Sr. /ftl -Zr /7

DE GRIEVEN

TEGEN HET

7 lCt, Miaii KfflSamp;Cmiité

BIJEENVERZAMELD EN TOEGELICHT

A. G. V VAN DER SCHOOREN.

Arnhem, .]. VOLTELEN. 1889.

DE GRIEVEN

TEGEN HET

t issonrl, Kisas-Hé

BIJEENVERZAMELD EN TOEGELICHT

DOOR

G. V. VAN DER SCHOOREN

Onder de Amerikaansche Spoorwegondernemingea die aan de daarbij belanghebbenden in ons land herhaaldelijk teleurstelling en aanzienlijke verliezen hebben opgeleverd, komt zonder twijfel eene voorname plaats toe aan de Missouri, Kansas amp; Texas Spoorwegmaatschappij.

Werd reeds in December 1873 de rentebetaling op de obligation gestaakt, om eerst vele jaren later tot het volle bedrag te worden hervat, sedert Juni '1888 worden de coupons wederom niet gehonoreerd. En nu evenals destijds blijkt het hoogst moeielijk te zijn cene schuldregeling te ontwerpen, die voor alle rechthebbenden als aannemelijk kan worden beschouwd.

Op z chzelf behoeft het geen bevreemding te wekken dat hetgeen in 187G aan mannen als Aug. Belmont, J. P. Morgan en L. H. Meijer niet mocht gelukken, ook thans met groote moeielijkheden gepaard gaat, in die mate zelfs dat men aan geen der tot nu toe bekende plannen succes kan voorspellen. liet is alleen de vraag of de weinige ingenomenheid met hetgeen is voorgesteld wellicht daaruit voortspruit, dat niet alle bij de zaak betrokken belangen gelijkelijk naar eisch worden behartigd. Die vraag verdient naar mijne overtuiging eene bevestigende beantwoording, en daar het voor de belanghebbenden, die reden mochten hebben zich over hunne lasthebbers te beklagen, raadzaam is dat zij in de gelegenheid worden gesteld zich een eigen oordeel te vormen over hetgeen ten hunnen behoeve kan en moet worden gedaan, heb ik gemeend geen overtollig werk te verrichten door in het volgende zooveel mogelijk de bouwstoffen bijeen te brengen, waarop een zoodanig oordeel kan worden gegrond.

Tot dat einde is het noodig een kort historisch overzicht te doen voorafgaan.

De lijn die bekend staat als Union Paciüc Southern Branch maakt thans geen deel uit van dé hoofdlijn der maatschappij, maar zij is niettemin te beschouwen als de stamlijn, waaruit geleidelijk het tegenwoordige spoorwegnet der Missouri, Kansas amp; Texas, omvattende meer dan 1G00 mijlen spoorweg, is ontstaan. In Juni 1809 werden de i) pGts. obligatiën Union Pacific Southern Branch ter beurze te Amsterdam geïntroduceerd; hetzelfde geschiedde in Mei 1871 met de 7 pCts. eerste geconsolideerde hypoiheek-obligatiën Missouri, Kansas amp; Texas Spoorwegmaatschappij. De coupons per 1 Januari resp. 1 Februari 1874 dezer obligatiën werden echter reeds onbetaald gelaten, en het duurde tot 1870 alvorens de betaling kon worden hervat, en toen ook nog maar gedeeltelijk in geld, en voor het overige in scrip, verwisselbaar in incomebonds. De coupons van Februari resp. Juli 1880 waren de eerste die weder ten volle in geld werden betaald. In December 1880 waren ook alle achterstallige bedragen aangezuiverd en werd het beheer overgedragen aan het bestuur der Maatschappij, waarin Jay Gould en Russell Sage zich intusschen een overwegenden invloed hadden verzekerd. Tot zoolang, — te weten van Mei 1870 tot ultimo 1880 — was het beheer namelijk opgedragen aan den trustee voor de houders van 7 pCts. geconsolideerde obligatiën, zijnde de Union Trust Company te New-York. De détails der hier bedoelde schuldregeling laat ik rusten, als voor het tegenwoordige van geen belang.

