•r

j t O • ' gt;•— ^ ^

GOEDKEURINGEN.

Imprhnvtur-Gandae, die 26 Februarii 1892. Fr. Aktonius a S. Francisco de Borgia, C. D. Provinciaiis-

Imprimatur

Buscoduci, 18 januarii 1895.

J. J, Versterren, Rector ad hoc delegatus-

BLADWIJZER.

Herinnering aan het H. Doopsel, de eerste II. Communie en het Vormsel . Binds.

Voorwoordje.....

iquot;'* Maatregel : Vluchten der gevaren der ledigheid, der slechte vrienden, der slechte lectuur, der wereldsche vermaken, van het menschelijk opzicht . . .

2'ie Maatregel; Bidden

311« Maatregel: Zijne uitersten indachtig zijn.

Maatregel : De gemaakte voornemens niet vergeten .

squot;¹Â» Maatregel: Maria bemin-

Geloofd zw Jesus-Christcs! Amen.

Voorwoordje.

a Wie Uoil bezit, hem ontbreekt niets. -h. Thfkkma.

u Do 5ag mijner eerste Communie, » zegde de H. Alpysius van Gonzaga, » was de groote 'stap, dien ik deed op. » den weg des hémels.» Zoo ook moots, het voor u, mijn kind, do stap zijn kloekmoedig gozet op de baan, die geleidt naar de gelukzaligheid. Doch mijn kind, de onstandvastigheid in het goede is een der schrikkehjkste gevaren voor de Christenen op den weg naar het eeuwige Vaderland. Hoeveel zyn er immers niet. die als engelen he-hegonnen en als duivelen eindigden? Men geeft zich geheel en al aan God, den dag zijnor Heilige eerste Communie, men is bereid alles op te offeren om den Heer te behagen, maar weldra, helaas ! laat men zich van de deugd aftrekken, om op den weg te loopen. die naar het eeuwig verderf leidt. Daarom, mijn kind , wil ik «, in-dit nederig boekje, waarover ik den

Wii

— 6 —

zegen van Maria, onze !^sl.o Moeder, inroep, middelen tot do volharding aanwijzen, die u. indien gij ze gatrou-welyk in het werk stolt, van het groote ongeluk zuilen bevrijden, ontrouw aan uwe beloften te worden, de heiligmakende genade door de dood/.onde te verliezen en bygevolg den vrede uit uw hart te verbannen, den hemel te sluiten. God uw opperste Goed uit uwe ziel te verstoeten, den duivel, uw gezworen vijand er bezit van te laten nemen en u in gevaar «tellen van voor eeuwig in de hel te vallen.

Overweeg wel die middelen, stel ze byzonder goed in het werk, en dan is uwe zaligheid met Gods genade, verzekerd.

Gent, den I Januari 1895. Feestdag der Besnijdenis van 0. H. J. C.

•SiSaiSe-i

— 8 —

t^sle gevaar. De IctligïïcJd.

»» De ledigheid is het nest, « waarin allerhande boos-w heid uitgebroeid wordt » i£. Curys. Hom. 16.

De geleerde en godvruchtige 'Thomas a Kernpis, in zijn hemclscti boekje: De navolging van Christus ('.) schrijft deze veel beduidende woorden, die overal in gouden letteren,en bijzonder onuitwisbaar in aller harten, zouden moeten geschreven staan : « Wees nooit geheel ledig ; maar lees afschrijf of bid, ovenceeg iets goeds of doe iets nuttigs, * omdat, mijn kind, da naarstigheid een sterk behoedmiddel is voor de deugd, en de ledigheid integendeel een almachtig wapen van satan, om de zielen den doodsteek toe to brengen. Daarom zegt ons de H. Hieronymus; quot; dat de duivel u nooit ledig vinde! » Helaas ! hoeveel jongelingen, die deze les vergeten hadden zyn daardoor gevallen, diep gevallen en in de gewoonte van een zondig leven blijven voortgaan.

Wees altoos bezig mijn kind, en aan veel gevaren zult gij ontkomen.

ÜK]

Voortoecld

liet was Allerzielendag, op ecnen maandag van't jaar 1803. Ecne dicht opeengepakte menigte besloeg de groote markt van Brugge. Het schavot richtte zich dreigend op in t midden van het plein. Vgftien booswichten die hunne handen met menFchenhloed. door moorden, hadden geverfd, stonden de straf hunner schelmstukken af te wachten. Weldra vielen twaalf hoofden onder het mes van het gerecht en de dertiende, (het was Baekelant). einf met zekeren en tragen stap, door den'beul geleid, de trappen van het schavot op, waar do priester .ïera afwachtte. Hij kuste eerst met liefde het Christusbeeld, zegde een woord in het oor des priesters, die aanstonds omgekeerd naar het volk de beide armen uitstak om stilte te vragen. Baekelant, recht naast het bebloede beulenmes, met de handen op den rug vastgebonden, wachtte een oogenblik, en dan sprak hij met eene heldere stem deze woorden ; ^v

' - Menschcn van Vlaanderen, ilc „ vraag u uit den grond van myn hart

VI

— 10 —

» vergiffenis voor al hot kwaad dat wy » bedreven hebben. Ik hoop dat God • voor wiens oordeel ik weldra moet » verscliynen, onze misdaden reeds » vergeven heeft; maar niettemin, ge-- iieft toch een g2bod te storten voor » onzer zielen zaligheid, en loont aldus •gt; het kwaad met het goed. En is de » stem van eeneu moordenaar waardig » door u aanhoord te worden, onthoudt » icel deze mijne laatste woorden'. quot; Vlucht de ontucht en de ledigheid,

» gij weet niet hoe ver zij eenen » mensch kunnen brengen; en zij zijn quot; het, die mijn leven ongelukkig » gemaakt hebben, en die mij hier quot; brengen op het schavot. vaartwel » tot in der eeuwigheid . »

O mijn kind, drub diep in uw geheugen de xcoorden van dezen be--keerden moordenaar. Vlucht de ledigheid, de moeder der ontucht, en vergeet nooit dat de ontucht tot alle» in staat is.

