J

/gt; 4

quot; Insüfuui voor ermaanse Taal- en b!hr!cuRc!f aan de Rijksunivorsiüii Ie Ufrechf

2872 727 3

_MT /5 CA EVANGELIE

VAN

MARKUS

VERTAALD IN HET LAND-ERIESOH

DOOR

S. K. FEITSMA.

Bikear jimme, en lean yn it Evangeelje!

Markus I, löb.

LEEUWARDEN.

MEIJER amp; SCHAAFSMA.

1897. |r^: iiiiiuS voor

Printe by A. Jongbloed, to Ljonwert.

IT

EVANGEEL JE

FEN

M A. IR, K TJ S.

i.

IT bigjin fen it evangeelje fen Jezus Christus, Gods Soan.

2 Lyk as biskreaun stiet yn 'e profeten; Sjuch, ik stjur dy myn boade foarüt, dy de wei foar dy sljuchtsjo scil.

3 De stimme fen de roppende: Meitsje de baen fen de Heare klear yn 'e woastine; meitsje syn paden sljucht.

4 Johannes wier yn 'e woastine, en doopte en forkundige de doop fen 'o bikearing ta forjouwing fen 'e sonden.

5 En it ganske Joadske lan mei dy

MARKUS, 1.

fen Jeruzelim reisgen nei him ta, en lieten hjar allegearre by him dope jn 'e Jordaen, en bikinden hjar sondeu.

6 Johannes nou wier klaeid yn kameelshier en mei in learene riem om 'o mil, en by iet gêrshippers en wylde huning.

7 Hy den preke, en sei: Der komt Hwa nei my, dy 't mear mansk is as ik; en ik bin net wirdich, dat ik foar bim delknibbelje, om him de riemmen fen 'e skoen los to meitsjen.

8 Ik ha jimme wol doopt mei wetter, mar by scil jimme mei de Heilige Geast dope.

9 It barde om dyselde tiid, dat Jezus kaem fen Nazeretb, üt Galiléje, en hira dope liet by Johannes yn 'e Jordaen.

10 En anstons, as er ut it wetter opriisde, seacb er de himel iepen-gean, en de Geast, as in dóu op him delsaeijen.

11 En der kaem in stimme nt 'e himel: Dü bist Myn Ijeave Soan, dü best My bibage!

12 Dêrop dreau de Geast him yn 'e woastine.

MARKUS, 1. 5

13 En by wier dör yn 'e woastine fjirtich dagen, eu Avaerd hifke fen 'e satan ; en hy wier by de wylde ge-diertens, en de ingels tsjinnen him.

l-i Mar nei 't Johannes opbrocht wier, kaem Jezus yn Galiléje en for-kundige it evangeelje fen it Grods-ryk,

15 Sizzende; De tiid het syn bi-skied, en it Gods-ryk is hein komd. Bikear jimmo en lean yn it evangeelje.

16 Wyls't er nou by de Galeister sé lans gyng, seach er Simon en syn broar Andries hjar netten ütsmiteu yn 'e sé (hwent hja wierue fiskers);

17 Eu Jezus sei tsjin hjarren: Kom my efternei ; ik wol jimme minske-fiskers moitsje.

18 Dörop lieten hja hjar netten bliuwe, en kamen him efternei.

19 En do er dör in eintsje weigien wier, seach er Japik, Zébedéns soan, en Johannes, syu broar, wyls't dy hjar netten boeten yn 't skip.

20 Mei-ien rop er hjarren; en hja lieten hjar heit Zébedéus mei de fein-ten yn 't skip bliuwe, en kamen him efternei.

21 Hja kamen forfolgens yn Kapér-

6 MARKUS, 1.

naiim, en op 'e sabbat gyng er daelk yn 'e synagoge en learde.

22 En hja stiene forsteld oer syn leare: bwent hy learde hjarren as ien dy macht het, en net lyk as de skriftgelearden.

Ï3 Nou wier der yn hjar synagoge in persoan , mei in onsuvere geast, dy litróp,

24 En sei: Hui ! bwet ha wy mei dy utsteande, Jezus fen Nazereth ? Bistü komd om üs to fordearren? Ik wit hwa-ste biste: de Heilige Goades.

25 Mar Jezus bidroude him , siz-zende : Swij, en forfar ut him !

26 Do ried de onsuvere geast him, die in lüde gjalp, en forfear lït him.

27 En hja stiene allegearre for-heard , sa 't se onder in-oar fregen , en seijen : Hwet is dit ? Hwet is dit for in nije leare, dat hy mei macht ek de onsuvere geasten gebiedt, en dat hja hjar fen him sizze lilte!

28 Ta-allyk gyng de rop fen him as diggelfjur troch de hele omkrite fen Galiléje.

29 Hja gyngen foart dCrop üt 'e synagoge, en kamen yn 'e hüs by

MARKUS, 1. 7

Simon en Andries-en-hjarre, mei Japik eu Johannes.

30 Simon syn skoanmem nou laei can 'e goarre ; en hja sprieken him dalik oer hjar.

31 En hy kaem nei hjar ta , holp hjar oerein, en krige se by de han; en anstons forliet de goarre hjar, en hja tsjinne hjarren.

32 As it nou joun wirden wier, om sinne-ondergong hinne, kamen hja by him mei al dejinge, dy lit oarder wierne, of bisocht mei de kweade.

33 En de hiele stêd wier by-ien honke om 'e doar.

34 En hy holp in hopen ljue , dy troch forskate sykten üt oarder wierne; en bande rjue divels üt, en liet de divels net frij om to sizzen, dat hja him koene.

35 Do er de oare moarns-ier, as it yet gans tsjuster wier, opstien wier, joech er him op 'en paed , en gyng nei in plak op 'e romte, en bidde dêr.

36 En Simon, en dy by bim wierne, repten hjar him efternei.

37 En do hja him fonn hiene, seine se tsjin him: Alleman siket om jon.

MAEKUS, 1.

38 Do sei er tsjin hjarren: Lit üs hjir by om yn. 'e neiste doarpen gean, dat ik dör ek sprak: hwent dërfor bin ik komd.

39 Hy den spriek yn bjar synagogen yn biele Galiléje, en bande de divels üt.

40 Sa kaem der ek in lazerige by him, dy bim bidde en foar him del-knibbele, en tsjin bim sei: As jy wolle, jy kinne my better meitsje.

41 Eu Jezus , dy inerlik meilijen mei him hie, stiek de hau üt, roerde him oan , en sei : Ik wol it dwaen , wüz better!

42 Sa gau er dit sein hie, wiik de lazerichheit fen him, en by waerd better !

43 En nei 't er bim bird forbean hie, fitere by him foart,

44 Wyls't er tsjin bim sei: Warje dy, datste nitnmen neat seiste , mar gean hinne en fortoan dy seis oan 'e opperste prester , en offerje for dyn betterskip it jingo Mozes hjitten het, hjarren tsjin 't krop.

45 Mar do er üt 'e reek wier, bigoan hy folie dingen üt to ba-

MARKUS , 2. 9

sunjen , en makke de saek ruchtber; sadat er net mear iepentlik ya 'e st6d komme koe, mar bleau buten yu onbi-wenne oardeu; en hja kamen fen alle iggen nei him ta.

II.

MEI in dei-mannich kaem er wer yn Kapèrnaüm; en it waerd hüsriem, dat er yn 'e hua wier.

2 Do forgearre dör anstons safollo folk, dat bja ek foar doar gjin plak mear krije koene: en by spriek it wird ta bjar.

3 Onderwyl kamen dor güds nei bim ta mei in lamliddige, dy fen fjonwor man droegen waerd.

4 En om 't bja net by him komme koene fen wegens it folk, skouden hja do pannen fen it tek , dör hy yn 'e bus wier, en nei 't bja hjir gat yn makke hiene , lieten se de sprieder del, dér de lamliddige op laei.

5 Do den Jesus bjar gelowe seach, sei er tsjin de lamliddige: Soan! dyn sonden binne dy forjown.

6 Mar ek güds fen 'e skriftgelearden sieten dêr, en bitochten yn bjar herten;

10 MARKUS, 2.

7 Hwet hünt disse man God? Hwa kin de sondeu forjaen as God allinne?

8 Hwerop Jezus , dy er anstons yn syn binnenste weet fen krige, hwet hja alsa yn hjar omgean lieten, tsjiu bjav soi: Hwet bitinke jimme disse dingen yn jimme herten?

9 Hwet is makliker tsjin de lam-liddige to sizzen; De sonden binne dy forjown? of to sizzen: Stean op, krij dyn sprieder op, en gean ?

10 Mar opdat jimme wite meije , dat de Minske-soan macht het, om de sonden op iorde to forjaen (sei er tsjin de lamtiddige) :

quot; 11 Ik siz dy ; stean op, krij dyn sprieder op, eu rin nei hüs.

12 En anstons stied er op, en nei 't hy de sprieder opkrige hie, gyng er foart, foar allemans eagen ; sa 't hja allegearre forsteld stiene, en God priis-gen, sizzende: Yet nea ha wy sa-eat sjoen!

13 Eu hy gyng wer foart nei de sé; en al it folk kaem nei him ta, en hy leurde hjar.

14 En as er foarby gyng, seach er Lévi, Alféus soan, yn 't kantoarsit-

MAEKüS, 2.

ten , en sei tsjin hitn : Kom my ef-ternei. En hy opsteaude, kaem him efternei.

15 En it barde , as er yn dy syn hus by de dis siet, dat ek in hopen pachters ¹) en min folk oanfoelen mei Jezus en sya learlingeu : hwent hja wierne machtich, en wierne him efternei komd.

16 As de skriftgelearden en de fa-riséers nou. seagen , dat er mei de pachters en min folk iet, seijen hja tsjin syn learlingen : Hwerora yt er mei pachters en sok min folk?

17 Hwerop Jezus, dy dat hearde, tsjin hjar sei: Dy soun bitine hawwe de master net brek, mar dy siik binne. Ik biu net komd om nomme-len to noadsjen, mar dogenetten.

18 Johannes syu learlingen uou en de fariséers hjarres fésten jamk ; en hja kamen en seijen tsjin him: Hwerom fêstje Johannes syn learlingen en de fariséers hjarres, en joues föstje net?

19 Hwêrop Jezus tsjin hjar sei: Kin-

¹

Lat. Public anus.

MARKUS, 2.

lie ek de bruggemans-broarren fêstje, wyls 't de brêggemau by hjarren is? Salaug as bja de brêggeman by hjar ha, kinne hja net föstje.

20 Mar de tiid scil komme , dat de bröggeman fen bjar weinornd wirde scil, deu scille bja fêstje yn dy dagen.

21 Mmmen set in lape fen nij lekken op in aide rok ; oars den skürt de nije oannaeide lape mei 't tilde óf, en der komt in slimmer skür.

22 En nimmen docht nije wyn yn aide learene sekken; oars den barste de aide sekken fen do nije wyn , en de wyn puózzet wei , en de sekken binne onbrük; mar nije wyn moat men yn uije learene sekken dwaen.

23' It barde fierder, dat er op in sabbat troch in stik not gyng , en syn learlingen bigoanen , onder 't gean wei , ieren to ploaitsjen.

24 Hwerop de fariséers tsjin him seijen: Sjuch, hworom dogge hja op'e sabbat hwet net mei?

25 Mar by sei tsjin hjar; Hajim-me nea net lézen hwet David die, do er yn need wier, en hy honger hie, lyk as dejinge dy by him wierne?

MAEKUS, 3. 13

26 Ho er yn it hüs Gods gien is, yn 'e tiid fen Abjathar , de hogo-prester, en it toanbrea opiten het, dat uimmen ite mocht as de pres-ters, en it ok jown het can syn sel-skipsljue ?

27 Fierder sei hy tsjin hjar: De sabbat is makke om de minske, de minske net om 'e sabbat.

28 Sadwaende is de Minske-soan in Hear ek fen de sabbat.

III.

OP in oare kear gyng er wer yn 'e synagoge; en dêr wier in persoan, dy in fortoarre han hie.

2. En hja joegen acht op him, of er him ek op 'e sabbat helpe scoe , as 't wier dat hja him bitiigje mochten.

3 Hy den sei tsjin de persoan, dy de fortoarre han hie : Stean op yn 't formidden.

4 Do sei er tsjin hjar: Stiet it frij om op sabbatdagen goed to dwaen of kwea to dwaen? in minske to helpen, of to deijen? En hja haldden hjar sti).

5 Mar as hy hjar mei lilkens yn't roun oansjoen hie, en tagelyk bi-

MAEKUS , 3.

droefd wier oer de döfhüdigens fen hjar herten, sei er tsjin do persoan: Stek dyn ban ut. En hy stiek'inüt; en syn han waerd wer feardich lyk as de care.

6 Do hawwe de fariséers , der ut-geande, anstons rie belein mei de He-rodianen, ho hja him deije scoene.

7 Mar Jezus ontwonn mei syn learlingeu nei de sé, hwerop in bulte folk him neireisge üt Galiléje eu üt Judéje,

8 Pen Jeruzelim en üt Idnmeje en fen de oare side fen de Jordaen; en dy onder 't bihear wei fen Tyrus en Sidon , in hele heap , dy heard hiene, hwet greate dingen hy die, kamen nei him ta.

9 En hy sei tsjin syn learlingen , dat hja in skipie onder hi'ar birik halde moasten, fen wegens al it folk , dat hja him net platkringe scoene.

10 Hwent hy holp in bnlte ljue sadat allegearre, dy mei ienigs pleage oanhelle wierne, op him ta-foelen , om him oan to roerden.

11 En as de onsnvere geasten him seagen, ploften hja foar him del,

MAEKÜS, 3,

en rópon, sizzende: Dfi bist Gods Soan !