Sedert 1880 volgden er eenige rustige jaren voor de obligatiehouders, en werden er zelfs maatregelen genomen die konden doen vermoeden dat het bestuur van het toekomstige opbrengstvermogen der lijnen groote verwachtingen koesterde. Anders toch zou het onbegrijpelijk zijn geweest dat men in 1883 aan de houders

5

van 6 pCts. inkomsten-obligatiën de verwisseling voorstelde in 5 pCts. algemeens hypotheekobligatiön, dollar voor dollar. Die afkeurenswaardige maatregel, waardoor verplichte voor facultatieve rentebetaling in de plaats werd gesteld, is, als eene der voorname oorzaken der tegenwoord'ge déconfiture te beschouwen. Vaa 27 November 1883 af werd de gelegenheid opengesteld tot de bedoelde verwisseling ten kantore der Maatschappij tot beheer van het Administratiekantoor van Amerikaansche fondsen, opgericht door Browes amp; Gosman, ten Have amp; Van Essen en Jarman 8c Zoonen.

De algemeene hypotheekacte waartoe tie nieuweGpCts. obligatiën behoorden, liet de uitgifte van $ 10.000.000 obligatiën van lagere rente dan 0 pCt. onder die hypotheek toe, met het uitsluitende doel om daarin de income-bords te verwisselen. De overige onder die hypotheek uitgegeven obligatiën dragen G pCt. rente.

Uit die bepaling der hypotheekacte van 1880 is het duidelijk dat de verwisseling reeds in het plan lag, op een oogenblik toen de mogelijkheid nog was uitgesloten om de vaste rente uit de inkomsten te bestrijden. Maar zij die van het plan hebben geweten, hebben door aankoop van incomebonds destijds, later eene kapitale winst kunnen maken, en het vooruitzicht op het incasseeren vati die winst heeft naar alle waarschijnlijkheid veel schuld aan een maatregel, die door geen enkel deugdelijk spoorwegbeheerder zal worden goedgekeurd of verdedigd.

Nevens deze zijn er echter nog andere omstandigheden die ongunstig op den financiëelen toestand der maat-schaijpij hebben ingewerkt, voornamenlijk de belangrijke uitbreiding der Texas-lijnen, die tot dusver slecht hebben gerendeerd. Dat ook de controle over den Inter-nationel amp; Great Northarn in die richting heeft medegewerkt, komt duidelijk uit als men de manipulatie van 1880 nagaat, toen de in komsten rekening der Missouri, Kansas amp; Texas op eenmaal werd belast met een bedrag van $ 934.085, wegens délicitten op de exploitatie van den International gedurende de laatste jaren.

6

De meer directe aanleiding (opzettelijk zeg ik niet: oorzaak) tot het in gebreke blijven der maatschappij zal men echter vermoedelijk hebben te zoeken in eene omstandigheid, die zich in het najaar van 1880 voordeed.

Voor de uitbreiding van het spoorwegnet en voor vermeerdering van het rollende materieel zijn toen achtereenvolgens verschillende bedragen aan G pCts. alge-meene hypotheekobligatiën vast overgenomen door Lon-densche en Amsterdamsche bankiers, te zamen ongeveer $ 3.8OU.OOO nominaal, en daar de plaatsing daarvan, bepaaldelijk hier te lande, grootendeels is mislukt, zijn die bankiers groote houders van, — en dus groote belanghebbenden bij die ü pCts. obligatiën gebleven.

De Vereeniging voor den Erfectenhandel eischt voor de opneming in de noteering dat er in het fonds waarvoor die aangevraagd wordt, reëele handel ter beurze blijke te bestaan, en daarin is klaarblijkelijk de reden te zoeken waarom de obligatiën niet officieel genoteerd werden.

Opmerkelijk is het nu hoe in het najaar van 1887, toen er van staking der rentebetaling nog geen sprake was, tegen de maatschappij werd te velde getrokken. Het was alsof algemeen de verontwaardiging zich lucht moest maken tegen het Gouldbestuur, dat toch in 1880 evengoed in functie was, en de opmerkzame toeschouwers, die zich niet zoo gemakkelijk laten opwinden, verheelden zich niet dat men hier te doen had met behendige manoeuvres, zonder dat het mogelijk was te ontwaren van wie ze uitgingen. Ook thans is dat nog niet duidelijk, hoewel de meening dat Gould en Sage het plan de campagne van te voren zouden hebben gekend en goedgekeurd, mij onwaarschijnlijk voorkomt.

