Neemt het. geloof onder lt;le Katholieken van Nederland met 'eiken dag op eene in 't oog loopende wijze toe, krijgt liet aanhoudend nieuwen gloed, nieuw leven, dat zich in de edelste offers, niet slechts van geld en goed, maar van bloed en leven zelfs voor de belangen dei-Kerk en van het Pausschap openbaart: ziet men overal in ons vaderland de heerlijkste kerkgebouwen verrijzen eu daarbinnen de indrukwekkendste geheimen van onze heilige Godsdienst vieren met eene plechtigheid en luister niet alleen maar ook mot een eerbied en stichting, die weldoen aan het Katholieke hart, die luide getuigen van het geloof, waaruit /ij ontspruiten; zien wij overal inzonderheid het veelvuldig gebruik der H. Sacramenten, het geloof, de liefde en godsvrucht tot Jesus in het (((tnhiddelijk Altaar-Sarrament, dat (Ã¯eheim zijner liefde, het middenpunt can geheel onze H. Godsdienst met eiken dag nog toenemen, geen wonder dan, dat het vrome hart telkens nieuw voedsel, nieuwe opwekking vraagt voor die godsvrucht tot Jesus in dit aanbiddelijk Geheim. Dit nu: nieuw voedsel voor hen, die Jesus in het H. Altaar-Sacrament vurig wenschen lief te hebben, te eeren en te aanbidden, heeft de bewerker door dit Nieuw Connnunie-hoekje aan Neerlands vrome Katholieken willen aanbrengen. Ik zeg nieuw voedsel, omdat men de gebeden hierin voorkomende, behoudens misschien enkele uitzonderingen, tevergeefs in andere Xederlandsche Gebeden-en Co nun unieboeken zal zoeken. Behalve uit de schriften van den H. Franciscus van Sales en andere geestelijke schrijvers, zijn deze gebeden voor het grootste gedeelte getrokken uit een Hoogduitsch werkje van G. Ott, dat in Duitschland in betrekkelijk korten tijd tot negen malen herdrukt werd en waarvan een Duitsch Kecensent zegt: âWij begroeten de verschijning van dit Communie-âboekje met vreugde; want het leert ons in den geest op ânuttige en heilige wijze met Jesus verkeeren en in 't -algemeen den Communiedag goed doorbrengen. De gekheden en gevoelens komen uit het hart van een vroom

âpriester eu zullen daarom ook gemakkolijk weer ilen âweg tot liet hart vinden.quot; â Moge dus ook dit boekje onder ons iets medewerken tot vermeerdering van het geloof, de liefde en godsvrucht jegens Hem, die, eeuwig God, in dit aanbiddelijk Geheim van liefde de spijze onzer zielen zijn wil, dan mag ik mijn vurigsten wensch en hartelijkste beden vervuld zien.

Luidde de titel van de eerste uitgave: âJesus onze Liefdequot;, Nieuw Communieboekje enz , thans, nu reeds meer dan veertig duizend exemplaren daarvan verkocht zijn, is het een oude bekende geworden en mocht het woord nieuw wel wegvallen. Maar juist door die gretige ontvangst hebben de vrome lezers en lezeressen er den schrijver als toe verplicht, om toch iets nieuws te leveren, het te verbeteren, uit te breiden en van eenige nieuwe oefeningen te voorzien. Vooral de vereering en aanbidding van Jesus' Allerheiligst Hart zal het voorwerp dezer gebeden zijn. De bevordering van die devotie onzer dagen zal het den lezers zeker nog aangenamer maken. En hiermede ook mij zeiven aan de vrome lezers en lezeressen aanbevolen.

Dc H. Communie of het werkelijk nuttigen van liet allerheiligste Lichaam en Bloed des Heeren brengt in eene wel voorbereide ziel de wondervolste uitwerkselen voort. â Met weinige woorden wil ik u, vrome ziel mededeelen, wat de H. Kerkvaders en godvruchtige schrijvers daarover zeggen, opdat gij de oneindige liefde van uw goddelijken Verlosser en do genaden, die Hij bij 't naderen tot zijne H. Tafel u wil mededeelen, wel moogt erkennen.

Het eerste uitwerksel der H. Communie is, dat zij u het leven geeft. Jesus zegt dit zelf: Wie mijn vleesch eet en mijn Hoed drinkt, heeft het eeuwig leven. Hef brood, dat Ik u geven zal, is mijn vleesch voor het leven der wereld. Zooals de levende Vader Mij gezonden heeft en Ik door den Vader leef, zoo zal hij, die Mij eet, door Mij leven. (Joan. VI.) Hij ontneemt ons het leven, dat wij van Adam hebben geÃ«rfd, het leven van hoogmoed, van eerzucht, van gehechtheid en liefde voor de geschapene dingen, van zelfzucht en booze lust, kortom het leven van alle hartstochten, die in 's menschen hart wonen, en deelt ons zijn leven mede, een leven van zachtmoedigheid, ootmoed geduld, heilige liefde en zelfverloochening;

kortom een leven van alle deugden en goede werken. In de Heiligen is dit wonderbaar uitwerksel der H Communie duidelijk zichtbaar. Hun heeft Jesus door do H Communie zijn heilig leven ingestort, de volheid zyner deugden medegedeeld, zoodat zij zijn levendig afbeeldsel geworden zijn.

Het tweede uitwerksel der H. Communie is, dat zij ons op de innigste wijze met Jesus vereenigt. Wie mijn vleesch eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem. (Joan VI.) Deze wondervolle vereeniging omvat lichaam en ziel. Het vleesch dos Heeren wordt Ã©Ã©n met uw vleesch, zijn heilig bloed vermengt zich met uw bloed. Zijne ziel trekt de uwe aan zich; gij wordt Ã©Ã©n geest met Hem en komt in gemeensshap met de goddelijko natuur. (II Petr. 1 â¢ 4). Geene menschelijke tong is in staat, om deze vereeniging te schetsen. Zooals het voedsel, dat gij neemt, door uwe ziel bezield wordt, leven krijgt, evenzoo begint ook de geest van Christus u te bezielen, zoodra gij dooide H. Communie zijn lidmaat wordt. Jesus wordt dan de ziel van uwe ziel, het leven van uw leven : Hij denkt, spreekt, bemint, handelt in u, zoodat gij zeggen kunt: Christus is do mijne, en ik ben de zijne, Christus leeft in mij !

Het derde uitwerksel is, dat zij uwe ziel reinigt van dagelijksche zonden en voor doodzonde bewaart. Zij is, zegt de H. Kerkvergadering van Trente, een tegengift, waardoor wij van dagelijksche zonden gezuiverd en voor doodzonde bewaard worden, weshalve ook de H. Ambro-sius zegt: Ik moet dagelijks het bloed des Heeren ontvangen, opdat ik dagelijks vergiffenis krijge van mijne zonden : wijl ik dagelijks zondig, moet ik ook dagelijks hot geneesmiddel tegen de zonde gebruiken.

Het vierde uitwerksel is, dat zij de booze neigingen en de drift der hartstochten in ons verzwakt en meer uitdooft. Jesus, de heiligheid zelve, duldt geene bezoedeling naast zich. Het vuur drijft alle vochtigheid uit het hout en zet het eindelijk zelf ook in vlammen, zoo ook drijft Jesus de boozo neigingen uit ons bedorven vleescli. Hij verstompt den prikkel der zonde, die in ons is en bestrijdt en matigt het vuur onzer hartstochten en driften. âZoo iemand van u,quot; zegt de H. Bernardus tot zijne Ordebroeders âniet zoo erg meer wordt aangevallen door toorn, nijd, wellust en andere zonden, dan heeft hij dit aan quot;t vleesch en bloed van onzen Heer en Meester te danken.quot;

veredelt. Zij geelt u kracht, ijver en moed, om alles wat God behaagt to volbrengen. Daarom wordt ook hetaller-heiligste Altaar-Sacrament het quot;brood der sterken, de tarwe der uitverkorenen genoemd. Alle vrome en heilige zielen schrijven de verhevene en heldhaftige deugden, die zij beoefenden en de K. Martelaren hunne heerlijke zegepraal over de woede der dwingelanden aan de H. Communie toe. De H. Communie veredelt ook do ziel, vermeerdert in u de heiligmakende genade. âHet goddelnk bloed/' zegt de H. Joannes Chrysostomus, geeft der ziele schoonheid en adel, en belet door zijne voedingskracht, dat zij in afmatting vervalt. Dit bloed is haar heil, het heiligt en veredelt haar, het ontvlamt haar en maakt haar helderder, dan goud en vuur.''

Het zesde uitwerksel is, dat zij in uw lichaam de kiem legt der onsterflijkheid en er het onderpand eener heerlijke verrijzenis aan geeft. âZij, die deze spijs en dezen drank nuttigen,quot; zegt de H. Augustinus, âworden onsterflijk en onbederflijk.quot; Jesus zelf getuigt dit, als Hij zegt: Wie mijn vleesch eet en mijn hloed drinkt, heeft het eeuwig leven. Ik zal hem opwekken tenjongsten dage.'quot; (Joan. VI.) Zoo is dus waarlijk, volgens de uitspraak der H. Kerkvergadering van Trente, de H. Communie een onderpand onzer toekomstige heerlijkheid en eeuwige zaligheid. Ziedaar, vrome ziel, de voornaamste uitwerkselen, welke de H. Communie in een welvoorbereid hart teweegbrengt. Nader dus zoo dikwerf mogelijk â maar altijd niet verlof van uw biechtvader, â tot jesus in dit Geheim zijner liefde; want Jesus zelf wil het, deH.Kerk verlangt het, het heil uwer ziel vordert het ten dringendste; laat u dus door alle ijdele en dwaze voorwendselen van de H. Communie nimmer terughouden; maar nader immer met een brandend verlangen, met een levendig geloof, met eene kinderlijke liefde, immer met steeds grooter afkeer van de zonde en vaster voornemen om in de deugd, in de liefde van God toe te nemen; in een woord, nader steeds met de vereischte voorbereiding en wiil van die voorbereiding de meerdere of mindere vrucht der H. Communie afhangt, daarom hier nog een enkel woord over de voorbereiding tot de H. Communie.

In het boek der Navolging van Christus spreekt de Heer tot zijnen dienaar: âo. Ik ben de minnaar der zuiverheid en de gever van alle heiligheid. Ik zoek een ârein hart, daar is de plaats mijner ruste . . Wilt gij, âdat Ik tot u kome en bij u blijve, verwijder dan het âoude zuurdeeg en reinig de woning uws harten â¢ . . . âwant al wie bemint, bereidt voor zijn geliefden âvriend de beste en 'schoonste plaats, wijl men daaruit âde liefde van dengene, die zjjnen vriend ontvangt, leert âkennen.quot;

Het hoofdvereischte der voorbereiding tot de H. Communie is een zuiver geweten. Op het oogenblik, waarop men het aanbiddelijk lichaam des Heeren ontvangt moet onze ziel zuiver zijn van doodzonde. Zelfs moet men trachten, zooveel in ons is, alle kleinere zonden, welke de ziel bezoedelen, uit te wisschen. Het zou een allersnoodst vergrijp en afschuwelijk verraad zijn jegens uw goddelijken Heiland, wanneer glij het zoudt durven wagen, het allerzuiverst lichaam des Heeren in eene met zware zonden besmeurde ziel te ontvangen. Dan zoudt gij in uw hart een kruis oprichten, om er den Heiland opnieuw aan te klinken. En vreeseljjk zouden daarvan de gevolgen zijn. Gij waart dan aan 's Heeren oordeel vervallen. Door eene geheime toelating van God zou eene verschrikkelijke verlatenheid, eene doodelijke onverschilligheid voor al wat heilig is voor uw eigen

zieleheil uw lot wezen; uw hart zou meer en meer verharden en uw einde aan de wanhoop en het verderf van Judas gelijk zijn: maar neen, godminnende ziel, aan zulk vergryp zult gij u niet schuldig maken: dat ware al te afgrijselijk.

Echter bestaat er nog eene andere reinheid des harten, waardoor men uit eerbied voor de heiligheid Gods zijne ziel van de geringste zonde reinigt, de gehechtheid aan de zonde in zich bestrijdt en de booze neigingen en hartstochten tracht te onderdrukken en in te toomen. Wij moeten het stof ook van de voeten wisschen, even als de Zaligmaker vÃ³Ã³r het Avondmaal zijnen leerlingen deed. Het allerheiligste Sacrament toch is het brood der Engelen; daarom moet gij u beijveren met Engelen-reinheid ter H. Communie te naderen. Ik zeg: u beijveren, ernstig er u op toeleggen, om door Gods genade gesteund, uwe gewone fouten te verbeteren en naar hoogere volmaaktheid te streven, want op eene volmaakt waardige wijze de H. Communie te ontvangen, is voor den zwakken mensch onmogelijk.

Wilt gij dus. Godminnende ziel, die reinheid erlangen, maak u dan de laatste dagei: vÃ³Ã³r do H. Communie ten nutte en bereid u daarop vÃ³Ã³r, zooals de H. Aloysius dit immer gedaan heeft. Wees in die dagen aandachtiger in het gebed, trouwer en ijveriger in de vervulling der plichten van uwen staat. Wees waakzamer en oplettender op u-zelve. Maak 's morgens bij uw morgengebed een bepaald voornemen, om uw hoofdgebrek te verbeteren, de zonde, waarin gij telkens hervalt, te vermijden en vernieuw dit voornemen op den dag. Denk meermalen aan den dag der H. Communie en zeg dan: o mijne ziel, uw Jesus noodigt u uit, weldra komt Hij tot u. Ach, Heer! ik beloof het U, dat ik niet meer zoo dikwerf in niyne oude fouten zal hervallen. Hoe vurig wenschte ik in 't geheel niet meer te zondigen, maar Heer, ik ben zoo zwak; lieve Jesus, help en versterk mij!

Komt nu de dag der H. Communie, beijver u dan, om zooveel mogelyk met de gewenschte voorbereiding, in de heiligste gemoedsstemming tot de tafel des Heeren te naderen. Tracht daarom gevoelens van het levendigste geloof, fan den diep sten ootmoed en eerbied, van de vurigste liefde en het grootste vertrouwen en van een brandend verlangen naar dit hemelsch brood in u op te wekken.

Wat het geloof betreft, bedenk dat Jesus, de eeuwige waarheid, gezegd heeft, dat Hij zijn vleesch en bloed

tot spijs en drank uwer ziel zou geven en dat zy zonder lt;lie spijze niet zou kunnen leven. Stel u levendig voor, Jesus vÃ³Ã³r u te zien, terwijl u zegt: Kom, o ziel, onder den last der kwelling neergedrukt. Ik zal u verkwikken: of wel, stel u Jesus voor, alsof Hij zelf u zijn allerheiligst lichaam toereikte. Zeg met den Apostel Petrus: Heer tot wien zullen wij gaan? Gij hebt do woorden des eeuwigen levens; ik geloof alles, wat Gij ons geopenbaard hebt en uwe heilige Kork ons leert.

Ootmoed en eerbied zult gij in u opwekkon, door te overwegen, dat Hij, die tot u komt, is de Heer, de Almachtige God, die alleen door zijn wil Hemel en aarde in het aanzijn riep, onderhoudt en bestiert en in 't niet kan doen terugzinken; dezelfde, voor wien de Engelen des Hemels uit eerbied hun aangezicht bedekken en op wiens wenk de zuilen des hemels sidderen en boven. Sla daarbij dan tevens de oogen op u-zelve, om uwe geringheid, uwe nietigheid, al uwe fouten en ellende te erkennen en nader zÃ³Ã³ tot de H. Tafel dos Hoeren met do gevoelens van den tollenaar, die 's Hoeren altaar niet waagde te naderen, maar van verre staan bleef, op de borst sloeg en uitriep: God! wees mij, armen zondaar, genadig; of met do woorden van don verloren zoon: Vader! ik heb gezondigd togen don Hemel en tegen u; of wel besprooi mot Magdalena Jesus' voeten met uwe tranen en roep m^t do H. Elisabeth uit: Vanwaar komt mij dat geluk, dat de moeder des Heeron, â de Heer zelf â tot mij komt?

Om liefde en certrouwen in u op te wekken, moet gij u de oneindige barmhartigheid en liefde des Hoeren voor oogen stellen, die vooral in dit allerheiligst Sacrament uitschitteren. Want wie zou Hem niet lief hebben, die ons zoozeer hoeft liefgehad? Wie op Hom niet vertrouwen, die ons zooveel goeds bewees? Welk herder voedt zjjno schapen met zijn eigen vleesch? Ja, welke moeder geeft haar eigen bloed te drinken aan haar kind, om het te voeden en te versterken ? Dat de Zoon Gods, om den mensch te verlossen, do menschelijke natuur aannam, was een wondervol werk van liefde, maar grooter nog, wondervoller is zijne liefde in do H. Communie, waar Hij zelf spijs en drank wordt onzer ziel. En als alleen de aanraking van zijn kleed de vrouw van 't Evangelie van oone zware ziekte genas, moet gij dan niet veel meer hopen en vertrouwen, dat Hij al uwe zielokwalen zal genezen, als Hij zelf bezit wil nemen van uw hart?

Eindelijk moot men tot do H. Communie naderen met een vhv'uj cerlangen. Overweeg, om dat verlangen in u op te wekken, van de eene zijde uw grooten nood, uwe ellende, uwe gebroken, de behoefte aan de goddelijke hulp, uwe zwakheid, onstandvastigheid, verblindheid en zondigheid, en van den anderen kant de wonderbare uitwerkselen van dit H. Sacrament, de groote liefde, waarmede Jesus bereid is u te zuiveren, te versterken, te verlichten en te genezen.

Die overweging zal ongetwijfeld oen vurig verlangen in u opwekken om tot Jesus te naderen, zooals een dorstige naar de waterbron, een hongerige naar spijs, een zieke naar den geneesheer verlangt. En wannoÃ«r gij dat brandend verlangen, dien honger en dorst naar Jesus in u niet gewaar wordt, o verlang dan ten minste vurig, om het te hebben, en Jesus zal met uwen goeden wil tevreden zijn, zooals Hii aan de H. Mech-tildes leerde: Wanneer gij tot de H. Communie nadert, verlang dan tot miine eer al de begeerte en liefde te hebben, waarvan het gloeiendste hart ooit naar mij is ontstoken geweest, en op deze wijze moogt g\j tot Mij komen; want Ik zal mijne oogen op die liefde slaan en haar aannemen, nadat gij verlangt, om ze ook zelve te bezitten. ^ Daarom zou het eene goede voorbereiding zijn, vÃ³Ã³r do H. Communie recht hartelijk te verzuchten: âO zoetste Jesus! met gehool mijne ziel verlang âen begeer ik met dien geestelijken honger, dat brandend verlangen tot uwe H. Tafel te naderen, waar-âmede uwe Heiligen U steeds naderden en van die âheilige liefde te gloeien, waarvan het hart uwer allerheiligste Moeder en van uwe H. Apostelen steeds âbrandde quot;

Ook zou het eene nuttige wijze van voorbereiding zijn vÃ³Ã³r de H. Communie, wanneer gg, volgens den raad van den H. Bonaventura, telkens eene plaats uit de levens-of lijdensgeschiedenis des Heeren overwoogt.

Immers, de H. Communie is ook oen gedenkteeken van 's Heeren bitter lijden. De H. Chrysostomus zegt: Wie te Communie gaat, zal, zoo dikwerf hij communiceert, zich voorstellen, als legde hij den mond op de kostbare wonde van Jesus' zijde, om daar zijn heilig bloed te drinken en zich deelachtig te maken aan alles, wat Jesus daarmede zoor ons verdiend heeft. Eindelijk raad ik u aan, om voor do H. Communie, u oenige oogenblikken met de overweging der volgende punten bezig te houden: lo. Wie komt tot mij? 2o. Tot wien komt Hij? 3o. Waar-

om komt Hij? welke aan elke communie-oefeniug voorafgaan, die gij niet slechts lezen, maar overwegen, ontwikkelen, en op uzelve zult toepassen; en die, als gij God daarbij vurig om ware godsvrucht bidt, ongetwijfeld voor ii van liet grootste nut zijn zullen.

O goederlieren Jesus, die op aarde zijt gekomen, om alle menschen te verlichten, open de oogen van mijne ziel en laat mij de oneindige liefde erkennen, waarmede Gij het allerheiligst Sacrament des Altaars hebt ingesteld ; laat mij de onbegrijpelijke goedheid en gunst inzien, waarmede Gij tot ons hebt willen afdalen, om bij ons, arme menschen-kinderen, uw intrek te nemen, ons met uw allerzuiverst vleesch te spijzen en met uw allerheiligst bloed te drenken; maar laat mij ook mijne armoede, mijne nietswaardigheid en zondigheid inzien en erkennen, hoe rein en heilig mijne ziel moet wezen, om U, den heiligen God, te ontvangen, opdat ik alle zorg bestede, om door eene waardige voorberei-

* Deze overwegingen kan men op den vooravond of ook 's morgens op den Communie-dag verrichten.

ding U welgevallig en de groote genade deelachtig te worden van mij met U te vereeni-gen, mot U, mijn goddelijken Heiland Jesus Christus, die met den Vader en den H. Geest leeft en heersoht in alle eeuwigheid Amen.

1.) Wie komt tot mij? Christus, de Zoon van den levenden God, de beminde Zoon, in wien de Hemelsohe Vader zijn welbehagen genomen heeft; Christus komt tot mij, het Woord, waardoor God alles gemaakt heeft, wat er gemaakt is. â Christus, de eenigge-boren Zoon Gods, de afglans zijner heerlijkheid en zijn zelfstandig evenbeeld, die Ã©Ã©n van wezen met den Vader en den H. Geest, in alles aan hen gelijk is, â Christus, de Zoon Gods, wiens rijk geen einde heeft, wiens troon de Hemel, en wiens voetbank de aarde is en voor wien de gansche wereld is als een druppeltje aan den wateremmer, die gewaardigt zich tot mij te komen. â Christus, de Zoon Gods, voor wiens ontzaglijke Majesteit de Cherubs en Seraphs hun aangezicht in diepen eerbied bedekken, wien tallooze koren van Engelen dienen en lof-zingen; Christus, de eeuwige God, de Heer der Heerscharen komt tot mij en gewaardigt zich mij te komen bezoeken.

sterveling, door zijne hand uit het stof der aarde gemaakt en gevormd. â Tot mij, arm menschenkind, dat naakt, hulpeloos, van alles ontbloot, met zonde bevlekt ter wereld kwam, dat van mij-zelven niets heb en niets kan, dan â zondigen! â Bij mij wil de Zoon des Allerhoogsten zijn intrek nemen, die een afgrond van ellende, misschien van boosheid ben!. . . Tot mij wil de Zoon Gods, de afglans des eeuwigen Vaders komen, tot mij, die van alle kanten van de melaatschheid der zonde overdekt, bezoedeld ben van dÃ©n moederschoot af aan! ââ¢ O, onbeschrijfelijke vernedering van mijn God en Heer! De almachtige Schepper wil zijn arm schepsel, de Heer des hemels en der aarde een armen bedelaar bezoeken!. . .

3.) Waarom komt Hij? Om dien armen bedelaar uit het stof op te heffen en den behoeftige uit het slijk te beuren, (ps. 112.) Om mij, het armzaligst menschenkind, met de schatten zijner liefde te verrijken. Om mij, arm schepsel, van zijn goddelijk leven, van zijne volmaaktheid mede te deelen, opdat ik, o wonderbare, onuitsprekelijke genade, aan zijne goddelijke natuur zou deelachtig worden! â Gods Zoon wordt de spijze mijner ziel; mijne ziel wordt door God met zijn vleesch en bloed gevoed! O verbazingwek-

kende onbegrijpelijke gunst van mijn God en Heer! O ziel! wat geeft gij Hem voor zoo oneindige liefde en goedheid wederquot;?...

Bede. O Zoon van den levenden God! hoe is 't mogelijk, dat Gij zoo diep wilt afdalen, om mij, verachtelijke aardworm, te bezoeken? â Mag ik gelooven, dat uwe eeuwige Godheid, welke de Hemelen niet kunnen omvatten, mijn hart tot woonstede wil uitverkiezen? 0 ja, dat geloof ik, wijl Gij zelf het gezegd hebt, maar begrijpen kan ik het niet. Te groot is de afstand tusschen U en mij; te diep lig ik in het slijk der zonde neÃ¨r, zoodat ik het zelfs niet wagen durf, mijne oogen tot uwe ontzaglijke Majesteit op te heffen 1 . . . Maar Gij zijt God en een God van eeuwige liefde! Die liefde, die geene palen kent, sterkt mijn geloof en wekt mijn vertrouwen op O kom dan, lieve Jesus! en kom spoedig; mijne ziel verlangt, smacht naar uwe komst; zonder U verkwijnt zij, zonder U kan zij niet leven. O kom dan, lieve Jesus, en toef niet langer!

1.) Wie komt tot mij ? Jesus, de Zoon Gods, die zich ook oen Zoon Davids, een mcnschen-zoon noemt.... Jesus komt tot mij, die in

den schoot der onbevlekte Moedermaagd de niensohelijke natuur heeft aangenomen, om de menschen, door de zonde van God gescheiden, weÃªr met God te kunnen vereenigen, â diezelfde Jesus, dien de allerzaligste Maagd onder haar hart, in hare armen droeg,... die aan Maria on Joseph tijdens zijn verborgen leven in alles gehoorzaamde,... die drie cn dertig jaren in armoede, ellende en verachting op aarde wandelde, om allen goed te doen, allen te redden, om op te zoeken en zalig te maken, -wat verloren was. Jesus komt tot mij, die om mijnentwil de gedaante van een dienstknecht heeft aangenomen en gehoorzaam was aan zijn hemelschen Vader tot aan den dood des kruises !... Diezelfde Jesus komt met godheid en menschheid tot mij!

2 ) Tot wien komt Hij? Tot mij, arm men-schenkind, die reeds bij mijne ontvangenis en bij mijne geboorte met de erfzonde besmet, een voorwerp was van gramschap en afschuw voor den driewerf heiligen God!... Tot mij, die door het bloed van Jesus in de wateren des Doopsels gereinigd en tot kind van God gemaakt, echter dat kleed der onschuld weder bezoedeld en mij onwaardig gemaakt heb, om een kind van God te heeten en te zijn!... Tot mij, een mensch, die den adel der menschelijke natuur dikwerf zoo weinig

geacht, mijn lichaam zoo vaak ontecrd en aan zinnelijk genot heb overgegeven!.. Tot mij, die dikwerf als een arme knecht mijne hartstochten gediend en mij tot slaaf vernederd heb van mijne lagere driften!.,..

3.) Waarom komt Hij ? Om mijne mensch-heid door den adel zijner verheerlijkte menschheid te verheffen; om in mij te bewerken, wat Hij gezegd heeft: âzoo gij niet wordt als kinderen, zult gij het rijk der Hemelen niet ingaan!...quot; om mij vromen kinderzin, kinderlijken eenvoud, kinderlijken ootmoed, kinderlijke zachtmoedigheid, reinheid en onschuld, kinderlijke liefde te lee-ren!... Om in mij de lagere driften te onderdrukken, van mij de gezindheid van een dienstknecht weg te nemen, mij vrij te maken van de banden mijner booze neigingen en mij de vrijheid der kinderen Gods te schenken !... Om het kleed der onschuld mijner ziel te reinigen, dat ik door de zonde bezoedeld heb, en het schoon en heerlijk te maken in zijn heilig bloed! ..

Bede. O, mijn Jesus! schoonste onder de menschenkinderen, reinste, heiligste Zoon der altijd onbevlekte, heilige Maagd Maria ! Gij wilt tot mij komen, een mensch reeds in zonde ontvangen en die van de dagen mijner

geboorte af onder het juk van booze neigingen en driften verzuchtte. Gij wilt tot mij komen, mijn hart wilt Gij tot uwe woonstede uitkiezen, mijn hart, dat door zoovele zonden bevlekt, U nog zoo weinig bemint! Is het mogelijk, dat uwe liefde zoo ver gaat? En toch hebt Gij gezegd; Zoo gij mijn vleesch niet zult eten en mijn bloed niet zult drinken, zult gij het leven in u niet hebben. Ja, ik wil leven, leven voor U, leven volgens uw wil en voorbeeld Zoo kom dan, o Jesus! neem bij mij uw intrek en deel mij uw hemelsch leven mede. Help mij, dat ik in ootmoed en zachtmoedigheid, in reinheid, barmhartigheid en gehoorzaamheid U na-volge en zÃ³Ã³ uw hemelschen Vader behage en zalig worde. Amen.

1.) Wie komt tot mij? Josus, die in de hooge Hemelen heerscht, wien alle macht gegeven is in den Hemel en op aarde. Jesus, de Koning, up wiens schouderen de heerschappij rust en op wiens kleed staat geschreven: Koning der koningen, Heer der heerscharen. Jesus, die gebied voert op aarde, aan wien de hemelsche Vader gezegd heeft: Verlang van mij, en ik zal U de Hei-

(lenen tot erfdeel geven en tot uw eigendom de uiteinden der aarde. Jesus, in wiens naam alle knieÃ«n zich buigen in den Hemel, op en onder de aarde; Jesus, die ook door zijne wrekende gerechtigheid in de hel heerscht, voor wiens Naam de hellegeesten beven; de Koning der koningen komt tot mij! . . ..

2 ) Tot ivien komt Hij? Tot mij, zijn arm schepsel, dat Hij uit stof heeft gevormd! â Tot mij, zijn armzaligen onderdaan, komt de Koning van Hemel en aarde! â Mijn Heer en Koning gewaardigt zich mij te komen bezoeken! Is 't mogelijk, dat een koning zich zoo diep vernedert, om bij een armen zieken bedelaar zijn intrek te nemen, wiens hut niets dan nood, armoede en ellende vertoont! En als die arme bedelaar nu dien koning niet geÃ«erd, niet gehoorzaamd, maar integendeel zijne geboden onbeschaamd overtreden, zelfs veracht heeft, als hij tegen hem opgestaan, met zijne vijanden saamgespannen en hem meermalen zwaar en schamper beleedigd heeft, en die koning komt dan toch tot hem vol medelijden, vol liefde, vol erbarming en geeft hem, opdat hij in zijne ellende en nood niet omkome, niet goud of zilver, maar zijn eigen vleesch en bloed: is er dan wel eene grootere afdaling en vernedering.

grootere liefde, genade en goedheid denkbaar? â En toch, zoo is 't: tot mij, dien ellendigen, behoeftigen, zondigen en ondankbaren bedelaar wil Jesus, mijn God en Heer, naderen; mij wil H:j met zijn allerheiligst vleesoh en bloed spijzen, genezen en versterken ten eeuwigen leven! ...

3.) Waarom komt Hij? Niet om dien ellendigen, ontrouwen en boozen knecht te straifen, niet om hem te binden en in den kerker te werpen, totdat hij den laatsten penning zijner schuld betaald heeft. Waarmede toch zou die arme bedelaar al zijne schuld kunnen afdoen ? Christus, mijn Heer en Koning, geeft mij zijn allerheiligst vleesch en kostbaarst bloed als offer voor mijne zonden, opdat ik daardoor de goddelijke gerechtigheid bevredige en mijne schuld bij God betale. â Christus komt tot mij, om mijne ziel uit de macht van Satan te bevrijden, haar als met een muur tegen zijne aanvallen te omgeven, om haar te versterken en over al hare booze neigingen te doen zegevieren. Christus komt, om mij uit te noodigen. Hem op den koninklijken weg des kruises te volgen, en voortaan de zonde af te sterven en alleen voor Hem te leven!.. .

Koning! hoe groot is tooli uwe liefde en genade, daar gij een armen, trouwloozen knecht, die zoo diep in het slijk der zonde verzonken ligt, wel wilt bezoeken! Met den H. Petrus moest ik uitroepen: âGa weg van mij, Heer! want ik ben een zondig mensch.quot; Ik ben zooveel goedheid, liefde en erbarming niet waardig! â Ach, hoeveel wanorde heerscht er niet in mijne ziel, die nog zoo bezoedeld, zoo weinig los is van de wereld en de schepselen ! Hoe toch kunt Gij, allerschoonste en beminnelijkste Heer, welgevallen in haar hebben en haar met uwe zoete tegenwoordigheid verblijden? Maar neen, âmijn Jesus! uwe eindelooze liefde versmaadt ook een armen en ellendigen bedelaar niet. Zonder U toch zou hij nooit vrij worden van de banden der zonde en hartstochten, die zijne ziel nog geboeid houden; zonder U zou hij nimmer zijne schuld kunnen betalen. 0, kom dan, goedertieren Heer en Koning! Wil mijne groote boosheid, waarmede ik u beleedigde, vergeten, om slechts te denken aan de groote behoefte, die ik heb, aan uwe goddelijke hulp. Kom, o Jesus! neem bezit van uw eigendom, heersch en regeer over mij, geleid en bestier mij, opdat ik den weg bewandele, waarop Gij mij zijt voorgegaan, den weg des krui-ses, die voert tot eeuwige vreugde. Amen.

1.) Wie komt tot mij? Jesus, de hemelsche Leermeester, wiens woord geen menschen-woord, maar het woord Gods is: die slechts waarheid leert en nimmer kan dwalen, wijl Hij de waarheid zelve is: â Jesus, de goddelijke Meester, die in alle goed onderricht, tot wien Petrus gesproken heeft; â Gij hebt de. woorden des eeuwigen levemquot; â Jesus, de Meester, die alleen mij den rechten weg aanwijst en mij geleidt; die mij niet slechts leert, wat ik doen mÃ³et om zalig' te worden, maar die mij ook door zijn heilig voorbeeld voorgaat en mij liefdevol uitnoodigt, om Hem na te volgen; â Jesus, de goddelijke Meester, die elke deugd, welke Hij leert, eerst zelf beoefend heeft; die mij gebiedt barmhartig, zachtmoedig, gehoorzaam, kuisch en rein te zijn en het zelf geweest is, â Jesus komt tot mij, die niets van mij verlangt, wat boven mijne krachten is, die mijne zwakheid kent, en mij gaarne kracht en genade wil geven om datgene, wat Hij mij gebiedt, te volbrengen!

2 ) Tot wien komt Hij? Tot een onwetenden mensch, die niet kent, wat hem tot vrede strekt; tot een blinde, die zonder geleider den rechten weg nimmer vinden kan; tot

mij komt die goddelijke Meester, zonder wiens genade ik niet eens in staat ben, om zelfs eene enkele goede gedachte te vormen ; tot mij, die nog zoo traag ben, om naar zijne goddelijke leer te luisteren en die zoo spoedig weÃªr vergeet, wat ik gehoord heb; tot mij, die nog zoo gaarne aan de vleitaal der wereld, de stem der hartstochten, de inblazingen van Satan gehoor geef, in plaats van acht te slaan op de leer des g Hemels, die alleen waarheid is en zalig maakt! Tot mij komt de goddelijke Meester,

wiens heilige woorden uit den mond des priesters zoo vaak aan mijne ooren en aan mijn hart klonken, zonder dat ik ze daarin opnam en vruchten liet dragen! â Tot mij komt die goddelijke Meester, wiens leer ik dikwerf zelfs veracht en aan de valsche grondbeginselen eener bedorven wereld heb achtergesteld!

3.) Waarom komt hij? â Om als een minnend vriend tot mijn hart te spreken; om mij te zeggen, hoe verkeerd ik geleefd heb,

om mij voor de bekoorlijke stem der verleiding te waarschuwen; om mij de dwaalwegen te laten zien, waarop zij geraken, die i naar zijne stem en die zijner dienaren niet luisteren! Om mij te zeggen, wat ik te doen heb, om volmaakt te worden en zijn hemel-

schen Vader te behagen! â Om aan mijne zwakheid te hulp te komen en mij te bemoedigen, om den weg te bewandelen, dien Hij mij heeft aangetoond en waarop Hij mij is voorgegaan. â Om mij de schoonheid en beminnelijkheid dier hemelsche deugden te too-nen, die Hij geleerd en beoefend heeft en om mij aan te sporen, Hem daarin na te volgen. â Om mij te bewegen, voortaan mijne oogen alleen te slaan op Hom: den oorsprong en voltooier van mijn geloof, â opdat ik onder het getal van diegenen behoore, van wie Hij sprak: Zalig zijn zij, die het woord Gods nanhooren en het onderhouden. (Luc. xi).

Bede. O, Jesus, mijn Heer en Meester ! Zoo dikwerf reeds hebt Gij tot mijn hart gesproken en uw licht mij laten verlichten; maar, helaas! tot hiertoe nog zoo vruchteloos ! Hoe komt het, dat Gij in weerwil daarvan U toch gewaardigt, tot mij te komen en mijne ziel te bezoeken? Gij vindt in mij slechts onwetendheid, blindheid en duisternis en toch komt Gij tot mij, om mij te onderrichten en uwe wegen te leeren, die ten Hemel voeren! Ik erken mijne blindheid, waarmede ik tot hiertoe uw heilig woord niet behartigd en nageleefd heb, waarmede ik mijne ooren voor uwe hemelsche woorden gesloten, en voor de bedriegelijke stem der

wereld en van het bedorven vleesch geopend heb, en bid U uit den grond mijns harten, gelieve mij mijne boosheid te vergeven. â Kom, o Jesus! mijn hart is bereid, om U te ontvangen; spreek tot mij. Heer! uw dienaar (dienares) hoort. Zeg mij, wat ik doen moet, om het eeuwig leven te bezitten! Ik zal mijne ooren neigen naar uwe stem: zwijg niet. Heer! maar spreek, spreek luid tot mijne ziel; uw woord is waarheid, uw woord is leven! Ach, hoe ongelukkig zou ik zijn, als Gij uwe stem niet meer liet hooren ! Wel had ik dit verdiend, maar ach! waar heen zou ik gaan, want Gij alleen hebt woorden des eeuwigen levens! Amen. V. OVERWEGING.

1.) Wie komt tot mij? â Jesus, de hemel-sche Geneesheer, die gezegd heeft, de gezonden hehhen den yeneesheer niet noodig, maar wel de ziehen â Jesus, de barmhartige Samaritaan, die de olie zijner genade en den wijn zijner liefde uitstort in de wonden van hem, die in de handen van roovers gevallen is, om ze daardoor te genezen! â Jesus, de goddelijke Geneesheer, die onze krankheden en wonden kent en ze genezen wil en kan! â Jesus, die liefdevolle Geneesheer, die van ons niets verlangt, dan dat wij Hem onze

wonden vertrouwvol openbaren en Hem ootmoedig bidden, dat Hij ze geneze! â Jesus, die zijn allerheiligst bload tot red- en geneesmiddel gaf voor onze zonden en die door zijne wonden de wonden onzer zielen geneest: die Jesus, die door zijn almachtig woord allo soorten van ziekten genas en door de aanraking alleen van zijn kleed aan die ongelukkige vrouw de gezondheid wedergaf; deze alvermogende, liefdevolle Geneesheer gewaardigt zicli tot mij te komen !

2.) Tot wien komt Hij? Tot mij, die helaas! zoo ziek, zoo zwak, zoo wankelmoedig en ellendig ben, wijl mijne ziel met de me-laatschheid der zonde geslagen is ! Tot mij, die door mijne eigenliefde, mijn eergevoel, mijne opgeblazenheid en lichtzinnigheid, door mijne onbestendigheid en wankelmoedigheid, mijne ziel zoo dikwerf vreeselijk verwond heb; tot mij komt die hemelsche geneesheer, wiens voorschriften ik veracht, wiens geneesmiddelen ik versmaad heb. â Tot mij, wiens ziel door zwakheid geslagen, neergedrukt ligt onder hare booze neigingen, die haar zoo machteloos maken om te doen, wat God van haar verlangt. â Tot mij, wiens ziel door de slechte voorbeelden der bedorven wereld aangestoken, reeds walgelijk was door de zonden. Tot mij komt Jesus,

tot mij, armen, zieken, machteloozen bedelaar, die de grootheid mijner kwalen, do menigte mijner wonden, het gevaarlijke van mijne krankheid nog niet eens ken !

3.) Waarom komt Hij? Hij komt tot mij, die liefdevolle geneesheer, om aan mijne kranke ziel het allerbeste geneesmiddel, zijn allerheiligst vleesch en bloed toe te reiken ! Hij kont al mijne gebreken, al mijne wonden. Hij kent mijne kwaal geheel en al en kan die genezen. Toen Hij eertijds zich het kruis liet op do schouderen leggen, toen heeft Hij al onze krankheden op zich genomen en daarvoor in zijn bloed het geneesmiddel bereid. ââ¢ Hij komt met einde-looze liefde en hartelijk medelijden, om in zijn eigen bloed mijne ziel te zuiveren van do melaatschheid der zonde en haar nieuwe levenskracht in te storten, opdat zij niet bederve. â Hij komt in zijne goddelijke kracht, om mijne zwakheid weg te nemen, opdat ik opsta en moedig voortaan den weg zijner goddelijke geboden bewandele. Hij komt, om mijne ziel te reinigen en met het kleed der heiligmakende genade te versieren! â Hij komt, om haar voor 't bederf te bewaren en haar een verweermiddel te geven tegen al hare vijanden; ja, de goddelijke geneesheer, Jesus, mijn Verlosser, wil de

Bede O mijn Jesus! Gij hebt gezegd: âIk ben uw heil! (ps. 34.), zie toch hoe zwak en ij, | ziek ik ben, verwond en met melaatsohheid ie overdekt! Wie kan mij genezen, mij gezond

Gij, mijn God! Gij zijt de geneesheer, die het h eenig afdoend middel weet en bezit om

die U ontvangt, die met uw levengevend i vleesch en bloed gevoed wordt! â O kom

verwond en mij, zonder op mijne zwakheid te letten, aan het gevaar van zonde heb blootgesteld. Maar goedertieren Heiland, hoe zal ik van al mijne kwalen verlost worden, tenzii Gij, in Uwe barmhartigheid, in uw medelijden, mij ter hulpe snelt? O kom dan, zoete Jesus! mijne ziel smacht van verlangen naar uwe komst; kom, o Jesus, haar genezen, haar reinigen, haar versterken, kom haar gezond en schoon, vlekkeloos en zuiver

maken; opdat zij weder welbehagelijk worde voor de oogen uws Vaders, die in den Hemel is. Amen.

1.) Wie komt tot mij ? Jesus, de Bruidegom der godminnende zielen, die door den Profeet heeft gesproken: âIk verloof Mij aan n voor eeicwig, en verloof Mij aan u door gerechtigheid, door genade en erharming. Ik verloof Mij aan u door trouw; en gij zult erkennen, dat ik de Heer hen.quot; (Osee, II, 19, 25.) Jesus, die mij ten einde toe bemind heeft, en niet ophoudt mij lief te hebben. â Jesus, die op zoo bloedige wijze mijn Bruidegom geworden is, wijl Hij voor mij aan 't kruis stierf en al zijn bloed vergoot. â Jesus, die ter liefde van mij zijn heilig hart liet doorboren, opdat ik daarin een toevluchtsoord zou vinden. â Jesus komt tot mij; Hij, wiens hart geheel ontstoken is van liefde tot mij; Hij komt en staat aan de deur van mijn hart en klopt en roept: âDoe open, mijne geliefde, mijne vriendin, mijne bruid.quot; Jesus, de schoonste dor menschenkinderen, wiens vermaak het is met de kinderen der menschen te zijn, komt zelf tot mij ! â

2.) Tot wien komt Hij ? Hij komt; tot mij, die het verbond van liefde en trouw, dat

Hij in hot H. doopsel met mij gesloten hoeft, zoo dikwerf verbroken, zijne trouw zoo dikwerf geschonden heb; â tot mij, ontrouwe ziel, die geen woord gehouden, Hem nooit waarachtig bemind heb; â Hij komt tot mij, die mijn hart aan duizend ijdele dingen gehecht, mijne liefde aan vergankelijke schepselen geschonken, mijn vermaak in zondige genietingen gezocht heb ! â Hij komt tot mij zoo liefdevol, nederig, vriendelijk en goedig, en wil mij bezoeken, die Ihm dikwerf ontvlucht. Hem den rug gekeerd en met zijne vijanden geheuld heb! â Hij komt tot mij, die het bruiloftskleed gescheurd en bezoedeld heb ; tot mij, die niets aan mij heb, wat Hem behagen en welgevallig zijn kan, die Hem niets heb aan te bieden, dan een zwak bezoedeld harte !

3) Waarom komt Hij? â Niet om mij te veroordeelen, om die trouwlooze ziel te bestraffen; niet, om mij zijne trouw op te zeggen, zijne belofte bij het H. Doopsel gedaan terug te nemen; neen, zijne onbegrensde liefde, zijn eindelooze barmhartigheid wil mij mijne ontrouw vergeven ; zijne liefde is niet verkoeld; nog klopt zijn hart voor mij, nog heeft Hij zich niet van mij verwijderd. Hij wil mijn koud hart opnieuw in liefde ontsteken en aan zich verbinden,

zijt gij bereid ? is uwe lamp gevuld met va de olie van goede werken ? of ledig, als die der dwaze maagden, tot wie de Bruidegom sprak: âIk ken u niet?quot;...

ui- on niet weigeren, mij te bezoeken. O Jesus! en zonder U ga ik ten gronde, zonder Ã¼ veren smacht en verdort mijne ziel. Gij zijt haar ar leven, haar voedsel, haar steun en haar e- staf, haar heil, hare vreugde, haar alles, n, O kom dan, lieve Jesus! reik mij uwe hand, ie trek mij tot U, want U wil ik toebehooren, n- mij nooit meer van U afwenden, U breng s, ik mijn hart ten offer; neem het aan en trek I! het zoo sterk tot U, dat het in eeuwigheid it van U niet meer gescheiden worde. Amen.

1.) Wie komt tot mij? Jesus, de man van smarten, die weet wat lijden is, die al onze t zwakheden en gebreken op zich genomen,

druppel geledigd heeft! â Jesus, de man gt; van smarten, die van den dag zijner geboorte

af het kruis immer voor oogen had en geheel zijn aardsch leven geen enkel uur zonder smarte was, die van zijne kindsheid af bittere armoede en ellende, honger en dorst,

Zoon Gods, die met al onze zonde en ongerechtigheden beladen, eenen melaatsche geleek, door de hand van God geslagen en vernederd. â Jesus, de man van smarten, die smaad en verachtirig tot zijn deel heeft

verkozen, die zich als een misdadiger ter dood liet veroordeelen, die het kruis zelf op zijne schouderen nam, aan 't kruis zijn bloed vergoot en stierf; diezelfde Jesus wil mijne arme ziel komen bezoeken!

2.) Tot wien komt Hij? Helaas! tot eene weekelijke, zinnelijke ziel, die van geene boetvaardigheid, versterving en zelfverloochening wil hooren ! Tot eene ziel, die voor kruis en lijden terugschrikt, die van geen vasten en waken, van geene kruisiging des vleesches, van geene versterving der zinnen weten wil; â die geene wederwaardigheden geene kwelling of smart kan verdragen, die geene vernedering, geene achterstelling, geene verachting of smaad wil dulden, die bij de geringste tegenspraak verbitterd wordt. â Tot eene ziel, die het vleesch niet kastijden, goede dagen hebben en met Jesus uit den lijdensbeker niet drinken wil; die zich met rozen omkranst, terwijl de Heer met doornen gekroond is, op den breeden weg wandelt, terwijl haar Meester met het kruis op de schouderen den Calvarieberg bestijgt; die naar vreugde en genoegens haakt, terwijl haar Heiland aan 't kruis van dorst versmacht!

in zijn kruis to stellen ; om mij te toonen, hoe het der ware liefde eigen is, voor den geliefde te lijden !. .. om mij uit te noodi-gen, het kruis met Hem te dragen, om eens met Hem verheerlijkt te worden! â Hij komt, om mij op te wokken, voor mijne zonden te boeten, en der wereld, die niets is dan ijdelheid en bedrog, af te sterven; om mijne zwakheid te ondersteunen, en mij lust en moed en kracht voor de versterving in te storten ; om mij vriendelijk uit te noo-digen, zijne voetstappen te drukken en den weg des kruises, die alleen ten Hemel voert, te bewandelen! â Hij komt, om mij in den strijd tegen het vleesch bij te staan en de zegepraal gemakkelijk te maken; om mij aan te moedigen, het mij tot eene eer te rekenen, als ik miskend en veracht word; ja Hij komt mij aankondigen, dat ik nimmer zal deelen in zijne heerlijkheid, zoo ik op aarde niet geleden, verdragen en ten bloede toe gestreden heb.

Bede. â O goede Jesus, Koning met doornen gekroond, die eenmaal het kruis tot troon, een rietstok tot rijksstaf, een spotmantel tot koninklijk gewaad, smaad en verachting tot spijze, gal en azijn tot drank hadt, die niet zooveel hadt, dat Gij er uw hoofd op kondet neerleggen! Gij wilt tot mij ko-

heb van kruis en lijden, die de zinnelijkheid bei toegegeven en mijne lusten zoo weinig ver- ; tei

gerechte straffen verdiend heb, en er toch to niet voor boeten wil. Ach! thans zie ik het ; se

U mijn kruis niet dragen, der wereld niet z afgestorven zijn kan. 0, kom dan, lieve Jesus! versterk mijn goeden wil en stort mij een brandend verlangen in, om voor i c

1.) Wie komt tot mij? Jesus, het voorbeeld aller deugden, de heiligheid en reinheid zelve, Jesus die gezegd heeft: âwie van u kan Mij van zonde overtuigen ?quot; Leert van Mij, da'

ik zachtmoedig on ootmoedig van harte ben,quot; â het geduldig Lam dat zwijgend ter slachtbank ging: Jesus, in wiens hart slechts liefde woont, die aan al zijne vijanden vergiffenis schonk en voor hen aan het kruis nog bad! . . , die gehoorzaam was tot aan den dood, ja, tot den dood des krui-ses! â Jesus, die aan allen weldeed en alle eer en lof verachtte on ontvluchtte! â Jesus, de barmhartige, wiens hart van medelijden bewogen was bij den aanblik van armen en zieken! â Jesus, de vredevorst, die den vrede bemint en gaarne vertoeft, waar vrede woont! â Jesus, die in den hof van Olijven bad: âVader, niet mijn, maar uw wil geschiede!quot; â die voor de zondaren stierf, wijl zijn hemelsche Vader het zoo wilde!

2.) Tot wien komt Hij? Tot een mensoh, door God wel is waar naar zijn evenbeeld geschapen, maar die dat beeld in zich bezoedeld heeft! â Tot eene ziel, die zoo weinig goeds en schoons in zich ontdekken kan, die aan een hof gelijkt, waarin slechts onkruid en distelen groeien! â die zoo weinig gelijkvormigheid, zoo weinig gelijkenis heeft met haar goddelijk toonbeeld Jesus Christus, niet zuiver, niet zachtmoedig, niet ootmoedig van harte is, maar dikwerf vol

hoogmoed en opgeblazenheid- â Tot eeue ziel, die niet gehoorzaam, niet geduldig is, die voor elk lijden terugschrikt en bij elk kruisje, bij elke wederwaardigheid in moedeloosheid vervalt. â Tot eene ziel, die altijd liefde in den mond heeft en haar weinig beoefent, die weinig goed doet en traag is in werken van barmhartigheid! â Tot eene ziel, die allen haat en nijd en afgunst nog niet overwonnen heeft en haar eigen wil nog zoo dikwerf boven den wil van God stelt! â Ja, Jesus dat toonbeeld van alle deugden, komt tot eene ziel, waarin zijn oog schier niets dan zonde ontdekken kan!

3.) Waarom komt Hij? Hij komt, om dat evenbeeld, dat ik in mij misvormd, bezoedeld had, te reinigen en te herstellen! â Hij komt, om de trekken van zijn heilig voorbeeld in mijn hart te drukken, om mij de schoonheid en glans der deugden, die Hij beoefend heeft, voor te stellen en mij uit te noodigen en op te wekken, om die na te volgen. Hij komt, om mij te zeggen, dat ik aan Hem gelijkvormig moet worden, zal de He-melsche Vader mij als zijn kind aannemen en mij het erfrecht met zijn eeniggeboren Zoon geven. â Jesus komt, om mij te versterken, opdat ik die schoone deugden ook moge beoefenen en er mijn hart mede versieren, opdat

Hij daarin gaarne verwijl 3; in Ã©Ã©n woord, om mij aan Hem gelijkvormig to maken! â

Bede. O Jesus! Gij wilt dan uw introk nemen in mijn arm, ellendig, onrein hart, en toch weet Gij, dat in dit hart geen bloempje eener schoone deugd bloeit, geene vrucht van eenig goed werk te vinden is. Helaas! mijn hart is zoo woest en ledig; zoo gaarne zou ik het U aanbieden; zoo gaarne zou ik uitroepen: ach! lieve Jesus, kom! kom en blijf bij mij! maar mag ik het wagen, U, de heiligheid zelve, bij mij te noodigon? â Maar, goede Jesus ! hoe ellendig en arm ik ook ben aan deugden en goede werken, toch wil ik niet moedeloos worden. Do liefde, waarmede Gij bij arme zondaren uw intrek genomen, waarmede Gij anno zondaren U hebt aangetrokken, doet mij kinderlijk vertrouwen, dat Gij ook mijn arm en ellendig hart niet zult versmaden. Ach! wat ben, wat vermag ik zonder U ? Maar met de hulp uwer goddelijke genade ben ik bereid uw voorbeeld na te streven, de deugden, die Gij ons geleerd hebt, te beoefenen. Kom dan, lieve Jesus, en help mij, opdat ik dit voornemen ook werkelijk in beoefening brenge, dat ik aan U gelijkvormig en zÃ³Ã³ een waar kind van uwen hemelschen Vader en eens deelgenoot worde van uw rijk van glorie. Amen.

Hot heilig Sacrament der Biecht, godminnende ziel, is oen kostbaar genadegeschonk der oneindige liefde van Christus. â Jesus, de Zoon Gods, stierf aan 't kruis, om voor de zonden van alle menschen te boeten; en zijn allerheiligst en kostbaar bloed stelde Hij als 't ware in de handen zijner priesters, opdat zii allen, die in ware vermorzeling des harten tot hen komen, hun de melaatschheid hunner zonden openbaron, dat is, die hunne zonden oprecht en rouwmoedig belijden, met dit allerheiligst bloed zouden afwasschen, reinigen en hunne ziel weer schoon en aangenaam maken voor Gods oogen. â Echter is 't niet genoeg, godminnende ziel, uwe zonden hartelijk te betreuren en oprecht te beliiden, maar gij moet ook den ernstigen en vasten wil hebben, om het booze in u, vooral uw hoofdgebrek, uw zonde van gewoonte, met wortel en al uit te roeien en Jesus Christus waarlijk na te volgen. Juist aan dien goeden, vasten en ernstigen wil ontbreekt het dikwerf bij de biecht, en zoo komt het, dat men altijd weder in de oude zonden terugvalt. Maar ook de wil alleen is nog niet genoeg; gij moet ook inderdaad de handen aan het werk slaan, reeds vÃ³Ã³r de biecht en nog meer na de biecht alle middelen gebruiken, om over uwe booze neigingen te zegevieren, zeer waakzaam zijn, ijverig bidden, u zelve versterven en Jesus, uw voorbeeld, geen enkel oogenblik uit het oog verliezen. Dan zal eÃ¯ke biecht u nuttig en heilzaam zijn, dan wordt gij met elke biecht reiner, schooner en meer welgevallig aan God, dan worden al uwe communiÃ«n ook rijker in vruchten en zult gij met Jesus altijd inniger vereenigd worden. â

Toch kan het gebeuren, dat gij in weerwil van do zorgvuldigste en oprechtste biecht en het beste voornemen nog weer valt. Wordt daarom volstrekt niet moedeloos, maar vertrouw op Gods goedheid en barmhartigheid, verootmoedig u en verdubbel uwen ijver. Door meermalen goed te biechten, wordt de genade Gods in u vermeerderd, ontvangt gij meer licht en kracht en zal het u van lieverlede gelukken, om uwe fouten uit te rooien en altijd volmaakter te worden. Stel u, zoo dikwijls gij te biechten gaat, voor, alsof het de laatste biecht uws levens ware, en bereid u dus zoo goed mogelijk, maar zonder angst of schroomvalligheid. Hob slechts een goeden wil, en Jesus zal met u tevreden zijn.

Goddelijke, heilige Geest! bron van licht, van alle kennis en waarheid: onmogelijk is hot mij, zonder uwen bijstand zonder uwe goddelijke verlichting alle vlekken, die mijne ziel bezoedelen, te erkennen, allo zonden, die mijn hart misvormen, in te zien en den grond, de wortelen op te sporen, waaruit het onkruid dor zonde voortspruit ; o, zend daarom een straal van uw hemclsch licht in het diepste mijns harten af, opdat ik alles erkenne, wat aan de oogen van mijnen Jesus, die bij mij zijn intrek wil nemen, mishaagt en wat zijn hemelsche Vader verafschuwt! â O, laat mij alle zelfs mijne verborgenste gebreken, al mijne

zondige gedachten, woorden en werken, elk verzuim mijner plichten, elke ergernis, die ik misschien gegeven heb, duidelijk inzien en erkennen. Laat niet toe, dat ik mijzelveu bedriege, dat de eigenliefde mij verblinde of de hoogmoed mij misleide, zooals hij den Pharisee in den Tempel misleid heeft. Open mijne oogen, toon mij al mijne overtredingen en hare schuld; ontdek mij elke wonde, die ik mijner ziel geslagen heb en doe mij tevens de boosheid van elke zonde inzien, opdat ik ze verafschuwe en van harte betreure. â Allerheiligste Maagd Maria, Moeder van genade en kennis ! bid voor mij den H. Geest, die u zoo bij uitstek gezegend heeft, dat Hij ook voor mij zijn licht late schijnen, opdat mij niets ontga bij het nauwkeurig onderzoek mijner zonden, die ik gaarne alle oprecht wil biechten, om daarvan gereinigd in het bloed van Christus, mijnen Heer en God weer welgevallig te worden. Amen.

Zonder twijfel verlangt gij, godminnende ziel, eene zeer oprechte en volledige belijdenis te doen uwer zonden. Onderzoek daarom zoo nauwkeurig mogelijk uw geweten, d. i. denk ernstig en bedaard na over uwe zonden, het getal en de omstandigheden, wijl de volledigheid en de geldigheid der biecht daarvan afhangen. Zeker zal de

H. Geest n iÂ» deze gewichtigo zaak verlichten, maar Hij wil ook, dat gij zelve het daarbij niei; aan ijver laat ontbreken. Wilt gij dus uw zieletoescand, de zonden, gebreken, fouten, nalatigheden en booze neigingen uwer ziel goed leeren kennen en tot op den wortel uwer zonden doordringen, onderzoek dan dagelijks^ alvorens u ter ruste te begeven, uw geweten. Het dagelijksch onderzoek des gewetens hebben de Heiligen ijverig beoefend en dringend aanbevolen als het krachtigste middel, niet alleen om de zonden te leeren kennen, maar ook om ze uit te roeien. Dat dagelijksch gewetensonderzoek is of algemeen of hijzonder. Het algemeen gewetensonderzoek doet men dagelijks en bijzonder vÃ³Ã³r de Biecht over alle fouten, die men door gedachten, woorden, werken en verzuim begaan heeft. Het hijzonder onderzoek, dat men daarmede verbindt, gaat meer over eene bepaalde zonde, vooral over die zonde, waarin men het meeste en gemakkelijkste vervalt, die daarom onze hoofdfout, ons hoofdgebrek genoemd wordt. Op die hoofdfout moet men bij het dagelijksch gewetensonderzoek bijzonder letten, dat gebrek vooral trachten te verbeteren en zich daarover in den biechtstoel bijzonder aanklagen.

Wanneer gij dus, godminnende ziel. uw geweten onderzoekt, stel n dan levendig voor den geest, alsof gij op uw sterfbed laagt voor het aanschijn van den alwetenden Rechter; onderzoek dan, wat gij verkeerd en zondig gedacht, gesproken en gedaan hebt, en vraag u zelve ook af, waarom, waar, met wien, hoe dikwerf gij iets gezondigd hebt. Doorloop oplettend de tien geboden Gods, de vijf geboden der H. Kerk, do zeven hoofdzonden, de negen vreemde zonden en de plichten van uwen staat.

Velen van hen, die zich ernstig op de godsvrucht toeleggen en gewoon zijn dikwerf te biechten, worden meermalen door gewetensangsten gekweld, wijl het hun niet zelden gebeurt, dat zij, na een nauwkeurig onderzoek des gewetens, nog niets weten te biechten. Daar zij nu van den eenen kant meenen en ook in gemoede zich verzekerd houden, dat zij niet geheel vrij zijn van zonden, en toch van den anderen kant geene zonden of overtredingen in hun geweten vinden, worden zij beangst en ontsteld en meenen, dat zij misschien nooit eene goede biecht doen.

Twee gronden kan men hiervoor aangeven: de eerste is, dat de mensch zich niet gemakkelijk leert kennen; want niet te vergeefs zegt de profeet: âWie erkent zijne overtredingen? Reinig mij. Heer, van mijne verborgene zonden.quot; Ps. 18. De tweede oorzaak is, dat de zonden der rechtvaardigen dikwerf niet zoozeer zonden met de daad als wel zonden van verzuim zijn. die men dikwerf zeer moeielijk kan leeren kennen. Eene waarlijk godminnende ziel, die ernstig naar de volmaaktheid, naar nauwere vereeniging met haar Jesus streeft, zal zich lichtelijk wachten, om vrijwillig en met bewustzijn eene booze daad te bedrijven; maar daarentegen zal het haar meermalen overkomen, dat zij verzuimt hare plichten te vervullen; of een goed werk, eene deugd te oefenen. Juist deze zonden van verzuim ziet men niet zoo ge-makkelijk in; vandaar dat zulke personen bij het biechten dikwerf verward en beangst zijn, wijl zij niet weten, waarover zij zich te beschuldigen hebben. Voor dezen kan het volgend onderzoek dienen, waarin vooral zonder van verzuim vermeld worden.

Heb ik mij voor de biecht behoorlijk voorbereid? Heb ; f ik grooten ijver besteed in het dagelijksch onderzoek mijns | gewetens ? Heb ik werkelijk getracht, een hartelijk berouw over mijne zonden te verwekken ? Was mijn voor-'M nemen vast en oprecht? Ben ik met de meest mogelijke Ti- godsvrucht ter H. Communie gegaan? Heb ik vÃ³Ã³r de H. Communie de oefeningen van geloof, hoop en liefde, | van ootmoed en verlangen met hartelijke godsvrucht â¢| verricht? Heb ik sedert mijne laatste biecht werkelijk i getracht mijne goede voornemens in beoefening te bren-[i gen? Heb ik mijzeive moeite gegeven, om mij te beteren, â ? om mijn hoofdgebrek te bestrijden ?

Onderzoek u vervolgens over uwe plichten; 1. jegens God, 2. jegens u zeiven, 3. jegens uwe naasten.

Jeoens 'God zijn wij verplicht de drie goddelijke deugden van geloof, hoop en liefde met allen ijver te beoefenen. Vraag u dus:

1. In betrekking tot de liefde. Heb ik God van ganscher harte, uit geheel mijne ziel bemind, of misschien de schepselen, de ijdelheden der wereld, ijdele eer, mijn eigen zin meer bemind, hooger geschat en de voorkeur gegeven? Heb ik alles ter liefde Gods gedaan en verdragen?

2. In betrekking tot het geloof. Heb ik uit menschelijk opzicht mij in niets voor

. het geloof, voor de deugd en godsvrucht geschaamd? die, waar het te pas kwam, onverschrokken verdedigd? Heb ik mij in alles naar den geest der Kerk gericht, voor haar heil gebeden, en naar en uit

het geloof ook geleefd ? Heb ik mijn hart bij God gehad of bij andere ijdele, dikwerf gevaarlijke en zondige dingen ? Heb ik mijn hart dikwerf tot God verheven, vooral in gevaren en bekoringen en in vrome liefdezuchten en gebeden mij tot Hem gewend?

8. In het rekking tot de hoop. Heb ik in voorkomende kwellingen en angsten mijne toevlucht tot God genomen of mij aan kleinmoedigheid overgegeven? Heb ik in wederwaardigheden en lijden troost gezocht bij de menschen, in plaats van ze te zoeken bij God? Heb ik bij kwelling en vervolging mij niet al te zeer aan droefgeestigheid overgegeven ? Heb ik wel berust in den heiligen wil Gods?

4. In hetrekking tot de goede meening. Heb ik eiken arbeid, elk werk met eene zuivere meening, alleen ter liefde Gods gedaan ? Of heb ik mijne werken slechts uit gewoonte, of wijl het mij beviel, of om gezien en geprezen te worden, verricht? Of heb ik daarbij misschien alleen tijdelijk voordeel beoogd?