12 Mar hy lei hjar hitd op, dat bja him net bikend meitsje scoene.

13 Dêrnei kleau er op in bercb, en rop se barren, dy 't hy woe, en bja kamen nei hiin ta.

14 En hy biróp er toolf, dat dy by him wêze scoene, en dat er hjar ütstjüre scoe om to preekjen;

15 En macht to hawwen, om de sykten wei to meitsjen, en de divels üt to bannen:

16 Simon, dy er de bynamme joech fen Petnis ;

17 Fierder Japik , Zébedéus soan , en Johannes, Japik syn broar; dy er do bynammen joech fen Boanerges, dat bitsjut: soannen feu 'e tonger.

18 Andries , Filippus, Bartbele , Tewus, Thomes , Japik, Alféus soan; Teade, Simon fen Kana

19 En Judas Iskariot, deselde dy him forret hat.

20 En bja kamen yn 'e hüs ; en dêr forgearre wer sa'n flite , dat bja gjin ienris plak hiene om to brea-iten.

21 As nou dejinge, dy syn sibben wierne , dit bearden , kamen hja om

MARKUS , B.

him beet to halden; hwent hja seinen ; Hy is syn siunen bjuster.

22 De skriftgelearden lykwols, dy feu Jeruzelim konid wierne, seijeu: Hy het Béelsebnl yn, en troch de opperste fen 'e divels, bant er de divels ut.

23 Mar nei 't hy se harren roppen hie, sei er tsjin hjar, yn forgelikenis-sen: Ho kin de satan de satan ut-banne ?

24 As in keninkryk tsjin him seis fordeeld is, den kin dat keninkryk net bistean.

25 Eu as in hüs tsjin him seis fordeeld is, sa kin dat hüs net bistean,

26 As dos de satan tsjin him seis opstiet, en fordeeld is, sa kin er net bistean, mar it is dien mei him.

27 Nlmmen kin by in geweard man yn 'e hüs falie en ontstelle syn hüsrie, as er net earst die gewearde man bynt; en den kin er syn hüs bistelle.

28 Sikersonk, siz ik jimme , dat alle sonden de minsken forjown wir-de kinne , en allerleije hun, dêr hja God mei hünd ha scille ;

29 Mar sa hwa de Heilige Geast hünd hawwe soil, dy kriget gjin for-

MARKUS, 4. 17

jouwing yn der Iwichheit net, mar by is oan it Swige oardiel strafskul-dich.

30 Hwent hja seijen: Hy het in onsuvere geast.

31 Sa kamen den syn broarren en syn mem; en foar hfis staande, stjür-den hja om him.

32 It folk non siet om him hinne, en hja seijen tsjinhim: Sjuch,jimme mem en jou broarren, dCr foar doar, freegje nei jou.

33 Mar hy antwirdde hjar, siz-zende: Hwa is myn mem, of hwa binne myn broarren ?

34 En it hear om him hinne oer-sjende, sei er: Sjuch hjir, myn mem en myn broarren.

35 Hwent sa hwa Gods wille docht, dy is myn broar, en myn suster, en myn mem.

IV,

HY bigoan yetteris to learen by de sé om, en der honke sa folie folk om him hinne gear , dat er yn in skip kleau en sitten gyng, op it wetter; on al it folk stie op it stran.

2

18 MARKUS , 4.

2 En hy onderrjuchtte hjar folie dingen troch forgelikenissen ; en yn syn onderrjucht sei er tsjin bjar :

3 Harkje ta: sjuch, in siedder gyng hinne om to siedsjen,

4 En it barde as er siedde, dat in part fen it sied oan 'e wei foei, en do fugels ut 'e loft kamen, en pjuk-ten it op.

5 En güd foei op 'e rotsgroun, dêr it net folie ierde hie; en it kaem rimpen op , om 't it gjin djipte fen ierde hie.

6 Mar nei 't de sinne opkomd wier, is it forskroeid, en om 't it gjin woar-tel hie, is it fortoarre.

7 Wer oar foei yn 'e stikels, en de stikels woeksen op en bistjalpten it, en it joech neat.

8 Yet oar einlings foei yn in goede groun, en joech frucht, dy 't oan-woan en syn waeksdom krige; en it iene droech tritioh-, it oare sekstich-, eu it oare houdertkear safolle.

9 En hy sei tsjin hjar: Dy't earen het om to hearren, dy hearre.

10 As er nou allinne wier, fregen dejinge dy 't by him wierne, mei

MAKKUS, 4. 19

de toolve, him nei disse forgelikeuis.

11 En hy sei tsjin hjar: Jimmo is it jown, de geheimnissen fen it Gods-ryk yn to sjen ; mar ta dejinge , dy der buten binne , komme al disse dingen yn forgelikenissen ;

12 Opdat hja mei iepene oagen sjen en it doch net merkbite , en mei de earen op hearre, en it dóch net for-stean ; opdat hja hjar net do iene of d' care tiid bikeare, en hjar de son-den forjown wirde.

13 Yet sei hy tsjin hjar: Forsteane jimme disse forgelikenis net? ho wolle jimme den al de oare forgelikenissen forstean ?

14 De siedder sieddet it wird.

15 En disse binne 't, dy by de wei bisiedde wirde; yn hwa 't it wird siedde wirdt; en as hja it heard hawwe , komt anstons de satan , en nimt it wird wei, dat hjar yn't herte siedde wier.

16 En sa fen desgeliken, dy op stiennige plakken bisiedde binne, disse: dy, as se it wird heard hawwo, it rimpen mei blydskip oannimme;

17 Mar hawwe gj in woartel yn hjar

18 MARKUS , 4.

2 En liy onderrjuchtte hjar folie «lingen troch forgelikenissen ; en yn syn onderrjucht sei er tsjin hjar:

3 Harkje ta: sjuch, in siedder gyng hinne om to siedsjen,

4 En it barde as er siedde, dat in part fen it sied oan 'e wei foei, en do fügels ut 'e loft kamen, en pjnk-ten it op.

5 En güd foei op 'e rotsgroun, dêr it net folie ierde hie; en it kaem rimpen op , om 't it gjin djipte fen ierde Me.

6 Mar uei 't de sinne opkomd wier, is it forskroeid, en om 't it gjin woar-tel hie, is it fortoarre.

7 Wer oar foei yn 'e stikels, en de stikels woeksen op en bistjalpten it, en it joecli neat.

8 Yet oar eialings foei yn in goede groun, en joecli frucht, dy 't oan-woan en syn waeksdom krige; en it iene droecli tritich-, it oare sekstioh-, en it oare hondertkear safolle.

9 En hy sei tsjin hjar: Dy't earen het om to hearren, dy hearre.

10 As er nou allinue wier, fregen dejinge dy 't by him wierne, mei

MAEKUS , 4. 19

de toolve, him nei disse forgelikouis.

11 En hy sei tsjin hjar: Jimme is it jown, de geheimnissen fen it Gods-ryk yn to sjen ; mar ta dejinge , dy der buten binne , kommo al disse dingen yn forgelikenissen ;

12 Opdat hja mei iepene eagen sjen en it dóch net merkbite , en mei de earen op hearre, en it döch net for-stean ; opdat hja hjar net de iene of d' care tiid bikeare, en hjar de souden forjown wirde.

13 Tet sei hy tsjin hjar: Porsteane jimme disse forgelikenis net? ho wolle jimme den al de care forgelikenissen forstean ?

14 De siedder sieddet it wird.

15 En disse binne 't, dy by de wei bisiedde wirde; yn hwa 't it wird siedde wirdt; en as hja it heard hawwe , komt anstons de satan , en nimt it wird wei, dat hjar yn't herte siedde wier.

16 En sa feu desgelikon, dy op stiennige plakken bisiedde binne, disse: dy, as se it wird heard hawwe, it rimpen mei blydskip oannimme;

17 Mar hawwe gjin woartel yn hjar

20 MARKUS, 4.

sols, en binne mar for in tiid; dêrnei as druk of oerlést komt, om it wird, sa stjitte se hjar dêr anstons oan.

18 En disse binne 't, dy yn 'e sti-kels bisiedde wirde: dy it wird hearre;

19 Mar de soargen fen disse wrald; en de bigüchling fen 'e rykdom , en jamk oare bigearlikheden, kringe yn 't hert en bistjalpe it wird , en it bliuwt geld.

20 Disse einlings binne 't, dy yn goede groun bisiedde binne: dy it wird hearre en oannimme, en drage fruch-ten, disse tritich-, dy sekatich-, en caren hondertkear safolle.

21 Ek sei er tsjin hjar: Komt ek it Ijocht op, dat men it onder in Ijip-pen of onder in rêstbank set? is it net, om it op 'e kander to setten?

22 Hwent der is neat forhoalen, hwet net ütbrocht wirde scil; en der is neat bard, om forhoalen to bliu-wen, mar opdat it ütkomme scoe.

23 Dy 't earen het om to hearren, dy hearre !

24 Yet sei er tsjin hjar: Sjea ta, hwet jimme hearre. Mei hwet mjitte, dat jimme ütmjitte, scil jimme ta-

MARKUS, 4. 21

metten wirde, en jimme, dy hearre, scil der yet op tajown wirde.

25 Hwent dy het, him soil jown wirde; en dy net hat, fen dy scil nomd wirde, ek dat er het.

26 Ek sei hy: J t Godsryk is allyk aa dat in minske sied op it lan ütsmiet;

27 Forfolgens slepte, en opstie, nacht en dei; en it sied spnitte lit, en woeks, sonder dat er seis wist ho.

28 Hwent de gronn bringt fen-sels frucht foart: earst de her], den de ier, dêrnei it folsleine sied yn de ier.

29 En as de frucht tldich is , set er dalik de sichte dêr yn , hwent it is oan 't rispjen ta.

30 Fierder sei er: Hwer scille wy it Gods-ryk by forgelykje? of mei ho'n forgelyking scille wy it iltbyldsje ?

31 It is allyk in mostersiedtsje, dat, as it yn 'e gronn sieddo wirdt, it lytste is fen alle sieden, dy op ierde binne.

32 Mar as it siedde is, komt it op, en wirdt it greatste fen alle tun-fruchten, en set greate tüken, sa-dwaende dat de fügels nt 'e loft onder syn skaed husmanje kinne.

MARKUS, 4.

33 Mei folie fen sokke forgelike-nisson spriek er it wird ta hjar, alnoi dat bja 't forstean koene.

34 En sender forgelikenis spriek er net ta hjar; mar syn learlingen lei er ófsonderlik alles ut.

35 Op 'e selde dei, as it nou jouu wirden wier, sei er tsjin hjar: Lit üs oerfarre nei d' oare kant.

36 En as hja it folk gean litten hiene, namen se Mm mei, wyls 't er yn 't skip wier; en der wierne yet oare skipkes by hjar.

37 Do kaem er in hirde skürwyn, en de weagen sloegen oer boart, sa-dwaende dat it al fol rekke.

38 Hy nou wier yn 't aohterskip, sliepende op it kjessen; en hja röpen him to-wekker, eu seine tsjin him: Master! fljucht it jou net oan , dat wy forgeane ?

39 Hy den opsteande, forbea de wyn , en sei tsjin 'e sé: swij, en wêz stil! Dêrop foei de wyn, en it waerd blakstil.

40 Forfolgens sei er tsjin hjar: Hwerom binne jimme sa gau for-feard? Ha jimme den noch gjin gelowe?

MARKUS ,5. 23

41 En bja wierne ulder-freeslikst forbouwerearre, en scijcu tsjin in-oa.r: Hwa is disse, dat ek do wyn en de sé hjar fen him sizze litte!

V.

HJA kamen nou oan 'e oare wal fen 'e sé, yn it Lin fen 'e Gadarénon.

2 En sa 't er üt it skip stapt wier, moette him, üt 'e gröfstedcn, in per-soan mei in onsnvere geast;

3 Dy yn 'e grêfspelonken tahald-de; en nimmen koe him bine, ek mei gjin keatlingen.

4 Hwent hy hie mennich-kear mei foetboeijens en keatlingen botm west, en hy hie de keatlingen yn stikken litsen , en de boeijens to-ritst, en gjinien wier safolle milnsk , om him to bitemmon.

5 Hy wier altyd , nacht en dei , op 'e bergen en yn 'e grCfsteden , to roppen en Mm seis mei stiennen to biltsjen.

6 As er nou Jezus yn 'e fierte seach , roan er ta, en knibbele foar him del.

7 En mei in lüde stimme roppon-

24 MARKUS , 5.

de, sei er: Hwet haw ik mei dy ub-steande , Jezus , dü Soan fen de al-derheeehste God ? Ik biswar dy by God, datstü my net pinichste!

8 (Hwent by sei tsjin bim: Dü, onsuvere geast, forfar üt 'epersoan!)

9 En by frege him: Ho is dyn namme? Én by antwirdde, sizzende : Myn namme is Legyoen , hwent wy binne machtich.

10 Ed by ljuente him wakker, dat er bjar net üt it lan foartstjüra scoe.

11 Nou wier dér oau 'e berch in greate keppel bargen, oan 't weidsjen.

12 En al dy divels beaën him , sizzende: Sljür üs yn dy bargen, dat wy dêr yn tsjen meije.

13 En Jezns joecb bjar dêr anstons frij ta. En de onsuvere geasten, as hja ütfearn wierne, sloegen yn de bargen ; en de keppel trüzele fen de steilte óf yn 'e sé (dêr wierne nou li-kernöch twatüzen), en smoarden yn 'e se.

14 En dy de bargen hoedden, haw-we do flecht nomd, en boadskippen it yn 'e sted en op it lan. En bja

MARKUS, 5. 25

roanen fen honk, om to sjen, hwet it wier, dat er bard wier.

15 En hja kamen nei Jezus ta, en seageu de bisocbte sitten , oanklaeid, on goed by syn forstan , to-sizzen , dy it legyoen yn bawn bie ; en bja waerdon skofticb.

