et is ons een innig genoegen niet alleen, maar ook een zoete plicht, aan Uwe Doorluchtige Hoogwaardigheid als volijverig Hoofdbestuurder der bloeiende Aartsbroederschap van Onzk Lieve Vrouw van het H. Hart en als grooten vereerder van de lieve Moeder Gods, deze nieuwe, veel vermeerderde uitgave van het alom verspreide boekje, bekend onder den naam van âDE HOOP DER HOPELOOZENquot;, op te dragen.

Voor al het vele, wat Uwe Doorluchtige Hoogwaardigheid voor onze Aartsbroederschap en wat met haar in verband staat, gedaan heeft en nog steeds doet, moge | deze opdracht een klein bewijs zijn van onze groote dankbaarheid.

dat Zij Uwe Doorluchtige Hoogwaardigheid, haren bevoorrechten Bisschop en onzen geestelijken Vader in Christus,

blijve overladen met Gods gunsten en zegeningen, waarover Zij, als âSmeekende Almachtquot;, de beschikking heeft.

l^pER EEUW1GER GEDACHTENIS. Het is de gewoonte en tevens een vaste stelregel dor Roomsche Pausen, kerken, vermaard door de godsvrucht der geloovigen en door den roem van kunstwerken, met bijzondere titels en gunsten te verrijken. Zoo hebben Wij, In navolging van Onze voorgangers, zoodra Wij vernomen hadden, dat in de stad Sittard, binnen het diocees van Roermond, door de zorgen der Religieusen Ursulinen. eene buitengewoon schoone kerk, onder den roemrijken titel van Onze Lieve Vrouw van het H. Hakt was gebouwd, waar, uit alle oorden van Holland, pelgrims heen stroomden, om er de beeltenis van O. L. Vk. van het H. Hart, aldaar gekroond op uitdrukkelijke order en namens Pius IX, zaliger gedachtenis, te vereeren,, op het verzoek dat Ons door Onzen eerbiedwaardigon broeder Joannes Aug. Paredis, Bisschop van Roermond, zoo in zijnen naam, als in naam van gezegde Religieusen, gedaan was, om genoemde Kerk tot Baziliek minor te verheffen, goedgevonden, op dat verlangen goedgunstig te beschikken, in zoover Wij dat in naam van God doen kunnen. Uit dien hoofde, na een rijp overleg, dat Wij betreffende deze zaak met Onzen dierbaren zoon den Heer Kardinaal Bartoloni, Prefect van de Congre-

gatie der Riten, gehad hebben, en nadat Wij allen tot wier voordeel deze brieven uitgevaardigd zijn, alleen in zoover het deze zaak betreft, ontheffen en als ontheven verklaren van elke excommunicatie en schorsing, van allo kerkelijke vonnissen, censuren en straften, hoe ook cn om welke reden toegepast en ingeloopen, begiftigen Wij, krachtens Onze Apostolische macht, de Kerk ter eere van O. L. Vr. teSittard, in het Diocees van Roermond, met de waardigheid en gunst van Baziliek minor. Wij bepalen dat deze Onze brieven geldig, wettig, werkdadig zijn en blijven, hunne volle en ongeschonden kracht bekomen en behouden, en dit voor immer en altijd aan gemelde Kerk gewaarborgd bl(jve. In dien zin moet de inhoud van voorgeschreven brieven verklaard en uitgelegd worden door alle rechters, zoowel gewone als gedelegeerde, ook door de auditorÃ¨s voor de zaken van het Apostolisch Huis, door de Nuntiussen van den H. Stoel, door de Kardinalen der Roomsche Kerk, door de legaten a latere, hun ontzeggende alle gezag en macht om het anders te verklaren en uit te leggen, te niet doende en onwettig houdende, zoo dit wetens of onbewust, onder welk voorwendsel ook, soms ooit mocht plaats hebben, ongeacht de Apostolische OonstitutiÃ«n en verordeningen en alle andere stukken, eene bijzondere melding of uitzondering waardig, in tegenovergestelden zin luidende.

Gegeven te Rome by St. Petrus, onder den visschers-ling, 12 Juni 1883, het zesde jaar van Ons Pontificaat.

^k_, Â» ^ 'â¢ â quot;quot; * 'A '' *â â¢ ' ' â¢..-**-. lt;â¢' â 'â¢.-â¢

|n de drie eerste uitgaven van J dit werkje was liet niet mogelijk # melding te maken van de eerste f bevorderaarster der devotie tot O. L. Vrouw van 't H. Hart te ^8'' Sittard, namelijk van onze on-V vergetelijke Mere Antoise z. g., omdat de redactie van het boekje âDa Hooi) der hopeluozenquot; van haar-zelve was uitgegaan. Daar echter de goede God den 2^d011 Augustus 1897 zijne onvei'moei-de dienares tot Zich riep, om haar het loon te schenken voor de talrijke werken, door haar met onbezweken ijver voor de eer zijner II. Moeder ondernomen en volbracht, zoo is het thans geoorloofd te spreken en luide te verkondigen; dat alles, wat te Sittard gedaan wordt vuor de uitbreiding der devotie tot O. L. Vrouw van 't H. Hart, te danken is aan de

onvergelijkelijke MÃ¨re Antoine. Zij is het, die hier te Linde de H. Maagd onder dezen aantrekkeiijken en zegenrijken titel heeft doen kennen, beminnen, aanroepen en eeren. Zij is het, die de Annalen van O. L. Vrouw van 't H. Hart in 1868 heeft gepubliceerd en die er in den beginne de eenige schrijfster van was; zij is het, die met eigen hand de zoo verbazend groote lijst aanving te schi'ijven der namen van degenen, die lid wenschten te worden dei-Aartsbroederschap van O. L. Vrouw van 't H. Hart, eene lijst, welke nu reeds twaalf millioen namen telt.

Het is op haar aanraden, dat de eerste bedevaart in 1873 gehouden werd; zij is het, die het plan opvatte eene kerk te doen bouwen onder den titel van O. L. Vrouw van 't H. Hart, en het is ook op haar voorstel, dat het bewonderenswaardig Maria-Park verrees, bijgebouw van de Baziliek, welke te klein werd voorden toeloop der geloovigen.

Op het kruis gebouwd, moest de Broederschap van O. L. Vrouw van 't H. Hart, gelijk alle werken Gods, haar tijd van beproeving doorstaan; die beproevingen waren van langen duur, vernederend, grievend, en het was altijd MÃ¨re Antoine, die er het meest de bitterheid van moest

ondervinden. God deed echter zijnen H. Wil kennen door voor hare werken goedgunstig het hart van hen te stemmen, die geroepen zijn om aan het zielenheil der Christenen in 's Heeren Wijngaard te arbeiden. MÃ¨re Antoine had altijd aan haren kant de Herders van het Diocees van Koermond, en, zoo het noodig was, steunden haar zelfs de Internuntiussen. Vervuld met den geest des geloofs', wendde zij zich met het volste vertrouwen tot hen, aan wie Jezus-Christus gezegd heeft: âDie u hoort, hoort Mij,quot; en hare gehoorzaamheid gaf nieuwe kracht aan hare werken.

Den 2^den Augustus 1897, toen men het niet vermoedde, riep de goede God zijne volmoedige dienares bijna plotseling tot Zich. In de Baziliek van O. L. Vrouw van 't H. Hart, nabij het klooster der Ursulinen, waren dien dag tal van ge-loovigen vergaderd, wijl men er het voorrecht genoot de aflaten van Portiun-cula te kunnen verdienen. Zoodra men de tijding van den dood van MÃ¨re Antoine vernam, haastte men zich de bezoeken te herhalen, om dien onwaardeerbaren aflaat te verdienen voor de rust der ziel van haar, aan wie men dien schoonen tempel verschuldigd is.

Moge het werk van More Antoine, zooals het tot nu toe geschied is, blijven voortbloeien! Moge de teedere en zegenrijke devotie tot O. L. Vrouw van 'tH. Hart zich meer en meer uitbreiden en steeds overvloediger vruchten van zaligheid voortbrengen tot Gods eer en die zijner H. Moeder!

elijk de zon in 't rijk der natuur, zoo schittert in 't rijk der genade Jezus' van liefde vlammend Hart, als de Zo// var/ gerechtigheid, verlichtend, verwarmend en koesterend, al wie zich niet vrijwillig aan die zegenrijke werking onttrekt

Maar die Zon van gerechtigheid heeft ook een dageraad, en die Dageraad is het onbevlekte Hart van Maria. Dit moederlijk Hart verzuchtte onophoudelijk met nameloos verlangen naar de komst van Jezus' Goddelijk Hart in deze wereld en in de harten der menschen; dit moederlijk Hart heeft de wegen bereid tot de neerdaling van den lang verbeiden Heiland in dit dal van tranen. In do stille eenzaamheid volbracht de Bevoorrechte onder de dochters van Ã¶ion deze verheven

liefdetaak, zonder dat Zij-zelve aanvankelijk wist, welk eene hemelsche zending Zi] te vervullen had.

Ook thans nog bereidt Zij den weg ter verwezenlijking van Gods liefdeplannen: waar Jezus' Hart zijn liefdetroon wil vestigen, daar zendt Hij zijne Moeder vooruit, om zijn rijk in bezit te nemen en den weg tot zijne komst te bereiden. Deze Apostolische taak van Maria is dikwijls voor onze sterfelijke blikken niet gemakkelijk te zien, ja wordt soms in't geheel niet bemerkt, maar toch heeft hare werking ter voorbereiding steeds en overal plaats. Even als eenmaal in het stalletje van Bethlehem, zoo wordt ook in onze Heiligdommen en in onze harten het Hart van het Goddelijk Kind ons aangeboden door zijne Moeder.

Wij, bewoners van Limburg, hebben bijgevolg alle reden, om met gevoelens van warme erkentelijkheid ten Hemel op te zien. Maria immers heeft in ons midden haar genadetroon gevestigd en alzoo bij voorkeur aan ons gedacht; en is dit geen duidelijk bewijs, dat Jezus onze Koning wil zijn, dat onze namen in zijn liefdevol Hart geschreven zijn?

staan: daar ving het werk van de Hoop der hopeloozen, van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart aan. 't Was aanvankelijk een mosterdzaadje, zich van lieverlede en ongemerkt ontwikkelend tot een krach-tigen en hoogen boom. 't Was als een klein kind, liefelijk opgroeiend en dagelijks in behagelijkheid winnend, of liever nog als de eerste stralen van den dageraad, die langzamerhand den vollen glans der middagzon aanbrengen.

n Maart 1866 woedde de cholera in BelgiÃ« en sleepte die vreese-lijke ziekte tal van slachtoffers ten grave. In dezen nood wendden zich de vrome Katholieken vertrouwvol tot Maria, de Behoudenis der kranken, opdat door hare alvermogende tusschenkomst de besmetting mocht ophouden.

Eene dame uit Luik, Mevrouw de wed. J. Demarteau-Lochmans, zond alsdan aan hare dochters, die in 't Pensionaat der Ursulinen te Sittard hare opleiding genoten, drie kleine medailles van O. L. Vr. van het H. Hart.

Deze medailles, teedere blijken van echt christelijke liefde en bezorgdheid eener moeder, trokken al aanstonds in hooge mate de aandacht der Keligieusen.

Zij gaven aan de haar toevertrouwde lievelingen le verstaan, dat Maria aan hare moederhand ons zachtjes en zeker leidt tot het Hart van haren Jezus. Gods genade blies over die jeugdige harten; iets heel aantrekkelijks vonden zij in die zoete devotie, en weldra werd het hemelsche opschrift der medaille: â Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor onsquot;, om strijd door de pensionairen herhaald. In alle aangelegenheden wendden zij zich tot O. L. Vrouw van het H. Hart. Nu eens klonk het schietgebedje vertrouwvol van aller lippen ten Hemel, om schoon weÃªr te krijgen voor eene flinke wandeling; dan weÃªr greep men, ter verkrijging eener bijzondere gunst, geestdriftig naar den Eozenkrans, terwijl telkens bij het voortglijden der kraaltjes de zoete hartebedo ruischte: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons.quot; â

In Juni 1866 had eene der pensionairen het ongeluk, door onbezonnenheid eene fijne naainaald door te zwelgen. Aanstonds werden de geneesheeren ontboden, maar! â owee! â alle middelen der kunst bleken vruchteloos. Toen dacht men aan de kleine medaille van O. L. Vr. van het H. Hart; met het grootste vertrouwen hing men deze om den hals der jeugdige

lijderes, wier felle smarten en hopelooze toestand allen tot het innigste medelijden bewogen. Met hartroerende devotie smeekten hare mede-pensionairen den Hemel om uitkomst, door 33 maal het opschrift der medaille: âO. L. Vr. van het H. Hart, bid voor onsquot; met kinderlijk vertrouwen tot den genadetroon van de Hoop der hopeloozen te stieren. En zie, o wonder! nauwelijks is de medaille omgehangen of het arme kind liet een zach-ten hoest hooren, en â o vreugde! â zonder eenige smart is de gevreesde naald, welke den spot gedreven had met de beste en doelmatigste pogingen der genees-heeren, door de smeekende almacht van O. L. Vrouw van het H. Hart te voorschijn gekomen.

't Laat zich begrijpen, dat men, na dit schitterend wonder, zich nog meer dan te voren beijverde, om in alle omstandigheden, in alle moeielijkheden, zoowel kleine als groote, Maria, onder den honig-zoeten titel: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hartquot; aan te roepen. Zoo was dan ook zonneklaar gebleken, dat het 33 maal aanroepen van Maria, als Lieve Vrouw van Jezus' Hart, den Hemel hoogst aangenaam is en krachtig werkt, om uit de peillooze Bron yan alle ontferming, een

Dit was dan ook de oorsprong van het Rozenkransje van O. L. Vr. van het H. Hart, dat van Sittard uit allerwege door het wijde wereldrond is verspreid geworden en thans met heiligen jubel door duizenden van allerlei rang en stand, door oud en jong wordt ter hand genomen, als een heilzaam middel om in allen nood redding en uitkomst te erlangen.

Het schietgebed, e: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor onsquot;, waaraan 100 dagen aflaat verbonden zijn, wordt 33 maal opgezegd ter herinnering aan de 38 jaren, gedurende welke Jezus' Hart hier op aarde geklopt heeft in zoete afhankelijkheid van het Hart zijner Gezegende Moedermaagd Maria.

Door het Rozenkransje te bidden, herinneren wij als het ware Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, dat Zij in het Hofje van Gethsemani, op eenigen afstand van haren diepbedroefden Zoon staande. Hem in zijn doodstrijd door hare teedere moederbliicken troostte en zijn Goddelijk Hart te meer bewoog, om den bitteren lijdenskelk te aanvaarden; dat Jezus, aan den lijdensbalk geklonken, niet zonderde toestemming zijner Moeder voor den zondigen mensch wilde sterven.

Aan dit alles herinneren wij Onze LieveVrouw van het H. Hart, als wij haar Rozenkransje bidden, en wij smeeken Haar met zoeten aandrang, in naam van die almacht, welke Zij aan hare liefde tot Jezus ontleent, dat Zij de ontfermende blikken des Heilands naar ons gelieve te richten.

De Pensionaire was volkomen genezen, en de kleine medaille, welke haar aan een wissen dood ontrukt had, werd als een kostbaar kleinood beschouwd. Allen wenschten vurig zulk eene medaille te bezitten, waarop de beeltenis stond van die goede Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, met het hartroerend gebedje: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons.quot; â

Doch van waar moesten die medailles komen? â Vroeg men naar den oorsprong der devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart, naar het heiligdom, waar die zoete, die beminnelijke naam het eerst ruischte, naar de kapel of de kerk, waar O. L. Vr. van het H. Hart haar zetel had gevestigd, â dan bleef men op al deze vragen het antwoord schuldig; niemand wist die

heilige nieuwsgierigheid ook slechts eeni-germate te bevredigen, zoodat ons niets te doen overbleef dan te bidden, opdat de Hemel onze onkunde verhelpen en ons eerlang onze onbekende Weldoenster goed zou leeren kennen. â

En als men ons dan weder vroeg: âMaar waartoe zou die devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart toch eigenlijk wel dienen?quot;, dan dachten wij wel, dat de teedere liefde eener moeder aan hare bede eene kracht bijzet, waaraan het hart eens zoons geen weerstand kan bieden; dat, daar Jezus geheel liefde, geheel hart is, men niet tot Hem kan geraken, dan door zich te wenden tot zijn Goddelijk Hart, en dat wij, door onze zwakke beden te laten gaan door het onbevlekte Hart onzer Hemelsche Moeder, eenig deel krijgen aan haar smeekend alvermogen; â maar welk de oorsprong was dier zoete devotie, daar wisten wij letterlijk niets van.

In het volste vertrouwen, dat de Hemel ons verder zou voorlichten, ontstaken wij lichtjes vÃ³Ã³r het beeld der Moeder Gods, ter eere van het Heilig Hart, en hoopvol neergeknield, herhaalden wij onvermoeid de eenige aanroeping, die wij kenden, de teedere aanroeping, welke de kleine medaille ons geleerd had: âOnze Lieve Vrouw

Zoo verliepen nog zes lange maanden. Eindelijk in de heugelijke maand December 1866 bracht eene Eeligieuse van de Orde der H. Ursula, uit Engeland naar Hittard gekomen, de blijde, de lang verbeide tijding, dat zich in Frankrijk, te Issoudun, eene âVereenigingquot; gevestigd had, onder den titel van âOnzeLieve Vrouw â van het H. Hartquot;, ter verkrijging van uitkomst in hopelooze zaken.

Zoo was ons dan toch eindelijk de naam van het Genadeoord bekend, van waar onze Hemelsche Weldoenster, door de kleine medailles, tot ons gekomen was. Onverwijld schreven wij naar Issoudun, hoe Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zich in Nederland had leeren kennen als de Hoop der hopeloozen, en welk een zegen ons pensionaat door de kleine medailles was toegevloeid. Spoedig mochten wij ons verblijden in een antwoord van den ZeerEerw. Pater Chevalier, Overste der Missionarissen van Issoud'jn, wiens schrijven onder anderen deze woorden bevatte: âNiet de hand van een mensch, maar de hand Gods heeft dit werk te

Sibtard gevestigd; de H. Maagd-zelve heeft uw huis verkoren, om er haar ge-nadetroon op te richten.quot; â En inderdaad, deze opwekkende woorden van den Zeer-Eerw. Pater Chevalier drukten de zuivere waarheid uit. Maria-zelve heeft Sittard uitgekozen als hoofdzetel der Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart in Nederland, gelijk Zij te Issoudun haar zetel vestigde, om over Frankrijk en andere streken schatten van zegen en genade te verspreiden. â

De 6^e Januari 1867 was voor ons huis een ware jubeldag, die telken jare met zalige vreugde en zoete erkentelijkheid wordt herdacht, 't Was op dien gedenk-waardigen Driekoningendag, dat onze dierbare Overste zaliger. Mere Marie ThÃ©-rÃ¨se, aan de pensionairen, die vÃ³Ã³r het altaar der H. Maagd waren neergeknield, de zoo vurig afgebeden medailles, benevens de eerste werkjes der âVereeni-ging te Issoudunquot;, met moederlijke tee-derheid uitdeelde.

Zoo waren onze kinderen als de eerstelingen van O. L. Vr. van het H. Hart in Nederland. Zoo toonde O. L. Vr. van het H. Hart, dat Zij, even als haar Jezus, die met zooveel liefde de kleinen tot Zich deed komen, eene bijzondere voorliefde

Hoe ontwikkelde zich nu het kleine mosterdzaad? Wij konden slechts over eenige gebeden, in het Fransch opgesteld, beschikken; want de Vereeniging, te Issoudun ten jare 1864 gevestigd, was nog slechts in hare geboorte. Gelijk de ZeerEerw. Pater Chevalier-zelf aan ons schreef, werkte de H. Maagd op geheimzinnige wijze in Nederland, even als Zij op hetzelfde tijdstip geheimzinnig werkte te Issoudun.

Den 23 Januari 1867 werden deFransche werkjes aan het Bisschoppelijk Seminarie van Roermond in de Nederlandsche taal overgebracht en hechtte er Z. D. H. Mgr. J. A. Paredis, Bisschop van Roermond, de volle goedkeuring aan, terwijl die Bisschop van Maria tevens de Vereeniging van O. L. Vr. van het H. Hart kerkwette-lijk in de kleine kapel van het Instituut der Ursulinen te Sittard oprichtte.

Den 27 Januari 1867 vereerde Z. D. H. Mgr. J. Swijzen, Bisschop van 's Hertogenbosch, het ontloken werk met zijne hooge goedkeuring. Den 11 Februari van dat zelfde jaar richtte de ZeerEerw. Pater Chevalier zijne hartelijke gelukwenschen aan de Vereeniging van O. L. Vr. van het

H. Hart te Sittai-d, waarin Z. Z. Eerw. toen reeds den hoofdzetel zag der Broederschap voor Nederland.

Snel en met den dag groeide het aantal ingeschrevenen der Broederschap aan. 't Deed zich aanzien, dat dit kleine beekje, van stad tot stad, van streek tot streek voortkronkelende, eenmaal een breede, een heerlijke stroom zou worden. â

Met de eerste mecailles uit Issoudun, hadden wij ook de eerste afbeelding van O. L. Vr. van het H. Hart ontvangen. Met deze schilderij werd de Eecreatiezaal der Pensionairen versierd, die als om strijd ijverden O. L. Vr. van het H. Hart in hare afbeelding te vereeren, en er het grootste genoegen in vonden, deze met lichtjes te omringen. Vindingrijk is de liefde van een kind, niet slechts in de orde der natuur, maar ook in die der-genade. Onder de dierbare schilderij hingen twee doozen, waarvan de eene bestemd was voor de briefjes, welke men tot O. L. Vr. van het H. Hart richtte, en de andere diende voor de geestelijke bloempjes, waarmede men die goede Hemelsche Moeder vereerde. Dikwerf

vond men ondei- de briefjes hartelijke ontboezemingen, teedere, recht kinderlijke verzuchtingen, om moederlijken bijstand. Nu eens gaven zij te lezen: âo Beste der moeders, leer mij goed bidden, leer mij gehoorzaam te zijndanweÃªr; âO. L. Vr. van het H. Hart, ondersteun mij in mijne pogingen, om mijne fouten en gebreken te verminderen!quot;; of âVerkrijg voor mij een leerzaam hart!quot;; of âLeer mij Jezus zoeken, en Hem alleen beminnen!quot; â Zoo begrepen die dierbare kinderen, onder den invloed der genade, dat aan O. L. Vr. van het H. Hart dooiden Barmhartigen God de zegenrijke taak is opgedragen, om het hart barer kinderen tot godsvrucht en deugd te vormen; dat wij van O. L. Vr. van het H. Hart de taal van het gebed moeten leeren, de taal die gesproken wordt in de familie van onzen Hemelschen Vader; dat, zoo Jezus'Hart zich in de vervulling zijner zending hier op aarde aan Maria heeft willen onderwerpen, wij voorzeker ons door hare moederhand moeten laten geleiden op den engen weg, die ten hemel voert.

Bij het verzamelen van de geestelijke bloempjes tot een ruiker, vond men deze of dergelijke geurige offertjes: âMoeder, U ter eere heb ik het stilzwijgen onderhou-

den; om U genoegen te doen, heb ik vlijtig gestudeerd en mijn werk netjes afgemaakt; voor U, Moeder, heb ik mij bedwongen, om kalm en vroolijk te blijven , toen mij iets tegenstond!quot; â

Ongetwijfeld moeten deze hartelijke uitingen van kinderlijke godsvrucht zeer welgevallig geweest zijn aan O. L. Vr. van het H. Hart; want die goede Moeder liet niet na, deze schietgebedjes en geestelijke bloempjes door allerlei gunsten te be-loonen.

O ja, dankbaar moeten wij het erkennen, dat die afbeelding van O. L. Vr. van het H. Hart, in de Eecreatiezaal der Pen-sionairen, een rijke bron van zegen werd voor ons huis. En geen wonder; immers de Heiland-zelf heeft aan zijne teerbeminde Dienares, de Gelukzalige Marga-reta, veropenbaard: âIk zal de huizen zegenen, waar het beeld van mijn Hart zal geplaatst en vereerd zijn.quot; â Welnu, deelen de afbeeldingen van O. L. Vr. van het H. Hart niet in deze heerlijke beloften? Immers ja; want zij zijn tegelijkertijd afbeeldingen van Jezus' Hart, dat heenwijst naar zijne Moeder, opdat wij aan hare hand tot de Bron van alle ontferming geraken. â

zich thans nog in het klooster der Ursu-linen te Sittard bevindt, dan ook deze schitterende getuigenis af: âAan die briefjes, welke ik zoo vaak in de doos onder de eerste afbeelding van O. L. Vr. van het H. Hart neerlegde, heb ik het onwaardeerbaar geluk te danken, dat ik het protestantismus heb afgezworen, om mij onder de banier der Katholieke, dei-alleen zaligmakende Kerk te scharen! Doch niet slechts ik, maar ook verscheiden leden mijner familie hebben hierdoor de genade der bekeering van den goeden God ontvangen. Zoo vroeg ik onder anderen de bekeering mijner twee broeders, en O. L. Vrouw van het H. Hart heeft deze dubbele genade van haren Godde-lijken Zoon verkregen.quot; â

Den 13 April 1867 werd in ons Pensionaat een waarlijk hemelsch feest gevierd. Men zag de Pensionairen vol heilige bedrijvigheid in de weer, om eene groote schoone zaal, ter ontvangst van een doorluchtig persoon, in gereedheid te brengen. Van waar die zalige feestvreugde, welke van aller gelaat, uit aller blikken straalt? Zie maar eens! De deur opent zich. Op een prachtig versierd en verlicht trapje, wordt onder het zingen van een heerlijk lied, tot overgroote vreugde van geheel

Uit dat witte beeldje, met zijn sierlijken mantel, welks boorden de hand eens kunstenaars smaakvol verguld had, sprak hemelsche zedigheid.

Dat beeldje, waaraan zich de zoetste en treffendste herinneringen vastknoo-pen, wordt, zooals zich laat begrijpen, voortdurend in groote eer gehouden. Reeds twee-en-dertig jaren zijn verstreken, sedert het eene plaats inneemt bij den ingang van het Instituut, en nog niets heeft het van zijne frissche blankheid verloren. Met steeds hooger aandrift schijnt het aan de voorbijgangers te zeggen; âHier heb ik mijn zetel gevestigd, hier in dit geliefkoosd oord wil ik regeeren. Maar niet slechts in dit huis, maar vooral in uw hart wil ik verblijven, om daar mijn geloof, mijne hoop en mijne liefde te doen herleven, en het alzoo te vormen naar het beeld Ã¯an het Hart mijns Zoons, opdat het voor zijn Goddelijk aanschijn in behagelijkheid toeneme en Hem hierdoor een lusthof naar zijn Hart bereid worde!quot; â

Terwijl alzoo in ons Instituut de teedere devotie tot de Schatbewaarster van Jezus' Hart zich meer en meer ontwikkelde, en dagelijks met zoeter aandrang en voller vertrouwen vÃ³Ã³r hare schilderij en voor haar beeldje aan haar rozenkransje gebeden werd, breidde zich het zegenrijk werk buiten het klooster in steeds ruimer kringen uit en werd de voorspelling, dat het beekje een vruchtbare stroom zou worden, in hooge mate werkelijkheid. â O. L. Vr. van het H. Hart deed zich niet slechts in geheel Nederland, maar ook in de aangrenzende landen meer en meer kennen; allerwege werd hare teedere uit-noodiging, om tot hare broederschap toe te treden met jubel vernomen, met vaardigheid en heilige gretigheid aanvaard.

Duizenden, ook uit BelgiÃ« en Duitsch-land, zonden om strijd hunne namen naar Sittard ter inschrijving, en weldra vond men onder de talrijke brieven, naar Maria's bevoorrechte Stede gericht, er zelfs, die uit Amerika en AziÃ« kwamen. â

In ons Pensionaat was de devotie niet langer meer tevreden met het bezit van eene schilderij en een beeldje van O. L. Vr. van het H. Hart. Men wilde een groot

schoon beeld hebben van de Hemelsche Koningin, wier komst te Sittard zich door zoo heerlijke gunsten had gekenmerkt. Vooral was dit het zielsverlangen onzer onvergetelijke Overste zaliger.

Den 6 December 1868 werd het zilveren jubelfeest van die waardige dochter en navolgster van St. Angela gevierd. Op dien heugelijken dag, waarop men den jubelstond herdacht harer professie, sinds welken reeds 25 jaren verstreken waren, noodigde men haar uit, om zich, aan de spits harer Eeligieusen, naar eene groote zaal te begeven, terwijl de Pensionairen den trein zouden sluiten. De gelukkige moeder van zoo vele geestelijke kinderen treedt, jubelende van zalige hemelweelde, de feestzaal binnen. â Met den eersten oogopslag ziet zij het ideaal harer wen-schen vervuld. Haar blik ontmoet den teederen moederblik van O. L. Vr. van het H. Hart: in het midden der zaal staat een prachtig Beeld van de Hoop der hopeloo-zen, vol hemelsche schoonheid en teeder-heid, als door Engelenhanden vervaardigd ! â Zonder een woord te uiten valt de gelukkige, de jubelende moeder op hare knieÃ«n, en allen volgen haar voorbeeld. Die plechtige stilte, waarin het juiphende hart de juiste uitdrukking vond

van zijn bewondering en vreugde, was welsprekender dan de heerlijkste tonen, waarin de kunst hare begeestering giet. â

Daar stond Zij dan met haar zoeten moederblik, de goede O. L. Vr. van het H. Hart! Ja, daar stond Zij, als eene Moeder in het midden harer jubelende kinderen, en van hare moederlippen scheen deze honigzoete taal te vloeien: âGij hebt mij zoolang gezocht, niet waar ? Ziet, nu ben ik bij u! nu ga ik nooit meer van u heen! Verheugt en verblijdt u; want die mij vindt, vindt het leven en zal zich mogen verzadigen aan de Bron van het levende water, aan het Hart van mijn Jezus! Qui invenerÃ¼ me, inveniet vitam et hauriet salutem a Domino!quot;

En die Moeder der schoone liefde. Zij glimlachte, en die glimlach vervulde aller hart met blijdschap en scheen tot allen te zeggen:

Gegroet, o Moeder van Jezus! Gegroet, o dierbare O. L. Vr. van het H. Hart! Uw Beeld, stralende van bovenaardsche schoonheid, zal steeds onder ons het zoete voorwerp onzer vereering blijven, omdat quot;Wij in dit beeld U, o goede, o teederhartige Moeder, eer en hulde willen brengen! Nu,

o Hemelkoningin, moet Gij nog een troon, moet Gij nog een altaar hebben, waarop onder uwe oogen uw Goddelijke Zoon zich voor ons zal opofferen! Gelijk Gij op Golgotha, onder den lijdensbalk staande, het bloedig offer van Jezus' Hart hebt opgedragen, zoo is het uw zielsgenoegen op onzichtbare wijze in onze kerken nÃ©Ã©r te dalen, om het onbloedig Offer der nieuwe wet bij te wonen, den Priester ter zijde te staan en zijne armen te ondersteunen, als hij de Heilige Hostie en den Kelk des heils ter aanbidding in de hoogte heft! â Dit was aller groet, dit was aller bede op den gedenkwaardigen 6 December 1868, en reeds den 8 Mei 1869 had O. L. Vr. van het H. Hart een altaar, waarop den 9 Mei de eerste H. Mis, ter eere van de Hoop der hopeloozen, met alle mogelijke plechtigheid, den driewerf Heilige werd opgedragen.

Viert in uw zangen op 't schoonste der feesten Haar die bij Jezus' Hart steeds vindt gehoor! â

Deze en dergelijke jubeltonen vulden de kleine kapel, waar voor de eerste maal het H. Misoffer aan Jezus' Hart was opgedragen, onder aanroeping van Haar, die

Het kleine altaar, waarop toen het geheim van liefde voltrokken was, wordt als eene kostbare relikwie door ons bewaard. Immers van 1869 tot 1879 werden meer dan 25.410 H.H. Missen op dit altaartje den Heere opgedragen. Tal van hooggeplaatste Geestelijken, ja zelfs Doorluchtige Prelaten, benuttigden zich hunne aanwezigheid te Sittard, door aan dit kleine altaar de H. Mis te lezen of te zingen. â

In 1869 schonk Z. D. H. Mgr. P. Vrancken zijne hooge goedkeuring aan het werk van O. L. Vr. van het H. Hart. Zijne Eminentie de Kardinaal Victor Auguste Deschamps keurde de Broederschap den 21 Januari goed, terwijl den 27 Januari diezelfde gunst aan de heilrijke vereeniging gegeven werd door Z. D. H. Mgr. Van Genk, Bisschop van Breda.

Het jaar 1870 was rijk aan allerlei soort van zegeningen. Z. D. H. Mgr. P. Melchers, Aartsbisschop van Keulen richtte in een brief, waardoor hij verzocht, als lid in de Broederschap te worden ingeschreven,

een hartelijk woord tot de Ursulinen, haar gelukwenschende, dat zij door de H. Maagd waren uitgekozen, om de devotie tot de Sleuteldraagster van Jezus' Hart zoowel in Duitschland als in Nederland te verbreiden. â Ten slotte beval de Doorluchtige Prelaat zich met geheel zijn aartsdiocees in de godvruchtige gebeden der Broederschap aan. Ongetwijfeld zag de gevierde Kerkvoogd in de verte donkere wolken aandrrven, die zich boven zijn hoofd zouden samenpakken, en had hij een voorgevoel van de vervolgingen, waaraan hij weldra zou blootstaan, van de ballingschap, welke, om zijne getrouwheid aan de Bruid van Jezus, zijn deel zou worden.

In datzelfde jaar gewerd der Broederschap eene nieuwe aanmoediging door de hooge goedkeuring van de navolgende Prinsen der Kerk:

De HoogEerwaarde Heer F. de Melder, alsdan Kanunnik te Mechelen en Visitator van de Congregatie der Ursulinen, be-

toonde zich in alle opzichten steeds en allerwege een ij verig beschermer der Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart, waaraan hij in korten tijd door eigen bemoeiing meer dan 1500 nieuwe leden verschafte.

Zijne Excellentie Mgr. Angelus Bianchi, Apostolisch Internuntius te 's Hage, richtte het volgend schrijven tot de Directie der Broederschap:

âMet do meeste belangstelling heb ik vernomen, hoe wonderbaar zich de Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart in Nederland uitbreidt. Ik voldoe aan een zoeten aandrang myns harten, met U te verzoeken, mÃ¼nen naam te voegen by die der Hoogwaardige Bisschoppen van Nederland, terwijl ik U van harte geluk-wensch met de millioenen leden, welke gij in uw klooster hebt ingeschreven, dat de hoofdzetel dezer schoone Broederschap voor Nederland en Duitschland is geworden. Moge deze hartverteederende devotie meer en meer in groei en bloei toenemen! Dit Is de vurige wensch mijns harten.

Den 8 September 1873 had van Sittard uit een pelgrimstocht naar Issoudun plaats. De ZeerEerwaarde heer J. Rijkers, alsdan Directeur van het Bisschoppelijk College te Roermond, sprak er eene schitterende feestrede uit, waarvan een af-

Den 27 Juli 1873 kwam de eerste processie ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard aan. Het waren de pelgrims van Aken, die, onder leiding der vurige zelateurs W. GÃ¶bbels en J. Horst, te voet de bedevaart van Aken naar Sittard hadden ondernomen.

Den 21 Maart 1873 liet Mgr. H. J. Van Ewijk, Bisschop van Camaco en Apostolisch Vicaris te Curasao, zich in de Broederschap inschrijven, welke hij met zijne hooge goedkeuring vereerde.

In 1873 telde de Broederschap reeds 3.400.000 leden, 'tgeen den lezer niet verwonderen mag, als hij bedenkt, dat niet slechts Nederland, BelgiÃ« en Duitschland zich als om strijd aan dit werk wijdden, maar men van alle oorden der wereld lange lijsten ter inschrijving naar Sittard opzond.

De ZeerEerwaarde Overste zaliger van het pensionaat te Dongen, de onvergetelijke Moeder Teresia, alsmede de Eerwaarde Zuster Stanislaus, waren de twee eerste Zelatricen van O. L. Vr. van het H. Hart in Noord-Brabant. Door den boven allen lof verheven ijver dezer dienaressen van Maria is menige glorieparel aan de

Moeder Teresia vond te Curasao in de Keligieusen harer Congregatie ijverige medewerksters ter uitbreiding der zegenrijke devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart.

En de Ursulinen vanSittard, uit wier huis de eerste Keligieusen naar Batavia vertrokken, waren niet minder verheugd, te mogen vernemen, dat hare geliefde medezusters, vooral te Soerabaya, er eene eer in stelden, den naam van en de devotie tot de Sleuteldraagster van Jezus' Hart in het verre IndiÃ« te verbreiden.

