HOOFDSTUK 1.

God schopt don hemel en de aarde, vs. 1 en 2, on i hot licht, op don eersten dag, 3. Op den tweedon i het uitspansel met scheiding der onderste en bovenste ' wateren, 6. Op den dorden scheidt Hij het droogo 1 en do wateren, 9. Schept gras en vruchtbare boo-men, 11. Op don vierdon de zon, maan en sterren, 14. Op den vijfden kleine en grooto visschon, mitsgaders het gevogelte, en zogent ze, 20. Op den 1 zesden het gedierte dor aarde, 24. En eindelijk den mensoh, man on vrouw, naar zijn beeld, gevende hun heerschappij en zijnen zegen, 20. Ook ondor-sclleidende de spijze der menschen en van hot ( gedierte, 29. Keurt al zijne schepselen goed, 31.

IN den quot;beginne schiep God den hemel en de aarde. a Job 38 : 4. Ps. 33 : 0. 89 : 12. 130 ; 5.

Hand. 14 : 15. 17 : 24. Hebr. 11 : 3.

2 Do aarde mi was woest en ledig, en duisternis was op den afgrond; en de Geest Gods zweefde op de wateren.

3 En God zeide: daar zij licht! en daar werd licht.

4 En God zag het licht, dat het goed was; en God maakte scheiding tusschen het licht on tus-schon de duisternis.

5 En God noemde liet licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was liet avond geweest, en het was morgen geweest, de eerste dag.

G quot;En God zeide: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren; en dat make scheiding tusschen wateren en wateren!

n Ps. 33 : 0. 104 ; 2. 130 : 5. Spr. 8 : 28. les. 42 : 5.

Jer. 10 : 12. 51 : 15.

7 En God maakte dat uitspansel, en maakte scheiding tusschen do wateren, die quot;onder het uitspansel zijn, en tusschen do wateren, die '' boven liet uitspansel zijn. En het was alzoo.

n Ps. 33 ; 7. 130 ; 6. Spr. 8 : 24. Ij Ps. 148 : 4.

8 En God noemde het uitspansel hemel. Toen was het avond geweest, en liet was morgen geweest , de tweede dag.

9 En God zeide: quot;Dat de wateren van onder den hemel in eene plaats vergaderd worden, on dat hot drooge gezien worde! En hot was alzoo.

a Job 26 : 10. 38 : 8. Ps. 24 : 2. 33 : 7. 130 : G.

10 En God noemde het drooge aarde, on de vergadering der wateren noemde Hij zeeën; en God zag, dat het goed was.

11 En God zeide: Dat do aarde uitschieto grasscheutjes, kruid zaadzaaijendo, vruchtbaar geboomte, dragende vrucht naar zijnen aard, welks zaad daarin zij op de aarde! En het was alzoo.

12 En do aarde bragt voort grasscheutjes, kruid zaadzaaijendo naar zijnen aard , en vruchtdragend geboomte, welks zaad daarin was, naar zijnon aard. En God zag, dat het goed was.

13 Toon was het avond geweest, en hot was morgen geweest, de derde dag.

14 En God zeide: quot;Dat er lichten zijn in het uitspansol dos hemels, om scheiding te maken tusschen don dag en tusschen den nacht; en dat zij zijn tot tookonen en tot gezette tijden, en tot dagen en jaren! a Ps. 130 : 7.

15 quot;En dat zij zijn tot lichten in het uitspansol dos hemels, om licht te geven op de aarde! En het was alzoo. a Dout. 4 : 19. Jer. 31 : 35.

16 God dan maakte die twee groote lichten; dat grooto licht tot heerschappij dos daags, on dat kleine licht tot heerschappij dos nachts; ook de sterren.

17 En God stelde zo in hot uitspansel dos hemels, om licht te geven op de aarde,

18 En om te hoorschen op don dag, en in den nacht, en om scheiding to maken tusschen hot licht en tusschen do duisternis. En God zag, dat hot goed was.

19 Toen was hot avond geweest, en het was morgen geweest, de vierde dag.

20 En God zeide: Dat de watoren overvloediglijk voortbrengen een gewemel van lovende zielen; en het gevogelte vliego boven do aarde, in het uit-

i spansel des hemels!

21 En God schiep do grooto walvisschen, en allo lovende wromelende ziel, welke de wateren overvloediglijk voortbragten, naar haren aard; en alle gevleugeld gevogelte naar zijnen aard. En God zag, dat hot goed was.

22 En God zogende ze, zeggende: quot;Zijt vruchtbaar on vermenigvuldigt, en vervult de wateren in de zeeën; en hot gevogelte vermenigvuldige op de aarde! a Oen. 8: 17.

23 Toon was hot avond geweest, en het was morgen geweest, de vijfde dag.

24 En God zeide: De aarde brenge lovende zielen voort, naar haren aard, vee, en kruipend, on wild gedierte der aarde, naar zijnen aard! En hot was alzoo.

25 Eu God maakte het wild gedierte der aarde naar zijnen aard, en het vee naar zijnen aard, en al het kruipend gedierte dos aardbodems naar zijnen aard. En God zag, dat liet goed was.

-1*

26 En God zeide: Laat ons menschen maken, naar ons beeld, naar onze gelijkenis; en dat zij heerschappij hebben over de visschen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over liet vee, en over de geheele aarde, en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt.

27 En God schiep den mensch quot;naar zijn beeld, naar het beeld van God schiep Hij hem; ''man en vrouw schiep Hij ze.

a Gem. f) : 1. 0 : (i. 1 Ooi¹. 11:7. Efcz. 4 ; 24.

Col. 3 : 10. b Mattli. 10:4.

28 En God zegende hen, en God zeide tot hen: quot; Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt, en vervult de aarde, en onderwerpt haar, en hebt heerschappij over de visschen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt! n Qon. 8: 17. ft: 1, 2, 7.

29 En God zeide: Ziet, quot;Ik heb ulieden al het zaadzaaijende kruid gegeven, dat op de gansche aarde is, en alle geboomte, in hetwelk zaadzaaijende boomvrucht is: het zij u tot spijze!

a Gen. 9:3. Ps. 104:14, 15.

30 quot;Maar aan al het gedierte der aarde, en aan al het gevogelte des hemels, en aan al het kruipende gedierte op de aarde, waarin eene levende ziel is, hrh Ik al het groene kruid tot spijze ye-geven. En het was alzoo. n Ps. 104: 14.

31 En God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet, quot;het was zeer goed. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de zesde dag.

a Dcut. 32 : 4. Mark. 7 : 37.

HOOFDSTUK 2.

God rust op den zevenden (lug¹, vs. 1 en 2. Zegent en heiligt dien, Verordent natuurlijke middelen tot vruchtbaarheid des aardrijks, 5. Nader verhaal van de schepping des menschen naar ligchaam en ziel, 7. God stelt den mensch in het Paradijs, 8, hetwelk beschreven wordt met zijne rivieren, !). Verbod nopens den boom der kennis des goeds en des kwaads, 17. Naamgeving der dieren, 19. Breeder verhaal van de schepping der vrouw, 21, die van Adam gekend en met bijzonder welgevallen aangenomen wordt, 23. De echtstaat, 24. Naaktheid der menschen, 25.

ALZOO zijn volbragt de hemel en de aarde, en al hun heir.

2 quot; Als nu God op den zevenden dag volbragt had zijn werk, dat Hij gemaakt had, heeft Ilij gerust op den zevendon dag van al zijn werk, dat Hij gemaakt had.

a Ex. 20 : 11. 31 : 17. Deut. 5 : 14. Hebr. 4 : 4.

3 En God heeft den zevendon dag gezegend, en dien geheiligd; omdat Hij op denzelven gerust heeft van al zijn werk, hetwelk God geschapen had om te volmaken.

4 Dit zijn de geboorten des hemels en der aarde, als zij geschapen werden; ten dage als de Heere God de aarde en den lieinel maakte,

5 En allen struik des velds, eer hij in de aarde was, en al het kruid des velds, eer het uitsproot; want de Heere God had niet doen regenen op de aarde, en er was geen mensch geweest, om den aardbodem te bouwen.

(! Maar een damp was opgegaan uit de aarde, en bevochtigde den ganschen aardbodem.

7 En de Heere God had den mensch geformeerd uit quot;het stof der aarde, en in zijne neusgaten geblazen den adem des levens; alzoo werd de mensch ''tot eene levende ziel.

1 ('or. 15: 47. b 1 Cor 15:45.

8 Ook had de Heere God eenen hof geplant in Eden, tegen het Oosten, en Hij stelde aldaar den mensch, dien Hij geformeerd had.

9 En de Heere God had alle geboomte uit het aardrijk doen spruiten, begeerlijk voor het ge-zigt, en goed tot spijze; en quot;den boom des levens in het midden van den hof, en den boom der kennis des goeds en des kwaads. a Openb. 2 : 7.

10 En eene rivier was voortgaande uit Eden, om dezen hof te bewateren; en werd van daar verdeeld, en werd tot vier hoofden.

11 De naam der eerste rivier is Pison: deze is het, die het gansche land van llavfla omloopt, waar het goud is.

12 En het goud van dit land is goed; daar is ook bedólah, en de steen sardónix.

13 En de naam der tweede rivier is Gihon: deze is het, die het gansche land Cusch omloopt.

14 En de naam der derde rivier is Hiddékel: deze is gaande naar het oosten van Assur. En de vierde rivier is Frath.

15 Zoo nam de Heere God den mensch, en zette

hem in den hof van Eden, om dien te bouwen, en dien te bewaren.

Ui En de Heere God gebood don mensch, zeggende: Van allen boom dozes hot's zult gij vrijelijk eten;

17 Maar van den boom der kennis des goeds en des kwaads, daarvan zult gij niet eten: want ten dage, als gij daarvan eet, zult gij don dood sterven.

18 Ook had de Heere God gesproken: Het is niet goed, dat do monsch alleen zij; Ik zal hem eene hulpe maken,

die als tegen hem over zij.

19 Want als do Heere God, uit do aarde al het gedierte dos voids,

en al het gevogelte des hemels gemaakt had, zoo bragt Hij die tot Adam, om te zien,

hoe hij ze noemen zou: en zoo als Adam alle levende ziel noemen zoude,

dat zou haar naam zijn.

'20 Zoo had Adam genoemd de namen van al het vee, en van het gevogelte dos hemels , en van al hot gedierte des velds; maar voor den mensch vond hij geeno hulpe,

die als tegen hem over ware.

21 Toen deed de Heere God eonen diepen slaap op Adam vallen, en hij sliep: en Hij

nam eene van zijne ribben, en sloot dorzolver plaats toe met vlooseh.

22 En de Heerk God bouwde de ribbe, die Hij quot;van Adam genomen had, tot eene vrouw, en Hij bragt haar tot Adam. n 1 Oor. 11:8.

2!! Toon zeide Adam: Deze is ditmaal quot;been van mijne boenen, en vleesch van mijn vloesch! Men zal haar Manninne hooten, omdat zij uit den man gonomen is. a Mal. 2:14. Eton. 5:30, 31.

24 quot;Daarom zal do man zijnen vader on zijne moeder verlaten, on zijne vrouw aankleven; ''en zij zullen tot één vleesch zijn. a Matt. 19 : 5.

Mark. 10 : 7. Efoz. 5:31. h 1 Cor. (i: 16. Etez. 5 : 28, 29.

25 En zij waren beiden ''naakt, Adam en zijne vrouw; en zij schaamden zich niet. a Gon. 3:7.

HOOFDSTUK 3.

De duivel verzoekt de vrouw door do slang, vs. 1. Do vrouw wordt verleidt on overtreedt, als ook do man, 6. Waarvan zij terstond het gevoel hebben, 7. God spreekt op hun beider bekentenis het vonnis over de slang, de vrouw on den man, met ingevoegde belofte des Zaligmakers, 8. Adam noemt zijne vrouw Heva, 20. Zij worden beiden van God gekleed, vernederd, van den boom des levens verstooton en uit het Paradijs verbannen, 21.

dan al het gedierte des velds, hetwelk de Heere God go-maakt had; en zij zeide tot de vrouw: Is het ook, dat God gezegd hoeft: Gijlieden zult niet eten van allen boom dezes hofs?

2 En de vrouw zeide tot do slang: Van de vrucht der boomen dezes hol's zullen wij eten;

3 Maar van de vrucht des booms, die in hot midden des hofs is, heeft God gezegd: Gij zult van die niet eten, noch die aanroeren , opdat gij niet sterft.

4 Toen zeide de slang quot;tot de

vrouw: Gijlieden zult den dood niet sterven;

a 2 Cor. 11 ; 3.

5 Maar quot; God weet, dat, ten dage als gij daarvan eet, zoo zullen uwe

oogen geopend worden, en gij zult als God wezen, kennende hot goed en hot kwaad.

a Joh. 8 : 44.

6 En de vrouw zag, dat die boom goed was tot spijze, en dat hij oen lust was voor de oogen, ja een boom, die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijne vrucht en at; on zij gaf ook haren man met haar, quot;en hij at.

a Rom. 5: 12, 14, 15, enz. 1 Tim. 2: 14.

7 Toen werden hun beider oogen geopend, on zij werden gewaar, dat zij quot;naakt waren; en zij hechtten vijgoboonibladeren zamen, en maakten zich schorten. a Gen. 2 : 25.

8 En zij hoorden de stem van den Heere God, wandelende in den hof, aan den wind des daags. Toen verborg zich Adam en zijne vrouw voor het

aangezigt van den IIeeke God, in het midden van het geboomte des Iiofs.

9 En de Heere God riep Adam, on zei do tot hem: Waar zijt gij?

10 En hij zeide: Ik hoorde uwe stem in den hof, en ik vreesde, want ik ben naakt; daarom verborg ik mij.

11 En Hij zeide: Wie lieeft u te kennen gegeven , dat gij naakt zijt? Hebt gij van dien boom gegeten , van welken Ik u gebood, dat gij daarvan niot eten zoudt ?

12 Toen zeide Adam; De vrouw, die Gij bij mij gegeven hebt, die heeft mij van dien boom gegeven , en ik heb gegeten.

13 En do IIeere God zeide tot de vrouw: Wat is dit, dat gij gedaan hebt? En de vrouw zeide: quot; Die slang heeft mij bedrogen, en ik heb gegeten!

a Openb. 12 : 13.

14 Toen zeide de Heeke God lot die slang: Dewijl gij dit gedaan hebt, zoo zijt gij vervloekt boven al het vee, en boven al het gedierte des velds! Op uwen buik zult gij gaan, en stof zult gij eten, al de dagen uws levens.

15 En Ik zal quot;vijandschap zetten tusschen u en tusschen deze vrouw, en tusschen uw zaad en tusschen haar zaad: ^hdatzelve zal u den kop vermorzelen, en gij zult het de verzenen vermorzelen.

a Matt. 4:1. h Col. 2 : 15.

16 Totdevrouw zeide Hij: Ik zal zeer vermenigvuldigen uwe

smart, namelijk uwer dragt; met smart zult gij kinderen baren;

en tot uwen man zal uwe begeerte zijn, quot;en hij zal

over u heerschappij hebben.

a 1 Oor. 14:34.

1 Tim. 2 : 11, 12.

Tit. 2 : 5. 1 Petr.

3 : G.

17 En tot Adam zeide Hij; Dewijl gij geluisterd hebt naar de quot;stem uwer vrouw, en van dien boom gegeten, waarvan Ik u gebood, zeggende: Gij zult daarvan niet eten; zoo zij het aardrijk om uwentwil vervloekt; en met smart zult gij daarvan eten al de dagen uws levens.

18 Ook zal het u doornen en distelen voortbrengen ; en gij zult het kruid des velds eten.

li) In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt: want gij zijt stof, en gij zult tot stof weder keer en.

20 Voorts noemde Adam den naam zijner vrouw Heva, omdat zij eene moeder aller levenden is.

21 En de Heere God maakte voor Adam en zijne vrouw rokken van vellen, en toog ze hun aan.

22 Toen zeide de Heere God: Ziet, de mensch is geworden als onzer een, kennende het goed en het kwaad! Nu dan, dat hij zijne hand niet uit-steke, en neme ook van den boom dos levens, en ote, en leve in eeuwigheid.

23 Zoo verzond hem de Heere God uit den hof van Eden, om den aardbodem te bouwen, waaruit hij genomen was.

24 En Hij dreef den mensch uit; en stelde cherubim tegen het oosten des hofs van Eden, en een vlam-mig lemmer eens zwaards, dat zich omkeerde, om te bewaren den weg van den booms des levens.

HOOFDSTUK 4.

Kaïn en Habel worden geboren, vs. 1. Zij offeren beiden, maar llnbols offer is don Heere aangenaam, 3. Waarover Kaïn zich vergramt, en van God bestraft wordt, 5. Hij doodt zijnen broeder, 8. Wordt daarover van God tot verantwoording geroepen en ontvangt zijn vonnis, 9. Gaat dolen van Gods aangezigt, bouwt eene stad en gewint kinderen, 1 (i. Lamech neemt twee vron wen en gewint kinderen, 1!). Spreekt trotsch en vermeten, 23. Seth en Enos worden geboren, en de openbare Godsdienst ingesteld, 25.

EN Adam bekende Heva zijne huisvrouw, en zij werd zwanger, en baarde Kaïn, en zeide: Ik heb eenen man van den Heere verkregen! 2 En zij voer voort te baren zijnen broeder 1 la-

bol; en Habel werd een schaap-horder, en Kaïn werd een landbouwer.

3 En het geschiedde ten

einde van eeniyo dagen, dat Kaïn van de vrucht dos lands den

Heere offer bragt.

4 En II abel bragt ook van de eerstgeborenen zijner schapen, en van hun

vet. quot;En de Heere zag Habel en zijn offer aan;

a Hebr. 11 : 4.

5 Maar Kaïn en zijn offer zag Hij niet aan. Toen ontstak Kaïn zeer, en zijn aangezicht verviel. G En de Heere zeide tot Kaïn: Waarom zijt gij ontstoken , en waarom is uw aangezigt vervallen ?

7 Is er niet, indien gij weldoet, verhooging? en zoo gij niet weldoet, de zonde ligt aan de deur. Zijne begeerte is toch tot u, en gij zult over hem heerschen.

8 En Kaïn sprak met zijnen broeder Habel; en het geschiedde, als zij in het veld waren, dat Kaïn tegen zijnen broeder Habel opstond, quot;en sloeg hem dood. a Matt. 23 : 35. IJoh. 3:12. Judas vs. 11.

!) En do Heere zeide tot Kaïn: Waar is TIabol, nw broeder? on hij zeido: Tk weet het niot; ben ik mijns brooders hoeder?

10 En Hij zcide: Wat hebt ^ij gedaan? quot;daar is eene stom des bloeds van uwen broeder, dat tot Mij roept van don aardbodem. a Hebr. 12:2-1.

11 En nu zijt gij vervloekt van den aardbodem, die zijnen mond heeft opengedaan, om uws broeders blood van uwe hand to ontvangen.

12 Als gij don aardbodem bouwen zult, hij zal u zijn vermogen niet meer geven; quot;gij zult zwervende en dolende zijn op aarde. a Spr. 28:17.

13 En Kaïn zoide tot don Heere: Mijne misdaad is grooter, dan dat zij vergeven worde.

14 Zie, Gij hebt mij heden verdreven van don aardbodem, on ik zal voor uw aangezigt verborgen zijn; en ik zal zwervende en dolende zijn gewon Mechiijaël; en Mechüjaël gewon Methüsaöl; en Methüsaöl gewon Lamoch.

1!) En Lamech nam zioli twee vrouwen; do naam van de eerste was Ada, en do naam van do andere Zilla.

20 En Ada baarde Jabal: deze is geweest een vader dorgonen, die tonton bewoonden, on vee hadden.

21 En do naam zijns broeders was Jubal: deze was do vader van allen, die harpon en orgolen handelen.

22 En Zillu baarde ook Tübal-Kaïn, oenen leermeester van allen werker in koper en ijzer; on de zuster van Tübal-Kaïn was Naëma.

23 En Lamech zeide tot zijne vrouwen: Ada en Zilla! hoort mijne stom; gij vrouwen van Lamech! neemt ter oore mijne rede! Voorwaar ik sloeg

op de aarde, on quot;het zal geschieden, dat al wie mij vindt, mij zal doodslaan, a Job 15: 20, 21, enz.

15 Doch do Heere zoide tot hem: Daarom al wie Kaïn doodslaat, zal zevenvoudig gewroken worden ! En de Heere stelde een toeken aan Kaïn , opdat hem niot versloeg al wie hem vond.

10 En Kaïn ging uit van hot aangezigt dos Heeren; en hij woonde in het land Nod, ton oosten van Eden.

17 En Kaïn bekende zijne huisvrouw, en zij werd bevrucht en baarde Henoch; en hij bouwde eene stad, en noemde den naam dier stad naar don naam zijns zoons, Henoch.

18 En aan Henoch werd Hirad geboren; en Hirad wol oenen man dood, om mijne wonde, en oenen jongeling, om mijne bnile!

24 Want Kaïn zal quot;zevenvoudig gewroken worden, maar Lamech zeventigmaal zevenmaal.

a vers 15.

25 En Adam bekende wederom zijne huisvrouw en zij baarde oenen zoon, en zij noemde zijnon naam Seth: want God heeft mij, sprak zij, oen ander zaad gezet voor Habel, want Kaïn heeft hom doodgeslagen.

26 En denzolven Seth werd ook oen zoon geboren, en hij noemde zijnen naam Enos. Toen begon men don naam des Heeren aan te roepon.

HOOFDSTUK 5.

Herhaald liorigt van 's mensohen schepping, vs. 1, 2. Adams nakomelingen worden naar zijn evenbeeld geboren, 3. Register van dien, door Setlis linie, tot op Noauh, en hunnen ouderdom, 5. Henoch wandelt met God, en wordt weggenomen, 22. Noachs geboorte en zonen, 28.

DIT is liet boek van Adams geslacht. Ten dage als God den mensch schiep, maakte Hij hem quot;naaide gelijkenis Gods. a Gen. 1 :26. 9 ; G. 1 Cor. 11:7.

2 quot; Man en vrouw schiep Hij hen, en zegende ze, en noemde hunnen naam Mensch, ten dage als zij geschapen werden.

a Gen. 1 : 2G. Matt. 19:4. Mark. 10 : (i.

3 En Adam leefde honderd en dertig jaren, en gewon eencn zoon naar zijne gelijkenis, naar zijn evenbeeld, en noemde zijnen naam Seth.

4 En Adams dagen, quot;nadat hij Seth gewonnen had, zijn geweest acht honderd jaren; en hij gewon zonen en dochteren. a 1 Kron. 1:1.

5 Zoo waren al de dagen van Adam, die iiij leefde, negen honderd jaren, en dertig jaren; en hij stierf.

(i En Seth leefde honderd en vijf jaren, quot;en hij gewon Enos. a Gen. 4 ; 20.

7 En Seth leefde, nadat hij Enos gewonnen had, acht honderd en zeven jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

8 Zoo waren al de dagen van Seth negen honderd en twaalf jaren; en hij stierf.

9 En Enos leefde negentig jaren, en hij gewon quot; Kenan. a 1 Kron. 1 : 2.

10 En Enos leefde, nadat hij Kenan gewonnen had , acht honderd en vijftien jaren ; en hij gewon zonen en dochteren.

11 Zoo waren al de dagen van Enos negen honderd en vijf jaren; en hij stierf.

12 En Kenan leefde zeventig jaren, en hij gewon Mahalal-el.

l!i En Kenan leefde, nadat hij Mahalal-el gewonnen had, acht honderd en veertig jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

14 Zoo waren al de dagen van Kenan negen honderd en tien jaren; en liij stierf.

15 En Mahalal-el leefde vijf en zestig jaren, en hij gewon Jered.

Ki En Mahalal-el leefde, nadat hij Jered gewonnen had, acht honderd en dertig jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

17 Zoo waren al de dagen van Mahalal-el acht honderd vijf en negentig jaren; en hij stierf,

18 En Jered leefde honderd twee en zestig jaren, en hij gewon quot;Henoch. n 1 Kron. 1:3.

19 En Jered leefde, nadat hij Henoch gewonnen had, acht honderd jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

20 Zoo waren al de dagen van Jered negen honderd twee en zestig jaren; en hij stierf.

21 En quot;Henoch leefde vijf en zestig jaren, en hij gewon Methüsalach. a Judas vs. 14.

22 En Henoch quot;wandelde met God, nadat hij Methüsalach gewonnen had, drie honderd jaren; en hij gewon zonen en dochteren. a Hebr. 11 ; 5.

23 Zoo waren al de dagen van Henoch drie honderd vijf en zestig jaren.

24 Henoch dan wandelde met God; en hij was niet meer, quot;want God nam hem weg.

a 2 Kon. 2 :11. Hebr. 11:5,

25 En Methüsalach leefde honderd zeven en tachtig jaren, en hij gewon Lamech,

26 En Methüsalach leefde, nadat hij Lamech gewonnen had, zeven honderd twee en tachtig jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

27 Zoo waren al de dagen van Methüsalach negen honderd negen en zestig jaren; en hij stierf.

28 En Lamech leefde honderd twee en tachtig jaren, en hij gewon eenen zoon.

29 En hij noemde zijnen naam Noach, zeggende: Deze zal ons troosten over ons werk, en over de smart onzer handen, van wege hot aardrijk, dat de Heere vervloekt heeft!

30 En Lamech leefde, nadat hij Noach gewonnen had, vijf honderd vijf en negentig jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

31 Zoo waren al de dagen van Lamech zeven honderd zeven en zeventig jaren; en hij stierf,

32 En Noach was vijf honderd jaren oud; en Noach gewon Sem, Cham en Jafeth.

HOOFDSTUK 6.

Algetiieene wellust en groote boosheid der menscheu veroorzaken, na een uitstel van 120 jaren, den zondvloed, vs. 2. Keuzen, 4. Noach vindt genade bij Ood, en ontvangt bevel en voorschrift van hot maken der Ark, 8, 14. Gods verbond met Noach, 18. Bevel van allerlei gedierte, en voorraad van spijs te nemen in de Ark, 19.

KN liet geschiedde als de menschen op den aardbodem begonnen to vermenigvuldigen, en hun dochters geboren werden,

2 Dat Gods zonen de dochteren der menschen aanzagen, dat zij schoon waren, en zij namen zich vrouwen uit allen, die zij verkozen hadden.

3 Toen zeide de Heere: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mensch, dewijl hij ook vleesch is; doch zijne dagen zullen zijn honderd en twintig jaren.

4 In die dagen waren er reuzen op de aarde, en ook daarna , als Gods zonen tot de dochteren der menschen ingegaan waren, en zich kinderen gewonnen hadden: deze zijn de geweldigen, die van ouds geweest zijn, mannen van name.

5 En de Heere zag, dat de boosheid des menschen menigvuldig was op de aarde, en quot;al het gedichtsel der gedachten zijns harten te allen dage alleenlijk boos was,

a Gen. 8 : 21. .lob 15: 16. Spr. 0:14. .Ier. 17 : 9.

Matt. 15: 19. Rom. 3 : 10, 11, 12, 8 : 6,

6 Toon berouwde het den Heere, dat Hij den mensch op de aarde gemaakt had, en het smartte Hem aan zijn hart.

7 En do Heere zeide: Ik zal den mensch, dien Ik geschapen heb, verdelgen van den aardbodem, van den mensch tot het vee, tot het kruipend gedierte, en tot het gevogelte des hemels toe; want het berouwt Mij, dat Ik hen gemaakt hel).

8 Maar Noach vond genade in de oogen des Heeren.

9 Dit zijn de geboorten van Noach. Noach was een regtvaardig, opregt man in zijne geslachten. quot; Noach wandelde met God. a Gen. 5: 22.

10 En Noach gewon drie zonen: Scm, Cham en Jafeth.

11 Maar de aarde was verdorven voor Gods aan-gezigt; en de aarde was vervuld met wrevel.

12 Toen zag God de aarde, en ziet, zij was verdorven; want al het vleesch had zijnen weg verdorven op de aarde.

1!} Daarom zeide God tot Noach; Het einde van alle vleesch is voor mijn aangezigt gekomen; want de aarde is door hen vervuld met wrevel; en zie. Ik zal hen met de aarde verderven.

14 Maak u eene ark van goferhout; met kameren zult gij deze ark maken; en gij zult die bepekken van binnen en van buiten met pek.

1!) En aldus is het, dat gij haar maken zult: drie honderd ellen zij de lengte der ark, vijftig ellen hare breedte, en dertig ellen hare hoogte.

K! Gij zult een venster aan de ark maken, en zult haar volmaken tot eene elle van boven; en de deur dor ark zult gij in hare zijde zetten; gij zult ze mot onderste, tweede en derde verdiepingen maken.

17 Want Ik, zie, Ik breng oenen watervloed over de aarde, om allo vleesch, waarin een geest des levens is, van onder den hemel te verderven: al wat op do aarde is, zal den geest geven.

18 Maar mot u zal Ik mijn verbond oprigton; en quot;gij zult in do ark gaan, gij, en uwe zonen, on uwe huisvrouw, en do vrouwen uwer zonen met u. a 1 Petr. 3:20. b 2 Potr. 2:5.

19 En gij zult van al wat leeft, van allo vleesch, twee van elk, doen in de ark komen, om mot u in hot leven te behouden: mannetje en wijfje zullen zij zijn.

20 Van hot gevogelte naar zijnon aard, en van het vee naar zijnen aard, van al het kruipend gedierte des aardbodems naar zijnen aard, twoo van elk zullen tot u komen, om die in het leven te behouden.

21 En gij, neem voor u van allo spijze, die gegoten wordt, en verzamel ze tot u, opdat zij u, en hun tot spijze zij.

22 En Noach deed het; quot; naar al wat God hem geboden had, zoo deed hij. «Gen. 7: 5. Hebr. 11:7.

HOOFDSTUK 7.

God lieveolt Noach mot zijn huisgezin te gaan in de Ark, vs. 1. Van allerlei rein cn onrein gedierte zeker getal tot ziuh te nomen, 2. Noach verrlgt alles naar Gods bevel, 5. Do zondvloed begint met opbarsting der fonteinen des grooton afgronds van onderen en oenen gedurigen plasregen van boven, 10. De wateren wassen 150 dagen, bedekken do bergen, en al wat leeft op aarde vergaat, 17.

DAARNA zeide do Heere tot quot;Noach: Ga gij, on uw ganscho huis in de ark; want ''u heb Ik gezion regtvaardig voor mijn aangezigt in dit geslacht. n 2 l'etr. 2:5. h Gen. 6:9.

2 quot;Van alle rein vee zult gij tot u nomen zeven en zeven, het mannetje en zijn wijfje; maar van het vee, dat niet rein is, twee, het mannetje en zijn wijfje. a Lev. 11.

3 Ook van het gevogelte des hemels zeven en zeven, het mannetje en het wijfje, om zaad levend te houden op de ganscho aarde.

4 Want over nog zeven dagen zal Ik doen regenen op de aarde veertig dagen, en veertig nachten ; en Ik zal van den aardbodem verdelgen, al wat bestaat, dat Ik gemaakt heb.

5 quot;En Noach deed, naar al wat de Heere hem geboden had. a Gen. (i: 22.

(i Noach nu was zes honderd jaren oud, als de vloed der wateren op do aarde was.

7 Zoo quot;ging Noach, en zijne zonen, en zijne huisvrouw, en do vrouwen zijner zonen mot hem in de ark, van wego de wateren des vloeds.

a Matt. 24:38. Luk. 17:27. 1 Petr. 3:20.

8 Van het reine vee, on van het vee, dat niet rein was, en van het gevogelte, en al wat op den aardbodem kruipt,

9 Kwamen er twee cn twee tot Noach in de ark, het mannetje en het wijfje, gelijk als God Noach geboden had.

10 En hot geschiedde na die zeven dagen, dat de wateren des vloeds op do aarde waren.

11 In het zes honderdste jaar des levens van Noach, in de tweede maand, op den zeventienden dag der maand, op dezen zelfden dag zijn alle fonteinen des grooton afgronds opengebroken, en de sluizen des hemels geopend.

12 En een plasregen was op de aarde veertig dagen en veertig nachten.

13 Even op dienzelfden dag ging Noach, en Sein, en Cham, en Jafeth, Noachs zonen, desgelijks Noachs huisvrouw, en de drie vrouwen zijner zonen met hen in de ark:

14 Zij, en al het gedierte naar zijnen aard, en al het vee naar zijnon aard, en al het kruipend gedierte, dat op do aarde kruipt, naar zijnen aard, en al het gevogelte naar zijnen aard, alle vogeltje van allerlei vleugel.

15 En van alle vleesch, waarin een geest des levens was, kwamen er twee en twee tot Noach in de ark.

10 En die er kwamen, die kwamen mannetje en wijfje, van alle vleesch, gelijk als hem God bevolen had. En de Heere sloot achter hem toe.

17 En die vloed was veertig dagen op do aarde, en de wateren vermeerderden, en hieven de ark op, zoodat zij oprees boven de aarde.

18 En de wateren namen de overhand, en ver-

meerderden zeer op de aarde; en de ark ging op de wateren.

li) En de wateren namen ganscli zeer de overhand op do aarde, zoodat alle hooge bergen, die onder don ganschen hemel zijn, bedekt werden, li'iü Vijftien ellen omhoog namen de wateren de overhand, en de bergen werden bedekt.

21 quot;En alle vleesuh, dat zich op de aarde roerde, gaf den geest, van het gevogelte, en van het vee, en van het wild gedierte, en van al het kruipend gedierte, dat op de aarde kroop, en allo mensch. a Luk. 17 : 27.

22 Al wat eenen adem des geestes des levens in zijne neusgaten had, van alles wat opliet drooge was, is gestorven.

23 Alzoo werd verdelgd al wat bestond, dat op don aardbodem was, van den mensch aan tot het vee, tot het kruipend gedierte, en tot het gevo-

EN God gedacht aan Noacli, en aan al het gedierte, en aan al het vee, dat met hom in do ark was; en God deed eenen wind over do aarde doorgaan, en de wateren werden stil.

2 Ook werden do fonteinen des afgronds, en do sluizen dos hemels gesloten, en de plasregen van den hemel werd opgehouden.

3 Daartoe keerden de wateren weder van boven de aarde, heen en weder vloeijende; en de wateren namen af ten einde van honderd en vijftig dagen.

4 En de ark rustte in de zevende maand, op den zeventienden dag der maand, op de bergen van Ararat.

5 En de wateren waren gaande, en afnemende tot do tiende maand: in de tiende maand, op den eersten der maand, worden do toppen der berden gezien.

gelte des hemels, en zij werden verdelgd van do aarde; quot;doch Noach alleen bloot' over, en wat mot hem in de ark was. a 2 Petr. 2 :5.

24 En do wateren hadden de overhand boven de aarde, honderd en vijftig dagen.

HOOFDSTUK 8.

Do fonteinen des afgronds en de wolken worden gestopt, waardoor de wateren stil worden en allengs vorloopen, vs. 1, Do Ark zet zich neder op hot gebergte van Ararat, 4. Noach laat eono raaf vliegen on daarna eono duif, die met een olijftakje terugkomt, 7. Het aardrijk is weder droog, 13. Noach gaat niet al wat bij hom was op Gods bevel uit de Ark, Ui; bouwt oen altaar en offert, 20. God belooft de aarde niet meer alzoo om 's menschen wil te verdorven, 21.

(i En het geschiedde, ten einde van veertig dagen, dat Noach het venster der ark, die hij gemaakt had, opendeed.

7 En hij liet eene raaf uit, die dikwijls heen en weder ging, totdat de wateren van boven de aarde verdroogd waren.

8 Daarna liet hij eene duif van zicli uit, om te zien, of de wateren geligt waren van boven den aardbodem.

!) Maar de duif vond geene rust voor het hol van haren voet; zoo keerde zij weder tot hem in de ark; want de wateren waren op de gansche aarde: en hij stak zijne hand uit, en nam haar, en bragt haar tot zich in de ark.

10 En hij verbeidde nog zeven andere dagen, toon liet hij do duif wedorom uit de ark.

11 En do duif kwam tot hem togen don avondtijd; en ziet, oen afgebroken olijfblad was in haren bok; zoo merkte Noach, dat do wateren van boven de aarde geligt waren.

12 Toen vertoefde hij nog zeven andere dagen; en hij liet do duif uit, maar zij keerde niet meer weder tot hem.

13 En hot geschiedde in hot zes honderd en eerste jaar, in de eerste maand, op don eersten der-zelver maand, dat do wateren droogden van boven de aarde: toon dood Noach het deksel der ark af, on zag too, en ziet, de aardbodem was gedroogd.

14 En in do tweede maand, op don zeven en twintigston dag dor maand, was do aarde opgedroogd.

gevogelte, on offerdo brandofforen op dat altaar.

a Lev. 11.

21 En de Heere rook dien liefelijken reuk, en de Heere zoide in zijn hart: Ik zul voortaanden aardbodem niet moor vervloeken om dos menschen wil, quot;want het gedichtsol van 's monschon hart is hoos van zijne ''jeugd aan; en Ik zal voortaan niet moer al het lovende slaan, gelijk als Ik go-daan heb. a Oen. 0:5. Spr. 22: 15. Matt. 15: I!).

I) Spr. 22 :15.

22 quot;Voortaan al do dagen der aarde zullen zaaij-ing en oogst, on koude on hitte, en zomer en winter, on dag en nacht, niet ophouden.

a Jor. 30 : 20, 25.

HOOFDSTUK 9.

God vernieuwt zijnen /.ogen na ilen zomlvlood over do monschon, vs. 1. Vergunt on verbiedt hun zekere spijzen, 3. Verordent straf op den doodslag, 5. Stelt

15 Toon sprak God tot Noach , zeggende:

10 Ga uit de ark, gij, en uwe huisvrouw, en uwe zonen, en de vrouwen uwer zonen met u.

17 Al hot gedierte, dat met u is, van alle vloesch, aan gevogelte, en aan vee, en aan al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt, doe mot u uitgaan; en quot;dat zij overvloediglijk voorttelen op de aarde, en vruchtbaar zijn, en vermenigvuldigen op de aarde. a Gen. 1:22, 2S, 9:1.

18 Toen ging Noach uit, en zijne zonen, en zijne huisvrouw, en de vrouwen zijner zonen met hein.

19 Al het gedierte, al het kruipende, en al het gevogelte, al wat zich op de aarde roert, naar hunne geslachten, gingen uit do ark.

20 En Noach bouwde don Heere oen altaar; en hij nam van al het quot;reine vee, en van al hot rein

den regenboog tot een toeken zijns verbomls, dat goen algemoeno zondvloed moor op aarde komen zal, 9. Noach plant den wijnstok, 20, en wordt in don slaap dor dronkenschap wegens zijne naaktheid door Cham beschimpt, 22; die daarover met zijne nakomelingen wordt vervloekt, 25; maar Som on Jafeth worden gezegend, 26. Noachs ouderdom en dood, 29.

EN God zegende Noach en zijne zonen, eu Hij zeido tot hen: quot;Zijt vruchtbaar en vermenigvuldigt, en vervult de aarde! a Gen. 1:28. 8: 17.

2 En uwe vrees, en uwe verschrikking zij over al het gedierte dor aarde, on over al hot gevogelte des hemels; in al wat zich op don aardbodem roert, en in alle visschon der zoo: zij zijn in uwe hand overgegeven.

3 Al wat zich roert, dat lovend is, zij u tot

spijze; Ik hob het u al gegeven, gelijk quot;het groene kruid. « Gen. 1 : 29.

4 quot;Doch het vleeseh niet zijne ziel, dat is zijn bloed, zult gij niet eten.

a Lev. 3 : 17. 7 ; 2G. 17 ; 14. 19 ; 26. Deut. 12 : 23.

5 quot;En voorwaar. Ik zal uw bloed, het bloed uwer zielen eisehen; van de hand van alle gedierte zal Ik het eisehen: ook van de hand dos men-schen, van de hand eens iegelijken zijns broeders zal Ik de ziel des mensehen eisehen. « Ex. 21 :12, 28.

(gt; «Wie des mensehen bloed vergiet, zijn bloed zal door den mensch vergoten worden; want God hoeft den mensch ''naar zijn beeld gemaakt.

a Klgld. 4:13. Matt. 26: 52. lt;)penb. 13 :10. h Oen. 1 : 27.

7 Maar quot;gijlieden, weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt; teelt overvloediglijk voort op de aarde, en vermenigvuldigt op dezelve. «Gen. 1:28.8:17.

H Voorts zeide God tot Noaeh , en tot zijne zonen met hem, zeggende:

9 Maar Ik, quot;ziet, Ik rigt mijn verbond op met u, en met uw zaad na u. a Jes. 54; 9.

10 En mot allo levende ziel, die met u is, van hot gevogelte, van het vee, en van alle gedierte der aarde mot u : van allen , die uit de ark gegaan zijn, tot al liet gedierte der aarde toe.

11 En Ik rigt mijn verbond op met u, dat niet meer alle vleeseh door do wateren des vloeds zal worden uitgeroeid; en dat er geen vloed meer zijn zal, om do aarde te verderven.

12 En God zeide: Dit is het teeken des verbonds, dat Ik geef tusschen Mij en tusschen ulieden, on tusschen allo levende ziel, die met u is, tot eeuwige geslachten.

13 Mijnon boog heb Ik gegeven in do wolken; die zal zijn tot een toeken des verbonds tusschen Mij en tusschen de aarde.

14 En het zal geschieden, als Ik wolken over do aarde brenge, dat deze boog zal gezien worden in do wolken;

ló Dan zal Ik gedenken aan mijn verbond, hetwelk is tusschen Mij en tusschen u, en tusschen alle lovende ziel van alle vleeseh : en de wateren zullen niet meer wezen tot oenen vloed, om alle vleeseh te verderven.

16 Als deze boog in de wolken zal zijn, zoo zal Ik hem aanzien, om te gedenken aan het eeuwig verbond tusschen God en tusschen allo lovende ziel, van alle vleeseh, dat op de aarde is.

17 Zoo zoido dan God tot Noaeh: Dit is het toeken dos verbonds, dat Ik opgerigt heb tusschen Mij on tusschen allo vleeseh, dat op do aarde is.

18 En zonen van Noaeh, die uit de ark gingen, waren «Som, en Cham, en Jafeth: en Cham is de vader van Kanaan. a Gen. 6: 10.

19 Dozo drie waren de zonen van Noaeh; en van dezen is de gansche aarde overspreid.

20 En Noaeh begon oen akkerman te zijn, en hij plantte oenen wijngaard.

21 En hij dronk van dien wijn, en werd dronken; en hij ontblootte zich in hot midden zijner tont.

22 En Cham, Kanaiins vader, zag zijns vaders naaktheid, en hij gal' het zijnon beiden broederen daar buiten te kennen.

23 Toen namen Som en Jafeth een kleed, en zij leiden hot op hun beider schouderen, en gingen achterwaarts, on bedekten de naaktheid huns vaders; on hunne aangezigten waren achterwaarts yekeerd, zoodat zij do naaktheid huns vaders niet zagen.

24 En Noacb ontwaakte van zijnen wijn; en hij merkte, wat zijn kleinste zoon hom gedaan had.

25 En hij zeide: Vervloekt zij Kanaan; een knecht dor knechten zij bij zijnen broederen!

26 Voort zeide bij: Gezegend zij de IIeeke, do God van Som; en Kanaan zij hom oen knecht!

27 God breide Jafeth uit, en bij wono in Soms tenten! en Kanaan zij hem een knecht!

28 En Noacb loefde na den vloed drie honderd en vijftig jaren.

29 Zoo waren al do dagen van Noaeh negen honderd en vijftig jaren; en hij stierf.

HOOFDSTUK 10.

Uitbreiding des inenschelijken geslachts door de drie zonen van Noaeh. welker nakomelingen met hunne woonplaatsen worden genoemd: van Jafeth, vs. 2; van Chain, 6; onder doze zijn Nimrod en Assnr, 8, 11; van Sem, 21.

DIT nu zijn de geboorten van quot;Noachs zonen: Sem, Cham, on Jafeth; en hun werden zónen geboren na den vloed. n 1 Kron. 1 ; 4.

2 Do quot;zonen van Jafeth zijn: Gomer, onMagog, en Madai, on Javan, en Tubal, en Mesech, en Thiras. a 1 Kron. I : 5.

3 En do zonen van Gomer zijn: Askenaz, en Ri-fath, en Togarma.

4 En de zonen van Javan zijn: Elisa, en Tarsis; de Chittieten en Dodanieten.

5 Van dezen zijn verdeeld de eilanden der volken in hunne landschappen, elk naar zijne spraak, naar hunne huisgezinnen, onder hunne volken.

6 En de zonen van quot;Cham zijn: Cusch en Mits-raïm, en Put, en Kanaan. a 1 Kron. 1:8.

7 En de zonen van Cusch zijn: Seba on Havfla, en Sabta, en Raëma, en Sabteeha. En de zonen van Raëma zijn: Scheba en Dedan.

8 En quot;Cusch gewon Nimrod: deze begon geweldig te zijn op de aarde. a 1 Kron. 1 :10.

9 Ilij was een geweldig jager voor het aangezigt des IIeeren; daarom wordt gezegd: Gelijk Nimrod , een geweldig jager voor het aangezigt des Heeren.

10 En het beginsel zijns rijks was Babel, en Erech, en Accad, en Calno in het Land Sinear.

11 Uit ditzelve land is Assur uitgegaan, en heeft gebouwd Nineve, en Rehobóth, Ir, en Kalach,

12 En Resen, tusschen Nineve en tusschen Kalach: deze is die groote stad.

13 En Mitsraïm gewon de Ludieten, en de Ana-mieten, en de Lehabieten, en do Naftuchieton,

14 En de Pathrusieten, en do Casluchieten, van

waar de Filistijnen uitgekomen zijn, en de Caf-torieten.

15 En Kanaiin gewon Sidon, zijnen eerstgeborene, en Heth,

16 En den Jebusiet, en den Amoriet, en den Girgasiet,

17 En don Ilivviet, en den Arkiet, en den Siniet,

18 En den Arvadiet, en den Tsemariet, en den Hamathiet: en daarna zijn de huisgezinnen der Kanaanieten verspreid.

19 En do landpale dor Kanaanieten was van Sidon, daar gij gaat naar Gerar tot Gaza toe; daar gij gaat naar Sodom en Gomórra, en A'dama, on Zebóim, tot Lasa toe.

20 Dozo zijn zonen van Cham, naar hunne huisgezinnen , naar hunne spraken, in hunne landschappen , in hunne volken.

21 Voorts zijn Som zonen geboren; dezelve is ook de vader aller zonen van Hebor, broeder van Jafeth, don grootste.

22 quot;Soms zonen waren E lam, onAssur, en ''Arfacii-sad , en Lud, en Aram, a 1 Kron. 1 :17. h (ren. 11 :10.

23 En Arams zonen waren Uz, en Hul, en Gethor, en Maz.

24 En quot;Arfachsad gewon Selah, en Selah gewon Hebor. a 1 Kron. 1 : 18.

25 En Hebor werden twee zonen geboren; des oenen naam was Peleg, want in zijne dagen is do aarde verdoold, on zijns broeders naam was Joktan.

26 En Joktan gewon Almódad, on Selof, on Hatsarmaveth , en Jarach ,

27 En Hadóram, en Usal, en Dikla,

28 En Obal, en Abimaöl, on Scheba,

2!) En Ofir, en Havila, en Jobab: deze allen waren zonen van Joktan.

30 En hunne woning was van Moselia al', daar gij gaat naar Sofar, hot gebergte van het oosten.

31 Deze zijn zonen van Som, naar hunne huisgezinnen, naar hunne spraken, in hunne landschappen, naar hunne volken.

32 Deze zijn do huisgezinnen dor zonen van Noach, naar hunne geboorten, in hunne volken; en van dozen zijn do volken op do aarde verdeeld na don vloed.

HOOFDSTUK 11.

Allo monschon hadden tot dezen tijd too eenerloi spraak, vs. 1. Zij bouwen enkol uit hoogmoed oeno stad mot eenon zeer hoogentoron, 3. God belet hun werk door verdeeling der spraken en verstrooit hen van elkander door de wereld, C. Babel verkrijgt daarvan don naam, 9. Soms nakomelingen tot op Abram, 10, welke met zijnen vader, Sarai en Lnt vertrekt uit Ur der Chaldeën naar Haran, 29.

EN de ganscho aarde was van eenerlei spraak, en eenerlei woorden.

2 Maar hot geschiedde, als zij tegen hot oosten togen, dat zij eene laagte vonden in het land quot;Sinear, en zij woonden aldaar. a Gen. 10:10,

3 En zij zeiden een ieder tot zijnen naaste: Kom aan, laat ons tigchelen strijken , en wol doorbranden ! En de tigchel was hun voor steen, on het lijm was hun voor leem.

4 En zij zeiden: Kom aan, laat ons voor ons eene stad bouwen, en eenon toren, welks opperste in don hemel zij; en laat ons oenen naam voor ons maken, opdat wij niet misschien over de ganscho aarde verstrooid worden!

5 Toen kwam de Heere neder, om te bezien de stad en den toren, die de kinderen dor monschon bouwden.

6 En do Heere zeide: Ziet, zij zijn oenerlei volk, en hebben allen eenerloi spraak; en dit is hot, dat zij beginnen te maken; maar nu, zoude hun niet afgesneden worden al wat zij bedacht hebben to maken ?

7 Kom aan, laat ons nedorvaren, en laat ons hunne spraak aldaar verwarren, opdat oen iegelijk do spraak zijns naasten niet hoore.

8 quot;Alzoo verstrooide hen de Heere van daar over do ganscho aarde; en zij hielden op de stad te bouwen. a Deut. 32:8. Hand. 17 : 20.

9 Daarom noemde men haren naam Babel; want aldaar verwarde de Heere de spraak dor ganscho aarde, en van daar verstrooide hen do Heere over de ganscho aarde.

10 quot;Deze zijn de geboorten van Som: Sem was honderd jaren oud, en gewon Arfachsad, twee jaren na don vloed.

a Gen. 10:22, enz. 1 Kron. 1 : 17, onz.