— li —

^^,,0 gevaar. De slechte geatel-Kclinpigt;eii.

i Hoeveel zijn er helaas l door slechte « makker» verleid, die nu In «le hel •» die verleiders. «Ie oorzaak van hua - verderf, vervloeken.. Jongelingen ! » vlucht! vlucht! « K. P. I1ille(»ekr.

Dö sieclite makkers hebben meer jongelingen verdoemd dan al de Heiligen te zaraen er hebben kunnen zalig-maken. Daarom heeft men ze mot veel reden de medewerkers van satan genoemd, omdat zij als door den duivel l bezield en aangevuurd worden, om de onschuldige zielen te verleiden. Ook is liet byna onmogelijk, welke voorzorg ;inen neme of niet, met die valsche vrienden in onderliandeling te komen, zonder God te vergrammen en bedorven te worden. Want.zegtde H . Schrift, • die het pek aanraakt, bevlekt zich. » en die met de onzui veren in gemeen-- schap is, wordt onzuiver. - Daarom, mijn kind, vlucht de slechte makkers als de pest, houd u zelf verwijderd van degenen, die weinig geloof hebben, wereldsch of lichtzinnig zijn, maar verkiest uwe vrienden tusschen. «de beste jongelingen, en gij zult u alzoo voor veel misslagen en menigvuldige smarten behoeden.

El

A

_________ ___ \

- 12 —

Voorbeeld.

Een kind bad ecne •waardige eerste Comrnunie gedaan. Het was godvruchtig, kuiscb, goed voo;,' zijne familieleden en voor iedereen. Nochtans later in one naburige stad gezonden om een ambacht te leeren, liet het zich doorslechte makkers tot kwaad overhalen. Terug gekomen in het vader-lyk huis, gaf hg zich over aan alle buitensporigheden ; hij was het kruis van zyn huisgezin, en een voorwerp van ergernis voorde geheele gemeente. Doch God had medelijden met dien nieuwen verloren zoon. Hy trof zyne ziel op den dag der eerste H. Communie der kinderen in zijne Parochie, hij kwam tot inkeer ; en door ecne goede biecht van zijne zonden gezuiverd, werd de bekeerde zondaar nog eens een voorbeeld voor iedereen. Mijn kind, vergeet dus nooit, dat een slechte vriend het verderf en ongeluk is van velen ! Vlucht!... Vlucht hem !..

— 13 —

3^d* gevaar : Ue slechte boeken en gcüdiri ften.

n Een slecht boek is da grootste vijand * dien men k;;n hebben het is eene w slant» die vroe-i of laat n^n n lt;len « doodsteek zal geven. »

E. P. «IlLLüGERR.

Ach! wie kau de ong'elukkigc slacht-ofTers der slechte lectuur optellen ! . Wie kan zeggen hoeveel er hunne eer, hunne gezondheid, hun leven, hunnet. ziel, hunne eeuwigheid verloren hebben, door die slechte boeken en dag-quot; bladen, die hen onverschillig, zedeloos en goddeloos hebben gemaakt ? Daarom, o mijn kind. wachtu van ooit zulke gesclirlfteu ter hand te nemen, want bij u zoude ook het woord van eenen schrijver waar gemaakt worden; . « Lat al de icalerm der zee niet in « staat zijn de vlek icey te tcasschen, quot; teel/ia het lezen van een slecht hoek quot; in de ziel van een jongmensch cje-* maakt heeft.* Lees integendeel goede boeken. Daarin zult gij greote sterkte putten om deugdzaam to leven en alzoo uwe zaligheid te verzekeren. Een goed boek is een ware vriend, die» ondoiwijst, opwekt en ondersteunt; een slecht integendeel is een listige

— 14 —

vyand, die al sireelendc den doodsteek geeft.

Voorbeeld.

Twee ouderlooze kinderen leefden te zarnen. De jongeling was goddeloos, de dochter een toonbeeld aller deugden. Doch zie ! De broeder wilde zyne zuster van het goede aftrekken. Daarom gebruikte hy slechte boeken. lUj liet ze openliggen op zyne kamer, waar het onschuldig meisje ze vond.

Kens werpt zy een onvoorzichtigen oogslag op die vloekwaardige geschriften. 's Anderendaags leest zij eenige regelen; den tweeden, derden dag wat meer; den vierden dag gaat zij voort met lezen, vindt smaak erin... zij was verloren ! Verzakende aan haar gods dienstig leven, wordt zy geheel goddeloos... Haar broeder wordt ziek. Hy vraagt om een priester. Doch de zuster, als in een duivel herschapen, antwoordt: « Neen ! geen priester zult gij hebben! sterf zoo gij geleefd hebt!'

O KIND , ZIEDAAR DE VRUCHT EENER SI-ECHTE LECTUUR.

— 15

4^dc gevaar; l»c wereldsche vermaken.

- Laat Ueinelvreug«l en iiêllcpgn «• altijd In uw gedachten zijn. » E. P HlU.t GKER.

Het is u dikwyls gezegd, myn kind-dat dc gae.st der wereld juist het te* genovergestelde is van den geest van Jesus-Christus, en dat het onmogeiyk is, gclyk een Heilige het dikwyls herhaalde, van hier met de wereld zich te vermaken, en in den hemel door Jesus-Cliristus beloond te worden. Daarom moet een jongeling, om zijne deugd te bewaren, den moed hebben, om vele opofferingen te doen, en de [wereldsche vermaken te verfoeien.

Voorzeker moet uw laven , mijn kind. daarvoor niet in droefgeestigheid Voorbij gaan, neen ! vermits de Apostel ons tot de blijdschap uitnoo-digt. wanneer hij zegt,: » Verheugt m. ik herhaal het, verheugt u, in den Heer. « Maar onze vreugde moet in Goil zijn, die alleen ons hart, door Hem en voor Hem geschapen , volmaakt kan voldoen.