Zoo waren er nog slechts 7 jaren ver-loopen, sedert het mosterdzaadje in vruchtbare aarde viel, en reeds werd in alle werelddeelen Jezus' Moeder, onder den zoeten titel âOnze Lieve Vrouw van het H. Hartquot; aangeroepen en vereerd. Een bewijs te meer was geleverd, dat Zij allerwege het rijk van het Hart haars Zoons wil vestigen, dat Zij met eene gelijke liefde al hare kinderen, ook in de verst verwijderde streken, bemint, en dat Zij slechts wacht op liefdevolle harten, vast besloten om zich aan dit apostolaat van liefde te wijden.

p den reeds zoo heerlijken dageraad van O. L. Vr. van het H. Hart volgde een nog heerlijker dag, een dag van zegepraal en triomf, een dag van hooger blijheid voor Hemel en aarde. Den 11 December 1873 was Sittard, de bevoorrechte stede van Maria, door den godsdienstigen ij velen jubel harer ingezetenen in feestdos gehuld. Duizenden pelgrims waren geestdriftig aangesneld om den triomfdag hunner Hemelsche Moeder te vieren. De kleine kapel van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart was aller vereenigingspunt, doch verreweg de meesten moesten zich tevreden stellen, in de nabijheid van dit genade-

oord te vertoeven, dat veel te beperkt was om al die pelgrims op te nemen. â Daar hoort men eensklaps een wegsleepend, een verrukkelijk gezang.

Zoo klonk het in steeds hooger, in steeds forscher tonen. Het waren de pelgrims van Aken, die de indrukwekkende en hartverteederende plechtigheid door hunne tegenwoordigheid en heilige geestdrift, zich uitende in hemelsche liederen, kwamen opluisteren. Nog eenige oogen-blikken en Z. D. H. Mgr. J. A. Paredis, de veelbeminde Kerkvoogd van Eoermond, de Bisschop van Maria, zal Sittards veste binnentreden, om namens Z. H. Pius IX, den Paus van Maria, het Genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart op plechtige wijze te kronen. â 't Was een hemelsche dag, en ofschoon December reeds 11 schreef, mocht men zich in eene aangename en zachte temperatuur verheugen, zoodat hemel en aarde samenspanden, om dien gulden kroningsdag den hoogst mogelijken luister bij te zetten.

Treffend vooral was het Apostolisch woord van den ge vierden Kerkvoogd, vooraleer zijne opperpriesterlijke hand de

kroon ging drukken op het Beeld van Haar, die door hare moederbede alles vermag op het Goddelijk Hart van haren Jezus. Dat liefdewoord van Maria's Kerk-prelaat drong diep in het hart der talrijke pelgrims door, en ongetwijfeld droegen Gods Engelen in blijde vlucht zijn harte-wensch, om het werk van O. L. Vr. van het H. Hart meer en meer te zien bloeien, naar den troon van Hem, die door Maria als Redder van het menschdom aan de aarde wilde geschonken worden. O, wat stemden alle pelgrims, toen Kind en Moeder gekroond waren Ã©en van hart en zin, blij vol in met deze jubelklanken:

Juich, Sittard, oord van heil, bekoorlijk, zalig Eden; Gekroond is 't Goddlijk Kind, gekroond de Moedermaagd, Wier teedre blik Zijn Hart ontsluit voor 's menschen

Thans straalt Gij, Lieve Vrouw yan Jezus' GoddljjkHart, Gelijk de dageraad van 't puik der zomerdagen;

Laat ons, o Moedor lief, hier in dit dal van smart Onz' kronen tot uw troon, als pand van liefde dragen.

Zoo had dan de Paus van Maria, de groote, de onvergetelijke Pius IX, zijne eerste hulde gebracht aan O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard; zoo ving de lange reeks van gunsten aan, waarmede de ge-

vierde Plaatsbekleeder van Jezus-Christus het zegenrijk werk van de Hoop der hope-loozen te Sittard verrijkte. Hij, de vurige vereerder van Jezus' aanbiddelijk Hart, van wiens lippen het eenmaal de wereld doorklonk, dat er voor de tegenwoordige maatschappij nog slechts hoop op redding bestaat in Jezus' Hart, begreep ten volle de waarheid, dat Maria het Kanaal is, waardoor uit Jezus' Hart de stroomen zijner barmhartigheid het arme en hulpbehoevende menschdom moeten toevloeien. Door Gods Geest verlicht, bevroedde die Opperpriester naar Gods hart, dat, gelijk Jezus' Hart alleen op waardige wij ze de beleedigingen, zij nen Hemelschen Vader aangedaan, kan herstellen, zoo ook Maria alleen, door hare medelijdende liefde, de wonden kan heelen, welke de ondankbaarheid der menschen Jezus' Hart toebrengt, en door alzoo het Hart haars Goddelijken Zoons te troosten, zich van hare verheven taak als Eerherstelster kwijt.

Sedert dien triomfdag nam de Broederschap verbazend toe; het liefelijk beekje werd een breede stroom. Van alle kanten kwamen vrome pelgrims naar Maria's

Stede gesneld, om vÃ³Ã³r het gekroonde Genadebeeld van de Sleuteldraagster van Jezus' Hart vertrouwvol neÃªr te knielen, en daar troost en opbeuring, kracht en sterkte te vinden in den strijd des levens, en genezing van lichaamskwalen af te smeeken.

En terwijl men zich zoo om strijd be-ijverde, O. L. Vr. van het H. Hart hulde te brengen in het door Haar-zelve uitverkoren Oord, hoorde men allerwege spreken over eene wonderbare genezing, welke niet weinig bijdroeg om het zoete vertrouwen op de smeekende almacht van de Hoop der hopeloozen te versterken.

Zuster Chrysostoma, eene Religieuse te Oudenbosch, was reeds sinds het jaar 1866 bedlegerig. Zij leed aan drie doode-lijke kwalen, onder anderen aan den vreelijken beeneter; haar ruggegraat was in een zoo deerniswaardigen toestand, dat de arme lijderes, telkenmale als zij zich moest bewegen, meende, dat haar lichaam in stukken ging vallen.

In 1871 kreeg zij het Maandboekje van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, dat men in de wandeling het âBlauwe Boekjequot; pleegt te noemen, in handen. Een glimlach van zoete hoop plooit zich om hare lippen. âO. L. Vr. van het H. Hartquot; â zoo

Intusschen woekerde hare kwaal op onrustbarende wijze vreeselijk voort. Aan het felste lijden ten prooi, was Zuster Chrysostoma bij wijlen zes dagen achtereen niet in staat, eenig voedsel door te krijgen. Zij had flauwte op flauwte, en verwachtte nog slechts twee zaken: of het stervens- of het bevrijdingsuur.

Hare laatste levenskrachten verzamelende, vroeg zij met aandrang, dat men toch voor haar naar Sittard zou schrijven. âVraag voor mijquot; â zei ze â âin Maria's genadeoord eene noveen aan ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart; ik zal gedurende die negen dagen mijne gebeden met die der Ursulinen vereenigen, en, gij zult het zienquot; â zoo voegde zij er met stervende stem bij â âO. L. Vr. van het H. Hart zal mij tijdens de noveen of de hemelpoort ontsluiten of de gezondheid terugschenken.quot; â

Den achtsten dag der noveen ontvingen wij bericht, dat zuster Chrysostoma in doodstrijd lag. Den negenden dag, op een Zondag, terwijl hare medezusters het H. Misoffer bijwoonden, steeg het laatste gebed der noveen van haar veege lippen tot den liefdetroon van de Hoop der hope-

loozen. Eensklaps gevoelt zti in haar rug een gekraak; de ruggegraat, die verrot was, geraakt in gezonden toestand, ja wordt sterker dan ooit te voren. Een oogenblik daarna richt de stervende zich genezen van haar lijdensbed op.

Een telegram naar Sittard gaf deze jubelwoorden te lezen: âZuster Chryso-stoma genezen.quot; â Het verhaal dezer wonderbare genezing is alius geteekend: De Ram (3ergen-op-Zoom), De Klijn (Oudenbosch), doctoren in de geneeskunde.

Op den heugelijken dag der kroning van 't Genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart, uitten de geestdriftige scharen als uit Ã©enen mond den vurigen harte-wensch van spoedig eene ruime, eene prachtige kerk, de Hoop der hopeloozen ter cere, in NeÃªiiands bevoorrecht stadje te zien verrijzen.

Nog dienzelfden dag, tijdens het plechtige Lof, deed Z. D. H. Mgr. J. A. Paredis, die in deze algemeene uiting de stem Gods en de stem van O. L. Vr. van het H. Hart erkende, de blijde mare afkondigen, dat te Sittard eene kerk ter eere

Geheel NeÃªrland juichte dit heerlijk plan toe; de talrijke zelateurs en zela-tricen der zegenrijke Broederschap vingen deze jubeltijding met zalige geestdrift als een echo des Hemels op en sloegen onmiddellijk, ter verwezenlijking van dit door den Hemel ingegeven plan, met heilige gretigheid de handen wakker aan het werk. 't Was een lust om te zien, met welke offervaardigheid men zich als om strijd beijverde, een steentje aan te dragen tot opbouwing van Maria's nieuwen tempel.

De twee ijvervolle Hoofdzelatrioen, de Eerwaarde Moeder Veronica, Overste der Religieusen Franciskanessen te Wijk-Maastricht, en Zuster Seraphina, van hetzelfde Gesticht, waren de eersten, die ons eene rijke bijdrage toezonden. Sedert dien stond stroomden van alle kanten de mildste offers toe. â

Eeeds een jaar voordat de openlijke aankondiging van het hemelsche plan plaats had, schreef een waardig Priester van Noord-Holland, de ZeerEerw. Heer P. Masker, Pastoor van Zwaag, bij Hoorn, naar Sittard: â't Ligt in de plannen van Gods Voorzienigheid, dat te Sittard ter

eere van O. L. Vr. van het H. Hart eene kerk gebouwd worde. Ik zend u den eersten steen.quot; â

In het midden nu van de rijke zegeningen van allerlei aard, welke de H. Maagd over de nieuwe onderneming deed neÃªrdauwen, vertoonde zich een donkere wolk aan onzen zoo helderen hemel. â

De Broederschap had het smartelijk verlies te betreuren van een harer Door-luchtigste leden, van een harer machtigste Beschermers. Den 10 Maart 1874 werd Mgr. van Genk, Bisschop van Breda, dooiden dood aan de liefde zijner diocesanen ontrukt. âKort vÃ³Ã³r zijn verscheidenquot; â zoo schreef ons de Z.Eerw. Heer Secretaris van den Doorluchtigen overledene â âverzocht mij Monseigneur, eene noveen te Sittard aan te vragen ter eere van O.L. Vr. van het H. Hart en zijne intenties in de gebeden der Broederschapsleden aan te bevelen.quot; â

Weldra werd de Broederschap met eene nieuwe bisschoppelijke goedkeuring vereerd, namelijk met die van Z. D. H. Mgr. H. Van Beek, Bisschop van Breda.

De nieuwe Kerkvoogd, niet tevreden met zijn naam ter inschrijving in de Broederschap op te geven, vereerde ons met een bemoedigend en recht vaderlijk schrij-

ven, dat â¢wij als een kostbaar kleinood bewaren. â Het luisterrijk voetspoor van zijn Doorluchtigen Voorganger drukkende, bleef het Monseigneurs edel streven, de teedere devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart door woord en voorbeeld bevorderlijk te wezen. â

Hetzelfde mogen wij zeggen van Z. D. H. Mgr. Petrus Leyten, die hem in 1885 als Bisschop van Breda opvolgde.

De liefdevolle Schatbewaarster van Jezus' minlijk Hart putte dan met meer dan moederlijke mildheid aan de Bron van alle genaden, om gunst op gunst over hare uitverkoren stad Sittard en over Limburg uit te storten. Het volgend feit, onder vele andere, is er een sprekend bewijs van.

âEene keelontsteking van den ergsten aard bracht mijn zoon aan den rand van 't graf. De middelen der kunst bleven zonder uitwerking, 't Was hem niet meer mogelijk eenig voedsel te nemen, waardoor zijne zwakte dermate toenam dat de doodstrijd niet lang meer kon uitblijven. Men beloofde, naar Sittard te schrijven om eene noveen, ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart. Op hot oogenblik dat wij den stervende een scapulier omhingen, was hij eensklaps en volkomen genezen.

Doch niet slechts uit Limburg, maar uit geheel Nederland vloeiden ons tal van berichten toe over de heerlijkste gunsten, door tusschenkomst van de Hoop der hopeloozen over de lijdende menschheid uitgestort.

âDo laatste noveen, wolke ik XJ voor J. Van Gennep, die op liet punt was zijn gedicht te verliezen, heb aangevraagd, is met den meest gewenschten uitslag bekroond.

Gelijk een schoone dageraad van lieverlede aan den blauwen hemel opstijgt, zoo steeg ook O. L. Vr. van het H. Hart trapsgewijze op den heerlijken troon, welken Haar de offervaardige liefde harer kinderen bereidde. De offers voor de te bouwen Maria-kerk vielen als een gulden regen in het Genadeoord neder, waar zich de triomfboog, voor de Koningin des Hemels bestemd, als een smeekende arm verhief. â Op de inschrijvingslijsten, die men in de kerk bewaart, prijken de namen van meer dan 710 Katholieke militairen, van meer dan 2040 weesjongens

De twee ijvervolle Hoofdzelatricen, de Eerwaarde Moeder Veronica, Overste der Eeligieusen Franciskanessen te Wijk-Maastricht, en Zuster Seraphina, van hetzelfde Gesticht, waren de eersten, die ons eene rijke bijdrage toezonden. Sedert dien stond stroomden van alle kanten de mildste offers toe. â

Reeds een jaar voordat de openlijke aankondiging van het hemelsche plan plaats had, schreef een waardig Priester van Noord-Holland, de ZeerEerw. Heer F. Masker, Pastoor van Zwaag, bij Hoorn, naar Sittard: â'tLigt in de plannen van Gods Voorzienigheid, dat te Sittard ter

eere van O. L, Vr. van het H. Hart eene kerk gebouwd worde. Ik zend u den eersten steen.quot; â

In het midden nu van de rijke zegeningen van allerlei aard, welke de H. Maagd over de nieuwe onderneming deed neÃªrdauwen, vertoonde zich een donkere wolk aan onzen zoo helderen hemel. â

Weldra werd de Broederschap met eene nieuwe bisschoppelijke goedkeuring vereerd, namelijk met die van Z. D. H. Mgr. H. Van Beek, Bisschop van Breda.

De nieuwe Kerkvoogd, niet tevreden met zijn naam ter inschrijving in de Broederschap op te geven, vereerde ons met een bemoedigend en recht vaderlijk schrij-

ven, dat wij als een kostbaar kleinood bewaren. â Het luisterrijk voetspoor van zijn Doorluchtigen Voorganger drukkende, bleef het Monseigneurs edel streven, de teedere devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart door woord en voorbeeld bevorderlijk te wezen. â

Hetzelfde mogen wij zeggen van Z. D. H. Mgr. Petrus Leyten, die hem in 1885 als Bisschop van Breda opvolgde.

âEene keelontsteking van den ergsten aard bracht mijn zoon aan den rand van 't graf. Do middelen dei-kunst bleven zonder uitwerking, 't Was hem niet meer mogelijk eenig voedsel te nemen, waardoor zijne zwakte dermate toenam dat de doodstrÃ¼d niet lang meer kon uitblijven. Men beloofde, naar Sittard te schrijven om eene noveen, ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart. Op het oogenblik dat wij den stervende een scapulier omhingen, was hij eensklaps en volkomen genezen.

âDe laatste noveen, welke ik U voor J. Van Gennep, die op het punt was zijn gedicht te verliezen, heb aangevraagd, is met den moest gewenschten uitslag bekroond.

Gelijk een schoone dageraad van lieverlede aan den blauwen hernel opstijgt, zoo steeg ook O. L. Vr. van het H. Hart trapsgewijze op den heerlijken troon, welken Haar de offervaardige liefde harer kinderen bereidde. De offers voor de te bouwen Maria-kerk vielen als een gulden regen in het Genadeoord neder, waar zich de triomfboog, voor de Koningin des Hemels bestemd, als een smeekende arm verhief. â Op de inschrijvingslijsten, die men in de kerk bewaart, prijken de namen van meer dan 710 Katholieke militairen, van meer dan 2040 weesjongens

en weesmeisjes, die ook hun spaarpenningen volgaarne samenbrachten voor den tempel, waar hunne Hemelkoningin een Haar waardig verblijf zou vinden.

Treffend waren de berichten van zela-teurs en zelatricen, hoe de naam alleen van O. L. Vr. van het H. Hart allerwege in Nederland de geloovigen aanzette, om in heilige offervaardigheid te wediiveren. Meer dan 1400 votiefsteenen werden in den tijd van drie jaren geofferd, om de muren der kerk te versieren. Kerkramen, altaars, remonstransen, cibories, kelken, alles werd met zalige geestdrift als ex-voto's aangeboden of toegezegd; niets scheen te kostbaar, als het tot sieraad moest strekken voor het nieuwe Heiligdom te Sittard.

Den 18 Augustus 1875 snelde de eerste processie uit Noord-Holland naar Sittard; 't waren de pelgrims van Zwaag. Bij het verlaten der stad, stelde ons de Z.Eerw. heer J. Masker, Pastoor van Zwaag, een briefje ter hand, inhoudende de heugelijke tijding, dat Z.Eerw. als ex-voto aan Ãnze Lieve Vrouw van het H. Hart het hoogaltaar met zijn gulden zegeboog, zijne prachtige schilderstukken en zijn sierlijk tabernakel beloofd had.

De Religieusen Ursulinen, niet slechts van Nederland en BelgiÃ«, maar ook van Engeland, van Frankrijk en zelfs van Amerika, van AziÃ« en vanOceaniÃ«, zonden voÃ¼efsteenen naar Sittard. Bij het bezoeken der kerk, kan de pelgrim de namen lezen dier ver van elkander verwijderde kloosters, welke de liefde zoo innig aldaar verbonden heeft. En onwillekeurig trilt hem dan de jubelkreet op de lippen: âWat een heerlijk schouwspel, de Dochters van St. Angela hier vereenigd te zien voor den troon van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart!quot; â

Die goede Moeder toonde zich hoogst gevoelig voor zoo vele blijken van kinderlijke toegenegenheid en offervaardige liefde. Elke post bracht nieuwe dankbetuigingen aan van verkregen weldaden, voortdurend kwamen nieuwe berichten in over merkwaardige genezingen, over bekeeringen van verstokte zondaars, over allerlei soort van bekomen gunsten.

âIk werd bij eon sterven de geroepen, die, gelijk hij zeide, de eeuwigheid wilde intreden, zonder zich met God te hebben verzoend. Ik ging den diep beklagens-

waardigen verloren zoon opzoeken en bad onderweg voor zijne bekeering het Rozenkransje van O. L. Vr. van het H. Hart. Helaas! zijn geest was zoo verblind, zijn hart zoo verstokt geworden door de zonde. â Nauwelijks was ik het vertrek van den stervende binnengetreden, of ik hoor van zijne veege lippen deze woorden, die mij als jubeltonen in het oor klonken: âMijnheer Pastoor, ik verlang vurig mijne biecht te spreken, vooraleer de eeuwigheid in te gaan.quot; â Voorts zijne bleeke handen eerbiedig vouwende, hief hij zijne betraande oogen tot den God van barmhartigheid en verzuchtte hij al snikkende: âMijn God, 't is mij van harte leed, dat ik U vergramd heb, niet omdat ik daardoor de straffen der hel verdiend heb, maar omdat ik uwe eindelooze goedheid heb beleedigd. Barmhartigheid, barmhartigheid, mijn God!quot; â Zijne twee zusters, getuigen van dit hartroerend schouwspel, wezen mij, met vreugdetranen in de oogen, na zijn hoofdkussen ietwat te hebben opgelicht, op een scapulier en eene medaille van O. L. Vr. van het H. Hart. âZie, Eerwaardequot;, zoo spraken zij op zegevierenden toon, dit heeft men uit Sittard voor onzen broeder gezonden.quot; â Toen haalde ik op mijne beurt het rozenkransje van de Hoop der hopeloozen voor den dag en zeide op niet minder zegevierenden toon: âZiet, dit is het wapen, waarvan ik mij bediend heb, om uwen broeder voor God te winnen!quot; Spoedig waren scapulier, medaille en rozenkransje in handen van den stervende; aandoenlijk drukte hij die zegenrijke voorwerpen aan het hart. Vervolgens bereidde hij zich met zaligen ijver tot het ontvangen der laatste heilmiddelen en gaf hij vertrouwvol zijne door het berouw gezuiverde ziel in handen van den God van barmhartigheid,

't Behoeft geen betoog, dat O. L. Vr. van het II. Hart het meest behagen vindt in onze gebeden voor de bekeering der zondaars, vooral van die, welke voor de poort der eeuwigheid, beladen met het pak hunner ongerechtigheden, met den dood worstelen. Jezus immers, wiens liefdevol Hart niets vuriger verlangt dan de bekeering en de zaligheid der ongelukkige zondaars, gaf hun zelf, toen Hij aan 't kruisbed was geklonken, Maria, die aan den voet van 't kruis stond, tot Moeder.

âVrouw, zie hier uw zoonquot; â zei de stervende Heiland aan zijne Moeder, terwijl Hij Haar in Joannes op ons allen wees. Wie meet, wie peilt de diepte van dit liefdewoord, waardoor de Verlosser aan zijne Moeder zijn kaatsten wil te kennen gaf en Haar op het Hart drukte, dat Zij den zondigen mensch zou liefhebben, gelijk Zij Hem had lief gehad! â Neen 't is geen overdrijving, te beweren, dat de liefde van Maria's Hart voor de zondaars zegevierde over hare natuurlijke genegenheid jegens haren Zoon. En wat zou de minlijke Verlosser gedaan hebben, zoo Maria niet had toegestemd in het offer van zijn liefdevol Hart? O, dan ware Jezus, hoezeer Hij ook verlangde zijn leven te laten voor het heil van den

mensch, in zijne teedere liefde tot zijne Moeder, van het kruis afgedaald. Maaide Zoon, welken Maria zag sterven, was Haar een beeld van de ongelukkige men-schen, die den schat der heiligmakende genade verloren hebben en daardoor dood zijn voor God. Zeker, de dood van den Godmensch was een groot verhes, waarover de geheele natuur treurde; maar toch is eene enkele dagelijksche zonde een veel grooter ramp, daar de kleinste dagelijksche zonde ook dan nog ongeoorloofd blijft, als men ze zou begaan om de zwaarste onheilen, die men zich bedenken kan, te voorkomen. Maria heeft alzoo meer geweend over onzen geestelijken dood dan over den dood haars Zoons; en de bekeering van een zondaar baart Haar meer vreugde, dan de opstanding van Jezus uit het graf. O! wat een zoete prikkel is deze gedachte voor ons, om veel en vurig en met een onbegrensd vertrouwen te bidden voor de bekeering der zondaars!

\ederom heerscht er hoogge-' stemde feestvreugde in Limburgs bevoorrechte Stede. Vroo-lijk wappert de nationale driekleur van alle huizen, en de straat, welke naar Maria's Heiligdom leidt, is als in een heerlijk bosschage herschapen. Duizenden pelgrims zijn, met jubeltonen op de lippen en hemelvreugde in het hart, naar Sittard gesneld, om de schoone en indrukwekkende plechtigheid bij te wonen van de

Den 17 April 1875 had Z. H. PiusIX, de Paus van Maria, aan Z. E. den Kardinaal Franchi een steen van grieksch marmer uit de Catacomben van denH. Calixtus aangeboden, met deze opdracht: âWees zoo goed. Heer Kardinaal, namens mij dezen steen te zenden aan de kerk van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te Sittard, in het diocees van Roermond.quot; â Aanstonds kweet zich de Kardinaal van de hem opgedragen taak en richtte Z. E. de volgende letteren tot de Eerwaarde Overste van het klooster der TJrsulinen te Sittard.

âZ. H. Pius IX, vernomen hebbende, dat den 2 Juni e. k. de eerste steenlegging zal plaats hebben aan de kerk van O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard, verzoekt Z. D. H. Mgr. J. A. Paredis, Bisschop van Roermond, niet slechts dezen steen namens Z. H. te leggen, maar ook de fondamenten van voornoemde kerk in naam van Pius IX te zegenen en den pelgrims den Pauseluken Zegen te geven.

Was dit geen schitterende, geen heerlijke triomf voor onze Hemelsche Moeder, dat de Plaatsbekleeder van Jezus-Chris-tus, den aandrang zijns harten volgende, Sittard, Maria's Stede, met zoo ondubbelzinnige blijken van teedere welwillendheid vereerde? â

Intusschen zet de zegestoet zich in beweging: de metalen stem der gewijde klokken laat zich feestelijk hooren; om de muren, die zich beginnen te verheffen, dreunen de salvo's van het geschut; de zoete tonen der Harmonie kondigen den verrukten pelgrims aan, dat de processie de parochiekerk verlaten heeft, om zich in zegetocht te begeven naar het terrein, waar de hartverheffende plechtigheid zou plaats grijpen.

De Hoogw. Kanunniken van 'tKapittel, H. D. H. de Bisschoppen, De burgerlijke Autoriteiten.

De trein van den langen feeststoet werd gesloten door de studenten van het College, die, twee aan twee, op schoone draagbaren de prachtige votiefsteenen droegen, waarop de wapens van Z. H. den Paus en van onze Doorluchtige Prelaten kunstig gegraveerd en heerlijk gepolychromeerd waren. Deze steenen waren der nieuwe kerk geschonken:

Door Mgr. Ch. Claessens, Bisschop 'van Trianopolis en Apost. Vikaris van Batavia, Door Mgr. Van Ewijk, Bisschop van Curasao,

Z. Exc. Mgr. J. Capri, alsdan Apostolisch Internuntius aan ons Hof, vereerde ons met de volgende letteren;

âMet onuitsprekelijk genoegen heb ik den quot;wonderbaren voortgang vernomen der Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart, welke gevestigd is in het klooster der Eeligieusen Ursulinen te Sittard, als cen-tralen zetel voor Nederland en de aangrenzende landen.

âIk reken mij gelukkig, mij onder de banier der Hemelkoningin als Lieve Vrouw van Jezus' Hart te mogen scharen, en zegen met vollen jubel des harten den steen, dien ik u toezond voor do nieuwe kerk van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

âMet een zoet vertrouwen beveel ik het Doorluchtig Opperhoofd der Kerk, den Paus-Martelaar, in de gebeden dezer bewonderenswaardige Broederschap aan. En u duizend zegeningen toewenschende voor de in aanbouw zynde nieuwe kerk, beveel ik ook rnjj aan in uwe godvruchtige gebeden aan de voeten van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Op het terrein der nieuwe kerk aangekomen, ging Z. D. H. Mgr. Paredis aanstonds over tot de inzegening dei-fondamenten namens Z. H. den Paus. Alsdan werd door het beieren der klokken, door de salvo's van 't geschut en dooide welluidende tonen der Harmonie op indrukwekkende wijze aangekondigd, dat het plechtige, het lang verbeide oogenblik eindelijk was aangebroken.

Geassisteerd door Z. D. H. Mgr. P. Vrancken, Aartsbisschop van Attalia, door Mgr. Claessens, alsdan Bisschop van Trianopolis, later Aartsbisschop van Si-race, en door Mgr. de la Geneste,Kamerheer van Z. H., ving onze beminde Bisschop de legging aan van den steen, waarmede Z. H. Pius IX de nieuwe kerk vereerd had. Voorts legde men de 16 votiefsteenen, door aartsbisschoppen en bisschoppen aan het nieuwe Heiligdom geschonken. Men maakte er twee kruisen van, die de kapel van den H. Augustinus versieren. Met zalige aandoening blijft de pelgrim zijne blikken vermeien in de beschouwing van al het schoone, dat deze kapel in Maria's Baziliek aanbiedt, en niet zonder ontroering leest hij op het prachtige kerkraam dit opschrift;

âO. L. Vr. van het H. Hart, bescherm Mgr. J. A. Pahedis, Bisschop van Roermond!quot;

En onze Lieve Vrouw van het H. Hart, die zoo menigwerf deze zoete bede hoort herhalen, heeft steeds onze innige harte-wenschen verhoord.

Geen rozen zonder doornen, zegt het spreekwoord. Onvermengde vreugde is ons deel niet hier op aarde; dit moest ook de Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart ondervinden.

Voor wien is het een geheim, wat onrustige dagen Frankrijk sedert 1870 beleefd heeft? Wie huivert niet bij de gedachte aan al die omwentelingen en vervolgingen, welke dat schoone land tot in zijn hartader getroffen en wreedelijk verscheurd hebben? Wie herinnert zich niet de laatste woorden van een Aartsbisschop, die als offer der revolutie viel ? Wien staan de weeÃ«n en de hongersnood van het omsingelde Parijs, de doodelijke angsten van het overmeesterde Frankrijk nog niet levendig voor den geest? Wie denkt niet, met een traan in 't oog, aan

de angstvolle dagen, toen de Fransche families, die naar Nederlandsch grondgebied geweken waren, slechts nu en dan door een ballon of door postduiven mochten vernemen, of hun achtergelaten betrekkingen en vrienden nog leefden? â

Dit alles nu kon niet zonder invloed blijven op onzen werkkring. Tot dan toe hadden wij steeds dubbel kopie gehouden van de namen der broederschapsleden; eene lijst was bestemd voor onze registers, de andere voor die van Issoudun. Maar de oorlog van 1870â1871 had onze betrekkingen met Frankrijk zeer bemoeie-lijkt; lange lijsten met namen waren niet ter bestemde plaatse aangekomen, hetgeen veel werk veroorzaakte, waarmede men telkens weÃªr opnieuw moest beginnen. Paus Pius IX, zich die moeielijk-heden, door die ongelukkige tijden in 't leven geroepen, herinnerende, gewaar-digde zich, ons een meer onafhankelijken en tegen wisselvalligheden meer gevrijwaarden toestand te bezorgen. In eene audiÃ«ntie van den 5 Maart 1875 verleende Z. H. rijke aflaten aan de geloovigen, die zich te Sittard in de Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart lieten in-schrij ven.

reeds 6.940.000 leden. Naarmate de Hoop der hopeloozen hare gunsten vermenigvuldigde, namen ook de offers der Katholieken toe voor Maria's nieuw Heiligdom; uit alle oorden van Nederland werden ex-voto's gezonden, en de nieuwe Kerk begon zich al meer en meer te verheffen.

Den 3 Januari 1876 vereerde Z. D. H. Mgr. Ch. Claessens, Bisschop van Triano-polis, Maria's Heiligdom met een groot kerkraam. Die Doorluchtige Dienaar van Maria stelde zich niet tevreden, met zijn naam en goedkeuring aan de Broederschap te geven, maar wilde door dit ex-voto de machtige bescherming der Hemelkoningin afsmeeken voor de missie der Indische gewesten, en wel bijzonder voor Batavia, van welke streek Monseigneur Apostolisch Vikaris was.

Den 4 Juni 1876 werd het Jaarfeest van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart op zeer plechtige wijze gevierd. Z. D. H. Mgr. Paredis, Hoofddirecteur der Broederschap, had beloofd, dat, alhoewel de kerk nog niet gewijd was, eene plechtige Hoogmis zou gezongen worden, en de gevierde Kerkvoogd droeg er zelf te 8} uur het H. Misoffer op. Dit was de eerste Mis, welke in dit genadeoord werd opgedragen. En wie twijfelt er aan, of

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart heeft op dien jubelstond met meer dan moederlijke mildheid de rijkste schatten van zegeningen uitgestort over haren Joannes Augustinus, die zoo onnoemelijk veel voor de glorie van de Hoop der hopeloozen gedaan heeft? â

Eenige dagen daarna kwam te Sittard de eerste Broedersohaps-Processie aan. Het waren de ijvervolle pelgrims van Rotterdam. De ZeerEerw. Pater Van der Hage, onder wiens hooggewaardeerde directie deze schoone Vereeniging stond, heeft zeker alsdan mogen ondervinden, tot loon van zijn brandenden ijver, dat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zich niet in edelmoedigheid laat overwinnen, maar alles, Haar ter eere gedaan, rijkelijk weet te vergelden. Reeds eenige jaren te voren had een volijverig Zelateur van Rotterdam een twintigtal pelgrims naar Sittard begeleid, om Haar hulde te brengen, die in 1878 eene zoo talrijke, eene zoo spoedig en schoon georganiseerde processie tot haar Heiligdom wist te lokken.

treden, nu zich hun cog mocht verlustigen in de voltrekking van haar nieuwen Tempel, die wat het uiterlijke betreft, voltooid was. 't Behoeft niet gezegd, dat wij, bij het aanschouwen van dit heerlijk monument, opgetrokken door de offervaardige liefde van Maria's kinderen, dankbare blikken hieven tot God en zijne Heilige Moeder, voor de zichtbare bescherming des Hemels, die er in zoo rijke mate op was neÃªrgedauwd.

Maar ook de edele, de milde weldoeners I zweefden ons bij dit prachtig gezicht voor ( den geest, en hunne namen, in steen vereeuwigd, zullen ook steeds in dankbare herinnering bij ons blijven voortleven. Bijzonder erkentelijk zal ons het hart voortdurend kloppen jegens Mgr. X. Rutten, in leven Kanunnik en Deken van de St. Servaas-kerk te Maastricht, die zijn vruchtbaar talent en kostbaren tijd met heilige geestdrift wijdde aan het scheppen van het bewonderenswaardige plan dezer schoone kerk. Eer ook aan den architekt J. Kaiser te Maastricht, die geene moeite spaarde om deze onderneming, aan zijne zorgen toevertrouwd, met den meest gewenschten uitslag te bekronen.

Benige dagen daarna kwam te Sittard de eerste Broederschaps-Processie aan. Het waren de ijvervolle pelgrims van Rotterdam. De ZeerEerw. Pater Van der Hage, onder wiens hooggewaardeerde directie deze schoone Vereeniging stond, heeft zeker alsdan mogen ondervinden, tot loon van zijn brandenden ijver, dat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zich niet in edelmoedigheid laat overwinnen, maar alles, Haar ter eere gedaan, rijkelijk weet te vergelden. Reeds eenige jaren te voren had een volijverig Zelateur van Rotterdam een twintigtal pelgrims naar Sittard begeleid, om Haar hulde te brengen, die in 1878 eene zoo talrijke, eene zoo spoedig en schoon georganiseerde processie tot haar Heiligdom wist te lokken.

treden, nu zich hun oog moch.t verlustigen in de voltrekking van haar nieuwen Tempel, die wat het uiterlijke betreft, voltooid was. 't Behoeft niet ge zegci, dat wij, bij het aanschouwen van dit heerlijk monument, opgetrokken door de offervaardige liefde van Maria's kinderen, dankbare blikken hieven tot God en zijne Heilige Moeder, voor de zichtbare bescherming des Hemels, die er in zoo xijke mate op was neÃªrgedamvd.

Maar ook de edele, de milde weldoeners zweefden ons bij dit prachtig gezicht voor ( den geest, en hunne namen, in steen ' vereeuwigd, zullen ook steeds in dankbare herinnering bij ons blijven voortleven. Bijzonder erkentelijk zal ons het hart voortdurend kloppen jegens Mgr. X. Eutten, in leven Kanunnik en Deien van de St. Servaas-kerk te Maastricht, die zijn vruchtbaar talent en kostbaren tijd met heilige geestdrift wijdde aan het scheppen van het bewonderenswaarclige plan dezer schoone kerk. Eer ook aan den architekt J. Kaiser te Maastricht, die geene moeite spaarde om deze onderneming, aan zijne zorgen toevertrouwd, met den meest gewenschten uitslag te bekronen.

lijkheid ook brengen wij hier jegens onzen grooten weldoener, den HoogwelGeboren Heer L. De Maret, die maar al te spoedig aan deze aarde werd ontrukt, waar zijn edel hart zooveel goeds stichtte. â Bij het lezen van zijn naam op de talrijke ex-voto's in de kerk van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, zal de pelgrim zeker niet verzuimen een hartelijk schietgebedje tot Jezus' Hart op te zenden, opdat zijne ziel in vrede ruste. â

Is middernacht. Een der zalen van het Instituut der Ursulinen is prachtig en smaakvol verlicht. Duizenden pelgrims bewegen zich door de rijk versierde straten van NeÃªrlands bevoorrecht Stadje; het licht der toortsen helpt het heldere gaslicht de nachtelijke duisternis verwinnen, ja den nacht om-keeren in een schoenen lentedag. De pelgrims bidden in stilte, terwijl hooge feestvreugde op hun gelaat te lezen staat en heilig ongeduld uit hunne blikken straalt. Eindelijk gaat de poort open en mogen zij de feestzaal binnentreden. Wat komt men daar doen? Waarom knielt

't Is het altaar van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. Vijf jaren lang heeft Jezus' Moeder in die zaal verblijf gehouden, den tijd afwachtende, dat men haar Heiligdom zou hebben voltooid. Maar Zij was daar niet eenzaam en verlaten geweest; tal van pelgrims wisten daar hunne Moeder wonen en kwamen Haar in haar nederig verblijf geestdriftig den tol hunner kinderlijke genegenheid en hulde brengen. De Doorluchtigste Prelaten hadden er met zoeten jubel des harten het H. Misoffer opgedragen. Men had er den veelgeliefden Kerkvoogd van Roermond, Mgr. Paredis, men had er Mgr. H. Van Beek, Bisschop van Breda, Mgr. P. Vranc-ken, Aartsbisschop van Attalia, Mgr. Claessens, Bisschop van Trianopolis en Apostolisch Vikaris van Batavia, Mgr. Van Ewijk, Apostolisch Vikaris van Cu-raijao en Mgr. de ia Geneste aan Maria's altaar zien staan, om aan den voet van haar Genadebeeld het onbloedig Offer dei-nieuwe wet te voltrekken. Herhaaldelijk had Z. Exc. Mgr. Capri, Apostolisch Internuntius aan ons Hof, aldaar, onder Maria's teedere moederblikken, de H. Mis opgedragen.