Heb ik ook aan de inspraken der goddelijke genade gehoor gegeven, en die opgevolgd? Of misschien slechts mijn eigen wil gevolgd en de stem der eigenliefde ge-

d? volgd? Heb ik zijn raad behartigd, of misschien zijn wil wederstreefd ? Was ik

l- Heb ik mijn lichaam met behoorlijke strengheid en boetvaardigheid behandeld ?

nijne Vg_en? Heb ik hem alle goed toegewenscht en b ik gegund? Of hem misschien benijd? Heb ik loop hem in nood gaarne, met liefde geholpen? Mine Heb ik deelgenomen in zijn lijden en kwel-lijke lingen en medelijden met hem gehad ? Heb elijk ik zieken bezocht, getroost, verpleegd en nei- verkwikt? Heb ik voor mijn evenmensch be- , ook gebeden ? Zijne misstappen en zonden Heb betreurd en gebeden voor zijne bekeering? ; in Heb ik aan de armen gaarne iets medege-luld deeld? Ging ik gaarne met de armen en sch, geringen om ? Is mijne vriendschap oprecht, ek ? niet zinnelijk of zondig of baatzuchtig? quot;dig Meen ik het van harte goed met alle men-ich- schen? Heb ik mijn evenmensch op zijne gen fouten oplettend gemaakt, of daarbij uit ¹ in menschelijk opzicht gezwegen ? Heb ik een in goed voorbeeld of misschien ergernis gege-'g? ven? Heb ik mijn naaste tot het goede op-ge- gewekt⁰ Met hem geene ijdele, gevaarlijke ist- . gesprekken gevoerd? Heb ik zijne eer en goeden naam niet aangetast, maar verdedigd ! Heb ik zijne fouten en gebreken beer- kend gemaakt, ongunstig en liefdeloos over en. hem geoordeeld, en over zijne gebreken misschien gesproken? Heb ik alle plichten ok van mijnen staat getrouw vervuld ?

Na het onderzoek des gewetens tracht men een leven-1S- Â«lig berouw in zich op te wekken; dit moet uit liet hart â¢a- i ^voor^^onienÂ« liefde tot fioil ontspringen en met

Mijn God en Vader! zie, met zonden beladen werp ik mij voor uw goddelijk aan schijn op de knieÃ«n neder, om uwe einde-looze barmhartigheid in te roepen en uit den diepsten grond mijns harten om vergiffenis voor mijne fouten, gebreken en mis- f daden te smeeken. Maar zal uwe barmhar- |^^e^⁰tigheid tot mij nog afdalen, mag ik nog Æ ^el'^hthopen op vergiffenis? Ach! zoo dikwijls :-^rreeds heb ik uwe heilige geboden overtre-f¹¹¹⁶quot;' den, zoo dikwerf reeds uwe liefde en goed- j^{en (}heid misbruikt, zoo dikwerf reeds uw heili- J¹¹'¹'¹gen wil wederstreefd en veracht! â Met den , grootsten ondank heb ik uwe goedheid ver- |¹quot;¹Jⁿgolden. Nauwelijks had ik die troostvolle woorden gehoord; âga heen, uwe zonden zijn ^:'^:luu vergeven,quot; of ik dacht niet meer aan die

berouw, oono ware vermorzeling it es harten wegens dÂ«Ugll6 zonden iÃ¶ echter in de eerste plaats oene gave GodsM.^ even als de liofdu, waaruit het voortspruit: daarom moetB 1 gij, godminnende ziel, den goeden God ijverig en vuripweslol smeeken, om de genade van een hartelijk en innig berouw,

temst

GEBED OM EEN WAAK BEROUW. ^r

UI li

k ei n v |cn b( erto ldien( och

treurd en verfoeid, als uwe gerechtigheid dit vorderde. Ik was niet doordrongen van ^dusleedgevoel en smart over mijne lichtzin- ^lou

egens ii( 4iigheid en boosheid, waarmede ik zonde Â»m rooej 'P ^zonc'^e stapelde; ik was niet vastelijk Ã¶n vurif; jesloton voor immer met de zonde te bre-berouwj _en y _a]j_{een; m}ij_n hoogste goed, van anscher harte te beminnen. Helaas! ook nu is mijn hart nog koud en gevoelloos! Ik erken wel, dat ik gezondigd, dikwerf Â£ aan-l â¢ ^vee^ gezondigd, dat ik U, de hoogste einde-' ⁶¹¹ beminlijksto Majesteit, veracht, bedroefd, en uit! Yci'toornd heb; ik erken wel, dat ik ver-a ver- dicnd heb van U verstooten te worden; en a mis- ^⁰¹³'^{1 m}iiⁿ hart nog niet verteederd, niet mhav- ln^evoe''? getroffen, niet met smart en bit-k noquot; Iterheid en droefheid vervuld. Ach, beste kwijls |^^er Vaderen! ontferm U dus mijner, heb ertre- jmedelijden mot de ellende van uw zwak goed- i'ⁿ ellendig kind, verteeder en vermorzel heili- }^mÃⁿ ongevoelig hart, om hot van innig Ã¯t deiii^^eet'S^evoe'i ^van waarachtig berouw over d ver- Mijne zonden te doordringen. Verleen mij ;volle '''^e smart, die droefheid des harten, die n zijn ^{aan uwe} goddelijke liefde ontspruit, welke m die weleer aan Petrus, aan Magdalena, aan nder- 'l''¹¹ ootmoedigen tollenaar in den Tempel jheid verleend hebt. Van U toch, barmhartige telijk Vader! komen alle goede gaven, en Gij )t be- weigert die aan niemand, die er ootmoe-'heid dig, vertrouwvol om vraagt. 0 verteeder i van j ^^{118 m}ijⁿ hart, laat het van waarachtig be-itzin- J'ouw, van bittere droefheid over zijne

misdaden wegsmelten, van haat en afschuw tegen de zonde en van de teederste liefde jegens U ontstoken worden, opdat ik de vergiffenis, die Gij aan alle rouwmoedige zondaren beloofd hebt, door ware liefde-tranen waardig worde. Amen.

Ach, mijn Jesus, Koning der Koningen en Heer der heerscharen ! als een misdadiger staat Gij geboeid voor een heidensch landvoogd en laat Gij U vonnissen. Gij de reinste en onschuldigste voor de schuldigen! Ik moest uwe plaats innemen, ik geboeid voor de rechtbank staan, want ik heb gezondigd, ik heb uwe heilige geboden overtreden, ik was oproerig tegen uwe opperste Majesteit, ik heb den dood verdiend! â Ach, mijn Jesus! hoever heeft uwe liefde voor mij U vervoerd! Ik moest veroordeeld worden, en Gij naamt mijne schuld en mijn vonnis op U. Ontferm U mijner en vergeef mij al mijne misdaden. Uit het diepste mijner ziel grieft het mij, innig doet het mij leed, uw hemelschen Vader zoo dikwerf, zoo bitter bedroefd te hebben.

lo- ] zonden op U. Met touwen gebonden, als 1 oen goddeloos boosdoener sleept men U naar de strafplaats. Als een lam, dat men ter slachtbank voert, legt Gij dien smart-vollen weg af; Gij wankelt en siddert en valt eindelijk onder het kruishout plat ter aarde neder. Helaas! het zijn mijne zonden,

3n mijne vele en zware overtredingen, die U a- ten gronde werpen. Exi Gij valt, mijn Jesus! ;h Gij lijdt die verschrikkelijke pijn, om mij le van den val op te heffen; ach! vergiffenis li- en ontferming over mijne zoo dikwerf herik haalde zonden. Helaas! hoe dikwerf heb ik ik ze reeds gebiecht, hoe dikwerf ze reeds be-n treurd en telkens ben ik weder hervallen, e ZÃ³Ã³ groot was mijne onvergeeflijke licht-f- zinnigheid, zÃ³Ã³ spoedig vergat ik de hei-l't ligste voornemens, de plechtigste beloften! it Wat straften zouden over mij reeds geko-e men zijn, zoo Gij in uwe eindelooze barm-J hartigheid U over mij niet ontfermd hadt! i. Ach! vergeef mij dan mijne onbegrijpelijke i, lichtzinnigheid, versterk mij in den strijd;

3 uwe voeten neder en bid U vurig, help mij om van den val op te staan, Ã¼ na te vol-

Helaas, mijn Jesus! ik ongelukkige! ik zelf hei heb U aan dat kruis gehecht. Mijne zonden waren de nagelen, die uwe heilige handen

en voeten doorboorden. O, vergeef mij ⁰toch mijne verregaande boosheid. Met diepe droefheid betreur ik mijne zonden. Ach!

bloeden uwe smartelijke wonden ! Wat is uw aangezicht verbleekt, geheel uw lichaam verscheurd, wat zijt Gij een man van smarten, verzonken in eene zee van lijden! En al die pijn en al dat lijden heb ik door mijne misdaden veroorzaakt. .. Ach, vergeef mij, lieve Jesus! zooals Gij den goeden moordenaar vergeven hebt, zooals Gij de boetvaardige Magdalena weer in genade hebt aangenomen. O, ter liefde uwer bedroefde Moeder, die van lijden en smart doorboord onder uw kruis staat en die Gij zoo teeder lief hebt, delg al mijne misdaden uit, verzoen mij met uw hemel-schen Vader en geef mij do genade, dat ik mij weder zijn kind mag noemen, en zijn kind mag zijn en blijven in eeuwigheid. Amen.

O goedertieren en barmhartige Vader in den Hemel! hoe onuitspreeklijk groot is uwe liefde jegens mij, nietig schepsel! In weerwil van alle lichtzinnigheid, waarmede ik uwe goedheid en liefde heb uit het oog verloren; in weerwil van alle boosheid, waarmede ik uwe zoo nuttige en heilige geboden heb overtreden; in

weerwil van alle verachting, waarmede ik uwe genaden verkwist heb, hebt Gij toch

mijn woord weer gebroken, uw heiligen ! wil weÃªr versmaad en aa;i de verleiding ij lt; der wereld en van mijne booze neigingen

weÃªr gehoor gegeven! â Ach! wien zal : ik van deze boosheid de schuld geven?

zinnigheid, onachtzaamheid, lauwheid en hoogmoed! O, mijn God en Heer! treed mot mij niet in 't gerecht; hoe zou ik dan voor U kunnen bestaan? Zie, met de grootste schaamte, met het diepste leedwezen over mijne ondankbaarheid en boosheid werp ik mij voor uwe voeten neder en belijde mijne schuld. Ja, uit het diepste mijner ziel betreur ik al mijne zonden, niet uit vrees voor uwe gerechte straffen, maar alleen uit liefde, zuivere liefde tot U, mijn God, die het hoogste, het opperste goed, die alleen alle liefde waardig zijt. Ach, lieve Vader! vergeef mij dan, ter liefde van Jesus, uwen Zoon, al mijne zonden en mijne ondankbaarheid, en schenk mij uw liefde en genade weder. Ik beloof U met mond en hart, U van nu af getrouw te dienen, zorgvuldig over mij zeiven en mijne zinnen te waken, elke gelegenheid, elke aanleiding tot zonde te vluchten, mijne booze neigingen te onderdrukken en de zonde als het grootste kwaad te verfoeien en te vermijden. â Geef mij slechts, lieve Vader, uwe genade, om dit te vermogen, sta mij bij in den strijd en voer en leid mij op uwe wegen. Ik ben zwak, hulpeloos en ellendig; zonder uwe alvermogende hulp zou ik weder vallen. Verlaat mij dus niet, steun en geleid mij met uwe machtige hand, opdat ik

Wanneer gij u naar den biechtstoel begeeft, stel n dan in den geest voor, alsof gij u met de boetvaardige Mag-dalena voor Jesns voeten nederwierpt, om uwe zonden, even als zij, te beweenen en te belijden; of wel, alsof gij als een melaatsche voor Jesns stondt. Hem smeekende om ii te reinigen, of wel verbeeld u met den verloren zoon voor de voeten zijns vaders te knielen of metMag-dalena den voet van het kruis te omvatten, opdat het bloed des Hollands op u nederdruppele, en verzucht dan gedurenda die korte overweging:

Jesus! reinig mijne ziel van de me-laatschheid der zonde. O Jesus! laat slechts een enkel druppeltje van uw allerheiligst bloed neervallen op mijne ziel, en zij zal van alle zondesmet gezuiverd worden. Lieve Vader! ik heb gezondigd tegen den Hemel en tegen U! ach, vergeef mij al mijne zonden! O Jesus! laat mij die troostvolle woorden hooren: âIk wil, word gereinigd!quot; â âGa heen, uwe zonden zijn u vergeven!quot; â â

loos uwe liefde! Wegens de lichtzinnigheid; waarmede ik uwe heilige geboden overtrad, had ik verdiend van U verstoeten te worden, en Gij neemt mij weder op als uw kind. Ik had verdiend in de banden der zonden, waarin ik mij vrijwillig verstrikt had, te blijven liggen, en vol goedheid en medelijden hebt Gij die banden verbroken. Ik had verdiend, als die trouwlooze knecht, wegens mijne overgroote schuld in den kerker geworpen te worden, en Gij scheldt mij die schuld kwijt. Ik heb mijne ziel bezoedeld, het kleed der heiligmakende genade besmeurd, en Gij wascht en reinigt haar in het bloed uws goddelijken Zoons. â 0! wat zijt Gij eindeloos goed, onbegrijpelijk barmhartig jegens de arme zondaren! Wat wondervolle genade hebt Gij mij ¹ weder bewezen! Hoe kan, hoe zal ik U danken en loven voor zoo groote ontferming en medelijdende liefde! Met de woorden van den boetvaardigen David roep ik uit: loof, mijne ziel, den Heer, en alles wat in mij is, loof zijn heiligen Naam. Loof mijne ziel, den Heer, en vergeet al zijne weldaden niet, want Hij heeft al uwe zwakheden genezen. Hij heeft uw leven van den ondergang gered en u met genade en barmhartigheid gekroond. Hij heeft u niet behandeld naar uwe zonden en u niet vergolden naar

ven; ik mag mij weder een kind van God noemen. Maar ook weet ik, dat ik, zooveel ik vermag, boeten moet voor mijne misstappen, dat ik der goddelijke gerechtigheid voldoening moet geven voor mijne zonden; want ik heb straffen verdiend voor mijne boosheid en ondankbaarheid. Maar hoe kan, hoe zal ik at'boeten, wat ik misdreven heb; wat zal ik doen, om eeniger-mate de schuld te betalen, die ik op mijne ziel heb geladen, om weÃ¨r goed te maken, wat ik der goddelijke liefde heb aangedaan? Ach, lieve Jesus! ik ben zwak, ellendig en arm, ik kan niet volledig afboeten, wat ik misdaan heb. Gaarne wil ik de boete volbrengen, welke de priester in den naam der H. Kerk mij hoeft opgelegd; maar ik heb veel grooter straffen verdiend. Vergoed Gij dus, goedertieren Jesus! wat mijne zwakheid niet vermag. Gedoog, dat ik al de kostbare, oneindige verdiensten, die Gij door uw leven, lijden en sterven verworven hebt, en alle verdiensten van uwe allerheiligste Moeder en van alle Heiligen, al do boetwerken van alle heilige boetelingen, van Adam af tot nu toe, aan uw hemelschen Vader opoffere tot voldoening voor mijne zonden. In vereeniging met deze oneindige voldoening en met alle goede werken, die ooit in uwe Kerk

verricht zijn, wil ik nu met vermorzeld harte mijne boete volbrengen en zooveel ik vermag niet nalaten, de zonden in mij te straffen. Neem, o Jesus! dit verlangen mijns harten genadig aan, en verleen mij de genade, om immer in den geest van boetvaardigheid te leven tot aan mijnen dood. Amen.

Volbreng nu nauwkeurig on aandachtig do opgelogdo booto on verzuim niet, zoo de priester u dagelijks eenige boete mocht hebben voorgeschreven, die getrouw te vervullen.

O, mijn Heer en mijn God! zoo dikwerf reeds heb ik beloofd niet meer te zondigen, zoo dikwerf reeds het voornemen gemaakt, om liever te sterven, dan Ã¼ ooit weer te beleedigen; zoo dikwerf reeds mij vastelijk voorgenomen, om mij tot de volgende biecht geheel zuiver te houden van elke vrijwillige zonde. Maar nog altijd heb ik mij door mijne kwade neigingen en de gelegenheden laten medeslepen en ben weder in de oude zonden hervallen. Toch wil ik nu, o mijn God! U weer oprecht en vastelijk beloven, Ã¼ met onwrikbare trouw te dienen, uwe liefde niet meer te vergeten en elke overtreding van uwe hei-

	lige
	uwe
	vaf
	opz
	wil
	gen
	zorj
	mijl
	bid(
	ZWf
	ik.
	Goc
	uw
	Da
	dei
	mij
	en
	Be
(	ik
	ste
quot;	loo
	ne
	ha
	in
	da
	en
	na
	00

lige geboden zorgvuldig te vermijden. In uwe heilige tegenwoordigheid maak ik het vat je besluit, om liever te sterven, dan met opzet eene enkele zonde te bedrijven. Ik wil elke aanleiding tot zonde, elke gelegenheid, die my tot hiertoe tot zonde bracht, zorgvuldig vermijden, met allen ijver over mijne zinnen en neigingen waken en vurig bidden, om in de bekoring niet te bezwijken. â Maar, mijn God en Heer! ik weet, hoe zwak en onstandvastig ik ben; daarom vrees ik, dat ik weer vallen zal, zoo Gij, algoede God, U over mij niet ontfermt en mij door uwe genade voor den val niet bewaart. Daarom bid ik U, teedere, liefdevolle Vader! met al den gloed mijns harten, kom mij met uwe goddelijke genade te hulp en sta mij bij in het uur der bekoring. Bestraal mij met uw goddelijk licht, opdat ik de aanlokselen van satan erkenne; versterk mij, wanneer zwakheid en moedeloosheid mij overvallen, beur mij op, wanneer ik struikel; geef mij een levendigen haat en afkeer van elke zonde en ontsteek in mij het vuur uwer goddelijke liefde, opdat ik ijverig aan mijne verbetering arbeide en niet ophoude vÃ³Ã³r dat ik met uwe genade de volledige zegepraal verworven heb.

kind en smeekt u vurig om uwe voorbede en hulp. Gij zijt immers mijne lieve Moeder en kunt toch niet toelaten, dat ik weer het ongeluk zou hebben van in zonden te vallen en uw goddelijken Zoon op nieuw to kruisigen. O, verberg mij dus onder den mantel uwer moederlijke bescherming en bewaar mij voor het grootste kwaad, de zonde. Ik zal niet nalaten bij elke bekoring tot u mijne toevlucht te nemen, zoo als een kind bij elk gevaar zijne moeder te hulpe roept. Verleen mij dus uwe moederlijke bescherming en sta mij bij in den strijd. â O, Heiligen Gods, gij vooral mijne Beschermheiligen en mijn Engelbewaarder; bidt voor mij om de genade van trouw en volharding ten einde toe, opdat ik eenmaal in uw gezelschap wonen en met u in den Hemel, ver van alle zonde, Gods heerlijke Majesteit aanschouwen, loven en prijzen moge in alle eeuwigheid. Amen.

Goddelijke Heiland, Jesus Christus! de liefde, waarmede Gij mij, armen zondaar, weder in genade hebt aangenomen, geeft mij den moed, om het verbond weder te vernieuwen, hetwelk Gij met mij en ik met U bij het H. Doopsel gesloten, maar

dat ik helaas! zoo dikwerf geschonden en verbroken heb. Gij hebt, o God_; uwe belofte trouw vervuld, Gij hebt mij altijd bemind, mij geroepen, als ik mij van U verwijderde, aan mijn hart geklopt, als ik liet wilde sluiten voor uwe goddelijke genade, en mij nimmer verlaten. Maar hoe trouwloos heb ik ondankbare met U gehandeld! Ik ben overgeloopen naar uw vijand en tegen U in opstand gekomen; en toch hebt Gij U van mij niet afgekeerd en mij in den afgrond, dien de zonde voor mij opende, niet laten vallen. Nu zie ik mijne boosheid, mijne ondankbaarheid en mijne trouwloosheid in en erken ik do ellende, waarin ik verviel, toen ik mij van U verwijderde. En in deze erkenning-ijl ik tot U terug, tot U, bij wien alleen ware vrede, ware rust en zaligheid te vinden is. â Vastelijk geloof ik alles, wat Gij geopenbaard hebt en uwe H. Kerk mij te gelooven voorstelt. Ik geloof, dat Gij, Zoon van den levenden God, in den tijd zijt mensch geworden en aan het kruis gestorven, om mij te verlossen en zalig te maken. Ik geloof eene heilige Katholieke Kerk, gemeenschap der Heiligen, vergiffenis der zonden, verrijzenis des vleesches en het eeuwig leven. Ik verzaak den duivel met al zijne werken en al zijne hoc-

vaardij. Ik verzaak de wereld met al hare ijdelheid en vergankelijke lust. Ik verzaak alles, wat zonde is en tot zonde voert. Ik offer U op en wijd aan U toe, o mijn God mijn lichaam en ziel, vrijheid en wil, alles wat ik ben en wat ik heb. Ik zweer U trouw tot aan den dood. Geef mij dus, lieve Jesus, kracht en sterkte, om mijne belofte te houden en in tijd en eeuwigheid van uwe liefde niet meer af te wijken. Amen.

Indien men noodzakelijk bekennen moet, zegt de H. Kerkvergadering van Trente, dat er op aarde geen heiliger, geen goddelijker werk geschiedt, dan het H. Misoffer, â en voor den leek dus, dan de H. Communie, waardoor hij op de innigste wijze aan dat H. Offer deel neemt, â dan volgt daaruit middagklaar, dat men al de zorg en al den ijver, waartoe men in staat is, moet aanwenden om die handeling met de grootste zuiverheid des harten en met de volmaaktste zoowel in- als uitwendige godsvrucht, die maar mogelijk is, te verrichten. Genoeg ten bewijze, dat hier eene ernstige voorbereiding allernoodzakelijkst is, en geene voorbereiding is beter, dan die, waarvan Jesus zelf ons het voorbeeld gaf. Geheel het leven toch van onzen goddelijken Zaligmaker was slechts eene on-afgebrokene voorbereiding voor zijn H. Offer. Daarmede hield zijn geest en zijn hart zich zonder ophouden bezig. Desiderio desideravi hoe pascha mandneare vohiscum, brandend heb ik verlangd dit paaschlam met u te eten. Geheel ons leven, onze gebeden, ons gewetensonderzoek, onze goede werken, vasten, aalmoezen, liefdediensten, alles moeten wij in betrekking brengen, alles doen dienen tot voorbereiding voor de H. Communie.

Reeds daags te voren mosten wij vol zijn van het geluk, dat ons den volgenden dag wacht; reeds daags te voren inslapen met die zoete gedachte: Morgen weer zal ik aanzitten aan de tafel van den grooten Koning \) â 's morgens terstond bij ons ontwaken moeten wij elke gedachte, die vreemd is aan de H. Communie van ons verwijderen, om met den psalmist uit te roepen: O God,

inljn God! voor U tonale ik hij het eerste daglicht! 1); en vervolgens een vurig verlangen naar vereeniging met Jesus den geliefde onzes harten in ons opwekken. â De dag der H. Communie moet ons een feestdag onzer zielen zijn. Jesus, de hoogste Koning wil haar bezoeken, en met den rijkdom zijner liefde begunstigen. Wijden wij Hem daarom de eerste gevoelens van ons hart toe: roepen wij met den profeet uit: âDit is de dag dien de Heer gemaakt heeftquot;, de dag, waarop mijne ziel bruiloft viert met het Lam Gods. â Kleeden wij ons in de grootste zedigheid, om ons vervolgens op da knieÃ«n neer te werpen, ons voorstellende, als lagen wij vÃ³Ã³r het H. Tabernakel, om met ootmoed en liefde ons morgengebed te bidden.

O mijn Heer en mijn God! mijn licht en mijn heil! met het eerste daglicht waak ik voor U! Naar U dorst mijne ziel: naar U, o, eeuwige schoonheid en goedheid, verlangt mijn hart. Stijge, dierbare Verlosser! van den vroegen morgen mijn gebed tot U op. Lof, dank, zegen en verheerlijking zij Ã¼, zoete Jesus ! toegebracht voor de groote liefde, waarmede GrÃ¯ mij dezen nacht zoo goedgunstig bewaard en beschermd hebt. Thans is de zalige dag voor mij aangebroken, waarop mij de hoogste genade zal ten deel vallen, waarop mijn Koning en Heer, mijn Redder en Verlosser bij mij zijn intrek nemen, waarop Hij mijne arme ziel met zijn allerheiligst

vleescli en bloed spijzen wil ten eeuwigen leven. 0 zoetste Jesus! welk een gelukkigen, welk een zaligen dag laat Gij heden voor mij aanbreken; hoe kan ik U voor deze gave genoegzaam danken, hoe U daarvoor loven en prijzen ? Ach! hoe gaarne zou ik U, mijn Heer en mijn God, daarvoor eenig offer tot teeken mijner dankbaarheid en liefde aanbieden; maar wat heb ik, dat ik van U niet heb ontvangen ? Zie, al wat ik ben en wat ik heb is hot uwe. Mijn lichaam, mijn leven, mijne ziel is uw werk ; iedere ademtocht komt van U, Gij hebt mij â geschapen. Gij onderhoudt mij. Gij hebt jmij voor den duren prijs van uw kostbaar ibloed vrijgekocht; ik ben uw eigendom. jWat zal ik U dan aanbieden?

Maar Gij hebt mij een hart gegeven, dat If kan liefhebben; dat hart is eene gave van U; dat hart verlangt Gij van mij. Zie, dat wijd ik U ten offer. Neem het aan tot uw voortdurend eigendom, en ontvlam het door het vuur uwer liefde, opdat het niets anders meer beminne dan U alleen, ner-' gens anders meer vreugde en rust in zoeke dan in U alleen, en naar niets anders meer hake en verlange, dan naar U alleen. Elke klopping van dat hart, elke 1 beweging en aandoening zij U gewijd. O, Itrek dit hart geheel tot Ã¼, maak het

Ã©Ã©n met uw allerheiligst Hart en deel het al die genade mede, die het noodig heeft, om die deugden te beoefenen en die goede werken te verrichten, welke aan uw hemelschen Vader zoo welbehagelijk zijn !

Dezen blijden en gelukkigen dag, waarop Gij in onuitsprekelijke goedheid tot mij, arm schepsel, wilt afdalen, om mij te bezoeken, dien zaligen dag wijd ik geheel aan uwe verheerlijking. Met mijn hart offer ik U al mijne gedachten, woorden en werken, al mijne gebeden en godsvruchtoefeningen; ik neem mij vastelijk voor, om elke neiging tot zonde te onderdrukken, aan elke bekoring tot kwaad te wederstaan, en ieder oogenblik van dezen dag door de herinnering aan U,' mijn Jesus! en aan uwe liefde te heiligen. â

Verleen mij slechts eene hartelijke, vurige godsvrucht bij al mijne gebeden en overwegingen ; bewaar mij voor elke verstrooiing en laat niet toe, dat ik U door de geringste zonde bedroeve. Geef mij een levendig geloof aan U en uw heilig woord, een innig vertrouwen op uwen bijstand, eene teedere innige, kinderlijke liefde. Ja, zoo Gij, goedertieren Jesus! mij deze genade verleent, dan hoop ik, dat de dag van heden de gelukkigste mijns 'evens en

Wees op den dag van heden gegroet, duizendmaal gegroet, o allerreinste Maagd en Moeder Gods Maria. Van u toch heeft Hij, die het heil mijner ziel is, het men-schelijk vleesch aangenomen en deze uw goddelijke, inniggeliefde Zoon wil met zijn allerheiligst vleesch en bloed heden mijne ziel spijzen ten eeuwigen leven. 0 wees duizendmaal geloofd en geprezen voor het woord, dat gij gesproken hebt, toen de Engel u de boodschap bracht, dat gij den Zoon Gods van den H. Geest zoudt ontvangen. O mocht ik ook een zoo zuiver, rein en onbevlekt hart hebben als gij, om uw allerheiligsten Zoon daarin zoo waardig op te nemen, als gij er hem in ontvangen hebt. Helaas ! ik voel mij zeiven zoo vol ellende en vlekken en niet waardig, om uw goddelijken Zoon in zijn H. Tabernakel te groeten, veel minder om zelf heden eene woning voor hem te worden. O allerheiligste Moeder ! ik bid u uit het binnenste mijns harten, smeek voor mij bij uw goddelijken Zoon, dat Hij niet lette op mijne on-

waardigheid, maar op zijne eigene grenzeloo-ze liefde, die Hem beweegt bij een arm men-schenkind zijn intrek te nemen. Deel mij, liefdevolle Moeder iets mede van de liefde van uw heilig hart, en bid voor mij dien geest van godsvrucht, van vermorzeling en ootmoed af, waarmede Gods lieve Heiligen tot de tafel uws goddelijken Zoons naderden, om Hem in hunne harten te ontvangen. O allergezegendste Moeder! Neem mij dezen geheelen dag onder uwe bijzondere bescherming, opdat ik de groote en kostbare genade, die mij heden zal ten deel vallen, onverlet beware, uw goddelijken Zoon, mijn lieven Jesus door geene enkele zonde bedroeve, maar in liefde met Hem vereenigd blijve in eeuwigheid Amen.

O mijn heilige patroon (N), die door dien goeden Vader in den hemel mij tot een voorbeeld en bijzonderen Beschermer gegeven zijt; ik zal dan heden naderen tot dien hemelschen maaltijd, waaraan ook gij gedurende uw aardsche leven zoo dikwerf met innige liefde hebt aangezeten, waar ook gij de krachten geput hebt, om de wereld en de zonde te overwinnen en

een Heilige des HÃ©mels te worden. O smeek dan voor mij bij den troon Gods om de genade, dat ik met de vurigste liefde, met de innigste godsvrucht, met den diep-sten ootmoed en het hartelijkst vertrouwen tot de tafel des Heeren nadere en waardig Dengene ontvange, dien mijne ziel liefheeft. Bewaar mij, door uwe voorbede, voor alle verstrooiing en lauwheid bij de H. Communie en help mij, om dezen dag Gode zeer welbehagelijk door te brengen. â Mijn heien lige Engelbewaarder! gij aanschouwt in eel den Hemel met de ontelbare schare van en Hemelgeesten het aanschijn van Hem, die ele heden tot mij wil komen en zijne woon-gt;m stede bij mij nemen. Smeek voor mij de | genade af, dat ik zonder eenigen twijfel I onwrikbaar geloove, wat gij in den Hemel 1 het geluk hebt te zien en help mij, dat : geene bekoring van den boozen vijand mij ? schade, dat mijne ziel zuiver en rein blijve van alle zondesmetten, opdat Jesus er zijn welbehagen in vinde, wanneer Hij haar komt bezoeken en met zijn heilig vleesch en bloed komt spijzen ten eeuwigen leven. Amen.

O Jesus! zonder U kan ik niet leven; ik ijl tot U, bron des levens, als een dorstige naar de waterbron.

Jesus, mijn Jesus! ach, ik verlang U van ganscher harte lief te hebben; o, ik verlang U te beminnen met den liefdegloed der Engelen.

O, mijn God, mijn lieve Jesus! welk eene groote genade wilt Gij mij heden bewijzen, en hoe weinig ben ik die waard ? Gij wilt mij heden komen bezoeken, Gij, de Heer van hemel en aarde; wie had het kunnen gelooven?

Zie, ik ben niets; ik ben arm en ellendig; maar toch kan ik U beminnen, en beminnen wil ik U; ja, ik bemin U, ik bemin U uit geheel mijne ziel; mijne ziel verlangt naar U,

Mijne ziel, het uur is daar, waarop uw Bruidegom komt, om zich met U te vereenigen Sta op, ijl hem te gemoet op de vleugelen der liefde.

O Jesus! mijn hart is zoo koud, ontvlam liet door het vuur uwer goddelijke liefde.

O Jesus! Gij roept ons toe; Komt tot mij, die belast en beladen zijt; zie, ik kom, om verkwikking en rust bij U te vinden.

O mijne ziel, verheug u en jubel van vreugde; zie, uw koning komt tot u vol zachtmoedigheid, vol liefde, rijk aan alle â¢ genaden, en Hij wil de uwe worden; hoe gelukkig, hoe zalig zult gij dan zijn!

Mijn geliefde Jesus ! mijn hart verlangt Ã©Ã©n met U te worden Buiten U is er geen troost; Gij zijt do zoetste lafenis mijner ziel; hoe getroost en gelukkig zal ik zijn,, als ik U heb ontvangen! Reeds nu omhels ik U met de armen der liefde en druk ik U aan mijn hart. Wees duizendmaal gegroet!

O mijn H. Engelbewaarder! gij gaat mij ter zijde en treedt niet mij binnen in het huis des Heeren; o help mij Jesus, dien gij aanschouwt, recht teeder liefhebben; help mij, als ik bid, opdat ik de oneindige liefde mijns Verlossers, zijne goedheid, zijne erbamÃ¼ng, zijne vernedering en goedgunstigheid jegens mij in eerbiedige stilte, maar met gloeiende godsvrucht overwege, bewondere en prijze. Amen.

heerscharen; hoe lieflijk, Heer! is uwe woning, waar Gij op oen troon van liefde zetelt, waar Gij, lieve Jesus! met godheid en menschheid, met vleesch en bloed wezenlijk, waarlijk en zelfstandig tegenwoordig zijt.

O God! wat zijt Gij goed, wat zijt Gij zoet! Gij wijst niemand van U af, zelfs den armen zondaar, zelfs mij niet.

Maar, mijn God! ben ik dan waardig voor U te verschijnen? De heilige Engelen zweven knielend om uw H. Tabernakel en bedekken uit eerbied voor uwe Majesteit hun aangezicht, en ik, wat zal ik doen? Mij verootmoedigen, nederknielen, bewonderen, aanbidden en beminnen.

Zie, ik sta hier als de arme tollenaar in den Tempel; ik durf mijne oogen tot U niet opheffen. Ach, ontferm U mijner en wees mij genadig.

Ach, mijn Heer en God! in don diepsten ootmoed aanbid ik U; ja, lieve Jesus! Gij zijt mijn Heer en mijn God, Gij zijt mij alles.

Voor uw aanschijn, innig Geliefde, moeten Hemel en aarde, en al hunne pracht en heerlijkheid zwijgen; want wat zij ook schoons en lieflijks bezitten, dat komt van U, en haalt niet bij de heerlijkheid van uwen Naam. Gij zijt de bron der schoonheid,

Gij zijt de bron der waarheid, der goedheid en der barmhartigheid, Gij wiens wijsheid zonder tal en wiens heerlijkheid on zaligheid zonder maat is!

Stel ii voor, godminnende ziel, alsof do goddelijke Heiland met zijn van liefde vlammend harte voor u stond en met u sprak. Smeek Hem vurig, om oplettend naar Hem te mogen luisteren, en verder om alle genaden, welke g\j bij deze heilige handeling noodig hebt. Gedurende het H. Misoffer stroomt de bron der oneindige verdiensten van Jesus Christus, den Heiland der wereld, in rijken overvloed Alles kunt gij door Jesus verkrijgen, zoo uw geloof maar levendig, uw vertrouwen groot, uwe liefde gloeiend, uw gebed ootmoedig en overgegeven is.

Christus. Mijn zoon, (mijne dochter,) groot oneindig groot was en is nog altijd mijne liefde tot u. Voor de zaligheid van alle mensohen, ook voor u, heb Ik den schoot mijns Vaders verlaten, ben Ik op aarde neergedaald, ben Ik mensch, een klein kind geworden. Om uwentwille heb ik van kindsbeen af in armoede geleefd, om uwentwille smaad en vervolging en eindelijk den bitteren dood des kruises geleden, Ã¼ wilde Ik redden uit de banden der zonde en des doods; u wilde Ik den Hemel ope-

nen en den weg daarheen door leer en voorbeeld aanwijzen. Voor u heb Ik het werk der verlossing volbracht, maar nog niet voleind. quot;Wat Ik eenmaal op aarde in leven en sterven verworven heb, mijne oneindige verdiensten zullen uw eigendom worden, door Mij zult gij vereenigd worden met den Vader in den Hemel. Aan 't kruis heb Ik mijn bloed voor u vergoten; hier, in de H. Misse wordt het in uwe handen gesteld, opdat gij u zoudt wasschen en reinigen : aan het kruis heb Ik door mijn dood het losgeld verdiend, waarmede gij uwe schuld kunt afdoen; aan het kruis heb Ik u het recht, de aanspraak verworven, om een kind te worden van mijn hemelschen Vader; in de H. Misse wil Ik door middel der H. Communie mij met u vereenigen, opdat gij door Mij Ã©Ã©n wordet met mijn Vader, die in den Hemel is. Daarom daal Ik dagelijks van den Hemel af op het H. Altaar, en noodig Ik u heden uit, om de oneindige schatten van genade, die Ik voor u verworven heb, in ontvangst te nemen. â Waarmede toch zult gij anders uwe schulden betalen, dan door Mij? Hoe zult gij vergiffenis erlangen, dan door Mij ? Hoe zult gij Hem genoegzaam loven, prijzen, aanbidden, dan door Mij? Slechts door Mij komt gij tot den Vader, slechts door Mij kunt gij

Ã©Ã©n met Hem worden. â O, erken dan toch de hooge gunst, die u te beurt valt, van mijn allerheiligst Offer te mogen bijwonen en Mij door de H. Communie in uw hart te kunnen opnemen! Zie, het Altaar is de Calvarieberg, waar Ik op onbloedige wijze vernieuw, wat daar op bloedige wijze geschied is. Begeef u in den geest naar dien berg, plaats u daar met mijne geliefde Moeder Maria onder het kruis en offer u zeiven met Mij aan mijn hemelschen Vader op. â

Dc leerling. O mijn Jesus, mijn Heer en mijn God! hoe zou ik de grenzelooze liefde niet erkennen, waarmede Gij mij, arm schepsel, wilt redden en heiligen! Vol medelijden en erbarming hebt Gij voor mij wel willen sterven, en nu vernieuwt Gij voor mijne oogen uw offerdood aan 't kruis en noodigt Gij mij met onuitsprekelijke goedheid uit, om dat offer bij te wonen en in de genaderijke vruchten daarvan te dealen. Van ganscher harte zeg ik Ã¼ dank voor die groote genade. Geef mij slechts een levendig geloof en den geest van ware godsvrucht, van oprecht berouw en heilige liefde, opdat de rijke zegen, welke uit dit heilig Offer over de gansche wereld uitstroomt, ook mijne arme ziel tot heil ver-strekke. â Door dit heilig Offer wil ik de

allerheiligste Drievuldigheid op de volmaaktste wijze aanbidden; door U den he-melschen Vader op waardige wijze dank zeggen voor alle gaven, die Hij in zijne goddelijke barmhartigheid aan de gansche wereld en aan mij in 't bijzonder bewezen heeft. Gij, o goddelijk Lam! wilt thans op het Altaar het slachtoffer zijn voor de schuld mijner zonden; duld dus, dat ik, arme zondaar, de verdiensten van uw ge-heimzinnigen offerdood aan de goddelijke gerechtigheid tot verzoening en uitdelging mijner groote schuld aanbiede. â Al mijn bidden en smeeken en roepen om genade en barmhartigheid is niet waard verhoord te worden, zoo Gij mijn voorspreker niet zijt bij den hemelschen Vader. O allerliefste Jesus! Gij kent het verlangen en de verzuchtingen mijns harten. Ik heb geene andere begeerte, dan zuiver te zijn van alle zondesmet, uwen hemelschen Vader te behagen, en eeuwig met Hem ver-eenigd te worden. O laat dan toe, goedertieren Jesus! dat ik alle wenschen van mijn arm hart op het Altaar legge, om ze door uwe handen aan den hemelschen Vader op te dragen, opdat zij in genade worden aangenomen en verhooring vinden. Amen.

Christus. Ziet gij mijn plaatsbekleeder, den priester in mijnen Naam het Altaar naderen met het kruis op zijn gewaad, om het allerheiligste Offer te beginnen? ZÃ³Ã³ ben Ik eenmaal zuchtende onder den zwa-ren last des kruises, beladen met de zondeschuld der gansche wereld den Calvarieberg opgestegen. Ook uwe zonden droeg Ik op het kruis, ook uwe misdaden drukten loodzwaar op mijne ziel. Ach! hoe smartelijk was voor Mij die weg, hoe dikwerf ben ik onder den last des kruises en der zonde bezweken! De liefde alleen gaf Mij de kracht, om van pijn en smart niet te sterven, vÃ³Ã³r dat men Mij aan het kruis klonk, â O ziel, erken toch de grootheid mijner liefde en herinner u, wat uwe zonden mij berokkend hebben. Ik heb niet opgehouden u lief te hebben, mijn priester bidt in mijnen Naam voor u om vergiffenis, en die zult gij van mijn hemelschen Vader verkrijgen, zoo gij maar in ootmoed en leedwezen uwe schuld erkent en vermorzeld van harte zijt.

De leerling. Ach, goedertieren Jesusl hoe groot toch is uw medelijden met mij armen zondaar! C4ij naamt den last mijner zonden op U en gingt voor mij ter dood.

allerheiligste Drievuldigheid op de volmaaktste wijze aanbidden; door U den he-melsohen Vader op waardige wijze dank zeggen voor alle gaven, die Hij in zijne goddelijke barmhartigheid aan de gansche wereld en aan mij in 't bijzonder bewezen heeft. Gij, o goddelijk Lam! wilt thans op het Altaar het slachtoffer zijn voor de schuld mijner zonden; duld dus, dat ik, arme zondaar, de verdiensten van uw ge-heimzinnigen offerdood aan de goddelijke gerechtigheid tot verzoening en uitdelging mijner groote schuld aanbiede. â Al mijn bidden en smeeken en roepen om genade en barmhartigheid is niet waard verhoord te worden, zoo Gij mijn voorspreker niet zijt bij den hemelschen Vader. O allerliefste Jesus! Gij kent het verlangen en de verzuchtingen mijns harten. Ik heb geene andere begeerte, dan zuiver te zijn van alle zondesmet, uwen hemelschen Vader te behagen, en eeuwig met Hem ver-eenigd te worden. O laat dan toe, goedertieren Jesus! dat ik alle wenschen van mijn arm hart op het Altaar legge, om ze door uwe handen aan den hemelschen Vader op te dragen, opdat zij in genade worden aangenomen en verhooring vinden. Amen,

Christus. Ziet gij mijn plaatsbekleeder, den priester in mijnen Naam liet Altaar naderen met het kruis op zijn gewaad, om het allerheiligste Offer te beginnen? ZÃ³Ã³ ben Ik eenmaal zuchtende ouder den zwa-ren last des kruises, beladen met de zondeschuld der gansche wereld den Calvarieberg opgestegen. Ook uwe zonden droeg Ik op het kruis, ook uwe misdaden drukten loodzwaar op mijne ziel. Ach! hoe smartelijk was voor Mij die weg, hoe dikwerf ben ik onder den last des kruises en der zonde bezweken! De liefde alleen gaf Mij de kracht, om van pijn en smart niet te sterven, vÃ³Ã³r dat men Mij aan het kruis klonk. â O ziel, erken toch de grootheid mijner liefde en herinner u, wat uwe zonden mij berokkend hebben. Ik heb niet opgehouden u lief te hebben, mijn priester bidt in mijnen Naam voor u om vergiffenis, en die zult gij van mijn hemelschen Vader verkrijgen, zoo gij maar in ootmoed en leedwezen uwe schuld erkent en vermorzeld van harte zijt.

De leerling. Ach, goedertieren Jesusl hoe groot toch is uw medelijden met mij armen zondaar! Gij naamt den last mijner zouden op U en gingt voor mij ter dood,

opdat ik niet zon verloren gaan, en stelt mij heden uw bitteren kruisweg voor oogen, opdat ik niet zou vergeten, wat uwe liefde voor mij gedaan heeft. O allerliefste Jesus! hoe bitter heb ik misdaan, toen ik zondigde en hoe groot was mijne boosheid, toen ik uwe liefde met zoo zwarte ondankbaarheid vergolden heb. 0 druk uw heilig kruis diep in mijn hart en laat mij ten minste iets voelen van de smart, die Gij voor mijne zonden geleden hebt. Laat mij de misstappen en zonden, die ik van mijne kindsheid af bedreven heb, erkennen, de grootheid van mijne schuld begrijpen en geef mij tranen van het hartelijkste en volmaaktste berouw, opdat ik ze heel mijn leven lang beweene. Amen.

Christus. Beschouw mijn dienaar, hoe hij zich diep ter aarde nederbuigt en rouwmoedig op de borst slaande openlijk zijne schuld belijdt. Zoo lag Ik, de waarachtige Hoogepriester in het hofje van Olijven plat ter aarde; angst en smart over uwe zonden persten Mij het bloedig zweet uit de aderen en in heldere druppels stroomde mijn bloed op den grond. â De handen wringend, in onuitsprekelijk hartzeer, bad

Ik mijn hemelschen Vader, dat Hij den kolk, dien de menschen door don gruwel der zonde Mij tot den rand toe gevuld hadden, zou laten voorbijgaan; maar het was de wil des Vaders, dat Ik dien bitteren kelk zou drinken, en Ik deed het uit liefde, ook ter liefde van u, â Erken dus, hoezeer Ik u beminde! â Men bond Mij met koorden, als een boosdoener sleepte men Mij voor het gerecht. Ik verdroeg dien smaad, opdat gij zoudt verlost worden. â â ZÃ³Ã³ groot was mijn medelijden met u! â En dat medelijden heb Ik nog; mijn Vader in den Hemel weet het; om den bitteren doodsangst, dien Ik in hot hofje heb doorgestaan, zal Hij u niet ver-stooten, wanneer gij uwe schuld bekent en Hem rouwmoedig te voeten valt.

De leerling. Vader in den Hemel! ik heb gezondigd tegen den Hemel en tegen U; ik ben niet meer waardig uw kind te heeten. De angst en de doodssmarten van uw geliefden Zoon drukken zwaar op mijne ziel, want om mijne misdaden heeft Hij zich vrijwillig aangeboden, om den kelk des lijdens te drinken, dien uwe goddelijke gerechtigheid Hem heeft toegereikt. Ter wille van mijne arme ziel heeft Hij zich vernederd tot het stof en zich door verachtelijke touwen laten binden. O, zijne

vernedering, zijne smart en zijn angst too-nen mij de geheele grootheid van mijne schuld. â Ach, lieve Vader! mocht mijn hart van droefheid over mijne zonden barsten! Ach! om de pijnen en kwellingen van uw goddelijken Zoon, die Hij in het hofje heeft moeten verduren, smeek ik U uit de diepte mijns harten, ontferm U mijner, vergeef mij mijne schuld en verwerp mij niet voor uw aanschijn. Neen, nooit meer zal ik zondigen, neen, nooit meer! O Maria, gezegendste Moeder mijns Heeren ! ach, bid voor mij om genade en barmhartigheid, dat ik vergiffenis mijner zonden verkrijge. Amen.

Christus. Drie zaken zijn voor het ware zieleleven noodzakelijk, zonder welke de ziel verkwijnt en bederft; mijn woord, do genade, en mijn vleesch en bloed. â Mijn woord moet gij aanhooren, in uw hart opnemen en vruchten laten voortbrengen, en om de genade moet gij bidden. Mijn woord verkondigt u mijne H. Kerk; aan haar heb Ik het zuiver en onvervalscht toevertrouwd; hare stem is mijne stem; in iedere H. Misse wordt het in de Lessen en EvangeliÃ«n voorgedragen. Luister naar

dat woord en volg hot op en gij zult leven. â Maar gij moet ook bidden om genade. Uit u-zelven zijt gij te zwak, te ellendig, om dien weg te bewandelen, door mijn woord ii afgebakend en waarop Ik n ben voorgegaan, zoo de genade u daarin niet ondersteunt en helpt en leidt en naar het gewenschte doel voert. Zie, alle dagen verzucht mijne H. Kerk door den mond des priesters om deze genade tot den hemel-schen Vader. â Haar gebed in mijnen Naam dringt door tot voor den troon mijns Vaders en vindt altijd verhooring. Vereenig uwe gebeden en verzuchtingen met hare gebeden, en ook gij zult verhoord worden.

Dc leerlimj. Mijn Heer en Meester! Gij hebt dc woorden des eeuwigen levens; gaarne wil ik ze hoeren. O, spreek tot mijne ziel en zeg mij, wat ik doen moet, om het eeuwig leven te verwerven. Zoo dikwerf hebt Gij door den mond der H. Kerk tot mijn hart gesproken, maar helaas! hoe dikwerf heb ik naar die woorden niet geluisterd, ze in mijn hart niet opgenomen en er mijn leven niet naar ingericht. Ach! vergeef mij mijne lichtzinnigheid en zwijg niet. Heer! Want zoo Gij zweegt en tot mijn hart niet meer spraakt, dan was ik de ongelukkigste der menschen. O neen, zwijg niet, maar spreek; ik zal U hooren.

Maar kom ook mijne zwakheid te hulp, t wanneer ik uw heilig woord wil in beoefe- 1 1

maar ach! ik bezwijk, ik sterf op den weg, zoo Gij mij niet ondersteunt en bijstaat. Door den mond der H Kerk roep ik met een kinderlijk hart tot U, deel mij uit uw goddelijk Hart die genade mede, welke ik noodig heb en die Gij zoo overvloedig voor alle menschen hebt verdiend. Vooral smeek ik U, verleen mij de genade, dat ik U nimmermeer door eenige zonde beleedige, nimmermeer van U gescheiden worde, opdat ik eens moge ingaan in het rijk uws Vaders. Amen.

Christus. Reeds op den eersten dag, dat gij het levenslicht aanschouwdet, heb Ik, u, mijn zoon (mijne dochter), zonder uwe verdiensten eene hooge, onschatbare genade bewezen. Op den dag van uw H. Doopsel heb ik u in mijne H. Kerk opgenomen en u het ware, katholieke geloof geschonken. Waardeert gij die genade van Katholiek

te zijn, kind te zijn van die H. Kerk, die Ik tot mijne bruid heb uitverkoren, waaraan Ik al de schatten mijner genade en verdiensten heb toevertrouwd, buiten welke geene zaligheid te vinden is? Gij wilt mijn allerheiligst vleesch en bloed ontvangen tot voedsel uwer ziele. Slechts in de H. Katholieke Kerk vindt gij deze spijze des Hemels, in haar alleen dit allerheiligst Sacrament; slechts hare priesters hebben de macht, om het brood en den wijn in mijn lichaam en bloed te veranderen. O hoevele duizenden, door den geest dei-leugen bedrogen, tasten buiten mijne Kerk in de duisternissen van ongeloof en dwaling rond. U heb ik in genade in mijne H. Kerk opgenomen, waar gij mijne leer, mijne Sacramenten, licht voor uw verstand, troost voor uw hart, redding voor uwe ziele vindt. En gij, zoudt gij niet dankbaar zijn voor die groote genade; dat heilig geloof, dat de Kerk u leert, met geheel uwe ziel niet aanhangen: dat licht op uw levensweg door den nacht van dwaling niet volgen; zoudt gij geheel uw leven volgens dat heilig geloof niet inrichten en zelfs b.ereid zijn, zeo noodig, er uw leven voor te geven? â

Wat toch zou ik zijn zonder dat heilig Katholiek gelootquot;? Als een kind van dwaling en duisternis, zou ik in den blinde rondtasten en versmachten op den weg, die ten leven voert en dien ik zonder het licht, dat in uwe H. Kerk straalt, niet zou vinden. Te vergeefs zou ik verlangen naar de spijze des Hemels, die Gij ons bereid hebt, om mijne ziel te verkwikken en te versterken. â Eeuwige dank zij U daarom gebracht, dat Gij mij terstond na mijne geboorte in uwe H. Kerk hebt opgenomen en mij de onschatbare genade des geloofs verleend hebt. Wat uw priester op dit oogenblik aan het H. Altaar luide in naam der Kerk bidt, dat bid ik ook, met hart en mond uitroepende: Credo, Domine! Ja, Heer! ik geloof; met onwrikbare en innige overtuiging neem ik alles aan, wat Gij, mijn God, die de waarheid zelve zijt, geopenbaard hebt en uwe H. Kerk mij te gelooven voorstelt. En naar dit heilig geloof wil ik ook mijn leven inrichten. Wat toch zou mij mijn geloof baten, zoo ik het door de werken weÃªr verloochende? Geef mij daarom, lieve Jesus, met de gave des geloofs ook ,de genade, om altijd volgens dat heilig geloof te leven, daarin immer trouw te volharden, het overal onverschrokken te belij-

Alles, wat gij voor het Isven uws lichaams noodig hebt, hebt gij van uw God en Heer ontvangen en talloos zijn de gaven, door Hem u geschonken. Wat gij dus hebt en wat gij zijt is zijn eigendom. En wat verlangt Hij nu van u? Niets anders dan uw hart, uwe liefde en uw wil. Alle neigingen van uw hart zult Gij Hem dus ten offer brengen, Hem toewijden. Hem alleen in trouw en volledige overgeving aanhangen. â Daar aan het altaar staat mijn dienaar met de offergaven van brood en wijn in de handen, die Ik weldra door mijne almacht in mijn vleesch en bloed zal ver anderen, om ze u tot eene goddelijke spijze in de H. Communie aan te bieden. â Leg uw hart bij deze offergaven, breng u zeiven daarbij aan de goddelijke Majesteit volledig ten offer; want zoo gij in woord

Maar kom ook mijne zwakheid te hulp, wanneer ik uw heilig woord wil in beoefening brengen. Ik heb behoefte aan de goddelijke genade als aan het dagelijksch brood; mij zeiven kan ik niet helpen. Ik zou zoo gaarne U navolgen, den weg bewandelen, waarop Gij mij zijt voorgegaan, maar ach! ik bezwijk, ik sterf op den weg, zoo Gij mij niet ondersteunt en bijstaat. Door den mond der H Kerk roep ik met een kinderlijk hart tot U, deel mij uit uw goddelijk Hart die genade mede, welke ik noodig heb en die Gij zoo overvloedig voor alle menschen hebt verdiend. Vooral smeek ik U, verleen mij de genade, dat ik U nimmermeer door eenige zonde beleedige, nimmermeer van TJ gescheiden worde, opdat ik eens moge ingaan in het rijk uws Vaders. Amen.

Christus, Reeds op den eersten dag, dat gij het levenslicht aanschouwdet, heb Ik, u, mijn zoon (mijne dochter), zonder uwe verdiensten eene hooge, onschatbare genade bewezen. Op den dag van uw H. Doopsel heb ik u in mijne H. Kerk opgenomen en u het ware, katholieke geloof geschonken. Waardeert gij die genade van Katholiek

te zijn, kind te zijn van die H. Kerk, die Ik tot mijne bruid heb uitverkoren, waaraan Ik al de schatten mijner genade en verdiensten heb toevertrouwd, buiten welke geene zaligheid te vinden is? Gij wilt mijn allerheiligst vleesoh en bloed ontvangen tot voedsel uwer ziele. Sleohis in de H. Katholieke Kerk vindt gij deze spijze des Hemels, in haar alleen dit allerheiligst Sacrament; slechts hare priesters hebben de macht, om het brood en den wijn in mijn lichaam en bloed te veranderen. O hoevele duizenden, door den geest dei-leugen bedrogen, tasten buiten mijne Kerk in de duisternissen van ongeloof en dwaling rond. U heb ik in genade in mijne H. Kerk opgenomen, waar gij mijne leer, mijne Sacramenten, licht voor uw verstand, troost voor uw hart, redding voor uwe ziele vindt. En gij, zoudt gij niet dankbaar zijn voor die groote genade; dat heilig geloof, dat de Kerk u leert, met geheel uwe ziel niet aanhangen; dat licht op uw levensweg door den nacht van dwaling niet volgen; zoudt gij geheel uw leven volgens dat heilig geloof niet inrichten en zelfs gereid zijn, zeo noodig, er uw leven voor te geven ? â

Wat toch zou ik zijn zonder dat heilig Katholiek geloei'? Als een kind van dwaling en duisternis, zou ik in den blinde rondtasten en versmachten op den weg, die ten leven voert en dien ik zonder het licht, dat in uwe H. Kerk straalt, niet zou vinden. Te vergeefs zou ik verlangen naar de spijze des Hemels, die Gij ons bereid hebt, om mijne ziel te verkwikken en te versterken. â Eeuwige dank zij U daarom gebracht, dat Gij mij terstond na mijne geboorte in uwe H. Kerk hebt opgenomen en mij de onschatbare genade des geloofs verleend hebt. Wat uw priester op dit oogenblik aan het H. Altaar luide in naam der Kerk bidt, dat bid ik ook, mot hart en mond uitroepende: Credo, Domine! Ja, Heer! ik geloof; met onwrikbare en innige overtuiging neem ik alles aan, wat Gij, mijn God, die de waarheid zelve zijt, geopenbaard hebt en uwe H. Kerk mij te gelooven voorstelt. En naar dit heilig geloof wil ik ook mijn leven inrichten. Wat toch zou mij mijn geloof baten, zoo ik het door de werken weÃªr verloochende? Geef mij daarom, lieve Jesus, met de gave des geloofs ook .de genade, om altijd volgens dat heilig geloof te leven, daarin immer trouw te volharden, het overal onverschrokken te belij-

Christus. Mijn zoon, (mijne dochter,) alles zijt gij aan den Heer, uw God verschuldigd. Mijn Vader heeft u geschapen; Ik heb u verlost en door mijn bloed vrijgekocht ; de H. Geest heelt u in het Doopsel geheiligd en tot zijn tempel gemaakt. Alles, wat gij voor het leven uws lichaams noodig hebt, hebt gij van uw God en Heer ontvangen en talloos zijn de gaven, door Hem u geschonken. Wat gij dus hebt en wat gij zijt is zijn eigendom. En wat verlangt Hij nu van u ? Niets anders dan uw hart, uwe liefde en uw wil. Alle neigingen van uw hart zult Gij Hem dus ten offer brengen, Hem toewijden, Hem alleen in trouw en volledige overgeving aanhangen. â Daar aan hot altaar staat mijn dienaar met de offergaven van brood en wijn in de handen, die Ik weldra door mijne almacht in mijn vleesch en bloed zal veranderen, om ze u tot eene goddelijke spijze in de H. Communie aan te bieden. â Leg uw hart bij deze offergaven, breng u zeiven daarbij aan de goddelijke Majesteit volledig ten offer; want zoo gij in woord

en daad u zelvcn geheel aan den Heer uwen God overgeeft en toewijdt, o dan zal Hij zich zeker door u in vrijgevigheid en miJdheid niet laten overwinnen, dan zal Hij u met schatten van genade verrijken en eens zelf uw overgroot loon zijn.

Dc leerling. 0 mijn Jesus! gaarne en met vreugde wil ik uw woord opvolgen, want diep voel ik er de waarheid van. Ik erken, dat ik verdiend had, als een slachtoffer voor 't aanschijn der goddelijke Majesteit te sterven. Maar Gij, o God! Verlangt mijn dood niet; Gij wilt slechts, dat ik de wereld en mijne booze neigingen afsterve en voor U leve. Zie met de offergave des priesters wijd ik U toe en offer ik alle gevoelens en bewegingen, alle neigingen en wenschen en al de liefde mijns harten aan U op. Ik leg in de handen van uwen dienaar aan het Altaar mijne vrijheid en mijn wil, alle krachten en vermogens mijner ziel, de zintuigen en ledematen mijns li-chaams, en breng U dit alles ten offer met de heiligste belofte, dat ik ze alleen tot verheerlijking en welbehagen der goddelijke Majesteit zal gebruiken. â Gij, mijn Jesus, wilt heden U zeiven voor :tnij ten offer brengen; en zou ik dan niet alles, wat ik heb en wat ik ben aan U opdragen? Gij wilt heden in de H. Communie U zeiven

geheel aan mij geven; en zou ik dan mij zei ven niet geheel aan U toewijden? Neen, geen enkelen dag zal ik verzuimen, dit mijn offer plechtig te vernieuwen. Eiken dag zal ik opnieuw de booze neigingen en driften mijns harten beteugelen en versterven, eiken dag mijn weerbarstigen wil met alle kracht naar uw goddelijk welbehagen richten, eiken dag door een nieuw offer van versterving mijner eigenliefde U toewijden. Zegen, o God! mijn voornemenen versterk mijn goeden wil door uwe krachtige genade. Lieve Moeder Maria! gij die onder het kruis van uw goddelijken Zoon het grootste, reinste eh heiligste offer, het leven van uw goddelijken lieveling aan den hemelschen Vader hebt opgedragen; o, verwerf mij door uwe machtige voorbede, dat ook ik een volmaakt offer van liefde worde, opdat ik eens aan het einde mijner dagen zal kunnen zeggen; ik heb gedaan, wat ik beloofd heb; mijn offer is volbracht. Amen.

Christus. Mijn zoon, (mijne dochter,) hoort gij, hoe de priester aan het altaar roept:

Hemel, die ook voor u bestemd is. Laat nu alle gedachten aan de aarde met al haar streven en drijven varen, om slechts te denken aan hetgeen hier plaats heeft, de lofprijzing en dank der heilige, zegevierende en strijdende Kerk. Hef uwe blikken ten hemel en beschouw daar die scharen van zalige geesten, die vÃ³Ã³r den troon van Gods ontzaglijke Majesteit eerbiedig nederknielen en het driewerf heilig, dat eeuwig in het hemelsch Jerusalem weerklinkt, in blijde akkoorden herhalen. â-Met den lofzang der hemelsche geesten vereenigt de Kerk op aarde hare stem, terwijl de priester aan het altaar luide het driewerf heilig uitroept. O, stem dus ook in mot dit blijde dank- en loflied des Hemels, tot gij het eens met de Engelen daar boven eeuwig herhalen moogt. Vergeet niet, dat gij hier zijt, om de goddelijke Majesteit te verheerlijken; vergeet dit niet, vooral in deze oogenblikken, waarop Ik op het punt sta, op dit altaar af te dalen, om Mij voor de glorie mijns Vaders en ter verzoening voor u op te dragen. Toen Ik in het stallettje te Bethlehem als klein kind ter wereld kwam, zongen de Engelen o'es Hemels hun: Glorie zij God in den hoogen; toen Ik op Palmzondag zegepralend Jerusalem binnentrok, om als offerlam voor

het heil der wereld weldra mijn bloed te storten, toen zong het volk: Hosanna, en nu, .nu Ik op het altaar wil nederdalen, om mijn offer voor het heil der wereld, ook voor u, te vernieuwen, nu weerklinkt in den Hemel en op aarde het driewerf Heilig; en zoudt gij u dan met dat verheven dank- en loflied tot verheerlijking van uwen God niet vereenigen?

De leerling. O mijn Heer en God! hoe zal ik, â een mensch met onreine lippen, â U waardig prijzen, U volkomen danken; prijzen uwe boven alles verhevene goddelijke Majesteit, danken uwe oneindige liefde en. goedheid'? Hoe kan ik in deze oogen-blikken aan iets anders denken dan aan liet verheven, heilig offer, dat Gij voor mij wilt opdragen en waarvan ik de vruchten zal gaan deelachtig worden. O, volgaarne wil ik met hart en mond instemmen in den lofzang der Engelen, in het glorievol danklied der H. Kerk en met den Priester juichend uitroepen : Heilig, heilig, heilig is de Heer, de God der heerscharen; Hemel en aarde zijn vol van de Majesteit zijner glorie! Maar, mijn God ! dit smeek ik U met aandrang en liefde: laat niet toe dat ik ooit aan dat ondankbare volk gelijke, dat op Palmzondag uitriep: Hosanna den Zoon Davids, en na weinige dagen het: Kruisig Hem

in blinde verwoedheid uitbraakte. O, laat niet toe, dat ik U ooit opnieuw kruisige door mijne zonden. Neen, dat nooit meer, immer wil ik U loven, U prijzen, U danken en verheerlijken, altijd en eeuwig; voor U, voor uwe eer en glorie wil ik leven, wil ik sterven. Amen

Christus. Bemerk mijn zoon, (mijne dochter,) hoe mijn dienaar in feestelijke, eerbiedige stilte aan het Altaar bidt. Hij staat daar door een heilig ontzag aangegrepen voor het aangezicht van den Dvie-Ã«enigen God. Heilig, hoogheilig is 't, wat hij spreekt, wat hij verricht. Op geheimvolle wijze vernieuwt hij mijn lijden en dood. â Plaats u nu in den geest op Calvarie's kruin onder mijn kruis; dring met geloof en liefde in het groote geheim van het Offer, dat Ik weldra voor geheel het menschelijk geslacht, voor mijne H. Kerk en voor u ga opdragen. Weldra ga Ik afdalen op het Altaar, en in mijne almacht door mijn heilig woord het brood in mijn lichaam en den wijn in mijn bloed veranderen en mij zeiven voor uw heil aan den hemelschen Vader als een offerlam opdragen. Nu nadert het oogenblik, waar-

op gij door Mij alles kimt verkrijgen, waar gij om bidt. O, bid dan voor het heil uwer ziel, leg uwe wenschen en verlangens op het Altaar neÃªr, bid voor alle geloovigen, voor rechtvaardigen en zondaren, voor rijken en armen, voor lijdenden en bedroefden, voor levenden en overledenen. Ik zal uwe beden opvoeren voor den troon mijns Vaders.

