GEZANGEN

t-

OISTZER

VERZAMELD POOR

jiEN J^ATER JXEDEMPTORIST.

TWEEDE DRUK.

O-- BOZRG-,

AMSTERDAM,

1894,

IZVEIPIRirM^A.TTJR-

AMSTELODAMI, 5 Octobris 1890.

F. T. H. VAN 0GTR0P,

Libr. Cens.

Hum pcrmissu Snperiorum.

G-IEZ A-ISr G-Eisr

onzer

BROEDERSCHAPPEN.

VOORWOORD.

Onder dezen titel zijn bedoeld de Gezangen der H. Familie J. M. J., in al hare vertakkingen, de Broederschap van O. L. Vr. van Altijddurenden Bijstand en den H. Alphonsus Maria, eu andere door ons bestuurde broederschappen. (1)

De ruimte van dezen titel verklaart den omvang van het boekje, verklaart ook de keuze der teksten.

Het grootste gedeelte van de gezangen hieruit, die op O. L. Vr. betrekking hebben, werd voor een tweetal jaren uitgegeven onder den titel: »Gezangen voor de Bkoederschap van O. L. Vr. van Altijdd. Bijstand en den H. Alphonsus en verscheen niet in den handel. De 5000 exempl. dezer oplage vonden hun weg zonder advertentie of eenige reclame, binnen het kort bestek van één jaar.

(1) O. m. de E ere wacht van het Goddelijk Hart, de Mariaansche Broederschap, de H. Kindsheid enz.

VOORWOORD

Wat het karakter en de muzikale waarde dezer gezangen aangaat, zal men er groote verscheidenheid in vinden. De meeste zijn overoude wijzen, afstammend uit den bloeitijd van het kerkelijk lied. Ze zijn genomen uit de bekende verzamelingen van Mohr, Dreves, uit de zangboeken van Trier, Keulen , enz.

Andere zijn geheel nieuw, doch zullen zich, naar wij durven hopen, op verdienstelijke wijze daarbij aansluiten. (1)

Enkele gezangen en daaronder de meeste meerstemmige zijn niet onmiddellijk als volkszang gedacht. Zjj zijn opgenomen allereerst met het oog op meer geoefende koren, zooals bijna elke Congregatie er een bezit; en verder met de stille bedoeling daardoor het boekje gereeder toegang te openen tot den huiselijken kring. (2)

Ziedaar den omvang, het karakter en het meervoudig doel van dezen zangbundel.

De teksten der gezangen zijn, behalve de overbekende liederen der H. Familie, voor het meeren-

(1) Bedoeld zijn hier vooral de nummers: 1, 12, 25, 38, 45, 50, 51, 52, 53, 54, 79, 82, 95, 101, 105, 106, 108, 109, 112, 137, 138, 144, 145, welke wij alle aan denzelfden componist te danken hebben.

(2) De nummers: 32 , 33, 68, 71, 76 zijn uit M. Haller's Mariengarten, op. 32, uitgever Pustet. Regensburg. Het laatst aangewezen nummer is een letterlijke vertaling van het oorspronkelijke: Gebet %u Maria der immerwcihrendcn Hilfc. No. 77 is van bovenvermelden componist, terwijl 78 een wijziging is van het bekende Marialied ,,Wie der Mond.quot; No. 58 en 141 zijn van Carl Greitii, uit zyn 6 en 9 Marialiederen.

VOORWOORD

deel overffenomen uit de »Volksmissionaris het handtwekje van O. L. Vr. van A. B , en dat van 0. L. Vr. in 't Zand, het Alphonsnsboekje en het Zangboekje »Laudate Dominum,quot; welk laatste de meeste teksten voor de patroonheiligen schonk. Eenige zijn geheel nieuw en verschijnen voor het eerst in dezen bundel.

De liederen, aan het dichterhart van den H. Alphonsas ontsproten, zijn daaraan te erkennen, dat de eerste woorden van den Italiaanschen tekst onder den titel geplaatst zijn.

Uit vreemden gaarde zijn wij eenige schoone nummers verschuldigd aan het welwillend verlof der respectieve auteurs en uitgevers. Wij laten de namen hier Volgen, niet alleen ter voldoening aan alle eischen van het recht, maar vooral om hun onzen verschuldigden dank te betoonen. N⁰ 19. Eigendom van Ed. van Wees, Breda.

» 28. Dr. Schaepman.

» 31. Pierik, S. J.

» 60. Maandschrift »de Eozenkrans,quot; O. P.

f 66, 67. Uit »Omni Die,quot; van Wttste, S. J.

» 56, 93. Woorden van Mgr. van der Ploeg_ Eigendom van Van Leeuwen, Antiq. boekhand., Leiden.

» 70,71,72,76. Uit »Maria-Tuintje.quot; in cijfers van Pastoor Hens.

» 86. Agina, O. S. F.

voorwoord

N⁰ 87. P. Zwart, Pr,

» 98. Van Etten, O. S. A » 103. H. Familieblaadje.

» 111. Ejipink, Pr., uit 7 Communieliederen.

Van een paar nummers konden wij tot onzen spijt bet auteurschap niet acbterbalen.

Nog blijtt ons te verklaren over, waarom wij dezen bundel in den handel brengen. Het antwoord is kort en eenvoudig. Hooggewaardeerde Geestelijken, die reeds onze vroegere gezangen bij hunne Broederschappen invoerden, hebben ons daartoe het verlangen te kennen gegeven. Wij voldoen daaraan zeer gaarne en hopen, dat ze in steeds wijderen kring nuttig mogen werken.

Geloofd zij JEZUS en MARIA. Amsterdam, Rozenkraksfeest. 1890.

2

ITquot;. 1. Kom, H. Geest.

ƒ Refrein*

Kom, heil' - g». Geest, daal in dit nur

-lê=^-4

in oc-ze har - ten neer; ont-steek ze in lief - de-

4-#__

È=*

___wr

,PZL___

vuur, out - steek ze iu lief - de - vuur.

n u 3 Coupletten.

1. Komt gij ouze oo - geu niet ver - licht-ten,

2. De hel al - leen kon niet qnshart vermau-nen;

3. Ver-licht ons hart door uwer wijs-heid stra-leu,

1. Dan dwa-len wij van 't wa - re -

2. Zij roept om hulp de list der we-reld aan;

3. Dan mis-sen wij het wa-re wei-zijn niet,

pad.

3

1. Geen mensch zoo wijs, die niet moest zwich - ten,

2. En meer dan dui-zend strikken zijn ge-span - nen:

3. Dan nim - mer doet de blin-de jeogd ons dwa - len.

f

iÉiSiüpgüii

1. Als gij aan zijn verstand uw licht onttrokken had. Kom etc.

2. Ach God! help ons op-dat wij niel vergaan.

3. Eu de oude dag kent dan ook geen verdriet.

N⁰. 2, Kom, H. Geest.

l.._rl

en den Zooa;Ont-

—--0--¹ —lt;5---—¹

sleek ons hartin lief-de vuur, Vest daar-in

=±=■=1=4: • • •

een eeuw - gen troon.

¹

Kom Heil' - ge Geest, aan ga-ven rijk. God

4

2. Maak ü een woning in dat hart;

En daal er met uw gunsten neór:

Verdrijf daaruit wat aardsch mocht zijn: Verlaat, o God, ons nimmer meer.

3. O heil'ge Geest, wij smeeken U;

Keer liefd'rijk in ons smachtend hart; Want onze ziel verlangt naar ü.

Zij kent bij ü noch leed noch smart.

4. O heil'ge Geest, door uw gena

Delg onze zware zondenstraf;

Vergeef ons onze schulden groot,

Zend slechts een straal van licht ons af.

5. O kom, o kom Gods heil'ge Geest,

Zoo vurig tracht naar U mijn hart;

Tot U verzucht het mateloos,

Van uit dit droeve dal der smart.

6. O dat door uw goedgunstigheid

Een druppel troost ons hart verblijd':

Uw zoetigheid de ziel verheug';

Dan wordt ons 't hart van vreugd verwijd.

7. O Geest van zoetheid, heil'ge Geest,

Bewijs ons uw barmhartigheid,

En voer ons dwars door druk en nood, Tot Sions blijde zaligheid.

8. Daar loven we U van ganscher hart,

Voor eeuwig daar in Sions hof,

En danken uw barmhartigheid.

En zingen eeuwig uwen lof.

9. Stijg dan een lied van lof en eer

Van aard en hemel tot uw troon,

Waarop Gij zetelt, heil'ge Geest,

Eén met den Vader en den Zoon.

N⁰.3, Kom Schepper, kom, o Heil'ge Geest,

--------- _#—e—₀

1, Kom Schep-per, kom, o Heil'-ge Geest Be-

-=i—i—i—T

mi» 0

zoek ous al van minst tot meest; Ver - vul met uw ge-

I I ^

na - den-kracht De har-ten door U voort-ge-bracht.

. Gij zijt de Trooster hoog geroemd, En wordt de Gave Gods genoemd, De levensbron , de liefdegloed , De zalving van 'toprecht gemoed.

. Gij zijt des Vaders rechterhand , De vinger en dat waardig pand , Dat hart en tong verrijkt en sterkt, En zevenvoudig wond'ren werkt.

. Geef dat uw licht de ziel bestraal. En dat uw liefde in 't harte daal, Die daar zoo zoet en krachtig werkt, Dat al wat zwak is wordt versterkt.

. Verdrijf den vijand van ons af.

Verleen genade in plaats van straf, Geleid ons langs de rechte baan, Opdat wij alle kwaad ontgaan.

6. Maak dat ons door U kenbaar zij

De Vader en de Zoon daarbjj, En dat wij U hun beider Geest Belijden, dienen onbevreesd.

7. Lof zij den Vader, lof den Zoon,

Die door zijn dood den dood verwon. Lof aan U die den Trooster zijt, Van nu af tot in eeuwigheid.

N⁰. 1 Lied onzer Broederschap.

-^füü

o drie - tal le - den ,

Die al-Ier hei - lig toon-beeld zijt. Wij ko-men

EfES

weer tot U ge-treden, Dieal-len ü zijn

-j—quot;i i-i ® » ^

toe - ge - wijd. Ver-gun dat we op uw st-uld - loos

• «

•—•—•-

rt=t;=ztzd:

le-ven Eer-bie-dig on - ze blik-ken slaan; Om stil de deug-den na te stre-ven.

7

-.q—r|_j;d_ • 0 »

2. Wat reinheid, wat een hemelvrede !

Wat zachte rust van zaligheid!

Gedurig gaan èn oog èn bede Omhoog naar de Oppermajesteit. Wat ijver in uw plichtbetrachten Van d'eersten tot. den laatsten stond! Op God alleen zijn uw gedachten,

Nooit wijkt zijn lof uit hart en mond. (bis.)

3. O, dat wij dan, tot lid verheven

Van 't Allerheiligst Huisgezin

Naar hun drievoudig toonbeeld streven,

Van Vader- Moeder- kindermin!

Onze arbeid ook zij God geheiligd,

Op God zij altijd hart en oog;

De be6, die ons voor 't kwaad beveiligt.

Ga met hun lofgebed omhoog, {bis.)

4. O Jesus, God en mensch te gader!

Maria, reine Moedermaagd !

O Jozef 's Heeren Voedstervader!

Hoort wat dit broed'rental u vraagt, Laat ons u stil en trouw beminnen, Geliefde Vader, Moeder, Zoon!

Dat we eens met onze huisgezinnen ü eeuwig zien in 's Hemels woon. (Jts.)

8

N⁰. 5. U, Jozef! wijd ik mijnen zang

SË3

1. ü, Jo-zef! wijd ik mijnen zang, Ma - ri - a ziug ik

le-veuslang, U, Je-zus! mij-nen God en Heer, ü

m

bo-ven-al zij eind'-loos eer. O Hei-lig Huis-

17' l—P

zin! Daar eer ik Jo-zef

=1=4

ri - a Moeder - maagd; Met haar God-lijk

lllllillllli

Kind, Dat ons tee - der mint, En niets van

ons dan lief-de vraagt.

2. Was ooit een huisgezin zoo groot En tegelijk in dieper nood,

Als 't Allerheiligst Huisgezin ? Dat boezemt troost bij 't lijden in! Ü heilig Huisgezin ! enz.

9

3. Was ooit een huisgezin op aard

Zoo lieilig, zoo onze eerbied waard? Het hoofd gebogen in het stof,

Zing ik dit heilig Drietal lof.

O heilig Huisgezin! enz.

4. Was ooit op aarde een huisgezin,

Zoo mild, zoo rijk aan menschenminï Ik werp daarom voor U, o Heer, Mij zelt als dankbaar offer neêr. O heilig Huisgezin! enz.

N⁰. 6. 0 Jozef! Voedstervader.

1. O .To-zef! Voedster-Va-der Van Je-zns on-zeu Heer. ire - den bid - dend na - der En

knie-le.ii voorUneer; Wantin uw Va-der - ar-men Draagt gij het god'-lijk Kind.'t Zal on - zer zich er-bar-men. Wijl 't uw ge - bed be - mint.

10

2. Wil Jozef voor ons wagen,

Dat wij in 's levens lot Ons naar zijn wil gedragen, Getrouw aan zijn gebod. Wil door uw beê verwerven, O trouwe toeverlaat.

Dat wij den hemel erven, Als eens ons sterfuur slaat.

3. Wij smeeken U te gader.

Patroon van Nederland,

Blijf Jozef, ons ten vader. Bescherm uw dierbaar pand. Vraag ons met Jezus Aioeder Zijn hulp in allen nood, En blijf ons trouw ten hoeder. Van nu tot in den dood.

N⁰. 7. 0 groote Jozef.

±;

1. O groo - te

-4—

Jo - zef! teer

i=F—REt-

11

Hoor toch wat ü mijn har-te vraagt, O Va-der

teer, Van God den Heer!