11 En Sem loefde, nadat hij Arfachsad gewonnen had, vijf honderd jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

12 En Arfachsad loefde vijf en dertig jaren, en hij gewon Selah.

13 En Arfachsad loofde, nadat hij Selah gewonnen had, vier honderd en drie jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

14 En Selah leefde dertig jaren, en hij gewon Hebor.

15 En Selah loefde, nadat hij Hebor gewonnen had, vier honderd en driejaren, en gewon zonen en dochteren.

16 En Hebor loofde vier en dertig jaren, en gewon Peleg.

17 En Heber leefde, nadat hij Peleg gewonnen had, vier honderd en dertig jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

18 En quot;Peleg loefde dertig jaren, en hij gewon Rehu. a 1 Kron. 1 : 25.

19 En Peleg loefde, nadat hij Rehu gewonnen had, twee honderd en negen jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

20 En Rehu leefde twee en dertig jaren, en hij gewon Sorug.

21 En Rehu leefde, nadat hij Sorug gewonnen had, twee honderd en zeven jaren, en hij gewon zonen on dochteren.

22 En Sorug loefde dertig jaren, en gewon Na hor.

23 En Serug leefde, nadat hij Nahor gewonnen had, twee honderd jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

24 En Nahor leefde negen en twintig jaren, en gewon Terah.

25 En Nahor leefde, nadat hij Terah gewonnen had, honderd en negentien jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

26 En Terah leefde zeventig jaren, en gewon Abram, Nahor en Haran.

27 quot;En deze zijn de geboorten van Terah : Terah gewon Abram, Nahor en Haran; en Haran gewon Lot. « .loz. 24: 2. 1 Kron. 1 : 20.

28 En Haran stierf voor het aangezigt zijns vaders Terah, in hot land zijner geboorte, in Ur der Chaldeën.

2!) En Abram en Nahor namen zich vrouwen; de naam van Abrams huisvrouw was Sarai, en de naam van Nahors huisvrouw was quot;Milka , eene dochter van Haran, vader van Milka, en vader van Jiska. a Gen. 22:20.

80 En quot;Sarai was onvruchtbaar, zij had geen kind. a Gen. 16: 1, 2. 18:11, 12.

l!l quot;En Terah nam Abram, zijnen zoon, en Lot, Harans zoon, zijns zoons zoon, en Sarai zijne schoondochter, de huisvrouw van zijnen zoon Abram, en zij togen met hen uit Ur der Chaldeën , om te gaan naar het land Kanaiin; en zij kwamen tot Haran, en woonden aldaar.

a Joz. 24:2. Neh. 0:7. Hand. 7 : 4. 32 En de dagen van Terah waren twee honderd en vijf jaren, en Terah stierf te Haran.

HOOFDSTUK 12.

Abram trekt op Gods bevel en belofte met Sarai, Lot en alles wat hij te Haran verworven had, van daar naar het land Kanaiin, vs. 1. Komt bij Sichem en Both-El en stelt aldaar na Gods verschijning de openbare Godsdienst in, 0. Trekt wegens duren tijd in Egypte en begeert dat Sarai zegge, dat zij zijne zuster is, waardoor Sarai hom ontnomen, maar door Gods wonderlijke en genadige beschikking wedergegeven wordt, 10.

DE Heere nu had tot Abram gezegd: Ga quot;gij uit uw land, en uit uwe maagschap, en uit uws vaders huis, naar het land, dat Ik u wijzen zal.

a Hand. 7:3. Hebr. 11:8.

2 En Ik zal u tot een groot volk maken, en u zegenen, en uwen naam groot maken; en wees een zegen!

3 En Ik zal zegenen, die u zegenen, en vervloeken, die u vloekt; quot;en in u zullen alle ge-slachten des aardrijks gezegend worden.

a Gen. 18:18. 22 : 18. 20 : 4. Hand. 3 : 25. Gal. 3 : 8.

4 En Abram toog heen, gelijk de Heere tot hem gesproken had, en Lot toog met hom; en Abram was vijf en zeventig jaren oud, toen hij uit Haran ging.

5 quot;En Abram nam Sarai, zijne huisvrouw, en Lot, zijns broeders zoon, en al hunne have, die zij verworven haddon, en de zielen, die zij verkregen hadden in Haran; on zij togen uit, om te gaan naar het land Kanaan, en zij kwamen in het land Kanaan. n Hand. 7 : 4.

0 En Abram is doorgetogen in dat land, tot aan de plaats Sichom, tot aan het eikenbosch More; en quot;de Kanaanieten waren toen ter tijd in dat land. a Gou. 10: 18, 19. 13:7.

7 Zoo verscheen de Heere aan Abram, en zeide: quot; Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij aldaar een altaar don Heere, die hom ver-schenon was. a Gen. 13 : 15.15 : 18.17 : 8. 24 : 7. 20 : 4.

Deut. 34: 4.

8 En hij brak op van daar naar het gebergte, tegen het oosten van Beth-El, en hij sloeg zijne tent op, zijnde Both-El tegen het westen, en Ai togen het oosten; on hij bouwde daar den Heere een altaar, en riep den naam des Heeren aan.

!) Daarna vertrok Abram, gaande en trekkende naar hot zuiden.

10 En er was honger in dat land; zoo toog Abram af naar Egypte, om daar als een vreemdeling te verkoeron, dewijl de honger zwaar was in dat land.

11 En het geschiedde, als hij naderde, om in Egypte te komen, dat hij zoido tot Sarai, zijne huisvrouw: Zie toch, ik weet, dat gij eene vrouw zijt, schoon van aangezigt.

12 En hot zal geschieden, als u do Egyptenaars zullen zien, zoo zullen zij zeggen: Dat is zijne huisvrouw; en zij zullen mij dooden, en u inliet loven behouden.

13 quot;Zeg toch, gij zijt mijne zuster; opdat hot mij wel ga om u, en mijne ziel om uwentwil leve. a Gen. 20:12. 20:7.

14 En hot geschiedde, als Abram in Egypte kwam, dat do Egyptenaars deze vrouw zagen, dat zij zeer schoon was.

15 Ook zagen haar do vorston van Faraö, en prezen haar bij Faraö; en die vrouw werd weggenomen naar het huis van Faraö.

16 En hij deed Abram goed, om harentwil; zoodat hij had schapen, on runderen, en ezelen, en knechten, en maagden, en ezelinnon, on kemelen.

17 Maar do quot;Heere plaagde Faraö met groote plagen, ook zijn huis, ter oorzako van Sarai, Abrams huisvrouw. a Ps. 105:14.

18 Toen riep Faraö Abram, en zeide: Wat is dit, dat gij mij gedaan hebt? waarom hebt gij mij niet te konnon gegeven, dat zij uwe huisvrouw is ?

19 Waarom hebt gij gezegd: Zij is mijne zustor; zoodat ik haar mij tot eene vrouw zoude genomen hebben? en nu, zie, daar is uwe huisvrouw, neem haar en ga honen!

20 En Faraö gebood zijnen mannon van woge hom, en zij geleidden hem, en zijne huisvrouw, en alios wat hij had.

HOOFDSTUK 13.

Abram trekt inot Sarai, Lot on grooten rijkdom uit Egypte weder naar hot land Kanaiin en slaat zich

neder bij Beth-El, vs. 1. Abram en Lot schoiclon van elkander wegens de veelheid van hun beider have en vee, en den twist van limine horderen, ■'gt;. Lot trekt naar do sohoone landstreek van Sodom, 10. God verschijnt Abram on herhaalt zijne belofte, 14. Abram reist op Gods bevel om het land Kanailn te bezien, en slaat zich neder bij Hebron, en bouwt don Ileore een altaar, 17.

ALZOO toog Abram op uit Egypte naar hot zuiden, hij en zijne huisvrouw, en al wat hij had, en Lot met hem.

2 En Abram was zeer rijk, in vee, in zilver, en in goud.

3 En hij ging, volgens zijne reizen, van het zuiden tot Beth-El toe, quot;tot aan de plaats, waar zijne tent in het begin geweest was, tusschen Beth-El, en tusschen Ai; a Oren. 12:8.

4 Tot de plaats des altaars, dat hij in het eerst daar gemaakt had; en Abram heeft aldaar den quot; naam des Heehen aangeroepen.

n Oen. 4 ; 20. 12:8.

o En Lot, die met Abram toog, had ook schapen, en runderen, en tenten.

6 quot;En dat land droeg hen niet, om zanien te wonen; want hunne have was vele, zoodat ^z'.i zanien niet konden wonen. n Gen. 3G:7.

7 En er was twist tusschen de herders van Abrams vee, en tusschen de herders van Lots vee. quot;Ook woonden toen do Kanaanieten en Fe-rezieten in dat land. a Oon. 12:().

8 En Abram zeide tot Lot: Laat toch geene twisting zijn tusschen mij en tusschen u, en tusschen mijne herders en tusschen uwe herders; want wij zijn mannen broeders.

9 quot;Is niet hot ganscne land voor uw aangezigt? scheid u toch van mij; zoo gij de linkerhand kiest, zoo zal ik ter regterhand gaan; en zoo iiij do regterhand, zoo zal ik ter linkerhand gaan.

a Gen. 20 : 15. 34 : 10.

10 En Lot hief zijne oogen op, en hij zag de gansche vlakte dor Jordaan, dat zij die geheel bevochtigde: oor de Heeue Sodom en Gomórra verdorven had, was zij als de hof des Heeren, als Egypteland, als gij komt te Zoar.

11 Zoo koos Lot voor zich do gansche vlakte dor Jordaan, en Lot trok tegen hot oosten; en zij werden goschoidon, do oon van den ander.

12 Abram clan woonde in hot land Kanaiin; en Lot woonde in de steden der vlakte, en sloeg tenten tot aan Sodom toe.

13 quot;En de mannen van Sodom waren boos, en groote zondaars tegen den IIeere.

a Gon. 18:20. E/.ech. 10:49.

14 En de Heere zoide tot Abram, nadat Lot van hem gescheiden was: lief uwe oogon op, en zie van do plaats, waar gij zijt, noordwaarts en zuidwaarts, en oostwaarts en westwaarts.

15 quot;Want al dit land, dat gij ziet, zal Ik u geven, en aan uw zaad, tot in eeuwigheid.

aGen. 12:7.15:17,18.17:8.26:4. Dcut.34:4. Hand. 7 :5.

10 quot;En Ik zal uw zaad stellen als het stof der aarde, zoodat, indien iemand hot stof der aarde zal kunnen tollen, zal ook uw zaad getold worden.

n Gon. 15:5. 17:4. Dout. 10:22. •lor. 33:22. Hom. 4: 17, 18. Hobr. 11 : 12.

17 Maak u op, wandel door dit land, in zijne lengte en in zijne breedte; want Ik zal hot ugeven.

18 En Abram sloeg tenten op, en kwam en woonde quot;aan de eikenbosschen van Mature, die bij Hebron zijn; en hij bouwde aldaar don Heere oen altaar. n Gon. 14: 13.

HOOFDSTUK 14.

Do koningen van Sodom on do andere vier steden vallen af van Kodor-Laómor, en worden daarover van hem, mot hulp van drie koningen beoorloogd on overwonnen, vs. 1. Sodom wordt geplimdord, en Lot nevens anderen gevankelijk weggevoerd, 11. Abram dit hooronde, trekt mot zijn volk en bond-gonooten op, vervolgt deze koningen, overvalt on slaat hen, en verlost Lot met do andere gevangenon, 14. Wordt na de overwinning onthaald on gezegend van den koning en priester Melchizódek, dien hij tiendon van don buit geeft, 18, on zweert dat hij van al, wat don koning van Sodom toekwam, voor zich niets begeert, 21.

EN hot geschiedde in do dagen van Amrafel, den koning van Sinoar, van A'rioch, den koning van Ellasar, van Kodor-Laómor, den koning van Flam, on van Tfdeal, den koning dor volken;

2 Dat zij krijg voordon mot Bora, koning van Sodom, en met Birsa, koning van Gomórra, Sinab, koning van A'dama, onSomébor, koning van Zo-bóïm, en den koning van Bela, dat is Zoar.

3 Deze allen voegden zich zamen in hot dal Sid-dim, dat is do Zoutzee.

4 Twaalf jaren hadden zij Kodor-Laómor gediend; maar in hot dertiende jaar vielen zij af.

5 Zoo kwam Kodor-Laómor in hot veertiende jaar, en do koningen, die met hom waren, en sloegen de quot; Rofaïoten in Astoroth-Karnaïm, on do Zuzioten in Ham, on de ''Emieten in Schavo-Kiriatlunm;

n Gen. 15:20, h Dout. 2:10, 11.

(i En de Horieton op linn gebergte Soïr, tot aan het effen veld van Paran, hetwelk aan de woostijnis.

7 Daarna koordon zij wederom, en kwamen tot En-Mispat, dat is Kades, en sloegen al het land der Amalokieten, en ook den Etnoriot, dio te Hazozon-Thatnar woonde.

8 Toon toog do koning van Sodom uit, en do koning van Gomórra, en de koning van A'dama, en do koning van Zobóïm, en do koning van Bola, dat is Zoar: en zij stelden togen hen slagorden in hot dal Siddim,

!) Tegen Kodor-Laómor, don koning van Elam, en Tideal, don koning der volken, on Amrafel, den koning van Sinoar, en A'rioch, don koning van Ellasar; vier koningen togen vijf.

10 Het dal nu van Siddim was vol lijmputten; en do koning van Sodom en Gomórra vlugtten, on violen aldaar; en do overgeblevenen vlugtten naar hot gebergte.

11 En zij namen al do havo van Sodom en Gomórra, en al hunne spijze, en trokken weg.

12 Ook namen zij Lot, den zoon van Abrams broeder, en zijne have, en trokken weg: want hij woonde in Sodom.

13 Toen kwam er een, die ontkomen was, en boodschapte het aan Abram den Hebreër, die woonachtig was aan de quot;eikenbosschen van Mamre, den Emoriet, broeder van Eskol, en broeder van Aner, welke Abrams bondgenooten waren.

a Gen. 13 : 18.

14 Als Abram hoorde, dat zijn broeder gevangen was, zoo wapende hij zijne onderwezenen, de in-geborenen van zijn huis, drie honderd en achttien , en hij jaagde hen na tot Dan toe.

15 En hij verdeelde zich tegen hen des nachts, hij en zijne knechten, en sloeg ze; en hij jaagde hen na tot Hoba toe, hetwelk is ter linkerhand van Damaskus.

10 En hij bragt alle have weder, en ook Lot zijnen broeder en deszelfs have bragt hij weder, als ook de vrouwen, en hot volk.

17 En de koning van Sodom toog uit, hem te gemoet, (nadat hij wedergekeerd was van het slaan van Kedor-Laomer, en van de koningen, die met hem waren) tot het dal Schave, dat is, het dal des konings.

18 quot;En Melchizédek, koning van Salem, bragt voort brood en wijn; en hij was een priester des allerhoogsten Gods. a llelir. 7:1, 2, I!.

19 En hij zegende hem, en zeide: Gezegend zij Abram Gode, den Allerhoogste, die hemel en aarde bezit!

20 En gezegend zij de allerhoogste God, die uwe vijanden in uwe hand geleverd heeft! En hij gaf hem de tiende van alles.

21 En de koning van Sodom zeide tot Abram: Geef mij de zielen; maar neem do have voor u.

22 Doch Abram zeide tot den koning van Sodom: Ik heb mijne hand opgeheven tot den IIeere, den allerhoogsten God, die hemel en aarde bezit:

23 Zoo ik van een' draad aan tot een' schoenriem toe, ja zoo ik van alles, dat het uwe is, iets neme! opdat gij niet zegt: Ik heb Abram rijk gemaakt!

24 Het zij buiten mij; alleen wat de jongelingen verteerd hebben, en het deel dezer mannen, die met mij getogen zijn, Aner, Eskol en Mamre, laat die hun deel nemen!

HOOFDSTUK 15.

Abram, kleincioedig zijnde, wordt van God door een gezigt in zeer heerlijke, zoo geestelijke als ligclm-melijke, beloften gesterkt, en door hot geloof geregt-vaardigd, vs. 1. God bevestigt zijn verbond op eene bijzondere wijze met Abram, hem voorzeggende en afbeeldende wat zijn zaad zoude wedervaren, 9

NA deze dingen geschiedde het woord des Heeren tot Abram in een gezigt, zeggende: Vrees niet, Abram! quot;Ik ben u een schild, uw loon zeer groot. a Ps. 10:68. 1:3. 19:12.

2 Toen zeide Abram: Heere, Heere! wat zult Gij mij geven, daar ik zonder kinderen heenga?

en de bezorger van mijn huis is deze Damaskener Eliëzer.

3 Voorts zeide Abram: Zie, mij hebt Gij .geen zaad gegeven, en zie, de zoon van mijn huis zal mijn erfgenaam zijn!

4 En ziet, het woord des Heeren was tot hem, zeggende: Deze zal uw erfgenaam niet zijn; maar die uit uw lijf voortkomen zal, die zal uw erfgenaam zijn.

5 Toen leidde Hij hem uit naar buiten en zeide: Zie nu op naar den hemel, en tel de sterren, indien gij ze tellen kunt; en Hij zeide tot hem: quot; Zoo zal uw zaad zijn! a Ex. 32 : 13. Deut. 10: 22.

Rom. 4 : 18. Hebr. 11: 12.

0 quot;En hij geloofde in den Heere; en Hij rekende het hem tot geregtigheid. a Rom. 4:3, 9, 18, 22.

Gal. 3 : 6. Jakob. 2 : 23.

7 Voorts zeide Hij tot hem: Ik ben de Heere, die u uitgeleid heb uit Ur der Chaldeën, quot;om u dit land te geven, om dat erfelijk te bezitten.

a Ps. 105 : 11.

8 En hij zeide: Heere, Heere! waarbij zal ik weten, dat ik het erfelijk bezitten zal?

9 En Hij zeide tot hem: Neem Mij eene driejarige vaars, en eene driejarige geit, en eenen driejarigen ram, en eene tortelduif, en eene jonge duif.

10 En hij bragt Hem deze allen, en hij deelde ze midden door, en hij leide elks deel tegen bet andere over; maar het gevogelte deelde hij niet.

11 En het wild gevogelte kwam neder op bet aas, maar Abram joeg het weg.

12 En het geschiedde, als de zon was aan bet ondergaan, zoo viel een diepe slaap op Abram; en ziet, een schrik, en groote duisternis viel op hem.

13 Toen zeide Hij tot Abram: Weet voorzeker, quot; dat uw zaad vreemd zal zijn in een land, dat het hunne niet is, en zij zullen hen dienen, en zij zullen hen verdrukken vier honderd jaren.

a Ex. 12 : 40. Hand. 7 : 0. Gal. 3 :17.

14 Doch Ik zal het volk ook regten, hetwelk zij zullen dienen; en daarna zullen zij uittrekken quot; met groote have. a Ex. 3 : 22. 11 : 2. 12 : 35, 30.

15 quot;En gij zult tot uwe vaderen gaan met vrede; gij zult in goeden ouderdom begraven worden.

a Gon. 25 : 7 , 8.

10 quot;En het vierde geslacht zal herwaarts weder-keeren: want de ongeregtigheid der Amorieten is tot nog toe niet volkomen. a Ex. 12:40.

17 En het geschiedde, dat de zon onderging en het duister werd, en ziet, daar was een rookende oven en vurige fakkel, die tusschen die stukken doorging.

18 Ten zelfden dage maakte de Heere een verbond met Abram, zeggende: quot;Aan uw zaad heb Ik dit land gegeven, van de rivier van Egypte af, tot aan die groote rivier, de rivier Frath. «Gen. 12:7.13:15.24:7.20:4. Ex.32:13. Deut. 1 :8.34:4.

19 Den Keniet, en den Keniziet, en den Kad-moniet,

20 En den Hethiet, en den Feroziet, en de Refaïeten,

21 En den Amoriet, en den Kanaaniet, en den Girgaziet, en den Jebnsiet.

HOOFDSTUK 16.

Sarai onvruchtbaar zijnde, geeft Abram hare dienstmaagd Hagar tot een bijwijf, vs. 1. Hagar bevrucht zijnde, begint Sarai te verachten, die zich hierover bij haren man beklaagt en verlof bekomt om Hagar te vernederen, welke voor Sarai vlugt in de woestijn, 4; alwaar God haar aanspreekt en weder naar Sarai zendt met tijdelijke belofte nopens haren zoon Ismaöl, dien zij Abram, toen hij 86 jaren oud was, baarde, 7.

DOCH Sarai, Abrams huisvrouw, baarde hein niet; en zij had eene egyptisehe dienstmaagd, welker naam was Hagar.

2 Zoo zeide Sarai tot Abram: Zie toch, de Heere heeft mij toegesloten, dat ik niet bare; ga toch in tot mijne dienstmaagd, misschien zal ik uit haar gebouwd worden. En Abram hoorde naar de stem van Sarai.

:ï Zoo nam Sarai, Abrams huisvrouw, de egyptisehe Hagar, hare dienstmaagd, ten einde van tien jaren, welke Abram in het land Kanaan gewoond had, en zij gaf haar aan Abram, haren man, hem tot eene vrouw.

4 En lüj ging in tot Hagar, en zij ontving. Als zij nu zag, dat zij ontvangen had, zoo werd hare vrouw veracht in hare oogen.

5 Toen zeide Sarai tot Abram: Mijn ongelijk is op u; ik heb mijne dienstmaagd in uwen schoot gegeven; nu zij ziet, dat zij ontvangen heeft, zoo ben ik veracht in hare oogen; de Heeke regte tusschen mij en tusschen u!

6 Eu Abram zeide tot Sarai: Zie, uwe dienstmaagd is in uwe hand, doe haar, wat goed is in uwe oogen. En Sarai vernederde haar, en zij vlugtte van haar aangezigt.

7 En de Engel des Heeren vond haar aan eene waterfontein in de woestijn, aan de fontein op den weg van Sur.

8 En hij zeide: Hagar, gij dienstmaagd van Sarai! van waar komt gij, en waar zult gij heengaan ? En zij zeide: Ik ben vlugtende van het aangezigt mijner vrouw Sarai!

9 Toen zeide de'Engel des Heeren tot haar: Keer weder tot uwe vrouw, en verneder u onder hare handen.

10 Voorts zeide de Engel des Heeren tot haar: Ik zal uw zaad grootelijks vermenigvuldigen, zoodat het van wege de menigte niet zal geteld worden.

11 Ook zeide des Heeren Engel tot haar: Ziet, gij zijt zwanger, en zult eenen zoon baren, en gij zult zijnen naam Ismaël noemen, omdat de Heere uw verdrukking aangehoord heeft.

12 En hij zal een woudezel yw« ee»' mensch zijn; zijne hand zal tegen allen zijn, en de hand van allen tegen hem; en quot;hij zal wonen voor het aangezigt van al zijne broederen. a Oen. 25 ; 18.

13 En zij noemde den naam des Heeren, die tot haar sprak: Gij God des aanziens! want zij zeide: Heb ik ook hier gezien naar Dien, die mij aanziet ?

14 Daarom noemde men dien put, den quot; put Lachai-Rói; ziet, hij is tusschen Kades en tusschen Bered. n Gen. 24:62. 25:11.

15 quot;En Hagar baarde Abram eenen zoon; en Abram noemde den naam zijns zoons, dien Hagar gebaard had, Ismaël. a Gal. 1: 22.

16 En Abram was zes en tachtig jaren oud, toen Hagar Ismaël aan Abram baarde.

HOODFSTUK 17.

God verschijnt Abram en vernieuwt zijne belofte en het verbond, vs. 1 ; veranderd zijnen naam Abram in Abraham, 5; stelt tot een teeken des verbonds de besnijdenis in, 9; verandert den naam van Sarai in Sara, met belofte van oenen zoon en groot zaad uit haar, 15, waarover Abraham zeer verheugd is; maar bidt voor Ismaël, en verkrijgt eenen tijdelijkcn zegen, 17. Abraham en al wat mannelijk is in zijn huis wordt besneden, 23.

ALS nu Abram negen en negentig jaren oud was, zoo verscheen de Heere aan Abram, en zeide tot hem: Ik ben God de Almagtige! quot;Wandel voor mijn aangezigt, en zijt opregt! «Gen. 5:22.

2 En quot;Ik zal mijn verbond stellen tusschen Mij en tusschen u, en ^b Ik zal u ganscli zeer vermenigvuldigen. a Gen. 15:18. Ex. 2:24. 6:4.

Lev. 26 : 42. b Gen. 12 : 2. 13 : 16. 15 : 5.

3 Toen viel Abram op zijn aangezigt; en God sprak mot hem, zeggende:

4 Mij aangaande, zie, mijn verbond is met n; en gij zult quot;tot eenen vader van menigte der volken worden! n Rom. 4:17.

quot;) En uw naam zal niet meer genoemd worden Abram; maar uwen naam zal wezen Abraham: want Ik heb u gesteld tot eenen vader van menigte dor volken.

(! En Ik zal u ganscli zeer vruchtbaar maken, en Ik zal n tot volken stellen; en quot;koningen zuilen uit ii voortkomen. a Matt. 1:6, enz.

7 En Ik zal mijn verbond oprigten tusschen Mij en tusschen u, en tusschen uw zaad na u in hunne geslachten, tot quot;een eeuwig verbond, om u te zijn tot eenen God, en uw zaad na u.

a Gen. 13 : 15.

8 En quot;Ik zal u, en uw zaad na u, het land uwer vreemdelingschappen geven, het geheele land Ka-naiin, tot eeuwige bezitting; en Ik zal hun tot eenen God zijn. a Gen. 15:18. Dent. 1:8.

9 Voorts zeide God tot Abraham: Gij nu zult mijn verbond houden, gij, en uw zaad na u, in hunne geslachten.

10 Dit is mijn verbond, dat gijlieden houden zult tusschen Mij en tusschen u, en tusschen uw zaad na u: dat al wat mannelijk is, n besneden worde.

11 En gij zult het vleesch uwer voorhuid besnijden; en quot;dat zal tot een toeken zijn van liet verbond tusschen Mij en tusschen u.

a Hand. 7 : 8. Rom. 4:11.

12 Een quot;zoontje dan van acht dagen zal u besneden worden, al wat mannelijk is in uwe geslachten; de ingeborene van het huis, en de gekochte met gold van allen vreemde, welke niet is van uw zaad; a Lev. 12:.'5. Luk. 2:21.

13 De ingeborene van uw huis, en de gekochte met uw gold zal zekerlijk besneden worden; en mijn verbond zal zijn in ulieder vleesch, tot een eeuwig verbond.

14 En wat mannelijk is, de voorhuid hebbende, wiens voorhuids vleesch niet zal besneden worden , dezelve ziel zal uit hare volken uitgeroeid worden: hij hooft mijn verbond gebroken.

15 Nog zeide God tot Abraham: Gij zult den naam van uwe huisvrouw Sarai, niet Sarai noemen, maar haar naam zal zijn Sara.

l(i Want Ik zal haar zegenen, en u ook uil haar oenen zoon geven; ja Ik zal haar zegenen, zoodat zij tot volken worden zal: koningen der volken zullen uit haar worden!

17 Toen viel Abraham op zijn aangezigt, en hij lachte; en hij zeide in zijn hart: Zal eenen, die honderd jaren oud is, gen kind geboren worden? en zal Sara, die negentig jaren oud is, baren?

18 En Abraham zeide tot God: Och! dat Ismaël mogt leven voor uw aangezigt!

1!) En God zeide: Voorwaar quot;Sara, uwe huisvrouw, zal ii eenen zoon baren, en gij zult zijnen naam noemen Izak: en Ik zal mijn verbond met hem oprigten, tot een eeuwig verbond zijnen zade na hem. a Gen. 18: 10. 21 : 2.

20 En aangaande Ismaël heb Ik u verhoord; zie, quot;Ik heb hem gezegend, en zal hom vruchtbaar maken, en hom gansch zeer vermenigvuldigen; twaalf vorsten zal hij gewinnen, en Ik zal hem tot een groot volk stellen; a Gen. 10:10. 25:12, 10.

21 Maar mijn verbond zal Ik met Izak oprigten, dien u Sara quot;op dezen gozotton tijd in het andore jaar baren zal. a Gen. 21: 2.

22 Eu Hij eindigde met hem te spreken; en God voer op van Abraham.

23 Toen nam Abraham zijnon zoon Ismaël, en al de ingeboronon van zijn huis, en alle gekoch-ten met zijn geld, al wat mannelijk was onder de lieden van het huis van Abraham, en hij besneed liet vleesch hunner voorhuid, even ten zelfden dage, gelijk als God mot hem gesproken had.

24 En Abraham was oud negen en negentig jaren, als hem het vleesch zijnor voorhuid besneden word.

25 En Ismaël zijn zoon was dertien jaren oud, als hem het vleesch zijner voorhuid besneden werd.

26 Even op dozen zelfden dag werd Abraham besneden, en Ismaël, zijn zoon.

27 En alle mannen van zijn huis, de ingoborenen des huizes, en de gekochten met geld, van den vreemde af, werden met hem besneden.

HOOFDSTUK 18.

Twee engelen en do Hcere zelf verschijnen Abralnun in gedaante van drie mannen, welke liij vriendelijk neodigt en onthaalt, vs. 1. Ontvangt de belofte van eenen zoon uit Sara in het andere jaar, 10. Hierover lacht Sara en wordt daarover bestraft, 12. De twee engelen gaan voort naar Sodom, maar de lleere blijft spreken met Abraham, dien Hij zijn voornemen openbaart van Sodom, Gomórra, enz. uit te roeijen. 10, Abraham bidt vuriglijk voor die van Sodom, nn God antwoordt en vergenoegt hem, 23.

DAARNA verscheen hem de Heere aan do eikon-bosschen van Mamre, als hij in de deur der tent zat, toen de dag heet werd.

2 En hij hief zijne oogen op en zag; en ziet, daar stonden drie mannen tegenover hem; als hij hen zag, quot;zoo liep hij hun te gemoet van de deur der tent, en boog zich ter aarde. a Hebr. 13:2.

3 En hij zeide: Heere! heb ik nu genade gevonden in uwe oogen, zoo gaat toch niet van uwen knecht voorbij.

4 Dat toch een weinig waters gebragt worde, en wascht uwe voeten, en leunt onder dezen boom.

5 En ik zal eene bete broods langen, dat gij uw hart sterkt; daarna zult gij voortgaan, daarom omdat gij tot uwen knecht overgekomen zijt. En zij zeiden: Doe zoo als gij gesproken hebt.

0 En Abraham haastte zich naar de tent tot Sara, en hij zeide: Haast u, kneed drie maten meelbloem, en maak koeken.

7 En Abraham liep tot de runderen, en hij nam een kalf, teedor en goed, en Lij gaf het aan den knecht, die haastte, om dat toe te maken.

8 En hij nam boter en melk, en het kalf, dat hij toegemaakt had, en hij zette hot hun voor, en stond bij hen onder dien boom, en zij aten.

i) Toen zeiden zij tot hem: Waar is Sara uwe huisvrouw? En hij zeide: Ziet, in do tent.

10 En 11 ij zeide: quot;Ik zal voorzeker weder tot u komen, omtrent dezen tijd des levens; en zie, Sara uwe huisvrouw zal eenen zoon hebben! En Sara hoorde het aan de deur der tent, welke achter Hem was. a Gen. 17 : 10, 21. 21 ; 2.

11 Abraham nu en Sara waren quot;oud en wel bedaagd: het had Sara opgehouden te gaan naar de wijze der vrouwen. «Gen. 17:17. Kom. 4: li). Hebr. 11:11.

12 Zoo lachte Sara bij zich zelve, zeggende: Zal ik wellust hebben, nadat ik oud geworden ben, en quot;mijn heer oud is? a Rigt. 19:26. 1 Potr, 3 : G.

18 En de He ere zeide tot Abraham: Waarom heeft Sara gelagchen, zeggende: Zou ik ook waarlijk baren, nu ik oud geworden ben?

1!) Want Ik hel) hem gekend, opdat hij zijnen kinderen en zijn huis na hem zoude bevelen, en zij den weg des Heehen houden, om te doen geregtigheid en gerigte; opdat de Heere over Abraham brenge, hetgeen Hij over hem gespro ken heeft.

20 Voorts zeide de Heere: Dewijl het geroep van Sodom en Gomórra groot is, en dewijl hare zonde zeer zwaar is,

21 Zal Ik nu afgaan en bezien, of zij naar hun geroep, dat tot Mij gekomen is, het uiterste gedaan hebben, en zoo niet. Ik zal het weten.

22 Toen keerden die mannen het aangezigt van daar, en gingen naar Sodom; maar Abraham bleef nog staande voor het aangezigt des Heehen.

23 En Abraham trad toe, en zeide: Zult Gij ook

14 quot;Zou iets .voor den Heere te wonderlijk zijn? ter gezetter tijd zal Ik tot u wederkomen, omtrent dezen tijd des levens, en Sara zal eenen zoon hebben! a Matt. l!l:2G. Luk. 1:37.

15 En Sara loochende het, zeggende: Ik heb niet gelagchen; want zij vreesde. En Hij zeide: Neon! maar gij hebt gelagchen.

16 Toen stonden die mannen op van daar, en zagen naar Sodom toe; en Abraham ging met hen, om hen te geleiden.

17 En do Heere zeide: quot;Zal Ik voor Abraham verbergen, wat Ik doe? n Amos 3:7.

18 Dewijl Abraham gewisselijk tot een groot en magtig volk worden zal, en quot;alle volken der aarde in hem gezegend zullen worden?

a Gen. 12 : 3. 22 : 18. 26 : 4. Hand. 3 : 25. Gal. 3 : 8.

i den regtvaardige met den goddelooze ombrengen?

24 Misschien zijn er vijftig regtvaardigen in de stad; zult (ïij hen ook ombrengen, en de plaats niet sparen, om de vijftig regtvaardigen, die binnen haar zijn ?

25 Het /.ij verre van U, zulk een ding te doen, te dooden den regtvaardige met den goddelooze! dat de regtvaardige zij gelijk de goddelooze: verre zij het van IJ! zou de quot;Regter der gansche aarde geen regt doen ? a Rom. 3 : (i.

26 Toen zeide de Heere: Zoo Ik te Sodom binnen de stad vijftig regtvaardigen zal vinden, zoo zal Ik de gansche plaats sparen om hunnentwil.

27 En Abraham antwoordde en zeide: Zie toch, ik heb mij onderwonden te spreken tot den Heere, hoewel ik stof en asch ben!

28 Misschien zullen aan de vijftig regtvaardigen vijf ontbreken, zult (lij dan om vijf de gansche stad verderven V En Mij zeide: Ik zal haar niet verderven, zoo Ik er vijf en veertig zal vinden.

29 En liij voer voort nog tot Hem te spreken, en zeide: Misschien zullen aldaar veertig gevonden worden! En Hij zeide: Ik zal liet niet doen om der veertigen wil.

30 Voorts zeide l)ij: Hat toch de Heere niet ont-steke, dat ik spreke: misschien zullen aldaar dertig gevonden worden! En Hij zeide: Ik zal het niet doen, zoo Ik aldaar dertig zal vinden.

31 En hij zeide: Zie toch, ik heb mij onderwonden te spreken tot den Heere; misschien zullen er twintig gevonden worden! En IIij zeide: Ik zal haar niet verderven om der twintigen wil.

32 Nog zeide hij: Dat toch de Heere niet ont-steke, dat ik alleenlijk ditmaal spreke: misschien zullen er tien gevonden worden! Eu Hij zeide: Ik zal haar niet verderven om der tienen wil.

33 Toen ging de Heere weg, als Hij geëindigd had tot Abraham te spreken; en Abraham keerde weder naar zijne plaats.

HOOFDSTUK 19.

Do twee engelen komen in mansgedaante tot Sodom en worden van Lot geherbergd en onthaald, vs. 1. Do Sodoraieten omringen het huis bij nacht on willen dezen gaston gruwelijkon overlast aandoen, 4. Lot poogt hun zulks af te raden, maar te vergeefs, en mot zijn eigen gevaar, 6; waarom de engelen Lot binnentrekken en de Sodomieton met blindheid slaan, zoodat zij het huis moesten verlaten, 10. Lot wordt met zijne vrouw en twee dochters (terwijl de zwagers daarmede spotten) 's morgens vroeg uit Sodom geleid, met last om zich te behouden op het gebergte, 17. Maar Lot bidt en verkrijgt, dat hij zich mag bergen naar Zoar, 18. De vier steden in de gansche landstreek, met inwoners en gewas, worden door vuur en zwavel van den hemel verteerd, 24. Do Heere straft Lots huisvrouw, 20. Abraham ziet den ondergang dezer steden, 27. Lot trekt uit Zoar naar het gebergte, alwaar hij door den drank onwetend van zijne beide dochters wordt misbruikt, 31; waaruit Moab en Ammon zijn voortgesproten, 37.

EN die twee engelen kwamen te Sodom in den avond; en Lot zat in de poort te Sodom; en als Lot hen zag, stond hij op hun te gemoet, en boog zich met het aangezigt ter aarde.

2 En hij zeide: Ziet nu, mijne heeren! keert toch in ten huize van uwen knecht, en vernacht, en quot;wascht uwe voeten; en gij zult vroeg opstaan, en gaan uws weegs. En zij zeiden: Neon, maar wij zullen op de straat vernachten, a Gen. 18:4.

3 En quot;hij hield bij hen zeer aan, zoodat zij tot hem inkeerden, en kwamen in zijn huis; en hij maakte hun eenen maaltijd, en bakte ongezuurde koeken, en zij aten. a Hebr. 13:2.

4 Eer zij zich te slapen leiden, zoo hebben de mannen dier stad, de mannen van Sodom, van den jongste tot den oudste toe, dat huis omsingeld , het gansche volk, van het uiterste einde af.

5 Eu zij riepen Lot toe, en zeiden tot hem: Waar zijn die mannen, die dezen nacht tot u

gekomen zijn? breng hen uit tot ons, opdat wij ze bekennen.

(i Toen ging Lot uit tot hen aan de deur, en hij sloot de deur achter zich toe;

7 En hij zeide: Mijne broeders! doet toch geen j kwaad!

8 Ziet toch, ik heb twee dochters, die geenen i man bekend hebben; ik zal haar nu tot u uitbrengen, en doet haar, zoo als het goed is in uwe oogen; alleenlijk doet dezen mannen niets, want daarom zijn zij onder de schaduw mijns

j dales ingegaan.

9 Toen zeiden zij: Kom verder aan! Voorts zeiden zij: Deze eene is gekomen, om als een vreemdeling hier te wonen , en zoude hij allezins quot;regter zijn? nu zullen wij u meer kwaads doen, dan hun. En zij drongen zeer op den man, ''op Lot, en zij traden toe om de deur open te breken.

a Ex. 2 : 14. Hand. 7 : 27. b 2 Petr. 2:7, 8.

10 Doch die mannen staken hunne hand uit, en deden Lot tot zich inkomen in het huis, en sloten de deur toe.

11 En zij sloegen de mannen, die aan de deur van het huis waren, met verblindheden, van den kleinste tot aan den grootste, zoodat zij moede werden, om de deur te vinden.

12 Toen zeiden die mannen tot Lot: Wien hebt gij hier nog meer? eenen schoonzoon, of uwe zonen, of uwe dochteren, en allen, die gij hebt in deze stad, breng uit deze plaats:

13 Want wij gaan deze plaats verderven, omdat haar geroep groot geworden is voor het aangezigt des Heeren, en de Heere ons uitgezonden heeft, om haar te verderven.

14 Toen ging Lot uit, en sprak tot zijne schoonzonen , die zijne dochteren nemen zouden, en zeide: Maakt u op, gaat uit deze plaats, want de Heere gaat deze stad verderven; maar hij was in de oogen zijner schoonzonen als jokkende.

15 En als de dageraad opging, drongen de engelen Lot aan, zeggende: Maak u op, neem uwe huisvrouw, en uwe twee dochteren, die voorhanden zijn, opdat gij in de ongeregtigheid dezer stad niet omkomt.

16 Maar hij vertoefde; zoo grepen dan die mannen zijne hand, en de hand zijner vrouw, en de hand zijner twee dochteren, om de verschooning des Heeren over hem; en zij bragten hem uit, en stelden hem buiten de stad.

17 En het geschiedde, als zij hen uitgebragt hadden naar buiten, zoo zeide Hij: behoud u om uws levens wil, zie niet achter u om, en sta niet op deze gansche vlakte; behoud u naar het gebergte heen, opdat gij niet omkomt.

18 En Lot zeide tot hen: Neen toch, Heere!

19 Zie toch, uw knecht heeft genade gevonden in uwe oogen, en Gij hebt uwe weldadigheid groot gemaakt, die Gij aan mij gedaan hebt, om mijne ziel te behouden bij het leven; maar ik zal niet kunnen behouden worden naar het gebergte heen,

opdat mij niot misschien dat kwaad aankleve, en ik sterve!

20 Ziet toch, deze stad is nabij, om derwaarts te vlugten, en zij is klein; laat mij toch derwaarts behouden worden, (is zij niet klein?) opdat mijne ziel leve.

21 En Hij zeide tot hem: Zie, Ik heb uw aan-gezigt opgenomen ook in deze zaak, dat Ik deze stad niet omkeere, waarvan gij gesproken hebt.

22 Haast, behoud u derwaarts; wantik zal niets kunnen doen, totdat gij daarhenen ingekomen zijt. Daarom noemde men don naam dezer stad Zoar.

28 De zon ging op boven do aarde, als Lot te Zoar inkwam.

24 Toen quot;deed de Heere zwavel en vuur over Sodom en over Gomórra regenen, van den Heere, uit den hemel, a Dent. 29 ; 23. Jes. 13 ; 19. Jer. 2ü : IC.

50 : 40. Klgld. 4 : ü. Ezec. 16: 50. Hos. 11:8. Amos 4:11.

Zof. 2 : 9. Luk. 17 : 29. 2 Potr. 2 : 6. Judas vs. 7.

25 En Hij keerde deze steden om, en die gansche vlakte, en alle inwoners dezer steden, ook het gewas des lands.

26 En quot;zijne huisvrouw zag om van achter hem; en zij werd een zoutpilaar. a Luk. 17 ; 32.

27 En Abraham maakte zich deszelven morgens vroeg op, naar de plaats, waar hij voor liet aan-gezigt des Heeren gestaan had.

28 En hij zag naar Sodom en Gomórra toe, en naar het gansche land van die vlakte; en hij zag, en ziet, er ging een rook van het land op, gelijk de rook eens ovens.

29 En het geschiedde, toen God de steden dezer vlakte verdierf, dat God aan Abraham gedacht, en Hij leidde Lot uit het midden dezer omkeering, in het omkeeren dier steden, in welke Lot gewoond had.

30 En Lot toog op uit Zoar, en woonde op den berg, en zijne twee dochters met hem, want hij vreesde binnen Zoar te wonen. En hij woonde in eene spelonk, hij en zijne twee dochters.

31 Toen zeide de eerstgeborene tot de jongste: Onze vader is oud, en er is geen man in dit land, om tot ons in te gaan, naar de wijze der gansche aarde.

32 Kom, laat ons onzen vader wijn te drinken geven, en bij hem liggen, opdat wij van onzen vader zaad in het leven behouden.

33 En zij gaven dien nacht haren vader wijn te drinken: en de eerstgeborene kwam, en lag bij haren vader, en hij werd het niet gewaar in haar nederliggen, noch in haar opstaan.

34 En het geschiedde des anderen daags, dat de eerstgeborene zeide tot de jongste: Zie, ik heb gisteren nacht bij mijnen vader gelegen; laat ons ook dezen nacht hem wijn te drinken geven; ga dan in, lig bij hem, opdat wij van onzen vader zaad in het leven behouden.

35 En zij gaven haren vader ook dien nacht wijn te drinken, en de jongste stond op, en lag bij hem. En hij werd het niet gewaar in haar nederliggen, noch in haar opstaan.

36 En de twee dochters van Lot werden bevrucht van haren vader.

37 En de eerstgeborene baarde eenen zoon, en noemde zijnen naam Moab: deze is de vader der Moabieten, tot op dezen dag.

38 En de jongste baarde ook eenen zoon, en noemde zijnen naam Ben-Ammi: deze is do vader der kinderen Amnions, tot op dezen dag.

HOOFDSTUK 20.

Abraham vertrekt naar Gerar on zegt, dat Sara zijne zuster is, vs. 1. Koning Alnmóleoh laat Sara halen, 2. God openbaart Abimélech in een' droom, dat Sara gehuwd is en vermaant hem haar terug te geven, 3. Hierop geeft hij haar weder mot bijzondere beleefdheid en geschenken, 14. Abimélech en de zijnen worden op Abrahams voorbede genezen, 17.

EN Abraham reisde van daar naar het land van het zuiden, en woonde tusschen Kades en tusschen Sur; en hij verkeerde als vreemdeling te Gerar.

2 Als nu Abraham van Sara zijne huisvrouw gezegd had: quot; Zij is mijne zuster; zoo zond Abimélech, de koning van Gerar, en nam Sara weg.

a Gen. 12 : 13. 26 : 7.

3 Maar God kwam tot Abimélech in eenen droom des nachts, en Hij zeide tot hem: Zie, gij zijt dood om der vrouwe wil, die gij weggenomen hebt, want zij is met eenen man getrouwd.

4 Doch Abimélech was tot haar niet genaderd; daarom zeide hij: Heere! zult Gij dan ook een regtvaardig volk dooden ?

5 Heeft hij zelf mij niet gezegd: Zij is mijne zuster? en zij, ook zij heeft gezegd: Hij is mijn broeder. In opregtheid mijns harten en in reinheid mijner handen, heb ik dit gedaan.

6 En God zeide tot hem in den droom: Ik heb ook geweten, dat gij dit in opregtheid uws harten gedaan hebt, en Ik heb u ook belet van tegen Mij te zondigen; daarom heb Ik u niet toegelaten, haar aan te roeren.

7 Zoo geef dan nu dezes mans huisvrouw weder, want hij is een profeet, en hij zal voor u bidden, opdat gij leeft; maar zoo gij haar niet wedergeeft, weet, dat gij voorzeker sterven zult, gij, en al wat uwe is!

8 Toen stond Abimélech des morgens vroeg op, en riep al zijne knechten, en sprak al deze woorden voor hunne ooren. En die mannen vreesden zeer.

9 En Abimélech riep Abraham, en zeide tot hem: Wat hebt gij ons gedaan? en wat heb ik tegen u gezondigd, dat gij over mij en over mijn koningrijk eene groote zonde gebragt hebt? gij hebt daden met mij gedaan, die niet zouden gedaan worden.

10 Voorts zeide Abimélech tot Abraham: Wat hebt gij gezien, dat gij deze zaak gedaan hebt?

11 En Abraham zeide: Want ik dacht, alleen is

do vreeze Gods in deze plaats niet, zoodat zij mij om mijner huisvrouw wil zullen dooden.

12 En ook is zij waarlijk mijne zuster, zij is mijns vaders dochter, maar niet mijner moeder dochter; en zij is mij ter vrouwe geworden.

13 En het is geschied, als God mij uit mijns vaders huis deed dwalen, zoo sprak ik tot haar: Dit zij uwe weldadigheid, die gij bij mij doen zult: aan alle plaatsen, waar wij komen zullen, quot;zeg van mij; Ilij is mijn broeder! «Gen. 12:13.

14 Toen nam Abimélech schapen en runderen, ook dienstknechten, en dienstmaagden, en gaf dezelve aan Abraham ; en hij gaf hem Sara zijne huisvrouw weder.

15 En Abimélech zeide : Zie, mijn land is voor uw aangezigt; woon ,

waai' het goed is in uwe oogen.

1(5 En tot Sara zeide hij: Zie, ik heb uwen broeder duizend zilverlingen gegeven; zie,

hij zij ii een deksel der oogen , allen,

die met u zijn, ja bij allen, en wees geleerd.

17 En Abraham bad tot God; en God genas Abimélech, en zijne huisvrouw , en zijne

dienstmaagden,

zoodat zij baarden.

18 WantdeHEERE had al de baarmoeders van het huis

van Abimélech ganschelijk toegesloten, ter oorzake van Sara, Abrahams huisvrouw.

HOOFDSTUK 21.

Izak wordt naar Gods belofte geboren en besneden, vs. 1. Abraham houdt een groot gastmaal op den dag van Izaks spening, 8. Ismaöl spot daarmede en wordt met zijne moeder Hagar, op verzoek van Sara en naar Gods woord uitgedreven, 9. Hagar dwaalt in de woestijn, en Ismaöl is in gevaar van te versmachten, 15; maar God voorziet dit en troost Hagar, 17. Ismaëls woonplaats en huwelijk, 20. Abimélech maakt oen verbond met Abraham te Bor-séba, 22. Abraham dient en dankt den Heere, 33.

EN de Heere bezocht Sara, quot;gelijk als Hij gezegd had; en de Heere deed aan Sara, gelijk als Hij gesproken had. a Gen. 17 : liJ. 18:10.

2 quot;En Sara werd bevrucht, en baarde Abraham eenen zoon in zijnen ouderdom, ''ter gezetter tijd, dien hem God gezegd had.

a Gal. 4:23. Hobr. 11 : 11. b Gen. 18: 10, 14.

3 En Abraham noemde den naam zijns zoons, die hem geboren was, dien hem Sara gebaard had, Izak.

4 En Abraham besneed zijnen zoon Izak, zijnde acht dagen oud, quot;gelijk als hem God geboden had.

a Gen. 17 : 10.

5 En Abraham was honderd jaren oud, als hem Izak zijn zoon geboren werd.

(i En Sara zeide: God heeft mij een lagchen gemaakt; al die het hoort, zal met mij lagchen.

7 Voorts zeide zij: Wie zou Abraham

gezegd hebben: Sara heeft zonen gezoogd! want ik heb eenen zoon gebaard in zijnen ouderdom.

8 En liet kind werd groot, en werd

gespeend; toen maakte Abraham eenen maaltijd op den dag, als Izak gespeend werd. !) En Sara zag den zoon van Hagar de Egyptische, dien zij Abraham gebaard had, spottende.

10 En zij zeide tot Abraham: quot;Drijf deze dienstmaagd en haren zoon uit; want de zoon dezer dienstmaagd zal met mijnen zoon , met Izak, niet erven. a Gal. 4 : 30.