De leerling. O mijn Heer en mijn God! Ontzag en vreeze grijpt mij aan, wanneer ik bedenk, welk een hoogheilig werk thans op het Altaar voltrokken wordt. Ja, zooals weleer in de eerste tijden der Kerk zou ik thans met do boetelingen daar buiten de deur der kerk in rouw en boete, wee-nend en klagend moeten nederliggeu. Neen, ik ben niet waard, dit allerheiligst otter bij te wonen. Maar Gij ziet niet op mijne onwaardigheid. Gij hebt medelijden met mijne ellende, en daarom staat Gij mij toe in uw huis te verwijlen, om aan het heiligste geheim uwer liefde deel te nemen. Ach, lieve Jesus! hoe gaarne zou ik in dit oogenblik mot een levendig geloof, met een hartelijk vertrouwen, met den diepsten ootmoed, met waarachtig berouw, vurige godsvrucht en gloeiende liefde willen bidden en verzuchten! En toch is mijn hart nog koud. Ach, Heer! trek mijn hart tot

U, verruim het, maak het los van al het aardsche en geef mij de genade, dat ik, als uwe H. Engelen, U met een vurigen gloed van godsvrucht begroete, aanbidde, love en prijze, wanneer Gij dit heilig geheim voltrekt. Neem ook het gebed genadig aan, dat ik door U tot den hemelschen Vader opzend; verhef en verheerlijk uwe Kerk, breid haar uit over de gansche aarde en wil hare vijanden vernederen en bekeeren. Vervul de harten uwer geloovigen door het vuur uwer goddelijke liefde, sterk hen in het geloof, bevestig hen in de hoop en geef hun uwen vrede. Verlicht de onge-loovigen, breng de harten der afgedwaal-den tot Ã¼ terug, en verteeder de verharde zondaren. Bestuur en geleid den Paus, de bisschoppen en priesters op den weg des heils, troost de ontroostbaren, help de armen en noodlijdenden, verkwik de arme zielen in het vagevuur met hemolsche vertroosting en bevrijd ze van hare pijnen. Geef ons allen deel aan uwe oneindige verdiensten, verzoen ons met den Vader en vereenig ons met Hem door Ã¼, mijn Jesus! die op aarde gekomen zijt, om te zoeken en zalig te maken wat verloren was, en die thans weder op dit Altaar afdaalt, om den Hemel met de aarde te verzoenen. Amen.

Christus. Nu ziet gij Mij met de oogen des geloofs op dit Altaai. Hoe diep heb Ik mij vernederd ter liefde van u. Den glans mijner goddelijke Majesteit heb Ik afgelegd; onder de nederige gedaanten van brood en wijn ben Ik waarlijk, wezenlijk en zelfstandig tegenwoordig op dit heilig Altaar. Uw lichamelijk oog ziet Mij niet en kan Mij niet zien, maar het geloof erkent Mij en de liefde voelt mijne tegenwoordigheid. Voor u heb Ik Mij zeiven als vernietigd, voor u heb Ik Mij ten offer gebracht: erken dus de grootheid mijner liefde. Opdat gij zult leven, vernieuw Ik op geheimzinnige wijze mijnen dood; opdat aan u genade en barmhartigheid, vergiffenis en verzoening ten deel vallen, log Ik al mijne verdiensten aan de voeten mijns Vaders neder. Opdat gij u met Mij zoudt kunnen veveenigen, veranderde Ik brood en wijn in mijn vleesch en bloed tot spijs uwer ziele; erken dus de grootheid mijnor liefde. â Ja, ik wil Mij over u ontfermen, uwe zaak bepleiten bij mijn Hemelschen Vader! Ik leg al mijne verdiensten in uwe handen, ter voldoening voor hetgeen gij schuldig zijt. Door Mij kunt gij alles voor het heil uwer ziel ver-

werven. Heb slechts geloof en vertrouwen, en in uw nood zal voorzien worden. Zelf heb Ik u de beste wijze van bidden geleerd ; wanneer gij in mijnen Naam en met mijne woorden bidt, hoe zou mijn Vader u dan niet verhoeren?

De leerling. O hoe onuitsprekelijk groot, o Heer! is uwe vernedering en goedheid, hoe grenzeloos uwe liefde jegens ons, arme zondaren! Terecht staan Hemel en aarde verbaasd over de wonderen van liefde, die Gij dagelijks in uwe H. Kerk verricht. Thans zijt Gij op dit altaar tegenwoordig; dit geloof ik zoo vast en zeker, als wanneer ik met den Apostel Thomas U met mijne oogen zien en met mijne handen mocht aanraken. Geheel doordrongen van dit geloof breng ik U, o Godmensch Jesus Christus! mijne eerbiedigste hulde ; ik aanbid U, ik loof en zegen U, met alle Engelen en Heiligen. Van harte dank ik U voor de oneindige liefde, die U weÃªr in de handen des priesters heeft doen nederdalen, om ons offer en onze zielespijze te zijn. Ik vereenig thans mijn gebed met dat der H. Kerk en bid U, dat Gij een gunstig voorspreker voor mij bij uw hemeÃ¯schen Vader gelievet te zijn. Door U toch kan ik alles verkrijgen; met U heeft de hemel-sche Vader mij alles geschonken. Maar

vÃ³Ã³r alles bid ik U, gelieve mij genadig de vergiffenis van al mijne zonden en de genade te verwerven van een zuiver leven te leiden in gerechtigheid en heiligheid. Deel mij uit uw van liefde vlammend Hart slechts eenige vonken mede van die oneindige liefde, waarvan uw allerheiligst Hart geheel ontstoken is. â Gij weet, Heer! dat ik met brandend verlangen naar het genot van uw allerheiligst lichaam en bloed haak. Ik kniel hier neder, als een arme, hongerige bedelaar en verzucht naar U, het brood des levens. Ach! hoe zou het U mishagen, zoo ik zonder liefde tot U kwam en U ontving! Geef mij dus liefde, groote liefde, vurige liefde; laat mij Ã©Ã©n worden in liefde met U, Gi) zijt de geliefde mijner ziel, hare vreugde, haar leven, haar vrede, hare rust, haar troost, hare verkwikking, hare zaligheid! â O! hoezeer verheug ik mij reeds op het oogenblik, waarop ik tot uwe heilige Tafel zal mogen naderen, en met U het liefdemaal zal mogen houden, waar ik U bezitten, geheel mijn hart voor U uitstorten en met U als een vriend tot zijn vriend zal mogen spreken. â Neem reeds vooruit, lieve Jesus! mijn hart ten offer aan, ruk het geheel los van alle banden, die het nog aan de wereld geboeid houden; ik wil U alleen liefhebben, U

Christus. Als een zachtmoedig lam, dat men ter slachtbank voert, heb ik Mij zwijgend op het kruis laten uitstrekken en mot nagelen daaraan laten vastklinken, ben Ik geduldig daaraan gestorven. Dat deed Ik ook om uwe zonden, die Ik op mij had genomen en die Ik door mijn bloed van uwe ziel wilde afwasschen, â Hoort gij mijn dienaar aan het Altaar niet roepen: Ecce Agnus Dei! ziedaar het Lam Gods! Ziet gij niet, hoe hij rouwmoedig op de borst slaat? Ja! Ik wil Mij over u ontfermen en al uwe zonden wegnemen, wanneer gij ze ootmoedig belijdt en betreurt. â Zie, Ik ben bereid u den kus des vredes te geven en u tot bewijs daarvan met mijn vleeseh en bloed te spijzigen. Ik heb het gezegd; dat het mijn vermaak is, met de hinderen der menschen te zijn. Ik wil ook bij u, met u en in u zijn. Uwe ziel wil Ik tot mijne woning nemen; zorg dus, dat zij bereid zij, gereinigd en met deugden versierd, wanneer Ik, uw Koning en Heer, met de volheid mijner genaden tot u kom. Neem Mij in ootmoed des harten op, want een

ook ellendig en arm, ziek eu zwak, vrees daarom niet; want juist daarom wil ik tot u komen, om in uwe armoede te voorzien, om u te genezen en te versterken. Erken it slechts, dat gij zonder Mij niets doen kunt,

_f wanneer Ik haar kom bezoeken en hare spijs zal worden! Bedenk dit wel en bereid u voor op mijne komst.

De leerling. O mijn Jesus ! waar vind ik woorden genoeg, om te zeggen, wat mijn hart thans gevoelt! Wanneer ik mij voorstel, dat Gij als een offerlam op het kruis ligt, de handen uitgestrekt, om genade en erbarming ten Hemel roepend, o, dan grijpt mij de bitterste smart aan over mijne zonden, want zij waren het, die U zoo bitter hebben doen lijden. â En wanneer ik U ⁵ op het Altaar zie in de handen des priesters, onder de gedaante van brood verborgen, en U daar op geheimzinnige wijze zie vernieuwen, wat Gij eenmaal aan het kruis volbracht hebt, dan zou ik met luider

stomme willen uitroepen: mijn Jesus! Gij zijt geheel liefde! Maar wat zal ik dan zeggen, wanneer ik bedenk, dat uwe liefde nog veel verder gaat, dat Gij zelf hot voedsel en de lafenis mijner ziele wilt wezen en mijn hart tot uwe woning wilt maken? Ja, dat is waarlijk eene overmaat van liefde; zÃ³Ã³ kan een God, zoo kunt slechts Gij, mijn Jesus, beminnen, zÃ³Ã³ ver kan slechts uwe liefde gaan! â En wat zal ik U voor al die liefde wedergeven ? Ach, ik heb niets, dan een arm hart, en dat behoort U reeds, dat heb ik U reeds toegewijd. Wat heb ik nog meer? Niets, dan het verlangen om mij zÃ³Ã³ nauw, zÃ³Ã³ innig met U te vereenigen, dat ik met den Apostel kan uitroepen: Ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij! â Maar wie ben ik, dat ik zoo hooge genade durf verlangen? Gij zijt de hoogste Heer, de ontzaglijke Majesteit, mijn Schepper en Verlosser en ik ben een arm schepsel, stof en asch! Gij zijt de Koning der koningen, de Heer der heerscharen, en ik uw dienstknecht (uwe dienstmaagd)! Gij zijt de Allerheiligste en Allerreinste, en ik een arme zondaar! Gij zijt de goedheid, de liefde zelve, en ik een ondankbaar mensch, die uwe goedheid zoo dikwerf misbruikt, uwe liefde zoo vaak versmaad heb ! O ! hoe durf ik het

alle zoetigheid in zich bevat. Ik kan liet oogenblik schier niet afwachten, waarop ik U, mijn Josus, wezenlijk in mijn hart j zal ontvangen. O! uw priester geniet reeds uw allerheiligst lichaam, uw allerheiligst bloed. 0 kom intusschen reeds geestelijker-wijze in mijne ziel, reinig en heilig haar opdat ik waardig zij, U weldra werkelijk met vleesch en bloed, met godheid en menschheid te ontvangen, mij met U te vereenigen en in deze vereeniging te leven en te sterven. Amen.

volbracht, weer heb ik U een bewijs mijner liefde gegeven. De verheerlijking van den DrieÃ«enigen God, uw heil, de redding uwer onsterfelijke ziel en hare vereeni-

ging mot Mij en met mijn hcmelschen Vader is hot doel van allo werken, dio Ik verricht. Groote genaden werden u reeds aangeboden, nog grootere zullen u ten deel vallon. Ik wil aan hot verlangen uws harten voldoen; Ik wil komen en zolf u bezoeken en den maaltijd met u houden. Maar vergeet nooit, wie Ik ben en wie gij zijt. Niot zonder beteekenis leest mijn dienaar aan hot heilig Altaar het Evangelie van mijn Apostel Joannes. Ik ben het Woord Gods, God zelf, het Woord des Vaders, dat in den beginne van eeuwigheid bij Hem was. Door Mij is alles gemaakt, wat or gemaakt is; ook gij zijt het werk mijnor handen. Ik ben het ware licht, on bon gekomen om alle monschen to verlichten. Ik ben het loven; niemand kan waarlijk leven, tenzij door Mij en in Mij. Allen, die Mij in liefde aannemen, geef Ik de macht, om kinderen Gods te worden. Ook u wil Ik tot kind mijns Vaders verheffen, wanneer gij Mij met een geheel toegewijd, ootmoedig, rein hart aanneemt. Wees getrouw aan de belofte, die gij gedurende het heilig Offer gedaan hebt, on Ik zal volbrengen, wat Ik beloofd heb. De zegen, dien de priester in mijnen Naam uitspreekt, kome met zijn gansche volheid over u, hij heiligÂ© en wijde uwe

ziel on uw lichaam, on make u waardig om mijne woonstede te zijn; want ik herhaal het: Ik moet tot u komen en u bezoeken, want zonder Mij kunt gij niet leven, zonder Mij zult gij niet glorievol verrijzen, zonder Mij zult gij niet ingaan in het rijk mijns Vaders, die in den Hemel is.

De leerling. Mijn God en mijn alles! duizendmaal zij U dank gebracht voor de hooge genade, dat Gij mij uw heilig Offer hebt laten bijwonen en voor de onschatbare genadegaven, die daarbij aan mijne ziel ten deel werden. Gij wordt niet moede, mij met velerhande gaven te overladen, mij uwe oneindige liefde te toonen en ik ?... ach! ik maak mij die gaven zoo weinig ten nutte en erken zoo weinig uwe grenze-looze liefde. Ach! wanneer zal ik toch eens beginnen, U van ganscher harte lief te hebben en met onwrikbare trouw to dienen, U eeuwig nieuwe schoonheid en bronwel van alle barmhartigheid en genade ! Zie, van daag, nu ik op het punt sta tot uwe heilige Tafel te naderen; van daag, nu Gij mij veroorlooft mijne ziel met uw allerheiligst vleesch en bloed te spijzigen; van daag, nu ik U in mijn hart wil ontvangen, U het brood der Engelen, U de vreugde en lust der uitverkorenen, TJ den Zoon van den levenden God; van daag.

nu Gij, de Koning der koningen, in grenzelooze goedheid, U vernedort, om mij, armen zondaar, te komen bezoeken; van daag, maak ik het heiligste en vaste voornemen, doe ik U de plechtigsto belofte, om mij geheel aan uwe dienst toe te wijden en my voor eeuwig in liefde en trouw geheel en al aan U over te geven. O, let niet op mijne onwaardigheid, op do vele gebreken, die aan mijne ziel kleven; let niet op mijne armoede en mijn volslagen gemis aan deugden on goede werken; maar denk aan uw bloed, dat Gij voor mij vergoten, waarmede Gij mij verlost on vrijgekocht hebt. Kom ter wille van dat heilig bloed mijne ziel bezoeken en haar het leven der genade mededeelen. Hier aan don voet van Uw Altaar, waar Gij in het heilig Tabernakel rust, betuig en verzeker ik U nog eens, dat al mijne zonden mij leed doen uit geheel mijne ziel; dat ik ze allen verfoei en verafschuw en voor niets ter wereld ooit uwe heilige geboden meer wil overtreden. Zegen, o God! deze mijne plechtige belofte, en help mij door uwe genade, dat ik daaraan getrouw blijve tot aan mijnen dood. Amen.

op hevel can Fans Leo XIII in alle kerken der wereld na de gelezene U. Mis geknield te hidden.

O God, onze toevlucht en onze kracht, zie genadig neder op het volk dat tot U smeekt; en verhoor barmhartig en goedgunstig, â door de voorspraak der glorierijke en onbevlekte Maagd en Moeder Gods Maria, van den H. Joseph haren Bruidegom, Uwe H.H. Apostelen Petrus en Pau-lus en allo Heiligen â de gebeden die wij storten voor de bekeering der zondaren, voor de vrijheid en de verheffing onzer Moeder de H. Kerk. Door Christus onzen Heer. Amen.

H. Aartsengel MichaÃ«l, verdedig ons in den strijd; wees onze Bescherming tegen de boosheid en de listen des duivels. God gehiede hem, smeeken wij ootmoedig; en Gij, Vorst der hemelsohe legermacht, drijf Satan en de andere booze geesten, die tot verderf der zielen over de wereld rondgaan, door de goddelijke kracht in de Hel terug. Amen.

Onze allerheiligsto Vader Paus Loo XIII verleent aan allen, die deze gebeden, op bovengemelde vijzc verrichten, eenen aflaat van drie honderd dagen.

Dc 11. Francisca Romana, die van liefde gloeiende bruid van den goddelijken Heiland, had eens, zoo verhaalt ons hare levensgeschiedenis, na de H. Communie het volgende hemelsche gezicht. Zij zag de H. Engelen een kostbaar altaar bereiden, waarop Jesus Christus in Enge-Icngedaante nederdaalde. Uit alle wonden, die de liefde en de gehoorzaamheid Hem geslagen had, stroomde eene kostbare vloeistof. De H. Potrus, in priesterlijk gewaad gehuld, deelde van deze vloeistof onder de aanwezigen uit. Ook Francisca kreeg er van mede. â Daarop hoorde zij Jesus Christus tot haar spreken ^: âIk ben het vuur, dat ontsteekt, maar zonder de harten, die mij beminnen, te verbranden. Ik daal af van mijn troon, om mij met de ziel, die Mij lief heeft, te vereenigen; maar zij moet rein zijn, want mijne godheid kan in een onrein oord

de zielen in de 11. Communie. De vereischten van ware en reine liefde zijn: de ootmoed, het vertrouwen en de gehoorzaamheid.quot; â Op H. Sacramentsdag knielde Francisca in geestvervoering aan don voet van den troon der allerheiligste Drievuldigheid neder. De troon rustte op eene reine vuurvlam, en daarvoor stond eene rijke tafel, waarop zich brood en wijn bevond. Zij zag, dat beide in het lichaam en het bloed des Heeren veranderd werden, maar het geheim kon zij niet begrijpen. Rondom de tafel, bevonden zich ontelbare scharen van Engelen, die zich geestelijkerwijze aan die 'goddelijke spijze verzadigden. Maria, de Koningin des Hemels, zag Francisca vol liefde aan en sprak ^: âFrancisca, neem deel aan den maaltijd, waarop mijn Zoon zich onder de gedaante van spijs en drank aan het menschelijk geslacht mededeelt, om het in alle volheid te verzadigen. Voor deze verhevene gave verlangt mijn Zoon slechts â liefde; bewaar Hem eene schoone en reine ziel, wees sterk en ootmoedig, bescheiden en vast in het geloof.... Verneder u voor God met berouw, met geloof, hoop en liefde.quot;

Zie, godminnende ziel, wat deze Heilige in den geest zag en hoorde, dat gaat u ook aan. Brood en wijn is in

liet lichaam en blond van Jesus Christus, uw goddel ijken Heiland, veranderd. Het hemelsche gastmaal is bereid. Ook u noodigt Maria, de Koningin des Hemels, tot die kostbare Tafel uit, opdat gij in alle volheid verzadigd wordet. Maar zuiver, zegt Jesus, moet uw hart zijn; oprechten ootmoed, een vast geloof, onwrikbaar vertrouwen, vurige liefde vordert Hij van u: dan zal Hij uwe ziel verheffen, spijzen en versterken met hot brood des Hemels, daf alle zoetigheid in zich bevat. O, verwek dan nu in u de goddelijke deugden van geloof, hoop en liefde, een hartelijk en innig berouw; verneder u zoo diep mogelijk voor God, en nader dan tot de H Tafel met een kinderlijk vertrouwen en een brandend verlangen, en gij zult die gave dos Hemels tot uw eeuwig heil ontvangen.

Oefening van geloof. â O Jesus, mijn God en Heer! Ik geloof zonder eenigen twijfel al wat Gij ons geopenbaard hebt en door uwe H. Kerk ons to gelooven voorstelt; inzonderheid geloof ik, dat Gij in hot allerheiligste Sacrament des Altaars waarlijk, wezenlijk en zelfstandig tegenwoordig zijt tot eene geestelijke spijs onzer ziel, dat Gij in uwe onbegrijpelijke, allesovertreffende liefde hier etn gedenktee-ken van al uwe wonderen hebt .opgericht, TI zeiven tot spijs gevende aan diegenen, die U vreezen. (Ps. 110 : 4). Dit geloof ik vas-telijk, o God! want uw woord is onbedrie-gelijk, uw woord is waarheid. In dit heilig geloof wil ik leven en sterven.

Oefening van hoop. â O liefdevolle Verlosser ! uwe barmhartigheid is zonder grenzen, uwe waarachtigheid is onveranderlijk on eenig, uwe belofte onverbrekelijk, Gij wilt mij zalig maken, en daarom wilt Gij heden tot mij komen, uwe woonstede oprichten in mijne ziel, om haar te zuiveren, te heiligen en voor een eeuwig zalig leven te bekwamen. Ik nader dus, lieve Jesus! met het kinderlijkst vertrouwen in uwe goddelijke barmhartigheid, in uwe onbegrijpelijke goedheid. Wasch mij meer en meer van alle zonden, zuiver mijn hart, vervul hot met uwe goddelijke genade, opdat het minder onwaardig worde, U, o God van Majesteit en liefde in zich op to nemen.

Oefening van liefde. â O God van liefde, dierbare Heiland Jesus Christus! Gij hebt alles, zelfs uw laatsten druppel bloed voor mij gegeven; van daag wilt Gij U zelven tot voedsel mijner ziel aan mij wegschenken. Hoe zal ik ooit uwe onbegrijpelijke liefde kunnen vergelden? Ach! mocht ik U toch beminnen, zooals Gij het verdient, zooals Gij het verlangt! Mocht ik U toch liefhebben met den liefdegloed, waarmede uwe glorierijke Moeder, al uwe Engelen en Heiligen U beminnen ! Ja, lieve Jesus I Ik bemin U, ik bemin U uit geheel mijne ziel; maar ik bemin U nog te weinig; vuriger wensch

ik U lief tc hebben. Ontsteek in mijn hart het vuur uwer goddelijke liefde, want in uwe liefde wil ik leven en sterven.

Oefening van berouw. â Ach, mijn God en Heer! Hoe smart het mij op dit oogen-blik, hoe bitter doet het mij leed, dat ik uwe liefde zoo dikwerf veracht, uwe goedheid zoo dikwerf beleedigd en bedroefd heb! O, kon ik met mijn bloed de zondesmetten afwasschen van mijne ziel, kon ik met mijne tranen de laatste sporen mijner zonden uitwissohen! Ja, ik verzaak en verfoei ze van gansoher harte uit liefde tot U, en vernieuw hier plechtig mijne belofte, dat ik voortaan U alleen dienen en uw heiligen wil altijd en overal volbrengen wil.

Oefening van ootmoed. â Wie ben ik, o God! dat ik tot U durf naderen, ik arme, ellendige, nietige zondaar, tot U, bron van heiligheid en reinheid, ontzaglijke Majesteit! Neen, ik ben niet waardig, U in mijn hart te ontvangen. Maar Gij kent mijne armoede en mijne ellende, en toch noodigt Gij mij uit. O! spreek dan slechts Ã©Ã©n woord, en mijne ziel zal gezond worden.

Oefening van aanbidding. â O Jesus, Koning van onsterflijke glorie ! In vereeniging met alle Engelen en Zaligen in den Hemel, met alle vrome en godminnende zielen op aarde aanbid ik U in het geheim uwer

liefde, in het allerheiligste Sacrament des Altaars. Eer en lof en dank, zegon en aanbidding zij U in alle eeuwigheid! Ik aanbid U als mijn Heer en God, mijn Schepper en Verlosser, mijn hoogste goed. In alles onderwerp ik mij steeds aan uw heiligen wil.

Oefening van opoffering. â 0 goddelijke Heiland! Gij hebt het grootste, het volmaaktste, maar ook het smartelijkste offer voor mij gebracht: zie, thans breng ik mij zeiven, al wat ik heb, en wat ik ben, volledig aan U ten offer. Iedere druppel van mijn bloed, elke klopping van mijn hart, elk oogenblik van mijn leven zij aan U gewijd. Ik ben de uwe voor tijd en eeuwigheid.

Oefening van verlangen. â 0, kom dan, o Jesus! kom en bezoek mijne ziel. O, die ziel, zij verlangt, zij smacht naar U, zij kan zonder U niet leven. Toef niet langer, o God, neem bezit van mijn hart; het zal aan U slechts toebehooren. Waar zal dat harte troost en rÃ¼st en sterkte en zaligheid vinden buiten IJ ? 0, kom dan, mijn Jesus! maak mij Ã©Ã©n met U. Gij zijt mijn leven, Gij het licht en de vreugde mijner ziel. Gij zijt mijn God en mijn alles. O, kom dan en toef niet langer. Amen.

O, oneindig schoono, oneindig goede, oneindig heilige God! allerhoogste goed, eenigste goed, waarachtige goed mijner ziel! Ik aanbid Ã¼; geloofd en gezegend zijt Gij in alle eeuwigheid!

O mijn Jesus! zend nu een liefdestraal van uw van liefde gloeiend Hart in mijn hart en ontsteek en ontvlam het, opdat ik niets anders meer beminne dan U alleen.

O mijn God, levensvolle vreugde eener reine ziele! zie mij aan met de oogen uwer barmhartigheid en verwond mijn hart met de pijlen uwer heilige en goddelijke liefde. 0 liefde! gij brandt zonder ooit uit te gaan; ach! ontsteek ook mij. God van liefde!

O, kostbare vreugde mijner ziel, onder de gedaante van brood verborgen; leven van mijne ziel, leven aller zielen, leven van het leven; Gij, volheid en onuitputtelijke bron eener hemelsche en onvergankelijke gelukzaligheid ! o kom, kom tot mij en sla voor immer uwe woning: in mij op, 0 eeuwige schoonheid ! vleeschelijke oogen zien U niet, maar de oogen des geestes en een zuiver hart. O, wanneer toch zal de dag aanbreken, waarop ik U van aan-

schijn tot aanschijn aanschouwen en uwe grenzelooze liefde volkomen begrijpen zalquot;? Gij, o Jesus! zijt het licht van mijnen geest, de spijze van mijn hart, de steun mijns levens! Hoe zou ik U niet liefhebben, U mijn leven, U, de bronwel van alle goedheid, van alle vreugde en zaligheid! Beziel en ontvlam mij, o God! opdat ik U opzoeke en vinde, opdat ik met al den gloed mijner liefde U omhelze. Ik ken geene andere zaligheid, o God, dan U toe te behooren.

O Maria! onbevlekte Maagd en allerreinste en zaligste Moeder! Uw Josus, uw Zoon wil tot mij komen en in mijn hart zijn intrek nemen. 0, stem Hem gunstig voor mij, opdat Hij mijne armzaligheid niet versmade, maar bid Hom, dat Hij mijne arme ziel reinige, heilige en volmake.

O Jesus! is 't mogelijk, dat ik, stof en asch, nadere tot U, den Koning van onsterflijke glorie? Maar Gij roept, Gij noo-digt mij uit: Komt tot mij, die helasf en he-laden zijt. Zie, ik kom, gedrukt onder het juk mijner booze neigingen, zuchtende onder den last mijner zonden.

O Jesus! wees mij een Jesus, Eedder en Zaligmaker; neem mij genadig aan. Keer U niet af van een ellendigen bedelaar, van een armen dienstknecht, (van eene arme dienstmaagd.)

O Heilige Engelen, inzonderheid gij, mijn Engelbewaarder, alle Zaligen des Hemels! helpt mij door uwe gebeden, staat mij ter zijde en begeleidt mij naar de Tafel des Heeren.

0, Heer! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt; maar spreek slechts Ã©Ã©n woord en mijne ziel zal gezond worden.

Zijt gij zoo gelukkig, godminnende ziel, het allerheiligst lichaam des Heeren ontvangen te hebben, begeef n dan in godyruehtigen ernst naar uwe plaats, werp u daar op de knieÃ«n en sluit oogen en ooren en al uwe zintuigen. â Weg van hier alle gedachten aan het aardsche! Sluit u in den geest met uw zoo minnenswaardigen, liefdevollen Jesus in de kamer van uw hart op, om zijne zalige vreugdevolle tegenwoordigheid te genieten Stel u voor, alsof uw hart zijn troon is, werp u daar aan zijne voeten, druk ze aan uw hart, en kus ze met de hartelijkste tee-derheid, als de H. Magdalena. O, de tijd, waarop Jesus in uw hart is, is de kostbaarste, de rijkste aan genade van geheel uw leven ; zorg dus, dien tijd wel te besteden. Spreek met Jesus als een kind tot zijn vader, als een vriend tot zijn vriend. Aanbid Hem, bewonder zijne almacht, zijne goedheid, zijne liefde; loof en prijs en dank Hem, en vraag Hem dan alles, wat gij ncodig hebt voor

U, voor de uwen, voor de Kerk, voor rechtvaardigen en zondaren, voor levenden en overledenen.

Oefening van geloof. â Zoo heb ik dan U, mijn Jesus! dien mijne ziel liefheeft, in mijn hart. Ja, ik wist het wel, mijn God, dat Gij werkelijk met lichaam en ziel in dit goddelijk Sacrament tegenwoordig waart. De vreugde, de zalige blijdschap, die mijne ziel doortintelt, geeft mij de stellige zekerheid, dat Gij in uwe goddelijke goedheid uw intrek in mij genomen hebt. Ja, Heer! ik geloof, dat Gij met lichaam en ziel in mijn hart zijt, dat uw lichaam, het schoonste van die der menschenkinderen, dat uwe heilige ziel en uwe aanbiddenswaar-dige godheid in deze Â©ogenblikken in mij wonen en op de innigste wijze met mij vereenigd zijn.

Oefening van bewondering. â O goddelijke Heiland en Meester! Wie zou het hebben durven denken, wie het hebben kunnen gelooven, dat Gij tot mij zoudt komen, zoo Gij, God van eeuwige waarheid, het niet ten stelligste hadt verzekerd? Hoe is 't mogelijk, dat Gij, allerhoogste Koning van glorie, mijn Schepper en Verlosser, het geringste uwer schepselen met een bezoek wilt vereeren en in uwe ontzaglijke oneindige Majesteit tot mij, nietig, zondig aardworm wilt afdalen ? In den diep-

sten ootmoed aanbidden U Cherubs en Seraphs en verhullen, verbaasd van uwe ontzagwekkende heerlijkheid, hunne aangezichten, en Gij â¢ komt tot mij ? Hoe is 't mogelijk, hoogste, onbegrijpelijke Majesteit, dat Gij in mij woont, dat ik U in mijn arm hart aanschouw! Gij hebt het grootst mogelijke wonder van liefde gewerkt, â een gedenkteeken van al uwe wonderdaden opgericht, â om in mijn hart te komen wonen. Ja, God van liefde, zoo is het. â Eene heilige siddering grijpt mij aan. â god in mij !!

O God! wie ben ik en wie zijt Gij ? Liefde, eeuwige liefde! ik kan U slechts bewonderen en aanbidden,

Oefening van aanbidding. â O! had ik nu de stem aller Heiligen en Engelen, om U, allerhoogste Majesteit, waardig te kunnen loven en prijzen! In vereeniging met de geheele zegevierende, strijdende en lijdende Kerk aanbid ik U; ik geloof U, ik prijs U, ik verheerlijk U. Gij alleen zijt heilig. Gij alleen zijt groot, Gij alleen zijt de Heer. Alleluja! â Alle schepselen der aarde noodig ik uit, dat zij met mij, U, almachtig God, loven en verheerlijken, die alle aanbidding, alle eer en lof waardig zijt. O Maria, Koningin des Hemels! ik bid u, gelieve mei; geheel uw

hemelsoh hof mijn goddelijker! Jesus, dien gij gebaard hebt, te loven en te prijzen. Liefdevolle Heiland! neem mijne diepste hulde en aanbidding genadig aan. Ik zal niet ophouden, U met groeten eerbied en diepen ootmoed te vereeren en te zegenen.

Oefening van dankzegging. â O mijn goede, mijn oneindig liefdevolle Heer en Meester! hoe zal ik U naar waarde danken voor de onschatbare genade, die Gij mij bewezen hebt? Neem voor mij, o God, alle dankgebeden genadig aan, die van het begin dei-wereld tot op dit oogenblik tot uw troon zijn opgezonden; alle dankgebeden der Heiligen en Engelen; alle dankzeggingen, die aan U, o God! bij alle H, Misoffers, bij al de 11. CommuniÃ«n zijn opgedragen. Neem geheel mijn wezen, al mijne handelingen, al mijn lijden en kwellingen als een dankoffer aan. Nooit zal ik ophouden uwe goedheid te danken, ja, geheel mijn leven zal een voortdurend dankgebed zijn.

Bede. ââ¢ O mijn God en Heer, die gezegd hebt: op den tijd der genade zal ik u verhoor en, en op den dag des heils zal Ik u helpen' (Isa:: 49); nu is 't voor mij de dag des heils, nu is 't de tijd van genade voor mijne ziel. Met den rijkdom uwer goddelijke genadeschatten zijt Gij thans bij mij, zijt Gij thans bereid,

om al mijne verzuchtingen, al mijne beden te verhooren. Zelf hebt Gij gezegd: Bidt en gij zult verkrijgen. En hoeveel, o God! heb ik U niet te vragen? VÃ³Ã³r alles bid ik U, met al den aandrang mijner ziel, wil mij al de zonden, waarmede ik u van mijne jeugd af beleedigde, genadig vergeven, mij reinigen van elke zondesmet en mijne zie] bewaren in het vlekkelooze kleed der heiligmakende genade. Met het kinderlijkst vertrouwen smeek ik U, trek mijn hart met al zijne neigingen zoo sterk tot U, bind het zoo vast aan U, dat het nooit meer het geringste verlangen koestere naar iets, wat U mishagelijk is. Mocht ik de zonden zÃ³Ã³ haten en verafschuwen, als Gij, o heilige God! ze zelf haat en verafschuwt! Geef mij verder, dit bid ik Ã¼ uit den diepsten grond mijns harten, een waarlijk innige, bestendige liefde tot U. Zelf immers hebt Gij gezegd: Ik hen gekomen om het vuur op aarde te brengen, en wat wil Ik anders, dan dat het ontbrande ? Ontsteek dan, ontvlam mijn koud hart door het vuur uwer einde-lo'oze liefde. Doof daarin alle aardsche liefde en elke andere liefde, die met de uwe in strijd is, uit, en wees Gij, o God! voor eeuwig het eenig voorwerp van mijne liefde en teederheid O Jesus, rijkste bron _lder zuivere, heilige liefde, schenk mij toch

uwe goddelijke liefde 0_; zoo de liefde tot U mijn hart geheel vervulde, hoe gelukkig, hoe zalig zou ik dan niet zijn ! Dan zou ik U niet meer kunnen beleedigen. Want dat alleen vrees ik, o mijn God ! dat ik U nog ooit weer zou kunnen bedroeven. Daarom bid ik U, lieve Jesus, geef mij de genade van volharding. Zelf zegt Gij: zonder Mij kunt gij niets doen. Hoe zou ik dan uit mij zeiven in de liefde tot TJ volharden, hoe alle bekoringen kunnen wederstaan, die mijne arme ziel opnieuw zullen bedreigen ? Gij kent mijne zwakheid en mijne onstandvastigheid, maar Gij kent ook mijn goeden wil. Steun mij dus, lieve Jesus! sterke, heilige, almachtige God ! houd mij met uwen machtigen arm vast, opdat ik niet valle; geleid en bestier mij. Gij helder eeuwig stralend licht, opdat ik niet afdwale; be -scherm mij Gij leeuw van Juda, opdat de vijanden mij niet overwinnen, en help mij, opdat ik de eeuwige trouw, die ik U thans opnieuw zweer, ongeschonden beware, dat ik U trouw blijve tot in den dood.

Nog eene bede heb ik, lieve Jesus! op het harte. Gij hebt gezegd, dat het een kenteeken is, dat wij uwe leerlingen zijn, als wij onze naasten hartelijk liefhebben. O, leer mij beminnen, zooals Gij 't ons bevolen hebt, zooals Gij zelf hebt liefgehad.

Allen naderen wij tot dezelfde heilige Tafel, allen nuttigen wij van de hemelsche spijze, allen noemen wij U onzen God en Vader; de band van liefde omsluit ons allen. Geef mij dus een hart, dat allen waarachtig liefheeft, zooals Gij hebt liefgehad; neem alle afgekeerdheid, alle vijandige gezindheid jegens mijn evenmensch uit mijn hart weg en stort daarin die barmhartige, werkdadige liefde, waarvan uw heilig Hart vervuld was. Volgaarne wil ik al 't onaangename van de hand mijner medemensohen aannemen en elke beleediging, mij aangedaan, vergeven en vergeten. O! laat uw heerlijk voorbeeld mij altijd voor oogen zweven, en zoodra toorn of misnoegen in mijn hart opwelt, laat dan uwe bede aan 't kruis in mijne ooren klinken: Vader! vergeef het hun, want zij weten niet, wat zij doen. Verder bid ik U uit den grond mijns harten, gelieve allen, die mij ooit welgedaan hebben, met uw rijksten zegen te vergelden Zegen mijne ouders en bloedverwanten, zegen de Kerk, haar dierbaar Opperhoofd den Paus; zegen mijn biechtvader en alle priesters; bewaar hen, die in onschuld wandelen; versterk de braven en bekeer de arme zondaren. Troost de zieken, help de weduwen en weezen en allen, die zich in mijne gebeden hebben

aanbevolen en voor wie ik beloofd heb of , verplicht ben te bidden, en verkwik, vertroost en verlos do arme zielen in hot vagevuur. Help alle menschen in hunnen nood, en leid hunne harten tot U, de bron van allen vrede en zaligheid. Amen.

Neen, lieve Jesus! niet genoog was 't voor uwe liefde, dat Gij U, voor ons, arme zondaren, als een lam ter slachtbank liet voeren en uw dierbaar leven prijs gaaft, om ons van den eeuwigen dood te redden ; uwe onbegrijpelijke liefde ging nog verder. Tot het einde toe, zooals Gij zelf zegt, heht Gij ons liefgehad, daar Gij ons U zeiven, uw allerheiligst vleeseh en bloed tot spijs en drank hebt nagelaten Heden hebt Gij mij alles gegeven; uwe liefde, uw leven, uwe oneindige verdiensten, alles wat Gij hebt en wat Gij zijt. Gij woont thans in mijn hart; ik bezit U geheel en al. O oneindige liefde, o overmaat van liefde, o grenzelooze goedheid en genade! â En wat zal, wat kan ik U geven voor zooveel liefde? Ach! nu eerst erken en gevoel ik de gansche grootte van mijne armoede en van mijn niets. Ach! wat kan een arme bedelaar U geven? Maar Gij, goedertieren

Heer, troost mij met de woorden: mijn zoon, (mijne dochter,) geef mij uw hart. Mijn hart alleen verlangt Gij; met mijn hart zijt Gij tevreden. Zie, met vreugde oft'er ik het U op, wijd ik het U geheel toe; o neem het genadig aan, aanvaard hot als uw eigendom en handel er mede naar uw welbehagen. Ik offer hot U op met al zijne gevoelens en neigingen, met al zijne liefde. O hecht het aan U, of liever sluit het in uw goddelii'k hart op en laat het U nooit meer ontnemen. O! mocht toch mijn hart zoo innig, zoo onafscheidelijk met het zoo innig, zoo onafscheidelijk met het uwe vereenigd zijn en blijven, dat het zich nimmermeer van U kon verwijderen ! Zie o Jesus! ik leg mijn hart tot een volkomen brandoffer voor uwe voeten, verander het geheel en al, en bewerk, dat het slechts van liefde tot U brande. Maar niet alleen mijn hart wijd ik U toe, maar ook mijne ziel met al hare vermogens, mijn verstand, mijn geheugen, mijn vrijen wil, mijn lichaam met al zijne ledematen; ik wil geheel U toebehooren, geheel de uwe zijn, voor U slechts leven en sterven. 0 ! kon ik als de H. Martelaren voor U mijn bloed vergieten, dan ging ik gaarne voer U in den dood. Maar wijl ik dit niet kan, wil ik een martelaar van liefde worden. Ik wil

mij zeiven en der wereld afsterven, mij alle genoegens en vreugde der wereld ontzeggen, aan mijne zinnen en neigingen niets toestaan, wat mij van U zou kunnen aftrekken. Ik wil al mijne hartstochten voortaan bestrijden en slechts U, mijn Jesus, mot liefde volgen op den weg des kruises, met uwe allerheiligste Moeder en al uwe lieve Heiligen. â Zegen, o Heer! mijn offer, zegen mijne goede voornemens, en help mij, dat ook ik eens op mijn sterfbed getroost moge uitroepen: het is volbracht !

Liefde, die door dood en lijden Van het kwaad mij hebt bevrijd; Liefde, steeds blijf 'k U gewijd. Zonder paal of perk van tijd.

Liefde, die aan 't eind der reize Me opvoert, waar uw Eng'len staan Liefde, steeds blijf 'k U gewijd. Zonder paal of perk van tijd.

0 Maria, onbevlekte Maagd en gezegende Moeder mijns Heeren! Zie ik heb Hem, dien gij van den H. Geest ontvangen, dien gij onder uw hart gedragen, dien gij gebaard, gekoesterd, aan uw hart gedrukt en gevoed hebt, thans in mijn binnenste ontvangen. Hij is mijn gast, de spijze, het leven, de vreugde en zaligheid mijner ziel. Uit u, zuiverste der maagden, heeft Hij vleesch en bloed aangenomen, opdat Hij mij zou kunnen verlossen en de spijze worden mijner ziel. En zou ik u dan niet danken voor uwe toestemming in het geheim der menschwording van mijn godde-lijken Heiland, en zou ik u niet loven als de Moeder mijns Heeren, die mij heden zoo bij uitstek begunstigd en met zijne zoete tegenwoordigheid vertroost en vereerd heeft? O allerliefste moeder van mijnen Jesus en ook mijne Moeder! verheug u met mij over het onmetelijk geluk, dat mij heden ten deel viel, en help mij met geheel uw hemelsch hof uwen en mijnen

Jesus loven en prijzen, die mij zoo groote barmhartigheid heeft bewezen. O allerzoetste Moeder! gij kent het verlangen mijns harten, om mij geheel en al aan de dienst van uw goddelii'ken Zoon toe te wijden. Opnieuw heb ik hem onschendbare trouw gezworen, en ik wil voor hem leven en sterven. Maar ach! ik ben zwak en ellendig, arm en onvermogend; zonder hulp, zonder krachtigen bijstand zal ik mijne belofte niet kunnen gestand doen. Daarom kom ik met kinderlijk vertrouwen tot u, en bid u met aandrang en liefde, mij onder uwe moederlijke bescherming te nemen en mijne lieve Moeder te willen zijn en blijven. O, vergun mij naast het lieve kindje Jesus een plaatsje aan uw liefderijk moederhart, en sta mij toe, dat ik mijne eenige, mijne onsterflijke ziel in uwe handen stelle en mijn arm hart aan u over-geve. O, hoe goed ben ik bewaard, wanneer ik in uwe armen rust; hoe veilig wandel ik voorwaarts onder uwe bescherming! O, toon dan, dat gij mijne moeder zijt; ik wil uw kind zijn en blijven, u beminnen en dienen mijn leven lang. Werp een liefderijken blik op mij als ik wankel, houd mij vast, als ik vallen mocht, geleid en bestier mij, als ik mocht afwijken, bescherm mij, als de bekoorder nadert, en versterk mij in

alle gevaren mijner ziel. Gij hebt uw god-delijken Zoon tot as.n zijn dood aan 't kruis niet verlaten, verlaat ook mij, uw kind, niet tot aan mijnen dood, opdat ik de genade verwerve eenmaal u met uw lieven Zoon Jesus in den hemel te aanschouwen, te loven en te prijzen in eeuwigheid. Amen.

Ook gij, godminnondc ziel hebt zonder twijfel het een of ander gebrek, waarin gij in weerwil van uwe goede voornemens, zoo dikwerf terugvalt; eene hoofdfout, een hoofdgebrek, waarvan gij zoo gaarne zoudt willen bevrijd zijn. Leg dio fout in oprechtheid des harten aan uwen goddelijken Heiland bloot, toon Hem de geheime wonde uwer ziel, en Jesus zal u genezen, wanneer gij Hem vol vertrouwen smeekt,

O mijn Jesus! goddelijke Geneesheer, die alle ook de zwaarste wonden kunt genezen ; zie, de ziel, welke Gij liefhebt, is ziek, zij ligt daar overdekt met wonden, die haar afmatten en onbekwaam maken, om zich geheel met Ã¼ te vereenigen. Gij kent de fouten, waarin ik zoo dikwerf verval ; gij kent die ongeregelde neigingen, waaraan ik zoo dikwerf toegeef. O, hoe dikwijls heb ik ze reeds betreurd, hoe vaak mij reeds voorgenomen ze voortaan te zullen vermijden, en nog altijd bega ik ze opnieuw. Ach! wat ben ik toch zwak; hoe groot is

het verderf, dat in mij heerscht; hoe zwaar is de strijd! Ik ben arm en ellendig, o Heer, help mij! â Ja, mijn Heer en mijn God, help mij, opdat ik overwinne. Ã¼it den diepsten grond mijns harten wensoh ik zuiver van elke zondevlek voor uw aangezicht te wandelen; hartelijk verlang ik elke fout te vermijden, die aan uw zuiver oog mishaagt; maar ik vermag dat niet, zoo Gij mij niet krachtig bijstaat. O Jesus, Almachtige God! Gij zijt thans in mijn hart. Ik laat U van mij niet weggaan, vÃ³Ã³rdat Gij mij zegent en mij de genade geeft, om mijn hoofdgebrek {noem het hier h. v. mijne liefdeloosheid, afgunst, eigenliefde) te overwinnen. Met uwe genade kan ik alles; zonder U vermag ik niets. Ik zal niet ophouden over mijn hart en zijne neigingen te waken, mijne zintuigen, inzonderheid mijne oogen en mijne tong te beteugelen ; ik zal alles, wat mij aanleiding tot zonde geven kan, ontvluchten; maar Gij, lieve Jesus, verlaat mij niet, sta mij bij in den strijd en help mij tot uwe glorie de zege behalen. Amen.

O mijn liefdevolle Jesus! Gij hebt groote dingen aan mij gedaan, heilig God! ja.

een wonder van licfdo hebt gij aan mij voltrokken door uw genadevol bezoek. Heden is mijner ziele het grootste heil wedervaren. Gij, de Koning der koningen, hebt U heden gewaardigd tot haar af te dalen en haar met uwe zoete tegenwoordigheid te verblijden! O hoe onbegrijpelijk groot is uwe liefde! Maar hoe heb ik U deze liefde vergolden? Welke ontvangst heb ik U in mijn hart bereid? Helaas ! met groote droefheid en diepen ootmoed moest ik mijzelven zoo menige nalatigheid verwijten, waaraan ik mij bij uw genadevol bezoek schuldig maakte. Zoo lauw en koud was mijn hart, zoo gering mijne godsvrucht, zoo verstrooid mijn geest. Ik had U met de vurigste hartelijkheid moeten omhelzen en in de overweging van uwe onuitsprekelijke goedgunstigheid jegens mij geheel verzonken moeten zijn. en ik was daarentegen zoo onverschillig en mijn hart ontstak niet in helle liefdevlammen en bleef ongeroerd en koud. Ach, Jesus! lieve Jesus ! beschouw mijne ongevoeligheid en mijn ondank niet met de oogen uwer gerechtigheid, maar heb veeleer medelijden met mijne zwakheid. Vergeef mij genadig de fouten, die ik bij het nuttigen van uw allerheiligst lichaam begaan heb, en herstel en maak door uwe liefdevolle erbarming

en door uwe oneindige verdiensten weer goed, wat ik heb misdreven. Vergeef mij den smaad U aangedaan, door U in een hart, dat nog zoo vol was van gebreken, te ontvangen en verleen mij de genade, dat ik in de toekomst met betere voorbereiding en vuriger godsvrucht nadere tot Uwe heilige tafel, om mij met U te vereenigen, die met den Vader en den heiligen Geest geloofd en geprezen zij in alle eeuwigheid. Amen.

Almachtige, eeuwige God! in diepen ootmoed werp ik mij voor uwe goddelijke Majesteit neder, om U met den verschul-digden eerbied te aanbidden en het onbloedig Offer bij te wonen, dat uw eeniggeboren Zoon eenmaal op eene bloedige wijze op den Calvarieberg ten heile der gansche menschheid en ook voor mij aan uwe strenge en heilige gerechtigheid heeft opgedragen.

O goede Vader in den Hemel! Zoozeer hebt Gij de wereld bemind, dat Gij uw eeniggeboren Zoon voor ons, zondaren, hebt overgeleverd, en uw veelgeliefde, goddelijke Zoon heeft ons, arme menschenkin-

deren, zoo lief gehad, dat Hij vrijwillig onze schuld op zich nam, den troon zijner heerlijkheid verliet en zich met onze men-schelijke natuur bekleedde, om voor ons het bitterste lijden en den smartelijksten dood te ondergaan en onze schuld uit te delgen. O goedertieren God en Vader! Wat kan ik U voor zoo groote liefde en genade wedergeven? Welken dank zal ik U brengen? Zie, dat groote werk van eindelooze liefde, dat in dit H. Offer tot uwe eer en tot voortdurend aandenken aan Jesus Christus, uw Zoon en onzen Verlosser, vernieuwd wordt, dat offer ik U als een waardig dankoffer op voor alle mij verleende genaden en weldaden, inzonderheid voor de allergrootste genade, dat ik heden het allerheiligst vleesch en bloed van uw goddelijken Zoon, die mij zoo liefdevol is komen bezoeken, heb mÃ³gen ontvangen. Neem dit dankoffer uit de handen van uw eeniggeboren Zoon, in wien Gij uw welbehagen hebt, goedgunstig aan, en verleen mij de genade, dat ik zijn allerheiligst Offer tot heil mijner ziel met de hartelijkste en vurigste godsvrucht moge bijwonen. Amen.

mijner schuld on lt;len last mijner ellenden drukt zwaar op mijne ziel; nauwlijks durf ik het wagen van verre de oogen naar uw heiligdom op te heffen; daarom sla ik met den tollenaar rouwmoedig op de borst en roep met hem uit: Heer God, wees mij, armen zondaar genadig! Jesus, uw goddelijke Zoon, offert zich voor mij op. Hij, het Offer en de Hoogepriester zelf bidt voor mij, zooals Hij eenmaal aan 't kruis voor zijne moordenaars en voor alle zondaren gebeden heeft. Laat U daarom, hemelsche Vader, verzoenen en oordeel mij niet volgens mijne werken; geef mij den geest van boetvaardigheid, en delg ter wille van uw naam en van dit heilig Offer al mijne misdaden uit. Verheerlijk aan mij uwe ein-delooze barmhartigheid, en laat het U, wijl ik volstrekt geene verdienste heb, wegens uwe grenzelooze goedheid welbehagelijk zijn, dat ik U de verdiensten van uw geliefden Zoon Jesus, die voor mij aan't kruis zijn bloed vergoot, voor mii opdraag.

Goddelijke Heiland Jesus Christus! onze Middelaar bij den hemelschen Vader, onze leermeester, onze geneesheer en herder: Gij hebt gezegd: Ih hen gekomen om te zoeken wat verloren was, om die vermorzeld van harte zijn te genezen. Ja, uwe goedheid is nog altijd dezelfde, als toen Gij op aarde

ronchvandeldet. Goddelijke Geneesheer! genees mijne zieke ziel; genees haar van hare doofheid, opdat zij uw woord moge hooren en begrijpen; genees hare blindheid opdat zij erkenne, wat haar tot vrede strekt. O goede Herder Jesus Christus! onvermoeid hebt Gij mij nageloopen, mij bezocht en met uw eigen bloed gevoed, ach ! ik bid U, laat mij immer uw getrouw schaapje blijven; laat mij nimmer aan uwe handen ontrukken en een roof worden mijner vijanden. Weid mij met uwe genade, voer en geleid mij met uw herderstaf, spijs en voed mij met uw hemelsch brood. O eeuwig, trouwe Herder mijner ziel! hoeveel heeft het U gekost, om mij van het eeuwig vordert' te redden, en wat doet Gij nog altijd, om mij niet verloren te laten gaan? Innig bedank ik U voor alle genade en liefde, die Gij mij bewezen hebt.

O Jesus, eeuwig licht der waarheid! hoe helder licht Gij mij voor door viw woord en voorbeeld! Ach, had ik U, het ware licht, immer gevolgd! O, vergeef mij mijne lichtzinnigheid, waarmede ik de duisternis der wereld meer bemind heb dan het licht, dat van U uitgaat en in de H. Kerk altijd schijnt. Geef, dat ik voortaan dat heilig licht immer getrouw volge.

vol liefde en erbarming, rijke en machtige Heer! zie, uw arme knecht (uwe arme dienstmaagd) ligt vol eerbied voor uwe voeten neder en stemt blijde in mot het lof- en danklied, dat de Engelen en Heiligen in den Hemel en de strijdende Kerk op aarde aanheffen en voortdurend in den Hemel en op aarde laten weergalmen. Ja, U zij oer en dank en lof en aanbidding en kracht en macht en heerlijkheid in allo eeuwigheid! 0, mochten toch allo monschen U als hun Koning en Heer erkennen, huldigen en vereeren! Ja Jesus, Gij zijt mijn Heer; ik reken hot mij tot de hoogste oor en gunst en tot het grootste geluk uw dienstknecht (uwe dienstmaagd) te zijn. Ã¼ wil ik dienen, altijd, U alleen, U offer ik mijn wil, mijne vrijheid, alles, wat ik ben en wat ik heb. O, wees eeuwig geloofd en geprezen, dat Gij mij tot uwo dienst hebt willen roepen ; want een heer zoo goed, zoo liefderijk, zoo barmhartig als Gij, lieve Jesus, is nergens te vinden. Waar is een heer, die voor zijn trouw-loozen knecht den verachtelijksten en smar-telijkston dood sterft; waar is een heer, die zijn knecht met zijn eigen vloesch en bloed spijst, zooals Gij, mijn Jesus, mijn Heer en mijn God! â 0, duizendmaal dank voor zooveel genade, en voor zooveel

O mijn Jesus! laat mij toch nooit uwe dienst vaarwel zeggen ; laat toch nooit toe, dat ik de trouw verbreke, die ik U in het H. Doopsel beloofd heb. Onder uw kruisvaan, waarbij ik gezworen heb, wil ik strijden tot den dood, en door U hoop ik ook te zegevieren en de kroon te ontvangen, die Gij aan uwe trouwe dienaren beloofd hebt. Amen.

Heer, almachtige God! zie met een genadig oog van uw verheven troon op dit zuiver Offer neer, dat de priester U thans opdraagt. Met deze offergave van brood on wijn vereenig ik alles wat ik ben, wat ik heb, vooral mijn hart. In ootmoed en berouw leg ik het op het Altaar neder. Helaas, het is nietswaardig, met zonden bevlekt; Gij kunt er geen waar welbehagen in vinden. Daarom wil ik het in den keHc des heils indompelen, opdat het gereinigd worde door de kracht der goddelijke liefde-bron van het bloed mijns Verlossers, dat tot vergiffenis der zonde is vergoten.

O Jesus! wat is het offer van mij zeiven, wat is het leven, wat zijn de gaven aller

menschen togen het Offer, dat Gij aan het kruis volbracht hebt, en nog dagelijks op het Altaar vernieuwt! Gij zijt God en mensoh te gelijk; uw Offer is van oneindige waarde, het zuiverste en heiligste en rijkste aan genade. O wat zou ik, wat zou de gansche wereld zijn zonder dat Offer? Daarom dank, o God, eeuwige dank, dat Gij U voor ons aan het kruis zoo liefdevol hebt opgeofferd en dit Offer van liefde tot aan het einde der dagen in de H. Mis voortzet. Ik mag dus nu hopen, dat uw hemelsche Vader om uwentwille ook het offer van mijn hart niet versmaadt; ik mag nu hopen, dat mijn zuchten en smeeken om genade en barmhartigheid, om vergiffenis en verzoening niet tevergeefs zijn zal. Dat alles klimt door U tot den Vader op; Gij zijt mijn alvermogende voorspreker bij zijnen troon; Gij toont Hem de heilige wonden, die Gij voor ons heil hebt ontvangen, en uw hemelsche Vader laat daarop dat troostvolle woord hooren: vergiffenis!

O Jesus! welk een troost ligt in dit geloof aan uw middelaarschap opgesloten! Ach! zoo ik U niet had, zoo Gij mijn Jesus niet waart, hoe ellendig en vol jammer zou ik dan niet zijn! Ja waarlijk, met U heeft de hemelsche Vader ons alles geschonken: genade op genade, en door U, door

uwe handen neemt Hij ook alles, zelfs het kleinste offer met welgevallen aan. Maar lieve Jesus! help mij dan ook, dat mijn leven voortdurend een leven van opoffering zij, dat ik elk uur van mijn leven in het geloof aan U en in de liefde tot U, als een offer aan den hemelsohen Vader opdrage, dat ik niet moede worde, mijne verkeerde neigingen, mijne gehechtheid aan de wereld, de uitspattingen mijner zinnen en de begeerlijkheid van mijn hart te versterven en afbreuk te doen. Help mij, dat ik mijn vleesch met zijne booze lusten kruisige, dat er geen dag voorbijga, waarop ik niet zeggen kan; ik heb mijn God en Heer een offer gebracht. â Dezen mijn oprechten wil, om mij volkomen aan uw hemelschen Vader ten offer te brengen, leg ik thans op het H. Altaar in de handen des priesters neder, die hier uwe plaats bekleedt, en ik smeek U zoo vurig en hartelijk mogelijk, dat Gij uw hemelschen Vader gelievet te bewegen, om mijn goeden wil in genade aan te nemen. Amen.

Almachtige, eeuwige, barmhartige God! ik ellendig en nietig schepsel werp mij zwijgend voor uwe voeten neder; ik aanbid

U in diepen eerbied met de menigte uwer H. Engelen, en breng uw oneindige Majesteit de hulde mijns harten en mijn innig-sten dank voor alle genaden, die Gij mij van mijne kinasheid af, maar bijzonder heden in de H. Communie hebt bewezen. Met uwe H. Kerk roep ik luide: ja, het is billijk en heilzaam U dank te zeggen voor alles, wat gij in eindelooze goedheid mij geschonken hebt. Helaas ! ik kan geene woorden vinden, om U naar waarde te danken, en had ik ook duizend tongen, dan nog zou ik U, heilige, almachtige, eeuwige God! niet genoeg kunnen loven en prijzen. Maar hoe arm mijne taal ook is, toch wil ik instemmen met den lofzang der H. Engelen en uit den diepsten grond mijns harten roepen :

En geprezen de naam uwer heerlijkheid die heilig is en waaraan lof toekomt in eeuwigheid!

Geprezen zijt Gij in den heiligen tempel uwer Majesteit! U komt lof en glorie toe in eeuwigheid!

Geprezen zijt Gij op den heiligen troon van uw rijk 1 U komt lof en glorie toe in eeuwigheid!

Dat al uwe Engelen en Heiligen U prijzen ! dat zij U loven en verheerlijken in eeuwigheid !

Dat de Hemel, de aarde, de zee en alles wat er in is, U prijze en U love en ver-heerlijke in eeuwigheid!

Heilig, Heilig, Heilig is de Heer, God der heerscharen; Hemel en aarde zijn vol van zijne heerlijkheid!

0 ziel, verheug u en jubel; zie, Gods heerlijkheid openbaart zich. De Hemelen openen zich en de Gezegende, die komt in den naam des Heeren, daalt op het Altaar neder. Hij daalt neder van zijn troon, de Eeniggeborene des Vaders, vol van genade en waarheid, om het Offer van liefde voor u te voltrekken. Hosanna den Koning der koningen, den Koning van heerlijkheid; Hosanna het Lam, dat van den beginne geslacht werd voor de zonden der wereld. Lof en dank en eer en glorie voor zijne liefde in alle eeuwigheid!

O mijn Jesus! hoe groot is uwe liefde en goedheid! Welk verstand kan haar begrijpen, welk hart haar gevoelen? Gij, de

eeuwig heilige, almachtige God, Gij verandert het brood in uw allerheiligst lichaam en den wijn in uw allerheiligst bloed; Gij legt al uwe goddelijke schoonheid en heerlijkheid af en offert U voor mij onder de gedaante van brood en wijn op. O liefde, onbegrijpelijke liefde van mijnen God, wat zijt gij onuitsprekelijk groot!

O Jesus, waarachtig God en mensch, die aan het kruis zijt opgeheven; ik geloof in U, ik aanbid U als mijn God en Heiland, waarachtig tegenwoordig in het allerheiligste Sacrament des Altaars!

O allerheiligst bloed mijns Verlossers, dat eenmaal van den stam des kruises voor alle zondaren gestroomd hebt: o, ik aanbid U en smeek U met vermorzeld harte, wasch en reinig mijne ziel van alle zonden !

0 Jesus! voor U leef ik; o Jesus! voor U sterf ik; o Jesus! in dood en leven ben ik de uwe!

O Geliefde mijns harten, Jesus, goddelijke Bruidegom mijner ziel! Gij zijt dus wezenlijk, waarlijk en zelfstandig tegenwoordig op dit H. altaar onder de gedaan-

ten van brood on wijn. Met de oogen des geloofs zie ik U op onbloedige wijze het geheimvolle Offer voltrekken; ik zie U als Offerlam op het Altaar en hoor U ten Hemel roepen om genade,quot; vergiffenis en verzoening. Het bloed van den rechtvaardigen Abel riep om wraak ten Hemel; maar uw allerheiligst bloed roept om erbarming tot den hemelschen Vader. O, hoe oneindig groot toch is uwe liefde! â Maar lieve Jesus! Gij zijt niet alleen een verzoeningsoffer, maar ook een dankoffer op dit Altaar. 0 troostvolle waarheid ! Ach ! hoe zou ik toch uw hemelschen Vader op een waardige wijze kunnen dankzeggen voor al de ontelbare genadegaven, die Hij van het eerste oogenblik mijns levens tot op dit uur mij bewezen heeftquot;? Zijne oneindige goedheid heeft mij steeds omgeven, mij op de handen gedragen en mij geen oogenblik verlaten. Maar de allergrootste genade, het rijkste geschenk zijner goddelijke almacht en liefde heeft Hij mij in Ã¼, mijn Jesus! zeiven geschonken. Hij heeft U op aarde gezonden, heeft U mensch laten worden en U, zijn teergeliefden Zoon, aan den smartelijksten dood overgegeven, en dat alles deed Hij voor mij! Maar zijne liefde ging nog verder. Hij wilde mijne ziel met Hem vereenigen; zij zou Ã©Ã©n met

Hem worden, zooals Gij met Hem Ã©Ã©n zijt. En om dit wondervolle geheim te voltrekken, wilde Hij, dat uw allerheiligst vleesch en bloed de spijze mijner ziel zou worden. O oneindige goedheid, o genade boven alle genaden! â Heden, lieve Jesus! hebt Gij uw intrek bij mij genomen; heden heeft uw hemelsohe Vader U geheel aan mij geschonken; heden heeft Hij mij met uw allerheiligst vleesch en bloed gespijzigd, Ã¼, hoe troostvol is het nu voor mij, dat ik uw hemelschen Vader door U, o Jesus! liet volmaaktste dankoffer kan opdragen, dat de dank van mijn onwaardig hart door Ã¼ tot den troon mijns Vaders kan opstijgen!

O! zie dan, goedertieren Vader, genadig neder op het Offer van uw eeniggeboren Zoon, en gewaardig U, in vereeniging met de dankzeggingen, die Hij U op dit Altaar opdraagt, mijn geringen en onwaardigen dank goedgunstig aan te nemen. Ik gevoel, dat ik alles, wat ik ben en wat ik heb, aan U ben verschuldigd; dat wanneer ik ook duizend levens had, ik ze aan U zou moeten ten offer brengen. Maar ik weet, dat het leven van uw eeniggeboren Zoon alleen een volmaakt toereikend offer is, om uwe goddelijke gerechtigheid te bevredigen, en dat Gij ter wille van dit heilig Offer uws goddelijken Zoons ook mijn

goeden wil niet versmaadt. 0! geef mij dan, hemelsohe Vader, om Jesus uw Zoons wille, de genade van U altijd boven alles te beminnen, allea uit liefde voor U te doen en te lijden en in deze liefde te leven en te sterven. Amen.