16 En dy it sjoen biene, fortelden bjar, bwet er oan de bisocbte bard wier, en ek fen de bargen.

17 Do bigoanen hja bim to bidder, dat er binnen bjar gerjacbticbheit wei gean scoe.

18 As er nou yn 't skip gyng, bea him dejinge, dy bisocbt west hie, oft er by him bliuwe mocht.

19 Mar Jezus joech Mm d6r gjin tawird op, mar sei tsjin him: Gean nei hüs ta nei dyn folk, en fornij bjar, bwet greate deugd de Heare dy dien bet, en bo Er Him oer dy ontferme het.

20 Do gyng er den foart, en bi-goan it bikend to meitsjen yn it lan fen Dekapolis, hwet greate deugd Jezus him dien bie; en hja forwon-deren bjar allegearre.

21 As Jezus op in nij yn 't skip

26 MARKUS, 5.

oerfoarn wier nei d' oare wal, kaem er in hele heap folk by him gear; en hy wier by de sé.

22 En sjncb , der kaem in opperste fen 'e synagoge, mei namme Jaïrtis; en do er him seach , foei er him to foet,

23 En bea him wakker, sizzende : Myn dochterke leit yn 'e léste siken; ik bid iou, dat jy komme en lizze de hannen op hjar, opdat hja holpen wirde mei, en yn 't libben bliuwe.

24 En hy gyng mei him, on in bulte folk kaem him nei, en hja krongen tsjin him oan.

25 Eu in frommiske, dy toolf jier oan-ien de saken hawn hie ,

26 En in bulte utstien hie fen folie heelmasters, en al hjar goed for-mastere en gjin baet fotm , mar mei hwa it earder slimmer wirden wier;

27 Do dy fen Jezus hearde, krong hja efter him troch it folk, en roerde syn kleed oan.

28 Hwent hja sei: As ik syn klean mar oanroerde mei_i scil ik better wirde.

29 Do is anstons de boarne fen hjar bloed opdroege, en hja bifielde oan

MARKUS , 5. 27

hjar lichem , dat hja fen hjar kwael liolpen wier.

30 Ta-allyk kearde Jezus, dy 't it dalik yn him seis gewaer wirdde, hwet wonderkreft er fen him litgien. wier, him mids yn 't folk om, en sei: Hwa het myn klean oanroerd?

31 Syn learlingen seijen tsjin him: Jy sjugge, dat it folk jou oankringt, en sizze jy : Hwa het my oanroerd V

32 En hy digere om him hinne, om hjar to sjen, dy dat dien hie.

33 Mar it frommiske, dy wiste hwet er oan hjar bard wier, kaem triljend en bevend nei him ta, foei foar him del, en sei him de suvere wiorheit.

34 En hy sei tsjin hjar: Dochter! dyn gelowe het dy better makke; gean hinne yn frede, en wöz holpen fen disse dyn kwael.

35 Wyls 't er yet spriek, kamen er güu fen de opperste fen 'e synagoge syn folk , en seijen: Jou dochter is al wei , hwet bi-falle jy de Master yet lêstich ?

36 Mar Jezus, dy dit sizzen daelk heard hie, sei tsjin de opperste fen 'e

28 MARKUS, 5.

synagoge: wêz net forbiike, lean al-linne.

37 En hy woe gjin-ien mei hawwe as Petrus , en Japik , en Johannes , Japik syn broar.

38 En by kaem yn 'e bus by de opperste feu 'e synagoge , en seach de alteraesje, en dejinge, dy wakker baltten en gulden.

39 En as er ynkomd wier , sei er tsjin bjar: Hwet meitsje jimme bjir for alteraesje, en hwet bi-balte jimme? it bern is net wei, mar it slept.

40 En hja gniisden him lit; mar nei 't er bjar allegjearre der ut reage hie, naem er de heit en de mem fen it bern by him , en dejinge, dy by him wierne, en kaem, dör it bern laei.

41 Do krige er it bern by de han, en sei tsjin bjar: Talitha kümi! dat is, oerset; Famke, (ik siz dy) stean op!

42 En dalik stie it famke op, en forsette de foetten ta gean; hwent it wier toolf jier aid : en hja stiene suver forsteld.

43 Mar by lei hjarren hird op, dat nimmen it wite mocht; en sei, hja moasten hjar hwet iten jaen.

MARKUS, 6. 29

vr.

KEI 't er der fen dinne gien wier kaem er yn syn alders stCd, en syn learlingen gyngen mei tim.

2 En as it sabbat wirden wier, bigoan er to learen yn 'e synagoge ; en in bulte, dy him hearden, stiene danich forsteld, sizzende: Hwerbinne him disse dingen wei oanwaeid ? en hwet wysheit is dit, dy him jown is, dat ek sokke wonderkreften troch syn bannen barre ?

3 Is diase net de timmerman , de soan fen Marije, en de broar fen Ja-pik en Joses, en fen Judas en Simon, en binne syn snaters net yn üs for-midden ? En hja aeagen Hm mei skeane eagen oan.

4 Mar Jezus sei tsjin hjar: In profeet is nearne min yn tel as yn syn eigen lan, en onder syn sibben , en yn syn hüs.

5 Sadwaende koed er dêr gjin won-derkreft dwaen; as mar in mennich slken lei er de hannen op, en makke se better;

6 Sa 't er him him forwondere oer

MARKUS, 6.

hjar ongelowe: lykwols reisge er do doarpen der-by-om roun, om to learen.

7 En hy róp de toolve by him, en bigoan hjar üt to stjüren twa by twa, en joech hjar macht oer de onsuvere geasten.

8 En by hjitte hjar , dat hja neat meinimme scoene onderweis, as allin-ne in gongelstok , gjin reissek , gjin brea, gjin koperen duit yn 'e riem ;

9 Mar dat hja skoensoallen onder-bine scoene, en mei gjin dübel-bait-sje klaeid gean.

10 En hy sei tsjin hjar: Hwer jimme earne yn in hüs gean scille , bliuw dêr, ont jimmo dy pleats Tver ütgeane.

11 En hwa jimme net opnimme scille, noch nei jimmo harkje, skodsje, as jimme d6r wei geane, de moude óf, dy 't onder jimme soallen is, hjar-ron ta in forwyt. [Sikersonk, siz ik jimme: it scil Sodom en Gomorre makliker ofgean yn 'e dei fen it oar-diel, as dy stêd der.]

12 As hja er den op iitgien wier-ne, preken hja, dat se hjar bikeare scoene.

MAEKUS, 6. 31

18 Hja reagen in bulte divels lit, en salven in bnlte slken mei oalje, en makken hjar better.

14 Dit heardo ek do kening Hérodes (hwent syn namme wier non iepen-lik bikend wirden), en sei: Johannes, dy dCr doopte , is ut 'e deaden op-stien , en dêrom wirkje dy wondor-kreften yn him.

15 Oaren seijeu : Hy is Elijas; en wer oaren: Hy is in profeet, ofpro-fete-gelikens.

16 Mar as Hérodes it hearde , sei er: It is Johannes, dy 't ik onthalst ha; dy is fen 'e deaden opstien.

17 Hwent dy selde Hérodes hie gun utsjürd om Johannes op to bringen, en him yn 'e gefangenis fitere, om Heródias , it wiif fen Filippus , syn broar , hwent dy hied er troud.

18 En Johannes hie tsjin Herodes sein: It stiet jou net frij, om jou broars wiif to hawwen.

19 Sadwaende socht Heródias him, en woe him deije, mar koe net:

20 Hwent Herodes ontseach Johannes, om 't hy wiste, dat er in nom-mel en heilich man wier; en stie

32 MARKUS, 6.

noed for him, die mennicli ding nei syn ried, en mocht him graech hearre.

21 Mar do 't er in goed gelegene dei komd wier, dat Herodes op syn jierdei in mieltyd oanrjnchtte for syn greaten, en de oppersten oer tüzen en de fornaemsten fen Galiléje;

22 En de dochter fen dy selde He-ródias ynkaem, en dounse, en wakker bifoel oan Herodes, en can dejinge , dy mei oan tafel sieten , do sei de kening tsjin it famke : Freegje my , om hwetste mar wolste , en ik soil it dy jaen.

23 En hy swarde hjar: Sa hwetst fen my freegje scitte , ik soil it dy jaen , ont de helte fen myn kenink-ryk ta.

24 Hja den, as se der ut gien wier, sei tsjin hjar mem: Hwet soil ik freegje? En dy sei: De holle fen Johannes de Doper.

25 Dórop gysten wer ynkommen-de by de kening, het hja it frege ; sizzende: Ik wol, dat jy my nou op slach jouwe, op in panne, de holle fen Johannes de Doper.

26 Hwerop de kening bisouwe; mar

MARKUS , 6.

fen wegens de eden , en om dejinge dy mei him oan tafel sieten , woed er 't hiav net wegerje.

27 De kening stjurde dos anstons in trawant , en hjitte om syn holle harren to bringen. Dy nou gyng bin-ne, en onthalste him yn 'e gefange-nis,

28 En brocht syn holle op in panne, en joech 'in it fanke, en it fanke joech 'in oan hjar mem.

29 Do syn learlingen dat hearden, kamen bja, om syn ]yk to heljen, en leijen dat yn in graef.

30 De apostels uou kamen wer by Jezus gear, en brochten him biskied fen alles hwet bja dien, en hwet hja leard hiene.

81 En by sei tsjin hjar: Kom jimme allinne mei nei in plak op 'e romte, en rést jimme hwet üt; hwent hja wierne sa machtich, dy 'tóf- en oanroanen , dat hja net ienris tiid hiene om to iten.

32 Hja teagen den foart mei in skip nei in plak op 'e romte bisiden.

33 Mar it folk seach hjar foartfar-ren, en in bulte oaren dy him ge-

s

MARKUS , 6.

waer wirdden, roanen mei in-oar to foet üt, alle stêddeu der hitmo, kamen foar hjar oan, on gyngen mei in-oar uei him ta.

34 As Jezus den ut it skip stoep, seach er dat bulto folk, en krige iuerlik meilijen mei hjar ; hwent hja wioruB lyk as skiep , dy gjiu hoeder ha; en hy bigoan bjar folie dingen to onderrjuchtsjen.

35 Mar as it non let op 'e dei wir-den wier, kamen syn learlingen by him en soijeu ; It is bjir baer op 'e romte, en it is al let.

36 Lit hjar by jou wei gean , dat hja hinne geane yn 'e doarpen en plakken hjir by om , en brea keapje lor hjar seis ; hwent hja hawwe neat to iten.

37 Mar hy antwirdde en sei tsjin hjar: Jow jimme hjar to iten. Kn hja seijen tsjin him: Scille wy hinne gean, eu keapje for tvvahondert skel-lingen brea, oin hjar iten to jaen ?

38 Hy sei tsjin hjar: Hofolle brea-ën ha jimme ? Gean hinne, en sjuch eris. En do hja er nei sjoen hiene, seijen se: Fiif, cn twa iiskeu.

MARKUS, 6. 35

39 Do hjitte hy hjar , dat hja se allegearre plak nimme litte scoene, by porturen, yu 't griene górs.

40 En hja gyugen sltteu by ploe-geu fen honderd by hondert, en fen fyftich by fyftich.

41 En do er de fiif broaën en de twa fisken krige hie, seach er op nei de himel, segene en briek de breaën, en joecli se syu learlingen , dat dy se hjar ompartsje scoene; en de twa fisken partte er for allegear.

42 Hja den ieten allegearre, en krigen hjar biderf.

48 En hja fandelen toolf koor-fol-len brokken op, ek mei feu de fisken.

44 En dy dör fon de breaën iten biene, wierne likeruóch fiiftüzen man sterk.

45 Dêrop dreau er syn learlingen om yn 't skip to gean en foarüt to farren nei d' oare wal, tsjin Betsa-jeda oer, wyls't hy it folk by him wei gean litte scoe.

46 En as hy se ófskipe hie , gyng er op 'e berch om to bidden.

47 As it nou joun wirden wier, sa wier 't skip yn 't midden fen 'e

36 MARKUS, 6.

sé, en hy wier allinnich op it lan.

48 En hy soach dat hja swier wrakselen om foarüt to roeijen, hwent hja hieue yn 'o wyu. Eu om 'e fjirde nachtwake hiune kaom er nei bjar ta wandeljon , op 'e sé, en woe bjar foarby gean.

49 Mar do hja hiro wandeljen sea-gea op 'e sé , luienden hja, it wier in skynsel, en hollen in )ude gjalp op.

50 Hwent hja seagen him allegear, en waerden foralterearre; mar da-lik spriek er mei bjar, en sei tsjin hjar: Bidarje jimme, ik bin it; wêz net forbüke.

51 Dérop kleau er by hjar yn 't skip en de wyn bidare ; en hja bisouden en forwonderen hjar nam-mers to mear.

52 Hwent hja hiene hjar it wonder mei de breaën net ealge; hwent hjar herte wier dofhndich.

53 As hja den oerfearn wierne, kamen hja onder 't bibear fen Genésa-ret, en bikaeiden in plak oan 'e wal.

54 En do hja ut it skip stoepen , bimirken se him dalik;

55 Eu de hele omkrite ófrinnende,

MARKUS, 7.

Wgoanen hja dejinge , dy üt oarder wierne, op sprieders omhear to dragen oeral binne, dör 't se heardeu , dat er wier.

56 En sa hwer 't er kaem , dér leijen hja de siken op it plein en bidden him, dat bja do seam fen syn kloan mar oanroerde mochten. En dy bim oanroerden waerden allegear-re better.

VII.

NOU kamen by him gear de fari-séeis en guu ten de skriftgelearden, dy fen Jernzelim komd wierne;

2 En do hja seagen, dat gün fen syn learlingen mei onsnvere , dat is mei ongewosken hannon brea-ieten , biskrobben se hjar.

3 Hwent de fariséers en de Joden allegearre ite noait , as hja waskje earst wit ho faek de bannen , hal-dende sadwaende de ynstellingen fen de foaralden.