11 En dit woord was zeer kwaad in Abrahams oogen, ter oorzake van zijnen zoon.

12 Maar God zeide tot Abraham: Laat het niet kwaad zijn in uwe oogen, over den jongen, en over uwe dienstmaagd: al wat Sara tot u zal zeggen, hoor naar hare stem, quot;want in Izak zal uw zaad genoemd worden. aRom. 9:7. Hobr. 11:18.

13 quot;Doch Ik zal ook den zoon dezer dienstmaagd tot een volk stellen, omdat hij uw zaad is.

a Gen. IC : 10. 17 : 20.

14 Toen stond Abraham des morgens vroeg op, en nam brood, en eene flesch water, en gaf ze aan Hagar, die leggende op haren schouder: ook

gaf hij haar hot kind, en zond haar weg. En zij ging voort, on dwaalde in do woestijn Ber-séba. 15 Als nu het water van de llesch uit was, zoo wierp zij het kind onder eenon van de struiken.

K! En zij ging en zette zicli togonover, afgaande zoo verre, als die met den boog schieten; want zij zoido: Dat ik het kind niet zie sterven; en zij zat tegenover, en hief hare stem op, en weende.

17 En God hoorde de stem van den jongen; en de Engel Gods riep Hagar toe uit den hemel, en zeide tot haar: Wat is u, Hagar ? vrees niet, want God heeft naar des jongens stom gehoord, tor plaatse, waar hij is.

18 Sta op, hef den jongen op, en houd hem vast met uwe hand, quot;want Ik zal hein tot een groot volk stellen.

a Oon. 16 ; 10. 17 : 20.

li) En God opende hare oogon, dat zij eenen waterput zag; on zij ging,

on vulde do flesch niet water, en gaf donjongen te drinken.

20 En God was met don jongen, en hij werd groot,

en hij woonde in do woestijn, en werd een boogschuttor.

21 En hij woonde in do woestijn Paran; en zijne moeder nam iiem eone vrouw uit Egypteland.

22 Voorts goschieddc het ter zelfder tijd, dat Abi-mcloch, mitsgaders Fichol

zijn krijgsoverste, tot Abraham sprak, zoggen-de : God is mot u in alles wat gij doet.

23 Zoo zweer mij nu hier bij God: Zoo gij mij, of mijnon zoon, of mijnen neef liegen zult! naar do weldadigheid, die ik bij u gedaan heb, quot;zult gij doen bij mij, en bij hot land, waarin gij als vreemdeling verkeert. a (Ion. 14: 23.

24 En Abraham zoido: Ik zal zworen.

25 En Abraham berispte Abiméloch ter oorzako van oonon waterput, dien Abimélochs knechten mot geweld genomen hadden.

26 Toen zoido Abiméloch; Ik heb niet geweten, wie dit stuk gedaan heeft; on ook hebt gij hot mij niet aangezegd, on ik heb er ook niet van gehoord, dan heden.

27 En Abraham nam schapen en runderen, on gaf die aan Abiméloch; en die beiden maakten oon verbond.

28 Doch Abraham stolde zeven ooilammoron der kudde bijzonder.

29 Zoo zoido Abiméloch tot Abraham: Wat zullen hier deze zeven ooilammoron, dio yij bijzonder gesteld iiobt ?

30 En hij zoido: Dat gij do zeven ooilammoren van mijne hand nemen zult, opdat hot mij tot oono getuigenis zij, dat ik dezen put gegraven heb.

31 Daarom noemde men die plaats Ber-séba, omdat dio beidon daar gezworen hadden.

32 Alzoo maakten zij oon verbond te Ber-séba. Daarna stond Abiméloch op, en Pichol zijn krijgsoverste, en zij koordon wederom naar hot land der Filistijnen.

33 En hij plantte een bosch in Ber-séba, quot;on riep aldaar den naam des Hke-iien, dos eeuwigen Gods, aan. a Gen. 4 : 26.

34 En Abraham woonde nis vreemdeling vele dagen in liet land dor Filistijnen.

HOOFDSTUK 22.

God beproeft Abraham, hem bevelende zijnen zoon 1 zak te offeren, vs. 1. Abraham is gereed te gehoorzamen , 3; maar wordt van God uit tien hemel belet, hoog geroemd en vereerd met vernieuwing der beloften en Gods eed, 11. Abraham ontvangt goede tijding van /.ijns broeders Nahors welvaart en nakomelingen, 20.

EN hot geschiedde na deze dingen, dat God Abraham verzocht; en Hij zoido tot hem: Abraham! En hij zoido: Zie, hier ben ik!

2 En Hij zeide: Noem nu uwen zoon, quot;uwen eonigo, dien gij liefhobt, Izak, en ga heen naar het land Mon'a, en offer hom aldaar tot oon brandoffer, op eenen van do bergen, dien Ik u zeggen zal. a Hebr. 11:17.

3 Toen stond Abraham dos morgens vroeg op, on zadelde zijnen ezel, on nam twoe van zijne jongeren mot zich, en Izak zijnen zoon; on hij kloofde hout tot hot brandoffer, en maakte zich op, on ging naar de plaats, die bom God gezegd had.

4 Aan den derdon dag, toen hief Abraham zijne oogon op, on zag die plaats van verre.

5 En Abraham zeide tot zijne jongeren: Blijft gij hier met don ezel, en ik en de jongen zullen heengaan tot daar; als wij aangeboden zullen hebben, dan zullen wij tot u wodorkoeron.

6 En Abraham nam het hout des brandoffers, on loide het op Izak zijnon zoon; en hij nam het

vuur on hot mes in zijne hand, on zij beiden gingen zamen.

7 Toen sprak Izak tot Abraham zijnen vader, en zeide: Mijn vader! En hij zeide: Zie, hier bon ik, mijn zoon! En hij zeide: Zie het vuur en liet hout; maar waar is het lam tot liet brandoffer?

8 En Abraham zeide: God zal Zich zelven een lam ten brandoffer voorzien , mijn zoon ! Zoo gingen zij beiden zamen.

!) En zij kwamen ter plaatse, die hem God gezegd had; en Abraham bouwde aldaar een altaar, on hij schikte hot hout, en hond zijnen zoon Izak, en quot; loido hom op hot altaar boven op hot hout. o Jakob. 2 : 21.

10 En Abraham strekte zijne hand uit, en nam hot mes, om zijnen zoon te slagten.

11 Maar de Engel dos Heeren riep tot hom van don hemel, on zoido:

Abraham, Abraham! En hij zeide:

Zio , hier ben ik !

12 Toon zoido Hij:

Strek uwe hand niet uit aan den jongen,

en doe hom niets!

want nu weet Ik,

dat gij God vree-zonde zijt, on uwen zoon, uwen eenigo,

van Mij niet hebt onthouden.

13 Toon hief Abraham zijne oogon op,

on zag om, en ziet,

achter was oen ram

in do verwarde struiken vast met zijne hoornen; en Abraham ging, on nam dien ram, en

offerde hom ton brandoffer in zijns zoons plaats.

14 En Abraham noemde don naam van dio plaats: Do Heere zal hot voorzien! Waarom heden ten dage gezegd wordt: Op don borg dos Heeren zal het voorzien worden!

15 Toen riep do Engel dos Heeren tot Abraham ton tweede male van don hemel;

16 En zoido: quot;Ik zwoer ''bij Mij zelven, spreekt de Heere; daarom dat gij dozo zaak gedaan bobt, on uwen zoon, uwen eenigo, niet onthouden hebt;

n Luk. 1 : 73. b Hebr. 0: 13.

17 Voorzeker zal Ik u grootelijks zogenen, en uw zaad zeer vormonigvuldigen, als de sterren des homels, en als hot zand, dat aan don oevor der zee is; quot;en uw zaad zal do poorte zijner vijanden erfelijk bezitten. a Gen. 24:60.

18 En quot;in uw zaad zullen gezegend worden allo volken der aarde: naardien gij mijne stem gehoorzaam geweest zijt.

u Gen. 12 : 3. 18 :18. 26 : 4. Hand. 3 : 25. Gal. 3 : 8. 1!) Toen koerde Abraham weder tot zijne jongeren; en zij maakten zich op, en zij gingen zamen naar Ber-séba; en Abraham woonde to Ber-séba.

20 En het go-schieddo na deze dingen, dat men

Abraham boodschapte, zeggende: Zie, Milka heeft ook Nahor, uwen broeder, zonen gebaard.

21 Uz zijnon oerst-goborene, en Buz zijnen broeder, en Komuël, den vader van Aram,

22 En Chesed, en Hazo, on Pildas, en Jidlaf, en Bo-tiiüël;

23 (En Bothuël go-won Robekka) deze acht baarde Milka aan Nahor, den broeder van Abraham.

24 En zijn bijwijf, welker naam was

Reüma, diozelvo baarde ook Tobah, en Gaham, en Ta-has, on Maacha. HOOFDSTUK 23. Sara sterft on wordt van Abraham bewoond , vs. 1. Abraham [koopt op cene plogtigo wijze den akker van Efron, den lle-thiet, met de spelonk Machpóla, tot eeno erfbegrafenis, 3, en begraaft aldaar zijno huisvrouw Sara, 19.

EN liet leven van Sara was honderd zeven en twintig jaren: dit waren do jaren dos levens van Sara.

2 En Sara stierf te Kiriath Arba, dat is Hebron, in het land Kanaan; en Abraham kwam om Sara to beklagen, en haar te bewoenon.

3 Daarna stond Abraham op van het aangezigt zijnor doode, en hij sprak tot de zonen Ileths, zeggende:

4 Ik bon een vreemdeling en inwoner bij u; quot;geeft

mij eeno erfbegrafenis bij u , opdat ik mijne doode van voor mijn aangezigt bograve. a Hand. 7 ; 5. 5 En de zonen Iletlis antwoordden Abraham, zeggende tot hem:

(gt; Hoor ons, mijn lieer! gij zijt een vorst Gods in hot midden van ons; begraaf uwe doode in de keure onzer graven; niemand van ons zal zijn graf voor u weren, dat gij uwe doode niet zoudt begraven.

7 Toen stond Abraham op, en boog zich neder voor het volk des lands, voor de zonen ITeths;

8 En hij sprak met hen, zeggende: Is het met uwen wil, dat ik mijne doode begrave van voor mijn aangezigt; zoo hoort mij, en spreekt voor mij bij Efron, den zoon van Zohar,

i) Dat hij mij geve de spelonk van Machpéla, die hij heeft, die in het einde van zijnen akker is, dat hij dezelve mij om het volle geld geve, tot eene erfbegrafenis in het midden van n.

10 Efron nu zat in het midden van de zonen Hollis; en Efron de Ilothiot antwoordde Abraham, voor de ooren van de zonen Hoths, van al degenen, die ter poorte zijner stad ingingen, zeggende:

11 Neen, mijn heer! hoor mij: den akker geef ik u, ook de spelonk, die daarin is, die geef ik u; voor de oogen van de zonen mijns volks geef ik u die; begraaf uwe doode.

12 Toen boog zich Abraham neder voor het aangezigt van het volk des lands;

i:i En hij sprak tot Efron, voor de ooren van het volk des lands, zeggende: Trouwens, zijt gij het? lieve, hoor mij: ik zal het geld des akkers geven, neem het van mij, zoo zal ik mijne doode aldaar begraven.

14 En Efron antwoordde Abraham, zeggende tot hem:

15 Mijn heer! hoor mij: oen land van vier honderd sikkelen zilvers, wat is dat tusschen mij en tusschen u ? begraaf slechts uwe doode.

16 En quot;Abraham luisterde naar Efron; en Abraham woog Efron het geld, waarvan hij gesproken had, voor de ooren van de zonen Heths, vier honderd sikkelen zilvers, onder den koopman gangbaar. a Oen. 50 : 13.

17 quot;Alzoo werd de akker van Efron, die in Machpéla was, dat tegenover Mamre lay, de akker en de spelonk, die daarin was, en al het geboomte, dat op den akker stond, dat rondom in zijne gansche landpale was gevestigd,

a Hand. 7 : 16.

18 Aan Abraham tot eene bezitting, voor de oogen van de zonen lleths, bij allen, die tot zijne stadspoort ingingen.

10 En daarna begroef Abraham zijne huisvrouw Sara in de spelonk des akkers van Machpéla, tegenover Mamre, hetwelk is Hebron, in het land Kanaiin.

20 Alzoo werd die akker, en de spelonk, die daarin was, aan Abraham gevestigd tot eene erfbegrafenis van de zonen Heths.

HOOFDSTUK 24.

Abraluun oud en rijk zijnde, neemt zijnon oudsten knecht oenon eed af on zendt hem naar Mesopotamia tot zijne maagschap, om voor zijnen zoon Izak eene vrouw te halen, v. 1. De knecht trekt, volkomen uitgerust, heen en volbrengt zijnen last met godvruchtige trouw, 10. Door eene wonderbare bestiering des Hoeren verkrijgt hij Rebekka zeer voorspoedig met volle toestemaiing van de haren, 50; trekt met Rebekka van daar en brengt haar tot Izak, 61 , tlio haar ontvangt, trouwt en bemint, 66.

ABRAHAM nu was oud en wel bedaagd; en do IIF.ere had Abraham in alles gezegend. 2 Zoo sprak Abraham tot zijnen knecht, den oudste van zijn huis, regerende over alles, wat hij had: quot;Log toch uwe hand onder mijne heup;

a Gen. 47 : 29.

:i Opdat ik u doe zweren bij den Heeke, den God des hemels, en den God dor aarde, quot;dat gij voor mijnen zoon geene vrouw nemen zult van de dochteren der Kanaanieten, in het midden van welke ik woon; a Gen. 28: I.

4 Maar dat gij naar mijn land, en naar mijne maagschap trekken, en voor mijnen zoon Izak eene vrouw nemen zult.

5 En die knecht zeide tot hem: Misschien zal die vrouw mij niet willen volgen in dit land ; zal ik dan uwen zoon moeten wederbrengen in het land, waar gij uitgetogen zijt?

6 En Abraham zeide tot hem: Wacht u, dat gij mijnen zoon niet weder daarheen brengt!

7 quot;De IlEERE, de God des hemels, die mij, uit mijns vaders huis en uit het land mijner maagschap, genomen beeft, en die tot mij gesproken heeft, en die mij gezworen heeft, zeggende: ''Aan uw zaad zal Ik dit land geven! Die zelf zal zijpen Engel voor uw aangezigt zenden, dat gij voor mijnen zoon van daar eene vrouw neemt.

a (ren. 12:1. h Gen. 12 : 7. 13 : 15. 15 : 18. 26 : 4.

B]x. 32 : 13. Deut. 34 : 4. Hand. 7 : 5.

8 Maar indien de vrouw u niet volgen wil, zoo zult gij rein zijn van dezen mijnen eed; alleenlijk breng mijnen zoon daar niet weder heen.

!) Toen leide de knecht zijne hand onder de heup van Abraham, zijnen heer, en hij zwoer hem over deze zaak.

10 En die knecht nam tien kemelen van zijns heeren kemelen, en toog heen; en al het goed zijns heeren was in zijne hand; en hij maakte zich op, en toog heen naar Mesopotamië, naaide stad van Nahor.

11 En hij deed de kemelen nederknielen buiten de stad, bij eenen waterput, des avondtijds, ten tijde, als de putsters uitkwamen.

12 En hij zeide: Heere! God van mijnen hoer Abraham! doe haar mij toch heden ontmoeten, en doe weldadigheid bij Abraham mijnen heer.

13 Zie, ik sta bij de waterfontein, en de dochteren der mannen dezer stad zijn uitgaande om water te putten:

14 Zoo geschiede, dat die jonge dochter, tot

welke ik zal zeggen: Neig toch uwe kruik, dat ik drinke; en zij zal zeggen: Drink, en ik zal ook uwe kemelen drenken; diezelve zij, die (Jij uwen knecht Izak toegewezen hebt, en dat ik daaraan bekenne, dat Gij weldadigheid bij mijnen heer gedaan hebt.

15 En het geschiedde, eer hij geëindigd had te spreken, ziet, zoo kwam Rebekka uit, quot;welke aan Bethuël geboren was, den zoon van Milka, do huisvrouw van Nahor, den broeder van Abraham; en zij had hare kruik op haren schouder.

a Gen. 22:23.

1G En die jonge dochter was zeer schoon van aangezigt, eene maagd, en geen man had haar bekend; en zij ging af naar de fontein, en vulde hare kruik, en ging op.

17 Toen liep die knecht haar te gemoet, en hij zeide: Laat mij toch een weinig waters uit uwe kruik drinken.

18 En zij zeide: Drink, mijn heer! en zij haastte zich, en liet hare kruik neder op hare hand, en gaf hem te drinken.

19 Als zij nu voleindigd had van hem drinken te geven, zeide zij: Ik zal ook voor uwe kemelen putten, totdat zij voleindigd hebben te drinken.

20 En zij haastte zich, en goot hare kruik uit in den drinkbak, en liep weder naar den put om te putten, en zij putte voor al zijne kemelen.

21 En de man ontzette zich over haar, stilzwijgende, om te merken, of de Hkere zijnen weg voorspoedig gemaakt had, of niet.

22 En het geschiedde, als de kemelen voleindigd hadden te drinken, dat die man een gouden voor-hoofdsiersel nam, welks gewigt was een halve sikkel, en twee armringen aan hare handen, welker gewigt was tien sikkelen gouds.

23 Want hij had gezegd: Wiens dochter zijl gij? geef hot mij toch Ie kennen; is er ook ten huize uws vaders plaats voor ons, om te vernachten?

24 En zij Imd tot hem gezegd: quot;Ik ben de dochter van Bethuël, den zoon van Milka, dien zij Nahor gebaard heeft. a Gen. 22 :

25 Voorts had zij tot hem gezegd: Ook is er stroo en veel voeders bij ons, ook plaats om te vernachten.

26 Toen neigde die man zijn hoofd, en aanbad den Heere;

27 En hij zeide: Geloofd zij de Heere, de God van mijnen heer Abraham, die zijne weldadigheid en waarheid niet nagelaten heeft van mijnen heer; aangaande mij, de Heere heeft mij op dezen weg geleid, ten huize van mijns heeren broederen.

28 En die jonge dochter liep, en gaf ten huize harer moeder te kennen, gelijk deze zaken waren.

29 En Rebekka had eenen broeder, wiens naam was Laban; en Laban liep tot dien man naar buiten tot de fontein.

30 En het geschiedde, als hij dal voorhoofdsiersel gezien had, en de armringen aan de handen zijner zuster; en als hij gehoord had de woorden zijner zuster Rebekka, zeggende: Alzoo heeft die man tot mij gesproken; zoo kwam hij tot dien man, en ziet, hij stond bij de kemelen, bij de fontein.

31 En hij zeide: Kom in, gij gezegende des Heeren, waarom zoudt gij buiten staan? want ik heb het huis bereid, en de plaats voor de kemelen.

32 Toen kwam die man naar het huis toe, en men ontgordde de kemelen, en men gaf tien kemelen stroo en voeder; en water om zijne voeten te wasschen, en de voeten der mannen, die bij hem waren.

33 Daarna werd hem te eten voorgezet; maar hij zeide: Ik zal niet eten, totdat ik mijne woorden gesproken heb. En hij zeide: Spreek!

34 Toen zeide hij: Ik ben een knecht van Abraham;

35 En de Heere heeft mijnon hoor zeer gezegend, zoodat hij groot geworden is; en Hij heeft hem gegeven schapen, en rundoren, en zilver, en goud, en knechten, en maagden, en kemelen, en ezelen.

31! En Sara, de huisvrouw van mijnen lieer, heeft mijnen heer eenen zoon gebaard, nadat zij oud geworden was; en hij heeft hom gegeven alles, wat hij heeft.

37 En mijn heer heeft mij doen zweren, zeggende: Gij zult voor mijnen zoon ^eene vrouw nemen van de dochteren der Kanaanieten, in welker land ik wone;

38 Maar gij zult trekken naar het huis mijns vaders, en naai* mijn geslacht, en zult voor mijnen zoon eene vrouw nemen!

39 Toen zeide ik tot mijnen heer: Misschien zal mij die vrouw niet volgen.

40 En hij zeide tot mij: De Heere, voor wiens aangezigt ik gewandeld heb, zal zijnen Engel mol u zenden, en Hij zal uwen weg voorspoedig maken, dat gij voor mijnen zoon eene vrouw noemt, uit mijn geslacht en uit mijns vaders huis.

41 Dan zult gij van mijnen eed rein zijn, wanneer gij tot mijn geslacht zult gegaan zijn; en indien zij haar u niet geven, zoo zult gij rein zijn van mijnen eed.

42 En ik kwam heden aan de fontein; en ik zeide: O Heere! God van mijnen heor Abraham! zoo (lij nu mijnen weg voorspoedig maken zult, op welken ik ga;

43 Zie, ik sta bij de waterfontein; zoo geschiede, dat do maagd, die uitkomen zal om te putten, en tot welke ik zeggen zal: Geef mij toch oen weinig waters te drinken uit uwe kruik;

44 En zij tot mij zal zeggen: Drink gij ook, en ik zal ook uwen kemelen putten; dat deze die vrouw zij, die de Heere aan don zoon van mijnen heer heeft toegewezen.

45 Eer ik geëindigd had te spreken in mijn hart, ziet, zoo kwam Rebekka uit, en had hare kruik op haren schouder, en zij kwam af tot de fontein ou putte; en ik zeide tot haar: Geel' mij toch to drinken!

4() Zoo haastte zij zich, on liet hare kruik van zicli neder, en zeido: Drink gij, on ik zal ook uwe kemolen drenken; en ik dronk, en zij drenkte ook de kamelen.

47 Toen vraagde ik haar, en zeide: Wiens dochter zijt gij V En zij zeide: De dochter van Bethuël, den zoon van Nahor, welken Milka hem gebaard hoeft. Zoo leide ik het voorhoofdsiersel op haar aangezigt, en de armringen aan hare handen;

48 En ik neigde mijn hoofd, en aanbad den Heere; en ik loofde den Heere, den God van mijnen heer Abraham, dio mij op den regten weg geleid had, om de dochter dos broeders van mijnen hoer voor zijnen zoon te nemen.

4!) Nu dan, zoo gijlieden weldadigheid en trouw aan mijnen heer doen zult, geeft het mij te kennen: en zoo niet, geeft het mij ook te kennen, opdat ik mij ter regter- of ter linkerhand wende.

50 Toen antwoordde Laban, en Bethuël, en zeidon: Van den Heere is deze zaak voortgekomen, wij kunnen kwaad noch goed tot u spreken.

51 Zie, Rebekka is voor uw aangezigt, neem haar en trek henen; zij zij de vrouw van den zoon uws heeren, gelijk de Heere gesproken heeft!

52 En het geschiedde, als Abrahams knecht hunne woorden hoorde, zoo boog hij zich ter aarde voor den Heere.

53 En de knecht langde voort zilveren kleinoo-den, en gouden kleinooden, en kleederen, en hij gaf die aan Rebekka; hij gaf ook aan haren broeder en bare moeder kostelijkheden.

54 Toen aten en dronken zij, hij en de mannen, die bij hem waren; en zij vernachtten, en zij stonden des morgens op, en hij zeide: Laat mij trekken tot mijnen heer!

55 Toen zeide haar broeder, en hare moeder: Laat do jonge dochter eeniye dagen, of tien, bij ons blijven; daarna zult gij gaan.

56 Maar hij zeide tot hen: Houdt mij niet op, dewijl de Heere mijnen weg voorspoedig gemaakt heeft! laat mij trekken, dat ik tot mijnen heer ga.

57 Toen zeiden zij: Laat ons de jonge dochter roepen, en haren mond vragen.

58 En zij riepen Rebekka, en zeiden tot haar: Zult gij met dezen man t rekkenV En zij antwoordde: Ik zal trekken.

59 Toen lieten zij Rebekka, luinne zuster, en hare voedster trekken, mitsgaders Abrahams knecht en zijne mannen.

60 En zij zegenden Rebekka, en zeiden tot haar: O onze zuster! word gij tot duizenden millioenen, en uw zaad bezitte de poort zijner haters!

61 En Rebekka maakte zich op met hare jonge dochteren, en zij roden op kemelen, en volgden den man: en die knecht nam Rebekka, en toog heen.

62 Izak nu kwam, van daar men komt tot den quot; put Lachai-Róï; en lilj woonde in het zuiderland.

a den. 16:14. 25 : 11. 6!! En Izak was uitgegaan om te bidden in liet veld, tegen het naken van den avond; en hij hief zijne oogen op, en zag toe, en ziet, de kemelen kwamen!

64 Rebekka hief ook hare oogen op, en zij zag Izak: en zij viel van den kemel af.

65 En zij zeide tot den knecht: Wie is die man, die ons in het veld te gemoet wandelt? En de knecht zeide: Dat is mijn heer! Toen nam zij den sluijer, en bedekte zich.

66 En de knecht vertelde aan Izak al de zaken, die hij gedaan had.

67 En Izak bragt haar in de tent van zijne moedor Sara; en hij nam Rebekka, en zij werd hem ter vrouw, en hij had haar lief. Alzoo werd Izak getroost na zijner moeders dood.

HOOFDSTUK 25.

Na den dood van Sara neemt Abraham Ketflra en krijgt uit haar kinderen en kindskinderen, vs. 1. Hij maakt Izak erfgenaam vrn al zijn goed on zendt de kinderen der bijwijven met geschenken weg naar het land van het oosten, 4. Abrahams ouderdom, dood en begrafenis, 7. Izak wordt na zijns vaders dood gezegend, 11. Ismaëls geslacht, ouderdom en dood, 12. Izak bidt God voor zijne huisvrouw, die zwanger wordt, en hem Ezau en Jakob baart, welker beider toestand verhaald wordt, 21. Ezau verkoopt zijne eerstgeboorte aan Jakob, 29.

EN Abraham voer voort, en nam eene vrouw, wier naam was Kotüra.

2 quot;En zij baarde hem Zimran en Joksan, en Medan en Midian, en Jisbak en Suah.

n 1 Kron. 1:32.

3 En Joksan gewon Scha en Dedan; en de zonen van Dedan waren do Assurieten, en Letusieten, en Leümmieten.

4 En de zonen van Midian waren Efa en Efer, en Henoch en Abfda, en Eldaa. Deze allen waren zonen van Ketüra.

5 Doch quot;Abraham gaf aan Izak al wat hij had.

a Gen. 24 :36.

6 Maar aan de zonen der bijwijven, die Abraham had, gaf Abraham geschenken; en zond hen weg van zijnen zoon Izak, terwijl hij nog leefde, oostwaarts naar het land van Oosten.

7 Dit nu zijn de dagen der jaren des levens van Abraham, welke hij geleefd heeft, honderd vijf en zeventig jaren.

8 En Abraham gaf den geest en stierf, quot;in goeden ouderdom, oud en des levens zat, en hij werd tot zijne volken verzameld. a Gen. 15:15.

!) En Izak en Ismaël, zijne zonen, begroeven hem, in de spelonk van Machpéla, in den akker van Efron, den zoon van Zohar, den Hethiet, welke tegenover Mamre is.

10 In den akker, dien Abraham van de zonen Ileths gekocht had, daar is Abraham begraven, en Sara zijne huisvrouw.

11 En het geschiedde na Abrahams dood, dat God Izak, zijnen zoon, zegende; en Izak woonde bij den put Lachai-Róï.

12 Dit nu zijn de geboorten van Ismaël, den

zoon van Abi'aham, dien Hagar, do Eyyptischo, dienstmaagd van Sava, Abraham gebaard heeft.

13 En dit zijn de quot;namen der zonen van Ismaël, met hunne namen naar hunne geboorten. De eerstgeborene van Ismaël, Nebiijoth; daarna Kedar, en Adbeël, en Mibsam, a 1 Kron. 1:29.

14 En Misma, en Duma, en Massa,

15 Hadar en Thema, Jetur, Nafis en Kedma.

16 Deze zijn de zonen van Ismaël, en dit zijn hunne namen, in hunne dorpen en paleizen, twaalf vorsten naar hunne volken.

17 En dit zijn de jaren des levens van Ismaël, honderd zeven en dertig jaren; en hij gaf den geest, en stierf, en hij werd verzameld tot zijne volken.

18 En zij woonden van llavfla tot Sur toe, hetwelk tegenover Egypte is, daar gij gaat naar Assur; hij heeft zich nedergeslagen voor het aan-gezigt van al zijne broederen.

19 Dit nu zijn de geboorten van Izak, den zoon van Abraham: Abraham gewon Izak.

20 En Izak was veertig jaren oud, als hij Re-bekka, de dochter van Bethuël, den Syriër, uit Paddan-Aram, de zuster van Laban den Syriër, zich ter vrouw nam.

21 En Izak bad den Heere zeer in de tegenwoordigheid van zijne huisvrouw, want zij was onvruchtbaar; en de Heere liet zich van hem verbidden, quot;zoodat Rebekka, zijne huisvrouw, zwanger werd. n Kom. 9:1(1.

22 En do kinderen stieten zich zamen in haar ligchaam. Toen zeide zij: Is het zoo ? waarom ben ik dus? en zij ging om den Heere te vragen.

23 En de Heere zeide tot haar: Twee volken zijn in uwen buik, en twee natiën zullen zich uit uw ingewand van een scheiden; quot;en het eene volk zal sterker zijn dan het andere volk; ''en de meerdere zal den mindere dienen.

a '1 Sam. 8:14. h Rom. 9 : 12.

24 Als nu hare dagen vervuld waren om te baren, ziet, zoo waren tweelingen in haren buik.

25 En de eerste kwam uit, ros; hij was geheel als een haren kleed: daarom noemden zij zijnen naam Ezau.

26 En daarna kwam zijn broeder uit, quot;wiens hand Ezaus verzenen hield: daarom noemde men zijnen naam Jakob. En Izak van zestig jaren oud, als hij hen gewon. a Hos. 12 : 4.

27 Als nu deze jongeren groot werden, werd Ezau een man, verstandig op de jagt, een veldman; maar Jakob werd een opregt man, wonende in tenten.

28 En Izak had Ezau lief, want het wildbraad was naar zijnen mond; maar Rebekka had Jakob lief.

29 En Jakob had een kooksel gekookt; en Ezau kwam uit het veld, en was moede.

80 En Ezau zeide tot Jakob: Laat mij toch slorpen van dat roode, dat roode daar, want ik ben moede: daarom heeft men zijnen naam genoemd Edom.

;il Toen zeide Jakob: Verkoop mij op dezen dag u we eerstgeboorte.

;!2 En Ezau zeide: quot;Zie, ik ga sterven; en waartoe mij dan de eerstgeboorte?

a Jes. 22:13. I Cor. 15:32. :)H Toen zeide Jakob: Zweer mij op dozen dag! en hij zwoer hom; en hij verkocht aan Jakob zijne eerstgeboorte.

:!4 En Jakob gaf aan Ezau brood, en liet linzen-kooksel; en hij at en dronk, en hij stond op en ging heen: alzoo verachtte Ezau de eerstgeboorte.

HOOFDSTUK 26.

Izak vertrekt om hongersnood naar (lerar, vs. 1. waar God hem beveelt te blijven en niet naar Egypte te trekken, vernieuwende hem de beloften, aan Abraham gedaan, 2. Izak zegt dat Rebekka zijne zuster is, 7. Do koning Abitnélech, het tegendeel bemerkende, bestraft hom en verbiedt zijnen onderdanen deze echtelieden eenigzins te beschadigen, 8. Izak wordt zeer van God gezegend, om welke roden de Filistijnen hem benijden en zijne waterputton stoppen, 12. Op Abimólechs aanzeggen vertrekt hij van daar naar de laagte van (lerar en heeft moeite over levend water, hetwelk hij ten laatste verkrijgt, 18; hij vertrekt naar Bersóba, 23, en wordt aldaar door eene verschijning van God getroost, welken hij dankt, 24. Abiinóloch maakt een verbond met hem, 28. Ezau trouwt tot verdriet van zijne ouders, 34.

EN er was honger in dat land, behalve den eersten honger, die in de dagen van Abraham geweest was: daarom toog Izak tot Abimélech, den koning dor Filistijnen, naar Gerar.

2 En de Heere verscheen hom en zoide: Trok niet af naar Egypte, woon in het land, dat Ik u aanzeggen zal;

:i Woon als vreemdeling in dat land, en Ik quot;zal met u zijn, en zal u zegenen: want aan u en uw zaad zal Ik al deze landen geven, en zal den eed bevestigen, dien Ik Abraham uwen vader gezworen heb. a Gen. 13:15. 15:18.

4 En quot;Ik zal uw zaad vermenigvuldigen, nis de sterren des hemels, en zal aan uw zaad al deze landen geven; en in uw zaad zullen gezegend worden alle volken der aarde.

a Gen. 12:3. 18:18. 22: 18.

5 Daarom dat Abraham mijne stom gehoorzaam geweest is, en hoeft onderhouden mijn bevel, mijne geboden, mijne inzettingen en mijne wetten.

6 Alzoo woonde Izak te Gerar.

7 En als de mannen van die plaats hem vraagden van zijne huisvrouw, zeide hij: Zij is mijne zuster; want hij vreesde te zeggen, mijne huisvrouw: Opdat mij misschien, zeide hij, de mannen dezer plaats niet dooden, om Rebekka: want zij was schoon van aangezigt.

8 En het geschiedde, als hij eenen langen tijd daar geweest was, dat Abimélech, de koning der Filistijnen, ten venster uitkeek, en hij zag, dat, ziet, Izak was jokkende met Rebekka zijne huisvrouw.

9 Toen riep Abimélech Izak, en zeide: Voorwaar,

zio, zij is uwe huisvrouw! hoe liebt gij dan gezegd: Zij is mijue zuster? En Izak zeide tot hem: Want ik zeide; Dat ik niet misscliien om harentwil sterve.

10 En Abimélech zeide: Wat is dit, dat gij ons gedaan hebt? ligtelijk had een van dit volk bij uwe huisvrouw gelegen, zoodat gij eeue schuld over ons zoudt gebragt hebben.

11 En Abimélech gebood het gansche volk, zeggende: Zoo wie dezen man of zijne huisvrouw aanroert, zal voorzeker gedood worden!

12 En Izak zaaide in datzelve land, en hij vond in datzelve jaar honderd maten: want de Hkere zegende hem.

18 En die man werd groot, ja hij werd doorgaans gr outer, totdat bij zeer grout geworden was.

14 En hij had bezitting van schapen, en bezitting van runderen, en groot gezin; zoodat hem de Filistijnen benijdden.

15 En al de putten, die de knechten van zijnen vader, in de dagen van zijnen vader Abraham, gegraven hadden, die stopten de Filistijnen, en vulden dezelve met aarde.

16 Ook zeide Abimélech tut Izak: Trek van uns, want gij zijt veel magtiger gewerden, dan wij.

17 Tuen toog Izak van daar, en hij legerde zich in het dal van Gerar, en woonde aldaar.

18 Als nu Izak wedergekeerd was, groef hij die waterputten op, die zij ten tijde van Abraham zijnen vader gegraven, en die de Filistijnen na Abrahams dood toegestopt hadden; en hij noemde derzelver namen naai* de namen, waarmede zijn vader die genoemd had.

li) De knechten van Izak dan groeven in dat dal, en zij vonden aldaar eenen put van levend water.

20 En de herders van Gerar twistten met Izaks herders, zeggende: Dit water hoort ons toe! Daarom noemde hij den naam van dien put Esek, uindat zij met hem gekeven hadden.

21 Tuen groeven zij eenen anderen put, endaar twistten zij ook over: Daarum nuemde hij dcszclfs naam Sitna.

22 En hij brak up van daar, en groef eenen anderen put, en zij twistten over dien niet: daarum noemde hij deszolfs naam Rehoboth, en zeide: Want nu heeft ons de Heerk ruimte gemaakt, en wij zijn gewassen in dit land.

23 Daarna toog hij van daar up naar Her-séba.

24 En de II eeue verscheen hem in denzei ven nacht, en zeide: Ik ben de Gud van Abraham uwen vader, vrees niet, want Ik ben met u; en Ik zal u zegenen, en uw zaad vermenigvuldigen, om Abrahams mijns knechts wil.

25 Toen bouwde hij daar een altaar, en riep den naam des Heeren aan. En hij sloeg aldaar zijne tent op; en Izaks knechten groeven daar eenen put.

26 En Abimélech trok tot hem van Gerar, met Ahuzzat, zijnen vriend, en Pichol, zijnen krijgsoverste.

27 En Izak zeide tot hen: Waarom zijt gij tot mij gekomen, daar gij mij haat, en hebt mij van u weggezonden ?

28 Fm zij zeiden: Wij hebben merkelijk gezien, dat de Heere met u is: daarom hebben wij gezegd : Laat toch eenen eed tusschen ons zijn, tusschen ons en tusschen u; en laat ons oen verbond met u maken:

29 Zoo gij bij ons kwaad doet, gelijk als wij u niet aangeroerd hebben, en gelijk als wij bij u alleenlijk goed gedaan hebben, en hebben u in vrede laten trékken! Gij zijt nu de gezegende des Heeren !

:!() Toen maakte hij hun eenen maaltijd, en zij aten en dronken.

:U En zij stonden des morgens vroeg op, en zwoeren de een den ander; daarna liet Izak hen gaan, en zij togen van hem in vrede.

32 En het geschiedde ten zelfden dage, dat Izaks knechten kwamen, en boodschapten hem van de zaak des puts, dien zij gegraven hadden, en zij zeiden hem: Wij hebben water gevonden.

33 En hij nuemde denzelven Séba: daarom is de naam dier stad Ber-séba, tot op dezen dag.

34 Als nu Ezau veertig jaren oud was, nam hij tut eeue vruuw Judith, de dochter van Beëri, den Ilethiet, en Basmatb, de dochter van Elon, den Ilethiet.

35 En quot;deze waren vuur Izak en Rebekka eeue bitterheid des geestes. a Oon. 27:40.

HOOFDSTUK 27.

Izak, oud en donker van gc/igt zijnde, wil Ezau als eerstgeborene zegenen, maar wordt door het kloeke holoid van Rebeklca bedrogen, alzoo dat hij .lakob voor Ezau zegent, vs. 1. Ezau komt van do jagt en is, dit vernemende, zeer ontsteld, alsook Izak zelf, die evenwel Ezau op zijn jammeren en bidden nog eenen tijdelijken zegen geeft, 30; hierom haat Ezau zijnen broeder en neemt voor hem te dooden, 41. Rebekka, dit verstaande, raadt Jakob te vertrekken naar haren broeder Laban, en beschikt het zoo bij Izak, dat die zulks goedvindt, 42.

EN het geschiedde, als Izak oud geworden was, en zijne oogen donker geworden waren, en hij niet zien kon; toen riep hij Ezau, zijnen grootsten zoon, en zeide tot hem: Mijn zoon! En hij zeide tot hem: Zie, hier ben ik!

2 En hij zeide: Zie nu, ik ben oud geworden, ik weet den dag mijns doods niet.

3 Nu dan, neem toch uw gereedschap, uwen pijlkuker en uwen boog, en ga uit in het veld, en jaag mij een wildbraad;

4 Eu maak mij smakelijke spijzen, zoo als ik die gaarne heb, en breng ze mij, dat ik ete; opdat mijne ziel u zegene, eer ik sterve.

5 Rebekka nu hoorde toe, als Izak tot zijnen zoon Ezau sprak; cn Ezau ging in het veld, om een wildbraad te jagen, dat hij het inbragt.

6 Toen sprak Rebekka tot Jakob, haren zoon, zeggende: Zie, ik heb uwen vader tot Ezau, uwen broeder, hooren spreken, zeggende:

7 Brenfi' mij oen wildbraad, en maak mij smakelijke spijzen toe, dat ik ete; en ik zal n zegenen voor het aangezigt dos Heerkn, voor mijnen dood.

8 Nu dan, mijn zoon! hoor mijne stem in hetgeen ik u gobiede.

!) Ga nu hoon tot de kudde, en haal mij van daar twee goede geitonbokjes; en ik zal die voor uwen vader maken tot smakelijke spijzen, gelijk als hij gaarne heeft.

10 En gij zult ze tot uwen vader brengen, en hij zal eten, opdat hij u zegeno voor zijnen dood.

11 Toen zeide Jakob totRebekka, zijne moeder: Zio, mijn broeder Ezau is een harig man, en ik ben oen glad man.

12 Misschien zal mij mijn vader betasten, en ik

17 En zij gaf de smakelijke spijzen, en het brood , welke zij toegemaakt had, in de hand van Jakob, haren zoon.

18 En hij kwam tot zijnen vader, on zeide: Mijn vader! En hij zeide: Zio, hier ben ik; wie zijl gij, mijn zoon?

1!) En Jakob zeide tot zijnen vader: Ik ben Ezau uw eerstgeborene; ik heb gedaan, gelijk als gij tot mij gesproken hadt; sta toch op, zit, en eet van mijn wildbraad, opdat uwe ziol mij zogono.

20 Toen zeido Izak tot zijnen zoon: Hoe is dit, daf gij hot zoo haast gevonden hebt, mijn zoon? En hij zeide: Omdat de IIeere uw God dat heeft doen ontmoeten voor mijn aangozigt.

21 En Izak zeido tot Jakob: Nader toch, dat ik

zal in zijne oogen zijn als een bedrieger: zoo zoude ik oenen vloek over mij halen, en niet oenen zegen.

13 En zijne moedor zeide tot hom: Uw vloek zij op mij, mijn zoon! hoor alleen naar mijne stem, en ga, haal ze mij.

14 Toon ging hij, on hij haalde ze, en bragt zo zijne moedor; en zijne moedor maakte smakelijke spijzen, gelijk als zijn vader gaarne had.

15 Daarna nam Rebekka de kostelijke kleodoron van Ezau, haren grootsten zoon, die zij bij zich in huis had, on zij trok zo Jakob, haren kloinston zoon, aan.

Ui En de vollen van de geitenbokjes trok zij over zijne handen, en over do gladdigheid van zijnen hals.

u betaste, mijn zoon! of gij mijn zoon Ezau zelf zijt, of niet.

22 Toen kwam Jakob bij, tot zijnen vader Izak, die hom betastte; on hij zeido: Do stem is Jakoba stem, maar de bandon zijn Ezaus handen.

23 Doch hij kende hem niet, omdat zijne handen harig waren, gelijk zijns broeders Ezaus handen; en hij zegende hem.

24 En hij zeide: Zijt gij mijn zoon Ezau zelf? En hij zeido: Ik ben hot!

25 Toon zeide hij: Stol het nabij mij, dat ik van het wildbraad mijns zoons ete, opdat mijne ziel u zogone. En hij stelde liet nabij hem, en hij at; hij bragt hem ook wijn, en hij dronk.

20 En zijn vader Izak zeide tot hom: Kom toch bij, en kus mij, mijn zoon !

02

27 En hij kwam bij, en hij kusto hein; toen rook hij den reuk zijner kleederen, en zegende hem; en hij zeide: Zie, de reuk mijns zoons is als de reuk des velds, hetwelk de Hekrk gezegend heeft.

28 quot;Zoo geve u dan God van den dauw des hemels, en de vettigheid der aarde, en menigte van tarwe en most. a Hebr, 11 : 20.

29 Volken zullen u dienen, en natiën zullen zich voor u nederbuigen; wees heer over uwe broederen, en de zonen uwer moeder zullen zich voor u nederbuigen! quot;Vervloekt moet hij zijn, wie u vervloekt; en wie u zegent, zij gezegend!

« Gen. 12:3.

:{0 En het geschiedde, als Izak voleindigd had Jakob te zegenen, zoo geschiedde het, toen Jakob maar even van het aangezigt van zijnen vader Izak uitgegaan was, dat Ezau, zijn broeder, van zijne jagt kwam.

31 Hij nu ook maakte smakelijke spijzen toe, en bragt die tot zijnen vader; en hij zeide tot zijnen vader: Mijn vader sta op en ete van het wildbraad zijns zoons, opdat uwe ziel mij zegene.

32 En Izak, zijn vader, zeide tot hem: Wie zijt gij? En hij zeide: Ik ben uw zoon, uw eerstgeborene, Ezau.

33 Toen verschrikte Izak met zeer groote verschrikking , gansch zeer, en zeide: Wie is hij dan, die het wildbraad gejaagd en tot mij gebragt heeft? en ik heb van alles gegeten, eer gij kwaamt, en heb hem gezegend: ook zal hij gezegend wezen.

34 Als quot;Ezau de woorden zijns vaders hoorde, zoo schreeuwde hij met eenen grooten en bitteren schreeuw, gansch zeer; en hij zeide tot zijnen vader: Zegen mij, ook mij, mijn vader!

a Hebr. 12 : 17.

35 En hij zeide: Uw broeder is gekomen met bedrog, en heeft uwen zegen weggenomen.

36 Toen zeide hij: Is het niet, omdat men zijnen naam noemt Jakob, dat hij mij nu twee reizen heeft bedrogen? quot;mijne eerstgeboorte heeft hij genomen, en zie, nu heeft hij mijnen zegen genomen! Voorts zeide hij: Hebt gij dan geenen zegen voor mij uitbehouden? a Gen. 25:33.

37 Toen antwoordde Izak, en zeide tot Ezau: Zie, ik heb hem tot eenen heer over u gezet, en al zijne broeders heb ik hem tot knechten gegeven; en ik heb hem met koorn en most ondersteund: wat zal ik u dan nu doen, mijn zoon?

38 En Ezau zeide tot zijnen vader: Hebt gij maar dezen eenen zegen, mijn vader? zegen mij, ook mij, mijn vader! En quot;Ezau hief zijne stem op, en weende. a Hebr. 12:17.

39 Toen antwoordde zijn vader Izak en zeide tot hem: Zie, de vettigheden der aarde zullen uwe woningen zijn, en van den dauw dos hemels van boven af zali gij gezegend zijn.

40 En op uw zwaard zult gij leven, en zult uwen broeder dienen; doch het zal geschieden, als gij heerschen zult, dan zult gij zijn juk van uwen hals afrukken.

41 En Ezau haatte~Jakob om dien zegen, waarmede zijn vader hem gezegend had; en Ezau zeide in zijn hart: De dagen van den rouw mijns vaders naderen, en ik zal mijnen broeder Jakob dooden.

42 Toen aan Rebekka deze woorden van Ezau, haren grootsten zoon, geboodschapt werden, zoo zond zij heen, en ontbood Jakob, haren kleinsten zoon, en zeide tot hem: Zie, uw broeder Ezau troost zich over u, dat hij u dooden zal.

43 Nu dan, mijn zoon! hoor naar mijne stem, en maak u op, vlied gij naar Haran, tot Laban, mijnen broeder.

44 En blijf bij hem eenige dagen, totdat de hittige gramschap uws broeders keere;

45 Totdat de toorn uws broeders van u afkeere, en hij vergeten hebbe, hetgeen gij hem gedaan hebt: dan zal ik zenden, en u van daar nemen; waarom zoude ik ook van u beiden beroofd worden op éénen dag ?

4(i quot;En Rebekka zeide tot Izak: Ik heb verdriet aan mijn leven van wege de dochteren Heths! Indien Jakob eene vrouw neemt van de dochteren Heths, gelijk deze zijn, van de dochteren dezes lands, waartoe zal mij hot leven zijn? aGen. 26:35. HOOFDSTUK 28.

Izak ontbiedt Jakob en beveelt hem te trekken naar Mesopoüimië, om van Labans dochters eene vrouw te nemen, wenschendo hom geluk op de reis, met vernieuwing en bevestiging van den zegen, welken hij hem te voren onwetend gegeven had, vs. 1. Ezau, merkende dat zijn voornemen belet was en zijne Kanaftnietische vrouwen zijnen vader niet aangenaam waren, neemt daarenboven nog eene vrouw van Ismaöls geslacht, 6. Jakob neemt de reis aan en ziet onderweg in een' droom het zoor aanmerkelijke gozigt van eene ladder, ontvangende daarbij zeer heerlijke beloften van God, 12, waardoor hij gesterkt en getroost zijnde, aldaar een gedenkteeken oprigt en Gode eene gelofte van dankbaarheid doet, 16.

EN Izak riep Jakob, en zegende hem; en gebood hem, en zeide tot hem: Neem geene vrouw van de dochteren van Kanaan.

2 quot;Maak u op, ga naar Paddan-Arain, ten huize van Bethuël, den vader uwer moeder, en neem u van daar eene vrouw, van de dochteren van Laban, uwer moeders broeder. n Hos. 12 :13.

3 En God almagtig zegene u, en make u vruchtbaar, en vermenigvuldige u, dat gij tot eenen hoop volken wordt.

4 En Hij geve u den zegen van Abraham; aan u, quot;en uw zaad met u, opdat gij erfelijk bezit het land uwer vreemdelingschappen, hetwelk God aan Abraham gegeven heeft, a Gen. 12:7. 13:15.

15 : 18. 24 : 7. 26 : 3. Deut. 34 : 4. Hand. 7 : 5.

5 Alzoo zond Izak Jakob weg, dat hij toog naar Paddan-Aram, tot Laban, den zoon van Bethuël, den Syriër, den broeder van Rebekka, Jakobs en Ezaus moeder.

6 Als nu Ezau zag, dat Izak Jakob gezegend, en hem naar Paddan-Aram weggezonden had, om zich van daar eene vrouw te nemen; en als hij hem zegende, dat hij hem geboden had, zeg-

gende: Noem geene vrouw van de dochteren van Kanaan;

7 En dat Jakob zijnen vader en zijne moeder gehoorzaam geweest was, en naar Paddan-Aram getrokken was;

8 En dat Ezan zag, dat de dochteren van Ka-naiin kwaad waren in de oogen van Izak zijnen vader:

9 Zoo ging Ezau tot Ismaël, en nam zicli tot eene vrouw boven zijne vrouwen, Mahalath, de dochter van Ismaël, den zoon van Abraham, de zuster van Nebiijotli.

10 Jakob dan toog uit van Ber-séba, en ging naar Haran.

11 En hij geraakte op eene plaats, waar hij vernachtte , want de zon was ondergegaan; en hij nam van de steenon dier

plaats, on maakte zijne hoofdpeluw, on loido zich te slapen to dierzelver plaats.

12 En hij droomde; en ziet, eene ladder was gestold op do aardo, welker opperste aan den homol raakte; en ziet, quot; do engelen Gods klommen daarbij op en nodor.

a Joh. 1 : 52.