Voorheclden.

1° De H. Augustinus verhaalt dat z^jn boezemvriend Alipius , door zekere

mi

amp;

-V-%

16

raakkors, die de bloedige gevochten te Rome bywoomlen, uiigenoodigd word om crook n^ai'too to gaan. Dejongeiiog ve(loi'gt;' jnd in don beginne , maar vooi'tdui'end geplaagd, stemde hij er eUufrU'k in toe, we! beraden, zijne oogen ^osloten en zijne gedachten ver verwijderd te houden van dit barbaa?-sche vermaak. Doch helaas! als er een juichend geroep ontstond, opent hij de oogen, aanschouwt hot bloedige schouwspel : hij vindt er smaak in, en klapt met de menigte in de handen. Hij was verloren!... Ja hij ging zoo ver naderhiind in zijne zucht tót, die vloekwaardige vermaken, dat hij anderen er naartoe geleidde.

O KIND ! BESCHOUW WELKE VERWOESTING EEN SLECHT GENOT IN UE ZIEL TE quot;WEEG UUENGT !

Bedenk echter wel, dat een gematigde uitspanning niet verboden, maar zelfs noodig is.

2'¹ Het gebeurde eens toen do H. An-tonius Abt, met zijne medebroeders op het uur dor uitspanning een onschuldig verzet nam, dat er een jager aankwam, die geërgerd werd door de vroolykheid der kluizenaren. De wjjze

■tf,

— 10 -Eea voorval, in scliün van weinig waardö, verzekerde mij, zóó niet de genegenheid v!.:i al myne makkers, dan toch ten minste den eerbied voor mijiie kaiholieke gevoelens.

„ Op zekeren dag toen esn gezel my vraagde, hoé laat liet was, z^g# ik hem mijn uurwork to rade te gaan, dat zich bevond in mijn ondervest, welk ik uit-^ gedaan had om te werken.

„ Welnu, in mijne beurs stak mijn

rozenkrans.

„____ Gij kunt denken welke verrassing de verschijning van dit ge^ ijd voorwerp, door conen goddeloozen getoond, onder de werklieden moest teweeg brengen! Doch ik werd niet onthutst. Recht naar den spotter gaande, zegde ik hem ; Dit is eeno heilige zaak, die ik aan niemand toelaat te onteeren. geef ze mij aanstonds terug. — Maakt gij gebruik van dit, voorwerp van- kwezelarij, riep eene gekscherende stem ? ■— Ik maak gebruik, waarvan ik wil.., of liever, ik gebruik ja ! dit rozenhoedje, en ben er fier op, «het dagelijks te bidden. — Hoor eens. sprak op dreigenden toon, hy die het genomen en uit, wiens handen ik het

m

— 20 —

getrokken had, als de Conmuneweer begon, uw rozenkrans zou u voor den kop doen schieten. — Ik stierf volgaarne voor irign geloof. ~ Daar is hier geen spraak van sterven, hernam eender gezellen, maar wel van zich te verstaan.Ik bid den paternosterniet. maar ik vind dat zy die lieiu bidden, goed doen. Onze makker is maniiaftig. vermits h^j den moed heelt, zynen godsdienst te belyden Hij die anders durft spreken, zal niet alleen met my, maar met alle eerlijke menschen te doen hebben. — August, ('twas de do naam van dit godvruclitig kind), beeft gelyk, riepen al de stern men. En eenieder tot my komende, drukte my gulhartig de hand.

J quot;Ik was van dan af vrij, myne plicli ■ tenalsChristen te vervullen, zonder ge-j vaar le loopen rondom my den schrik-kelijken orkaan der spotternyen en van hetsleehte voorbeeldte zien losbarsten, waarin, door het mensehelyk opzicht, zoo vele goede voornemens vergaan.»

o mijn kind, treed ook moedig het verfoeilijke menscheujk opzicht met de voeten, en gezegend zult gij zijn-van God en door iedereen geeerbie-digd.

— 21 -

©^dö gevaar, file in#elt;l^l90s1iel€l.

• Hebt R»j gezonrii'id, fflj kunt wederom ver-- zoend worden met voldoening te treven.»

Tbrtui.IANO»

De mociiclooslieiil is de «clirikke-

Igkste klip . waarop iiet }ieostelük

vaartuig van menijjoen tc gronde gaat.

Als men bogint cliristelijk te leven,

schijnt alles gemakkelijk, quot;c god-

vruchuire oefeningen zjjn voor de ziel

vol zoetigheden. Men wederstaat ge-^L

makkelijk aan de bekoringen en het

beoefenen der deugd is vol liemelsch

genot

Doch die gevoelige vurigheid blijft niet altoos duren. Zü is weldra vervangen door zekere beproevingen, die de ziel van den jongeling neerslachtig maken. Hü begint langzaam aan den moed op te geven. De duivel bekoort hem hevig , het gebed wordt hem lastiger, het naderen tot de heilige Sacramenten minder aantrekkelijk, de tegenzin voor de godvruchtige oefeningen groo'er. de aanvallen sterker, en satan, do helsche leugenaar, blaast hem in dat het onmogelijk is'wgt; .volharden.,.. Welldra is de jongeling minder vlijtig in het geestelijk leven, meer geneigd voor de wereldsche ver-

I

- —. 22 —

maken, onvoorzichtig in zijnen handel en wandel, en eindelyk geheel jnopde; loos... Alsdan is de val nabij'. Ken woedende storm ontstaat in '¹ zijn hart. hij is door zijne driften heen en weer geslingerd en helaas ! hij valt, bij de gedachte dat het onmogelijk is langer wederstand te bieden.