Zóó weinig was men aanvankelijk geneigd aan de ongunstige geruchten geloot te slaan, dat het Bestuur der Vereeniging voor den Effectenhandel een zeer bijzonderen maatregel nam, daarin bestaande, dat aan de directie der maatschappij in October 1887 per draad

7

inlichtingen werden gevraagd, in antwoord waarop de Secretaris het volgende seinde;

))De loopende geruchten zijn ongegrond. De Maat-«schappij heeft geen vlottende schuld De interest, die »iii December vervalt, zal ongetwijfeld worden voldaan.quot;

Die interest werd ook werkelijk betaald. Maar de aanvallers lieten niet af, en reeds den 7 December kwam bij het bestuur der Vereeniging voor den Effectenhandel eene door 30 firma's geteekende missive in, strekkende om te verzoeken tot benoeming van een Comité, ter behartiging der belangen van de Nederlandsche aandeelhouders- Tengevolge daarvan werd op den 1- daaraanvolgende eene bijeenkomst gehouden van aandeelhouders; men kan thans niet zonder een glimlach om de lippen, het woorden-tournooi volgen, dat bij die gelegenheid ten beste werd gegeven!

Het is een feit dat de rente op de algemeene hypotheekschuld nooit uit de inkomsten der maatschappij ten volle bestreden is kunnen worden. De Gould-partij moest dus jaarlijks daaraan bijpassen, en wel in meerdere mate nu de ontvangsten beduidend terugliepen. Het is de vraag of zij daarmede in het belang der controle van den Missouri Pacilic niettemin zou zijn voortgegaan zonder de Arnsterdamsche, kunstmatig opgewekte en aangewakkerde beweging. Dat ze er onder de bestaande omstandigheden niet toe overging, is in allen gevalle begrijpelijk genoeg.

In de bedoelde vergadering werd een Comité benoemd, en tot de gekozen leden behoorde ook de heer A. C. Wertheim, die echter de benoeming niet aannam. In het Vereenigd Bezit Wenheim amp; Gompertz, Westendorp amp; Co. en F. W. Gewei bevinden zich als onderpand voor de eerste serie: obligatiën Union Pacific Southern Branch, en als onderpand voor de tweede serie: G pCts. algemeene hypotheekobligatiën. Daar nu het belang van obligatie- en aandeelhouders in den regel niet hetzelfde is ingeval van déconfiture, kon de heer Wertheim inderdaad niet anders handelen. Nadat de

8

couponbetalingen in den zomer van 1888 achterwege waren gebleven, werd het bovenbedoelde comité in de vergadering van obligatiehouders, op 12 September 1888 te Amsterdam gehouden, ook belast met de vertegenwoordiging der belangen van de houders van 5 en 6 pCts. algemeene hypotheekobligatian, terwijl een subcomité voor de aandeelhouders werd benoemd, en onmiddellijk daarna werden in de prijscourant der Ver-eeniging opgenomen de certificaten niet slechts voor 5, maar ook voor 6 p Cts. obligatiên, ofschoon de origineele (j pCts. obligatiën niet officieel genoteerd waren geweest.

Hoewel het volstrekt niet zeker was dat de belangen der houders van obl. G pCt. Union Pacific Southern Branch altijd parallel zouden loopen met die van 7 pCt. geconsolideerde obligatiën Missouri, Kansas en Texas, werd niettemin in October d. a. v. voor beide één Comité benoemd.

De opgekomen aandeelhouders gaven den wensch te kennen dat een Amsterdamsch vertegenwoordiger van het gunstig bekende New-Yorksche bankiershuis Speijer Brothers in het Comité zou worden gekozen, maar in zulke vergaderingen wordt gestemd naar het getal der vertegenwoordigde obligatiën, en een paar groote houders (: denkelijk de Maatschappijen van Vereenigd Bezit:) hadden blijkbaar hunne keuze vooraf bepaald. Wel werd nog in die vergadering beloofd dat zooveel mogelijk aan den wensch der obligatiehouders zou worden voldaan¹' maar die belofte is eenvoudig niet nagekomen. Onder de benoemden bevond zich de heer J. C. Loman, die als Directeur van het Vereenigd Bezit Westendorp ook had op te komen voor de 6 pCts, algemeene hypotheekobli-gatiën, en dus nu twee gedecideerd tegenstrijdige be-, langen had waar te nemen!

