgeldige stukken of akten; -schreiber m. kopiist van akten; -schmierer in. pennelikker m^-sc/jra/ifc m. kast v. waarin de aklen bewaard worden; -slacke o. mv. bewijsslukken o. mv.

Acteur, (-S, mv. -e) m., Z. Schuuspie-ler.

Actie, (Jctien) v. aandeel o., bewijs o. van aandeel, actie v.; Xontinal-, aandeel o., actie v. op naam.

Actien-abschnitt, -antiieil, (-(ö)s, mv. -e) m. coupon m.,dividend o.; -ausgebunsi v. uitgifte v. der acties of aandeelen; -bank s, bank ; v. voor aandeelen; -bcsitz ra. bezit o. van amp;;

-besllzev in., Z. -inhaber; -betragm.lieAvag o., i grootte v. van amp;; -brief m. aandeel, bewijs o. van aandeel; -capital o. genootscbappelijk kapitaal o. der aandeelhouders; -coupon in., Z. -absclmitt; -cours m. koers m. der aandeelen op de beurs; -creirunij v. bet uilgeven o., uitgifte v. van amp;; -fonds m. genootschappelijk kapitaal o. in amp;; -gesellschafl v. vereenlging, maatscbappü v. van aandeelhouders; -handel in. actiehandel m.; -handler m. handelaar m. in aclies; -inhaber ra. aandeel-, actie-houder m.; -rndkler m. makelaar in amp;, wisselhandelaar ra.; -promesse v. promesse v.; -reiter in., Z. -spieler; -schein in., Z. -brief; -schtoindel in. actiewoede v.; -siteculunl m., Z. -spieier; -speculalion v. wisselspel o.; -spiel o. wissel-' spel o., speculatie v.; -spieler m. handelaar m. in aandeelen, speculant m.; -urkunde v., Z. -brief; -verein m., Z. -gesellschafl.