O Kind, laat u toch nooit door de moedeJoosiieidoverwinnen. maar steun op God, zij van goeden wil, en sta on-middelijk op, als gjj eens zoudt bezwijken.

Voorbeeld.

Een kluizenaar vraagde eens aan den oudvader Siloë, wat iiem te doen stond, wanneer hij kwam te vallen. « Opstaan ! » was het antwoord. —

Maar, ging de kluizenaar Voort, ik » ben ai opgestaan,enAvedcrgevallen.» — » Sta dan nogmaals op. » — Welnu » hoe dikwyls moetik opstaan ? - — » Zoo dikwijls als gij gevallen zyt, en quot; zoo spoedig mogelijk, opdat de dood * u niet gevallen maai' staande treffe.»

Doe ook zoo, mijk kik», blijf nooit

in de zonde voortleven. maar herstel u, door fene rouwhartige biecht in de vriendschap des heeuen.

as

v-..

JU

- 23 —

Geloofd zij Jesus-Ciiristus ! Amen.

B. 2^J8 MAATREGEL.

ESiddc».

- 1)13 bidt wordt zeker zallif, wie niet ItiiU, x graat zeker verloren, II Ai.i'tl. Liouoiïio,

- Als gij bidt, (Jat uw har) terzclver » tijd als uw niond tot, God Fl'icke : « liet gebed uit 'i hart pokomci| klimt » ten lierael op ; dat, door 9e lippen » slechts is uitgesproken, is als het' » licht© stroo, dat do wind wegneemt,quot; zoo sprak eene godvruciitige moeder tot hare kinderen.

De heilige Thercsia zegde eens, dat zij den top van oenen hoogen berg zou vviilen bestijgen, om van allo men-schen gehoord te kunnen worden, en hun onophoudelijk toe tc roepen ; « Menschen, bidt'.... bidt !... bidt, '... quot;

Zij Wist immers we! dat van liet gebed het eeuwig geluk afhangt. Alle Heiligen zijn mot bidden zalig geworden; alle verdoemden verloren gegaan, omdat zij niet hebben gebeden.

God heeft ons hier op aarde in het strijdperk gesteld ; wij moeten altoos tegen machtige vijanden optrekken, 'om, door zegepraal, hot rijk van vrede eens binnen te gaan. Want enkel die-

— 21 -

' gene zal gekroond worden die kloekmoedig gestreden zal hebben.

» Gelukkig voor ons, zegt de H. Au-gustinus, dat -wg eeu al winnend wapen ontvangen hebben, waarmede wjj al onze vyandcnzokcr zullen verslaan.»

Nochthans moet men niet enkel bidden vóór en in den sirült;l, maar nog na een ongeiukkigen val gedaan te hebben. » Keer tt tot mij, zegt de » Heer ons, door zijnen profeet; al

* hadt gij uw geweten geheel bevlekt, n Ut zal het toit alt de sneeuw maken. « (Is I 18.)

t Het gebed, zoo schryft de H, Lau-

• rentius Justinianus. verandert de » menschm van Hinden in klaar zien-» den, van ki anken in sterken, van •lt; zondaren in Heiligen. - » Niet al-quot; leen houdt het gebed ons, voegt de •gt; II Clirysostomns ei by, mc/e «viewc?-» schap Gods, maar het onthecht ons « nog van de aarde, verheft ons ten quot;hemel, doet ons gemeenzaam met de ' Engelen en God leven. »

Mijn kind . bid dan altijd goed

's MORGENS EN 'S AVONDS, VOOR EN NA HET IÏTEN; BID IN de BEKORINGEN,^- DOE DIKWIJLS IN DEN DAG SCHIETGEBEDEN

u

— 25 —

eu ou zult braak leven. zalig sterven. en in den hemel komen.

Voorbeelden.

1° De H. Philippas Nerius vond van zyne toeilerstcjengd af. zijn geluk in het gebed. Tot stichting der anderen bad dit kind mot eeno buitengewone gods-vruclit. Ook bleef zijne liefde tot het gebed niet onbeloond, want versterkt door do goddelyke genade, nam hij-meer en meer in deugd en godsvrucht toe. Hij toonde altoos, bjjzonderin zö^nö ziekten, eone groote verduldigheid en ■was zoo zachtmoedig dat liy niet scheen te weten wat gramschap was. 'Zgn eerbied voorde overheid en zijn vriendelijko omgang met iedereen waren zoo groot, dat hy door allen oprecht bemind werd. Men noemde hem gewoonlijk den goeden Phihppvs. Ook ging de jongeling van deugd tot deugd, klom tot den hoogston trap der volmaaktheid, en stierf den dood der Heiligen.

Daaruit moet gy leeren, mijn kind, wat een goed en volhardend gebed Aan te weeg brengen, en nooit moogt gij het woord van den H. Augustinus vergeten : « Die goed bidt, leeft

— 20 -

goed; » en dit van den H. AtpJiórisus de Liguorio; « Geef mij den grootsten

» zondaar, die begint goed te,bidden, quot; en hij zal zich bekeeren; gééf mij

» eenen Heilige die het gebed begint quot; te verzuimen, en hij zal vallen en » diep vallen, quot; :

2° Lodewijk XV, Koning van Frauk-ryk, gaf zich over aan allerlei losban-digiieden. Hij diende tot ergernis van geheel zyn volk.

Zyne dochter, de prinses Ludovica, tot in het diepste der ziel bedroefd over liet slecht gedrag haars vaders, trad te Parijs in de Ordo van Cnrmel, waar zjj, onder den naam van Zuster There.sia van den H. Augustinus, een heilig leven leidde en in,geur van heiligheid in den Heer zachtjes or.tsliep Zy gaf zich over aan de strengste boet-plegingen, bad vurig don bannliarti-gen God, deed bidden en hiold niot op, dag en nacht hare vurige smeekingen ten hemel te zenden , tot bekcering van haren ongelukkigea vader;

Kindelijk was zij zoo gelukkig, te vernemen dat de Koning, ziek'gewor-zgne pynen uit Gods hand met ' ontving, Hem

— 27 — ^

fenis vraagfle voor zijne zonden, en aan zijn volk voor zijne er^onjssen.