Het Bestuur der Vereeniging voor de Effectenhandel moest twee leden aan dat Comité toevoegen, en vestigde zijne keuze op de heeren mr. M. C. van Hall en A. C. Wertheim. Het is inderdaad onbegrijpelijk hoe het Vereenigingsbestuur tot die laatste benoeming kon

9

komen, want de heer Wertheim verkeerde geheel in hetzelfde geval ais de heer Loman. Maar nog vreemder is het dat die heeren hunne benoeming meenden te moeten aannemen, en ik aarzel niet die houding van de heeren Wertheim en Loman tegenover de houders van 7 pCts. obligatiën minst genomen unfair te noemen.

De inlevering van obligatiën bij dit nieuwe Comité moest op straffe van een half pCt. boete, vóór 15 Februari j. 1. plaats hebben. Die merkwaardige haast, — geheel afwijkende van hetgeen in zulke gevallen gebruikelijk is, — vond dan toch bestrijding, o. a. hij de Redactie van de Kleine Financieöele Courant, aan welke het Comité echter bij brief verklaarde, dat het in zijne bedoeling lag bij regelingen, waarbij de belangen der obligatiehouders belangrijk gewijzigd worden, geen definitieve beslissing te nemen, alvorens de certificaathouders te raadplegen. Toen ik in Februari j. 1. (1) als mijn gevoelen te kennen gaf, niet in te zien wat er nu eigenlijk gewonnen was, heb ik blijkbaar de waarde eener zoodanige verklaring, — die niet als voorwaarde van inlevering mocht worden beschouwd! — met nauwkeurigheid getaxeerd.

Ten slotte, na in eene circulaire van 11 Juli j. 1. te hebben doen uitkomen dat de houders van 7 pCts. obligatiën weinig concessiën zouden behoeven te doen, heeft het Comité de kroon op het werk gezet, door zijne goedkeuring te hechten aan een reorganisatie plan, waarbij zeer aanzienlijke offers van de houders van 7 pCts. obligatiën worden gevergd. Ten minste zoo luiden de berichten in de dagbladen, die overigens nauwkeurig moeten zijn. Een bericht van het Comité zal niet eerder te wachten zijn, dan nadat alle détails zijn geregeld.

Behalve het reorganisatieplan waarmede de beide Amsterdamsch Comité's en dat te Londen zich hebben

(1) Arnhemsche Courant van lc^ Feb. 1889 No. 790, Financieel Nieuws

10

vereenigd, en dat ook goedkeuring heet gevonden te hebben bij drie Amerikaansche Comité's, zijn er nog twee andere reorganisatieplannen, waarvan het eerste uitgaat van de directie der maatschappij, in vereeniging met de Central Trust Company te Nieuw-York, terwijl het andere door de Holland-Trust Company is ontworpen.

Beide plannen kunnen hier onbesproken blijven, niet slechts omdat zij weinig kans van slagen hebben, maar voornamelijk daar ze beide den vasten rentelast op een te hoog cijfer bepalen. Volgens het eerste dezer twee regelings ontwerpen zou daarvoor $ 2.074.320.— noo-dig zijn; volgens het andere $ 1.886.850, terwijl de tegenwoordige netto ontvangsten op twee millioen dollars worden geraamd. Zelfs met de mogelijkheid dat de ontvangsten nog verder teruggaan geen rekening te houden, zal toch wel wat al te gewaagd zijn.

Alvorens tot de behandeling van het plan der Lon-densche en Amsterdamsche Comités over te gaan, laat ik hier eenige opgaven volgen betrekkelijk den schuldenlast en het aandeelenkapitaal der maatschappij, het hypothecaire onderpand en de bekende ontvangsten.

OBLIGATIESCHULD.

. d ■ Noodig voor

Bedrag. Benaming.