2. Wen 'k U aanschouw, mijn schutspatroon,

En op uw armen, Godes Zoon,

Die U zijn lieven Vader heet,

Dan voel ik uitkomst in het leed: O Vader teêr, van God den Heer!

3. Of als ik slechts aan uwe zij

Uw bruide zie van smetten vry, Zoo teeder goed, hoe zou mijn hart Nog moed'loos worden in de smart? O Vader teör, van God den Heer!

4. Ik roep dan vol vertrouwen uit,

O Jozef bij uwe lieve bruid,

En bij uw Jezus, dien gij draagt;

Hoor toch wat ü mijn harte vraagt. O Vader teór, van God den Heer!

5. Bewaar gy toch ten allen tij'.

Mijn zwakke ziele zonden vrij;

O Jozef, sterk mijn brooze kracht, Met uw verheven vader-macht.

O Vader teör, van God den Heer!

6. En moge ik eenmaal Vader mijn.

Met O in Sions woning zijn;

Uw Bruid daar loven en uw Zoon, En eeuwig jub'len aan uw troon.

U Vader teêr, van God den Heer!

12

n-G---^1--l—fj-r I I -j-^-4-

ou - uit - spreek-lijk hebt be-mind. Heil'-ge Jo - zef,

ÊÉm^Èm

zoo als Gij.

13

2. Heil'ge Jozef, die uw' Jesus

In uw stulpje met u hadt,

Vaak van d' arbeid tot Hem opziend, Stil en innig hem aanbadt;

Heil'ge Jozef, vraag dat wij 1 ^ Jezus dienen, zoo als gij. J

3. Heil'ge Jozef, door Gods Zone

In uw need'rig werk verlicht.

Daar Maria 't oog vol liefde Op haar Kind en Bruigom richt: Vvaag dat in bun aanschijn wij ( ^ Ons verblijden, zoo als gij. I

4. Heil'ge Jozef, die in de armen

Van uw Brnid en Pleegkind stierft, En voor uw getrouwe liefde 't Loon der eeuwigheid verwierft: Heil'ge Jozef, vraag dat wij 1 ^ Zalig sterven, zoo als gij. i

14

N⁰. 9. Trouwe Hoeder van G-cds Moeder.

=1=

t=tt

1. Trou-we Hoeder vau Gods Moeder, Voedster - va - der

van Gods Zoon Weud uw oo-gen uit deu hoo-gen

Hoor ons smee-ken voor uw troon. Lnid ver - kon - de

=1=1=

ied'-re ston-de Van uw le - ven hier op aard,

ÈËÊÊiE

Dat het lij - den steeds ver - blij - den,

• »

Dat de smart steeds vreug-de baart.

15

O het griefde zoo uw liefde ,

Toen ge in angst aan scheiden dacht. Maar wat vreugde U verheugde,

Toen U de Engel uitkomst bracht! Jezus weent dan, 't Kindje steent dan Op wat stroo: wat boezemsmart!

Maar als de Englen 't loflied menglen , O dan juicht weer 't vaderhart. Ach , wat smarto brak U 't harte

Op uw vlucht met 't huploos Wicht: Maar d' ellende gaat ten enJe Als het beeld des afgods zwicht; En als 't keeren U komt deeren, Als Herodes Zoon ü kwelt,

Daalde weder de Engel neder, En heeft U gerustgesteld. Godsgetrouwe, welke rouwe,

Bij 't verliepen van uw Kind'.

Welke ontroering, zielsvervoering. Als Ge 't blijde wedervindt!

Zóó was lijden en verblijden,

Jozef steeds uw deel op aard; Wil dan geven, dat ons leven Ons een eeuw'ge vreugde baart!

16

N⁰. 10. Gaat allen tot Jozef.

l-rr^ l '-^#

r

1. Gnat al-Ientot Jo-zef,den Va-derder

ar - meu; Hij troost u

Eï=j=üi -I —*—-—•-

1--T

le - nigt uw

sraart. Zijn

^i===^^:

^=±^-=i » » -

gloeit steeds van lief ea er - - bar-men; uw

ÉÉÊÉËËESËïïi

be-de zij vu-rig en kome uit hel hart.

2. Geen Engel werd ooit als St. Jozef verheven,

Tot Vader van Jezus kiest God zelf hem uit; Tot Bruidegom wordt hij Maria gegeven, Maria de vruchtbare maagd'lijke Bruid.

3. Maria en Jozef en 't Kind in hun midden,

Wat heerlijk, wat hemelsch verruk'lijk gezicht. Als Jozef het goddelijk Kind nu komt bidden, Verkrijgt hij zoo zeker, zoo spoedig, zoo liciit.

17

4. Hij heeft voor ons allen genade gevonden,

Vlucht daarom tot Jozef zoo goed en zoo rijk; Verbreek dan de onzalige keet'nen der zonden En weest den Gerechte, den Heil'ge gelijk.

5. Na hevigen strijd in dit aardsche gewemel,

Is vrede en ook eeuwig geluk u bereid; Met Jezus, Maria en Jozef ten Hemel, Van strijden en aardsche bekomm'ringbevrijd.

N⁰. 11. Wees gegroet op blijden toon.

trou - we hoe - der

Van Gods mensch

=|:

-»r±Et;:

a zij-ne Moe-der. Heil-f

-3-

ifcjEl

Jo - zef bid voor mij. Dat ik uw

3E|ESÈ

scherm - ling zij.

18

2. God zag op uw eenvoud neer,

Schonk u immer meer genaden, Ja met u was steeds de Heer Op uw harde levenspaden.

Heil'ge Jozef, bid voor mij, Dat met mij ook Jezus zij.

3. Jozef, o wat heeft u God

Hoog gezegend, hoog verheven; Neen, zoo zegenrijk een lot Werd geen man hier ooit gegeven. Heil'ge Jozef, bid voor mij.

Dat ik ook gezegend zij.

4. Voedstervader van Gods Zoon,

Wil mij toch gena verwerven, Bid voor mij bij Jezus' troon Nu en in bet uur van sterven. Heil'ge Jozef, bid voor mij,

Dat ik sterve zoo als gij.

19

N⁰. 12. Sroote Jozef, zoon van David.

Va-der noem-de van den Heer! Trou-we die-naar.

1--ï=J=i

-0- '

die aan 't hoofd stond Van Gods hei-lig huis-ge-ziu.

• -.

Wil voor mij ook im-mer zor-geu, Met uw heil - ge

Va-der-min. Wil voor mij ook im-mer zor-gen,

ES5

Met uw heil - ge Va . der - min.

20

2. Toen weleer op uwe reize,

Voor het stadje Bethlehem,

't Kindje Jezus werd geboren,

Droegt ge als vader zorg voor Hem. Legdet Hem met eigen handen Op het kleine stroobed neer;

Blijf Hem thans voor mij steeds bidden! ^ In zijn hooge hemelsfeer. j

3. Wie beschrijft uw leed en blijdschap,

Als gij 't twalefjarig Kind

In Jeruzalem gaat zoeken,

Tot gij 't eindelijk wedervindt;

Moog' ik Jezus nooit verliezen.

Sta mij door uw voorspraak bij;

Help mij rein en schuldloos wandlen 1 ^

Dan woont Jezus steeds bij mij. )

4. Door uw Jezus en Maria

In uw sterfuur bijgestaan,

Is uw heil'ge ziel van de aarde

Naar den hemel opgegaan:

Sta ook gij mij bij met Jezus,

En uw heil'ge echtgenoot,

Als ik huiv'rig voor Gods oordeel, 1 ^

Lig te worst'len met den dood. j

21

N⁰. 13. St. Jozef te Nazareth.

quot; 'SS s s:/ * « J *

^{1 1} '■ ^r * • ' p ^rpl ^ 't Ge-heim uws le-vens

slui - erd aan mijn zin,

• J • • » ■

quot;ur

2. Hoe zalig als in de ochtendstond,

Der hoem'len Koningin,

ü groetend met haar gouden mond, Trad uwe woning in. (bis)

3. Als Jezus, door den dageraad

Uit zoete rust gewekt,

ü tegenkwam met blij gelaat,

En de armpjes uitgestrekt, (bts)

4. Dan gingt gij de arme woning uit,

Ten arbeid, welgemoed ;

Voor zulk een Kind, voor zulk een Bruid

Was 't zwoegendst werk u zoet. (bis)

22

5. En als dan straks, met kleine schreCn,

üw godd'lijk Voedstervvicht

Op de arme timmerwerf verscheen,

Den blos op 't aangezicht, (bis)

6. Hoe glanst u dan het mann'lijk oog

Bij zulk een vadervreugd!

Wat danklied zoud uw hart omhoog,

Bij zooveel zielsgeneugt ? (bis)

7. En als gij weer aan 't sober maal

Vereend waart, blij te moö, Wat spraken dan, wat hemeltaal. De Maagd en 't Kind n toe? (bis)

8. Of steegt ge dan vereend, tot God,

De hoogste heem'len door,

Beluisterend in stil genot.

Den zang van 't eng'lenkoor ? (bis)

9. Weer gaat ge in 't brandend middaguur.

Ten arbeid, wel te moe.

En zwoegt, geblaakt van 't zonnevuur,

Tot aan de scheem'ring toe.

10. Blonk de avondster, dan keerdet gij

Van zwoegen afgemat,

Wat groete sprak de Maagd dan blij,

Als zij u tegentrad? (bis)

11. Dan lag reeds 't kind in zoete rust

En stilte heersehte in 't rond,

Daar de eng'lenwacht vol hemellust, Om de arme wiege stond, (bis)

12. Ge aanschouwdet daar dat blank gelaat,

Met morgenrood getint.

Ge knieldet zuchtend en aanbadt De Godheid in uw Kind. (bis)

23

18. En als ge straks na de avondbeê,

Zelf gingt ter ruste heen,

Dan waakt uw hart in 's Heeren vreë, Tot de ochtendster wéér scheen, {bis)

14. Zoo zijn uw dagen heengevloón,

In arbeid en gebed,

0 Voedstervader van Gods Zoon, In 't stille Nazareth, (bis)

15. O vlieden zoo in stillen vreö

Ook mijne dagen heen,

Tot God, na 's werelds zorg en wee,

Mij de eeuw'ge rust verleen! {bis)

16. O Jozef, zoo uw vaderhand

Slechts mijne schreden leidt.

Dan zing ik eens in 't vaderland, üw lof in eeuwigheid, {bis)

N⁰. 14. De zoete Namen.

24

2. Vreugd is 't daarboven, als wij hier loven

Jezus, Maria, Jozef!

In vreugd en smarte, zeg' steeds ons harte Jezus, Maria, Jozef!

3. Duivelen vluchten, als wij verzuchten:

Jezus, Maria, Jozef!

Engelen dalen, als wjj herhalen;

Jezus, Maria, Jozef!

4. Zingt met behagen, dan alle dagen :

Jezus, Maria, Jozef!

Wilt het herhalen, eindlooze malen; Jezus, Maria, Jozef!

5. Tot wij eens zingen, in beter kringen:

Jezus, Maria, Jozef!

Tot wij met d' engelen, 't zegelied meng'len Jezus, Maria, Jozef!

25

N⁰. 15. H. Drietal Wees gegroet.

Naam van Je-zus, wees ge-groet Uit het v-ol-le

' • #

Eu Ma - ri - a, naam zoo zoet.

-f—¹---—«-quot;-ir*quot;»-—;-

Jo - zef troost in smar-te: Hei-lig drie-tal,

^ !ƒ' 't' *.*' 'J

wees ge - groet. Wees ge-groet, ge-groet te sa-men;

Ê^=ferEi:tErEE-i=E

—1:=

ster-veud stij gen uit'tge-moed Nog die zoe - te

J2==^

0 '

=£=ns

Na - - men.

26

2. Zoekt de duivel ons ten val,

Spant de wereld samen, Wij herhalen, heilig tal, Uwo zoete namen:

Heilig drietal, enz.

3. Lacht der zinnen wellust toe

Om ons te beschamen;

Wij, wij zingen nimmer moe

Uwe zoete namen.

Heilig drietal, enz.

4. Jezus, Jozef, Moeder zoet,

Overdierbre namen ,

Heilig drietal, wees gegroet, Wees gegroet te samen. Heilig drietal, enz.

IT⁰. 16. Dauwt Heem'len uwen God en Heer.

J;

SSüf;

—¹

u - wen God en Heer,

iüïi

Zend wol - ken den ge - rech-ten neer.

-0—#—lt;

EEEÈEEEEÏEl

zij de schoot der

=fir-ï=t:

---

Die ou-zen God en Hei • land baart!

27

Emmanael, ach toef niet meer En daal tot uwe kind'ren neêr; Nog treurt en klaagt en rouwt het al In 's werelds bitter tranendal.

Bezoek, o Vader, toch uw kroost En zend tot hen der beem'len troost; Zend Hem, die uit dit tranendal Als losprijs han verlossen zal.

Verhef U toch, o levenszon.

Ontsluit ü, onze levensbron, 0 Jezus, Jezus, God van God, Ontferm U over 's menschen lot.

Dan zingen wij des Heeren prijs, Dan wordt deez' aard een paradijs, Als Gij, o Jezus, met ons woont, En ons den weg des Hemels toont.

Ach! dauwt dan beem'len uwen Heer, Zendt wolken den gerechte neer, Ontsloten zij de schoot der aard. Die onzen God en Heiland baart!

28

N⁰. 17. Te Beth'lem is geboren.

--q—1--q--=|—

r

1. Te Beth'- lem is ge - bo

|rz:il=i|—jz -—'—»—j

______m__- •? f .

r

U

Het is een Kindje teeder,

Maar aller Heer en God:

Het daalde uit Sion neder, Uit meêiy met ons lot.