Het gebed van de heilige dochter had zeker de bekeering van den zondigen vader bekomen.

Geloofd zij Jesus Christus ! Amsn.

C Si⁶-MAATREGEL. De uitersten indachtig zijn

- In al uwe werk on denk op uwe uitersten, « en in der eei⁵ .vigheid zult gij niet zon-b digen, « Eccl. VU. 40.

- Deze woorden van den II. Geest zouden altoos mijn kind, in uw geheugen moeten wezen, en onuitwischbaar in 'uw hart gedrukt staan. Alsdan voorwaar zoudt gij als oprecht christen leven, het aardsche verachten en gedurig naar de eeuwige goederen streven. Denk daarom dikwijls ;

1° Aan den dood.

» Waak, want gij weet nocli dag noch uur.

Matth. xxv. 15.

Gy weet niet, tcanneer, waar of hoe gij zult sterven. . , j i .

Overweeg dus, mijn kind, de voi-'gende waarheden en regel uw leven er naar.

—•

— 30 —

Voorbeeld.

De gjilvrsez'jndo abt Eüas, die 70 jaren !ang het heiligste leven ia de woe . 'i geleid : ad, placht aan degenen, die hern tot onderwijs en stich! :■? kwamen bezoeken, tc seggen: » Drie dingen vrees ik,quot; namelijk : het quot; scheiden mijner ziel van het lichaam*,'-•gt; hei onvermijdelijk verschijnen voor - den rechterstoel van God, en het » oordeel dat daar over mij zal geveld j worden. »

S⁰ t.m de 3(el.

- Gaat weg van mij, _Rij vervloekten, in het * eeuwig vuur dat bereid ia vonr cien dui-«velen zijne engelen. Mattii. xxv. 41.

1gt;ö Zaligmaker Jesus, mijn kind, die ons zoo teer bemint en niets anders verlangt dan zyne kinderen, voor wie Hy toe den laatsten druppel van zijn bloed vergoten heeft, bij Hem eeuwig gelukkig te zien, heeft ons een heilza-men schrik voor de zonde willen inboezemen, met te voorzeggen wat de onboetvaardige zondaren te verwachten hebben.

Druk daarom diep in uw hart de gedachte aan do hel en overdenk dikwijls deze heilige spreuken :

— 31 —

» De hinderen des rijks zullen in de

* idlerslc duisternissen yeicorpen ygt; worden, daar zeU-geween zijn en y knarsiny der tanden. » iMatth. VIII. 12,) quot; Daal, o rnensch zoo lang gij n leeft in de hel neder, om daar niet

* te moeten nederdalen, icanneergij » tan hier zult scheiden ; tcant nie-» mand, die dezen vuurpoel voor •gt; oog en heeft, zal daarin geworpen « worden ; maar ook niemand die quot;quot; hem veracht én vergeet, zal diens

y toraak ontvluchten. » (H. Chrys). » Het is rechtvaardig dat hij die hier quot; nooit zonder zonde teil zijn, hierna-» mauls nooit z onder straf zal zijn..» (H GuegJ « Gelijk voor de uitverko-

* renen het eemc-ig licht der glorie quot; schillert. zoo brandt voorde verwar-

penen het eeuwig vuur der smarten, (i. schmid.) v' '

Voorbeeld.

Toon koning Lysimaclius, door de Scytcn ingesloten, en van brandenden dorst gekweld, zich om ecnen teug Water aan zijne vijanden overleverde,,; zuchtte liij, als zijn dorst gestild was : Ach ! hoe kort was het genot, orn . « hetwelk ik mijn rijk en mijne vry-

* hcid verloren heb '» Zoo zullen ook

— 32 —

de verdoemdon eeuwig zuchten : « Ach » boe kort waren de vreugden der » zonden voor dewelke wij den homel quot; verloren en de eeuwige verdoemenis

over ons getrokken, hebben ! -

4° Aan den Hemel.

* Hoe liefelijk zijn uwe woningen. Heer der » helrkrachten ! Mijne siel haakt en be-quot; zwijkt van verlangen naar de voorhoven • des Heeren, mijn hart en mijn vleeach quot; springen van vreugde op tot den leven-» den üod, « (Pa. LXXXI1I, 2.)

O myn kind, wil altoos gedenken dat indien het leven van den mensch hier op aarde, alhoewel kort, een ge-gedm-ige strüd is en eene aaneenschakeling van ellenden, het gevolgd zal worden van eene eeuwige rust en oneindige vreugde in het Vaderland. Daarom, heb altgd het hemelsche loon voor oogen en overdenk dikwijls bij u zei ven hetgeen hier volgt ;

« Alsdan zullen de rechtvaardigen » blinken als de son in het rijk huns n Vaders. - CMatth. xin, 23.) » -Ên » God sal allen traan van hunne * oogen afxcisschen, en de dood zal ' niet meer zijn ; noch route, noch 'geschrei, noch smart zal er meer » zijn : want de eerste dingen zijn

— 33 -

» voorbij gegaan !» (Open«. van des H. Joan. xxi. 4j « Hoe fjroot is de

• vreugd van 't hemelrijk, icciar men

• genie vrees heeft van te sterven , » f/a verzekering van eeuwig ie » A.'fcn ƒ - (4, Chrys). » O hemelsche

• zaligheid l o eewcig l-ven! in n is lt;• ceuicige vrede, de Icjogste glorie, n cnuitsprehelijhe vreugd, een rmmer-» durend feest! In u is er geen gisteren » en geen morgen, maar een eeuwig. « heden /» (H. Aug). •lt; Denk wat gij

• reilt, wemchicat gij kunt \ het ge-

• luk van daarboven overtreft al tcat t wij kunnen denken : de eeuwigheid

• gaat ense hoogste wenschen tc bo ■ ven. »(H. Beun).