$ 340.000 7% obl. Tebo amp; Neosho $ 24.220

696.000 7quot;/o » ILinnilral it Central Missouri » 48.720

776.000 7⁰/o » Booneville bridge » 54320

2.054.000 6⁰/o » Union Pacific Southern Braiicli » 123 240

14.877 000 7% » gecon. eerste hypotheek » 1 041.390

17.883 000 6⁰/o l . i a i i »1.072.980

0.381.000 5quot;/. i algemeeiie hypotheek j ,

561.000 6quot;/o incomebonds »

3i7.000 6⁰/o East Line Red River » 20.820

Te zamen $ 2.854.740 Het aandeelenkapitaal bedraagt $ 46 410 000.

De twee eerst bedoelde obligation hebben eerste hypothecair verband op gedeelten der hoofdlijn in Missouri; evenzoo de obligation Southern Branch op de lijn

11

in Kansas tot Junction City. Op fleze spoorwo^en rust een tweede hypotheek ten behoeve van de 7 pCt eerste geconsolideerde obligatiën, voor welke alle overige lijnen ten noorden van Denison als zekerheid dienen onder eerste hypothecair verband. Tevens wordt beweerd dat het hypotheekrecht voor deze schuld zich ook zou uitstrekken over 94 mijlen zuidelijk van Denison. Hoven-dien is het landbezit der maatschappij voor dezelfde schuld verbonden, waarvan alles echter is vervreemd wat daarvoor vatbaar is. Alléén de 3.100.000 acres in het Indian Territory (1) kon de maatschappij niet verkoopen, omdat zij die eerst kan verkrijgen zoodra het gouvernement der Vereenigde Staten eene overeenkomst met de Indianen, in het Territory gevestigd, zal hebben gesloten, tot afkoop hunner rechten. Dit schijnt nu niet lang meer uit te zullen blijven, en dan krijgt dit landbezit denkelijk beduidende waarde.

De algemeene hypotheek obligatiën hebben op al de opgenoemde lijnen een verband, in rang volgende op dat der 7 pCt. obligatiën, en recht van eerste hypotheek op alle lijnen zuidelijk van Denison, behoudens de 94 mijlen, waaromtrent niet zeker is of zij daarop eerste of tweede hypothecair verband hebben.

Wat de netto-ontvangsten betreft, ontleen ik de volgende opgave van «the Chroniclequot; van '13 October 1888, pag. 440.

12

tieplan der Londensche en Amsterdamsche Comitó's.

De $ 46.410 000 aandeelen zullen worden verwisseld in een gelijk bedrag gewone aandeelen der nieuwe maatschappij, doch tegen storting van 10 pCt. in geld, waarvoor een nominaal kapitaal aan nieuwe preferente aandeelen wordt uitgereikt, gelijkstaande met het bedrag der storting. De houders van obl. Union Pacific Southern Branch ontvangen voor kapitaal en achterstallige rente per obligatie $ 1145 in 4^ pCt. prior lien obligation, en $ 150.— in preferente aandeelen.

Voor ieder $ 1000.— 7 pCt. geconsolideerde eerste hy-polheck-ohligatie verkrijgt men SI 1133 in 4¹/-2 pCt. prior lien bonds en $ 320.— in preferente aandeelen.

Iedere $ 1000.— 0 pCts. algemeene geconsolideerde hypotheek-obligatie wordt verwisseld in $ 500.— 4Va pCt. eerste hypotheekobligatie, $ 700.— 4¹4 pCt. tweede hypotheek income bonds en S 300.— preferente aandeelen.

Voor iedere $ 1000,— 5 pCts. algemeene hypotheekobligatie ontvangt men $ 500.— 4^,/-2 pGts. eerste hypotheekobligatie, $ 625.— pCts. tweede hypotheek in-comebonds en $ 150.— preferente aandeelen.

Oude 6 pCis. incomebonds worden op gelijken voet behandeld als de 5 pCts algemeene hypotheekobligatien. Van de kleinere hypotheekschulden vind ik geen melding gemaakt. Volgens dit plan zullen dan worden uitgegeven:

S 19 653.800.— 50-jarige 4Va pCt. goud prior lier obligation op alle eigendommen der maatschappij.

$ 13.912.500.— 50-jarige 4ⁱ/-2 pCts. goud eerste hypotheekobligatien op alle lijnen, volgende op de prior lien hypotheek.

$ 18.731.925.— 4¹/gt; pCts. tweede hypotheek goud in-komstenobligatiën op alle lijnen.