4 En as hja fen 'e merk komme ite se noait, as earst waskje se hjar. En in bnlte oare dingen binne der, dy hja oannomd hawwe om to halden,

MARKUS, 7.

lyk as if, waskjen fen drinkerskop-pen, kannen en eai'nen skütelgüd, en bedskndden.

5 Dêi'om fregen de farisséers eu de skriftgeleardon him : Hwei'om dogge jou learlingen net nei de ynstellin-gen fen de foaralden , mar brea-ite mei ongewosken hannen ?

6 Mar hy antvvirdde en sei tsjin hjar: Wol to-rjuoht het Jesaje fen jimme, skynhoiligen, profetearre, lyk as biskreaun stiet: Dit folk earet my mei de lippen, mar hjar herte haldt him fier fen my.

7 Mar it is omdóch , dat hja my earje , en wiles learingen leare, dat ynstellingen fen minskon binne.

8 Hwent, wyls 't jimme Gods gebot forsleaukje, halde jimme Iron de ynstellingen fen 'e minsken , lyk as it waskjen fen kannen en drinkers-koppen ; en oare diergelike dingen dogge jimme folie.

9 En, sei er tsjin hjar, jimme meitsje fóst Gods gebot wol to-neate, om jimme ynstelling mar to onderhalden.

10 Hwent Moses het sein: Earje

MARKUS , 7.

dyn heit en dyn mem. Eu: hwahcit of mem flokt, dy scil de doad stjerre.

11 Mar jimmo sizze: As immeu tsjin syn heit of mem seit: It is Kor-ban (dat is timpelgifte), hwet heit (of mem) fen my to bate komme scoe , dy foldocht oan 'e wet;

12 En jimme litte bim net mear ta, hwet oan syn heit of mem to dwaen.

13 Dat sadwaende meitsje jimme it gebot fen God to-neate troch jimme ynstolling, dy 't jimme ynsteld ha; en jamk diergelike dingen dogge jimme.

14 Do er dêrop al it folk wer harren roppen hie, sei er tsjin hjar; Harkje allegearre nei my, en forstean it goed;

15 Er is neat hwet fen buten wei ta de minske yngiet, dat him onhuer meitsje kin, mar de dingen, dy fen him ütgeane, dy binne 't dy him onhuer meitsje.

16 Asimmen earen het omtohear-ren , dy hearre.

17 Do 't er forfolgens by 't folk wei en yn 'e hfis komd wier, fregen syn learlingen bim oangeande disse forgelikenis.

40 MARKUS, 7.

18 En hy sei tsjin hjar; Binne jimme ek noch sa onbigryplik ? Bi-gripe jimme net , dat alles hwet fea büteu ta de minske yngiet, him net onhuer meitsje kin ?

19 Hwent it giet net yn syn hert, mar yn syn liif, en it giet foart mei de trochgong, dy alle splzen ófsnvert.

20 Mar, sei er, hwet ta de minske ütgiet, dat makket de minske onhuer.

21 Hwent fen binnen ütit herte fen 'e miusken komme op: tsjoede bitink-sels , oerhoer , hoerkerij , deaslaggen,

22 Stelderij, gjirrigens, ondogens-heden, bidragerij , ontucht, in skalk each, laster, greatskens, onforstan.

23 Al disse tsjoede dingen komme fen binnen wei foart, en meitsje de minske onhuer.

2 t Porfolgens opsteande , gyng er der fen dinne ont binne de swetten fen Tyrus en Sidon; en as er dör yn in hüs gien wier, woed er 't for nimmen net wêze , doch hy koe net forside bliuwe.

25 Hwent in frommiske , dy hjar famke in onsavere geast hie, fen hitn

MARKUS, 7. 41

heard hawwende , kaem en foei him to foöt.

26 Dit nou wier in heidensk wiif ut Syro-Penysje ófkomstich; en hja bea him dat er de divel utreage ut hjar dochter.

27 Mar Jezus sei tsjin hjar : Lit earst de bern hjar biderf ha; hwent it jout gjin foech, dat men it brea fen 'e bern uimt, en smite it foar do hounen.

28 Mar hja antwirdde en sei tsjin hi in : 't Is wier , Heare ! mar de hountsjes ite onder 'e tafel ek fen 'e kromkes fen 'e bern.

29 Do sei er tsjin hjar: Om dit sizzon , gong hinne: de divel is üt jou dochter forfearn.

30 En do hja thiis kaem, bifoun hja, dat de divel forfearn wier, en dat. hjar dochter op bêd laei.

31 As er non wer foart gien wier oer de swetten feu Tyrus en Sidon, kaem er oan de Galeister sé, mida troch de gerjuchtigheit fen Dekapolis.

32 En hja kamen by him mei in stom-en-dóve, en beaën him , dat er dy de han oplei.

42 MARKUS, 8.

33 As er dy den ut it folk wei allinne nomd hie, stiek er Mm de fingers yn 'e earen , en roerde him de tonge mei syn spui oan.

34 En opsjende nei do himel, Slichtte er , en sei tsjin him : Effata! dat is ; gean iepen.

35 En dalik gyngen him de eareu iepen, en de tongriemme waerd him los , en hy praette biskiedenlik.

36 Do forbea er hjar, dat se 't tsjln gjiu-ien sizze moasten; mar ho mear hy 't hjar forbea , ho mear hja 't oeral brochten.

37 En hja forwonderen hjar onbi-dich , sizzonde: Hy het alles goed makke, hy makket dat de doven bear-rc, on de stommen sprekke.

VIII.

YN dyselde tiid , dat der wer in bnlte folk wier, en hja neat to iten hieno, róp Jezus syn learlingen harren, en sei tsjin hjar:

2 Ik haw inerlik meilijen mei dit folk; bwent hja binnenou al trijedagen by my bleaun, en hawwe neat to iten.

3 En as ik se yn 't nochteren nei

MARKUS, 8, 43

husgeaii lit, soille se hjar oan'e wei bijaen; hwont party len hjarren binne fier wei komd.

4 Syn learlingeu antwirdden him : Hwer krije wy hjir yu disse onbi-wenne oarde brea wei, om se hjar biderf to jaen ?

5 Hy frege hjar: Ho-mannich breaën hawwe jimme? En hja seijen: saun.

6 Do hjitte hy it folk om sitten to gean op 'e grotin, en hy krige de saim breaün, en as er tanke hie, briek hy se en joech se syn learlin-gen, dat dy se ompartsje scoene , en hja partten se om.

7 Hja hiene ek in mannich fiskjes, eu as hy der syn segen ek oer gean litten hie , hjitte er hjar , dy ek om to partsjen.

8 Sa hawwe hja den iten, eu hjar bi-derf krige , en hja fandelen it oerskot fen 'e brokken op, sann koerfollen.

9 Dy nou iten hiene, wierne liker-nóch fjouwertüzen man sterk; en hy liet hjar gean.

10 Nei 't er foart dêrop yn 't skip gien wier mei syn learlingen,

44 MAEKUS , 8.

is er oanlanno yn 'e kriten fen Dal-mauütha.

11 En de fai'iséers sochten him op, en bigoanen mei him to striden , en bigoarden fen him in téken fon 'e hi-mel, om him to tantsjeu.

12 Mar hy, in swiere suoht ophel-jendo yu syn binnenste , sei: Hwet bi-freget dit skaei om in téken ? Si-kersonk, siz ik jimme: dit skaei scil gjin téken jown wirde.

13 En hy gyng by hjar wei, en as er wer oan boart gien wier, foer er foart nei d' care wal.

14 Syn learlingen nou hiene forget-ten om brea mei to nimmen , en hiene mar ien brea by hjar oan boart.

15 Do gebea hy hjar, sizzende: Sjuch foar jimme, hocdsje jimme for it sürdaei fen 'e fariséers , en for it sürdaei fen Herodes.

16 Hwerophja onder in-oar müskop-pen, sizzende: Dat is omdat wy gjin breaën hawwe.

17 Mar Jezus , dat merkende , sei tsjin hjar: Hwet bi-müskopje jimme, dat jimme gjin breaën ha ? Biseffe jimme yet neat, en bigripe jimme

MARKUS , 8. 45

neat? Hawwe jimme yet itselde döf-hüdige herte ?

18 Eagen hawwo jimme, en sjngge net? eareu, en hearre net?

19 Mei it jimme net mear tinke , do 't ik de fiif breaön doelde for de fiiftuzen man , ho folle koerren fol brokken jimme do opfandelen? Hja sizze him : Toolf.

20 En do ik de saun deelde for de fjouwertiizen man , ho folle koerren fol brokken jimme do opfandelen? En hja seijen : Saun.

21 En hy sei tsjin hjar: Ho bi-gvipe jimme 't den noch net!

22 Eorfolgens kaem er toBethsajeda; en hja kamen by him mei in blineman, en beaëu him, dat er dy oanroerdo.

23 En as er de blineman by de han krige hie, laette er him buten 'e bürren , en spuide him yn 'e eagen , en lei de haunen op him , en frege hitn of er eat seach.

24 Hy, opsjende, sei; Ik sjuch de minsken goan , krekt as seach ik boammen.

25 Dêrop lei er him de hannen yetteris op 'e eagen , en hjitte him,

MARKUS , 8.

yetteris op to sjeu; en hy waord quot;wer kleur, sa 't er alles biskiedeulik sjen koe.

26 Dörop stjvirde er him nei hüs ta, sizzeude: Gong net yn 'e bürren , en siz it tsjin nimmen ut 'e bürren.

27 Do gyug Jezus hinne mei syn learlingen uei de plakken yn de om-krite feu Cesaréje Filippy. En onder-weis frege er syn learlingen, en sei tsjin hjar: Hwa sizze de minsken , dat ik bin?

28 Hja antwirdden: Johannes de Doper ; en oaren: Elijas; en wer oaren : ien fen d' aide profeten.

29 Eu hy sei tsjin hjar: Mar jim-me, hwa sizze jimme dat ik bin? En Petrus antwirdsjende, sei: Jy biuue de Christus.

30 En hy lei hjar hird op, dat hja dit oan nimmen sizze scoene.

31 Ta-allykbigoan er hjar to bitsjut-ten, dat de Minske-soan jamk onder-gean moast, en forsmiten wirde fon de alderlingen , en opperpresters , en skriftgelearden , en daet wirde, en mei trije dagen wer opstean.

32 En dit wird spriek er iepeulik

MARKUS, 8. 47

ut: en Petrus, him biside nomd haw-wende, bigoan him to biskrobjen.

33 Mar by, him omkearende , en syn learlingen oansjende, biskrobbe Petrus, sizzende: Jow dy by my wei, forlicder! hwent dü bitinkst net de dingen _i dy fen God binne , mar dy fen 'e min^ken binue.

34 En as er it folk harren roppen hie, mei syn learlingen , sei er tsjin hjar: Dy 't achter my oangean wol, dy meat öfsjen fen him seis , en syn krüs opnimme, en my folgje.

36 Hwent dy 't syn libben biwarje wol, dy soil it forlieze ; mar sa hwa 't syn libbon forlieze scil om my en om it evangeelje, dy soil it biwarje.

36 Hwent hwet scoe it in minske helpe, as er de hiele wrald woan, en syn siele er by forspile?

37 Of hwet losjild scil iu minske jaen for syn siele ?

38 Hwent sa hwa him for my of for myn wilden skamme hawwe sci), yn 't formiddon fen dit oerhoerrich en sondig skaei, for dy scil do Mins-ke-soan him ek skamje, hwennear't

48 MAEKUS , 9.

er komme scil yn do hearlikheit fen syn Heit, mei de heilige ingels.

IX vs. 1. Fierder sei er tsjin hjar: Sikersonk , siz ik jimmo , dat er in-keldon binne fen dejlnge, dy 't hjir steaue, dy de dead net prinwe scille, alear 't hjasjoen ha, dat it Godsryk mei kreft komd is.

IX.

2 SEIS dagen nei dato naem Jezus Petrus , en Japik , en Johannes mei him, en laette hjar op in hege berch bisiden yn de ienlikheid; en hy waerd foar hjar eagen fen oansjen foroare.

3 Syn klean waerden glin.sterjend, snikwyt as snie, lyk as gjin klanderer op ierde sa wyt meitsie kin.

4 En foar hjar forskynden Elijas mei Moses, en hja praetten mei Jezus.

5 Do sei Petrus , it wird opnim-mende, tsjin Jezus: Rabbi! it is hjir skoan wézen for us ; lit lis trije tinten meitsje: for jou ien, en for Moses ien, en for Elijas ien.

6 Hwent hy wist net, hwet er sei: sa wieme hja forbouwereare.

7 Ta-allyk kaem in wolk, dy om

MARKUS, 9. 49

hjar hinne striek, en in stimme kaem üt 'e wolk, sizzende : Dit is myn Ijeave Soan, harkje nei him!

8 En rimpen om hjar hinne sjende, seagen hja Jezus mar allinne by hjar.

9 Do hja wer by de berch delgyn-gen , lei er hjar op, dat hja 't oan gjin-ien fortelle scoene, hwet hja sjoen hiene, net foardat do Minske-soan üt 'e deaden opstien wCzo scoe.

10 En hja hèldden disse saek for hjar seis, en fregen onder in-oar hwet it wier, üt 'e deaden opstean.

11 Do fregen hja him, sizzende; Hwerom sizze de skriftgelearden, dat Elijas earst komma moat ?

12 Hy nou antwirdsjende, sei tsjin hjar ; Elijas scil wol earst komme , en alles wer torjuchte bringe; en it seil barre, lyk as biskreann stiet fen de Minske-soan, dat er folie onder-gean soil en forsmaed wirde.

13 Mar ik siz jimme, dat Elijas ek al komd is, en hja hawwe him oan-dien al hwet hja woene, lyk as fen him biskreann stiet.

14 As er by syn oare learlingen komd wier, seach er in hele flite om

50 MARKUS, 9.

hjar hinne , en inkelde skriftgelear-den mei hjar oan 't hespeljon.