Voorbeeld.

Als de moeder van den II. Symp'io-rianus, hem onder do wreedste pijnigingen zag bezwyken, sprak zy hom aldus loa :• O tnyn zoon, -ft-ees het

• leven indachtig, dat u in don hemel » bereid is ! Zie, de Heer is daar om » u tot do eeuwige glorie uit te noodi-» gea en er naar toe te geleiden! Laat

• dit loven varen en een offer der mar-» teling worden, om het tegen een be-

ter en «euwig leven te verwisselen »

o Dood! o Oordeel!« Hel! o Hemel!

WA

— 34 —

Geloofd zij Jesus-Christus I Amen.

D. 4^de MAATREGEL.

Voorneuicus niet Tcrgcteu.

• Gij züt mijne vrienden, 200 pij doet wat » Ik u gebied. JoaN. xv, 14.

Het grootste getal kinderen maken op den allerschoonsteu dag hunner eerste H. Commimie voornemens welke zy aan Jesus beloven ge-Ueel hun leven indachtig te ztfe.

O mijn kind ! van welke grooto aangelegenheid is het, ze nooit uit 't oog te verliezen, maar getrouw dezelve dikwijls te godenken en ze nooit, uit welk voorwendsel het zij, van kr.nt te zetten. Ket geluk van den tyd en sonss dat van de eeuwigheid kan er van afhangen.

Voorbeelden.

1° Georges X..., deed zyne studiën in een geestelijk gesticht. Hij was» werkzaam, verstandig, de eerste zijner klas.

Hy-deed zijne eerste H. Communie meteene diepe godsvrucht. Des anderen daags ging hy tot zijnen bestuurder zijne voornemens toonen, waaronder dit was-.

— 35 —

« Ik maak het voornemen van mij-• nen witten halsdoek te dragen van » mijne eerste H, Communie af tot den » dag, dat ik het ongeluk zoude heb-» ben eene stcare zonde te begaan. » ¹ De bestuurder geheel verwonderd, zegde bem:

* Ik neem niet op my, u toe ie laten » zulk een vreemd voornemen te hou-» den : het is noodig dat gij er de toe-» stemming uwer moeder voor hebt. »quot; Toen de moeder gekomen ■was, legde het kind haar en zynen overste, zyn voornemen zoo goed uit, dat zy hem toelieten hetzelve uit (e voeren.

Eenigc dagen later had een gezel de stoutmoedigheid hem zjjne witten das af to trekken. Hij werd met klinkende munt betaald. Men durfde op nieuw beginnen, maar de kloekmoedige leerling hield stand.

Eindelijk trachtte een makker de reden uit te vorschen van het gedrag van Georges, doch slaagde daarin elechts, op belofte van eeuwig stil-zWygen. quot;Weldra wist geheel het collegia Let toevertrouwd geheim!! Doch men ^taakte van dan al alle plagerijen en ieder was vol eerbied voor dien godvreezonden scholier.

W-,

m

amp;

— 36 —

Deze ging wekalyks aan do tafe| des tieeren nederknielen.

Hij had, na zware studiën, den graad van Baccalaureus bekomen. Toen in 1870 do oorlóg tusscben Pruisen en Fraukrgk uitbrak, was hij achttien jaren.

De christene vaderlandslievende jongeling bekwam van /.ynen vader verlof zich to voegen bg de pauselijke Zouaven van den generaal Charette. Hij was nu manhaftig soldaat gelijk eer* tyds voorbeeldige leerling. Hy streed als een leeuw en viel zwaar gokwctst onder eenen vgandelyken kogel.

Een Aalmoezenier kwam voorby, en bood zijnen dienst aan.

« Dank u. Mijnheer, antwoordde hem Georges, ik ben voor twee of drie » dagen te biechten en te communie » geweest: niets heb ik voor het « oogenblik dat mijn geweten be-m zwaart. Gelief enkel my op wat gt; etroo te leggen en mg Ons Heer ta » brengen; ik verzoek u nog naar mij-

• nen ransel te gaan, waar gij een wit-m tendas, een lint en eenen rozenkrans •• zult vinden ; bet zijn de gedacbte-

* nissen mijner eerste H. Communie ;

— 37 —

it vees zoo goed ze any te brengen. • Als de almoezenier terug was, sprafc de gekwetste soldaat : - Wü als t u » belieft mg den halsdoek aandoen,» en na de H. Teersi-ijs hebben, ging hg voort ; - ^

- ik zal gestorven zgn, zult gg, diu ik «u, Mgnheer, dezen das afdoen, en » naar mgr.e moeder zenden met deze » woorden van mijnentwege ; Dat r.3^ •. halsdoek mijner sekste H. commu-» n1e nooit andere vlekken eekomem » heeft dan die van mijn bloei). ge-ft stort voor ons ongellokkig vader -

2° Een jong kind had na zijno eerste H. Communie het voornemen gemaakt nooit in staat van doodzonde te gaan slapen. Op zekeren avonds by zyn onderzoek. bemerkt bet in eene bgzon-dere omstandigheid. God doodelgk

vergramd te hebben.

Wat gedaan ? 't is te laat, z\jn biechtvader woont een uur verder, en men moet langs een klein eenzaam boschie. « Ik zal morgen vroeg gaan,» zegt het, en legt zich te bed , maar kan niet slapen. De gedachte aan zgne belofte vervolgt hem - Indien ik er , vandaag aan te kort Llyl, ïal ik er

f

J

i Mê

quot;SÉ

- 38 -

- andere keeren ook aan te kort bly-■ ven, en ik zou aldus, o mijn God » in uwe vgandschap kunnea leven. gt; Neen, dat mag niet z^jn ! » Het staat op, kleed zich aan en gaat de deur uit.