Wat kwam men dan tijdens de plechtige stilte van den nacht doen in die zaal, waaraan zich zoo vele, zoo zoete en zalige herinneringen vastknoopten? O, de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart kwamen, zoodra omstreeks middernacht de toegang tot de feestzaal was geopend, aldaar hunne Hemelsche Moeder gelukwenschen met den grooten triomf, welke Haar, als de nacht zou plaats gemaakt hebben voor den dag, met zooveel luister zou ten deel vallen. Door heilig ongeduld vervoerd, voorkwamen zij den liefelijken dageraad van den grooten triomfdag, den 5 Juni 1879, waarop Z. D. H. Mgr. Paredis de nieuwe Kerk van O. L. Vr. van het H. Hart tot een Huis van God zou komen wijden en het Genadebeeld van de Hoop der hopeloozen in vollen triomf uit haar nederig verblijf in haar prachtig Heiligdom zou overgebracht worden.

De dag, de lang en vurig afgebeden dag is dan eindelijk aangebroken. De feesttenen der Harmonie, zich huwende aan het indrukwekkend klokkenspel, kondigen ten 7^ uur de komst van Eoer-

De groote Paus, Pius IX, had den talrijken broederschapsleden de heugelijke tijding uit Eome doen klinken, dat de overbrenging van het Genadebeeld van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart naaide nieuwe Kerk in zijnen naam op plechtige wijze zou plaats hebben.

Niet lang na het verleenen dezer schitterende gunst, verliet de Paus van Maria dit dal van tranen. Maar zeker heeft O. L. Vr. van het H. Hart, terwijl Zij haar heerlijken troon besteeg, een liefdevollen blik doen vallen op de graftombe, waar het dierbare overschot rust van haren onsterfelijken Pius. En uit dien teederen moederblik sprak een woord van innigen dank, en 't was alsof van hare maagdelijke lippen do jubeltoon golfde: âDank, duizendmaal dank, mijn veelgeliefde, mijn innig beminde zoon!quot; â

De klok slaat 11 ^ uur. Koermonds Bisschop heeft, in weerwil van zijne hooge jaren, de lange en treffende ceremoniÃ«n der kerkwijding volbracht, met eene

Op dien jubelstond wedijveren de klokken der omliggende dorpen met die van Sittard, om den grooten triomf van de Hoop der hopeloozen in forsche klanken te verkondigen.

De zegetocht vangt aan. C4ods Engelen dalen in blijde vlucht op het aardrijk neder, om de luisterrijke zegepraal van Haar, die alles vermag op het Hart van Emmanuel, te Sittard bij te wonen. Die Hemelsche Geesten smaakten een ongekend genot in de beschouwing van dien heerliiken zegestoet, bij den aanblik van de Broederschappen, van deEerewachten, van de liefelijke scharen van Bruidjes, met bloemen en zinnebeelden in de handen, van de Harmonie, van de burgerlijke Autoriteiten van Sittard, van de twee lange rijen Priesters, die in feestgewaad gehuld, onmiddellijk vÃ³Ã³r het Genadebeeld van O. L. Vr. van 't H. Hart, dat op een troon van leliÃ«n en rozen rustte, plechtstatig voorttraden, terwijl de trein gesloten werd door de drie Kerkprelaten; Mgr. J. A. Paredis, Mgr. P. Vrancken en Mgr. Ch. Claessens.

straat trekken. Nauwelijks was het zoete Genadebeeld van de Hoop der hopeloozen op straat gezien, of de vrome scharen knielen stil en eerbiedig neÃªr, terwijl de klokken hare metalen stemmen luider doen klinken en de Harmonie hare vreugdetonen verdubbelt, om deKoningin des Hemels met haren grooten triomf geluk te wenschen. Eenieder beijverde zich een voorwerp te bezitten, dat het gevierde Genadebeeld had aangeraakt: de mannen naderden met eerbied, om er hunne foulards of rottingen mede in aanraking te brengen; de vrouwen streken er geestdriftig hare handschoenen of zakdoeken aan; tot de kleine kinderen toe, die hunne handjes aan den mond brachten en alzoo hunne Hemelsche Moeder eerbiedig een kushandje toereikten, waren als om strijd in de weer, om zich die onmiddellijke nabijheid van het Genadebeeld te benuttigen en O. L. Vr. van het H. Hart in haar zegenrijk Beeld hulde en eerbied te betoonen. â

Dan snellen de pelgrims als op vleugels van heilige geestdrift de kerk binnen, om hunne Hemelvorstin, die bezit gaat nemen van haar Heiligdom, haar glorietroon te zien bestijgen. En terwijl de menigte in geestdrift als uit Ã©enen mond met zalige

vervoering het hartverheffende âMagnificatquot; zingt en ieder zijne jubelende vreugde in steeds voller juichtonen lucht geeft, beklimt O. L. Vr. van het H. Hart, in al haren luister moederlijk glimlachende, langzaam den glorietroon, welken Haar de geestdrift harer kinderen bereid heeft.

O, wie op dien jubelstond haar teede-ren, haar overzoeten moecerblik mocht vangen, genoot ongekende hemelweelde en richtte tot de Esther van het Nieuwe Verbond dezen jubeltoon, deze hartebede:

Op het oogenblik, dat de pelgrims de kerk verlieten, bemerkte men onder de menigte eene dame, die weende. Op de vraag, wat haar deerde, zeide zij op blijden toon: â't Zijn vreugdetranen; lees slechts dit telegram: âMoeder, gij hebt goed gebeden, uw zoon is genezen.quot; â En zij had wel reden zich te verheugen; haar zoon, haar eenige steun, die 3 jaren lang ten-

gevolge van verlamming aan het ziekbed was gekluisterd, had door de voorbede van O. L. Vr. van het H. Hart het gebruik zijner leden terugbekomen. De naam dier gelukkige moeder, tevens weduwe, was J. Van der Wezel.

Ook wii mogen de woorden van het telegram tot de onze maken, en ze tot de Hoop der hopeloozen richten. Ja, O. L. Vr. van het H. Hart, Gij hebt goed gebeden! Gij hebt door uwe alvermogende tusschenkomsttalvan ziels- en lichaamskwalen genezen; â Gij hebt stervenden aan het koude graf en verstokte zondaars aan den gapenden afgrond der hel ontrukt ! Gij hebt goed gebeden, o minnelijke Moeder, daar Gij millioenen kinderen door uwe bekoorlijkheid tot U hebt getrokken, wier namen Jezus in zijn Goddelijk Hart heeft geschreven, omdat Hij ze in uw minnelijk Hart zag opgeteekend. Gij hebt goed gebeden, o teedere, o nimmer volprezen Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, en Gij zult niet ophouden door uwe moederbeden voor ons allen ten beste te spreken bij uwen dierbaren Zoon! Uwe gebeden, o Hoop der hopeloozen, worden nimmer afgewezen; Jezus' Hart, de Bron van alle genaden, doet ons door uw Hart, als door een kanaal

Wanneer een witte lichtbundel uit de zon op een kristallen prisma valt, treedt het licht uit het prisma in stralen van verschillende kleuren, gelijk aan die van den regenboog, welke aan de voorwerpen alle nuanceeringen mededeelen, van het roode af, tot de violetkleur toe.

Ditzelfde verschijnsel doet zich voor in de bovennatuurlijke wereld, in't rijk dei-genade. Daar is ook een zon, namelijk Jezus' Hart, waaruit ons alle licht, alle warmte, alle leven, alle deugd toevloeit. Maar alle stralen, die uit dat Goddelijk Hart schieten, dringen, voordat zij tot ons komen, eerst bundelsgewijze in Maria's Hart, dat de volheid van alle genade en van alle deugd in zich besluit. Maria nu deelt aan de heiligen en aan alle geloovigen, aan ieder volgens zijne roeping, verschillende stralen, verschillende genaden, verschillende deugden mede. En daar het Hart van Jezus en het Hart van Maria, wier leven liefde was, ons deze genade bekomen hebben, door handelingen te stellen gelijk aan de onze, zoo is elk dezer genaden als eene klopping van Jezus' Hart, welke aan ons hart wordt medegedeeld, na eerst door Maria's Hart te zijn gegaan. â

Het jaar 1879 was voor de Broederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart niet slechts een jaar van waren triomf, maar eveneens een tijdperk, rijk aan allerlei zegeningen en gunsten.

Den 1 Januari schonk Z. D. H. Mgr. Petrus Mathias Snickers, alsdan Bisschop van Haarlem, later Aartsbisschop van Utrecht, zijne hooge goedkeuring aan de Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart en vereerde hij tevens de nieuwe kerk van de Hoop der hopeloozen met een votiefsteen. Den 7 Mei verleende Z. D. IT. Mgr. A. Godschalk, Bisschop van 's Bosch, eveneens zijne hooge goedkeuring aan de Broederschap.

Den 1 Juni werd de kerk verrijkt met een prachtig kunststuk, voorstellende den zegevierenden Christus. Dit ex-voto was een nieuw en schitterend blijk van de edelmoedigheid en teedere bezorgdheid van den volijverigen Hoofdzelateur van Loenersloot, zaliger gedachtenis.

Naarmate Maria's gunsten en de blijken van innige erkentelijkheid harer kinderen zich vermenigvuldigden, groeide ook het aantal ingeschrevenen der Broederschap op wonderbare wijze aan, zoodat ten jare

Dit cijfer zou ongeloofelijk kunnen toeschijnen. Maar zoo men bedenkt, dat er omstreeks 3000 zelateurs en zelatricen over Nederland, BelgiÃ«, Duitschland, Amerika, AziÃ«, ja zelfs OceaniÃ«, verspreid waren, wier vurigste streven het was, lange lijsten naar Sittard ter inschrijving op te zenden, dan staat men niet langer over dit hooge cijfer verwonderd, maar heft men dankbare blikken ten Hemel voor den zegen des Heeren, welke zoo zichtbaar op dit werk rustte, 't Ligt in den aard der zaak, dat met de uitbreiding der Broederschap het aantal processies naar Limburgs bevoorrechte Stede gelijken tred hield; uit alle oorden en streken stroomde men geestdriftig naar het gezegend centrum der teedere devotie tot de Sleuteldraagster van Jezus' Hart, naar Sittard samen, om de Hoop der hopeloo-zen in haar nieuw prachtig Heiligdom te komen vereeren en daar vÃ³Ã³r haar liefde-troon schatten van gunsten en zegeningen te erlangen. Toch misten de pelgrims nog iets in het heerlijk genadeoord; met heilig verlangen verbeidden zij den stond, waarop het zoete Genadebeeld, nog altoos tydeljjk op eene verhevenheid, achter het

Hoog-Altaar, geplaatst, op den prachtigen troon zou zetelen, welken het thans inneemt.

Den 14 April 1880 richtte Z. D. H. Mgr. P. M. Snickers de Processie-Broederschap van Nederhorst-den-Berg, bij Weesp, welke jaarlijks een pelgrimstocht naar Sittard doet, kerkwettelijk op. Wat een zalige voldoening moet alsdan gesmaakt hebben de Zeereerw. heer J. B. Vismans, Pastoor van Nederhorst-den-Berg z. g., die door deze oprichting, waartoe hij het initiatief genomen had, zijn hartewensch in vervulling zag treden. Met onbezweken ijver heeft deze Priester van Maria de belangen der zoo bloeiende Processie-Broe-derschap als Directeur behartigd en bevorderd, totdat de dood hem in Juni 1899 aan de liefde zijner parochianen en aan die der kinderen van O. L. Vrouw van 't H. Hart ontrukte.

Ongetwijfeld deelden bij de oprichting der Processie-Broederschap in den jubel van dien waardigen Priester de volijverige Hoofd-Zelateur H. M. Werker en de overige leden van het Bestuur, die hunne volhardende pogingen met den schitterendsten uitslag bekroond zagen. O, wat een zoeten troost moeten zij niet gevoelen bij de opbeurende gedachte, dat de Pro-

cessie-Broederschap van Nederhorst-den-Berg plechtig aan Sitiards Aartsbroederschap geaffilieerd, d. i. zoo innig mogelijk daarmede verbonden is geworden!

In Limburg vooral nam de zegenrijke devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart eene steeds hooger vlucht, en allerwege sprak men met de levendigste belangstelling over het wonder, dat te Boorshein geschied was. â Ziehier wat men ons in 't begin van 1880 schreef:

âSedert den 17 November 1876 leed Maria Roox, een jong meisje van het dorp Boorshein, nog slechts twintig jaren oud, de vreeselijkste smarten. Verlamming had zich van hare ledematen meester gemaakt. De hevigheid der pijnen deed haar bij wijlen op schrikbarende wijze het hoofd schudden; 't was huiveringwekkend om aan te zien, hoe zij zich soms tegen den muur sloeg; de geneesheeren dachten niet zonder grond, dat zij hier met eene ongeneeslijke kwaal te doen hadden. â Den 21 Januari hoorde de familie Roox spreken van do Broederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart en van de uitwerkende kracht der gebeden, welke voor het Genadebeeld gestort werden. De zuster van 'het diep beklagenswaardige meisje onderneemt met vertrouwen eene bedevaart naar Sittard en vraagt aldaar eene noveen aan voor de arme zieke, die zich harerzijds met de gebeden der Broederschap vereenigt Intusschen werd de kwaal steeds erger. Doch den 30 Januari, op den laatsten dag der noveen, terwijl men de aangeraden gebeden deed, stond de zieke op en kleedde zich aan; zij was oogenblikkelijk hersteld en genezen.

Den 8 Juni 1880 welde nieuwe feestvreugde voor de leden der Broederschap, daar Z. D. H. Mgr. J. A. Paredis op dien heugelijken dag de altaren van het nieuwe Heiligdom op plechtige wijze den driewerf Heilige toewijdde.

Om het hoogaltaar ziet men als een krans van kleine kapellen aangebracht, waar het H. Misoffer dagelijks wordt opgedragen.

Het altaar van de kapel der H. Angela biedt dit opschrift aan: âo, Maria, zegen de familie Kegout.quot; Ja, dat O. L. Vr. van het H. Hart die familie zegene, welke zooveel heeft bijgedragen tot opluistering van haar Heiligdom! â In de tweede kapel, toegewijd aan den H. Augustinus, is het altaar een ex-voto der familie H. Arnoldts van Sittard. VÃ³Ã³r deze wereld te verlaten, smaakte de Burgemeester Arnoldts het onuitsprekelijk genoegen, er de eerste H. Mis door zijn zoon te zien opdragen. â De kapel van den H. Joseph werd van alles voorzien door de familie F. Stolzenberg, te Roermond. Uit het wijd en zijd zoo gunstig bekende atelier van den heer P. Stolzenberg zijn ook de overige kerksieraden afkomstig, die alle van

De pelgrim, die de kleine kapel van den. H. Aloysius bezoekt, mag zijne blikken verlustigen in het hartverteederende opschrift: âLaat de kleinen tot mij komen.quot; 't Is de kapel van de Broederschap dei-kleine kinderen, kerkwettelijk opgericht te Sittard, onder den titel: âKlnderkrans van 0. L. Vr. van het H. Hart.quot;

Eindelijk komt men aan de kapel der H. Ursula, waar alles doet denken aan de familie De Maret van Loenersloot, welke niets te veel is, als het de eer geldt * van 0. L. Vr. van het H. Hart. Zeker zal die goede Moeder die familie op bijzondere wijze blijven beschermen.

Na de wijding der altaren bleef nog eene andere plechtigheid, naar welke men zoolang reikhalzend had uitgezien, te verrichten over. De triomfboog, welke zich boven het hoog-altaar verheft, was voltooid, en het Genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart, door een gordijn aan aller blikken onttrokken, was op den prachtigen troon geplaatst, waarop het voortaan zou rusten. â De gevierde Bisschop van Roermond, omstuwd door eene talrijke schaar Geestelijken, nadert plechtstatig het hoogaltaar. Nu was hetoogen-

blik daar, door allen met heilig ongeduld verbeid. Eene plechtige en indrukwekkende stilte heerschte onder de pelgrims, die in en om het Heiligdom in dichte rijen geschaard waren. Weldra kondigden de klokken, de Harmonie en talrijke vreugdeschoten aan, dat het liefelijk genadebeeld der Hemelkoningin zich in het volle daglicht zal vertoonen. â De Eerbiedwaardige Kerkprelaat verwijdert eigenhandig het gordijn, en terwijl de Harmonie op nieuw een zegehymne langs de gewijde gewelven doet klinken, heft de opgetogen menigte begeesterde blikken naar het Genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart. Daar zetelt Zij nu, de Koningin van Hemel en aarde, op een Haar meer waardigen troon, in het midden harer onderdanen, daar troont nu die liefdevolle Moeder in het midden harer kinderen.

De WelEerw. Heer Herben, Kapelaan te Ã¶ittard, zich de plechtige stilte benuttigende, welke op dit oogenblik heerschte, richtte zich, namens alle aanwezigen, tot de Hoop der hopeloozen, om Haax, op haren heerlijken troon gezeteld, een hartelijk welkom toe te roepen.

gegeven, paste de begaafde feestredenaar op gelukkige, zalvende, gevoelvolle wijze toe op de heugelijke gebeurtenis van den dag.

En terwijl allen nog onder den diepen in druk waren van zijn wegsleepend woord, kondigde het uit dankbare harten hemelwaarts golvende âTe Deumquot;, nu en dan afgebroken door feestelijke vreugdeschoten, den geloovigen aan, dat de hartver-teederende plechtigheid geÃ«indigd was en dat het Genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart, namens den Plaatsbekleeder van Jezus-Christus, voor goed geplaatst was op den heerlijken triomfboog, dien des pelgrims opgetogen blik steeds met bewondering aanstaart.

o Driewerf zaal'ge dag, zoo vurig afgebeden, Gij hoort niet langer tot het rijk der toekomst meer; Wij mogen in uw licht vol hemelweelde treden, U groetende als den dag, gemaakt door d'Opperheer! O doen wij nu op aard' den zegezang reeds hooren. VÃ³Ã³r onze Koningin begeesterd neergeknield;

't Is of dees dag van heil ons voert naar de Englenkoren En de echo van hun lied ons juub'lend hart bezielt!

Zoo mochten de pelgrims wel zingen en het van vreugde overstelpte hart in blijde zangen uitstorten, nu hun opgeheven blik mocht rusten op het genadebeeld van O. L. Vr. van het H. Hart, boven

het heilig Tabernakel haars beminden Zoons geplaatst. O wat al zalige gedachten doet de aanschouwing der plaats, waar O. L. Vr. van het H. Hart troont, als van zelve ontstaan! Bethlehem, het Huis des Broods, treedt ons levendig voorden geest. Gelijk Maria in Bethlehems stalletje het Goddelijk Kind in hare armen nam, om Het door de Herders en door de Wijzen uit het Oosten te laten omhelzen en aanbidden, zoo biedt Zij ons hier haren Jezus aan, verborgen onder de gedaante van brood, en schijnt Zij deze liefelijke uitnoodiging tot ons te richten; âKomt en eet het Brood des levens, voedt u met het H. Lichaam van Jezus, mijn Goddelijken Zoon; komt en verzadigt u aan den Wijn, die maagden voortbrengt, aan dat Goddelijk Bloed, dat mij door de aderen stroomde en het bloed was van mijn hart, vooraleer het Bloed te zijn van Jezus' Harte! Komt, dierbare kinderen, uwe Moeder noodigt u uit ten vreugde-disch, opdat gij in de woestenij des levens niet van honger bezwiiket!quot;

Sedert dien tijd nam het aantal processies naar Sittard al meer en meer toe, om de Hoop der hopeloozen in haar Genadeoord te komen bezoeken en vereeren. Maar inzonderheid op het Jaarfeest der

Broederschap snellen uit alle oorden van Nederland en omliggende landen tal van pelgrims naar Sittard, dat met het volste recht âMaria's Stadjequot; genoemd wordt.

Den 4 Juni 1881, dus daags vÃ³Ã³r het Jaarfeest, kwam een aangeteekende brief te Sittard van dezen inhoud:

âTer gedachtenis aan mijn welbeminden vader, schenk ik volgaarne aan O. L. Vr. van het H. Hart eene lamp van verguld zilver, welke voortdurend voor den dierbaren overledene zal branden. Tusschon de edelgesteenten, waarmede dit ex-voto prijken zal, zou ik gaarne lezen; âO. L. Vr. van het H. Hart, bid voor mijnen vader.quot;

De brief was zonder handteekening. Maar O. L. Vr. van het H. Hart kent den naam van dezen milden schenker dei-lamp, welke 1000 gulden gekost heeft.

Z. H. Paus Leo XIII verleende, bij breve van den 13 December 1881, een volkomen aflaat aan de leden der Processie-Broederschap van Botterdam, die de Kerk van O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard zouden bezoeken.

Ook deze Processie-Broederschap is plechtig aan de Aartsbroederschap te Sittard geaffilieerd en er alzoo door den innigsten band mede vereenigd.

Heiligdom van de Hoop der hopeloozen met kostbare ex-voto's verrijkt. De Communiebank is eene gift van Mevrouw de Wed⁰ Veiss van Maastricht. De vier schoone lampen, weike het Heiligdom versieren, zijn geschonken door de Pro-cessie-Broederschap van Rotterdam, dooide familie De Maret van Loenersloot, dooide Pius-Vereeniging te Amsterdam en dooreen Zelateur uit Schiedam. De koorstoelen zijn een ex-voto van den Hoofd-zelateur z. g. van Loenersloot.

De 2^e Juni 1881 was een ware jubeldag voor de kinderen van O. L. Vr. van het H. Hart. Ter gelegenheid van haar Jaarfeest zou een dubbele plechtigheid plaats grijpen. Z. D. H. Mgr. Paredis zou de nieuwe klok der kerk komen wijden en tevens eene pontificale Mis opdragen. De eerbiedwaardige Prelaat werd geassisteerd door Mgr. P. J. Hoefnagels, President van het Groot-Seminarie te Roermond, door Mgr. Rutten, Kanunnik en Deken van de St. Servaas te Maastricht, en door den Hoogw. Heer J. Linders, Kanunnik en Deken te Sittard. De peter dei-klok was de WelEdAchtb. Heer Arncldts, Burgemeester van Sittard, en de meter.

Na de zegening der klok werd de Pontificale Mis opgedragen, tijdens welke de Z. Eerw. Heer G. Van Meyel, Secretaris van het Bisdom, zijn talrijk gehoor kwam stichten dooreene indrukwekkende feestrede, die nog steeds in dankbare herinnering bij de pelgrims blijft voortleven. Dit is niet de eerste keer geweest, dat de beminde Secretaris van het Bisdom zijn redenaarstalent ter stichting dei-kinderen van O. L. Vr. van het H. Hart aanwendde. Ongetwijfeld hebben Gods Engelen in het gulden boek der eeuwige vergelding alles opgeschreven, wat die volijverige Priester ter eere van hun Hemelkoningin gedaan heeft, en zal de Sleutel draagster van Jezus'Hart zich niet in edelmoedigheid door haar gewijden Dienaar laten overwinnen.

Een jaar later was de prachtige preekstoel der nieuwe kerk voltooid. Dit gaf al wederom gelegenheid tot een waar . jubelfeest.

Den 6 Juni 1882 woonden de pelgrims de inwijding bij van dit heerlijk ex-voto, dat in alle opzichten verdient een meester-

stuk van kunst en goeden smaak genoemd te worden. De DoorJuchtige Kerkprelaat van Eoermond, die reeds zoo vele parels aan Maria's gloriekroon gehecht had, besteeg den nieuwen kansel en richtte een opperpriesterlijk woord tot de feestvierende menigte, dat een diepen indruk op alle aanwezigen maakte. Een smeekgebed steeg toen tot den goeden God, dat Hij nog lang de dierbare levensjaren mocht rekken van Maria's Bisschop, den vol-ijverigen Beschermer der zegenrijke Broederschap, den veelgeliefden Vader, die door alle ware kinderen van Maria als op de handen gedragen werd!

Den 27 Augustus 1882 telde de Broederschap meer dan 9,270,000 leden. Twee en twintig boekdeelen, in marokijnleer gebonden, grooter dan de grootste missalen, zijn geheel gevuld met de namen der 9,270,000 Broederschapsleden.

Twee en dertig schoone kleine boekdeelen , welke de verzameling bevatten der Annalen van O. L. Vr. van het H. Hart, van den oorsprong der Broederschap tot onze dagen toe, bewaren de wonderbare feiten, welke Maria's macht op Jezus' Goddelijk Hart verkondigen.

Weled. Heer Waterreus, z. g., wiens naam in de Annalen van O. L. Vr. van 't H. Hart als eersten redacteur met gulden letters blijft opgeteekend, evenals die van Mgr. E. Menten, Pastoor der Parochie van den H. Mathias te Maastricht, en van den Zeereerw. Pater J. Alberdingk Thym S. J., Pastoor der Parochie van den H. Ignatius te Amsterdam, die als gewezen redacteurs nimmer zullen vergeten worden.

Verder voelen wij ons gedrongen onzen innigen dank te betuigen aan de redak-teurs van het âBlauwe Boekjequot;, aan den WelEd.Z.Gel. Heer D^r A. Smits, aan den WelEerw. Z.Gel. Heer Professor A. Euyten te Kolduc, aan den Zeereerw. Heer Fr. Drehmans, Pastoor te Herten, aan den Weleerw. Heer F. Van Loo veren, Kapelaan te Megen, aan de WelEd.Heeren A. W. Bos te Bergen-op-Zoom en J. C. Prein te Bus-sum, voor den onbezweken, ja steeds klimmenden ijver, waarmede zij onze pogingen ter uitbreiding der teedere devotie tot O. L. Vr. van het H. Hart zoo krachtig ondersteunen. Moge Gods zegen in steeds ruimer mate over hen en over hun arbeid nederdalen; mogen hunne aan Maria gewijde pennen nog lang de leden dei-Aartsbroederschap stichten! â

e offervaardige liefde der kinderen van O. L. Vr. van het H. Hart had voor hunne Hemelkoningin een prachtig paleis en een heerlijken troon doen verrijzen; de H. Kerk wilde nu op hare beurt aan de Hoop der hopeloozen een waarlijk koninklijk diadeem schenken.

Den 5 Juni, op het Jaarfeest van O. L. Vr. van het H. Hart, beklom de ZeerEerw. Heer G. Van Meyel, Secretaris van het Bisdom Roermond, den kansel, en kondigde, in tegenwoordigheid van Z. D. H. Mgr. Paredis, van eene talrijke schaar geestelijken en van eene ontelbare menigte, de heugelijke tijding aan, dat het

Z. H. Paus Leo XIII behaagd had, de Broederschap te Sittard te verheffen tot\ AA 'RTS-BROEDEESCHAP van O. L. Vr. van het H. Hart en haar Heiligdom aldaar te vereeren met den hoogen titel van

Bovendien verleent Z. H. voor altoos aan de Aartsbroederschap van Sittard de navolgende aflaten:

1) Een volkomen aflaat op eiken dag van het jaar, onder vervulling der gewone voorwaarden, voor de pelgrims, die de Baziliek te Sittard bezoeken en bidden zullen tot de intenties van Z. H.;

2) Een volkomen aflaat voor de Broederschapsleden op den dag hunner opname in de Aartsbroederschap;

4) Een volkomen aflaat op het Jaarfeest van O. L. Vr. van het H. Hart en op eiken dag van deszelfs Octaaf;

5) Een volkomen aflaat, elke maand te verdienen op een dag, ter keuze der leden;

6) Een aflaat van 7 jaren en 7 quadra-genen aan hen, die de Hoogmis bijwonen, welke alle Donderdagen in de Baziliek ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart wordt opgedragen.

7) Een aflaat van 100 dagen voor hen, die een âOnze Vaderquot; en een âWees gegroetquot; in de Baziliek bidden.

Terzelfder tijd veroorlooft de H. Vader, het groot getal priesters in aanmerking genomen, die jaarlijks te Sittard het Jaarfeest van O. L. Vr. van het H. Hart komen vieren, dat op dien dag de Missen te middernacht een aanvang nemen.

Gegeven te Rome in het Paleis van de Congregatie der Propaganda, den 10 Mei 1883.

Nauwelijks was dit heugelijk besluit van Rome afgekondigd, of de klokken zetten zich in beweging, de Harmonie doet hare jubelakkoorden hooren, en vreugdeschoten kondigen den pelgrims aan, die in menigte rondom de Baziliek zich bewogen, dat Z. D. H. Mgr. Paredis, namens Z. H. Leo XIII, den Pauselijken Zegen gaat geven, waaraan een volkomen aflaat verbonden is.

Nooit had Sittard eene zoo groote menigte pelgrims binnen hare veste gezien. Onder de onoverzienbare schaar was Ma-

Ã¯ia's moederblik op meer bijzondere wijze gevallen op eene pachtster van Maasbree, met name Francisca Linders. Sedert 7 maanden leed deze vrouw aan eene verlamming in de keel, tengevolge waarvan zij geheele weken geen voedsel tot zich kon nemen. Bij het ontvangen der II. Communie als teerspijs, had zij niet zonder veel moeite de heilige Hostie kunnen doorhalen. Vaakmalen was het haar onmogelijk het minste geluid voort te brengen. Van dag tot dag, van uur tot uur zag men hare krachten verminderen, en, naar aller meening, was haar stervensuur nabij. â In de maand Mei verzocht zij den kapelaan van Maasbree eene H. Mis voor haar op te dragen ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart, terwijl zij er bijvoegde, dat zij, in weerwil van hare buitengewone zwakte en niettegenstaande zij bijna niet meer kon spreken, toch hoopte, den 5 Juni Maria's Jaarfeest te Sittard te kunnen vieren. Zij hield woord. Hoe groot was de verbazing, maar tevens de blijdschap niet van geheel het dorp, toen op den avond van het Jaarfeest Francisca Linders te Maasbree terugkeerde, onder het luide bidden van het Rozenhoedje ! Zij was volkomen genezen. Men beloofde, dit wonderbare feit, Maria ter

eere, bekend te maken. En als de gelukkige pachtster naar Sittard terugkeerde, om O. L. Vr. van het H. Hart warmen dank te betuigen en ons hare wonderbare genezing mede te deelen, was zij vergezeld van twee personen uit Maasbree, die, als getuigen van het wonder, met haar hunne namen hebben geteekend. Fbancisca Linders, C. H. Timmermans-Hellervegen, C. Peters, te Maasbree.

De kinderen van O. L. Vr. van het H. Hart vergeten niet, dat Z. Exc. Mgr. Ant. Spolverini, destijds Ap. Internuntius te 's Hage, krachtig heeft bijgedragen tot uitbreiding en bloei der teedere devotie jegens de Sleuteldraagster van Jezus' Hart. In de huiskapel van Z. Exc. was het altaar, waaraan deze Prelaat het H. Misoffer opdroeg, met een beeld van O. L. Vr. van het H. Hart versierd.

Groot en levendig is de erkentelijkheid onzer ingeschrevenen jegens Mgr. Spolverini, door wiens grooten invloed talrijke gunsten van Eome verkregen zijn. Met innig genoegen, ja met zalige geestdrift zullen zij in hunne godvrucht'ge

gebeden en smeekingen Mgr. gedenken, opdat de goede God honderdvoudig [de diensten moge vergelden, welke Z. Exc. aan de Aartsbroederschap en aan de Ba-ziliek van O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard bewezen heeft.

De naam van dien hooggeplaatsten Dienaar van Maria, aan wien de Aartsbroederschap te Sittard zooveel te danken heeft, blijft Maria's kinderen ongetwijfeld steeds dierbaar, en ook door het verste nageslacht zal hij niet dan met een diep gevoel van warme erkentelijkheid, vergezeld van eene hartelijke bede, uitgesproken worden.

In 1884 heeft Mgr. J. B. Brinkman, Bisschop van Munster z. g., zijne hooge goedkeuring aan de Aartsbroederschap verleend. â

Z. H. Leo XIII, door de Goddelijke genade Paus van Rome, op voordracht van den ondergeteekende. Secretaris van de Congregatie tot Voortplanting des Geloofs, opdat de vereering en de godsvrucht der

geloovigen jegens het H. Hart van Jezus en Zijne Heilige Moeder in Holland meer en meer bevorderd worde, heeft welwillend toegestaan, dat de Aartsbroederschap onder de benaming van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, die onlangs in de stad Sittard, binnen het diocees Roermond, bij Apostolische brieven is opgericht, andere Broederschappen van denzelfden naam, tot gezegd einde, door gansch Holland opgericht, of die in het vervolg, met toestemming van den Bisschop, naar behooren zullen opgericht worden, met zich kan vereenigen. Onder medegenieting van alle rechten en voor-deelen aan deze door den H. Stoel verleend, in weerwil van alle hiermede in strijd bestaande bepalingen.

Gegeven te Rome in de woning van de Congregatie tot Voortplanting des Geloofs, dag en jaar als boven.

O, liefdevolle Jesus, welk een gevoel vaii teederheid doorstroomt mijne ledematen Vader, U Vader te noemen, welk een onbeschrijfelijk geluk. Gij , de God van hemel en aarde; Gij, die op een wenk alles hebt geschapen ; Schepper, die in uwe almacht, het heelal omvademt, (Ãj zijt mijn Vader! van mij, die niets ben, slechts een ellendig mensch, als een korrel zand, in het tranendal dezer aarde

Kn toch, toch zal mijn geluk nog grooter zijn; nog weinige oogenblikken, nog enkele stonden, en die God van almacht, die Vader van liefde, die fontein van zaligheid, daalt met Godheid en menschheid, met ziel en lichaam, even glorieus, als Hij in den hemel door alle engelen en heiligen aanbeden wordt, in mijn harte neer; zijn H. Bloed en mijn bloed worden Ã©Ã©n, zijn H Vleesch vereenzelvigt zich als 't ware met mijn vleesch, en ik, die zijn schepsel ben, ik, het kind van dien Vader, zal in enkele oogenblikken dien God in mijn hart ontvangen , en Hem alles mogen en kunnen vragen Dan, o Vader ^va.¹? ^.^e^^eÂ» dan, o teedere Verlosser, dan kunt Gij mij niets weigeren, immers Gij geeft alles, wat uwe almacht geven kan, Gij geeft mij meer dan hemel en aarde kunnen omvatten, Gij geeft mij U zeiven, U de oorsprong van't leven van alles, Â©wonderlijk geluk, o mysterie van liefde!

Maar, o liefdevolle Jesus, is het waar dat Gij de God van liefde en vrede zijt, de looner van het goede, 't is ook waar, dat Gij zijt de God der rechtvaardigheid , de straffer van het kwade. O, wanneer ik overweeg, met welk een zondig hart, ik U weldra

Gegeven te Rome in de woning van de Congregatie tot Voortplanting des Geloofs, dag en jaar als boven.

eze schoone Vereeniging, welke ons weer doet denken aan de groote dienares van Maria, MÃ¨re Antoinb, z. g., en aan hare vindingrijke liefde, is den 8 Juli 1878 goedgekeurd door Z. D. H. Mgr. J. A. Paredls, Bisschop van Roermond, en kerkwetielijk opgericht in de Baziliek te Sittard.