O goedertieren, liefderijke Jesus ! Vol van genade en goedheid hebt Gij bezit genomen van het hart des priesters en hem gespijsd ten eeuwigen leven. Ook aan mij hebt Gij heden diezelfde hooge genade bewezen, ook mij hebt Gij heden willen bezoeken. Ik kan niet ophouden U voor die liefdevolle zelfvernedering te danken, U daarvoor te loven en te prijzen. Ik weet niet, hoe ik het gevoel der innigste dankbaarheid, dat mijn hart thans bezielt, zal uitdrukken, hoe ik U mijn oprechten dank zal bewijzen. Maar toch, mijn Jesus dit weet ik, dat ik U geen aangenamer dank kan betoonen, dan dooiden wil uws hemelschen Vaders in alles te volbrengen, U getrouw te dienen en uw heilig voorbeeld na te volgen. En dat wil ik doen, lieve Jesus, daartoe ben ik gaarne bereid Van nu af wil ik uwe heilige voetstappen drukken, al die heerlijke deugden, die Gij op aarde beoefend hebt, wilik naar

mijne zwakke krachten ook in beoefening brengen. Ik wil in ootmoed wandelen voor uw aanschijn; ik wil zachtmoedig en vredelievend zijn jegens alle menschen; elk leed, elke wederwaardigheid geduldig verdragen, alle menschen zonder uitzondering liefhebben en barmhartigheid bewijzen, waar ik slechts kan. Gij, lieve Jesus, zult mij voorlichten; welaan, ik volg U. â Bij al mijne gedachten, woorden en werken wil ik mij zei ven afvragen; zou mijn Jesus dit denken, zou Hij zÃ³Ã³ spreken, zou Hij zÃ³Ã³ handelen? Uwe heilige inspraken wil ik dus bereidvaardig opvolgen en zÃ³Ã³ uw heiligen wil volbrengen. â Maar Gij, mijn Jesus, kent mijne zwakheid, mijne onstandvastigheid en mijne lichtzinnigheid. O kom mij dus met uwe krachtige genade te hulp. Zegen mijne goede voornemens, die ik bij de H. Communie reeds gemaakt heb en thans nog plechtig vernieuw, en help mij, om ze tot uwe eer en mijne zaligheid nauwgezet te volbrengen Amen.

Gij moet u, godminnende ziel, niet tevreden stellen met terstond na do H. Commnnio uw goddelijken Heiland behoorlijk dank gebracht en de verschuldigde aanbidding en verheerlijking bewezen te hebben; maar de

liefde moet u ook dringen, om nog na den middag uw lieven Jesus in liet Allerheiligste Sacrament te gaan bezoeken en Hem uwe liefde, linldo en veroering te brengen. O, de Heiligen Gods verwijlden zoo gaarne vÃ³Ã³r het H. Tabernakel; hoovelen van hen brachten daar niet gansche nachten door, om hun hart in de vurigste liefdebetuigingen voor Jesus uit te storten! Dringend wekt de H. Alphonsus de Liguorio daartoe op, als hij zegt: âWeet, dat de tijd, dien gij in godsvruchtoefeningen âvoor het H. Sacrament doorbrengt, nooit beter kan âbesteed worden en u in het stervensuur, ja, do gansche âeeuwigheid door, het meeste zal vertroosten.quot; â Verzuim dus niet deze devotie, die God zoo aangenaam is, ijverig te behartigen; bezoek uw Jesus in zijn H. Tabernakel en smaak en zie, hoe zoet ile Heer is I â Kunt gij naar de kerk niet gaan, vereenig u dan te huis in den geest met alle Heiligen en vrome zielen, trek u in eene stille plaats een weinig terug en houd u met het gezicht naar de kerk gekeerd, eenige oogenblikken in aanbidding van uwen lieven Verlosser, in bewondering en liefde, in gebed en overweging bezig. Verricht deze oefening van aanbidding ook meermalen daags op andere dagen van do week, door vrome liefdeverzuchtingen en schietgebeden, of ook des nachts, zoo gij ontwaakt, en verbind daarmede immer eene geestelijke communie.

De geestelijke Communie bestaat, volgons de leer van den H. Thomas van Aquinen, in een brandend verlangen, om Jesus in het allerheiligst Sacrament des Altaars te ontvangen en in eene liefdevolle vereeniging met Hem, alsof men Hem werkelijk had ontvangen. â Deze godvruchtige oefening dor geestelijke Communie wordt door alle leeraars van het geestelijk leven en door de H. Kerkvergadering van Trente bijzonder aanbevolen. Zij deelt ons schier gelijksoortige genade mede als de werkelijke Communie en is een zeer goed middel, om ons daartoe voor te bereiden. Vandaar dat heilige zielen haar altijd vlijtig beoefend en er vele en groote genaden door verworven hebben. De H. Catharina van Siena â zoo lezen wij in hare levensbeschrijving â kon eens wegens ziekte niet communiceeren, maar door brandend verlangen vervoerd, woonde zij het H. Misoffer van haren biechtvader Raymundus bij, zonder dat deze zulks wist. Toen deze nu communiceerde, bemerkte hij, dat eene kleine partikel der H. Hostie verdween. Tevergeefs zocht h\j daarnaar en werd daarover zeer ontsteld. In een gesprek nu, dat hij kort hierop met do H. Catharina voerde, bekende

deze hem, dat Christus haar verlangen naar de H. Communie bevredigd en zelf haar de heilige partikel had toegereikt. â Leer hieruit, godvruchtige ziel, hoe welgevallig aan Jesus het verlangen is naar de H. Communie. Volg dus den raad van den H. Alphonsus, die wil, dat men bij ieder bezoek aan hot allerheiligst Sacrament, alsook bij iedere H. Misse, en ten minste eenmaal daags geestelijkerwijze zal communiceeren. Do H. Tcresia zegt: âde geestelijke communie is zeer voordeelig; ver-âzuim die niet, want daaruit leert de Hoer kennen, hoogzeer gij Hem lief hebt.quot;

Eeuwig geloofd, gedankt en geprezen zij Jesus in het allerheiligste Sacrament des Altaars !

Dat allo vleesch zwijge voor het aanschijn des Heeren, want Hij is opgestaan van zijne heilige Avoonstede.

Voor U, almachtige God! in het stof neergebogen en van den diepsten eerbied doordrongen, aanbid ik U en ik smeek U, H. Geest Gods, mijn hart te willen reinigen en heiligen, en mij de gaven van godsvrucht, van liefde en vreeze te vorleenen.

Wees geprezen, Vader van onzen Heer Jesus Christus, dat Gij mij dezen dag hebt laten beleven, waarop in uw goddelijk liefdemaal aan mijne arme ziel zoo groote dingen zijn te beurt gevallen. O bevrijd mij in deze oogenblikken van godsvrucht van alle aardsohe gehechtheden, opdat mijn geest ongehinderd naar U opzwevo; gebied aan al mijne gedachten en aan mijne verbeelding rust en stilte, opdat ik in vereo-niging met alle zalige Geesten u mot ingetogen hart love er; verheerlijke. Wees geprezen, liefderijke Verlosser Jesus Christus, in het allerheiligste Sacrament des Altaars! Zegen mij bij don aanvang van mijn gebed en laat de uitstorting van mijn hart, dat U bemint en U boven alles wenscht lief te hebben, U welgevallig zijn. â O, Gij troost en laatste einde van mijn pelgrimstocht op aarde, die zoo vol is van kwellingen en lijden ; ach, mijn hart verlangt naar U, zonder U is de wereld eene woestenij. Verre verwijderd van mijn waarachtig vaderland, wandel ik rond in een oord van ballingschap voor elke ziel die U, o Heer, liefheeft. Zonder U, o Jesus ! levend brood des Hemels, moet ik versmachten op den weg, die voert naar het vaderland, waar Gij in eeuwigen luister en heerlijkheid troont. â O, hoezeer dorst

mijne ziel naar U, o God! ach, wanneer toch zal zij eens voor eeuwig met U ver-eenigd zijn'? â O Jesus, Koning des Hemels ! zie, ik klop vol vertrouwen aan de deur van uw liefdevol Hart, dat van medelijden en erbarming overvloeit. Gij hebt ons immers beloofd, dat al wie klopt zal worden opengedaan. Gij bemindet mij immers reeds vÃ³Ã³r ik geboren was. Gij riept mij in het leven en hebt mij tot hiertoe aan uwe genaderijke vaderhand geleid. Als een barmhartig Herder daaldet Gij af van den Hemel, om mij, het verloren schaapje, op te zoeken en op goede weide te voeren. En de spijze, die Gij mij schenkt is uw allerheiligst vleesch; de drank, waarmede Gij mij laaft, is uw allerheiligst bloed. En opdat ik altijd van deze hemelspijze eten en van dezen hemeldrank zou kunnen drinken, verwijlt Gij dag en nacht in het H. Tabernakel en noodigt Gij mij uit, om tot U te komen en het liefdemaal met U te houden. â O liefde van mijnen God, wees eeuwig geprezen! Met de H. Engelen, die U hier in het H. Sacrament onzichtbaar omzweven en wier eeuwige vreugde Gij zijt, breng ik U, God van eeuwige ontferming, mijne diepste hulde en vereering. O, geef tranen aan mijne oogen, om, als zoovele vrome zielen, van berouw en liefde,

van aandoening on heilige vreugde over uwe heilige tegenwoordigheid te weenen. Geef mij, als aan haar, vleugelen der reinste godsvrucht en der vurigste liefde, om al het aardsche te vergeten en naar U, de eeuwige, eenige liefde op te zweven.

Ach, mijn Jesus! mijne ziel is voor U als eene dorre aarde, die door geen water besproeid wordt. Ik zucht onder den last mijner menigvuldige gebreken, die mijn zwakken wil niet laten werken volgens uw heiligen wil. Tallooze gedachten, ongeregelde neigingen en driften wellen uit den grond mijns harten op en verdooven en verwarren mijne ziel, zoodat zij uwe stem niet kan hooren. O mijn Verlosser! sta op van uw H. Tabernakel en kom uw arm schepsel te hulp. Spreek slechts Ã©Ã©n woord en er zal stilte heerschen, mijn vleesch en mijne lusten zullen zwijgen, en de kwalen die mij omgeven, zullen verdwijnen. O, zuiver de oogen mijns harten, opdat zij zien en smaken, hoe zoet en aangenaam Gij zijt, mijn God en Heiland ! want daarom verwijlt Gij, mijn God en mijn Al, in dit H. Sacrament, om het verlangen en zuchten der zielen, die tot U, haar goddelijken Heiland, hare toevlucht nemen, te verhoeren, om ze te troosten, op te beuren, te versterken en te genezen.

om ze met een heilig verlangen naar hare waarachtige bestemming, -â de vereeni-ging met U en met uwen Vader en den H. Geest in den Hemel, â te vervullen en ze met uw licht voor te lichten, opdat zij den weg mogen vinden door het duistere tranendal dezes levens naar het licht uwer heerlijkheid en uwer zalige aanschouwing in het hemelsch vaderland.

Zie, liefste Jesus! in diepen ootmoed en hartelijke liefde kniel ik voor U neder en bid IJ, neem mijne hulde en mijn zuchten genadig op in uw heilig en goddelijk Hart en laat mij zonder een woord van troost van TJ niet weggaan. O levendige afglans en zelfstandig evenbeeld des eeuwigen Vaders! verlicht de oogen van mijnen geest, opdat ik U moge kennen, U liefhebben en U naar waarde moge danken. O eeuwige liefdegloed van mijnen Jesus! tref en verwond mijn hart, verteer daarin alle aardsche liefde, en maak, dat alles wat van deze wereld is, mij walge. Naar U alleen verlang ik, o Jesus, naar U, den allerschoonsten, den beminnelijksten Heer, de zoetste vreugde van vrome en goede harten; U begeer ik, naar Ã¼ verzucht ik, tot dat ik eenmaal onafscheidelijk met U vereenigd worde en biijve in eeuwige liefde. Amen.

Met eerbiedvolle verbazing zie ik aanbiddend tot U op, allerheiligst Sacrament, de kroon van Gods grootste wonderdaden. Verbazingwekkende wonderen heeft uwe almacht, o God! weleer uitgewerkt,om uw goddelijk wezen aan de menschente openbaren. Maar door een nog veel grooter wonder verbergt Gij hier onder den sluier van de diepste geheimnis uwe godheid en menschheid, om de verdiensten van ons geloof te vermeerderen, om ons alle vrees voor uwe ontzaglijke grootheid te ontnemen en onze harten met heilige liefde en kinderlijk vertrouwen te vervullen. â Wie toch zou tot U, oHeer! durven naderen, wanneer Gij op ditH. Altaar in de volheid uwer goddelijke Majesteit, in al den glans uwer heerlijkheid zichtbaar waart? Wie zou dan uwe aanschouwing kunnen verdragenquot;? Wie zou van vrees voor uwe oneindige glorie niet vergaan? Wie zou het durven wagen met kinderlijk vertrouwen tot U te komen? Daarom hebt Gij, onze zwakheid kennende, de schitterende Majesteit uwer godheid afgelegd en verblijft Gij onder ons in liet H. Taber-

nakcl onder de geringe gedaante van brood, opdat geeno enkele ziel voor U vreeze, maar allen, groot en klein, arm en rijk, met kinderlijk vertrouwen tot U zouden komen, om U hun nood te klagen, hunne liefde te betuigen en hunne hulde en aanbidding te bewijzen.

O liefdevolle Verlosser! op hoevelerlei wijze openbaart zich uwe liefde, en hoe kan men deze oneindige liefde overwegen, zonder buiten zioh zeiven te geraken van verbazing en bewondering en van de warmste wederliefde jegens U ontstoken te wordenquot;? Wat zoekt Gij dan toch, mijn God! in dit tranendal, waar de ondankbare men-schen U bij uwe geboorte een ellendigen stal en eene krib met stroo tot verblijf aanboden, waar Gij veracht, vervolgd, beschimpt, geboeid, gegeeseld en gekruist werdt en tusschen twee moordenaars aan een schandhout hangende den laatsten adem moest uitblazen? Hoe kunt Gij, nu Gij eenmaal in uwe heerlijkheid zijt ingegaan, nog onder zondaren verblijven, die U dag en nacht beleedigen? Hoe kunt Gij onder verblinden verwijlen, die uwe weldaden niet willen erkennen, en die geen verlangen hebben, om de wonderen uwer liefde te zien; onder dooven, die hunne ooren sluiten voor uwe stem en

uw heilig woord verachten; onder trage en laffe knechten, die U meer bedroeven en beleedigen, dan zij TJ dienen? Gij kent onzen ondank, onze liefdeloosheid, onze verhardheid en boosheid, onze zonden zonder tal, onze armoede en gebrekkelijk-heid, en toch verblijft Gij nacht en dag onder ons; en juist onze ellende, onze zwakheid en zondigheid dringt uwe liefde, om ten einde toe bij pns te blijven, opdat toch hier of daar eene enkele ziel zich tot U bekeere, en door hare liefde en hare tranen U eenige vergoeding geve voor zooveel hoon en smaad, die U door de zondaren, welke uwe liefde ontkennen en lasteren, zoo kwistig wordt aangedaan. O goddelijke, alles overtreffende liefde, wat kan met U ooit in vergelijking komen.

O nadert dan, gij alle door het bloed van Jesus zoo duur gekochte zielen, en overweegt de onuitputtelijke liefde van uwen God. Hoort, hoe Hij, de oneindig goede, de barmhartige, de almachtige vol teederheid en liefde u toeroept: âKomt allen tot Mij, die belast en beladen zijt en Ik zal u verkwikken.quot; Hoort, hoe de goddelijke wijsheid spreekt: âKomt en eet van het levengevend brood, dat Ik u bereid en drinkt van den wijn, dien Ik vi gemengd heb.quot; Ziet, hoe de eeuwige liefde dringt

en roept en hel eeuwige loven belooft aan allen, die aan haren goddelijken maaltiid aanzitten! O hoe diep doordrong die lieftallige stem de harten uwer Heiligen, o mijn God! Zooals een dorstig hert naaide frissohe waterbron, zoo ijlden zij naar uw heilig gastmaal. â Maar wat beklaag ik nog anderen, terwijl ik zelf zoo traag en onverschillig, zoo koud ben jegens uwe liefde, o mijn Jesus! terwijl ik zelf nu en dan aarzel of ik uwe stem wel zal gehoorzamen? â Gij roept zoo luide, o Heer! Gij klopt aan mijn hart en noodigt mij uit, om U te zoeken en genade op genade uit uwe hand te ontvangen, en ik aarzel nog te komen. Een uur is mij in uwe lieflijke tegenwoordigheid reeds te lang, en op dit oogenblik is mijne liefde reeds uitgeput, mijne godsvrucht al vervlogen. Ach, hoe armzalig is toch het menschen-hart!

O mijn Heer en mijn God! ontferm U mijner en kom mijnen nood te hulp. Verander mijne zwakheid in sterkte, mijne lauwheid in heiligen ijver, mijne onverschilligheid in vurige liefde. O tref mijn hart door de pijlen uwer liefde, zooals gij eenmaal het hart van uwe heilige dienares Ã¯eresia getroffen hebt, opdat het voor U slechts gloeie, naar U alleen verzuchte en

ik in levendige, vurige, godsvrucht mij aan U volkomen toewijde en overgeve. Amen.

Zie, mijn geliefde staat achter den wand. Hij ziet door de vensters en schouwt door do traliÃ«n.

Wondervol, o mijn Jesus! zijn de wegen van barmhartigheid, waarop Gij zoo rijk aan zegeningen tot onze harten wilt doordringen, die tot U trekken, aan U verbinden en .ze met de gaven uwer liefde verrijken en tot het hoogste geluk wilt opvoeren. Bii ^^en troon uws hemelschen Vaders zijt Gij de machtigste voorspreker en middelaar voor ons; maar daar in den Hemel zijt Gij voor uwe liefde te ver van ons verwijderd, die hier op aarde in jammer en nood en in allerlei ellende ronddwalen. Daarom daalt Gij in oneindige liefde eiken dag, ja op elk uur van den dag en den nacht op onze altaren af, om ons nabij te zijn en om het offer van verzoening, van aanbidding, het dank- en smeekoft'er voor ons te wezen. Maar ook deze grenzelooze zelfvernedering is voor uwe liefde niet genoeg. Gij wilt voortdurend, elk oogenblik bij ons zijn, midden onder

â¢ons wonen, als een vader onder zijne kinderen, als een vriend onder zijne vrienden. Gij wilt, dat wij U geheel zullen bezitten, met godheid en menschheid, met ziel en lichaam, met al uwe verdiensten, met den ganschen rijkdom uwer liefde, met al de schatten uwer genade, in het allerheiligst Sacrament des Altaars. Als een gevangene in de banden der liefde gekluisterd, verwijlt Gij in het H. Tabernakel. Terwijl de Bruid van het Hooglied, uwe H. Kerk, U daar ziet, roept zij in verbazing uit: âzie, mijn geliefde staat achter don wand, Hij ziet door de vensters en schouwt door de traliÃ«n.quot; Wat anders is deze wand, waarachter Gij schuilt, lieve Jesus! dan het H. Tabernakel, het moge dan van hout, of van goud of zilver zijn, en wat is dat venster, wat zijn die traliÃ«n, waardoor Gij ziet, dan de gedaante des broods, waaronder Gij uwe godheid en menschheid ve?'bergt en op ons nederziet? Uwe oogen slaan nauwkeurig gade of ik U liefheb, met hoeveel trouw ik U zoek en voor U wandel. Gij ziet tot in den diepsten grond mijns harten en kent al mijne neigingen. Maar ik zie U niet, uwe lieflijke schoonheid is voor mijne oogen verborgen, de gedaante des broods houdt haar voor mijne oogen omsluierd. Maar ofschoon ik U ook met mijne lichamelijke

oogen niet zie, leert mij toch het geloof, dat Gij daar in het Tabernakel rust; ik gevoel uwe tegenwoordigheid. Gij zijt daar zoo rustig; heilige stilte heerscht in de plaats uwer woning; Gij schijnt daar als dood tc zijn, mijn Jcsus! Gij beweegt en verroert U niet, en toch zijt Gij het leven en stroomt alle leven van U uit, en zonder U leeft er niets en beweegt zich niets. In U leven wij, bewegen wij ons en zijn wij.

Midden onder de kinderen dor menschen verblijvende, hoort Gij onze gesprekken, zijt Gij getuige van onzen wandel, van onzen arbeid, onze zorgen en kommernis, van ons lijden en onze kwellingen, van onzen strijd en onze bekoringen. Gij ziet, hoe dezen met innige godsvrucht bidden en genen U lasteren; hoe sommigen alles ter uwer eer doen en anderen U geheel vergeten; hoe de eenen U danken voor elke genade en de anderen met onverschilligheid uwe gaven gebruiken en dikwerf zelfs misbruiken, om U te beleedigen. Gij ziet, hoe sommigen in de kerk komen en tot uwe heilige Tafel naderen met eene heilige vurigheid en geestdrift, anderen met lauwheid en een zekeren weerzin, en weÃªr anderen met een bezoedeld geweten en niet zonden en schulden beladen. En Gij, o wondervolle God, woont in heilige rust

Â«n stilte in het Tabernakel en geeft door geen enkel toeken noch uw welbehagen in de liefde van dezen, noch uw mishagen in den ondank van genen te kennen. .Niets vermag den vrede en de stilte van uw Heiligdom te storen. De liefde, allÃ©Ã©n de liefde houdt U gevangen, de liefde is het, die U, levengevend leven, als dood maakt, tot een slachtoffer voor ons, arme zondaren.

O wondervolle God, o eeuwige wijsheid! luide roept uw stilzwijgen, uwe onbewegelijke rust mijne ziel toe, dat zij van U moet leeren sterven. Ja, sterven moet ik aan de wereld; als een doode moet ik worden, onverschillig voor de vreugden, voor de vergankelijke goederen der aarde, voor alle eer en lof, afkeuring en verwijt van de kinderen der wereld. Hoe meer ik U in de H. Communie ontvange, des te meer zal dat heilig afsterven, die verstorvenheid toenemen. â Slechts voor U moet ik leven, zooals Gij slechts voor mij leeft in het Tabernakel, om het leven mijner ziel te zijn. Mijne oogen moeten gesloten zijn voor alle pracht en aanlokselen der wereld; ik moet doof worden voor de verleidelijke stem der zinnelijkheid en wellust; stom voor nuttelooze, liefdelooze en zedelooze taal, voor vleitaal en leugen ; onbewegelijk

voor alle zinnelijke aantrekkelijkheid en alle ijdelheid ; sterven moet ik voor de zonde, der zonde afsterven en dood zijn voor alles, wat tot zonde voert, en voor U alleen slechts leven, U dienen, U liefhebben, mij aan U geheel overgeven met al de kracht mijner ziel, aan U, den zoetsten Moester, den allerschoonsten God, het allerhoogste goed, â de bronwel aller zaligheid!

Dit leert mij uw verborgen leven in dit H Sacrament. Ik zie U daar den diepsten ootmoed, de grootste zachtixoedigheid, het onoverwinnelijkst geduld, de stiptste gehoorzaamheid, de liefderijkste barmhartigheid, de gloeiendste liefde beoefenen, zonder nogtans een enkel woord te spreken. Maar uw zwijgen spreekt luider dan de helklinkendste leerrede. â O eeuwig woord des Vaders! geef mij kracht, om te volbrengen, wat uw zwijgen mij toeroept; geef mij kracht, om te doen, wat uw voorbeeld mij leert. Want helaas! nog leeft in mij de zondige mensch; nog verheft hij zich tegen den geest en stoort hij door voort-durenden strijd mijn inwendigen vrede. Versterk mij daarom, o Brood des levens; verlicht mij, bronwel van alle licht; ontsteek en ontvlam mij, schitterend vuur der liefde, en geleid mij, hemelsche wegwijzer, opdat ik eeÂ» hemelsch leven leide en door mij

meermalen met Ã¼ in het H. Sacrament te. vereenigen, eindelijk een nieuwe mensch worde, dio naar uw welgevallen geschapen is. Amen.

Mijn Jesus, Zoon van don levenden God! ik geloof vast en zonder eonigcn twijfel, dat Gij hier in hot allerheiligste Sacrament waarlijk, wezenlijk en zelfstandig tegenwoordig zijt. Dit leert mij de H. Kerk volgens uw goddelijk onbedriegelijk woord, waaraan ik met verstand en hai-t vasthoud, terwijl ik in en voor dit heilig geloof immer wil leven en sterven. O mijn goddelijke Heiland, eenige hoop mijner ziel! op uwe barmhartigheid, goedheid en liefde stel ik al mijn vertrouwen en hoop vastelijk van U al die genaden te verkrijgen, welke ik noodig heb, om heilig te leven en zalig te sterven. Mijn God en mijn Alles in dit heilig geheim van liefde! ik bemin U, maar ik bemin U niet genoeg, ik wensch U veel meer, veel hartelijker en vuriger lief te hebben, ja, U eindeloos, eeuwig te beminnen. Gij o God! zult het eenig voorwerp mijner liefde en van mijn verlangen zijn.

Zij zijn mij leed, hartelii'k leed, o mijn God! omdat zij U, mijn grootsten weldoener, mijn besten Vader, mijn hoogste goed be-leedigden. Ik wenschte ze met mijne tranen, ja, met mijn bloed te kunnen uitwiaschen. Liever sterven wil ik, goede Jesus! dan U ooit weÃªr met eene enkele zonde vergrammen.

Mijne ziel, o Jesus! hongert en dorst naar U. O, kom dan, neem bij mij uw intrek, kom en neem bezit van mijn hart; o kom dan en spijs mijne arme ziel met het brood des levens en drenk haar met den wijn, die maagden kweekt, die bron van levende wateren, die vloeit ten eeuwigen leven. Kom, o Jesus, kom geestelij-kerwijze in mijn hart, kom met uwe liefde, met uwe goddelijke genade en blijf bij mij, trek mij tot Ã¼, maak mij Ã©Ã©n met U. â Zonder U, o Jesus! kan mijne ziel niet leven. â 0 kom dan en beziel mij; kom en red mij van den dood; kom en maak mij zalig.

Vraag hier uw liuven Jesus alles, wat uw hart verlangt., wat gij voor u zelvcn of andoren, naar ziel of lichaam noodig hebt, en vraag dit met het hartelijkst en kinder-lijkst vertrouwen.

Op den dag der H. Communie zal men ook zoo mogelijk des namiddags de Kerk bezoeken, om daar nog eens Jesus in het H. Sacrament zijne dankbaarheid, eerbied en liefde te betuigen. â Aanbid Hem, offer Hem nog eens uw hart, vernieuw de gemaakte voornemens en beloften, en bid Hem om hulp en genade. Het dikwerf bezoeken van het allerheiligste Sacrament kan nooit genoeg worden aanbevolen. De H. Alphonsus, Bisschop van St. Agatha en stichter van de Congregatie des allerheiligsten Verlossers zegt hierover: âHoud voor zeker, dat de tijd, âdien gij besteedt, om het Allerheiligste Sacrament te âbezoeken, u het grootste voordeel in leven en sterven, âmaar ook in de gansche eeuwigheid onuitsprekelijken âtroost zal aanbrengen. Aan die dikwerf herhaalde be-âzoeken van het aanbiddelijk Sacrament des Altaars moet âik het dank weten, dat ik mij nu buiten de gevaren der Â«wereld bevind, waarin ik tot mijn ongeluk tot in het â26ste jaar geleefd heb.quot;

Mijn Heer en Jesus Christus, die uitliefde tot den mensch hier in dit H. Sacrament dug en nacht tegenwoordig zijt en vol liefde en goedheid ons afwacht en roept â¢en allen aanneemt, die komen, om U te bezoeken; ik geloof, dat Gij waarachtig in het H. Sacrament des Altaars tegemvoor-

dig zijt. Ik ivanbid U uit den diensten afgrond mijner nietigheid en zeg U dank voor zooveel genade mij bewezen, in het bijzonder daarvoor, dat Gij U zeiven in dit H. Geheim aan mij geschonken, mij uwe allerheiligste Moeder tot Voorspreekster gegeven en mij geroepen hebt, om U in deze Kerk te komen bezoeken. Met een drievoudig doel kom ik nu uw liefdevol Hart begroeten; vooreerst, om U te bedanken voor die groote gave; ten tweede;, om U eenige vergoeding te geven voor zooveel oneer, U door ongeloovigen, afge-dwaalden en slechte Katholieken aangedaan en ten derde verlang ik door mijn bezoek U op al die plaatsen op aarde te aanbidden, waar Gij weinig aanbeden wordt of schier geheel verlaten zijt. Mijn Jesus, ik bemin U uit geheel mijn hart; het berouwt mij, dat ik tot hiertoe uwe einde-looze goedheid zoo dikwerf bedroefd heb. Met uwe genade neem ik mij vastelijk voor U voortaan niet meer te beleedigen: ik wijd mij geheel aan U toe, en geef mij zeiven, armzalig mensch, met mijn gan-schen wil, met al mijne neigingen en begeerten, met alles, wat ik heb en wat ik ben, geheel aan U over. Handel van nu af aan met mij en al het mijne naar uw goddelijk welbehagen; niets zoek ik, niets

begeer ik, dan uwe heilige liefde, de volharding ten einde toe en de volkomen vervulling van uw goddelijken wil. U beveel ik ook de geloovige zielen in het vagevuur, vooral die, welke eene bijzondere devotie hadden tot dit allerheiligst Sacrament en tot uwe onbevlekte Moeder. Ook bid ik U voor alle arme zondaren, opdat Gij U over hen moogt ontfermen. Eindelijk vereenig ik, liefdevolle Heiland, al mijne begeerten en verlangens met de verzuchtingen van uw liefdevol Hart en zoo ver-eenigd offer ik ze aan uw Hemelschen Vader op en bid Hem in uw heiligen Naam, dat Hij die, U ter liefde, moge aannemen en verhoeren. Amen.

Ik aanbid U, goddelijk Hart van Jesus, onuitputtelijke bron van barmhartigheid en genade, hoogste wonder der almacht, goedheid en wijsheid Gods, troon van liefde en alleen waardig offer, in staat om de goddelijke gerechtigheid te verzoenen ! In den diepsten eerbied mijns harten kniel ik voor U neder, ik erken uwe verheven-ste waardigheid, die de aanbidding aller hemelsche geesten verdient en ik vereenig

mij met hen, om U te prijzen en Ã¼ uit geheel mijne ziel te verheerlijken. O allerheiligst Hart mijns Verlossers, dat met het eeuwig Woord wezenlijk en onafscheidbaar vereenigd, al zijne eeuwige en onuitsprekelijke volmaaktheden in U bevat en daardoor zelf de liefde en eeuwige vreugde der allerheiligste DrieÃ«enheid zijt! Tot U verzucht ik, aan U offer ik mij op, aan uwe eer en verheerlijking wijd ik alles wat ik heb en wat ik ben nu en immer toe. Geef mij, o allerzoetst Hart, dat ik U op eene waardige wijze mag liefhebben en neem mij in uwe eindelooze barmhartigheid aan tot een levendig brandoffer, dat in vlammen van zalige liefde voor U moge gloeien in tijd en eeuwigheid. Amen.

O allerheiligst, allermildst en liefderijkst Hart van mijn dierbaren Jesus, mijn God en Heer, trek, bid ik U ootmoedig, al mijne gedachten en neigingen, alle krachten van mijne ziel en van mijn lichaam, alles wat ik ben en vermag, geheel aan U, de bronwel van alle goedheid en liefde, tot uwe eer en uw goddelijk welbehagen. O barmhartigste Heer Jesus Christus, ik beveel mij aan uw goddelijk Hart en geef mij geheel en voor altijd aan U over.

Neem, o mijn God, mijn boos en ondankbaar hart van mij weg en geef mij een hart naar uw goddelijk Hart en naar uw volkomen en eeuwig welbehagen.

Heer, mijn God, mijn Heiland en Verlosser, delg al mijne zonden uit en alles wat U in mij mishaagt en stort uit uw allerheiligst Hart mij alles in, wat aan uwe heiligheid welgevallig is. Neem geheel en al bezit van mij en trek mij tot uwe goddelijke liefde en uw heilig welbehagen. Geef mij, dat mijn hart met uw Hart, mijn wil met uwen wil zoo vereenigd zijn, dat ik nooit iets anders wil, noch kan willen, dan hetgeen Gij wilt en wat U behaagt. Laat mij U liefhebben, zoetste Jesus, mijn God! uit geheel mijn harte, boven alles, nu en in eeuwigheid. Amen.

O goddelijke Heiland, allerliefste Jesus, Gij hebt mijn hart geschapen om te beminnen en wilt zelf het eenige voorwerp mijner liefde zijn; en Gij hebt mij eene Moeder gegeven, die geen ander verlangen koestert, dan dat ik U beminne, boven alles beminne; daarom zegt zij: âik ben

de Moeder der schoone liefdequot;. Zonder liefde mag en kan ik niet leven; bemin ik iets anders buiten U, dan leef ik niet; want de liefde is het leven der ziel. Helaas ! hoe koud, hoe droog en ongevoelig is nog mijn hart, wanneer het er op aan komt U lief te hebben, en toch het wil U beminnen, want buiten U vindt het geen rust, geen vrede, geen vreugde. Ja, mocht mijn hart U liefhebben, liefhebben meer dan de Cherubs en Seraphs, liefhebben meer dan Maria, uwe Moeder zelve ; moest mijn hart gansch wegsmelten in het uwe, opdat ik U zou beminnen met diezelfde liefde, waarmede Gij U zelf bemint. Maar ach! hoe kan ik daartoe komen, wie wijst mij den weg, om tot die liefde te geraken? Wie maakt, dat mijn hart geheel met het uwe, o Geliefde mijner ziel, vereenigd worde ? â Gelieve gij, o Maria, Moeder der schoone liefde, gelieve gij dit te bewerken; door u hoop ik tot de Jn-on dei-liefde te geraken, waaruit gij die overmaat uwer liefde geput hebt. Maar ik hoor u zeggen: o hart, tot die hooge genade is voorbereiding noodig; want genade is 't, mijn Zoon te mogen beminnen, en door Hem bemind te worden. Wie ooit uit eene bron wil drinken, die moet zich ne-derbuigen. Neig u dus tot ootmoed, tot

nederigheid en verachting van u zei ven; wie drinken wil uit de bron der liefde, die moet een rein en ledig vat zijn, rein en ledig niet alleen van iedere zonde, maar ook van iedere neiging tot zonde; wie drinken wil uit deze liefdebron, die moet een brandenden dorst hebben en smachten naar dezen drank. Zijt gij zÃ³Ã³ bereid, kom dan tot mij en ik zal uw hart nemen en het ontsteken aan het vuur mijner liefde, het met het mijne vereenigen, en alzoo vereenigd en verbonden, zullen wij samen Jesus liefhebben en moogt gij zeker hopen met het liefdevolste Hart van Jesus, mijnen Zoon, verbonden en vereenigd te worden. Zoo spreekt gij tot mij, o Moeder der liefde. Zie, ik hoor en volg uwe stem, ik wil doen, wat gij mij gezegd hebt. Ik wil mijne nietigheid erkennen en dag en nacht mijne ellende beweenen; ik wil verlangen en dorsten naar de reinste bron der liefde, opdat het smachten mijns harten verzadigd worde. Trek, o liefdevolle Moeder, trek mijn hart af van alle schepselen, trek mij tot Jesus; neem mijn hart, verbind het vast met het uwe, laai het niet meer los en wijd het aan uw godde-lijken Zoon toe; bid Hem, dat Hij den gloed zijner overstroomende liefde uitstorte in mijn koud hart en alles verteere, wat

daarin niet rein is, en het verandere in het zijne, opdat ik met den Apostel moge uitroepen: ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij. O Jesus, Bruidegom mijner ziel, hoor mijn zuchten, bevredig mijn verlangen! Zonder U kan ik niet leven, zonder U sterf ik, ben ik dood. O, noem dan mijn hart, dat ik aan uwe Moeder heb weggeschonken, neem het weg, verander het geheel en al, verbind het aan het uwe, opdat wij Ã©Ã©n zijn, Ã©Ã©n voor tijd en eeuwigheid. Amen.

Wie dit gebed voor een beeld van Jesus' H. Hart mot waar berouw bidt, verdient telkens 100 dagen aflaat.

O beminnenswaardigste Jesus! ik geef U uit dankbaarheid en ter vergoeding voor mijne menigvuldige ongetrouwheden mijn hart en wijd mij geheel en al voor immer aan uwen dienst toe; met uwe genade neem ik mij ook ernstig voor, U niet meer te beleedigen. Amen.

God hemelsche Vader, ontferm U onzer. God, Zoon, Verlosser dor wereld, God, Heilige Geest,

Troostvolle verborgenheid van ons geloof , Hoogwaardig en uitmuntend Sacrament, Allerheiligste Offerande,

Zoenoffer voor levenden en dooden, Hemelseh behoedmiddel tegen de zonde, Wonder van Gods wonderen, Allerheiligste gedaehtenis vun het lijden

Geschenk, dat alle volheid te boven gaat, Voortreffelijk gedenkteeken der goddelijke liefde,

Doorluchtig en hoogheilig geheim. Krachtige spijs ter onsterfelijkheid, Levendmakend, aanbiddelijk Sacrament, Brood, dat door de almacht des Woords

Allerzoetste maaltijd, waarbij de Engelen tegenwoordig zijn en dienen, Teeken van genade.

Hoogepriester, die zelf het 011 er zijt. Geestelijke zoetheid en verkwikking dei-

chaams en bloeds, verlos ons, Heer. Van de begeerlijkheid des vleesches, Van de begeerlijkheid der oogen,

Door de groote begeerte, die Gij hadt, om dit Pascha met uwe leerlingen te lt;; eten, verlos ons. Heer! !B

Door den diepen ootmoed, waarmede S Gij de voeten uwer leerlingen gewas- o schen hebt, S

Door de onuitsprekelijke liefde, waar- ^ mede Gij dit hoogheilig Sacrament jg hebt ingesteld, quot;â

Door de vijf wonden, die Gij voor ons in uw allerheiligst lichaam hebt ontvangen.

Dat het U behage, het geloof, den eer- Â£ bied en de godsvrucht jegens dit won- ^ derbaar Sacrament in ons te onder- Â® houden en te vermeerderen, -

Dat het U behage, ons door eene op- Â® rechte belijdenis onzer zonden tot het 5quot; dikwijls nuttigen dezer geestelijke g spijze voor te bereiden, o

Dat hot U behage, de onschatbare he- 5; niclsche vruchten van dit allerheiligst ^ Sacrament in ons overvloedig uit te Â® storten. ~

Dat het Ã¼ behage, ons in het uur des a doods met deze hemelspijze voor de g* reis naar de eeuwigheid te verster- c ken, o

O God, die ons in dit wonderbaar Sacrament de gedachtenis van uw lijden hebt nagelaten: geef, bidden wij U, dat wij de heilige geheimenissen van uw lichaam en bloed zoo godvruchtig vereoren, dat wij

de heilzame vruchten uwer verlossing onophoudelijk in ons mogen ontwaren. Gij, die met God den Vader in de eenheid des H. Geestes leeft en heerscht, God in alle eeuwen der eeuwen. Amen.

O, Jesus! het nuttigen van uw allerheiligst lichaam en Woed is een voorsmaak der eeuwige, allerzaligste vereeniging met U in den Hemel; geef mij dus, dat ook ik door een herhaald en heilig gebruik van deze goddelijke spijze eenmaal tot die blijde en zoete vereeniging gerake en U, dien ik thans, onder de gedaante van brood schuilende, in het Tabernakel aanschouw, eenmaal van aanschijn tot aanschijn in den schoonen Hemel aanschouwen, bezitten en genieten moge. Amen.

GEBED TOT DE ALLERHEILIGSTE EN ONBEVLEKTE MOEDERMAAGD, IN BETREKKING TOT HET ALLERHEILIGSTE SACRAMENT.

Wees gegroet, o glorierijke Maagd en Moeder des Allerhoogsten, die van eeuwigheid zijt uitverkoren, om onzen Heer Jesus Christus, het brood der Engelen en der menschen, het Offerlam voor de zaligheid der wereld, den Koning des Hemels en dei-aarde en overwinnaar van dood en hel in \iwen schoot te ontvangen en te baren.

Wie kan u, uitverkorene Maagd en Maagdelijke Moeder des Heeren, waardig loven en prijzen? Groote dingen heeft God aan u gedaan. Hii heeft u onbevlekt bewaard voor alle erfsmet, opdat gij eene waardige Moeder zoudt worden van zijn eeniggeboren Zoon, dien ik hier met alle Engelen onder de gedaante van brood aanbid. Met heiligen eerbied en liefde vereer ik u, machtige Koningin des Hemels, die eenmaal als eene nederige dienstmaagd des Heeren, zijne teederste kindsheid verzorgdet en als de reinste Maagd en gelukkigste Moeder in ootmoed, armoede en vurige liefde Hem diendet. Geheel uw leven was een zuiver hemelsch loflied, een geurige wierook voor den Heer, die de volheid zijner genade in uw hart uitstortte. Den grootsten schat van zijn vaderlijk hart heeft Hij u toevertrouwd. O help mi) dus, lieve Moeder, dat ook mijn leven voor het aanschijn uws goddelijken Zoons een welriekende wierook en mijn hart Hem altoos eene waardige woning zij, wanneer Hij in het allerheiligst Sacrament mij komt bezoeken.

O Maria! hulp der Christenen, trouwe voorspraak uwer geloovige kinderen, die uw Zoon met zijn kostbaar bloed heeft vrijgekocht, troostvolle toevlucht der rouwmoedige zondaren! Zie neer op mijne diepe

armoede en verkrijg voor mij bij uwen Zoon do gave der liefde, die uw hart, dat geheel aan God was toegewijd, vervulde en al uwe handelingen bezielde; vraag voor mij, dat ook ik, evenals gij, door volmaakte gehoorzaamheid den wil Gods moge volbrengen en eens de kroon des eeuwigen levens verwerve. O Moeder van mijnen Jesus! gij aanschouwt met uwe zuivere oogen het lieflijkst aanschijn van uw godde-lijken Zoon; gij zijt in eeuwigheid met Hem vereenigd en bezit en geniet Hem in de zaligste liefde. Ik zie Hem nog slechts schuilende onder de gedaante van brood in het H. Tabernakel, en mag Hem slechts nu en dan in mijn hart ontvangen en zijne goddelijke tegenwoordigheid genieten; o help mij dan, lieve Moeder, door uwe machtige voorbede, dat ook mij eenmaal het hoogste geluk, de grootste genade te beurt valle, van uw glorierijken Zoon met u in den Hemel te aanschouwen en voor eeuwig met Hem vereenigd te worden. Amen.

Heer! wat wilt Gij, dat ik doe? Is het mooglijk! staat Gij 'ttoe? God, mijn God! 'k wil U behagen: Leer mij, Heere, leer mij, hoe'?

Van mijn sombre levensbaan Stijg' voor U mijn geest naar boven, Blijv' voor U mijn harte slaan.

Zoo 't uw wil is, is 't mij wel. God, mijn God! 'k wil moedig strijden Tegen wereld, vleesch en Hel.

Lieve God! 'k wil alles derven. Om steeds maagd en rein te zijn; Zend mij armoe, smaad of pijn.

GEBEDEN TOT HET ALLERHEILIGSTE ALTAAK-SACRAMENT EN HET GODDELIJK HART VAN JESUS.

Met den diepsten eerbied, dien hot geloof mij inboezemt, o mii'n God en Heiland Jesus Christus, waarlijk God en waarliik mensch, aanbid ik U en ik bemin U van gansoher harte hier in het hoogwaardigste Sacrament des Altaars, om eenigermate te herstellen al die oneerbiedigheden, ontee-ring en ontheiliging, waaraan ik mij tot mijn ongeluk ooit heb schuldig gemaakt, of die ik nog op dit oogenblik mocht begaan of in de toekomst â wat Gij, o mijn God, verhoede, â mocht kunnen begaan. Ik aanbid U dus, o mijn God! wel is waar, niet zooals Gij dit waardig zijt of ik dit zou moeten doen, maar ten minste zooveel ik vermag: en ik wenschte het met die volmaaktheid te kunnen, waartoe alle met rede begaafde schepselen slechts in staat zijn. Intusschen wil ik U aanbidden nu en altijd, niet slechts voor die Katholieken, die U niet aanbidden en beminnen, maar ook tot vergoeding en ter bekeering van .vllo dwa-

lenden, afvalligen, Godslasteraars, Mahome-danen. Joden en Heidenen. Ach ja, mijn .Tesus! mogen allen U kennen, aanbidden en elk oogenblik in het allerheiligste Sacrament met dankbaarheid beminnen, loven en prijzen. Amen.

Paus Pius VII verleende den 21 Jan. 1815 een aflaat van 200 dagen, die ook aan de geloovige zielen in het vagevuur kan worden toegevoegd, aan elk, die met berouw over zijne zonden, bovenstaand ootmoedig smeekgebed vÃ³Ã³r het allerheiligste Sacrament zou bidden.

Zie o mijn beminnelijke Jesus, hoe ver de overmaat uwer liefde voor mij gegaan is. Om U geheel aan mij te schenken, hebt Gij mij uit uw heilig vleesch en bloed eene goddelijke tafel bereid. Wat heeft U toch tot zulk een overmaat van liefde voor mij kunnen vervoeren? Zeker niets anders dan uw liefdevol, goddelijk Hart. O aanbiddenswaardig Hart van mijnen Jesus, gloeiende oven der goddelijke liefde! neem mijne ziel in uwe heilige wonde op, opdat ik in die school van liefde leere, dien God lief te hebben en te beminnen, die mij zoo bewonderenswaardige bewijzen zijner liefde gegeven heeft. Amen.

Paus Pius VI verleende den 7 Nov. 1787 een aflaat van 100 dagen, die ook aan de gt-loovige zielen in het vagevuur kan worden toegevoegd, aan elk, die bovenstaand gebed godvruchtig zou bidden.

Eeuwige Vader! wij offeren U hot allerkostbaarst bloed van onzen Heer Jesus Christus op, dat Hij met zooveel liefde zoo smartelijk lijdende uit de wonde zijner rechterhand vergoten heeft, en door de kracht en de verdiensten van dit kostbaar bloed smeeken wij ootmoedigst uwe goddelijke Majesteit, ons uw heiligen vaderzegen te willen verleenen, opdat wij daardoor tegen onze vijanden beschermd en van alle kwalen mogen bevrijd worden.

Dat de zegen van den almachtigen God des Vaders t des Zoons f en des Heiligen Geestes f over ons afdale en altijd bij ons blijve. Amen.

Paus Leo XII verleende tien 25 Oct. 1825 voor altijd een aflaat van 100 dagen aan allo geloovigen, die bovenstaand gebed tot den eeuwigen Vader ter verkrijging van zijn hemelsclien zegen met bijvoeging van Ã©Ã©n Onze Vader en Ã©Ã©n IFees geyroet met Glorie zij den Vader, enz. tot de Allerheiligste Drievuldigheid, godvruchtig zouden bidden tot dankzegging voor alle ontvangene weldaden. Aan hen, die dit gebed eene maand lang dagelijks verrichten, verleent hij een vollen aflaat op een dag naar verkiezing, na gebiecht en gecommuniceerd en volgens de meening des H. Vaders gebeden te hebben, welke aflaten ook aan de geloovige zielen kunnen worden toegevoegd.

Moge de Heiland Jesus Christus in het grootste geheim zijner liefde door allen erkend en gedankt en zonder einde aanbeden worden. Amen.

Paus Leo XII verleent 100 aagen aflaat, die ook aan do goloovige zielon kan worden toegevoegd, aan allen die bovenstaande verzuchtingen met een rouwmoedig hart uitspreken.

O mijn beminnenswaardige Jesus! ik N. N. schenk U mijn hart, om U mijne dankbaarheid te toonen en mijn ontrouw te herstellen; ik wijd mij geheel aan U toe, en neem mij voor met uwe hulp niet meer te zondigen.

Paus Pius VII verleent aan alle geloovigen, die bovenstaand gebed dagelijks voor een beeld van het H. Hart van Jesus bidden, een vollen aflaat eens in de maand, als zij waardig biechten en communiceeren, en een aflaat van 100 dagen, zoo dikwerf zij het godvruchtig bidden.

Eeuwige Vader! wij offeren Ã¼ hot allerkostbaarst bloed van onzen Hoer Jesus Christus op, dat Hij met zooveel liefde zoo smartelijk lijdende uit de wonde zijner rechterhand vergoten heeft, en door de kracht en de verdiensten van dit kostbaar bloed smeeken wij ootmoedigst uwe goddelijke Majesteit, ons uw heiligen vaderzegen te willen verleenen, opdat wij daardoor tegen onze vijanden beschermd en van alle kwalen mogen bevrijd worden.

Dat de zegen van den almachtigen God des Vaders f des Zoons f en des Heiligen Geestes f over ons afdale en altijd bij ons blijve. Amen.

Paus Leo XII verleende ileii 25 Oct. 1825 voor altijd een aflaat van 100 dagen aan alle geloovigen, die bovenstaand gebed tot den eeuwigen Vader ter verkrijging van zijn hemelschen zegen met bijvoeging van Ã©Ã©n Onze Vader en Ã©Ã©n Wees gegroet met Glorie zij den Vader, enz. tot de Allerheiligste Drievuldigheid, godvruchtig zouden bidden tot dankzegging voor alle ontvangene weldaden. Aan hen, die dit gebed eene maand lang dagelijks verrichten, verleent hij een vollen aflaat op een dag naar verkiezing, na gebiecht en gucommunicecrd en volgens de meening des H. Vaders gebeden te hebben, welke aflaten ook aan de geloovige zielen kunnen worden toegevoegd.

Moge de Heiland Jesus Christus in het grootste geheim zijner liefde door allen erkend en gedankt en zonder einde aanbeden worden. Amen.

Paus Leo XII vei-Icont J00 dagen aflaat, die ook aan de geloovige zielen kan worden toegevoegd, aan allen die bovenstaande verzuchtingen niet een rouwmoedig hart uitsproken.

O mijn beminnenswaardige Jesus ! ik N. N. schenk U mijn hart, om U mijne dankbaarheid te toonen en mijn ontrouw te herstellen; ik wijd mij geheel aan U toe, en neem mij voor met uwe hulp niet meer te zondigen.

lo. vollen aflaat op den eersten Vrijdag van de maand, of don daaropvolgenden Zondag, op de gewone voorwaarden.

3o. zeven jaren en zeven quadragenen op de vier Zondagen, die het feest van het H. Hart voorafgaan.

5o. vollen aflaat in het uur des doods, mits men rouwmoedig althans met het hart den zoeten Naam van Jesus aanroepe.

Zie neder, o Heer van uit uw heiligdom, aanschouw van de hoogte uwer hemelsche woning deze aanbiddelijke offerande, die U onze Hoogepriester, Uw heilige Zoon Jesus, voor de zonden zijner broeders opdraagt, en laat U daardoor bevredigen ondanks onze menigvuldige boosheid. Zie, de smeek-stem van het bloed van Jesus onzen broeder roept van het kruis tot U. Verhoor dan, o Heer! Laat o Heer, U verbidden; aanhoor en geef'; om uwentwil, o mijn God! stel niet uit; want uw naam is aangeroepen over deze stad en over uw volk, en handel met ons naar uwe barmhartigheid. Amen.

Pius VI heeft vollen aflaat verleend aan de geloovigen, die na waardig gebiecht en gecommuniceerd te hebben, op den eersten Donderdag van elke maand, dit gebed op de knieÃ«n zullen bidden vÃ³Ã³r het allerheiligste Sacrament. â Verder ouder dezelfde voorwaarden zeven jaren en

zeven quadragenen op al de andere Donderdagen. â Eindelijk 100 dagen op al do andere dagen van het jaar. Deze aflaten kunnen ook aan de zielen in het vagevuur worden toegevoegd. (17 Oct. 1796.)

Lichaam van Christus, maak mij zalig. Bloed van Christus, maak mij dronken. Water der zijde van Christus, wasch mij. Lijden van Christus, versterk mij.

Tegen don boozen vijand bescherm mij. In hot uur van den dood roop mij. En laat mij tot U komen,

In de onmetelijke liefde van uw goddelijk Hart, zijt Gij, lieve Jesus, zoo diep tot mij afgedaald, dat ik de grootheid uwer goddelijke Majesteit bijna vergeten zou. Hoe is het mogelijk, dat Gij onder de gedaante van brood en wijn tot ons wilt komen! Immers toen Gij als een arme dienstknecht op aarde rondwandeldet, werdt Gij in weerwil van den glans uwer wonderen dooide meesten veracht en bespot. En nu, in het allerheiligst Sacrament vernedert Gij U nog dieper, dan bij uwe menschwording! Ach, Heer, zal onze oneerbiedigheid dan nog toenemen, naarmate Gij in uwe einde-looze ontferming meer tot ons afdaalt? Helaas! hoe dikwerf vergeet ik, wat ik aan uwe goddelijke Majesteit verschuldigd ben en nader ik tot U met eene koude onverschilligheid ? Ik klop, wel is waar, op mijne borst en zeg met den Hoofdman: Heer, ik hen niet waardig; maar ik gevoel mijne

onwaardigheid niet en heb een gering besef van de grootc gunst, die Gij mij bewijst.

Goede Jesus! verlevendig mijn geloof, toon mij uwe ontzaglijke Majesteit, opdat ik met den Apostel Thomas uitroepe: Mijn Heer en mijn God! Dan zal ik mijn hoofd voor U buigen en nog dieper mijn geest; ik zal uit de diepte mijns harten erkennen, dat ik niet waardig ben om tot U te spreken, veel minder om U te ontvangen.

Ik geloof, lieve Jesus, dat Gij hier in het allerheiligste Sacrament tegenwoordig zijt; ofschoon mijne oogenÃ¼ niet aanschouwen, aanbid ik U in de volste overtuiging van mijn geloof. Ik verheug mij, dat ik aan uwe oneindige Majesteit dit offer van mijn geloof kan aanbieden; vervul aan mij het woord, dat Gij eens gesproken hebt: Zalig zij, die niet gezien en toch geloofd hebben.

Ik belijd van ganscher harte, dat ik onwaardig ben U te ontvangen, omdat Gij mijn Schepper zijt en ik een nietig onwaardig schepsel, meer nog, een ondankbare zondaar ben. Ja, ondankbaar, meer dan anderen, die Ã¼ niet beminnen, wijl zij U niet kennen: maar ik kende het volle

licht der waarheid; ik kende de liefde van uw goddelijk Hart; ik ontving uwe kostbaarste gaven, en toch ik beminde U niet, ik dankte U niet voor zooveel liefde, voor zoovele weldaden; ik naderde tot uwe H. Tafel met eene schaamtelooze onverschilligheid, waaraan ik geen naam weet te geven. Nog dezen morgen sprak mijn Engelbewaarder: verheug u, mijn kind, want ik verkondig u eene blijde tijding: heden zult gij den Verlosser ontvangen, die Christus de Heer is. En mijn hart bleef nog koud, nog onverschillig, nog hield ik mij met aardsche beuzelingen bezig, en ijlde ik niet vol vreugde naar uw Heiligdom. O allerzoetst Hart van Jesus! neem uwe ontferming van mij niet weg; blijf in barmhartigheid nederzien op uw zwak en krank schepsel en beur mij op uit het slijk mijner ellende.

Vanwaar komt het, lieve Jesus ! dat mijn hart zich verruimt, wanneer ik U de afzichtelijkheid mijner zielewonden bloot leg ? Omdat Gij, barmhartige Samaritaan, daarin den olie en wijn uwer ontfermingen giet. O, hoe zoet is het, zijne schuld te belijden aan uw goddelijk Hart! Ik zal mij verheugen in den Heer en mij verblijden in God,

mijn Jesus, want zijne barmhartigheid kent geene grenzen. Hij wil al onze wonden genezen, al onze misstappen vergeven. Ja, hoe goed, hoe ontfermend zijt Gij voor mij, daar Gij niet een Engel zendt, maar zelf komt, om mij te versterken, te heiligen, te volmaken door uw heilig vleesch en bloed.

Toen de grijze Simeon U op zijne armen droeg, riep hij in heilige vervoering uit: Laat nu. Heer, uw dienaar in vrede gaan, mijne oogen hebben uw heil aanschouwd. Wat zou die vrome grijsaard wel gezegd hebben, als hij die gunst had ontvangen, die Gij mij dezen morgen bereidt ? O, laat mijn hart zich dan verruimen, mijne ziel branden van verlangen, dorsten naar uwe komst. Kom, lieve Jesus, vereenig U met mij, opdat ik in eeuwigheid de ontferming prijze van uw goddelijk Hart.

Gij toont mij, lieve Jesus, uw minnend Hart en vraagt: bemint gij Mij? Heer! als ik de onmetelijke liefde van uw goddelijk Hart beschouw, durf ik U niet antwoorden, want mijne liefde is nog zoo gering, zoo koud. Maar toch, ik verlang U te beminnen; ik bid U door den liefdegloed van uw goddelijk Hart, ontsteek in mij het vuur uwer goddelijke liefde. Geef goede

Jesus, dat ik voortaan in U alleen mij vorheuge, dat ik in niets anders roeme, dan in de glorie, de majesteit, de volmaaktheid en ontferming van mijnen God. Dat niets mijne ziel meer boeie, niets mij smake buiten U. Dat ik niets begeere, dan U te behagen, met blijdschap al mijne lotgevallen in Â«we handen stelle en nauwgezet mijne plichten ver vuile. Dat ik geen ander verlangen koestere, dan in uwe liefde te arbeiden en te lijden, te leven en te ster-, ven. O, Jesus ! Gij zijt de God mijns harten, mijne liefde in eeuwigheid!

In ootmoed voor U neergeknield belijd ik, lieve Jesus, andermaal mijne zonden en misstappen. Wel hoop ik door de liefde van uw goddelijk Hart er reeds in het H. Sacrament der Biecht de vergiffenis van bekomen te hebben. Maar nu ik U, God van heiligheid zal gaan ontvangen, moet ik opnieuw mijne zonden betreuren, die tallooze fouten en gebreken, waardoor ik uw liefdevol Hart zoo vaak, zoo bitter bedroefd heb. Ja, ik verfoei mijne boosheid en smeek U, wasch mij meer en meer van mijne ongerechtigheden en zuiver mij van mijne zonden. Ach! koude ik tot U naderen in dat kleed der onschuld, dat Gij

mij in het H. Doopsel geschonken hebt. Helaas! ik kan het bedrevene niet ongedaan maken; maar Gij, Heer, kunt mij volkomen zuiveren ; noem alles weg, wat in mij aan uw goddelijk Hart mishaagt; door uwe genade gesterkt zal ik een geheel ander leven gaan leiden. Ik ken mij zeiven nog niet, maar zeg mij, lieve Jesus, waarin ik te kort schiet; mijn hart is bereid, om voortaan alles te doen, wat U behaagt. Neen, niet meer zondigen, geen zonde meer, lieve Jesus ! neen, geen zonde meer!

Kom, d;in, dierbare Verlosser, kom. Welbeminde mijner ziel, kom, neem bezit van mijn hart. Ontsteek dat hart door het vuur uwer goddelijke liefde. Mijn hart verlangt naar U, het brandt van verlangen naar uwe komst; met U vereenigd, do.or den gloed van uw goddelijk Hart ontstoken, zal het voortaan voor U slechts kloppen, niets wenschen, niets verlangen, niets beminnen op aarde buiten U. 0, kom dan, lieve Jesus, kom dan en toef niet langer. Amen.

Als do Priester de H. Hostie toont, zeggende, zie het Lam Gods, dat de zonden der wereld wegneemt, vestig dan de oogen uwer ziel op liet goddelijk Hart, betuig nogmaals uwe onwaardigheid, en ga dan tot Jesus met een onbeperkt vertrouwen en een brandend verlangen.

het geschapene, mijne algeheele afhankelijkheid. Met innige onderwerping zal ik steeds naar uw woord luisteren en mij verheugen, dat ik mijn verstand aan uwe uitspraak mag onderwerpen; spreek. Heer, uw dienaar luistert naar elk woord, dat i

zal uw gezag eerbiedigen, zoo dikwijls de gt; H. Kerk, die in uwen naam onderwijst en bestuurt, tot mij zal spreken.

ik zal mij verblijden in Ã¼ en in de ontferming van uw goddelijk Hart. Gij zijt het licht mijner ziel, de sterkte mijns harten, de troost in mijn lijden; met TJ ben ik rijker dan de vorsten der aarde.

U bemin ik boven al; mocht ik steeds zoo innig met U vereenigd zijn, aan U altijd kunnen denken, met U zonder ophouden kunnen spreken, altijd met U en voor U alleen kunnen bezig zijn! Maar ik leef te midden van aardsche zorgen en verstrooiende bezigheden. Geef toch, dat ik daarom Ã¼ niet uit het ooge verlieze, dat ik zoo dikwijls mogelijk aan U denke, tot U verzuchte, dat ik steeds mijn arbeid verrichte ter liefde van U en ter verheerlijking van uw goddelijk Harte.

In dit plechtige oogenblik gevoel ik, lieve Jesus, op eene geheel bijzondere wijze mijne volslagene onmacht. Ik zoek of ik niets kan vinden, om U met een dankbaar hart aan te bieden; maar ik zoek te vergeefs. Alles wat ik ben, alles wat ik heb, behoort reeds lang aan U. Gij hebt mij geschapen, en hebt dus mijne toestemming-niet noodig, om over mij en het mijne naar welgevallen te kunnen beschikken;

Gij hebt mij daarenboven vrijgekocht; ik behoor U dus geheel en al toe. En welk nut is er ook voor U in mijne dienst en in-mijne dankbare liefde gelegen ? Ik kan uwe glorie niet vermeerderen, noch uw geluk vergrooten; Gij zijt mijn God en hebt mijne gaven niet noodig.

Maar ook hier ondervind ik weder do goedheid van uw goddelijk Hart. Ofschoon Gij geen behoefte aan mij hebt, wilt Gij mij toch de verdiensten en de vreugde der dankbaarheid schenken. Waar ik niets kan vinden, geeft Gij mij uwe goederen, opdat ik ze teruggeve met een dankbaar hart. Ofschoon Gij mij niet noodig hebt, vraagt Gij toch, alsof Gij mij noodig hadt, en zegt: mijn kind, geef Mij uw hart.

Lieve Jesus! gaarne en met vreugde schenk ik het U, het is mijn vurigste wensch, dat het alleen voor Ã¼ moge kloppen en dat het U nooit ontrouw worde. Gij kent al de zwakheid en onbestendigheid van dit hart, bevestig het in uwe liefde, herinner mij dagelijks aan de ontferming van uw goddelijk Hart over mij, opdat ik nooit ophoude uit al de krachten mijner ziel U te danken en uwe onuitputtelijke liefde met wederliefde te vergelden.

om den Heer to danken, want zijne liefde kent geen grenzen, zijn. barmhartigheid is zonder maat.

Schaamte overdekt mij, als ik er aan denk, hoe dikwerf ik reeds mijne goede voornemens hernieuwd heb, en ze, helaas, even dikwerf weer heb verbroken. Nog-tans vertrouwende op de goedheid van uw goddelijk Hart waag ik het opnieuw, om mijne voornemens aan uwe voeten neer te leggen. Heer! mocht Gij vooruit zien, dat ik U ooit grootelijks zovi vergrammen, neem mij liever uit deze wereld weg. Is het voor mij noodig, dat tegenspoeden, lijden, armoede, ziekte en verlatenheid mij treffen, laat ze. Heer, over mij komen, zend ze mij toe in uwe oneindige barmhartigheid; maar laat nooit toe, dat ik van TJ gescheiden worde.

Ik stel mij geheel in uwe handen; alles wat mij overkomt zal ik beschouwen als een geschenk uwer ontfermende liefde. Door uwe genade geholpen, zal ik met ijver waken en bidden. Dikwijls hebt CTij mij gewezen op mijne gebreken; ik zal ze bestrijden. Inzonderheid noem ik mij vas-telijk voor, lieve Jesus, om mijn hoofdge-

ten in deze kostbare oogenblikken? Zegen daarom, lieve Jesus, mijne dierbare ouders,

beloon hen met de eeuwige zaligheid; zegen mijne broeders en zusters, mijne naast-bestaanden, vrienden en weldoeners; zegen allen, die zich in mijne gebeden hebben aanbevolen, allen, aan wie ik beloofd heb en voor wie ik verplicht ben te bidden.

Bewaar de onschuldigen, bevestig en versterk de rechtvaardigen, bekeer de on- ¹geloovigen, dwalenden en zondaren.

Ontferm U over de zielen in het vagevuur, inzonderheid smeek ik U voor de meest verlatene en voor N. N.

Zegen onzen H. Vader den Paus, ondersteun hem in den zwaren strijd, dien hij in onze dagen van ongeloof tegen de vijanden der H. Kerk te voeren heeft, en voer hem met de hem toevertrouwde kudde tot de eeuwige zaligheid. Zegen den Opperherder van dit bisdom en alle zielenherders, opdat zij met ijver arbeiden aan de zaligheid der zielen. Zegen, lieve Jesus, do gansche heilige Kerk, neem de dwalingen, ergernissen en scheuringen weg, verbreid de H. Kerk meer en meer over de gansche aarde, en verhaast door de liefde van uw goddelijk Hart het oogenblik, waarop zij over al hare vijanden zal zegevieren, bloeien en rijke vruchten dragen in allo deelen der aarde.

Bid vervolgens de Litanie van het allerheiligst Hart van Jesus en de gebeden om don aflaat te verdienen.

zijt Gij, niijn Heiland Jesus Christus, dien ik lieden in de H. Communie zal mogen ontvangen? O mijn God! Gij zijt de eeuwige, de eeniggeboren Zoon des Vaders, de afglans zijner heerlijkheid en zijn zelfstandig evenbeeld. Gij zijt almachtig, eeuwig, heilig, oneindig goed en rechtvaardig, als de Vader. Ofschoon Hemel en aarde Ã¼ niet bevatten kunnen, was het nogtans voor uwe liefde niet genoeg onze men-schelijke natuur aan te nemen, om het werk onzer verlossing te kunnen volbrengen; maar Gij wildet U zeiven nog veel dieper vernederen, door middel van dit allerheiligst Sacrament in ons hart uw intrek nemen en daar uwe woonstede oprichten. Het was niet genoeg voor uwe liefde, drie en dertig jaren op aarde te blijven, om voor ons te lijden en te sterven, maar Gij wildet nog den troon uwer genade zichtbaar op onze Altaren opslaan,

om voortdurend onder ons te wonen, opdat wij ten allen tijde daarheen onze toevlucht nemen, daar hulp en troost, raad en bijstand zouden vinden ....