13 En ziet, de IIeere stond op dezelve, en zeido:

Ik quot;ben de IIeere, do God van uwen vader Abraham, en do God van Izak;

dit land, waarop gij ligt te slapen, ''zal Ik aan ii geven, en aan uw zaad.

n Oen, 35: 1, 3. 48 : 3.

h Dout. 12 : 20. 19 ; 8.

14 En uw zaad zal wezen als hot stof dor aarde,

en gij zult uitbreken in menigte, westwaarts en oostwaarts, on noordwaarts en zuidwaarts; on quot; in u, on in uw zaad zullen allo geslachten des aardbodems gezegend worden.

n Oen. 12:3. 18:18. 22:18. 20:4.

15 En zie, Ik ben mot u, en Ik zal u hohoodon overal, waarheen gij trekken zult, en Ik zal u wederbrengon in dit land: want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik zal gedaan hebben, hetgeen Ik tot u gesproken heb.

Ki Toen nu Jakob van zijnen slaap ontwaakte, zoide hij: Gewisselijk is do IIeere aan doze plaats, on ik hob hot uiot geweten!

17 En hij vreesde, en zoide: Hoe vreessolijk is deze plaats! Dit is niot dan een huis Gods, en dit is do poort des hemels!

18 Toen stond Jakob dos morgens vroeg op, on hij nam dion steen, dien hij tot zijne hoofdpeluw gelegd had, en quot;zette hom tot oen opgerigt tooken, en goot daar olie boven op.

a Gen. 31:13. 35:14.

19 En hij noemde don naam dier plaats Both-El; daar toch de naam dier stad te voren was Luz.

20 En Jakob beloofde eene gelofte, zeggende: Wanneer God mot mij geweest zal zijn, en mij behoed zal hebben op dozen weg, dion ik roize, en mij gegeven zal hebben brood om te eten, en kloodoren om aan te trekken;

21 En ik ten huize mijns vaders in vrede zal wedergekeerd zijn: zoo zal de IIeere mij tot oen' God zijn!

22 En deze steen, dion ik tot oen opgerigt tookon gezet heb, zal een huis Gods wozen, on van alles,

wat Gij mij geven zult, zal ik U voorzeker do tienden geven!

HOOFDSTUK 29.

Jakob, nabij Haran zijnde, komt door eene wonderbare beschikking van God in kennis mot Rachel, Labans dochter, vs. 1, die het haren vader gaat zeggen, 12. Laban loopt .lakoh te gemoet en brengt hem in huis, hoort alles wat hem bejegend was en houdt hem bij zich, 13. Zij maken zamon oen verdrag, dat Jakob om Kachel zeven jaren dienen zal, 15; maar als hij Rachel meent to trouwen, wordt hom Lea, Rachels oudste zuster, ten huwelijk gegeven, 21; hij verkrijgt nogtans ook Rachel voor de dienst van nog zovou andere jaren, 27. Rachel is bemind, maar onvruchtbaar. Lea daarentegen baart Ruben, Simeon, Levi en Juda, 31.

TOEN hief Jakob zijne voeten op, en ging naar het land der kinderen van het Oosten.

2 En hij zag toe, en ziet, or was oen put in het veld; en ziet, er waren drie kudden schapen nevens dien nederliggende, want uit dien put drenkten zij de kudden; en er was een groote steen op don mond van dien put.

3 En derwaarts werden al de kudden verzameld, en zij wentelden den steen van don mond des puts, en drenkten de schapen; en logden den steen weder op den mond van dien put, op zijne plaats.

4 Toen zoide Jakob tot hen: Mijne broeders! van waar zijt gij? En zij zeiden: Wij zijn van Haran.

5 Eu hij zoide tot hen: Kent gij Laban, den zoon van Nahor? En zij zeidon: Wij kennon hem.

3

(! Voorts zoido hij tot hon: Is het wel met licin? En zij zeiden: liet is wel; en zio, Rachel, zijne dochter, komt met de schapen.

7 En hij zeide: Ziet, het is nog hoog dag, het is geen tijd, dat het vee verzameld worde; drenkt de schapen, en gaat heen, weidt dezelve.

8 Toen zeiden zij: Wij kunnen niet, totdat al de kudden zamen zullen vergaderd zijn, en dat men den steen van den mond des puts afwentele, opdat wij de schapen drenken.

!) Als hij nog met hen sprak, zoo kwam Rachel met de schapen, die haren vader toebehoorden, want zij was eone herderin.

10 En het geschiedde, als Jakob Rachel zag, do dochter van Laban, zijner moeders broeder, en de schapen van Laban, zijner moedors broeder.

15 Daarna zeide Laban tot Jakob: Omdat gij mijn broeder zijt, zoudt gij mij derhalve om niet dienen? verklaar mij, wat zal uw loon zijn?

16 En Laban had twee dochters: do naam dor grootste was Lea; en de naam der kleinste was Rachel.

17 Doch Lea had toedero oogen; maar Rachel was schoon van gedaante, en schoon van aan-gezigt.

18 En Jakob had Rachel lief; en hij zeide: quot;Ik zal u zeven jaren dienen, om Rachel, uwe kleinste dochter. n Hos. 12: 13.

19 Toen zeide Laban: Het is beter, dat ik haar aan u geve, dan dat ik haar aan een' andoren man geve; blijf bij mij.

20 Alzoo diende Jakob om Rachel zeven jaren;

dat Jakob toetrad, en wentelde den steen van den mond des puts, en drenkte do schapen van Laban, zijner moeders broeder.

11 En Jakob kuste Rachel; en hij hief zijne stem op en weende.

12 En Jakob gaf Rachel te kennen, dat hij een broeder van haren vader, en dat hij de zoon van Rebekka was. Toen liep zij heen, en gaf het aan haren vader te kennen.

13 En het geschiedde, als Laban die tijding hoorde van Jakob, zijner zusters zoon, zoo liep hij hem te gemoet, en omhelsde hem, en kuste hem, en bragt hem tot zijn huis. En hij vertelde Laban al deze dingen.

14 Toen zeide Laban tot hem: Voorwaar gij zijt mijn gebeente en mijn vloesch! En hij bleef bij hem eene volle maand.

en die waren in zijne oogen als eenige dagen, omdat hij haar liefhad.

21 Toen zeide Jakob tot Laban: Geef mijne huisvrouw, want mijne dagen zijn vervuld, dat ik tot haar inga.

22 Zoo verzamelde Laban al de mannen dier plaats, en maakte oenen maaltijd.

23 En het geschiedde dos avonds, dat hij zijne dochter Lea nam, en bragt haar tot hem; en hij ging tot haar in.

24 En Laban gaf haar Zilpa, zijne dienstmaagd, aan Loa, zijne dochter, tot eene dienstmaagd.

25 En het geschiedde dos morgens, en ziet, het was Lea. Daarom zeide hij tot Laban: Wat is dit, dat gij mij gedaan hebt; bob ik niet bij u gediend om Rachel ? waarom hebt gij mij dan bedrogen ?

20 En Laban zeide: Men doet alzoo niet te dezer

onzer plaatse, dat men de kleinste uitdove vóór de eerstgeborene.

27 Vervul de week van deze; dan zullen wij u ook die geven, voor de dienst, die gij nog andere zeven jaren bij mij dienen zult.

28 En Jakob deed alzoo; en hij vervulde do week van deze. Toen gaf hij hem Rachel, zijne dochter, hom tot eene vrouw.

29 En Laban gaf aan zijne dochter Rachel zijne dienstmaagd Bilha, haar tot eene dienstmaagd.

SO En hij ging ook in tot Rachel, en had ook Rachel liever dan Lea; en hij diende bij hem nog andere zeven jaren.

31 Toen nu do Heere zag, dat Lea gehaat was, opende Hij hare baarmoeder; maar Rachel was onvruchtbaar.

32 En Lea werd bevrucht, en baarde eenen zoon, en zij noemde zijnen naam Ruben; want zij zeide: Omdat de Heere mijne verdrukking heeft aangezien, daarom zal mijn man mij nu liefhebben.

33 En zij werd wederom bevrucht, en baarde eenen zoon, en zeide: Dewijl de Heere gehoord heeft, dat ik gehaat was, zoo heeft Hij mij ook dezen gegeven; en zij noemde zijnen naam Simeon.

34 En zij werd nog bevrucht, en baarde eenen zoon, on zeide: Nu zal zich ditmaal mijn man bij mij voegen, dewijl ik hem drie zonen gebaard heb; daarom noemde zij zijnen naam Levi.

35 En zij werd wederom bevrucht, en haarde eenen zoon, en zeide: Ditmaal zal ik den Heere loven; daarom noemde zij zijnen naam Juda. En zij hield op van baren.

HOOFDSTUK 30.

Rachel ongeduldig over hare onvruchtbaarheid, geeft Jakob bare dienstmaagd Bilha, die hem Dan on Niiftbali baart, vs. 1; insgelijks geeft Lea, opbou-donde to baren, aan Jakob hare dienstmaagd Zilpa, die hom Gad en Asor baart, !). Ruben vindt düdaïm en Loa zelve wordt weder bevrucht en baart Issasehar, Zebulon en eeno dochter Dina, 14; ten laatste baart ook Rachel Jozef, 22. Als nu Jakob begeerde mot zijn huisgezin naar zijn land te vertrekken, houdt Laban hein mot een nieuw beding van loon, 25, waardoor Jakob, tegen Labans ver-moedon, zoor rijkelijk van God wordt gezegend, 37.

ALS nu Rachel zag, dat zij Jakob niet baarde, zoo benijdde Rachel hare zuster; en zij zeide tot Jakob: Geef mij kinderen! of indien niet, zoo ben ik dood.

2 Toen ontstak Jakobs toorn tegen Rachel, en hij zeide: Ben ik dan in plaats van God, die de vrucht dos buiks van u geweerd heeft?

3 En zij zeide: Zie, daar is mijne dienstmaagd Bilha, ga tot haar in; dat zij op mijne knieën bare, en ik ook uit haar gebouwd worde.

4 Zoo gaf zij hem hare dienstmaagd Bilha tot eene vrouw; en Jakob ging tot haar in.

5 Eu Bilha werd zwanger, en baarde Jakob eenen zoon.

6 Toen zeide Rachel: God heeft mij gerigt, en

35

ook mijne stem verhoord, en hooft mij eenen zoon gegeven; daarom noemde zij zijnen naam Dan.

7 En Bilha, Rachels dienstmaagd, werd wederom bevrucht, en baarde Jakob den tweeden zoon.

8 Toen zeide Rachel: Ik heb worstelingen Gods met mijne zuster geworsteld, ook heb ik de overhand gehad; on zij noemde zijnen naam Nafthali.

9 Toen nu Lea zag, dat zij ophield van baren, nam zij ook hare dienstmaagd Zilpa, en gaf die aan Jakob tot eene vrouw.

10 En Zilpa, Lea's dienstmaagd, baarde Jakob eenen zoon.

11 Toon zeide Lea: Er komt een hoop! en zij noemde zijnen naam Gad.

12 Daarna baarde Zilpa, Lea's dienstmaagd, Jakob den tweeden zoon.

13 Toon zeide Lea: Tot mijn geluk! want de dochters zullen mij gelukkig achten; en zij noemde zijnen naam Aser.

14 En Ruben ging in de dagen van den tarweoogst, on hij vond düdaïm in het veld, en hij bragt die tot zijne moeder Lea. Toen zeide Rachel tot Lea: Geef mij toch van uws zoons düdaïm.

15 En zij zeide tot haar: Is het weinig, dat gij mijnen man genomen hebt, dat gij ook mijns zoons düdaïm nemen zult? Toen zeide Rachel: Daarom zal hij dezen nacht voor uws zoons düdaïm bij u liggen.

Ki Als nu Jakob dos avonds uit hot veld kwam, ging Loa uit hom te gemoet, en zeide: Gij zult tot mij inkomen: want ik heb u om loon zekerlijk gehuurd voor mijns zoons düdaïm; en hij lag dien nacht bij haar.

17 En God verhoorde Lea: en zij werd bevrucht, en baarde Jakob den vijfden zoon.

18 Toen zeide Loa : God heeft mijnen loon gegeven, nadat ik mijne dienstmaagd aan mijnen man gegeven heb; en zij noemde zijnen naam Issasehar.

1!) En Loa werd wederom bevrucht, en zij baarde Jakob den zesden zoon.

20 En Lea zeide: God heeft mij, mij heeft Hij begiftigd met eene goede gift; ditmaal zal mijn man mij bijwonen: want ik heb hem zes zonen gebaard; en zij noemde zijnen naam Zebulon.

21 En zij baarde daarna eene dochter; en zij noemde haren naam Dina.

22 God dacht ook aan Rachel; en God verhoorde haar, en opende hare baarmoeder.

23 En zij werd bevrucht, en baarde eenen zoon; en zij zoido: God heeft mijne smaadheid weggenomen !

24 En zij noemde zijnen naam Jozef, zeggende: Do Heere voege mij oenen anderen zoon daartoe!

25 En het geschiedde, als Rachel Jozef gebaard had, dat Jakob tot Laban zeido : Laat mij vertrekken, dat ik ga tot mijne plaats, en naar mijn land.

20 Geef mijne vrouwen, en mijne kinderen, om

welke ik ii gediend lieb, dat ik vertrek; want gij weet mijne dienst, die ik n gediend heb.

27 Toen zoide Laban tot hem: Zoo ik nu genade gevonden heb in uwe oogen; ik heb waargenomen, dat de Heere mij om uwentwil gezegend heeft.

28 Hij zeide dan: Noem mij uitdrukkelijk uwen loon, dien ik geven zal.

29 Toen zoide hij tot hem; Gij weet, hoe ik u gediend heb, en hoe uw vee bij mij geweest is.

30 Want het weinige, dat gij vóór mij gehad hebt, dat is tot eene menigte uitgebroken; en de Heere heeft u gezegend bij mijnen voet; nu dan, wanneer zal ik ook werken voor mijn huis?

31 En hij zeide; Wat zal ik u geven? Toen zeide Jakob: Gij zult mij niet met al geven, indien gij en al het bruine onder de lammeren; en hij gaf dezelve in de hand zijner zonen.

36 En hij stelde eenen weg van drie dagen tus-schen hem, en tussehen Jakob; en Jakob weidde de overige kudde van Laban.

37 Toen nam zich Jakob roeden van groen populierhout , en van hazelaar, en van kastanjen; en hij schelde daarin witte strepen, ontblootende het wit, hetwelk aan die roeden was.

38 En hij leide deze roeden, die hij gescheld had, in de goten, en in de drinkbakken van het water, waar de kudde kwam drinken, tegenover de kudde; en zij werden verhit, als zij kwamen om te drinken.

39 Als dan de kudde verhit werd bij do roeden,

mij deze zaak doen zult, ik zal wederom uwe kudde weiden, cn bewaren.

32 Ik zal heden door uwe gansche kudde gaan, daarvan afzonderende al het gespikkelde en geplekte vee, en al liet bruine vee onder de lammeren, en het geplekte en gespikkelde onder de geiten; en zulks zal mijn loon zijn.

33 Zoo zal mijne geregtigheid op den dag van morgen met mij betuigen , als gij komen zult over mijnen loon, voor uw aangezigt; al wat niet gespikkeld en geplekt is onder de geiten, en bruin onder de lammeren, dat zij bij mij gestolen.

34 Toen zeide Laban: Zie, och ja, liet zij naar uw woord!

35 En hij zonderde af ten zelfden dage de gesprenkelde en geplekte bokken, en al de gespikkelde en geplekte geiten, al waar wit aan was, zoo lammerde de kudde gesprenkelde, gespikkelde, en geplekte.

40 Toen scheidde Jakob de lammeren, en hij wondde bot gezigt der kudde op hot gesprenkelde, en al het bruine onder Labans kudde; en hij stelde zijne kudden alleen, en hij zette ze niet bij de kudde van Laban,

41 En hot geschiedde, telkens als de kudde der vroegolingon verhit werd, zoo stelde Jakob do roeden voor de oogen der kudde in do goten, opdat zij hittig werden bij de roeden.

42 Maar als de kudde spade hittig word, zoo stelde hij ze niet; zoodat de spadelingen Laban, en de vroogelingen Jakob toekwamen.

43 En die man brak gansch zeer uit in menigte, en hij had vele kudden, en dienstmaagden, en dienstknechten, en kemelen, en ezelen.

HOOFDSTUK 31.

Jakob, Labans afgunst bomorkendo, vertrekt mot al wat hij heeft, op Gods bevel en met toestemming zijner vrouwen, buiten Labans weten, naar het land Kanailn, en Rachel steelt do afgoden van haren vader, vs. 1. Laban, dit hoerende, jaagt Jakob na en achterhaalt hom op hot gebergte Qilead, maar wordt van God gewaarschuwd hem vriendelijk te bejegenen. Hij beschuldigt hom nogtans scherpelijk over dit heimelijk vertrok en het stelen zijner afgoden, 22. Jakob verontschuldigt zich; on als Laban zijne afgoden nergens vond, brengt Jakob hem zijn onregtvaardig gedrag, jegens hem gehouden, onder het oog, 31; zij maken een verbond on scheiden in vrede van elkander, 44.

TOEN hoorde hij de woorden der zonen van Laban, zeggende: Jakob heeft genomen alles, wat onzes vaders was, en van hetgeen, dat onzes vaders was, heeft hij al deze heerlijkheid gemaakt.

2 Jakob zag ook het aangezigt van Laban aan, en ziet, het was jegens hem niet als gisteren en eergisteren.

3 En de Heere zeide tot Jakob:

Keer weder tot liet land uwer vaderen, en tot uwe maagschap, en Ik zal met u zijn.

4 Toen zond Jakob heen, en riep Rachel en Lea,

op het veld tot zijne kudde;

5 En hij zeide tot haar: Ik zie het aangezigt uws vaders, dat het jegens mij niet is als gisteren en

eergisteren; doch de God mijns vaders is bij mij geweest.

6 En gijlieden weet, dat ik met al mijne magt uwen vader gediend heb.

7 Maar uw vader heeft bedriegelijk met mij gehandeld, en heeft mijnen loon tien malen veranderd ; doch God heeft hem niet toegelaten, om aan mij kwaad te doen.

8 Wanneer hij aldus zeide : De gespikkelde zullen uw loon zijn, zoo lammerden al de kudden gespikkelde; en wanneer hij alzoo zeide: De gesprenkelde zullen uw loon zijn, zoo lammerden al de kudden gesprenkelde.

!) Alzoo heeft God uwen vader het vee ontrukt, en aan mij gegeven.

10 En het geschiedde ten tijde, als de kudde hittig werd, dat ik mijne oogen ophief, en ik zag in den droom; en ziet, de bokken, die de kudden beklommen, waren gesprenkeld, gespikkeld, en hagelvlakkig.

11 En de Engel Gods zeide tot mij in den droom: Jakob! En ik zeide: Zie, hier ben ik!

12 En Hij zeide: Hef toch uwe oogen op, en zie! allo bokken, die de kudde beklimmen, zijn gesprenkeld, gespikkeld , en hagelvlakkig: wantik heb gezien alles, wat Laban u doet.

13 Ik ben die God van Beth-El, quot;alwaar gij het opgerigte teeken gezalfd hebt, waar gij Mij eene gelofte beloofd hebt: nu, maak uop, vertrek uit dit land, en keer weder in hot land uwer maagschap. a Geu. 28: 13, 14, 15, enz.

14 Toen antwoordden Rachel en Lea, en zeiden tot hem: Is er nog voor ons een deel, of erfenis in het huis onzes vaders?

15 Zijn wij niet vreemden van hem geacht ? want hij heeft ons verkocht, en hij heeft ook steeds ons geld verteerd.

1G Want al de rijkdom, welken God onzen vader

heeft ontrukt, die is onze, en van onze zonen; nu dan, doe alles, wat God tot u gezegd heeft.

17 Toen maakte zich Jakob op, en laadde zijne zonen en zijne vrouwen op ke-melen.

18 En hij voerde al zijn vee weg, en al zijne have, die hij geworven had, liet vee dat hij bezat, hetwelk hij in Raddan-Aram geworven had, om te komen tot Izak, zijnen

vader, naar het land Kanaiin.

1!) Laban nu was gegaan, om zijne schapen te scheren; zoo stal Rachel de terafim, die haar vader had.

20 En Jakob ontstal zich aan het hart van Laban, den Syriër, overmits hij hem niet te kennen gaf, dat hij vlood.

21 En hij vlood, en al wat hot zijne was, en hij maakte zich op, en voer over do rivier, en hij zette zijn aangezigt naar hot gebergte Giload.

22 En ten derden dage werd aan Laban geboodschapt, dat Jakob gevloden was.

23 Toen nam hij zijne broeders met zich, en jaagde hem achterna, eenon weg van zeven dagen, en hij kreeg hem op hot gebergte van Gilead.

24 Doch God kwam tot Laban, den Syriër, in oenen droom des nachts, en Hij zeide tot hom: Wacht u, dat gij met Jakob spreekt, noch good, noch kwaad.

25 En Laban achterhaalde Jakob; Jakob nu had

zijne tent yeslagon op dat gebergte; ook sloeg Laban mot zijne broederen de zijne op het gebergte van Gilead.

2G Toen zeide Laban tot Jakob: Wat hebt gij gedaan, dat gij u aan mijn hart ontstolen hebt, en mijne dochteren ontvoerd hebt, als gevangenen met liet zwaard?

27 Waarom zijt gij heimelijk gevloden, en hebt u aan mij ontstolen ? on hebt het mij niet aangezegd , dat ik ii geleid had met vreugde, en met gezangen, met trommel en met harp V

28 Ook hebt gij mij niet toegelaten mijne zonen en mijne dochteren te kussen; nu, gij hebt dwaselijk gedaan zoo doende.

29 Het ware in do magt mijnor hand aan uliedon kwaad te doen; maar do God van ulieder vador hooft tot mij gisteren nacht gesproken, zeggende: Wacht u, van mot Jakob te spreken of goed, of kwaad.

30 En nu, gij hebt immers willen vertrokken, omdat gij zoo zeer begeerig waart naar uws vaders huis; waarom hebt gij mijne goden gestolen?

31 Toen antwoordde Jakob, en zoido tot Laban: Omdat ik vreesde; want ik zeide: Opdat gij niet misschien uwe dochteren mij ontweldigdet!

32 Bij wion gij uwe goden vinden zult, laat hem niet leven! Onderken gij voor onze broederen, wat bij mij is, en neem liet tot u. Want Jakob wist niet, dat Rachel dezelve gestolen had.

33 Toen ging Laban in do tont van Jakob, on in do tent van Lea, on in de tout van de beide dienstmaagden, en hij vond niets; en als hij uit de tent van Lea gegaan was, kwam hij in do tont van Rachel.

34 Maar Rachel had do terafim genomen, en zij had die in oen kemels zadoltuig gelogd, en zij zat op dezelve. En Laban betastte dio gansche tent, en hij vond niets.

35 En zij zoido tot baren vador: Dat de toorn niet ontstoko in mijns heeren oogon, omdat ik voor uw aangezigt niet kan opstaan, want het gaat mij naar dor vrouwen wijze; en hij doorzocht, maar hij vond de terafim niet.

36 Toon ontstak Jakob, en twistte met Laban; en Jakob antwoordde en zoido tot Laban: Wat is mijne overtreding, wat is mijne zonde, dat gij mij 2oo hittiglijk hebt nagejaagd?

37 Als gij al mijn huisraad betast hebt, wat bobt gij gevonden van al het huisraad uws huizes? Leg hot hier voor mijne brooderen en uwe broederen, en laat hen rigton tusschen ons beiden.

38 Deze twintig jaren ben ik bij u geweest; uwe ooijon en uwe geiten hebben niet misdragen, en de rammen uwer kudde heb ik niet gegoten.

39 Het verscheurde heb ik tot u niet gobragt, ik heb het geboot; gij hebt hot van mijne hand geëischt, hot ware des daags gestolen, of dos nachts gestolen.

40 Ik ben geweest, dat mij bij dag do hitte verteerde, en bij nacht de vorst, en dat mijn slaap van mijne oogen week.

41 Ik ben nu twintig jaren in uw huis geweest; ik heb u veertien jaren gediend om uwe beide dochteren, en zes jaren om uwe kudde; en gij hebt mijnon loon tien malen veranderd.

42 Ton ware do God van mijnen vader, do God van Abraham, en de vreeze van Izak, bij mij geweest was, zekerlijk gij zoudt mij nu ledig weggezonden hebben! God hoeft mijne ellende, enden arbeid mijner handen aangezien, en hooit u gisteren nacht bestraft!

43 Toen antwoordde Laban en zoido tot Jakob: Doze dochters zijn mijne dochters, on doze zonen zijn mijne zonen, en dozo kudde is mijne kudde, ja al wat gij ziet, dat is mijn; en wat zoude ik aan deze mijne dochteren heden doen? of aan hare zonen, dio zij gebaard hebben?

44 Nu dan, kom, laat ons een verbond maken, ik en gij, dat liet tot eene getuigenis zij tusschen mij en tusschen u!

45 Toen nam Jakob oenen steen, en hij verhoogde dien tot een opgorigt toekon.

4() En Jakob zoido tot zijne broederen: Vergadert stoenon! En zij namen stoonon, en maakten oenen hoop; en zij aten aldaar op dien hoop.

47 En Laban noemde hom Jegar-Sahadütha; maar Jakob noemde denzelven Gal-ed.

48 Toen zeide Laban: Deze hoop zij iiedon oen getuige tusschen mij en tusschen u! Daarom noemde men zijnen naam Gal-ed,

49 En Mizpa; omdat iiij zeide: Dat do IIeere opzigt neme tusschen mij en tusschen u, wanneer wij do een van den ander zullen verborgen zijn!

50 Zoo gij mijne dochteren beloedigt, en zoo gij vrouwen noemt boven mijne dochteren, niemand is bij ons: zie toe. God zal getuige zijn tusschen mij en tussclion u!

51 Laban zoido voorts tot Jakob: Zie, daar is deze zelfde hoop, en zie, daar is dit opgorigt toeken, hetwelk ik opgeworpen heb tusschen mij en tusschen u;

52 Deze zelfde hoop zij getuige, en dit opgorigt toeken zij getuige, dat ik tot u voorbij dezen hoop niet komen zal, en dat gij tot mij, voorbij dezen hoop en dit opgorigt toeken, niet komen zult ten kwade!

53 Do God van Abraham, on de God van Nahor, de God huns vaders rigte tusschen ons! En Jakob zwoer bij de vreozo zijns vaders Izaks.

54 Toen slagtte Jakob eono slagting op dat gebergte, en hij noodigde zijne broederen, om brood te eten; on zij aten brood, en vernachtten op dat gebergte.

55 En Laban stond des morgens vroeg op, en kuste zijne zonen, en zijne dochteren, en zegende bon; en Laban trok heen, en keerde weder tot zijne plaats.

HOOFDSTUK 32.

Jakob door do ontmoeting van do hoiren der heilige engelen gesterkt, zendt boden vooruit naar zijnen broeder Ezau, vs. 1; maar vernemende dat hij mot

voel volks tot hom afkwam, doolt iiij uit vrees zijn volk on voo in twoo hoiron, on bidt God zeer vurig en ootmoedig om hulp en verlossing, U; hij zondt door zijne knechten goschonkon vooruit aan Ezau en zendt zijne vrouwen on kinderen bij nacht over hot veer, 13, maar blijft zelf alleen aan deze zijde, alwaar God met hom worstelt, hom don naam van Israël geoft, hem zegent en zijne heup aanraakt, zoodat hij hinkte, 24.

JAKOB toog' ook zijns weegs; en do «engelen Gods ontmoetten liein. a Oen. 48 : !ö.

2 En Jakob zeide, met dat hij hen zag: Dit is oen heirleger Gods! en hij noemde den naam derzelver plaats Mahanaïm.

3 En Jakob zond boden uit voor zijn aangezigt tot Ezau, zijnen broeder, naar het land Seïr, de landstreek van Edom.

4 En hij gebood hun , zeggende:

Zoo zult gij zeggen tot mijnen heer, tot Ezau:

Zoo zegt Jakob,

uw knecht: Ik heb als vreemdeling gewoond bij Laban, en heb er tot nu toe vertoefd ;

5 En ik heb ossen en ezelen, schapen , en knechten on maagden; en ik heb gezonden,

om mijnen heer aan te zeggen,

opdat ik genade

vinde in uwe oogen.

(i En de boden kwamen weder tot Jakob, zeggende:

Wij zijn gekomen tot uwen broeder,

tot Ezau; en ook trekt hij u te ge-moet , en vier honderd mannen met hom.

7 Toen vreesde Jakob zeer, en hem was bange; en hij verdeelde het volk, dat met hem was, en de schapen, en do runderen, en de kemels, in twee heiren:

8 Want hij zeide: Indien Ezau op het eone heir komt, en slaat het, zoo zal het overgeblevene heir ontkomen.

ü Voorts zeide Jakob: O God mijns vaders Abrahams, en God mijns vaders Izaks, o Heeue! die tot mij gezegd hebt: quot;Keer weder tot uw land, en tot uwe maagschap, on Ik zal wel bij u doen!

a Gen. 31: 13.

10 Ik ben geringer dan al deze weldadigheden, en dan al deze trouw, die Gij aan uwen knecht gedaan hebt; want ik ben met mijnen staf over deze Jordaan gegaan, en nu ben ik tot twee heiren geworden!

11 Ruk mij toch uit mijns broeders hand, uit Ezaus hand: want ik vreeze hem, dat hij niet misschien kome, en mij sla, do moeder met de zonen!

12 (Jij bobt immers gezegd: quot;Ik zal gewissolijk bij u weldoen, en Ik zal uw zaad stellen als het zand der zee, dat van wege de menigte niet geteld kan worden! a Gon. 28:13.

13 En hij vernachtte aldaar dienzelfden nacht; en iiij nam van hetgeen, dat hem in zijne hand

kwam, een geschenk voor Ezau, zijnen broeder:

14 Tweehonderd geiten en twintig bokken, twee honderd ooijen en twintig rammen;

15 Dertig zogende kemelinnen met hare veulens, veertig koeijen en tien varren, twintig ezelinnen en tien jonge ezels.

K! En hij gat die in do hand zijner knechten, elke kudde bijzonder; en hij zeide tot zijne knechten: Gaat gijlieden door, voor mijn aangezigt, on stelt ruimte tusschen kudde en tusschen kudde.

17 En hij gebood den eerste, zeggende : Wanneer u Ezau, mijn broeder, ontmoeten zal, en u vragen , zeggende: Wiens zijt gij ? en waarheen gaat gij? en wiens zijn dezen voor uw aangezigt?

18 Zoo zult gij zeggen: Dat is een geschenk van uwen knecht Jakob, gezonden tot mijnen heer, tot Ezau; en zie, hij zelf is ook achter ons!

1!) En hij gebood ook den tweede, ook don derde, ook allen, die de kudden nagingen, zeggende: Naar ditzelfde woord zult gij spreken tot Ezau, als gij hem vindon zult.

20 En gij zult ook zeggen: Zie, uw knecht Jakob is achter ons! want hij zeide: Ik zal zijn aangezigt verzoenen mot dit geschenk, dat voor mijn aangezigt gaat, en daarna zal ik zijn

aangezigt zien; misschien zal hij mijn aaugezigt aannemen.

21 Alzoo ging dat geschenk heen voor zijn aangezigt; doch hij zelf vernachtte dienzelfden nacht in het leger,

22 En hij stond op in dienzelfden nacht, en hij nam zijne twee vrouwen, en zijne twee dienstmaagden , en zijne elf kinderen, en hij toog over het veer van do Jabbok.

23 En hij nam dezelve, en deed hen over die beek trekken; en hij deed overtrekken hetgeen hij had.

24 Doch Jakob bleef alleen over; en een man worstelde met hem, totdat de dageraad opging.

25 En toen hij zag, dat hij hem

niet overmogt,

roerde hij het gewricht zijner heup aan, zoodat het gewricht van Ja-kobs heup verwrongen werd, als hij met hem worstelde.

26 quot;En hij zeide:

Laat mij gaan,

want de dageraad is opgegaan. Maar hij zeide: Ik zal u niet laten gaan,

tenzij dat gij mij zegent.

a Hos. 12:4.

27 En hij zeide tot hem: Hoe is uw naam ? En hij zeide: Jakob.

28 Toen zeide hij:

quot; Uw naam zal voortaan niet Jakob heeten, maar Israël: want gij hebt u vorstelijk gedragen met God en met de men-schen, en hebt overmogt. a Gen. 35:10.

29 En Jakob vraagde, en zeide: Geef toch uwen naam te kennen. En hij zeide: Waarom is het, dat gij naar mijnen naam vraagt? en hij zegende hem aldaar.

30 En Jakob noemde den naam dier plaats Pniël: Want, zeide hij, ik heb God gezien mw aangezigt tot aangezigt, en mijne ziel is gered geweest.

31 En de zon rees hem op, als hij door Pniël gegaan was; en hij was hinkende aan zijne heup.

32 Daarom eten de kinderen Israëls de verrukte zenuw niet, die op het gewricht der heup is, tot op dezen dag, omdat hij het gewricht van Jakobs heup aangeroerd had, aan de verrukte zenuw.

HOOFDSTUK 33.

Jakob, orde gestold hebbende op hot trekken zijner vrouwen on kinderen, gaat zijnen broeder te gemoet, vs. 1, die hom, benevens zijne vrouwen en kinderen, zoor wel bejegent, 4, en na vriendelijke reden en togenreden Jakobs geschonken aanneemt; alzoo scheidon zij vreedzaam van elkander, 8. Jakob komt te Sukkoth, on van daar to Sichem, alwaar hij zijne tonton opslaat on den Heere een altaar bouwt, 17.

EN Jakob hief zijne oogen op en zag; en ziet, Ezau kwam, en vier honderd mannen met hem. Toen verdeelde hij de kinderen onder Lea, en onder Rachel, en onder de twee dienstmaagden. 2 En hij stelde do dienstmaagden en hare kinderen vooraan; en Lea en hare kinderen meer

achterwaarts; maar Kachel en Jozef de achterste.

3 En hij ging voorbij hun aangezigt heen , en hij boog zich zeven malen ter aarde, totdat hij bij zijnen broeder kwam.

4 Toen liep Ezau hem te gemoet, en nam hem in den arm, en viel hem aan den hals, en kuste hem; en zij weenden.

5 Daarna hief hij zijne oogen op, en zag die vrouwen en die kinderen , en zeide: Wie zijn dezen bij u? En hij zeide: De kinderen, die God aan uwen knecht genadiglijk verleend heeft.

6 Toen traden de dienstmaagden

toe, zij en hare kinderen, on zij bogen zich neder.

7 En Lea trad ook toe, met hare kinderen, en zij bogen zich neder; en daarna trad Jozef toe en Rachel, en zij bogen zich neder.

8 En hij zeide: Voor wien is u al dit heir, dat ik ontmoet heb? En hij zeide: Om genade te vindon in do oogen mijns hoeren?

9 Maar Ezau zoido: Ik heb veel, mijn broeder! het zij het uwe, wat gij bobt!

10 Toen zeide Jakob: Och neen! indien ik nu genade in uwe oogen gevonden heb, zoo neem mijn geschenk van mijne hand; daarom, omdat ik uw aangezigt gezien heb, als had ik Gods aangezigt gezien, en gij welgevalen aan mij genomen hebt.

11 Noom toch mijnon zegen, die u toegebragt is, dewijl het God mij genadiglijk verleend hoeft, on dewijl ik alles heb; en hij hield bij hem aan, zoodat hij het nam.

12 En hij zeide: Laat ons reizen en voorttrekken; en ik zal voor u trokken.

13 Maar hij zeide tot hem: Mijn hoor woot, dat deze kinderen toodor zijn, en dat ik zogende schapen en koeijen bij mij heb; indien mon dezelve maar éénon dag afdrijft, zoo zal de gehoele kudde sterven.

14 Mijn heer trekke toch voorbij, voor hot aan-gezigt van zijnen knecht; on ik zal mij op mijn gemak als leidsman voegen, naar don gang van hot werk, hetwelk voor mijn aangezigt is, en naar don gang dezer kinderen, totdat ik bij mijnen heer te Soïr kome.

15 En Ezau zoido: Laat mij toch van dit volk, dat mot mij is, u bijstellen. En hij zoido: Waartoe dat? laat mij genade vinden in mijns hoeren oogen!

10 Alzoo koorde Ezan dien dag wederom zijns weegs naar Soïr toe.

17 Maar Jakob reisde naar Sukkoth, en bouwde een huis voor zich, en maakte hutton voor zijn vee; daarom noemde hij don naam dier plaats Sukkoth.

18 quot;En Jakob kwam behouden tot do stad Sichem , welke is in hot land Kanaiin, als hij kwam van Paddan-Aram; en hij legerde zich in het gozigt dor stad. a Joz. 24:32. Hand. 7 : 1G.

li) En hij kocht oen dool des voids, waarop hij zijne tent gespannen had, van do hand dor zonen van Homor, don vader van Sichem, voor honderd stukken golds.

20 En hij rigtte aldaar oen altaar op, on noemde hot: Do God Israels is God!

HOOFDSTUK 34.

Diim uitgegaan om do dochtoron dos lands to zien, wordt dooi' Sichoin, den zoon van don landheer Heinor, geschaakt on geschonden, vs. 1, dio haar bemint en ten huwelijk begeert; waarover zijn vader, met Jakob on zijne zonen sprekende, van Jakobs zonen eene bedriegelijke belofte erlangt, onder boding van alles, wat onder do Sichemioton mannelijk was, to besnijden, G. Zulks van Hemor, Sichem en de onderdanen ingewilligd en gedaan zijnde, worden zij, liggende in de smart der besnijding, door Simeon en Levi overvallen en vermoord. Jakobs zonen plunderen de stad en voeren vrouwen en kinderen gevangen weg, 18. Hierover is Jakob zeer ontsteld en bevreesd, 30.

EN quot;Dina, de dochter van Lea, dio zij Jakob gebaard had, ging uit, om do dochtoron van dat land te bezien. a Oen. 30 : 21.

2 Sichem nu, de zoon van Hemor don Heviot, den landvorst, zag haar, en hij nam ze, en lag bij haar, en verkrachtte ze.

3 En zijne ziel kleefde aan Dina, Jakobs dochter: en hij had de jonge dochter lief, on sprak naar hot hart van de jonge dochter.

4 Sichem sprak ook tot zijnon vader Hemor, zeggende: Noom mij deze dochter tot eene vrouw.

5 Toon Jakob hoorde, dat hij zijne dochter Dina verontreinigd had, zoo waren zijne zonen mot het voo in het veld; on Jakob zweeg, totdat zij kwamen.

6 En Hemor, de vader van Sichem, ging uit tot Jakob, om met bom te sproken.

7 En de zonen van Jakob kwamen van het veld, als zij dit hoorden; en hot smartte dezen mannon, en zij ontstaken zeer, omdat hij dwaasheid in Israël gedaan had, Jakobs dochter beslapende, hetwelk alzoo niet zoude gedaan worden.

8 Toen sprak Hemor met hen, zeggende: Mijns zoons Sichoms ziel is verliefd op uiieder dochter; geeft hem haar toch tot eene vrouw;

9 En verzwagert u mot ons; geeft ons uwe dochtoron, en neemt voor u onze dochtoron;

10 En woont met ons; en hot land zal voor uw aangezigt zijn; woont, en handelt daarin, en stolt u tot bezitters daarin.

11 En Sichem zoido tot haren vader, en tot hare broederen: Laat mij genade vindon in uwe oogen; en wat gij tot mij zeggen zult, zal ik geven.

12 Vergroot zoor over mij den bruidschat on liet geschenk; en ik zal geven, gelijk als gij tot mij zult zoggen, geeft mij slechts de jonge dochter tot eene vrouw.

13 Toon antwoordden Jakobs zonen aan Sichem en Hemor, zijnen vader, bedriogelijk, en spraken; (overmits dat hij Dina, hunne zustor, verontreinigd had)

14 En zij zeidon tot hen: Wij zullen deze zaak niet kunnen doen, dat wij onze zuster aan oenen man geven zouden, quot;die do voorhuid hooft: want dat ware ons oene schande. a Gen. 17.

15 Doch hierin zullen wij u te wille zijn, zoo gij wordt gelijk als wij, dat onder u besneden worde al wat mannelijk is;

IG Dan zullen wij u onze dochtoron geven, en uwe dochtoron zullen wij ons nomen, on wij zullen met u wonen, en wij zullen tot oen volk zijn.

17 Maar zoo gij naar ons niet zult hooren, om besneden te worden, zoo zullen wij onze dochter nemen, en wegtrekken.

18 En hunne woorden waren goed in do oogen van Hemor, on in do oogen van Sichem, He-mors zoon.

1!) En do jongeling vortoogdo niet, deze zaak te doen: want hij had lust in Jakobs dochter; en hij was geëerd boven al zijns vaders huis.

20 Zoo kwam Hemor en Sichem, zijn zoon, tot hunner stads poort; en zij spraken tot do mannen hunner stad, zeggende:

21 Deze mannen zijn vreedzaam mot ons; daarom laat hen in dit land wonen, en daarin handelen, en het land (ziet, het is wijd van begrip) voor hun aangezigt zijn ; wij zullen ons hunne dochtoron tot vrouwen nomen, en wij zullen onze dochtoron aan hen geven.

22 Doch hierin zullen deze mannon ons te wille

zijn, dat zij niet ons wonen, om tot een volk te zijn: als al wat mannelijk is, onder ons besneden wordt, gelijk als zij besneden zijn.

2:5 Hun vee, en hunne bezitting, en al hunne beesten, zullen die niet onze zijn? alleen laat ons hun te wille zijn, en zij zullen met ons wonen.

24 En zij hoorden naar Hemor, en naar Sichem, zijnen zoon, allen, die ter zijner stads poort uitgingen; en zij werden besneden, al wat mannelijk was, allen, die ter zijner stads poort uitgingen.

25 En hot geschiedde ten derden dage, toen zij in de smart waren, quot;zoo namen de twee zonen van Jakob, Simeon en Levi, broeders van Dina, een iegelijk zijn zwaard, en kwamen stoutelijk in de stad, en doodden al

wat mannelijk was.

a Gen. 49 : (i.

2() Zij sloegen ook Ile-mor, en zijnen zoon Sichem , dood met de scherpte des z waards;

en zij namen Dina uit Sichems huis, en gingen van daar.

27 De zonen van Jakob kwamen over de verslagenen, en plunderden de stad, omdat zij hunne

zuster verontreinigd hadden.

28 Hunne schapen, en hunne runderen, en hunne ezelen, en hetgeen dat in de stad, en hetgeen dat in het veld was,

namen zij.

29 En al hun vermogen, en al hunne kleine

kinderen, en hunne vrouwen, voerden zij ge- ,, ..

' •' ⁰ GlCIiim. VAN DER hECKIIOUT

vankelijk weg, en plunderden dezelve, en al wat binnenshuis was.

:3() Toen zeide Jakob tot Simeon en tot Levi: Gij hebt mij beroerd, mits mij stinkende te maken onder de inwoners dezes lands, onder de Kana-anieten, en onder de Ferezieten; en ik ben weinig volks in getal; zoo zij zicli tegen mij verzamelen, zoo zullen zij mij slaan , en ik zal verdelgd worden , ik en mijn huis.

31 En zij zeiden: Zou hij dan met onze zuster als met eene hoer doen ?

HOOFDSTUK 35.

Jakob zijn huis gozuiverd on tot do godsdienst voorbereid hobbende, vertrekt op Gods bevel naar Both-E1, vs. 1, ahvaar hij onbeschadigd gekomen zijnde, een altaar bouwt, C. Dood en begrafenis van Debóra, voedster van Rebekka, 8. God verschijnt Jakob, geeft hom andermaal den naam van Israël en vernieuwt zijne beloften, 9. Daarom rigt Jakob een gedenkteeken op en vernoemt do plaats, 14. Van daar trekkende, sterft Kachel onder het baren van Benjamin en wordt aldaar begraven, 1G. Ruben bedrijft bloedschande in zijns vaders huis, 22. Register van Jakobs zonen, 23. Jakob komt eindelijk bij zijnen vader, Izak, welke sterft, en door hem en Ezau wordt begraven, 27.

DAARNA zeide God tot Jakob : Maak u op, trek o]) naar Beth-El, en woon aldaar; en maak daar oen altaar dien God, quot;die u verschoen, ''toon gij vlugttet voor het aangezigt van uwen broeder Ezau. a Gen. 28: 12, 13. h Gen. 27 : 43.

2 Toen zeide Jakob tot zijn huisgezin, en tot allen, die bij hem waren: Doet weg do vreemde goden, die in liet midden van u zijn, en reinigt u, en verandert uwe kleederen;

3 En laat ons ons opmaken, en optrekken naar

Beth-El; en ik zal daar een altaar maken dien God, die mij antwoordt ten dage mijner be-naauwdheid, en met mij geweest is op den weg, dien ik gewandeld heb.

4 Toen gaven zij Jakob al die vreemde goden, die in hunne hand waren , 011 de oorsierselen, die aan hunne ooren waren, en Jakob verborg zo onder den eikenboom, die bij Sichem is.

5 En zij reisden heen; en Gods verschrikking was over de steden, die rondom hen waren, zoodat zij de zonen van

Jakob niet achterna jaagden.

(i Alzoo kwam Jakob te Luz, hetwelk is in het land Kanaiin (dat is

. , . . ,,, ... ., Beth-El), hij en al het

Jakobs dioom (Gen. o5:1). ^{7 J}

volk, dat bij hem was.

7 En hij bouwde aldaar een altaar, en quot;noemde die plaats El Beth-El: want God was hem aldaar geopenbaard geweest, als hij voor zijns broeders aangezigt vlood. a Gen. 28:19.

8 En Debóra, de voedster van Rebekka, stierf, on zij werd begraven onder aan Beth-El, onder dien eik, welks naam hij noemde, Allon-Bachuth.

9 En quot;God verscheen Jakob wederom, als hij van Paddan-Aram gekomen was; en Hij zegende hem. a Hos. 12:5.

10 En God zeide tot hem: Uw naam is Jakob; quot; uw naam zal voortaan niet Jakob genoemd worden, maar Israël zal uw naam zijn; en Hij noemde zijnen naam Israël. a Gen. 32:28. 2 Kon. 17 :34.

11 Voorts zeide God tot hom: «Ik ben God de Almagtige! wees vruchtbaar, en vermenigvuldig! '' Een volk, ja een hoop der volken zal uit u worden, en ' koningen zullen uit uwe lenden voortkomen. a Oen. 17 :1. 28 : 3. 48 : 3. i Gen. 17 : G, 1G. c Matt. 1: G.

12 En dit land, dat Ik aan Abraham on Izak gegeven heb, dat zal Ik u geven; en aan uw zaad na u zal Ik dit land geven.

13 Toen voor God van hem op, in die plaats, waar Hij mot hem gesproken had.

14 En Jakob quot;stolde een opgerigt toeken op, in die plaats, waar Hij met hom gesproken had, een steonen opgerigt teeken; en hij stortte daarop drankoffor, en goot olie daarover, a Oen. 28:18.

15 En Jakob noemde den naam dier plaats, alwaar God met hem gesproken had, Beth-El.

Ki En zij reisden van Beth-El; on er was nog eene kloine streek lands om tot Efratha te komen; en Rachel baarde, en zij had hot hard in haar baron.

17 En hot geschiedde, als zij het hard had in baar baren, zoo zoide do vroedvrouw tot haar: Vrees niet, want dezen zoon zult gij ook hebben!

18 En hot geschiedde, als hare ziel uitging „ (want zij stierf) dat zij zijnon naam noemde Bon-oni; maar zijn vader noemde hem Benjamin.

1!) quot;Alzoo stierf Rachel; on zij word begraven aan don weg naar Efratha, hetwelk is Bothlohom.

a Oen. 48 : 7.

20 En Jakob rigtto een gedenkteeken op boven haar graf: dit is hot gedenkteeken van Rachels graf tot op dozen dag.

21 Toen verreisde Israël, en hij spande zijne tont op gene zijde van Migdal-edor.

22 En het geschiedde, als Israël in dat land, woonde, dat Ruben heenging, en quot; lag bij Bilha, zijn vaders bijwijf; on Israël boorde hot. En de zonen van Jakob waren twaalf. a Gon. 4!J; 4.

23 quot;De zonen van Lea waren: Ruben, Jakobs oei'stgeborone, daarna Simoon, en Levi, enJuda, en Issaschar, en Zebnlon. a Gen. 40:8. Ex. 1:2.

24 De zonen van Rachel: Jozef en Benjamin.

25 En do zonen van Bilha, Rachels dienstmaagd: Dan en Nafthali.

26 En do zonen van Zilpa, Lea's dienstmaagd: Gad on Aser. Deze zijn do zonen van Jakob, die hem geboren zijn in Paddan-Aram.

27 En Jakob kwam tot Izak, zijnen vader, in Mamre, te Kirjath-Arba, hetwelk is Hebron, waar Abraham als vreemdeling had vorkoord, en Izak.

28 En do dagen van Izak waren honderd jaren, en tachtig jaren.

29 En Izak quot;gaf don geost en stierf, en werd verzameld tot zijne volken, oud en zat van dagen; en zijne zonen Ezau on Jakob begroeven hom.

a Gen. 25 : 8.

HOOFDSTUK 30.

Ezans vrouwen en kinderen, geboren in Kanaiin, vs. 1. Zijn vertrek naar Seïr, 6. Zijne nakomelingen, ü, als ook van Seïr, don Horiot, 20; onder doze is Ana, die de muilozolen hot eerst gevonden heeft, 24. Register dor koningen on vorsten in Edom, 31.

DIT quot;nu zijn de geboorten van Ezau, welke is Edom. a 1 Kron. 1:35.