Tot deze zegenrijke Broederschap worden toegelaten alle kinderen, die nog geen levensstaat gekozen hebben. Elke Kinderkrans bestaat uit 100 of 50 kinderen, aan wier hoofd een zelateur of eene zelatrice staat. Het doel dezer Vereeniging is, voor de kinderen te bekomen: 1Â° De genade om eene waardige eerste H. Communie te doen;

Ouze Vader, die in de Hemelen zijt. O, liefdevolle Jesus, welk een gevoel vau teederheid doorstroomt mijue ledematen ^V^^r â¢ quot; ^

noemen, Â« elk een onbeschrijfelijk gelnk. ^G,J â ^{de Goi}| van hemel en aarde_; Gij, die op eea wenk alles heb geschapen ; Schepper, die m uwe almacht, ^elal omvademt. (.ij _Zijt mijn Vader! van 'quot;0 â ^die ^ ben, slechts een ellendig raensch, als een kurre zand in het tranendal dezer aarde

En toch, toch zal mijn geluk nog grooter zijn; no- weinige oogenblikken , nog enkele s.onden cn die fiod van almacht, die Vader van liefde, die fontein van zaligheid, daalt met Godheid ^{6,1 lne}quot;?^,thhed ^ | met ziel en lichaam, even glonens, ah, Hij m dequot;

in mijn harte neer; zijn H Woed en mijn bloed worden Ã©Ã©n, zijn H Vleesch vereenzelvigt zich als 't ware met mijn vleesch, en ik die zijn schepsel 1 ben ik, het kind van dien .'ader, aal in enkele oogenblikken dien God in mijn hart ontvangen , en Hem alles mogen en kunnen vragen ^{1 aI1} â ^{0 Vil}( van liefde, dan, o teedere Verlosser, dan kunt Gij mij niets weigeren, immers Gij geeft alles wat uwe almacht geven kan, Gij geeft mij 'quot;^eer.^dâ¢ quot; en aarde kunnen omvatten, Gij geeft rmj L ze.ven U de oorsprong van't leven van alles, o wonder,ijk

Maar o liefdevolle Jesus, is het waar dat Gij du God van liefde en vrede zijt, de looner vau het goede, 't is ook waar, dat Gij zijt de God der rechtvaardigheid , de straffer van het kwade. O. wanneer ik overweeg, met welk een zondig hart. ik 1 weldra

zal moeten ontvangen, wanneer ik beschouw, dat Gij mij alles geeft, en ik U niets geven kan, wanneer ik zie, dat Gij de God zijt vol majesteit en heiligheid en ik een mensch vol ellende en onvolmaaktheid , dan is 't of een gevoel van afgrijzen voormezelven mij aangrijpt; ach zuiver mij dus, o liefderijke Jesus, zuiver mijn hart meer en meer, Ã©Ã©n uitwerksel uwer almacht kan mij zuiveren, Ã©cn straal uwer genade kan mij geheel veranderen, o, kom dus teedere Jesus, alvorens ik U ga ontvangen, met uwe gratie in mijn hart.

O Ja! uw Naam zij geheiligd, groote God, vol luister en almacht, heilig, heilig, driemaal heilig! ik voeg mij iu. den geest bij de koren der engelen en gelukzaligen, om LJ met hart en ziel, mijne gevoeleus van eerbied en onderwerping te betuigen. O alvorens ik Ã¼ ontvang, doordring mij met een enkele vonk uwer goddelijke heiligheid, opdat ik ont-vlamme door dat heilig vuur, dat mijn ongerechtigheid zal verteeren.

Lieve Jesus, weldra zult Gij in mijn hart tronen; ach wat zal ik Ã¼ dan vragen 1 Zei de aartsvader Jacob niet aau den engel mÃ©t wien hij gestreden had âGij zult mij niet verlaten', alvorens mij gezegend te hebben,quot; welnu, zoo ook zal ik zeggen : Goede .lesus. Gij moogt niet uit mijn hart gaan, alvorens Gij mij den hemel, uw rijkquot;, beloofd hebt.

Op deze vraag, hoor ik reeds uw aanmoedigend antwoord: ja mijn kind, doe mijn wil, volbreng de plichten van uw^ren staat, doe alles nauwkeurig volgens de inspraken van uw geweten, en zie, dan zullen uw gebed, uw werk en al uwe bezigheden, volkomen

aan mijnen wil beantwoorden. O ja, lieve Jesns, ook dit zal ik vragen, ik gevoel het nw wil doen, is op weg zijn naar uw rijk.

O, mijn God, ben ik door uwe liefderijke beschikking, verplicht Ã, mijn Vader, om 't oadsrhoud vau mijn lichaam te vragen, hoeveel te meer bea ik genoodzaakt, U de genade, de kracht, het voedsel voor mijne ziel af te smeeken, en nu vooral, in deze weinige oogenblikken voor die goddelijke vereeniging, o, hoezeer heb ik nu het goddelijk brood noodig, hoezeer gevoel ik den honger, en de zwakte in dat punt, en vooral hoe gevoel ik maar al te diep, dat ik zelf te zwak ben, om die genade te ontvangen ; geef mij, o. Heer Jesus, alvorens, ik tot Ã¼ ga, de gratie, om in de H. Communie, die genade te verwerven, van gevoed en bekrachtigd te worden met die overvloedige genade, die alleen uw Heilig en aanbiddelijk Lichaam geven kan.

Ja, vooral goedertierene God, moet ik U uit den grond mijns harten het leedwezen toonen, dat ik over elke zonde, zelfs over de minste fout welke ik ooit bedreven heb gevoel, ik werp mij dan voor uwe voeten neder, beschaamd over mijue tallooze fouten, gebukt onder die menigte van onvolmaaktheden. Neem niet mijn ongeregeld en ondankbaar gedrag in aanmerking, o barmhartige Verlosser, maar door de kracht uwer goddelijke liefde zuiver mijn hart, en bestendig mijnen levenswandel Geef mij ook den moed en de kracht, omquot;, voordat ik mijn ellendig lichaam en mijne arme ziel aan IJ opoffere, ik al de fouten, vergeven moge die anderen tegen mij, of mij aangaande bedreven hebben, zegen o lieve Jesus, mij

Wat baat het mij, o God, dat Gij mij al uwe liefde openbaart, dat Gij mij met genade overlaadt, en wat zal het mij helpen , dat ik U de stelligste belofte doe , indien ik mij weder door de bekoringen laat medeslepen. O barmhartige God, o lieve Jesus, o teedere Verlosser en Zaligmaker, het oogenblik van vergeving nadert; voordat ik Ã¼ ga ontvangen, beloof ik U plechtig en heilig, getrouw te blijven aan de beloften , iu deze stonden voor uwe voeteu neergelegd, ik zal steeds gedenken, de gevoelens, van liefde welke Gij in mijn hart hebt ontstoken geef mij dan vooral in de. H. Communie de genade , van in de bekoringen altijd en immer aan uwe liefde en barmhartigheid te denken, en mocht ik vallen, mocht ik een oogenblik die liefde en die beloften vergeten, o herinuer ze mij dan weder terstond, stel mij deze gevoelens weder voor den geest en vervul mijn hart nogmaals met uwe teederheid. Kom nu, o Heer Jesus, kom ik verlang, ik verkwijn van liefde. Amen.

1Â° Eiken morgen wordt in Maria's Bazi-liek het âMemorarequot; van O. L. Vr. van het H. Hart gebeden, om die Hemelsche Moeder te verzoeken, dat Zij de bevoorrechte kinderen, die den Kinderkrans vormen, onder hare bijzondere bescherming gelieve te nemen.

2Â° Alle Donderdagen deelen de kinderen in de vruchten van het H. Misoffer, dat aan het Altaar van O. L. Vr. van het H. Hart wordt opgedragen, en na de H. Mis wordt de toewijdingsakte in hunnen naam gebeden.

Elk kind ontvangt een fraai toelatingsbewijs, en de zelateurs en zelatricen worden met nette belooningen erkentelyk bedacht.

De circulaires, waarin het doel en de inrichting van den Kinderkrans nauwkeurig omschreven zijn, worden gratis uitgedeeld.

Om de kosten te helpen bestrijden, dragen de kinderen eiken Zondag Ã©en cent bij, ter eere van O. L. Vr. van het H. Hart, die er haar behagen in schept, dit kleine offertje met de grootste en rijkste gunsten voor tijd en eeuwigheid te vergelden.

as teruggekeerd van Sittard en nog geheel onder den indruk der plechtige Jaarfeestviering in de gevierde Baziliek van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, lag een kind van Maria, een vurig ij veraar voor de vermeerdering barer eer, vÃ³Ã³r het beeld der zoete Moeder-maagd neergeknield. Lang had hij zijn hart in vurige dankbeden uitgestort voor tal van gunsten en genaden, op voorbede der Smeekende Almacht verkregen; van lieverlede gingen zijne gedachten terug naar Sittard, waar hij zich telken jare zoo gelukkig had gevoeld, en drong zich de wonderzoete herinnering daaraan met onweerstaanbare kracht aan zijnen geest op.

Met het oog zijner ziel zag hij dat aanminnige beeld van O. L. Vr. van 't H. Hart daar schitteren op een glorietroon; 't was hem, als hoorde hij nog de zacht en liefe-

lijk ruischende lofzangen, Haar ter eere aangeheven, als een vlucht blanke duiven door de ruimte ten hoogen hemel voort-wieken. Een onbeschrijfelijk gevoel van blijden weemoed overstelpte hem. Want daar bewoog zich ook vÃ³Ã³r hem, van den troon naar het altaar, die eerbiedwaardige gestalte van den negentigjarigen Bisschop, Mgr. Paredis; hij hoorde die licht bevende, nog zoo klankvolle stem: hij zag die smeekend omhoog geheven handen. Welk een onvergetelijke verschijning!

En langzamerhand ging zijn geest van het heerlijke zien in de ernstige overpeinzing over: âJaren lang heb ik U hier gezien, beminde Kerkvoogd, vÃ³Ã³r het Beeld der Lieve Vrouwe van Jezus' Hart. Doch... hoelang nog? Helaas! de jaren klimmen, de eeuwigheid wenkt. Zal ik U een volgend jaar hier wederzien? Smacht uwe edele ziel naar uw God en Heiland, zal Maria U weldra naar de Hemelzalen oproepen ? Gij waart steeds haar kind, haar bevoorrecht kind, de Bisschop van Maria, evenals Vader Pius z. g. haar Paus was. Geliefde Kerkvoogd, hoe lang nog hier beneden?....quot;

Toen was het, als werd zijn geest omhoog gedragen, ver boven de wolken, ver boven de sterren des hemels. Welk eeÃ¶

aanblik! o Maria, Lieve Vrouw van 'tH. Hart, hoe schoon zijt Gij in uwe heerlijkheid! Zij zetelt op haar hemeltroon in al den luister harer onsterfelijke glorie. Het eeuwig loflied der Engelen en dei-Heiligen golft om haar troon; de ontelbare scharen van Gods uitverkorenen jubelen om de Gezegende onder de vrouwen. En onder hen, o! hoevele kinderen van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, volijverige leden harer Aartsbroederschap!

Neen, hij waagt het niet iets te vragen, noch zich quot;te mengen in dat heilige koor. Hij luistert en ziet toe in blijde geestvervoering.

Met smeekenden blik zien de vereeuwigde Mariakinderen op tot hunne glorievolle Moeder.

âDe kroon, die Gij vlecht, o Maria, voor wien is zij bestemd? Gelukkig hij, die haar mag ontvangen uit uwe hand!quot;

âWeldra, enkele maanden nog, en ik zal hem, die mijn Bisschop is op aarde, de Hoofdbestuurder mijner Aartsbroederschap, uw voorbeeld en gids gedurende zooveel jaren, tot mij oproepen! De kroon, welke ik vlecht, is bestemd voor uw geliefden Kerkvoogd, Mgr. Paredis.quot;

âDoch, hemelsche Moeder, wie zal zijn opvolger -wezen tot voortzetting van het groote werk uwer verheerlijking op aarde ?quot;

âDe Hemel zorgt voor Maria's glorie, mijne kinderen. Hij, die Mgr. Paredis zal opvolgen in het Apostelambt, zal ook zijn vurige opvolger worden in het werk dei-verheerlijking, door hem begonnen in mijne Baziliek. Alle geslachten zullen mij zalig prijzen. Onder het bestuur van den nieuwen Kerkvoogd zal de godsvrucht tot mij van jaar tot jaar toenemen. De geest van Mgr. Paredis zal in zijn opvolger overgaan.quot;

De zelateur van O. L. Vr. van het H. Hart ontwaakte als uit een verkwikkenden droom: hij had eenige oogenblikken van bovenaardsche vreugde doorleefd. En heb was hem als hoorde hij de stem van Mgr. Paredis, die het âBeneclicat vos omnipotens Deusquot; zong, en ais zag hij de hand, die met vaderlijke teederheid alle vÃ³Ã³r Maria's Genadebeeld knielenden zegende.

Weinigen tijd later in 1885 benoemde Paus Leo XHI Mgr. P. A. H. Boermans, die reeds in 1882 tot geheim Kamerheer van Z. H. verheven was, tot Coadjutor van Mgr. Paredis, met recht van opvolging.

aria's kinderen, die zoozeer de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zoeken te bevorderen, hadden reden tot nieuwen jubel.

Nog voordat de nieuwbenoemde Coadjutor van Mgr. Paredis de bisschopswijding ontving, mochten de ontelbare pelgrims, die den 2 Juni 1885 te Sittard ter viering van het luisterrijk Jaarfeest waren saam gestroomd, den toekomstigen Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap, Mgr. Boermans, in Sittards gulden Bazi-liek aanschouwen en hem het welkom toeroepen.

Dat was een dag van blijvende herinnering. In dat bezoek van Mgr. Boermans, door zijn geestelijken Vader in Christus als het ware geleid tot vÃ³Ã³r den troon der Lieve Vrouw van 't H. Hart, lag als de overname van een kostbaren erfschat,

door den geliefden Kerkvoogd van Roermond thans reeds toevertrouwd aan de vaderlijke zorgen van zijn toekomstigen Opvolger.

Mgr. Paredis assisteerde dien dag pon-tificaliter de plechtige Hoogmis, welke te 9 ure door Mgr. Boermans werd opgedragen. Wel moet de Heiland met welgevallen hebben neergezien op die beide Vereerders zijner heilige Moeder, die aan de talrijke aanwezigen zulk een welsprekend voorbeeld gaven van diepe godsvrucht en kinderlijk vertrouwen. Was het niet, als steeg uit het liefdevol hart van den bejaarden Bisschop der JubileÃ«n een danklied ten Hooge, zich oplossend in een Magnificat, âquia fecit mihi magna,, qui poiens est: groote dingen heeft Hij aan mij gedaan, die machtig isquot;? En had het niet allen schijn, als wilde de groote Vereerder van Maria zijn glorievolle taak overdragen aan zijn beminden Coadjutor, om op zich-zelven het woord van Simeon toe te passen: âNunc dimittis servmn tuum, Domine,.... in pace: Nu laat Gij, Heer, uw dienaar in vrede gaanquot;? En dacht niet ieder aanwezige: âZoo neemt nu ElizeÃ¼s den mantel van Elias; zoo treedt nu Mgr. Boermans in de voetstappen van zijn doorluchtigen Voorganger,

om roemrijk, Gode en der Lieve Vrouw van 't H. Hart ter eere, het groote werk voorttezettenquot;? En heeft niet de toekomst bewezen, dat onze hooggeachte en kinderlijk geliefde Mgr. Boermans, evenals Mgr. Paredis z. g., de apostel heeft willen zijn van de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart?quot; O! telken jare nadien, zagen de bedevaartgangers â zij waren er zoo aan gewoon geraakt, Eoermonds Bisschop, den Hoofdbestuurder hunner Aartsbroederschap, den grooten Vereerder van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, in hun midden te zien â, ja, telken jare zagen zij hem hun het voorbeeld geven van teedere godsvrucht tot, van innig vertrouwen op de voorspraak van de Hoop der hopeloozen, in de Haar toegewijde, gezegende Baziliek van Sittard.

Zeker, hij had zich voorgenomen de apostel van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te wezen, en hij toonde dat voornemen door daden. Als een zijner grootste verdiensten, in het bestuur van zijn Bisdom in 't algemeen, in 't bestuur onzer Aartsbroederschap in 'tbiizonder, dient hier opgeteekend, dat hi; van 't eerste oogenblik af met alle kracht ijverde voor de verspreiding der devotie tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart. Het is toch

ook waarheid, dat de hedendaagsche wereld, die zoo ver van God is afgedwaald, door Maria moet worden teruggebracht tot het aanbiddelijk en liefdevol Hart van haren Goddelijken Zoon.

Den 30Juni 1885 werd Mgr.Boermans in de kathedrale kerk van den H. Christoffel te Eoermond, welker herstelling onder zijn herderschap begonnen was, doÃ¶t Z. D. H. den Aartsbisschop van Utrecht, onder assistentie der Bisschoppen van Haarlem en 's Hertogenbosch, op de meest plechtige wijze, ten aanschouwe van een onoverzienbare, juichende menigte tot Bisschop gewijd.

Getuigden de geloovigen van het Roer-mondsche diocees bij die wijding, dat zij in Mgr. Boerman s een goed en edel Bisschop zouden hebben, de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart wisten het reeds, dat zij in Z. D. H. als Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap een tweeden Mgr. Paredis vinden zouden.

Als om hen in die verblijdende zekerheid nog te bevestigen, toog Mgr.Boermans den 14 October van het jaar zijner bisschoppelijke wijding als pelgrim naar Sittard, om in Maria's Baziliek, aan het

altaar van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, het Onbloedig Offer der Nieuwe Wet op te dragen.

Wel was de geest van den negentig-jarigen Kerkvoogd in zijn toekomstigen Opvolger overgegaan, om met nieuwe kracht en vurigheid in zijne waardige hoogepriesterlijke ziel voort te leven.

een vol jaar was sedert de bisschopswijaing van Mgr. Boermans verloopen, toen Eoermonds innig geliefde Kerkvoogd het moede hoofd ter eeuwige ruste nederlegde.

Weinig viel het te vermoeden, toen die grijze Prelaat aan het hoofd zijner geestelijkheid zijn waardigen Coadjutor, bij zijne terugkomst uit Eome, aan het station te Eoermond verwelkomde, dat hij weinige dagen daarna de groote reis naar de eeuwigheid ondernemen zou.

Kort vÃ³Ã³r zijn heengaan sprak hij nog met de hem eigen teedere belangstelling en kinderlijke liefde van het hem zoo dierbare Sittard en de door hem zoo trouw vereerde en vurig beminde Lieve Vrouw van het H. Hart.

Juni 1886. Een leven, rijk aan deugden en goede werken, had opgehouden te bestaan. Een bisschop van Maria in den vollen zin des woords had dit tranendal verlaten.

Nooit zullen wij vergeten, hoe gelukkig hij zich steeds te Sittard gevoelde aan de voeten van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart! hoe gelukkig hij getuigde te zijn, toen het hem gegeven was haar liefelijk Genadebeeld in 's Pausen naam te kronen!

Nog denzelfden avond had in de kathedraal de intronisatie plaats van Z. D. H. Mgr. F. A. H. Boermans, als Bisschop van Roermond. Na aflezing van het pauselijk aktestuk beklom de nieuwe Kerkvoogd den troon en nam bezit van de cathedra episcopal/is, van den bisschop-pelijken Stoel. Het Kapittel knielde vervolgens aan zijn voeten neder, erkende en huldigde hem als wettigen opvolger van Mgr. Paredis.

Het oude Bisdom van Lindanus had een nieuwen Kerkvoogd, de Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart te Sittard een nieuwen Hoofdbestuurder.

Wij treurden â â en wÃ¼ juichen -weder Met liefde in 't hart ea vreugde in 't oog;

En onze kinderbeden stygen Met onzen jubelzang omhoog Tot voor den Troon der Eeuwge Liefde; Die nooit haar kinderen verlaat,

De Vader in Christus had het eeuwige loon ontvangen, hem voor zijn deugden weggelegd, maar Elias liet ons ElizeÃ¼s, de Vader den Zoon van zijn hart voor ons gevormd, als zijn evenbeeld.

Van stonde af aan toont Mgr. Boermans zich als volijverigen Voorstander van de godsvrucht tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, als haar onvermoeiden apostel.

Hetzelfde mogen wij verhopen van Mgr. J. H. Drehmanns, die dit jaar (1899) door Z. H. Paus Leo XHI tot Coadjutor van Mgr. Boermans, met recht van opvolging, benoemd werd. Met welk een j ubel van den grijzen Kerkvoogd, van geheel de Geestelijkheid, van alle diocesanen, deze benoeming begroet werd, â met welk een geestdrift de wijding tot Bisschop van Mgr. Drehmanns te Koermond en elders werd gevierd, ligt nog te versch in aller geheugen om hier beschreven te worden.

schietgebed tot O. L. Vrouw van 't H. Hart, opdat door hare voorbede uit Jezus' minnelijk Hart overvloedige zegen over den nieuwen Kerkprelaat afdale en de avond des levens van den grijzen Kerkvoogd zich nog lang in een Hem zoo dierbaren Medehelper moge verheugen.

Den 4 November 1887 toonde Z. D. H. zich bij uitnemendheid den Kindervriend, door de reeds onder bescherming van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart bestaande vereeniging âDe Kinderkrantquot;, zoo gunstig bekend onder de leden der Aartsbroederschap, tot Genootschap te verheffen. Het daartoe strekkend schrijven, voorzien van de handteekening van Mgr. F. A. H. Boermans, luidt aldus:

âOvertuigd, dat het tijdelijk en vooral het eeuwig geluk en welzijn van den mensch, van het huisgezin en van de maatschappij hoofdzakelijk afhangt van de echt Christelijke opvoeding der jeugd, â kunnen Wij niet anders dan eene vereeniging, welke zich ten doel stelt de kinderen op eene bijzondere wijze onder

de beschermende hoede van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te plaatsen, ten zeerste toejuichen en aanbevelen.

âGaarne willigen Wij daarom het tot Ons gericht verzoek in: genoemde Veree-niging onder de benaming DE KINDER-KRANS tot Genootschap te verheffen, zullende het gevestigd blijven in de Baziliek te Sittard, als afdeeling der Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.quot;

Kan het nog verwonderen, dat het Genootschap de Kinderkram op ongemee-ne wijze zich uitbreidde en zijn ledental bij duizenden telt?

Dat trouwens Onze Lieve Vrouw van het H. Hart de leden van den Kinderkrans ook lichamelijk beschermt, moge blijken uit den volgenden brief:

Door Gods zegen zijn wij in het bezit van twee zonen en twee dochters, alle vier ingeschreven in den Kinderkrans.

Wij kunnen niet nalaten onzen lof en dank te wijden aan deze schoone Vereeniging, van welker groote en wonderbare voordeelen wij ten volle overtuigd zijn.

Ons jongste zoontje Pieter, zes jaar oud, die van zÃ¼ne prilste jeugd het Scapulier van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart draagt, bevond zich op straat, in de nabijheid van een onbeladen, doch zwaren vervoerwagen. De voerman wilde hem verwijderen door een zweepslag, maar Â«1Â« zweep verwarde zich om het been van het kind en

deed daardoor de verwijdering mislukken, met het noodlottig gevolg dat het wiel van den wagen onzen lieveling over buik, borst, schouder en hand rolde. De ooggetuigen van dit treurig schouwspel stelden zich zware verwonding of zelfs den dood als gevolg voor en stonden verbaasd over den wonderbaren afloop, daar onze Pieter geen ander letsel had dan eenige schrammen aan hoofd, arm en hand.

Dankbaar zenden wij U dit bericht tot lof van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, in de hoop dat de Kiudor-krans in bloei en zegen voortdurend moge toenemen.

Mejuffrouw W. M. B. te Haarlem behoort tot de Zelatricen, die voor eigen heil, o ja, maar ook tot meerder verheerlijking van God en tot hooger welzijn van den even-mensch, de devotie tot Ãnze Lieve Vrouw van het H. Hart beoefenen, uitbreiden en vruchtbaar doen werken. Zij beijvert zich inzonderheid en zooveel mogelr k om een groot getal kinderen onder de moederlijke hoede van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te stellen; en ofschoon reeds jaren lang in dien geest hare beste pogingen

aanwendende, rust zij nog niet om nieuwe leden aan te werven; met recht mag ook van haar gezegd worden, dat zij leeft voor den Kinderkrans.

Geen wonder, dat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, die zoo edelmoedig beloont wie hare eer bevorderen, haren zegen doet rusten op den voorbeeldigen ijver van Mejuffrouw W. M. B. Zij geeft haar eene voldoening, welke in hooge mate opmerkenswaardig is. Men moet weten, dat de ijveraarster voor de inzameling der wekelijksche kleine bijdragen geholpen wordt door jeugdige zelateurs.

De eerste vier, die haar ter zij de stonden, zijn thans Priesters in de Orde van den H. Franciscus; twee hunner zijn zonen van de gelukkige moeder, die omstreeks 20 jaar geleden Mej. W. M. B. op het denkbeeld bracht zich door jeugdige zelateurs te laten helpen. De jongste dezer twee is den 18 Maart jl., daags vÃ³Ã³r den feestdag van den H. Joseph, juist ook zijn verjaardag, terwijl zijn doopnaam ook Joseph is, te Roermond tot Priester gewijd en is nu reeds Professor te Megen. Voorts zijn er nog drie van hare vroegere medehelpers op studie, twee op het Seminarie te Hage-veld en een te Venraaij. Vele andere zelateurtjes heeft zij gehad, die thans

gelukkige mannen en godsdienstige echt-genooten zijn; ook jeugdige zelatricen, die alle vroom en braaf zijn opgegroeid.

Zoete, streelende voldoening zeker voor onze Zelatrice van den Kinderkrans. Maar zoo mogen allen, die met ijver ter vereering van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart arbeiden, verwachten edelmoedig door Haar beloond en bekroond te worden, zij het niet reeds in dit leven, dan zeker nog zooveel te meer hierna in den Hemel.

Dat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart op bijzondere wijze waakt over de kleinen, die Haar zijn aanbevolen en toegewijd, moge blijken uit de volgende voorbeelden:

Laatsleden Woensdag â zoo schreef ons MÃ¨re A. van Maeseijck in Februari 1890 â kwamen onze Zelatricen bij toeval in een huis, waar eene treurende moeder bij haar eenig kind, dat te sterven lag, bitter zat te weenen. âZegt toch,^v' riep de deerniswaardige moeder uit: âzegt toch aan MÃ¨re A., dat zij het kind in den Kin-

derkrans schrijve; ik heb het haar de vorige maand laten vragen, en mijn kind wordt steeds erger, men heeft zeker verzuimd het haar te zeggen; ach! menschelijker wijze gesproken, kan mijn lieveling geen twee dagen meer leven.quot;

Ik haastte mij haar gerust te stellen en zond haar eene medaille. Vertrouw vol wendde ik mij tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart voor het stervende kind en beloofde Haar, in geval van genezing, | deze bekend te maken. Vrijdag-morgen I zond ik eene zelatrice om te hooren, hoe i het kind 't maakte. Het antwoord dei-getrooste moeder deed mij het hart van vreugde kloppen; het ging goed met het kind, en gisteren. Zaterdag, zeer goed. Heden laat de gelukkige moeder mij weten, dat het steeds beter met haar lieveling gaat.

In onze gemeente heerschte eene besmettelijke kinderziekte, waarvan vele kleinen het slachtoffer werden. Doch juist de kinderen, reeds in den zegenrijken Kin derkrans opgenomen en daardoor onder de bijzondere hoede gesteld van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, bleven gespaard. De gelukkige en dankbare

ouders hebben mij dringend verzocht deze gunst in het Blauwe Boekje te vermelden. Zoo wordt ons bericht door Adriana Dellen

Het negenjarig zoontje van J. H. te Voorschoten was tusschen het rad van een karnmolen geraakt en had daardoor ernstige en gevaarlijke verwondingen bekomen. De dokter zeide, dat er volstrekt geen hoop bestond het reeds halfdoode kind te behouden, en mocht het al van de verwonding kunnen genezen, dat het altijd gebrekkig zou zijn. Vol vertrouwen op de hulp van Onze LieveVrouw van het H. Hart, verzochten de bedroefde ouders eene noveen te Sittard, en eer deze geÃ«indigd was, openbaarde zich een gunstige verbetering. Tijdens een tweede noveen kwam het knaapje geheel tot herstel. De ouders verzoeken nu verheugd en met erkentelijkheid eene noveen van dank.

Mijn oudste zoontje, ruim negen jaren oud, van een zeer opvliegend karakter, kon zich zoo driftig maken, dat ik soms

vreesde, dat het kind een ongeluk zou krijgen, Wii hadden alles in het werk gesteld om het kind te verbeteren, maar al onze pogingen waren vergeefsch. Toen hoorde ik van âde Kinderkransquot; spreken en liet mijn driftig zoontje in deze zoo schoone en zegenrijke Broederschap opnemen.

Op het prentje van âde Kinderkransquot; leest men deze hartelijke woorden: â Waak overmy, O. L. Vrome van het II. Hart!quot;

Dat gebedje liet ik mijn zoontje 's morgens herhalen, en ik voegde erbij : âopdat ik zachtmoedig worde.quot; Als ik gewaarwerd, dat zijn drift weer opkwam, fluisterde ik hem in het oor: â Waak over mij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart,quot; en dan voegde hij (soms heel driftig) erbij: âopdat ik zachtmoedig wordequot;

Drie maanden zijn er verloopen, sinds ik mijn kleinen August in âde Kinderkransquot; heb laten opnemen, en het kind is niet meer te herkennen, zoo zacht en onderdanig is het geworden.

Zoo waakt Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart over de leden van âde Kinderkrans.quot;

Uit Kediri in Oost-IndiÃ« gewerd ons het volgend schrijven, gedagteekend 7 Juli 1891;

Wij verkeerden in bange vrees. Ons jongste kind, 5 maanden oud, werd te middernacht met een pijnlijken gil wakker. Het geschrei hield aan, en wat wij ook deden om het tot bedaren te brengen, niets hielp. Het was niet mogelijk in den nacht een geneesheer te ontbieden, daar

Wilden wij slechts in 't korfc melding maken van al de brieven met dankzeggingen voor verkregen gunsten door de machtige voorspraak van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, of ook maar een naamlijst geven van de onderteekenaars, met woonplaats en dagteekening erbij, het grootste gedeelte van dit boekje zou erdoor worden in beslag genomen. Niemand kan dit van ons verwachten. De lezers van het Maandschrift kunnen trouwens in elk nummer de reeks van dankbetuigingen nagaan, welke iedereti dag bij ons inkomen.

Geen wonder dan ook, dat de godsvrucht tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hartin 'lare bevoorrechte Baziliek te Sittard en iet getal leden der Aartsbroederschap ' net den dag toenemen.

De gunsten, die verzocht, en de zegeningen, die verkregen worden, zijn dan ook van den meest verschillenden aard. Onze Lieve Vrouw immers, de Sleuteldraagster van Jezus' Hart en niet ten

onrechte de Hoop der hopeloozen genoemd, wil en kan allen helpen en in alles, mits Zij aangeroepen worde met innig, kinderlijk vertrouwen.

Gevallen, dat door hare bemiddeling de vrede in huisgezinnen hersteld wordt en het geluk er opnienwzijn intrede houdt, zijn niet zeldzaam.

Eene vrouw verwaarloosde tengevolge van het gebruik van sterken drank de plichten van haar huishouden, vergat God en godsdienst en zonk al dieper en dieper. Gelukkig w^ra nu de hulp van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart ingeroepen, eene noveen te Sittard gehouden en andere goede werken gedaan. Hot gevolg is geweest, dat de vrouw geheel tot verbetering is gekomen. De echtgenoot herleeft van vreugde en voldoening, de kinderen jubelen vroolijk aan de zijde der moeder, en de vrouw zelve voelt zich als herschapen, nu zij weÃªr leeft voor haar huisgezin en hare voldoening vindt in de nauwgezette vervulling harer godsdienstplichten.

Het blijft toch steeds waar, dat men met Gods hulp alles vermag; doch even waar ook, dat God ons die hulp steeds geeft op de voorspraak en de bede van Haar, die op zijn barmhartig en liefdevol Hart een onbegrensden invloed heeft.

Ã¯j^lie het gezien heeft, wie verloren Jj} is geweest in den aanblik en de aanschouwing van het Genadebeeld in de Baziliek van Sittard, moge in woorden weÃªrgeven den onuitwischbaren indruk, door die Beeltenis op hem gemaakt â wij vermogen het niet. Daar gaat een geheime kracht van haar uit, die aantrekt en onweerstaanbaar boeit. Gij weet niet wat er spreekt uit de blikken der duizenden pelgrims bij den eersten oogslag naar boven, naar dat Beeld, als zij de Baziliek binnentrekken; er straalt een glans uit, die getuigt van teedere aandoening en zalig zielsgenot. Die twaalf: jarige Jezus, wijzend op zijne gezegende Moedeiv als wilde Hij zeggen; âGaat tot

Haaivenlk zal u geven, wat Zij voor u vraagt,quot; en de lieftallige Moedermaagd, met de armen uitgestrekt, haar Goddelijk Kind toonend, als zeide Zij: âIk breng Hem tot u en u tot Hem, komt allen!quot; â zie, dat verteedert u, dat grijpt u diep in de ziel. Die afbeelding der aanminnige Moedermaagd met haar bekoorlijk Jezus-kind, beiden met de kroon als zinnebeeld der macht op 't hoofd en de liefde schitterend uit het medelijdend oog, noodigt u tot naderen, dwingt u tot bidden en boezemt u een onwankelbaar vertrouwen in.

Naar onze Beeltenis, zijn dan ook in den vorm van prentjes, schilderijtjes en beelden, groote en kleine, millioenen afbeeldingen over de geheele wereld verspreid. Wie Sittard bezoekt, neemt er eenige mede, om ze uit te deelen als herinnering aan zijne bedevaart en tevens bij de aanschouwing zich-zelven het overheerlijke Genadebeeld van de Baziliek duidelijker voor den geest te stellen. In hoevele huisgezinnen prjjkt het Beeld van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart niet ter blijvende vereering! Ongetwijfeld, een zeer loffelijk gebruik. Onze Lieve Vrouw zegent de gezinnen, waar Zij als 'tware deel uitmaakt van den huiselyken kring.

Een ijverig vereerder thans van OnzÃ© Lieve Vrouw van 't H, Hart, Arnoldus Heijntjes, die de gewoonte had zijne weinige vrije oogenblikken met zijne kinderen in het tuintje om zijne woning door te brengen, kwam op een morgen tot de vreeselijke ontdekking, dat zijn beenen 's nachts dik en stijf waren geworden; hij was verlamd, en de dokters beweerden, dat een ernstige kwaal zich over geheel zijn lichaam zou verspreiden. Van het spelen met de kinderen in den tuin kwam niets meer in. Hij was gedoemd zijn kost-bare uren werkeloos in een leuningstoel door te brengen.

Zoo zittend aan het raam, zag hij den brievenbesteller met een pak blauwe boekjes onder den arm voorbijgaan. Op zijn verlangen verkreeg zijne oudste dochter van een kennis een boekje ter inzage.

âNauwelijksquot;, schrijft hij, âhad ik het blauwe boekje gelezen, of ik gevoelde mi] een ander mensch. Mijne onrust was voorbij, mijn geprangd gemoed gestild. Ik gevoelde een troost, dien de wereld niet geven kan. In het lieve boekje had ik gelezen, dat iemand, die een ernstige wonde aan het been had, door een bedevaart naar Sittard genezen was. Ik vertelde dit aan mijne vrouw, die mij hierop

zeide, dat wij in onze gemeente ook een Zelateui' van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart hadden. Wij informeerden, en door zijne bemiddeling mochten wij eeni-ge rozenkransjes, prentjes, medailles en drukwerkjes van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart ontvangen. Toen de kindertjes thuis kwamen, werd besloten gezamenlijk eene noveen te beginnen ter eere van Onze Lieve Vrouw van Sittard en dagelijks haar rozenkransje te bidden.

âO 1 wat was ik blij, toen ik de kleinen met zooveel vertrouwen hoorde bidden, en de onschuldige lipjes met zooveel klem en aandrang des harten herhaalden: âOnze Lieve Vrouw van 'tH. Hart, bid voor ons!quot;

âEeeds den tweeden dag der noveen waren mijne beenen minder gezwollen, en ik beloofde eene bedevaart naar Sittard te doen, zoo mij het geluk ten deel viel de zoo vurig gewenschte genezing te bekomen.

âIntusschen ging ik met den dag vooruit, en na de noveen spoorde ik blijvol naar Sittard, om de Hoop der hopeloozen in hare Baziliek mijn innigen dank te betuigen.

mergrÃ¼n een wit beeldje prijkt van Onze Lieve Vrouw van Sittard. In een verschen ruiker, aan den voet van het beeldje geplaatst, ziet men een wimpeltje, waarop

Eene roerende uitstorting des harten van iemand te Maeseyck, die door Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart uitkomst verkreeg, vinde hier eene plaats.

Sedert eenige dagen bevond ik mij in groote ontsteltenis, ik ging gebukt onder het gewicht der smart en was van allen verlaten. Zij zeiven, die met mijn leed begaan waren, konden mij niet meer geven dan hun medelijden. Toen ik eens, in een vlaag van wanhoop, bij mij-zelve dacht; âIk ben verloren, verloren voor altijd! Wat moet ik aanvangen!quot; dacht ik er niet aan, dat ik eene Moeder, eene teedere Moeder bezit, eene Moeder, die alles vermag op het Hart van haren God-delijken Zoon. â O! ja: Onze Lieve Vrouw van het H. Hart ging mij bewijzen, dat

men Haar nimmer vergeefs aanroept. Ik beval mijne intenties aan in de gebeden der goede Keligieusen te Sittard, die uitgelezen en bevoorrechte kinderen van Maria, terwijl ik openbaring door middel van het Blauwe Boekje beloofde, ingeval Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart mij ter hulpe kwam. Vol vertrouwen steunde ik alleen op de goedheid en de smeekeade almacht mijner hemelsche Moeder.