O eeuwig Woord des Vaders! Wat heeft U bewogen, om uwe oneindige glorie te verlaten, om onder de nederige gedaante van brood op onze altaren af te dalen ? Wat heeft U, Koning van glorie, die hoog boven allo Hemelen in oneindige Majesteit zetelt, wat heeft U bewogen, om ook op aarde op een zoo noderigen troon in het Tabernakel uwe woonstede te vestigen? Wat drijft U aan, mij nietige aardworm te bezoeken en de spijze mijner ziel te willen zijn? O, uwe liefde, uwe oneindige liefde heeft U tot die diepe zelfvernedering gebracht. Zoo diop wilt Gij U vernederen, om mij tot U te kunnen opheffen. Door zÃ³Ã³ groote liefde wilt Gij mij bewegen, om U mijne wederliefde te toonen. O, mocht ik U kunnen beminnen, zooals Gij mij bemint! Mocht ik U kunnen eeren en verheerlijken, zooals Gij het verdient! Mocht ik U zoo waardig kunnen ontvangen, als uwe oneindige heiligheid en grootheid zulks zou vorderen! Maar helaas! hoe bezoedeld, hoe ellendig, ja, afschuwelijk is nog mijn hart, waarin Gij uw intrek wilt nemen! Ach goedertieren, genaderijke Ver-

losser! wil zelf mijn arm hart waardig ei voorbereiden, opdat het U welbehagelijk j le

hebt Gij bij de komst uwer Moeder in het huis van Zacharias, den H. Joannes den Dooper geheiligd en moeder en kind met den H. Geest vervuld, zult Gij dan, daar uwe macht en goedheid nog altijd dezelfde is, bij uwe komst in mijn hart, ook mijne ziel niet met de grootste genadegaven verrijken? En toen Gij later als hulpeloos kindje in de kribbe laagt en door herders en wijzen aanbeden werdt, hoe rijk hebt Gij toen die dienst van godsvrucht beloond,

en zult Gij dan ook mij, zoo ik U met een levendig geloof in dit H. Sacrament aanbid, uwe rijke gaven niet schenken? In uw openbaar leven hebt Gij weldoende Judea's velden doorwandeld en in steden en dorpen aan allen wol gedaan, de zieken genezen en dooden zelfs ten leven opgewekt, en zoudt Gij mij dan in mijne diepe ellende laten versmachten, mijne ziel niet genezen, niet opwekken tot het leven der liefde en genade? Zijt Gij, om mij te verlossen, gevangen genomen, gebonden, ge-geeseld, met doornen gekroond, bespot en aan hot kruis genageld; hebt Gij aan het kruis voor uwe vijanden gobedon, den moordenaar vergiffenis geschonken en hem mot ongehoorde goedgunstigheid het Paradijs beloofd; zult Gij dan, wanneer Gij mij komt bezoeken ook mij mijne zonden niet vergeven, ook mij niet met gunsten overladen en aan de verdiensten van uw lijden en sterven deelachtig maken? En hier in dit H. Sacrament zijt Gij nog altijd dezelfde, die Gij op aarde waart, dezelfde, die aan hot kruis de hel overwonnen hebt, die glorievol van den dood opstondt, ten hemel voert en daar aan do rechterhand des Vaders troont, van waar Gij eens zult wederkomen, om levenden en dooden te oor-deelen. Dezelfde bediening als Hoogepries-

ter aan het kruis, als verzoener van onze zonden, als middelaar bij den hemelschen Vader, als rechter over de gansche wereld blijft Ã¼ ook in het allerheiligste Sacrament bij. En Gij verlangt van ons, lieve Jesus! dat wij met hetzelfde geloof en met hetzelfde vertrouwen tot U zullen naderen, als wanneer wij U met onze eigene oogen zagen, Ã¼, o verborgen God, onder de gedaante van brood schuilende ! . . .

Ja, mijn Jesus! ik geloof, dat Gij ih het allerheiligste Sacrament des Altaars waarlijk en wezenlijk tegenwoordig zijt. Neen, niets ter wereld zal mij ooit in dit heilig geloof doen wankelen, terwijl ik kinderlijk yertrouw van U al die genade te verkrijgen, welke ik bij zoo heilige handeling dringend noodig heb. Ik aanbid, ik loof en prijs U als mijn Heer en God, en val in den geest met de H. Magdalena voor uwe voeten neder, om U ontferming en vergiffenis voor al mijne zonden af te smee-ken. Met die zieke vrouw raak ik den boord van uw kleed aan, opdat Gij mijne ziel moogt genezen; met den H. Thomas leg ik mijne hand in uwe heilige wonden, opdat Gij mijn verstand moogt verlichten, mijn geloof versterken, mijne liefde ontvlammen, opdat ik uit het diepste mijns

DERDE OVERWEGING EN GEBED. â Met hoe-Veel liefde en verlangen zijt Gij, mii'n Jesus! niet opgetrokken naar de zaal van het laatste Avondmaal te Jerusalem, om daar het paasohlam met uwe leerlingen te eten en vervolgens het allerheiligste Sacrament des Altaars in te stellen! Hoe ernstig, plechtig en liefdevol zeidet Gij toen aan uwe Apostelen: vurig heb Ik verlangd, dit paaschlam met u te eten, voor dat Ik lijde. O! met datzelfde verlangen, met diezelfde liefde, wilt Gij nog heden dien goddelijken maaltijd met mij houden, zelf nog het paaschlam ziin, waarvan ik mag eten. â Maar hoe groot was niet uw ootmoed, o mijn Jesus! toen Gij, alvorens dit geheim van liefde in te stellen, in onbegrijpelijke zelfvernedering voor uwe Apostelen nederknieldet, om hun de voeten te wasschen, hen te reinigen en te zuiveren. Die zuiverheid dos harten, die reinheid der ziele vordert Gij ook van ons, lieve Jesus ! om aan dien goddelijken disch te mogen aanzitten; maar ook ons wilt Gij reinigen, onze zielen van alle zondesmetten afwas-schen, wanneer wij maar in ootmoed en met waarachtig berouw U om vergiffenis

Eindelijk naderde dan dit heilig oogen-blik. Met heiligen en plechtigen ernst naamt Gij het brood in uwe heilige en eerbiedwaardige handen, en uw hemelsohen Vader dankende zaagt Gij op ten Hemel, en nadat Gij het gezegend en gebroken hadt, gaaft Gij het aan uwe leerlingen, zeggende: Neemt en eet, dit is mijn lichaam. Insgelijks naamt Gij den kelk, en dank zeggende zegendet Gij hem en gaaft hem over aan uwe leerlingen zeggende: Neemt en drinkt allen daaruit, want dit is mijn Uoed. Evenzoo lieve Jesus! wilt gij heden onder de gedaante van brood waarlijk tot mij komen, indringen in mijne ziel en daar met mij het heilig liefdemaal vieren. Geef toch, goede God, dat ik met den diepsten ootmoed, met een brandend verlangen, met vurige liefde tot Ã¼ nadere. Hoe is 't toch mogelijk, mijn God, dat Gij verlangen kunt eene zoo innige vereeniging aan te gaan met eene ziel zoo arm, zoo ellendig als de mijne. Weet Gij dan niet, alwetend God! dat ik zoo vol ben van onreinheden en zonden? En toch hebt Gij mij geleerd, hoe zuiver en rein ik wezen moet, om U te ontvangen, toen Gij zelf do voeten uwer leerlingen gewasschen hebt! Ach! ik sid-

dei- en beef, om tot U te naderen, als ik aan uwe ontzaglijke Majesteit en aan mijne ellende en zonde denk. Maar juist de liefde, waarmede Gij uwen leerlingen de voeten gewasschen hebt, wekt in mij het vertrouwen op, dat Gij ook mijne ziel van al hare zondevlekken zult zuiveren, heiligen en versieren. Met waarachtige vermorzeling des harten werp ik mij voor uwe voeten neder, en bid U, Hoer! ook tot mij die troostvolle woorden te willen spreken: Ik wil, tonrd gereinigd; ja Heer, spreek slechts Ã©Ã©n woord en mijne ziel zal gezond worden. Maar wanneer Gij, mijn Jesus, vurig verlangt dit goddelijk Liefdemaal met mij te houden, met welk innig en vurig verlangen, met welke brandende begeerte moet dan mijne ziel niet vervuld zijn, om zich met U te vereenigen! Als een dorstige naar de frissche waterbron, als een hongerige naar eene welvoorziene tafel, zoo moet ik haken naar U, mijn Heer en mijn God! Zie, met dat heilig, dat brandend verlangen van zoovele vrome en rechtvaardige zielen wensohte ook ik heden tot uwe H. Tafel te naderen, verlangt thans mijne ziel naar Ã¼, o mijn God, de bron der levende wateren. â Met de hartelijkste liefde gaaft Gij u zeiven in het H. Avondmaal uwen leerlingen tot spijs; met de hartelijkste

sus! hoe kan mijn hart dan nog zoo koud, _erlzoo onverschillig, zoo gevoelloos zijn voor

ontsteek Gij dan mijn hart door het vuur _v. uwer goddelijke liefde, en geef, dat ik mot

O mijn Jesus! mijne liefde, mijne ware en volmaakte liefde! wat onbegrijpelijke goedheid, dat Gij tot mij ellendige wilt komen! O! kom dan, ja, kom, verlangen mijns harten, mijne ziel verzucht naar U. â Ik draag U, mijn God, deze H. Communie op, om te voldoen aan uw verlangen, om tot mij te komen en mij met U te vereenigen, mot Ã¼, mijn God en mijn

Al. â O wonder! om mijnentwille wil oen God uit den Hemel dalen en zijne Majesteit onder den nietigen sluier van brood en wijn verbergen. Hoe waar is 't, dat Gij, mijn Jesus! de uwen bemind, ja, tot het einde toe bemind hebt door de instelling van dit goddelijk Sacrament!

O mijn God! Gij zijt de goedheid, de liefde zelve: hoe is 't dus mogelijk, dat ik iets anders zou kunnen beminnen dan U ? Ach, Heer! trek mij meer en meer tot Ã¼, verberg mij in het diepste uws harten. Aan uwe liefde, aan uwe goedheid geef ik de voorkeur boven alles, wat er in de wereld is. Gij zijt het eenig voorwerp mijner liefde en van al mijne verlangens. Ik wil alles verlaten, om U te beminnen. Geef mij uwe genade, om dit ten uitvoer te brengen, want zonder U kan ik niets.

Ach, mijn Geliefde! daar Gij wilt, dat ik U nimmermeer verlieze, bewaar mij dan voor U en trek mij door uwe genade sterk tot U. Ik ben niets, ik kan niets, uit mij-zelven ben ik tot niets in staat; maar laat mij intusschen niet ondankbaar zijn voor zoovele genaden, die Gij mij reeds hebt gelieven te bewijzen. Ik bied mij aan, om ter liefde van U geheel beroofd te zijn van alle soort van gevoelige vertroostingen, en alle kwellingen te lijden, welke het Ã¼

mocht behagen mij over te zenden. Ik ben den en zal geheel de uwe zijn, en ik brand out van verlangen, om niet slechts uwe gaven, ^neâ¬maar ook U zeiven af te smeeken. Ik ver- het lang U te ontvangen, om mij meer met hei U te vereenigen. *

O eeuwige Vader! ik draag U het lij- tee den van uwen Zoon op tot mijne zaligheid S⁶¹

beminden Zoon jegens ons, waardoor Hij zich in dit H Sacrament heeft tegenwoor- de

alleromvaardigst ben, om tot U te naderen en U te ontvangen, zoowel wegens de menigte mijner zonden als wegens de onreinheid mijns harten; daarom roep ik tot U: ach. Heer! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt. En had ik ook . al de liefde der Serafijnen, nog zou ik onwaardig zijn, om U te ontvangen; daarom herhaal ik het: Heer! ik ben niet waardig. lt;3

beminnelijke God, en bewerk in mijn hart | ( datgene, wat Gij van mij verlangt! Ik bon ' ¹een ellendige; maar uwe goedheid slaat ¹

deugden, neem bezit van mijn hart en ontruk daaruit alles, wat Ã¼ mishaagt; neem bezit van mijn lichaam en bewaar het voor U, en laat mij nimmer van uwe liefde meer scheiden.

O verslindend vuur! verbrand en verteer alles in mij, wat uwer goddelijke tegenwoordigheid onwaardig is en wat een beletsel zou kunnen zijn voor uwe liefde en genade.

O Moeder van mijn Verlosser ! heb medelijden met mij, armen zondaar; bid voor mij, opdat ik met eene volmaakte liefde uwen Zoon ontvange, en Ã©Ã©n hart, Ã©Ã©no ziel worde naar zijn hart. Amen.

Zoo mag ik dan eindelijk mijn Jesus, den Geliefde mijner ziel, mijn God en mijn Heer, aan mijn hart drukken! Zoo zijt Gij dan in mij, liefdevolle Verlosser! en woont Gij werkelijk in mijn hart!... . Van waar komt mij die genade, dat mijn God cn mijn Heiland mij bezoekt! O mogen de Engelen en Aartsengelen, de Cherubs

on Serafs U met mij en voor mij aanbidden, loven en prijzen en danken, dat Gij TJ gewaardigd hebt bij een zondaar uw intrek te nemen en zijn gast te worden! ja, mogen alle Machten des Hemels U prijzen en hun lofgezang aanheffen: Heilig, heilig, heilig is de Heer, God der heerscharen! Met David wil ik uitroepen; Loof den Heer, mijne ziel, en al wat in mij is, loof zijn heiligen Naam! â O Maria, machtige Koningin des Hemels! help mij met de reien der maagden uwen en mijnen Jesus loven en danken. â O, gij, heilige Aartsvaders en Profeten, roemwaardige Apostelen en Martelaren! looft den Heer, die zich gewaardigd heeft mij arm schepsel te bezoeken. O ! hoe gelukkig ben ik thans; de allergrootste genade is mij heden te beurt gevallen. Gij, mijn Jesus, de Koning van onsterflijke glorie woont thans in mijn hart. O Hemelen, staat verbaasd! Hij, die de hoogste van allen is, heeft zich met den geringste van allen vereenigd, de Schepper zijn arm schepsel bezocht! â Ach, mijn Heer en mijn God! hoe gaarne zou ik U nu alle mogelijke eer bewijzen; maar ik ben zoo arm en ellendig. Welke hulde zal ik U aadbicden, wat zal ik u geven? Gij hebt alles: Hemel en aarde is het uwe:

de Engelen dienen U, de elementen gehoorzamen U en verkondigen de heerlijkheid van uwen Naam. Ik heb niets dan woorden, om U mijne dankbaarheid en liefde, mijne aanbidding, hulde en vereering te bewijzen; niets dan een arm hart, om dit geheel aan uwe liefde, aan uwe dienst toe te wijden. O neem dat hart, bind en keten het geheel aan U vast, opdat het nooit meer van U, het hoogste goed, verwijderd worde; neem het aan als een offer van dank voor alle genaden, die Gij mij bewezen hebt, en laat nimmer toe, dat er ooit eene andere liefde in wone, dan de liefde tot Ã¼, mijn besten en zoeten Heer en Meester.

O, laat ik U toch beminnen, beminnen met geheel mijne ziel, beminnen boven alles! Uwe liefde is het leven der ziel; zonder liefde blijf ik in den dood. Maar die liefde, die ware, heilige liefde komt slechts van U, die de bron van alle liefde zijt. â O, geef mij dus liefde, goede Jesus! verwond mijn hart met do pijlen uwer liefde, zooals Gij het hart uwer heilige dienares Teresia verwond hebt. Laat het verslindend vuur van uw van liefde vlammend Hart mijn hart ontsteken en het geheel in liefdegloed verteeren. Ja, lieve Jesus! ik bemin U. U alleen: in deze liefde wil ik leven

en sterven. â Maar nog andere genaden heb ik noodig voor mijne arme ziel. Gij zijt immers thans bij mij met al de schatten uwer genade, om mij in alles te verrijken. Gij kent mijne armoede, mijne behoefte, mijnen nood. Gij weet, hoe zwak ik ben, hoe vele goede voornemens ik reeds gemaakt, hoe vele plechtige beloften ik U dikwerf gedaan en helaas! zoo spoedig weer verbroken heb. Meermalen was eene kleine bekoring, eene nietige aanleiding genoeg, om mij weÃªr ontrouw te maken. O, almachtige God! geef mij dus kracht en sterkte om te overwinnen; help mij, om mijne oogen en mijne tong te beteugelen ; sta mij bij, om toch niets toe te stemmen, wat U mishaagt. Geef mij een goeden wil en kracht om dien te volbrengen.

O, mocht ik U altijd bij mij hebben, lieve Jesus! wat zou mijne ziel dan nog kunnen schaden? O blijf dus bij mij en verlaat mij niet. Help mij, om geen enkelen dag te verzuimen, uw heerlijk voorbeeld na te streven. Leer mij zachtmoedig en ootmoedig van harte zijn. Sta mij bij, om in alles te gehoorzamen, om de engelachtige deugd van zuiverheid nooit in 't geringste te kwetsen. Stort in mijn hart eene werkdadige liefde tot den even-mensch en bestier al mijne gedachten,

woorden en werken zoodanig, dat zij slechts tot uwe eer en tot mijne zaligheid verstrekken. Amen.

O overmaat van liefde! Allerheiligste Hostie! ik aanbid U in mijn binnenste. Mijn Jesus! Ã©Ã©n hart is te weinig, om U te beminnen, Ã©Ã©ne tong niet voldoende, om uwe goedheid te loven. Wat ben ik, o mijn Verlosser! U niet verschuldigd, dat Gij mij, arm schepsel, hebt willen bezoeken? Tot dankbaarheid voor eene zoo groote weldaad offer ik mij geheel aan U op.

Neen, ik leef voortaan niet voor mij zeiven; Jesus alleen zal in mij leven. Hij is de mijne, ik ben de zijne in eeuwigheid, â O liefde, liefde, neen, geene zonden meer! Nimmer zal ik de goedheid en barmhartigheid van Jesus, mijn Verlosser en mijn gast, vergeten. Ja, mijn God! ik geloof zonder eenigen twijfel, dat Gij met ziel en lichaam in mijn binnenste zijt. Met godheid en menschheid zijt Gij op dit oogenblik in mij en met mij op 't innigste vereenigd.

weldaad. Woes daarvoor duizendmaal gezegend ; geef, mijn God, dat ik U dankbaar zij zooveel Gij het verdient; ten minste zooveel ik vermag. Mogen uwe allerheiligste Moeder en alle Engelen en Heiligen des Hemels U voor mij danken, loven en prijzen! Al den lof en dank, welke U ooit door alle schepselen bewezen zijn of nog bewezen zullen worden, draag ik U voor mij op.

O mijn God! Gij komt om U met mij te vereenigen, om de verdiensten van uw lijden overvloedig op mij toe te passen en mij te heiligen. Bewerk dus in mij al hetgeen waarom Gij komt! Alwijze, almachtige God! laat de vrucht van uwe komst voor mij niet verloren zijn. Vereenig U met mij en mij met U door eene onafscheidelijke vereeniging en eene volmaakte liefde, en maak dat ik een geheel goddelijk leven leide.

O mijn Jesus! Gij weet wat mij ontbreekt ; Gij kent mijne zwakheid; Gij weet, dat ik zonder U tot niets in staat ben. Heb dan medelijden met mij; geef mij nederigheid, zuiverheid des harten, liefde en overeenstemming met uw heiligen wil, sterkte tegen de kwade gewoonte, vergiffenis mijner zonden en de genade om er niet meer te bedi-yven; geef mij eene vol-

ledige verachting van alle goederen dezer wereld, opdat ik niets anders beminne dan U. Geef mij geduld, om uit liefde tot Ã¼ alles te lijden, wat mij zal overkomen. Ik hoop alles van uwe goddelijke goedheid en liefde. O allerheiligste Maagd, mijne lieve Moeder! bid uwen Zoon, om de liefde, die Hij u toedraagt, dat Hij mij datgene geve, waarom ik Hem vraag.

O mijn God, mijn eenig goed! ik verheug mij over uwe oneindige volmaaktheden, meer dan dat ze de mijne waren; en ik verheug mij, dat niets ter wereld ze U kan ontnemen of verminderen. Kom dan op dit gelukkig uur, lieve Jesus, die altijd volmaakt en oneindig zijt; mijne liefde en mijn God, kom, om mij geheel de uwe te maken.

O God mijner ziel, die boven alle schepselen verdient bemind te worden; ik verklaar, dat Gij het eenig voorwerp van mijne verlangens, van al mijne neigingen zijt, dat ik aan U de voorkeur geef boven alle goederen dezer wereld en boven mij zeiven. Ik wil U getrouw zijn en nimmermeer van U gescheiden worden.

Ik verlaat mij geheel op U, ik berust geheel in uw goddelijk welbehagen, door met allen eerbied en liefde al wat Gij over mij zult willen besluiten volgaarne te omhelzen. En ik bid U, dat alles vervuld worde, wat

Gij in tijd en eeuwigheid over mij beschikt hebt; maar ik hoop eenmaal uw goddelijk aanschijn en uwe oneindige schoonheid te aanschouwen. O God! trek mij tot Ã¼, opdat ik U beminne, opdat ik brande van liefde tot U, welke liefde ik wensch, dat mij geheel moge verteeren. Verberg mij geheel in U, opdat de schepselen mij voortaan niet meer vinden kunnen,

O eeuwige Vader! vervul uit liefde tot uwen Zoon mijn geheugen met heilige gedachten, die het noodzaken, om steeds aan U en aan uwen Zoon te denken. Maak, dat ik altijd wete en doe, wat Gij van mij verlangt. En Gij, Heilige Geest! vervul mijn wil met heilige begeerten en neigingen, en laat die vruchten van genade en liefde voortbrengen.

Mijn God en mijn Al! ik wil niets meer zoeken buiten U, omdat ik alles in U kan vinden. O, beminnelijkste Vader' maak dat ik de grootste zorg hebbe voor uwe heilige dienst, zooals Gij die hebt voor mijne volmaaktheid. Ik wenschte, dat al mijne gedachten zich daarheen richtten, om verschillende wijzen uit te denken, om U te behagen, en mij zeiven voor zonde te bewaren, opdat ik U toch nooit meer bedroeve.

O vleesch geworden Woord! maak, dat ik U beminne en niets anders beminne dan U. Verwijder van mij alle gelegenheden, die

mii van uwe liefde zouden kunnen scheiden. Neem mijn hart geheel in bezit, dat Gij door uw bloed hebt vrijgekocht; zie neer op mijne behoeften, verlicht en ontvlam mij en maak mij geheel bereid, om in alles uw heiligen wil te volbrengen.

Almachtige Jesus! neem alles van mij weg, wat in mij een beletsel zou kunnen zijn, om uwe almacht en goedheid in mij te doen werken. Ik wijd U geheel mijne vrijheid toe. Heb medelijden met mij wegens , het misbruik, dat ik er van gemaakt heb, en genees mij van alle onzuiverheden en onge-trouwheden, en vervul mij weder met uwe genade en wijsheid. Ik verlaat mij geheel op U, o mijn Jesus! ik wil geheel de uwe zijn ; ik wil met ijver arbeiden ter uwer verheerlijking en met geduld alle kwellingen lijden; geef dat ik mij alleen bezig houde met datgene, wat U tot genoegen kan verstrekken.

Mijn God! geef dat ik U zien moge door een levendig geloof, om U te leeren kennen en beminnen; dat ik uw wil zie en erkenne, om dien ten uitvoer te brengen ; dat ik mij zeiven zie, om te erkennen, hoe mismaakt ik ben, om een afschuw van mij zeiven te krijgen en mij diep te vernederen, en dat ik eindelijk in de eeuwigheid uw heerlijk aanschijn moge aanschouwen. â Heer, ik heb, als de verloren zoon, mijn goed yer-

kwist, maar uwe barmhartigheid heb ik gelukkig niet kunnen verspillen. Vergiffenis dus en genade, o mijn God! en geef, dat ik voortaan uw wil tot eenig richtsnoer van mijn leven neme, en niet mijne zinnen of het mensohelijk opzicht. Schrijf in mijn hart de wet uwer liefde, opdat ik daarvan nimmermeer afwijke.

Neen, Heer! geef mij nooit over aan de macht mijner vijanden, aan de kracht mijner ondeugden; vergeet niet, dat ik het werk uwer handen ben; laat niet toe, dat ik de prooi der duivelen worde. Ik ben een zondaar, ja, maar ik ben door uw goddelijk bloed vrijgekocht. Eeuwige Vader! beschouw het lijden van uwen Zoon, wiens verdiensten voor mij om genade en barmhartigheid roepen.

Die verdiensten offer ik Ã op, en uit kracht daarvan bid ik U, onthecht mij aan al het aardsche, ontsteek in mij het vuur uwer goddelijke liefde, geef dat ik leve en sterve in volledige overgeving aan uw goddelijken wil met een levendig geloof, eene vaste hoop en eene volmaakte liefde.

O mijn Jesus! geef, door de eeuwige liefde, die Gij mij steeds hebt toegedragen, dat ik U voortdurend en hartelijk beminne al den tijd, die mij op aarde nog te leven overblijft, opdat ik U eens eeuwig kunne

beminnen in den Hemel. O God van liefde ! maak dat ik alleen voor U leve. Wanneer zal ik toch eens geheel aan U toebehooren, zooals Gij geheel de mijne zijt ? Wanneer zal ik mij zeiven eens geheel afsterven, om geheel voor uwe liefde te leven? Ik kan mij niet geheel aan U geven, zooals ik het zou moeten doen; neem mij daarom zelf, o mijn God, en maak dat ik geheel de uwe zij.

Mijn God! ik wil hot gezicht niet gebruiken, dan om U en uwe heerlijke werken te aanschouwen en te bewonderen; mijne tong niet, dan om van U te spreken, U te loven en te prijzen; mijn hart niet, dan om U te beminnen; mijn lichaam niet, dan om het U ten offer op te dragen; mijn leven niet, dan om het U toe te wijden. O God van liefde! geef mij uwe liefde. Oneindige almacht! kom mijne zwakheid te hulp. Eeuwige wijsheid! verlicht de duisternis van mijnen geest. Onmetelijke goedheid, vergeef mij mijne boosheid. O altijd oude, en immer nieuwe schoonheid! te laat heb ik U gekend, te laat heb ik U bemind. Doe nu met mij wat U behaagt, ik wil niets anders dan wat Gij wilt.

O heilige Maagd en teedere Moeder! ik verheug mij met u, dat gij genade gevonden hebt bij God, dat gij het hart van uwen God gewonnen hebt; o, vereenig mij geheel met

uwen Zoon, bid Hom voor mij en maak, dat Hij mij de genade geve, om datgene te volbrengen, wat Hij mij zal gelieven in te geven. Leer mij die deugden beoefenen, welke gij op aarde zoo heerlijk beoefend hebt; onthecht mij door uwe krachtige voorbede aan alles buiten God, opdat ik met al de krachten mijner ziel Hem aanhange. Hem diene, Hem liefhebbe in tijd en eeuwigheid. Amen.

O allerheiligste Maagd en Moeder Gods Maria, mijne lieve Moeder en groote Koningin ! Zie hier voor uw troon een ondankbaar kind, dat gij altijd hebt liefgehad, ofschoon ik het niet verdiende, daar ik uw lieven Zoon menigmaal door vele en zware zonden beleedigd heb. Maar gij hebt voor mij gebeden, omdat gij mij bemindet; gij hebt mij in den staat van zonde niet laten sterven, maar bij uw lieven Zoon genade, barmhartigheid en vergiffenis voor mij ver-worven. Ach, Moeder! zie dan met een oog van medelijden op uw arm en zwak kind neder. Ik kan u niets geven uwer waardig, maar al wat ik geven kan, dat schenk ik u van daag; geheel mij zeiven, met al mijne vermogens en krachten, met al mijne neigingen en verlangens. Ik offer u mijn lichaam, door de H. Communie geheiligd, om

u in kinderlijke liefde en trouw te dienen. Ik offer u mijne oogen, opdat zij niets dan u en uw goddelijken Zoon aanschouwen. Ik offer u mijne ooren, opdat zij immer naar Jesus' woorden luisteren. Ik offer u mijne tong, om steeds uw zoeten naam en dien van Jesus met liefde uit te spreken. Ik offer u mijne handen, opdat zij voortaan slechts werken van deugd en liefde verrichten. Ik offer u mijne voeten, opdat zij immer den weg der gerechtigheid bewandelen. Ik offer u mijne ziel, mijne wenschen en verlangens, geheel mijzelven tot uwe heilige dienst; ik beloof u eeuwige liefde en trouw. En om deze mijne plechtige belofte te vervullen, geef ik u mijn hart en smeek u het in het Hart van Jesus te verbergen en mij uwen zegen te schenken. Ik stel mij van daag geheel onder uwe moederlijke bescherming. Onder die heilige hoede wil ik leven en sterven, en stervende wil ik nog uw zoeten naam, met dien van uw goddelijken Zoon en van uw heiligen Bruidegom ver-eenigd in kinderlijke liefde aanroepen: Leve Jesus! leve Maria! leve Joseph! âJesus! Maria! Joseph! ik geef u mijn hart en mijne ziel, in tijd en eeuwigheid. Amen.

O mijne glorierijke Koningin en gezegende Moeder! hoezeer verheugt het mij, heden met do lofzangen der gansche Kerk te mogen instemmen, die aan het verheven geheim uwer onbevlekte ontvangenis gewijd zijn. Met de gansche H. Kerk geloof en belijd ik, dat gij van het eerste oogen-blik uwer ontvangenis voor alle erfsmet gevrijwaard, geheel rein en zuiver, zonder de geringste zondesmet geweest zijt; dat de erfzonde uwe reinste ziel nooit in 't geringste bezoedeld heeft en gij aan de schuld van den zondigen Adam nooit het minste deel gehad, nooit een enkel oogen-blik onder Satans macht verzucht hebt. O verhevene Maagd en Koningin! hoe is het toch mogelijk, dat iemand, die u als de heiligste Moeder des Verlossers erkent, denken kan, dat de vlek der erfzonde ooit een enkel oogenblik aan uwe reine ziel

zou hebben kunnen kleven? Neen, uwe waardigheid als Moeder Gods laat die gedachte niet toe. â Jesus, de Zoon Gods, die uit u zijne menschelijko natuur aannemen, die van uw vleesch en uw bloed zijn vleesch en zijn bloed ontvangen zou, kon en mocht niet dulden, dat aan u ooit de geringste smet van zonde of schuld gekleefd had. Eeiner, heiliger, onschuldiger, vlekke-loozer dan de Engelen voor den troon Gods moest gij, zijne hoog gezegende Moeder, wezen. In niet te malen schoonheid, in onuitsprekelijke zuiverheid, in stralenden glans der hoogste onschuld staat gij heden voor mijne oogen, o allerzaligste, allerreinste Maagd! en ik kan de vreugde niet uitdrukken, die thans mijn hart gevoelt, eene zoo geheel schoone, onbevlekte, smette-looze Moeder en Meesteres in den Hemel te bezitten Ã¶n mij haar kind to mogen noemen. Maar hoezeer het mij ook verheugt, dat gij zoo rein en vlekkeloos zijt van den geringsten adem der zonde, wordt nogtans deze vreugde in mij gestoord dooide gedachte, dat ik, uw kind, van die vlek-kelooze reinheid zooverre verwijderd ben, dat ik op u, mijne allerzuiverste Moeder, zoo weinig gelijk. Toen uw goddelijke Zoon mensch werd en in uw schoot, onder uw hart rustte en van u zijn vleesch en bloed

aannam, toen vond Hij geene schaduw van zonde in u, toen vond Hij alles zoo schoon, zoo geregeld, zoo rein en schuldeloos, dat Hi] van vreugde uitriep; gij zijt geheel schoon, mijne vriendin, en er is geene vlek in ii. Maar ach! hoe ziet het er met mij uit? Mij zal heden de onuitsprekelijke gunst en genade te beurt vallen, uw goddelijken Zoon in de H. Communie te ontvangen. Hij wil bii mij zijn intrek nemen en mij spijzen met zijn allerheiligst vleesch en bloed. De Allerheiligste, voor wien de Engelen niet zonder vlekken zijn, wil mij heden bezoeken, en ik, helaas! nog zoo onrein, zoo vol smetten en gebreken, zoo beladen met schuld, nog zoo bezoedeld l ... . O onbevlekte, reinste Moeder ! mag ik het wagen tot de H Tafel van uw goddelijken Zoon te naderen ? Om u te vereeren, liefdevolle Moeder, wenschte ik heden do H. Communie te ontvangen, om zoo goed mij slechts mogelijk is, het feest uwer onbevlekte Ontvangenis te vieren. O, wanneer ik zoo zuiver, zoo vlekkeloos was als gij, dan zou ik met vreugde, zonder vreeze tot de H. Tafel naderen; maar nu . . . wat zal ik doen? Ik weet, wat ik doen zal; ik neem tot u, liefste en zuiverste Moeder, mijne toevlucht en bid u met al den gloed mijns harten, mijne voorspreekster te willen zijn

at l vlekte ontvangenis bewezen heeft, nu Hij '.el I u door zijne oneindige verdiensten voor in de erfsmet heeft gevrijwaard, van daag

i, . waardige woonstede bereide. Hot kost Hem i I immers slechts Ã©Ã©n woord, en mijne ziel ) j zal gezuiverd worden EÃ©n druppeltje van zijn kostbaar bloed is voldoende om aller ¹ zondesmetten af te wassohen. â Maar uw goddelijke Zoon verlangt niet slechts een zuiver hart, maar ook een hart, dat Hem

versierd is. O Maria, Moeder der schoone liefde! deel mij, door uwe machtige voorbede, van die liefde mede, waarvan uw heilig hart immer geheel ontstoken is. Ik verlang toch uw lieven Jesus boven alles te beminnen: o kom dus mijn verlangen te hulp en sta mij bij, om met do vurigste hartelijkheid tot de tafel dos Heeren te naderen en met de toederste liefde zijn

allerheiligst vleesch en bloed te nuttigen. Verkrijg voor mij die hemelsche deugden, welke mijne ziel bij de komst van haren goddelijken bruidegom moeten versieren; bid, dat ik aan alle vruchten eener waardige H. Communie deelachtig worde en daaruit kracht en sterkte putte, om heilig te leven en zalig te sterven. Amen.

O allerheiligste Maagd en gezegende Moeder mijns Hecren! ik zie u heden met de bereidwilligste gehoorzaamheid den tempel te Jerusalem binnentreden en daar de wet der zuivering in diepen ootmoed vervullen. Gij waart geheel zuiver en onschuldig, geheel onbevlekt onder allen van uw geslacht, en toch vertoondet gij u in den tempel voor den priester, om eene wet, die u niet kon verplichten, te volbrengen en u voor zuiver te laten verklaren. Alleen ootmoed en gehoorzaamheid kon u hiertoe aandrijven. Ach, mijne liefdevolle Moeder! mocht ik zoo onschuldig, zoo zuiver, maar ook zoo ootmoedig, zoo gehoorzaam zijn als gij! Ik ben heden in den Tempel des Heeren verschenen, om uw goddelijken Zoon niet alleen te aanbidden en te vereeren, maar ook, om aan dien goddelijken maaltijd, dien

Hij voor allen, welko naar Hem verlangen, bereid heeft, deel te nemen en mijne ziel met zijn vleesch en bloed te spijzen. Uw lieve Zoon zelf noodigt mij daartoe uit; maar ik weet, dat Hij slechts met de kleinen, mot die waarlijk ootmoedig van harte zijn gemeenschap wil hebben. Hij zelf zegt; zoo iemand klein is, dat hij tot Mij home. Maar hoezeer ontbreekt mij nog die schoone deugd van ootmoed, van kinderlijke eenvoudigheid en zelfvernedering. Nog altijd heerschen in mij hoogmoed en trotsch-heid, eerzucht, eigenliefde en eigenzinnigheid. Ik moest mij zelven verachten, en veracht anderen; ik moest mij zelven ver-oordeelen, en veroordeel anderen; ik moest mij zelven ver achter andoren stellen, en wil voor anderen worden voorgetrokken. Ach, liefste Moeder en leermeesteresse dei-nederigheid ! leer mij toch die schoone deugd, welko aan uw goddelijken Zoon zoo welbehagelijk is. Toen op den dag van heden do grijze Simeon het goddelijk Kind (uit uwe handen ontving, riep hij in geestverrukking uit, dat dit Kind een licht zou zijn tot verlichting der Heidenen. Zelf noemt zich Jesus het licht der wereld, dat alle menschen verlicht. O bid dan, goedertieren Maagd, dat Jesus mij verlichte, mij de oogen opene en mij mijne

ellende, mijne zondigheid, mijne onreinheid duidelijk moge leeren inzien. Ja, bid Hem, dat Hij een straal van zijn hemelsch licht moge afzenden in mijn hart, opdat ik de tenten, gebreken en vlekken inzie, die mij nog aankleven ; dat ik daardoor mij zeiven diep leere vernederen en verachten, en in het gevoel mijner armoede en ellende tot Hem nadere, die do bron van alle genade is. Gij, o vlekkelooze Maagd, hadt geene reiniging noodig, maar ik zooveel te meer. O bid dus, lieve Moeder, uw god-delijken Zoon, dat Hij ook, als weleer tot den melaatsche, tot mijne ziele zegge: Ik wil, word gereinigd! dan zal ook mijne ziel gezuiverd worden; want uwe bede slaat Hij niet af, u hoort en verhoort Hij immer, u, goedertieren Maagd en Moeder Maria! Amen.

O zalige dag, waarop de hemelsche Vader u, o glorierijke Maagd! tot Moeder van zijn eeniggeboren Zoon verbeven heeft; waarop de H. Geest het onbegrijpelijke geheim der menschwording van Gods Zoon in u heeft voltrokken; waarop Jesus, de Zoon van den levenden God, in u het menschelijk vleesch heeft aangenomen! â

Welke hemelsche vreugde, welke onuitsprekelijke zaligheid moet uw hart, o wondervolle Moeder! op die oogenblikken niet doorstroomd hebben, toen datgene geschiedde, wat u door den Aartsengel GabriÃ«l werd aangekondigd, en gij van den H. Geest uw goddelijken Zoon hebt ontvangen. â Hoe groot was toch uw verlangen naar de komst des Verlossers; hoe vurig hebt gi] Hem van den Hemel afgebeden, opdat Hij het arme menschengeslacht uit de banden dor zonde en des verderfs zou komen bevrijden! In uw diepen ootmoed dacht gij er niet aan, dat gij zelve die uitverkorene maagd zoudt wezen, uit wie do afgebeden Heiland moest geboren worden. En zie, de Heer heeft neÃ©rgezien op u, nederige dienstmaagd des Heeren; zijn heilige Engel brengt u de groet des Allerhoogsten en kondigt u aan, dat gij die uitverkorene, die hooggezegende maagd zijt. Maar gij ontstelt, gij acht u zelve die hooge genade niet waardig. Eerst nadat do Engel U gerust gesteld en u verzekerd heeft, dat het geheim der menschwording van Gods Zoon zonder kwetsing uwer maagdelijkheid in u zal vertrokken worden, durft gij uw mond tot toestemming openen; mij geschiede naar uw woord / â 0 Maria, hooggezegende Moeder! hoe zal ik uwen die-

pen ootmoed, uwe maagdelijke zedigheid en bescheidenheid, maar ook de hooge genade, die God u heeft bewezen, de-hooge waardigheid, waartoe Hij u verheven heeft, naar waarde loven, prijzen en verheerlijken '? De Engel noemt u vol van genade; gij hebt genade gevonden bij God, zegt hij, en die genade vindt gij nog altijd bij Hem. O laat dan toe, dat ik uwe genadevolle voorbede voor mij afsmeeke. Zie, goede Moeder, ik wensoh heden uw god-delijken Zoon, die uit u het vleesch heeft aangenomen, in mijn hart te ontvangen en mijne arme ziel met zijn allerheiligst vleesch en bloed te spijzigen. Zonder die spijze des Hemels kan mijne ziel niet leven. Maar ik ben, helaas, die onuitsprekelijke genade niet waardig. Zoo gij u niet waardig achttet, de Moeder te worden van den Zoon Gods, hoe zal ik dan waardig zijn, den Allerhoogste in mijn hart te ontvangen'? Met siddering' en vreeze nader ik tot de H. Tafel des Heeren. Maar gij, lieve Moeder, hebt genade gevonden bij God. Verwerf mij dus door uwe machtige voorbede, dat God mij rei-nige, zuivere en heilige, opdat ik Hem in het Geheim zijner liefde niet geheel onwaardig ontvange. Deel mij iets mede van die schoone deugden, die gij in al

hare volheid bezeten hebt, om daarmede mijne arme ziel te versieren. Deel mij iets mede van uw levendig geloof, uw kinderlijk en vast vertrouwen, uwe brandende liefde en uw vurig verlangen naaiden Heiland der wereld; iets van uwen diepen ootmoed, uwe eerbiedige vreeze en innige godsvrucht, opdat uw goddelijke Zoon om uwentwille mij niet versmade, maar tot mij kome, mij met zijne overvloedige genade verrijke en mijne ziel met zijn allerheiligst vleesch en bloed spijze ten eeuwigen leven. Amen.

O roemwaardige Maagd en verhevene Koningin ! hoezeer moet gij u niet verheugd hebben, toen het oogenblik naderde, waar-⁰P SÃ voor eeuwig met uw teergeliefden Zoon zoudt vereenigd worden, om in eeuwige liefde de onuitsprekelijke zaligheid des Hemels met Hem te doelen. Hoe heerlijk, hoe zoet en lieflijk was uw dood, hoe glorievol en schitterend uw zegepralende intocht in den Hemel! O wie is in staat de heerlijkheid te beschrijven, waarmede de allerheiligste DrieÃ«enheid u gekroond heeft, toen gij daar plaats naamt op dien

troon van glorie, dien uw goddelijke Zoon voor u bereid had, en de Engelen en Heiligen u als hune Koningin huldigden? O, duld, dat ik heden mede instemme in den jubel der geheele H. Kerk en u mijne hulde en vereering aanbiede. Wees geloofd, geprezen en verheerlijkt, hoogverhevene Vrouwe en Koninginne des Hemels, mijne Meesteresse en Moeder! Ik ben uw dienstknecht, (uwe dienstmaagd). Ik reken het mij tot eene groote eer, tot een groot geluk, u te mogen dienen; mij uw dienstknecht, (uwe dienstmaagd) te mogen noemen. Maar zie, ik ben arm, behoeftig en ellendig, genaderijke Vrouwe! Vandaag vooral, op het feest uwer plechtige opneming ten Hemel, voel ik dubbel mijne armoede en ellende. Zie, mij zal heden de onbegrijpelijke hooge genade te beurt vallen, uw goddelijken Zoon in de H. Communie te ontvangen; ik zal mij met Hem, met wien gij heden voor eeuwig vereenigd werdt, in het Geheim zijner liefde mogen vereenigen; maar mijne machtige Koningin en lieve Moeder! hoezeer ben ik die hooge genade nog onwaardig; hoe durf ik het wagen, den allerhoogsten Koning van Hemel en aarde in mijn ellendig, gebrekkig en onrein hart te ontvangen? Ach! ik vertrouw op uwe machtige voorbede; uw

goddelijke Zoon verhoort heden zonder twijfel al uwe beden. Daarom bid ik u met een heiligen aandrang, o Koningin des Hemels, gelieve uw allerliefsten Zoon voor mij te bidden, dat Hij om uwentwille mijn hart zuivere, heilige en door het vuur zijner goddelijke liefde ontsteke, en daaruit alles wegneme, wat Hem nog mishaagt. Tot uwe eer, allerschoonste en machtige Vrouwe, wensch ik heden deze H. Communie met de heiligste gesteltenis te ontvangen. O bereid dus mijne ziel, versier haar met die deugden, die u zoo welgevallig maakten aan God; bewaar mij voor alle verstrooiing en lauwheid en help mij, dat ik met een brandend verlangen, met eene vurige liefde en met diepen ootmoed nadere tot de H. Tafel des Heeren en mij op de innigste wijze vereenige met Hem, bij wien gij thans voor eeuwig troont in den Hemel. Amen.

O allerheiligste en verhevene Maagd! uwe heilige geboorte heeft der gansche wereld den zoetsten troost, de grootste vreugde aangebracht. Want evenals het morgenrood de komst der zon, den helderen dag aankondigt, zoo heeft uwe geboorte aan de in de duisternis van zonde

en ongeloof liggende mensohheid de naderende komst v;Ui de Zon der gerechtigheid, den Verlosser der wereld aangekondigd. Bij uwe heilige geboorte, o allerzoetste Maagd! hebben de Engelen des Hemels gejuicht, die in u reeds bij voorbaat hunne glorievolle Koningin begroetten. Naar uwe geboorte hebben de menschen vurig verlangd, want zij zouden in u eenc lieve Moeder en mftchtige Voorspreekster bezitten. Bij uwe geboorte heeft de hel gesidderd, want door u zou hare macht verbroken, door uw goddelijkeii Zoon zou satan verwonnen en de wereld aan zijne slavernij ontrukt worden. Met recht noemt u daarom de H. Kerk; oorzaak onzer blijdschap ; want nu kan ieder, die op u vertrouwt, die tot u zijne toevlucht neemt, en volhardend uwe voorbede inroept, troost _Yin lijden, bescherming in gevaar, redding in nood, verlossing uit de zondebanden, en do eeuwige vreugde des Hemels verwerven. Daarom, lieve Moeder, gevoel ik mij heden ook zoo verheugd en gelukkig en meen ik mijne vreugde en dankbaarheid aan God voor uwe genaderijke geboorte niet beter te kunnen toonen, dan door mij in de H. Communie op de innigste wijze met uw goddelijken Zoon te vereenigen. Maar, liefderijke Moeder, ik voel

mij zeiven die hooge genadÃ© zoo geheel onwaardig; mijne ziel verlangt wel naar die spijze des Hemels, ja, uw lieve Jesus noodigt mij zelf uit; maar hoe zal ik, nog altijd zoo vol van gebreken en fouten, voor zijn goddelijk aanschijn durven naderen? hoe zal ik, die in mij zeiven niets dan onreinheid vind, den Allerheiligste in mijn hart durven ontvangen ? Ach, lieve Moeder ! kom mij te hulp, help mij in mijnen nood en mijne ellende en bid uw goddelijken Zoon, dat Hij barmhartig neerzie op mijne onwaardigheid, en diegenen, die het meest belast en beladen zijn, gelieve te verkwikken, te troosten, te bemoedigen en te versterken. Slechts in vertrouwen op uwe machtige voorspraak zal ik dus tot de H. Tafel des Heeren naderen. Sta mij dan bij en verkrijg voor mij, dat ik met vurige liefde en innige godsvrucht dit aanbiddelijk Sacrament oi^t-vange en deelachtig worde aan alle genaden, welke Jesus, uw geliefde Zoon, aan diegenen beloofd heeft, die met vertrouwen en liefde tot hem naderen en zich door de H. Communie met Hem vereenigen, Amcji.

Na een van deze geboden venvekke men de volgende oefeningen van geloof, ootmoed, berouw, liefde en verlangen.

geloof. O, ziedaar dan dien goddelijken Verlosser, die voor mij nog altijd brandt

van hetzelfde liefdevuur, waarvan Hij eenmaal op het kruis ontstoken was; voor mij daalde Hij van den Hemel op aarde af; voor mij verbergt Hij zich nog altijd onder de uitwendige teekenen van het H. Sacrament. Hij heeft op dit oogenblik, waarop ik mij voorbereid, om Hem in mijn hart te ontvangen, zijne goddelijke blikken op mij gevestigd, en slaat nauwkeurig gade, wat ik bemin, wat ik verlang, welk offer ik Hem zal aanbieden. O mijne ziel! bereid u dus, om dien grooten, edelmoedigen God waardig te ontvangen, en zeg Hem met gevoelens van het levendigst geloof: o mijn quot;Welbeminde! van daag nog, binnen weinige oogenblikken wilt Gij tot mij komen! O verborgen God, door zoovele menschen zoo schandelijk miskend, ik geloof, dat Gij hier wezenlijk tegenwoordig zijt, ik aanbid U als mijn Heer en mijn God, en voor de verdediging van deze waarheid zou ik al mijn bloed willen vergieten. Vermeerder mijn geloof, dierbare Verlosser, en geef dat ik tot mijn laatsten snik daarin volharde.

ootmoed. â O mijn God! ik zal naderen tot uwe H. Tafel. Is het mogelijk, dat Gij, opperste Majesteit, de heiligheid zelve, wel wilt binnen gaan in eene zoo ondankbare ziel? Ter oorzake van mijne onwaardigheid, moest ik, o Jesus! mij veeleer

van U verwijderen; maar tot wien zal ik gaan, zoo ik mij van U, die mijn leven zijt, verwijder, en wat zal dan mijn lot in de toekomst zijn? Neen, neen! ik wil, ik mag mij van U niet verwijderen; integendeel, in weerwil van mijne onwaardigheid wil ik mij des te nauwer aan U aansluiten, wijl CTij er roem in stelt, om mij uit mijne geringheid en nietigheid op te heffen en alles wat aan mij ontbreekt, aan te vullen. Ik kom dan tot U, o mijn Jesus! geheel beschaamd en vernederd over mijne gebreken, maar vol van vertrouwen op uwe oneindige barmhartigheid. Ik weet en ik beken, dat ik de onuitsprekelijke genade, die Gij mij bereidt, niet verdien; maar Gij zult, hoop ik, medelijden hebben mot eene ziel, die hare ellende kent en er over zucht.

berouw. â O mijn God! wat smart het mij, wat doet het mij innig leed, dat ik U niet altijd bemind, dat ik U daarenboven door mijne zonden zoo dikwerf zelfs vergramd heb! Zou ik zonder bitterheid des harten mij zoovele ondankbaarheden kunnen herinneren? O neen, Heer! en daarom, wijl ze mij heden levend voor den geest staan en ik ze uit geheel mijn hart verfoei, daarom zou ik duizend levens willen geven, om ze uit te wisschen en te herstellen. Daar Gij toch het Lam Gods z\jt, dat de zonden der

wereld wegneemt, o delg dus al de mijnen uit en maak dat ik ze verfoei en betreur tot mijnen laatsten levenssnik. Engelen des Hemels, die onzichtbaar dit Altaar omgeeft en die weet, welke gevoelens van berouw en liefde diegenen bezielen moeten, die het H. Tabernakel naderen : verwerft voor mij de genade, waarmede weleer de profeet IsaÃ¯as begunstigd werd: reinigt en zuivert door eene vurige kool mijne lippen, die weldra Dengene, die gij slechts bevende aanschouwt, moeten aanraken, en maakt, dat ik ook gloeien moge van een vuur zoo levendig en brandend als datgene, waarvan gij immer ontstoken zijt.

liefde. â o mijn beminnelijke Verlosser! wat kondet Gij meer doen, om door mij bemind te worden? Was het niet genoeg, dat Gij mij, in weerwil van mijne onverschilligheid en ondankbaarheid, voortdurend met uwe genadegaven begunstigdef? Moet Gij de overmaat uwer liefde nog zoo ver drijven, dat Gij mij heden aan uw hemelsch gastmaal toelaat, om mij met uw goddelijk vleesch en bloed te voeden? O onmetelijke, onbegrijpelijke liefde ! Ja, ik zou de ondankbaarste der schepselen zijn en al uw toorn verdienen, zoo ik TJ na zoovÃ©le en zoo treffende bewijzen uwer goedheid niet beminde. Ja, Heer! ik bemin U. ik

bemin U uit geheel mijn hart, ik bemin U boven alles, ik wil U voortaan beminnen tot aan mijnen dood; niets dunkt mij, zal mij voortaan van uwe liefde kunnen scheiden, want zonder U te beminnen zou ik thans niet meer kunnen leven.

verlangen. ââ 0, het gelukkig oogen-blik, waarop Gij mij tot uwe H. Tafel roept, is gekomen. God mijner ziel en mijn grootste weldoener! Kom dan, goede Meester, aanbiddelijke Zaligmaker! Kom in mijne zie], die naar U haakt en verlangt, als een dorstig hart naar de frissche waterbron. Kom, o mijn Jesus! en stel mijn geluk niet langer uii. Ik zou U met al dat liefdevuur willen ontvangen, dat de heiligste en vurigste zielen aan den voet uwer Altaren verteert; maar zoo ik al die gevoelens, die U zoo aangenaam zijn, niet heb, Gij weet ten minste, hoe gaarne ik ze zou willen hebben. O mijn God! laten mijne onvolmaaktheden U dan niet weerhouden; ik verlang naar U, ik ben ongeduldig om U te ontvangen, ik haak naar uwe komst! o kom toch, Jesus! lieve Jesus! kom toch en toef niet langer. Amen.

O Jesus, eeniggeboren Zoon des Aller-hoogsten, Koning der Koningen! hoe hebt Gij U toch zoo diep kunnen vernederen, om bij een, arm schepsel als ik ben, uw intrek te nemÃ©n en mijn Gast en spijze tevens te worden. Groot was het wonder uwer liefde, toen Gij van den Hemel nederdaal-det en in het heiligste en zuiverste hart uwer gezegende moeder van haar vleesch en bloed uw allerheiligst lichaam gevormd hebt. Toen hebt Gij in Maria de onbevlekte Maagd, de schoonste en reinste ziel, het vlekkelooste met alle deugden versierde hart gevonden. Met de gloeiendste liefde, met heilige geestvervoering, met onbeschrijf-lijken ootmoed en eerbied heeft Maria U opgenomen en zich geheel aan U toegewijd ; â maar nu komt Gij in de H. Communie tot mij met godheid en menschheid, met ziel en lichaam; en wat vindt Gij in mij, o hemelsche Gast en Koning van glorie? Ach I niets dan eene arme van deugden ontbloote ziel, een hart tot het kwade geneigd, lauw en koud, zonder liefde, onrein en nog te gehecht aan de wereld. Helaas!

Gij vindt daarin niets, wat U zou kunnen behagen. -â En toch weigert Gij niet, dit hart te bezoeken, die arme ziel door uwe zoete tegenwoordigheid gelukkig te maken en haar uwe genade mede te deelen. â In diepen ootmoed, lieve Jesus, werp ik mij voor U neder; ik aanbid U, ik loof en prijs U met alle Engelen en Heiligen. O! zoo gaarne zou ik U het een of ander geschenk ten teeken mijner innigste liefde en van mijn diepsten eerbied aanbieden; maar Gij weet, goede Jesus! dat ik niets heb, wat U niet reeds toebehoort. O laat dan uwe allerheiligste Moeder, die ook mijne goede Moeder is, voor mij goed maken, wat ik niet vermag. Ik offer U al hare liefde op, die zij U toedroeg, toen Gij onder haar hart of op hare armen rusttet en zij Ã¼ als klein kind voedde en verpleegde. Ik oifer U alle aanbidding en dankzegging van haar liefderijk hart op, hare zorgen en bekommeringen om uwentwege, hare trouw, waarmede zij U diende, hare goede werken, die zij in overvloed beoefende, haar lijden, dat zij onder uw kruis doorstond, hare over* geving aan uw heiligen wil en de liefde, waarmede zij U thans eeuwig in de'n Hemel geniet. Ik offer U al hare verdiensten op, die zij zich hier op aarde verworven heeft, en al hare beden, al hare tranen, al haar

O goedertieren Jesus, die thans in mijn arm hart verblijft en geneigd zijt, om mijne smeekingen te verhooren en mij uwe genade mede te deelen; zie, ik bid U niet om aardsch goed, niet om rijkdom of eer, niet om gezondheid of een lang leven, neen, maar hartelijk smeek ik U, geef mi) eene zoo gloeiende liefde, als die, welke Maria's hart verteerde; geef mij de genade, dat ik zoo ootmoedig, zoo zachtmoedig, zoo geduldig, zoo gehoorzaam, zoo rein en vlekkeloos voor Ã¼ wandele als zij; geef mij dat ik, als zij, in onverbreekbare trouw U aanhange, en verleen mij zulk een ijver voor uwe eer en voor alles wat U behaagt, als het hart uwer gezegende' Moeder immer jegens U koesterde. Trek mijn hart, lieve Jesus ! tot U, stort mij een vurig verlangen in naar de hemelsche goederen en help mij, opdat ik, evenals Maria, de ijdelheid der wereld inzie en verachte. â Maar bijzonder bid ik Ã¼, lieve Jesus! geef mij een onverwinlijken afschuw van elke zonde; versterk mij, om mijne booze neigingen te overwinnen; help mij, om in de bekoringen niet te bezwijken en sta mij bij, om die schoone deugden te beoefenen, die in uwe heilige Moeder uit-

schitterden. â Ach! mijn Jesus, U wil ik toobehooron, U alleen, geheel en al, o verlaat mij dan niet, vÃ³Ã³r dat Gij het offer mijns harten aangenomen en gezegend en mijne smeekingen verhoord hebt.

O lieve Moeder Maria! wegens mijne herhaalde ontrouw vrees ik nog altijd, dat mijne beden niet zullen verhoord worden ; maar gij vindt altijd verhooring; onmogelijk kan uw geliofdo Zoon u eene bede weigeren. O, bid Hem dan, beste Moeder, voor uw kind, om de genaden, die ik zooeven reeds gevraagd heb en om alles, wat gij weet, dat tot mijn heil en tot eer van uwen goddelijken Zoon verstrekt. Mijn nood is u bekend, vol vertrouwen leg ik al mijne verlangens in uwe handen, terwijl Ã¯k vastelijk hoop alles door u te zullen verkrijgen. Amen.

DANKZEOGiNG. â Ik heb dan eindelijk het geluk, o God mijner ziel, U in mijn binnenste te bezitten! Wat zal ik U, lieve Jesus! voor eene zoo onschatbare gunst wedergeven? Helaas! wat kan ik, zwak en onvermogend schepsel, voor U doen, dan U zegenen, U bedanken, uwe goedheden verkondigen en uwe barmhartigheden lofzingen? Zegen dus, o mijne ziel, den

Heer, en dat alles, wat in mij is, zijn heiligen Naam prijze! Zegent Hem, zalige Geesten des Hemels, dat het gansche heelal weergalme van zijn lof; ja, liever sterf ik, dan ooit eene zoo groote weldaad te vergeten!

liefde. â Hoe zou het mogelijk zijn, dat ik oen God zoo vol goedheid niet beminde, die mij eene zoo teedere, vurige en edelmoedige liefde komt bewijzen'? Ja, God van goedheid. God van barmhartigheid! ik bemin U, ik bemin U uit geheel mijn hart, uit al de krachten mijner ziel, uit al het vermogen van geheel mijn wezen. Ach! waarom heb ik geen duizend en nogmaals duizend harten brandende' van het volmaaktste liefdevuur, om U volgens al de uitgestrektheid mijner begeerten te kunnen beminnen!

oveegeving en toewijding. â O mijn teedere Vader! Gij hebt U geheel aan mij gegeven; ik geef mij ook geheel aan U; ik wijd U mijn lichaam, mijne ziel, al mijne krachten en vermogens, mijn leven, mijne gedachten, mijne begeerten, alles wat ik heb en wat ik ben geheel en al toe, om het uitsluitend voor uwe glorie te gebruiken. Beschik daarover volgens uw goddelijk welbehagen; Gij zijt er volstrekt Heer en meester van; ik stel mij geheel

in uwe handen, ik geef mij geheel aan U over. Bewerk in mij wat Gij goedvindt! breng in mij uwe heilige raadsbesluiten ten uitvoer, en volg in alles met mij uw aanbiddelijken wil.

Bede. â O mijn goddelijke Verlosser! wat kunt Gij mij weigeren, na U zeiven geheel aan mij te hebben weggeschonken ? Zeker niets van alles, wat tot uwe glorie en mijne zaligheid kan bijdragen. Met een grenzeloos vertrouwen smeek ik U dus om de genade van U lief te hebben en in uwe liefde te volharden ten einde toe. Maar wijl ik in deze zoo gelukkige en troostvolle oogenblikken niemand wil vergeten, vraag ik U ook met het grootste vertrouwen do bekeering der ongelukkige zondaren, en in het bijzonder alle tijdelijke en geestelijke weldaden voor mijne ouders, bloedverwanten en vrienden, de volharding voor de rechtvaardigen, de verlossing der zielen in het Vagevuur en de verheffing van onze Moeder, de H. Kerk. Al deze genaden vraag ik U door do kracht van het kostbaar bloed, dat Gij voor alle mensehen vergoten hebt, en waarmede Gij heden mijne ziel hebt willen voeden. Ik vraag het U door al uwe verdiensten en die van uwe heilige Moeder en van alle Heiligen, door de liefde, welke Gij uw hemel-schen Vader toedraagt en die Gij ook voor

mij koestert. Ja, ik hoop zelf, dat Gij mij nog meer zult' geven, dan ik U vraag, wijl ik weet, dat Gij oneindig goed zijt en dat Gij al onze behoeften veel beter kent, dan ik ze zelf kan kennen. Daarom vertrouw ik, lieve Jesus! van uwe goedheid en barmhartigheid, dat Gij ons waarachtig gelukkig zult maken voor tijd en eeuwigheid. Amen.

O mijn Jesus! daar Gij nu tot mij zijt gekomen, Gij, die het waarachtige leven zijt, geef nu ook, dat ik der wereld afsterve, om alleen voor U te leven. Verteer, o mijn Verlosser, door de vlammen uwer liefde, alles, wat U in mij nog mishaagt, en geef mij een vurig verlangen, om U in alles te behagen.

Geef mij eene ware nederigheid; leer mij de verachting en versmading van mij zeiven beminnen, en neem van mij elke zucht weg, om iets te willen schijnen. Geef mij den geest van versterving, opdat ik mij alles ontzegge, wat tot uwe eer niet kan strekken en alles gaarne aanneme, wat aan de eigenliefde en de zinnen misvalt.

Geef mij eene volmaakte overgeving aan uw heiligen wil, door do pijnen en zwakhe-

den, het verlies van goederen of bloedverwanten, mistroostigheden, vervolging en alles gelaten en tevreden aan te nemen, wat mij uit uwe handen zal overkomen. Ik offer mij zeiven geheel en al aan U op, opdat Gij naar uw welbehagen over mij moogt beschikken. Verleen mij de genade, om dat volledig offer van mij zeiven altijd te vernieuwen, vooral op het oogenblik van mijnen dood; geef, dat ik Ã¼ alsdan mijn leven met al mijne neigingen opoffere, in vereeniging met hot offer van uw leven, dat Gij voor mij den hemelschen Vader hebt opgedragen. 0 mijn Jesus! verlicht mij, opdat ik uwe goedheid leere kennen en de verplichting, die ik heb, om U lief te hebben, vooral wegens de onbegrijpelijke liefde, die Gij mij bewezen hebt, door voor mij te sterven en U zeiven in het allerheiligst Sacrament tot spijze mijner ziel achter te laten.

O verlicht ook, bid ik U, die groote menigte van ongeloovigen, die U niet kennen, van afgedwaalden, die buiten de H. Kerk, en van zondaren, die van uwe genade beroofd voortleven. Ook beveel ik u al de zielen in het Vagevuur, voornamelijk N. N. Verlicht de pijnen, die zij lijden en verkort den tijd harer ballingschap, waarin zij verstoken zijn van uwe

volzalige aanschouwing. Doe dit, lieve Jesus, door uwe verdiensten en die dei-allerheiligste Maagd Maria en van alle andere Heiligen.

O mijn God! ontsteek mij geheel van uwe heilige liefde, opdat ik niet anders zoeke, dan U te behagen, en verwijder uit mijn hart alles, wat U niet aangenaam is. Geef dat ik altijd met een oprecht hart moge zeggen: mijn God! mijn God! ik wil U alleen en niets meer. 0 Jesus! geef mij eene groote liefde voor uw heilig lijden, opdat uwe smarten en uw dood mij zonder ophouden voor oogen zweven, om de liefde tot U in mijn hart te ontsteken en mij tot dankbaarheid voor zooveel liefde op te wekken. Geef mij daarenboven eene groote liefde voor het allerheiligste Sacrament des Altaars, waarin Gij uwe groote liefde jegens ons ten toon spreidt. Gelieve mij verder eene teedere godsvrucht jegens uwe allerheiligste Moeder in te storten; geef mij de genade, dat ik haar altijd beminne en diene, altijd mijne toevlucht neme tot hare machtige voorspraak en ook anderen aan-spore haar te vereeren en te beminnen. Geef aan mij en allen steeds een groot f vertrouwen in de verdiensten van uw lijden en in de voorbede van uwe lieve Moeder.

zaligen dood gelievet te verleenen, dat ik U dan met eene groote liefde in de H. Teerspijze moge ontvangen, opdat ik in uwe armen gekneld, brandende van heilig liefdevuur en met een groot verlangen, om U te zien, uit dit leven scheide, om uwe voeten te omhelzen, wanneer ik het eerst het geluk zal hebben van U te aanschouwen. O mijn Koning! kom en heersoh Gij alleen in mijne ziel; neem geheel bezit van haar, opdat zij niets anders diene en gehoorzame dan uwe liefde.

