» H
i jl ^
\ 1
QüAESTIONES
ARGUMENTI OBSTETRIOIL
TIA
n
RIJKSUNIVERSITEIT UTRECHT
386 4455
i
L
Ji
QUAESTI0NE8
AEGUMENTI OBSTETRICÃÃ,
quas,
ANNUENTE SUMMO NUMINE,
ex auctokitate eectoeis magniïici
LUDOVICI GERHARDI VISSCHER,
phil. theor. mag. litt. hum. doct. et prop. obd. ,
nec non
amplissimi SENATUS ACADEMICI consensu
nobimssimae FACULTATIS MEDICAE deceeto,
sümmisqtje in
ARTE OBSTETEICIA ÃÃONOEIBÃS AG PRIYILEGIIS
i^' AGABEMiA KHENO-ÃMJEGïiM
kite et legitime consbqüendis,
eruditorum examini sübmittit
^»RIAUCS HEMRICUS TEIiJ®:it,
e pago dtlTFHAAS ,
medicinae doctor,
^ aprilis a. mdccclvi, hoea vi.
tojKti iiït Ejifutim,
apud L. E. BOSCH ET PILIÃM,
mdccclvi.
ttpis makdayekdnt iâ e. bosch et filius.
THESES.
I.
Congestio uteri menstrualis durante graviditate
non cessât.
II.
Animi pathemata foetus deformitatem producere non
possunt.
III.
Membranas perforare ad partum praematuruni
provocandum incautum mihi videtur.
Partus praematurus arte provocatus sectioni caesa-
reae et perforationi foetus praeferendus est.
V.
Forceps semper vecti praeferendus est.
VI.
In casu dubio melius est foroipe uti, quam ex-
spectare.
VII.
Encheireses externae ad foetus situm emendandum
non commendandae sunt.
VUL
Versio in pedes semper versioni in caput praefe-
renda est.
IX.
Melius est in versione utrumque pedem arripere
quam unum.
X.
Non assentior Cl. Naegele, dicenti: //Selbst,
r»
quot;Wenn das zweite Kind eine solche Lage hat, welche
quot;die Wendung auf die Füsse nöthig macht, muss
''mann die Operation, wenn nicht andere Umstände
''die schleunige Entbindung indiciren, so lange ver-
quot;schieben, bis sich Wehen eingestellt haben.quot;
XI.
Prolapso funiculo umbilicali, quam citissime partus
absolvendus est.
XIi.
Metrorrhagia periculosa parturienti superveniens,
optime sistitw absolvendo partum.
XIII.
Vaginam obturare in abortu saepe maximae utili-
tatis est.
XIV.
Venae sectio ad praecavendum abortum instituenda
est tempore mensium fluxui respondente.
XV.
Ad sistendam metrorrhagiam post partum, obtura-
mentum, quod Scanzoni commendat, rejiciendum est.
XVI.
Non in omni casu assentior Scansonio, dicenti:
//Nie entschliesse man sich (bei Placenta praevia)
//zur Vornahme der gewaltsamen Entbindung, wenn
//sich die Schwangere in Folge der vorausgegangenen
//heftigen Blütung in dem höchsten Grade von Schwäche
//und Anaemiebefindet, völlig erschöpft, puls â und
//bewustlos ist.quot;
XVII.
Artem obstetriciam factitanti maximi momenti haec
verba sunt:
//Niemals masse er sich an, durch seine Kunst
//ersetzen zu wollen, was die Natur ohne Schade
//zur Volbringung der Geburt selbst aus zu richten
//vermag.quot; naegele.