Eja, eja, meêlij met ons lot. 't Lacht ons met rozelippen En minlijke oogjes toe,

En laat dat woord ontglippen: »Weest menschen wel te moê ! quot; Eja, eja, weest menschen wel te moö!

3.

29

fik daalde voor u neder

»En nam uw schuld op mjj;

»Mijn Vader roept u weder »Naar 's Hemels feestgetij.quot;

Eja, eja, naar 's Hemels feestgetij.

Dus Kindje juicht mijn harte En wil ü minnen teêr,

In vreugde en ook in smarte. En immer meer en meer.

Eja, eja, en immer meer en meer.

't Zal naar uw liefde streven.

Zooveel het streven mag;

't Zal U zich zei ven geven.

En wat het geven mag.

Eja, eja, en wat het geven mag.

Dan moog ik in uw woning,

O Jezus, eeuwig lang Ook zingen ter belooning.

Voor U een jubelzang.

Eja, eja, voor U een jubelzang.

30

N⁰. 18. Stille Nacht, heilvolle Nacht.

i r i p i r ii

1. Stil - le nacht; Heilvolle nacht, Nacht vol

fTquot; r quot;f i ^ i

pracht, Die ons bracht Den ver - los - ser van

\ y \ r ii ^r P i

't mensch-lijk ge - slacht, 't Kind reeds eeu-wen zoo

i^i f f f ^

vu - rig ver - wacht; Dat ons zoo goe-dig toe -

2. Godd'lijk Kind, liefdevol Kind,

Dat ons mint, dat ons bindt Door uw liefde, die alles verwint, In geen liefde haar wederga vindt, Immer vergevingsgezind! (his.)

31

3. Kindje lief, Kindje zoo zoet,

Hoogste goed, zie, ik spoed

Mij ter kribbe en ik val u te voet, Gij versmaadt geen vermorzeld gemoed. Kindje zoo goedig, gegroet! (bis)

N⁰. 19. Arme Jezvn in uw leven.

piSÉigliÉi

1. Ar-me Je-zus! in, uw le - ven Voorbeeld van vol -

---1--u--1--------_T—|-Ö-

—-jr-- -4-—^---1----1—1-

maakt ge - luk. Leer ons dat voor ons op aar - de Licht uw last is, zoel uw juk. Ar-me Je-zus!

É

geef dat wij Arm va'i geest zijn zoo als Gij,

a

• «

Ar-me Je zus geef dat wij Arm »an geest zijn

m

zoo als Gij.

32

Arme Jezus! die in ai-moG Werdt gebaard te Bethleöm, En tevreden uwe moeder Volgdet naar Jeruzalem!

Arme Jezus! geef dat wij 1 ^ Zoo tevreden zijn als Gij. J Arme Jezus! die met Jozef

Werkzaam waart te Nazareth,

Op zijn wenken altijd lettend,

Op nw arbeid nauwgezet!

Arme Jezus! geef dat wij (

Moedig werken zoo als Gij. i Arme Jezus! die tot vrienden Arme visschers hebt gezocht;

Geef dat wij aan geld of grootheid Nooit op aarde zijn verknocht.

Arme Jezus! geef dat wij I ^

De armoö minnen zoo als Gij. J Arme Jezus! ach, wij bidden

Geef ons slechts ons daaglijks brood! Maak ons rijk in eer en deugden, Arm maar eerlijk tot den dood!

Arme Jezus! geef dat wij 1 Heilig sterven zoo als Gij. J

33

N⁰. 20. Jezus' liefde voor de zielen.

O felice chi giimger potesse.

2. üit liefde voor zijn arme scheps'len

Neemt Jezus alle vormen aan,

Om ze aan zijn godd'lijk Hart, te boeien, En in een liefdeband te slaan.

3. Hij 't godd'lijk Woord daalt neêr op aarde

En ziet als kind het levenslicht, De Liefde komt om liefde smeeken.

Zoet schreiend als een hulploos wicht,

4. Dan als een arm en schoone jong'ling,

Neemt Hij een needrig handwerk aan. Vindt in eon lage werkmanswoning. Hard zwoegend, zijn gering bestaan.

34

5 Ten laatste toont Hij zich aan allen Als oproerling geboeid, gesard, En eindigt zoo zijn pijnlijk leven, Gedompeld in een zee van smart.

6. Nu, onder schijn van brood verborgen,

Breidt Hij nog steeds zijn armen uit Naar ied're ziel die tot Hem ijlend, Hem volgen wil als zijne bruid.

7. O zwijg dan, zwijg, gjj valsche wereld,

Verwacht geen liefde meer van mij; Een ander heeft mijn hart veroverd, Meer min'lijk, meer getrouw dan gij!

N⁰. 21. Lijdenslied.

1. O Hartom on - ze zon den, Zoo uiterst diep ge-hoond, O Hart zoo vol van won-den, Met

Hgquot; . . 1—1=_f=3^=p^-——^q=q

door nen wreed ge - kroond ! U ko - men wij ver -

35

1---_#-l_#-₀ ----l-ö?-

mind, o lie - ve Je zus, zij steeds uw hei-lig Hart!

2. O Hart, op 't kruis doorstoken,

Uit loutre liefdegloed.

Dat eens voor ons gebroken, Sinds reinigt door uw bloed, U komen wij bedanken,

Voor zooveel liefdesmart:

Bemind, o lieve Jezus,

Zij steeds uw heilig Hart!

3. O Hart, nog steeds vergeten,

Door zielen zonder tal,

Nog zóó van-een-gereten,

Door veler zondenval,

U komen wij vertroosten Voor zooveel smaad en smart; Bemind, o lieve Jezus,

Zij steeds uw heilig Hart!

36

N⁰. 22. Sitio: Ik heb dorst!

2. 'k Heb dorst 1 Wat storm van plagen,

O eind'loos minnend Hart,

Hebt Gij zoo stil gedragen. Wat schande en smaad getart! Van waar uw pijnlijk klagen, In lichter smart? (his)

3. Ach wist gij, wat zoo griefde

Het Hart van uwen Heer!

Hoe wreed mij 't staal doorkliefde,

37

'k Wenscli duizend wonden meer; Mijn lijden is mijn liefde,

Oneindig teer. (bis)

Zij , groeiend alle stonden

Brengt mij in stervensnood; Zij perst uit mijne wonden , Die drupp'len , bloedig rood.

Niets kan haar gloed verkonden: Ze is eind'loos groot, (bis) Wat baat, of ge op mijn klagen Me één enk'len druppel biedt ? Zal die de vlam vertragen , Die door mijn boezem schiet ? O mensch , gij kent mijn plage , Mijn dorsten niet. (bis)

Al brak de zee haar stranden Ter laafnis van haar Vorst, Al brak de vloed zijn banden , Dien 't zwerk der heem'len torst Nog zou de vlamme branden In mijne borst, (bis)

Mijn vlamme brandt daar binnen , Mijn hart kwijnt door haar gloed ; O mensch , om u te minnen Stortte ik mijn hartebloed;

Ik dorst naar 't wederminnen Van uw gemoed, (bis)

Daarvoor heb ik geleden

Mijn smarten eind'loos groot, Daarvoor heb ik gestreden In harden stervensnood;

Daarom voor 't laatst gebeden , Nog in den dood. (bis)

38

9. O Hart, van liefde dronken, Is dit uw laatste beö? Deel dan uw liefdevonken Ons ijskoud harte meê ! U is ons hart geschonken. Ach, sterf in vretS! (bis)

N⁰. 23. Het is volbracht!

Sinds drie be-nauw-de ston - den Hangt 't GocT-lijk Of-fer - lam Aan 'fc kruis, waar op 't de

3d

De dag hield op te blinken En zonk in sombren nacht,

Toen 't lam het hoofd liet zinken ; In ongekende kracht Van 't krais het woord deed klinken : »Het is volbracht!quot; (bis) Volbracht is 't werk der liefde In lijden, lang en hard; Wat lijdenswee ooit griefde Met scherpen smaad en smart, Wat zwaard ooit boezem kliefde, 't Drong door zijn hart. (bis) ^Volbracht 1quot; zoo klinkt in glorie 1 In forschen koningschreeuw, Het lied der kiuisvictorie Van Juda's sterken Leeuw, Beheerscher der historie Van eeuw tot eeuw. (bis)

Tot 's werelds verste palen Bolt dondrend de echo voort; In 's hemels hoogste zalen Is 't stervend woord gehoord ; De afgronden ook herhalen 't Ontzaglijk woord, (bis) Hij slaat nog eens ten hoogen Zijn blikken naamloos teer.

Weer heeft Hij 't hoofd gebogen, Droef naakt de dood zijn Heer. Nu sluit Hij stervend de oogen, — Hij is niet meer! (bis) ^Volbracht!quot; Daar stort doorstoken De hel vorst van zijn troon;

Zijn scepter is verbroken,

40

Ter aarde ligt zijn kroon;

Zijn vonnis is gesproken Van eeuwgen hoon. (bis)

Zie, 't aardrijk treedt herboren üit Christus' hartebloed, Als Koningsbruid verkoren,

Haar redder te gamoet;

Haar strekken de englenkoren Ten bruiloftstoet, {bis) ^Volbracht!quot; als wierookwalmen, Steeg 't Offer naar Gods troon; De hemelen weergalmen, 't Triomflied van Gods Zoon; Gods engel vlecht uit palmen Zijn zegekroon, (bis) Wat lichtgloed komt daar zweven Langs de uitgeblonken sfeer? De God van dood en leven Blikt op het aardrijk neer; Hij kent, aan 't kruis geheven, Zijn dierb'ren weer. (6ü) Hij ziet heel de aard' bedropen Met Jezus' kostbaar bloed; Hij sluit de heemlen open , De schuld is uitgeboet; De wereld blikt vol hope Naar 't eeuwig goed. (bis. Ver wijkt van de aard het duister Nu God haar tegenlacht; Omstraald van hooger luister Treedt ze uit haar langen nacht Eén lied van zege ruischt er: )gt;Het is volbracht!quot; (bis)

41

N⁰. 2i. Hier, hier zegeviert uw liefde.

1. Hier, hier ze - ge-viert uw lief - de, Brandt zij in haar

iËSiiÉigg

hoog-steó gloed; Hier ontwaakt gij, Zoe - te Je-zus.

Door uw schich ten't koudst ge-moed. Al - le har-ten,

al - le ta len Mo gen 't eeu- wig laid her-ha-len

m »

Wees ge ■ ze gend zon-der end, Je-zus in

----1—!--4.

Sa • era • ment I

42

2. Hier, hier blijft Gij, zoete Heiland;

Uw beminden steeds nabij.

Opdat slechts uw minnend Harte Hunne hoop en toevlucht zij;

Hier verzacht uw teed're liefde 't Lijden dat ons harte griefde : Wees gezegend zonder end,

Jezus in mv Sacrament!

3. Wie er zucht op 's levens reize,

Afgemat door langen strijd, Kom' zich aan den maaltijd zetten, Dien uw liefde hier bereidt!

Waar Ge ü zelve schenkt tot spijze En ter laaf'nis op de reize :

Wees gezegend zonder end,

Jezus in uw Sacrament!

N⁰.25. Mijn ziel wat toeft gij op deez' stonde.

Anima mia, che fai ?

Mijn ziel, wat toeft gij op deez'ston-de, Be-min die

zijn lief - de biedt;

43

==l=T7^Ö=iir=; —0—é ' é— h—

God, die smeekt om lief - de, En gij, o

m

inensch, gij schenkt ze niet ?

2. O zie, van liefde voor ü gloeiend

Verwijlt uw Jezus hier op aard; Het opperst Goed, 't oneindig Wezen, Wordt onder schijn van brood bewaard.

3. Om zich geheel aan U te schenken,

Noodt Jezus u ten vriendendisch, En spijst u met zijn godlijk Lichaam, Dat u het Brood des levens is.

4. En gij, mijn hart, bij zulke vlammen

Ontsteekt gij niet in liefdegloed?

Mijn ziel, gij geeft u niet gewonnen, Bij zulk een liefdesovervloed?

5. Ja, geef u over, min uw Jezus,

Die al uw liefde waardig is;

Hij schenkt zich weg als pand van liefde,

Als voedsel aan zijn heil'gen disch.

44

N⁰. 26. O Brood des levens!

O pane del cielo. ^=T=i

j J O brood des le - vens! kost-bre spij-ze! quot; ^ Die hier mijn God op wond'- re wij - ze

.jf _p_y:: -J—

O bo - ven al - les dier-bre schat, V q _w-₁j ^ In schijn van brood ge - heel be - vat; ^

^^:Egz3z:jEg₌§₌j=j—

min - nen, U aan - - bid-den, O Je - zus,

I

o—-si-Je - zus, maat-loos zoet! Wat blijft Gij liefd'-rijk

F^rj~dquot;ri=^^::PT=p=ⁱt=Tri h^:

in ons mid-den En spijst ons met uw

Vleeech en Bloed.

45

O hartversterkend brood des levens, Wat feestdisch hebt gij mii bereid! O onderpand en voorsmaak tevens Van 't leven der onsterflijkheid!

Ik leef niet, ik, o neen, mijn leven.

Mijn God, mijn goede God zijt gij; Gij hebt mij 't leven hier gegeven, Gij voedt, versterkt en zaligt mij.

O mijn beminnelijke goedheid,

Die met geweid mij overmant.

Mijn hart, in liefdevolle zoetheid, Omstrengelt met onbreekbren band! O liefde zoet! ü zij mijn leven,

Altoos, altoos, blijf ik ü bij ;

Gij hebt ü zelf aan mij gegeven : Aanvaard, o God, aanvaard ook mij. TJ zal ik zien in 't zalig Eden, Van aangezicht tot aangezicht, Om U daar door alle eeuwigheden Te minnen in uw glorielicht.

Ja zeker, 'k hoop U daar te aanschouwen, Mijn God, die in mijn binnenst leeft! Mag ik den Hemel niet vertrouwen Van Hem die mij zich zeiven geeft?