O Lam Gods, dat op het kruis geslacht zijt; vergeet niet, dat ik eene dier zielen ben, die Gij met zooveel kommer en zoo hevige smarten hebt vrijgekocht. Gij hebt U geheel aan mij gegeven; geef, dat ik U nimmer verlieze, dat ik geheel aan U zij en geen ander verlangen hebbe, dan U te behagen. Ik bemin U, oneindig goed, om U genoegen te geven; ik bemin U, omdat Gij het verdient. Mijne grootste straf is te zien, dat ik zoo langen tijd in de wereld geweest ben, zonder U te beminnen.

O mijn lieve Verlosser! maak mij aan de smarten deelachtig, die Gij om mijne zonden in het hofje van Gethsemane geleden hebt. Ach, mijn Jesus! ware ik dan maar vroeger gestorven, of hadde ik U ten minste nooit beleedigd! O liefde van Jesus !

Gij zijt mijne liefde en mijne hoop, mijn vertrouwen. Ik wil veel liever mijn leven, ja duizend levensverliezen, dan uwe genade.

Mijn C4od! was ik gestorven, toen ik in zonde leefde, dan zou ik U niet meer kunnen beminnen. Ik bedank U, dat Gij mij nog tijd geeft en mij roept om U lief te hebben. En nu ik kan, wil ik U ook beminnen uit geheel mijne ziel. Daarom hebt Gij zoolang geduld met mij gehad, opdat ik U nog zou beminnen. Ja, mijn God, ik wil U beminnen. Ach! om hot bloed, dat Gij voor mij vergoten hobt, bid ik U, duld niet, dat ik U nog ooit weer verrade. Op U, o Heer! heb ik gehoopt en in eeuwigheid zal ik niet beschaamd worden. Wat wereld! Wat rijkdommen! Wat goederen! Wat eer! Neen, God, God alleen wil ik. Mijn God! Gij alleen zijt mij genoeg; Gij, die het oneindige goed zijt.

O mijn Jesus 1 bind mii geheel aan uwe liefde en trek al mijne neigingen tot U, opdat ik niets anders dan U beminne. Maak dat ik geheel aan U toebehoore vÃ³Ã³r dat ik sterf.

Ach, mijn God! Zoolang ik loef, ben ik in gevaar van U te verliezen. Ach! wanneer zal het oogenblik aanbreken, waarop ik tot U zal kunnen zeggen; mijn Jesus! ik kan Ã¼ niet meer verliezen.

O eeuwige Vader! om de liefde van Jesus bid ik U, verstoot mij niet, neem mij aan, opdat ik U liefhebbe, geef mij uwe liefde. Ik wil U veel beminnen in dit leven, om U ook veel te beminnen in het andere.

O oneindig goed! ik bemin U, maar leer mij het groote goed, dat ik bemin, kennen, en geef mij zulk eene liefde als Gij van mij vordert. Maak dat ik alles overwinne, om U genoegen te geven.

O Maria! gij die zoo vurig verlangt uw Zoon bemind te zien, zie hier do gunst, die ik van u vraag: maak, dat ik Hem beminne, zoo lang mij nog leven overblijft en ik verlang niets meer. O Koningin, mijne Moeder! ik hoop op u, gij verkrijgt alles, wat gij van God vraagt, gij bidt voor allen, die u genegen zijn; bid Hem dan ook voor mij, nu en in het uur van mijnen dood. Amen.

O mijne goedertierene Moeder Maria! uw goddelijke Zoon heeft zieh heden zoo oneindig goedgunstig vernederd en mij met zijne zoete tegenwoordigheid bezocht. Hij, de hemelsohe Gast, is tot mij gekomen, om mij zeer vele en groote genaden mede

te deelen. Ik heb Hem ook om vele en velerhande genaden gebeden; maar, ofschoon Hij zelf' gezegd heeft: die bidt, zal verkrijgen, vrees ik nogtans wegens mijne onwaardigheid geene verhooring te zullen vinden, want ik ben een arme zondaar, ik heb reeds zooveel kwaad gedaan, mijn hart en mijne tong meermalen bezoedeld. Maar gij zijt mijne Moeder, u kan Hij niets weigeren. Gij verlangt zoo vurig naar ons geluk on hebt innig medelijden met onze ellende. Daarom wend ik mij vertrouwvol tot u en smeek u, gelieve uw allerliefsten Zoon voor mij te bidden, dat Hij mij voor alles eene innige, vurige liefde tot Hem in het hart storte. Gij heet de moeder der schoone liefde. Wil die schoone, zuivere, heilige liefde voor mij afsmeeken. Gij heet de moeder der vreeze. Die heilige vrees voor de zonde, voor elke beleediging het hoogste Goed aangedaan, o, vraag die voor mij van uw lieven Jesus. Men noemt u ook machtige Maagd. Smeek dus voor mij kracht en sterkte af, om in de bekoringen niet te bezwijken en over al mijne verkeerde neigingen te zegevieren. Ook spiegel der gerechtigheid heet men u. Allo deugden van uw goddelijken Zoon spiegelden zich in u met den heideraten glans af. Smeek dus voor mij de genade af, dat ik die schoone deugden van uwen Jesus, vooral

zijn ootmoed, zachtmoedigheid, gehoorzaamheid, geduld en medelijdende liefde jegens alle menachen met ijver navolge. O lieve Moeder! gij weet, hoezeer ik verlang Hem te dienen en te beminnen. Help mij âdus, om Hem getrouw te blijven tot aan mijn dood, opdat ik mij eens in die zaligheid, welke gij thans reeds bij Hem geniet, eeuwig moge verheugen. Amen.

O Hart van Maria, Moeder van God en onze Moeder, minnelijkst Hart, voorwerp van het welbehagen der aanbiddelijke Drieeenheid, waardig van de Engelen en men-schen geÃ«erd en bemind te worden! Hart het meest gelijkvormig aan dat vanJesus, waarvan gij het volmaaktste afbeeldsel zijt!

Hart vol goedheid en zoo medelijdend met onze ellenden : gewaardig u onze koude harten te verwarmen; bewerk, dat zij alleen met het Hart van hun goddelijken Zaligmaker zich bezighouden: stort daarin de liefde uwer deugden, ontsteek ze door dat zalig vuur, waardoor het uwe onophoudelijk gebrand heeft. Waak over de H. Kerk, verdedig haar, wees hare toevlucht en bescherming tegen alle aanvallen harer vijanden. Wees onze weg, om tot Jesus te gaan,

als de bronader, waardoor wij al de genaden, die ter zaligheid noodig zijn, moeten ontvangen. Wees onze bijstand in onze noodwendigheden, onze steun in onze kwellingen, onze sterkte in de bekoringen, onze toevlucht in de vervolgingen, onze hfllp in al do gevaren, maar bijzonder in den laat-sten strijd onzes levens, het uur des doods, als de gansohe hel, als ontketend, onze zielen zal trachten te rooven, dat vreese-lijk oogenblik, waarvan onze eeuwigheid afhangt! Ach! laat ons dan, o medelijdende Maagd, de goedheid van uw moederlijk hart en de kracht van uw vermogen op het Hart van Jesus gewaar worden, met ons in de bron van barmhartigheid eene heilige reddingsplaats te openen, opdat wij tot Hem mogen komen en Hem met u in den Hemel zegenen in alle eeuwen der eeuwen. Amen.

C4ekend, geloofd, bemind, geÃ«erd en verheerlijkt zij altijd en overal het goddelijk Hart van Jesus en het onbevlekt Hart van Maria. Amen.

Pius VII heeft bij rescript van 18 Aug. 1807 cn 1 Febr. 1816 verleend 100 (lagen aflaat eenmaal daags aan hen, die dit gebed godvruchtig zullen bidden; toepasselijk aan de geloovige zielen in het Vagevuur.

O milddadige Heer en Verlosser Jesus Christus! Gij noodigt alle ollendigen, alle door kruis en lijden, door kwelling en bekoringen bezochten zoo liefdevol uit, om tot U te komen, dat ik uwe liefde en goedheid werkelijk zou beleedigen, zoo ik aan uwe zoo liefdevolle uitnoodiging geen gehoor gaf. â En al riept Gij mij ook niet, zou ik immers toch tot U moeten komen; want er is ons geen andere naam gegeven, waarin wij kunnen zalig 'worden dan de uwe; er is immers in den Hemel en op aarde niemand, die ons beter helpen kan, dan Gij, goddelijke Helper in allen nood, dan Gij, Verlosser uit alle-gevaar en kwelling! â Gij zijt de allerbeste vriend, de zoetste vertrooster, do zekerste geneesheer, Gij zijt het licht voor de blinden, de sterkte voor de zwakken, het heil voor de zieken, de weg voor de afgedwaalden, het brood des levens, de deur des Hemels, de rijkste gast, de reisspijze voor den afgemat-ten wandelaar, het onderpand der verrij-

zenis, liet erfdeel der uitverkorenen, de bron aller genaden. Met den H. Petrus moet ik uitroepen: Heer! tot wien zal ik gaan, Gij hebt de woorden des eeuwigen levens. Slechts Ã©Ã©n woord uit uw allerheiligsten mond en ik ben geholpen. Wel ben ik niet waardig, om tot U te naderen, want Gij zijt de Allerheiligste, de Koning van glorie, de Rechter van levenden en doo-den, en ik ben een arm zondig menschen-kind, stof en asch, behoeftig en ellendig, naar ziel en lichaam vol gebreken; maar uwe oneindige liefde, waarmede Gij het allerheiligste Sacrament voor de arme, zwakke en ellendige mensohenkinderen hebt ingesteld, geef mij moed, om tot uwe heilige Tafel te naderen en U in de H. Communie te ontvangen.

Ik geloof, dat Gij in het allerheiligste Sacrament waarachtig tegenwoordig zijt; ik geloof, dat Gij mijn God, mijn Heiland en Verlosser, het licht en het leven mijner ziel zijt.

Ik hoop van uwe almacht en oneindige goedheid al die genaden, die mijne ziel noodig heeft, om het rijk der Hemelen te verwerven; ik hoop door U ook zekere hulp in mijnen nood te erlangen en die bepaalde gunst, waarvoor ik deze H. Communie bijzonder opdraag, van U te ver-

krijgen; want Gij hebt gezegd: Die bidt, zal verkrijgen, en Gij zijt getrouw in uwe belofte.

Ik bemin U, o mijn beminnenswaardigo God en Heer! Ik bemin U uit geheel mijne ziel boven alles, omdat Gij in Ã¼ zeiven het hoogste, oneindig volmaakte goed zijt. O, kon ik U toch liefhebben met den liefdegloed uwer allerheiligste Moeder en van alle Engelen en Heiligen! 0, laat toch mijn verlangen, om U van ganscher harte, boven alles lief te hebben, U welbehage-lijk zijn!

Mijne ziel verlangt, dorst naar U, zoetste Jesus, als een hert naar de waterbron. Gij hebt gezegd: Open uwen mond, en ik zal dien vervullen. O, bevredig dus mijn vurig verlangen, kom toch en neem geheel mijn hart in bezit.

Maar ach! hoe durf ik het wagen, U, den allerschoonsten en besten gast, in mijn ellendig en gebrekkig hart te ontvangen ; hoe durft een arm aardwormpje het wagen zijn Schepper en Heer uit te noodigen, om tot hem te komen? Maar Gij hebt U immers gewaardigd do arme bedelaars tot uw gastmaal te roepen; ja zelfs gedrongen, om te komen en aan uw goddelijk liefdemaal deel te nemen. Ik nader dus met vertrouwen op uw woord. Neen, Gij zult

dus ook mij, terwijl ik vrijwillig met vurig verlangen tot U kom, niet afwijzen, maar mij van de volheid uwer genaden, die Gij den armen van geest beloofd hebt, rijkelijk mededeelen. Amen.

Ik geloof, o mijn God, dat Gij wezenlijk en zelfstandig tegenwoordig zijt onder de Sacramenteele gedaanten. Ik aanbid U, o verborgen God, uit geheel mijn hart. Mijne zintuigen en mijne rede begrijpen dit aanbiddelijk geheim niet; maar 't is genoeg, dat Gij, o eeuwige waarheid, gesproken hebt. Mijn verstand onderwerpt zich geheel en al aan uw waarachtig woord.

Aan het kruis verborgt Gij alleen uwe godheid; hier verbergt Gij ons ook uwe menschheid ; ik geloof ze beide tegenwoordig in dit H. Sacrament; geef mij de genade, dat ik ze eenmaal in den Hemel aanschouwe.

Ik vraag U niet, als de H. Thomas, om uwe wonden te zien en aan te raken. Ik geloof, ook zonder te zien, dat Gij Jesus Christus, waarlijk God en waarlijk mensch zijt. Wanneer, o mijn Verlosser! zal ik U ontvangen? Wanneer zal ik U in mijn hart

Het oogenblik nadert, o mijn God! ik verlang er naar en ik vrees. Ik verlang, want met U komen alle genaden over diegenen, die U beminnen; ik vrees, want die U onwaardig durven ontvangen, eten en drinken hunne veroordeeling. Wie zijn wij, o almachtige God! dat Gij U gewaar-digt in ons te komen wonen'? De Hemel en de Hemelen der Hemelen kunnen U niet omvatten en toch komt Gij tot ons.

Wees dus eeuwig geprezen over uwe eindelooze goedheid ; bereid U in mijn hart eene U aangename woonstede ; zuiver mijn hart door een levendig geloof, eene vurige liefde en een oprecht berouw. Ja, Heer! ik geloof. Kom mijne ongeloovigheid te hulp, versterk mij, zoo ik mocht wankelen, en help mij, om volgens mijn geloof te leven. Kom, Heer Jesus! kom, mijn hart verlangt naar U; kom en overlaad mij met uwe weldaden.

Mijn God en Heer! Op TJ zal ik hopen; en ik zal niet beschaamd worden. Eens zal ik U zien, U bezitten in den Hemel; met de zaligste vreugde zult Gij mij vervullen door 't zien van uw goddelijk aan-

schijn ; in U zal ik alle goed zien en genieten in eeuwigheid. Dit is mijne hoop, mijn troost en mijn leven.

O God! welk onderpand hebt Gij mij gegeven, om mij van uwe goedheid en van mijn eeuwig geluk te verzekeren ? Uw woord, uwe belofte, uwe waarheid. Maar hier is nog een ander onderpand: uw lichaam en bloed, o, Heer Jesus Christus! hoe zou ik er aan kunnen twijfelen, dierbare Verlos-ser, of Gij U in den Hemel aan mij wilt geven, daar ik U reeds op de aarde bezit? O mijne ziel! zegen den Heer, en dat al, wat in mij is, zijn heiligen Naam love. Gij behoort aan mij, lieve Jesus! want Gij geeft U geheel en al in dit H. Sacrament, uw lichaam, uw bloed, uwe heilige ziel, uwe eeuwige godheid, geheel uw aanbid-delijken persoon; Gij geeft mij alles, alles is het mijne.

Maar, Heer! zoo ik U in dit ballingsoord verborgen bezit, in den Hemel zal ik U ongesluierd bezitten. Kom dan. Heer Jesus! kom. Vervul mij geheel en al. Laat mij reeds bij voorbaat de zoetigheden van dat hemelsch gastmaal smaken, waar Gij liet eeuwig voedsel der menschen en der Engelen zijn zult.

Wat hebben wij hier op aarde toch te hopen ? Alles gaat voorbij; alles verdwijnt.

niets blijft; onze dagen zijn als eene schaduw op aarde, onze ijdele vermaken snellen henen en onze glorie vervliegt in een enkel oogenblik. O mijne ziel! kom dan met Jesus eene betere hoop smaken. Ja, Heer! eens zal ik met U leven en heerschen; mijne ziel zal gelukkig zijn, want zij zal uw licht aanschouwen; mijn lichaam zal verheerlijkt en vol leven wezen, want uw lichaam, dat ik zal ontvangen, zal zijne kracht op mij uitoefenen. Die U eet, sterft niet eeuwig; maar Gij zult hem opwekken ten jongsten dage. En wanneer eenmaal de dood nadert, zult Gij zelf, lieve Jesus 1 mijne zoete reisspijze zijn; dan zal ik te midden der doodsschaduwen zeiven niet vreezen, wijl Gij met mij zijn zult. Mijn vleesch zal in vrede rusten, het bederf zal mij niet terughouden, Gij zult mij den weg des Hemels wijzen, mij door uw heerlijk aanschijn met vreugde vervullen, en ik zal eeuwig overladen zijn van he-melsche geneuchten.

Kom, Heer Jesus! kom, de langver' wachte der volkeren, het licht der wereld, de vreugde des eeuwigen Vaders en het voorwerp van zijn goddelijk welbehagen. Gij wilt, dat wij bij het vieren uwer hei-

lige geheimen aan Ã¼ zullen denken. Ja, mijn God! wie zou aan U niet denken, wie zou uwe weldaden en de onmetelijke liefde, die Gij ons toedraagt, kunnen vergeten? Neen, nooit zal ik het vergeten, dat Gij ter liefde van ons den schoot uws vaders verlaten en het menschelijk vleesch hebt aangenomen; dat Gij ter liefde van ons U zeiven aan het kruis hebt opgeofferd en in het aanbiddelijk Sacrament U nog geheel aan ons geeft: en die wegschenking van U zeiven is een zeker onderpand, dat Gij U ook in de eeuwige glorie aan ons zult geven, om ons in alle eeuwigheid gelukkig te maken. 0 mijn God! al die kostbare bewijzen uwer liefde zullen nooit uit mijn geheugen gewischt worden ; ik zal ze mij steeds herinneren en mijne ziel zal bij het herdenken van zooveel goedheid verteederd en van wederliefde ontstoken worden.

Ja, ik bemin U, lieve Jesus! die mijne sterkte, mijne hoop, mijn hoogste goed en mijn leven, mijn steun en mijne kroon zijt. Welzalig zij, die in uwe woning verblijven; zij zullen U prijzen in de eeuwen der eeuwen. Gij vergeeft mij al mijne zonden; Gij geneest al mijne kwalen ; Gij bevrijdt mij van den dood; Gij kroont mij door uwe eeuwige barmhartigheid, en zult mij eindelijk op

den dag der opstanding vernieuwen en eene eeuwige jeugd hergeven. Mijne ziel! zegen den Heer en vergaet nimmer zijne einde-looze barmhartigheid.

Ach, mijn God! quot;Waarom heb ik al den ijver, al het liefdevuur niet, waarvan alle Engelen en zalige zielen voor U ontstoken zijn? Ja, wanneer ook alle levende en onbezielde wezens in liefde veranderden, zoudt Gij nog niet zooveel bemind worden als Gij goed en beminnelijk zijt.

Ach, mijn God! zou ik U nog ooitweÃªr kunnen beleedigen, U nog ooit weÃªr kunnen bedroeven na deze H. Communie? Neen, dan liever sterven, mijn Jesus! dan liever sterven!

Ach, mijn God! zou ik zoo bedorven van smaak zijn, dat ik, na U gesmaakt te hebben, nog smaak en genoegen vond in andere zaken? O mijn Josus! geef mij dan de genade, dat ik, na de zoetigheden van deze hemelsche spijze geproefd te hebben, door geene andere zoetheid ooit weÃªr bedrogen worde. O, kom dan en trek mij tot U; laat ik U beminnen, o mijn God! en dat allen, die mij dierbaar zijn, U beminnen ; dat de geheele wereld U liefhebbe en dat ik U geheel en al toebehoore en liever sterve, dan U ooit te mishagen.

Heer! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt; maar spreek slechts Ã©Ã©n woord en mijne ziel zal gezond worden.

Heer, ik ben niet waardig! Kom, Heer Jesus, kom; ik ben niet waardig, want ik ben slechts een zondaar, een nietige aardworm; maar kom. Heer Jesus, kom; want Gij zijt gekomen, om de zondaren op te zoeken en zalig te maken. Gij zijt de eenige steun mijner zwakheid, het eenige geneesmiddel voor mijne kwalen; Gij zijt het brood en het voedsel, dat mijne uitgeputte krachten herstelt; Gij zijt mijn leven en mijne hoop; Gij zijt eindelijk mijn eenig, mijn hoogste goed in dit leven en in het andere.

O Heer, ik ben niet waardig! Kom, Heer' Jesus, kom. Wie ben ik. Heer! Wie zijt Gij'? Wat, mijn God en Heer! Gij wilt tot mij komen? O kom. Heer Jesus, kom.

O Heer! zou ik nog ooit zoo ongelukkig, zoo ondankbaar zijn, van U nog weer te beleedigen? liever dood dan, mijn God! liever dood!

O lieve Jesus! Gij zijt dan eindelijk de mijne. Gij schenkt U geheel aan mij. O Jesus! ik geef mij geheel aan U.

Zie, mijne ziel! de Heer en bestierder van alles, uw God en Koning is met al den rijkdom zijner genadeschatten tot u gekomen. Gezegend, ja duizendmaal gezegend zij Hij, die komt in den naam des Heeren, die reeds in mijn harte woont. O, wees gegroet, wees gezegend. Gij, zon van gerechtigheid en genade, schoonste, beste en heiligste gast!

Laat het vuur uwer liefde mij ontsteken, het licht uwer genade mij verlichten, de stralen uwer liefde mij verwarmen en in mij alles, wat U mishaagt, verteren. Vanwaar komt mij toch de genade, dat niet de Moeder des Heeren, maar de Heer zelf, mijn Schepper, mijn Verlosser en mijn God tot mij komt! De Hemelen der Hemelen kunnen U niet omvatten, veel minder het huis mijner ziel en van mijn lichaam. â Zoo hebt Gij dan o Heer! uw woord gehouden, en mij, belaste en beladene, mij armen bedelaar aan uwe heilige Tafel laten aanzitten. Ja, zoo diep hebt Gij U vernederd, dat Gij zelf tot mij gekomen en in het diepste mijns harten zijt afgedaald, om mij met uw allerheiligst vleesch en bloed te spijzen! Gij

lige geheimen aan U zullen denken. Ja, mijn God! wie zou aan U niet denken, wie zou uwe weldaden en de onmetelijke liefde, die Gij ons toedraagt, kunnen vergeten? Neen, nooit zal ik het vergeten, dat Gij ter liefde van ons den schoot uws vaders verlaten en het menschelijk vleesch hebt aangenomen; dat Gij ter liefde van ons U zeiven aan het kruis hebt opgeofferd en in het aanbiddelijk Sacrament U nog geheel aan ons geeft: en die wegschenking van U zeiven is een zeker onderpand, dat Gij U ook in de eeuwige glorie aan ons zult geven, om ons in alle eeuwigheid gelukkig te maken. O mijn God! al die kostbare bewijzen uwer liefde zullen nooit uit mijn geheugen gewisoht worden ; ik zal ze mij steeds herinneren en mijne ziel zal bij het herdenken van zooveel goedheid verteederd en van wederliefde ontstoken worden.

den dag der opstanding vernieuwen en eene eeuwige jeugd hergeven. Mijne ziel! zegen den Heer on vergeet nimmer zijne einde-looze barmhartigheid.

Ach, mijn God! Waarom heb ik al den ijver, al het liefdevuur niet, waarvan alle Engelen en zalige zielen voor U ontstoken zijn'? Ja, wanneer ook alle levende en onbezielde wezens in liefde veranderden, zoudt Gij nog niet zooveel bemind worden als Gij goed en beminnelijk zijt.

Ach, mijn God! zou ik U nog ooit weÃªr kunnen beleedigen, U nog ooit weÃªr kunnen bedroeven na deze II. Communie? Neen, dan liever sterven, mijn Jesus! dan liever sterven!

Ach, mijn God! zou ik zoo bedorven van smaak zijn, dat ik, na U gesmaakt te hebben, nog smaak en genoegen vond in andere zaken? O mijn Jesus! geef mij dan de genade, dat ik, na de zoetigheden van deze hemelsche spijze geproefd te hebben, door geene andere zoetheid ooit weÃªr bedrogen worde. O, kom dan en trek mij tot U; laat ik U beminnen, o mijn God! en dat allen, die mij dierbaar zijn, U beminnen ; dat de geheele wereld U liefhebbe en dat ik U geheel en al toebehoore en liever sterve, dan U ooit te mishagen.

Heer! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt; maar spreek slechts Ã©Ã©n woord en mijne ziel zal gezond worden.

Heer, ik ben niet waardig! Kom, Heer Jesus, kom; ik ben niet waardig, want ik ben slechts een zondaar, een nietige aardworm; maar kom, Heer Jesus, kom; want Gij zijt gekomen, om de zondaren op te zoeken en zalig te maken. Gij zijt de eenige steun mijner zwakheid, het eenige geneesmiddel voor mijne kwalen; Gij zijt het brood en het voedsel, dat mijne uitgeputte krachten herstelt; Gij zijt mijn leven en mijne hoop; Gij zijt eindelijk mijn eenig, mijn hoogste goed in dit leven en in het andere.

O Heer, ik ben niet waardig! Kom, Heer Jesus, kom. Wie ben ik, Heer! Wie zijt Gij? Wat, mijn God en Heer! Gij wilt tot mij komen? O kom, Heer Jesus, kom.

O Heer! zou ik nog ooit zoo ongelukkig, zoo ondankbaar zijn, van U nog weer te beleedigen? liever dood dan, mijn God! liever dood!

O lieve Jesus! Gij zijt dan eindelijk de mijne, Gij schenkt U geheel aan mij. O Jesus! ik geef mÃ¼ geheel aan U.

hebt mijne armoede, mijnen nood, mijn be-hoeftigen en gebrekkelijken toestand niet versmaad en hebt in de armzalige hut mijns harten uw intrek genomen. O wees dan duizendmaal gegroet; heb dank, duizendmaal dank voor uwe zoo diepe vernedering en overgroote goedgunstigheid! Nu kan ik met uwen heiligen dienaar Franoiscus in waarheid uitroepen: o mijn god en mi.tn alles! Gij hebt U in mijne macht gegeven, milddadige Jesus! ik bezit Ã¼ in mijn hart, ik kan en zal U niet loslaten, vÃ³Ã³r dat Gij mijne beden verhoord hebt. Gij hebt toch gezegd, dat Gij de armen altijd verhoort. Thans is het kostbare oogenblik aangebroken, waarop ik met U mag spreken, mijn zuchten en verlangen voor U mag blootleggen. â Gij kent mijne behoeften, Gij weet, Heer! wat mij ontbreekt. Gij kent mijnen nood, nog vÃ³Ã³r ik dien openbaar. O Helper in allen nood, o Vader van troost, o beste Vriend, Jesus! help mij en verhoor mijne dringende bede. (Noem hier de gunst, welke gij rooral verlangt). U toch is alle macht gegeven in den Hemel en op aarde; Gij kunt mij helpen, voor U is alles mogelijk! â Maar toch, goede Jesus! niet mijn, maar uw wil geschiede! Moet ik den kelk des lijdens drinken, mijn kruis nog langer dragen, uw wil geschiede! Gij weet het beste, wat mij

tot vrede, tot heil verstrekt. Slechts Ã©ene zaak vraag ik Ã¼, en deze zult Gij mij niet weigeren, red toch mijne arme ziel. â Deze bede kunt Gij niet afslaan, want uw bloed, uw kruis, uw dood en oneindige verdiensten zijn mij tot borg, dat Gij mij zult verhooren. Het moge mij dan gaan, zoo het wil, als Gij mijne ziel maar niet laat verloren gaan. Leid mij dus. Heer! opdat zij niet verloren ga, op den rechten weg, die Gij zelf zijt; ondersteun mij, versterk mij, drijf mij aan en breng mij tot het gewenschte einde. âO, laat mijne ziel nooit meer door eene enkele zonde gewond of bezoedeld worden; trek en bind en hecht mijn hart geheel aan U vast; maak mij los van al het aardsche en richt mijn verlangen naar den Hemel, waar Gij in luister en zaligheid troont en den armen wandelaar, die het ware doel bereikt heeft, met eeuwige vreugde en zaligheid vervult. Amen.

Wie zal mij een hart geven, om uwe eindelooze barmhartigheid te gevoelen, en een mond, om haar naar waarde te loven en te prijzen? O heilig Geheim, waar de liefde zich verbergt, om zuiverder gezocht te worden! 0 wonderbaar Geheim der liefde van mijn God! Wat heb ik toch gedaan,

om U te verdienen ? Brood der Engelen! Gij geeft U aan hen, die de grootste zondaren waren; wat zal ik doen, om mij geheel aan U te geven ? Alles ontbreekt mij, om zooveel genade dankbaar te erkennen. Ik belijd mijne onmacht en mijne onwaardigheid ; mij ontbreken de gevoelens vooreen zoo beminnelijk geheim. Maar, o liefde ! Gij hebt er behagen in, om in ons slijk te schitteren; laat dan uwe wonderen in dit bedorven hart uitblinken; bemin U zelve in mij en dompel uw schepsel, om het te vernieuwen, in de liefdevlammen des H. Geestes! O God, o liefde ! ik verneder mij voor U, ik dank U, ik bemin U.

O God mijns harten! O God, mijn erfdeel in eeuwigheid! Wie kan U kennen, zonder U lief te hebben, U, die in schoonheid, in deugd, in grootheid, in macht, in goedheid, in milddadigheid, in heerlijkheid, in alle soorten vau volmaaktheden en wat mij van meer nabij aangaat, in liefde voor mij alles overtreft, wat de geschapene geesten kunnen begrijper. ? De eerbied en de ongelijkheid tusschen U en mij moesten, naar het schijnt, mij terughouden; maar Gij veroorlooft mij, wat zeg ik. Gij

beveelt mij, U te beminnen, O God! ik ken mij zeiven, ik bezit mij zeiven niet meer.

O heilige liefde ! kom mij ten spoedigste genezen; kom de wond, dio Gij mij geslagen hebt, nog dieper en levendiger maken; ontruk mij aan alle schepselen, zij hinderen mij en zijn mij lastig; Gij alleen zijt mij voldoende en ik wil niets meer dan U.

Wat! de dwaze minnaars der wereld zouden hunne dwaze hartstochten tot de uiterste gevoeligheid drijven, en men zou U maar tot een zekere hoogte, met zekere lauwheid beminnen ! Neen, neen, mijn God ! de liefde der wereld mag het van de liefde tot God niet winnen.

Toon dus wat Gij vermoogt op een hart, dat aan U geheel toebehoort; de toegang-is voor U geopend; de weg daarheen is U bekend; Gij weet, wat de genade in staat is daarin op te wekken en uit te werken. Gij wacht slechts op mijne toestemming, op de toetreding van mijn vrijen wil. Een en ander geef ik U duizend en duizendmaal. Neem alles, handel als God; ontvlam mij, verteer mij, zwak en onmachtig schepsel als ik ben; ik kan U niets geven dan mijne liefde. Vermeerder die, Heer! en maak die Uwer meer waardig.

O. ware ik toch in staat, om groote dingen voor U te doen! O, kon ik toch veel voor U opofferen ! Maar alles, wat ik kan, is niets. Naar Ã¼ verzuchten, kwijnen van verlangen naar U, U beminnen en sterven, om U meer te beminnen, dat is alles wat ik voortaan wil, dat is mijn eenigst verlangen,

Mijn God! ik wil mij aan U toewijden; geef mij daartoe den moed, versterk mijn zwakken wil, die naar U toeneigt; ik reik U de hand toe; wil die aannemen. Zoo ik geene kracht genoeg heb, om mij aan U weg te schenken, trek mij dan tot U dooide zoetigheden uwer genade; sleep mij dan mede aan de banden uwer liefde. Heer! aan wien zal ik toch toebehooren, zoo ik de uwe niet ben? Wat harde slavernij, aan zich zeiven en aan zijne hartstochten te zijn prijs gegeven! O ware vrijheid der kinderen Gods, men kent u niet. Gelukkig degene, die ontdekt heeft, waar zij te vinden is, en die haar niet meer zoekt, waar zij niet is!

Duizendwerf gelukkig hij, die in alles van God afhangt, om voortaan van Hem alleen afhankelijk te zijn.

Maar hoe komt liet dan, dat mon nog bevreesd is, om zijne ketenen te verbreken? Zijn dan de vluchtige ijdelheden meer waard, dan uwe eeuwige waarheid, dan Gij zelf? Kan men nog vreezen, zich aan U over te geven? O monsterachtige dwaasheid ! men zou dan bevreesd zijn om gelukkig te worden: men zou vreezen Egypte te verlaten, om het beloofde land in te gaan; morren in de woestijn en walging hebben van het Manna bij de gedachte aan de vleeschpotten van Egypte !

En eigenlijk ben ik het niet, die mij aan U geef, maar (jij, o mijne liefde. Gij geeft U geheel aan mij; ik aarzel dan ook niet langer U mijn hart te schenken. Welk geluk, aan U toe te behooren en niets meer te hooren en te zeggen, wat ijdel en nietig is, om naar U slechts te luisteren ! O oneindige wijsheid! Zult Gij mij niet over betere zaken spreken, dan die ijdele men-schen ? Gij, o mijn God' zult U met mij onderhouden: Gij zult mij onderrichten, mij de ijdelheid en het bedrog doen vluchten, mij voeden met U zeiven en in mij alle ijdele nieuwsgierigheid tegenhouden. Heer! wanneer ik uw juk beschouw, dan schijnt het mij zelfs te zoet toe, al moet ik U dan ook alle dagen van mijn leven uw kruis nadragen. Behoef ik geen bit-

terder kelk van lijden tot den bodem toe te ledigen ? Is dat al de boete, die ik voor mijne zonden verdiend heb? O liefde! Gij doet niets dan beminnen, Gij slaat niet, Gij spaart mijne zwakheid. Zal ik na dat alles nog aarzelen, om tot U te naderen? Zouden de kruisen mij kunnen afschrikken? Alleen die, welke de wereld oplegt, moeten ons schrik aanjagen; hoe dwaas is 'tniet, die niet te vreezen!

O eindelooze ellende, die slechts door uwe barmhartigheid kan overtroffen worden. Hoe minder licht en moed ik had, des te meer was ik uw medelijden waardig. O God! ik heb mij uwer onwaardig gemaakt; maar ik kan een wonder uwer genade worden. Geef mij alles, wat mij ontbreekt, en alles, wat in mij is, zal uwe gaven verheffen en uw heiligen Naam loven en prijzen. Amen.

Mijn God, aan wiens goddelijke liefdemaal ik heden zal aanzitten, ontferm U over mijne ellende, verwerp mij niet om mijne stoutheid, waarmede ik het waag, U den Almachtigen en ontzaglijken God, zonder genoegzaam berouw en boetvaardigheid te loven en te aanbidden. Wanneer de Engelen des Hemels voor U sidderen, hoe zal ik, zondaar, U dan naderen, zonder van schrik te ontstellen en tranen van berouw te weenen'? Maar ach, mijn God! dit kan ik niet. Wat ben ik toch ellendig en armzalig, dat mijne ziel nog niet eens bewogen wordt, als zij voor God staat en tot Hem zal naderen; wat ben ik toch ellendig, dat mijn hart nog zoo koud, mijn oog nog zoo droog blijft, terwijl ik mij met mijn God ga vereenigen, het schepsel

Zie, Hoer! ik stel mij hier voor uw goddelijk aanschijn en wil mijne geheim-sto gedachten over mij-zelven voor U niet verbergen. Gij zijt rijk in erbarming en goedertieren en milddadig; schenk mij uwe genadegaven, opdat ik daarmede uitgerust, U oprecht diene. Vervul mij met uwe vreeze en verblijd mijn hart in uwen Naam. Geef mij, o gever van alle goed! reinheid des harten en opgeruimdheid des gemoeds, opdat ik met waardigen lof en in volmaakte liefde U ontvangen en ondervinden moge, hoe zoet Gij zijt, o Heer! Geef mij de zoetheid der hoop, opdat ik mij in U. verblijde ; laat mij al mijn vertrouwen stellen op U, opdat ik in dit tranendal bij U hulp vinde. Schenk mij een kuisch hart, opdat ik de zaligheid der zuiveren verwerve en eens in uwe hemelsche woning U eeuwig love. Amen.

Heer J^gus Christus! ik bid U! doorliet vergieten van uw kostbaar bloed, waardoor wij verlost zijn, schenk mij een hartelijk berouw en tranen van boetvaardigheid, in-

zonderheid wanneer ik U mijne gebeden opdraag, wanneer ik uw lof zing of verkondig, wanneer ik de heilige Geheimen, schitterende bewijzen uwer liefde, bijwoon, en wanneer ik uw Altaar nader met een vurig verlangen, om dit goddelijk Geheim van liefde met allen eerbied en godsvrucht te ontvangen, dat Gij, onze Heer, ter herinnering aan uw lijden en sterven, tot ons heil en ter verbetering onzer dagelijksche zwakheden hebt ingesteld. Laat mijne ziel zich sterken door uwe tegenwoordigheid in dit H. Sacrament; laat zij uwe aanwezigheid gevoelen en zich in U verheugen. OJesus! eeuwig onveranderlijk licht, vuur, dat immer brandt; licht, dat altijd schijnt; brood des levens, dat ons voedt en in zich nimmer afneemt, dat dagelijks genoten en nimmer verteerd wordt; verlicht, ontsteek, ontvlam en heilig mij; verlos mij van het kwaad, vervul mij met uwe genade, opdat ik thans tot heil mijner ziel uw allerheiligst lichaam geniete, en door dit genot voor U leve, tot U kome en eeuwig in U ruste. Amen.

Mijn Jesus! ik geloof en belijd met den mond, dat de Eeuwige Vader, die in zich zeiven hoogst zalig, machtig, volmaakt is en aan niemand behoefte heeft, ons nog-tans volgens zijne eindelooze barmhartigheid zoozeer beminde, dat hij U, zijn eenig-

geboren Zoon, ons tot Verlosser gaf; ik geloot ook, dat Gij-zelf in alles aan den Vader gelijk, door onbegrensde liefde van den schoot uws Vaders in den schoot der Allerheiligste Maagd zijt neergedaald en mensch geworden; dat Gij uit liefde tot ons dit heilig Sacrament in het laatste Avondmaal ingesteld, en daarin uw waarachtig vleesch en bloed ons tot spijs hebt nagelaten, en dat Gij eindelijk, aan uw hemelschen Vader gehoorzaam tot den dood, U-zelven aan 't kruis voor ons hebt opgeofferd.

Daarom, o Heer! stel ik op U al mijne hoop en kom ik met het grootste vertrouwen tot U, die om mijnentwil zoo groot een wonder hebt willen verrichten, en zoo bitter hebt willen lijden. En zoudt Gij mij wel iets kunnen weigeren, nu Gij U zeiven uit liefde voor mij hebt weggeschonken?

Ik bemin U ook, zoete Jesus! met de geheels liefde mijns harten, en wil U ook immer en eeuwig met uwe genade liefhebben. Wat zal ik U echter geven, o Heer! voor alles, wat Gij mij gegeven hebt? Zie, ik geef mij-zelven met lichaam en ziel aan de leiding van uw heiligen wil over ; en hebt Gij eenmaal mijn hart in bezit genomen, o heersch daarin dan als de eenige heer en meester; beschouw mij als uwen dienaar, en laat niet toe, dat ik andere

Goden nevens U stelle: want Ã¼-alleen wil ik dienen ; voor Ã¼ -alleen leven en sterven. Amen.

Mijn Heer en mijn God, Ã©Ã©n in wezen, drievuldig in personen ! Ik breng U eeuwigen dauk voor de instelling van het aanbiddelijk Altaarsacrament, voor het lijden en sterven, voor de glorievolle Verrijzenis van onzen Heer en Verlosser Jesus Christus, voor het volbrachte Verlossingswerk, voor onze bevrijding uit de slavernij van Satan, en voor de veilige en zekere hoop van ons hersteld heil. Evenzoo, eeuwige Vader, zeg ik U dank voor de onuitsprekelijke vreugde, waarmede Hij, gedurende veertig dagen door zijne herhaalde verschijningen, zijne allerheiligste Moeder, zijne Apostelen en leerlingen, de H. Maria Magdalena en anderen vervulde. Dit alles draag ik U op, om de genade te verkrijgen eener waardige heilige Communie; ik loof en prijs U in eeuwigheid en bid U, door het geheim der heilige verrijzenis, mij te helpen om den ouden mensch met al zijne kwade begeerlijkheden af te sterven en tot een nieuw, vroom en heilig leven te verrijzen.

Met dezelfde meening dank ik Ã¼ voor de wonderbare Hemelvaart van onzen godde-lijken Heiland; voor de eer en de glorie, waarmede Gij Hem aan uwe rechterzijde geplaatst hebt; voor de hoogste macht, die Gij Hem verleend hebt, om alle schepselen in den Hemel, op en onder de aarde te oordeelen, en eindelijk voor de zending van den H. Geest over de Apostelen. Voor dit alles dank en prijs ik U in alle eeuwigheid en bid ik U om de genade, om aan al het aardsche te verzaken en met geheel mijn hart naar het eeuwige te streven, opdat ik eene waardige woning worde van den H. Geest en zijne gaven tot mijn eeuwig heil steeds aanwende. Amen.

Jesus, mijn Verlosser! Gij, die mijn hart doorschouwt, laat ook ik U leeren kennen; toon U aan mij, mijn Vertrooster, opdat ik U, het licht mijner oogen, zie. Kom vreugde mijner ziel_; verkwikking mijns harten, dat ik U beminne. Gij, leven van mijnen geest! Verschijn toch aan mij, mijn grootste genoegen, mijn zoetste troost, mijn leven, mijn God en mijn Heer! Laat mij U vinden. Gij, verlangen mijns harten, en

mii aan U vasthouden, Gij, leven mijner ziel! U omhels ik, mijn hemelsche Bruidegom en mijn alles; U wil ik in mijn hart bezitten. Gij, zalig leven, hoogste vreugde mijner ziel! U wil ik liefhebbon, o Heer! wees mijne kracht, mijne sterkte, mijne toevlucht en mijn Verlosser, mijn helper, een sterke toren en do zoetste hoop in eiken nood. Mijn hoogste goed, zonder 't welk niets goed is ; open mijn oor voor uw woord, dat scherper is dan een zwaard, opdat ik uwe stem hooro; verlicht mijn oog, opdat het zich niet naar de wereld en het aardsche keere. O eeuwig licht! verhelder mijn blik, opdat ik U-alleen zien moge ; geef mij dien geestelijken reuk, dat ik alleen naar den geur uwer zalvingen hake, en dien smaak, waardoor ik proeve en erkenne, hoe zoet gij zijt, o Heer I voor diegenen, die U liefhebben. Geef mij een hart, dat voor U klopt, eene ziel, die U bemint, een zin, die U vereert, een verstand, dat U erkent, een wil, die naar U verlangt. O leven, dat mij doet leven, zonder 't welk ik sterf, waar toeft gij? Waar vind ik U, dat ik voor mij-zelven sterve, om slechts voor U te leven ? O kom, vervul mijn hart en mijne ziel; ik bemin U en zal U eeuwig beminnen ! Trek mij tot IJ, mijne vreugde, mijn hart springt

Met dezelfde meening dank ik U voor de wonderbare Hemelvaart van onzen godde-lijken Heiland; voor de eer en de glorie, waarmede Gij Hem aan uwe rechterzijde geplaatst hebt; voor de hoogste macht, die Gij Hem verleend hebt, om alle schepselen in den Hemel, op en onder de aarde te oordeelen, en eindelijk voor de zending van den H. Geest over de Apostelen. Voor dit alles dank en prijs ik U in alle eeuwigheid en bid ik U om de genade, om aan al het aardsche te verzaken en met geheel mijn hart naar het eeuwige te streven, opdat ik eene waardige woning worde van den H. Geest en zijne gaven tot mijn eeuwig heil steeds aanwende. Amen.

Jesus, mijn Verlosser! Gij, die mijn hart doorschouwt, laat ook ik U leeren kennen; toon U aan mij, mijn Vertrooster, opdat ik U, het licht mijner oogen, zie. Kom vreugde mijner ziel, verkwikking mijns harten, dat ik U beminne. Gij, leven van mijnen geest! Verschijn toch aan mij, mijn grootste genoegen, mijn zoetste troost, mijn leven, mijn God en mijn Heer! Laat mij TJ vinden. Gij, verlangen mijns harten, en

mii aan U vasthouden, Gij, leven miiner ziel! U omhels ik, mijn hemelsche Bruidegom en mijn alles; U wil ik in mijn hart bezitten. Gij, zalig leven, hoogste vreugde mijner ziel! U wil ik liefhebben, o Heer! wees mijne kracht, mijne sterkte, mijne toevlucht en mijn Verlosser, mijn helper, een sterke toren en de zoetste hoop in eiken nood. Mijn hoogste goed, zonder 't welk niets goed is : open mijn oor voor uw woord, dat scherper is dan een zwaard, opdat ik uwe stom hoore; verlicht mijn oog, opdat het zich niet naar de wereld en het aardsche keere. O eeuwig licht! verhelder mijn blik, opdat ik U-alleen zien moge; geef mij dien geestelijken reuk, dat ik alleen naar den geur uwer zalvingen hake, en dien smaak, waardoor ik proeve en erkenne, hoe zoet gij zijt, o Heer! voor diegenen, die U liefhebben. Geef mij een hart, dat voor U klopt, eene ziel, die U bemint, een zin, die U vereert, een verstand, dat U erkent, een wil, die naar U verlangt. O leven, dat mij doet leven, zonder 't wolk ik sterf, waar toeft gij? Waar vind ik U, dat ik voor mij-zelven sterve, om slechts voor U te leven ? O kom, vervul mijn hart en mijne ziel; ik bemin U en zal U eeuwig beminnen! Trek mij tot U, mijne vreugde, mijn hart springt

op, als ik aan U denk. Voed en versterk mij als de spijs mijner ziel, geleid mij als mijn leidsman, wees mijn licht, mijne vreugde, mijne verzadiging, kom in mijne ziel, dat ik in U ruste, U erkenne en be-minne. Verdrijf de duisternissen van mijnen geest, opdat ik mijzelven vergete en U liefhebbe, mij-zelven verlate en slechts in U mij zalig voele.

Heer, God des Hemels en der aarde. Koning der eeuwigheid! neig uw oor naar mijne smeekingen en vergeef mij, wat ik als mensch door zwakheid misdreven heb. Verhoor, o Heer, dat hart, dat rouwmoedigU aanroept, zie niet op mijne zonden, maar op de smart mijner ziel. Verlos mij van mijne booze werken en vergeld mij niet naar mijne daden. Ik werp mij voor uwe goddelijke milddadigheid neder; erbarm U over mij, zuchtende onder den last mijner boosheid; bevrijd mij van hare banden en genees mijne verborgene wonden, die U alleen bekend zijn, aan U, die traag zijt in het straffen, maar gereed tot erbarming. Reik mij uwe weldadige hand en trek mij uit het slijk der zonden. Gij, die het ongeluk der mensehen niet wilt en niemand verwerpt, die tot U zijne toevlucht neemt. Verhoor, o Heer! mijn smeeken tot U, verlicht mij door uwe komst in mijn hart,

verander mijne angsten in vreugden, verscheur het kleed mijner droefheid, stort uw geluk en uwe zaligheid in mij uit, opdat ik, mot U vereend, alles bczitte, en U met don Vader en den heiligen Geest eeuwig leve en prijze. Amen.

Ik werp mij voor uwe voeten neder, o allerzaligste Maagd en Moeder Gods Maria! gij, die zoo voortreffelijk hebt medegewerkt met de menschwording van Jo-sus, opdat gij mij de vergiffenis mijner zonden, de bevrijding van al mijne boosheden en een vast vertrouwen op uwe macht verwervet. Leer mij, hoe zoet uw goddelijke Zoon is en bewaar in mij het onwrikbaar geloof aan Hem. Verkrijg voor mij, dat ik aan Hem en aan u steeds onderworpen zij, dat ik Hem en u steeds getrouw diene; Hem als mijn Schepper, u als zijne Moeder; Hem als mijn God, u als de Moeder Gods; Hem als mijn Verlosser, u als zijne medewerkster der verlossing, wijl zijne menschelijke natuur uit

u genomen is. Ik smeek u dus, heilige Maagd, help mij nu, om uw goddelijken Zoon met dien geest te ontvangen, waarmede ook gij waardig waart Hem to ontvangen. Verwerf mij de genade, dat mijne ziel Hem met dien geest opneme, waarmede uw allerzuiverste schoot Hom ontving, en dat, zooals gij Jesus erkend, ontvangen en gebaard hebt, ik ook Hem in liefde erkennen, in dit Sacrament Hem waardig ontvangen en in eeuwige trouw immer mot Hem vereonigd blijven moge. Amen.

Lof en eer en dank zij U, heilige Heer, almachtige Vader, eeuwige God! dat Gij mij armen zondaar, uw onwaardigen dienaar, zonder eenige verdiensten van mijnen kant, alleen door de overmaat uwer barmhartigheid, met het kostbaar Lichaam en Bloed van uwen Zoon, onzen Heer, Jesus Christus, hebt willen voeden.

Ik bid U, laat deze heilige Communie mij geene oorzaak van straf, maar een heilzaam middel ter vergiffenis zijn. ' Laat zij mij strekken tot een wapen des geloofs, tot een schild van goeden wil; tot uitroeiing mijner gebreken, tot onderdrukking mijner kwade lusten en begeerten, tot vermeerdering van liefde en geduld, van ootmoed en gehoorzaamheid en van alle deugden, tot eene sterke bescherming tegen alle hinderlagen mijner zichtbare en onzichtbare vijanden, tot volmaakte rust van al mijne vleeschelijke en lichamelijke bewegingen, tot onwrikbare trouw aan U, den eenen en waren God, en tot een gelukkig en zalig uiteinde mijns levens. Verder smeek ik L), dat Gij mij, zondaar, eenmaal daarboven tot dien onuitspreke-lijken maaltijd gelievet toe te laten, waar Gij, met uw Zoon en den H. Geest, voor uwe Heiligen het ware licht, de volledige bevrediging, de eeuwige vreugde, het voltooide geluk en de volmaakte zaligheid zijt. Door denzelfden Christus onzen Heer. Amen.

ik uw geliefden Zoon ontvangen; Hem draag ik U als het dierbaarste en kostbaarste offer op. Niets behoud ik mij zeiven voor, wat ik aan uwe eeuwige Majesteit niet opdraag; niets heb ik daar nog bij te voegen, want Hij is mijn Al. Neem uw goddelijken Zoon als mijn Voorspreker bij U aan; Hem stel ik als Middelaar tus-schen U en mij: ik neem Hem tot voorspraak, door wien ik hoop op de vergiffenis mijner zonden en herinner U daarom aan zijn allersmartelijkst lijden, dat Hij voor mij heeft doorgestaan. Ik geloof, dat uw goddelijke Zoon onze mensohelijke natuur heeft aangenomen, waarin Hij voor geene slagen en boeien, hoon en bespotting, kruis en nagelen is teruggedeinsd. Deze mensohelijke natuur, waarin Hij als kind weende, in windselen lag, in arbeid zweette, zich door vasten verstierf, door waken boete deed, op reis zich vermoeide, door geeaelslagen ontvleeschd werd, aan 't kruis stierf en heerlijk weer verrees, â die mensohelijke natuur heeft Hij in de vreugde des Hemels binnengevoerd en aan de rechterhand uwer heerlijkheid ten troon verheven. Zie dus Heer! welk een Zoon Grij voortgebracht en welk een dienstknecht Gij verlost hebt. Sla uwe oogen op den Schepper en veracht het schepsel niet.

Omhels den Herder en zie het schaapjen genadig aan, dat Hij op zijne schouderen draagt. Zie, mijn Heer en mijn God, de goede Herder brengt U terug, wat Gij Hem hebt toevertrouwd. Door U werd Hij gezonden, om mij te verlossen; nu geeft Hij mij gereinigd aan U terug: Hij brengt tot den schaapstal weder, wat de roovers daarvan ontvreemd hadden. Door Hem kom ik tot U terug, nadat ik door de zonde van U was weggevlucht, en heb ik al straffen verdiend, zoo hoop ik door Hem op genade en vergiffenis. Van mij zeiven, o Vader, kon ik U wel beleedigen, maar mij met U niet verzoenen; daarom is uw lieve Zoon mijn helper geworden en heeft Hij mijne natuur aangenomen, om mijne zwakheid te genezen. Wat dus bij mij de oorzaak is, dat ik U beleedigde, is voor Hem reden, om mij met U te verzoenen. Moet Gij mij al verwerpen wegens mijne zonden, wees mij dan genadig wegens de liefde uws Zoons. Zie neÃªr op den Zoon en geef den knecht vergiffenis; zoo dikwerf die wonden uws Zoons blinken, verdwijnen ook mijne misstappen; zoo dikwerf het bloed van zijn hart stroomt, worden mijne zonden uitgewischt. Daar mijn vleesch U tot toorn opwekte, laat zijn vleesch U om erbarming smeeken, opdat, wijl mijn vleesch

mij bracht tot schuld, zijn vleesch mij brenge tot genade. Veel heb ik door mijne boosheid verdiend, maar nog veel meer wordt door de liefde mijns Verlossers vergeven. O, vergeef mij dus om uws Zoons wille; ik verberg mijne koudheid in zijne liefde, mijne trouwloosheid in zijne trouw; mijne drift in zijne zachtmoedigheid. Verbeter door zijn ootmoed mijne trotschheid, door zijne goedheid mijne hardvochtigheid, door zijn vrede mijne onrust, door zijne zachtheid en vredelievendheid mijne afge-keerdheid en haat. O, laat mij mijnen Verlosser gelijkvormig worden. Hem liefhebben, zooals Hij mij liefheeft, en van nu af immer zijn leerling zijn en blijven. Amen.

Doorgloei, o allerzoetste Heer Jesus, het binnenste mijner ziel met het vuur uwer teederste en heilzaamste toegenegenheid en met eene ware, oprechte en krachtdadig heilige liefde tot U, opdat mijne ziel alleen uit smachtverlangeu naar U als verteere en van bovennatuurlijke begeerten ontvlamd, in uwe voorhoven als weg-kwijne van verlangen om ontbonden te

worden en met U te zijn. Geef, dat mijne ziel slechts hongere naar U, die het brood der Engelen, de verkwikking der heilige zielen, ons dagelijksch geestelijk brood zijt, dat alle zoetheid van geur en smaak en alle lieflijkheid in zich bevat; dat mijn hart steeds naar U hake en U, wien de Engelen zoo vurig wenschen te aanschouwen, geniete, en mijn binnenste door uw zoeten geur vervuld worde; laat mijne ziel steeds dorsten naar U, de bron des levens, de bron van wijsheid en wetenschap, de bron van 't eeuwig licht, den stroom van het hemelsch genot, den overvloed van het huis Grods; laat zij naar U steeds verlangen, U zoeken, U vinden, naar U streven, tot U komen, aan U denken, van U spreken en alles verrichten tot lof en glorie van uwen Naam, met ootmoed en bescheidenheid, met liefde en behagen, met opgeruimdheid en ijver, met volharding ten einde toe, en wees Gij en Gij-alleen altijd mijne hoop, mijn heil en mijn vertrouwen, mijn rijkdom, mijn genot, mijn vermaak, mijne vreugde, mijne kalmte en rust, mijn vrede, mijne zoetheid, mijn behagen, mijne spijze, mijne verkwikking, mijne toevlucht, mijne hulp, mijne wijsheid, mijn erfdeel, mijne bezitting en mijn schat, waarin mijn hart en mijne ziel immer vast

ik uw geliefden Zoon ontvangen; Hem draag ik U als het dierbaarste en kostbaarste offer op. Niets behoud ik mij zeiven voor, wat ik aan uwe eeuwige Majesteit niet opdraag; niets heb ik daar nog bij te voegen, want Hij is mijn Al. Neem uw goddelijken Zoon als mijn Voorspreker bij U aan; Hem stel ik als Middelaar tus-schen U en mij: ik neem Hem tot voorspraak, door wien ik hoop op de vergiffenis mijner zonden en herinner U daarom aan zijn allersmartelijkst lijden, dat Hij voor mij heeft doorgestaan. Ik geloof, dat uw goddelijke Zoon onze menschelijke natuur heeft aangenomen, waarin Hij voor geene slagen en boeien, hoon en bespotting, kruis en nagelen is teruggedeinsd. Deze menschelijke natuur, waarin Hij als kind weende, in windselen lag, in arbeid zweette, zich door vasten verstierf, door waken boete deed, op reis zich vermoeide, door geeselslagen ontvleeschd werd, aan 't kruis stierf en heerlijk weer verrees, â die menschelijke natuur heeft Hij in de vreugde des Hemels binnengevoerd en aan de rechterhand uwer heerlijkheid ten troon verheven. Zie dus Heer! welk een Zoon Gij voortgebracht en welk een dienstknecht Gij verlost hebt. Sla uwe oogen op den Schepper en veracht het schepsel niet.

Omhels den Herder en zie het schaapjen genadig aan, dat Hij op zijne schouderen draagt. Zie, mijn Heer en mijn God, de goede Herder brengt U terug, wat Gij Hem hebt toevertrouwd. Door U werd Hij gezonden, om mij te verlossen; nu geeft Hij mij gereinigd aan U terug: Hij brengt tot den schaapstal weder, wat de roovers daarvan ontvreemd hadden. Door Hem kom ik tot U terug, nadat ik door de zonde van U was weggevlucht, en heb ik al straffen verdiend, zoo hoop ik door Hem op genade en vergiffenis. Van mij zeiven, o Vader, kon ik U wel beleedigen, maar mij met U niet verzoenen; daarom is uw lieve Zoon mijn helper geworden en heeft Hij mijne natuur aangenomen, om mijne zwakheid te genezen. Wat dus bij mij de oorzaak is, dat ik U beleedigde, is voor Hem reden, om mij met U te verzoenen. Moet Gij mij al verwerpen wegens mijne zonden, wees mij dan genadig wegens de liefde uws Zoons. Zie neer op den Zoon en geef den knecht vergiffenis; zoo dikwerf die wonden uws Zoons blinken, verdwijnen ook mijne misstappen; zoo dikwerf het bloed van zijn hart stroomt, worden mijne zonden uitgewischt. Daar mijn vleesch Ã tot toorn opwekte, laat zijn vleesch U om erbarming smeeken, opdat, wijl mijn vleesch

mij bracht tot schuld, zijn vleesch mij brenge tot genade. Veel heb ik door mijne boosheid verdiend, maar nog veel meer wordt door de liefde mijns Verlossers vergeven. 0, vergeef mij dus om uws Zoons wille; ik verberg mijne koudheid in zijne liefde, mijne trouwloosheid in zijne trouw; mijne drift in zijne zachtmoedigheid. Verbeter door zijn ootmoed mijne trotsohheid, door zijne goedheid mijne hardvochtigheid, door zijn vrede mijne onrust, door zijne zachtheid en vredelievendheid mijne afge-keerdheid en haat. O, laat mij mijnen Verlosser gelijkvormig worden. Hem liefhebben, zooals Hij mij liefheeft, en van nu af immer zijn leerling zijn en blijven. Amen.

Doorgloei, o allerzoetste Heer Jesus, het binnenste mijner ziel met het vuur uwer teederste en heilzaamste toegenegenheid en met eene ware, oprechte en krachtdadig heilige liefde tot Ã¼, opdat mijne ziel alleen uit smachtverlangen naar U als verteere en van bovennatuurlijke begeerten ontvlamd, in uwe voorhoven als weg-kwijne van verlangen om ontbonden te

worden en met U te zijn. Geef, dat mijne ziel slechts hongere naar U, die het brood der Engelen, de verkwikking der heilige zielen, ons dagelijksch geestelijk brood zijt, dat alle zoetheid van geur en smaak en alle lieflijkheid in zich bevat; dat mijn hart steeds naar U hake en U, wien de Engelen zoo vurig wenschen te aanschouwen, geniete, en mijn binnenste door uw zoeten geur vervuld worde; laat mijne ziel steeds dorsten naar U, de bron des levens, de bron van wijsheid en wetenschap, de bron van 't eeuwig licht, den stroom van het hemelsoh genot, den overvloed van het huis Gods; laat zij naar U steeds verlangen, U zoeken, U vinden, naar U streven, tot U komen, aan U denken, van U spreken en alles verrichten tot lof en glorie van uwen Naam, met ootmoed en bescheidenheid, met liefde en behagen, met opgeruimdheid en ijver, met volharding ten einde toe, en wees Gij en Gij-alleen altijd mijne hoop, mijn heil en mijn vertrouwen, mijn rijkdom, mijn genot, mijn vermaak, mijne vreugde, mijne kalmte en rust, mijn vrede, mijne zoetheid, mijn behagen, mijne spijze, mijne verkwikking, mijne toevlucht, mijne hulp, mijne wijsheid, mijn erfdeel, mijne bezitting en mijn schat, waarin mijn hart en mijne ziel immer vast

Dit niet zoozeer, opdat Gij mij zoudt zaligen, Of niet, omdat Gij hen, die U niet minnen In 't eeuwig hei-vuur straft ;

Gij hebt de nagels en de lans En allen smaad en schande En peilloos leed en zweet en angst, Den dood zelfs aangenomen,

En dat om mij, en voor mij, armen zondaar, Waarom dan zou ik U niet minnen, O allerliefste Jesus, uit heel mijn hart en

Allerheiligste en. verhevene Maagd Maria, die, na den Schepper en Heer van alles, dien ik zoo even mocht nuttigen, in uw 'maagdelijken schoot ontvangen en gebaard te hebben, uwe dankbaarheid in de heerlijkste geestvervoering hebt uitgestort, en die daarna nog zuiverder in de oogen der menschen, nog heiliger en behagelijker zijt geworden aan God; o, bewerk toch, dat ik, door de kracht van Hem, die zich aan mij geschonken heeft, mij-zelven geheel mijn leven lang van alle vlek van doodzonde beware, en dat ik, wel verre van mij ondankbaar te toonen jegens een zoo milddadig Verlosser, mij voortaan hierop alleen toelegge, om Hem in alles mijne onwrikbare trouw te bewijzen. Amen.

O meusch, arme aardworm, gij zult met liet allerhoogste goed, met God den Heer van Hemel en aarde ver-eenigd, Ã©Ã©n met Hem worden; dat verlangt de allerzoetste Jesus, uit zuivere liefde voor uwe ziel, waarvoor Hij aan liet Kruis den laatsten druppel van zijn bloed hoeft vergoten. Ik wil in u en gij zult in Mij zijn, zoo spreekt Jesus, en opdat gij Ã©Ã©n niet Mij zult worden, geef ik u eene bij uitstek kostbare spijze, mijn allerheiligst vleesch en bloed; Ik ga binnen in uwe ziel en deel u mede al mijne verdiensten en genaden en maak u rijk, rijker dan de Engelen en schoon als die zalige geesten. O kleinmoedig mensch, gij die arm aan deugden zijt, haast u toch, om uit die heilige spijze, uit dien kostbaren schat alles te putten, wat ge noodig hebt; dan zult gij nergens gebrek aan lijden. Al vindt gij ook niets van werken van deugd in u zeiven, heb slechts een goeden wil tot God en gij zult overvloedig meer ontvangen, dan gij denken of verlangen kunt. Daarom, gezegend, geloofd en geprezen moet Gij zjjn, o Heer Jesus Christus, voor uwe onmetelijke liefde en barmhartigheid, die Gij ons door uw bitter lijden in dit H. Sacrament zoo overvloedig bewezen hebt. Daarvoor moeten alle schepselen U loven en en eeren in eeuwigheid.

Oefening van geloof. Wie geeft mij, o zoetste Jesus! de genade, dat ik onder de nederige gedaante van brood uw heilig aanschijn mag zien, wat te aanschouwen

de hemelwellust der Engelen uitmaakt? Wie geeft mij de genade, dat zich openen voor mijne oogon de vijf vruchtbare bronnen uwer heilige wonden, die ik door het geloof in uw Lichaam aanschouw, bronnen van levend water tot afwassching mijner zondige ziel. Ik geloof met onwrikbare vastheid, dat Gij in het H. Sacrament van uw lichaam en bloed waarachtig als mijn God en Heer tegenwoordig zijt. Ik geloof, dat in dit H. Sacrament werkelijk tegenwoordig is uw glorierijk lichaam, schitterender dan de zon, met die reinheid, schoonheid en Majesteit, waarmede het prijkt in den Hemel. Ik geloof, dat in dit H. Sacrament tegenwoordig is uw allerheiligst bloed, voor ons heil vergoten, dat daar uwe heilige ziel, uwe godheid en menschheid is verborgen. Dit vast geloof leeft in mijn hart, dit vast geloof wil ik steeds met den mond belijden, voor dit heilig j geloof wil ik leven en sterven. Amen.