15 Do foart dêrop al dat folk him seach , waerden se forheard , en op him takommende, seijen hja him goe'n dei.

16 Do frege-d-er de skriftgelearden, sizzende: Hwetbi-hespelje jimme mei disse ?

17 En ien ut it folk, antwirdsjende, sei: Master! ik ha myn soan neijou ta brocht, dy het in stomme geast.

18 En hwer 't dy him ek beetkriget, sa rydt er him, en 't brüs stiet Mm op 'e müle en hy knast op 'o tosken, en fortoarret; en ik ha jou learlingen sein , dat hja him ütreagje scoene , en hja hawwe it net kind.

19 Hy nou antwirdde him en sei: O, ongelowich skaei! ho lang scil ik yet by jimme wêze? ho lang scil ik jimme yet drage? Bring 'in by my.

20 Do brochten hja 'in by him , en sa gau as er him seach, ried de geast him ; en hy op 'e groun fal-lende, kralde der oer, en 't brüs stie him op 'e müle.

21 Hy frege don syn heit, sizzen-

MARKUS, 9.

de: Sont honear is it, dat him dit oankomt? Hy soi: Ten bern óf oau.

22 En meuniohkear hot er him ek yn 't fjur en yn 't wetter smiten om him to neppen; mar as jy hwet kin-ne, haw den inerlik meilijen mei lis , en help üs.

23 Jezus sei : As jy leauwe kinne, alle dingen binne mogelik him , dy leant.

24 Hwerop anstons de heit fen it bern utrop en , onder trienen wei , sei: Ik leau, Heare! kom myn onge-lowigens to help.

25 Do Jezus nou seach, dat it folk mei-inoar tarinnen kaem , bidroude hy de onsuvere geast, en sei tsjin him: Dou stom-en-döve geast'. ik hjit dy, forfar üt him , en far net wer yn him.

26 En hy, roppende en him heislik ridende , forfear; en it bern bistoar as in lyk, sadwaende dat in bulte seijen , dat it wei wier.

27 Mar Jezus him by de hankrij-ende, holp him oerein, en hy stie op.

23 Do 't er wer yn 'e hüs gien wier, fregen syn learlingen him allinno:

52 MARKUS, 9.

Hwerom ha wy 'in net ütreagje kind?

29 Hy sei tsjin hjar: I)it slaoh fen geasten kin nearno troch fordreann wirde, as trocb fêstjen en bidden.

30 Dör fen dinne weigeande, reis-gen hja troch Galiléje; en hy woe net, dat immen it wiste.

34 Hwent hy onderrjuchttesyn lear-lingen, en sei tsjin hjar: De Minske-soan soil oerlevere wirde yn 'e bannen fen 'e minsken, en hja scille him. deije; en as er daet is , seil er de trêdde deis wer opstean.

32 Mar hja forstiene dat sizzen net, en hja doarsten him er net op yn freegje.

83 Hy kaem forfolgens to Kaper-naüm , en do 't er yn 'e hüs komd wier, frege hy hjar: Hwer hienejim-me mei in-oar forskeel oer onderweis?

34 Mar hja haldden hjar stil; hwent hja hiene onderweis forskeel mei in-oar hawn, hwa 't de measte wêze scoe.

35 En aa er sitten gien wier, rop er de toolve, en sei tsjin hjar: As immen de opperste wêze wol, dy moat de leechste fen allegear wêze , en de tsjinner fen allegearre.

MAEKUS, 9.

36 Dêrop in bern oaiiheljende, sette er dat ja 't formidden fen hjar, en omklamme it mei syn earmen, en sei tsjin hjar:

37 Sa hwa ien fen sokke berntsjes opnimme scil jn mjn namme, dy nimt my op ; on hwa my opnimme scil, dy nimt my net op, mar Dy, dy mei stjürd het.

38 Johannes, do it wird opnim-mendo, sei: Master! wy hawwe ien sjoen , dy de divels utreage yn jou namme, en dy üs net folget; en wy hawwe it him forbean, om 't er us net folget.

39 Mar Jezns sei: Forbied it him net: hwent er is nimmen, dy in won-derkreft dwaen scil yn rnyn namme, en foart dêrop kwea fen my sizze kin.

40 Hwent hwa net tsjin üs is, dy is for üs.

41 En hwa jimme in napke-fol wetter to drinken jaen soil yn myn namme, omdat jimme Christus tabi-hearre, sikersonk siz ik jimme, syn lean scil him net ontgean.

42 Mar sa hwa ien fen disse lyt-

54 MARKUS , 9.

sen, dy 't yu my leauwe, ta in stroffel-blok wirdt, it wier bettor for liim, dat him in mounlestien oan 'o hals dien wier, en dat hy yn 'e sé bruid wier.

43 En. as dyn ban dy ta in fal-stryk is, kap 'in óf: it is better for dy, om bibeind ta it libben yn to gean, as dyn twa bannen to bawwen, en nei do hel to gean, yn it ondwest-bere fjür;

44 Hwer hjar wroechwjirm net stjert, en it fjür net dwest wirdt.

45 Eu as dyn foet dy ta in strof-felblok is, kap 'in óf; it is better for dy, om mank ta it libben yn to gean, as twa foetten to bawwen , en yu 'o hol smiten to wirden, yn it oudwest-bere fjür;

46 Hwor hjar wroechwjirm net stjert, en it fjür net dwest wirdt.

47 En as dyn each dy ta iu for-lied is, skür it üt: it is better for dy, mar ien each to bawwen , en yn to gean yn Gods keninkryk , as twa eagen to bawwen en yn it helske fjür smiten to wirden ;

48 Hwer hjar wroechwjirm net stjert, en it fjür net dwest wirdt.

MAKKUS, 10. 55

49 Hwent olk-eu-ien scil mei fjür salte wirde, en eltse ofFeranne scil mei salt salte wirde.

50 It salt is goed; mar as it salt laf wirdt, hwor soil it smaeksum mei makke wirde? Haw salt yu jimme seis, en hald frede onder in-oar.

X.

NEI 't er dêr fen dinne gien wier, kaem er op 'e swetten fen Judéje , troch it Mn can do care kant fen de Jordaen; en it folk stroomde wer nei him ta, en lyk as er plicbtte, onder-rjuchtte hy hjar wer.

2 Do kamen de fariséers by him en fregen him: of it in manfrij stiet, syn wiif wei to stjüren; om him to tantsjen.

3 Mar hy antwirdde en sei tsjin hjar; Hwet het Moses jimme gebean?

4 Hja seijen: Moses het tastien om in skiedbrief to skriuwen , en hjar wei to stjüren.

5 Jezna antwirdde en sei tsjin hjar; om de dófhüdigens fen jimme herten het er jimme dat gebot jown;

6 Mar fen it bigjin fen 'e skepping

56 MARKUS, 10.

6f het God se ta man en wiif makke.

7 Dêrotn scil in man syn heit en mem forlitte, en scil syn wiif oan-hingje;

8 En dy twa scille ta ien flest wêze, sadwaende dat hja net mear twa binne, mar ien flesk.

9 Itjinge den God can in-car knöte het, dat mei de minske net skiede.

10 Yn 'e hüa fregen syn learlin-gen him al weroan fen 't selde.

11 En hy sei tsjin hjar: Sa hwa syn wiif weistjürt, en in care tront, dy docht oerhoer tsjin hjar.

12 En as in wiif by hjar man wei rint, en mei in oaren trout, dy docht oerhoer.

13 Do brochten hja berntsjes by him, dat hy se oanroerde scoe; en de learlingen bikibben dejingen, dy se by him brochten.

14 Jezus, dat sjende, naem ii tige envel, en sei tsjin hjar: Lit de berntsjes by my komme, en bilet hjar net, hwent sokken heart it keninkrykGods.

15 Sikorsonk siz ik jimme; Sa hwa it keninkryk Gods net oannimt, lyk as in bernstje, dy scil der net ynkomme.

MARKUS, 10.

16 Eu hy omklamde se mei syn eartneri, en as er hjar de hannen op-leiu hie, segene hy hjarren.

17 As er dêrnei onderweis wier, roan der ien nei him ta , en wyls 't er foar him op de knibbels foei, frege er him: Goede Master! hwet moat ik dwaen, dat ik het Iwige libben ervje.

18 Jezus sei tsjin Hm: Hwetneam-stü. my goed? nimmen is goed, as ien, nammentlik God.

19 Dü kinst de geboden: Du scitt' gjin oerhoer dwaen; dü scitte net deaslaen; dü scitte net stelle; dü scitte gjin falske getngenis jaen ; dü scitt' nimmen biknibbelje; earje dyn heit en dyn mem.

20 Mar hy, antwirdsiende, sei tsjin him; Master! al disse dingen haw ik halden fen bern óf oan.

21 En Jezus, him oansjende, krige mei him op , en sei tsjin him : Ten ding ontbrekt dy , gean hinue , for-keapje al dyn hawwen en helden, en jouw it oan de earmen, en dü scitte in skat bawwe yn 'e himel; en kom harren, nim it krüs op, en folgje my.

22 Mar hy, trurich wirden oer dat

58 MARKUS, 10.

sizzen, gyng mismoedig foart, hwent hy wier tige ja 't bisit.

23 Do sei Jezus, om him hinne sjende, tsjin syn learlingen : Ho bi-swierlik scille dejinge , dy goed ha, it keninkryk Gods ynkomme.

24 Ea de learlingen wierne for-steld oer disse syn wirden. Mar Jezus forfotte en sei tsjin hjar: Bern! ho slim is it for dejinge , dy op it goed hjar bitrouwen sette , om it keninkryk Gods yn to gean.

25 It is in kameel¹) maklikerom troch 't each fen in nidle to gean , as in rike om 't keninkryk Gods yn to gean.

26 Hja stiene yet meat forsteld , eu seijen tsjin in-oar: Hwa kin den bi hfilden wirde?

27 Mar Jezus, hjar oansjende, sei: By de minsken is it onmogelik, mar by God net: hwent alle dingen binne mogelik by God.

28 Do naem Petrus it wird, en sei: Sjuch, wy hawwe alles forlitten , en binne jou folge.

¹

Volgens sommigen : keabellou.

MAEKUS, 10. 59

29 Jezus antwirdde en sei: Siker-sonk siz ik jimme : er is nimmen , dy forlitten het hüs, of broarren, of susters , of heit, of mem, of wiif, of bern , of lannen , om my en om it evangeelje,

30 As hy krijt hondertkear safolle wer; non yn disse tiid: hüzen, en broarren , en sasters , en memmen , en bern , en lanuen , mei de forfol-gingeia , en yn de takomme ien it Iwige libben.

31 Mar folie earsten scille de léste wöze, en folie lésten de earste.

32 Hja nou wierne onderweis, gean-de nei Jernzalim; en Jezus gyng foar bjar op; en hja wierne forsteld , en him efternei geande , sloech bangens hjar oan. En de toolve weroan by him nimmende, bigoan er hjar to sizzen de dingen, dy him oerkomme scoene;

33 Sizzende: Sjuch , wy geaue op nei Jeruzelim, en do Minske-soan scil oan de opperpresters en de skrifge-learden oerlevere wirde, en hja scille him ta de dead forwize, en him de heidenen oerleverje;

34 Dy scille him do gek oanstekke,

60 MARKUS, 10.

en him giselje, en him bispnije, en him deije; en op 'e trêdde dei scil er wer opstean.

35 Do kamen Japik en Johannes, de scannen fen Zebedeas, by him en seijen: Master! wy woene wol, dat jy for us diene, hwet wy fen jou bigeare scille.

36 Hy sei tsjin hjar: Hwet woene jimme, dat ik for jimme die?

37 En hja seijen tsjin him: Jouw us , dat wy sitte meije , de iene oan jou rjuchter-, en d' oare can jou lof-terhan yn jou hearlikheit.

38 Mar Jezus sei tsjin hjar: Jimme wite net, hwet jimme bigeare. Kinne jimme de beker drinke, dy ik drink, en mei de doop doopt wirde, der ik mei doopt wirde?

39 Hja seijen tsjin him; Dat kinne wy. Mar Jesus sei tsjin hjar: De beker, dy 't ik drink, scille jimme wol drinke, en mei do doop doopt wirde, d6r ik mei doopt wirde;

40 Mar it sitten oan myn rjuchter- en lofterhan stiet net oan my om to jaen; mar it scil jown wirde, dy 't it talem is.

MARKUS, 10. 61

41 En as de oare tsien dit hear-den, bigoanen hja it Japik en Johannes tige euvel to nimmen.

42 Mar Jezus röp se by him en sei tsjin hjar: Jimme wite, dat de-jinge, dy rekkene wirdo oersten to wêzen fen naesjes, hearskipprj fiere oer hjar, en hjar greaten oefenje macht oer hjar.

43 Lykwols scil it sa onder jimme net wêze; mar sa hwa onder jimme great wirde wol, dy scil jimme tsjin-ner wêze.

44 En sa hwa fen jimme de ear-ste wirde wol, dy scil de tsjinstfeint wêze fen allegear.

45 Hwent ek de Minske-soan is net komd om tsjinne to wirden, mar om to tsjinjen, en syn libben for in bulte ta in lospriis to jaen.

46 Dêrnei kamen hja to Jéricho. En as hy, en syn learlingen , en in hele flite ut Jéricho weigyng, sietde soan fen Timéus, Bar-timéus de bline, can 'e wei to biddeljen.

47 En hearrende, dat it Jezus de Nazaréner wier, bigoan er to reppen

62 MAEKÜS, 11.

en to sizzen: Jezus, soan fen David! ha meilijen mei my.

48 En in bulte bikibben bim, dat er him stilhalde scoo; mar by rop nammers to mear: Soan fen David! ha meilijen mei my.

49 Jezus nou bleau stean, en sei dat hja him roppe moasten ; en bja ropen de blineman, en seijen tsjin him : Ha goede moed, stean op , hy ropt jon.