44

N⁰. 26- O Brood des levens!

O pane del cielo.

-i-f-j—ij

j brood des le - vens! kost-bre spij-ze!

^ Die hier mijn God op wond'-re wij - ze

ï=

O bo - ven al - les dier-bre schat, ^ ^ _w.j In schijn van brood ge - heel be - vat; (

min - nen, U aan -

^,=4=_io=t_l^

Je - zus, maat-loos zoet! Wat blijft Gij üefd'-rijk

in ons mid-den En spijst ons met uw

3=-' '] ^ |

S—i—rj--^D

--O-5)

Vleesch eu Bloed.

45

O hartversterkend brood des levens, Wat feestdiscli hebt gij mii bereid! O onderpand en voorsmaak tevens Van 't leven der onsterflijkheid!

Ik leef niet, ik, o neen, mijn leven,

Mijn God, mijn goede God zijt gij; Gij hebt mij 't leven hier gegeven, Gij voedt, versterkt en zaligt mij.

O mijn beminnelijke goedheid.

Die met geweld mij overmant,

Mijn hart, in liefdevolle zoetheid, Omstrengelt met onbreekbren band! O liefde zoet! ü zij mijn leven,

Altoos, altoos, bliif ik ü bij;

Gij hebt ü zelf aan mij gegeven : Aanvaard, o God, aanvaard ook mij. TJ zal ik zien in 't zalig Eden, Van aangezicht tot aangezicht. Om U daar door alle eeuwigheden Te minnen in uw glorielioht.

Ja zeker, 'k hoop U daar te aanschouwen. Mijn God, die in mijn binnenst leeft! Mag ik den Hemel niet vertrouwen Van Hem die mij zich zeiven geeft?

46

N⁰. 27. Na de H Communie.

-J--1--1--

Jtzf—^

1. Wil nu 't lied der lief-de zin - gen,

iï-1--1---

Breek mijn ziel in zan - gen nit. Nu gij Hem, dien 's He-melskrin-gen Niet om-Tat-ten, in u sluit.

'k Heb den-ge - ne dan ge - von - den, Dien al-leen mijn

=1—#—i J |=i—1-4- ^ 1 =r|-r^

ziel bemint. Ach, geen tong zal 'tooit ver-kon-den.

Ü8E-.

quot;Wquot;

Wat een hart in

47

Groote God, Gij, Gij de mijne,

En ik arme, de uwe, Heer,

Neen geen dood, geen hel, geen pijne, Neen geen wereld scheidt ons meer. Ja, wel is de Beker heerlijk,

Die mijn ziel nu dronken maakt;

Zoete Spijze , hoe begeerlijk ,

Slechts door 't rein gemoed gesmaakt 1

Kostbre Vrucht van 't hemelscli Eden, Reeds in 't aardsch voorafgebeeld,

Manna, vol van zoetigheden, Dat onsterflijk leven teelt.

Kostbre Wijn, bij stroomen vloeiend Van Calvaries kraishoutstam,

't Hart verkwikkend, 't hart ontgloeiend, 't Al verteerend door uw vlam!

'k Leef, niet meer door eigen leven Jezus, Jezus leeft in mij,

Aan mij zelf en de aarde ontheven,

Vier ik 's hemels hooggetij.

'k Voel een zee mijn ziel doorbruischen, Waar mijn leven in verzwindt,

'k Hoor nu de eeuw'ge zangen ruischen, Of mijn zaligheid begint.

Heer, wat zal ik wedergeven Voor die liefde oneindig groot?

Niets toch is 't, als 'k bloed en leven. Heel mij zelf ten oifer bood.

Spreek, o Heer , uw dienaar luistert, Spreek, o Heer, wat vordert Gij ? 'k Hoor uw stem, die zachtkens fluistert Dierbre ziel, bemint gij mij?

48

6. Ach, Gij weet het, God mijns harten, U is heel mijn hart gewijd;

U, mijn liefde in vreugd en smarten U, mijn ziel in eeuwigheid.

Dierbre Jezus, nog één bede Voor dat ik uw huis verlaat,

Laat mijn ziel uw zoeten vrede, Hoed mij toch voor alle kwaad.

N⁰. 28. Mijn Jezus, ik wil U alleen.

3^

1. Mijn Je-zus ik wil ü al-leen, Waar Gij ook wilt, ik

Lfej i i jU-j-TipT» r\

volg uw scbreên, In bit-tre smart, bij fel-len spot, Is

ü be - ha-gen mij ge-not. Ik vol-ge uw wen-ken

---0— * -j

ËiË^Ë

meer en meer. Ver - vnl me een weosch slechts.

±ü—

riÖ

-w

lie-ye Heer, Dat lo-ven tol zijn laat sten slag. Uw

_r--0—^---1 lt;----

Sa - era-ment mijn har - te mag.

49

Mijn Jezus, ik wil U alleen,

Naar ü gaat al mijn vreugde heen;

Neem 't beste, 't liefste weg van mij, Mijn bloedend harte volgt U blij;

En is dan alles heengegaan,

Met meerder drang roep ik U aan : Dat loven tot zijn laatsten slag, Dw Sacrament mijn harte mag.

Mijn Jezus, ik wil ü alleen,

• Wilt Gij mij krank, ik ben tevreön,

Wilt Gij mij arm, ik dank ü weer,

Wilt Gij me in pijnen, U zij eer,

Wilt Gij mij lijdend onverpoosd,

Sla toe, o Heer, ik ben getroost, Nu loven tot zijn laatsten slag, Uw Sacrament mijn harte mag.

Mijn Jezus,, ik wil U alleen.

Geen droom van weelde lokt mij heen, Noch aller wereld ijdelheid,

Niets dat mij van uw altaar scheidt; Gij zjjt mijn liefde, schoon en groot, Niets scheidt ons, niets, geen smart, geen dood, Zoo bij den laatsten, feilen slag. Uw Sacrament mijn harte mag.

50

5. Mijn Jezus, ik wil U alleen,

En nu en in alle eeuwigheön.

Wat trekt mijn ziele hemelwaart?

Geen glorie met genot gepaard,

Maar Gij, mijn Heer, mijn heil, mijn God ;

Mijn zaligheid in 't lijdenslot.

Nu loven tot den laatsten slag,

Uw Sacrament mijn harte mag.

N⁰. 29. Gegroet o Wonden van den Heer.

1. Ge - groet o Wod - den van den 2 Geen ster straalt met zoo held' - ren

Heer, O lief-de - pan - den, eind'-loos schijn Geen roos noch bal - sem geurt zoo

®EEg^f^$EEEÉEElE5EEiEE$^Eti

teer. Waar-uit de niet te stremmen vloed Ons fijn. Geen keur-ge steent heeft uw waar - dij, Geen

j j rOTtüyjLzg

toe-stroomt uit zijn pur - per bloed.

ho - nig iamp; zoo zoet als gij.

51

3. Gjj zijt de blijde en open poort

Van onzer zielen toevluchtsoord,

Waar nooit hoe fel zij ook bespringt Des vijands woede binnendringt.

4. O Jezus in den hof ontkleed,

Wie telt de slagen die Gij leedt. Wie telt de drupplen van het bloed. Dat uw verscheuring stroomen doet!

5. Dat voorhoofd ach, zoo lief en schoon.

Doorsteekt de scherpe doornenkroon. En om de stompe nagels bloedt Een breede wond in hand en voet.

6. En als in liefde maat'loos groot.

Hij 't leven prijs laat aan den dood. Wordt door de lans zijn hart doorboord, En vloeit er bloed en water voort.

7. Komt snelt dan allen toe, die met

De schuld des doods u ziet besmet ;

Want wie in 't heilbad van Gods Zoon Zich aiwascht, wordt weer blank en schoon.

8. Hem, die aan 's Vaders zijde troont,

Zij eeuw'ge dankbaarheid betoond. Hem, die ons vrijkocht door zijn bloed, En door zijn Geest volharden doet.

52

Nquot;. 30. Voor Jezus' Harte zinge.

±

' » m ⁰

1-

1. Voor Je-zus' Far - te zin - ge Mijn

^ipËpjigËpËg

ziel in rein ge - neogt; Door al - le wol-ken

3=i=i3=S

drin - ge de lui - de toon der vrengd; Ge -eerd ten al - len tij - de Zij Je - zns'hei-lig

i=iö

hart! Dat al-Ier hart zich wij - de. Aan't Hart vol liefde en

smart, Aan 'tHart vol lief-deen smart.

53

2. O Hart voor mij gebroken,

üit louter liefdupijn,

Om mijne schuld doorstoken,

Mocht Gij mijn redder zijn.

Geëerd ten allen tijde,

Zij Jezus' heilig Hart,

Dat aller hart zich wijde,

Aan 't Hart vol liefde en smart, (bis)

3. Uit breede Hartskwetsure

Sprong water, heilig bloed,

Hoe rijk stroomt sinds die ure Ons uw genadevloed.

Geëerd ten allen tijde.

Zij Jezus' heilig Hart,

Dat aller hart zich wijde,

Aan 't Hart vol liefde en smart, {bis)

4. Heer Jezus ééne bede,

Slechts ééne, gun ze mij :

Kuim mij een zoete stede In uw doorboorde zij.

Geëerd ten allen tijde,

Zij Jezus' heilig Hart,

Dat aller hart zich wijde,

Aan 't Hart vol liefde en smart, (bis)

54

N⁰. 31. Zegezang op het Goddelijk Hart!

-«-i

'^r: :.;U ; :| : g

1. Welkeen schouw-spel! 't Hart der har ten

_r-j I Iquot; .

'sEeuw-^en Va-ders eeuw-ge Zoon, In een

bfezz:

SÊË

zee van smaad en smar-ten Op het schand-lijk

kruis ten toon. Waar zijn haat-ren Hem om -

/TN

schaat'-ren Met een storm van spot en hoon.

Waar zijn haat'-ren Hem om - schaaf-ren

^Eg=3E

Met een storm van spot en hoon.

55

2. Waar dat Hart tot zeven malen

Uit zijn rijkste schatten nam :

Zeven paarlen, zeven stralen Van zjjn goddelijke vlam , Liefdetolken , alle volken gt;

Koepend tot zijn kruishout stam. j

3. Waar dat Hart een viertal vlieten

Over Golgotha en de aard Uit zijn diepste voort ziet schieten Meer dan paradijzen waard,

Sinds zijn Handen 't kruis omspanden,

| bis.

i. Waar dat Hart in 't eind gebroken Door zijn namelooze smart,

Ja, tot op den grond doorstoken. Des Gerechtsten rechten tart,

En die rechten komt bevechten Met die eeuw'ge wond in 't hart 5. Welk een schouwspel! God der liefde! Wie vergeet het nog voortaan,

Sinds de speer uw boezem kliefde, En uw Hart bleef open staan ,

Om te ontvangen, die 't verlangen 1 Er voor eeuwig in te gaan! i ' '

56

Slotcouplet.

6. Ik ver - lang het, ik be-geer het, ja, ik

^—4

»^g w--—i -----

wil, ik moet het Heer! Sterk dat wenschen

ÈriglSEiÜiii

¹

en ver-meer het; Maar ik hid het en he -

=!==lq=

(Moetik le-ven laat mij ge - ven, Hart voor zweer • • •

Y-^oetik lij-den, laat mij strij-den. Al - toos

Harten ira mermeer; Moetik le ven, laat mij moe-dig, al-toos meer; Moet ik ster-ven, doe mij

i

ge-ven Hart voor Hart, en immer meer. er ven,'t Hart dat ik al - leen be - geer.

57

N⁰. 32. Somber woud, dat door uw zwijgen.

Selva romita e oscuqa.

1. Som-ber woud. dat door uw zwij gen Schijnt te

treu-ren om mijn smart; Lui - ster naar mijn boe-zem-hij-gen Naar den klaag toon van mijn hart.

Ej^=ücj—jcpj==i-J

---#t—#—!—*—#- ⁹ ij# --H—

2. Hoor toch naar mijn ziels ge - flui ster, Breng mijn

bang ge-moed tot rust Laat mij in nween-zaam

_#-------' o—s) --

dni ■ ster Droe-vig zijn naar har - te - last.

58

3. Ja, mijn tranen zullen vlieden,

Tolken van mijn diepe smart;

Tot ik u, o zielsgenieten !

Weer mag drukken aan mgn hart.

4. Ach, waar hebt gij n verscholen,

Jezus, die mijn hart verwondt?

Moet ik hulpeloos dan dolen , Ver van u, op vreemden grond?

5. Waar, waar bleef dat zoet verleden,

Toen mijn God als speelgenoot. Mij een stroom van zaligheden Troostend in het harte goot?

6. Als hij in mijn slaap van liefde

Met zijn pijlen tot mij kwam; Mij dan eerst het hart doorgriefde En 't zich dan ten aandeel nam?

7. Als ik teedere zuchten slakend.

Minnend beemd en woud doorliep. En steeds feller voor hem blakend, Meer en meer om liefde riep?

8. Ach wat storm is opgestoken,

Na dien vrede kalm en zacht 1 Is dan 't hemellicht gedoken In een bangen zwarten nacht?

9. Waar ik ook mijn blikken wende,

Angst en droefheid grijpt mij aan; 'k Zie een toekomst vol ellende Sidderend voor mij open gaan. 10. Eenzaam ben ik dan verlaten,

Wreed van Jezus losgerukt, Wat kan menschentroost toch baten Aan mijn hart zoo diep bedrukt?

59

11. 'k Voel den dood mij steeds benauwen

En toch velt hij mij niet neer, Nergens, waar ik rond mag schouwen Nergens vind ik uitkomst meer.

12. Van mjjn Jezus gansch begeven,

Wil ik vluchten... maar waarheen? Daar de leidstar van mijn leven Uit het starend oog verdween.