2 Ezau nam zijne vrouwen uit de dochteron van Kanaiin: Ada, do dochter van Elon, denHethiet,

43

en Aholibama, de dochter van Ana, de dochter van Ziboon, don Ileviot;

3 En Basmath, de dochter van Ismaël, zuster van Nobajoth.

4 Ada nu baarde aan Ezau Elifaz, en Basmath baarde Rehuël.

5 En Aholibama baarde Jehus, en Jaëlam, en Korah. Dit zijn do zonen van Ezau, dio hem geboren zijn in hot land Kanaiin.

(i Ezau nu had genomen zijne vrouwen, en zijne zonen, en zijne dochters, en al do zielen zijns huizes, en zijn vee, en al zijne beesten, en al zijne bezitting, die hij in hot land Kanaiin geworven had, en was vertrokken naar oen ander land, van hot aangezigt van zijnen broeder Jakob.

7 Want hunne quot;have was te veel, om zamen te wonen; en hot land hunner vreemdelingschappen kon ze niet dragen van wego hun voo.

a Gen. 13 : 6.

8 Derhalve quot;woonde Ezau op hot gebergte Seïr. Ezau is Edom. a Joz. 24:4.

!) Dit nu zijn do geboorten van Ezau, don vader der Edomioton, op het gebergte Sëir.

10 Dit zijn do namen der zonen . ui Ezau: Elifaz, do zoon van Ada, Ezaus huisvrouw; Rehuël, de zoon van Basmath, Ezaus huisvrouw.

11 En de zonen van Elifaz waren: Teman, Omar, Zefo, en Gaëtam, en Konaz.

12 En Timna was oen bijwijf van Elifaz, don zoon van Ezau, en zij baarde aan Elifaz Amalek: dit zijn de zonen van Ada, Ezaus huisvrouw.

13 En dit zijn do zonen van Rehuël: Nahath en Zorah, Samnia en Mizza: dat zijn geweest do zonen van Basmath, Ezaus huisvrouw.

14 En dit zijn geweest de zonen van Aholibama, dochter van Ana, dochter van Ziboon, Ezaus huisvrouw: en zij baarde aan Ezau Jehus, on Jaëlam, en Korah.

15 Dit zijn do vorsten dor zonen van Ezau: do zonen van Elifaz, den eerstgeborene van Ezau, waren: de vorst Teman, do vorst Omar, do vorst Zefo, do vorst Konaz ,

16 Do vorst Korah, de vorst Gaëtam, do vorst Amalek: dat zijn de vorsten van Elifaz in hot het land Edom; dat zijn do zonen van Ada.

17 En dit zijn de zonen van Rehuël, don zoon van Ezau: do vorst Nahath, do vorst Zerah, do vorst Samma, do vorst Mizza: dat zijn de vorsten van Rehuël in hot land Edom; dat zijn de zonen van Basmath, do huisvrouw van Ezau.

18 En dit zijn de zonen van Aholibama, do huisvrouw van Ezau: de vorst Johns, de vorst Jaëlam, de vorst Korah: dat zijn do vorsten van Aholibama, do dochter van Ana, de huisvrouw van Ezau.

19 Dat zijn de zonen van Ezau, en dat zijn hun-liedor vorston: hij is Edom.

20 quot;Dit zijn do zonen van Seïr den Horiet, inwoners van dat land: Lotan, en Sobal, en Ziboon, on Ana. a 1 Kron. 1 :38.

21 En Dison, on Ezer, on Disan; dat zijn de vorsten der Horioten, zonen van Soïr, in hot land van Edom.

22 En do zonen van Lotan waren Hori en Homam; en Lotans zuster was Timna.

23 En dit zijn do zonen van Sobal: Alvan on Manahatli, en Ebal, on Sel'o, en Onam.

24 En dit zijn do zonen van Zibeon: Aja on Ana ; hij is die Ana, die de muilen in do woestijn ji'e-vonden heeft, toon hij do ezels van zijnen vader Zibeon weidde.

25 En dit zijn de zonen van Ana: Dison; en Aholibama was do dochter van Ana.

2C En dit zijn do zonen van Dison: Hemdan en Esban, en Ithran, en Cheran.

27 Dit zijn do zonen van Ezer: Bilhan, on Zaii-van, en Akan.

28 Dit zijn do zonen van Disan: Uz on Aran.

29 Dit zijn do vorsten dor Horioten: do vorst Lotan, de vorst Sobal, de vorst Zibeon, de vorst Ana,

30 De vorst Dison, do vorst Ezer, de vorst Disan: dit zijn de vorsten dor Horioten, naar hunne vorsten in hot land Soïr.

31 quot;En dit zijn de koningen, die geregeerd hebben in hot land Edom, eer een koning regeerde over de kinderen Israels. a 1 Kron. 1 :43.

32 Bela dan, do zoon van Boor, regeerde in Edom, en do naam zijner stad was Dinhaba.

33 En Bela stierf, en Jobab, de zoon van Zorah , van Bozra, regeerde in zijne plaats.

34 En Jobab stierf, en Husam, uit der Tema-nieton land, regeerde in zijne plaats.

35 En Husam stierf, en in zijne plaats regeerde Hadad, de zoon van Bodad, die Midian versloeg in hot veld van Moab; en de naam zijner stad was Avith.

36 En Hadad stierf, en Samla, van Masreka, regeerde in zijne plaats.

37 En Samla stierf, on Saul van Rohoboth, aan do rivier, regeerde in zijne plaats.

38 En Saul stierf, en Baal-Hanan, do zoon van Achbor, regeerde in zijne plaats.

39 En Baal-Hanan, do zoon van Achbor, stierf, en Hadar rogeorde in zijne plaats; on de naam zijner stad was Palm ; on do naam zijnor huisvrouw was Mohetabeöl, oeno dochter van Matrod, do dochter van Moo-zahab.

40 quot;En dit zijn do namen dor vorsten van Ezau, naar hunne geslachten, naar hunne plaatsen, mot hunne namen: do vorst Timna, de vorst Alva, de vorst Jetheth, a 1 Kron. I : 51.

41 Do vorst Aholibama, de vorst Ela, do vorst Pinon,

42 De vorst Kenaz, de vorst Toman, de vorst Mibzar,

43 De vorst Magdiöl, do vorst Irani: dit zijn de vorsten van Edom, naar hunne woningen, in liet hot land hunner bezitting: hij is Ezau, do vader van Edom.

HOOFDSTUK 37.

Jozef, boven zijne broederen door Jakob bemind zijnde, wordt om deze reden van bon gehaat, vs. I ; voornamelijk wegens het verhaal zijner droomen, 5. Waarom zij zamenspannen om hom (als hij oj) zijns vaders last tot hen te Dothan kwam) om ie brengen, 12; maar zij werpen hem, op Rubens voorspraak, in eon' kuil, 21. Verkoopen hom daarna op raad van Juda aan voorbij reizende Ismaëlieten, die hem naar Egypte voeren, 26. Zijne broeders bedekken hunne daad door bedrog bij Jakob, 31; die groot misbaar maakt over hot verlies van Jozef, 33; deze wordt intusschen aan Pótifar verkocht, 36.

EN Jakob woonde in hot quot;land dor vroomdo-lingschappon zijns vaders, in hot land Kanaan.

a Gen. 36 : 7. Hebr. 11:9.

2 Dit zijn Jakobs geschiedenissen. Jozef, zijnde een zoon van zeventien jaren, weidde do kudde mot zijne broeders, (en hij was oen jongeling) mot do zonen van Bilha, en de zonen van Zilpa, zijns vaders vrouwen; on Jozef bragt hun kwaad gerucht tot hunnen vader.

3 En Israël had Jozef lief, boven al zijne zonen: want hij was hom een zoon des ouderdoms; en hij maakte hem oenen voolverwigen rok.

4 Als nu zijne broeders zagen, dat hun vader hom boven al zijne broodoren liefhad, quot;haatten zij hem , on konden hem niet vredelijk toespreken.

a Gon. 49 : 23.

5 Ook droomde Jozef oenen droom, dien hij aan zijne broederen vertelde; daarom haatten zij hem nog to meer.

6 En hij zoido tot hen: Hoort toch dezen droom, dien ik gedroomd heb.

7 En ziet, wij waren schoven bindende in hot midden dos velds; en ziet, mijne schoof stond op, en bloof ook staande; on ziet, uwe schoven kwamen rondom, on bogen zich neder voor mijne schoof.

8 Toen zeiden zijne broeders tot hom: Zult gij dan ganschelijk over ons regeren? zult gij dan ganschelijk over ons heerschen? Zoo haatten zij hem nog te meer, om zijne droomon en om zijne woorden.

9 En hij droomde nog oenen anderen droom, en verhaalde dien aan zijne broederen; en hij zoido: Ziet, ik heb nog oenen droom gedroomd, en ziet, de zon, on do maan, en elf sterren bogen zich voor mij neder.

10 En als hij het aan zijnen vader en aan zijne broederen verhaalde, bestrafte hem zijn vader, en zeide tot hom: Wat is dit voor oen droom, dien gij gedroomd hebt? zullen wij dan ganschelijk komen, ik, en uwe moedor, en uwe broeders, om ons voor u ter aarde te buigen?

11 Zijne broeders dan quot;benijdden hom; doch zijn vader bewaarde deze zaak. a Hand. 7 :9.

12 En zijne broeders gingen heen, om de kudde van hunnen vader te weiden bij Sichom.

13 Zoo zeide Israël tot Jozef: Weiden uwe broeders niet bij Sichom ? kom, dat ik u tot hen zonde. En hij zeido tot hom: Zie, hier ben ik!

14 En hij zeide tot hem: Ga toch hoen, zie naar den welstand van uwe broederen, en naar den welstand van do kudde, en breng mij een woord wederom. Zoo zond hij hem uit liet dal Hebron, en hij kwam te Sichem.

15 En een man vond hom (want ziet, hij was dwalende in hot veld); zoo vraagde hem deze man, zeggende: Wat zoekt gij ?

1(5 En hij zoide: Ik zoek mijne broederen; geef mij toch te kennen, waar zij weidon.

17 Zoo zeide die man: Zij zijn van hier gereisd, want ik hoorde hen zoggen ; Laat ons naar Dothan gaan. Jozef dan ging zijne broederen na, en vond hen te Dothan.

18 En zij zagen hem van verre; en eer hij tot uit hunne hand verloste, om hom tot zijnen vader weder te brengen.

23 En het geschiedde, als Jozef tot zijne broederen kwam, zoo togen zij Jozef zijnen rok uit, den veolvorwigen rok, dien hij aanhad.

24 En zij namen hom, en wierpen hom in don kuil; doch de kuil was ledig, er was geen water in.

25 Daarna zaten zij neder om brood te eten, en hieven hunne oogen op, on zagen, en ziet, een reisgezelschap van Isinaölieten kwam uit Giload; en hunne kemelen droegen specerijen en balsem en mirre, reizende, om dat af te brongen naar Egypte.

20 Toon zeide Juda tot zijne broederen: Wat

hen naderde, sloegen zij togen hom oenen listigen raad, om hem te dooden.

li) En zij zeiden de een tot den ander: Ziet, daar komt die meester-droomer aan!

20 Nu komt dan, en laat ons hem doodslaan, en hom in oen' dezer kuilen werpen; en wij zullen zeggen: Een boos dier heeft hem opgegoten; zoo zullen wij zien, wat van zijne droomen worden zal.

21 Ruben hoorde dat, en verloste hem uit hunne hand; quot;en hij zeide: Laat ons hem niet aan hot loven slaan. a Gen. 42 : 22.

22 Ook zoide Ruben tot hen : Vergiet geen bloed, werpt hom in dozen kuil, die in do woestijn is, en legt de hand niet aau hem; opdat hij hem gewin zal het zijn, dat wij onzen broeder doodslaan, en zijn bloed verbergen?

27 Komt, en laat ons hem aan deze Ismaëlieten verkoopen, en onze hand zij niet aan hem: want hij is onze broeder, ons vleesch; en zijne broeders hoorden hem.

28 Als nu do midianiotische kooplieden voorbij-togen, zoo trokken en hieven zij Jozef op uit don kuil, en quot;verkochten Jozef aan deze Ismaëlieten voor twintig zilverlingen; die bragten Jozef naar Egypte. n Ps. 105:17. Hand. 7:0.

29 Als nu Ruben tot den kuil wederkeerde, ziet, zoo was Jozef niet in den kuil; toen scheurde hij zijne kleederon.

30 En hij keerde weder tot zijne broederen, en

zeide: De jongeling is er niet; en ik, waar zal ik heengaan?

31 Toen namen zij Jozefs rok, en zij slagtten eenen geitenhok, en zij doopten den rok in hot bloed.

32 En zij zonden den veelverwigon rok, en do-don hem tot himnen vader brongen, en zeiden: Dezen hebben wij gevonden; beken toch, of doze uws zoons rok zij, of niet.

33 En hij bekende hem, en zeide: Het is mijns zoons rok! quot;oen boos dier heeft hom opgegoten! voorzeker is Jozef verscheurd! a Gon. 44; 28.

34 Toon scheurde Jakob zijne kleedoren, en leido oenen zak om zijne lenden; en hij bedroef rouw over zijnen zoon vele dagen.

35 En al zijne zonen, en al zijne dochteron maakten zich op, om hem te troosten; maar hij weigerde zich te laten troosten, en zeide: quot;Want ik zal, rouw bedrijvende, tot mijnon zoon in hot graf nederdalen. Alzoo beweende hem zijn vader.

a Gon. 42 : 38. 44:29, 31.

36 quot;En do Midianieten verkochten hem in Egypte, aan Pótifar, oenen hoveling van Farao, overste der trawanten. a Gon. 30:1. Ps. 105: 17.

HOOFDSTUK 38.

Jnda trouwt conc Kanailniotische vrouw, dio iiem drie zonen baart, vs. 1. Hij geeft den eerste aan Thamar, als ook (nadat do oorste van God gedood was) don tweede, on als ook deze van God gedood was, belooft liij haar don dorde, 0; maar zijne belofte niot houdondo, zoo begaat Thamar door oeno arglistige handelwijze bloedschande met Jnda, 13, en de straf daarvan om zijnentwil ontgaande, 24, baart zij hem in eenc dragt twee zonen, Perez on Zera, 27.

EN hot geschiedde ton zolvon tijde, dat Juda van zijne broederen aftoog, en hij koorde in tot oenen man van Adullam, wiens naam was Hira.

2 En quot;Juda zag aldaar de dochter van oen' ka-naiinietisch man, wiens naam was Sua; en hij nam haar, en ging tot haar in. a 1 Kron. 2:3.

3 En zij word bevrucht, en baarde eenen zoon, en hij noemde zijnon naam Er.

4 Daarna werd zij weder bevrucht, on baarde eenen zoon, en zij noemde zijnen naam Onan.

5 En zij voor nog voort, en baarde oenen zoon, en noemde zijnen naam quot;Sela; doch hij was te Chezih, toen zij hem baarde. a Num. 2G : 20.

(i Juda nu nam oeno vrouw voor Er, zijnen eerstgeborene, en haar naam was Thamar.

7 Maar Er, do eerstgeborene van Juda, was kwaad in des Heeren oogon; daarom doodde hem de Heere.

8 Toon zeide Juda tot Onan: Ga in tot uws broeders huisvrouw, en trouw haar in uws broeders naam, en verwok uwen broeder zaad.

9 Doch Onan, wetende, dat dit zaad voor hom niet zoude zijn, zoo geschiedde het, als hij tot zijns broeders huisvrouw inging, dat hij hot ver-dorf togen de aarde, om zijnen broeder geen zaad te geven.

10 En hot was kwaad in dos Heeren oogon, wat hij dood; daarom doodde Hij hom ook.

11 Toon zeide Juda tot Thamar, zijne schoondochter: Blijf weduwe in uws vaders huis, totdat mijn zoon Sela groot wordt: want hij zoido: Dat niot misschien deze ook storve, gelijk zijne broeders! Zoo ging Thamar hoen, en bleef in baars vaders huis.

12 Als nu vele dagen verloopen waren, stierf do dochter van Sua, de huisvrouw van Juda; daarna troostte zich Juda, on ging op tot zijne sehaapscheorders naar Timna toe, hij en Hira, zijn vriend, do Adullamiet.

13 En men gaf Thamar te kennen, zeggende: Zie, uw schoonvader gaat op naar Timna, om zijne schapen te schoren.

14 Toon loide zij do kloedoron van haar weduwschap van zich af, en zij bedekte zich mot oenen sluijer, en bewond zich, en zotte zich aan den ingang dor twoo fonteinen, die op den weg naar Timna is: want zij zag, dat Sola groot geworden was, en zij hem niet ter vrouw was gegeven.

15 Als Juda haar zag, zoo hield hij haar voor oeno hoor, overmits zij haar aangezigt bedekt had.

16 En hij week tot haar naar den weg, en zoido: Kom toch, laat mij tot u ingaan: want hij wist niet, dat zij zijne schoondochter was. En zij zoido: Wat zult gij mij geven, dat gij tot mij ingaat!

17 En hij zeide: Ik zal u oenen geitenhok van de kudde zonden. En zij zoido: Zoo gij pand zult geven, totdat gij hem zendt.

18 Toen zoido hij: Wat pand is hot, dat ik u geven zal? En zij zoido: Uwen zegelring en uw snoer, en uwen staf, die in uwe hand is; hetwelk hij haar gaf, en ging tot haar in; en zij ontving bij hom.

1!) En zij maakte zich op, en ging hoen , en loido haren sluijer van zich af, en zij trok aan do kloedoron van haar weduwschap.

20 En Juda zond den geitenhok door do hand van zijnon vriend, den Adullamiet, om hot pand uit de hand der vrouw te nemen; maar hij vond haar niet.

21 En hij vraagde do lieden van hare plaats, zeggende: Waar is do hoor, die bij deze twee fonteinen aan den weg was? En zij zeidon: Hier is goone hoor geweest.

22 En hij koorde weder tot Juda, en zoido: Ik heb haar niot gevonden; en ook zeidon do lieden van die plaats: Hier is goone hoer geweest.

23 Toen zeide Juda: Zij neme het voor zich, opdat wij misschien niet tot verachting worden; zie, ik bob dozen bok gezonden ; maar gij bobt haar niot gevonden.

24 En het geschiedde omtrent na drie maanden, dat men Juda te kennen gaf, zeggende: Thamar, uwe schoondochter, hoeft gohooroerd , en ook zie, zij is zwanger van hoererij. Toen zoido Juda: Breng zo hervoor, dat zij verbrand wordo!

25 Als zij voorgobragt werd, schikte zij tot

haren zweer, om te zeggen: Bij den man, wiens deze dingen zijn, hon ik zwanger; en zij zoido: Beken toch, wiens deze zegelring, en deze snoeren, en deze staf zijn.

2() En Juda kende ze, en zeide: Zij is regtvaar-diger dan ik, daarom, omdat ik haar aan mijnen zoon Sela niet gegeven heb. En hij bekende haar voortaan niet moer.

27 En het geschiedde ten tijde, als zij baren zou, ziet, quot;zoo waren tweelingen in haren buik.

a 1 Kron. 2 : 4.

28 En het geschiedde, als zij baarde, dat een de hand uitgaf; en de vroedvrouw nam dezelve, en zij bond een' scharlaken draad om zijne hand, zeggende: Deze komt liet eerst uit.

29 Maar liet geschiedde, als hij zijne hand weder intoog, ziet, zoo

kwam fzijn broeder uit; en zij zeide: Hoe zijt gij doorgebroken? op u is de breuke!

en men noemde zijnen naam quot;Perez. n Matt. 1 : 3.

30 En daarna kwam zijn broeder uit, om wiens hand do scharlaken draad was;

on men noemde zijnen naam Zora.

HOOFDSTUK 39.

.Tozof wordt in zijne dienst bij Pótifar al/.oovan God gezegend,

dat zijn heer hom over hot ganseho huis stolt, vs. 2.

Do vrouw zijns hoeren wordt,

wegens zijne schoonheid, op hom vorliofd, en verzoekt hom tot onkuischheid; hetwelk hij vol-standiglijk weigerende, door haar valscholijk ver-klaagd wordt, eerst bij hot huisgezin, daarna bij zijnen hoor, dio hom daarover in do gevangenis levert, 10. Alwaar God ook met Jozef is, zoodanig, dat hij over do gevangenis gestold wordt, 20.

JOZEF nu quot;word naar Egypte afgevoerd; en Pótifar, een hoveling van Farao, een overste der trawanten, een egyptisch man, kocht hem uit de hand der Ismaölieten, die hem derwaarts afgevoerd hadden. a Gen. 37 : 28. Ps. 105 : 17.

2 En de Heere quot;was met Jozef, zoodat hij een voorspoedig man was; en hij was in het huis van zijnen heer, den Egyptenaar, a vs. 21 Hand. 7:0.

3 Als nu zijn heer zag, dat de Heere met hem was, en dat de Heere al wat hij deed, door zijne hand voorspoedig maakte:

4 Zoo vond Jozef genade in zijne oogen, on diende hem; en hij stelde hem over zijn huis, en al wat hij had, gaf hij in zijne hand.

5 En liet geschiedde van toen af, dat hij hem over zijn huis, en over al wat het zijne was, gesteld had, dat de Heere des Egyptenaars huis zegende, om Jozefs wil; ja de zegen des Hee-ren was in alles wat hij had, in het huis en in het veld.

6 En hij liet alles, wat hij had, in Jozefs hand, zoodat hij met hem van ge⁶¹¹ ding kennis had, behalve van het brood, dat hij at. En Jozef was schoon van gedaante, en schoon van aangezigt.

7 En het geschiedde na deze dingen, quot;dat de huisvrouw zijns heeren hare oogen op Jozef wierp ; en zij zeide: Lig bij mij! a Sin-. 7:13.

8 Maar hij weigerde hot, en zeide tot do huisvrouw zijns heeren: Zio, mijn heer heeft geen kennis met mij, wat er in hot huis is; en al wat hij heeft, dat heeft hij in mijne hand gegeven.

9 Niemand is grooter in dit huis dan ik, en hij heeft voor mij niets onthouden, dan u, daarin dat

gij zijne huisvrouw zijt; hoe zoude ik dan dit

een zoo groot kwaad doen, on zondigen tegen God!

10 En het geschiedde , als zij Jozef dag op dag aansprak , en hij

naar haar niet hoorde, om bij haar te liggen, en bij haar te zijn;

11 Zoo gebeurde hot op zulk oenen dag, dat hij in het huis kwam, om zijn werk te doen; en niemand van de lieden des huizes was daar binnenshuis.

12 En zij greep hom bij zijn kleed, zeggende: Lig bij mij! En hij liet zijn kleed in hare hand, en vlugtte, en ging uit naar buiten.

13 En het geschiedde, als zij zag, dat hij zijn kleed in hare hand gelaten had, en naar buiten gevlugt was:

14 Zoo riep zij de lieden van haar huis, en sprak tot hen, zeggende: Ziet, hij hoeft ons den ho-breeuwschen man ingebragt, om mot ons te spotten; hij is tot mij gekomen, om bij mij te liggen, en ik heb geroepen met luider stom;

15 En liet geschiedde, als hij hoorde, dat ik ] mijne stem verhief, en riep; zoo verliet hij zijn kleed bij mij, en vlugtte, en ging uit naar buiten.

Ki En zij leide zijn kleed bij zich, totdat zijn lieer in zijn huis kwam.

17 Toen sprak zij tot iiein naar diezelfde woorden, zeggende: De hebreeuwsche knecht, dien gij ons hebt ingebragt, is tot mij gekomen, om met mij te spotten.

18 En het is geschied, als ik mijne stem verhief, en riep, dat hij zijn kleed bij mij liet, en vlugtte naar buiten.

19 En hot geschiedde, als zijn lieer de woorden zijner huisvrouw hoorde, die zij tot hem sprak, zeggende: Naar deze zelfde woorden heeft mij uw knecht gedaan, zoo ontstak zijn toorn.

20 En Jozefs heer nam hem, en leverde quot;hem in het gevangenhuis, tor plaatse, waar des konings gevangenen gevangen waren; alzoo was hij daar in hot gevangenhuis. a Ps. 105; 18.

21 Doch de Heere was met Jozef, en wendde zijne goedertieren hoid tot hem; en gaf hem genade in de oogen van den overste van het gevangenhuis.

22 En de overste van het gevangenhuis gaf al de gevangenen, die in liet gevangenhuis waren, in Jozefs hand; en al wat zij daar deden, deed hij.

23 De overste van hot gevangenhuis zag gansch o]) geen ding, dat in zijne hand was, overmits dat de Heere met hem was; en wat hij deed, dat deed de Heere wol gedijen.

HOOFDSTUK 40.

Do opperste schenker en bakker van Farao worden in do gevangenis gozet en Jozef aanbevolen, vs. 1. Zij droomen elk een' droom, dien Jozef hun uitlegt met verzoek aan don schenker, dat hij, in zijn ambt volgens zijnon droom hersteld zijnde, aan hem ten beste wilde gedenken, 5. Jozefs uitlegging wordt aan beide gevangenen met der daad bevestigd, maaide schenker vergeet Jozef, 20.

EN het geschiedde na deze dingen, dat de schenker des konings van Egypte, en de bakker, zondigden tegen hunnen heer, tegen don koning van Egypte.

2 Zoodat Farao zeer toornig werd op zijne twee hovelingen, op den overste der schenkers, en op den overste der bakkers.

3 En hij leverde hen in bewaring, ten huize van den overste der trawanten, in het gevangenhuis, ter plaatse, waar Jozef gevangen was.

4 En de overste dor trawanten bestelde Jozef bij hen, dat hij hen diende; en zij waren sommige dagen in bewaring.

5 Zij droomden nu beiden eenen droom, elk zijnen droom, in eenen nacht, elk naar do uitlegging zijns drooms, de schenker en de bakker, die des konings van Egypte waren, die gevangen waren in het gevangenhuis.

6 En Jozef kwam dos morgens tot hen, en hij zag hen aan, en ziet, zij waren ontsteld.

7 Toen vraagde hij de hovelingen van Farao, die bij hom waren in hechtenis van het huis zijns hoeren, zeggende: Waarom zijn uwe aangezigten heden kwalijk gesteld?

8 En zij zeiden tot hem: Wij hebben eenen droom gedroomd, en er is niemand, die hem uit-legge. En Jozef zeide tot hen: Zijn de uitleggingen niet van God? vertelt ze mij toch.

9 Toen vertelde de overste der schenkers Jozef zijnen droom, en zeide tot hem: In mijnen droom, zie, zoo was een wijnstok voor mijn aangezigt;

10 En aan den wijnstok waren drie ranken; en hij was als bottende, zijn bloeisel ging op, zijne trossen bragten rijpe druiven voort.

11 En Farao's beker was in mijne hand; en ik nam die druiven, en drukte ze uit in Farao's beker, en ik gaf den beker op Farao's hand.

12 Toen zeide Jozef tot hom: Dit is zijne uitlegging: de drie ranken zijn drie dagen.

13 Binnen nog drie dagen zal Faraö uw hoofd verheffen, en zal u in uwen staat herstellen; en gij zult Farao's beker in zijne hand geven, naaide vorige wijze, toen gij zijn schenker waart.

14 Doch gedenk mijner bij u zeiven, wanneer hot u wel gaan zal, en doe toch weldadigheid aan mij, en doe van mij melding bij Faraö, en maak, dat ik uit dit huis kome.

15 Want ik ben diefelijk ontstolen uit het land dor Hebreen; en ook heb ik hier niets gedaan, dat zij mij in dezen kuil gezet hebben.

16 Toen de overste der bakkers zag, dat hij eeno goede uitlegging gedaan had, zoo zeide hij tot Jozef: Ik was ook in mijnen droom, en zie, drie getraliede korven waren op mijn hoofd.

17 En in den oppersten korf was van alle spijze van Faraö, die bakkerswerk is; en het gevogelte at dezelve uit den korf, van boven mijn hoofd.

18 Toen antwoordde Jozef, en zeide: Dit is zijne uitlegging: de drie korven zijn drie dagen.

19 Binnen nog drie dagen zal Faraö uw hoofd verheffen van boven u, en hij zal u aan een hout hangen, en het gevogelte zal uw vleesch van boven u eten.

20 En het geschiedde op den derden dag, den dag van Farao's geboorte, dat hij voor al zijne knechten eenen maaltijd maakte; en hij verhief het hoofd van don overste der schenkers, en hot hoofd van den overste der bakkers, in het midden zijner knechten.

21 En hij deed den overste der schenkers weder-keeren tot zijn schonkambt, zoodat hij den beker op Farao's hand gaf.

22 Maar den overste der bakkers hing hij op; gelijk Jozef hun uitgelegd had.

23 Doch de overste der schenkers gedacht aan Jozef niet, maar vergat hem.

HOOFDSTUK 41.

Faraö twoe droomen gedroomd hebbende, en ondor zijn volk niemand vindende, die ze kon uitleggen, gedenkt de opperste schenker aan Jozef, vs. 1, dien

Farao uit do gevangenis voor zich (loot brongen on hom zijne droomen verhaalt, 'lio Jozef uitlogt; tc golijk geett liij Faraii goeden raad tegen don toekomenden duren tijd, 14. Daarom stolt Faraö hom tot oonon Regent naast zich over zijn gansciio rijk, veroeit hem hoogelijk, vernoemt hem, en geeft hem eeno vrouw, 37. Jozef nu dertig jaren oud zijnde, reist door gansch Egypte, en bestelt voorraad in de zeven goedo jaren, 40. Gewint twee zonen, Ma-nnsso en Efraïm, 50. Do kwade jaren komen aan, waarin Jozef van den voorraad van liet koren aan zijn volk verkoopt, 54.

EN hot gesehioddc ten einde van twee volle jaren, dat Faraö droomde, en ziet, hij stond aan do rivier.

2 En ziet, uit do rivier kwamen op zeven koeijen, schoon van aanzien, en vet van vleescli, en zij weidden in het gras.

3 En ziet, zeven andere koeijen kwamen na die

49

wijzen, die daarin waren; en Faraö vertelde hun zijnen droom; maar er was niemand, die ze aan Faraö uitleide. a Dan. 2:2.

9 Toen sprak de overste der schenkers tot Faraö, zeggende: Ik gedenk heden aan mijne zonden.

10 Faraö was zeer vertoornd op zijne dienaars, en leverde mij in bewaring ton huize van den overste der trawanten, mij en den overste der bakkers.

11 En quot; in eenen nacht droomden wij eenen droom, ik en hij; wij droomden, elk naar de uitlegging zijns drooms. a Gon. 40 : 5.

12 En aldaar was bij ons een hebreeuwsch jongeling, een knecht van den overste der trawanten; en wij vertelden ze hom, en hij leide ons onze droomen uit, een' ieder leide hij ze uit, naar zijnen droom.

op uit de rivier, leelijk van aanzien, en dun van vloesch; en zij stonden bij de andere koeijen aan den oever der rivier.

4 En die koeijen, leelijk van aanzien, en dun van vleesch, aten op die zeven koeijen, schoon van aanzien en vet. Toen ontwaakte Faraö.

5 Daarna sliep hij en droomde andermaal; en ziet, zeven aren rezen op, in eenen halm, vet on goed.

G En ziet, zeven dunne en van den oostewind verzengde aren, schoten na dezelve uit.

7 En de dunne aren verslonden do zeven vette en volle aren. Toen ontwaakte Faraö, en ziet, iiet was een droom.

S. En het geschiedde in den morgenstond, dat zijn geest verslagen was, en hij zond heen, en quot; riep al de toovenaars van Egypte, en al de

13 En gelijk hij ons uitleide, alzoo is het geschied: mij heeft hij hersteld in mijnen staat, en hem gehangen.

14 Toen zond Faraö quot;en riep Jozef, en zij deden hom haastelijk uit den kuil komen; en men schoor hem, en men veranderde zijne kleederen; en hij kwam tot Faraö. a I's. 105 : 20. Dan. 2 : 25.

15 En Faraö sprak tot Jozef: Ik heb eenen droom gedroomd, en er is niemand, die iiem uit-legge; maar ik hob van u hooren zeggen, ah gij eenen droom hoort, dat gij hom uitlegt.

10 En Jozef antwoordde Faraö, zeggende: Het is buiten mij! God zal Faraö's welstand aanzeggen.

17 Toen sprak Faraö tot Jozef: Zie, in mijnen droom stond ik aan den oever der rivier;

18 En zie, uit de rivier kwamen op zeven

4

koeijen, vet van vleesch en schoon van gedaante, en zij weidden in liet gras.

19 En zie, zeven andere koeijen kwamen op na dezen, mager en zeer leelijk van gedaante, rank van vleesch; ik heb dergelijke van leelijkheid niet gezien in hot gansche Egypteland.

20 En die ranke en leelijke koeijen aten die eerste zeven vette koeijen op;

21 Dewelke in haren buik inkwamen, maar men merkte niet, dat ze in haren buik ingekomen waren: want haar aanzien was leelijk, gelijk als in het begin. Toen ontwaakte ik.

22 Daarna zag ik in mijnen droom, en zie, zeven aren rezen op in eenen halm, vol en goed.

23 En zie, zeven dorre, dunne ot van den ooste-wind verzengde aren, schoten na dezelve tilt;

24 En de zeven dunne aren verslonden die zeven goede aren. En ik heb het den toovenaars gezegd, maar er was niemand, die het mij verklaarde.

25 Toen zeide Jozef tot Faraö: De droom van Farao is een: hetgeen ftod is doende, heeft Hij Faraö te kennen gegeven.

26 Die zeven schoone koeijen zijn zeven jaren; die zeven schoone aren zijn ook zeven jaren: de droom is een.

27 En die zeven ranke en leelijke koeijen, die na genen opkwamen, zijn zeven jaren; en die zeven ranke van den oostewind verzengde aren zullen zeven jaren des hongers wezen.

28 Dit is het woord, hetwelk ik tot Faraö gesproken heb: hetgeen God is doende, heeft Hij Faraö vertoond.

2!) Zie, de zeven aankomende jaren, zal er groote overvloed in hot gansche land van Egypte zijn.

30 Maar na dezelve zullen er opstaan zeven jaren dos hongers; dan zal in het land van Egypte al die overvloed vergoten worden; en de honger zal hot land verteren.

31 Ook zal do overvloed in het land niet gemerkt worden, van wege dionzelven honger, die daarna wezen zal: want hij zal zeer zwaar zijn.

32 En aangaande, dat die droom aan Faraö ten tweede maal is herhaald, is, omdat de zaak van God vast besloten is, on dat God haast, om dezelve te doen.

33 Zoo zie nu Faraö naar oenen verstandigen en wijzen man, en zotte hom over het land van Egypte.

34 Faraö doe zoo, en bestollo opzieners over het land; en neme hot vijfde doel des lands van Egypte in do zeven jaren dos overvloeds.

35 En dat zij alle spijze van deze aankomende goede jaren verzainelen, on koren opleggen, onder do hand van Faraö, tot spijze in do steden, en bewaren hot.

36 Zoo zal de spijze zijn tot voorraad voor hot land, voor zeven jaren des hongers, die in Egypteland wezen zullen; opdat het land van honger niet verga.

37 quot; En dit woord was goed in do oogen van Faraö, on in de oogen van al zijne knechten.

a Hand. 7 :10.

38 quot;Zoo zoido Farao tot zijne knechten: Zouden wij wol oenen man vindon als dozen, in wolken Gods Geest isV « Ps. 105:22.

39 Daarna zeide Faraö tot Jozef: Naardien God u dit alles heeft verkondigd, zoo is er niemand zoo verstandig en wijs, als gij.

40 Gij zult quot;over mijn huis zijn, on op uw bevel zal al mijn volk de hand kussen; alleen dezen troon zal ik grooter zijn dan gij. n Ps. 105:21.

41 Voorts sprak Faraö tot Jozef: Zie, ik heb u over gansch Egypteland gestold.

42 En Faraö nam zijnen ring van zijne hand af, en dood hom aan Jozefs hand, en liet hem fijne linnen kloedoren aantrekken, en loido hom eone gouden koten aan zijnon hals.

43 En hij dood hem rijden op don tweeden wagon, dien hij had; en zij riepen voor zijn aango-zigt: Knielt! Alzoo stelde hij hom over gansch Egypteland.

44 En Faraö zoido tot Jozef: Ik bon Faraö! doch zonder u zal niemand zijne hand of zijnen voet opheffen in gansch Egypteland.

45 En Faraö noemde Jozefs naam, Zafnath Paanéah, en gaf hom Asnath, do dochter van Potiféra, overste van On, tot eone vrouw; en Jozef toog uit door hot land van Egypte.

40 Jozef nu was dertig jaren oud, als hij stond voor het aangezigt van Faraö, koning van Egypte; on Jozef ging uit van Faraö's aangezigt, en hij toog door gansch Egypteland.

47 En liet land bragt voort, in do zeven jaren dos overvloeds, bij handvollon.

48 En hij vergaderde allo spijze der zeven jaren, die in Egypteland was, on dood do spijze in de steden; do spijze van het veld van elke stad, hetwelk rondom haar was, deed hij daar binnen.

49 Alzoo bragt Jozef zeer voel koren bijeen, als het zand dor zoo, totdat men ophield to tollen, want daarvan was geen getal.

50 quot;En Jozef werden twee zonen geboren, eer er oen jaar des hongers aankwam, die Asnath , de dochter van Potiféra, overste van On, hom baarde. « Gen. 40 : 20. 48 : 5.

51 En Jozef noemde den naam dos oorstgobore-non Manasse: Want, zeide hij, God hoeft mij doen vergeten al mijne moeite, en hot gansche huis mijns vaders.

52 En don naam des tweeden noemde iiij Efraïm: Want, zeide hij, God hoeft mij doen wassen in het land mijner verdrukking.

53 Toon eindigden de zeven jaren des overvloeds, die in Egypte geweest was.

54 quot;En de zeven jaren dos hongers begonnen aan te komen, gelijk als Jozef gezegd had. En or was honger in al do landen, maar in gansch Egypteland was brood. n Oon. 45:0. I's. 105: 10.

55 Als nu gansch Egypteland hongerde, riep

het volk tot Farao om brood; en Faraö zoido tot alle Egyptenaren: Gaat tot Jozef, doet wat liij u zegt.

56 Als dan honger over het gansche land was, zoo opende Jozef alles, waarin iets was, en verkocht aan de Egyptenaren: want de honger werd sterk in Egypteland.

57 En allo landen kwamen in Egypte tot Jozef, om te koopen; want de honger was sterk in alle landen.

HOOFDSTUK 42.

Als Jakob hoorde, dat in Egypte koren te bekomen was, zendt hij derwaarts al zijne zonen, behalve Benjamin, vs. 1. Zij buigen zich voor Jozef, dien zij niet kennen; maar hij kont hen, spreekt hon hard aan en zot hen als verspieders gevangen, 6. Hij bedingt Benjamin tot zich te brengen, houdt Simeon in bewaring en laat hen mot koren on hun gold wederom trokken, 18. Onderweg wordt een van hon zijn geld gewaar in den zak, 27. Te huis komende, vertollen zij Jakob hun wedervaren en vinden allen hun geld, 29. Zij pogen Jakob te overreden, om Benjamin mot bon te laten gaan naar Egypte, maar hij klaagt zeer on kan daartoe niet besluiten, 3G.

TOEN Jakob zag, dat or koren in Egypte was, zoo zeide Jakob tot zijne zonen: Waarom ziot gij op elkander?

2 Voorts zeide hij: Ziot, quot;ik heb gehoord, dat er koren in Egypte is; trekt daarhenen af, en koopt ons koren van daar, opdat wij loven en niet sterven. n Hand. 7:12.

!! Toen togon Jozefs tien broederen af, om koren uit Egypte te koopen.

4 Doch Benjamin, Jozefs broeder, zond Jakob niet mot zijne brooderen: want hij zeide: Opdat hem niet misschien het verderf ontmoete!

5 Alzoo kwamen Israels zonen om te koopen, onder degenen, die daar kwamen: want do honger was in het land Kanaan.

(i Jozef nu was regent over dat land; hij verkocht aan al bet volk des lands; en Jozefs broederen kwamen, quot;en bogen zich voor hem, uicl de aangezigten ter aarde. a Oon. :gt;7 :7.

7 Als Jozef zijne broederen zag, zoo kende hij hen; maar hij hield zich vreemd jegens hen, en sprak hard met bon , en zeide tot hen: Van waar komt gij? En zij zeiden: Uit liet land Kanaan, om spijze te koopen.

8 Jozef dan kende zijne broederen; maar zij kondon hom niet.

ï) Toen gedacht Jozef quot;aan de droomen, die hij van hen gedroomd had; en hij zeide tot hen: (Jij zijt verspieders, gij zijt gekomen om te be-zigtigen, waar hot land bloot is. a Gen. 157 : 5.

10 En zij zeiden tot hem: Neen, mijn lieer! maar uwe knechten zijn gekomen, om spijze te koopen.

11 Wij allen zijn ééns mans zonen; wij zijn vroom; uwe knechten zijn geen verspieders.

12 En hij zeide tot hen: Neen, maar gij zijt gekomen, om te bezigtigen, waar het land bloot is.

li! En zij zeiden: Wij uwe knechten waren twaalf gebroeders, ééns mans zonen , iu het land Kanaan; en zie, quot;de kleinste is lieden bij onzen vader; doch do een is niet meer. a Gen. 43 : 29.

14 Toen zeide Jozef tot hen: Dat is het, wat ik tot u gesproken heb, zeggende: Gij zijt verspieders !

15 Hierin zult gij beproefd worden: zoo waarlijk als Faraö leeft! indien gij van hier zult uitgaan, tenzij dan, wanneer uw kleinste broeder herwaarts zal gekomen zijn!

l(i Zendt eenen uit u , die uwen broeder hale; maar woest gijlieden gevangen, en uwe woorden zullen beproefd worden, of de waarheid bij u zij; en indien niet, zoo waarlijk als Faraö leeft, zoo zijt gij verspieders!

17 En hij zette hen zamen drie dagen in bewaring.

18 En ten derden dage zeide Jozef tot ben: Doet dit, zoo zult gij loven; ik vrees God.

19 Zoo gij vroom zijt, zoo zij een uwer broederen gebonden in het huis uwer bewaring; en gaat gij heen, brengt hot koren voor den honger uwer huizen.

20 En quot;brengt uwen kleinsten broeder tot mij, zoo zullen uwe woorden waar gemaakt worden; en gij zult niet sterven. En zij deden alzoo.

a (ion. 43 : 5. 44: 23.

21 Toen zeiden zij de een tot den ander: Voorwaar wij zijn schuldig aan onzen broeder, wiens benaauwdheid der ziele wij zagen, toen hij ons om genade bad, maar wij hoorden niet! daarom komt deze benaauwdheid over ons.

22 En Ruben antwoordde hun, zeggende: quot; Heb ik het tot u niet gezegd, toen ik zeide: Zondigt niet aan dezen jongeling! maar gij hoordet niet; en ook zijn bloed, ziet, het wordt gezocht!

a Gen. 37 : 21, 22.

23 En zij wisten niet, dat het Jozef hoorde: want daar was een taalman tusschen hen.

24 Toen wendde hij zich om van hen af, en weende; daarna keerde hij weder tot hen, en sprak tot hen, en nam Simeon van hen, en bond hem voor hunne oogen.

25 En Jozef gebood, dat men hunne zakken met koren vullen zou. en dat men hun geld wederkeerde, een' iegelijk in zijnon zak, en dat men hun teerkost gave tot den weg; en men deed hun alzoo.

26 En zij laadden hun koren op hunne ezels, en togen van daar.

27 Toen oen zijnen zak opendeed, om zijnen ezel voeder te geven in de herberg, zoo zag hij zijn geld, want ziet, het was in den mond van zijnen zak.

28 En hij zeide tot zijne broederen: Mijn geld is wedergekeerd, daartoe ook, ziet, het is in mijnon zak! Toen ontging hun het hart, en zij verschrikten, de een tot den ander zeggende: Wat is dit, dat ons God gedaan heeft!

29 En zij kwamen in het land Kanaan, tot Ja-

kob, hunnen vader; en zij gaven hem te kennen al hun wedervaren, zeggende:

30 Die man, de heer van dat land, heeft hard met ons gesproken; en hij heeft ons gehouden voor verspieders des lands.

31 Maar wij zeiden tot hem: Wij zijn vroom; wij zijn geen verspieders.

32 Wij waren twaalf gebroeders, zonen van onzen vader; de een is niet meer, en de kleinste is heden bij onzen vader in het land Kanaiin.

33 En die man, de heer van dat land, zeide tot ons: Hieraan zal ik bekennen, dat gijlieden vroom zijt: laat eenen uwer broederen bij mij, en neemt voor den honger uwer huizen, en trekt heen.

34 En brengt uwen kleinsten broeder tot mij; zoo zal ik weten, dat gij geen verspieders zijt, maar dat gij vroom zijt; uwen broeder zal ik u wedergeven, en gij zult in dit land handelen.

35 En het geschiedde, als zij hunne quot;zakken ledigden, ziet, zoo had een iegelijk den bundel zijns gelds in zijnen zak, en zij zagen de bundelen huns gelds, zij en hun vader, en zij waren bevreesd. a vers. 25. Oen. 44 :1.

36 Toen zeide Jakob, hun vader, tot hen: Gij berooft mij van kinderen! Jozef is er niet, en Simeon is er niet, nu zult gij Benjamin wegnemen! al deze dingen zijn tegen mij!

37 Toen sprak Ruben tot zijnen vader , zeggende: Dood twee mijner zonen, zoo ik hem tot u niet wederbreng; geef hem in mijne hand, en ik zal hem weder tot u brengen!

38 Maar hij zeide: Mijn zoon zal met ulieden niet aftrekken: want zijn broeder is dood, en hij is alleen overgebleven; zoo hem een verderf ontmoette op den weg, dien gij zult gaan, zoo zoudt gij mijne graauwe haren met droefenis ten grave doen nederdalen.

HOOFDSTUK 43.

Jakob, gedrongen door don hongersnood en door zijne zonen, laat eindelijk Benjamin met hen naar Egypte trekken, met gesehenken voor den Regent en dubbel gold, vs. 1. Jozef, Benjamin onder hen ziende, laat hen in zijn huis brengen, 10. De broeders verontschuldigen zich over hot gevondene gold bij Jozefs hofmeester, die hun goeden moed geeft, 18; zij geven de geschenken aan Jozef, die vriendelijk met hen spreekt, inzonderheid met Benjamin, en hen daarna op een' zeer heerlijken maaltijd onthaalt, 25.

DE honger nu werd zwaar in dat land;

2 Zoo geschiedde het, als zij den leeftogt, dien zij uit Egypie gebragt hadden, opgegeten hadden, dat hun vader tot hen zeide: Keert wederom, koopt ons een weinig spijze.

3 Toen sprak Juda tot hem, zeggende: Die man heeft ons op het hoogste betuigd, zeggende: Gij zult mijn aangezigt niet zien, tenzij dat uw broeder met u is.

4 Indien gij onzen broeder met ons zendt, wij zullen aftrokken, en u spijze koopen.

5 Maar quot; indien gij hem niet zendt, wij zullen niet aftrekken: want die man heeft tot ons gezegd: ''Gij zult mijn aangezigt niet zien, tenzij dat uw broeder met u is. a Gen. 42:20. 6 Gen. 44:23.

6 En Israël zeide: Waarom hebt gij zoo kwalijk aan mij gedaan, dat gij dien man te kennen gaaft, of gij nog eenen broeder hadt ?

7 En zij zeiden: Die man vraagde zeer naauw naar ons, en naar onze maagschap, zeggende: Leeft uw vader nog ? hebt gij nog eenen broeder ? zoo gaven wij het hem te kennen, volgens diezelfde woorden; hebben wij juist geweten, dat l'ij zeggen zou: Brengt uwen broeder af ?

8 Toen zeide Juda tot Israël, zijnen vader: Zond den jongeling met mij, zoo zullen wij ons opmaken en reizen, opdat wij leven en niet sterven , noch wij, noch gij, noch onze kinderkens.

!) Ik zal borg voor hem zijn, quot; van mijne hand zult gij hem eischen; indien ik hem tot u niet breng en hem voor uw aangezigt stel, zoo zal ik alle dagen tegen u gezondigd hebben!

a Gen. 44 : 32.

10 Want hadden wij niet gezuimd, voorwaar wij waren alreeds tweemaal wedergekomen.

11 Toen zeide Israël, hun vader, tot hen: Is het nu alzoo, zoo doet dit: neemt van het loffe-lijkste dezes lands in uwe vaten, en brengt dien man een geschenk honen af: oen weinig balsom, en een weinig honig, specerijen en mirre, ter-pentijnnoton en amandelen.

12 En noemt dubbel geld in uwe hand; en brengt het geld, hetwelk in den mond uwer zakken wedergekeerd is, weder in uwe hand; misschien is hot ocne feil.

13 Neemt ook uwen broeder mode, en maakt u op, keert weder tot dien man.

14 En God, de Almagtige, geve u barmhartigheid voor hot aangezigt van dien man, dat hij uwen andoren broeder en Benjamin met u late gaan! En mij aangaande, als ik van kinderen beroofd ben, zoo ben ik beroofd!

15 En die mannen namen dat geschenk, on namen dubbel geld in hunne hand, en Benjamin; en zij maakten zich op, en togen af naar Egypte, en zij stonden voor Jozefs aangezigt.

16 Als Jozef Benjamin met hen zag, zoo zeide hij tot dengenen, die over zijn huis was: Breng deze mannen naar het huis toe, en slagt slagt-voe, en maak het gereed: want deze mannen zullen te middag met mij eten.

17 De man nu deed, gelijk Jozef gezegd had; en de man hragt deze mannen in het huis van Jozef.

18 Toen vreesden deze mannen, omdat zij in het huis van Jozef gebragt werden, en zeiden: Ter oorzake van het geld, dat in het begin in onze zakken wedergekeerd is, worden wij inge-bragt, opdat hij ons overrompele en ons over-valle, en ons tot slaven neme, met onze ezelen.

19 Daarom naderden zij tot dien man, die over het huis van Jozef was, en zij spraken tot hem aan de deur van het huis.

20 En zij zeidon; Och mijn heer! quot;wij waren in het begin gewisselijk afgekomen, om spijze te lcoopen. a Gen. 42 ; 3.

21 Het is nu geschied, quot;als wij in de herberg gekomen waren, en wij onze zakken opendeden, zie, zoo was ieders mans geld in den mond van zijnen zak, ons geld in zijn gewigt; en wij hebben hetzelve wedergebragt in onze hand.

a Gron. 42 : 27 , 3o.