Drie dagen daarna, op een Zaterdag, ontving ik onverwachte tijdingen, welke mij het hart doorboorden. Ter prooi aan de felste zielesmart, wendde ik mij niet tot de menschen; daarvoor was ik te zeker van de bescherming mijner Hemelsche Moeder. Des avonds, op het oogenblik damp;t ik zulks het minst verwachtte, maakten mijne angsten plaats voor een zoeten vrede. Ik kon de waarheid niet gelooven, welke mij verzekerd werd door iemand, die, naar ik meende, volstrekt niet ingenomen was met mijne verlangens, en die zich van zoo waarlijk moederlijken toon en zoo teedere bewoordingen bediende, dat ik er iets bovennatuurlijks in zag. Alles was in orde, ik was gelukkig! Sedert dien stond bewijst mij de ondervinding al dagelijks meer en meer, dat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart

waarlijk de Hoop der hopeloozen is. Het eenige leed, dat mij overblijft, is, dat ik mijne goede Moeder niet op waardige wijze kan bedanken, dat ik allen die lijden niet vermag uit te noodigen, om zich met kinderlijk vertrouwen te werpen in de armen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

O Maria, Gij die zoo goed, zoo machtig zijt, trek alle harten tot U, Gij zult ze tot uwen Jezus geleiden en de aarde zal in een paradijs veranderen! Mijn harte-wensch is, dat allen, die deze regelen zullen lezen, de uitwerkselen zullen ondervinden der bescherming van Haar, wier dankbaar en volijverig kind ik altoos zijn zal. â

Indien de aanhaling dezer regelen op deze plaats er iets moge toe bijdragen, om den hartewensch van dit Maria-kind in vervulling te doen gaan, dan is ook onze bede tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart verhoord.

reeder en breeder steeds werd de stroom van genaden, die uitging van de gezegende Ba-ziliek van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart; breeder en breeder ook de stroomen van bedevaarten, die vÃ³Ã³r haar troon te zamen vloeiden.

Niet slechts uit alle oorden van Nederland, maar ook uit BelgiÃ« en Duitschland snellen Processies naar Maria's Genadeoord, om met elkander in huldebetoon aan de Hoop der hopeloozen als het ware in heiligen wedijver te treden. Eenige dezer komen zeifs tweemaal'sjaars den tol harer liefde en vereering aan de voeten van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart neerleggen.

Om de Inteekenaren van het Maandschrift op de hoogte te houden van den zielverheffenden aandrang, die jaarlijks zooveel duizenden naar Sittard voert, en

om aan die duizenden zeiven eene herinnering te bezorgen aan de onder Gods en Maria's zegen afgelegde bedevaart, heeft het Bestuur der Aartsbroederschap niet tegen moeite en kosten opgezien, en telken jare een groot fraai boekdeel doen samenstellen, dat gratis, als geschenk, toegezonden wordt aan alle inteekenaren op het Maandschrift.

Het bevat de beschrijving der te Sittard aangekomen processies en bedevaarten, benevens meer in 't oog springende afzonderlijke pelgrimages, afgewisseld door boeiend en stichtend mengelwerk. Heette het boekdeel aanvankelijk âBedevaarten naar Sittardquot;, later heeft men, omdat het jaargetijde van Mei tot Allerheiligen eigenlijk een schier niet onderbroken tijdperk van bedevaarten was geworden, aan het boek den titel gegeven van: âDe Maria-Zomer.quot;

Laten we de namen der processies en bedevaarten, om wille der volledigheid, hier aanstippen.

Genoeg trouwens om aan te toonen, dat gedurende den Maria-Zomer Onze Lieve Vrouw van het H. Hart niet eenzaam en verlaten wacht op hare kinderen en trouwe vereerders; om te bewijzen ook, dat wie eenmaal de zegenrijke Baziliek te Sittard bezocht heeft, gretig de gelegenheid aangrijpt om dat gedenkwaardig bezoek te herhalen.

De Eerw. Heer E. Janroy, Ecole apos-tolique de St. ClÃ©ment a Fayet pr. St. Quentin (Aisne), deelt ons mede:

Een grijsaard van 77 jaren leefde in volslagen onverschilligheid in zake van geloof. Zelfs was het hem een genoegen, zich op zijn ongeloof te beroemen. Hij werd ernstig ziek. Een priester bracht hem den 31 Mei, feestdag van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, een eerste bezoek. Hij was gezonden door den pastoor, dien de zieke weigerde te ontvangen. De ontvangst was zeer koel; nochtans kreeg de ijverige priester verlof 's anderendaags terug te komen. Middelerwijl werd er voor den armen zieke veel gebeden in de apostolische school. Men bad tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart en beloofde de bekeering bekend te maken, zoo men ze mocht verkrijgen; zij was trouwens bijzonder moeilijk, omdat de afgedwaalde zijnen broeders een diepen, inge wortelden haat toedroeg. Deze hinderpaal voegde zich bi] zoovele andere. Voorzien van een medaille van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart en eene afbeelding van het aan-

biddelijk Hart van Jezus, begaf de priester zich den 1 Juni naar dÃªn stervende. En, o wonder! deze neemt en kust met allen eerbied de heilige Beeltenis en laat zich de medaille om den hals hangen. Woensdag, den 2 Juni, dag aan de vereering van den H. Joseph gewijd, beloofde hij te biechten, en den 4, eersten Vrijdag der maand, beleed hij rouwmoedig zijne zonden en ontving hij op stichtende wijze de H. Communie en het H. Oliesel. Na de biecht was hij geheel veranderd: hij verzocht den geestelijke, zijnen broeders te willen zeggen, dat hij hun vergaf en dat ze toch zijn voorbeeld zouden volgen. Ook wilde hij den pastoor zien, dien hij in 25 jaren niet meer had willen ontvangen.

Eindelijk, na een smartelijk lijden, stierf hij den 20 Juni. Zijn dood was als de dood eens voorbeschikten.

en 23 December 1888 vierde onze sl? a hooggeÃ«erde en leÃªrgeliefde

genoeg, om al het indrukwekkende, het hartverheffende, het schoone ervan opnieuw ons levendig voor den geest te tooveren. Dat was een feestvieren, een bidden, een wenschen, een juichen en jubelen, aan welks ongeveinsdheid en algemeene deelneming de diepe godsdienstzin van Limburgs en NeÃªrlands Katholieken, maar ook de algemeene hoogachting voor en de innige verknocht-

heid aan den edelen en waardigen Jubilaris ten grondslag lagen. De jubeltonen in poÃ«zie en proza weÃªrschalden en weÃªr-galmden niet langs de Maas alleen, maar door alle provinciÃ«n van ons dierbaar Vaderland. Zelfs van over de grenzen: uit Frankrijk, Engeland, Duitschland en BelgiÃ«, ja, van gindsche zijden der groote wereldzeeÃ«n, uit Oost- en West-IndiÃ«, kwamen jubelliederen zich huwen aan ons vreugdegezang.

Als om strijd drongen de leden dei-Aartsbroederschap in rechtmatige vreugde, in alleszins verklaarbare dankbaarheid ook, dien dag in den geest samen om den bisschopstroon van Mgr. Boer-mans, hunnen Hoofdbestuurder, om Z. D. H. hunne kinderlijke wenschen, vÃ³Ã³r den troon der Lieve Vrouw van 't H. Hart, om Haar hunne beden voor den veelbeminden Jubilaris aan te bieden.

Dat was een feestelijkheid van heilige geestdrift. Alle dagbladen en tijdschriften in het Bisdom en vele daarbuiten gaven feestnummers, die met elkander wedijverden in smaak van versiering en keur van opstellen in dicht en proza.

Ze alle hier op te noemen zou ons te ver voeren. Genoeg zij het te vermelden, wat de Aartsbroederschap van Onze Lieve

Vrouw van het H. Hart voor haar hoogge-plaatsten Hoofdbestuurder en Beschermheer deed. In haar liefde en dank kon zij niet te veel, zelfs niet genoeg doen; doch wat zij vermocht, dat heeft zij gedaan.

Het Maandschrift gaf in de Decemberaflevering een keurige opdracht, benevens een tweetal gedichten aan Z. D. H.

Maar de hoofd-feestgave bestond in âde Maria-Zomerquot; van dat jaar, een welsprekend Album, waarvan elke bladzijde getuigt van hooge vereering en innige liefde voor den doorluchtigen Jubilaris.

Slaan we het boek open, dan valt ons oog al aanstonds op de fraaie lichtdrukplaat, ons den H. Franciscus voorstellende, die Mgr. Boermans de jubelkroon aanbiedt. In den linker benedenhoek Mgrs. bisschopswapen, in den rechter bovenhoek een wapenschild met de jaartallen 1838â 1888. In den achtergrond de oude mijterstad Roermond met hare slanke torenspitsen.

Tegenover de plaat, onder het bekende wapen der Aartsbroederschap het tijdvers: Van UWen LIefDetroon sIer, engLenkonIngInne,

Dan volgen, na de Opdracht,-de hulde-wenschen in poÃ«zie uit verschiliende streken van ons land en van de wereld aan Z. D. H. gebracht:

Uit Oost-IndiÃ« door Mgr. C. A. Claessens, Aartsbisschop van Sirace enz., Batavia;

Uit Limburg door Mgr. J. Rijkers, Deken, Wijk-Maastricht; door A. H. M. Buy ten, professor, Eolduc; door Jac. Vrancken, rector, Eoermond; door J. J. Eyck, Heerlen; door de Pensio-nairen der Ursulinen, Sittard;

Uit Noord-Brabant door Mgr. A. H. van den Corput, Huis-prelaat van Z. H.₍Groot-vicaris van het Bisdom Breda;

Uit Zuid-Holland door P. F. Masker, Pastoor, Leiderdorp, en door A. Verhagen, Dir., Rotterdam;

Uit Noord-Holland door J. B. Vismans, Pastoor, Nederhorst-den-Berg, Directeur der Processie, en door H. M. Werker, Hoofdzelateur en Voorzitter der Pius-Vereeniging, Amsterdam;

Uit Friesland door W. Van Asveld, Pastoor, Franeker; om te sluiten met een gedicht van J. Waterreus, Roermond; âRoermond en Weert op het 50-jarig Priesterschap van Mgr. F. A. H. Boer-mansquot;; en met een âGelukwensch door de Leden van den Kinderkransquot;.

Voorzeker, dat Album van zoo rijken inhoud als uitstorting van zoovele dankbare harten zal den gevierden Bisschop-Jubilaris dierbaar en troostrijk, den inteekenaren op het Maandschrift een opwekkende herinnering blijven.

\ie kent het tegenwoordig niet, het Maandschrift van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, dat in zoovele huisgezinnen een welkome vriend geworden is; het Blauwe Boekje, een volksboekje geworden in den waren zin des woords, naar hetwelk ouden en jongen, rijken en armen, elke maand zoo gretig de handen uitstrekken ?

Dat lieve Boekje vierde eenige jaren geleden, zooals men zich herinneren zal, het zilveren JubilÃ© van zijn bestaan.

Maar welk een onderscheid tusschen het uitzicht en den omvang van het onoogelijke Maandschrift bij zijn oorsprong en het flinke, vierhonderd bladzijden beslaande boekwerk van thans!

Te verwonderen is dat geenszins. De zegen van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart rustte op den arbeid der Redactie,

âGelijk wij in het prospectus, gezegd hebbenquot;, aldus de Redactie in haar Voorbericht voor den Eersten Jaargang, 11 December 1868, âbeoogen wij met dezen arbeid volstrekt niet ons eigen stoffelijk voordeel, maar alleen meerder eer te geven aan Jezus en zijne Heilige Moeder; het begrijpt zich, dat wij ons dan ook in overeenstemming met die meening het best bevlijtigen zullen onzen lezers lectuur te verschaffen, die hun, nevens stichting, genoegen en uitspanning geven zal; zij moeten verlangen naar het verschijnen van eene volgende aflevering, die gretig ter hand nemen, daarin immer iets vinden wat de belangstelling prikkelt.quot;

Dat de toenmalige Eedactie haar werk met toewijding en moed begonnen heeft, behoeft zeker geen bewijs. Het Maandschrift telde in zijn aanvang 17, zegge zeventien, lezers. Doch na het sluiten van den eersten Jaargang was de aanvrage reeds zoo groot, dat in het begin van 1870 een herdruk van dien geheelen eersten Jaargang noodig geoordeeld werd en vollen aftrek had.

godsvrucht tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart meer en meer ingang en uitbreiding verkreeg in Nederland. Was het aanvankelijk âongekend maakt onbemindquot;, later kon men zonder overdrijving op de devotie het woord toepassen; âhoe meer gekend, hoe meer bemind.quot;

Het ledental der Broederschap klom met den dag, en gelijken tred daarmede hield het getal der inteekenaren op het Maandschrift. Het Blauwe Boekje had zijn weg gevonden. Het had merkelijke verandering ondergaan; de Redactie werd uitgebreid, versterkt; het werd oogelijker uitgegeven, de inhoud kreeg meer afwisseling, er werd niets aan gespaard. Gods en Maria's eer bleef doel en drijfveer. En, wat het voornaamste was van alles, zichtbaar rustte Beider zegen op den on vermoeiden arbeid der schrijvers. Het toenemen van het getal der inteekenaren is hun schoonste loon.

Hoeveel lezers het Blauwe Boekje tegenwoordig telt, is bij geen benadering aan te geven; het getal (jcabonneerden wel. Eeeds in 1884 was hun aantal gestegen tot 6000; wel een voldoening voor de toenmalige Redactie.

En of de Redactie zich blijft kwijten van de taak, die zij heeft op zich genomen,

mag blijken uit het steeds toegenomen en nog steeds toenemend aantal inteeke-naren. Op het oogenblik toch, dat wij dit schrijven, December 1900, telt het Maandschrift van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, het geringe mostaardzaadje, dat gelukkig in vruchtbare aarde viel, ruim achtduizend inteekenaren.

Waar cijfers zoo welsprekend zijn, hebben wij niets bij te voegen, tenzij den wensch, dat hun getal nog steeds toeneme tot meerdere eer van God en van Zijne gezegende Moeder, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. -

Hoe toch een toeval geluk kan brengen! De Heer Louis Jenkens was op reis voor zaken. Hij dacht niet anders, of thuis ging alles wel. Daar werd hem in den laten avond in zijn hotel een telegram ter hand gesteld, hem de vreeselijke tijding brengende, dat zijn eenig kind, een zoontje van vijf jaar, zijn Ideine Gustaaf, met den dood worstelde. Radeloos liep de ongelukkige vader zijn kamer op en neÃªr. O! was daar hulp mogelijk! Maar hij vond

geen hulp en was ^oo vev af. Wat ligt daar? daar ginds op tafel? wat is het? Een blauw boekje. Nooit had hij het gezien, maar onwillekeurig opent hij het en.... leest.

Het was een aflevering van het Maandschrift van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Al de gunsten en zegeningen, daarin vermeld, las hij door. En toen hij het uitgelezen had, zonk hij op de knieÃ«n en bad diezelfde Lieve Vrouw van 't H. Hart, zooals een vader voor zijn eenig kind bidden kan, voor de genezing van zijn zoon, zijn kleinen Gustaaf.

En toen hij ontwaakte en de herinnering aan de tijding van gisteren-avond hem opnieuw voor den geest kwam, welk eene radeloosheid! Zijn zoon, zijn eenig kind, misschien.... dood.

Hij komt beneden, een nieuw telegram wordt hem ter hand gesteld. Sidderend voor de ijselijke werkelijkheid, die hij verwacht, opent bij het. Doch, o wonder! leest hij wel goed? Inderdaad, het staat er in enkele korte woorden, maar die meer zeggen dan lange verhalen: âGustaaf

Het is nu ruim drie jaar geleden â zoo schreef D. H. v. d. Woude te Tilburg in September 1891 â dat ik pijn kreeg in mijn been, die hoe langer hoe meer verergerde. Niet wetende wat die pijn veroorzaakte, raadpleegden wij verschillende geneesheeren zonder gevolg. Wij gingen toen naar een dokter te 's Bosch, die verklaarde, dat ik aan heupontsteking leed. Ik werd in een verband gelegd, dat vier weken moest blijven, en al dien tijd moest ik het bed houden. Toen oordeelde hij de kwaal genoegzaam hersteld. De pijn was inderdaad veel minder, en ik liep weer tamelijk goed. Dit duurde evenwel slechts ongeveer een jaar. Verschillende andere geneesheeren werden geraadpleegd, tot we hulp gingen zoeken bij een dokter te Nijmegen, beroemd om zijne genezingen door wrijving. Doch zijne kunst vermocht niet mij te genezen. Men liet mij daarna onderzoeken door den dokter van

het gasthuis, die ook van meening was, dat ik leed aan heupontsteking, en zei, dat volstrekte rust noodig was om te herstellen. De wrijving had de pijn zoozeer verergerd, dat het mij weÃªr onmogelijk was te gaan.

Naar huis teruggevoerd, werd ik gesteld onder behandeling van een geneesheer, die mij wederom in een verband legde, dat 22 weken moest blijven liggen. Ik mocht mij zoo min mogelijk bewegen, moest in bed blijven met ongeveer 10 pond gewicht aan mijn been.

Na alzoo die 22 weken in de hevigste pijnen te hebben doorgebracht zonder baat, kreeg ik tot overmaat van ramp nog een wond, waarmee de dokter in 't geheel geen raad wist.

Hoofdschuddend stond hij op zekeren dag bij mijn bed en zei tot mijn oom, dat het maar het gelukkigst was, dat ik stierf, daar mij nog veel meer ellende te wachten stond.

Reeds vroeger had ik hulp gevraagd aan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, maar Zij scheen daarop geen acht te willen geven. Nu begon ik opnieuw en met aandrang hare hulp in te roepen. Met mijn novene was ik nauwelijks begonnen, of men raadde mij aan, gebruik te maken van

een zalf, die de geneeskunde niet schijnt te kennen of niet wil aanwenden, misschien wel veroordeelt; en het gevolg is, dat ik al aanstonds baat heb gevonden. Wat blijdschap ik gevoelde, is niet uit te drukken. âDie verbetering is uw werk, Onze Lieve Vrouw van 't H. Hartquot;, sprak ik in mij-zelve, en daarvan houd ik mij vast overtuigd, te meer daar de genees-heeren niet in staat waren mij te helpen.

Allengs nam de beterschap toe, de pijn verminderde, ik kon weer staan, mij bewegen en vorderde voortdurend.

Met Pinksteren kon ik mij, ofschoon moeilijk, naarSittard begeven, om er Onze Lieve Vrouw van 't H.Hart den tol mijner innige dankbaarheid te brengen.

ankten wij God en de Lieve Vrouw van 't H. Hart den 2 Juni 1875 bij de eerste steenlegging, en den 5 Juni 1879 bij de wijding van liet nieuwe Godshuis, waarin voortaan plaats genoeg zou wezen voor de talrijke pelgrims, die voortdurend naar Sittard kwamen; weldra bleek, dat de heerlijke Baziliek het steeds toenemend getal pelgrims niet kon bevatten. Aan een vergrooting der Baziliek kon en mocht niet gedacht worden. De Keligieusen Ursulinen, bewaaksters van het Genadebeeld, baden, baden met innigen aandrang, baden 12 jaren lang, o! of er in de nabijheid der Baziliek eene plaats mocht te vinden zijn, waar de pelgrims een schuilplaats konden vinden. Doch haar lichtte geen straal van hoop. Zouden zij ophouden met bidden ? Maar ware dat geen gebrek aan vertrouwen in

Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, de Hoop der hopeloozen? Zij baden opnieuw en vuriger dan ooit. De lieve Moeder Gods, die in zooveel geholpen had, moest en zou ook hier helpen. Beschaamd werden zij in hunne zoete hoop niet.

Tegenover de Baziliek lag een stoom-molen, welks storend gedruisch de bezoekers van Maria's Heiligdom zich nog wel zullen herinneren. Zonder dat er 't minst aan gedacht werd, op 't onverwachts, door geheel toevallige omstandigheden, kwam de molen en 't daarbij be-hoorend erf veil. De gelegenheid was . derhalve gunstig; maar.... er was hoegenaamd geen geld. Een hachelijke toestand! Wat te doen? O! hoe gaarne zouden de goede Ursulinen het gebouw hebben aangekocht, om er een waardig voorportaal van te maken voor de heerlijke Baziliek! Maar zou Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, de Hoop der hopeloozen, thans niet helpen, nu hare hulp zoo van noode was ? Ongetwijfeld. Er werd besloten den geliefden Bisschop, den zoo ijverigen Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap, die steeds getoond had zooveel belang te stellen in alles, wat met de godsvrucht tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart samenhangt, te raadplegen en diens raad getrouw op

te volgen. â Het kon niet anders, of de doorluchtige Apostel van de devotie tot Jezus' Moeder moest behagen scheppen in de uitvoering van het verheven plan van MÃ¨re Antoine en de overige Dochters van St. Angela. Zoo was het. Zeker had de stem der Lieve Vrouw van 't H. Hart gesproken tot zijn hart: âZiehier uw werk; onderneem en zegen het.quot; De Bisschop van Maria keurde het voornemen goed. Er zou onder zijne goedkeuring, onder zijne begunstiging, onder zijn hoogepriesterlijken zegen een Maria-Park verrijzen, tereere van Jezus' Moeder.

Het terrein werd aangekocht, en onmiddellijk werden ook de plannen ontworpen van den te bouwen zuilenkruisgang. Geld was daartoe noodig, veel geld. Ook daarvoor zou de Hoop der hopeloozen zorgen. Van alle zijden stroomden de edelmoedige giften toe. Telde de Lieve Vrouw van 't H. Hart hare kinderen niet bij honderdduizenden ? Men beijverde zich, evenals bij den bouw der overheerlijke Baziliek, een steentje bij te dragen voor dit nieuwe monument. De groote Vereerder van Maria, Koermonds geliefde Kerkvoogd, gaf het schitterend voorbeeld. Het Maria-Park was immers zijn werk; het zou ook de gedachtenis vereeuwigen van den doorluchtigen

Stichter. Z. D. H. steunde de geldinzamelingen, en de kleine vijfcenten-lijstjes brachten duizenden guldens op. Zoo moest ook dit werk, als vroeger de Baziliek, een blijvend gedenkteeken zijn van de zich nimmer verloochenende offervaardigheid van Maria's kinderen, als het de verheerlijking geldt hunner Hemelsche Moeder.

In het voorgebouw van het schoone Maria-Park aanschouwt de pelgrim een Beeld van den H. Franciscus van AssisiÃ¶, den patroonheilige van onzen geliefden Bisschop, door de milde hand van Z. D. H. geschonken. Het zal ten eeuwigen dage de grootheid, den ijver en de godsvrucht blijven verkondigen van den hoogvereerden Kerkvoogd, die de Apostel van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart wilde wezen. En onder de verschillende kapellen, die de veertien* staties van den Kruisweg vormen, is de eerste door Mgr. Boermans geschonken, die de herinnering aan den Bisschop van Maria, aan den ijverigen onvermoeiden Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, bij volgende geslachten zal levendig houden.

De inteekenaren op het Maandschrift hebben in âde Maria-Zomerquot; van 1891 als titelplaat de afbeelding gezien der voor-

facade van 't Maria-Park en zijn tot de overtuiging gekomen, dat het Park zelve een waardig geheel zal vormen met de beroemde Baziliek, waarvan het bestemd is tot Voorportaal te dienen. Dank aan onzen Kerkvoogd op de eerste plaats, dank ook aan de ontelbare mededingers â de leden der Aartsbroederschap, allen kinderen van Maria, laten zich in edelmoedigheid, waar het de verheerlijking hunner nooit volprezen Moeder geldt, nimmer overtreffen, â is het Maria-Park geworden wat het thans is.

Hieraan valt niet te twijfelen, en wij bidden er Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart recht hartelijk om, dat Gods zegen, waarvan Zij de Uitdeelster is, in allerruimste mate neÃªrdale over onzen hooggeschatten en innig geliefden Bisschop, die den stoot heeft gegeven aan het groote werk en over allen, die door giften, Maria ter eere, het hielpen voltrekken. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zegene Z. D. H., behoude hem nog vele jaren in het hoofdbestuur der heilrijke Aartsbroederschap en geve hem de blijde voldoening van te zien, dat de opgewekte devotie tot Onze Lieve Vrouw van Sittard de schoonste vruchten van heiliging en godsdienstzin voort-brenge, tot heil van het Bisdom van

Een gebod in dien zin stijgt telken dage op uit het hart van de leden der Aartsbroederschap. En met alle recht. De Bisschop van Maria is hun Vader in Christus, hun Hoofdbestuurder, hun Gids, hun Voorbeeld. Hem zien ze elk jaar in hun midden vÃ³Ã³r het Genadebeeld van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart. Hem komt hunne dankbaarheid toe en hunne liefde. En die dankbaarheid en die liefde kunnen zij niet beter toonen dan door een innig gebed voor Z. D. H. tot hunne zoo teerbeminde Hemelsche Moeder, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

iermede, geachte Lezers, hebben wij u in het kort de geschiedenis der devctie tot Onze Lieve Vrouw van Let H. Hart medegedeeld. Is het niet waar, dat de spoedige uitbreiding dier godsvrucht wonderlijk mag genoemd worden? Wat aanvankelijk toch in geheel Nederland niet bekend was, tenzij â en nog door toevallige omstandigheden â binnen de muren van het Pensionaat der EE. Eeligieusen Ursulinen te Sittard, is thans bekend over de gansche wereld. Dit immers mag men gerustelijk besluiten uit het feit, dat bij den Hoofdzetel der Aartsbroederschap in de geroemde Baziliek van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te Sittard tot op dit oogenblik ruim twaalf millioen leden zijn ingeschreven.

Der lieve Moeder Gods, wier Genadebeeld in ons midden straalt, betuigen wij daarvoor onzen dank en onze h ulde. Door Maria moet de van God afgeweken wereld weder

tot het Goddelijk Hart worden teruggebracht. Die twaalf millioen Maria-kinderen staan als bemiddelaars smeekend tus-schen de barmhartige Moeder in den Hemel en de ons omgevende zondige wereld. Hun gebed kan niet onverhoord blijven.

Als wij nagaan wat al zegeningen en weldaden door de voorspraak van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart verkregen zijn gedurende de 32 jaren, dat hare Broederschap bestaat, dan vervult een onuitsprekelijk gevoel van kinderlijke dankbaarheid ons hart.

En hiermede zeggen wi] dank aan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart voor de uitstekende gunst, dat Zij zich gewaardigd heeft, onze Baziliek in ons nederig Sittard uit te kiezen tot een door Haar zoo bevoorrechte plaats, smeeken wi] haar blij-venden zegen af voor de toekomst, en wenschen wij u, waarde Lezer, heil onder de bescherming van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart.

n de Jaarboeken der Kerk prijkt 1893 als een Jubeljaar. Tot zijne stichting zal het nageslacht daarin lezen, met welk een onbeschrijfbare geestdrift de kinderen der Katholieke Kerk over geheel den aardbol het Gouden Bisschops-JubilÃ© van den grooten Paus Leo XIII gevierd hebben. In gulden letterschrift zullen onze naneven geboekt vinden, dat Keizers en Koningen, de Vorsten en grooten dezer aarde, zich beijverden om hulde te brengen aan den Stedehouder des Heeren, die als een schitterende Hemelster blinkt en allerwege door zijn woord verlicht en verwarmt, en de heerlijke gaven van zijn geest en hart tot heil der menschheid aanwendt.

Maar ook in de Annalen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart blijft 1893 als een Jubeljaar, tot stichting der volgende eeu-

wen opgeteekend. Onze nakomelingen zullen juichen, als zij lezen hoe Sittard, de bevoorrechte Stede der Moeder Gods, en met haar alle kinderen der LieveVrouw van Jezus' Hart het vijfentwintigjarig bestaan harer Broederschap aldaar blij vol en dankbaar gevierd hebben. â

Reeds den 6 Januari, op het Driekoningenfeest, werd in het klooster der EE. Ursulinen te Sittard, waarboven de heilster eens zoo vriendelijk en liefelijk bleef staan om de plaats aan te wijzen, waar Onze Lieve Vrouw van het H. Hart tot troost der lijdende menschheid wilde zetelen, uitsluitend door de Religieusen en de Pensionairen het zilveren Jubelfeest van de Hoop der hopeloozen gevierd. Bij deze plechtige opening Van 't JubilÃ©-jaar werd de Hoogmis opgedragen door Z. Exc. Mgr. Rinaldini, pauselijk Internuntius aan ons Hof, geassisteerd door den ZeerEerw. Rector Gadet S. J. als diaken, aen Wel-eerw. Pater Jansenius S. J. als subdiaken, terwijl de Hoogeerw. Heer P. Russel, Kanunnik van het kathedraal kapittel, als

presbyter assistens ui de Weleerw. heerP. Vaessen, kapelaan te SittarÃ¼, als ceremo-niarius fungeerden.

Onder de aanwezigen op den dag dei-opening van 't JubiiÃ© werden bovendien onder meer opgemerkt: de Hoogeerw. Heer Mgr. G. van Meyel, Kanunnik en Secretaris van het Bisdom, de Hoogeerw. Heer J. Linders, Kanunnik en Deken van Sittard, z. g., wiens naam in dankbare herinnering zal blijven bij alle kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, de Zeereerw. Pater Gardiaan uit het klooster der Conventueelen teÃ¼rmond, en de feestprediker van den dag, Mgr. Oh. Gartuyvels, de welbekende Vice-rector der hoogescliool te Leuven.

Tegen vijf uren in den namiddag werd een plechtig Lof gezongen. Z. E. Mgr. Einaldini celebreerde, geassisteerd dooide Weleerw. heeren Demarteau.

Onder deze hartverheffende plechtigheid besteeg de beroemde en gevierde redenaar Mgr. Ch. Gartuyvels den kansel, om, naar aanleiding der tekstwoorden: âIk heb deze plaats uitgekozen en geheiligd, opdat mijne oogen en mijn hart er blijven tot in eeuwigheid,quot; de beteekenis van dien dag aan zijn luistergretig gehoor te verklaren. Met dringende overtuiging, schit-

terende welsprekendheid en gevoelvolle zalving paste de feestredenaar deze liefdewoorden op de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, op hare gulden Baziliek en haar heerlijk Genadebeeld toe, en stemde hierdoor de aanwezigen tot nog inniger dankbaarheid voor den rijken stroom van zegeningen, gedurende vijfentwintig jaren op hare voorbede uit Jezus' Hart gevloeid, tot nog grooter vertrouwen op de alvermogende voorspraak van de Moeder der barmhartigheid.

Hoe heerlijk en hartverheffend klonk op deze rede de lofzang âTe Demnquot;, waardoor deze onvergetelijke plechtigheid besloten werd.

In een halven cirkel zaten de genoodig-den van dien dag, Z. E. Mgr. Einaldini in 't midden; daarachter de groote schaar van Religieusen; langs de zijwanden de van vreugde stralende peiisionairen.

Daar werd een gordijn weggeschoven, en zie! daar prijkte, stralend tusschen groen, zilveren leliÃ«n en tallooze lichten, de aanminnige Beeltenis der Lieve Vrouw â¢ van 't H. Hart.

lijke verscheidenheid op. Daaronder telde een gedicht van den Weledelen heer Jos. Demarteau: âHommage d Notre-Dame du SacrÃ©-Coeurquot;, alsmede een âBuide aan Z. E. Mgr. Rinaldini en aan de Geestelijkheidquot;.

Alvorens de zaal te verlaten, hield Z. E. tot de pensionairen een treffende toespraak, waarin hij o. a. wees op het groote voorrecht, dat zij genoten, in de schaduw van Maria's Heiligdom, onder de liefderijke zorgen van de Dochters der H. Angela, te worden opgeleid.

Daarmede was de avondzitting afgeloo-pen en de heerlijke openingsdag van 't JubilÃ©-jaar geÃ«indigd.

Maandag 23 Januari ging het zilveren Jubeljaar in vervulling, waarop voor 25 jaar de Broederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart opgericht, en Sit-tard tot een genade-oord verheven werd.

Het feest werd op den vooravond geopend met een plechtig Lof: onder het gelui der klokken, de losbrandingen van het geschut en het spelen der muziek, begaf de Xaverius-Vereeniging zich in

optocht naar de Baziliek en kwam, na hare hulde aan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, bij monde van den Weled. heer Claessen, een dankbaar huldeblijk brengen aan het klooster der Rel. Ursulinen, waar deze verheven devotie het eerst had wortel geschoten.

Omstreeks half tien 's morgens trokken de verschillende SociÃ«teiten en Vereeni-gingen met de muziek der Xaverius-Ver-eeniging uit het Hotel Kissels naar het Stadhuis, waar de Gemeenteraad zich bij den stoet voegde, om in de Baziliek de Hoogmis bij te wonen.

Zoowel de galerijen als de middel- en zijbeuken waren overvol. De plechtige Hoogmis werd opgedragen door den Hoog-eerw. Heer J. G. Linders, z. g., Pastoor-Deken van Sittard, met assistentie van de Geestelijkheid der parochie. Na afloop van het H. Misoffer voerde de fanfare op het oxaal nog een paar keurige muziekstukken uit, en de Gemeenteraad begaf zich alsdan en corps naar het klooster, waar de Heer Burgemeester als tolk van Sittards burgerij aan de Eerw. MÃ¨re Antoine, z. g., die onvergetelijke bevorderaarster der devotie, zijne hartelijke gelukwenschen aanbood. Kort daarna bracht ook de âPhil-harmoniequot; eene aubade, waarbij de Pre-

sident, de Weled. heer N. Rutten, met kracht en geestdrift sprak, een blik werpende op de verloopen vijfentwintig jaar, zoo rijk aan zegeningen voor Sittard.

Des avonds werd een plechtig Lof gezongen. De Weleerw. Pater Jansenius S. J. hield de feestrede, waarin hij terugwees op de vele gunsten en zegeningen, die Sittards geloovigen stemden tot godsdienstige feestviering, en daarna de beteeke-nis van den titel âOnze Lieve Vrouw van het H. Hartquot; in zijn even diepzinnige als verheven opvatting ontwikkelde.

Ondanks het pruilend winterweer, werd 's avonds het feest bekroond met een fakkeltocht, opgeluisterd door de muziek der Phil harmonie, waaraan de verschillende sociÃ«teiten deelnamen. Zoowel aan den Hoogeerw. Heer Deken, z. g., als aan de verschillende kloosters, waar de stoet passeerde, werden bijzondere ovaties gebracht.

De 13Â° Juni, waarop in het Jubeljaar het Jaarfeest van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart gevierd werd, was de lang en vurig verbeide dag, waarop de pelgrims

en alle leden der Aartsbroederschap op bijzondere wijze het eerste JubilÃ© van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart te Sittard zouden vieren.

Wie op den vooravond van dezen on-vergetelijken dag het geluk smaakte zich in het âNederlandsche Kevelaarquot; te bevinden, zag Maria's bevoorrechte Stede als in een lusthof herschapen. Overal, waar men de blikken sloeg, triomfbogen, overal kleine dennen, die van fraaie kransen voorzien, door sierlijke guirlandes aan elkander waren verbonden. Het beeld dei-genaderijke Vrouw van het H. Hart lachte u allerwegen tegen: zinrijke opschriften vertolkten de vreugde van ingezetenen en pelgrims of gaven in jaarschriften de be-teekenis aan van het groote feest.

Nooit zag Sittard zulk eeu menschen-menigte binnen hare wallen; de toevloed van vreemdelingen was buitengewoon; sommigen schatten hun aantal op vijftienduizend. Met meer geestdrift dan ooit kwamen de scharen naar Limburgs Bethlehem, met meer geestdrift dan ooit begroetten zij uit de verte reeds de twee slanke torens der Maria-stad; er., toen de extra-trein van Bergen-op-Zoom, met aansluiting van Zeeland, tegen drie uur in den namiddag arriveerde, de eerewachten

zich in beweging stelden, de Harmonie het welkom schetterend uitjubelde, alle klokken in de feestmuziek zich mengden, en de opgetogen stoet van pelgrims door de rijkversierde straten optrok naar de heerlijk schitterende Baziliek, zie, toen kende de vreugde geen grenzen meer, en steeg onwillekeurig de jubeltoon op aller lippen; âo Maria, Lieve Vrouw van 't H. Hart, het is goed hier te zijn, laat ons hier bij U onze tenten opslaan!quot;

Het behoeft niet gezegd, dat in zulk een stemming de welkomstgroet, door den Weleerw. heer P. Vaessen, kapelaan te Sittard, toegesproken, in aller harten weerklank vond en de eerste uitstorting van het volle gemoed vÃ³Ã³r het stralend Genadebeeld der Lieve Vrouw van Jezus' Hart nog inniger en vuriger moest zijn dan vorige jaren. Alles werkte daartoe mede, niet alleen de plechtigheid van het oogenblik, maar de heerlijkheid ook, die de Baziliek te aanschouwen gaf. Daar prijkte zij in hare oogverblindende pracht van goud en kleuren; thans geheel geschilderd en voltooid, bovendien op zeer smaakvolle wijze versierd met guirlandes van leliewit en hemelsblauw, geslingerd om passende opschriften, noodigde zij den pelgrims ter intrede uit, indien het vÃ³Ã³r

den ingang in drie talen aangebrachte jaartalvers het niet reeds genoegzaam deed.