13. Toef, mijn Jezus, toef niet langer,

Eenzaam zit ik hier terneer,

Immer wordt mij 't harte banger, Troostloos zucht het immer meer.

14. Word verzoend, mijn zieleweelde.

Ach, ik leed reeds lang genoeg, Dat uw hand die wonden heelde , Die uw liefde me eenmaal sloeg ?

15. Mag ik niet de reden wraken,

Die u van mij vluchten deed;

Toch zal ik den band nooit slaken; Door uw liefde mij gesmeed.

16. Ja, mocht gij mij van u drijven,

Smaaddet gij mijn droeve beön: Ik zal eeuwig bij u blijven.

Eeuwig, eeuwig de mve alleen.

17. Ja, ik min u, schoon ge uwe blikken.

Thans vijandig op mij slaat;

Vlucht, ja vlucht, toch zal uiijn snikken U steeds volgen, waar ge ook gaat.

60

N⁰. 33. Waar ben ik! in wat heerlijk Eden!

Dove mi trovo ! deh qual è questa.

---!=p | | | p^-|

1. Waar ben ik! in wat heer-lijk E-den?

:=!=

;——J—I *—T—•—ëj-—0—I

P - r

za - lig - - he - den

bal - semt mij met

1=±Z

2. Wie heeft mij in die lust-pri - ee - len,

61

ttqz--—jrr^n-• «--_# 1 f _ »^₀---li

pii ^r ^ u f

In dien ge - slo - ten tuin ge - - bracht,

^^r^Frrfquot; -r-rrt-r

Waar lea - te - ze phyrs 't har - te stree - lea,

r—fi--j-

p—

Met bloe-sem - geu - ren rijk be-vracht?

3. In zoete sluimring mag ik rusten,

Bij 't kweelen van der vooglen lied. Verdwijn, o wereld, met uw lusten, Ach stoor mijn stillen vrede niet.

4. Ik ben door liefde gansch bevangen

Neen, schijnschoon dat de wereld biedt, Niet langer blijft het aan u hangen. Het hart dat Godes troost geniet.

5. Ja, zonder vunr voel ik mij branden.

Ik ben gewond, maar zonder schicht, Ik ben geboeid, maar zonder banden, In 't duister vind ik eeuwig licht.

6. Door duizend ketenen gebonden,

Voel 'k duizend pijlen in mijn hart; 'k Ben overdekt met liefdewonden: — Wie de oorzaak zij dier liefdesmart?

62

7. Ik voel luij leven, sterven tevens,

Ik leef, al stervend van genot: O vreugde niet voor duizend levens Verwisselde ik mijn zalig lot.

8. Ik wensch in eenzaamheid te zwijgen,

'k Wil spreken over teedre min;

'k Wil rusten, 'k wil naar boven stijgen Naar liefdes einddoel en begin !

9. Ben 'k eenzaam in gebed verzonken,

Dan is mijn ziel het minst alleen; Heelt mij de liefde vastgeklonken. Dan stijg ik vrij ten hemel heen.

10. Ik zoek verneedring — wordt verheven,

'k Laat alles staan -— vindt alles weer; Van 's werelds schijngenot begeven Geniet ik duizend vreugden meer.

11. Ik kwijn, en altijd wil ik kwijnen.

Ik wensch een vuur, dat mij verteer, 'k Wil leven — wil van de aard verdwijnen Mijn God, Gij weet wat ik begeer !

12. Ik min, maar doelloos is mijn minnen.

Ik zoek, maar zonder dat ik vind. Slechts dit verkondt een stem daarbinnen; sEen maatloos Goed is 't dat gij mint.quot;

13. O gij door liefde Gods gewonden,

O zegt mij welke leniging,

Gij in uw krankheid hebt gevonden

Bij 't vlijmen van die liefdekling.

14. Maar niemand hoort mijn boezemhijgen,

En gij, naar wien mijn ziele smacht, Hoe hooger mijne zuchten stijgen. Te minder hoort Gij naar mijn klacht.

15. O liefde, die mij kwaamt doorboren

O zeg mij, zeg mij, wie gij zijt?

63

Laat éénmaal slechts uw stemme hooren, Slechts eenmaal, en ik sterf verblijd.

16. Mijn Jezus, sta mij toe te klagen:

Weet Ge alles en mijn liefde niet? Hoe kunt Gij dan mijn hart zóó plagen, Dat zich zoo dringend aan U biedt?

17. Ik voel mijn hart van liefde sterven,

En Gij bemint mij ook zoo zeer; Waarom dan moet ik eenzaam zwerven, Daar ik van droefenis verteer?

18. Ach wreede minnaar ! Doch, o Heere,

Wat zeg ik? Duizendmalen neen? Gij weet toch, dat ik niets begeere Dan uwen wil — en dien alléén.

19. Mijn God! uw liefde doet mij ijlen.

Mijn geest en woorden zijn verward; Gewond door uwe scherpe pijlen,

Ben ik als dwaas van liefdesmart.

20. O God, met eeuwge schoonheid pralend,

Wien 'k eenig, eenig minnen zal, O zon, van vuurge liefde stralend,

Mijn levensbron, mijn vreugd, mijn al!

21. O zeg mij, kostbaarste aller schatten,

Hoe zich uw liefde loonen laat; Wat liefde kan mijn hart bevatten, Waarmee ik de uwe gansch verzaad?

22. Zoo ik in vuurgloed zou verkwijnen

De zwaarste kruisen foor u droeg, Of wegkroop in de felste pijnen, Eu stierve... ' t ware niet genoeg.

23. En nu, daar woorden mij begeven. 1

Hoor nog mijn laatste hartentoon: I jj-Mijn God, ik schenk U goed en leven, ( * U minnen zij mijn eenigst loon! J

64

N⁰t 34. quot;Wereld! 'k wil U niet behooren.

Mondo, piu per me non sei.

Gij be - hoort ook mij niet meer; Al mija

f=jr-—|-T~i=^=q

lief - de en ziels - ver - lan - gen zijn voor

h§É|3^g=|iiii|

Je - zns mij - nen Heer!

2. Zijne weergalooze goedheid

Heeft mijn ziel en hart geroofd,

En uw liefde, o ijd'le wereld,

Is voor eeuwig uitgedoofd.

3. O mijn Jezus, mijn beminde,

Van wiens liefde 'l hart mij trilt,

Neen ik wensch geen andren Bruigom, 'k Volg U, leid mij, waar gjj wilt.

65

4. Neen, ik kan niet langer leven

Zonder U, mijn hoogste goed;

Want de keten uwer liefde Bindt voor altijd mijn gemoed.

5. Neon, ik zal ü nooit verlaten,

Jezus, neem mij tot uw bruid; Eens gewond door uwe liefde,

Blijf ik eeuwig u ten buit.

6. Ik verdien niet ü te minnen,

Ik uw snood, ondankbaar kind : Maar Gij zijt het overwaardig Dat geheel mijn ziel U mint.

7. Jezus, geet mij uwe liefde

Wijl ik anders niets begeer,

En ik smeek slechts tot belooning, Dat mijn liefde steeds vermeer.

8. Uwe vreugd is ook mijn vreugde,

O mijn Al, mijn schoonste God! Ja, uw heilig welbehagen Ts mijn hoogste zielsgenot.

9. Kom, o Jezns, wond mijn harte

Dat toch U alleen behoort,

Doe mij kwijnen, doe mij sterven Van uw liefdeschicht doorboord. 10. Ja, ik min U, o mijn Bruigom, 'k Wil U minnen immer meer: En te sterven voor uw liefde, Is het hoogst wat ik begeer.

4

66

N⁰. 35. De H. Wil van God.

II tuo gusto, o non il mio.

ÏËi=i£

67

Gij verkeert het kruis in blijdschap, Gij verzoet den bitt'ren dood, Die zich nauw met U vereenigt Kent geen kruis, geen hangen nood.

O wat liefde enz.

Gij verzaadt de schoone zielen, Die daarboven met ü zijn;

Zonder ü was ook de hemel Slechts een oord van folterpijn.

O wat liefde enz.

Mocht met ü ook de verdoemde Zich vereenen in zijn rouw, Hellesmart werd hetnelblijdschap, 't Hellevuur werd hemeldauw.

O wat liefde enz.

Mocht ik gansch met U vereend zijn, Als ik uit dit leven scheid;

Zoo te sterven is geen sterven, Leven is 't, in eeuwigheid.

O wat liefde enz.

(J dan schenk ik heel mijn leven,

U zij 't minnend hart gewijd, U mijn Jezus, slechts uw Harte Zij mijn liefde voor altijd.

O wat liefde enz.

U alleen wil ik behagen

In mijn lijden, in mijn vreugd, Wat aan U behaagt, mijn liefde, Dat alleen maakt mij verblijd.

O wat liefde enz.

68

N⁰. 36. Lieve Moeder van den Heer.

1. Lie-ve Moe - der van den Heer! Laat ons

$

ze - tel drin - gen; Laat uw

kin - dren ü ter eer 't Ziel - ver - rak - kend

=1=

feest-lied zin-gen; 't Moet weer-klin-ken laid en

blij: Moe-der, on - be-vlekt zijt Gij!

't Heeft reeds 't wijde wereldrond En herscheppend overklonken, 't Woord door Pius' mond verkond: En uw kindren vreugdedronken Jnblen op uw feestgetij;

Moeder, onbevlekt zijt gij!

Neen, dat loflied zwijgt niet meer; Tot aan 's werelds verste palen Zullen met het hemelsch heer Al uw kindren 't luid herhalen, 't Woord van 't zalig jubeltij: Moeder, onbevlekt zijt gij!

69

4. En we voegen dank en bee

Bij de blijde feestgezangen: Wie, wie dankt niet met ons mee Voor al 't heil door U ontvangen In het zalig jnbeltij,

Moeder, onbevlekt zijt gij!

5. Zonnezuivre Moedermaagd!

Om de glorie u gegeven,

Hoor ook wat ons hart u vraagt: Dat wij na een schuldloos leven Eeuwig jublen aan uw zij:

Moeder, onbevlekt zijt gij!

6. Lieve Moeder van den Heer,

Zie van uit de hemelkringen Op uw kind goedgunstig neer. Dat zijn loflied u komt zingen: U, u is m^n hart gewijd.

Goede Moeder, voor altijd,

7. O wat blijdschap, wat genot

Komt mijn minnend hart ontvonken. Peinzend op het zalig lot,

U voor de eeuwigheid geschonken, Moeder met uw God en Zoon Jublend op een glorietroon.

8. In des hemels zaalge vreugd,

Boven 't Englenkoor verheven , Smaakt uw ziel het zoetst geneugt', Dat ooit schepsel werd gegeven. Dank zij de eeuwge Majesteit, Moeder, voor uw heerlijkheid.

70

9. Toch, wat heil uw Hart doorvliet' In des hemels vreugdegaarde, Gij vergeet uw kindren niet In de woestenij der aarde: Moeder, leid mij aan uw hand Naar het eeuwig Vaderland.

N. 37. Pius sprak van Petrus' rots.

frïïT. i rtj-tjrrtri-T-H

1. Pi -us sprak vaa Pe - trus'rots; Wees ge-

- Éi ïamp;B

ze-gend. Wees ge-pre-zen. On - be - vlek-te

Moe - der Gods! Sinds is 't Ju-bel - tij

±EP4=[=

re - zen : Ju-blenddan ons lied ge - wijd Ü die

. ;U

rt=t=3

O-

de On-be - vlek - te zijt, Jn-blend dau ons lied ge-

Êi@i

wijd U, die de On - be - vlek - te. zijt.

71

Bij die zilvren Jubelkvoon Juichen alle hemelingen,

Moeten de Englen om uw troon, Koningin, het loflied zingen:

't Zij geloofd ten allen tijd, Dat gij de Onbevlekte zijt.

En dat lied herhalen luid Alle zielen die nog boeten, 't Dringt den lijdenskerker uit, Om u jubelend te groeten:

't Zij geloofd enz.

U, de vreugde, de eer, de trots Aller Christ'nen die hier strijden, Onbevlekte Moeder Gods,

Blijven wij ons loflied wijden: 't Zij geloofd enz.

Allerreinste Koningin,

Vrij van alle smet ontvangen, Moeder Gods en Rijksvorstin, Moeder hoor ons aller zangen: 't Zij geloofd enz.

72

N⁰. 38. Daar klinkt langs aard en hemeltin.

1. Daar klinkt langs aar-de en he - mei - tin Een bree - de juich - toon he-nen ; Ma - ri - a 's he-mels Ko - nin-gin, is op on-ze aard' ver - sche-nen Ma-ri - a, Moe - der van Gods Zoon, Zoo zingt met de En glen-ko-ren. Heel de aar-de op blij-den

^iËi^ËgS;i^j=j=si^p

ju - bel-toon, Ma - ri - a is ge - bo - ren.

73

Maria, die den zwarten nacht

Verdrijit van 's werelds kimmen, Die ons ontweldigt aan de macht Der schrikbre helleschimmen.

Maria, Christus' Morgenster, Verblijdt reeds de aardsche transen ; Haar luister kondigt ons van ver De Zon van hooger glansen. Gegroet Maria, op onze aard,

Niet lang meer zal zij treuren, Nu wordt zij weer een rozengaard, Vol zoete hemelgeuren! Ü Morgenster! O Dageraad! Wil nimmer meer verdwijnen, Tol dat de laatste stonde slaat, En de eeuw'ge Zon zal schijnen.

74

Nquot;. 39. Maria, sprak Gods Engel.

1. Ma - ri - a, sprak Gods Eu - gel, Met

een ver-rakt ge - moed 11a - ri - a, vol ge

na - de, Ma - ri - a, wees ge - groet! Ma -

4

- J J | | 4—

-# ^w I-¹-¹?--l--#—«—p—

ri - a wij ook roe - pen, Met zui - vren lief - de -

4—tq

• »

t=t:

**■

gloed,quot; Ma - ri - a . naam zoo mach - tig_; Ma ■

3=\=i=l=$=\=f-

¹

m—*--0—h-al—¹

ri - a, wees ge - groet I'

75

2.