Oefening van hoop. Op U, allerzoetste Jesus! stel ik al mijne hoop en vertrouwen, wijl Gij mijn heil zijt, mijne stei-kte en mijne toevlucht. Gij, de bron van alle goed. Hoe zou ik het durven wagen, II in dit H. Sacrament te ontvangen, zoo Gij, die mij door uw bloed hebt vrijge-

kocht, mij het vertrouwen daartoe niet hadt ingestort? Vol van dit vertrouwen kom ik dus tot U, als oen zwak schaapje tot den goeden Herder, als een zieke tot den liet'devollen Geneesheer, als oen, die den dood verdiend heeft, tot zijn machtigen Voorspreker. Ontferm U mijner, o mijn Jesus, en red mij, Gij, die niemand verlaat, die op U hoopt en vertrouwt. Amen.

Oefening van liefde. Wat moet uw hart, liefderijkste Jesus, van hellen liefdegloed gebrand hebben, toen Gij, alvorens voor ons te gaan sterven aan het Kruis, ons een maaltijd bereid hebt, die alle zoetheid in zich bevat. Groot en wondervol was het werk uwer liefde, toen Gij U gewaar-digd hebt, onze natuur aan te nemen; maar nog wondervoller is dit Geheim van liefde, waarin Gij ons uw lichaam tot spijs, uw bloed tot drank achterliet, en ons uwe godheid mededeelt. Ik bemin U daarom van ganscher harte, eenige troost in onze ellende, eenige hoop onzer wankele ziel, eenigst hoogste en zoetste Goed! Ik bemin U met alle krachten mijner ziel! O kon ik U ieder oogenblik van mijn leven steeds vuriger liefhebben! Dat is mijn brandend verlangen; alle verzuchtingen mijns harten zijn daarheer. gericht. Gij trekt alle krachten mijner ziel tot IJ; Gij

wilt mijne hongerende ziel spijzen en drenken. Hoe zou ik U dan niet beminnen! O brandend vuur der liefde van Jesus' harte, ontsteek mijn hart, opdat het ook brande van liefde tot U. Ik bemin U, mijn Jesus, U alleen wil ik liefhebben in tijd en eeuwigheid. Amen.

Oefening van verlangen. Mijn ziel verlangt naar die spijze des Hemels, die allÃ©Ã©n haren honger kan bevredigen. Zoudt Gij, o zoete Jesus, aan mijne ziel die spijze, uw heilig vleesch en bloed weigeren, dan zou zij zeker wegkwijnen en versmachten. Hongerend en dorstend kom ik dus tot U. Jesus, Zoon van Maria, ontferm U mijner en geef mij dat Brood des Hemels, opdat mijne zwakke ziel sterk worde. Mocht ik heel dat brandend verlangen, al die geestdrift mijner liefdevolle Moeder Maria en van alle lieve Heiligen hebben bij het ontvangen van uw heilig vleesch en bloed! Mocht mijn hart toch immer hongeren naar dit Brood der Engelen en van zijne zoetheid vervuld worden! Mijne ziel zal nergens troost vinden, als zij U, o Jesus, mijn eenigste Goed, niet ontvangt, dat ik met het brandendst verlangen in mijn binnenste begeer op te nemen. Wees Gij allÃ©Ã©n dus, lieve Jesus, mijne vreugde, mijne rust, mijne verkwikking, mijn schat, die mijne

ziel kan bevredigen. Wat anders verlang ik toch, mijn Jesus! dan Ã¼ alleen, mijn Verlosser en Heiland. Amen.

Oefening van ootmoed en berouw. Onbegrijpelijke, almachtige God ! Wie zijt Gij, â en wie ben ik ? â Hoe kunt Gij U ge-gewaardigen, tot mij te komen, bij mij uw intrek te nemen, en met mij aan te zitten aan dat goddelijk Liefdemaal? Hoe groot is uwe vernedering, â hoe groot mijne ondankbaarheid, mijne ellende! Gij, de Koning der Koningen, de Heer der heerscharen, die de aarde aanziet en zij siddert; Gij, de bron aller heiligheid, voor wien de Engelen zelfs niet zonder vlekken zijn; Gij, de Zon der eeuwige helderheid, die een ontoegankelijk licht bewoont; â ik daarentegen een onrein schepsel, vol van alle ellende, ten prooi aan de hartstochten en booze neigingen, aan alle ijdelheid overgegeven, een vat van smaad, een kind van gramschap en duisternis. Hoe kan zich het licht vereenigen met mijne duisternis ? Hoe waag ik, aardworm, het, om tot U te naderen? Door mijne zonden, lieve Jesus, heb ik mij verre van U verwijderd. Mijne arme ziel heeft het verbond van liefde en trouw, in het H. Doopsel met U aangegaan, verbroken, en U, haren Schepper en Verlosser dikwerf veracht. Maar

uwe liefde kent geene grenzen; uwe liefde dringt U, om mij vergiffenis te schenken en mijne onreinheid weg te nemen. Ofschoon ik stof en asch ben, een arme zondaar, zoo waag ik het toch, tot U te sproken. Zie mij uwen dienstknecht (uwu dienstmaagd) genadig aan, en neem mij op. Ik erken mijne misstappen; ik verfoei en betreur ze, van ganscher harte zijn zij mij leed. Ik erken, dat ik zonder U niets ben, dat zonder U geen heil, geen leven bestaat. O verwerp mij dus niet, o Heer! wijl Gij zelf gezegd hebt: âeen vermorzeld en verootmoedigd hart zult Gij, o God, niet versmaden.quot; Amen.

O Maria, bid voor mij ! lieve Jesus, ik bemin U, â ontferm U mijner! Kom tot mij, lieve Jesus, wees mijn gast, mijne spijze, mijn geneesheer, mijn weldoener, mijn alles. Amen.

Werp u, zoodra gij Jesus ontvangen hebt, op uwe knieÃ«n neder, aanbid Hem in uw hart, loof en prijs en dank Hem, leg Hem al uwe ellende, uwe behoeften, uwe bekoringen, uw lijden en kwellingen bloot. Vraag Hem met kinderlijk vertrouwen al wat gij noodig hebt. Daarna kunt gij de volgende gebeden verrichten.

0, allerliefste Heer Jesus, ik bid Ã met een ootmoedig hart, wijl ik zelf zoo arm en ontbloot ben van alle goede werken, gelieve Gij zelf mijne zondige ziel in uw dierbaar bloed af te wasschen en van alle zonden te reinigen; versier haar met uwen ootmoed, uwe reinheid en mildheid en alle andere deugden en verdiensten van uw heilig leven ; verbeter hare onvolmaaktheden, en stort haar die vurige liefde in, die U van den Hemel in dit tranendal heeft afgetrokken; wil mijn hart en mijne ziel met al hare krachten zoo geweldig tot. U trekken, doordringen en ontsteken, dat ik los worde van alle schepselen en met Ã¼ vereenigd blijve in eeuwigheid. Amen.

Wees welkom, o machtige, liefdevolle almacht des Vaders! Wees welkom, o eeuwige wijsheid des Zoons! Wees welkom, o alleredelste in- en xiitstroomende liefde des heiligen Geestes ! Wees welkom, allerverhevenste, hoogheilige Drievuldigheid ! Wees welkom, o eeiiwige, genade-

volle goedheid Gods! Wees welkom, zoete barmhartigheid! Wees welkom, allerliefste Heer, met al de volheid van uwen rijkdom! Wees welkom, allerzoetst, allerbeminnelijkst Hart, waaruit deze kostbare spijzo mij is toegevloeid ! Wees welkom, o edele Zoon Gods! Wees welkom, levend brood, spijs mijner ziel! Wees welkom, o Heer Jesus Christus, Zoon van de allerzaligste Maagd Maria! Wees welkom, mijn Schepper, die mij onderhoudt, bewaart en voedt, mijn Verlosser en Vader!

Opoffering. O hemelsche Vader! Ik otter U nu uwen lieven eenigen Zoon op met dezelfde liefde, waarmede Gij Hem aan ons hebt gegeven, met alle verdiensten van zijn leven, lijden en sterven, met die uitstorting zijner liefde, waarmede Hij al zijne werken verricht heeft; verder met het lijden en de verdiensten van zijne lieve Moeder en van al zijne uitverkorene vrienden in den Hemel en op aarde, tot uwe allerhoogste eer en glorie, en als een offer van dank voor de trouw en de liefde, die Gij mij bewezen hebt; ook tot herstelling voor al de oneer en ontrouw, waaraan ik mij tegen uwe goddelijke Majesteit heb schuldig gemaakt, voor alle schulden jegens uwe goddelijke gerechtigheid, en voor de zonden en misdaden van alle mensohen.

levenden en overledenen, inzonderheid van diegenen, voor wie ik het meest verplicht ben te bidden. Ook bid ik U, dat Gij uwe vaderlijke genade en gunstbewijzen moogt uitstorten over alle schepselen en over elk, wien Gij weet, dat die het meest noodig heeft, tot uwe hoogste eer en glorie. Amen.

Dankzegging. Ik dank U, en loof en prijs U, onbegriipelijke Godheid! dat Gij U gewaardigd hebt in mijne arme ziel te komen, en ik bid U door uwe grenzelooze barmhartigheid, mildheid en zoetheid, vergeef mij, dat ik uwe goddelijke genade zoo dikwerf misbruikt, U zoo vaak in een weinig voorbereid hart ontvangen en zoo dikwerf door mijne zware zonden vergramd heb.

Tot de II. Moeder Clods. Ik bid U, o zoete Moeder Gods, dat gij, met al het vuur der goddelijke liefde, dat steeds in ii brandt, de allerhoogste, heiligste Drievuldigheid zonder ophouden voor mij hartelijk wilt prijzen en duizendmalen bedanken voor het groote werk dei- verlossing, waarbij Gods eenige Zoon zich zoo diep vernederd heeft, dat Hij onze menschelijke natuur aannam en dat Hij nu, in overmaat van liefde tot zulk een ellendigen, armen aardworm heeft willen komen en mijne

zieke en zwakke ziel met zijn heilig vleesch en bloed heeft willen spijzen en met de krachten en vruchten zijner Godheid versterken. En ik bid u, zoete Moeder Gods! smeek voor mij mijn Heer en God, dat Hij nu door dit goddelijk Sacrament mijn hart en mijne ziel zuiver en vlekkeloos gelieve te bewaren, zijne woonstede in mij vestigen en ten allen tijde in mij blijven moge, opdat ik in de kracht dezer geestelijke spijze en in de beoefening aller deugden steeds moge leven tot zijne hoogste eer en volgens zijn allerheiligsten wil. Amen.

Te Parijs in de Kerk van O. L. Vrouw der Overwinningen bestaat de Broederschap van het allerheiligst Hart van Maria ter bekeering der zondaren. Door die broederschap en door de gebeden en H. CommuniÃ«n daar opgedragen, zijn igt;eeds vele der grootste zondaren bekeerd. Hoe heilzaam zal het dus zijn, als de kinderen van Maria ter eere van haar allerheiligst Hart dikwerf eene H. Communie opdragen voor de arme zondaren, inzonderheid ook voor de bekeerinfi onzer afgedwaalde broeders in Nederland.

O, allerliefderijkst Hart mijner gezegende Moeder! tot U roep ik en smeek U, dat gij mijn hart tot eene waardige woning voor uw goddelijken Zoon bereiden wilt. Al heb ik mijne zonden reeds betreurd en oprecht beleden, toch voel ik mij geheel en al onwaardig, om den Koning van Hemel en aarde in mijn hart te ontvangen, waar nog zoovele booze neigingen huisvesten, nog zoovele zonden uit onwetendheid of onkunde, zoovele fouten en gebreken verborgen liggen, en geene deugd is

te vinden. O allerbeminneliikste Maagd, versier de armzalige hut van mijn hart met de schoonste bloemen uwer deugden, met uwen ootmoed, reinheid, zachtmoedigheid en geduld, opdat Jesus als in eene bruiloftszaal gaarne in mijn hart zijn intrek neme. Ik hoop, o genadevolle Moeder! dat gij mij deze genade des te liever zult bewijzen, wijl ik u ter eere deze Heilige Communie wil opofferen, opdat gij u de arme zondaren aantrekken, ze tot inkeer en bekeering brengen en niet eer rusten moogt, voordat al die boozo en verblinde harten door de waarheid verlicht en getroffen worden en uwen Jesus erkennen, huldigen en liefhebben, die alleen alle liefde waardig is. Amen.

O allerheiligste Maagd Maria! Ik bid u door uwe reinste onschuld, waarmede gij aan den Zoon Gods eene welgevallige woning in uw maagdelijk lichaam bereid hebt, dat ik door uwe voorbede van alle vlekken der zonde mag gereinigd worden. Amen.

gij verdiend hebt boven alle Engelen en Heiligen verheven te worden, dat gij door uwe voorbede mijn trotsch hart verootmoedigen en mij met diepen ootmoed jegens de allerhoogste Majesteit vervullen moogt. Amen.

O allerliefderijkste Maagd Maria! Ik bid u door de onschatbare liefde, die u onafscheidbaar met God heeft vereenigd, dat mijn hart door uwe voorbede met het vuur der brandendste liefde tot Jesus vervuld en daardoor met Hem vereenigd mag worden. Amen.

Verwek na deze gebeden de oefening der goddelijke deugden van geloof, hoop en liefde, en tevens een hartelijk berouw over uwe zonden. Zie bl. 112â115.

O allerliefderijkste en zoetste Jesus, kom en vervul mijn hart met de vurigste begeerten en de zuiverste gedachten; verdrijf daaruit alles wat mishagelijk is aan uwe goddelijke oogen, opdat ik op de innigste wijze met U moge spreken als eene bruid tot haren bruidegom. Ik verlang U dus, liefste Bruidegom mijner ziel, met de vurigste begeerten bij mi) uit te noodigen. Ik erken, o goede God, dat ik veel te gering ben, om U in mijne woning te ont-

vangen ; maar wil toch neerzien op mijn grooten nood en op het vurig verlangen van uw schepsel, dat U allÃ©Ã©n wil beminnen. Gij zijt mijn bruidegom en alles wat ik heb buiten U is mij ellendige armoede. Trek daarom, liefste Jesus, al mijne begeerten van do schepselen af, en tot U, opdat Gij niet lang behoevet te wachten, tot ik U te gemoet snelle en bij mij inlate.

0 zoetste Jesus, verhoor mijn verlangen en kom. Ach ! hoe lang zal ik uwe tegenwoordigheid nog derven; hoe lang nog zuchten en smachten naar uwe komst? O denk niet aan uwe goddelijke grootheid en kom mijne geringheid, mijn nood te hulp. O goddelijke Geneesheer, holp mij; want zonder U ben ik vol lijden en kwellingen. Ach, versmaad mij, arme aardworm, niet. Kom mij te hulp, om mij arm, verblind schaapje te verlichten. Al ben ik het onwaardig, ontferm U mijner door uwe groote barmhartigheid en geef mij den vrede des harten en de zaligheid mijner ziel. Amen.

Begroeting van Jesus. O zoetste Jesus, mijn God en mijn alles! Vanwaar komt mij dat geluk, dat Gij, lieve Jesus, tot mij

wilt komen'? Waaraan denkt Gij, dat Gij mijn ellendig en armzalig hart wilt bezoeken? Wees duizendmaal gegroet, geprezen en verheerlijkt, dat Gij U gewaardigd hebt, mij, armen zondaar, met uw vleesch en bloed te spijzen! In diepen ootmoed aanbid ik U als mijn Heer en mijn God, en omhels U met hartelijke liefde. Lof en dank, eer en heerlijkheid zij U, Koning mijns harten! Nu zijt Gij de mijne, en ik ben de uwe. Nu kan ik van al mijnen nood verlost worden. Neen, ik laat u niet los, lieve Jesus, vÃ³Ã³rdat Gij mij gezegend hebt; ik laat U niet los, vÃ³Ã³rdat Gij mij hebt gereinigd; ik laat U niet los, vÃ³Ã³rdat Gij mijn hart geheel veranderd hebt, opdat het U alleen beminne en U alleen toebe-hoore in eeuwigheid. Amen.

Dankzegging. In vereeniging met den lof der allerzaligste Maagd, uwe en mijne Moeder, in vereeniging met alle lofzangen der hemelsche Geesten loof en zegen ik U, liefderijkste Heer en Heiland Jesus Christus, en ik dank U voor die onuitsprekelijke liefde, die U heeft aangedreven, om tot mij te komen en mijne arme hongerige ziel te spijzen. Gezegend zij uwe afdalende mildheid, waarmede Gij U gewaardigd hebt, in de nederige woning mijns harten uw intrek te nemen. Waarlijk,

het stalletje en de kribbe van Bethlehem, waarin Gij geboren werdt, waren nog schooner dan mijn armzalig hart. Hoe zal ik uwe onbegrijpelijke vernedering vergelden, welk offer zal ik U brengen, daar ik nog armer ben dan de herders, die U in den stal van Bethlehem aanbaden? Al had ik ook de taal van alle Engelen en Heiligen, toch zou ik U niet naar waarde kunnen danken en lofprijzen. O wees dan tevreden met mijn vurig verlangen, om U te danken en te loven, zooals Gij het verdient, en schenk mij do genade, om TJ eens zonder ophouden met alle scharen der zalige Geesten te mogen verheerlijken in eeuwigheid. Amen.

OPOWERING DER H. COMMUNIE AAN HET ALLERHEILIGST EN ONBEVLEKT HART VAN MARIA TOT BEKEEBING DEK ZONDAREN.

O allerliefderijkste Maagd, welk eene vreugde, welk eene onuitsprekelijke zoetheid, welk eene onbegrijpelijke zaligheid moet uw zuiverst en heiligst hart overstroomd en vervuld hebben, toen de H. Geest over u afdaalde en gij den eenig-geboren Zoon des Vaders, den Verlosser der wereld, Jesus Christus, in uw moederlijken schoot mocht ontvangen! Welk

eene vreugde en verrukking moet gij gevoeld hebben, toen ge negen maanden lang het Kind Jesus onder uw hart gedragen en eindelijk in Bethlehems stal gebaard hebt. En wie kan de zalige zielevreugde begrijpen, dio gij ondervondt, toen gij dit beminnelijk Kind Jesus op uwe armen mocht dragen en met uwe zuivere molk mocht voeden. Zie, diezelfde Jesus, dien gij van den H. Geest ontvangen, dien gij gebaard, gedragen en gezoogd hebt, is nu ook in mijn hart, dienzelfden Jesus heb ik in de H. Communie ontvangen. Groot, onbegrijpelijk is deze gave Gods. Maar, lieve Moeder, om u te doen zien, hoezeer ik u bemin, en hoezeer het heil mijner ziel en dat van alle medemenschen mij ter harte gaat, offer ik u op en wijde ik u deze H. Communie toe, en breng u dus uw lieven Jesus zeiven ten offer. Met Jesus offer ik u ook mij zeiven en alle zondaren en afgedwaalden, opdat gij ons moogt aannemen en ons de grootste genade, de genade eener oprechte bekeering door uwe machtige voorbede moogt verwerven. Aan uw heilig en onbevlekt hart offer ik den lieven Jesus op, die wil, dat alle zondaren zich bekeeren en eeuwig leven. Gij vermoogt alles bij Hem ; nooit weigert Hij u eene bede; nauwlijks hoort Hij uwe stem,

of Hij heeft u reeds verhoord. Bid dus, Maria, toevlucht aller zondaren, bid, dat de zondaren en alle afgedwaalden zich bekeeren. Gij kent hunne ellende, hunne onverschilligheid, hunne verblindheid, verlicht en redt ze, of zij gaan verloren. Trek de barmhartige oogen van uw goddelijken Zoon op u, opdat Hij ter liefde van u zich over hen ontferme en hen bewege tot oprechten terugkeer in den schoot der ware moederkerk. Ja, dat hoop ik van u, lieve Moeder, wijl het ook uw vurigst verlangen is, dat alle menschen uw lieven Zoon Jesus aanbidden en beminnen en in deze liefde eeuwig zalig worden. Amen.

O Vader, o Zoon, o heilige Geest, o allerheiligste Drievuldigheid, o Jesus, o Maria!

O gezegende Engelen en alle Heiligen des Hemels, verkrijgt voor mij de genade, die ik door het kostbaarst bloed van Jesus Christus afsmeek:

1. om steeds den wil Gods te volbrengen. 2. om immer met God vereenigd te zijn. 3. om aan niets anders dan aan God te denken. 4. om God alleen te beminnen, 5. om alles uit liefde tot God te doen.

7. om alleen ter liefde Gods mij op de volmaaktheid toe te leggen. 8. om mijne nietigheid nauwkeurig in te zien. 9. om steeds meer den wil van God te erkennen.

Ik bid U, o allerheiligste Maagd Maria, offer genadiglijk aan den Hemelsohen Vader op het kostbaarst bloed van Jesus Christus voor het heil mijner ziel, voor de zielen in het vagevuur, voor de behoeften der Kerk, voor de bekeering der ongeloovigen en zondaren en voor de gan-sche wereld.

Bid daarna driemaal; Eere zij den Vader, enz. ter eere van het dierbaar bloed van Jesus Christus, eenmaal: Wees gegroet ter eere der Moeder van Smarten en Ã©Ã©ns: geef haar de eeuwige rust, enz.

Al wie dit gebed in staat van genade verricht, krijgt 300 dagen aflaat, die ook aan de geloovige zielen kan worden toegevoegd.

1. Hij bemint mij. 2. Hij is oneindig beminnenswaardig. li. Wordt Hij door mij bemind?

Mijn Vader! o zoete naam! wie voelt niet met een zalig genoegen dien zoeten naam op zijne lippen komen ? â Wat herinnert hij mij al niet ? Zeg ik: mijn God, dan voel ik mij van ontzag en eerbied vervuld. Zeg ik: mijn Schepper, dan dunkt mij, dat die oneindige Almacht, die mij uit het niet getrokken heeft, mij ook om mijne zonden zou kunnen verpletteren en vernietigen. Blaar zeg ik: mijn Vader, hoor ik dien God, dien Schepper tot mij zeggen : mijn kind! Ach VaderI wat heb ik dan quot; nog te vreezen ? Dan werp ik mij aan zijne quot;voeten neder, niet met siddering en vreeze, maar met een kinderlijk vertrouwen. O liefdevolle Vader! heb medelijden met mijne ellende... Ik ben een kind, helaas! zoo schuldig, zoo onstandvastig, zoo ontrouw ;

maar een vader vergeeft... Ik vraag dus vÃ³Ã³r alles, dat Gij mij mijne ondankbaarheid wilt vergeven, mijne ontrouw vergeten. Ach! waarom kan ik ze niet door mijn bloed uitwisschen! . .. Gij doordringt mijn hart... Is het oprecht? Ik moet bekennen, dat ik er zelf aan twijfel. Inderdaad, hoe-vele beloften zonder daden, hoeveel koud-lieid, onverschilligheid, hoeveel ontrouw aan mijne ernstig gemaakte voornemens! Nogtans werp ik mij vol vertrouwen in uwe vaderlijke armen. Zou een zoo goede vader mij afwijzen, mij verstoeten? Neen, dat kan ik niet gelooven. Zie mij dus aan met een liefdevol vaderoog; laat mij in uwe blikken lezen, dat Gij mij vergiffenis schenkt. . . Geef aan mijne ziel de vreugde des geestes weder, die allÃ©Ã©n van U komt en het aandeel is van uwe welbeminde kinderen. Maar zoo Gij voor mij zulk een goede Vader zijt, waarom ben ik niet een kind Uwer waardig? .. . Een kind bemint... Hoe bemin ik U? .. . Een kind gehoorzaamt ... Hoe gehoorzaam ik U ? .. . Een kind hoopt en verwacht alles van zijn vader... Wat hoop, wat verwacht ik van U, Ã¶ mijn God? Heeft een kind wel angst voor zijn vader? Ben ik een kind vol liefde, vol vertrouwen op U, mijn God en Vader?

verstrooidheden, waarmede ik mijne werken verricht, nu en dan uwe blikken raooht ontmoeten, wat zou mij dat een troost en verkwikking zijn bij mijn arbeid ! Hoe komt het, dat ik mij zoo vaak van U verwijderd gevoel? Ach! laat dit toch geen gevolg zijn van uw weerzin, van uwe ongenade. Heb medelijden met een schuldig kind, welks hart is vermorzeld .. . Toon mij, dat Gij nog mijn Vader zijn wilt; kom uwe woning in mij vestigen. Kom door de H. Communie in mijn hirt.

O, mocht ik den heilzamen invloed uwer goddelijke tegenwoordigheid gevoelen; mocht ik weten of ik genade bij U gevonden heb; mocht mijne Communie waarachtig tot uwe eer, tot mijn geluk verstrekken! Ach! waarom is het mij niet gegeven in de H. Communie de zoetheid uwer bekoorlijkheden te smaken? Wat zijn niet de gevoelens van liefde, waarvan de godvruchtige zielen, die U ontvangen, als verteerd worden! Wat gaat er om tusschen U en haar, o mijn Cod!... Omijn Jesus! Hoe ver ben ik daarvan nog verwijderd? Is dit eene beproeving? ... Ik aanbid uwe goddelijke inzichten. Is het eene straf? Ach, ik onderwerp mij daaraan; want ik verdien nog meer gestraft te worden. Door welke tranen zal ik U kunnen bewe-

Neen, mijn God! Gij wijst mij niet af; Gij zult mijn hart binnengaan, om mij den vredekus te geven. Ik koester dit zoete vertrouwen . . . Maria, toevlucht der zondaren ! toon, dat gij mijne Moeder zijt. Ik offer aan mijn God al uwe verdiensten, en uw allerheiligst Hart tot voldoening voor mijne zonden op.

Heere Jesus! Ik draag U deze H. Communie op met het oogmerk om uwe liefde te behagen. Ik offer mij alzoo met U ver-eenigd aan uw hemelschen Vader op, vol verlangen om Hem te eeren, zooals Hij door U vereerd wordt. Zoo zullen wij, ons slachtofferende, aan God in ons een dankoffer, een zoenoffer, een offer van kinderlijke verkleefdheid . . . aanbieden.

Ik offÃ©V U deze H. Communie op in vereeniging met die der Heiligen, die U in dit H. Geheim het meest bemind hebben, vooral met die der allerheiligste Maagd Maria. Ik offer U hunne gesteltenis, hunne liefde en godsvrucht op, om mijne ellende en

armoede te vergoeden. Ik verlang deze H. Communie te verrichten, om al de genaden, die Gij daaraan verbonden hebt, te ontvangen.

Geef, o God, dat zij niet alleen voor mij, maar ook voor geheel de H. Kerk nuttig zij; voor onzen H. Vader den Paus, voor onze Bisschoppen en priesters, voor al mijne Oversten, zoo geestelijkQ als wereldlijke. Moge zij ook don zegen aftrekken over alle leden mijner familie, over al diegenen, die aan mijne zorgen zijn toevertrouwd, en aan wie ik beloofd heb, of voor wie ik verplicht ben te bidden. Mogen ook de arme zielen in het vagevuur daardoor geholpen worden, terwijl ik U bid, om den aflaat, dien ik wensch te verdienen, aan haar te willen toevoegen. Geef, o mijn God, dat dit heden de vrucht van deze H. Communie zij .. .

Bepaal hier de deugd, die gij wenscht te beoefenen, de ondeugd, die gij verlangtte vermijden, de bijzondere gunst, die gij door deze Communie wenscht te verkrijgen.

Mijn God, mijn Vader!... Gelukkig oogenblik, dat mij met Hem zal vereenigen! Zoete Naam, die mij met vertrouwen bezielt! Mijn God komt in mijn hart en Hij noemt zich mijn Vader! O Jesus, op-

perste Goed! wat is er meer noodig, om mijn hart te treffen? Ik gevoel dat het ruimer wordt, blijder klopt bij dien zoeten naam van Vader! Ja, ik geloof, o mijn God, dat Gij, als een teedere Vader, U met mij wilt vereenigen . . . Gij noodigt mij uit. Gij roept en dringt mij om tot U te naderen... Ik ga dan tot de H. Tafel, beschaamd over mijne ellende, maar tevens vol genegenheid voor uwe oneindige liefde ... 0 teerhartige en liefdevolle Vader ! het oogenblik is daar, om mij als uw kind te Tjehandelen .. . En wijl Gij in mijn hart wilt binnengaan, versier het volgens uw goddelijk welbehagen, stort er de diepste nederigheid in uit en vereenig met het levendigst berouw het kinderlijkst vertrouwen en de vurigste liefde. 0, beminnenswaardige Vader! kom laat mij U omhelzen, nadat ik mij aan uwe voeten heb geworpen, om vergiffenis van al mijne zonden te verkrijgen. Kom die schandelijke vlekken door uw kostbaar bloed uitwisschen. Dat goddelijk bloed geeft mij immers tevens de verzekering, dat Gij mij opnieuw als uw kind wilt aanzien. Wat zou mij dan nog kunnen afschrikken, nu ik U mijn Vader mag noemen? 0 heilige vereeniging, die door de H. Communie in mij bewerkt wordt. Nog weinige oogenblikken en geheel

de Hemel zal in roijne ziel zijn .. . Naar U verzucht ik, ik verlang naar U, mijn opperste Goed! O zalig oogenblik, mijn hart opent zich voor den gloed der liefde. Wat reden heb ik niet, om mij te verheugen! Welk geluk kan aan het mijne nabij komen! Deze dag moet geheel aan de liefde zijn toegewijd ... Ik zal den vrede in het harte hebben, omdat mijn Vader daarin woont. . . Wat behoef ik nog te vreezen ? . . . wat kwaad zou mij nog kunnen treffen? Wat zal mij lastig vallen in do levende tegenwoordigheid van'dentee-derste der Vaders? Ach! toef niet, o mijn Heer en mijn God! Gij zijt geheel mijn troost in dit tranendal. O kom mijn God! mijn Vader, lieve Jesus, kom.

Ik bemin U... vermeerder mijne liefde... Ik verzucht naar Ã¼ .. . bevredig mijn verlangen . . .

H. Moeder Gods, mijn H. Engelbewaarder, mijne H. Patronen, alle Heiligen des Hemels! vergezelt mij, om mijn God te gemoet te gaan; aanbidt Hem, prijst en looft en zegent Hem voor mij. O God! ik offer U hunne deugden en hunne liefde, om mijne onwaardigheid en mijne ellende te vergoeden . .. Kom dan, mijne liefde, kom, o mijn God ! kom en toef niet langer.

Lieve Jesus, mijn God en Vader! ik bezit U dan in mijn binnenste. Gij zijt geheel de mijne... Ik aanbid U, ik omhels U, ik bemin U van ganscher harte. Lieve Vader! bewerk in mij datgene, waartoe Gij gekomen zijt. Ontvlam mijn hart, verteer het door uw goddelijk liefdevuur, wil het geheel en al reinigen en zuiveren . . . O liefde, mijn God, mijn Vader! waarlijk 't is te veel... ik druk U aan mijn hart. Neen, nooit zal ik U meer loslaten.

Gij, mijn God, dien ik aanbid, dien ik bemin .. . Gij woont in mijn hart! Dat al wat in mij is zich voor U vernedere en vernietige! Niets heeft U belet mij te

bezoeken, ach! dÃ¼t dan ook nu niets U afschrikko . .. Gij wist, o Heer, in welken staat uw kind zicli bevond ... Gij zijt gekomen . . . Welnu, zie mij thans als een verloren zoon aan uwe voeten.

Ik heb gezondigd tegen den Hemel en tegen U, ik ben niet waardig uw kind genoemd te worden . . . behandel mij slechts als den geringste uwer dienstknechten; zoo ik maar aan uw Hart mag rusten, zal dit mijne hoogste verwachting nog verre te boven gaan.

Maar neen, mijn God, gij hebt meer gedaan, Gij hebt mij eene tafel bereid en U daar geheel en al aan mij geschonken .. . Aan deze tafel kwam ik aanzitten, ik heb mij met uw vleesch en bloed gevoed . . . O geheim van liefde! Nu mag ik met de uitstorting der teederste genegenheid in waarheid zeggen :

O mijn Vader, die in mijn hart zijt, verblijf er immer. . . Uw aanbiddelijke Kaam zij er gezegend, geheiligd, geÃ«erd door al de krachten mijner ziel, heden en in alle eeuwigheid. . . Heersch in mijn hart en moge ik weldra het hemelsch Rijk, waartoe Gij al uwe kinderen roept, binnengaan. Maar zoo Gij.mijn geluk nog wilt uitstellen, uw heilige wil geschiede, o mijn God! voor alles en in alles wil ik mij daaraan

onderwerpen . .. Waarom kan ik niet alle menschen bewegen, om uw heiligen wil te volbrengen en U in alles te zoeken ; want wie voor alles uw rijk en uw wil zoekt, hem zal al het overige worden toegegeven . . . Gij, die de vogelen des Hemels spijst, die do leliÃ«n der velden kleedt, Gij zult voorzeker, o mijn God, uwe kinderen niet vergeten. Gij bemint ons voortdurend, niettegenstaande wij U met ondankbaarheid belooncn. Gij schenkt ons vergiffenis, zoo wij ook van harte vergeven. Ja, van harte, o Heer, vergeef ik aan allen, die mij door woorden of daden beleedigd hebben . . . Wees hun barmhartig, o mijn God, en mij zeiven genadig, door voortaan alle zonden en bekoringen van mij af te weren; ziedaar hot eenige kwaad, waarvan ik U smeek mij te willen bevrijden, heden en alle dagen mijns levens,

Zegen, o Heer, al diegenen, die mij dierbaar zijn en stort uwe genade over hen uit, over mijne familie, mijne vrienden, mijne weldoeners en al diegenen, die zich in mijne gebeden hebben aanbevolen. Ik bid U, sta onzen H. Vader den Paus, onzen Bisschop, onzen Herder in alle omstandigheden door uwe krachtige hulp ter zijde. Geleid al diegenen, die Gij met gezag bekleed hebt, op den weg der recht-

vaardigheid, opdat zij hunne macht slechts tot uwe meerdere eer gebruiken. Help de armen, de gevangenen, de bedrukten, de reizenden, de zieken en stervenden; geef de volharding aan de rechtvaardigen, de bekeering aan de zondaars, de ongeloovigen en dwalenden, en zegen de pogingen van hen, die aan hunne bekeering arbeiden. Heb ook medelijden met de arme zielen in het vagevuur, vooral met degenen, aan wie ik de grootste verplichting heb of met wie ik het nauwste ben verbonden. Ook degenen, die het vurigst verlangen U te zien, en die het meest verlaten zijn, worden U ten zeerste aanbevolen. Troost haar, mijn God, en geef ze de eeuwige rust, en dat het eeuwig licht haar verlichte. Amen.

Gij gaat mij dan weer verlaten, o mijne liefde! . . . Nauwelijks ben ik in uw bezit... Waar zijn ze gebleven, die kostbare oogen-blikken? Wat zal ik U nog meer zeggen? Nog Ã©Ã©n woord . . . nog Ã©Ã©n verlangen . . . nog Ã©Ã©ne liefdezucht. . . Tot wanneer, o, mijn God, tot wanneer?... Ach! waarom kan ik U niet wederhouden . .. U zeggen, U herhalen mijne smart, mijne liefde . .. O mijn God! uw wil geschiede heden en

immer . .. laat ik mij altijd naar dien heiligen wil regelen. Dat uw genade al mijne werken heilige, opdat ze steeds tot uwe meerdere glorie, alleen uit liefde tot U verricht worden. Zegen ze allen . . . o mijn oneindig Goed, verlaat mij dus niet. . . waarom kan ik U niet immer in mijn hart bewaren . . . maar daar dit niet kan, verlaat mij niet, vÃ³Ã³rdat Gij mij gezegend hebt.. . Zegen mij en bewaar mij voor alle ontrouw. Zegen mij, opdat ik U niets weigere van hetgeen Gij van mij verlangt.. . Zegen mij, opdat ik mijne heilige voornemens standvastig nakome .. . Zegen mij, opdat ik al diegenen, die mot mij omgaan, moge stichten en tot U brengen . . . Roep mij dikwerf gedurende dezen dag in het heiligdom van mijn hart terug . . . Want ik ben uw tempel, o verborgen God! Maak, dat ik steeds in uwe tegenwoordigheid wan-dele, naar uwe stem luistere, uwe raadgevingen volge... Het doet mij leed, dat ik U nog zoo weinig bemin; maar het troost mij, dat ik U geheel en al bezit, om U zeiven aan den hemelschen Vader te kunnen opofferen en daardoor te vergoeden al wat aan mij ontbreekt. Gij hebt uit liefde voor mij zooveel gedaan, dat ik mij geheel aan U geve voor den tijd en voor de eeuwigheid. Amen.

O Jesus, mijn God! U, maar ook U alleen heeft mijn hart uitverkoren . . . Geen ander mag het ooit bezitten ... Gij zijt onder duizend uitgekozen. O zalige ver-eeniging! o liefde! o Jesus! mijn Bruidegom, wat zoetigheden vervullen geheel mijne ziel, welke teederheid, welke verrukkelijke blikken, wat verrukking in mijn hart! O Jesus! hoe zorgvuldig bewaart Gij de geheimen der heilige liefde, met U al-zoo in het heilig tabernakel op te sluiten! Elk uur van den dag, elke stonde van den nacht zelfs zijt Gij daar te vinden . . . Hoe vertrouwelijk mag ik hier met U verkee-ren; hoe zoet is hier uwe tegenwoordigheid, wanneer hart aan hart mag rusten, het eene in hot andere opgesloten . . , O mijn Bruidegom, ik behoor U geheel en al. = . wees Gij ook geheel de mijne .. ,

De vereeniging, om oprecht te zijn, moet wederkeerig en onafgebroken wezen. Moge de onze zoo zijn!... Wat ontbreekt U, o vurige Minnaar onzer zielen ? Ach! mag ik het zeggen.' . . . Gij toondet U niet aan de oogen mijns lichaams maar aan die mijner ziel. . . Moge het mij lieden gegeven zijn in de H. Communie de tegenwoordigheid van mijn Bruidegom te gevoelen . . . Hem aan mijn hart te drukken... U toch, mijn God, bemint men altijd te weinig ... Er is geene grens aan de liefde van den oneindig beminnelijkon en oneindig beminnenswaardigen Bruidegom . . . Nooit te grooto teedcrheid . . Nooit te veel blijken van liefde ... Ik verlang ook niets, dan mij met U, hemelsche Bruidegom, te vereenigen. Maar mag ik het wagen'? ben ik van uwe liefde verzekerd'? Ja... maar ben ik genoeg overtuigd, dat ik U lief heb, dat ik U behaag? .. . Droevige onzekerheid door den dood eerst te beslissen. O, mijn Bruidegom! ziedaar mijne eenige kwelling. Zal ik bij het verlaten van dit ballingsoord ter bruiloft binnengaan? Zal ik U dan zien, U bezitten, U genieten ?... Ach, hoe gaarne zou ik mijn leven in tranen en boetvaardigheid willen doorbrengen, om dit verwezenlijkt te zien!.,. Zoo het noodig is, Heer, snijd, kerf, brand, verbrijzel, verne-

der, beproef, handel naar uw welbehagen, spaar mij niet. . . zoo ik U in eeuwigheid maar mag bezitten. Hier beneden omgeven mij duisternissen en angsten . . . Maar, hoe verzacht de H. Communie deze pijnen niet! O Jesus, zoete Bruidegom! hoe spoedig vergeet men bij U het bittere des levens, vooral indien Gij uwe stem laat hooren . . . Ã©Ã©n woord slechts is voldoende. Dit woord nochtans wordt dikwijls met ongeduld afgewacht. Men is verstrooid geweest, erger nog, vaak heeft men den he-melschen Bruidegom bedroefd. Ziedaar, lieve Jesus, hoe het dikwijls met mij gesteld is . . . Ja, ik beken het, dikwijls ben ik, helaas! schuldig, en den naam, dien Gij mij geven wilt, onwaardig. Hoe menigmaal misschien waart Gij op het punt om mij te verstoeten! . . . Maar. daar Gij mij bewaart in het leven, mij toelaat heden tot U te naderen, is dit bewijs genoeg, dat Gij tot hiertoe barmhartig jegens mij wilt zijn . . . Doch. zult Gij in de toekomst hetzelfde geduld nog hebben, o mijn God? Ach! zoo ik U nog ooit wÃ©Ã©r ontrouw werd!... Ja, liever zou ik op dit oogen-blik willen sterven. Hoe! Zou ik zulk een beminnelijken, goeden, oneindigen. alle liefde waardigen Bruidegom nog ooit wÃ¨er durven bedroevenquot;? . .. Duld het niet, o

mijn CtocI ' Wees immer mijn Bruidegom; dat alles in mij zich bevlijtige, om U te behagen ; dat al mijne handelingen naar U alleen gericht zijn . . . Wees Gij mijne eeni-ge liefde op aarde.

Maria, Moeder van Jesus en mijne Moeder ! leer mij aan uw goddelijken Bruidegom behagen, bid voor mij en verwerf mij de genade van liever te sterven, dan Hem nog ooit weer ontrouw te worden. Amen.

O God van liefde! Heden komt Gij als Bruidegom in mijn hart. Welke teeder-heid ! Waarom kan ik in mijne ziel geen liefdevuur ontsteken ' Hoe, een God noemt zich, en met recht, den Bruidegom mijner ziel. Ja, ik geloof, lieve Jesus, dat Gij geheel en al tegenwoordig zijt onder de gedaante van brood en wijn. Bruidegom mijns harten, wat heb ik van zulk eene vereeniging niet te wachten! Gij, mijne vreugde en mijne hoop, mijn eenig geluk, mijn hart is geheel voor U . . . Neem bezit van uw eigendom .. . Gij zult er Heer en Meester van zijn, want ondanks mijne onwaardigheid wilt Gij er de Bruidegom

van wezen .. De overgroote liefde, die Gij mij in dit wonderbaar Sacrament bewijst, schijnt mij te zeggen, dat Gij mijne onwaardigheid vergeet. . . maar ben ik daarom wel minder onwaardig, minder ellendig? . . . Een God van liefde . . . ziedaar do reden, waarom Hij geene palen stelt aan onze vereeniging... O liefde! waartoe zult Gij nog overgaan ?

O Jesus! uwe liefde, uwe teederheid is te groot ... Wat zal ik voor U doenquot;? . . . wat U aanbieden ? . . . wat U zeggen ? . Ik ben niet in staat te beseften al wat Gij voor mij doet, vooral in dit aanbiddelijk Sacrament, den korten inhoud van al uwe wonderwerken. Gij bemint mij met eene goddelijke en oneindige liefde . . en ik weet Uwe liefde niet door waarachtige wederliefde te beantwoorden. Wegens mijne ongevoeligheid zou ik uit eerbied uwe tegenwoordigheid willen ontvluchten ; maar mag ik mij aan uwe beminnelijke uitnoodi-gingen onttrekken? O neen, uwe liefde roept mij, om met vertrouwen tot U te naderen... Ik kom dan tot U, o mijn God, die mijn Bruidegom wilt worden Gij zijt mijne liefde ... O kostbaar oogen-blik, waarin ik hoop Hem te bezitten, laat U niet langer wachten... O mijn oneindig Goed... mijn Heer en mijn God!

O mijn hemelsche Bruidegom! waarom brand ik niet van liefde voor U! Hoe, Gij zijt in mijn hart... Ik bezit U geheel en al . . . Mijn zoete Jesus, dien ik boven alles bemin . .. Gij zijt nu in mijn hart! ... Gij mijn waarachtig goed . . . mijne eeuwige liefde ! . . . O zalige genoegens der H. Communie, wat zijt gij weinig bekend ! . . . Kortstondige oogenblikken, waarom blijft gij niet langer voortduren! Hoe spoedig zal ik mij moeten losscheuren aan uwe omhelzingen en mij mengen met het slijk der aarde ? . . Ach, mijn God! Gij vraagt mij een offer, en zou ik het U kunnen weigeren? Zal ik ooit genoeg voor U kunnen doen, o mijn Goddelijke Meester, die zooveel voor mij gedaan hebt? Hoe zou mijn hart aan uwe liefde kunnen wederstaan? Maar hoe kan ik het wonder, dat in mij plaats heeft, aanschouwen, zonder van liefde te verkwijnen ! . . .

mei en aarde, en Gij neemt mijne ziel tot uwe bruid . . . eene ziel zonder deugden... zonder verdiensten . . . zonder bekoorlijkheden. â Waarom? Omdat Gij, o mijn God, slechts liefde zijt... Gij bemint mij enkel, om mij te beminnen . . . Gij let niet op mijne zonden, noch op mijne ellende, noch op mijne onwetendheid, noch op mijne verachielijkheid . . . Gij bemint mij, en ziedaar, wat U beweegt, om mijne ziel binnen te gaan . . . Werp nu dan ook op mij oen blik van medelijden. Zie wat ellendon mij ter neerdrukken, wat zonden mij beschamen! O almachtige Bruidegom ! verlaat mij heden niet alvorens mij de uitwerkselen uwer beminnelijke almacht te doen gevoelen ... Ik vraag U noch rijkdommen, noch eerbetuigingen, noch genoegens ; integendeel, ik zou mij gelukkig achten, zoo ik, o mijn Jesus, de armoede, de vernedering en de smarten, die Gij ter liefde van mij gedurende uw sterfelijk leven hebt geleden, zou kunnen navolgen... O, hoe gaarne zou ik U willen gelijken! Nochtans deze gunst zou ik U niet durven vragen ; zij behoort slechts aan de uitverkorene zielen; en wie weet of Gij mijne vermetelheid niet zoudt bestraffen . . . Maar, wat zeg ik? het is uw uitdrukkelijke wil, dat wij aan U gelijkvormig worden. 0

maak, dat ik uit liefde tot U wegkwijne.. . Gij zijt mijn welbeminde Bruidegom. . . Gij zijt mijne eenige vreugde . . . mijn eenige rijkdom, mijn waarachtig geluk .. . Met U bezit ik alles ... Van U verhoop ik alles . . . Ach ! waarom heb ik niet al do harten der Heiligen, om U te beminnen? Maar Gij vraagt mij slechts Ã©Ã©n hart, en wel het hart, waarin Gij U thans bevindt ... 0, ik schenk het U . . . ik draag het U op . . . ik wijd het U toe . . . beschik er over, woon en heersch daarin in alle eeuwigheid.

1. .Icsus, de ware vroiigde. 2. Mijne waarachtige vreugde. 3. Jlijiie eeuwige vreugde.

O Jesus, vreugclo der Engelen! lioe zoudl Gij niet de mijne wezen? Uwe schoonheid verheugt al do Heiligen . . . Gij overstelpt hunne harten van vreugde . . . O, wanneer zal ik daarin deelen? Maar wanneer zijl ik die vreugde verdienen ? Over wien heb ik te klagen, zoo niet over mijzelven? . . Wanneer mijn hart met droefheid vervuld is, wanneer een vloed van bitterheid mijne ziel schijnt te overstelpen, ach, ik weet het, dan moet ik hot alleen aan mijne ondankbaarheid toeschrijven. Wat vreugde kan ik genieten, na U, mijne vreugde, door mijne zonden te hebben beleedigd ?... Heer! maak een einde aan mijne misstappen ; dit zijn mijn eenige, mijne ware smarten .. . Vergeef mij mijne ontelbare zonden en ongetrouwhoden en bewaar mij

O mijn hemelsche Bruidegom ! waarom brand ik niet van liefde voor U! Hoe, Gij zijt in mijn hart... Ik bezit U geheel en al . . . Mijn zoete Jesus, dien ik boven alles bemin . . . Gij zijt nu in mijn hart! ... Gij mijn waarachtig goed . . . mijne eeuwige liefde ! . . . O zalige genoegens der H. Communie, wat zijt gij weinig bekend ! . .. Kortstondige oogenblikken, waarom blijft gij niet langer voortduren! Hoe spoedig zal ik mij moeten losscheuren aan uwe omhelzingen en mij mengen met het slijk der aarde? . . Ach, mijn God! Gij vraagt mij een offer, en zou ik het U kunnen weigeren ? Zal ik ooit genoeg voor U kunnen doen, o mijn Goddelijke Meester, die zooveel voor mij gedaan hebt? Hoe zou mijn hart aan uwe liefde kunnen wederstaan? Maar hoe kan ik het wonder, dat in mij plaats heeft, aanschouwen, zonder van liefde te verkwijnen! . . .

mei cn aarde, en Gij neemt mijne ziel tot uwe bruid . . . eene ziel zonder deugden... zonder verdiensten . .. zonder bekoorlijkheden. â Waarom? Omdat Gij, o mijn God, slechts liefde zijt. . . Gij bemint mij onkel, om mij te beminnen . . . Gij let niet op mijne zonden, noch op mijne ellende, noch op mijne onwetendheid, noch op mijne verachtelijkheid . . . Gij bemint mij, en ziedaar, wat Ã¼ beweegt, om mijne ziel binnen te gaan . . . Werp nu dan ook op mij een blik van medelijden. Zie wat ellenden mij ter neerdrukken, wat zonden mij beschamen! 0 almachtige Bruidegom ! verlaat mij heden niet alvorens mij de uitwerkselen uwer beminnelijke almacht te doen gevoelen ... Ik vraag U noch rijkdommen, noch eerbetuigingen, noch genoegens ; integendeel, ik zou mij gelukkig achten, zoo ik, o mijn Jesus, de armoede, de vernedering en de smarten, die Gij ter liefde van mij gedurende uw sterfelijk leven hebt geleden, zou kunnen navolgen,.. O, hoe gaarne zou ik U willen gelijken! Nochtans deze gunst zou ik U niet durven vragen ; zij behoort slechts aan de uitverkorene zielen; en wie weet of Gij mijne vermetelheid niet zoudt bestraffen .. . Maar, wat zeg ik? het is uw uitdrukkelijke wil, dat wij aan U gelijkvormig worden. O

maak, dat ik uit liel'de tot U wegkwijne.. . Uij zijt mijn welbeminde Bruidegom. . . Gij zijt mijne eenige vreugde . . . mijn eenige rijkdom, mijn waarachtig geluk .. . Met U bezit ik alles . - . Van U verhoop ik alles . . . Ach ! waarom heb ik niet al de harten der Heiligen, om U te beminnen ? Maar Gij vraagt mij slechts Ã©Ã©n hart, en wel het hart, waarin Gij U thans bevindt ... O, ik schenk het U . . . ik draag het U op . . . ik wijd hot U toe . . . beschik er over, woon en heersch daarin in alle eeuwigheid.

1. Josus, de ware vreugde. 2. Mijne waarachtige vreugde. 3. Jlijiie eeuwige vreugde.

O Jesus, vreugde der Engelen! hoe zoudt Gij niet de mijne wezen? Uwe schoonheid verheugt al do Heiligen . . . Gij overstelpt hunne harten van vreugde . . . Ã¼_; wanneer zal ik daarin deelen? Maar wanneer zijl ik die vreugde verdienenquot;? Over wien heb ik te klagen, zoo niet over mijzelven? . . Wanneer mijn hart mot droefheid vervuld is, wanneer een vloed van bitterheid mijne ziel schijnt te overstelpen, ach, ik weet hot, dan moet ik het alleen aan mijne ondankbaarheid toeschrijven. Wat vreugde kan ik genieten, na U, mijne vreugde, door mijne zonden te hebben beleedigd ?... Heer! maak een einde aan mijne misstappen : dit zijn mijn eenige, mijne ware smarten .. . Vergeef mij mijne ontelbare zonden en ongetrouwheden en bewaar mij

voor 't ongeluk van U opnieuw te belee-digen. Al liet overige zal mij niet bedroeven ; ik zal mij gelukkig achten door do wereld vergeten, veracht, verlaten te worden. Gij alleen kunt mijne ziel met vreugde vervullen; Gij alleen mijne tranen afdrogen, want in weerwil van mij zeiven zullen zij mijne oogen ontschieten . . Een onkel woord aan uwe lippen ontschoten zal mij een onuitsprekelijk genoegen veroorzaken .. . Neen, ik verlang geen wc-reldsch vermaak, geene voldoening mijner zinnen en lusten. . . Verre van mij, o mijn God! al wat mij tot lichtzinnigheid en verstrooidheid zou kunnen voeren . . Moge ik mijn naaste overal stichten door hom de deugd in al haar beminnelijkheid voor te stellen ... Geef mij, o Heer, de vreugde uwer kinderen, die U in alles zoeken te behagen, door uw heiligen wil immer te volbrengen. Geef, dat ik mij verheuge, wanneer ik zoo gelukkig ben U in iets te gelijken, o Jesus, in uwe armoede, ... in uwe vernederingen, ... in uw lijden,... in uwe verguizingen, ... in de vergetelheid, waarin Gij geleefd hebt, o mijn Zaligmaker, en waarin Gij U nog bevindt in dit Sacrament, van liefde . . . Ik verzaak aan alle andere vreugde en offer U al mijne genoegens op . . . Ik ver-

zaak aan elke geoorloofde voldoening; ik wil geen ander geluk, geene andere vreugde dan U alleen, o mijn God! Mij aan uwe voeten te bevinden, ... U te aanbidden in het H. Tabernakel, waar Gij dag en nacht ter liefde van mij verblijft, ... U lof te zingen, . . . uwen zegen over mij en alle menschen af te smeeken,. . . uwe woorden aan te hooren, wanneer ik dooide H. Communie U in mijn hart bezit,... dat zij mijne eenige vreugde, mijn eenig vermaak gedurende mijn kortstondig, aardsch leven! . . . En wanneer het zoo lang verbeide oogenblik, waarop ik U voor eeuwig zal bezitten en beminnen, voor mij zal aanbreken . . . wanneer mijn laatste uur hier beneden zal geslagen zijn, wees dan, lieve Jesus, mijne vreugde . . . Inlus-schen spaar mij niet, . . zoo het noodig is, ontneem mij alle troost, maar verlaat mij niet, o mijn God, en geef mij do kracht, om te lijden op eene wijze, die Uwer waardig en voor mij heilzaam is.

Maria, mijne goede Moeder, gij die nooit eene andere vreugde hebt gehad dan uwen Jesus: bid voor mij, opdat Hij alleen mijne vreugde zij. Aan Jesus en Maria toe te behooren; dat zii immer mijne grootste, mijne eenige vreugde ! Amen.

Jesus, mijne vreugde! O liefhebbende Jesns! Onder welke benaming komt Gij heden in mijn hart? ... Is dat hart bereid U in deze hoedanigheid, zoo rijk aan bekoorlijkheden te ontvangen ? . . . O hemel-sche vreugde vol van zoetigheid! de wereld kent U niet . . O mijne vreugde, o Jesus! wie zal mij een hart ruim genoeg, wie mij eene onbegrensde liefde geven ?... altijd aan Jesus toebehooren . . . immer ter zijner beschikking zijn ... O mijne vreugde! reeds maakt Gij U bereid om mijn hart binnen te gaan . . . welke gevoelens moeten mij thans bezielen, welke verzuchtingen moet mijn hart thans slaken ? . .. Ach! zij moeten zacht geweldig zijn zonder uitstorting naar buiten. Maar hoe zal ik ze in de enge ruimte van mijn boezem houden opgesloten, o mijn God? . . .

Hij, die het geluk der Engelen en dei-Heiligen uitmaakt in mijn hart! O vreugde, o zaligheid, hoe dit te begrijpen ? Of liever, hoe te leven, zonder zich verteerd te gevoelen? O mijne vreugde, o mijn Jesus! Gij komt, . . . nog eenige oogenblikken . . . Ja, ik geloof . . . Gij zult mij de vreugde uws geestes schenken, die mij met berouw, liefde en dankbaarheid zal vervullen . . .

Daar is Hij . . . Hi; nadert tot zijn onwaardig en toch zoo bevoorrecht, zoo bemind schepsel. Ik geloof het, o Heer; ik geloof, dat Gij het zijt.. . Ja, ik hoor Hem . . . Hij roept mij... Welke liefde! Zie, hier ben ik', o mijn God ! ik gevoel, hoezeer ik U noodig heb. Kom mijne verlangens voldoen . . . Kom, Gij alleen kunt mij gelukkig maken ... Ik wil geen ander . . . Maar zijt Gij mijne vreugde, dan moet ik ook de uwe zijn, dan moet ik zorgen, U nooit in iets te mishagen... 0 Jesus! zou ik U na zooveel liefde nog iets kunnen weigeren? Neen, mijn God, kom mijne getrouwheid en mijn geluk verzekeren, . . . o Jesus, o mijne vreugde! kom . . . ziedaar mijne ziel . . .

Mijn God! Gij zijt mijne vreugde ; hoe zou 't anders kunnen zijn ? Zijt Gij niet alles, wijl Gij mijn God zijt? O, ik bezit U, ik omhels U . . . In waarheid mag ik zeggen, dat Gij mijne eenige liefde zijt en ik U boven alles de voorkeur geef. Gij zijt mijn eenig geluk: zonder U wil ik geen ander genieten ... O mijn God, mijne

heden overgeef, maak dan, o mijne vreug- i de, dat ik niet meer toegankelijk zij voor

eenige andere vreugde of voor verstrooid- i heid. O mijn Jesus! waarom kan ik mij niet ten minste van tijd tot tijd, tot U wenden, o mijne liefde, mijne vreugde,

herinneren, dat ik mijn God in mijn hart draag . . . Waar zou mijne dankbaarheid blijven, zoo ik vergat U meermalen te aanbidden, U ten minste een enkel woord te zeggen, U te verzekeren, dat Gij mijne liefde, het eenig voorwerp mijner liefde zijt. Jesus is vol liefde en goedheid jegens mij... O, mijn God! wees gezegend om uwe overgroote teederheid . . . Gij zegt mij, dat het uw vermaak is, bij ons te verblijven. O, het is ook mijn geluk bij U te zijn... O, mijn opperste goed! welke gevoelens moet zulk een overmaat van liefde in mijne ziel niet opwekken ? Wat vervoering moet mij niet bezielen ? Mijn God! waarom verkwijn ik niet van liefde en dankbaarheid? Neen, dat wilt Gij niet. Maar verlangt Gij dus, dat ik leve en niet stervc, dan wil ik leven uit dankbaarheid en liefde. Ik zal alles als uit uwe hand voortkomende aannemen, dus in vrede en met vreugde. Alles beschikt Gij tot welzijn van diegenen, die U liefhebben; ik moet mij dus ook over alles verheugen.

Wat kan ik nog verlangen, o Heer, na de eer. die Gij mij heden hebt aangedaan? Ja, nog iets, mijn Jesus! blijf mijne vreugde in alle eeuwigheid, zooals Gij het op dit oogenblik zijt, . . . mijne eeuwige vreugde, wanneer ik voor uw aanschijn mij zal

verheugen, zonder vrees van U ooit weÃªr te verliezen. Maar in dien tusschentijd verlaat mij niet, want ik ben zwak en bevreesd. Ach! ik bid U, verlaat mij geen oogenblik, want zonder U zou ik vergaan . .. Wees alles voor mij, o Jesus, in dit leven en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

1. .lesns, Â«pii wai'p vripnd. 2. oen getrouwe vriend. 3. een standvastige vriend.

Welke titels zult Gij nog aannemen, o Jesus, om onze harten te winnen ? O liefde ! Gij verlangt niet alleen, dat wij uwe kinderen, maar ook uwe vrienden genoemd worden. Maar vrienden, o Heer, moeten elkander gelijken... en welke gelijkenis heb ik met U, o mijn God? Gij zijt de heiligheid zelve, en ik . . . mag ik zeggen, dat ik waarlijk aan mijne heiligwording arbeid? . . . Nochtans in weerwil van dit verschil zijt Gij nog altijd vol liefde. Men zou zeggen, o mijn God, dat niets in mij U afschrikt; ja het schijnt zelfs, dat Gij mijne vriendschap meer en meer zoekt, wijl Gij U opnieuw met mij, arm ellendig schepsel, wilt vereenigen. Een bewijs, dat Gij niet alleen in naam, maar in waarheid de vriend mijner ziel zijt... Bij de geringste

ten, lenigt Gij mijne droefheid, deelt Gij blool mijne pijnen . . . Hoe verblind zou ik zijn, '' mijn

ik, om uwe hulp in te roepen ... O, hoe ver! zoet is 't niet, zulk een vriend te bezitten, ^: hie:

een vriend wonende onder hetzelfde dak, \VÂ£ een vriend altijd toegankelijk, en wat alle ; Gij

God, mijn opperste goed! En Gij, die in j ( weerwil van mijne ontrouw altijd getrouw blijft, wanneer zal mijne trouw aan de uwe gelijken ? O m\jne liefde! hecht myn hart aan het uwe door zulke sterke ketenen, dat niets ter wereld in staat zij om die te verbreken ... Wees immer mijn eenige vriend . . . Laat immer het H. Tabernakel en de H. Communie de plaatsen onzer

bijeenkomst zijn. Laat ik U daar immer blootleggen al wat er in mijn hart omgaat: mijn verdriet, mijne ellende, mijne bekommernissen, mijne verlangens, mijne voornemens . . . mijn eenig verlangen, om U te beminnen zonder vrees van U ooit weer te verliezen. O mijn Jesus ! waarom blijf ik hieromtrent nog altijd in het onzekere ? . . . Wanneer zal ik kunnen zeggen : mijn God, Gij behoort geheel en al aan mij, en ik behoor ook geheel en al aan U, voortaan zal ik U niet meer beleedigen ... Ik bezit U, nooit wil ik meer van U scheiden .. . o mijn hoogste goed! Heb medelijden met mij en laat nimmer toe, dat zooveel liefde voor uw arm schepsel ooit verloren ga. Waartoe zou al uwe teederheid mij dienen, indien ik U niet gedurende allo eeuwigheid liefde voor liefde kon wedergeven ? O mijn God, verwijder dus van mij alles, wat die liefde, die ik U verschuldigd ben, en U in eeuwigheid verlang te bewijzen, zou kunnen verhinderen. Liefdevolle vriend ! spreek tot mijn hart; zeg, wat Gij van mij begeert; laat mij uwe ingevingen nauwkeurig opvolgen: laat mij steeds getrouw blijven aan mijne goede voornemens; laat mij altijd, overal, in alles aan U aangenaam zijn.

te hebben, eens waardig worde Hem te zien, te beminnen in alle eeuwigheid. Amen.

De ziel. Hoe, groote God, Gij wilt mijn vriend zijn. Gij de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde, do Koning der koningen? . . .

Christus. Vergeet voor een oogenblik deze grootheid, welke ik voor U verborgen houd, om slechts te denken aan de liefde, waarmede ik in uw hart wil binnen gaan.

De ziel. Maar Heer, zoo Gij als Koning tot mij kwaamt, was dan uwe vernedering-al niet diep genoeg ? . . . maar als vriend... Wat is er in mij, dat eenige overeenkomst heeft met U? Welke zijn uwe gevoelens?... Welke de mijne?

Dc ziel. O God van liefde! Wat kan ik bij zulke blijken van teederheid antwoorden? Hoe grooter schaamte en berouw mijn hart vervult, des te grooter is de liefde, waarmede Gij mij bejegent... Ik gevoel mij dat gastmaal der Engelen geheel en al onwaardig.

Christus. Beantwoord aan mijne liefde, beminde ziel, open uw hart tot vreugde en vertrouwen, kom u met mij vereeni-gen ...

Dc ziel. Vergeef mij dan, o Heer, vooraf al mijne zonden, die ik van harte betreur.

De ziel. En zoovele driften. . . zoovele kwade neigingen, die aanhoudend in mijn hart opwellen . . , zijn dit geene redenen gewichtig genoeg, o Heer, om mij van de heilige Tafel verwijderd te houden ? .. .

Christus. Ja, misschien zoudt Gij u van mij verwijderen, zoo Ik Mij in mijne glorie en Majesteit vertoonde ; maar Ik noodig u uit als vriend... Wat hebt gij van een vriend te vreezen?

De ziel. Heer! Gij hebt mijn hart gewonnen. Ik wedersta niet langer aan zooveel liefde . . .

De ziel. O God ! wijl uwe liefde zoo groot is, waag ik het uwe liefdevolle uitnoodiging aan te nemen . . . Kom, Gij die do liefde zelve zijt, kom mij met liefde vervullen, opdat ik op mijne beurt alleen liefde worde.

Christus. Deze moeten uwe gevoelens zijn . .. Nader thans tot uw vriend ... Ik ben hot. . .

De ziel. O God van liefde! ik werp mij aan uwe voeten ... ik aanbid U. . . ik prijs U . . . ik dank U voor de uitstekende eer, welke Gij mij komt bewijzen.

De ziel. Hoe! mijn Heer en God . , . Aan mij is 't, dat Gij zooveel teederheid bewijst? . ..

De ziel. Hoe gelukkig voel ik mij, o mijn God! Niet alleen verstoot G'-ij mij niet, maar Gij vraagt zelfs mijn hart.

doeii, dat Ik niet gedaan hebquot;? .. . Op mijne beurt vraag Ik slechts uw hart.

Dc ziel. Ach! Gij hebt te veel gedaan voor ellendige en ondankbare schepselen, en voor zooveel goedheid vraagt Gij slechts een nietig hart. . .

Christus. Ik stel er mij mede tevreden, en nochtans hoovele zielen, die het mij w ei geren !