22 Wij hebben ook ander geld in onze hand af-gebragt, om spijze te koopen; wij weten niet, wie ons geld in onze zakken gelegd heeft.

23 En hij zeide: Vrede zij ulieden, vreest niet! Uw God en de God uws vaders hoeft u eenen schat in uwe zakken gegeven; uw geld is tot mij gekomen. En hij bragt Simeon tot hen uit.

24 Daarna bragt de man deze mannen in liet huis van Jozef, quot;en hij gaf water; on zij wieschen hunne voeten; hij gaf ook aan hunne ezelen voeder. a Gen. 18:4.

25 En zij bereidden het geschenk, totdat Jozef kwam op den middag: want zij hadden gehoord, dat zij aldaar brood eten zouden.

26 Als nu Jozef te huis gekomen was, zoo bragten zij hem hot geschenk, hetwelk in hunne hand was, in het huis, en zij ^a bogen zich voor hem ter aarde. a Gen. 37 : 10. 42 ; G.

27 En hij vraagde hen naar hunnen welstand, en zeide: Is het wel met uwen vader, den oude, waarvan gij zeidet? leeft hij nog?

28 En zij zeidon: Het is wel met uwen knecht, onzen vader, hij leeft nog; en zij neigden het hoofd en bogen zich neder.

29 En hij hief zijne oogen op, en zag Benjamin, zijnen broeder, den zoon zijner moeder, en zeide: Is dit uw kleinste broeder, quot;waarvan gij tot mij zeidet? Daarna zeide hij: Mijn zoon! God zij u genadig! a Gen. 42:13.

30 En Jozef haastte zich, want zijn ingewand ontstak jegens zijnon broeder, en hij zocht te weenen; en hij ging in eene kamer, ^a en weende aldaar. a Gen. 15 : 2.

31 Daarna wiesch hij zijn aangezigt en kwam uit; en hij bedwong zich zeiven, on zeide: Zet brood op.

32 En zij rigtten voor hem aan in het bijzonder, en voor hen in het bijzonder, en voor do Egyp-tonaren, die met hom aten, in het bijzonder: want de Egyptenaars mogen geen brood eten met de Hebreen, dewijl zulks den Egyptenaren een gruwel is.

33 En zij zaten voor zijn aangezigt, de eerstgeborene naar zijne eerstgeboorte, en do jongere naar zijne jongheid; dies verwonderden zich de mannen onder elkander.

34 En hij langde hun van do goregten, die voor hom waren; maar Benjamins goregt was vijfmaal grooter, dan do gerogton van hen allen. En zij dronken, en zij werden dronken met hem.

HOOFDSTUK 44.

Jozef laat zijne broeders trekken, mot hot geld in ieders korenzak, on zijnen beker in dien van Benjamin, vs. 1. Hij laat lion najagen en van dieverij beschuldigen ; do broeders betuigen hunne onschuld ton sterkste, 4. De beker wordt bij Benjamin gevonden, allen koeren tot Jozef weder, zich aan zijne straf onderwerpende; doch Jurla spreekt voel en sterk voor Benjamin, verzoekende in zijne plaats te mogen blijven, 12.

EN hij gebood dengenen, die over zijn huis was, zeggende : Vul de zakken dezer mannen met spijze, naar dat zij zullen kunnen dragen, en leg ieders mans geld in den mond van zijnon zak;

2 En mijnen beker, den zilveren beker, zult gij leggen in den mond van don zak des kleinsten, met het geld van zijn koren. En hij deed naar Jozefs woord, hetwelk hij gesproken had.

3 Des morgens, als het licht werd, zoo liet men deze mannen trekken, hen en hunne ezelen.

4 Zij zijn ter stad uitgegaan, zij waren niet verre gekomen, als Jozef tot dengenen, die over zijn huis was, zeido: Maak u op, en jaag die mannen achterna; en als gij hen zult achterhaald hebben, zoo zult gij tot hen zeggen: Waarom hebt. gij kwaad voor goed vergolden ?

5 Is het deze niet, waaruit mijn heer drinkt? en waarbij hij iets zekerlijk waarnomen zal ? gij hebt kwalijk gedaan, wat gij gedaan hebt.

6 En hij achterhaalde hen, en sprak tot hen diezelve woorden.

7 En zij zeiden tot hem: Waarom spreekt mijn heer zulke woorden? hot zij verre van uwe knechten, dat zij zoodanig een ding doen zouden.

8 Zie het geld, dat wij in den mond onzer zakken vonden, hebben wij tot u uit het land Ka-naan wedergebragt: hoe zouden wij dan uit hot huis uws hoeren zilver of goud stelen?

9 Bij wien van uwe knechten hij gevonden zal worden, dat hij sterve; en ook zullen wij mijnen heer tot slaven zijn!

10 En hij zeide: Dit zij nu ook alzoo, naar uwe woorden! Bij wien hij gevonden wordt, die zij mijn slaaf; maar gijlieden zult onschuldig zijn.

11 En zij haastten, en een iegelijk zette zijnon zak af op de aarde, en oen iegelijk opende zijnen zak.

12 En hij doorzocht, beginnende met don grootste, en voleindigende met den kleinsten; en die beker werd gevonden in den zak van Benjamin.

13 Toon scheurden zij hunne kloodoren; en ieder man laadde zijnen ezel op, en zij koerden weder naar de stad.

14 En Juda kwam met zijne broederen in hot huis van Jozef, want hij was nog zelf aldaar; en zij vielen voor zijn aangezigt neder ter aarde.

15 En Jozef zeide tot hen: Wat daad is dit, die gij gedaan hebt? weet gij niet, dat zulk een man als ik dat zekerlijk waarnemen zou?

16 Toen zeido Juda: Wat zullen wij tot mijnen heer zeggen ? wat zullen wij sproken ? en wat

zullen wij ons regtvaardigen ? God heeft do on-geregtigheid uwer knechten gevonden; zie, wij zijn mijns heeren slaven, zoo wij, als hij, in wiens hand de beker gevonden is.

17 Maar hij zeide: liet zij verre van mij zulks te doen! de man, in wiens hand die beker gevonden is, die zal mijn slaaf zijn; doch trekt gijlieden op in vrede tot uwen vader.

18 Toen naderde Juda tot hem, en zeide: Och mijn heer! laat toch uwen knecht een woord spreken voor mijns heeren ooren, en laat uwen toorn tegen uwen knecht niet ontsteken: want «rij zijt even gelijk Farao!

1!) Mijn heer vraagde zijne knechten, zeggende: Hebt gijlieden oenen vader, of broeder?

'20 Zoo zeiden wij tot mijnen heer: Wij hebben eenen ouden vader,

en eenen jongeling des ouderdoms,

den kleinste,

wiens broeder dood is, en hij is alleen van zijne moeder overgebleven,

en zijn vader heeft hem lief.

21 Toenzeidet gij tot uwe

knechten:

quot; Brengt hem af tot mij, dat ik mijn oog op hem sla.

a Gen. 42 ; 15.

22 En wij zeiden tot mijnen heer; Die jongeling zal zijnen vader niet kunnen verlaten; indien hij zijnen vader verlaat, zoo zal hij sterven.

23 Toen zeidet gij tot uwe knechten: quot;Indien uw kleinste broeder met u niet afkomt, zoo zult gij mijn aangezigt niet meer zien.

a Gen. 43 : 3, 5.

24 En liet is geschied, als wij tot uwen knecht, mijnen vader, opgetrokken zijn, en wij hem de woorden mijns heeren verhaald hebben;

25 En dat onze vader gezegd heeft: Keert weder, koopt ons een weinig spijze;

26 Zoo hebben wij gezegd: Wij zullen niet mogen aftrekken; indien onze kleinste broeder bij ons is, zoo zullen wij aftrekken: want wij zullen hot aangezigt van dien man niet mogen zien, zoo deze onze kleinste broeder niet bij ons is.

27 Toen zeide uw knecht, mijn vader, tot ons:

Gijlieden weet, dat er mij mijne huisvrouw twee gebaard hoeft.

28 En de oen is van mij uitgegaan, quot;en ik heb gezegd: Voorwaar, hij is gowisselijk verscheurd geworden! on ik heb hem niet gezien tot nu toe.

a Gen. 37 : 33.

29 Indien gij nu dezen ook van mijn aangezigt wognoemt, en hem oon verderf ontmoette, quot; zoo zoudt gij mijne graauwe haren met jammer ten grave doen nederdalen! a Gen. 42 :38.

30 Nu dan, als ik tot uwen knecht, mijnen vader, kome, en de jongeling is niet bij ons, (alzoo zijne ziel aan de ziol van dezen gebonden is).

31 Zoo zal hot geschiodon, als hij ziet, dat de

jongeling er niet is, dat hij sterven zal; en uwe knechten

zullen de graauwe haren

van uwen knecht, onzen vader, met droefenis ten grave doen nederdalen.

32 Want uw knecht is voor dezen jongeling borg bij mijnen vader, zeggende : quot; Zoo ik hem tot u niet

wederbreng, zoo zal ik tegen mijnen vader alle dagen gezondigd hebben ! «Gen.43:U.

33 Nu dan, laat toch uwen knecht voor dezen jongeling slaaf van mijnen heer blijven, en laat don jongeling met zijne broederen optrekken!

34 Want hoe zoude ik optrekken tot mijnen va-dor, indien do jongeling niet met mij was? opdat ik den jammer niet zie, welke mijnen vader overkomen zou.

HOOFDSTUK 45.

Jozef ontdekt zich aan zijne broeders, vs. 1; wijst hen op Gods Voorzienigheid, 7; geeft hun Inst alles aan zijnen vader te molden en hom naar Egypte to brengen, 9. Ook Faraö verlangt, dat zij naar Egypte komen, 1G. Jozef zendt zijne broeders met wagenen, spijs on geschonken heen, 21. Do broeders komen bij Jakob en verhalen hem al wat Jozef betreft, 25. Jakobs blijdschap, 27.

TOEN kon zich Jozef niet bedwingen voor allen, die bij hom stonden, en hij riep; Doet allo man van mij uitgaan! En er stond niemand

bij hein, als Jozef zieli aan zijne broederen bekend maakte.

2 En hij verhief zijne stem met weenon, zoodat het de Egyptenaars hoorden, cn dat het Farao's huis hoorde.

3 En Jozef zeide tot zijne broederen: Ik ben Jozef! leeft mijn vader nog? En zijne broeders konden hem niet antwoorden, want zij waren verschrikt voor zijn aangezigt.

4 En Jozef zeide tot zijne broederen: Nadert toch tot mij! En zij naderden. Toen zeide hij: quot; Ik ben Jozef, uw broeder, ^b dien gij naar Egypte verkocht hebt.

a Hand. 7 : 13. Igt; Gen 37 : 28. Ps. 105 : 17. Hand. 7 : ü.

5 Maar nu, quot;woest niet bekommerd, en de toorn ontsteke niet in uwo oogen, omdat gij mij hierheen verkocht hebt: want God hoeft mij voor uw aangezigt gezonden, tot behoudenis des levens.

a Gen. 50: 19, 20, 21.

(i Want het zijn nu twee jaren des hongers in het midden des lands; en er zijn nog vijf jaren, in welke geene ploeging noch oogst zijn zal.

7 Doch God heeft mij voor uw aangezigt henen gezonden, om u een overblijfsel te stellen op de aarde, en om u bij het leven te behouden, door eene groote verlossing.

8 Nu dan, gij hebt mij herwaarts niet gezonden, maar God zelf, die mij tot Farao's vader gestold heeft, cn tot oenen heer over zijn gansche huis, en regeerder in het gansche land van Egypte.

9 Haast u en trekt op tot mijnen vader, en zegt tot hem: Alzoo zegt uw zoon Jozef: God hoeft mij tot eenen heer over gansch Egypteland gesteld ; kom af tot mij, en vertoef niet.

10 En gij zult in het land Gosen wonen, en nabij mij wezen, gij en uwe zonen, en do zonen uwer zonen, en uwe schapen, on uwe runderen, en al wat gij hebt.

11 En ik zal u aldaar onderhouden: want er zullen nog vijf jaren des hongers zijn, opdat gij niet verarmt, gij en uw huis, en alios wat gij hebt!

12 En ziet, uwe oogen zien het, en de oogen van mijnen broeder Benjamin, dat mijn mond tot u spreekt.

13 En boodschapt mijnen vader al mijne heerlijkheid in Egypte, on alles wat gij gezien hebt; en haast u, en quot; brengt mijnen vader herwaarts af.

a Hand. 7:14.

14 En hij viel aan den hals van Benjamin, zijnen broeder, en woendo; en Benjamin weende aan zijnen hals.

15 En hij kuste al zijne broederen, on hij weende over hen; en daarna spraken zijne broeders met hem.

1(5 Als dit gerucht in het huis van Farao gehoord werd, dat men zeide; Jozefs broeders zijn gekomen! was het goed in de oogen van Farao, on in de oogen van zijne knechten.

17 En Farao zeide tot Jozef: Zeg tot uwo broederen : Doet dit, laadt uwe beesten, en trekt heen, gaat naar het land Kanaiin;

18 En neomt uwen vader en uwe huisgezinnen, on komt tot mij, on ik zal u het boste van Egypteland geven, en gij zult het vette dezes lands eten.

19 Gij zijt toch gelast; doet dit, neemt u uit Egypteland wagenen voor uwe kinderkous, en voor uwe vrouwen, en voert uwen vader, en komt.

20 En uw oog verschoone uw huisraad niet: want het boste van gansch Egypteland, dat zal het uwo zijn.

21 En de zonen van Israël doden alzoo. Zoo gaf Jozef hun wagenen, naar Farao's bevel; ook gaf hij hun teerkost op den weg.

22 Hij gaf hun allen, iedereen, wisselkleederen; maar Benjamin gaf hij drie honderd zilverlingen, en vijf wisselkloederen.

23 En zijnen vader desgelijks zond hij tien ezelen , dragende van het beste van Egypte, en tien ezelinnen, dragende koren, en brood, en spijze voor zijnen vader op den weg.

24 En hij zond zijne broeders heen; cn zij vertrokken ; en hij zeide tot hen: Verstoort u niet op den weg.

25 En zij trokken op uit Egypte, en zij kwamen in hot land Kanaiin tot hunnen vader Jakob.

20 Toen boodschapten zij hem, zeggende: Jozef leeft nog, ja ook is hij regeerder in gansch Egypteland! Toen bezweek zijn hart, want hij geloofde hun niet.

27 Maar als zij tot hem gesproken hadden al de woorden van Jozef, die hij tot hen gesproken had, en dat hij de wagenen zag, die Jozef gezonden had om hem te voeren, zoo werd de geest van Jakob, hunnen vader, levendig.

28 En Israël zoide: Het is genoeg! mijn zoon Jozef looft nog! ik zal gaan, en hem zien, eer ik sterve!

HOOFDSTUK 46.

Jakob met zijn gansche huis naar Egypte trekkende, wordt to Ber-séba door God mot vernieuwde beloften gesterkt, vs. 1. Namen van Jakobs geslacht, dat naar Egypte toog, 8. Juda trekt vooruit, 28. Jozef ontmoet zijnon vader in Gosen, 29. Jozef bepaalt wat zijne broeders bij Farao zullen zeggen, 31.

EN Israël verreisde met al wat hij had, en hij kwam to Ber-séba, en hij offerde offeranden aan den God van zijnen vader Izak.

2 En God sprak tot Israël in gezigten des nachts, on zeido: Jakob, Jakob! En hij zeide: Zie, hier ben ik!

3 En Hij zeide: quot;Ik ben die God, uws vaders God; vrees niet van af te trekken naar Egypte, '' want Ik zal u aldaar tot oen groot volk zetten.

a Gen. 26 : 24. 28 : 13. 32 : 9.

6 Gen. 13:10. 10:10. 17:2. 22:17. 20:24. 35:11. 48:4.

4 quot;Ik zal met u aftrekken naar Egypte, en Ik zal u doen Merferoptrekken, mede optrekkende; en Jozef zal zijne hand op uwe oogen leggen.

n Num. 20: 15. Deut. 10:22. Joz. 24:4, ö, (i.

Ps. 105:23, 24, enz. Jes. 52: 4. Hos. 11:1.

5 quot; Toen maakte zich Jakob op van Ber-séba; en do zonen van Israël voerden Jakob, hunnen vader, en hunne kinderen, en hunne vrouwen, oj) de wagenen, die Faraö gezonden had, om hem te voeren. a Hand. 7 ; 15.

(i En zij namen hun vee, en hunne have, die zij in het land Kanaün geworven hadden, en zij kwamen in Egypte, Jakob en al zijn zaad met hem:

7 Zijne zonen, en de zonen zijner zonen met hem; zijne doehteren, en zijner zonen dochteren, en al zijn zaad bragt hij met zich in Egypte.

8 quot;En dit zijn de namen der zonen van Israël, die in Egypte kwamen: Jakob en zijne zonen. De eerstgeborene van Jakob: Ruben. «Ex. 1:2. 0:13.

Num. 20:5. 1 Kron. 5:1, enz. 0:1, enz. 7:1, enz. 8:1, enz. !) En de zonen van Ruben: Hanoch, en Pallu, en Hezron, en Karmi.

10 quot;En de zonen van Simeon: Jemuël, enJamin, en Ohad, en Jachin, en Zohar, en Saul, de zoon eener kanaanietische vrouw, a Ex. 0:14. 1 Kron. 4:24.

11 quot;En de zonen van Levi: Gerson, Kohath en Merari. a 1 Kron. 0:1.

12 En quot;de zonen van Juda: Er, en Onan, en Sela, en Perez, en Zerah. Doch Er en Onan waren gestorven in het land van Kanaan; ''en de zonen van Perez waren Hezron en Hamul.

a Gen. 38 : 3, 4, 5. h 1 Kron. 2 : 5.

13 En de zonen van Issaschar: Tola, en Puwa, en Job, en Simron.

14 En de zonen van Zebulon: Sered, en Elon, en Jahleël.

15 Dit zijn de zonen van Lea, die zij Jakob gebaard heeft in Paddan-Aram, met Dina, zijne dochter: al de zielen zijner zonen en zijner dochteren waren drie en dertig.

10 quot;En de zonen van Gad: Zifjon en Haggi, Schuni en Ezbon, Eri en Aródi, en Aréli.

a 1 Kron. 5:11.

17 quot;En de zonen van Aser: Jimna, en Jisva, en Jisvi, en Berija, en Sera, hunne zuster; en de zonen van Berija: Ileber en Malchiël.

a 1 Kron. 7 : 3U.

18 Dit zijn de zonen van Zilpa, quot;die Laban aan zijne dochter Lea gegeven had; en zij baarde Jakob deze zestien zielen. a Gen. 29 : 24.

1!) De zonen van Rachel, Jakobs huisvrouw: Jozef en Benjamin.

20 En quot;Jozef werden geboren in Egypteland, Manasse en Efraïm, die hem Asnath, de dochter van Potiféra, den overste te On, baarde.

a Gen. 41 : 5Ü. 48 : 5.

21 quot;En de zonen van Benjamin: Bela, Bechcr en Asbel, Gera en Naaman, Eclii en Ros, Mup-pim en Huppim, en Ard. al Kron. 7:0. 8:1.

22 Dit zijn de zonen van Rachel, die Jakob geboren zijn, al te zamen veertien zielen.

23 En de zonen van Dan: Chusim.

24 quot;En de zonen van Nafthali: Jahzeël, en Guni, en .lezer, en Sillem. a 1 Kron. 7 : 13.

25 Dit zijn de zonen van Bilha, quot;die Laban aan zijne dochter Rachel gegeven had; en zij baarde dezelve Jakob, zij waren allen zeven zielen.

a Gen. 29 : 29.

20 Al de zielen, die met Jakob in Egypte kwamen, uit zijne heup gesproten, uitgenomen de vrouwen van de zonen van Jakob, waren allen zes en zestig zielen.

27 En de zonen van Jozef, die hem in Egypte geboren zijn, waren twee zielen. quot;Al de zielen van het huis van Jakob, die in Egypte kwamen, waren zeventig. a Dent. 10 : 22. Hand. 7 : 14.

28 En hij zond Juda voor zijn aangezigt heen tot Jozef, om voor zijn aangezigt aanwijzing te doen naar Gosen; en zij kwamen in het land Gosen.

29 Toen spande Jozef zijnen wagen aan, en toog op, zijnen vader Israël te gemoet naar Gosen; en als hij zich aan hem vertoonde, zoo viel hij hem aan zijnen hals, en weende lang aan zijnen hals.

30 En Israël zeide tot Jozef: Dat ik nu sterve, nadat ik uw aangezigt gezien heb, dat gij nog leeft!

31 Daarna zeide Jozef tot zijne broederen, en tot zijns vaders huis: Ik zal optrekken en Faraö boodschappen, en tot hem zeggen: Mijne broeders en het huis mijns vaders, die in het land Kanaan waren, zijn tot mij gekomen.

32 En die mannen zijn schaapherders, want het zijn mannen, die met vee omgaan; en zij hebben hunne schapen, en hunne runderen, en al wat zij hebben, medegebragt.

33 Wanneer het nu geschieden zal, dat Faraö ulieden zal roepen, en zeggen: Wat is uwe hand-tering ?

34 Zoo zult gij zeggen: Uwe knechten zijn mannen , die van onze jeugd af tot nu toe met vee omgegaan hebben, zoo wij als onze vaders; opdat gij in het land Gosen inoogt wonen: quot; want alle schaapherder is den Egyptenaren een gruwel.

a Gen. 43 : 32. Ex 8 : 20.

HOOFDSTUK 47.

Jo/.ef meldt aan Faraö de komst van zijnen vader en stolt hem vijf zijner broederen voor, vs. 1. Faraö geoft hun het land Gosen ter woning, 3. Jozef stelt zijnen vader voor aan Faraö, die door liem gezegend wordt, 7. Jozef onderhoudt zijnen vader met zijn gansche huis in Gosen, 11. Do Egyptenaren verkoopen hun vee, land en hunne personen voor koren, 15, uitgenomen de priesters, 22, 20. De tijd van Jakobs verkeer in Egypte, 27; hij doet Jozef zweren hem in Kanaan te begraven, 29.

TOEN kwam Jozef en boodschapte Faraö, en zeide: Mijn vader en mijne broeders, en hunne schapen, en hunne runderen, met alles wat zij hebben, zijn gekomen uit het land Kanaan; quot;en zie, zij zijn in het land Gosen. «Gen. 45:10.

2 En hij nam een deel zijner broederen, ie weten vijfmannen, en hij stelde hen voor Faraö's aangezigt.

3 Toen zeide Faraö tot zijne broederen: Wat is uwe handtering? En zij zeiden tot Faraö: quot;Uwe knechten zijn schaapherders, zoo wij als onze vaders. a Gen. 40 : 34.

4 Voorts zuicloii zij tot Farao: Wij zijn gekomen, om als vreemdelingen in dit land te wonen: want er is goene weide voor de schapen, die uwe knechten hebben, dewijl do honger zwaar is in het land Kanaan; en nu, laat toch uwe knechten in het land Gosen wonen!

5 Toen sprak Farao tot Jozef, zeggende: Uw vader en uwe broeders zijn tot u gekomen;

6 Egypteland is voor uw aangezigt, doe uwen vader en uwe broeders in hot beste van liet land wonen; laat hen in hot land Goson wonen, en zoo gij weet, dat er onder hen kloeke mannen zijn, zoo zet hen tot veemeesters over hetgeen ik heb.

7 En Jozef bragt zijnen vader Jakob mede, en

12 En Jozef onderhield zijnen vader, en zijne broeders, en liet gansche huis zijns vaders, met brood, tot den mond der kinderkens toe.

13 En er was geen brood in het gansche land: want de honger was zeer zwaar; zoodat het land van Egypte en het land Kanaan raasden van wage dien iionger.

14 Toen verzamelde Jozef al het gold, dat in Egypteland en in hot land Kanaan gevonden werd, voor hot koren, dat zij kochten; en Jozef bragt dat gold in Farao's huis.

15 Als nu hot geld uit Egypteland en uit het land Kanaan verdaan was, kwamen al do Egyp-tenaars tot Jozef, zeggende: Geof ons brood, want waarom zouden wij in uwe togenwoordig-

stolde hem voor Farao's aangezigt; en Jakob zegende Farao.

8 En Faraö zeido tot Jakob: Hoe vele zijn de dagen dor jaren uws levens?

t) En Jakob zeide tot Faraö: De dagen der jaren ⁿ mijner vreemdelingschappen zijn honderd en dertig jaren; weinig en kwaad zijn de dagen der jaren mijns levens gowoost, en hebben niet bereikt de dagen van de jaren dos levens mijner vaderen, in de dagen hunner vreemdelingschappen.

aPs. 119:19. Hebr. 11:9, 13.

10 En Jakob zogende Faraö, en ging uit van Faraö's aangezigt.

11 En Jozef bestelde voor Jakob en zijne broederen woningen, en hij gaf hun eene bezitting in Egypteland, in hot beste van hot land, in hot land Raméses, gelijk als Faraö geboden had.

heid sterven, want hot geld ontbreekt?

16 En Jozef zeido: Geeft uw vee, zoo zal ik hot u geven voor uw vee, indien hot geld ontbreekt.

17 Toon bragten zij hun vee tot Jozef; en Jozef gaf hun brood voor paarden, en voor liet vee der schapen, en voor het voo dor rundoren, en voor ezels; on hij voedde hen met brood, dat-zolve jaar, voor al hun voo.

18 Toon datzolve jaar voleind was, zoo kwamen zij tot hem in hot tweede jaar, en zeiden tot hom: Wij zullen liet voor mijnen hoor niet verbergen, alzoo liet gold verdaan is, on de bezitting der boesten gekomen aan mijnen hoer, zoo is er niets anders overgebleven voor het aangezigt mijns hoeren, dan ons ligchaam on ons land.

19 Waarom zullen wij voor uwe oogen sterven ? zoo wij als ons land, koop ons on ons land voor

brood; zoo zullen wij eu ons land Faraö dienstbaar zijn, cn geef zaad, opdat wij leven en niet sterven, en het land niet woest worde!

'20 Alzoo kocht Jozef het geheele land van Egypte voor Faraö: want do Egyptenaars verkochten een ieder zijnen akker, dewijl do honger sterk over hen geworden was; zoo werd het land Farao's eigen.

21 En aangaande het volk, dat zette hij over in do steden, van liet eene uiterste der palen van Egypte, tot het andere uiterste deszelven.

22 Alleen het land der priesteren kocht hij niet: want de priesters hadden oen bescheiden deel van Faraö, en zij aten hun bescheiden deel, hetwelk hun Faraö gegeven had; daarom verkochten zij hun land niet.

23 Toen zeide Jozef tot het volk: Ziet, ik hel) heden u en uw land gekocht voor Faraö; ziet, daar is zaad voor u, opdat gij het land bezaait.

24 Doch met de inkomsten zal het geschieden, dat gij aan Faraö het vijfde deel zult geven, en de vier deelen zullen voor u zijn, tot zaad dos velds, en tot uwe spijze en van degenen, die in uwe huizen zijn, en om te eten voor uwe kinderen.

25 En zij zeiden: Gij hebt ons leven behouden; laat ons genade vindon in do oogen mijns hee-ren, en wij zullen Farao's knechten zijn.

2(i Jozef dan stelde ditzelve in tot eene wet, tot dezen dag, over het land van Egypte, dat Faraö het vijfde deel zou hebben; behalve dat alleen het land der priesteren van Faraö niet werd.

27 Zoo woonde Israël in hot land van Egypte, in het land Gosen; en zij stelden zich tot bezitters daarin, en zij werden vruchtbaar en vermeerderden zeer.

28 En Jakob loofde in hot land van Egypte zeventien jaar; zoodat do dagen van Jakob, do jaren zijns levens, geweest zijn honderd zevenen voorlig jaren.

2!) Als nu do dagen van Israël naderden, dat hij sterven zou, zoo riep hij zijnon zoon Jozef, en zeide tot hem: Indien ik nu genade gevonden heb in uwe oogen, zoo quot; leg toch uwe hand onder mijne heup, en doe weldadigheid en trouw aan mij, en begraaf mij toch niet in Egypte;

a Gen. 24 : 2.

:i() Maar dat ik bij mijne vaderen liggo; hierom zult gij mij uit Egypte voeren, on mij in hun graf begraven! en hij zeide: Ik zal doen naar uw woord.

31 En hij zeide: Zweer mij! En hij zwoor hem. quot; En Israël boog zich ton hoofde van het bod.

a Hobr. 11: 21.

HOOFDSTUK 48.

.lakol) krank zijnde wordt van Jozof bezocht, vs. 1. Hij herinnert hom Gods beloften, 3; noemt do twee zonen van Jozef voor zijne eigene zonen aan, als vaders van twee bijzondere stammen, 5. In liet opleggen der handen stelt .lakob don jongste, Efraïni, boven den oudste, Manasso, 13; hij zogent hen en Jozef, voorspelt hunne wederkomst in Kanailn, 21, en geeft Jozef con stuk land vooruit, 22.

HET geschiedde nu na deze dingen, dat men Jozef zeide: Zio, uw vader is krank! Toen nam hij zijne twee zonen mot zich, Manasso en Efraïm.

2 En men boodschapte Jakob, en men zeide: Zie, uw zoon Jozef komt tot u! Zoo versterkte zich Israël, en zat op hot bed.

3 Daarna zeide Jakob tot Jozef: God, quot;do Al-magtigö, is ^h mij verschenen te Luz, in hot land Kanaan, en Hij heeft mij gezegend;

«Gen. 17:1./) Gen. 35 : ü.

4 En Hij heeft tot mij gezegd: quot;Zie, Ik zal u vruchtbaar maken, en u vermenigvuldigen, en u tot oenen hoop van volken stellen; en Ik zal aan uw zaad na u dit land tot eene eeuwige bezitting geven. a Gen. 28:3. 35:11.

5 Nu dan, uwe twee zonen, quot;die u in Egypte-land geboren waren, eer ik in Egypte tot u go-komen ben, zijn mijne: Efraïm en Manasso zullen niijne zijn, als Ruben en Simoon.

a Gen. 41 : 50. 46 : 20.

(gt; Maar uw geslacht, dat gij na hen zult gewinnen, zullen uwe zijn; zij zullen naar hunner brooderen naam genoemd worden in hun erfdeel.

7 Toon ik nu van Paddankwam, quot; zoo is Rachel bij mij gestorven in het land Kanaan, op den weg, als hot nog eene kleine streek lands was, om tot Efrath tc komen; en ik begroef haar aldaar aan don weg van Efrath , welke is Bethlehem.

a Gen. 35: 1!).

8 En Israël zag do zonen van Jozef, en zeide: Wiens zijn dezen?

!) En Jozef zeide tot zijnen'vader: Zij zijn mijne zonen, die mij God hier gegeven heeft. En hij zeide: Breng hen toch tot mij, dat ik hen zegene.

10 Doch do oogen van Israël waren zwaar van ouderdom, hij kon niet zien; on hij deed hen naderen tot zich; toen kuste hij hen, en omhelsde hen.

11 En Israël zeide tot Jozef: Ik had niet gemeend uw aangezigt te zien; maar zio. God heeft mij ook uw zaad doen zien!

12 Toon dood hen Jozef uitgaan van zijne knieën; en hij boog zich voor zijn aangezigt neder tor aarde.

13 En Jozef nam dio beiden, Efraïm met zijne rogterhand, tegenover Israëls linkerhand, en Manasso mot zijne linkerhand, tegenover Israëls rogterhand, en hij dood hen naderen tot hem.

14 Maar Israël strekte zijne regtorhand uit, en lelde dio op hot hoofd van Efraïm, hoewel hij de minste was, en zijne linkerhand op hot hoofd van Manasso; hij bestierde zijne handen verstandelijk, want Manasse was de eerstgeborene.

15 En hij quot;zegende Jozef, en zoido: De God, voor wiens aangezigt mijne vaders. Abraham en Izak , gewandeld hebben, die God, die mij gevoed heeft, van dat ik was, tot op dezen dag; a Hobr. 11:21.

16 quot; Die Engol, die mij verlost heeft van allo kwaad, zegeno deze jongeren, en dat in hen mijn naam genoemd worde, en de naam mijner vaderen , Abraham en Izak, en dat zij vermenigvuldigen als vissehen in menigte, in het midden des lands! aGen. 31 : 42. 32: t.

17 Toen Jozef zag, dat zijn vader zijne regter-hand op het hoofd van Efraïm leide, zoo was liet kwaad in zijne oogen, en liij ondervatte zijns vaders hand, om die van het hoofd van Efraïm op liet hoofd van Manasse af te brengen.

18 En Jozef zeide tot zijnen vader: Niet alzoo, mijn vader! want deze is do eerstgeborene, log uwe regterhand op zijn hoofd.

1!) Maar zijn vader weigerde liet, en zeide: Ik

HOOFDSTUK 4!).

Jakob vergadert zijne zonen, om hen vóór zijnen dood te zegenen, vs. 1; hij bestraft do sclmndelijko dadon van Ruben, Simeon en Levi, 3; hij geeft aan Juda den zogen van eerstgeborene en voorspelt uit hem de komst van Silo, wien do Heidenen zullen gehoorzamen, 8; zegen van Zebnlon, 13, Issasohar, 14, Dan 1.0, Gad, 19, Aser, 20, Nal'thali, 21, bijzondere zogen van Jozef, 22, van Benjamin, 27; hij bepaalt do plaats zijner begrafenis, 29, en sterft, 33.

DAARNA riep Jakob zijne zonen, en hij zeide: Verzamelt u, en ik zal u verkondigen, hetgeen u in de navolgende dagen wedervaren zal.

2 Komt zamen en hoort, gij zonen van Jakob! en hoort naar Israël, uwen vader.

3 Ruben, gij zijt quot;mijn eerstgeborene, mijne

weet het, mijn zoon! ik weet het; hij zal ook tot een volk worden, en hij zal ook groot worden; maar nogtans zal zijn kleinste broeder grooter worden dan liij, en zijn zaad zal quot; eene volle menigte van volkeren worden. a Rutli 4:1!, 12.

20 Alzoo zogende hij hen te dien dage, zeggende: In ii zal Israël zegenen, zeggende: quot; God zette n als Efraïm en als Manasso! En liij zetto Efraïm voor Manasse. a .Ier. 31 : 20.

21 Daarna zeide Israël tot Jozef: Zie, ik sterf; maar God zal met uliedon wezen, en Hij zal u wederbrengen in het land uwer vaderen.

22 quot; En ik hob u een stuk lands gegeven boven uwe broederen; ''hetwelk ik, met mijn zwaard en met mijnen boog, uit de hand der Amorieten genomen heb. a Jo/,. 13:7. lü:1. 17 : I. b Joz. 24:8.

kracht en bot begin mijner magt; de voortreffelijkste in hoogheid, en do voortreffelijkste in sterkte! a Gen. 29 : 32.

4 Snelle afloop als dor wateren, gij zult do voor troffel ij kste niet zijn! quot;want gij hebt uws vaders leger beklommen; toen hebt gij het geschonden, hij heeft mijn bod beklommen!

a(ion. 35:22. 1 Kron. 5: 1.

5 Simeon en Levi zijn gebroeders! hunne handelingen zijn werktuigen van geweld!

(i Mijne ziel kome niet in bunnen verborgen raad, mijne oer worde niet vereenigd met hunne vergadering! want in hunnen toorn quot; hebben zij de mannen doodgeslagen, en in hunnen moedwil hebben zij do ossen weggerukt. «(ion. 34:25.

7 Vervloekt zij hun toorn, want hij is heftig;

on hunne verbolgenheid, want zij is hard! ik zal hen quot; verdeolon onder Jakob, en zal hen ver-strooijen onder Israël. aJoz. 19: 1. 21 :3, 4, enz.

8 Juda! gij zijt het, u zidlen uwe broeders loven; uwe hand zal zijn op den nek uwer vijanden; voor u zullen zicli uws vaders zonen nederbuigen.

9 Juda quot;is een leeuwenwelp! gij zijt van den roof opgeklommen, mijn zoon! Hij kromt zich, hij legt zich neder als een leeuw, en als een oude leeuw; wie zal hem doen opstaan?

a Num. 24:9. Micha 5:7.

10 De scepter zal quot;van Juda niet wijken, noch de wetgever van tusschen zijne voeten, totdat Silo komt, en denzelven zullen de volken gehoorzaam zijn. a Matt. 2 : C.

11 Hij bindt zijnen jongen ezel aan den wijnstok, en het veulen zijner ezelin aan den edelsten wijnstok; hij wascht zijn kleed in den wijn, en zijnen mantel in wijndruivenbloed.

12 Hij is roodachtig van oogen door den wijn, en wit van tanden door de melk.

13 Zebulon zal quot;aan de haven der zeeën wonen, en hij zal aan de haven der schepen wezen; en zijne zijde zal zijn naar Zidon. rtJoz. 19:10, 11.

14 Issaschar is een sterk gebeende ezel, neder-liggende tusschen twee pakken.

15 Toen hij de rust zag, dat zij goed was, en het land, dat het lustig was, zoo boog hij zijnen schouder om te dragen, en was dienende onder tribuit.

15 Dan zal zijn volk rigten, als een der stammen Israëls.

17 Dan zal eene slang zijn aan den weg, eene adderslang nevens het pad, bijtende des paards verzenen, dat zijn rijder achterover vallc.

18 Op uwe zaligheid wacht ik, Hekre !

19 Aangaande Gad, eene bende zal hem aanvallen ; maar hij zal haar aanvallen in het einde.

20 Van Aser, zijn brood zal vet zijn; en hij zal koninklijke lekkernijen leveren.

21 Nafthali is eene losgelatene hinde, hij geeft schoone woorden.

22 quot;Jozef is eene vruchtbare tak, een vruchtbare tak aan eene fontein; elk een der takken loopt over den muur. al Kron. 5: 1.

23 quot; Do schutters hebben hem wel bitterheid aangedaan, en beschoten, en hem gehaat;

a Gen. 50 : 20.

24 Maar zijn boog is in stijvigheid gebleven, en de armen zijner handen zijn gesterkt geworden, door de handen van den Magtige Jakobs; daarvan is hij een herder, een steen Israëls;

25 Van uws vaders God, die u zal helpen, en van den Almagtige, die u zal zegenen, met zegeningen des hemels van boven, met zegeningen des afgronds, die daaronder ligt, met zegeningen der borsten en der baarmoeder!

26 De zegeningen uws vaders gaan te boven de zegeningen mijner voorvaderen, tot aan het einde van de eeuwige heuvelen; die zullen zijn op het hoofd van Jozef, en op den hoofdschedel dos afgezonderden zijner broederen!

27 Benjamin zal als een wolf verscheuren; des morgens zal hij roof eten, en des avonds zal hij buit uitdeelen.

28 Al deze stammen van Israël zijn twaalf; en dit is het, wat hun vader tot hen sprak, als hij hen zegende; hij zegende hen, een' iegelijk naar zijnen bijzonderen zegen.

29 Daarna gebood hij hun, en zeide tot hen: Ik word verzameld tot mijn volk, begraaft mij bij mijne vaders, in de spelonk, die is in den akker van Efron, den Hethiet;

30 In de spelonk, quot; welke is op den akker van Machpéla, die tegenover Mamre is, in het land Kanaan, die Abraham met dien akker gekocht heeft van Efron, den Hethiet, tot eene erfbegra-fenis. «Oen. 23:9, 16.

31 Aldaar hebben zij quot; Abraham begraven, en Sara, zijne huisvrouw; daar hebben zij Izak begraven , en Rebekka, zijne huisvrouw; en daar heb ik Lea begraven. aOen.2ó:9.35:29. llmul. 7: lü.

32 De akker, en de spelonk, die daarin is, is gekocht van de zonen Heths.

33 Als Jakob voleind had aan zijne zonen bevelen te geven, quot;zoo lelde hij zijne voeten zamen op het bed, en hij gaf den geest, en hij werd verzameld tot zijne volken. a Hand. 7 :15.

HOOFDSTUK 50.

Jozef beweent zijnen vader en doet hein balsemen, vs. 1. Niidat de Egyptonaren hem beweend hebben, ' voert Jozef het lijk, mot Farao's verlof, naar Kanailn, 4, alwaar hot begraven wordt in Abrahams grafstede, 10. De broeders in Egypte wedergekeerd, verzoeken Jozef om vergeving, 14. Jozefs ouderdom en nakomelingen, 22; hij doet zijne broeders zworen aangaande het wegvoeren van zijn gebeente; hij sterft en wordt gebalsemd, 24.

TOEN viel Jozef op zijns vaders aangezigt, en hij weende over hem, en kuste hem.

2 En Jozef gebood zijnen knechten, den medicijnmeesters, dat zij zijnen vader balsemen zouden; en de medicijnmeesters balsemden Israël.

3 En veertig dagen werden aan hem vervuld: want alzoo werden vervuld de dagen dergenen, die gebalsemd werden; en de Egyptenaars beweenden hem zeventig dagen.

4 Als nu de dagen zijns beweenens over waren, zoo sprak Jozef tot het huis van Faraö, zeggende: Indien ik nu genade gevonden heb in uwe oogen, spreekt toch voor de ooren van Faraö, zeggende:

5 Mijn vader heeft mij quot; doen zweren, zeggende: Zie, ik sterf; in mijn graf, dat ik mij in het land Kanaan gegraven lieb, daar zult gij mij begraven! Nu dan, laat mij toch optrekken, dat ik mijnen vader begrave, dan zal ik wederkomen.

a «en. 47 : 29.

6 En Faraö zeide: Trek op en begraaf uwen vader, gelijk als hij u heeft doen zweren.

7 En Jozef toog op, om zijnen vader te begraven ; en met hem togen op alle Faraö's knechten.

do oudsten van zijn huis, en al do oudsten des lands van Egypte;

8 Daartoe het gansche huis van Jozef, en zijne broeders, en liet huis zijns vaders; alleen hunne kleine kinderen, en hunne schapen, en hunne runderen lieten zij in liet land Gosen.

9 En met hem togen op, zoo wagenen als rui-teren; en het was een zeer zwaar heir.

10 Toen zij nu aan het plein van den doornbosch kwamen, dat aan gene zijde der Jordaan is, hielden zij daar eene groote en zeer zware rouw-klage; en hij maakte zijnen vader eenen rouw van zeven dagen.

11 Als de inwoners des lands, de Kanaanieten, dien rouw zagen op het plein van den doornbosch, zoo zeiden zij: Dit is een zware rouw der Egyp-tenaren; daarom noemde men haren naam Abel-Mizraïm, die aan het veer der Jordaan is.

12 En zijne zonen deden hem, gelijk als hij hun geboden had;

13 Want «zijne zonen voerden hem in hot land Kanaan, en begroeven hem in de spelonk des akkers van ^l' Maehpéla, welke Abraham met don akker gekocht had tot eene erfbegrafenis van Efron, den Hethiet, tegenover Mamre.

a Hand. 7 : 15, 10. 6 Oen. 23: 16.

14 Daarna keerde Jozef weder in Egypte, hij en zijne broeders, en alien, die met hem opgetogen waren, om zijnen vader te begraven, nadat hij zijnen vader begraven had.

15 Toen Jozefs broeders zagen, dat hun vader dood was, zoo zeiden zij: Misschien zal ons Jozef haten, en hij zal ons gewisselijk vergelden al het kwaad, dat wij hem aangedaan hebben.

16 Daarom ontboden zij aan Jozef, zeggende: Uw vader heeft bevolen voor zijnen dood, zeggende:

17 Zoo zult gij tot Jozef zoggen: Ei, vergeef toch de overtreding uwer broederen, on hunne zonde, want zij hebben u kwaad aangedaan; maar nu vergeef toch de overtreding der dienaren van den God uws vaders! En Jozef weende, als zij tot hem spraken.

18 Daarna kwamen ook zijne broeders, en violen voor hem neder, en zeiden: Zie, wij zijn u tot knechten!

19 En Jozef zeide tot hen: Vreest niet; want ben ik quot;in de plaats van God? «Gen. 45:5.

20 Gijlieden wel, gij hebt kwaad tegen mij gedacht; doch God hoeft dat ten goede gedacht; opdat Hij deed, gelijk het te dezen dage is, om oen groot volk in het leven te behouden.

21 Nu dan vreest niet! Ik zal u en uwe kleine kinderen onderhouden. Zoo troostte hij hen, en sprak naar hun hart.

22 Jozef dan woonde in Egypte, hij en het huis zijns vaders; en Jozef leefde honderd en tien jaren.

23 En Jozef zag van Efraïm kinderen, van het derde gelid; ook werden de zonen van quot;Machir, den zoon van Manasse, op Jozefs knieën geboren.

a Num. 32 : 39.

24 En Jozef zeide tot zijne broederen: Ikquot;sterf; maar God zal u gewisselijk bezoeken, en Hij zal u doen optrekken uit dit land, in het land, hetwelk Hij Abraham, Izak en Jakob gezworen heeft.

a llcbr. 11 : 22.

25 En Jozef deed de zonen van Israël zweren, zeggende: God zal u gewisselijk bezoeken, quot;zoo zult gij mijne beenderen van hier opvoeren!

a Ex. 13 :19. Joz. 24 : 32.

26 En Jozef stierf, honderd en tien jaren oud zijnde; en zij balsemden hem, en men leide hem in eene kist in Egypte.

HOOFDSTUK 1.

l)c namen en liet getal der kinderen Israels, die in Egypte kwamen, vs. 1. Zij vermenigvuldigen zeer, 0. Faraö onderdrukt hen te vergeefs, 14. Faraö beveelt de vroedvrouwen alle zonen terstond bij do geboorte te doodcn, 15, maar zij behouden hen in liet leven, 17. God zogent do vroedvrouwen, 21. Faraö gebiedt allo zonen, die geboren worden, te verdrinken, 22.

DIT nu zijn de namen der zonen van Israël, quot;die in Egypte gekomen zijn, met Jakob; zij kwamen er in, elk met zijn huis.

a Oen. 40 : 8. Ex. 0 : 13.

2 Ruben, Simeon, Levi, en Juda;

3 Issaschar, Zebulon, en Benjamin;

4 Dan en Nafthali, Gad en Aser.

5 quot; Al de zielen nu, die uit Jakobs heup voortgekomen zijn, waren zeventig zielen; doch Jozef was in Egypte. aGen. 40:27. Dent. 10:22. Hand. 7:14.

6 quot; Toen nu Jozef gestorven was, en al zijne broeders, en al dat geslacht, n Gen. 50 : 20.

7 Zoo werden de kinderen Israels vruchtbaar quot; en wiesen overvloedig, en zij vermeerderden, en werden gansch zeer magtig, zoodat het land met hen vervuld werd. a Dent. 20 : 5. Hand. 7 : 17.

8 quot; Daarna stond een nieuwe koning op over Egypte, die Jozef niet gekend had; a Hand. 7:18.

9 Die zeide tot zijn volk: Ziet, het volk der kinderen Israëls is veel, ja magtiger dan wij.

10 quot;Komt aan, laat ons wijsselijk teyen hetzelve handelen, opdat hot niet vennenigvuldige, en het geschiede, als er eenige krijg voorvalt, dat het zich ook niet vervoege tot onze vijanden, en teyon ons strijde, en uit het land optrekke. a Hand.7:10.

11 En zij zetten oversten der schattingen over hetzelve, om het te verdrukken met hunne lasten; want men bouwde voor Faraö schatsteden, Pitom en Raamses.

12 Maar quot; hoe meer zij hot verdrukten, hoe meer het vermeerderde, en hoe meer het wies; zoodat deden niet, gelijk als de koning van Egypte tot haar gesproken had, maar zij behielden de knechtjes in het leven.

18 Toen riep de koning van Egypte do vroedvrouwen , en zeide tot haar: Waarom hebt gijlieden deze zaak gedaan, dat gij de knechtjes in het leven behouden hebt?

19 En de vroedvrouwen zeiden tot Faraö; Omdat de Hebreïnnen niet zijn gelijk de egyptische vrouwen: want zij zijn sterk, eer de vroedvrouw tot haar komt, zoo hebben zij gebaard.

zij verdrietig waren van wege de kinderen Israels.

«Ps. 105:24.

13 En de Egyptenaars deden de kinderen Israels dienen met hardigheid;

14 Zoodat zij hun het leven bitter maakten met harde dienst, in leem en in tigchelsteenen, en met alle dienst op het veld, met al hunne dienst, die zij hen deden dienen met hardigheid.

15 Daarenboven sprak de koning van Egypte tot de vroedvrouwen der Hebreïnnen, welker eener naam Sifra, en de naam der andere Pua was;

l(i En zeide: Wanneer gij de Hebreïnnen in hot baren helpt, en ziet haar op do stoelen; is het oen zoon, zoo doodt hem, maar is het eene dochter, zoo laat haar leven!

17 Doch do vroedvrouwen vreesden God, en

20 Daarom deed God aan de vroedvrouwen goed; en dat volk vermeerderde, en het werd zeer magtig.

21 En het geschiedde, dewijl de vroedvrouwen God vreesden, zoo bouwde quot;ij hare huizen.

22 quot;Toen gebood Faraö aan al zijn volk, zeggende: Allo zonen, die geboren worden, zult gij in de rivier werpen, maar al de dochteren in het loven behouden. «Hand. 7:10.

HOOFDSTUK 2.

Mozes wordt geboren en in een kistje van biezen in ilc rivier gelegd, vs. 1; door Farao's dochter gevonden en opgevoed, 5; hij ziet zijnen broeders ongelijk aandoen en hij doodt oen' Egyptenaar, 11; dit wordt bekend, 13; hij vlngt naar Midian, 15; verlost Jethro's dochters van het geweld der herders, 1G; dient Jethro en trouwt zijne dochter Zippora, 21, die hom Oersom baart, 22. God verhoort hot geroep der Israëlieten, 24.

EN quot;oen man van het huis van Levi giiifi', en nam eene dochter van Levi. r/Ex. 0:19. Num. 26:5!).

2 quot;En de vrouw werd zwanger, en baarde eenen zoon. Toen zij liem zag, ''dat hij schoon was, zoo verborg zij hem drie maanden.

a 1 Kron. 23 ; !■!. Hand. 7 : 20. /; llebr. 11 : 23.