50 Do smiet hy syn mantel óf, stie op , en kaam nei Jezus ta.

51 En Jezus, it wird opnimmende, sei tsjin him : Hwet wolstü, dat ik dy dwaen scil ? En de blineman sei tsjin him : Ljeave Master! dat ik sjendo wirde mei.

52 Jezus sei tsjin him; Gean hinne, dyn gelowe het dy better makke. En anstons waerd er sjende, en folge Jezus op 'e wei.

XI.

DO hja tiehte by Jeruzelim kamen, to Beth-fagé , en Bethanye, oan de Oliifberch, stjtirde hy twa fen syn learlingen üt,

MARKUS, 11, 63

2 En sei tsjin hjar; Goan hinne yn it doarp , dat foar jimme oer is en sa gau as jimme der ynkomme , scille jimme ia föstboune fóle fine, dör ftjin minske op sitten bet, meit-sje dy los en bring 'in harren.

3 As immen don tsjiu jimme seit, Hwerom doggo jimme dat ? siz den , dat de Hear dy nedicb bet; en by scil 'in dalik meijaan.

4 Hja gyngen den binne, en fou-nen de fóle, fdstboun by de doar,. oan 'e twasprong, en bja makken Mm los.

5 En party fen de jinge , dy dör stiene , seijon tsjin bjar: Hwet moat dat , dat jimme dy fóle los meitsje ?

6 Hja den seijen tsjin bjar, lyk as Jezus bilêske bie; en bja lieten bjar gean.

7 Do brocbten hja de fóle nei Jezus, en smieten bjar klean dêr opj en hy gyng er op sitten.

8 In bulte ek spraetten bjar klean op 'e wei, en oaren kapten maeitü-ken fen 'e beammen, en struiden dy oer de wei.

9 En dy foarüt gyngen sa wol as

MARKUS, 11.

dy efternei kamen , röpen , sizzende: Hosanna! Segene is hy, dy komt yn 'e namme fen de Heare!

10 Segene it keninkryk fen üs heit David , dat komt yn 'e namme fen 'e Heare! Hosanna yn de heeehste himelen

11 Sa kaem Jezus to Jeruzelim, en yn 'e timpel; en as er alles yn 't roun bisjoen hie , en it nou joun-tiid wier, gyug er foart nei Bethanye mei de toolve.

12 De care deis, as hja üt Bethanye wei gyngen , krige-d-er honger.

13 En yn 'e fierte in ftgebeam sjende , dy yn 't blêd stie , gyng er dêr op ta, om to sjen, of er dór ek hwet oan fine scoe; en do 't er dêr bykomd wier, foun er neat as bled-den : hwent it wier net yn 'e flgetiid.

14 Do uaem Jezus it wird op en sei tsjin him : Nimmen ite fen dy yn der Iwiehheid ienige frncht wer! En syn learlingen hearden it.

15 Forfolgens kamen hja wer to Jeruzelim ; en as Jezus yn 'e timpel gien wier, bigoan er dejinge, dy yn 'e timpel forkoften en koften, der üt

MARKUS, 11. 65

to reagjen ; en de tafels feu 'e jild-wikselders , en de banken fen 'e dón-wemelkers smiet er om ;

16 En hy liet net ta, dat immen d' ien of d' oare redding troch de tim-pel droech.

17 Ek learde hy hjar , sizzende ; Stiet er net biskreann : Myn hüs scil in hüs fen gebet neamd wirde, for alle folken? Mar jimme hawwe it ta in rovershoale makke.

18 As de skriftgelearden en do op-perpresters dat hearden, bisochten hja, ho se bim deije scoene: hwent hja ontseagen him, om 't alleman forsteld stie fen syn leare.

19 As it nou let wirden wier, gyng er foart, Mten 'e stêd.

20 En de oare moarns, der lans geande, seapren hja, dat de flgebeam fortoarre wier, fen 'e woartel- ont óf.

21 Dit brocht Petrus hwet to-bin-neu , en hy sei tsjin him : Master ! sjuch, de flgebeam, dy 't jy forwins-ke hawwe, is fortoarre.

22 Jezus antwirdde en sei tsjin hjar: Ha gelowich fortrouwen op God.

23 Hwent sikersonk siz ik jimme,

5

66 MAEKÜS, 11.

as immcn tsjin disse berch sizze scil r Flean op en smyt dy del yn 'e sé; en net twlvelje scil yn syn hert, mar fêst leamve, dat itjingo hy seit, barre scil,. it scil alsa barre, lyk as or seit.

24 Dêrom siz ik jimme: alle dingen, dy jimme biddende bigeare, yn 't gelowe, scillo jimme forkrije.

25 Mar hwennear jimme stean gon-ge om to bidden , forjouw as jimme hwet op immen tsjin ha; opdat ek jimme Heit , dy yn 'e himelen is ,. jimme jimme missetten forjaen mei.

26 Mar as jimme net forjouwe, sa scil jimme Heit, dy yn 'e himelen is,, jimme missetten ek net forjaen.

27 Hja kamen wer to Jeruzelim-En sa 't er yn 'e timpel hinne en wer trape, kamen de opperpresters^ en de skriftgelearden, on de alderlin-gen by him ,

28 En seijen tsjin him: Troch h\Teft macht dogge jy disse dingen ? En hwa het jou disse macht jown, dat jy disse dingen dwaen scoene?

29 Jezus antwirdde en sei tsjin hjar: Ik scil jimme ek in sack freegje ; ant-wirdsje my ek, en den soil ik jimme

MARKUS, 12. 67

sizze, troch hwet macht ik disse dingen doch :

30 De doop fen Johannes, wier dy üt 'e himel, of üt 'e minsken ? ant-wirdsje my.

81 Mar hja oereidden dat onder in-oar, sizzende: As quot;wy sizze: Ut'e himel, den scil er sizze: Hwerom ha jimme him den net leaud?

32 Sizze wy: Ut 'e minsken; sa duchtsje wy it folk : hwent hja hald-den Johannes allegearre wol echt for in profeet.

33 Hja antwirdden den en seijen tsjin Jezus: Wy wite't net. En Jezns hjar biskied jaende, sei tsjin hjar : Don siz ik jimme ek net, troch hwet macht ik disse dingen doch.

XII.

FORFOLGENS bigoan er troch for-gelikenissen tsjin hjar to sizzon : In man lei in wyngert oan, sette dor in freding om hinne, dolde in druvepers-bak , en boude in toer; hy forhierde dy oan syn boeren, en reisge om utens.

2 As nou de tiid er wier, stjürde hy in tsjinstfeint nei de boeren, dat

MARKUS, 12.

er fen hjar ontfauge seoe, hwet him takaem fen 'o frucht feu 'e wyngert.

3 Mar hja krigen en sloegen him, en stjürdon him souder neat hinne.

4 Hy stjürde yet in oare tsjinstfeint nei hjar ta, en dy stiennigen hja, en bisearden him oan 'e holle, en atjür-den him foart, skandalich bihandele.

5 Yetteris stjürde hy in oaren-ieu, en dy daetten hja; eu jamk oaren, dêr hja gün fen sloegen, eu oaren daeltco.

6 As er den yet in soan hie , dy him Ijeaf wier, sa het er ek dy ein-iings nei hjar tastjürd, sizzende: Hja scillo dóch myn scan ontsjen.

7 Mar dy boeren seijen onder in-oar : Disse is de erfgenatnt, aid, lit lis him deije, en it erfskip scil uzes wöze.

8 Sa krigen hja him, en daetten him, en smieten him büten de wyngert.

9 Hwet scil den de hear fen 'e wyngert dwaen? Hy scil komme, en de boeren ütroeije, en de wyngert oan oaren dwaen.

10 Hawwe jimme ek disse skrif-tuerpleats net lézen: De stien, dy de bonmasters öfkard hawwe , is ta in sliitstien wirden ;

MARKUS, 12. 69

11 Fen de Heare is dat dien, on it is nnver yn us eagen ?

12 Do sochten bja him machfich to wirden: hwent bja bigriepen wol, dat er disse forgelikenis mei bidoe-ling op bjav spriek ; mar bja doar-sten net om it folk, en sa gyngen bja by bim wei en foart.

13 En bja stjürden in stikefbwet fariséers eu berodianen op him of, as 't wier, dat dy bim, onder't praten, forstrykje mochten.

14 Disse nou kamen en seijen tsjin him: Master! wy wite, datjydewiere binne, en gjin onderskied meitsje ; hwent jy lette net op it oansjen fen 'e minsken *), mar jy leare do wei Gods yu wierheit: stiet it frij, skot en lot to jaen can 'e keizer, of net? scillo wy jaen, of net jaen?

15 Mar by, hjar skynbeiligens wi-tende, sei tsjin ibjar : Hwet bi-tantsje jimme my? bring my in peiuje, dat ik dy sjuch.

16 En bja brochten him ien. En by sei tsjin hjar: Eon hwa is dit kop-

') Fra. la qualité des pcrsonnee.

MARKUS, 12.

stik, cn it lézen? En bja seijen tsjin him: Fen 'e keizer.

17 Jezus autwirdde en sei tsjin hjar: Jouw den de keizer dat de keizer-sinen is, en God dat God-si-non is. En hja stiene forwondere oer him.

18 Dérnei kamen de saddnséers by him, dy sizze, dat er gjin forrlzenis is, en fregen him, sizzende:

19 Master! Moses het üs biskreaun: as immens broar stjert, on in wiif neilit en gjin bom, dat syn broar syn wiif nimme moat, en syn forstoarne broar skaei noikomme litte.

20 Der wierne nou sann broarren, en de earste naem in wiif, en liet do 't er stoar, gjin skaei nei.

21 De oarde naem hjar ek, en is ek stoarn, en liet gjin skaei nei ; en do trêdde fen desgeliken.

22 En alle satin namen hjar, en lieten gjin skaei nei; it léste fen al-legear is ek it wiif stoarn.

23 Yn de forrlzenis den, hwennear hja wer opkomme scille, hwa fen disse syn wiif scil hja den wé ze'? hwent dy saun hawwe hjar ta wiif hawn.

MARKUS, 12. 71

24 En Jezus antwirdde en sei tsjin hjar: Binne jiinme net forbjustero , ü.t dy reden , dat jimmo de Skrift net bigripe, noch do macbt fen God?

25 Hwent as hja ut 'e deaden for-rlze scille, den trouwe hja net, of ■vvirde net to'u houlik jown, marbja binne allyk as do ingels yn 'e bimol.

26 Mar oangeande de deaden, dat bja opwekt wirde scille, ba jimme net lézen yn 'o boeken fen Moses, bo God ■yn 't stikelbosk tsjin bim spritsen het, sizzende: Ik bin de God feu Abraham, en de God fen Izak, en de God fen Japik?

27 God is net in God fen 'e deaden , mar in God fen 'o libbenen. Jimme binne dos gans forbjustere.

28 len fen 'e skriftgelearden nou, dy beard hie, dat bja reden mei in-oar biene , en witende , dat er bjar sa goed antwirde hie, kaem noi him ta en frege him: Hwet is it earste gebot fen allegeaire ?

29 Jezns antwirdde him: It earste fen al de geboden is: Hark, Israël! • de Heare lis God, is in ienich Ueare!

80 En dü scitt' de Heare, dyn God,

72 MARKUS, 12.

Ijeafhawwe, mei hiel dyn herte, en mei hiel dyn siele , en mei al dyn forstón, en mei al dyn kreft. Dit is it earste gebot.

31 En it oarde, hjir oan gelyk, is dit: Du scitte dyn evenminske ijeafhawwe ]yk as dy seis. Der is gjln oar gebot, greater as disse.

32 Do skriftgelearde sei tsjin liinu Master! jy hawwe wol mei wierheit sein, dat er in ienich God is, en der is gjin oaie büten Him ;

33 En Him Ijeaf to hawwen mei hiel yens herte, en mei al yens for-stan, en mei hiel yens siele, en mei al yens kreft; en yens evenminske Ijeaf to hawwen as yen seis, is mear as al do barnoffers en de slachtoffers.

34 Jezus sjende, dat er forstannich antwirde hie, sei tsjin him: Jybinne net fier fen it keninkryk Gods. Sont doarst nimmen him mear hwet freegjo.

35 Mar Jezus learende yn 'e tim-pel, naem it wird op, en sei: Ho kinne de skriftgelearden sizze, dat de Christus in soan fen David is ?

36 Hwent David seis het troch do Heilige Geast sein: De Heare hetsein

MAEKUS, 12.

tsjio myn Heare: sit oan Myn rjucli-terhau, ont Ik dyn fijannen set haw-we sell ta iu foetbank for dyn foetten-

87 David sols neamt him dos syn Heare , en ho is er syn scan ? De meastepart fen it folk uoa mochten him graech hearre.

38 En hy sei tsjin hjar yn syn-oadenjucht: Hoedsje jimme for de skriftgelearden, dy graech wandelje inege yn lange klean , en dach-sein wirde op 'e miene pleinen;

39 En de earestoellen hawwe yn 'e-synagogen, en oan 't heger-ein sitte by de gastmiellen ;

40 Dy de huzen fen 'e widdouwen opite, en soks onder 'e skyn feu lang to bidden. Disse scille swierder oar-diel krije.

41 Jezus dêrnei sittende tsjin-oer de skatkiste , seach ho it folk jild yn 'e skatkiste smiet; en in bulto riken smieten der gans yn.

42 Der kaem ek in earme widdou, dy der twa geringe botses-stikjes yu smiet, dat is in stür.

43 En as Jezus syn learlingen harren reppen hie, sei er tsjin hjar ;■

MARKUS, 13.

Sikersonk siz ik jimme, dat disse earme widdou der mear yn smiten het, as allegearre, dy 't yn 'e skat-kisto smiten ha.