De duistere nacht., de eenzame weg verschrikken hem: het keert terug, gaat weer te bed en begint te slapen; maar die slaap is van korten duur. Iets, zgn Engelbewaarder misschien, wekt hem op, om op staanden voet naar zijnen biechtvader te gaan.

Arm kind! hoe beweent het dan niet den bedreven misslag, die, voor een oogenblik van valsch vermaak, hem zulke folieringen veroorzaakt!

Het staat weder op, neem zijn rozenhoedje , stapt moedig aan , en komt by zij non zielbestierder. Deze, door die getrouwheid getroffen, geeft hem de heilige kwijtschelding en wekt lirm op, in zijn godsdienstig en voorzichtig voornemen te volharden.

Het hart verlicht, gelukkig en God dankende, keert het terug. Ontmoet door zijne moeder, vertelt het op haro vraag, met vreugde wat er gebeurd was, haar verzekerend, dat het nu in vrede ging slapen, na da vriendschap

— 39 —

van den goodea God terug bokomon te hebben.

Des zondags liet zijne moeder hem wat langer rusten. Zij ging hora eerst om zeven ure wokken. Maar zie ! reedi' tweemaal uitgenoodigd om op te staan, blijft hot kind slapen. Alsdan gaat zjj in de kamer, zeggend : • O! 't is byna

halfacht, schaamt, ge u niet ?».....Geen

antwoord., zjj nadert... vindt hareai. zoon zacht rustende, de armen kruis-wyze op do borst, het aangezicht kalm en glansryk. Zij traant hem aan... stil/.wggeni... zy schudt hem... hy was dood !!

Gelukkig! Tiy was verzoend met God en voorzeker naar den hemel.

Mijn kind, vergfet nooit die voorbeelden !

e. ■5'^5s maatregel.

Maria beminnen.

• Ziedaar uwe Moeder - Joan, xix, 27.

■ Een waar kind van Maria kan niet m verloren gaan. * H. Dern.

» Ik ben de vreugde dar rechivaar-• dig en en de deur langs welke de

zondaren in den hemel komen, ■' SPRAK o. l v. YOT DE h. BRIGITTA.

Myn kind, toen de H. Theresia hare

__ 40 —

goede moedor ia-haar dertiende ja» r verloren had, ging zy voi vertrouwen zich ncderwerpen aan de voeten van een beeld van Maria, en met smeckende stem en betraande oogen, bad zij de Moeder van Jesus, toch hare Moeder te wiilen wezen. En zie ! de Hervorster van Camel verklaart in hare geschriften, dat Maria altoos voor haar eene minnende en goede T.'otder geweest is.

Welnu ! mijn kind. verkies van i.a uf ook, indien gy het nog niet gedaan hebt. de Alleriieiiligste Maagd voor awe Moeder : blyf haar getrouw tot uwen laatsten snik, en zij zal u, tusschen de gevaren der wereld, naar den hemel geleiden waar gy van allo vijanden verlost, den eeuwigen vrede met do oneindige genoegens zult smaken door het bezit van God, dien gy onder het getal der Engelen en Heiligen, van aanschyn tot aa-nsehyn in der eeuwigheid aanschouwen zult.

Draag daarom met kinderlijk vertrouwen het H. Scapulier van O. L. V. van Carmei, als oen borstwering tegen de vurige pijlen dor helsche geesten; bid den rozenkrans, om satan met dit geestelijke zwaard te ver_

. t'MM

— 41 -

slaan • treed in de Congregatie van O L V als in eeae verschansing gén de 'aanvallen der boozo wereld; bid dagelijks,'s morgens en s ^avon^®gt;

driemaal den Wecsgegroetterce^oder Onbevlekte Onlvangemsendrrsma

ten van Maria als een redmiddel tegen n^ïr best;

en aUerraacUtigste Moeder ^nd^ in de bekoringen, opdat gy braai zou det leven en eens heilig sterven. ■ VoorbrcW.

1° Een ionge dochter _lag op haar sterfbed , omnngd^van

droeflSwgcXraTctJ ^vcrhaaU : S'uKs aoo's

. ft kon niet nalaten haar te zeggen : den hemel g.' -

— 42 —

quot; Mijn kind, was myn antwoord, ik quot; hoop het vasteiyk. — En ik. hernam

• zij, ben er zeker van — Wat geeft

• u die zekerheid ? — Het is een raad, » welken gü mij eertyds gegeven hebt.

• — Welken raad ? Toen ik mijue

• eerste Communie gedaan had, zeidet » gü ons, dagelyks het Wees gegroet

• goed te bidden. Ik heb dit alle dagen » gedaan, en zelfs sedert vier jaar

• mgn rozenhoedje gebeden, en dit » geeft mij de zekerheid van naar den

• hemel te gaan. Immers, ik kan niet »gelooven, dat ik vier jaren lang

• vijftigmaal per dag aan de H. Maagd » gezegd heb : Heilige Maria, Moeder

• Gods , bid voor ons. arme zonda-» ren, nu en in het uur van onzen » dood , en dat zy nu, als ik sterven

• ga, niet by mij zou zyn. Zij is hier, »ik ben er zeker van; zy bidt voor

• mij en zij is het, die mij in den he-

• mei zal geleiden. » Kort daarna ontsliep Z'j zachtjes in den vrede des Heeren.

2° Een jongeling zag den dood met grooto schreden naderen. Ongelukkig was zyn leven in zonde voorbijgegaan. Weldra ging hy voor het oordeel vaa God verschijnen.

— 43 —

Op eens vertoont zich de duivel, dio hem bedreigt. Verschrikt keert de jongeling zich tot bet kruisbceld.dat aan den muur hangt, biddend; « Heer nJe$us , heb medelijden met mijl -Maar. o wonder! Christus wendt het hoofd om. en satan scbiet toe om de ziel van den ellendige naar de hel te slepen. *Doch de zondaar slaat zijne hand aan het Scapulier, dat op zijne borst hangt en zucht; t Maria, Ma-' • ria, help mij! * en zie ! de duivel vlucht heneu.... Haastig laat de zieltogende eenen priester roepen, spreekt eene goede biecht, en sterft den dood der rechtvaardigen.