Cw naam is als een balsem In alle levenssmart,

Hij kalmt en zalft en lenigt De diepste wond van 't hart. Maria, wij ook roepen, enz. Uw naam is als een honig, Zoo hemelsch en zoo zoet; Ontsteekt de koudste harten In feilen liefdegloed.

Maria, wij ook roepen, enz. Uw naam is groot en machtig. Geen wapen is zoo fel; De duivel vlucht bij 't hooren, Vlucht naar het diepst der hel. Maria, wij ook roepen, enz.

N⁰. lO. Op onze L, Vr. Visitatie.

j-tr

1. Ma-ri-a blij te moe, Toog naar Ja-dso-a

-e—^—0—-

4:=t=l

Go - des stem be - val; Ga Moe-der van miju

—*quot;

Zoon, Naar Za - cha - ri - as woon.

76

Zij gaat haar God ter eer, En ducht geen moeite meer; Want op haars harten troon Draagt zij Gods een'gen Zoon, En gansch een Eng'lenschaar Aanbidden Hem met haar.

En nederig van zin

Treedt zij de woning in, En brengt vol liefdegloed Elizabeth heur groet.

En roept van God den Heer Een stroom van gaven neer.

Dan toeft zij langen tijd,

En dient en zwoegt met vlijt, De Maagd en Moeder saam. Wier hoog verheven naam Van nu af klinken zal In jubelend gesehal.

O nooit volprezen Maagd,

Hoor wat mijn bede u vraagt; Kom, Moeder, met uw Zoon Ook in mijns harten woon, En stort er met uw groet Ook uw genadevloed.

77

Nquot;. 11. Maria's Wiegezang.

Fermarouo e cieli.

1. Het he - mei-koor staak-te zijn ju - bleud ak -

^ • ^fi'»^;l' ■ .1

koord. De «tem van Ma - ri - a werd im - mers ge

schooD, Zingt, stra - lend van vreng-de. Op

god - lij - ken toon.

2. Gij slaapt nu mijn engel, mijn kind en mijn God!

Gij slaapt en ik sterve van Moedergenot,

Al luikt Ge in uw sluimring uw oogjes zoo zoet; Uw adem, mijn liev'ling, ontgloeit mijn gemoed.

3. Ach, maken me' uw oogjes gesloten reeds blij!

Wat vreugd zal 't dan wezen, als ze opzien naar mij! Uw wangetjes van rozen ontstelen mij 'thurt; O God, zie ik sterf nog van minnende smart,

4. Uw liefelijk mondje, o 't trekt mij zoo aan!

Vergeef mij, mijn Liev'ling, ik kan niet weerstaan! Zij zwijgt, drukt haar kindje aan 't harte, o zoo dicht En kust vol ontroering dat godlijk gezicht.

78

't Ontwaakt na en opent zijn oogjes zoo zacht.

En staart dan zoo minzaam naar Moeder en lacht, O God! voor die Moeder die blik, dat gezicht Zijn pijlen, zijn dolken op 't harte gericht!

Mijn ziel hoe gy gloeit niet voor Moeder en Zoon? Gij blijft nog hardvochtig bij 't schouwspel zoo schoon. Wat toeft ge, wat ziut ge ? hetaardsche is slechts schijn. Beslis r.u, uw liefde, voor wien zal ze zijnV O God'lijke schoonheid, ik minde u te laat!

Doch, 'k zweer dat nu eeuwig mijn hart voor u slaat! Ja. 't Kind en de Moeder, de Moeder en 'tKind, De roos en de lelie, weest beiden bemind! De plant en de vrucht, de vracht eu de bloem, Zij eenig mijn liefde, mijn vreugde, mijn roem. Ik wensch geeu genoegens, geen schatten, geen kroon; U minnen is alles, u minnen mijn loon!

N⁰. 42. 0 Hart, o allerdroevigst Hart.

79

Haar schuldloos Kind zoo wreed gedood Bedekt met wonden bloedig rood, Zag zij aan 't vloekhout hangen; Van welk een smart Werd toen het Hart,

Het Moederhart bevangen!

Als zelfs de zon geen licht rceer geeft, De steenrots splijt en de aarde beeft En klagend schijnt te stenen; Wie zou dan niet Om 't groot verdriet Van Jezus' Moeder weenen?

Wij bidden u, o vlekloos Hart,

Bij al uw leed, bij al uw smart. Om Jezus' dood en lijden:

Leer ons getrouw.

Om uwen rouw Het pad der monden mijden.

80

N⁰. 43. Maria's vreugde (Paschen.)

=f=q=_-^=q£f^—

Ej—j—*—*zziE

1. Komt, laat ons jub'-len voor den Heer, Al-

-:-h T__|---1-

• »

0 *

• • '

le - la - ja! Ma - ri - a klaagt en weeotnietmew; Al-

le - lu - ja! De he - mei is weer klaar en rein, Al -

m

le-lu-jal Blij straalt de lie-ve zon - ne-sehijn. AI ■

Ie-In-ja, AI - le-ln-ja, Al • Ie-In-ja, Al-

Uppl

le - lu - ja!

81

Waar is, o blij en vreugdvol hart, Alleluja!

Waar is nu al uw leed en smart⁰

Alleluja 1 Verdwenen is zij voor altijd.

Alleluja!

Gij jubelt nu in eeuwigheid.

Alleluja!

Zeg mij, Maria, zeg het mij;

Alleluja!

Wat maakt uw hart zoo overblij? Alleluja!

Mijn Zoon verrees nu van den dood; Alleluja!

Dat maakt mijn vreugde thans zoo groot. Alleluja!

O ja, verheug u, Moedermaagd,

Alleluja!

Maar hoor ook wat ons hart n vraagt: Alleluja!

Geef, dat wij ook van zonden rein.

Alleluja!

Met u voor altijd blijde zijn.

Alleluja!

82

N⁰. 44. Maria's sterfuur.

Lodiamo can tan do.

Êi=i

1. Ge - voe-leus, ge - dach ten , Ont-weld aan mijn

ziel Juicht blij, schoon Ma - ri - a Ons he-denont-

i=üÊi

:j=

viel. Ja juicht voor Ma • ri • a. En

:^fESE-jEajgE^g:

Je - zus haar kind ; De Zoon en de Moe - der zijn

II

eeu - wig be - mind.

2. Komt prijzen wij jub'lend, Bezingen wij luid,

Gods minlijke Moeder,

Gods Dochter, Gods Bruid. Ja, juicht voor Maria, enz-

83

Na Jezus' verscheiden,

Haar leven, haar lust,

Toen smachtte ook Maria Naar de eeuwige rust. Ja, juicht voor Maria, enz^

Zoo kwijnt ook de lelie Met neerhangend hoofd, Te midden der doornen Van 't zonlicht beroofd. Ja, juicht voor Maria, enz.

Toen zocht steeds heur harte Vereeniging met God,

Toen smeekte zij needrig Den dood als haar lot. Ja, juicht voor Maria, enz.

Haar dierbare Bruigom Verhoorde die bee, En noodt haar te rusten In eeuwigen vree. Ja, juicht voor Maria, enz.

Daar treedt met iijn zeissen De dood ijlings aan.

Maar blijft vóór Maria Bewegeloos staan. Ja, juicht voor Maria, enz.

84

8. Dan rept zich de liefde,

Op vleug'len zoo licht, En richt op heur harte Een dood'lijken schicht. Ja, jnicht voor Maria, enz,

9. Die schicht heeft getroffen;

Zie, kwijnend van min. Slaapt blijde Maria Ter zaligheid in.

Ja, juicht voor Maria, enz.

10. De sneeuwwitte duive

Neemt haastig haar vlucht. En Jezus, Hij draagt haar In 't hemelsch genucht. Ja, juicht voor Maria, enz,

11. Daar hoog in den hemel,

O schoone Vorstin,

Naamt gij naast uw Jezus üw machtzetel in.

Ja, juicht voor Maria, enz.

12. Vergeet daar, o Moeder,

Mij zondaar, toch niet; Geef, dat ik Gods liefde Meer liefde steeds biedt. Ja, juicht voor Maria, enz.

85

N⁰. 45. Maria's Hemelvaart.

Al cielo, alma mia.

I ^ tï 1 I I 7 ¹ 1 lJ

1. Ten He-mei met Ma - ri - a! Ten

r vU —* - - *—0—_r----b——' -—i—— #—|—J

I l i U I f-1 ^r

¹

He-mël met baar Zoon! Waar Moe - der thans ge -kroond wordt met d'eenw-ge glo - rie - kroon, Zie de En-glen aan haar zij - de. Rond ha-ren He-mei-troon, Daar ze - telt Zij nn blij - de Naast

I _r-fl—---

^r i 1 Je - zus ha - ren Zoon.

86

2. Helaas, wat bitter scheiden!

Wat diepe zielesmart!

Kan ik nog troost verbeiden Of vreugde voor mijn hart? O ja, schoon hoog verheven, Schoon 's Hemels Koningin, Toch blijft zjj om ons zweven Met teed're moedermin.

3. Neen, neen, haar dierb're kind'ren

Vergeet Maria niet:

Zij zal 't gevaar vermiud'ren. Ons troosten in 't verdriet. Bescherm dan Koninginne, Uw kind'ren hier op aard; Dan zullen wij u loven Eens rond uw troon geschaard.

N⁰. 45. Zie uit het hoogst der heem'len.

Dal tuo celesto trono.

S=|ig=^S=gg=j=Êl

1. Zie uit het hoogst der Heem-len, Nog

I

87

■^.Z=^=Z\=iZ

ja uw Moe-der har - te is met ons leed be

--l-as-H—ï--1--1-----1--^:1- -j--^

-dr-j=:j=|^=g—fL£ Y---slt;— —a—*—---P-

gaan; Nooit riep ver-geefs een zon-daar, U

j-r-l

lie - ve Moe - der aan.

2. Wij zijn de doodstraf schuldig,

Wjj hebben God vergramd;

Zijn hart vaneen gereten,

Zijn gramschap fel ontvlamd;

Doch Gij, Gij kunt ons redden, Uw beê wordt steeds verhoord, Spreek , Moeder vol ontferming , Bij God één enkel woord.

3. Toon, toon Hem slechts uw smarten,

Die Ge onder 't kruishout leedt, Toen gij uit lout're liefde Met Jezus voor ons streedt; Dan kan u God niets weig'ren , Schenkt Hij de schulden kwijt. En Moeder, wij beloven 't, Wij minnen U altjjd.

89

K⁰. 48. Verheft in blijde zangen.

lof, God heeft haar hoog ver - he - ven in

Hei-li-ge Ma-ri - a! On - ze troost, On-ze vreugd.

Wees ge ■ loofd in eeu - wig-heid.

2. O Koningin der Maagden;

0 Moeder van Gods Zoon! Wij snellen met vertrouwen Tot uw genadetroon.

Heilige Maria, enz.

3. Gij zijt de steun der zondaars

De hulp in allen nood, Bewaar ons, uwe kind'ren. Van ied'ren kwaden dood. Heilige Maria, enz.

90

4. Gij zetelt in den Hemel

Als 's Hemels Koningin; Voer ons, o goede Moeder, Ook eens dien hemel in. Heilige Maria, enz.

N⁰. 49. quot;Wees gegroet, o zuivre Maagd.

—ó —

1. Wees ge-groet o zui - vre Maagd, Die ons al-Ier

be - de vraagt; Wees ge-groet, Ma - ri - a!

■■ï=\=l-

» 0 ' *

O Ma-ri - a vol ge-na-de. Maak, dat ons geen

-0-# ⁹ 1-~[-

vij - aud scha de; Wees ge - groet, Ma - ri - a!

2. Gij zijt schooner dan de zon,

Gij ons aller levensbron;

Wees gegroet, Maria 1 Moeder Gods, zoo hoog verheven, 'kWensch, ü prijzend voort te leven; Wees gegroet, Maria!

91

Bronwel aller lieflijkheid,

Gij schenkt vreugd ten allen tijd; Wees gegroet, Maria!

Met uw hulp blijft Ge ons omringen; Moeder, 'k wil het blijven zingen: Wees gegroet, Maria!

O Maria, zuiv're Maagd,

Hoor toch wat ons hart ü vraagt; Wees gegroet, Maria!

Bid voor ons, dat na dit leven God zija Hemel ons mag geven: Wees gegroet, Maria!

-Ier

N⁰. 50. Wees gegroet, o Koninginne.

1. Wees ge-groet, o Ko-nin-gin-ne, Moeder van de

Jz—idzrfc

* 9

rein-ste min ne, Die ge-baard hebt 't hoogste goed.

Maagd en Moeder, wees ge-groet! Maagd en Moeder,

!quot;i-

wees ge - groet!

92

Wees gegroet, o Levensader,

Dochter vac den boogsten Vader, Bruid des geestes, wonderzoet, Maagd en Moeder, wees gegroet! (his) Wees gegroet, o Eoem der vrouwen, Leliebloeme der landouwen, Vreugde van der heil'gen stoet. Maagd en Moeder, wees gegroet! (bis) Wees gegroet, o Gods vriendinne, Uitverkoren van 't beginne,

In het goddelijk gemoed,

Maagd en Moeder, wees gegroet, (bis) Wees gegroet, o Koninginne,

Die de slang mocht overwinnen En verplett'ren met uw voet, Maagd en Moeder, wees gegroet, (bis) Wees gegroet, door onze beden.

Help ons steeds in tegenheden, Houd ons voor 't gevaar behoed, Maagd en Moeder, wees gegroet, (bis) Wees gegroet, als we eenmaal sterven. Help ons dan gena verwerven Bij den God van majesteit.