3 Doch als zij hem niet langer verbergen kon, zoo nam zij voor hem een kistje van biezen, en belijmde het met lijm en mot pek; en zij leido het knechtje daarin, en leide het in de biezen, aan den oever der rivier.

4 En zijne zuster stelde zich van verre, om to weten, wat hem gedaan zou worden.

5 En de dochter van Farao ging at', om zich to wasschen in de rivier; en hare jonkvrouwen wandelden aan den kant der rivier; quot;toen zij hot kistje in het midden van de biezen zag, zoo zond zij hare dienstmaagd heen, en liet het halen.

«Hand.7:21. Hebr. 11;23.

6 Toon zij het opon deed, zoo zag zij dat knechtje; en ziet, hot jongsken weende; on zij werd met barmhartigheid bewogen over hetzelve, on zij zeide: Dit is oen van de knechtjes der Hobreën!

7 Toon zoide zijne zuster tot Farao's dochter : Zal ik heengaan,

en u eene voedstervrouw uit de Hebreïn-nen roepen, die dat knechtje voor u zoge?

8 En de dochter van Farao zeide tot haar:

Ga hoon. En do jonge maagd ging, en riep des knechtjes moeder.

9 Toon zeide Farao's dochter tot haar: Neem dit knechtje heen, en zoog het mij, ik zal ii uwen loon geven. En de vrouw nam het knechtje en zoogde het.

10 En toon het knechtje groot geworden was, zoo bragt zij het tot Farao's dochter, en het werd haar ton zoon; en zij noemde zijnen naam Mozes, en zeide: Want ik hel) hom uit het water getogen.

11 quot;Eu het geschiedde in die dagen, toen Mozes groot geworden was, dat hij uitging tot zijne broederen, en bezag hunne lasten; en hij zag, dat een ogyptisch man eoiien hebreeuwschen man uit zijne broederen sloeg.

ft Hand. 7 :23. Hebr. 11 : 24, 25.

12 En hij zag herwaarts en gindswaarts, en toen hij zag, dat er niemand was, zoo versloeg hij den Egyptenaar, en verborg hein in het zand.

13 Des anderen daags ging hij wederom uit, en ziet, twee hebreeuwsche mannon twistten; on hij zeide tot den ongeregte: Waarom slaat gij uwen naaste?

14 Hij dan zeide: quot;Wie heeft u tot een' overste on regter over ons gezet? Zegt gij dit, om mij te dooden, gelijk gij den Egyptenaar gedood hebt? toon vreesde Mozes, en zoide: Voorwaar, deze zaak is bekend geworden! aHand. 7:27.

15 Als nu Faraö deze zaak hoorde, zoo zocht hij Mozes te dooden; quot; doch Mozes vlood voor Farao's aangezigt, on woonde in hot land Midian, en hij zat bij oenen waterput. a Hand. 7 : 29.

16 En de priester in Midian had zeven dochters, die kwamen om te putten, en vulden de drinkbakken, om de kudde haars vaders to drenken.

17 Toen kwamen de herders, en zij dreven haar

van daar; doch Mozes stond op, on verloste ze, en drenkte hare kudden.

18 En toen zij tot haren vader Rohuöl kwamen, zoo sprak hij: Waarom zijt gij heden zoo haast wedergekomen ?

19 Toen zeiden zij: Een ogyptisch man hooft ons verlost uit de hand dor herderen; en hij hoeft ook overvloedig voor ons geput, en do kudde gedrenkt.

20 En hij zoide tot zijne dochters: Waar is hij toch? waarom liet gij don man nu gaan ? roept hom, dat hij I n'ood eto.

21 En Mozes bewilligde bij den man to wonen; en hij gaf

Mozes zijne dochter Zippora.

22 quot;Die baarde eenen zoon; en hij noemde zijnen naam Gersom: want hij zeide: Ik ben oen vreem-doling geworden in een vreemd land!

oEx. 18:2, 3.

23 En het geschiedde na vele dezer dagen, als do koning van Egypte gestorven was, dat de kindoren Israels zuchtten on schreeuwden over do dienst; en hun gekrijt over hunne dienst kwam op tot God.

24 En God hoorde hun gekerm, en quot;God gedacht aan zijn verbond met Abraham, mot Izak, en mot Jakob. «Oon. 15:14.

25 En God zag de kinderen Israels aan, en God kende hen.

HOOFDSTUK 3.

Mozes linodt Jothro's kudde, vs. 1. God verschijnt hom in eon brandend braamboseh, 2; gooft hom de /on-

ding om Isniöl tc verlossen, !); openbaart hem zijnen naam, 14; /ijnon last bij de Isvnölieton, 15, en bij Faraö, 18. God voorzegt Farao's weerspannigheid, I!), do plagen van Egypte, 20, on don nittogt der Israëlieten met grooten rijkdom, 21.

EN Mozes lioedde de kudde van Jethro, zijnen schoonvader, don priester in Midian; en hij leidde de kudde achter de woestijn, en hij kwam aan den berg' Gods, aan Horeb.

2 En de Engel des Heeren verscheen hem in eene vuurvlam uit het midden van oen' braambosch ; en hij zag, en ziet, de braambosch brandde in liet vuur, en de braambosch werd niet verteerd.

3 En Mozes zeide: Ik zal mij nu daarheen wonden, en bezien dat groote gezigt, waarom de braambosch niet verbrandt.

4 Toen de Heere zag,

dat hij zich

daarheen wendde, om te bezien, zoo riep God tot hem uit liet midden van den braam-bosch, en zeide:

Mozes, Mozes!

En hij zeide:

Zie, /«étben ik!

5 quot; En Hij zeide: Nader hier niet toe; trok uwe schoenen uit van uwe voeten: want de plaats, waarop gij staat, is heilig land.

a Joz. 5 :15.

6 Hij zeide voorts: quot;Ik ben de God uws vaders, de God

van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob. En Mozes verborg zijn aangezigt, want hij vreesde God aan te zien.

aMatt.22:32. Mark. 12:26. Luk. 20:37. Hand.7:32.

7 quot;En de Heere zeide: Ik heb zeer wel gezien de verdrukking mijns volks, hetwelk in Egypte is, en heb hun geschrei gehoord, van wege hunne drijvers: want Ik heb hunne smarten bekend.

a Hand. 7 : 34.

8 Daarom ben Ik nedergekomen, dat Ik liet ver-losse uit de hand der Egyptenaren, en het op-voere uit dit land, naar een goed en ruim land, naar een land, vloeijende van melk en honig, tot de plaats der Kanaanieten, en der Hethieten, on der Amorieten, en der Ferezieten, en der Ilevieten, en der Jobusieten.

9 En nu, zie, het geschrei der kinderen Israels is tot Mij verdrukking.

drukken.

10 Zoo kom nu, en quot;Ik zal u tot Faraö zenden, opdat gij mijn volk (do kinderen Israels) uit Egypte voert.

a Ps. 105:26. Hos. 12:14. Micha 6:4. Hand. 7:35.

11 Toen zeide Mozes tot God: Wie ben ik, dat ik tot Faraö zou gaan; en dat ik de kinderen Israels uit Egypte zou voeren ?

12 Hij dan zeide: quot;Ik zal voorzeker met u zijn, en dit zal u een teeken zijn, dat Ik u gezonden heb: wanneer gij dit volk uit Egypte geleid hebt, zult gijlieden God dienen op dezen berg.

n Joz. 1 : 5.

13 Toen zeide Mozes tot God: Zie, wanneer ik

kom tot de kinderen Israels, en zeg tot hen: De God uwer vaderen heeft mij tot ulieden gezonden; en zij mij zeggen: Hoe is zijn naam? wat zal ik tot hen zeggen?

14 En God zeide tot Mozes; IK ZAL ZIJN, DIE IK ZIJN ZAL! Ook zeide Hij: Alzoo zult gij tot de kinderen Israels zeggen: IK ZAL ZIJN heeft mij tot ulieden gezonden !

15 Toen zeide God verder tot Mozes: Aldus

zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: De Heere, de God uwer vaderen, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob, heeft mij tot ulieden gezonden; dat is mijn naam eeuwig-lijk , en dat is mijne gedachtenis van geslacht tot geslacht.

16 Ga heen, en verzamel de oudsten van Israël, en zeg tot hen: Do Heere, de God uwer vaderen, is mij verschenen, de God van Abraham, Izak en Jakob, zeggende: Ik heb ulieden getrouwelijk bezocht, en hetgeen ulieden in Egypte is aangedaan;

17 Daarom heb Ik gezegd: Ik zal ulieden uit do verdrukking van Egypte opvoeren, tot het land der Kanaanieten, en der Hethieten, en der Amorieten, on der Ferezieten, en der Ilevieten, en der Jebu-sieten ; tot het land, vloeijende van melk en honig.

18 En zij zullon xnvo stom hooren; en gij zult gaan, gij on do oudsten van Israël, tot den koning van Egypte, en gijlieden zult tot hem zoggen: Do Heere, de God der Hebreën, is ons ontmoet; zoo laat ons nu toch gaan don weg van drio dagen in de woestijn, opdat wij den Herre, onzen God, offeren!

19 Doch Ik weet, dat de koning van Egypte ulioden niet zal laten gaan, ook niet door oeno sterke hand.

20 Want Ik zal mijne hand uitstrekken, en Egypte slaan met al mijne wonderen, die Ik in het midden van hetzelve doen zal; daarna zal hij ulieden laten vertrekken.

21 En Ik zal dit volk genade geven in do oogon der Egyptenaron; en liet zal geschieden, wanneer gijlieden uitgaan zult, zoo zult gij niet ledig uitgaan.

22 quot;Maar elke vrouw zal van hare naburin, en van de waardin haars huizes, eischen zilveren vaten, en gouden vaten, en kleedoren; die zult gijlieden op uwe zonen, en op uwe dochteron leggen, en gij ⁶ zult Egypte berooven.

a Ex. 11 : 2. 12:35. h Ezech. 39; 10.

HOOFDSTUK 4.

God versterkt Mozes door het veranderen van zijnen slaf in eenc slang, vs. 1, door do mclaatschheid zijner hand, C, en door liet veranderen van water in bloed, 0. Mozes maakt zwarigheid om tot Faraö te gaan, 10. (iod vertoornt zich hierover en geeft hem Aiiron om het woord te voeren, 14. Jethro geeft Mozes verlof om naar Egypte te gaan, 18. God herhaalt zijnen last bij Faraö, 21. Do Heere wil Mozes op den weg dooden, 24. Zippora besnijdt haren zoon, 25. Godt zendt Aiiron aan Mozes te gomoet, 27. Zij openen hunnen last bij de Israëlieten, 20, en worden geloofd, 31.

TOEN antwoordde Mozes, en zeide: Maar zie, zij zullen mij niet golooven, noob mijne stem hooren: want zij zullen zeggen: De Heere is u niet verschenen!

2 En de Heere zoido tot hem: Wat is er in uwe hand? En hij zoide: Een staf.

3 En Hij zeide: Werp hom ter aarde! En hij wierp hem ter aarde. Toen werd hij tot eene slang; en Mozes vlood van haar.

4 Toen zeide de Heere tot Mozos: Strek uwe hand uit, en grijp haar bij haren staart! Toon strekte hij zijne hand uit, en vatte haar; en zij werd tot oenen staf in zijne hand.

5 Opdat zij golooven, dat u verschonen is do Heere, de God hunner vaderen, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob.

(! En de Heere zeide verder tot hem: Steek nu uwe hand in uwen boezem. En bij stak zijne hand in zijnen boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijne hand was melaatsch, vgt;lt als sneeuw.

7 En Hij zeide: Steek uwe hand wederom in uwen boezem. En hij stak zijne hand wederom in zijnen boezem; daarna trok hij ze uit zijnon boezem, en ziet, zij was weder als zijn ander vloesch.

8 Eu hot zal geschieden, zoo zij u niet geloovon, noch naar de stem van hot eerste toeken hooren, zoo zullen zij de stem van hot laatste toeken golooven.

!) En het zal geschieden, zoo zij ook deze twee teokenon niet geloovon, noch naar uwe stem hooren, zoo neem van do wateren dor rivier, en giet ze op het drooge; zoo quot;zullen de wateren, die gij uit de rivier zult nemen, diozelve zullen tot bloed worden op hot drooge. «Ex. 7: 19.

10 Toon zeide Mozes tot den Heere: Och Heere! ik ben geen man wel ter tale, noch van gisteren, noch van eergisteren, noch van toen af, toon Gij tot uwen knecht gesproken hebt: want ik ben zwaar van mond, en zwaar van tong.

11 En do Heere zeide tot hem: Wie heeft den monsch den mond gemaakt? of wie heeft den stomme, of doove, of ziende, of blinde gemaakt? Ben Ik het niet, do Heere?

12 En nu ga honen, en quot; Ik zal niet uwen mond zijn, en zal u loeren, wat gij spreken zult.

a Matt. 10:19. Mark. 13:11. Luk. 12:12.

13 Doch hij zeide: Och Heere! zend toch dooide hand desgenen, dien Gij zoudt zenden.

14 Toen ontstak de toorn des Heeren over Mozes , en Hij zeide: Is niet Aiiron, do Leviet, uw broeder? Ik weet, dat hij zoor wel sproken zal, en ook, zie, hij zal uitgaan u te gomoet; wanneer hij ii ziet, zoo zal bij in zijn hart verblijd zijn.

15 quot; Gij dan zult tot hem spreken, en de woorden in zijnen mond loggen; en Ik zal met uwen mond, en mot zijnen mond zijn; en Ik zal ulioden loc-ren , wat gij doen zult. a Ex. 7 : 2,

16 En hij zal voor u tot hot volk spreken; on het zal geschieden, dat hij u tot een' mond zal zijn, en gij zult hem tot een' God zijn.

17 Noem dan dozen staf in uwe hand, waarmede gij die teekenen doen zult.

18 Toen ging Mozes heen, on keerde weder tot Jetber, zijnon schoonvader, on zeide tot hem: Laat mij toch gaan, dat ik woderkeere tot mijne broederen, die in Egypte zijn, en zie, of zij nog leven. Jethro dan zeide tot Mozes: Ga in vrede!

19 Ook zeide de Heere tot Mozes in Midian: Ga heen, keer weder in Egypte, want al de mannen zijn dood, die uwe ziel zochten.

20 Mozes dan nam zijne vrouw, en zijne zonen, en voerde hen op eenen ezel, en keerde weder in Egypteland; en Mozes nam den staf Gods in zijne hand.

21 En do Heere zeide tot Mozes: Terwijl gij heentrekt, om weder in Egypte te keeren, zie toe, dat gij al de wonderen doet voor Faraö, die Ik in uwe hand gesteld hob; doch Ik zal zijn hart verstokken, dat hij hot volk niet zal laten gaan.

22 Dan zult gij tot Faraö zoggen: Alzoo zegt de Heere: Mijn zoon, mijn eerstgeborene, is Israël.

23 En Ik hob tot u gezegd: Laat mijnen zoon trekken, dat hij Mij diene! maar gij hebt gewei-

gerd hom te laten trekken; zie, Ik zal nwen zoon, uwen eerstgeborene, dooden!

24 En het geschiedde op den weg, in de herberg, dat de Heere hem tegenkwam, en zoeht hem te dooden.

25 Toen nam Zippora een steenon mes en besneed de voorhuid haars zoons, en wierp die voor zijne voeten, en zeide: Voorwaar, gij zijt mij een bloedbruidogom!

20 En Hij liet van hem af. Toen zeide zij: Bloed-bruidegom! van woge de besnijdenis.

27 De Heere zeide ook tot Aaron: Ga Mozos te gemoet in de woestijn. En hij ging, en ontmoette hem aan don borg Gods, en hij kuste hem.

28 En Mozos gaf Aaron te kennen al de woorden des Heeren, dio hom gezonden had, en al de teekenen, die Hij hem bevolen had.

29 Toen ging Mozos on Aaron, on zij verzamelden al de oudsten der kindoren Israels.

;$() En Aaron sprak al de woorden, die de II kerf, tot Mozos gesproken had; en hij deed de toekenen voor de oogen dos volks.

31 En het volk geloofde, en zij hoorden, dat de Heere de kinderen Israels bezocht, en dat Hij hunne verdrukking zag, en zij neigden hunne hoofden, en aanbaden.

HOOFDSTUK 5.

Mozes on Afti'on maken Faraö mot den last van Ood hekend, vs. 1. Faraö gehoorzaamt niet, 4, maar verzwaart de lasten der Israëlieten, 5. De Israëlieten morren tegen Mozes en Aiiron, 20. Mozes klaagt hot God, 22. God belooft hen te verlossen, 24.

EN daarna gingen Mozes en Aaron heen, en zeiden tot Faraö: Alzoo zegt de Heere, de God van Israël: Laat mijn volk trekken, dat het Mij oen feest boude in de woestijn!

2 Maar Faraö zeide: quot;Wie is de Heere, wiens stom ik gehoorzamen zou, om Israël te laten trekken? ''Ik ken don Heere niet, en ik zal ook Israël niet laten trekken, a Job 21 : 15. h Ex. B : 19. 8 Zij dan zeiden: quot; De God dor Hebreën is ons ontmoet; zoo laat ons toch heentrekken, den weg van drie dagen in de woestijn, en den Heere, onzen God, offeren, dat Hij ons niet overkome met pestilentie of met het zwaard. a Ex. :-i: 18.

4 Toen zeide de koning van Egypte tot hen: Gij Mozes en Aiiron! waarom trekt gij het volk af van hunne werken? gaat hoon tot uwe lasten.

5 Verder zeide Faraö: Ziet, hot volk dos lands is alreeds te veel; en zoudt gijlieden hen doen rusten van hunne lasten ?

6 Daarom beval Faraö, ten zelfden dage, aan do aandrijvers onder het volk, en doszelfs ambt-iioden, zeggende:

7 Gij zult voortaan aan deze lieden geen stroo meer geven, tot het maken der tigchelsteenen, als gisteren en eergisteren; laat hen zolven heengaan , en stroo voor zich zolven verzamelen.

8 En hot getal dor tigchelsteenen, die zij gisteren en eergisteren gemaakt hebben, zult gij hun opleggen, gij zult daarvan niet verminderen: want zij gaan ledig, daarom roepen zij, zeggende: Laat ons gaan, laat ons onzen God offeren! 9 Men verzware do dienst over deze mannen, dat zij daaraan te doen hebben, en zich niet vergapen op leugenachtige woorden.

II) Toen gingen do aandrijvers des volks uit, en doszelfs ambtliedon, en spraken tot het volk, zeggende: Zoo zegt Faraö: Ik zal ulieden geen stroo geven.

11 Gaat gij zeiven heen, haalt u stroo, waar gij hot vindt; doch van uwe dienst zal niet ver-mindord worden.

12 Toen verstrooide zich het volk in het ganscho land van Egypte, dat hot stoppelen verzamelde, voor stroo.

13 En de aandrijvers drongen aan, zeggende: Voleindigt uwe werken, elk dagwerk op zijnon dag, gelijk toen er stroo was.

14 En de ambtliedon der kinderen Israëls, die Farao's aandrijvers over hen gesteld hadden, werden geslagen, en men zeide: Waarom bobt gijlieden uw gezette werk niet voleindigd, in het maken der tigchelsteenen, gelijk te voren, alzoo ook gisteren en heden?

15 Derhalve gingen de ambtlieden der kinderen Israëls, en schreeuwden tot Faraö, zeggende: Waarom doet gij uwen knechten alzoo?

Ki Aan uwe knechten wordt geen stroo gegeven, on zij zeggen tot ons: Maakt de tigchelsteenen; en ziet, uwe knechten worden geslagen, doch do schuld is uws volks!

17 Hij dan zeide: Gijlieden gaat ledig, ledig gaat gij; daarom zegt gij: Laat ons gaan, laat ons den Heere offeren!

18 Zoo gaat nu heen, arbeidt; doch stroo zal u niet gegeven worden: evenwel zult gij hot getal dor tigchelsteenen leveren.

19 Toen zagen do ambtliedon der kinderen Israëls, dat het kwalijk met hen stond, dewijl men zeide: Gij zult niet minderen van uwe tigchelsteenen, van het dagwerk op zijnen dag.

20 En zij ontmoetten Mozes en Aiiron, die tegen hen ovorstonden, toen zij van Faraö uitgingen.

21 En zeiden tot hen: De Heere zie op u, en rigte het! dewijl dat gij onzen reuk hebt stinkende gemaakt voor Faraö, en voor zijne knechten, gevende een zwaard in hunne handen, om ons te dooden.

22 Toen keerde Mozes weder tot den Heere, en zeide: Heere! waarom hebt gij dit volk kwaad gedaan? waarom hebt Gij mij nu gezonden?

23 Want van toen af, dat ik tot Faraö ben ingegaan, om in uwen naam te spreken, heeft hij dit volk kwaad gedaan; en Gij hebt uw volk geenszins verlost.

24 Toen zeide de Heere tot Mozes: Nu zult gij zien, wat Ik aan Faraö doen zal, want door eene magtigo hand zal hij hen laten trekken, ja door eene magtigo hand zal Hij hen uit zijn land drijven.

HOOFDSTUK 6.

God versterkt Mozes door licm zijnen naam en zijn verbond mot de vaderen te herinneren, vs. 1. Hij liolooft zijn volk to zullen verlossen, 7. liet volk-hoort niot naar Mozos, 8. God zendt Mozes andermaal naar Farao, 10. Geslachtregister van Ruben, 13, van Simeon, 14, van Levi, 15, tot Aüron en Mozos, 19. Huwelijk en kinderen van Aüron, 22. Ailron on Mozos werden naar Farao gezonden, 25. Mozos' onwilligheid, 29.

VERDER sprak God tot Mozos, on zoido tot hem: Ik bon do Heere.

2 En Ik ben aan Abraham, Izak, on Jakob verschonen, als God de Almagtige; docli mot mij non naam Heere ben Ik hun niet bekend gowoost.

3 En ook heb Ik mijn verbond mot hen opgerigt, dat Ik hun geven zou het land Kanaiin, hot land hunner vreemdelingschappen, waarin zij vreemdelingen geweest zijn.

4 En ook heb Ik gehoord het gekerm der kindoren Israels, die de Egyptenaars in dionstbaar-heid houden, on Ik heb aan mijn verbond gedacht.

5 Derhalve zeg tot do kinderen Israels: Ik ben de Heere ! en Ik zal ulieden uitleiden van onder de lasten der Egyptenaars, en Ik zal u redden uit hunne dienstbaarheid, en zal u verlossen door eenen uitgostrekten arm, en door groote gerigten;

(i En Ik zal ulieden tot mijn volk aannemen, en Ik zal u tot eenen God zijn; en gijlieden zult bekennen, dat Ik de Heere, uw God, ben, die u uitleidt van onder de lasten der Egyptenaren.

7 En Ik zal ulieden brengen in dat land, waarover Ik mijne hand opgeheven heb, dat Ik het aan Abraham, Izak en Jakob geven zou; en Ik zal het ulieden geven tot een erfdeel. Ik, de Heere !

8 En Mozes sprak alzoo tot de kinderen Israels; doch zij hoorden naar Mozes niet, van woge de benauwdheid des geestes, en van wege de harde dienstbaarheid.

9 Verder sprak de Heere tot Mozes, zeggende:

10 Ga heen, spreek tot Faraö, den koning van Egypte, dat hij de kinderen Israels uit zijn land trekken late.

11 Doch Mozes sprak voor den Heere, zeggende: Zie, de kinderen Israels hebben naar mij niet gehoord, hoe zou mij dan Faraö hooren ? quot; daartoe ben ik onbesneden van lippen. «Ex.4:10. G:29.

12 Evenwel sprak do Heere tot Mozes on tot Aaron, en gaf hun bevel aan de kinderen Israels, en aan Faraö, den koning van Egypte, om de kinderen Israels uit Egypteland te leiden.

13 Dit zijn de hoofden van ieder huis hunner vaderen: quot; de zonen van Ruben, den eerstgeborene van Israël, zijn Hanoch en Pallu, Hezron en Charmi; dit zijn de huisgezinnen van Ruben.

«Oen. 40: 9. Num. 20:5. 1 Kron. 5:3.

14 quot; En de zonen van Simeon, Jemuël, en Jamin, en Ohad, en Jachin, en Zohar en Saul, de zoon eener Kanaiinietische; dit zijn do huisgezinnen van Simeon. a Gen. 40: 10. Num. 20: 12. 1 Kron. 4:24.

15 quot;Dit nu zijn de namen der zonen van Levi, naar hunne geboorten: Gerson, en Kehat, en Merari. En de jaren des levens van Levi waren honderd zeven en dertig jaren.

aGen.46:11. Num. 3:17. 20:57. 1 Kron. 0:1,10. 23:0.

16 quot; De zonen van Gerson: Libni on Simei, naar hunne huisgezinnen. al Kron. 0:17. 23:7.

17 quot;En de zonen van Kehat: Amram, en Jizhar, en Hebron, en Uzziël; en de jaren des levens van Kehat waren honderd drie en dertig jaren.

a 1 Kron. 0:18. 23 : 12.

18 quot; En de zonen van Merari: Machli en Musi; dit zijn de huisgezinnen van Levi, naar hunne geboorten. «1 Kron. 0:19. 23:21.

19 quot;En Amram nam Jochébed, zijne moei, zich tot eene huisvrouw, en zij baarde hem Aüron en Mozes; en do jaren des levens van Amram waren honderd zeven en dertig jaren.

«Ex. 2: 1. Num. 20:59.

20 En de zonen van Jizhar: Korah, on Nefeg, en Zichri.

21 En do zonen van Uzziël: Misaël, en Elzafan, en Sithri.

22 quot; En Aaron nam zich tot eene vrouw Eliséba, dochter van Amminadab, zuster van Nahesson; en ''zij baarde hem Nadab en Abihu, Eleazar en Ithamar. aNnm.3:2. 20:60. h\ Kron. 6:3. 24:1.

23 En de zonen van Korah waren: Assir, en Elkena, en Abiasaf; dit zijn de huisgezinnen der Korachieten.

24 En Eleazar, de zoon van Aaron, nam voor zich eene van de dochteren van Putiël tot eene vrouw; en zij baarde hem Pinehas. Dit zijn de hoofden van de vaderen der Levieten, naar hunne huisgezinnen.

25 Dit is Aaron en Mozes, tot welke de Heere zeide: Leidt de kinderen Israëls uit Egypteland, naar hunne heiren.

20 Deze zijn het, die tot Faraö, den koning van Egypte, spraken, opdat zij de kinderen Israëls uit Egypte leidden; dit is Mozes en Aaron.

27 En het geschiedde te dien dage, als de Heere tot Mozes sprak in Egypteland;

28 Zoo sprak de Heere tot Mozes, zeggende: Ik ben de Heere! spreek tot Faraö, den koning van Egypte, alles wat Ik tot u spreek.

29 Toen zeido Mozes voor het aangezigt des Heeren: Zie, quot;ik ben onbesneden van lippen, hoe zal dan Faraö naar mij hooren?

«Ex. 4 : lü. 0:11.

HOOFDSTUK 7.

Mozes en Ailron worden door God gesterkt om naar Faraö te gaan, vs. 1. De staf van Aüron verandert in het bijzijn van Farao in een' draak, 10. Do ogyp-tiseho toovenaars doen hetzelfde, 11. Faraö verhardt zich, 14. Mozes wordt wederom naar Faraö gezonden, 15. De wateren van Egypte veranderen in bloed, 19, waardoor de visschen sterven, 21; do toovenaars doen hetzelfde, 22.

TOEN zeide de Heere tot Mozes: Zie, Ik heb u tot eenen God gezet over Faraö; en Aaron, uw broeder, zal uw profeet zijn.

2 Gij zult spreken alles, wat Ik u gebieden zal; en quot;Aaron, uw broeder, zal tot Farao spreken, dat hij de kinderen Israëls uit zijn land trekken laat. a Ex. 4 ; 14.

3 Doch Ik zal Farao's hart verharden; en Ik zal mijne teekenen en mijne wonderheden in Egyp-teland vermenigvuldigen.

4 Faraö nu zal naar ulieden niet hooren, en Ik zal mijne hand aan Egypte leggen, en voeren mijne heiren, mijn volk, de kinderen Israels, uit Egypteland, door groote gerigten.

5 Dan zullen de Egyptenaars weten, dat Ik de IIeeue ben, wanneer Ik mijne hand over Egypte uitstrekke, en de kinderen Israels uit het midden van hen uitleide.

G Toen deed Mozes en Aaron, als hun de Heere geboden had, alzoo deden zij.

7 En Mozes was tachtig jaar oud, en Aaron was drie en tachtig jaar oud, toen zij tot Faraö spraken.

8 En de Heere sprak tot Mozes en tot Aaron, zeggende:

9 Wanneer Faraö tot ulieden spreken zal, zeggende: Doet een wonderteeken voor ulieden; zoo zult gij tot Aaron zeggen; Neem uwen staf, en werp hem voor Faraö's aangezigt neder, hij zal tot een' draak worden.

10 Toen ging Mozes en Aiiron tot Faraö henen in, en deden alzoo, gelijk de Heere geboden had; en Aaron wierp zijnen staf neder van Faraö's aangezigt, en voor het aangezigt zijner knechten, en hij werd tot een' draak.

11 Faraö nu riep ook de wijzen en de guiche-laars; en de egyptische toovenaars deden ook alzoo met hunne bezweringen.

12 Want een iegelijk wierp zijnen staf neder, en zij werden tot draken; maar Aarons staf verslond hunne staven.

13 Doch Faraö's hart verstokte, zoodat hij naar hen niet hoorde, «gelijk de Heere gesproken had. a Ex, 7 : 3.

14 Toen zeide de Heere tot Mozes: Faraö's hart is zwaar; hij weigert het volk te laten trekken.

If) Ga heen tot Faraö in den morgenstond, zie, hij zal uitgaan naar het water toe, zoo stel u tegen hem over aan den oever der rivier, en don staf, die in eene slang is veranderd geweest, zult gij in uwe hand nemen.

16 En gij zult tot hem zeggen: De Heere, de God der Hebreën, heeft mij tot u gezonden, zeggende: Laat mijn volk trekken, dat hot Mij diene in de woestijn! doch zie, gij hebt tot nu toe niet gehoord.

17 Zoo zegt do Heere: Daaraan zult gij weten, dat ik de Heere ben; zie, Ik zal met dezen staf, die in mijne hand is, op het water, dat in deze rivier is, slaan, en het zal in bloed veranderd worden.

18 En de visch in do rivier zal sterven, zoodat de rivier zal stinken; en de Egyptenaars zullen vermoeid worden, dat zij het water uit do rivier drinken mogen.

19 Verder zeide de Heere tot Mozes: Zeg tot Aaron: Noem uwen staf, en steek uwe hand uit over de wateren dor Egyptenaren, over hunne stroomen, over hunne rivieren, en over hunne poelen, en over alle vergadering hunner wateren, dat zij bloed worden; en er zij bloed in het gansche Egypteland, beide in houten en in steenon vaten.

20 Mozes nu en Aaron deden alzoo, gelijk do Heere geboden had; en hij hief don staf op, en quot; sloeg het water, dat in do rivier was, voor de oogen van Faraö, en voor de oogen van zijne knechten; ^h en al hot water in de rivier werd in bloed veranderd. «Ex. 17:5. bPs. 78:44. 105:29.

21 En de visch, die in de rivier was, stierf; en de rivier stonk, zoodat de Egyptenaars het water uit de rivier niet drinken konden; en er was bloed in het gansche Egypteland.

22 Doch do egyptische toovenaars doden ook alzoo met hunne bezweringen; zoodat Faraö's hart verstokte, en hij hoorde naar hen niet, gelijk als do Heere gesproken had.

23 En Faraö keerde zich om, en ging naar zijn huis; en hij zette zijn hart daar ook niet op.

24 Doch allo Egyptenaars groeven rondom de rivier, om water te drinken; want zij konden van het water der rivier niet drinken.

25 Alzoo werden zeven dagen vervuld, nadat de Heere de rivier geslagen had.

HOOFDSTUK 8.

God laat Paraö bodroigon, dat, zoo hij de Israëlieten niot laat trekken, Hij zijn gansche land met vorschen zal bedekken, vs. 1. Aiiron doet de vorschen over Egypte komen, 5; de egyptische toovenaars doen hetzelfde, 7. Faraö belooft de Israëlieten te zullen heenzenden, zoo de Heere de vorschen wegneemt, 8; hij houdt zijne belofte niet, 15. Het stof verandert in luizen, lü. Eene vermenging van allerlei ongedierte komt over alle Egyptenaren, 21; Israël is hiervan vrij in Gosen, 22. Farao belooft het volk te laten trekken, 25. Mozes bidt God; God neemt hot ongedierte weg, 29. Faraö blijft verhard, 32.

DAARNA zeide de Heere tot Mozes: Ga in tot Faraö, en zeg tot hem: Zoo zegt de Heere : Laat mijn volk trekken, dat zij Mij dienen.

2 En indien gij liet weigert te laten trokken, zie, zoo zal Ik uwe gansche landpale met vorschen slaan;

3 Dat de rivier van vorschen zal krielen; die zullen opkomen, en in uw huis komen, en in uwe slaapkamer, ja op uw bed; ook in de huizon uwer knechten, en op uw volk, en in uwe bakovens, en in uwe baktroggen.

4 En de vorschen zullen opkomen, op u, en op uw volk, en op al uwe knechten.

5 Verder zeide de Heere tot Mozes: Zeg tot Aaron: Strek uwe hand uit met uwen staf, over de stroomen, en over de rivieren, en over de poelen; en doe vorschen opkomen over Egypteland.

(i En Aaron strekte zijne hand uit over de wateren van Egypte, en er kwamen vorschen op en bedekten Egypteland.

7 Toon doden do toovonaars ook alzoo, mot hunno bozweringen; on zij deden vorschen over K gyp te-land opkomen.

8 En Farao riep Mozes en Aaron, on zeido: Bidt vuriglijk tot don Heeke, dat Hij de vorschen van mij en van mijn volk wegnomo; zoo zal ik hot volk trekken laten, dat zij don Heeke offeren.

9 Doch Mozes zoide tot Faraö: Hob do oer boven mij! Tegen wanneer zal ik voor u, en voor uwe knechten, en voor uw volk, vuriglijk bidden, om deze vorschen van u en van uwe huizen te verdelgen, dat zij alleen in de rivier overblijven?

10 Hij dan zeido: Tegen morgen. En hij zoide: Het zij naar uw woord, opdat gij weet, dat er niemand is, gelijk do Heere ouzo God.

11 Zoo zullen do vorschen van u, on van uwe huizen, en van uwe knechten, en van uw volk wijken; zij zullen alleen in de rivier overblijven.

12 Toen ging Mozes on Aaron uit van Faraö; en Mozes riep tot den Heere, ter oorzake der vorschen, die Hij Faraö had opgelegd.

13 En de Heere dood naar het woord van Mozes; en de vorschen stierven, uit de huizen, uit de voorzalen, en uit de velden.

14 En zij vergaderden ze zamen bij hoopen, on hot land stonk.

16 Toon nu Faraö zag, dat er verademing was, quot;verzwaarde hij zijn hart, dat iiij naar hen niet hoorde, gelijk als de Heere gesproken had.

a Ex. 7 : 14.

Ki Verder zoide do Heere tot Mozes: Zeg tot Aaron: Strek uwen staf uit, en sla het stof der aarde, dat hot tot luizen worde, in hot gansche Egypteland.

17 En zij deden alzoo: want Aaron strekte zijne hand uit met zijnon staf, en sloeg hot stof der aarde, en er werden vele luizen aan do monschen, on aan hot vee; quot; al het stof der aarde werd luizen, in het gansche Egypteland. « Ps. 105:31.

18 Do toovonaars doden ook alzoo met hunno bezweringen, opdat zij luizen voortbragten; doch zij konden niet, zoo waren de luizen aan de monschen, en aan het vee.

19 Toon zeiden do toovonaars tot Faraö: Dit is Gods vinger! Doch Faraö's hart verstijfde, zoodat hij naar hen niet hoorde, gelijk de Heere gesproken had.

20 Verder zoide de Heere tot Mozes: Maak u morgen vroeg op, en stol u voor Faraö's aange-zigt; zie, hij zal aan het water uitgaan, en zeg tot hem: Zoo zegt de Heere: Laat mijn volk trokken, dat zij Mij dienen.

21 Want zoo gij mijn volk niet laat trekken, zie, zoo zal Ik eene vermenging van ongedierte zendon op u, en op uwe knechten, en op uw volk, en in uwe huizen; alzoo dat de huizon der Egypte-naren niet deze vermenging zullen vervuld worden, en ook het aardrijk, waarop zij zijn.

22 En Ik zal te dien dage het land Gosen, waarin mijn volk woont, afzonderen, dat daar geone vermenging van ongedierto zij, opdat gij weet, dat Ik, do Heere, in het midden dozes lands bon.

23 En Ik zal eene verlossing zotten tusschon mijn volk on tusschon uw volk: togen morgen zal dit toeken geschieden!

24 En de Heere deed alzoo; en quot;er kwam eene zware vermenging- van ongedierte in het huis van Faraö, en in de huizen van zijne knechten, en over hot gansche Egypteland; het ''land werd verdorven van deze vermenging.

«I's. 105:31. 6Ps. 78:45.

25 Toen riep Faraö Mozes en Aaron, en zoide: Gaat heen, en offert uwen God in dit land.

20 Mozes dan zeido: Het is niet regt, dat men alzoo doe: quot;want wij zouden der Egyptenaren gruwel den Heere onzen God mogen offeren; zie, indien wij dor Egyptenaren gruwel voor hunne oogen offerden, zouden zij ons niet steo-nigen ? a Gen. 43 : 32. 46 : 34.

27 Laat ons den weg van drie dagen in de woestijn gaan, dat wij den Heere onzen God offeren, gelijk Hij tot ons zoggen zal.

28 Toen zoide Faraö: Ik zal u trekken laten, dat gijlieden den Heere uwen God offert in do woestijn; alleen, dat gijlieden in het gaan geenszins te verre trekt! Bidt vuriglijk voor mij.

29 Mozes nu zoide: Zie, ik ga van u, en zal tot don Heere vuriglijk bidden, dat deze vermenging van ongedierte van Faraö, van zijne knechten, en van zijn volk morgen wegwijke! Alleen, dat Faraö niet meer bodriegelijk handoio, dit volk niet latende gaan, om don Heere te offeren.

30 Toen ging Mozes uit van Faraö, en bad vuriglijk tot den Heere.

31 En de Heere dood naar het woord van Mozes, en do vermenging van ongedierte week van Faraö, van zijne knechten, en van zijn volk: er bleef niet één over.

32 Doch quot; Faraö verzwaarde zijn hart ook op ditmaal, en hij liet het volk niet trekken.

a Ex. 8 : 15.

HOOFDSTUK 9.

Het vee dor Egyptenaren komt door pest om, vs. 1 ; doch dat dor Israëlieten blijft verschoond, 4. Faraö blijft verhard, 7. Zworen komen over monschen en vee, 8, zoodat do toovonaars voor Mozes niet staan konden, 11. Do Heere zendt hagel en vuur over Egypte, 18. Faraö belijdt zijne zonde, 27. Mozes bidt voor hem, 29. Do plaag houdt op, 33. Faraö blijft verhard, 34.

DAARNA zoide de Heere tot Mozes: Ga in tot Faraö, en spreek tot hein: Alzoo zegt do Heere, do God der Hebreen: Laat mijn volk trokken, dat hot Mij diene.

2 Want zoo gij hen weigert te laten trekken, en gij hen nog mot gewold ophoudt,

3 Zie, de hand des Heeren zal zijn over uw vee, dat in het veld is, over de paarden, over do ezelen, over do kemelen, over de rundoren, en over hot klein vee, door eene zoor zware pestilentie.

4 En de Heere zal oeno afzondering maken tusschen het vee der Israëlieten, en tusschen het vee der Egyptenaren, dat er niets sterve van al wat van do kinderen Israels is.

5 En de Heere bestemde oenen zekeren tijd, zeggende: Morgen zal de Heere deze zaak in dit land doen.

6 En de Heere. deed deze zaak des andoren daags; en al hot voo dor Egyptenaren stierf, maar van hot vee der kinderen Israels stierf niot één.

7 En Farao zond er heen, en ziot, van het vee van Israël was niet tot één toe gestorven. Doch het hart van Farao werd verzwaard, en hij liet hot volk niot trekken.

8 Toon zoide de Heere tot Mozos en tot Aiiron: Noemt gijlieden uwe vuisten vol asch uit den oven; en Mozes strooijo dio naar den hemel voor de oogen van Farao.

9 En zij zal tot klein stof worden over hetgansche Egyptoland; on zij zal aan do monsehen, on aan het vee worden tot zweren, uitbrekende met blaren , in het gansche Egyptoland.

10 En zij namen asch uit den oven, en stonden voor Farao's aangezigt; en Mozes strooide die naar den homol; toen werden er zweren, uitbrekende met blaren, aan do menschen en aan het vee;

11 Alzoo dat do toovonaars voor Mozes niol staan kondon, van wege do zweren: want aan de toovonaars waren zweren, en aan al de Egyptenaren.

12 Doch de Heere verstokte Farao's hart, dat hij naar hen niet hoorde, gelijk do Heere tol Mozes gesproken had.

13 Toen zoide do Heere tot Mozes: Maak u morgen vroeg op, en stol u voor Farao's aangezigt, en zeg tot hem: Zoo zegt de Heere, do God der Hebreën: Laat mijn volk trekken, dal zij Mij dienen.

14 Want ditmaal zal Ik al mijne plagen in uw hart zonden, en over uwe knechten, on over uw volk, opdat gij weet, dat er niemand is gelijk Ik, op de gansche aarde.

15 Want nu heb ik mijne hand uitgestrekt, opdat Ik u en uw volk met do pestilentie zou slaan, en dat gij van de aarde zoudt verdelgd worden.

16 quot;Maar waarlijk, daarom heb Ik u verwekt, opdat ik mijne kracht aan u betoonde, en opdat men mijnon naam vertelle op do gansche aarde.

a Rom. 9 :17.

17 Verheft gij u zeiven nog tegen mijn volk, dat gij hot niet wilt trekken laten;

18 Zie, Ik zal morgen omtrent dezen tijd oenen zeer zwaren hagel doen regenen, desgelijke in Egypte niet geweest is van dien dag af, dat hel gegrond is, tot nu toe.

19 En nu, zend heen, vergader uw voo, en alles wat gij op het veld hebt; alle mensch en gedierte, dat op het veld gevonden zal worden, en niet in huis verzameld zal zijn, als deze hagel op hen vallen zal, zoo zullen zij sterven.

20 Wie onder Farao's knechten des Heeren woord vroosdo, die deed zijne knechten en zijn voo in de huizon vlieden.

21 Doch die zijn hart niot zette tot dos Heeren woord, dio liet zijne knechten en zijn vee op hot veld.

22 Toen zoide do Heere tot Mozes: Strek uwe hand uit naar den hemel, en er zal hagel zijn in hot gansche Egyptoland; over do menschen, en over hot vee, on over al het kruid dos velds in Egyptoland.

23 Toen strekte Mozes zijnen staf naar don homol; en do Heere gaf donder en hagel, en het vuur schoot naar de aarde; en de Heere liet hagel regenen over Egyptoland.

24 En er was hagel, en vuur in het midden des liagels vervangen; iiij was zoor zwaar, desgelijke is in hot gansche Egyptoland nooit geweest, sedert hot tot oen volk geweest is.

25 En do hagel sloeg, in hot gansche Egyptoland, alles wat op hot veld was, van do menschen af tot do boesten toe; ook sloeg de hagel al het kruid des velds, on verbrak al het geboomte des voids.

26 Alleen in hot land Goson, waar de kinderen Israels waren, daar was geen hagel.

27 Toen schikte Faraö heen, en hij riep Mozos en Aiiron, en zoide tot hen: Ik heb mij ditmaal verzondigd; do Heere is regtvaardig, ik daarentegen en mijn volk zijn goddeloozen!

28 Bidt vuriglijk tot don Heere, (want liet is genoog) dat geen donder Gods noch hagel moor zij; dan zal ik ulioden trokken laten, on gij zult niet langer blijven.

29 Toen zoide Mozes tot hem: Wanneer ik ter stad uitgegaan zal zijn, zoo zal ik mijne hand uitbreiden voor den Heere ; de donder zal ophouden , en do hagel zal niot meer zijn; opdat gij weet, dat de aarde des Heeren is!

30 Nogtans u en uwe knechten aangaande, weet ik, dat gijlieden voor het aangezigt van don Heere God nog niet vroezen zult.

31 Het vlas nu, en do gerst word geslagen: want de gerst was in do aar, en het vlas was in den halm.

32 Maar de tarwe en spelt worden niet geslagen, want zij waren bedekt.

33 Zoo ging Mozos van Faraö ter stad uit, en breidde zijne handen tot don Heere ; de donder en do hagel hielden op, en de regen word niot ineer uitgegoten op de aarde.

34 Toen Faraö zag, dat de regen en hagel, en do donder ophielden, zoo verzondigde hij zicli verder, en hij verzwaarde zijn hart, hij en zijne knechten.

35 quot; Alzoo werd Farao's hart verstokt, dat hij do kindoren Israëls niet trokken liet, ''gelijk als de Heere gesproken had door Mozos.

a Ex. 4:21. 6 Ex. 7:3. HOOFDSTUK 10.

God geeft Mozes te kennen, waarom hij de harten van Faraö en zijne knechten verhard heeft, vs. I,

en dreigt sprinkhanen te zullen zenden, 4. Do dienaren van Farao dringen bij hein aan, om do Israëlieten te laten heentrekken, 7. Faraö wil lien laten gaan, doch zonder de vrouwen, kinderen en liet vee, 8. De sprinkhanen komen over Egypte, 12. Faraö belijdt zijne zonde, 1 (i. Mozes bidt voor hem, 18. De plaag houdt op, 19. Faraö blijft verhard, 20. Duisternis komt over Egypte, 21. Faraö wil de Israëlieten laten trokken, doch zonder vee, 24; hij blijft verhard, 27, en verbiedt Mozes op doodstraf andermaal voor hem to verschijnen, 28. Mozes ziet Farao's aangezigt niet weder, 29.

DAARNA zeide de Hkere tot Mozes: Ga in tot Faraö, quot;want Ik heb zijn hart verzwaard, ook het hart zijner knechten, opdat Ik deze mijne teekenen in het midden van hem zette;

o Ex. 4:21. 9 : 34.

2 En opdat gij, voor de ooren uwer kinderen en uwer kindskinderen moogt vertellen, wat Ik in Egypte uitgerigt heb, en mijne teekenen, die Ik onder hen gesteld heb; opdat gijlieden weet, dat Ik de Hkere ben.

3 Zoo ging Mozes en Aaron tot Faraö, en zeiden tot hem: Zoo zegt de Heere, de God der Hebreen: Hoe lang weigert gij u voor mijn aangezigt te verootmoedigen? Laat mijn volk trekken, dat zij Mij dienen.

4 Want indien gij weigert mijn volk te laten trekken, zie, zoo zal Ik morgen sprinkhanen in uwe landpale brengen.

5 En zij zullen het gezigt des lands bedekken, alzoo dat men de aarde niet zal kunnen zien; en zij zullen afeten het overige van hetgeen ontkomen is, hetgeen ulieden overgebleven was van den hagel; zij zullen ook al hot geboomte afeten, dat ulieden uit het veld voortkomt.

G En zij zullen vervullen uwe huizen, en de huizen van al uwe knechten, en de huizen van alle Egyptenaren; dewelke uwe vaders, noch de vaderen uwer vaders niet gezien hebben, van dien dag af, dat zij op den aardbodem geweest zijn, tot op dezen dag. En hij keerde zich om, en ging uit van Faraö.

7 En de knechten van Faraö zeiden tot hem: Hoe lang zal ons deze tot eenen strik zijn? laat de mannen trekken, dat zij den Heere hunnen God dienen! weet gij nog niet, dat Egypte verdorven is?

8 Toen werden Mozes en Aaron weder tot Faraö gebragt, en hij zeide tot hen: Gaat henen, dient den Heere uwen God! wie en wie zijn zij, die gaan zullen?

9 En Mozes zeide: Wij zullen gaan met onze jonge en met onze oude lieden; met onze zonen en met onze dochteren, met onze schapen en met onze runderen zullen wij gaan: want wij hebben een feest des Heeren.

10 Toen zeide hij tot hen: De Heere zij alzoo met ulieden, gelijk ik u en uwe kleine kinderen zal trekken laten! ziet toe, want er is kwaad voor ulieder aangezigt!

11 Niet alzoo! gij mannen, gaat nu heen, en dient don Heere, want dat hebt gijlieden verzocht! En men droef hen uit van Faraö's aangezigt.

12 Toen zeide de Heere tot Mozes: Strek uwe hand uit over Egypteland, om do sprinkhanen, dat zij opkomen over Egypteland, en al hot kruid des lands opeten, al wat de hagel heeft overig gelaten.

13 Toon strekte Mozes zijnen staf over Egypteland, en de Heere bragt eenen oostowind in dat land, dien geheelon dag en dien ganschen nacht; het geschiedde dos morgens, dat do quot; oostowind do sprinkhanen opbragt. «I's. 78:40. 105:34, 35.

14 En de sprinkhanen kwamen op over het gansche Egypteland, en lieten zich neder aan al de palen der Egyptenaren, zoor zwaar; vóór dezen zijn dergelijke sprinkhanen, als deze, nooit geweest, en na dezen zullen or zulke niet wezen:

15 Want zij bedekten het gezigt dos ganschen lands, alzoo dat hot land verduisterd word; en zij aten al het kruid dos lands op, en al de vruchten der boomon, die de hagel had overig gelaten; on er bleef niets groens aan do boomon, noch aan do kruiden des velds, in het gansche Egypteland.

Ki Toon haastte Faraö, om Mozes en Aiiron te roepen, en zeide: Ik heb gezondigd tegen don Heere uwen God, en tegen ulieden.

17 En nu vergeeft mij toch mijne zonde alleen ditmaal, en bidt vuriglijk tot den Heere uwen God, dat Hij slechts dozen dood van mij wegnome.