44 Hwent dy hawwo allegearre fen hjar oerfloed der yn smiten; mar disso het fen hjar earmoed, alles hwet hja bisiet, der yn smiten, hjar hele biderf.

XIII.

DO 't er ut 'o timpol kaem, sei ien fen syn learlingen tsjin him : Master! sjuch ris , hwet stiennen , eu hvvot gebouwen!

2 Jezus antwirdde en sei tsjin him: Sjugge jimme disse greate gebouwen? Der scil gjin stien op in oaren bliuwe, of hy scil losbritseu wirde.

3 En do er sitten gien wier op 'e Oliifberch, foar de timpel oer, fregen him Petrus, en Japik, en Johannes, en Andries, onder hjarren:

4 Siz üs, honear scille disse dingen barre? en hwet is it téken, dat foart-oansteande al disse dingen hjar bi-skied hawwe scille ?

5 Jezus, hjar antwirdsjende, bigoan to sizzen: Sjuch foar jimme, dat

MARKUS, 13. 75

nimmou jimme op 'e dwaelwei laet.

6 Hwent in bulte scille komme yn myn namme, en sizze: Ik bin de Christus; en scille in hopen forliede.

7 En hwennear jimme hearre scille fen oarloggen, en geruchten fen oar-loggen, wird den net forbouwerearre; bwent dit moat barre; mar den is it ein er yette net.

8 Hwent folk tsjin folk en kenink-ryk tsjin keninkryk scil opstean ; en der scille ierdskoddingen wêze fen plak ta plak, en der scille hongers-neden wöze, en alteraesjes. Disse dingen binne mar it bigjin fen 'e pleagen,

9 Mar sjuch jimme for jimme seis ta; hwent hja scille jimme foar de rjuchtbankeu bringe, en yn 'e synagogen ; jimme scille slein, en foar steedhalders en keningen scille jimme set wirde, om my, hj arren ta in ge-tugenis.

10 Ek moat it Evangeelje earst for-kundige wirde ouder alle naesjes.

11 Mar hwennear se jimme opbrin-ge scille, om jimme oer to leverjen, wêz den foarüt net yn need , bwet jimme sizze scille, en bitink it net;

76 MAEKÜS, 13.

mar sa hwet jimme yn dy ure yn-jown wirde scil, siz dat: hwent jimme binne it net, dy sprekke, mar de Heilige Geast.

12 Den scil de broar de broar oer-leverje ta de dead, en de heit it bern, en de bern scille opsfcean tsjio do al-den, en scille hjar de dead oandwaen.

13 En jimme scille fen alleman haet wirde om myn namme; mar dy folhalde soil oan d' ein ta, dy scil bihalden bliuwe.

14 As jimme den it ütspuisel fen'e forwoasting¹) (dêr troch de profeet Danjel fen spritsen is) stean sjen scille dêr it net heart ²) (dy dit löst, dy tinkederom!) dat den dy yn Judéje binne, flechtsje nei de bergen.

15 Dat by, dy boppe op it bus is, net delkomme en yn 'e bus gean om syn güd er üt to hel jen.

16 En lit by, dy op it lan is, net wer nei bus gean, om syn klean to heljen.

17 Mar wé hjar, dyjongwiif binne, en dy tate jouwe , yn dy dagen !

¹

N.l. de Eomeinsche adelaar.

²

•') In 't heilige der heiligen.

MARKUS, 13. 77

18 Bid, dat jimme flecht net treft yn 'e winter.

19 Hwent dy dagen scille in tiid fen sa'n greate droefenis wêze, dat er gjin foarbyld feu west het fen 't bi-gjin fen 'e wrald óf, dy God skepen het, ont nou ta, en ek net wéze scil.

20 Dat, as de Heare dy dagen net yn-koart bie, gjin minske bibalden bliuwe scoe; mar om de utkarden, dy 't Er ütkard bet, bet Er dy dagen ynkoart.

21 As den immen tsjiu jimme siz-ze scil: Sjucb , bjir is de Christus ; of sjuch, dör is er; leau it net.

22 Hwent dor scille Ijeagon-Chris-tusen , en Ijeagen-profeten opstean, en scille tékens en wonderen dwaen, om as 't mogelik wier, ek de üt-karden op 'e dwaelwei to bringen.

23 Mar jimme, sjuch foar jimme: sjuch, ik ha jimme alles foarütsein!

24 Mar yn dy dagen, nei dy droefenis , scil do sinne taenje, en de raoanne soil hjar skynsel net jaen.

25 De stjerren fen 'e himel scille der üt falie, en de kreften, dy yn 'e bimel binne , scille biswike.

26 Den scille hja de Minske-soan

MARKUS, 13.

kommen sjen op de wolkons, mei greate macht en hearlikens.

27 En den scil er syn ingels ut-stjüre, eu scil syn ütkarden by in-oar bringe ut 'o fjouwer wynstreken, fen it üt-ein fen de ierde, ont it üt-ein fen de himel.

28 Loar, dit oangeande, fen 'e fl-gebeam in forgeliking: as syn tokke sappich wirdt, en de bledden ütbotte, sa wite jimme dat de simmer foar-hannen is.

29 Alsa ek jimme, as jimme al dy dingen barren sjugge, wyt den, dat it nei-oansteande foar de doar is.

30 Sikersonk siz ik jimme, dat dit geslachte net foarbygean scil, ear't al disse dingen bard wêze scille.

31 De himel en de ierde scille foarbygean , mar myn wirden scille net foarbygean.

32 Mar fen dy dei en dy ure wyt nimmen net, noch de ingels dy yn 'e himel binne, noch de Soan, as al-linne de Heit.

33 Sjuch foar jimme , weitsje en bid: hwent jimme wito net, honear de tiid or is.

MARKUS, 14.

34 Lyk as in man , him op reis bi-jaendo nei frjemde lannen, syn hüs forliot, en syn feinten folmaclit joech, en elk syn wirk , en de doarwarder hjitte , dat er weitsje scoe :

35 Sa weitsje den (hwent jimme wite net. honear du hüshear komme scil, de jonns let, of om middenacht, of mei 't kraeijen fen de hoanne , of yn 'e moarntiid);

36 Opdat hy net hommels komme, en jimme sliepende fine mei.

37 En itjinge ik jimme hjir siz _r dat siz ik alleman: weitsje !

XIV.

IT Peaske, mei de heechtiid fen de ongeriisde koeken, wier mei twa dagen. En de opperpresters, mei de skriftgelearden, bimimeren ho bja him mei list fange en deije scoene.

2 Mar hja seijen : Net op'e heechtiid, dat er faeks gjin oproer onder it folk komt.

3 As er nou to Bethanye wier oan hüs by Simon, de lazerige , kaem in frommiske yn, dy in albastere flesso by hjarhie mei balsem-oalje fen klea-

MARKUS, 14.

rebare nardus, dy gans gou; en nei 't hja dy albastere flesse stikken slein hie, geat bja bim dy üt op 'e holle.

4 Non wierne dór gun, dy dat tige evel namen by hjar seis, en seijen : Hwer het dit fordwaen feu do bal-sem-oalje nou goed for west ?

4 Hwent dy hie for ryklik trije hondert skeljen forkoft wirde kinnen, en dit de earmen jown; en hja waer-den grimitich op hjar.

6 Mar Jezus sei: Lit hjarbitsjen; hwerom lizze jimme hjar omkrfimte by? Hja het in goed wirk oan my dien.

7 Hwent de earmen ha jimme al-tyd om jimme hinne , en as jimme wolle, kinne jimme hjar goeddwaen; mar my ha jimme net altiten.

8 Hja het dien hwet yn hjar for-mogen wier; hja is komd om myn liohem by foarrie to balsemjen ta de bigraffenis.

9 Sikersonk siz ik jimme, hwer dit Evangeelje forkundige wirde scil, oer de wide wrald, dCr scil ek ta hjar gedachtenisse sein wirde, hwet hja can my dien het.

MAEKUS, 14.

10 Do gyng Judas Iskariot, ien fen de toolve, nei de opperpresters ta om him oan hjarren to leverjen.

11 As hja dat fornamen, wierne so bliid, en onthjitten him sulverjild; en hy loerde op iu gelegenheid om him to leverjen.

12 Op 'e earste dei fen de onge-riisde koeken, as hwennear hja it peaske-laem slachtten, seijen syn lear-lingen tsjin him : Hvver wolle jy, dat wy nei ta gean scille , en tarissing meitsje, dat jy it peaske-miel ite?

13 Hy den stjürde twa feu syn learlingen ut, en sei tsjin hjar: Gean hinne yn 'e stêd, en in persoan scil jimme yn'e miette komme, dy in krük wetter draecbt; gean dy efternei;

14 En hwer 't dy yngiet, siz dêr tsjin de hüshear: De Master seit: Hwer is it seal, dêr ik it peaske-miel mei myn learlingen ite kin ?

15 Den scil er jimme in great boppe-seal wize, utrist en ré; meitsje dêr it peaske-miel klear.

16 Syn learlingen den gyngen hinne, en kamen yn 'e stöd, en bifounen

MARKUS,quot; 14.

it, lyk as er hjar sein hie, on makken it peaske klear.

17 Do it nou joun wirden wier, kaem er mei de toolve.

18 En as hja oan tafel sieten en ieten, sei Jezus: Sikersonk siz ik jimme , dat ien fen jimme , dy moi my yt, my forriede soil.

19 Do bigoanen hja trurich to wirden , on oik foar oar tsjin him to sizzen : Bin ik it? en: Bin ik it?

20 Mar by antwirdde en sei tsjin hjar : lea üt 'e toolve , dy mei my yn 'e panne stippet.

21 De Minke-soan giet wol wei lyk as fen him biskreann stiet; mar wó do persoan , troch hwa de Minske-soan forret wirdt! It wier goed for dy persoan as er nea op 'e wrald komd wier.

22 Wyls't hja ieten , naem Jezus in stik peaskebrea , en as er tanke hie, briek er it, en joech it hj arren, en sei: Nim, yt, dat is myn lichem.

23 En hy naem de beker, en nei 't er tanke hie, brocht er hjar ta; en hja dronken allegearre dör üt.

24 En hy sei tsjin hjar: Dat is

MARKUS, 14.

myn bloed fon it mje forbonn , dat for in liiüte ütgetten wirdt.

25 Sikersonk siz ik jimme, dat ik net mear drinke scil fen 'e frncht fen 'e drnvebeam, ont dy dei, dat ik se nij drinku scil yn it keninkryk Gods.

26 En as hja it lofliet songenhiene, gyngen hja foart nei de Oliifberch.

27 Do sei Jezus tsjin hjar: Disse nacht scillo jimme allegearre oer my stroffelje: hwent derstiet biskreaun: Ik scil do skeper deaslaen, en de skiep scille forslingerje.

28 Mar neidat ik opstien wêze scil, scil ik jimme foarüt gean neiGaliléje.

29 En Petrus sei tsjin him: As scoene hja hjar allegearre oan jon stjitte, den ik dêrom yet net.

30 En Jezus sei tsjin him: Sikersonk siz ik dy, dat yn disse eigenste nacht, ear 'l de hoanne twaris kraeid hawwe scil, dou my trijeris wan-kend hawwe scitte.

31 Mar hy sei nammers to mear: Al moast ik mei jou stjerre , dóch scoe ik jou net wankenne! En sa praetten se ek allegearre.

32 Hja kamen forfolgens op ia

84 MARKUS, 14.

plak mei namme Gothsémané, en hy sei tsjin syn learlingon: Gean_ hjir sitten, ont ik bidden hawwe scil.

33 En hy naem mei him Petrus , en Japik, en Johannes , on bigoan ontdien en barstende binaud to wirden;

34 Do sei er tsjin hjar : Myn siele is bineare ta de dead ta: toavjehjir en weitsje.

35 En as er in pear stappen foar-üt dien hie , foei er op 'e groun, en bidde, as 't mogelik wier, dat dy ure fen him foarbygean mocht.

36 En hy sei: Abba, Heit! Alle dingen binne Jou mogelik; nim diss» beker fen my wei! mar net lyk a» ik wol, mar lyk as Jy wolle.

37 Hy kaem forfolgens werom, ca foun hjar sliepen de, en sei tsjin Petrus: Simon! sliepstu? kinstenetien üre wekker bliuwe?

38 Weitsje en bid, dal jimme net yn 'e forslking reitsje. De geast is wol goed-willich, mar it flesk is swak.

39 As er wer foart gien wier, bidde er, sizzende dyselde wirden.

40 En as er vyerkomd wier, foun er hjar wei'Qan sliopende, hwent de

MARKUS, 14. 85

eagen wierne hjar sliif; en hja wisten net, hwet hja him antwirdsje scoene.

41 Hy kaem yetteris for de tredde reis, en sei tsjin hjar : Sliep non mar foart en rêst lit: it is nóch; de ure

is komd; sjuch, de Minske-soan wirdt oerlevere yn 'e hannen fea'e sonders.

42 Weitsje op, lit us gean; sjuch, dy my forret, is tichteby.

43 Wyls't er yefc spriek, kaem Judas, ien fen de toolve , en in greate binde mei him, mei swirden en knep-pels, ütstjürd fen de opperpresters , en de skriftgelearden , en de alder-lingen.

44 En dy him forrette hie hjar de knik jown , sizzende : Dy 't ik patsje scil, dy is it, gryp him, en nim him wis mei.

45 Do 't er den komd wier, gyng er op slach nei him ta, en sei; Master, Master! en patte him.

46 Forfolgens sloegen hja hannen oan him, en griepen him.

47 En ien fen dejinge, dy dêr by sliene, it swird ütheljende, sloech do tsjinstfeint fen do hegeprester, en houde him in ear óf.