Wees gegroet in eeuwigheid! (his)

93

N⁰. 51. Kent Gij den wensch mijns harten?

Sai che vogl'io, Dolce Maria ?

gin - ne, mij zon - daar aan.

2. En gij, o geur'ge roze, zeg nu ook gij,

Al wat uw Moederharte verlangt van mij. Aan schatten, lieve Moeder, ben ik niet rijk, Maar zie, hier i? mijn harte als liefdeblijk.

3. Doch gij o hartenroofster, naamt reeds dit hart:

üw liefde deed dit kwijnen van liefdesmart. Bescherm mij, goede Moeder, in allen nood, Tot 'k eeuwig ü kom prijzen na mijnen dood.

94

N⁰. 52. O Gij mijn schoon© hope.

O bella mia speraoza.

-

te

» * -f •

r r f i

I I I

1. O Gij miju schoone ho-pe, Mijn lief-de zoet en

4-

-o—ë—#-T

* ♦

, i t ^{1 1} r r

blij. Mijn le-ven en mijn vreugde. Ma - ri - a, dat zijt

r£|=^_£l=t

• •

f -y —

I I f

^u 1 I

vreng - de Miju har-te snei-ler slaan.

95

2. Wordt mijne ziel verduisterd

Door donk're zorg of smart, Dan drijft uw naam, Maria, Dien nevel uit mijn hart. Gij zijt de lieve sterre,

Die 's werelds zee verlicht En 't bootje mijner ziele Naar veil'ge haven richt.

3. Gedekt door uwen mantel,

Verborgen in uw schoot. Wil ik mijn leven slijten. Wacht ik gerust den dood. Want als ik in uw liefde Uit deze wereld scheid, Dan wacht mij na dit leven De zaalge eeuwigheid.

4. Omketen dan mijn harte,

O minnelijke Vrouw; Gevangen in uw liefde,

Blijf het u eeuwig trouw. Zoo is mijn hart het uwe. En niet het mijne meer; Aanvaard het, schenk het Jesus, Ik wil het nimmer weer.

96

Nquot;. 53. Bergen, Dalen, Heuvelklingen. 3. zi:

Su lodate o valli, 0 monti.

Hl.. * Bg'jïïXI J T

ir tr

1. Ber-geo, da-len heu - vel-klin-gen Wilt om

f?-2

strijd het lof-lied zin-gen van de vlek-

quot;jj/i' r [HF

loo-ze Maagd I Veld en woud en geur - ge

EZ:

bloe-men Komt uw Ko - niu • gin • ne roe men

quot;fc---T-TT---K-

w.'j' ^;. ^1

Die de kroon der schoon-heid draagt.

2. Beekjes met het ruischend klaatren Van uw zilverreine waatren Zingt haar teed're hartemin! Vogelties op nieuwe wijzen Moet uw lied ten hemel rijzen, Ze is toch ook uw Koningin.

*

97

Zingt dan luide scheps'len allen Laat het over 't aardrijk schallen Moedermaagd, wat zijt gij schoon!

Hoog zij God de Heer verheven Die n 't aanzijn heeft gegeven,

ü zelfs uitkoos tot zijn woon.

Gouden zon aan 's Hemels transen,

Wat kan halen bij de glansen,

Die uw liefdevuur verspreidt!

Zil'vren Maan, met zachten luister Straalt gij in ons zondig duister.

Door uw hemelzaiverheid.

. Schoonste Koos, die door uw geuren,

't Flauwst gemoed weer op kunt beuren Schattenrijke Bloesempracht!

Blanke Lelie, zonder vlekken Steeds blijft ge aller oogen trekken. Altijd zuiver, altijd zacht.

6 Maar wat bij uw schoonheidbloeien Ook Gods oog op ü blijft boeien Bind'loos ook Gods Hart verblijdt: — Machtigste aller stervelingen Wie ook de Eng'len juichend zingen, — 'tls uw diepe needrigheid!

7. Maagd vol schoonheid in Gods oogen. Toonbeeld van Gods alvermogen Moeder van een god'lijk kind.

Zoetste, teederste van allen Zie mij aan uw voeten vallen,

Geef, 'dat ook mijn hart u mint.

98

2. A

N⁰. 54. O Crij schoone, die de krone.

»■ '---

1. O, Gij schoo - ne, die de kro - ne

Als de Maagd der Maag den spant. Nooit ont

3=3=^^

waar - de men op aar - de, Schoo • ner schep - sel

uit Gods hand. Lief - lijk - he - den als uit E- den

-|--,i-»—|g—pj—--0-

0---¹---------

Stra - len op nw aan - ge - zicht; Lui-ster - rij-ker,

God-ge - lij-ker Schoon-heid zag nooit sterf-Iijk licht.

99

Als van verre een tweelingsterre Zijn uw oogen zoo vol gloed,

Daar hun lichten als twee schichten Dringen door het hardst gemoed.

Paarlen sling'ren om uw ving'ren Schitterend van diamant.

En de schatten die ze omvatten,

Deelt ge aan elk met milde hand.

Voor uw trone hemelschoone Buigen hemel, hel en aard; O Vorstinne, die vol minne.

Zelfs den zondaar nog bewaart.

Wanneer stralen me in Gods zalen Uw verruk'lrjkheden toe!

God, wanneer toch, och, wanneer toch Vlieg ik tot haar, wachtens moê? D' ouden vijand door uw bijstand Werd zoo menig ziel ontrukt;

Blijf 't verhoeden, trots zijn woeden, Dat mijn ziel voor satan bukt.

Lof en zegen klink' ons tegen,

Die ons zulk een Moeder schonk;

Liefde en eere God den Heere,

Door wiens macht haar schoonheid blonk. Laat ons zingen, stervelingen :

Eeuwig leev' Maria's naam!

Eeuwig noemen , eeuwig roemen,

Jezus en Maria saam !

Laat ons zingen, stervelingen:

Eeuwig leev' Maria's naam;

Eeuwig noemen, eeuwig roemen,

Jezus en Maria saam !

100

2. O

i—j—j-

=t::—

Ma - ri - a! Der men - schen hulp en

—1-ziels-vrien-din o

Sii

Wees blij. o Eng'-Ien-rij, En't Heilgenkoor daar-bij.

t=^

Looft haar in het feest - ge - tij !

Sal-ve, Sal - ve Re - gi - na !

101

2. O Moeder der barmhartigheid, o Maria!

Der menschen hulp en zoetigheid, o Maria! Wees blij , o Eng'lenrij, enz.

3. Wij, kind'ren Eva's, smeeken luid, o Maria!

En zien naar u om voorspraak uit, o Maria! Wees blij, o Eng'lenrij, enz.

4. Zie, wat al tranen zonder tal, o Maria!

Steeds vloeien in dit jammerdal, o Maria! Wees blij, o Eng'lenrij, enz.

5. Zie Moeder, hier uw kind'ren staan, o Maria 1

En neem hun beden gunstig aan, o Maria! Wees blij , o Eng'lenrij , enz.

6. Zie vol erbarmen op ons neer, o Maria!

Van uit de hooge hemelsfeer, o Maria! Wees blij, o Eng'lenrij, enz.

7. En toon ons eens door deugd bereid, o Maria!

Uw Zoon den Heer der heerlijkheid, o Maria! Wees blij, o Eng'lenrij, enz.

8. En als ge ons voor Gods vierschaar ziet, o Maria •

Ach, Moeder, dan verlaat ons niet, o MariaI Wees blij, o Eng'lenrij, enz.

102

N⁰. 55. Wonder van gloriepraoht.

Azzj—ip:ÏEj^i=S ■#

1, Won - der van glo - rie pracht! Won der van

-#-

=E

moe - der macht! Liefd'-rijke aan - miu - ni - i

H

•--

Uit heel mijn hart mij wijd; Wie ik en

—#—0—y-M—

EËEamp;lEE

li-chaamen ziel toe - ver - trouw; Goed, bloed en

■^Ö—-^^=1=

le - ven Wil ik n

heb en ben, geef ik u nu,'k Geef het vol

103

^Ej=|=|=:

vreug-de, Ma - ri - a! aan U.

2. Schuld'loos geborene,

Eenig verkorene,

Gij, tot Gods Dochter en Moeder en Bruid!

In al de maagdenrrj,

Blonk niet de reinste als gij;

Zelf koos de Heer u ten tempel zich uit;

Gij, vlekkelooze

Lelie en Eoze,

Pronk dezer aarde en der hemelenkroon ! Hemel en aard' biön u hulde op uw troon.

3. Gij trouwgeblevene,

En hoog-verhevene,

Gij, onze Leidster! gij licht op ons néér; Glories omwemelen Hoog in de hemelen

ü als het naast bij den troon van uw Heer! Gij, door uw zoetheid.

Toonbeeld van goedheid,

»Moeder der liefde en genadequot; is uw lof; Zóó groet ii de aarde en het hemelsche hof-

104

Gij, uw God barende,

Voedend bewarende.

Moeder in vreugden en smarten zoo rijk, Was er ooit schuldige U, zoo geduldige

Schuld'looze Moeder! in lijden gelijk? Gij, uitgelezen.

Zalig geprezen.

Moeder en Maagd! geheel zuiver van smet, Gij zijt de Moeder, die zondaren redt. Altijd zachtmoedige,

Minlijke en goedige

Moeder van God, van genade vervuld:

Wil ach ons, zondigen,

Wil ons verkondigen,

Namens uw Zoon, de vergeving der schuld;

Wil bij 't verscheiden,

Wil ons geleiden;

Pleit bij des Rechters zoo vrees'lijken troon, Pleit voor ons, Moeder! bij Jezus, uw Zoon.

105

N⁰. 57. 0 Koningin, vol Majesteit. (A)

:±z

1. O Ko - nin gin vol Ma - jes - teit. Ma

-ö—-----------^

i

a! Gij trou we hulp der Chri-sten-heid Ma -

hj^ J^Jl^:g³=j=^^⁼yf^:i_j j i]

Zie ons voor uw le - ger - vaan

_ft___

......•- •—•—«

Ster-ke Vron-we, Voer ons aan; O help ons

strij-den In al - le tij-den, In al - len nood. Tot

1 il

in den dood, Ma - ri - - - a!

106

N⁰. 58. 0 Koningin, vol Majesteit. (B)

li Solo. ÉÉü

Chor.

» •

| | P -y ♦ -Sr I r^f

^{1 1} i i f F f

1. O Ko-nin-giu vol Ma-jes-teit, Ma - ri

nr

a! Gij trou - we hulp der Chris-ten-heid Ma-

Sl-

«f I

Zie ons voor uw le-ger-vaan

f Chor.

1-1--*--1--p-t-f--* Ê-0

i r r r 1,1 1

1 ^{1 1 1} p

Ster - ke Vrouw-we, Voer ons aan : O help ons

=1=^

strij - den in al - le tij - - - den. In

107

al - len nood. Tot in den dood, Ma - ri - - a !

2. O goed, o heilig Moederhart, Maria!

Gij leedt voor ons zoo bitt're smart, Maria! Laat die droeve folterpijn Niet voor ons verloren zijn.

O help ons strijden enz.

3. O sterke zee in de onweersnacht, Maria!

Verblijdt ons door uw stralenpracht, Maria! Geef uw kind'ren nieuwen moed,

Als de storm hen vreezen doet.

O help ons strijden enz.

4. üw voet heeft Satans kop verplet, Maria!

üw zege ons van den dood gered, Maria! Zie, de vijand valt weer aan;

Kom op nieuw zijn trots verslaan. O help ons strijden enz.

5. O Maagd ontvangen zonder smet, Maria!

Verhoor ons vurig smeekgebed, Maria! Strijdheldin door Jezus sterk.

Schenk de zege aan Jezus' Kerk.

O help ons strijden enz.

108

N⁰. 59. 0 Maria, vol genaden.

1. O Ma-ri-a, vol ge-na - de. Hoor ons smeeken

Se

-0—_#—«

ia dit uur Vooruw kind'-ren, die zoo lij-den

In het vrees-lijk va-ge-vunr; Geef hen door uw

Moe-der-bee üe eeuw'ge rust en zaal'-gen vreê

2. O wat troost geeft reeds uw name

Hem, wien felle smarte deert. Als hij in zijn bitter lijden Zich vertrouwvol tot ü keert; Breng dan Moeder troost ook aan Hun, die zóó in smart vergaan.

3. Ja voor hen hebt Ge ook geleden.

Toen Gij onder 't kruishout stondt. Daar met felle smart gestreden In uw hart zoo diep gewond;

Deel hun die verdiensten meö Geef hon rust en zaalgen vreê.

109

4. Moeder, Troosteres der droeven,

Spreek voor hen een enkel woord, Help die zoo uw hulp behoeven In dat smartvol traoenoord; üw verlangen is gebod Bij uw Zoon, uw Heer en God.

5. Moeder, nimmer is 't vernomen.

Dat uw hulp niet ijlings kwam, Als in ziels- of lichaamslijden. Men zijn toevlucht tot u nam; Ach verlos dan van hun pijn Moeder, die uw kind'ren zijn.

N⁰. 60. quot;Wat zijt gij schoon.

1. Wat zijt Gij schoon, o Moe - der-maagd, Ma-

a I Wier hoofd de kroon der rein - heid

draagt. Ma-ri - - a! Wees dui-zend - maal van

ons ge-groet. Ver-he-ven Ma-ged won-der-zoet, Ma-

*

irrst

ri - a. Ma - ri - a. Ma - ri

110

2. Als maan en sterren zijt gij schoon, Maria!

En vol van genade door uw Zoon, Maria! Wees duizendmaal van ons gegroet, Verheven Maged wonderzoet,

Maria, Maria, Maria!