âJuicht, ijverige christenscharen! Hier zetelt Maria nu reeds vijfentwintig jaren.quot;

Onder het plechtig Lof, dat om zeven uur aanving, besteeg de Hoogeerw. Heer Mgr. G. van Meyel, Kanunnik der kathedrale Kerk van Roermond en Secretaris van het Bisdom, die ook, nu vÃ³Ã³r een kwarteeuw, de feestrede had gehouden, den kansel. Naar aanleiding van het tekstwoord : â Deus Providentici estquot;, God is Voor-zienigheid,quot; toonde de innig vrome priester, die steeds met zooveel ijver de devotie tot de Hoop der hopeloozen bevorderd heeft, in bezielde taal en met den gloed Ã¨ener heilige overtuiging aan, dat God zich eene Voorzienigheid getoond heeft in de oprichting der devotie tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart te Sittard, eene devotie zoo weldadig door haren invloed, zoo heilrijk in hare gevolgen. âWat al gunsten en zegeningen zijn hier in die vijfentwintig jaren verkregen!quot; riep de gewijde redenaar uit met een van dankbaarheid trillende stem, en besloot dan met een dankgebed tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart in naam van Sittard, van streek en land, van alle vreemdelingen,

Wie gedurende den dag elk oogenblik bewonderend bleef stilstaan bij zijn wandeling door Sittards rijkversierde straten, vond 's avonds stellig geen woorden om zijn bewondering en verbazing uit te drukken. Elke eereboog, elke guirlande de straten langs, elk huis op straat of plein, tot in de uiterste hoekjes der stad, prijkten met lampions in bonte kleurenmengeling. 't Was een zee van licht, waardoor de duizenden opgetogen stadsbewoners en vreemdelingen in gestadige beweging voortgolfden. In vlammend schrift prijkte een reusachtig âAve Mariaquot; op het dak van het Ursulinenklooster, terwijl een kolossale lichtkroon midden boven de markt hing en langs vier uitloopers naar de vier hoeken haar licht over de zich voortbewegende volksmassa verspreidde. Voortdurend klonken de opwekkende tonen der muziek van de fanfare der Xa-verius-Vereeniging en van de Philhar-monie over het helverlichte plein.

Middernacht was nauwelijks aangebroken, of zware kanonschoten daverden door de stad en kondigden den in- en omwoners aan, dat de groote dag was aangebroken. Ouder gewoonte begonnen terzelfder tijd

de H. Missen in de Baziliek. Onnoodig te zeggen, dat niettegenstaande de drukkende hitte het Heiligdom overvol was. Hoewel voor het kleinste gedeelte eerst voltooid, bewees het Maria-Park thans reeds, welke uitstekende diensten het in de toekomst zal bewijzen, neen, in welk een dringende behoefte het inderdaad voorziet.

Onder de Middernachtsmis verkondigde de Zeereerw. Pater F. J. Haest S. J. met zalvende en indrukwekkende welsprekendheid den lof der goede Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, naar aanleiding zijner tekstwoorden, aan psalm 45 ontleend: âKomt en ziet de werken des Heeren, wat wonderdaden hij wrochtte op aarde.quot; Hij die machtig is heeft groote dingen gedaan en wat Hij gedaan heeft in 't verleden, geeft hoop voor de toekomst.

Na deze boeiende redevoering volgden de H, Missen elkander onophoudelijk op; zij werden dien morgen ten getale van zestig in de Baziliek gelezen. Met de uit-deeling der H. Communie werd te twee uur een begin gemaakt.

Om half zes in den morgen beklom de den pelgrims niet onbekende, derhalve zeer welkome pater Paciflcus Pieters, uit het Franciscanerklooster van Venray, den kansel.

âGezegend zij de Heer â zoo begon de wegsleepende redenaar â wijl Hij op dezen dag uwen naam verheerlijkt heeft.quot; (Judith, xiii, 25.)

Met steeds aangroeiende welsprekendheid toonde de heilgezant Gods aan, hoe rechtmatig de eeretitel Onze Lieve Vrouw van het H. Hart aan Maria wordt toegekend en hoezeer Zij door dezen eeretitel wordt verheerlijkt; zoodat in Haar wordt vervuld en bewaarheid hetgeen van Judith gezegd wordt; âGezegend zij de Heer, wijl Hij op dezen dag uwen naam verheerlijkt heeft.quot;

Tegen acht uur ongeveer zou Z. D. H. Mgr. P. A. H. Boermans, de hoogvereerde Bisschop vanKoermond en Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap in de jubilee-rende Maria-stad aankomen.

Aan de woning van Sittards ijverigen Burgemeester stond de stoet, die Z. D. H. moest afhalen, opgesteld. Hij bestond uit de Eerewacht der pensionairen van de eerwaarde Ursulinen, een groot aantal bruidjes met passende zinnebeelden en het Beeld van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, de Harmonie der Xaverius-Ver-eeniging en eene menigte geestelijken in koorkleed.

langs de straat versieringen stond in eerbiedige afwachting de schare van inwoners en vreemdelingen de nadering van den Bisschop van Maria, die heden vooral Ã©Ã©n wilde zijn met de duizenden van heinde en ver saamgestroomde getrouwen, te verbeiden.

Z. D. H. was vergezeld van den Hoog-eerw. Heer Kanunnik Bussel, Visitator der Eeligieusen Ursulinen, en werd aan het station afgehaald door den Hoogeerw. Heer Linders, z. g., Kanunnik en Deken van Sittard. Do bejaarde, schoon nog steeds buitengewoon krachtige Kerkvoogd wilde evenwel den geheelen weg te voet afleggen, om zich beter te kunnen overtuigen van de gehechtheid en dankbaarheid van Sittards ingezetenen tot Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart.

Het was treffend te zien, hoe al de aanwezigen op de knieÃ«n vielen om den vaderlijken zegen van die onophoudelijk opgeheven hand te ontvangen.

De fanfare speelde haar welkomst-marsch, en nu ging het in statige plechtigheid onder de talloozc eerebogen door, langs het verwelkomend groen heen, over het in heerlijken feestdos gehulde marktplein, naar de Baziliek.

de Pontificale Hoogmis opgedragen door Z. D. H. Mgr. Boermans, geassisteerd als archidiakenen door de Hoogeerwaarde Heeren Linders en Bussel, Kanunniken, als diaken en subdiaken door de Weleerw. Heeren H. Alofs, Eector, en W. Buyten, Kapelaan te Sittard, terwijl de Weleerw. Heer P. Vaessen, Kapelaan, als ceremoniemeester, de Weleerw. Heer Smeyers, Pastoor te Urmond, als cantor fungeerden. Index was de Zeereerw. Pater Gadet, S. J., Rector van het Gymnasium te Sittard.

VÃ³Ã³r de Pontificale Mis trad in vol ornaat de gevierde Kerkvoogd als Hoofdbestuurder op voor de saamgedrongen menigte en sprak met klankheldere stem het volgende:

âAlvorens de Pontificale Mis te beginnen, acht ik mij verplicht u mededeeling te doen van een schrijven uit Rome, waarvan gij den inhoud met rechtmatige vreugde zult vernemen.

âDat de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart met haren zetel te Sittard zeer ter harte gaat aan den Stedehouder van Christus, onzen Heiligen Vader, moge onder anderen daaruit blijken, dat de H. Stoel deze kerk tot Basilica minor verheven en deze devotie metgroote geeste-

het H. Hart werd ingesteld, of ziet. Hij di wilde een nieuw blijk geven van zijne

hooge ingenomenheid, en gewaardigde ^vlt;Hij zich Ons een schrijven te doen toe-

âNa u dit te hebben medegedeeld, be- d ginnen wij de Pontificale Hoogmis, die ik E God zal opdragen voor mij-zeiven en voor K allen, om God een en honderdmaal te bedanken voor de verkregen gunsten en in ^ede toekomst aan nieuwe zegeningen S deelachtig te worden.quot; â ^z

lige feestrede, waarin hij, naar aanleiding der woorden: âHij, die machtig is, heeft groote dingen aan mij gedaanquot; (Luc. 1,49), met echt priesterlijke zalving aantoonde, dat God, bij het ontstaan en de uitbreiding van de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H.Hart, inderdaad bewonderenswaardige dingen heeft verricht.

Na de plechtige Pontificale Hoogmis verspreidde de vrome menigte zich in de stad, en hield de fanfare der Xaverius-Vereeniging een muzikalen optocht dooide straten, die niet weinig bijdroeg tot de feestelijke stemming van dien immer ge-denkwaardigen dag.

Tegen half-drie waren de pelgrims opnieuw vereenigd in de hun zoo dierbare Baziliek ter bijwoning van de laatste kerkelijke plechtigheid van dien jubeldag.

Het plechtig Lof werd gezongen dooiden Hoogeerw. Heer F. Moubis, Deken te Heerlen, geassisteerd door den Eerw. Heer Klinkum, Kapelaan te Broeksittard.

Als laatste feestredenaar trad de Wel-eerw. Heer P. Schmeitz, Kapelaan aan de St. Servatiuskerk te Maastricht, op. In zeer welsprekende bewoordingen trok hij een parallel tusschen zijn Sittard van over 25 jaren en dat van den schoenen triomfdagvan heden, om vervolgens uitteweiden

Een peloton schutters opende en sloot den stoet, die uit niet.minder dan 33 corporaties bestond, waaronder de HarmonieÃ«n van Hoensbroek, van Grevenbicht, van Amstenrade, van Roosteren, van Geleen, benevens de Philharmonie en de Harmonie dei^- Xaverius-Vereeniging van Sittard, beurtelings hunne feestmarschen deden weergalmen.

optocht iets ongemeen feestelijks. Behalve de reeds zoo rijke versiering der straten, thans gevuld door die ontzaglijke toeschouwende menschenmassa in de beste orde en in eerbiedige opgetogenheid, bewogen zich daartusschen die verschillende gezelschappen, wier banieren in pracht met elkander wedijverden.

Onmiddellijk voorafgegaan door een breede schaar van geestelijken, volgde de gevierde Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap, Mgr. Boerman s. Bisschop van Eoermond, vergezeld van de Hoogeerw. Hoeren Linders en Bussel en den Edel-achtbaren Heer H. Rutten, Burgemeester der stad, in een met vier paarden bespannen rijtuig, omstuwd door eene eerewacht te paard. Het was treffend te zien, hoe de samengepakte menigte aan weerszijden van marktplein en straat nogmaals op de knieÃ«n viel, om den zegen van den Prins der Kerk te ontvangen.

Die tocht was inderdaad een triomftocht, een vorstelijke triomftocht. Het was de hoogste betuiging van hulde aan den hooggeschatten Kerkvoogd, die zooveel voor de Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van'tH. Hart gedaan heeft en doet. Wel moet die manifestatie van kinderlijke aanhankelijkheid en godsdien-

stige hulde den grijzen Kerkvorst hebben goed gedaan! Bij deze gelegenheid moest hij zich werkelijk gevoelen als een Vader onder zijne kinderen.

Op het stationsplein defileerden de verschillende vereenigingen nogmaals voor de bisschoppelijke koets; elk muziekgezelschap stemde nog eens zijn schoonsten feestmarsch aan; Monseigneur verliet onder betuigingen van de hoogste voldoening het rijtuig en de stoet keerde terug in dezelfde orde, waarin hy gekomen was.

Op de groote markt werden aan de harmonieÃ«n namens de Vereeniging âde Kollenbergquot; herinneringsmedaiiles uitgereikt, waarna door alle nog eenige feestnommers onberispelijk werden uitgevoerd.

Als hadde de schitterende illuminatie van den vorigen avond niet genoeg uiting gegeven aan de algemeene feestvreugde van Sittards bevolking, waren dezen avond de markt en verschillende straten wederom in stralende verlichting.

Sittard heeft waarlijk het bewijs geleverd, dat het schier onbereikbare door onderlinge samenwerking en door een-

heid van godsdienstzin wel degelijk bereikt, ja zelfs overtroffen kan worden. Wat Sittard gedaan heeft, ging aller verwachting te boven.

Niemand, die niet zal instemmen in den kreet: Hulde en dank aan Sittards wakkere en godsdienstige bevolking! De Lieve Vrouw van 't H. Hart vergelde ruimschoots haar bereidwillige, wedijverende, weÃªrgalooze offervaardigheid!

stige hulde den grijzen Kerkvorst hebben goed gedaan! Bij' deze gelegenheid moest hij zich werkelijk gevoelen als een Vader onder zijne kinderen.

Op het stationsplein defileerden de verschillende vereenigingen nogmaals voor de bisschoppelijke koets; elk muziekgezelschap stemde nog eens zijn schoon sten feestmarsch aan; Monseigneur verliet onder betuigingen van de hoogste voldoening het rijtuig en de stoet keerde terug in dezelfde orde, waarin hij gekomen was.

Op de groote markt werden aan de harmonieÃ«n namens de Vereeniging âde Kollenbergquot; herinneringsmedailles uitgereikt, waarna door alle nog eenige feestnommers onberispelijk werden uitgevoerd.

Sittard heeft waarlijk het bewijs geleverd, dat het schier onbereikbare door onderlinge samenwerking en door een-

heicl van godsdienstzin wel degelijk bereikt, ja zelfs overtroffen kan worden. Wat Sittard gedaan heeft, ging aller verwachting te boven.

ngetwijfeld bestaat er voor de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart alle reden tot dank aan Z. H. Paus Leo XIII, die herhaaldelijk getoond heeft, hoe de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart hem ter harte gaat; die geen enkele gelegenheid verzuimd heeft om van zijne allerhoogste goedkeuring en ingenomenheid voor Ã¶ittard te doen blijken.

Is het niet de zoo roemrijk regeerende Paus, op wien thans de geheele wereld, niet de katholieke wereld alleen, maar ook de ongeloovige, de oogen gevestigd houdt, die Maria's eeredienst op a.Ue mogelijke wijze tracht te verbreiden en zoo, evenals zijn roemruchtige Voorganger op Petrus' Stoel, den titel verdient van Paus van Maria; â was hij het niet, die Sittards

gezegende, heerlijke Broederschapskerk verhief tot Basilica, met alle voorrechten daaraan verbonden ?

Was hij het niet, die de Broederschap te Sittard tot Aartsbroederschap verhief, en haar aldus op eene lijn stelde met de beroemde Aartsbroederschap derH.Familie?

Was hij het niet, die aflaten op aflaten verleende aan de Aartsbroederschap, om aldus leden te trekken en zielen te winnen, zich wel bewust van Je waarheid, dat de afgedwaalde wereld door O. L. Vrouw van 't H. Hart tot het Hart van Jezus moet worden teruggebracht ?

Waren de pelgrims op het Jaarfeest van 1892 niet getuigen, dat door vier blank-witte maagdekens in de Baziliek een prachtige marmersteen werd binnengedragen, door Z. H. zelve geschonken voor het in aanbouw zijnde Maria-park ?

Hoorden de pelgrims op het Jaarfeest van het Jubeljaar 1893 niet uit den mond van Z. D. H. Mgr. Boermans, welke uitnemende gunsten de jubileerende Stedehouder Gods aan alle geloovigen, die dat jaar de Baziliek zouden bezoeken, verleend had?

Is het dan ook wel te verwonderen, dat de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zich telkens, als de veelge-

ongetwijfeld bestaat er voor de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart alle reden tot dank aan Z. H. Paus Leo XIII, die herhaaldelijk getoond heeft, hoe de devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart hem ter harte gaat; die geen enkele gelegenheid verzuimd heeft om van zijne allerhoogste goedkeuring en ingenomenheid voor Ã¶ittard te doen blijken.

Is het niet de zoo roemrijk regeerende Paus, op wien thans de geheele wereld, niet de katholieke wereld alleen, maar ook de ongeloovige, de oogen gevestigd houdt, die Maria's eeredienst op alle mogelijke wijze tracht te verbreiden en zoo, evenals zijn roemruchtige Voorganger op Petrus' Stoel, den titel verdient van Paus van Maria; â was hij het niet, die Sittards

gezegende, heerlijke Broederschapskerk verhief tot Basilica, met alle voorrechten daaraan verbonden ?

Was hij het niet, die de Broederschap te Sittard tot Aartsbroederschap verhief, en haar aldus op eene lijn stelde met de beroemde Aartsbroederschap der H. Familie?

Was hij het niet, die aflaten op aflaten verleende aan de Aartsbroederschap, om aldus leden te trekken en zielen te winnen, zich wel bewust, van Je waarheid, dat de afgedwaalde wereld door O. L. Vrouw van 't H. Hart tot het Hart van Jezus moet worden teruggebracht?

Is het dan ook wel te verwonderen, dat de kinderen van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zich telkens, als de veelge-

liefde en gevierde Paus een jubelfeest viert, zich op zoo bijzondere wijze beijveren, om van hun hulde en liefde de schitterendste blijken te geven? Wie de Maria-Zomers en het Blauwe Boekje leest, weet in wat diepgevoelde klanken zij de teedere gevoelens teruggeven, waarmede zij jegens den grooten Paus Leo bezield zijn. Wat al gebeden en verzuchtingen stegen in de Baziliek, vooral in de Jubeljaren, uit het dankbare hart van zooveel duizenden en nogmaals duizenden, tot den liefdetroon van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart voor het heil van den Paus van Maria!

|e Stedehouder van Hem, die, toen Hij nog onder de menschen rondwandelde, de kleinen tot zich liet komen om hen te zegenen, de Paus van Maria, de groote Leo XIH heeft ook aan de leden van âde Kinderkransquot;, welke als een zegenrijke tak uit de Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart gesproten is, en er een afdeeling van uitmaakt, een treffend blijk van zijne vaderlijke toegenegenheid willen geven.

Met welke kostbare geestelijke gunsten de Vader der Christenheid deze Vereeni-ging, welke door Z. D. H. Mgr. F. A. H. Boermans, Bisschop van Roermond, den 4 Nov. 1887 tot Genootschap verheven is, heeft verrijkt, blijkt uit de volgende

âDewijl volgens een bij ons ingekomen bericht, in de kerk van O. L. Vr. van het

H. Hart, behoorende tot het klooster dei-Eerwaarde Religieusen Ursulinen, te Sittard, in het Bisdom van Roermond, die door Ons met het voorrecht van Baziliek minor verrijkt werd, de Broederschap van kinderen van beider geslacht, onder de benaming van âSMcferfcrawsquot; is opgericht, zooals dit wordt medegedeeld, en diezelfde Religieusen aan Ons dringende beden hebben gezonden, ten einde het aan Onze welwillendheid behage, om genoemde Broederschap met eenige geestelijke voor-deelen goedgunstig te vermeerderen.

âAangezien Ons niets aangenamer en dierbaarder is, dan dat de kinderen van hunne prilste jeugd af in de gevoelens van godsvrucht worden opgeleid, zoo hebben Wij gemeend met alle bereidvaardigheid aan dat verlangen te moeten voldoen.

âWeshalve, steunende op Gods barmhartigheid, op het gezag der gelukzalige Apostelen Petrus en Paulus, verleenen Wij een vollen aflaat en de geheele kwijtschelding hunner zonden, hetgeen ook uit medelijden bij wijze van voorbede kan toegepast worden aan de geloovige Christenen, die door de liefde met God ver-eenigd uit dit leven zijn gessheiden, aan allen en ieder der kinderen, die in het vervolg in deze Vereeniging treden, op

den dag hunner opname, wanneer zij rouwmoedig gebiecht en deH. Communie ontvangen hebben en ingeval zij tot de eerste Communie nog niet zijn toegelaten, op den dag, dat zij voor de eerste maal het H. Sacrament des Altaars zullen ontvangen.

âHetzelfde ook telken jare aan allen, die in deze Broederschap zijn ingeschreven of zich in dezelve zullen laten in-schriiven, wanneer zij na gebiecht en de H. Communie ontvangen te hebben op de feesten van Kerstmis, van de Geboorte van de Onbevlekte Maagd Maria en op den dag, dat het feest van het zuiverste Hart van de Moeder Gods en Maagd gevierd wordt, genoemde Baziliek van af de eerste Vespers tot aan zonsondergang bezoeken, en daar zullen bidden voor de eendracht der Christen vorsten, voor de uitroeiing der ketterijen en voor de verheffing van onze Moeder de H. Kerk.

âGegeven te Rome bij St. Pieter, onderden Visschersring. den 24quot; November 1892, van Ons Pontificaat het 15Â° jaar.

Uit deze breve blijkt ten duidelijkste, hoezeer de Paus van Maria met âde Kin-derkransquot; is ingenomen. Met. de mildste bereidvaardigheid verleent Z. H. tal van geestelijke gunsten aan de lievelingen van Jezus' Hart, die op zoo bijzondere wijze aan de Moeder des Heeren zijn toegewijd, omdat den Paus niets aangenamer en dierbaarder is, dan dat de kinderen van hunne prilste jeugd af in de gevoelens van godsvrucht 'worden opgeleid.

Is het wonder dat duizenden kinderen en duizenden ouders een dank- en jubellied aanheffen en onophoudelijk vurige gebeden tot Kind en Moeder, tot Jezus en Maria doen stijgen voor den grooten Leo XIII, opdat hij nog lang op de rots van Petrus moge zetelen tot heil dei-Hem toevertrouwde Christenheid ? Is het wonder dat zij ook voortdurend in hunne gebeden gedenken den Bisschop van Maria, Mgr. Boermans, die den eersten stoot aan âde Kinderkransquot; gaf, opdat hij nog lang als Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap tal van zielen door-Mar ia tot Jeztis leide?

In het Jubeljaar van Onze Lieve Vrouw van 't H. Hart, zoo rijk aan de zoetste herinneringen, werd haar gulden Baziliek met een heerlijke plaat van wit marmer verrijkt.

Deze plaat, te Rome vervaardigd en aan de Baziliek door een hooggeplaatst geestelijke der Eeuwige Stad geschonken, heeft eene grootte van 92 c.m. op 70, en is het kenmerk der hooge waardigheid van het heiligdom. Aan den ingang van al de Bazilieken te Rome vindt men eene dergelijke marmerplaat.

Ze is ingemetseld boven de ijzeren traliedeur in 't portaal der Baziliek en draagt een Latijnsch opschrift, dat in 't Nederlandsch aldus luidt:

âIk ben toegewijd aan de eer van O. L. Vr. van 't 11. Hart van Jezus, door wier Indp eens een meisje, dat in levensgevaar verkeerde icegens het hij ongeluk doorslikken eener naald, deze quot;plotseling opgaf en gered werd. Hierop heeft het geloof en de vrome mildheid van burgers en vreemdelingen mij in dit verblijf der Religieusen Ursulinen, waar het wonder gewrocht werd, opgericht.

PAUS LEO XIII heeft mij tot de waardigheid van Bazihek verheien den 10 Mei 1888.quot;

voor ii zal blijven bidden? Wilt gij deelen in den geestelijken schat van 8000 Missen, welke jaarlijks worden opgedragen? Welaan, vervul dan deze voorwaarden :

1Â° Neem een abonnement op het Blauwe Boekje van Sittard, zooals het Maandschrift van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart doorgaans genoemd wordt.

3Â° Doe jaarlijks eene H. Mis opdragen voor al de geabonneerden, zoowel voor hen die overleden zijn als voor hen die nog leven.

Zijt gij priester, draag dan zelf jaarlijks tot voornoemde intentie eene H. Mis op.

ilt gij u een zekeren waarborg ver

Maandschrift van O. L. Vr. van het H. Hart zullen slechts zeer weinigen er iets op tegen hebben, jaarlijks eene enkele H. Mis te laten opdragen. Vooronderstellen wij echter, dat 300 onder hen zich niet willen aansluiten bij deze vereeniging van gebeden; dan blijven er nog altoos 7700 Missen, of circa 21 Missen per dag over.

Helaas! hoevelen worden na hun dood vergeten en lijden in het vagevuur zonder eenige verlichting! Welnu! de geabon-neerden op het Blauwe Boekje zullen voor u bidden, en zoo gij tijdens het jaar dat de Heer u uit dit leven zal roepen de voorgeschreven H. Mis hebt laten opdragen, zult gij na uw verscheiden uit deze wereld deelen in de duizenden Missen, welke datzelfde jaar zullen opgedragen worden. Voor geestelijke veree-nigingen is het voldoende een enkel abonnement te nemen en een enkele H. Mis te laten opdragen, om al hare leden te doen deelen in de 8000 Missen. Zoo is het eveneens, als meer personen zich vereenigen, om gezamenlijk een abonnement te nemen.

Wat is er alzoo gemakkelijker, dan zich zulk een waarborg voor de eeuwigheid te verschaffen! Behalve dit cnschatbaar voordeel, genieten de geabonneerden

2Â° Op het Jaarfeest van O. L. Vr. van het H. Hart wordt eene H. Mis opgedragen voor de nog levende, en eene voor de afgestorven geabon neerden.

3Â° Eene nette belooning wordt toegezegd aan hen, die gedurende den loop van een jaar vijf nieuwe abonnementen op het Maandschrift van Sittard zullen bezorgd hebben.

4Â° De geabonneerden verkrijgen als premie een boek over de jaarlijks naar Sittard getrokken Processies.

Men abonneert zich Ã¶f bij de Eeligieu-sen Ursulinen te Sittard Ã¶f bij de Uitgevers J. J. Romen en Zonen te Roermond.

^ij kent nu de geschiedenis van het werk van O. L. Vr. van het H. Hart te Sittard. 't Is u thans duidelijk, hoe de teederhartige Hemelkoningin trapsgewijze den troon bestegen heeft, dien Zij nu inneemt. Gij kunt met rechtmatigen trots zeggen, dat dit werk uw werk is; immers dooruw ij ver door uwe offervaardige liefde is dit schoone Heiligdom ter eere van de Hoop der hopeloozen opgetrokken. Doch hiermede is uwe taak nog niet afgeloopen; met steeds aangroeienden ijver moet gij voortgaan, de vereering van en de liefde tot O. L. Vr. van het H. Hart uit al uwe krachten voort te planten en uit te breiden. Zoo gij zelf niet als zelateur of zelatrice kunt optreden, moet het uw edel streven

Om als zelateur of zelatrice van Onze LieveVrouw van het H. Hart te worden toegelaten, behoeven slechts drie ver-eischten aanwezig te zijn:

3Â« Beloven, van geregeld de namen naar Sittard op te zenden van de personen, die in de Aartsbroederschap wen-schen ingeschreven te worden.

De zelateurs en zelatricen worden na hun overlijden op geheel bijzondere wijze in de gebeden der Aartsbroederschapsleden aanbevolen.

Maandelijks wordt voor hen eene noveen gehouden en elke maand voor de levende en afgestorven zelateurs en zelatricen van den Kinderkrans, zoowel als voor die der Aartsbroederschap, eene H. Mis opgedragen.

Zij, die 500 leden in de Aartsbroederschap hebben ingeschreven, ontvangen een schoon diploom.

tricen; zoo gij hier met onverdroten ijver gewerkt hebt voor de eer van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart en menige ziel door Maria tot Jezus' Hart gevoerd hebt, o dan zal Zij op hare beurt als Ijveraarster voor u optreden, u met zoeten troost begunstigen in uw stervensuur en aan hare hand geleiden tot den Rechterstoel van Jezus, opdat gij uit zijnen mond het âKomt tot Mij!quot; moget hooren en eeuwig jubelen in den Hemel!quot; â

^ l|ndien ik de gunsten wilde ver-Jll melden, door mij, mijne familieleden en kennissen van 0. L. Vr. van Sittard verkregen, zou dit een geheel boekdeel vullen. Ziels-en lichaamslijden zijn genezen door hare voorspraak. In Amsterdam kan ik personen noemen, die genezen zijn van kanker aan de tong, van tering, van verrotting in het been, enz.

Ten einde het vertrouwen in de macht harer voorspraak te bevorderen en mijne dankbaarheid voor hare goedheid te too-nen, meen ik dit openlijk te moeten melden en laat hier twee feiten volgen, voor de waarheid waarvan men zich kan overtuigen, van het eerste, door te schrijven aan den Hoogeerw. Deken van Sittard, en voor het tweede, door zich te wenden tot den Heer G. Loman, Onderwijzer te Kamerik.

tricen; zoo gij hier met onverdroten ij ver gewerkt hebt voor de eer van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart en menige ziel door Maria tot Jezus' Hart gevoerd hebt, o dan zal Zij op hare beurt als Ijveraarster voor u optreden, u met zoeten troost begunstigen in uw stervensuur en aan hare hand geleiden tot den Rechterstoel van Jezus, opdat gij uit zijnen mond het âKomt tot Mij!quot; moget hooren en eeuwig jubelen in den Hemel!quot; â

a Indien ik de gunsten wilde ver- Indien ik de gunsten wilde ver-JJ! melden, door mij, mijne familieleden en kennissen van O. L. Vr, van Sittard verkregen, zou dit een geheel boekdeel vullen. Ziels-en lichaamslijden zijn genezen door hare voorspraak. In Amsterdam kan ik personen noemen, die genezen zijn van kanker aan de tong, van tering, van verrotting in het been, enz.

Een brave en eenvoudige weduwe te ; hoe Maastricht, die na den dood van haar man â tot

den droeve dagen geteld. â Haar jongste bei kind, nagenoeg elf jaren oud, en sedert

scheen niet verre meer; want de genees- ve heer had uitdrukkelijk verklaard, dat aan

hoopt niet; de moeder nam haar toevlucht tot O. L. Vr. van het H. Hart en deed het kind te Sittard inschrijven in âde Kinder kransquot;.

De dood kwam niet; het kind, ofschoon het niet herstelde, werd aanmerkelijk beter.

Het was voor de moeder een troost, maar geen uitkomst. Zelfs de troost was van korten duur: het kind herviel in zijn ziekte. Toch laat de moeder den moed niet zinken; want zij houdt zich overtuigd, dat O. L. Vr. van het H. Hart haar niet zal verlaten.

De tijding, dat de Compagnie van O. L. Vr. van het H. Hart den laatsten Zondag van October 1883 een bedevaart zal doen naar Sittard, is voor haar een lichtstraal. O. L. Vr. van het H. Hart wil helpen; doch niet hier, maar te Sittard, aan den voet van haar Genadebeeld.

Er was een bezwaar: zij had geen enkelen cent. Doch dit was licht verholpen, het geld voor de reis was spoedig gevonden. Een tweede bezwaar was het kind zelf, dat moeielijk, haast niet, te vervoeren was. â Dit bezwaar zou de moeder echter zelve overwinnen. Met al de kracht die in haar was, nam zij het kind op en droeg het met zich van hier naar het station;

van het station te Sittard naar Maria's Heiligdom. Vermoeid en bijna uitgeput knielt zij daar, met haar kind, op de Communiebank neder en wacht slechts het einde van de godsdienstoefeningen af, om de volheid van haar gemoed voor O. L. Vr. van het H. Hart uit te storten.

âOnze Lieve Vrouiv van het H. Hart,quot; bad zij luidkeels, en heel de menigte met haar, âMoeder van Christus, Moeder van Jezus, geef mij uitkomst in den stri/jd, waarin ik mij geplaatst zie.' Schenk aan mijn kind de gezondheid weder, of zoo Gij het heter acht, neem het dan tot U, in den schoo-nen Hemel!quot; En het kind, door de moeder op hare armen gedragen, stamelt met haar: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, schenk mij genezing!quot; â terwijl het eenige kaarsen op de Communiebank nederlegt.

Want bij het uitgaan der kerk zegt het kind tot haar: âMoeder, ik kan loopen,quot; â en al de bedevaartgangers zijn er getuigen van, allen die het kind kennen, zien tot hunne groote verbazing, dat het hersteld is en het gebruik zijner ledematen heeft terug ontvangen, terwijl, naar de getuigenis van den geneesheer, ook de laatste sporen der wonden verdwenen zijn.

Slechts met tranen in de oogen en het hart van vreugde overstelpt, verhaalt de moeder de uitstekende gunst, welke O. L. Vr. van het H. Hart haar heeft bewezen, doordien Zij het kind aan zijne moeder, de moeder aan haar huisgezin heeft weergegeven.

Zoo ziet deHeer met welgevallen steeds neder op de kleinen en eenvoudigen; zoo heeft O. L. Vr. van het H. Hart het vertrouwen willen beloonen, waarvan de Maastrichtenaren jegens Haar zoo veelvuldige groote blijken gegeven hebben, en het einde van het pelgrimsjaar, waarin haar Heiligdom tot Bazilitk verheven werd, door een uitstekende gunst kenmerkend, aan allen een bewijs te meer gegeven, hoe groot, hoe overwegend de invloed is, dien Zij op het Hart van haar Goddelijken Zoon weet uit te oefenen.

Mijne vrouw had reeds jaren gesukkeld. Sedert November 1882 was haar toestand allertreurigst; zij was eene martelares. Een gevaarlijke waterziekte met aanwassen in het lichaam maakte haar het leven schier ondragelijk. Eeeds drie genees-heeren hadden beproefd haar te genezen, doch te vergeefs. Noveen op noveen tot O. L. Vr. van het H. Hart hadden wij gehouden en laten houden, H.H. Missen

De hulp van professor van G. te TL werd ingeroepen. Deze zeide, dat eene zeer gevaarlijke operatie alleen nog kans gaf op genezing. Mijne vrouw vertrok daartoe den 25 Augustus naar het St. Andreas-gesticht te Utrecht.

Wederom werd de voorspraak van O. L. Vr. van het H. Hart ingeroepen; te Sittard werd eene noveen en een H. Mis aangevraagd, de Liefdezusters uit genoemd gesticht, onze bloedverwanten, vele parochianen van Kamerik en wij verdubbelen de gebeden, en zie! wat gebeurt;

Zondag den 2 September, werd de zieke door prof. van G., met behulp van zes doctoren en drie Liefdezusters, geopereerd. Aanvankelijk was er geen hoop op goeden uitslag. Men meende zelfs de operatie te staken, omdat er, menschelijkerwijze gesproken, geen redding mogelijk was. Toch werd de operatie voortgezet. Niet minder dan veertig verbanden werden inwendig aangebracht, behalve het groote, uitwendig. Geen wonder, dat de genees-heeren, na 8 uren te zijn bezig geweest, hoofdschuddend de patiente aan de Liefdezusters overlieten, te kennen gevende, dat de dood bijna was inger,reden.

Maar nu de menschen hadden gedaan, wat zij vermochten, begon O. L. Vr. van het H. Hart. Zij, die den dood zoo nabij was, die de geneesheeren voor verloren gaven, bevond zich kort na de operatie aan de beterhand, en Zaterdag 20 October kon ze het ziekenhuis verlaten.

Prof. v. G., die niet Katholiek is, heeft openlijk gezegd: âHet is een wonder van God, dat die vrouw nog leeft.quot; En op wier voorspraak heeft God dit wonder verricht? Op de voorspraak van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, de Hoop der hopeloozen.

Nog heb ik vergeten te zeggen, dat ik in Mei 11. de bedevaart heb gedaan naar Sittard met de Processie van Nederhorst-den-Berg, om daar de genezing mijner vrouw door de voorspraak van O. L. Vr. van het H. Hart af te smeeken. Wij hebben toen tevens de belofte gedaan, om, als de zieke mocht herstellen, het volgend jaar samen de zieke en ik, wederom de bedevaart mede temaken, om O. L. Vr. van het H. Hartin haar Heiligdom te Sittard te bedanken.

Hoofdzelateur der Aartsbroederschap en Broeder-meester der Processie naar Sittard.

De herfst trekt gierend door het land, En reikt den wintervorst de hand, Ten leven opgewekt.

Door 't gelend loof getint, En groet de schaamle stulp ter zij; Daar zit een droeve weduw bij Het ziekbed van haar kind.

â âKom, arme kleine, aan 't bloedend hart âDer moeder zoo vol rouw! âDe machl'ge Maagd verhoort mijn beÃª: âWij gaan naar Sittard op ter stee, âTot Onze-Lieve-Vrouw.

âWij gaan naar Sittard op ter stee, âNaar 't wijdvermaard konvent: âDaar is de troon van 't Heilig Hart; âIk klaag er mijne moedersmart, âWij beiden onze ellend'.

Zij prevelde met teedre stem: â âHelp, liefste Moeder! â Bid voor hem, o quot;Vrouw van 't Heilig Hart!quot; â

Toen ruischte iets om 't altaar; En 't was of het haar lichter werd Om 't angstig toegenepen hart; 't Werd in heur ziele klaar.

Maar in den eigen stond Zag haar het kind zoo wonder aan: âMijn moeder, laat ons samen gaan,quot;â En 't knaapjen was gezond.