86 MARKUS, 14.

48 Mar Jezus, it wird nimmendo, sei tsjin hjar: Binne jimme ütgien, mei swirdeu en kneppels, lyk as tsjin in st.rjittoskeiuder om my to fangenV

49 Dei oau dei wier ik by jimme yn 'e timpel, can 't onderrjuchtsjea , en jimme hawwe my net prypt; mar sadwaende konsme de Ski'iften nei.

50 Do hawwe syn learlincren him forlitten, en binne allegearre foartroan.

51 Nou wier der ek in jongfeint, dy him efternoi kaem, en hie it böd-lekken om syn bleate lea slein,¹) en de soldaten krigen him beet.

52 Mar it lekken ófsmitende, is er hjar neaken ontroan.

53 Derop laotten hja Jezus nei de hegeprester; en by him forgearren de opperpresters, en de alderlingon, en de skrlftgelearden.

54 Petrus nou folge him fen fjir-rens ent binnen yn 'e seale fen'e hegeprester, en hy siet mank de tjinst-boaden om him to waermjen by it fjür.

55 De opperpresters den , en de hele

¹

Omdat hij, te bed liggende, haastig was opgestaan om te gaan zien.

MAEKUS, 14. 87

ried sochten om gotugenis tsjin Jezus, om him to deijen, en fonnen neat.

56 Hwent in bnlte getuegden falsk tsjin him, en de getngenissen kamen net oerieu.

57 Der stiene gun op, en getuegden falsk tsjin him, sizzende :

58 Wy ha him sizzen heard : Ik scil disse timpel , dy mei hannen makke is, ófbrekke, en yn trije dagen in oaren-ien, dy net mei hannen makke is, houwe.

59 Mar ok hjiryn stimde hjar ge-tugenis net oerien.

60 En de hegeprester, yn 't for-midden opsteande , frege Jezus, sizzende: Antwirdeste neat? Hwet ge-tuge disse tsjin dy ?

61 Mar hy haldde him stil, en ant-wirdde neat. Yetteris frege de hegeprester him, en sei tsjin him; Bistü de Christus, de Soan fen de Heechpriisge?

62 En Jezus sei: Ik bin it. En jimme scille de Minske-soan sitten sjen oan de rjuchterhan fen de Macht, en kommen op do wolkens fen de himel.

63 Do to-skürde de hegeprester

88 MARKUS, 14.

syn klean en sei: Hwot ha wy yet getugen nedich?

64 Jimme hawwe heard ho 't er God hunt: hwet tinkt jimmo? En hja allegearre foroardielden him, as dead-skildich.

65 Do bigoanen party him to bi-spuijen , en syn troanje to bidekken , en mei füsten to touwen, en tsjin him to sizzen; Profetearje! En de tsjinst-feinten sloegen him foar 't gesicht.

66 As nou Petrus onder yn 'e seale wier, kaem ien fen de tsjinst-fammen fen 'e hegeprester;

67 En Petrus sjende, dy him waer-me, seach hja him oan, en soi: Dü ■wierst ek by Jezus de Nazaréner.

68 Mar hy het it Ijeagenjen hjit-ten, sizzende: Ik ken him net, en ik wyt net hwetst bi-praetste. En hy gyng er ut nei de gelderij, en de hoanne kraeide.

69 En de tsjinstfaem, him yetteris wersjende, bigoan to sizzen, tsjin de jinge, dy dér by stiene: Dit is ien fen hjarren.

70 Mar hy hjitte it yetteris Ijeagenjen. En in hoartsje dernei, seijen de

MARKUS, 15. 89

omstanners yetteris tsjin Petrus: Si-ker, du bearst er by: hwent dü bist ek in Galiléjer, dü best deselde sprake.

71 Do bigoan or him to forsondigjen «u to swarren: Ik ken de persoan net, dy 't jimme sizze.

72 Derop kraeide de boanne for de twade reis; en Petrus ealge bim it wird, dat Jezus tsjin bim sein hie: Ear 't do boanne twaris kraeid hawwe scil, scilstü my trrjeris wankenne. En der ut stoarmjende, skriemde hy.

XV.

DE moarns-ier baldden dalik de opperpresters mei in-oar ried, mei de alderlingen en skriftgelearden, on de hele ried, en as se Jezus knevele hiene, laetten hja him foart, en joegen him oan Pilatus oer.

2 Pilatus den frege hira:Binnejy de kening fen 'e Joden ? En hy, ant-wirdsjende, sei tsjin him: Jy sizze it.

3 En de opperpresters bitigen him fen in hopen dingen; mar hy ant-wirddo neat.

4 Pilatus frege him yetteris: Ant- •'

90 MAEKUS, 15.

wirdsje jy net? Bi tink , hojamkhja tsjin jou ynbringe !

5 Mar Jezns hat net mear ant-wirde, sadat Pilatus him forwondore.

6 üp 'e heechtiid nou liet hyhjar altyd in gefangensmau los,hwa'tbja mar bikaeiden.

7 En der wier ien, mei namme Bar-abbas, mei oare oproermannen set, en dy yn't oproer ien deaslein hie.

8 It folk nou róp, en bigoan to freeg-jen, dat er dwaen scoe hwet er altyd plichte.

9 Pilatus antwirdde hjar, sizzende: Wolle jimme ha, dat ik jimmo de Kening fen 'e Joden loslit ?

10 (Hwent hy wiste, dat de op-perpresters him ut oerginst oerlevere hiene.)

11 Mar de opperpresters prikclen it folk yu, dat er hjar Ijeaver Bar-abbas loslitte scoe.

12 Pilatus, wer it wird nimmende, sei tsjin hjar: Hwet wolle jimme den, dat ik dwaen scil mei dy 't jimme in Kening fen 'e Joden neame ?

13 Mar hja röpen yetteris: Kru-sigje him !

MARKUS, 15. 91

14 Pilatns sei tsjin hjar: Hwet kwea het or den dien? Euhjamoart-ten yet lüder: Krusigje him !

15 Nou, do het Pilatus, dy it folk to-wille w6ze woe, hjar Bar-abba» loslitteu, en joech Jezus oer, as er him gisele hie, om krusige to wirden.

16 Do laetten de kriichsljue him binnen yn it rjuchthüs ¹), en ropen de ganske binde by in-oar.

17 En hja diene him in poarperen. mantel om, en as se in toarnen kroane frissele hiene, setten se him dy op.

18 Dêrop bigoanen hja him to groetsjen, sizzende: Goe'ndei, Kening fen 'e Joden!

19 En sloegen him op 'e holle mei in reid, en bispuiden him, en op 'e knibbels fallende, beaën se him oan,.

20 Nei't hja him alsa bispot hiene, diene hja him de poarperen mantel óf, en teagen him syn eigen klean wer oan , en laetten him foart, om him to krnsigjen.

21 En hja presten ien, mei namme Simon fen Cyréne, dy dêrlanskaem.

¹

Praetorium.

92 MARKUS, 15.

wyls't er fen 't fjild kearde, — de heit fen Aleksander en Knfus, — dat dy syn krüs droech.

22 En hja brochten him op de pleats Golgotha, dat is, oerset: Plak fen de harsenpanne.

23 En hja joegen him wyn mei mjirre to drinken; mar hy dronk er net fen.

24 En as hja him krnsige hiene , partten hja syn klean , der om lot-sjende, hwet elk ha scoe.

25 It wier njnggen ure, do hja him krnsigen.

26 En it opskrift fen syn bisknl-ding wier hoppe him skreaun : de kening fen db joden.

27 Hja krnsigen mei him twamoard-ners, ien oan 'e rjnchter-, en ien oan 'e lofterside.

28 Sadwaende is de Skrift nei-komd, hwer dy seit: En hy is onder do misdedigen rekkene.

29 En dy foarbygyngen , hünden him, skodkopjende, en sizzende:Ah! du, dy de timpel öfbrekste, en yn trije dagen opbouste.

MARKUS, 15. 93

30 Help dy seis, en kom fen it krüs

öf.

31 En sa ek de opperpresters, mei de skriftgelearden, seijen tsjin elkoar, al gekoanstekkende: Hy het oaren forlosse, him seis kin er net forlosje.

32 De Christus, de kening fen Israël, komme nou fen it krüs óf, dat wy it sjen en leauwe meije. Ek dy mei him krusige wieme, hünden him.

33 As it nou middei wier, kaem er tsjusternis oer it hele lan , ont trije üre ta.

34 En om trije ürehinne, rop Je-züs mei in lüde stimme, sizzende:

ELOÏ, ELOÏ, LAMM A SABACHTa'NI ? dat

is, oerset: Myn God, myn God! hwer-om ha Jy my forlitten ?

35 En gün fen dy 't der bystiene, dit hearrende, seijen: Sjnch, hij ropt Elias.

36 En der roan ien ta, en dipte in spüns yn 'e yettlk, stiek dy op in reid, en joech him to drinken, sizzende: Stil, lit lis sjen, oft Elias komt, om him er óf to krijen.

37 En as Jezus in lüde gjalp fen him jown Me, blies er de léste sike üt.

38 Ta-allyk skürde it gerdyn fen 'e

MAEKUS, 15.

timpel mids-twa, feu boppen óf onfc onderen ta.

39 En de hopman, dy lyk foar him oer der by stie, sjende, dat hy alsa reppende de léste siken ütblaesd hie, sei: Waerliken, disse man wier Gods Scan!

40 Der wierne ek frouljne, dy dit fen fierrens oanseagen, en onder allen Marije Magdaléna, en Marije, de mem fen Japik, de lytse, en fen Joses, en Salóme.

41 Dy ek, do 't er yn Galiléjeu wier, him folgo wierne, en him tsjinne hiene; en jamk oare, dy mei him nei Jeruzalim opkomd wierne.

42 As it nou joun wirden wier, (om 't it de tarissing wier, dat is de foarsabbat.)

43 Kaem Josop , fen Arimathéje, in deftich hear lit it Hege-hof, dy ek seis it keninkryk Gods forwacht-sjende wier, en de drystmoedichheit nimmende, gyng er nei Pilatus ta, en frege it lichem fen Jezns op.

44 Pilatus nou binijde 't, dat er al stoarn wier; en as er de hopman harren roppen hie , frege er him, oft er al in hoart-lyn stoarn wier.

MARKUS, 16. 95

45 En nei't er soks fen'e hopman, fornomd hie, joecli er Josep it lichem.

46 Disse koft fyn linnen, en nei 't er him ófkrige hie, hiwoelle er him yn dat fine linnen, en lei him yn in grêf,' dat yn in stjinrotso üt-bikke wier; en hy kantele in stien tsjin de doar fen it gref.

47 Marije Magdaléna, en Marije, de mem fen Joses, seagen it onderwyl oan, hwer hy lein waerd.

XVI.

AS de sabbat oan ein wier, hiene Marije Magdaléna, en Marije, de mom fen Japik, en Salóme krüderijen koft, opdat hja hinne gyngen en him balsemen.

2 En ier-en-bytiid op 'e earste dei fen 'e wike, kamen hja by it grêf, krekt do 't de sinne opgyng.

3 Hja seine tsjin in-oar: Hwascil üs de stien foar de yngong fen 't grêf weikantelje?

4 (Hwent dy wier tige great.) En opsjende seagen hja, dat de stien der al foar weikantele wier.

5 En do hja yn it grêf gien wieme.

96 MAEKUS, 16.

seagen hja in jongfeint sitten oan 'o ijuchterside, biklaeid mei in lang wyt kleed, en waerden forbouwerearre.

6 Mar hy sei tsjin hjar: Wêz net forbouwerearre ; jimme aiikje om Jezus de Nazaréner, dy 't hja krusige ha : hy is opstien , by is bjir net; sjuch it sté, hwer se him lein hiene.

7 Mar gean jimme hinne, en siz tsjin syn learlingen, en Petrus, dat er jimme foarüt giet nei Galiléje; dêr scille jimme him sjen, lyk as er jimme sein het.

8 En hja, gysten dêr ütatoarmjende öechtten by 't grêf wei, hwent de lea staetten hjar oan, en bja wieme bisaud; en hja seijen nimmen neat, omdat hja sa forheard wieme. . .

9 As nou Jezus opstien wier, de moains ier, op 'e earste dei fen 'e wike, forskynde er earst oan Marije Magdaléna, ut hwa 't er saun divels ütreage hie.

10 Disse binnegeande, boadskippe it oan dejinge, dy altyd mei him op en üt west hiene, en dy truerden en skriemden.

MARKUS, 16. 9-7

11 Mar as disse heardeu , dat er libbe, leaudeu bja it net.

12 Dêrnei is er forskynd onderin oare gestalte, oan twa fen hjar, wyls't hja onderweis wierne, en 't fjild yn gyngen.

13 Disse ek hinnegeande, boad-skippen it oan de oaren, mar hja leanden ek dy net.

14 Einlings is er forskynd oan de alve, wyls't hja oan tafel sieten, en forwiet hjarren hjar ongelowigens en dófhüdigens fen harte, om 't hja de-jinge net leand hiene, dy't him sjoen hiene, nei 't er opstien wier.

15 En hy sei tsjin hjar: Reisgje hinno do helo wrald troch, forkundigjo it Evangeelje oan alle kréaturen.

16 Dy leaud hawwe scil, en doopt wêze scil, scil bihalden wirde ; mar dy net leaud hawwe scil, dy scil for-lern gean.

17 Dejinge , dy leaud hawwe scille, hjar scille disse wondertekens folgje: yn myn namme scille hja divels ut-banne; mei nije tongen scille hja sprekke;

18 Slangen scille hja opkrije; en

98 MARKUS, 16.

al is 't, dat hja eat deadliks drinke scille, it scil hjar gjin kwea dwaen; op krebintigen scille hja de bannen lizze, en dy scille sonn wirde.

19 De Heare den, neidat Er tsjin bjar spritsen bet, is opnomd yn 'e himel, en is sittende oan de rjucb-terban fen God.

20 En bja der op ütgeande, preken rounom, en de Heare wirke mei, en bikreftige it Wird trocb de won-dertékens, dy er op folgen. Amen.

I lik