Christus. Met recht zegt gij : die verblinden. Maar juist daarom verdienen zij nog verontschuldiging. Wat Mij echter bijzonder leed doet, is, dat er zielen gevonden worden, door het licht der waarheid verlicht, met genaden overladen, zoo dikwerf door mijn vleesch en bloed gespijsd, wier hart verdeeld is onder duizend nietigheden, die zij zich schamen te bekennen . . .

De ziel. O mijn Jesus! verwijder zulk onheil van mij... Ik geef U geheel mijn hart, ik bied het U aan, ik wijd het geheel aan U toe, om het voor U te slachtofferen ... Vestig er uwe woning in, en verlaat het nooit weer.

Christus. Ik ben de getrouwste vriend der harten, die Mij geheel zijn toegewijd ...

Christus. Uw hart moet u hierop antwoorden . . . Het is Mij toegewijd, zoo het niet verdeeld is.

De ziel. Verre van mij, o mijn God! een hart, dat reeds zoo klein is, nog te willen verdeelen... Ik acht mij te gelukkig, dat Gij het wilt aannemen. Hoe zal ik uwe overgroote liefde genoegzaam erkennen? Waarom heb ik niet duizend harten, om U te beminnen, duizend monden, om U te loven ? . . . Ik wil U geheel toebehoo-ren. . . handel met mij naar uw welbehagen ... zoo ik U maar nooit meer be-droeve, o God!

Christus. Ik zal uwe sterkte zijn ... Ik zal bij u blijven . . . blijft gij ook bij Mij... Gij weet, 't is mijn vermaak met de kinderen der mehsohen te zijn.

De ziel. O God! wat geef ik U voor zooveel liefde weder ? Helaas! waarom kan ik niet dag en nacht de onverschilligheid be-weenen, waarmede wij Ã¼ behandelen? Gij zijt geheel liefde, wij daarentegen koudheid . . . Gij slechts goedheid, wij ondankbaarheid ... Ach! zÃ³Ã³ kan ik niet langer leven, door U aanhoudend met genaden overladen, en Ã¼ toch telkens weÃªr ontrouw worden. Waarlijk, ik verdiende wegens

â ^er het mijne ondankbaarheid niet langer te leven â hoe menig ander verdient veel meer dan twoor- ik do plaats in te nemen, die ik zoo nut-t niet teloos bekleed! Maar zoo Gij wilt, dat ik leve, verzeker dan mijne getrouwheid . . . â¢' een laat mij U vurig beminnen .. . U nooit meer billen beleedigen . . . Bewaak mijn hart zoo zorg-j dat vuldig, dat het U nooit meer ontrouw uwe worde, liefdevolle Meester! Hoe ! Dit hart, len ? waarin Gij uwe woonplaats vestigt, dat om Gij zoo dikwerf uitgenoodigd, zoo edelmoe-'i Ã dig bemind en met genaden overladen 100- hebt, .. . mocht dit hart Ã©Ã©r vernietigd wor-Jbe- den, vÃ³Ã³r dat het U nog ooit weÃªr zou

geten ! ... Ik behoor U toe, goede God, ik Ik ben de uwe, tot aan den dood wil ik niet

anders trachten dan U in alles te behagen ... n- O, dan zullen mijne aardsche banden ver

broken worden, maar de band, die mij aan o- U hecht, o Heer, zal nog nauwer worden

zal wezen, Dengene te zien, te bezitten, te ' genieten, die mij zoo teeder bemind heeft...

1. .losus is mijn broeder door natnur. 2. door iiitiiiicniing. 3. door overeenkomst.

O Jesus! ja, Gij zijt mijn Broeder; uw hemelsche Vader is mijn Vader . . . Gij zelf hebt het gezegd. Van U, beminde Leermeester, heb ik geleerd te zeggen : Onze Vader, die in de Hemelen zijt. Ik ben dus de broeder van Jesus Christus . .. Kan uwe vernedering, o mijn God, nog verder gaan? Waarlijk, lieve Jesus, te groot is uwe liefde. Overvloedig bewijst Gij mij, dat Gij in mijn hart geen vrees, vooral die slafelijke en ontmoedigende vrees niet verlangt, welke mij te zeer beangstigt voor de toekomst. O, Gij die slechts liefde zijt, en mij in 't bijzonder zooveel blijken uwer liefde geeft, zult Gij mij in mijn laatste uur verwerpen ? . . . Zou uw hart alsdan voor mij gesloten zijn ? Zal ik in U slechts een schrik-verwekkenden God moeten zien, wiens

majesteit en rechtvaardigheid den grootsten angst inboezemen, nadat Gij als liet ware uwe liefde hebt uitgeput, en zulke zoete namen van vader, bruidegom, vriend en broeder hebt aangenomen! O mijn Jesus, die dit alles voor mij zijt: wek mijn vertrouwen op . . . Gij hebt voor mij geleefd en altijd de grootste barmhartigheid voor rouwmoedige zondaren getoond . . . Gij hebt U aan mij gelijk gemaakt. . . U met hetzelfde vleeseh bekleod, opdat ik in U een broeder zou zien ; en om mij dit nog duidelijker te maken, hebt Gij de gedaante van een kind aangenomen . . . Gij liet U door Maria in de armen nemen, op den schoot zetten van haar, die Gij tot uwe moeder hebt uitverkoren. O kleine Jesus! Gij zijt het kind van Maria, maar ik immers ook... Teedere Moeder! kom uw goddelijk kind in mijn hart plaatsen . . . Kom, geef mij mijn kleinen broeder. Ik wil aan Hem gelijken. Ik wil beminnen, wat Hij bemind heeft... Ik wil zoeken, wat Hij gezocht heeft. Ik wil altijd met Hem ver-eenigd zijn, slechts Ã©Ã©n mot Hem uitmaken ... O heilige Communie, waar mijn opperste Goed zich op eene zoo liefdevolle wijze aan mij geeft: o Jesus, o mijn Broeder ! weldra, ja, weldra komt Gij mijne ziel vervullen . . . Ach ! stel niet uit. . .

spreek tot mijn hart. Laat uit het H. Tabernakel deze zoete taal aan mijne ziel hooren: (mijn broeder) mijne zuster. O Jesus, vreugde der zielen! Gij deelt alles met mij . . . uw Vader, uwe Moeder, uw erfdeel, uwe verdiensten . . . Neen, nooit zal het mistrouwen ingang vinden in mijn hart. Maar, Heer, van uwe zijde vrees ik niets, maar wel van de mijne. Ach, zou ik ooit zoo ongelukkig kunnen zijn, U nogmaals met ondankbaarheid te behandelen, ach, laat mij dan liever op dit oogenblik sterven... O Jesus! al wat Gij nu reeds voor mij zijt, is mij nog niet genoeg . . . Wees eeuwig voor mij, wat Gij immer gedurende uw sterfelijk leven geweest zijt... Mijn arme ziel zij uwe zuster, Maria zij immer mijne moeder, gelijk zij de uwe geweest is op de aarde en de uwe blijft in den Hemel.

Moeder van Jesus! wees immer mijne moeder, en moge ik door een gedrag, dat u en uw goddelijken Zoon waardig is, immer uw kind genoemd worden.

O mijne ziel! verban alle vrees; uw Jesus komt heden als een teedere broeder in u wonen . . .

O Maria, beminde Moeder van Jesus en mijne moeder! ik werp mij aan uwe voeten en smeek u mij te willen voorbereiden, om Jesus in mijn hart te ontvangen. O mijne goede Moeder! hoe zal ik mijn broeder onthalen! Gij, die Hem zoo zeer bemint, leer mij Hem beminnen. O mijn God! ik geloof, dat ik U zeiven zal ontvangen. U, o Jesus, die door de mensche-lijke natuur aan te nemen, aan ons hebt willen gelijk worden... U, o Jesus, die meer dan drie en dertig jaren onder ons hebt gewoond; om bij ons te blijven, het wondervolste der geheimen hebt uitgevonden : God zijn! mensch worden . . . God zijn, en de spijs worden onzer zielen , . . 't is onbegrijpelijk; toch geloof ik het, o Heer, op uw woord: ik aanbid U, ik dank U, en hoe onwaardig ik ook zij, durf ik er bijvoegen: ik bemin U, want Gij wilt door mij bemind worden. Nu zal ik in mijn hart uwe heilige menschheid ontvangen; wat zeg ik? Uwe Godheid, geheel U zeiven, o mijn God! . . . Maar wie ben ik, om zulk een gast te ontvangen? Ik gevoel mijne onwaardigheid zoo zeer, dat ik er over beschaamd ben . . . Nochtans, wanneer ik overweeg, dat Gij mijn broeder zijt, dan herleeft mijn vertrouwen, dan gevoel ik mij verlicht en ik begrijp.

dat Gij van mij de innigste, de hartelijkste liefde verlangt. .. Een God wordt mijn broeder! en ik zou niet kinderlijk vertrouwen, Hem niet uit geheel mijne ziel beminnen ? . . . Vervuld met de levendigste gevoelens van liefde en vertrouwen roep ik uit: lievo Jesus! Gij in mijne ziel. Gij zijt geheel mijne liefde en geheel mijn verlangen! Zoo ik met U maar in tijd en eeuwigheid vereenigd ben, is al het overige mij onverschillig... Mijn God bezitten... Met Hem loven als met een teederen broeder. .. wat geluk, wat zaligheid! Kom, mijn God en mijn broeder, kom en help mij op do glibberige paden des levens. Kom mij zeggen, wat Gij voor mij zijt. . . wat ik voor U wezen moet... Kom mijne ziel omhelzen, zoodat zij uit de innigste en teederste vereeniging met U niet meer worde losgerukt; kom, wij zullen voortaan elkanders gedachten, gevoelens en verlangens doelen... O mijne ziel, nader tot Jesus: Hij is uw broeder, gij zijt zijne zuster.

Wat doet Gij al niet, o mijn God! om tot den mensch af te dalen? Een afgrond houdt U waarlijk van mij gescheiden, o Heer, maar uwe liefde roept uwe almacht te hulp, om dien afgrond te vullen ... en terwijl zij alleen luistert naar uwe oneindige teederheid, dringt zij door de uitgestrekte Hemelen, om in mijn hart te komen wonen . . . Ja, in mijn hart, een hart helaas! dat U zoo ondankbaar is geweest... Neen, nooit zal ik uwe goedheid vergeten, en hoe meer liefde Gij mij bewijst, des te dieper smart het mij, U te hebben beleo-digd . . . Maar, ziedaar voor mijne ziel het oogenblik van liefde, .. . het uur der innigste mededeelingen . . . Jesus en mijne ziel ... Broeder en zustor . .. hart aan hart.

O Jesus ! wees eeuwig gezegend voor deze overmaat van goedheid ... Ik aanbid U als mijn God ... Ik zegen U als mijn weldoener en bemin Ã¼ tevens als mijn broeder . . . ja als mijn teerbeminden broeder... Ach! maak, dat mijne ziel uwe waardige zuster zij . . . Gij hebt reeds zooveel voor haar gedaan! ., .

O mijn beminde Verlosser! alles, wat Gij bezit, wilt Gij met mij deelen . . . Zelfs uw Vader en uwe Moeder hebt Gij mij geschonken ... er blijft slechts over, mij uwe gaven waardig te maken en ze te

dat Gij van mij de innigste, de hartelijkste liefde verlangt. . . Een God wordt mijn broeder! en ik zou niet kinderlijk vertrouwen, Hem niet uit geheel mijne ziel beminnen? . . . Vervuld met de levendigste gevoelens van liefde en vertrouwen roep ik uit: lieve Jesus! Gij in mijne ziel. Gij zijt geheel mijne liefde en geheel mijn verlangen! Zoo ik mot U maar in tijd en eeuwigheid vereenigd ben, is al het overige mij onverschillig... Mijn God bezitten... Met Hem leven als met een teederen broeder. .. wat geluk, wat zaligheid! Kom, mijn God en mijn broeder, kom en help mij op do glibberige paden des levens. Kom mij zeggen, wat Gij voor mij zijt. . . wat ik voor U wezen moet... Kom mijne ziel omhelzen, zoodat zij uit de innigste en teederste vereeniging met U niet meer worde losgerukt; kom, wij zullen voortaan elkanders gedachten, gevoelens en verlangens doelen... O mijne ziel, nader tot Jesus: Hij is uw broeder, gij zijt zijne zuster.

Wat doet Gij al niet, o mijn God! om tot den mensch af te dalen? Een afgrond houdt U waarlijk van mij gescheiden, o Hoer, maar uwe liefde roept uwe almacht te hulp, om dien afgrond te vullen ... en terwijl zij alleen luistert naar uwe oneindige teederheid, dringt zij door de uitgestrekte Hemelen, om in mijn hart te komen wonen . . . Ja, in mijn hart, een hart helaas! dat U zoo ondankbaar is geweest... Neen, nooit zal ik uwe goedheid vergeten, en hoe meer liefde Gij mij bewijst, des te dieper smart het mij, Ã¼ te hebben belee-digd . .. Maar, ziedaar voor mijne ziel het oogenblik van liefde, . . . hot uur der innigste mededeclingen .. . Jesus en mijne ziel . . . Broeder en zuster . .. hart aan hart.

O Jesus ! wees eeuwig gezegend voor deze overmaat van goedheid ... Ik aanbid U als mijn God ... Ik zegen U als mijn weldoener en bemin U tevens als mijn broeder . . . ja als mijn teerbeminden broeder... Ach! maak, dat mijne ziel uwe waardige zuster zij . . . Gij hebt reeds zooveel voor haar gedaan! . . .

O mijn beminde Verlosser! alles, wat Gij bezit, wilt Gij met mij deelen . . . Zelfs uw Vader en uwe Moeder hebt Gij mij geschonken ... er blijft slechts over, mij uwe gaven waardig te maken en ze te

bewaren ... Ik smeek U, maak mij oplet- te nu tend en gehoorzaam aan uwe ingevingen ... bid ' nederig en overgegeven aan alle beschik- bezvf kingen uwer goddelijke Voorzienigheid. Gij heb bemint mij . .. Gij bewaakt mij . . . Niets steui overkomt mij zonder uw goddelijken wil mijn of toelating... O, hoe gelukkig voel ik men mij onder uw geleide, dat louter goedheid nen en liefde is. Laat uwe heerschappij over geh' mij geen einde nemen . . . Wees immer feill mijn Jesus .. . mijn eenige schat. . . mijne h'oo eenige liefde ... Gij kent mijne innigste woi gedachten, mijne geheimste verlangens ... ' bro Voor wien zal ik mijn hart ontsluiten, zoo lici niet voor U, o welbeminde mijner ziel... ik voor U, wien ik liefheb .. . voor U, die va-met mij vereenigd zijt.. . voor U, die in mijn hart woont. . . Ja, ik bezit U .. . blijf immer bij mij .. . Laat ons voortaan onafscheidelijk met elkander vereenigd zijn en laat weldra voor mij den dag aanbreken, waarop ik U zonder sluier mag aanschouwen ... O mijn Jesus! zal die dag zich nog lang laten wachten? O God! U te bezitten in de H. Communie, o 't is | veel, onbegrijpelijk veel. . . maar U te bezitten in den Hemel, mij in uwe goddelijke aanschouwing te verlustigen, o God! wanneer? wanneer?... Ik onderwerp mij aan uwe goddelijke besluiten... Ik leef

te midden van gevaren, . . . neem mij weg, bid ik U, uit deze wereld, vÃ³Ã³r dat ik bozwijke... Mijne zwakheid is U bekend,.. . heb medelijden mot mij, geleid en ondersteun mij . . . want Gij zijt mijne toevlucht; mijn Jesus, van U moet mij hulpe komen . . . Noen, laat het nooit gezegd kunnen worden, dat ik te vergeefs op U heb gehoopt . . . neen, neen, uw woord is onfeilbaar, dat is mijn troost: wie op U hoopt, zal in eeuwigheid niet beschaamd worden. Gij zijt immers miin beminde broeder; alles verwacht ik van U, . . . vol liefde, vol goedheid zijt Gij jegens mij . . . ik vrees dus niets; alles, alles hoop ik van U, mijn God!

Do toedore liefde, waarmode Gij mij immer hebt bejegend, o mijn God, de ontelbare genaden, welke Gij zoo ruimschoots over mij hebt uitgestort; de teederheid, waarmedÃ¨ Gij mij tot uw heilige dienst hebt geroepen, de goedheid, welke ik van U zoo onverdiend ondervonden heb, de langmoedigheid, waarmede Gij mij verdragen, de edelmoedigheid, waarmede Gij mij zoo vaak vergiffenis geschonken hebt; dat alles boezemt mij, ik weet niet welke schaamte, maar ook tevens welk vertrouwen in .. . Wat kan mij weerhouden tot U weder te koeren, o Heer! wijl Gij bereid zijt, niij met het grootste geduld, de meeste liefde in uwe vriendschap op te nemen? Immers is mijne boosheid groot, uwe barmhartigheid is toch oneindig grooter.

Ach! mijn God! ik heb gezondigd.. . ja, ik beken het uit den grond mijns harten, ik heb gezondigd .. . tegen den Hemel en tegen U, . . . tegen U, die mij van alle eeuwigheid bemind hebt, tegen U, die mij

met zooveel teederheid behandeld, tegen U, die mij zoovele liefdeblijken gegeven hebt... Ik heb gezondigd ondanks mijne beloften, mijne zoo dikwerf vernieuwde voornemens ... Was 't noodig mij zooveel genade te schenken, om die toch telkens te misbruiken ? . . . moest Gij mij zoovele goede voornemens inboezemen, om die toch zoo slecht te volbrengen ? . . . moet ik U zoo dikwerf de verzekering mijner liefde herinneren, om toch zoo ondankbaar te blijven?... Ach, ik belijd mijne schuld... mijtgt; hart is vermorzeld en ontsteld .. . nu dunkt mij, dat mijn berouw toch oprecht is. En heeft de profeet niet gezegd, dat Gij een vermorzeld en vernederd hart niet zult verstoeten?... Zoudt Gij mij dan verstoeten, o mijn God! Neen, wel ben ik ontrouw, ondankbaar, maar toch, ik wanhoop niet, ... ik ben een afgrond van ellende, maar Gij . . . van barmhartigheid. Daarom smeek ik Ã¼ nogmaals om vergiffenis en schenk mij tevens de genade, om U in de toekomst nooit meer te beleedi-gen ... Ik hernieuw aan uwe voeten, o Heer, de heilige voornemens, die Gij U gewaardigd hebt mij te willen ingeven . . . (Hier herhaalt men zijne voornemens, vooral die, welke men tot hiertoe niet volbracht heeft, om zich oprecht te verbeteren.) Ik

erken, o Heer, dat ik zonder U die voornemens niet kon maken,. . . dat ik ze ook zonder uwe hulp niet kan volbrengen. Gij weet, dat ik niets ben dan onstandvastigheid, zwakheid en ellende ... ik heb dit, helaas, maar al te dikwerf ondervonden. Maar zal ik daarom wanhopen ?. . . Gij weet immers. Heer, uit welk slijk ik gevormd ben . . . Heb medelijden met mij, en door deze eindelooze barmhartigheid, welke ik eeuwig hoop te loven en te prijzen, maak mij getrouw aan al mijne goede voornemens, aan al de plichten van mijn staat. . . O Jesus ! o Maria! in uw harten wil ik die getrouwheid putten en door de barmhartige liefde dier heilige harten hoop ik te volharden tot den dood toe. H. Engelbewaarder, die zoo getrouw zijt aan God, zoo getrouw ook jegens mij, verwerf mij de genade, om aan Hem en aan u ook immer getrouw te blijven. Amen.

Eeuwige Vader! werp uwe blikken op uw welbeminden Zoon, het voorwerp van uw welbehagen. Voor mij draagt Hij U zijn bloed, zijn leven, zijn hart ten offer op . . . Beschouw dat Hart, dat U zoo zeer bemind, dat zooveel geleden heeft . . . Op-

nieuw biedt Hij liet U aan, offert Hij hot U op als een zoenoffer voor de zonden der menschen, vooral voor de mijne . . . Ontvang dit Hart, U zoo waardig, o eeuwige Vader! maar neem ook mij aan, omdat ik zoo innig met Hem verbonden ben. Mijn hart is het zijne . , . Zijn hart is het mijne . .. Terwijl Gij liet eene aanneemt, krijgt Gij het andere van zelf... Nooit zult Gij het Hart van Jesus afstooten; maar daarom ook het mijne niet. Ik heb, wel is waar, geen recht op uwe barmhartigheid, o mijn God, maar Jesus, mijn Verlosser, heeft mijn hart wel willen aannemen. Hij heeft er zijn heiligdom, zijn Tabernakel in gevestigd; Hij heeft U voor mij om vergiffenis gevraagd; Hij heeft U zijne tranen, zijne zuchten, zijne werken en verdiensten toegewijd; heb daarom medelijden met zoovele ongelukkigen, die U niet beminnen, terwijl Gij nochtans alle liefde en lof waardig zijt. Wees bemind door al wat leeft; wees geloofd en gezegend, wees verheerlijkt op de aarde en in den Hemel, in den tijd en in alle eeuwigheid. Amen.

ter zijde staat; wat zult gij u gelukkig gevoelen, nu ik uw God en mijn God in mijn hart bezit! Gij aanschouwt Hem, gij aanbidt Hem dan voor mij, en uwe vurigheid vergoedt dan mijne koelheid.

Ik zeg er u dank voor, evenals voor al de zorgen, die gij voor mij steeds koestert. Wanneer ik bid, vereenigt gij u met mij; wanneer ik werk, draagt gij mijn werk aan God op; wanneer ik slaap, waakt gij over mij. . . O mijn Engelbewaarder! ga voort mij uwe liefdevolle hulp te verlee-nen, bewaak mijn lichaam en mijne ziel; verwijder van mij, al wat mij tot nadeel zou kunnen strekken. Verlicht mij door uwe ingevingen tegen de valstrikken van Satan . . . Sta mij bij in twijfel door uw goeden raad, help mij in mijne werken, ondersteun mij in mijne vermoeienissen, stel mij gerust in vrees, troost mi] in smarten, help mij in de ure des doods, en wanneer ik den laatsten snik zal gegeven hebben, moge ik u dan zien, o mijn Engelbewaarder, en op uwe vleugelen gedragen worden tot voor den troon des Aller-hoogsten in den schoenen Hemel, waar ik hoop met u den Heer te danken en te prijzen in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Niets is in staat oen dieperen indruk op 's menscheu hart te maken, dan de gedachte aan den dood . . . Maar helaas, die indruk is vaak zoo kort van duur. De vijand onzer ziel tracht dien zoo spoedig mogelijk weg te nemen. Hoe toch zou eene ziel, die een weinig geloof bezit, in zonde kunnen voortleven, zoo zij dikwerf aan den dood dacht? Zou zij dan de plichten van haren staat verwaarloozen ? Moet de gedachte aan den dood ons niet met verachting doen neerzien op de vermaken dezer wereld, en ons onthechten aan de goederen der aarde ? Ja: deze gedachte zal ons tot eene heilzame onverschilligheid voor al het aardsche stemmen, ons met don H. Aloysius doen uitroepen; Quid hor ad wternitatem? Wat baat dit of dat mij voor de eeuwigheid ?

De gedachte aan den dood moet ons da-gelijksch voedsel zijn. Zoo vaak wij tot God zeggen; ons toekome uw rijk, moesten wij eene akte van verlangen doen naar den dood, die ons het rijk des Hemels moet binnen leiden. Alvorens ons ter ruste te begeven, moesten we steeds aan onzen dood denken, waarvan de slaap het sprekende afbeeldsel is, en ons afvragen: zoo deze nacht voor mij de laatste is, ben ik

dan bereid met een gerust hart voor mijn Schepper te verschijnen?... Wij moeten nooit inslapen zonder een oprecht berouw te hebben verwekt met het vaste voornemen van beterschap.

Wat den dood verschrikkelijk maakt, dat is de onzekerheid van het oogenblik, waarop hij ons zal verrassen. Zal ik in staat van genade zijn?.. in goede stemming? .. voorzien van de H. Sacramenten ? . . . of zal de dood mij onverwachts overvallen, op straat, aan tafel, in spel of vermaak? . . . te midden onzer bloedverwanten en vrienden, gesteund door de gebeden der Kerk?... of te midden van bekoringen, van grievende smarten, beroofd van alle kennis ? ... Ziedaar zoovele vragen, ernstige, verschrikkelijke vragen, die als even zoovele raadselen voor mij onopgelost blijven. Deze onzekerheid verplicht mij om alle mogelijke voorzorgen te nemen, om niet onverhoeds te worden overvallen. Gelukkig de knecht, wien zijn meester wakend vindt! En wat is die waakzaamheid anders, dan eene herhaalde ernstige overweging van den dood ?

De dood is de straf der zonde, moet dus smartelijk zijn; als eene welverdiende boete moeten wij dien dus in den geest van boetvaardigheid aannemen. Ja, mijn God! van dit oogenblik af, neem ik den dood bereid-

willig uit uwe hand aan als eene straf, die ik duizendmaal verdiend heb . . . Maar met Ã©Ã©n keer stelt Gij U tevreden, wees daarvoor gezegend, o God, mits ik sterve den dood der rechtvaardigen . . .

Wonder is 't. dat de dood zoo belangrijk, zoo gewichtig is, en toch zoo weinig overwogen wordt. Men leert alles, men oefent zich in alles, behalve in een zaligen dood te sterven; men denkt er niet ernstig over na. O mijn God! ik verbeeld mij, daar uitgestrekt te liggen op mijn sterfbed, bedrukt, uitgeput van krachten, vol van smarten, omgeven van treurende vrienden, terwijl de wereld mij gaat ontzinken en de eeuwigheid voor mij begint. Wat zal dan mijne spijt, wat mijn verlangen zijn? Van alle eigenliefde ontdaan, zal ik dan mij zeiven leeren kennen, uwe weldaden, o God ! begrijpen, mijne verplichtingen inzien en eindelijk erkennen, wat ik gedaan heb en wat ik had moeten doen . . . Waarom zie ik dit thans niet in? Verlicht mij, o mijn God! opdat ik mij betere, en datgene aflegge, wat ik op mijn sterfbed zou moeten betreuren. Laat ik U zÃ³Ã³ beminnen, dat ik verlang te sterven, om buiten gevaar te zijn van U nog ooit weÃªr te bedroeven, om voor eeuwig met U vereenigd te zijn.

ten ? De slag van 't zwaard, die het slachtoffer eindelijk uit zijn lijden verlost. Wat is de dood? De verlossing van den gevangene uit zijn kerker van lijden, rampen en ellende... Wat is de dood? Het weerzien van den balling van zijn dierbaar vaderland, het weÃªrkeeren van een kind tot zijn vader, de ineenstorting van een uit slijk gevormd lichaam, de blijde ontmoeting van hen, die men in zijn leven heeft bemind, liet begin der zuivere liefde tot God. . . O dood, wat zijt gij dan wenschelijk! Waarom verlangen wij niet naar u met alle krachten onzer ziel? Waarom sterven wij niet van spijt, dat wij dit aardsche nog met het hemelsche leven niet kunnen verwisselen ? Zoo wij nog vreezen, nog beven en angst gevoelen voor den dood, dan is de natuur in ons nog te levendig, het geloof nog te zwak, het vertrouwen op God nog te gering. Verstorvene zielen, die haar vleesch met zijne begeerlijkheden hebben gekruisigd, verschrikken niet bij de gedachte aan wormen en bederf, die haar deel zullen worden. Zij, die de gevaren der wereld kennen, verlangen naar den dood, om uit die gevaren verlost te worden, om God niet meer te kunnen belee-digen. Zij, die God voor hun erfdeel gekozen hebben, verheugen zich bij de gedachte

aan den dood, omdat deze voor hen het begin is der volmaakte liefde . . . Zoo gij dus den dood nog vreest, onderzoek dan hier of uwe vrees voortkomt uit uwe gehechtheid aan do gemakken van dit leven of uit uwe liefde voor een lichaam, dat gij in alles zocht te koesteren en te streelen. Zie toe, of uw hart nog verkleefd is aan do schatten der aarde, misschien aan nietigheden . . . Zijt gij wel bereid, offers te brengen aan God'? . . . Laffe ziel! gij voedt de beulen, die u zullen pijnigen bij uwen dood, die van nu af uwe levensdagen reeds verbitteren en vergiftigen. Bid ; het gebed alleen kan n do oogen openen ; God alleen kan uw hart bewegen en u den moed schonken, om al de ijdelheden van dit leven te verachten.

Men zegt doorgaans: zoo het leven is, zoo is de dood. De dood is de echo des levens. Do rechtvaardige bekroont door een goeden dood het heilig leven, dat hij leidde. Ziedaar hoogst gewichtige lessen, die moeten onderrichten, terwijl het nog tijd is. Een dag zal aanbreken, waarop ik rekenschap moet afleggen; die rekenschap vreo-zen alle zielen. Mijn God ! zeggen zij r wat zal er dan van ons geworden ? quot;Wilt gij het weten ? Vraag dan u zeiven: zoo ik op dit oogenblik. op de plaats, waar ik mij bevind,

uit het leven moest scheiden, wat zou ik den goddelijken Rechter antwoorden, als Hij mij vroeg, hoe ik mijne kindsheid, mijne jeugd, mijne jongelingsjaren had doorgebrachtquot;? .. . Elke leeftijd bracht andere plichten mode, maar ook de genade, om die te vervullen: welk voordeel hebt gij daaruit getrokken ? Zonder twijfel zoudt gij antwoorden: ik heb mijne misstappen beleden, ik heb ze betreurd en het verlangen gekoesterd, om ze te verbeteren; ik heb mijn vertrouwen gesteld op de kracht van uw goddelijk bloed voor mij vergoten, en uw bedienaar heeft mij gerust gesteld. Goed, maar zoo Jesus dit oordeel voortzette en u vroeg: hoe is 't op dit oogenblik mot uwe geestelijke oefeningen gesteld? hoe en in welken geest kwijt gij er u van? . . . Welke zijn uwe gevoelens jegens uw naaste ? . .. Zondert gij niemand van uwe liefde uit? . . . Strekken al uwe wer-ken, geheel uw gedrag tot stichting van uw evenmensch? . . .

Wat uwe oversten betreft, laat gij hen vrij, om u hunne bevelen en verlangens op te leggen, zonder uwe gesteltenis te moeten raadplegen ? Zijn gehoorzaamheid en eerbied de twee armen, die gij steeds tot hen houdt uitgestrekt?

die steeds zoo, als gij dit voor u zeiven zoudt verlangen ? Kwijt gij u van uwe plichten jegens hen met al den ijver en zorg, waartoe gij in staat zijtquot;?

En wat u zclven betreft, ontzegt gij u niet alleen elke nadeelige, maar ook nu en dan eene onschadelijke voldoening? Neemt gij de werkzaamheden, de kruisen, de vermoeienissen van eiken dag in den geest van boetvaardigheid aan? Welk is uwe meening, uw doel bij al uwe werken ? welk gebruik maakt gij van uw tijd, van uwe goederen, van uwe talenten, van de goddelijke inspraken?...

Welke is de gesteltenis van uwe ziel omtrent de nederigheid? Zijt gij bereid u minder dan elk ander te achten bij de herinnering aan uwe ellende en zonde, bij de onzekerheid uwer toekomst? Neemt gij de vernederingen, die zich voordoen, bereidwillig aan ? Dankt gij er God voor, in plaats van te klagen, te morren, u te verdrieten en te ontmoedigen?... Waar koestert uw hart de meeste liefde voor? Waaraan is uwe ziel het meest verkleefd ? Bezit gij niets onnoo-digs, niets overvloedigs ? Is er iemand uwer omgeving, die eene te groote plaats in uw hart inneemt ?... Kunt gij in waarheid zeggen : dat alles mij verlate, alles voor mij ster-ve; ik verlies niets en kan niets verliezen, omdat mijn hart aan God alleen gehecht is ?...

Welke vruchten trekt gij uit de H. Sacramenten? Zijt gij bij de biecht meer bezorgd, om in uwe ziel een oprecht berouw en een vast voornemen van beterschap op te wekken, dan u aan haarkloverij bij het onderzoek en de belijdenis over te geven? Nadert gij waarlijk in den geest dos geloofs, stelt gij den mensch ter zijdo, om alleen te denken aan God, voor wien gij schuldig zijt en van wien gij vergiffenis moot erlangen?

Zoekt gij in de H. Communie de vertroostingen van God, of den God van alle vertroosting? Neemt gij van de heilige Tafel eene bijzondere vrucht mede voor uw persoonlijk gedrag? Is uw hart ledig genoeg, om er de genade in hare volheid in te bewaren ? Is uw loven eene ziel waardig, die dikwerf haren God in de H. Communie ontvangt? Verspreidt gij overal den goeden geur der deugden van Jesus' goddelijk Hart, waarmede uw hart zich zoo menigmaal vereenigt?

Hoe denkt gij over uwen Schepper? Tracht gij dagelijks in do kennis en liefde van God te vorderen? Dit zijn de twee voeten, die ons met vertrouwen den dood te gemoet voeren.

Zijt gij dan wel onderwezen over uwe plichten, oordeel dan u zolven en gij zult niet veroordeeld worden: veroordeel uw

evenmensch niet, zoo gij zelf niet wilt veroordeeld worden. Hieruit moet gij besluiten, hoe gewichtig het voor u is, de oogen altijd op u zeiven gevestigd te houden en u zeiven niets te vergeven, opdat God u alles vergeve, en aan anderen alles te vergeven, opdat gij zelf barmhartigheid verwervet. . . Bedenk, dat God geen twee malen dezelfde zonde zal wreken. Voldoe dus reeds hier op aarde al hetgeen gij aan de goddelijke rechtvaardigheid verschuldigd zijt, en herinner u dan dat troostend woord van een grooten heilige: hoop weinig, en gij zult weinig verkrijgen; hoop veel, en veel zal u geworden ; hoop alles, en alles zal u ten deel vallen.

Geene kunst kan zonder oefening geleerd worden. Wilt gij dan de kunst leeren, om goed te sterven, oefen er u dan in, zoo vaak het uwe bezigheden toelaten; laat ten minste geene maand voorbijgaan, zonder uw gedrag te onderzoeken, uwe zaken in orde te brengen, opdat de dood u niet onverwachts overvalle. Begeef u daartoe in volstrekte eenzaamheid, ga dan uw levenswandel nauwkeurig na, en onderzoek of gij uwe besluiten en goede voornemens getrouw volbracht hebt; stel u ten slotte voor, dat ge op uw sterfbed ligt uitgestrekt, en lees dan langzaam, aandachtig

O God, die mij geschapen hebt! werp van uit den hoogen Hemel een barmhar-tigen blik op mij. In de onzekerheid omtrent mijn stervensuur, waarin ik verkeer, wil ik thans zoo volmaakt mogelijk de oefeningen doen, die ik in dat gewichtig oogenblik zoo gaarne zou wensehen te verrichten. Ik aanbid, o mijn God, uwe besluiten aangaande den tijd en do wijze van mijn sterven. Van dit oogenblik af neem ik den dood aan, zooals Gij dien voor mij hebt bestemd, terwijl ik mij in alles schik naar uw allerheiligsten wil en uw goddelijk welbehagen. Ik stel in uwe handen mijne ziel, mijn lichaam, mijne gezondheid en mijn leven; mijne ziel met verstand, geheugen en vrijen wil, waarmede Gij haar hebt uitgerust; mijn lichaam met mijne zintuigen, die mij als zoovele werktuigen dienen, om het goede te doen; mijne gezondheid, waarbij ik mij nu reeds bereidvaardig onderwerp aan alle ziekten, lijden en smarten, die Gij zult goedvinden mij over te zenden ; mijn leven met al wat het zoet en aangenaams bezit. Ik offer U geheel mijn wezen op, o God en Heer!

Gij hebt het mij geschonken, het is dus billijk, dat ik het U geheel wedergave, opdat Gij er volgens uw heiligen wil in vrijheid over moogt beschikken.

Ik neem den dood aan tot straf voor mijnÂ© ontelbare zonden en ongetrouwheden, en ik vereenig dien met den dood van Jesus Christus, mijn Verlosser, die mijne zonden op zich genomen en door zijn lijden heeft afgeboet. O kostbaar bloed van mijn zoeten Jesus, U oft'er ik op aan den eeuwigen Yader tot uitdelging van alle zonden en misstappen mijns levens.

Ik neem den dood aan tot voldoening-voor het misbruik, dat ik van het leven gemaakt heb, tot voldoening voor de nalatigheid en de onverschilligheid in het vervullen van mijne plichten jegens U, o mijn God! Ik neem al het schrikwekkende van het graf aan : de wormen, dc verrotting, om de uitspattingen mijns levens en het slechte gebruik, dat ik van mijne ledematen en van mijne geestvermogens gemaakt heb, uit te boeten.

Ik neem den dood aan, in vereeniging met den dood van den H. Joseph, die tot overmaat van geluk in de armen van .Jesus en Maria mocht sterven.

Begeleidt mi) met mijn heiligen Engelbewaarder voor den troon van den Opperrechter, opdat zijn vonnis tnii genadig zij. Ik stel in Ã¼ al mijn vertrouwen. Ach! verlaat mij niet in dat gewichtig oogenblik. Laat het nooit kunnen gezegd worden, dat

Ik neem den dood aan, niet alleen om mij naar uw heiligen wil te schikken, o mijn God! niet alleen om mijne zonden af te boeten, maar ook, omdat de dood alleen mij het geluk kan aanbrengen van U te zien en U onvoorwaardelijk zonder einde te beminnen. Zoo de dood mij met U ver-eenigt, o mijn opperste Goed! moet hij dan niet het eenigst voorwerp wezen van al mijne verlangens? Kan dat uur voor mij te vroeg aanbreken? Geef, o God van goedheid, dat ik, terwijl ik dit tranendal verlaat, het gelukkige vaderland moge binnengaan, waarvoor Gij ons hebt geschapen. En moet ik dan ook door het zuiverings-vuur gelouterd worden, uw heilige wil geschiede, o Heer! Daar immers blijft men U beminnen, o mijn opperste Goed, daar loopt men geen gevaar meer van uwe opperste Majesteit nog te beleedigen. Zoo hoop ik, dat de dood voor mij eene winst zal wezen . . . Amen.

IVIijii kind, om mij tc behagon is het niet noodig veel te weten, het is genoeg mij veel te beminnen.

Hebt gij niemand aan te bevelen? Noem mij uwe ouders, uwe broeders, uwe zusters, uwe vrienden; voeg achter ieder van die namen, wat gij verlangt, dat ik voor die personen doen zal .... Vraag veel, zeer veel ; ik houd van edelmoedige harten; van harten, die zich zei-ven vergeten, om voor anderen te vragen. Spreek mij over de armen, die gij zoudt willen ondersteunen, â over de zieken, wier lijden u getroffen heeft, â over de zondaars, wier bekeering gij wenscht, â over de personen, die met u in onmin zijn, en wier genegenheid gij gaarne terug zoudet bekomen. Bid vurig voor die allen. Herinner mij, dat ik beloofd heb elk gebed, dat uit het hart opstijgt, te zullen verhoeren, en zeker bidt het hart, als mÃ©n gebeden stort voor hen, die men bemint en door wie men bemind wordt.

Hebt gij mij geene genaden te vragen voor u zeiven ? Schrijf, als ge wilt al de behoeften uwer ziel op, maak er eene groote lijst van en kom mij die voorlezen met vertrouwen, met liefde.

Zeg mij eenvoudig, hoe zinnelijk gij nog zijt, hoe dikwerf ge u nog schuldig maakt aan hoogmoed, lichtgeraaktheid, hebzucht, lafhartigheid en traagheid, aan onvoorzichtigheid in woorden en werken en vraag mij om te hulp te komen, om de pogingen te ondersteunen, die gij ter uwer verbetering aanwendt.

Arm kind, bloos niet; er zijn in den hemel een aantal uitverkorenen, die uwe gebreken hadden; zij hebben tot mij hunne toevlucht genomen en langzamerhand hebben zij zich verbeterd.

Vraag mij ook gerust tijdelijke zaken; â gaven voor het lichaam, voor den geest; gezondheid, een goed geheugen, liet welslagen uwer ondernemingen .... Ik kan alles geven en ik geef altijd, wanneer datgene, wat men mij vraagt, strekken kan om de zielen heiliger temaken. Wat wilt gij, dat ik u vandaag zal geven, m\jn kind? â Wist gij eens, hoezeer ik verlang u wel te doen! Vormt

ge geene plannen? Vertel mij, wat ge bij u zeiven overlegt, in al zijne bijzonderheden .... waarmede houden zich uwe gedachten bezig ? Wat wenscht ge ? Zoudt ge gaarne eenig genoegen verschaffen aan een broeder, aan eene zuster, aan een vriend of vriendin, aan diegenen, onder wie gij staat ? Wat wilt ge voor hen doen ?

Zijt go er ook niet op bedacht, om iets te'doen uit ijver voor mijne eer, voor den luister der godsdienst? Wilt ge niet een weinig het zieleheil bevorderen van uwe vrienden, van diegenen, die gij bemint en die mij wellicht vergeten ?

Zeg mij, in wie gij belang stelt, welke beweegreden u aandrijft, welke middelen gij wilt gebruiken. . . . Vertel mij, waarin gij niet geslaagd'zijt, en ik zal er'u de oorzaak van aanwijzen. Wiens medewerking wilt gij inroepen ?

Ik ben de meester aller harten, en ik voer ze zachtjes daarheen, waar ik ze hebben wil .... ik zal u de medehelpers geven, die u noodig zijn; wees gerust, verlaat u op mij.

Hebt gij geene moeielijkheden ? O, nifln kind, vertel mij die moeielijkheden in haar geheelen omvang; â wie heeft u leed veroorzaakt? wie u gehinderd? wie heeft u minachting getoond?

Zeg mij alles, en voeg er ten slotte bij, dat gij vergeeft, dat gij vergeven zult.... en dan zal ik u zegenen.

Vreest gij iets onaangenaams ? Zijt gij ook bezield met eene ongegronde vrees, met eene vrees, die wel onredelijk is, maar die toch de ziel kan kwellen? VertroÃ¼w ten volle op mijne Voorzienigheid. Ik bon bij u, ik zie alles en zal u niet verlaten.

Zijn er om u heen harten, die u niet meer zoo genegen schijnen als vroeger, die u door hunne onverschilligheid bedroeven, zonder dat gij u bewust zijt daartoe aanleiding te hebben gegeven, bid voor hen, en ik zal ze beter stemmen jegens u, als u dit ter zaligheid voordeelig is.

Is er niets, waarover gij u verheugt? Waarom laat gij mij niet deelen in uw geluk ? Vertel mij alles, wat u sedert gisteren vertroosting, blijdschap, vreugde verschaft heeft. Was het een onverwacht bezoek, dat u goed deed â eene vrees, die eensklaps verdween, â een blijk van welwillendheid, dat ge ontvingt, â eene beproeving, waarin gij sterker waart, dan ge verondersteld hadt.

Dat alles had ik voor u beschikt; waarom zoudt ge er u niet dankbaar voor toonen, waarom niet nog eens hartelijk herhalen: ik dank U, mijn God!

De dankbaarheid verkrijgt nieuwe gunsten; een weldoener heeft gaarne, dat men hem zijne weldaden herinnert ....

Hebt gij mij niets te beloven ? Ik doorgrond, gij weet het, de geheimen des harten, men kan de menschen bedriegen, doch God niet, wees dus oprecht.

Hebt Gij besloten, u niet meer aan die gelegenheid tot zondigen bloot te stellen ? â u te ontdoen van dat voorwerp, wat u tot zondo brengt, â dat boek niet meer te Jezen, hetwelk op uwe verbeelding een verkeerden indruk maakt, die vriendschap te verbreken, die u den vrede dei-ziel ontrooft, dat gezelschap te vermijden, wat voor u zoo nadeelig is?

Zult gij u voortaan aanstonds minzaam, voorkomend gedragen jegens degenen, die u gehinderd mochten hebben ?

Dan is hot goed, .... ga nu, ga uw dagelijksch werk hervatten, bemin de stilzwijgendheid, wees zedig, ondergeschikt, liefderijk, tevreden mot de beschikkingen mijner Voorzienigheid; bemin van ganschor harte de H. Maagd, mijne Moeder; beveel u dagelijks aan den H. Joseph. En kom dan morgen tot mij met een hart nog meer vervuld van ijver en liefde.

God, hemelsohe Vader, ontferm U onzer. God, Zoon, Verlosser dor wereld, ontferm U onzer.

Hart van Jesus, met het woord Gods zelfstandig vereenigd, ontferm U onzer. Heiligdom der Godheid,

Ã¯ Wiens overvloed ons allen verrijkt, C ^ Onze vrede en onze verzoening, c 3 Toonbeeld van alle deugden, n

Waarin de Vader zijn behagen schept, Verzoeningsakaar voor onze zonden, Voor ons met bitterheid gelaafd, In Gethsemane tot stervens toe benauwd,

. Dat al uw bloed aan het kruis vergoot, q 3 Verbrijzeld om onze snoodheden, g. ^ Dat nog dagelijks in het geheim uwer S⁵c liefde door de ondankbaarheid der g ^ zondaren getroffen wordt,

Heilbron van die op U vertrouwen. Plechtanker voor die in U sterven. Troostvolle bescherming voor uwe

Almachtige God! wij bidden U, verleen ons, dat wij, die in het allerheiligste Hart uws geliefden Zoons al onzen roem stellen en daaraan dc voornaamste weldaden van zijne liefde dank weten, ook in de werking en vruchten daarvan ons mogen verblijden. Door denzelfden Christus, onzen Heer. Amen.

O aanbiddelijk Hart van mijn Jesus! het teederste, het beminnelijkste en edelmoedigste vaft alle harten; doordrongen van dankbaarheid bij de overdenking uwer weldaden, kom ik mij geheel en voor altijd aan U toewijden. Ik wil al mijne krachten inspannen, om uwe vereering uit te breiden en om, zoo zulks mogelijk is, alle harten voor U te winnen. O Jesus! ontvang heden mijn hart of liever, neem Gij het zelf, verander het, zuiver het, om het Uwer meer en meer waardig te doen worden.

en maak mijn hart gelijk aan het uwe, ootmoedig, zachtzinnig, geduldig, vol van heilige, van edelmoedige liefde. Verberg mijn hart met al de harten, die U beminnen, in het uwe, en laat nimmer toe, dat ik het terugneme. Ja, ik wil liever sterven, dan ooit uw aanbiddelijk Hart bedroeven. Hart van Jesus! het verlangen mijns harten is, U altijd te beminnen, U altijd te eeren, U altijd te dienen, U altijd toe te behooren en in het leven en in den dood en in alle eeuwigheid. Amen.

Goddelijke Jesus, Verlosser van alle men-schen! ziehier eenige ondankbaren ootmoedig voor U neergeknield, doordrongen van de bitterste droefheid bij het herdenken der vreeselijke beleedigingen, welke Ã aangedaan zijn en nog dagelijks aangedaan worden. Gedoog, dat wij, door de oprechtheid onzer hulde, al die ondankbaarheid, waaraan wij ons schuldig erkennen, zooveel mogelijk vergoeden. â Hart van Je-

sus, het heiligste, het teederste, het beminnelijkste aller harten, wat hebt Gij niet gedaan, om van ons bemind te worden? Voor ons, o goddelijke Verlosser! hebt Gij U van den glans uwer goddelijke Majesteit ontdaan ; voor ons zijt Gij mensch, zijt Gij oen klein kind geworden; voor ons hebt Gij alles verlaten, alles ton offer gebracht; voor ons hebt Gij U met geosols laten verscheuren, met doornen laten kroo-nen; voor ons hebt Gij U laten nagelen aan het kruis, om daar, te midden van de onbegrijpelijkste smarten, ons ter zaligheid den laatsten druppel van uw bloed te vergieten. En dit was nog weinig voor uwe liefde. Door een krachtige poging uwer almacht, en door eene onbegrijpelijke uitvinding uwer goedheid hebt Gij een middel gevonden om, ofschoon tot uwen Vader teruggekeerd, tot de voleinding der eeuwen in ons midden te wonen, om ons in deze woestijn des levens tot troost, tot beschutting, tot lichtbaak, tot voedsel te verstrekken. Mijn God! kon uwe almacht meer voor ons doen, dan Gij gedaan hebt? â En wij, wat hebben wij gedaan, om aan zooveel liefde te beantwoorden ? Engelen des Hemels! staat verbaasd... en gij, Machten des Hemels! siddert van verontwaardiging. In plaats van liefde met we-

derliefde te vergelden, houden wij niet op, Hem te vergrammen. Jegens elk ander weldoener willen wij dankbaar zijn, doch wanneer het U geldt, o aanbiddelijke Heiland, dan is het, alsof men het zich tot eer rekent, om ondankbaar te wezen, om de grootste weldaden met den grootsten ondank te vergelden. â Vergiffenis dan, o Jesus, vergiffenis! Vergiffenis, o vrijmachtig Heer der wereld! Vergiffenis voor al de beleedigingen uwer opperste Majesteit aangedaan! Vergiffenis, o onsterfelijke Koning! voor al de verguizingen, waaraan zoovele goddelooze wereldslaven zich jegens U schuldig maken. Vergiffenis voor de vermetelen, die U zelfs aan den voet van uw heiligen troon durven trotseeren. Vergiffenis, o God van heiligheid! vergiffenis voor zoovele heiligschennissen, voor zoovele onwaardige CommuniÃ«n. Vergiffenis, o goedertieren Herder, die niets kent dan beminnen en lijden. O, vergiffenis ook voor ons, vergiffenis voor de bitterheid, waarmede wij ook uw heilig Hart laven; vergiffenis voor onze onverschilligheid jegens U_; voor onze koele en lauwe CommuniÃ«n, voor onze oneerbiedigheid in de kerk, voor het verzuim der H, Missen; vergiffenis voor ons zinnelijk, onverstorven en we-reldsch leven.

Getrouwe zielen, die over de ongetrouwheden van IsraÃ«l zucht, vereenigt u met mij ; komt, werpen wij ons neder voor den troon der oneindige barmhartigheid, verzuchten wij samen over de wonden aan het heilig en liefdevol Hart van Jesus toegebracht ; betreuren wij het, dat wij een zoo teeder en beminnelijk Hart hebben bedroefd.

O Jesus, Lam Gods ! dat de zonden der wereld wegneemt, vergeet al onze ondankbaarheid, al onze misdaden, al onze snoodheid. O, laat nog eens uw heilig bloed ten gunste van ons spreken, het zal luider roepen dan al onze boosheden.

Mocht de rechtvaardigheid van uw he-melschen Vader voldoening vorderen; wij, die hier voor uwe voeten liggen, zijn bereid die te geven. O, konden wij met onze harten de harten van alle menschen vereenigen en in het bijzonder al de harten van de bewoners van dit huis, van deze plaats, van dit rijk, om die allen op het altaar der liefde ten offer te brengen.

Liefderijke Jesus! het gelukke ons hierdoor de straffen, die wij zoozeer verdiend hebben, van ons af te wenden, en verzoend met uwen Vader, eenmaal waardig geacht te worden, om met U in den Hemel gelukkig te leven. Amen.

Zie, o goede en allerzoetste Jesus! ik werp mij voor uw aangezicht op mijne knieÃ«n neder en bid en smeek U met al den gloed mijner ziel, dat Gij levendige gevoelens van geloof, hoop en liefde, een waar berouw over mijne zonden en een vasten wil, om ze te verbeteren, in mijn hart wilt drukken; terwijl ik met groote aandoening en smart uwe vijf wonden bij mij zeiven overdenk en in den geest beschouw, voor oogen hebbende, wat reeds de profeet David, van U, o goede JesÃ¼s in den mond nam: Zij hebben mijne handen en mijne voeten doorboord, zij hebben al mijne beenderen geteld. (Ps. XXI, 17 â18.)

Al wie, na gebiecht en gecommuniceerd te hebben het vorenstaande gebed godvruchtig voor eenis beeld van den gekruiste leost on daarenboven eeuigeu tijd naar uo meeuing van Z. H. den Paus bidt, verdient een vollen aflaat, welke ook aan de zielen in het vagevuur kan worden toegevoegd. (Door Paus Pius IX bekrachtigd, juli 1S58.)

Almachtige eeuwige God! ik betrouw, dat mijne zonden mij in het Sacrament van boetvaardigheid zijn vergeven, wat de schuld en de eeuwige straffen betreft. Maar daar ik aan uwe rechtvaardigheid wellicht nog door tijdelijke straffen voldoening moet geven, neem ik mijne toevlucht tot den schat der overvloedige voldoeningen van onzen Heer Jesus Christus, de H. Maagd en de Heiligen. Uwe kerk, die daarvan de uitdeelster is, veroorlooft mij heden uit die onuitputtelijke bron te genieten, om aan te vullen, wat aan mijne werken ontbreekt. Laat mij deelen, o barmhartige God, in dien kostbaren aflaat, welken ik afsmeek. Ik verfoei opnieuw myne zonden, en ik neem mij vast voor, met de hulp uwer genade, daarin niet meer te hervallen.

Verheerlijk haar als de bruid van Jesus Christus, uw eenigen Zoon, die al zijn bloed voor haar gestort heeft. Wil, bid ik U, haar verheffen, met zulk een glans van heiligheid doen schitteren en met zulk een overvloed van genade vervullen, dat zi] in haar strijden en lijden steeds overwinne en meer en meer haren goddelijken Bruidegom gelijkvormig worde. Geef, dat al hare kinderen U door een levendig geloof kennen, U met een vast betrouwen aanroepen en met altijd toenemende liefde beminnen.

O Jesus, waarachtig licht, dat allen mensch, die in de wereld komt, verlicht: ik smeek U de duisternis, de dwaling en de scheuring te doen verdwijnen. Geef, dat allen het licht der waarheid volgen en zich haasten, in den schoot der Kerk terug te keeren. 0 goede Herder, breng de verdwaalde schapen tot den schaapstal terug, opdat er maar Ã©ene kudde en Ã©Ã©n Herder zij.

O goddelijke Geest, Geest van liefde en vrede, die zoovele volken in de eenheid des gelools hebt vereenigd: stort de volheid uwer genade uit over de vorsten en hunne dienaren. Vervul hunne harten met dien geest van liefde, welke Gij op deze aarde gebracht hebt. . Geef, dat zij zich nooit door eenigen hartstocht laten vervoeren, dat zij nimmer iets ondernemen tegen uwe glorie en do eensgezindheid uwer Kerk, maar zich integendeel beijveren, om do volken, die Gij hun hebt toevertrouwd, naar de vreugde des eeuwigen levens te geleiden.

H. Drievuldigheid, Vader, Zoon en H. Geest! gedenk, dat de zielen dor ongeloo-vigen hot werk uwer handen zijn en Gij ze naar uw beeld hebt geschapen. Dat uwe rechtvaardige toorn bevredigd worde door de gebeden der godvruchtige zielen

en der H. Kerk. Maak een einde aan hunne blindheid, zend tot de heidensche volken apostolische mannen, die zich in uwe liefde beijveren, om het geloof onder hen te verbreiden, U te doen aanbidden en beminnen.

O God, Herder en Bestuurder van alle geloovigen! zie op uwen dienaar N, dien Gij tot Herder uwer Kerk hebt willen aanstellen, genadig neder; geef hem, bidden wij U, dengenen over wie Hij gesteld is, door woord en voorbeeld tot heil te verstrekken, opdat Hij samen met de hem toevertrouwde kudde tot het eeuwig leven moge geraken. Door onzen Heer, Jesus Christus, uwen Zoon.

O Jesus, mijn Heer en mijn God.' doordrongen van het levendigst berouw over mijne zonden, draag ik U deze zwakke en ootmoedige gebeden op voor uwe eer en verheerlijking en voer hot welzijn der Kerk. Heilig dit gebed, geef dat het door uwe genade eenige waarde erlange.

Ik verlang mij in algeheele overeenstemming te brengen met de inzichten van Zijne Heiligheid den Paus, die dezen aflaat voor het heil der geloovigen heeft toegestaan. Op uwe oneindige goedheid mij beroepende, durf ik U smeeken, dat Gij de ketterijen van de aarde gelieft weg te nemen, een duurzamen vrede en ware eendracht tusschen de Christen vorsten te onderhouden, opdat Ã©n vorst Ã©n volk U dienen in zuiverheid des harten, in onderlinge liefde en heilige eensgezindheid.

Vervul Z. H. den Paus met uwen geest, wend van hem alle lagen en listen af, bewaar hem lange jaren.

Maria en van alle Heiligen des Hemels, mij deel te geven in den schat, waarmede Gij uwe Kerk verrijkt hebt, door voor haar uw dierbaar bloed te vergieten; verleen mij heden do vrucht van dezen heiligen aflaat.

Geef, o mijn God, dat de straffen, die ik voor miine zonden verdiend heb en in dit of in het andere leven moet boeten, mij door uwe eindelooze barmhartigheid worden kwijtgescholden. Ik maak een vast voornomen, om van dit oogenblik af, met do hulp uwer genade, een boetvaardig en verstorven leven te leiden. Ik neem het besluit, om, zooveel in mijn vermogen ligt, aan uwe rechtvaardigheid te voldoen, de zoude met afschrik te vermijden en boven alles als de grootste aller rampen te verafschuwen, daar zij een God bcleedigt, die oneindig beminnelijk is en dien ik nu ook hartelijk lief heb en immer boven alles zal beminnen. Amen.

Vergeet toch niet alvorens u ter rust te begeven den lieven Jesus voor al het goede, maar bijzonder voor de genade, u in de H. Communie verleend, hartelijk te bedanken. Onderzoek ook uw geweten over de fouten van dezen dag en doe zulks verder dagelijks. Verwek een oprecht en hartelijk berouw over uwe zonden; beveel uwe ziel en uw lichaam in het allerheiligste Hart van Jesus aan; stel u onder de bescherming der allerheiligste } Maagd Maria en bid ook neg in uw bed, totdat gij inslaapt.

Werp u dus 's avonds op do knieÃ«n neder, verplaats u in den geest voor het H. Tabernakel, waar Jesus woont en doe het volgende gebed;

Mijn God en Heer, zoetste Jesus! de dag zoo rijk aan genade spoedt ten einde, de feestdag mijner ziel is voorbij, de nacht breekt aan. Hoe zal ik U op het einde van dezen dag, waarop Gij mij mot de grootste genaden hebt overladen, naar waarde danken ? Hoe zou ik ooit kunnen vergeten de oneindige liefde, waarmede Gij mij tot uwe H. Tafel genoodigd, do buitengewone barmhartigheid, waarmede Gij mij bezocht, de onuitsprekelijke goedheid, waarmede Gij mijne ziel met het brood des levens gespijsd hebt? Ik val U te voeten, o Jesus! en zeg U in den diep-sten ootmoed den hartelijksten dank voor uwe onbegrijpelijke vernedering, uwe goed-

heid en genade. Wat ik U heden beloofd heb, wil ik met onschendbare trouw volbrengen. Al mijne goede voornemens vernieuw ik nog eens en ik bid U, verleen mij ook de genade, om ze te volbrengen. Ik beloof U nog eens, dat ik den ouden, zondigen mensch wil afleggen, om den hieuwen mensch naar uw voorbeeld aan te trekken. Zegen dit mijn voornemen door uwe goddelijke genadekracht. Ik offer U mijn hart op; zoo dikwerf het dezen nacht zal kloppen, zal iedere klopping eene acte van liefde, van dank en verheerlijking zijn jegens U, o allerhoogste Majesteit!

Vergeef mij, barmhartige God en Heer, de zonden, gebreken en nalatigheden, waaraan ik mij heb schuldig gemaakt. Helaas! geen dag gaat er voorbij, zonder dat ik in eene of andere zaak overtrede. Ik beken U in diepen ootmoed mijne zwakheid en ellende en ik gevoel, o God, dat ik zonder U, zonder den bijstand uwer genade, onmogelijk mij zeiven overwinnen en geheel aan de zonde ontrukken kan. Ach! wanneer zal toch eens de dag aanbreken, waarop ik U met volkomene trouw zal dienen? Lieve God en Heer! met het innigst en levendigst berouw betreur ik al mijne zonden, die ik ooit heb bedreven, inzonderheid alles, wat ik heden weer door

gedacliten, woorden en werken misdaan heb en ik bid U, wil het mij om de oneindige verdiensten van Jesus Christus goedgunstig vergeven. O, bewaar mij dezen nacht voor alles, wat U kan mishagen, en laat mij onder uwe bescherming veilig rusten tot den dag van morgen, of zoo deze nacht de laatste mijns levens mocht zijn, o laat mijne arme ziel dan een genadig oordeel bij U vinden en verwerp mij niet van uw goddelijk aanschijn. Laat mij ingaan in de eeuwige rust uwer Heiligen, en mot hen bij U eene stoorlooze zaligheid genieten in alle eeuwigheid. Amen.

Ik kan mij niet ter ruste begeven, o gezegende Moeder des Heeren, zonder ook u voor alle weldaden en genadegaven te bedanken, die ik door uwe tusschenkomst ontvangen heb. 0 hoeveel heb ik aan uwe machtige voorbede te danken, hoe dikwerf hebt gij mij in strijd en bekoring bijgestaan en voor den val bewaard, en mij heden tot de Tafel des Heeren geleid, om mij op de innigste wijze met uw lieven Jesus te vereenigen. Heb dank dan, liefste Moeder, hartelijk dank! Neem mij ook dezen nacht onder uwe moederlijke bescherming,

en bid voor mij uw teergeliefden Zoon, dat Hij mij in zijne liefde gelieve te bewaren ten einde toe. Amen.

O beminnelijke, heilige Joseph, Voedstervader van onzen Heer Jesus Christus en kuische Bruidegom der onbevlekte Maagd Maria! Gij hebt van God de bijzondere genade verworven, van de geloovigen in hun stervensuur bij te staan; wil ook mij, wanneer mijn laatste uur slaat, te hulp komen, en bid voor mij, dat ik ook, evenals gij, in de armen van Jesus en Maria moge sterven. Amen.

aan wiens zorg ik door de opperste goedheid ben toevertrouwd; gewaardig U mij dezen nacht te verlichten, te bewaren, te beschermen en te bestieren. Amen.

Pius VII (15 Moi 182C) verleent 100 dagen aflaat telkens, en oen voli.en aflaat onder de gewone voorwaarden, als men dit gebed tot den H. Engelbewaarder eeno maand lang dagelijks godvruclitig bidt. Die dit gebed dikwerf verrielit heeft, verkrijgt een vollen aflaat in het sterfuur, tiies ikdÃ¼lg.

O Jesus! Gij hadt in deze wereld niets, waarop Gij uw gezegend hoofd kondet ue-dcrlcggen, en ik arme zondaar mag in oen goed bod rusten. â O Jesus! laat den tijd van den slaap voor mij niet verloren gaan ; ik offer U daarom elk oogenblik van den nacht op. O Jesus ! laat mij bij U op het kruis, laat mij bij U in het H. Tabernakel rusten. O Jesus en Maria! ik verborg mij in uwe heilige Harten, dan slaap ik veilig, rein en kuisch.

Het kruis f van Christus zij mijn schild tegen alle zichtbare en onzichtbare vijanden.

Over de voorbereiding tot do H. Communie. 10 Acht overwegingen en gebeden tor vooi'-

Vernieuwing der doopbelofte)! .... 66 Oefeningen or den dag dek h. communie ............69

Gebeden onder de H. Misse ter voorbereiding voor de H. Communie ... 79 Korte oefeningen vÃ³Ã³r de H. Communie 112 Heilige gevoelens en oefeningen na de

fouten l)ij do H. Communie begaan . 132 Misgebedkn na do H. Communie . . . 134 Namiddag-oefeningen op do Communie-

ment en hot goddelijk Hart van Jesns. 1 waaraan aflaten verbonden zijn . . . 182

Gebeden na de H. Communie .... 194 Hernieuwing der goede voornemens . . 197 Derde communie-oefening, als men de

H. Jlisso niet kan bijwonen .... 200 Verzuchtingen vÃ³Ã³r de H. Communie, van

den H. Franciscus van Sales .... 208 Dankzegging en bede na do H. Communie ............211

Op liet feest van Maria-zuivering . . . 228 Op het feest van Maria-boodscliap . . 230 Op liet feest der ton Hemel opneming

Op liet feest van Maria's geboorte . . 235 Oefeningen van geloof, ootmoed, berouw,

Gebed tot liet H. Hart van Maria . . 255 Vijfde communie-oefening, om eene bijzondere gunst van God te verkrijgen . 257 Oefeningen van geloof, hoop en liefde

Gebed van eene ziel, dio zich zonder voorbehoud aan God wenscht toe te wijden. 272 Zesde communie-oefening. Gebed om eene waardige voorbereiding. Van den H. Anselmus.........275

Na de h. communie. Gebed om de zalige uitwerkselen der H. Communie te er-3' langen. Van den H. Thomas van Aquinen 284

Uitstorting der vurigste liefde voor den Â® , gekruisten Godmensch. Van den H.

â¢A' . -V-..,-. r^-: â¢â¢ ' ' â¢ . V ,â¢. â¢ â . â â / j' - quot; r.' â â¢ ' ' ^ 'â '

â - . â¢ ' ' â¢.â¢ :.âv,- â¢â¢ â.-.i-i,quot;,â iflsiiâ¢â¢^sfcs^icirfs.'quot;' i' ' â¢