$ 16.568.950.— 5 pCts. preferente aandeelen.

$ 46.410.000.— gewone aandeelen.

is

De vaste rentelast zal dan bedragen . $ d.658.565.—■ in de onderstelling dat de kleinere hypotheken onveranderd blijven.

Hierbij 4Va pCt. op de incomebonds . ^ 842.940.—

Te zamen ... $ 2.501.5U5.— 5 pCt. op de preferente aandeelen . . $ 8/8.450.—

Totaal . . T $ 3.329.955.—

De houders van gewone aandeelen komen bijgevolg aan de beurt, wanneer er na betaling van rond $ 3.330.000.— benevens belastingen en reserve nog iets mocht overblijven.

Bij de beoordeeling van dit plan valt al dadelijk in het oog, dat men op dezelfde bezittingen eene prior Hen en eene eerste hypotheek denkt te creëeren. Het is voor een ieder duidelijk dat dit niet mogelijk is, te meer nu beide leeningen op denzelfden tijd allosbaar zullen zijn.

De Heer J. C. Loman heeft evenwel in de Arnhem-sche Courant van 20 November j.1. verklaard dat het wèl in de bedoeling ligt eerste hypothecair verband te geven voor de prior lien, en wel op alle tegenwoordige en toekomstige bezittingen der maatschappij, geene uitgezonderd. Maar dan scheppe men ook van den aan vang af geenerlei dubbelzinnigheid en noeme de zaken bij haren waren naam, want dan bekomen de houders van algemeene hypotheekobligatiën in ruil voor hunne tegenwoordige stukken: tweede hypotheekobligatiën en derde hypotheek, incomebonds.

De vaste rentelast is bij dit plan, op $ 1.660.000 in rond cijfer, niet te hoog bepaald. Dit maakt eene toekomstige déconfiture zeer onwaarschijnlijk, en daarbij hebben de aandeelhouders m. i. genoegzaam belang, om eene bijstorting van 10% niet onbillijk te achten.

Maar de houders van 7 pCts. obligatiën hebben alle reden zich te beklagen. Als de ontvangsten tot het peil van 1884- 1886 klimmen, en er b. v. buiten belastingen,

ii

huren en reserve $ 2.900.000. — beschikbaar bleef, zou er 2³/₈ ⁿ/o dividend op de preferente aandeelen kunnen worden uitgekeerd. In dat geval zouden zij in het geheel ontvangen $ 891.G63 tegen vroeger $ 1.041.300; de houders van tegenwoordige algemeene hypotheekobliga-tiën daarentegen $ 1.603.330 tegen vroeger $ 1.542.030.

En dat terwijl het onderpand der 7 pCts. onvergelijkelijk veel beter is dan dat der algemeene hypotheek-obligatiën, zooals de ontvangsten bewijzen.

Wel is waar wordt beweerd dat de zuidelijke lijnen zoo veelbelovend voor de toekomst zijn, maar ik geloof dat alleen de actueele opbrengsten tot grondslag eener schuldregeling mogen dienen. Die verwachtingen kunnen ook te hoog gespannen blijken. Ook is het zeer waarschijnlijk dat op de noordelijke divisie het verkeer in minstens dezelfde mate zal toenemen, vooral als de regeering der Vereenigde Staten met de Cherokee Indianen eene overeenkomst mocht sluiten tot openstelling van hun gebied voor volksplanters, zooals in dit voorjaar met Oklahoma is geschied. Daaraan heeft blijkbaar ook het Comité der Holland Trust-Company gedacht, toen het de drie millioen acres landschenking, — ook voor de 7 pCts. obligatiën verbonden — als een waardevol bezit beschouwde.

De bedreiging met den aanleg eener evenwijdige lijn door het Indian Territory (in de advertentie van den Heer Olcott in the Chronicle) is nauwelijks ernstig te nemen, maar de bedreiging bewijst hoezeer de zuidelijke lijnen behoefte hebben aan de noordelijke. Omgekeerd is dat in mindere mate het geval. De gemeenschap met de golf van Mexico is ook te verkrijgen door den Houston amp; Texas Central, die van Denison naar Galveston loopt, en gecontroleerd wordt door den Southern 1'acific.