âZweer heil'ge liefde en trouw, âDie u tot tweede moeder werd!quot; toen hield ze 't lang aan 't kloppend hart. En dankte Ons-Lieve-Vrouw.

|e Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart stelt zich ten doel, om door de veelvermogende voorspraak der H. Maagd van God uitkomst te verwerven in moeielijke, hachelijke, benarde, ja hopelooze omstandigheden, om in zulke toestanden door de tusschenkomst der Smeekende Almacht redding te erlangen, zoowel in tijdelijke als in geestelijke aangelegenheden.

in de Baziliek eene Hoogmis opgedragen, ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, voor de levende en afgestorven leden der Aartsbroederschap te Sittard.

Na deHoogmis bidt de Priester, aan den voet van Maria's Altaar neergeknield, met luide stem de âOpdracht aan O. L. Vr. van het H. Hartquot; voor het welzijn der te Sittard ingeschreven leden.

3. Aanbeveling aller behoeften en aangelegenheden, waarvan men de Ursu-linen te Sittard in kennis gesteld heeft.

1. Men moet zijn doop- en familienaam opgeven, die op het register wordt ingeschreven.

2. Eens des morgens en eens des avonds deze korte aanroeping doen: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons!quot;

Wij raden onzen leden aan, de Medaille en het Scapulier te dragen van Onze Lieve Vrouw van hetH. Hart en zich te bedienen van het schoone boekje: âDe Hoop der hopeloozenquot; en dit stichtend werkje zooveel mogelijk alom te verspreiden.

In vereeniging met U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, aanbid ik, vol eerbied, den Vader van alle licht, en zijn eeuwigen Zoon Jezus-Christus, het waarachtig licht, dat iederen mensch in deze wereld verlicht, en den heiligen Geest, die tegelijk licht en liefde is. Ik betuig nederigen dank aan de Aanbiddelijke DrieÃ«enheid voor de onwaardeerbare gunsten, waarmede Zij U verrijkt heeft; ik wijd in het bijzonder mijn innigen dank aan God den Zoon, wijl Hij U, o Gezegende onder de vrouwen, tot zijne Moeder verkozen en daardoor Ã¼ eene smeekende macht over zijn Aanbiddelijk Hart geschonken heeft.

Personen het mij noodige licht, opdat ik Hen en ook U kenne, en mijn hart door die kennis van wederliefde brande voor zoo vele uitstekende weldaden. Amen.

Voornemen. Ik zal heden met Gods hulp van tijd tot tijd herhalen: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, verkrijg mij door uwe alvermogende voorspraak eene edelmoedige en offervaardige liefde tot uwen Jezus.

Geestelijk ruikertje. Het lijden van dezen tijd is niet te vergelijken met de glorie, die eens in ons geopenbaard zal worden.

In vereeniging met U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, aanbid ik heden op meer bijzondere wijze den H. Geest, die God is als de Vader en de Zoon, en van beide voortkomt. Verwerf voor mij van dien Goddelijken Geest, die U als zijne teerbeminde Bruid begroet, en van het minnelijk Hart van Jezus, waarvan Gij de Schatuitdeelster zijt, het licht en de genade, die ik behoef, om den arbeid dezer week te heiligen, de lasten daarvan te kunnen dragen en alles te verrichten tot

Gods glorie, tot uwe eer, tot stichting van den naaste en tot mijne eigen heiliging.

Wil, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, ook de arme zielen in het vagevuur gedachtig wezen. Amen.

Voornemen. Door de voorspraak van Onze Lieve Vrouw van hetH. Hart, hoop ik heden met geduld alles te verdragen, wat mij onaangenaam is.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, ik groet U heden met zaligen jubel als de Koningin der Engelen.

Ik verzoek den Aartsengel CTabriÃ«l en alle Hemelkoren, inzonderheid mijnen Bewaarengel, dat zij U voor mij groeten, beminnen en aanroepen, opdat de volmaaktheid hunner hulde, de ijver hunner gebeden en het vuur hunner liefde mogen bewerken, dat ik een engel van deugd op aarde worde en alzoo verdiene in eeuwigheid met het geheele Hemelhof het vermogen en de goedheid van Onze Lieve

Voornemen. Gelijk de Engelen alles doen om God, zoo wil ik heden mijne kruisjes dragen om God; â zÃ³o is mijn lijden verdienstelijk voor de eeuwigheid, zÃ³o wordt Ã©en dag met zijne kleine kruisjes voor mij een bron van altijddurende vreugde in den Hemel, waar het minste lijden, om God, duizendvoudig beloond wordt.

Geestelijk ruikertje. Er is een oog, dat alles ziet, â een oor, dat alles hoort, â eene hand, die alles opteekent.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, ik kom U op dezen dag groeten als Bruid en Echtgenoote van den H. Jozef. Dien roemwaardigen Aartsvader zeg ik hartelijk dank voor de eerbiedige en teedere zorg, die hij voor U en uw Goddelijk Kind gedragen heeft. Hoopvol wend ik mij tot het zoo getrouwe Hart van den H. Jozef, dat zooveel vermag op uw onbevlekt Hart, o Maria, en daardoor op her, Goddelijk Hart van Jezus; met zoeten aandrang smeek ik dien man naar Gods Hart, dat

hij mij helpe, mijn hart steeds meer en meer gelijkvormig te maken aan die gulden trits van Harten, en hij alzoo uwe vermogende bescherming, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, voor mij ver-werve. Amen.

Voornemen. Ik zal mij ernstig beijveren, heden naar het voorbeeld van den H. Jozef dikwijls mijn hart tot den God van liefde te verheffen.

Geestelijk ruikertje. Alles veroudert en vergaat; God alleen blijft dezelfde. Buiten Hem is er alzoo geen waar rustpunt voor het menschelijk hart.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, deze dag is U bijzonder toegewijd, wijl het U gegeven is, ons naar eisch te stemmen, om morgen het H. Hart van Jezus te aanbidden. Wij bedanken nu reeds, in innige vereeniging met U, dat liefdevol Hart voor de instelling van het Goddelijk Liefdemaal, waardoor ons alle schatten van Hetzelve toevloeien.

verborgen God, aan uwe moederhand, altoos waardiglijk ontvangen, en in onzen handel en wandel, de heilzame uitwerkingen van die Goddelijke spijs doen blijken. Amen.

Voornemen. Heden zal ik God verheerlijken, door alles te doen ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. Zij is de Sleuteldraagster van Jezus' Hart, Zij is de Smeekende Almacht, Zij is de Hoop der hopeloozen.

Geestelijk ruikertje. De devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart is een tee-ken, dat men ter zaligheid is voorbeschikt.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, heden herdenken wij uwe namelooze smarten, maar tevens, dat Gij door uw heldhaftig offer den nieuwen titel hebt verworven, waaronder wij U met even veel liefde als vertrouwen aanroepen. Hoe meer wij deelen in de smarten, die U dat offer heeft gekost, des te meer vertrouwen wij, er de heilzaamste uitwerkingen van te ontwaren. Verkrijg ons van het Goddelijk Hart, met hetwelk Gij zooveel hebt

geleden, de onschatbare genade, dat wij Jezus met U tot op den Kalvarieberg moedig mogen volgen, om eens in den Hemel met U voor altoos vereenigd te worden. Amen.

Voornemen. Als ik heden een kruisbeeld aanschouw, zal ik mijne liefde tot den Zaligmaker, die zooveel voor mij geleden heeft, trachten te verlevendigen.

Geestelijk ruikertje. Bij het zien van een Crucifix moet men of niets gelooven of alles hopen.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, deze dag is Ã¼ reeds sinds tal van eeuwen toegewijd. Gij zijt vereerd geworden onder verschillende titels, alle even roemvol voor U als heilzaam voor de wereld. Wij willen die te zamen vereenigen in den titel, welken de Kerk U heeft toegekend; deze is de zoetste voor ons hart en het meest geschikt, ons een onwankelbaar vertrouwen, zelfs bij de zwaarste beproe-vingen,in te boezemen. Wij groetenU dan op den laatsten dag der week. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, als de Hoop der hopeloozen; help ons deze week goed te

eindigen, help ons vooral onzen pelgrimstocht door dit leven zoo te volbrengen, dat wij U in eeuwigheid vÃ³Ã³r den troon van het Lam mogen lof zingen. Amen.

Voornemen. Heden zal ik eenige kleine verstervingen doen, ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Geestelijk ruikertje. Een waar vereerder van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart zal niet verloren gaan.

O Moeder van genade en barmhartigheid, sieraad des Hemels en hulp der aarde, al uwe namen zijn begrepen in den verheven en honigzoeten naam: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hartquot;. â U onder dezen hartverkwikkender! titel te vereeren, is U een zoete spoorslag, voor ons van Jezus' Hart de genade te verwerven, om in dit leven braaf en godsdienstig te zijn en te blijven, en hiernamaals, in het Rijk van uwen Goddelijken Zoon, metU en alle Engelen en Heiligen, der H. Drie-eenheid ter eere, het eeuwig Alleluja te mogen zingen. Amen.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, Koningin des vredes en der goedertierenheid, bid voor ons.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, Veroveraarster der harten, bid voor ons. Moeder der barmhartigheid.

OÂ»

O N Ã O

Hoop en bijstand der hopeloozen. Moeder der weezen en veriatenen, Gij, die de geslachten zegenen. Gij, wier liefelijkheid de zoetigheid

Dat hetU behage, onze lofzangen te aanvaarden en onze smeekingen te verhoeren, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. Dat de Hemel U eere. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Dat de aarde uwe weldaden verkondige, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. Dat de jeugd onder uw maagdelijken

Dat het U behage, Gods zegen over onze werkzaamheden af te smeeken, Dat het U behage, ons onder uwe bescherming te bewaren.

ss lt;

Ã¶

CD lt;n-

Dat uwe liefde ons tot het Hart van Jezus moge geleiden, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Dat uwe verdediging ons voor Gods_i g rechterstoel moge beschermen, ^ Bewaar door uwe tusschenkomst den g-Paus-Koning, agt;

Verkrijg, dat de Bisschoppen en de g Geestelijkheid op den weg der heilig-, ^ heid bestierd worden, j ^

Breng door uwe voorspraak de ketters _| ^ en scheurmakers terug tot de Kerk' W van Christus, | w

Verwerf, dat het licht van 't Evangelie₍ Â£ schittere voor de oogen der onge-, r⁴-loovigen,

v. Bid voor ons, vermogende en onoverwinnelijke Vrouw van het H. Hart. R. Opdat wij door U, verheven Hoop der hopeioozen, de beloften van Jezus-Christus, uwen Zoon, mogen waardig worden.

O God, die, om de zegepraal uwer barmhartigheid en het heil onzer ziel, aan Maria, de Onbevlekte Maagd, den grootsten invloed op het Hart van Jezus hebt willen geven; verleen ons, door hare gebeden en tusschenkomst, de onschatbare genade, in uw heilige liefde te leven en te sterven. Dit vragen wij U, door denzelfden Jezus-Christus, onzen Heer. Amen.

Gedenk, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, het onuitsprekelijk vermogen, dat uw Goddelijke Zoon U op zijn aanbiddenswaardig Hart verleend heeft. Vol vertrouwen op uwe verdiensten, komen wij uwe bescherming afsmeeken. Hemelsche Schatmeesteres van het Hart van Jezus, van dat Hart, hetwelk de onuitputbare bron van alle genade is, en dat Gij kunt openen naar uw welgevallen, om daarvan al de schatten van liefde en van barmhartigheid, van licht en van zaligheid, welke er in zijn opgesloten, aan de menschen overvloedig uit te deelen, verleen ons, smeeken wij U, de gunsten, die wij met aandrang verzoeken. Neen, wij kunnen van Uwentwege geene weigering ondergaan; en omdat Gij onze Moeder zijt, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, neem onze gebeden goedgunstig aan, en gelief ze te verhooren. Amen.

[alrijk en drukkend zijn de kwel lingen des levens; â degevaren, waaraan de onschuld is blootgesteld, dreigen al meer en meer en nemen met den dag in menigte en verleidelijkheid toe; het ongeloof waart allerwegen met drieste onbeschaamdheid rond, om het zaad des bederfs met kwistige hand te strooien; de booze geest woedt met helsche razernij tegen den godsdienst, en brengt door de behaalde schijn-overwinningen de zwakken tot wankelen, zoodat zij de zoo duidelijk uitgesproken beloften van den God-mensch gaan betwijfelen en zich niet meer vasthechten aan de jubelwoorden: âZie, Ik ben met Ã¼ tot de voleinding der

Dat uwe liefde ons tot het Hart van Jezus moge geleiden, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Verkrijg, dat de Bisschoppen en de Geestelijkheid op den weg der heilig heid bestierd worden.

Breng door uwe voorspraak de ketters en scheurmakers terug tot de Kerk van Christus, m

Verwerf, dat het licht van 't Evangel^ p schittere voor de oogen der onge-.r-loovigen, l

O Â£

P 3

CD crt-

v. Bid voor ons, vermogende en onoverwinnelijke Vrouw van het H. Hart. b. Opdat wij door U, verheven Hoop der hopeloozen, de beloften van Jezus-Christus, uwen Zoon, mogen waardig worden.

|alrijk en drukkend zijn de kwel lingen des levens; â degevaren, waaraan de onschuld is blootgesteld, dreigen al meer en meer en nemen met den dag in menigte en verleidelijkheid toe; het ongeloof waart allerwegen met drieste onbeschaamdheid rond, om het zaad des bederfs met kwistige hand te strooien; de booze geest woedt met helsche razernij tegen den godsdienst, en brengt door de behaalde schijn-overwinningen de zwakken tot wankelen, zoodat zij de zoo duidelijk uitgesproken beloften van den God-mensch gaan betwijfelen en zich niet meer vasthechten aan de jubelwoorden: âZie, Ik ben met U tot de voleinding der

eeuwen. Gij zijt Petrus en op deze steenrots zal Ik mijne Kerk bouwen, en de poorten der hel zullen haar niet'overmogen.quot; â Allertreurigst is de toestand der maatschappij, zij lijdt aan allerlei kwalen van de ergste soort; en al geeft ons het geloof de vaste, de onwrikbare overtuiging, dat aan het lijden een einde zal komen, en dat de Kerk, de Bruid van Jezus, zegevierend uit den strijd zal te voorschijn treden, wij moeten met onverdroten ijver medehelpen, om die eindelij ke overwinning te behalen en den duur van het lijden te verkorten. Dit kunnen we, door een eendrachtig, nederig, vertrouw vol en vurig gebed met onbezweken standvastigheid ten Hemel te zenden.

â Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons!quot; een krachtig schietgebedje is; wij bidden het met zoeten aandrang des morgens en des avonds; en wie weet, hoe-vele rampen wij hierdoor reeds hebben afgewend. Maar laten wij ons toch, in deze hachelijke tijdsomstandigheden, niet tevreden stellen met die dubbele verzuchting tot de Hoop der hopeloozen! Wij kunnen zooveel meer doen] voor de zege-praal der Kerk, zooveel meer voor het heil _tocll

der wereld, zooveel meer voor ons eigeri geluk, voor onze eigen zaligheld. Helaas! hoe vele oogenblikken van den dag gaan in nietsdoen voorbij, die zonder moeite met veel vrucht konden aangewend worden! Besteden wij die kostbare oogenblikken in het vervolg, om het Rozenhoedje van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart met heiligen jubel ter hand te nemen.

Dat gewijde kransje met 33 koralen herinnert ons aan de 83 jaren van onzen Heiland en Verlosser. Aan de medaille wordt het verdienstelijk schietgebed gestort! âMoge het H. Hartvan Jezus alom bemind ivorden!quot; Aan de groote koralen wordt gebeden: âZoet Hart van Jezus, ontferm U over ons!quot; bij de kleine: âOnze Lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons!quot;

Het geheele Rozenhoedje kan gemakkelijk in een paar minuten worden afgebeden. Wat al schatten van zegeningen en genaden kunnen we ons alzoo niet verwerven, door ons den tijd te benuttigen, met het bidden van den kleinen Rozenkrans van Onze Lieve Vrouw van u bet H Hart! Welk een dauw van hemel-' sche gunsten kunnen wij hierdoor over p. ons-zelven, over anderen, over de geheele wereld doen neÃªrvloeien! O mogen wij toch vlijtig gebruik maken van dit zegen-

rijk Kozenhoedje, en het nu vooral dikwijls bidden voor de zegepraal van Jezus' strijdende en lijdende Bruid! Dan beleven wij wellicht nog den jubelstond, dat de satan opnieuw geveld en de Kerk in al haar glans en luister zal hersteld worden.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, Moeder van barmhartigheid, Deur des Hemels, Uitdeelster van Gods gaven, ik werp mij met kinderlijk vertrouwen aan uwe voeten neder.

Wees Gij, vermogende Maagd, Sleutel-draagster van Jezus' Hart, Toevlucht der zondaren, Troosteres der bedrukten, wees Gij aller menschen heil, wees ook mij tot troost, tot bijstand en tot redding.

Gij wordt met het volste recht het Ver-trouwen der rechtvaardigen, de Hoop der hopeloozen, de Kracht der zwakken, de Vrede der beangstigden geheeten; daarom verhef ik uit dit dal van tranen mijn smeekend oog en hart totÃ¼, Onze Lieve Vrouw van

ik-

us' â en de til en.

â t.

het H. Hart; daarom stel ik mij met zalige geestdrift voor immer onder uwe vermogende en moederlijke bescherming en wijd ik U heden mijn lichaam en al mijne zinnen, mijn hart en zijne neigingen, mijne ziel, al wat ik ben, al wat ik bezit, met zoete aandrift des harten toe. Snel mij steeds te hulp, o goedertieren Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, verwijder van mij de strikken des duivels, doe mij God recht teederlijk beminnen, Hem getrouw dienen en in zijne heilige liefde sterven, om met U eeuwig te mogen jubelen in den Hemel. Amen.

ra eene noveen of negendaag-sche oefening te houden ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, is het voldoende, dat men negen achtereenvolgende dagen dagelijks het een of ander gebed stort ter eere van die goede Moeder.

Zoo kan men bijv. volstaan, met dagelijks Ã©Ã©ns of meermalen het kleine Rozenkransje te bidden, of het Memorare of de Litanie van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

Men is geheel vrij in de keuze der gebeden en mag hierin gerust zijne devotie volgen. Ter bevordering echter van verscheidenheid en tevens om hun tot gids te verstrekken, die niet goed weten, hoe zij hierin te werk moeten gaan, laten wij hier eene âNegendaagsche oefening ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hartquot; volgen.

Intusschen zij hier aangemerkt, dat het niet noodig is, wanneer men te Sittard eene noveen heeft aangevraagd, zelfmeÃª te bidden.

Op verzoek van novenen gelieve men geen antwoord te verwachten. Zoodra de noveen aangevraagd is, wordt er meÃª begonnen; alleen dan, als er niet aan voldaan kan worden, zullen wij er bericht van geven.

Wij raden ieder, die eene noveen houdt ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, ten dringendste aan, de negendaagsche oefening te eindigen met eene H. Communie, ten einde alzoo met meer zekerheid te verkrijgen, wat men, op voorbede van de Hoop der hopeloozen, zoekt te erlangen.

De groote dag is daar, de dag waarnaar de Aartsvaders en Profeten des Ouden Verbonds zoo reikhalzend uitzagen: de aarde bezit haren Zaligmaker, en Gij, Maria, Gij hebt Hem aan ons geschonken. Dewijl C4ij de Moeder van den Godmensch zijt, hebt Gij den grootsten invloed op zijn Aanbiddelijk Hart, en moogt Gij de schatten uitdeelen, welke in deze peillooze Bron van ontferming en liefde zijn opgesloten.

Wij komen tot U, Sleuteldraagster van Jezus' Hart, wij die zoo arm en hulpbehoevend zijn, en Gij, goedertieren Moeder, zult ons, uwe kinderen, met goederen en zegeningen overladen.

Verzuchting. Put voor uwe kinderen. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, uit die rijke Bron, welke Gij ons ten zegen hebt doen ontspringen!

Voornemens. Jezus is op aarde gekomen. om ons ten voorbeeld te zijn. Laten wij, gelijk Onze Lieve Vrouw van hetH. Hart, Hem in ootmoed des harten volgen en standvastig de paden bewandelen, waarop Hij ons is voorgegaan.

Ter delging der zondenschuld van het ongelukkige menschdom wordt een offer geÃ«ischt, en dat offer, Maria, kan geen ander zijn dan uw teerbeminde' Zoon.... Waarheen spoedt Gij U? Wat gaat Gij doen, Moeder der schoone liefde ? O, Gij laat U alleen geleiden door de liefde, welke Gij ons toedraagt, en Gij offert uwen Zoon den Heere op in zijnen tempel; maar door die heldhaftige daad handelt Gij naar zijn minnelijk Hart, dat U toebehoort en U altoos onderdanig wil zijn.

Verzuchting. Geef, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, dat ik naar uw verheven voorbeeld grootmoedig zij in het brengen der offers, welke God in zijne vaderlijke en alwijze Voorzienigheid gedurende mijn levensloop van mij zal vergen.

Voornemens. Laten wij ons door Maria aan Jezus opdragen; ja doen wij deze zoete en verdienstelijke opdracht zelfs meermalen daags.

In uwe nederige woning te Nazareth, mocht Gij, Maria, aan de zijde van uwen kuischen Bruidegom, Jezus zien toenemen in jaren en behagelijkheid bij God en de menschen. Daar vooral, in dat hemel-sche huisje, hebt Gij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, uw moederlijk beheer over het Hart van Jezus uitgeoefend. Gij gebiedt, en Hij gehoorzaamt U; ja, wat meer is. Hij voorkomt zelfs uwe wen-schen. Welk onuitsprekelijk geheim!

Verzuchting. Onder uw moederlijk beheer, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, is de mensch oprecht gelukkig; daarom stel ik mij dan ook met zoete aandrift des harten onder uwe vermogende moederlijke bescherming.

Voornemens. Betuigen wij geestdriftig, Maria's kinderen te willen zijn en blijven; laten wij die goede Moeder heerschappij voeren over ons hart en zijn wij Haar, gelijk van Jezus geschreven staat, in alles'' onderdanig.

Bij het feest, dat te Kana gevierd werd, heeft uw Goddelijke Zoon, o Maria, zonneklaar doen blijken, wat uwe gebeden op zijn Hart vermogen. Gij vraagt Hem een wonder, en hoewel zijn uur nog niet gekomen is, doet Hij het wonder, om aan de wereld te toonen, dat Hij U niets zal weigeren. Met het volste recht mogen wij U dus met den H. Ephrem als de Smee-kende Almacht begroeten en de Hoop der hoiieloozen noemen.

Verzuchting. Leer mij, beminnenswaardige Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, geduldig het oogenblik afwachten, waarop het in Gods liefdeplannen ligt mij hulp te doen geworden. Leer mij met een grenzenloos vertrouwen de gunsten af-smeeken, waaraan ik behoefte heb; doe mij zelfs dan nog vertrouwen, wanneer volgens menschelijke berekening alle hoop ij del schijnt.

Voornemens. Nemen wij in de verschillende noodwendigheden, waarin wij ver-keeren, steeds en aanstonds, met een kinderlijk vertrouwen onze toevlucht tot Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart;

bevelen wij Haar inzonderheid onze geestelijke behoeften en belangen aan. Het kleine Rozenkransje.

Indien ooit uw Hart, Maria, innig ver-eenigd was met het Hart van uwen God-delijken Zoon, dan was het, toen Gij met Hem den kruisberg besteegt; nooit toch hecht zich eene liefdevolle moeder nauwer aan haar teergeliefd kind, dan als het gedrukt gaat onder vreeselijke kwelling en namelooze smart. Door alzoo met uwen Jezus te lijden en in zijne smarten te deelen, hebt Gij meer aanspraak gekregen op de liefde van zijn Goddelijk Hart.

Verzuchting. Ondersteun mij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, bij het leed dat mij treft; wees Gij mijne liefdevolle Troosteres bij alle lijden, dat ik te verduren heb.

Voornemens. Scheiden wij ons, bij de kwellingen en kruisen des levens, al drukken zij nog zoo zwaar, nimmer van onze teÃªrbeminde Moeder; blijven wij met Haar innig vereenigd, dan zal onze zwak-

heicl zich minder deen gevoelen en het kruis ons minder zwaar vallen. Het kleine Rozenkransje.

Toen Gij daar, o smartvolle Moeder Maria, onder de lijdensarmen van het Kruis stondt, zaagt Gij een soldaat met zijn lans het Heilig Hart van uwen Zoon openen; toen hebt Gij de stroomen van genade en ontferming, welke uit die zegenrijke Bron vloeiden, met heilige geestdrift vergaderd, om in uwe liefde ons, uwe aangenomen kinderen, daarvan rijkelijk mede te deelen.

Verzuchting. Met U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, vang ik den laatsten zucht van Jezus op; ik dring met U tot in de heilige wonde van zijn Hart, die Hij zich, uit matelooze liefde jegens ons, heeft laten toebrengen.

Voornemens. Verzuimen wij niets/om de gunsten en genaden te verwerven, waarvan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart de milde Uitdeelster is; smeeken wij dikwijls hare hulp af, vooral door het zoo

krachtig en honigzoet schietgebedje: ,, Onze lieve Vrouw van het H. Hart, bid voor ons!quot;

UwGJ-odd elijke Zoon, o Maria, is verrezen, en Gij iunt, o gelukkige moeder, weder op zijn heilige borst, aan zijn Goddelijk Hart ra sten. Gij moogt weder dat liefdevol Hart voelen kloppen; Jezus biedt U zijn aanbiddelijk Hart aan, het is uw Rijk, Gij moogt ciaarin door uwe rnoederbeden voorden tijd en de eeuwigheid heerschen.

Verzuchting. Ik wil, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, eindelijk eens uit het graf mij ner geestelijke lauwheid en onver-schilliglieid opstaan en voor goed een nieuw leven gaan beginnen, 't Is waar, uit mij zeiven vermag ik niets, doch met uwe hulp, vermag ik alles. Help mij dan, o goede Moeder!

Voornemens. Ik zal voortaan de goede gedachten, welke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart mij ingeeft, terstond met offervaardigen yver opvolgen, om alzoo

aan de zonde meer en meer te sterven en voor God en mijne zaligheid, door de beoefening der deugd, meer en meer te leven.

Niet langer meer, o Maria, verkeert Gij in dit aardsche jammerdal van tranen; voor altoos zijt Gij in den Hemel met het verheerlijkt Hart van uwen Zoon veree-nigd. Wijl ik U thans op uwen glorietroon aanschouw, noem ik U niet alleen Koningin des Hemels en der aarde. Koningin der Engelen en der Heiligen, maar tevens Gekroonde Moeder Gods en Smeekende Koningin van Jezus' Hart.

Verzuchting. Moge ik eenmaal, beminnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, bij Uwen Goddelijken Zoon en bij U jubelen in den Hemel! Ik stel mijne ziel geheel in uwe moederlijke handen; help mij hier gelooven, hopen en beminnen, opdat ik eenmaal door onverbreekbare liefdebanden met uwen Goddelijken Zoon en met U, o lieve Moeder, in het eeuwige Jerusalem moge vereenigd worden!

Voornemens. Dikwerf zal ik denken aan de spreuk van den H. Ignatius: âHoe vuil is mij de aarde, als ik den Hemel aanschouw.quot; Ik wil voortaan alles niet een zuivere meening doen, voor den Hemel, het ware vaderland van den Christen.... Daar zullen wij Onze Lieve Vrouw van het H. Hart in al den luister harer heerlijkheid zien en met Haar jubelen in het zalig bezit van onzen God.

âBoor Maria tot Jezus!quot; Hierin bestaat de geheele devotie tot U, o zoete, o allerbeminnelijkste Onze Lieve Vrouw van het H. Hart! Breng ons dan tot Jezus, o Hoop der hopeloozen! Voer ons op het einde dezer noveen aan uwe moederhand tot uwen Goddelijken Zoon! Vereenig ons zoo innig met Hem, dat wij nooit meer van Hem gescheiden worden door de zonde, ten einde wij zijn aanschijn eeuwig mogen genieten in den Hemel! Verwerf mij ook de gunst, die ik U door deze noveen gevraagd heb.

Verzuchting. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, sluit mij in de liefdevolle Hartewonde van uwen dierbaren Jezus, opdat ik voortaan slechts in en voor Hem leve!

'Voornemens. Ik zal mijn uiterste best doen, om de teedere en zegenrijke devotie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart meer en meer in mij-zelven aan te kweeken; ik zal mij bovendien beijveren, die schoon e devotie allerwegen meer en meer te verspreiden en te bevorderen.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, onvergelijkbare Moeder, ik kom mij ver-trouwvol vÃ³Ã³r uwe beeltenis neerwerpen, om de teedere spruit, welke uw Aanbiddelijke Zoon Jezus mij op aarde heeft toevertrouwd ter opleiding ten Hemel, onder uwe moederlijke bescherming te stellen en geheel aan U toe te wijden.

Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, zie toch met een waakzaam oog uit den hoogen Hemel op mijn dierbaar pand neder, neem het onder uwen moederlijken schutmantel, beveilig mijn geliefd kind vooralle onheilen en aanstekelijke ziekten.

Zoo Gij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, over mijn lieveling waakt, dan ben ik volkomen gerust. Dan zal de telg, door Gods goedheid ons geschonken, in eer en deugd opgroeien, onze vreugde hier op aarde uitmaken en eens met ons vÃ³Ã³r uwen genadetroon jubelen in het hemel-sche Sion. Amen.

VIJFTAL VERZUCHTINGEN tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart in moeleiyke omstandigheden.

1. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, gedenk, bid ik U, dat Gij de Hoop der hopeloozen zijt, en help mij!

3. Onze Lieve Vronw van het H. Hart, machtige Voorspreekster in hachelijke omstandigheden, snel mij toch ter hulp!

4. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, aan wie de sleutels zijn toevertrouwd, om de Bron van alle heil te openen, verkrijg mij redding en uitkomst!

5. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, veilig toevluchtsoord in alle wisselvalligheden des levens, op U is mijn vertrouwen gevestigd; reik Gij, o teederhartigste der moeders, mij uwe moederhand ter redding toe.

Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart, TÃor Haar Genadetroon in Hare Baziliek te Sittard.

Eindelijk dan, o liefderijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, mogen miine voeten rusten op de dierbare plek, welke U bijzonder is toegewijd! In uwe doorluchtige Baziliek mag ik thans smeekende handen ten Hemel heffen, en, vÃ³Ã³r uw genadetroon neÃªrgeknield, is het mij vergund uwe moederlijke blikken te vangen, die mij zoo welsprekend zeggen, dat ik niet ongetroost uw Heiligdom zal verlaten, waar Gij zoo gaarne door uwe kinderen aangeroepen en vereerd wordt als de Lieve Vrouw, die alles op Jezus' Hart door hare moederbeden vermag! Eeeds zoovelen hebben hier aan uwe voeten troost, opbeuring, verlichting, kracht en heil gevonden; doe ook mij, o Hoop der hopeloozen, de zoete ervaring smaken, dat Gij vooral hier, in uwe schooneBaziliek, schatten van ontferming en genade, overvloedige zegeningen en gunsten uit Jezus' minnelijk Hart over uwe kinderen gelieft uit te storten! Amen.

Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, wat jubelde uw medelijdend Hart, toen uw Goddelijke Zoon, heerlijk uit het graf opgestaan, aan zijne Apostelen de wondermacht verleende, om de zondeboeien te slaken, van wie rechtzinnig en berouwvol hunne ongerechtigheden zouden belijden! Verwerf mij, o genadige Onze Lieve Vrouw van hetH. Hart, door uwe moederlijke voorbede de onschatbare genade, dat ik mijne zonden moge kennen, moge beweenen en verfoeien, met het vaste voornemen, uwen Zoon nimmer meer te zullen beleedigen! Verwerf mij door uwe veelvermogende tusschenkomst den moed, om den Priester, den Plaatsbeklee-der van Jezus-Christus, al mijne overtredingen oprecht te belijden, opdat ik aan zijne voeten de rust mijner ziel weÃªrvinde, en zij schoon gewasschen worde in het Bloed van het Lam, dat wegneemt de zonden der wereld! Amen.

Dank, duizendmaal dank, o teederhartige Moeder, o zoete Onze Lieve Vrouw van het H. Hart! Aan uwe veelvermogende tusschenkomst bij uwen Goddelijken Zoon dank ik de zoete rust, den hemel-schen vrede, welken ik thans wederom smaak. Gij hebt door uwe machtige moederbeden de boeien verbroken, waarin ik door de zonden gekluisterd was. Wat zou ervan mij geworden zijn, als Gij, o teerbeminde Moeder, voor uw kind niet ten beste gesproken hadt bij den Vader aller ontferming! Verwerf mij nu nog de genade, dat ik in deze goede stemming moge volharden, dat ik de zonde steeds als het grootste, als het eenige kwaad moge aanzien en de gevaarlijke gelegenheden voortdurend met de grootste zorg vermij de, opdat ik de kostbare parel der heiligmakende genade nimmer meer verlieze, maar door de beoefening der deugd en door goede werken U navolge en dagelijks behagelijker worde aan uwen Goddelijken Zoon. Amen.

Tot wie zou ik mij beter kunnen wenden dan tot U, o minnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, om mij waardig voor te bereiden tot het ontvangen van uwen Goddelijken Zoon ? Door uw levendig geloof, door uwe diepe ootmoedigheid, door uw vast vertrouwen, door uwe brandende liefde riept Gij het Eeuwig Woord des Vaders op deze aarde, om in uwen kuischen schoot te rusten. Verwerf mij door uwe veelvermogende voorbede, o machtige en goedertieren Maagd, eene zoodanige gesteldheid der ziel, dat mijn hart een welgevallig verblijf worde voor den God van heiligheid, dien ik ga ontvangen. Doe de stem der wereld voor mij zwijgen, opdat ik slechts luistere naar de zoete stem van mijnen Goddelijken Bruidegom , en uit de innige vereeniging met den God van liefde nieuwe kracht putte, om mij meer en meer aan de wereld te onthechten en een Gode behagelijk leven te leiden. Leid mij. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, aan uwe moederhand tot de Tafel des Heeren, opdat ik waardiglijk en

Eenmaal hebt Gij, o beminnenswaardige Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, in het zalige bewijstzijn van het bezit van uwen God, verrukt en opgetogen, een lofzang gezongen, zooals de wereld er nog geen gehoord had. Ook mij trilt thans het âMagnificatquot; op de lippen; want de Heer heeft ook aan mij groote dingen gedaan, ook ik bezit mijnen Heer en God. Help mij. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, mijnen God bedanken voor de onwaardeerbare gunst, welke mij, hoe onwaardig dan ook, is ten deel gevallen. Help mij deze kostbare oogenblikken benuttigen, opdat ik uit de Hemelspijs, waarmede ik gevoed ben, overvloedige sterkte ontvange om den strijd tegen den duivel, de wereld en mijn eigen bedorven vleesch, kloekmoedig te strijden en, steeds inniger, met mijnen Jezus, den Koningen Bruidegom mijner ziel, vereenigd te blijven. Amen.

Als ik aan het gewichtig, aan het albe-slissend oogenblik van mijn verscheiden uit deze wereld denk, bevangt mij een kille huiveringen siddert mijne ziel voor de oordeelen Gods. Doch als ik dan mijne blikken tot U verhef, oHemelsche Moeder, o genadige en medelijdende Onze Lieve Vrouw van het H.Hart, die uwe kinderen, vooral op het einde hunner levensbaan, niet zult verlaten, gevoel ik mij bemoedigd en maakt de vreeze plaats voor de zoete hoop, dat ik onder het getal der uitverkorenen, der vrienden van uwen Jezus zal behooren.

O, toon in dat beslissend oogenblik vooral, dat Gij mijne Moeder zijt. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. Verwerf mij de gunst, dat ik steeds in de vreeze des Heeren moge leven, dat mijn levenswandel steeds naar de eeuwigheid gericht zi], dat de genade der volharding mijn deel zij, en dat ik, aan uwe moederhand voor den Eechterstoel uws Zoons gebracht, deze zoete woorden uit zijnen mond moge vernemen: âTreed binnen in de vreugde des Heeren!quot; â Amen.

Gebed tot O. L. Vr. Tan het H. Hart, om door Haar 's morgens de werkzaamheden Tan den dag aan Jezns op te dragen.

De eerstelingen van den dag zijn bij voorkeur dierbaar en welgevallig aan het Hart van uwen Goddelijken Zoon, o teerbeminde Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, en door de goede meening, die men 's morgens maakt, worden alle bezigheden van den geheelen dag geheiligd. Doch daar ik mij van mijne onwaardigheid bewust ben, wend ik mij totU, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, met de vurige bede, dat Gij al mijne gedachten, woorden en werken, al mijne begeerten en verzuchtingen, ja iedere ademhaling gedurende dezen dag, aan Jezus gelievet op te dragen, opdat elk oogenblik strekke tot zijne meerder glorie en mij verdienstelijk zij ter eeuwige zaligheid. Amen.

Gebed om zich des avonds door O. L. Vr. van het H. Hart eene veilige schuilplaats in Jezus' Hart te verzekeren.