' 2° Adolf, een graaf uit den Elzas. had de wereld verlaten om Franciscaan te worden. Hij had zeer veel godsvrucht tot de Moeder Gods. Op het einde zijner dagen, bet loven, dat hy in de wereld geleld bad en de strengheid van Gods oordeel overwegende, begon hij den dood te vreezen. omdat hy aan zyne eeuwige zaligheid twijfelde. Maria, die hare dienaren in hunne benauwdheid nooit vergeet, verscheen hem ,alsdan, vergezeld van vele Heiligen, , 'en zegde hem deze troostvolle woorden : « Mijn lieve Adolf, gij behoor_t

- 44 -

■ mij toe, gij hebt u aan mij tokger » wijd, waarom wilt gij den dood » vreezen 1 gt; Dit hoorende richtte Maria's dienaar zieli op, al zijne vrees verdween en hij gaf zynen geest met onderwerjung en in vollen vrede.

Mijn kind, blijf Maria getrouw, en zg ook zal u getrouw wezen tot in den dood, volgens het woord, dat z\j aan den H. Joannes de Deo op zijn sterfbed zegde; • O Joannes ! onwaardig * loare het voor mij, mijne vereerden » in hun sterfuur te verlaten. • Ja ! in u zal waar gemaakt worden hetgeen de H. Theresia zegt: - Maria gaat ' hares(ervende kinderen tegemoet en » geleidt ze naar den Hemel. »

F. 6quot;« MAATREGEL.

Wee» altoos den dag nwer eerste H. Communie indachtig.

« Wie dit brood, dat het lichaara van Chris. » tua is, waardig ontvangt, moet het ver-o ledeno afsterven ea alleen voor het toe-«* komende leven. » 11. Aug.

Gü hebt het onuitsprokelijk geluk gehad, mijn kind, Jesus in uwe ziel te ontvangen, wil dat nooit vergeten, maar toon door een leven van deugd.

— 45 —

dat gy liefde voor liefde aan God gaven zalt.

De herinnering uwer eerste H. Communie moet u dus allerdierbaarst •wezen!

Hoe dikwyls in uw leven zal zy u van vreugde vervoeren, met blydschap vervullen, uw hart bewegen, u de zoetste tranen van aandoening en tevredenheid doen storten, u versterken, in hot goed, en u, mocht gy soms van»-den rechten weg afdwalen, tot God met rouwhartigheid en waar leedwezen terug brengen.

Ou moet dus met db grootste zorgvuldigheid deze gedachtenis be-

•waren.

VoorbeeSden.

1° Naeene goede eerste H. Communie gedaan te hebben werd een jong muisje naar eenen winkel gezonden, waar hare godsvrucht in gevaar was. Doch zq weerstond aan de uitlokseis der jonge jaren, en bleef hare cbristelyke plichten getrouw. Zy stierf in haar vier-en twintigste jaar.

Hare eerste voorzorg was zich tot (don dood, door menigvuldige Commu-⁵ niön te bereiden. Zy gevoelde iedere BiMkl eene grooto vreugde, welke zy

— 46 —

door liare woorden deed kennen. Haar geduld in't midden van Laar lijden,was altyd even groot ; zy bield gedurig het kruisbeeld voor oogen. 'Ach! toat » ben ik gelukkig, herhaalde zy dik-» wyls, cene goede eerste H. Commu-i nie gedaan te hebben !... Wat doet » het goed in het leven Welk be-» hoedmiddel tegen de ondeugd »

In haren laatsten stond, verhief zy hare oogen ten hemel, en gaf haren geest, zuchtende : t Welk een geluk ! » welk een geluk !»

2° Een jonge soldaat stond aan het doodsbed zyner beminde moeder. Zy sprak van den hemel, waar zy hem zou beminnen, met zynen vader en zyne zuster, welke zy daar zou vinden, en voegde erby :

t Niet waar Georges, gij suit altijd een rechtschapen mensch, en een goed Christen blijven? • (i)

« O ia moeder, antwoordde ik, » bitter weencnde, ik beloof het u. » — Welnu, myn lief kind, ziedaar

gt; dat klein kofifertje... Beloof nay, het

gt; niet te openen voor gy dertig volle gt;• jaren telt. » — «Ik beloof het u, . moeder, ik zweer het!

(1) De jongeling doet zelf dit verhaal.

- 47 -

« Het waren de laatste -woorden» die wü hier roet elkander ^sP^ra^rquot;' ■want weldra ontsliep roune moeder zac{!t)es in den Heer.

. Na eenige jaren moest ^lk Mexico vertrekken. .. ik nam het » koffertje, na wat aarzelen met my

* ^Hetaas ! ik moet bekennen, maar . de helft mijner beloften aan myne

. moedor op haar sterfbed gedaan, te

gt; hebben gehouden. Ik had mijn

I Toen wel bewaard, maar sedert

gt; lang aan alle christelgke plichten

' I⁶ Efndel'ijk kwam de laatste dag , van mün dertigste jaar. Ik deert » met bevende hand liet koftertje

i onen hoe groot was mijne verwon-

, dering niet. slechts een, lint enn ie

gt; vinden !... Doch ik keek nader en . herkende het lint mijner eerste Com-i munie. Bij dit gezicht schoten mUM I oogen vol tranen. Ik dacht germmen t tijd aan mijne moeder en aan myne , zuster. Voor de eerste maal sedert » lange jaren, bad ik voor hen .. ikbau ! nog .- ik bad voort. . en het gebed » bracht mü aan de voeten van eenen

gt; biechtvader, Ik bekeerde my rectit-