In hoeverre de International amp; Great Northern ooit groote waarde zal verkrijgen zij hier in het midden gelaten, maar men heeft b.v. veel te veel beteekenis gehecht aan de verbinding met den Mexican National.

45

Daarvoor zou vooreerst noodig zijn eene brug over den Rio Grande te Laredo, die naar ik meen nog niet gebouwd is. Maar al ware dat wel het geval, dan nog heeft de International normale spoorwijdte, de Mexican National smalspoor, zoodat doorgaand goederen vervoer is uitgesloten.

Uit alles blijkt overtuigend dat het Comité voor de 7 pCts. obligation niet flink genoeg heeft gestreden voor de belangen die het te behartigen had. En dat alles is toe te schrijvsn aan de vicieuse samenstelling van dit Comité.

Twee der leden konden niet strijden voor de 7 pCts. Obligation met al de overtuigingskracht die hier noodig was, want dan zouden zij tegelijkertijd in het licht stellen hoe gering de onderpandswaarde der algemeene hypotheekschuld is. En met recht zou men hen dan tegemoet voeren: waarom dan zulke zwakke fondsen als onderpand in Uw Vereenigd Bezit opgenomen?

Het Hollins Comité heeft dat beter begrepen. Ofschoon het geenszins geroepen is om de 7 pCts. obligation te vertegenwoordigen, heeft het voorgesteld deze laatste a pari met achterstalligen interest af te lossen. Dat is het minste waarin m. i. de obligatiehouders kunnen toestemmen. Tot zoolang hen dit niet wordt aangeboden, zullen zij goed doen, door niet inlevering hunner obligation zooveel mogelijk te voorkomen dat het Comité de grootste helft der hypotheekschuld vertegenwoordigt. En mocht dat onverhoopt toch het geval zijn, dan is het nog van groot belang wanneer de minderheid, die zich tegen de schuldregeling mocht verzetten, zooveel mogelijk steun kunne vinden. Aan voorbeelden van rechterlijke uitspraken, die in alle opzichten den toets der kritiek kunnen doorstaan, ontbreekt het in de Ver-eenigde Staten in den laatsten tijd allerminst, — en er is dus ook kans dat de minderheid zooveel maar immer mogelijk is zal worden gehoord, wanneer het blijkt dat zij het recht aan hare zijde heeft.

Mocht het Comité van oordeel zijn dat hetgeen men

i6

Overeenkomstig het plan verkrijgt evenveel of meer uitmaakt dan de pariwaarde en achterstalligen interest, dat het dan een Syndicaat trachte te vormen, ten einde aan de obligatiehouders een daaraan geevenredigd bedrag in ruil voor hunne stukken aan te bieden, voor zoover zij daaraan de voorkeur geven. Denkelijk zouden vele obligatiehouders van zoodanige gelegenheid gebruik maken, vooral zij die in de receivers meer vertrouwen stellen dan in het tegenwoordige bestuur der maatschappij.

Hiermede kan ik afscheid nemen van het Comité. De leden kunnen zich overtuigd houden dat strijd te voeren tegen personen mij niet gemakkelijk valt, maar dat ik, hoe noode ook, dien strijd evenmin wilde ontwijken, waar ik dien onvermijdelijk hield in het belang der obligatiehouders, voor wier goed recht ik opkom.

Zij kunnen door niet-inlevering niet worden beroofd van hunne rechten, uit de hypotheekschuld voortvloeiende. Het eenige gevaar dat zij loopen is hoogstens dat hunne stukken wat minder vlot verhandelbaar, en misschien niet altijd beleenbaar zijn, en dat zij bij de eindrege-ling de verwisseling wellicht te New-York zullen moeten laten bewerkstelligen. De kosten daarvoor zullen bij een bedrag van eenig belang allicht minder bedragen dan het halve percent boete, door het Comiié gevorderd.

Den obligatiehouders wensch ik derhalve wilskracht en volharding toe om stand te houden, in welk geval de kans om hun doel te bereiken grooter is dan sommigen thans wel meenen.

Nu het Comité opnieuw tot inlevering heeft uitge-noodigd, heb ik mij op spoed moeten toeleggen. Moge dit tot mijne verontschuldiging strekken, wanneer deze uiteenzetting korter en minder volledig is geworden, dan oorspronkelijk door mij was bedoeld.

C.ff/f