In de zoete overtuiging, dat Gij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, de zekerste weg zijt, om tot Jezus' Hart te geraken en toegang te krijgen tot dat veilig Toevluchtsoord, waar men niets van den satan te vreezen heeft, richt ik, vooraleer mij ter ruste te begeven, hoopvolle blikken tot U, o Hemelsche Moeder, en bid ik U met zoeten aandrang, mij in Jezus' dierbare Hartewonde te willen verbergen. Open mij, o minnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, die zekere, die zoete schuilplaats, opdat ook mijne nachtelijke uren niet verloren gaan, maar door mijn Engel-Bewaarder in het Boek der eeuwige vergelding worden opgeteekend. Amen.

In den wil en het verlangen van Jezus' Hart te volbrengen, bestaat alle volmaakt-

heid, alle heil en geluk voor tijd en eeuwigheid. Hierom wend ik mij tot U, o Sleuteldraagster van Jezus'Hart, met de kinderbede op de lippen, dat C4ij door uwe alvermogende voorbede de onschatbare genade voor mij verwervet, dat ik den weg moge kennen, dien ik hier op aarde moet bewandelen, om het zekerst mijne zaligheid te bewerken. Dat uw voorbeeld mij leere, in den gewichtigen stap der keuze van een levensstaat, slechts Gods wil te volgen en dikwijls tot de Bron van alle licht te verzuchten: âMij geschiede naar uw woord!quot; O duld toch niet, o Hemelsche Moeder, dat ik door eigenzinnigheid of dooreen zondigen levenswandel het spoor bijster worde, dat mij Gods Voorzienigheid heeft afgebakend! En zoo mij eenmaal Godswil door de stem zijner plaatsbeklee-ders hier op aarde is kenbaar geworden, o, ondersteun mij dan door uwe moederlijke voorbede, opdat ik over aUe hinderpalen moge zegevieren en God blij hartig en standvastig dienen in den staat, waarin Jezus' Hart verlangt, dat ik mijne zaligheid bewerke! Amen.

O teerbeminde Bruid van God, den H. Geest, van wien alle ware verlichting des verstands afdaalt, o zoete Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, wend U voor mij tot uwen Goddelijken Bruidegom, en ik ben verzekerd, dat mij overvloedig licht zal toevloeien, om mij die kundigheden eigen te maken, welke ik zal behoeven in den staat, waartoe de goede God mij gelieft te roepen. Verkrijg voor mij de genade, dat ik in mijne studiÃ«n niets anders zoeke dan Gods meerder glorie en het heil mijner medemenschen. Verwerf mij een leerzaam hart, den waren geest van ondergeschiktheid aan hen, die zich beijveren mijn geest met nuttige kundigheden te verrijken en mijn hart door echte deugdzaamheid en godsvrucht te vormen.

Moge, naar uw voorbeeld, mijne aangenaamste studie steeds zijn, het Goddelijk Hart van Jezus meer en meer te kennen, en mijn hart aan het zijne meer gelijkvormig te maken. Amen.

Met het volste recht wordt Gij, o medelijdende Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, door Jezus' Bruid begroet met den eervollen titel: âBehoudenis der zieken.quot; â Hierom wend ik mij thans met een onbegrensd vertrouwen tot Ã¼, o minnelijke, o nooit volprezen Sleuteldraagster van Jezus' Hart. Een persoon, die mij dierbaar is, mist den schat der gezondheid, ligt op het bed van smarten uitgestrekt en heeft veel te lijden. O genadige Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, zend een troostengel uit den hoogen Hemel naar de lijdensspondevan uwkind;Gij zijtimmers aan den voet van het Kruis ons aller Moeder geworden. Verlicht zijne smarten, droog zijne tranen af, herstel zijne gebroken krachten, geef uw kind de gezondheid weder door uwe moederlijke voorbede, o Behoudenis der zieken! Is echter de gezondheid den persoon, voor wien wij bidden, niet dienstig ter zaligheid, verwerf hem dan, o liefdevolle Moeder, de genade, om met. voorbeeldig geduld en algeheele beru sting in Gods aanbiddelij ken Wil den lijdenskelk, in vereeniging met

Jezus' bitter lijden, te drinken, opdat elke smartdruppel uit dien beker hem een 'parel te meer worde aan zijne eeuwige gloriekroon in den Hemel. Amen.

Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart om de genade der bekeering voor iemand te verwerven.

Meer dan achttien eeuwen roemen U, o teederhartige Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, als de Toevlucht der zondaren. Hoe vele en hoe schitterende voorbeelden van oprechte bekeering, door uwe machtige voorbede verkregen, heeft de dankbare pen der geschiedenis niet te boek gesteld! Hoe vele bekeeringen zien wij nog dagelijks plaats grijpen door uwe veelvermogende tusschenkomst bij uwen Zoon, o liefdevolle Onze Lieve Vrouw van het H. Hart! Ik kniel alzoo met een onbegrensd vertrouwen vÃ³Ã³ruwen genadetroon neder, o machtige, o goedertieren Maagd, en smeek U met volle aandrift des harten, niette willen gedoogen,datdeongelukkige ziel, voor welke ik U bid, verloren ga. O, spoed U voor haar tot Jezus' medelijdend Hart, doe uit dat fornuis van liefde en licht, door uwe moederlijke voorbede, een

straal, ter verlichting en verwarming, tot haar doordringen, opdat zij haar deernis-waardigen toestand Inzie en, bij zooveel liefde van uwen Zoon, een traan van wederliefde moge schreien. Dan zal er groote vreugde zijn in den Hemel, en ook Jezus' Bruid hier op aarde zal jubelen, als de verloren zoon, uit het land der zonde, naar de vaderlijke woning zal zijn teruggekeerd, om voortaan in Jezus' armen, ja in Jezus' Hart, de rust te vinden, welke het schijngenot dezer wereld wel belooft, maar niet geven kan. O, teerbeminde Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, red de ziel, voor welke uw Jezus gestorven is aan het Kruis en die mi] zoo dierbaar is; red haar, o Hoop der hopÃ¨loozen, en mijne dankbare tong zal uwen lof zingen. Amen.

Gebed van een Kind voor zQne ouders en oversten tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart.

O zoete, o beminnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, hoe hartelijk hebt Gij eens als kind hier op aarde den goeden God voor uwe vrome en dierbare ouders, Joachim en Anna, gebeden! quot;Wat al zegeningen en genaden heeft Jehovah, op uwe

kinderbeden, over dat heilig Echtpaar doen afdalen! â Ik wil uw voorbeeld hierin navolgen, o liefdevolle Onze Lieve Vrouw van het H. Hart; ik wil ook bidden voor mijne ouders en oversten, aan wie ik zooveel verschuldigd ben. Maar om hierin des te beter te slagen, wend ik mij ver-trouwvol tot U, die zooveel vermoogt op het Hart van uwen Goddelijken Zoon. O, spreek bij dat Goddelijk Hart ten beste voor mijne dierbare ouders en oversten, opdat hun uit die peillooze Bron van zegening rijke vergelding toevloeie voorde zorgen en opofferingen, welke zij zich met zooveel toewijding voor mij getroosten. Verwerf hun door uwe machtige tusschenkomst de genade, dat zij hierop aarde steeds naar Gods inzichten wandelen, en hiernamaals de eeuwige kroon der vergelding erlangen in den Hemel. Amen.

Gebed tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, om in het goede tot den dood te volharden.

Van alle kanten, Onze LieveVrouw van hetH. Hart, dreigen ons hier in dit tranendal vele en groote gevaren. De duivel loopt allerwege, als een brullende leeuw,

rondzoekende wien hij zal verslinden; de wereld spant mij overal en te allen tijde verleidende strikken; bovendien draag ik steeds, in mijn eigen bedorven vleesch, een vijand mede, die mij elk oogenblik gevaar doet loopen, den schat der heilig-makende genade te verliezen.

Hoe zal in dien geweldigen en onophou-delijken strijd de zege aan mrjne zijde blijven, zoo Gij, o Hulp der Christenen, zoo Gi], machtige Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, mij niet gestadig helpt! Hoe zal ik op deze holle wereldzee allo klippen gelukkig voorbijvaren en in de eeuwige haven van heil en zaligheid geraken, zoo Gij, o Zeester, mijn huikje niet verlichten geleidt!

Toon dan, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, dat Gij mijne Moeder zijt! Onder uw schild ben ik veilig, heb ik niets te vreezen! Beschut dus uw kind door dat machtig schild, waarop al de pijlen mijner vijanden gebroken worden! Zoo blijf ik op aarde uwen Jezus steeds getrouw, zoo ga ik, onder het uitspreken der zoete namen: âJkzus, Maria, Jozefquot; de poorten dei-eeuwigheid binnen, zoo jubel ik eens voor alle eeuwigheid met U, de Redster mijner ziel, in het Hemelsche Sion! Amen.

O dierbare Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, die bij de instelling van het H. Misoffer mocht tegenwoordig zijn in het laatste Avondmaal, en die aan den voet van het Kruis getuige waart der voltrekking van het bloedig offer des Nieuwen Verbonds, verkrijg voor mij van uwen Goddelijken Zoon de genade, dat ik met een levendig geloof, een vast vertrouwen en eene brandende liefde, met U het onbloedig Ofler der H. Mis moge bijwonen, dat door den Priester, ter verheerlijking Gods, tot heil en zaligheid der strijdende en tot lafenis der lijdende Kerk, den driewerf Heilige zal opgedragen worden.

U uitgezien, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, als naar de Beloofde in het Paradijs, die den kop van het helsche serpent moest verpletten. â Looft den Heer, Gij alle volken; want de lang verwachte Maagd heeft Emmanuel gebaard, die den dood overwonnen heeft! Door Hem zijn onze boeien gebroken, is de aarde met den Hemel verzoend. Aleluja! Aleluja! Eere zij den Vader, den Zoon en den H. Geest, gelijk het was in den beginne en nu, en altoos, en in de eeuwen dei-eeuwen. Amen.

Herhaaldelijk verzuchten wij met den Priester om ontferming, o Heer! Neen, wij zullen niet afgewezen worden, en zeker erlangen wij barmhartigheid, omdat Onze Lieve Vrouw van het H. Hart met ons en voor ons om erbarming smeekt, en Gij, o liefdevolle Heiland, niets aan uwe Moeder kunt weigeren.

Hoe liefelijk klonk U eens. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, het verrukkelijk lied der Hemelsche Geesten in Bethlehems

velden, waardoor zij Jehovah eer en den menschen van goeden wil vrede toezongen! Verwerf ons de genade, dat wij steeds in al ons doen en laten Gods meerder eer en glorie zoeken, en ons zoetste streven zij, de uitbreiding van zijn Kijk hier op aarde voortdurend bevorderlijk te wezen. Zoo zullen wij onzen goeden wil toonen en deelachtig worden aan den vrede, welken ons door de Kngelen in den schoonsten der nachten is toegezegd.

Met recht worden op U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, door Jezus' Bruid de woorden toegepast: âDie mij zalgevon-den hebben, zal het leven vinden en heil scheppen van den Heerquot;. Immers, die U vindt, o liefdevolle Moeder, vindt ook uwen Jezus, en die Jezus vindt, vindt alles voor tijd en eeuwigheid. Toen de herders en de Wijzen uit het Oosten U vonden, dierbare Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, vonden zij ook Jezus. Zij zijn alzoo door U tot Jezus gekomen, Gij hebt hun Jezus doen kennen. O mogen ook wij steeds door U tot Jezus geraken, mogen wij gestadig U vinden Ã©n door U Jezus, dan zijn wij rijk genoeg, dan verlangen wij niets meer! â

Vele dochters hebben zich schatten vergaderd; Gij echter, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, hebt ze allen overtroffen! Aleluja!

Het schoonste woord dat in het Evangelie van U, tot onze onderrichting, staat opgeteekend, is zeker het: âMij geschiede naar uw woord!quot; â O, moge deze jubeltoon van geheele berusting in Gods wil ook mij steeds van hart en lippen vloeien in al de wisselvalligheden dezes levens, om het even of de Heer mij dorheid of zoetheid in zijnen dienst, vÃ³Ã³r of tegenspoed, vreugde of droefheid, ziekte of gezondheid overzendt! Moge ik in dezen jubeltoon altoos kracht vinden, moge hij mijn dierbaarste leus blijven, ook dan, als mijn levenspad slechts met doornen beplant is, en ik geen enkele vreugdebloem op mijne baan ontmoet! Zoo zal ik, beminnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, mij den schoonsten levensregel van het Evangelie benuttigen en Jezus navolgen, die in het Hofje van Gethsemani de woorden herhaalde: âNiet mijn, maar uw ivil geschiede!quot; â

Het geloof, die heerlijke gave Gods, welke mij bij de toediening van het H. Doopsel is ingestort, is mijn groofste schat hier op aarde, o liefdevolle Onze LieveVrouw van hetH.Hart. Ik vertrouw alzoo dezen mijnen schat aan U toe. Duld niet, dat de verpestende adem van onverschilligheid en ongeloof mijne kostbare ziel vergiftige, maar verkrijg voor mij de genade, dat mijn geloof steeds aangroeie en verlevendigd worde, en dat het zich ook openbare door goede werken en een den Heere behagelijk leven.

De opdracht van het brood en den wijn, welke weldra zullen veranderd worden in het Lichaam en Bloed van uwen Godde-lijken Zoon, herinnert mij, o Lieve Vrouw van het H. Hart, aan het offer, dat van mij gevergd wordt, om aan uwen Jezus te behagen. Het liefdewoord van zijn minnelijk Hart: âKind, schenk mij uio hartquot;, klinkt mij liefelijk in het oor, en volgaarne wil ik dit offer met dat des Priesters vereenigen. Het moet echter een vermorzeld en ootmoedig hart wezen, om niet door

den Heer versmaad te worden. Verkrijg derhalve, o Hemelsche Moeder, voor uw kind een dusdanig hart, opdat ik rijkelijk moge deelen in de genadegaven, welke aan het godvruchtig bijwonen van het H. Misoffer verbonden zijn, en mijn hart een voortdurend aangenaam brandoffer worde in de oogen des Heeren.

De Priester keert zich tot ons, met de dringende uitnoodiging om vurig te bidden. Leer Gij ons dus bidden, o minnelijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart; help ons, om vurige gebeden hemelwaarts te stieren; bid met ons, opdat onze verzuchtingen, als welriekende wierook, tot den troon van den God van liefde mogen doordringen, en de Hemelsche Vader met welgevallen op ons neerzie.

Nogmaals en met nog meer aandrang wekt ons de Priester tot bidden op. En wij geven hem ten antwoord, dat wij onze harten van de aarde ten Hemel verheven hebben. Moge uw heilig voorbeeld, moge uwe veelvermogende voorbede, o nooit

volprezen Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, ons meer en meer losmaken van de gehechtheid aan het aardsche en vergankelijke en ons vervullen met verlangen naar het hemelsche! Zoo zullen wij hier reeds de echo van het lied der Engelen opvangen en met de hemelsche Geesten instemmende, het âHeilig, Heilig, Heiligquot; op waardige wijze over het aardrijk doen schallen.

Wij hooren den Priester niet meer, hij is in stille gebeden verzonken. Hii bidt voor de Kerk, voor haar zichtbaar Opperhoofd, den Paus van Rome, voor onzen Bisschop, voor allen die het H. Katholiek geloof belijden. Ondersteun, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, dit priesterlijk gebed, dat namens Jezus' Bruid ten Hemel wordt gestierd. Bid voor den Priester, opdat hij waardiglijk de bediening ver-vuile, welke de macht der hemelsche Geesten te boven gaat. Bid ook voor ons, die reikhalzend uitzien naar de komst van uwen Goddelijken Zoon in ons midden, en voor de levenden, die ons vooral dierbaar zijn, inzonderheid voor.....

begeerte, waarmede Gij, Onze LieveVrouw van het H. Hart, naar de komst van den Messias verlangdet! O, had ik op dit oogenblik iets van uw geloof en uwe liefde! Kom, Jezus, kom! Daal neder in de handen uws Dienaars! Wij knielen eerbiedig neder, om U, o lang verwachte quot;Verlosser, te aanbidden.

'k Aanbid godvruchtig U, o diep ver-boi'gen God, o Heilig Hemelbrood, o Bron van 't hoogst

'k Aanbid U, dierbaar Bloed, gevloeid uit Jezus' wonden, Op 't smartbed van het kruis, tot delging onzer zonden!

Wij werpen ons op dit zegenrijk oogenblik met U, o Hemelsche Moeder, o liefderijke Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, aan de voeten van het Lam neder, dat wegneemt de zonden der wereld. Andermaal smaakt Gij de zoete, de onuitsprekelijke moederweelde, welke U verrukte,

loen Gij, raet uwen kuischen Bruidegom, in Bethlehems stal, het Kindje Jezus mocht aanbidden. O, dat de gloed uwer liefde mij verwarme, opdat ook mijn hart voortaan alleen voor Jezus kloppe, en alle aardsche liefde er voor eeuwig uitgesloten blijve! Mogen ook de zielen in 't Vagevuur, inzonderheid....., aan de heilzame

uitwerkselen van dit onbloedig Offer dei-Nieuwe Wet deelachtig worden; moge spoedig voor die arme zielen het verlossingsuur slaan, mogen zij weldra, aan uwe moederhand, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, opvliegen tot Hem, naar wien zij gestadig verlangen, gelijk een dorstend hert naar heldere waterbronnen!

Te dien einde aanroepen wij U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, door het U zoo dierbaar schietgebedje herhaaldelijk van onze lippen te doen vloeien: âOnze Lieve Vrouw van het II. Hart, bid voor ons!quot;

Het gebed des Heeren, het waardigste, het verhevenste, het zinrijkste aller gebeden, vloeide ook U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, vaakmalen van hart en lippen, als Gij U in de stille eenzaamheid met uwen Schepper onderhieldt.

Verkrijg voor mij de genade, o Sleuteldraagster van Jezus' aanbiddelijk Hart, dat ik den zin van dit âGebed der gebedenquot; meer en meer vatte, de heilzame wenken, die er in liggen opgesloten, in toepassing brenge, en geen dag miins levens late voorbijgaan, zonder herhaaldelijk het âOnze Vaderquot; te hebben gebeden. Maar ook nog orn eene andere genade wend Ik mij tot uwe machtige voorspraak: verwerf voor mij de gunst, dat ik, na het âOnze Vaderquot;, het meest genoegen smaak in het bidden van het âWees gegroetquot;, waarin Gij, o Smeekende Almacht, zoo volheerlijk geprezen, op zoo waardige wijze aangeroepen wordt.

Tot driemalen toe richt zich de Priester in nederige houding tot bet Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld, en smeekt hij dat vlekkelooze Lam om ontferming en vrede. Ook wij bidden door uwe voorspraak. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, om ontferming en vrede. O, als Gij slechts voor ons ten beste spreekt, o Esther van het Nieuwe Verbond, dan zal zich Jezus zeker over ons ontfermen, en zal ons gewis uit zijn

Diep [buigt zich de Priester voor mijn God en Schepper, dien hij weldra in zijne ziel door de H. Communie zal mogen ontvangen. O, ware het ook mij op dit oogen-blik vergund, mij te verzadigen aan het Hemelsche Manna, dat alle zoetheid in zich bevat! Maar ik ben hiertoe thans niet waardig. Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, doch smeek U met zoete aandrift des harten, dat Gij voor uw onwaardig kind de gunst verwervet, dat het zich spoedig, na eene goede voorbereiding, aan de Bron van alle heil moge laven, en zich thans reeds, vol van heilig verlangen, op geestelijke wijze met uwen Jezus ver-eenige.

Heer, ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt, maar spreek slechts Ã©en woord, en mijne ziel zal gezond worden! (Driemaal).

O minnelijke Moeder, o zoete Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, smeek uwen God-delijken Zoon voor mij, dat mij niets ter wereld meer scheide van uwen Jezus, den Bruidegom mijner ziel! Hoe zoet zijn zijne tabernakelen! Een enkel oogenbiik in het bijzijn van uwen Jezus overtreft alle genoegens dezer aarde!

Mijne ziel maakt groot den Heer, en mijn geest is van vreugde opgesprongen in God, mijn heil. Aleluja! Aleluja!

O Schatbewaarster van Jezus' nooit volprezen Hart, draag uwe zoete moederbeden voor ons, uwe kinderen, op, ten einde het H. Misoffer, dat wij weÃªr hebben mogen bijwonen, bestendige vruchten van zaligheid in ons voortbrenge. Amen.

Moge, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, de zegen van den drieÃ«enigen God, met Wien Gij zoo nauw, zoo innig verbonden zijt, in vollen overvloed op ons allen neerdalen!

In den H. Joannes hebt Gij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, onder de smart-armen van het Kruis, ons allen als kinderen aangenomen. O, mogen wij ons steeds, naar het voorbeeld van den lieveling van Jezus' Hart, deze onwaardeerbare gunst, dat wij uwe kinderen zijn, door een godvruchtigen levenswandel waardig betoenen!

Betuig Gij, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, namens ons, innigen dank aan Jezus' Goddelijk Hart, voor al de zegeningen en genaden, welke ons tijdens het H. Misoffer uit die peillooze Bron van ontferming zijn toegevloeid. Verkrijg ons tevens de genade, dat wij die schatten zorgvuldig mogen bewaren en ze nimmer door de zonde verliezen! Amen.

Daar ik weet, dat de oefening van den H. Kruisweg een krachtig middel is, om mijne ziel met afschuw voor de zonde en met liefde tot Jezus te vervullen, kom ik U, Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, recht kinderlijk verzoeken, mij op dezen lijdensweg, welken Gij zoo dikwijls hierop aarde betreden hebt, goedgunstig te willen vergezellen. Verkrijg mij, o Moeder, de genade, dat ik mijne zonden, die uwen Jezus zooveel hebben doen lijden, door zoete tranen van leedwezen moge bewee-nen, opdat ik, meer en meer gezuiverd, in liefde toeneme tot mijnen Heiland, en de aflaten, welke aan deze oefening verbonden zijn, verdiene, zoowel voor mij, als voor de geloovige zielen in het Vagevuur. Amen.

Jezus, de onschuldige Jezus, die gekomen was om te zoeken en zalig te maken, watverloren was, Jezus, die rondging al weldoende en niemand ooit eenig leed had aangedaan, werd ter dood veroordeeld door hen, wien Hij zoo gaarne het leven der genade zou hebben geschonken. Kalm en nederig hoort Jezus zijn doodvonnis uitspreken. O, wat eene schoone les voor mij, als de menschen mij verkeerd en onrechtvaardig beoordeelen, als mijne beste bedoelingen liefdeloos uitgelegd en met ondank vergolden worden! O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik voortaan nederig en kalm blijve, als de wereld mij onrechtvaardig beoordeelt. Amen.

Met wat een heilig zielsverlangen neemt de liefdevolle Jezus, ter redding van het zondige menschdom, den zwaren kruisbalk op zijne doorwonde schouders! Geen klacht komt over zijne lippen, maar zijn blik, ten Hemel geheven, zegt ons welsprekend, dat het zijn grootste behagen is, den wil zijns Hemelschen Vaders te volbrengen. O moge ook ik, zoo al niet met verlangen, dan toch ten minste met berusting in Gods vaderlijken wil, de kruisjes opnemen, waarmede dit dal van tranen beplant is!

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik zonder morren de kruisjes aanvaarde, welke Gods Vaderhand mij toereikt. Amen.

Jezus, de God van sterkte, valt hier machteloos ter aarde neder. O, wat een geheim van liefde, wat een afgrond van ontferming, dien zelfs de hoogste onder de hemelsche Geesten niet vermogen te peilen! Jezus, het Eeuwig Woord des Vaders, de Bron van alle kracht en sterkte, valt hier voor mij, zwakken en ellendigen mensch, als in bezwijming, opdat ik den moed niet zou laten zinken, als ik soms onder de felheid der kruisjes bezwijk, of, na de beste voornemens, in mijne vorige ongetrouwheden herval.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik niet moedeloos worde, wanneer ik onder de kruisjes bezwijk of het ongeluk heb in mijne fouten en gebreken te hervallen. Amen.

Jezus, de liefderijke Heiland, wil op zijn lijdensweg zijne dierbare Moeder ontmoeten, om ons te leeren, dat wij in lijden en kommer troost en opbeuring moeten gaan zoeken bij Maria, de Troosteres der bedrukten, die, als Koningin der Martelaren, weet, wat lijden is, en, als LieveVrouw van Jezus' minlijk Hart, niets vuriger verlangt, dan harteleed te verzachten en balsem van troost in lijdende zielen te storten.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik, wanneer lijden mijn deel is, steeds tot U mijn toevlucht neme, die zoo gaarne uit het Goddelijk Hart uws Zoons troost en opbeuring over uwe lijdende kinderen doet neÃªr-vloeien. Amen.

Hoewel Simon gedwongen moest worden, Jezus het Kruis te helpen dragen, was toch die hulp voor hem en zijn huisgezin een rijke bron van overvloedigen zegen. Welke schatten van zegen moeten dan niet verbonden zijn aan de gretige hulpbetooning, die wij Jezus bieden , door met offervaardige liefde onze lijdende broeders en zusters de kruisen te helpen dragen, die hun zoo zwaar op de schouders drukken! Immers, Jezus-zelf zegt het ons: âWat gij aan de minsten der mijnen gedaan hebt, dat hebt gij aan Mij gedaan.quot;

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik voortaan mijnen lijdenden Heiland gewillig het Kruis helpÃ© dragen, door het lot mijner lijdende broeders en zusters, met woord en daad, uit al mijn vermogen te verzachten. Amen.

Deze heilige vrouw baant zich een weg door de menigte, om haren liefdevollen Meester van dienst te kunnen zijn. O, met wat liefde en eerbied droogt zij het met bloed en stof overdekte aangezicht van Jezus af! En voor dezen dienst wordt zij in 't bezit gesteld van zijne gelaatstrekken, welke in haar doek staan afgedrukt. Zoo kunnen ook wij Jezus' aangezicht zuiveren, door de zieken op hun lijdensbed bij te staan en hiervoor onze gemakzucht gaarne ten offer te brengen. Zoo zullen ook Jezus' gelaatstrekken in ons hart worden geprent, en wij ons aÂ£.n dit Goddelijk Toonbeeld meer gelijkvormig maken.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart bid voor mij, opdat ik gaarne de zieken bezoeke, hen trooste en opbeure, en alzoo

Jezus, onze liefdevolle Heiland, wil aan de poort van Jerusalem, welke de Oordeelspoort heette, voor de tweede maal onder het Kruis vallen, om ons te herinneren, dat wij, willen wij eenmaal een genadig oordeel ondervinden, ons niet mogen verheffen, maar, naar zijn voorbeeld, zachtmoedig en ootmoedig van harte moeten wezen. Ja zelfs hier op aarde is aan deze twee deugden als loon toegezegd de ware vrede der ziel, die alle genoegens dezer wereld ver in genot overtreft.

leere, zachtmoedig en ootmoedig van harte te zijn, en alzoo de ware rust mijner ziel moge vinden op aarde en zonder vrees eenmaal de oordeelspoort binnentrede. Amen.

âWeent niet over Mij, maar over u-zelven en over uwe kinderen.quot; Deze woorden vloeiden van de liefdevolle lippen van Jezus, onzen Goddelijken Meester, om ons te leeren, dat de tranen over onze eigen zonden en over die van anderen de echte parelen zijn, die wij zijn Goddelijk Hart als geschenk moeten aanbieden. Aan zulk weenen is ook voor ons ware troost verbonden, want zulke tranen vervullen onze ziel met het zoetste vertrouwen, dat de

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik de gave van tranen erlange over mijne eigen zonden en over die van anderen. Amen.

Aan den voet van den Kalvarieberg gekomen, wil Jezus voor den derden keer ter aarde nedervallen, om ons de groote waarheid in 't geheugen te roepen, dat het Eijk der hemelen geweld lijdt, en slechts de geweldigen het innemen. Niet met een halven wil, niet met halfslachtigheid, niet met een geest, verdeeld tusschen God en de wereld, klimt men den berg van heil

op, maar eene offervaardige, Gode geheel toegewijde stemming geeft aan onze ziel vleugels, om over den lijdensberg naar het eeuwige Thabor te vliegen.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik met grootmoedige offervaardigheid Jezus op zijn lijdensweg volge en alzoo eenmaal in zijne glorie deele. Amen.

Om onze gehechtheid aan hetaardsche en onze al te groote zinnelijkheid, bij het gebruik van spijs en drank, wil Jezus ontkleed en met gal gelaafd worden. Zoo geeft ons Jezus, vooraleer Hij aan het kruis geklonken werd, nog eene gewichtige les, dat wij ons moeten losmaken van

de gehechtheid aan de schepselen en onze zinnelijke neigingen besnoeien, willen wij op waardige wijze Hem, met zijne Moeder, aan den voet van het Kruis gezelschap houden.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik der wereld meer en meer afsterve, en mijne zoetste spijs zij, den wil te volbrengen van mijn Vader, die in den Hemel is.

Zoo wordt dan Jezus, het onschuldige Lam, aan het smartbed des kruises met plompe nagels vastgeklonken, om de zonden der wereld weg te nemen. In handen, in voeten, in alle ledematen wil de

minnelijke Heiland naraeiooze smarten lijden, omdat de zondige mensch al zijne ledematen misbruikt heeft, die hij slechts moest aanwenden tot meerder eer en glorie van Zijn Vader.

O zonde,nu begrijp ik, hoe afschuwelijk gij zijt in de oogen van den driewerf Heiligen God! Iedere hamerslag, die de wreede nagels door de handen en voeten van mijn Jezus drijft, roept mij luider toe, dan de geopende afgrond der hel het zou vermogen, dat de zonde het grootste, het eenige kwaad is hier op aarde.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat in mij de afschuw van de zonde steeds aangroeie, welke uwen en mijnen Jezus zoo vreeselijk heeft doen lijden. Amen.

Vooraleer te sterven, wil de liefdevolle Verlosser, die in het laatste Avondmaal reeds Zich-zelven aan ons gegeven heeft, ons het dierbaarste schenken, wat Hij op aarde bezit, namelijk zijne moeder. âVrouw, ziedaar uw zoon! Zoon, ziedaar uwe Moeder!quot; Zoo uitte Jezus' liefdevol Hart, dorstend naar het heil der zielen, zijn laatsten wil.

Zoo ontvingen wij van den stervenden Heiland bij testament Maria tot Moeder. O liefdewoord der liefdewoorden! O geheim van ontferming! O bron van zegen en genaden!

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik steeds door woord en daad toone, hoezeer ik het voorrecht op prijs stel, U tot Moeder te bezitten. Amen.

Welke pen is in staat de zee van smarten te beschrijven, waarin Maria's liefdevol Hart gedompeld is, nu zij haren Jezus dood in hare armen ontvangt! En toch richt de droevige Moeder geen enkel verwijt tot de wreedaards, die haren Jezus aan het kruis klonken. O! wat eene schoo-ne les voor mij! Dus mag ook ik, kind van Maria, hun geen bittere verwijtingen doen, die mij leed of nadeel berokkend hebben, maar moet ik, naar haar voorbeeld, vurige gebeden voor hen ten Hemel stieren.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik mijne vijanden van harte beminne en voor hen vuriglijk bidde. Amen.

De begrafenis van Jezus doet mij denken, dat ook mijn lichaam eenmaal naar het kerkhof zal gedragen worden. Maar zal mijne ziel dan in den schoot van Abraham, in het Hemelsche Sion jubelen? Ziehier eene vraag, die mij gedurig moest bezig houden,en welke ik toch, helaas! als mijn Engel-Bewaarder ze ingeeft, niet zelden uit mijn geest zoek te verwijderen.

Voortaan wil ik mij dikwijls deze vraag stellen, om mij hierdoor meer en meer aan het vergankelijke dezer wereld, aan het onvergankelijke van den Hemel te doen denken.

O Maria, Lieve Vrouw van Jezus' Hart, bid voor mij, opdat ik dikwijls denke aan het lot, dat mij na den dood wacht. Amen.

Zoo heb ik dan in uw gezelschap, Onze Lieve Vrouw van het. H. Hart, de oefening van den H. Kruisweg gedaan. Dank uwen liefdevollen Zoon, namens uw onwaardig kind, voor de vele goede gedachten en gevoelens, welke, als zoovele liefdestralen, op uwe voorbede, uit zijn Goddelijk Hart, in mijn arm en ellendig hart zijn doorgedrongen. Verkrijg voor mij de genade, dat ik de heilzame voornemens, die mij Jezus' Hart heeft doen nemen, getrouw ten uitvoer legge, dat ik voortaan de zonden en de gevaarlijke gelegenheden schuwe en mij niet hart en ziel toelegge op de beoefening der deugden, waarin uw Zoon en Gij mij zijt voorgegaan. Zoo zal ik hier op aarde op mijn lijdensweg door U getroost en gesterkt worden en eenmaal het lied der overwinning metU mogen zingen in het Hemelsche Sion. Amen.

Onze Vader. Wees gegroet. Glorie zij den Vader, enz. (eenmaal, ter intentie van Z. H. den Paus van Rome.)

De Dageraad van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart De Hoop der hopeloozen . . . . De Eerste Triomf van Onze Lieve Vrouw van

De Koninklijke Kroon van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart ..... Pauselijke Breve . . . . . De Kinderkrans van Onze Lieve Vrouw van het.

Een Bezoek in den Hemel .... Een Jaarfeest te Sittard .... Dood van Mgr. Pared is .... De ware Kindervriend ..... Edelmoedigheid van Onze Lieve Vrouw van het

Gods Zegen over de Kleinen .... Gebedsverhooringen ..... Het Beeld van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart Onze Lieve Vrouw van het H. Hart teMaeseyck Bedevaarten . . ...

Lof en dank aan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart Gouden Priester-JubilÃ© van Z. D. H. Mgr. F. A. H. Boermans, Bisschop van Roermond, Hoofdbestuurder der Aartsbroederschap .

BLZ. 0 13 1G

90 95

97 100 104 109 112

114 11G 121 123 127 130 134

13G

Een gelukkige Vader . . â¢ â¢ â¢ Heb dank, lieve Moeder! .... Het Maria-Park ...â¢â¢â¢ Aan de lezers ....â¢â¢ Jubeljaar 1893 ...â¢â¢â¢ Een heerlijke dag , . . â¢ â¢ 23 Januari ...â¢â¢â¢ 12 en 18 Juni ....â¢â¢ Leo XIII, de Paus van Maria.

Leo XIH en de Kinderkrans . . . . Eene merkwaardige en kostbare Gedenksteen Een Waarborg voor de Eeuwigheid .

H. Hart en tot de Zelateurs en Zelatricen Nog twee bijzondere gunsten, door Onze Lieve

H. Hart, vereerd in hare Baziliek te Sittard Oefeningen gedurende de week ter eere van Onze

Lieve Vrouw van het H. Hart Litanie tot. Onze Lieve Vrouw van liet H. Hart . Het Memorare van O. L. Vrouw van het H. Hart De kleine Rozenkrans ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart .... Akte van Toewijding aan O. L. Vrouw van het

Negendaagsche Oefening ter eere van O. L. Vrouw van het H. Hart . . . . . Toewijding van een Klein Kind aan Onze Lieve Vrouw van het H. Hart

het 11. Hart in moeielijke omstandigheden . 237 Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart, voor Haar

Genadetroon in Hare Baziliek te Sittard . 238 Gebed vÃ³Ã³r de Biecht tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart ...... 239

het H. Hart . . . â¢ . .240 Gebed voorde H. Communie tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart ..... 241

Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart, om door Haar 's morgens de werkzaamheden van den dag aan Jezus op te dragen . . . 244 Gebed om zich des avonds door O. L. Vr. van het H. Hart eene veilige schuilplaats in Jezus' Hart te verzekeren ...... 245

Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart voor een zieke . 248 Gebed tot O. L. Vr. van het H. Hart om de genade

der bekeering voor iemand te verwerven . 249 Gebed van een Kind voor zijne ouders en oversten

tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart . . 250 Gebed tot Onze Lieve Vrouw van het H. Hart, om

In gezelschap van O. L. Vr. van hot H. Hart, Oefening van den H. Kruisweg . . . 2(56

De Aartsbroederschap ter eere van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart telt onder hare leden :

Z. H. PAUS LEO XIII, die reeds als kardinaal deze schoone devotie krachtdadig heeft bevorderd. Ook telt zij onder hare leden Z. D. H. Mgr. F. A. H. BOERMANS, Bisschop van Roermond, die er tevens Hoofdbestuurder van is, en zijne hooge goedkeuring heeft geschonken aan de werkjes der Aartsbroederschap, welke goedkeuring ook verleend is door: Z. D. H. den Aartsbisschop van Utrecht. â â â den Bisschop van Haarlem. ?) Â» Â» den Bisschop van s-Bosch. â â â den Bisschop van Breda. â â â den Aartsbisschop van Mechelen. ,, â â den Aartsbiss. v. Westminster. â â â den Aartsbisschop van Keulen. â â â den Aartsbisschop van Sirace.