18 En hij ging uit van Faraö, en bad vuriglijk tot den Heere.

19 Toon keerde de Heere eenen zeer sterken wostowind, die hief de sprinkhanen op, en wierp ze in de Scholfzee; er bleef niet één sprinkhaan overig in al de landpalen van Egypte.

20 Doch do Heere verstokte Faraö's hart, dat hij de kinderen Israels niet liet trokken.

21 Toen zeide do Heere tot Mozes: Strek uwe hand uit naar den hemel, on or zal duisternis komen over Egypteland, dat men do duisternis tasten zal.

22 Als Mozes zijne hand uitstrekte naar den hemel, quot; werd er eone dikke duisternis in hot gansche Egypteland, drie dagen. aPs. 105:27, 28.

23 Zij zagen de oen don ander niet, er stond ook niemand op van zijne plaats, in drie dagen; maar bij al de kinderen Israels was het licht in hunne woningen.

24 Toen riep Faraö Mozes, en zeide: Gaat heen, dient den Heere! alleen uwe schapen en uwe runderen zullen vast blijven; ook zullen uwe kinderkous met u gaan.

25 Doch Mozes zeide: Ook zult gij slagtofforon on brandofferen in onze handen geven, die wij den Heere onzen God doen mogen;

26 En ons vee zal ook met ons gaan, er zal niet oen klaauw achterblijven, want van hetzelve zullen wij nemen, om den Heere onzen God te dienon: want wij weten niet, waarmede wij den

74 ÉXODUS

Heere onzen God dienen zullen, totdat wij daar komen.

27 Doch de Heere verhardde Farao's hart; en hij wilde hen niet laten trekken.

'28 Maar Farao zeide tot hem: Ga van mij! wacht u, dat yij niet meer mijn aangezigt ziet: want op welken dag gij mijn aangezigt zult zien, zult gij sterven!

29 Mozes nu zeide: Gij hebt regt gesproken; quot; ik zal niet meer uw aangezigt zien!

a Hobi'. 11 : 27.

HOOFDSTUK 11.

God beveelt den Israëlieten gouden en zilveren vaten van hunne naburen te eischen, vs. 1. God bedreigt aan Faraö den dood van alle eerstgeborenen tier Egyptenaren, 4. Faraö blijft verhard, 9.

(WANT de Heere had tot Mozes gesproken: Ik zal nog ééne plaag over Faraö, en over Egypte brengen, daarna zal hij ulieden van hier trekken laten; als hij u geheellijk zal trekken laten, zoo zal hij u haastelijk van hier uitdrijven.

2 Spreek nu voor de ooren des volks, quot; dat ieder man van zijnen naaste, en iedere vrouw van hare naaste zilveren vaten en gouden vaten eische.

a Ex. 3:22. 12:35.

3 En de Heere quot;gaf het volk genade in de oogen der Egyptenaren: ook was de man Mozes zeer groot in Egypteland voor de oogen van Farao's knechten, en voor de oogen des volks.)

a Ex. 12:3ö.

4 Verder zeide Mozes: Zoo heeft de Heere gezegd: Omtrent middernacht quot; zal Ik uitgaan door hot midden van Egypte; «Ex. 12:29.

5 En ^a allo eerstgeborenen in Egypteland zullen sterven, van Farao's eerstgeborene af, die op zijnen troon zitten zou, tot den eerstgeborene der dienstmaagd, die achter den molen is, en alle eerstgeborenen van het vee. a Ex. 12:12.

(i En er zal een groot geschrei zijn in het gansche Egypteland, desgelijke nooit geweest is, en des-gelijke niet meer wezen zal.

7 Maar bij alle kinderen Israels zul niet een hond zijne tong verroeren, van de menschen af tot de beesten toe; opdat gijlieden weet, dat de Heere tusschen de Egyptenaren en tusschen de Israëlieten eene afzondering maakt.

8 quot; Dan zullen al deze uwe knechten tot mij afkomen, en zich voor mij neigen, zeggende: Trek uit, gij en al het volk, dat uwe voetstappen volgt; en daarna zal ik uitgaan. En hij ging uit van Faraö in hitte des toorns. a Ex. 12:30.

9 De Heere dan had tot Mozes gesproken: Farao zal naar ulieden niet hooren, opdat mijne wonderen in Egypteland vermenigvuldigd worden.

10 En Mozes en Aaron hebben al deze wonderen gedaan voor Farao's aangezigt; quot;doch de Heere verhardde Faraö's hart, dat hij de kinderen Israels uit zijn land niet trekken liet.

a Ex. 9 : Ui. Kom. 9 : 17.

), 11, 12.

HOOFDSTUK 12.

God bovoolt den Israëlieten, dat de maand, in welke zij uit Egypte gaan, hun de eerste maand des jaars zij, vs. 1. Bevel om een onbevlekt lam voor een paaschlam uit te kiezen, 3; de wijs, waarop dit gegeten moest worden, 11. Zeven dagen lang moest men ongezuurde brooden eten, 15; met het bloed des lams moest men de posten der deuren besprengen, 22. Dood van alle eerstgeborenen in Egypte, 29. Faraö laat de Israëlieten trekken, 31. Zij berooven de Egyptenaren, 35. Zij komen te Sukkoth; hun aantal, 37, de tijd, dien zij in Egypte gewoond hebben, 40. Herhaling van do inzetting van het Pascha. 43. Al de kinderen Israels doen, wat hun de Heere bevolen had, 50.

DE Heere nu had tot Mozes en tot Aaron in Egypteland gesproken , zeggende:

2 Deze zelfde maand zal ulieden het itoofd der maanden zijn; zij zal u de eerste van de maanden des jaars zijn.

3 Spreekt tot de gansche vergadering van Israël, zeggende: Aan den tienden dezer maand neme een iegelijk een lam, naar de huizen der vaderen, een lam voor een huis.

4 Maar indien een huis te klein is voor een lam, zoo neme hij het en zijn nabuur, de naaste aan zijn huis, naar het getal der zielen, een iegelijk naar dat hij eten kan; gij zult rekening maken naar het lam.

5 quot; (lij zult een volkomen lam hebben, een manneken, een jaar oud; van de schapen of van de geitenbokken zult gij het nemen.

a Lev. 1: 3. 22 : 21. Mal. 1 : 8. 1 Potr, 1 : 19.

G En gij zult het in bewaring hebben tot den veertienden dag dezer maand; en do gansche gemeente der vergadering van Israël zal het slagten tusschen twee avonden.

7 En zij zullen van het bloed nemen, en strijken liet aan de beide zijposten, en aan den bovendorpel, aan de huizen, in welke zij het eten zullen.

8 quot; En zij zullen het vleesch eten in denzelfden nacht, aan het vuur gebraden, met ongezuurde brooden; zij zullen het met bittere saus eten.

a Num. 9:11. 1 Cor. 5 : 8.

9 Gij zult daarvan niet raauw eten, ook geenszins in water gezoden; maar aan het vuur gebraden, zijn hoofd, met zijne schenkelen en met zijn ingewand.

10 Gij zult daarvan ook niet laten overblijven tot den morgen; maar hetgeen daarvan overblijft tot den morgen, zult gij met vuur verbranden.

11 Aldus nu zult gij het eten: uwe lenden zullen opgeschort zijn, uwe schoenen aan uwe voeten, en uw staf in uwe hand; en gij zult het met haast eten; het is des Heeren pascha.

12 Want Ik zal in dezen nacht door Egypteland gaan, en alle eerstgeborenen in Egypteland slaan, van de menschen af tot de beesten toe; en Ik zal gerigten oefenen aan al de goden der Egyptenaren , Ik, de Heere!

13 En dat bloed zal ulieden tot een teeken zijn aan de huizen, waarin gij zijt; wanneer Ik het

bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan: on er zal geene plaag onder ulieden ten verdorve zijn, wanneer Ik Egypteland slaan zal.

14 quot; En deze dag zal ulieden wezen ter gedachtenis, en gij zult hem den II kerk tot een feest vieren; gij zult hem vieren onder uwe geslachten tot eene eeuwige inzetting. a Ex. 5 ; l.

15 Zeven dagen zult gijlieden ongezuurde brooden eten, maar aan don eersten dag zult gij het zuur-dewijl Ik even aan denzelfden dag ulioder heiren uit Egypteland geleid zal hebben; daarom zult gij dezen dag houden, onder uwe geslachten, tot eene eeuwige inzetting.

18 quot;In de eerste maand, aan den veertienden dag dor maand, in den avond, zult gij ongezuurde brooden eten, tot den een en twintigsten dag der maand, in den avond. n Lev. 23:5. Niini. 28: lli.

19 Dat er zeven dagen lang geen zuurdeesem in

deeg wegdoen uit uwe huizen: want wie het ge-deesemde eet, van den eersten dag af tot op den zevendon dag, diezelve ziel zal uitgeroeid worden uit Israël.

16 En op den eersten dag zal er eene heilige verzameling zijn; ook zult gij eene heilige verzameling hebben op den zevenden dag: er zal Keen werk op denzelven gedaan worden; maar wat van iedere ziel gegeten zal worden, datzelve alleen mag van ulieden toegemaakt worden.

17 Zoo onderhoudt dan de ongezuurde brooden.

uwe huizen gevonden worde! want al wie het gedeesemde eten zal, dezelve ziel zal uit de vergadering van Israël uitgeroeid worden, hij zij een vreemdeling of een ingeborene des lands.

20 Gij zult niets eten, dat gedeesemd is; quot;in al uwe woningen zult gij ongezuurde brooden eten.

a Deut. 16:3.

21 Mozes dan riep al de oudsten van Israël, en zeide tot hen: Leest uit, en neemt u lammeren voor uwe huisgezinnen, quot;en slagt het pascha.

a Hebr. 11 : 28.

76

22 Noemt dan oen bundelken liijzoj), en doopt het in het bloed, dat in oen bokken zal wezen; en strijkt aan don bovendorpel, on aan de beide zijposton van dat bloed, hetwelk in het bekken zijn zal; doch u aangaande, niemand zal uitgaan uit de deur van zijn huis, tot aan don morgen.

23 Want de Heeue zal doorgaan, om de Egyp-tenaren te slaan; doch wanneer Hij het bloed zien zal aan den bovendorpel en aan de twee zij-posten, zoo zal do Heere do deur voorbijgaan, quot; en den verdorver niet toelaten in uwe huizen to komen om te slaan. a Hebr. 11:28.

24 Onderhoudt dan deze zaak, tot oono inzetting voor u en voor uwe kinderen, tot in eeuwigheid.

25 En het zal geschieden, als gij in dat land komt, dat u do Heere geven zal, gelijk Hij gesproken heeft, zoo zult gij deze dienst onderhouden.

26 quot; En hot zal geschieden, wanneer uwe kinderen tot u zullen zeggen: Wat hebt gij daar voor eene dienst ? a Joz. l: (i.

27 Zoo zult gij zeggen: Dit is den Heere oen paaschoffer, die voor do huizen der kinderen Israels voorbijging in Egypte, toon Hij de Egyp-tonaars sloeg, en onze huizon bevrijdde! Toen boog zicli het volk en neigde zich.

28 quot; En de kindoren Israels gingen en deden het: gelijk als do Heere Mozes en Aaron geboden had, alzoo doden zij. aHebr. 11:28.

29 quot; En het geschiedde ter middernacht, dat de Heere al do eerstgeborenen in Egyptoland sloeg, van den eerstgeborene van Faraö af, die op zijnon troon zitten zou, tot op den eerstgeborene van don gevangene, die in hot gevangenhuis was, en allo eerstgeborenen der beesten.

fflPs. 78:51. 105:36. 135:8. 136: lü.

30 quot;En Faraö stond op bij nacht, hij on al zijne knechten, en al de Egyptenaars; en er was een groot geschrei in Egypte: want er was geen huis, waarin niet een doodo was. re Ps. 105:38.

31 Toon riep hij Mozes en Aaron in don nacht, en zeide: Maakt u op, trekt uit het midden van mijn volk, zoo gijlieden als de kinderen van Israël; en gaat heen, dient den Heere, gelijk gijlieden gesproken hebt.

32 Neemt ook met u uwe schapen en uwe runderen, zoo als gijlieden gesproken hebt, en gaat heen, en zegent mij ook,

33 En de Egyptenaars hielden sterk aan bij bet volk, haastende, om die uit hot land te drijven: want zij zeiden: Wij zijn allen dood!

34 En het volk nam zijn doeg op, oor hot go-deosemd was, hunne doegklompen, gebonden in hunne kleedoron, op hunne schouderen.

35 quot; De kinderen Israels nu hadden gedaan naar het woord van Mozes, en hadden van de Egyp-tenaron geëischt zilveren vaten, en gouden vaten, on kleedoron. a Ex. 3:22. 11:2. I's. 105:87.

36 Daartoe had de Heere hot volk genade gegeven in deoogen dor Egyptenaren, datzij hun hunne begeerte doden; en zij beroofden de Egyptenaren.

37 Alzoo reisden de kinderen Israels uit van Ra-móses naar Sukkoth, omtrent zes honderd duizend te voet, mannen alleen, behalvo de kinderkens.

38 En veel vermengd volk trok ook mot hen op, en schapen, en runderen, gansch veel vee.

39 En zij bakten van het doeg, dat zij uit Egypte gobragt hadden, ongezuurde koekon, want het was niet godeosemd: overmits zij uit Egypte uitgedreven werden, zoodat zij niet vertoeven konden , noch ook tering voor zich bereiden.

40 quot; Do tijd nu der woning, dien de kinderen Israels in Egypte gewoond hebben, is vier honderd jaren, en dertig jaren.

a Gen. 15 : 13. Hand. 7 : 6. Gal. 3 : 17.

41 En het geschiedde ton einde van de vior honderd en dertig jaren, zoo is hot even op denzelfden dag geschied, dat al de hoiren des Hee-ken uit Egyptoland gegaan zijn.

42 Dozen nacht zal men den Heere op het vlijtigst houden, omdat Hij hen uit Egyptoland geleid heeft; deze is do nacht des Heeren, die op het vlijtigst moet gehouden worden, van al do kinderen Israëls, onder hunne geslachten.

43 Voorts zeide de Heere tot Mozes on Aaron: Dit is de inzetting van het pascha, geen zoon eens vroomdelings zal daarvan eten.

44 Doch allo knecht van iedereen, die voor geld gekocht is, nadat gij hem zult besneden hebben, dan zal hij daarvan eten.

45 Geen uitlander noch huurling zal er van eten.

46 In oen huis zal het gegeten worden: gij zult van hot vleosch niet buiten uit het huis dragen, quot; en gij zult geen been daaraan breken.

a Num. 9 : 12. Joh. 19 : 36.

47 De gansche vergadering van Israël zal hot doen.

48 Als nu oen vreemdeling bij u verkeert, en don Heere het pascha houden zal, dat alles, wat mannelijk is, bij hen besneden worde, en dan kome hij daartoe, om dat te houden, en hij zal wezen als een ingeborone des lands; maar geen onbesnedene zal daarvan eten.

49 Eenerlei wet zij voor den ingeborone, on don vreemdeling, die als vreemdeling in het midden van u verkeert.

50 lïn alle kinderen Israëls deden hot; gelijk als do Heere Mozes on Aaron geboden had, alzoo deden zij.

51 En hot geschiedde oven ton zelfden dage, dat do Heere de kinderen Israëls uit Egyptoland leidde, naar hunne hoiren.

HOOFDSTUK 13.

Bevel om allo eerstgeborenen te heiligen, vs. 1, om aan don dag van den uittogt uit Egypte te gedenken, 3, om het feest der ongezuurde broeden in Kiiruiiln tc vieren, 6, om de aanleiding er van aan do kinderen te verhalen, 8, om de eerstelingen van het vee af te zonderen, 12, en om gedenkteekenen te maken, 16. De weg der Israëlieten in de woestijn, 17. Zij nemen de beenderen van Jozef met zich uit Egypte, 19. Zij legeren zich te Etham, 20. God geleidt hen met eene wolk- en vuurkolom, 21.

TOEN sprak do Heere tot Mozos, zoggende:

2quot;IIoilig Mij allo oerstgoboronon; wat eonigo baarmoeder opent onder do kinderen Israels, van nienschen en van beesten, dat ia mijn.

a Ex. 22:29. 34:1«. Lev. 27:2(1. Num. 3:13. 8:17. Luk. 2 • 23.

3 Verder zeide Mozos tot het volk: Gedenkt aan dezen zelfden dag, op welken gijlieden uit Egypte, uit hot diensthuis, gegaan zijt: want de Heere heeft u door eene sterke hand van hier uitgevoerd, daarom zal het gedeesemde niet gegeten worden.

4 quot;lieden gaat gijlieden uit, in de maand Abib.

n Ex. 23 : 15.

5 En het zal geschieden, als u de Heeue zal gebragt hebben in het land der Kanaanieten, on der Hetliieten, en der Amorieten, en der Hevio-ten, en der Jebusieten, hetwelk Hij uwen vaderen gezworen hoeft u te geven, een land vloeijende van melk en honig; zoo zult gij dezen dienst houden in deze maand.

(5 Zeven dagen zult gij ongezuurde brooden eten, en aan den zevenden dag zal den Heere een feest zijn.

7 Zeven dagen zullen ongezuurde brooden gegeten worden, en het gedeesemde zal bij u niet gezien worden, ja er zal geen zuurdeeg bij u gezien worden, in al uwe palen.

8 En gij zult uwen zoon te kennen geven te dienzelven dage, zeggende: Dit is om hetgeen de Heere mij gedaan heeft, toen ik uit Egypte uittoog.

9 En het zal u zijn tot oen teeken op uwe hand, en tot eene gedachtenis tusschen uwe oogen, opdat de wet des Heeren in uwen mond zij, omdat u de Heere door eene sterke hand uit Egypte uitgevoerd heeft.

10 Daarom onderhoudt deze inzetting ter bestemder tijd, van jaar tot jaar.

11 Het zal ook geschieden, wanneer u do Heere in het land der Kanaanieten zal gebragt hebben, gelijk Hij u en uwen vaderen gezworen heeft, en Hij hot u zal gegeven hebben;

12 quot; Zoo zult gij tot den Heere doen overgaan alles, wat de baarmoeder opent; ook alles wat de baarmoeder opent van de vrucht der beesten, die gij hebben zult; de mannetjes zullen des Heeren zijn.

'/Ex. 22:30. 34:19. Lev. 27:20. Num. 8:17. Ezec. 44:30.

13 Doch al wat de baarmoeder der ezelin opent, zult gij lossen met een lam; wanneer gij het niot lost, zoo zult gij liet den nek breken; maar alle eerstgeborenen des nienschen onder uwe zonen zult gij lossen.

14 Wanneer het geschieden zal, dat uw zoon u morgen zal vragen, zeggende: Wat is dat? zoo zult gij tot hem zeggen: De Heere heeft ons door eene sterke hand uit Egypte, uit het diensthuis, uitgevoerd.

15 Want het geschiedde, toen Farao zich verhardde ons te laten trekken, zoo doodde de

Heere allo eerstgeborenen in Egypteland, van dos nienschen eerstgeborene af, tot den eerstgeborene der beesten: daarom offer ik den Heere de mannetjes van alles, wat de baarmoeder opent; doch alle eerstgeborenen mijner zonen los ik.

Ki En het zal tot een teeken zijn op uwe hand, en tot voorhoofdspanselen tusschen uwe oogen; want de Heere heeft door eene sterke hand ons uit Egypte uitgevoerd.

17 En bet is geschied, toen Farao het volk had laten trekken, zoo leidde hen God uiet op den weg van het land der Filistijnen, hoewel die nader was: want God zeide: Dat het den volke niet rouwe, als zij den strijd zien zouden, en weder-keeren naar Egypte.

18 Maar God leidde het volk om, langs den weg van do woestijn der Schelfzee. Du kinderen Israels nu togen bij vijven uit Egypteland.

19 En Mozes nam de beenderen van Jozef met zich: quot; want hij had met eenen zwaren eed de kinderen Israels bezworen, zeggende: God zal uliedeu voorzeker bezoeken: voert dan mijne beenderen met ulieden op van hier!

o Gen. öi): 25. Joz. 24: 32.

20 quot; Alzoo reisden zij uit Sukkoth; en zij legerden zich in Ethani, aan hot einde der woestijn.

o Num. 33:0.

21 quot;En de Heere toog voor hun aangezigt, des daags in eene wolkkolom, dat Hij hen op den weg leidde, en des nachts in eene vuurkolom, dat Hij hen lichtte, om voort te gaan dag en nacht. «Ex. 40:38. Num. 14:14. Dout. 1:33.

Noli. !): 12, 19. Ps. 78:14. 105:39. 1 Oor. 10 : 1.

22 Hij nam de wolkkolom dos daags, noch de vuurkolom des nachts niet weg van het aangezigt des volks.

HOOFDSTUK 14.

Ood wijst don Israëlieten don wog, dien zij gaan moeten, vs. 1. Farao vervolgt hen met zijne ruiterij, 5. Do Israëlieten worden, als zij dit vernemon, zeer bevreesd en slaan aan het morren, lü. Mozes lio-moodigt en versterkt hen, 13. God liovoolt Mozos voort te trekken, zijne hand over de zee uit te strekken en hare wateren van een te scheiden, 15. De wolkkolom plaatst zieli tusschen de Israëlieten en do Egyptenaren, 19. Mozes strekt zijne hand over de zee uit, Uod maakt die droog, 21. De Israëlieten trekken er doorheen, 22. Farao volgt hen, 23. Ood bevoelt Mozes zijne hand wederom over do zee uit te strekken, 20. Do zee keert weder en Faraö met al de zijnen verdrinken, 27.

TOEN sprak de Heere tot Mozes, zeggende:

2 Spreek tot de kinderen Israels, dat zij weder-keeren, en quot;zich legeren voor Pi-Hachiroth, tusschen Migdol en tusschen de zee: voor Baal-Zefon, daar tegenover zult gij u legeren aan de zee.

a Num. 33 : 7.

3 Faraö dan zal zeggen van de kinderen Israels: Zij zijn verward in het land; die woestijn heeft hen besloten.

4 quot;En Ik zal Farao's hart verstokken, dat hij hen najage; en Ik zal aan Faraö en aan al zijn

heh' verheerlijkt worden, alzoo dat de Egypto-naars zullen weten, dat Ik de Heere bon. En zij deden alzoo. «Ex. 4:21. 10:20.

5 Toen nu den koning van Egypte werd geboodschapt, dat het volk vlugtte, zoo is het hart van Farao en van zijne knechten veranderd tegen het volk, en zij zuiden: Waarom hehbon wij dat gedaan , dat wij Israël hebben laten trekken, dat zij ons niet dienden ?

6 En hij spande zijnen wagen aan en nam zijn volk met zich.

7 En hij nam zes honderd uitgelezene wagens, ja al de wagens van Egypte, en de hoofdlieden over die allen.

8 Want de Heere verstokte het hart van Farao, den koning van Egypte, dat hij de kinderen Israels najaagde; doch de kinderen Israels waren door eene hooge hand uitgegaan.

9 quot;En de Egyptenaars jaagden hen na, en achterhaalden hen, daar zij zich gelegerd hadden aan de zee; al de paarden, de wagens van Farao en zijne ruiters, en zijn heir; nevens Pi-IIachi-róth , voor Baal-Zefon. a Joz. 24:0.

10 Als Faraö nabij gekomen was, zoo hieven de kinderen Israels hunne oogen op, en ziet, de Egyptenaars togen achter hen; en zij vreesden zeer; toen riepen de kinderen Israels tot den Heere.

11 En zij zeiden tot Mozes: Hebt gij ons daarom, omdat er in Egypte gansch geene graven waren, weggenomen, opdat wij in deze woestijn sterven zouden? waarom hebt gij ons dat gedaan, dat gij ons uit Egypte uitgevoerd hebt?

12 quot; Is dit niet het woord, dat wij in Egypte tot ii spraken, zeggende: Houd af van ons, en laat ons de Egyptenaars dienen ? want het ware ons heter geweest de Egyptenaren te dienen, dan in deze woestijn te sterven. a Ex. 6:8.

13 Doch Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, staat vast, en ziet het heil des Heeren, dat Hij heden aan ulieden doen zal! want de Egyptenaars, die gij heden gezien hebt, zult gij niet weder zien in eeuwigheid.

14 De Heere zal voor ulieden strijden, en gij zult stil zijn.

15 Toen zeide de Heere tot Mozes: Wat roept gij tot Mij? zeg den kinderen Israels, dat zij voorttrekken.

KJ En gij, hef uwen staf op, en strek uwe hand uit over de zee, en klief dezelve, dat de kinderen Israels door het midden der zee gaan op het drooge.

17 En Ik, zie. Ik zal het hart der Egyptenaren verstokken, dat zij na hen daaiin gaan; en Ik zal verheerlijkt worden aan Faraö en aan al zijn heir, aan zijne wagenen en aan zijne ruiteren.

18 En de Egyptenaars zullen weten, dat Ik de Heere ben, wanneer Ik verheerlijkt zal worden aan Faraö, aan zijne wagenen en aan zijne ruiteren.

19 En de Engel Gods, die voor het heir van

Israël ging, vertrok, en ging achter hen; do wolkkolom vertrok ook van hun aangezigt, en stond achter hen.

20 En zij kwam tusschen het leger dor Egyptenaren, en tusschen het leger van Israël; en de wolk was te gelijk duisternis en verlichtte den nacht; zoodat de een tot den ander niet naderde den ganschen nacht.

21 Toen Mozes zijne hand uitstrekte over de zee, zoo deed de Heere de zee weggaan, door oenen sterken oostewind, dien ganschen nacht, quot;en maakte de zee droog, ''en de wateren werden gekliefd. aPs. 60:0. A.Toz. 4:23. Ps. 78:13.100:9. 114:3.

22 quot; En de kinderen Israels zijn ingegaan in het midden van de zee, op het drooge; en de wateren waren hun een muur, aan hunne regter- en aan hunne linkerhand. al Cor. 10:1. Hebr. 11 : 29.

23 En de Egyptenaars vervolgden hen, en gingen in, achter hen, al de paarden van Faraö, zijne wagenen en zijne ruiteren, in het midden van de zee.

24 En hot geschiedde in dezelfde morgenwake, dat do Heere in de kolom dos vuurs en der wolk, zag op het leger dor Egyptenaren; en Hij verschrikte het leger dor Egyptenaren.

25 En Hij stiet do raderen hunner wagenen weg, en deed ze zwaarlijk voortvaren. Toen zeiden do Egyptenaars: Laat ons vlieden van hot aangezigt van Israël, want de Heere strijdt voor hen tegen de Egyptenaars.

26 En de Heere zeide tot Mozes: Strek uwe hand uit over de zee, dat de wateren wederkeeren over de Egyptenaars, over hunne wagenen en over hunne ruiters.

27 Toen strekte Mozes zijne hand uit over do zee; en de zee kwam weder, togen het naken van den morgenstond, tot hare kracht; en de Egyptenaars vlugtten dio te gemoet; en de Heere stortte de Egyptenaars in hot midden der zee.

28 quot; Want als de wateren wederkeerden, zoo bedekten zij de wagenen en de ruiters van het gansche heir van Faraö, dat hen nagevolgd was in de zee; er bleef niet één van hen overig.

aPs. 78:53. 106: 11.

29 quot; Maar de kindoren Israëls gingen op het drooge, in hot midden der zee; en de wateren waren hun een muur, aan hunne regter- en aan hunne linkerhand. a Ps. 77:20.

30 Alzoo verloste de Heere Israël aan dien dag uit de hand der Egyptenaren; en Israël zag do Egyptenaren dood aan den oever der zee.

31 Ook zag Israël de groote hand, die de Heere aan de Egyptenaren bewezen had; en het volk vreesde den Heere, en geloofde in den Heere, en aan Mozes zijnen knecht.

HOOFDSTUK 15.

Do lofzang van Mozes on der kindoren Israëls voor hunne verlossing en don ondergang van Faraö, vs. 1. Mirjam en do Israëliotische vrouwen antwoordden hierop in reizang, 20. Do Israëlieten komen in do

woestijn Sur on vinden geen water, quot;22; te Mam is het water bittor, 21!; het volk mort, 24; Goil wijst Mo zes een' boom aan, welke hot water zoetmaakt, 25. De Hoere geeft hun wetten en floot hun vaderlijke beloften, 2G. Het volk komt te Eiim en vindt twaalf waterputten en zeventig palmboomen, 27.

TOEN zon}r Mozos en de kinderen Israels den Heere dit lied, en spraken, zeggende: quot;Ik zal den Heere zingen, want Hij is hoogelijk verheven! Het paard en zijnen ruiter heeft Hij in de zee geworpen. « Ps. 106:12.

2 quot;De Heere is mijn kracht en lied, en Hij is mij tot een heil geweest: deze is mijn God, daarom zal ik Hem eene liefelijke woning maken; Hij is mijns vaders God, dies zal ik Hem verheffen ! a Ps. 18:2. 118:14. Jes. 12:2.

De Heere is een krijgsman: Heere is zijn naam!

4 Hij heeft Farao's wagenen en zijn heir in de zee geworpen; en do keure zijner hoofdlieden zijn verdronken in de Schelfzee!

5 quot;De afgronden hebben hen bedekt; zij zijn in de diepten gezonken als een steen. aNeii. 9:11.

6 quot;O Heere! uwe regterhand is verheerlijkt geworden in magt; uwe regterhand, o Heere ! heeft den vijand verbroken! «Ps. 118:15, 16.

7 En door uwe groote hoogheid hebt Gij, die tegen U opstonden, omgeworpen; Gij hebt uwen brandenden toorn uitgezonden, die hen verteerd heeft als eenen stoppel.

8 quot; En door het geblaas van uwen neus zijn de wateren opgehoopt geworden; do stroomen hebben overeinde gestaan, als een hoop; de afgronden zijn stijf geworden in het hart der zee.

a Jes. 63:12, 13. Hub. 3: 10.

9 De vijand zeide: Ik zal vervolgen, ik zal achterhalen, ik zal den buit deelen, mijne ziel zal van hen vervuld worden; ik zal mijn zwaard uittrekken, mijne hand zal hen uitroeijen.

10 quot; Gij hebt met uwen wind geblazen; de zee heeft hen gedekt! zij zonken onder als lood in geweldige wateren! aPs. 74: 13. 106: 11.

11 O Heere! wie is als Gij onder de goden? wie is als Gij, verheerlijkt in heiligheid, vrees-solijk in lofzangen, doende wonder!

12 Gij hebt uwe regterhand uitgestrekt, de aarde heeft hen verslonden!

13 Gij leiddet door uwe weldadigheid dit volk, dat Gij verlost hebt; Gij quot; voert hen zachtkens door uwe sterkte tot de liefelijke woning uwer heiligheid. a I's. 77 : 21.

14 De volken hebben het gehoord, zij zullen sidderen; weedom heeft de ingezetenen van Palestina bevangen.

15 quot; Dan zullen de vorsten van Edom verbaasd wezen; beving zal de magtigen der Moabieten bevangen: al de ingezetenen van Kanaan zullen versmelten ! a Dout. 2 : 4.

16 quot; Verschrikking en vrees zal op hen vallen ; door de grootheid van uwen arm zullen zij ver- i

stommen, als een steen! totdat uw volk, Heere! henen doorkome; totdat dit volk henen doorkome, dat Gij verworven hebt. aDent. 2:25.11-.25. Joz. 2:9.

17 Die zult gij inbrengen, en planten hen op den berg uwer erfenis, ter plaatse, welke Gij, o Heere! gemaakt hebt tot uwe woning, het heiligdom, hetwelk uwe handen gesticht hebben, o Heere!

18 De Heere zal iu eeuwigheid en geduriglijk regeren!

19 Want Farao's paard, met zijnen wagen, met zijne ruiters, zijn in de zee gekomen, en do Heere heeft de wateren der zee over hen doen wederkeeren; maar de kinderen Israels zijn op het drooge in het midden van de zee gegaan.

20 En Mirjam, de profetes, Aarons zuster, quot; nam eene trommel in hare hand; en al de vrouwen gingen uit, haar na, met trommelen en met reijen.

n\ Sam. 1H:{;.

21 Toen antwoordde Mirjam hunlieden: Zingt den Heere, want Hij is hoogelijk verhoven! Hij heeft het paard niet zijnen ruiter in de zee gestort!

22 Hierna deed Mozes de Israëlieten voortreizen van do Schelfzee af; en zij trokken uit tot in de woestijn Sur, en zij gingen drie dagen in de woestijn, en vonden geen water.

23 quot; Toen kwamen zij te Mara; doch zij konden het water van Mara niet drinken, want het was bitter: daarom werd derzelver naam genoemd Mara. a Num. 33:8.

24 Toen murmureerde het volk tegen Mozes, zeggende: Wat zullen wij drinken?

25 Hij dan riep tot den Heere; en de Heere wees hem een hout, dat wierp hij in dat water; toen werd het water zoet. Aldaar stelde Hij het volk eene inzetting en regt, en aldaar verzocht Hij hetzelve,

26 En zeide: Is het, dat gij met ernst naar de stem des Heeren uws Gods hooren zult, en doen, wat regt is in zijne oogen, en uwe ooren neigt tot zijne geboden, en houdt al zijne inzettingen; zoo zal Ik geene van de krankheden op u leggen, die Ik op Egypteland gelegd heb; want Ik ben de Heere, uw heelmeester!

27 Toen kwamen zij te Elhn, en daar waren twaalf waterfonteinen, en zeventig palmboomen; en zij legerden zich aldaar aan de wateren.

HOOFDSTUK 16.

Do kindoren Israels morren in do woestijn Sin, omdat zij goon voedsel vinden, vs. 1. Ood belooft hun brood uit den hemel te doen regenen on hot leger met kwakkelen te bedekken, 4. De heerlijkheid des Heeron verschijnt in de wolk, 10. Do Israëlieten vinden de kwakkelen en het Manna, 13. Dos morgens verzamelt ieder voor eiken dag een gomer Manna, 16; doch don zesden dag, voor den Sabbat, tweo gomers, 22. Ook den zevenden dag gaat liet volk uit om in te zamelen en wordt hierover dooiden Heere bestraft, 27. Eon gombr Manna wordt in eene kruik tot oen getuigenis voor de nakomelingen bewaard, 32. Hoelang do Israëlieten hot Manna gegeten hebben, 35.

TOEN zij van Elim gereisd waren, zoo kwam de yansche vergadering der kinderen Israels in de woestijn Kin, welke is tusschen Elim en tus-schen Sinaï, aan den vijftienden dag der tweede maand, nadat zij uit Egypteland uitgegaan waren.

2 En de gansche vergadering dor kinderen Israels murmureerde tegen Mozes on tegen Aaron, in do woestijn.

3 quot;En de kinderen Israels zeiden tot hen: ''Och dat wij in Egypteland gestorven waren door de hand des Heeren, toon wij bij de vleeschpotten zaten, toen wij tot verzadiging brood aten! want gijlieden hebt ons uitgeleid in deze woestijn, om deze gansche gemeente door den iionger te dooden.

a 1 Cor. 10 : 10, h Num. 11 : 4.

4 Toen zeide de Heere tot Mozes: Zie, Ik zal voor ulieden quot; brood uit don hemel regenen; en

9 Daarna zeide Mozes tot Aaron: Zeg tot de gansche vergadering der kinderen Israels: Nadert voor het aangezigt des Hekken, want Hij heeft uwe murmureringen gehoord.

10 En het geschiedde, als Aaron tot de gansche vergadering der kinderen Israels sprak, en zij zich naar de woestijn keerden, quot; zoo ziet, de heerlijkheid des Hekken verscheen in de wolk.

a Ex. 13:21.

11 Ook hoeft, de Hkeke tot Mozes gesproken, zeggende:

12 Ik heb de murinureringon van de kinderen Israels gehoord; spreekt tot hen, zeggende: Tusschen de twee avonden zult gij vloesch eten, en aan don morgen zult gij quot; met brood verzadigd worden; on gij zult weten, dat Ik de Heere uw God bon. «Joh. 6:49, 58.

hot volk zal uitgaan, en verzamelen elke dagmaat op haren dag; opdat Ik hot verzoeke, of het in mijne wet ga, of niet. r/I's. 78:24. 105:40.

5 En het zal geschieden op don zesden dag, dat zij bereiden zullen hetgeen zij ingebragt zullen hebben: dat zal dubbel zijn boven hetgeen zij dagelijks zullen verzamelen,

6 Toon zeiden Mozes en Aaron tot al de kinderen Israels: Aan den avond, dan zult gij weten, dat u do Heere uit Egypteland uitgeleid heeft;

7 En morgen, dan zult gij des Heeren heerlijkheid zien, dewijl Hij uwe inurmuroringen tegen don Heere gehoord hoeft: want wat zijn wij, dat gij tegen ons murmureert ?

8 Voorts zeide Mozes: Als de Heere ulieden aan den avond vloesch te eten zal geven, en aan don morgen brood tot verzadiging, het zal zijn, omdat do Heere uwe murmureringen gehoord lieeft, die gij tegen Hem murmureert: want wat zijn wij? Uwe murinureringon zijn niet tegen ons, maar togen don Heere.

13 En het geschiedde aan den avond, quot; dat er kwakkelen opkwamen, en het leger bedekten; en aan den morgen lag de dauw rondom het leger.

a Num. 11:31. Ps. 105:40.

14 quot;Als nu de liggende dauw opgevaren was, zoo ziet, over do woestijn was een klein rond ding, klein als de rijm, op de aarde.

a Num. 11:7. Neh. 9: 15. Ps, 78:24. 105:40.

15 Toen het de kinderen Israels zagen, zoo zeiden zij, de een tot den ander: quot; Het is Man! want zij wisten niet wat het was. Mozos dan zeide tot hen: Dit is hot brood, hetwelk de Heere ulieden te eten gegeven heeft.

a Joh. 6:31. 1 Cor. 10:3.

16 Dit is het woord, dat de Heere geboden heeft: Verzamelt daarvan een ieder naar dat hij eten mag, een gomer voor een hoofd, naar het getal van uwe zielen; ieder zal nomen voor degenen, die in zijne tent zijn.

17 En de kindoren Israels deden alzoo, en verzamelden , de een veel en de ander weinig.

18 Doch als zij hot met den gomer maten, quot; zoo had hij, die veel verzameld had, niets over, en dien, die weinig verzameld had, ontbrak niet; een iegelijk verzamelde zoo veel, als hij eten mogt. a 2 Cor. 8 : 15.

19 En Mozes zeide tot hen: Niemand late daarvan overig tot den morgen.

20 Doch zij hoorden niet naar Mozes, maar sommige mannen lieten daarvan overig tot den morgen. Toen wiesen er wormen in, en het werd stinkende; dies werd Mozes zeer toornig op hen.

21 Zij nu verzamelden het allen morgen, een iegelijk naar dat hij eten mogt: want als de zon heet werd, zoo versmolt het.

22 En het geschiedde op den zesden dag, dat zij dubbel brood verzamelden, twee gomers voor eenen; en al de oversten der vergadering kwamen en verkondigden het aan Mozes.

23 Hij dan zeide tot hen: Dit is het dat do Heere gesproken heeft: Morgen is de rust, de lieilige sabbat des Heeren! wat gij bakken zoudt, bakt dat, en ziedt, wat gij zieden zoudt; en al wat overig blijft, legt het op voor u in bewaring tot den morgen.

welk de Heere bevolen heeft: Vult eenen gomer daarvan tot bewaring voor uwe geslachten, opdat zij zien het brood, dat Ik ulieden heb te eten gegeven in deze woestijn, toen Ik u uit Egypte-land uitleidde.

Ü3 Ook zeide Mozes tot Atiron: quot; Neem eene kruik, en doe eenen gomer vol Man daarin; en zet die voor het aangezigt des Heeren, tot bewaring voor uwe geslachten. a Hebr, 9 :4.

34 Gelijk als de Heere aan Mozes geboden had, alzoo zetto ze Aaron voor de getuigenis tot bewaring.

35 En do kinderen Israels aten Man veertig jaren, quot;totdat zij in een bewoond land kwamen; zij aten Man, totdat zij kwamen aan de pale van het land Kanaiin. a Joz. 5:12. Neii. 9:15.

30 Een gomer nu is liet tiende deel van eene efa.

HOOFDSTUK 17.

Het volk komt in Rafldim, vindt geen wateren mort, vs. 1. Mozes roept tot den Heere en krijgt bevel met zijnen slat uit de rots in Horeb water te doen ontspringen, 4. De plaats wordt genoemd Massa en Meriba, 7. De Amalekieten vallen het volk aan, 8. Jozna verslaat hen, terwijl Mozes, door Ailron eu

24 En zij leiden het op tot den morgen, gelijk als Mozes geboden had; en het stonk niet, en er was geen worm in.

25 Toen zeide Mozes: Eet dat heden, want het is heden de sabbat des Heeren; gij zult het heden op het veld niet vinden.

26 Zes dagen zult gij het verzamelen; doch op den zevenden dag is het sabbat, op denzelven zal liet niet zijn.

27 En het geschiedde aan den zevenden dag, dat sommigen van het volk uitgingen, om te verzamelen; doch zij vonden niet.

28 Toen zeide de Heere tot Mozes: Hoe lang weigert gijlieden te houden mijne geboden en mijne wetten ?

29 Ziet, omdat de Heere ulieden den sabbat gegeven heeft, daarom geeft Hij u aan den zesden dag voor twee dagen brood: een ieder blijve in zijne plaats! dat niemand uit zijne plaats ga op den zevenden dag!

30 Alzoo rustte het volk op den zevenden dag.

31 quot; En het huis Israels noemde deszelfs naam Man; en het was als korianderzaad, wit, en de smaak daarvan was als honigkoeken. oNum. 11 :7.

32 Voorts zeide Mozes: Dit is hot woord, het-

Hnr ondersteund, zijnen staf opgeheven houdt, 9. God beveelt Amalek uit te roeijen, 14. Mozes bouwt een altaar en noemt het: Do Heere is mijne banier, 15.

DAARNA toog de gansche vergadering van de kinderen Israels, naar hunne dagreizen, uit de woestijn Sin, op het bevel des Heeren, en zij legerden zich te Rafidim. Daar nu was geen water voor het volk om te drinken.

2 Toen twistte het volk met Mozes, en zeide: Geeft gijlieden ons water, dat wij drinken! quot;Mozes dan zeide tot hen: Wat twist gij met mij? waarom verzoekt gij den Heere? «Num. 20:3, 4.

3 Toen nu het volk aldaar dorstte naar water, zoo murmureerde het volk tegen Mozes, en het zeide: Waartoe hebt gij ons nu uit Egypte doen optrekken, opdat gij mij, en mijne kinderen, en mijn vee, van dorst deedt sterven?

4 Zoo riep Mozes tot den Heere, zeggende: Wat zal ik dit volk doen? Er feilt niet veel aan, of zij zullen mij steenigen!

5 Toen zeide de Heere tot Mozes: Ga heen voor het aangezigt dos volks, en neem met u uit de oudsten van Israël; en neem uwen staf in uwe hand, quot;waarmede gij de rivier sloegt, en ga heen.

a Ex. 7 : 20.

G

6 quot;Zie, Ik zal aldaar voor uw aangozigt op den rotssteen in Horeb staan; en gij zult op den rotssteen slaan, zoo zal er water uitgaan, dat het volk drinke. Mozes nu deed alzoo voor de oogen der oudsten van Israël.

a Num. 20:0. I's. 78:15. 114:8. 1 Oor. 10:4.

7 En hij noemde den naam dier plaats Massa en Meriba, om den twist der kinderen Israels, en omdat zij den Heere verzocht hadden, zeggende: Is de Heere in het midden van ons, of niet?

8 quot; Toen kwam Amalek en streed tegen Israël in Rafidim. a Dent. 25:17, 18.

!) Mozes dan zeide tot Jozua: Kies ons mannen, en trek uit, strijd tegen Amalek; morgen zal ik op de hoogte des heuvels staan, en de staf Gods zal in mijne hand zijn.

10 Jozua nu deed, als Mozes hem gezegd had.

16 En hij zeide: Dewijl de hand op den troon des Heeren is, quot;zoo zal de oorlog des Heeren tegen Amalek zijn, van geslacht tot geslacht!

«1 Sam. 15:2.

HOOFDSTUK 18.

.Tothi'o brengt Mozes zijne huisvrouw en beide zonen, vs. 1. Mozes gaat hein te gemoet en verhaalt hem nl wat de Heere voor Israël gedaan heeft, 7. Jethro looft don lloere en offert Hem, 10; liij raadt Mozes regters onder zich aan te stellen, opdat deze de geringere zaken zouden oordeelen, 13. Mozes volgt (lezen raad op, 24. Jethro keert naar Mitlian terug, 27.

TOEN quot;Jethro, priester van Midian, schoonvader van Mozes, hoorde al wat God aan Mozes, en aan Israël, zijn volk, gedaan had: dat de Heere Israël uit Egypte uitgevoerd had;

a Ex. 2 : 16. 3:1.

2 Zoo nam Jethro, Mozes schoonvader, Zippora ,

strijdende tegen Amalek; doch Mozes, Aiiron en Hur klommen op de hoogte des heuvels.

11 En het geschiedde, terwijl Mozes zijne hand ophief, zoo was Israël de sterkste; maar terwijl hij zijne hand nederliet, zoo was Amalek de sterkste.

12 Doch de handen van Mozes werden zwaar; daarom namen zij eenen steen, en leiden dien onder hem, dat hij daarop zat; en Aaron en Hur onderstutten zijne handen, de een op deze, de ander op de andere zijde: alzoo waren zijne handen gewis, totdat de zon onderging.

13 Alzoo dat Jozua Amalek en zijn volk krenkte, door do scherpte des zwaards.

14 Toen zeide de Heere tot Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en leg het in de ooren van Jozua: quot; dat Ik de gedachtenis van Amalek geheel uitdelgen zal van onder den hemel.

«Num. 24:20. 1 Sam. 15:2, 3. Dent. 25:17, 18, 19.

15 En Mozes bouwde een altaar; en hij noemde deszelfs naam: De Heere is mijne banier!

Mozes huisvrouw, (nadat hij haar wedergezon-den had)

3 Met hare twee zonen, quot; welker eenes naam was Gersom; (want hij zeide: Ik ben een vreemdeling geweest in een vreemd land) «Ex, 2:22.

4 En de naam des anderen was Eliézer: Want, zeide hij, de God mijns vaders is tot mijne hulpe geweest, en heeft mij verlost van Farao's zwaard.

5 Toen nu Jethro, Mozes schoonvader, met zijne zonen en zijne huisvrouw, tot Mozes kwam, in de woestijn, aan den berg Gods, waar hij zich gelegerd had,

6 Zoo zeide hij tot Mozes: Ik, uw zweer Jethro, kome tot u , met uwe huisvrouw, en hare beide zonen met haar.

7 Toen ging Mozes uit, zijnen schoonvader tc gemoet, en hij boog zich, en kuste hem; en zij vraagden de een den ander naar den welstand, en zij gingen naar de tont.

8 En Mozes vertelde zijnen schoonvader alles,

wat lt;1(! Hkrbe iiiin Farao on aan do Egyptenaren gedaan had, om Israels wil; al de moeite, die hun op dien weg ontmoet was, en dat hen de Heehk verlost had.

!) Jethro nu verheugde zich over al hot goede, hetwelk de Heere Israël gedaan had; dat Hij het verlost had uit de hand der Egyptenaren.

10 En Jethro zoide: Gezegend zij de IIeere, die ulieden verlost heeft uit de hand der Egyptenaren, on uit Farao's hand; die dit volk van onder de hand der Egyptenaren verlost hooft!

11 Nu weet ik, dat de Heere grooter is dan alle goden: quot;want in de zaak, waarin zij trot-scholijk gehandeld hebben, was Hij boven hen.

a Ex. 1 : 1(1, 1G, 22. 5:7. 14: 18.

12 Toen nam Jethro, de schoonvader van Mozes, Gode brandoffer en slagtofferen; en Aiiron kwam, on al de oversten van Israël, om brood te eten mot den schoonvader van Mozos, voor liet aan-gezigt Gods.

13 Doch het geschiedde des andoren daags, zoo zat Mozes om het volk te rigten, on het volk stond voor Mozes, van den morgen tot den avond.

1-1 Als de schoonvader van Mozes alles zag, wat hij het volk deed, zoo zeide hij: Wat ding is dit, dat gij het volk doet? waarom zit gij zelf alleen, en al liet volk staat voor u, van don morgen tot don avond?

15 Toen zeide Mozes tot zijnen schoonvader: Omdat dit volk tot mij komt, om God raad te vragen.

10 Wanneer zij eene zaak hebben, zoo komt het tot mij, dat ik rigte tusschen don man on tusschen zijnen naaste; en dat ik hun bekend make Gods instellingen en zijne wetten.

17 Doch de schoonvader van Mozes zeide tot hem: Do zaak is niet goed, die gij doet.

18 Gij zult gohool vervallen, zoo gij, als dit volk, hetwelk bij u is: want deze zaak is te zwaar voor u, gij alleen kunt het niet doen.

1!) Hoor nu mijne stem, ik zal u raden, en God zal met u zijn: woos gij voor het volk bij God, en breng gij de zaken voor God;

20 En verklaar hun de instellingen en do wetten, en maak hun bekend don weg, waarin zij wandelen zullen, en het werk, dat zij doen zullen.

21 Doch zie gij om, onder al het volk, naar kloeke mannen. God vreezonde, waarachtige mannon, do gierigheid hatende; stol ze over hen, oversten der duizenden, oversten der honderdon, oversten der vijftigen, oversten dor tienen:

22 Dat zij dit volk ten allen tijde rigten; doch het geschiede, dat zij allo grooto zaken aan u brongen, maar dat zij allo kleine zaken rigten; verligt alzoo u zeiven , en laat hen met u dragen.

23 Indien gij deze zaak doet, en God het u ge-hiedt, zoo zult gij kunnen bestaan: zoo zal ook •il dit volk in vrede aan zijne plaats komen.

24 quot; Mozes nu hoorde naar de stem van zijnon schoonvader, en hij deed alles, wat hij gezegd had.

a Deut. 1 :!).

25 En Mozos verkoos kloeke mannen, uit gansch Israël, en maakte hen tot hoofden over hot volk; oversten der duizenden, oversten der honderden, oversten dor vijftigen, en oversten der tienen;