3. Gij zijt de vreugd van 't Hemelhof, Maria!

Het keurjuweel van 't aardsche stof, Maria! U loven aarde en hemel saam,

En alles zingt uw heil'gen naam ,

Maria , Maria , Maria !

4. Verwerf ons na den harden strijd, Maria!

Dat we eens van 't aardsche stof bevrijd, Maria! ü loven in Gods hemelwoon.

Geschaard om uw genadetroon.

Maria , Maria , Maria I

N⁰. 61. Liefdeontboezeming tot Maria.

=1=^-

Ill

g—^ H

winnen. Hoe zon-dig hij ook lot haar ze - tel ge-

naakt. Wel troont zij in 't hoog ste der he-me-len

ïmmm

bo-gen Als al - Ier ge-bied ster, be-kleed met Gods

-iüS=

rus-ten op ie-derhaar lie-fe-lij-

-T=e—»-e5E3

ke oo - gen, Die hier naar de he - mei - sche

schoon-heid rer - smacht, Die hier naar de

t

he - mei - sche schoon-heid ver - smacht, die

.—q. i-Ö-

Eto-

hier naar de he mel-sche schoon heid ver-smacht.

112

2. Zij rainlijke Maged, zoo zuiver, zoo edel!

Zij dochter van God aan Gods liefde verloofd. De kroon van Gods moeder omstraalt haren schedel, Zij heeft ook mijn hart door haar schoonheid geroofd. O mocht dan haar name vol zoetheid en leven Weerklinken langs berg en langs heuvel en dal I O mocht heel de wereld door liefde gedreven,

Haar goedheid verkonden met daavrend geschal!

3. Ja mocht zij bevrijd door Maria's victorie,

Haar juichtonen pareu aan 't hemelsche koor :

Zij Jezus aanbidding, Maria zij glorie!

Hun beiden zij liefde gansch d' eeuwigheid doorl

Laat andren het schijnschoon der wereld bejagen,

Zich wentlen in 't slijk dat de hartstochten streelt:

Mijn hart vindt alleen in Maria behagen.

Wie God zelfs bemint als zijn treffelijkst beeld.

4. O Roofster der harten, vol liefde, vol zoetheid,

Maria, o strek uwe hand naar mij uit,

En werp om mijn harte den strik uwer goedheid, Ontruk het mijn boezem, uw liefde ten buit! Doortintel mijn hart met dien vuurgloed der minne, Die U, o mijn Moeder voor Jezns verteert! En maak dat mijn liefde, o gij Liefdevorstinne, Mijn liefde voor Jezus en U steeds vermeert.

N⁰. 62. Hoe klopt het blijde harte nu.

zt

«

1. Hoe klopt het blij - de har-te nu O Ma-

ri-a! Hoe prijst en aard en he - mei u,

113

Moe der zijn, Groo-ters heeft God niet ver - wekt.

2. Hoe schoon uw schreden na te gaan, o Maria!

O Vorstendochter op uw baan, o Maria! Zegen, vrede, heil en licht,

Straalt ons van uw aangezicht,

't Woord der schrift wordt als de dag Ons zoo klaar, eeuwig waar. Wat profetenoog ooit zag.

3. Dien gij, o Maged, hebt gebaard, o Maria!

Hij schiep den hemel, draagt deez aard, o Maria I

Gij Maria, zijt de troon

Van Gods eengeboren Zoon,

Van gena zjjt gij vervuld

En in u zien wij nu

Jezus voor ons oog onthuld.

G

114

4. O lenig onze zondesmart, o Maria!

En geef ons .lezus aan het hart, o Maria!

Den Verlosser, 't zoete Kind,

Toon dat ge ons als Moeder nnnt.

Gij zoo mild, zoo zacht, zoo zoet.

Moeder zijn. Moeder mijn,

Die zoo vlamt van liefdegloed!

ITquot;. 63. Alle dagen met behagen.

lt; *—3-

1. Al - Ie da • gen met be - ha - gen,

Zingt voor'she mels ko nin-gin Wilt haar prij zen en be - wij - zen u - we tee ■ dre kin - der - min. Komt haar ee ren, haar, des Hee ren Voe der en ge -

lief-de Bruid, Komt haar groe-ten voor haar voe ten

o-----.—r

.0—0 - | j,

:t=t==.EE^EB:

Met uw lof - zang breed en luid.

115

2. Wie vergaarde ooit op aarde

Zooveel gunsten, zooveel deugd ?

Wien bekroonde, wien beloonde God met zooveel zaalge vreugd? Smettelooze Hemelroze,

Lelie door geen vlek besmet,

Wil toch geven, dat ons leven Steeds getrouw zij aan Gods wet.

3. Wil Gol vragen, alle dagen.

Dat ik Hem gehoorzaam zij;

En mijn plichten moog verrichten Immer goedig, immer blij;

Laat mij smaken de vermaken Van een zuiver minnend hart, Kom mij sterken bij mijn werken, Schenk mij troost bij leed of smart, •i. Gij, die 'k blijde, immer wijde

Heel mijn leven, al mijn deugd; Doe mij erven, bij mijn sterven 't Eeuwig leven, d' eeuw'ge vreugd; Wil toch spreken , wil toch smceken, Moeder, bij uw lieven Zoon,

'k Zal daarboven u dan loven, Eeuwig, voor uw glorietroon.

116

N⁰. 64. Gegroet, o Maria.

Ge - groet, oMa-ri-a, O Moe - der en

tn | | -l=t:

—I---1—XT-U—J--i-j-i—0-J-4—|

Maagd, Die hier in uw beeltnis, de liefde aan ons

^-^=1——0—r-'r*-⁰-*——-1—*

T—O—r-----I---r---i-----!— —' ----• - —

2. Uehoud nis der kranken , uw macht is zoo groot.

Hier schonkt gij bevrijding van ziekten en dood. O blijf onze bijstand in ziekten, in pijn. Dan zullen wij. Moeder, de nwen steeds zijn.

3. Gij, troost der bedroefden, die hier bij uw beeld

Zoo menigen lijder zijn hartewond heelt;

Ja troost ook ons allen in druk en in smart; Wij schenken, o Moeder, u eenwig ons hart.

4. Gij toevlucht der zondaars, tot hulp steeds bereid,

Wat hebt gij hier velen van zonden bevrijd. Verwerf ons vergiff'nis door boete en berouw. Dan blijven wij immer in liefde getrouw.

5. Ja, hulp aller Christ'nen , gij machtige Maagd,

Hoor, wat u hier smeekend het kinderhart vraagt: Snel steeds ons ter hulp, als de hel ons bekoort. Dan zetten we eens eeuwig ons loflied voort.

117

Nquot;. 65. Gegroet, o Koningin.

0 '

1. Ge - groet, o Ko-nin-gin, O Ma-ged, die ik

- 1=—«-

zittiz

O bron, die lief - de spreidt, O

4

--^--1

stroom van za-lig - heid, O puik der eDg'-len -

/TS

dn

a

—C?

rei O

Ma - ri -

2. O schoone dageraad,

Die nimmermeer vergaat, Gij geeft aan ons die zon, Der gunsten mildste bron, Der wereld troost en heil: O Maria!

3. O mijn verholen roos,

O bloem die God verkoos, O lelie van het dal, O sieraad van 't heelal, Wel hem die u behaagt, O Maria!

118

O Maged, teer bemind,

Daar God zijn vreugde in vindt O Godes Moeder gij Zijt tevens smettenvrij,

In de eind'looze eeuwigheid, O Maria!

Schenkt u de gnnst van God Een zoo verheven lot,

O wees dan t' allen tijd Van mij gebenedgd,

Naar uw verhevenheid, O Maria!

Door gansuh mijn leven heen Wijd ik mij u alleen, O 'k loof n dag aan dag, Zoo veel ik loven mag, ü Maagd zoo teer bemind. O Maria!

Beveel dan van uw troon Ons allen aan uw Zoon; O smeek zijn gunst ons af. Bevrijd ons van de straf, Verdiend door zondenschuld, O Maria!

En als mijn sterfuur slaat, En 't oordeel voor mij staat, O sta mij dan toch bij;

Leid mij aan uwe zij In 't hemelsch vaderland. O Maria!

119

N⁰. 66. Kinderen van Maria.

-I -]^ -|

m

1. Kin-dreu van Ma - ri a, Ziiiquot;t haar lof om

iH

strijd; 't Is de maand, uw Moe der Lief de - vol ge-

Stt—I--¹â€”1--1--!---i—i---1--¹---1--1---i—■——i

vijd. Ziet haar vlekloos Har - te Gloeit van moe der-

0 '

-I—1-= ^

Al - les wil Ze u

m

Vraagt met kin - der - ziu. Al - les wil Ze u

schen-ken. Vraagt met kiu - der - zin.

2. Kind'ren van Maria,

Zingt haar lof om strijd; 't Is de maand, uw Moeder Liefdevol gewijd.

Uit haar open handen Stroomt een zegenvloed, Danwt de zoetste balsem

bis.

In 't bedrukt gemoed. J

120

3. Kind'ren van Maria,

Zingt haar lof om strijd; 't Is de maand, uw Moeder Liefdevol gewijd.

Vraagt, gij zult verkrijgen, Want de Moedermaagd Weigert in de Meimaand 1 Niets wat gij haar vraagt./ ^ls'

N⁰. 67. quot;Wat spreiden die lichten

wordt er een pracht en een luis - ter ont - plooit. Ter

ee - re der Vron-we, Met zou-licht ge - tooid.

2. Er klinkt over d'aarde een juichtoon, een lied ; Het stijgt door de wolken in 't starrengebied; Het dringt tot de koren, der hemelen door: De zaligen zingen ons feestlied in koor.

121

3. Gegroet gij, o vlekloos ontvangene Maagd,

Die eenig volkomen aan God hebt behaagd, Gegroet gij, o Lelie van doornen omringd , Hoor 't lied dat het hart uwer kindren u zingt.

4. Tot God stijgt die juichtoon van lof en van dank,

Om Jezus, om Hem is die Lelie zoo blank; Ons lied moge klinken Maria ter eer; Ons loflied verheerlijkt haar Zoon, onzen Heer.

N⁰. 68. 0 Naam! zoo zoet in de ooren. (1)

|Ê^5tel;£g3^

1. O Naam!

:E=B

wie Ma-ri - a mint, O Naam! zoo in - nig

z-tz-£^₀-1

dier-baar Aan 't har - te van uw kind... Geef

-----------y--

dat uw Naam, Ma - ri - a, steeds in mijn zie - le

•»

leef', En ster - vend op mijn lip - pen uw

---0* 0-

--1--]—

Naam O Moe-der, zweef'.

(1) Als Volkslied neme meu wijze No. 45.

122

O Naam! die de Onbevlekte In al haar grootheid prijst, O Naam! die op de Moeder Der zeven smarten wijst.

Geef dat enz.

O Naam! die ons de liefde Der Lieve Vrouwe noemt, O Naam! die 't alvermogen Der Koninginne roemt.

Geef dat enz.

O krijgsleus in het strijden O hulpkreet in den nood; O Onderpand der zege In leven en in dood!

Geef dat enz.

N⁰. 69. De gulden Rozenkrans.

123

De bloemkens in dien krans,

Zijn immer frisoh van glans,

Zijn rozenrood en blauw en blank; Hun naam is lofgezang.

De roode kleur duidt smart.

De witte vreugde in 't hart. De blauwe spreekt van Majesteit En hemelzaligbeid.

0 Maged liefdewaard,

Gij zijt die rozengaard;

O plant in ons ook bloemkens schoon, En vlecht ze u tot een kroon.

0 klokje dat er groeit In 't paradijs en bloeit,

Wij smeeken u, wees onze vreugd, O geef ons uw geneugt.

0 roze purperrood,

Help ons in allen nood,

Wij smeeken bij uw hartepijn,

O wil tot troost ons zijn.

Viooltje hemelblauw.

Besproeit met morgendauw, Wij smeeken bij uw Majesteit,

Voer ons ter zaligheid.

O Moeder vol gena.,

Bewaar mij, eer 'b verga,

Ik smeek het door uw rozenkrans. Wees mij een sterke schans.

Beveel mij aan uw Zoon ,

Wasch mijne zonden schoon.

Ik smeek u. Moeder, hoor die bcö, Voer mij naar 's hemels steê.

124

1. ü Ro - zen-krans be - min ik Reeds van mijn vroeg-ste jeugd, Ik zal U nooit ver-la - ten, In droef-heid of in vrengd; Tot het

_n jy_,________,___T__t_____u.

oo - gen - blik van mijn laat - sten snik. Bij

dag, bij nacht blijft Gij, O Ro zen krans mij bij.

2. O Rozenkrans, ik eer u,

Verheven hemelspand,

Dat we aan Maria danken, Aan hare Moederhand;

Moeder van den Heer,

U zij dank en eer,

Voor 'tgroote liefdeblijk, Aan hemelgunsten rijk.

125

O Rozenkrans hoe lieflijk, Hoe wonderschoon zijt gij, Hoe geurig zijn nw rozen, Wat deugden melden zij;

O hoe wonderzoet Klinkt uw wees gegroet; Hoe dikwijls ook gehoord Steeds klinkt het zoet dat woord.

O Krans met uw geheimen Der liefde van mijn God,

ü wil ik vaak beschouwen, Verzonken in genot;

Leer mij onzen Heer Minnen meer en meer.

En prent diep in mijn hart Uw glorie, vreugde en smart.

Eens, als ik lig te sterven.

Zal ik met klamme hand,

U met uw kruisje omvatten, O heerlijk Hemelpand;

Ook zult gij mijn lijk,

Dierbaar liefdeblijk,

Dat mij mijn Moeder gaf. Nog volgen in het graf.

Maria ééne bede,

O weiger mij die niet:

Gij gaaft me een krans op aarde. Die nimmer mij verliet;

Schenk mij nog een krans, Schitt'rend en vol glans;

Schenk mij dat liefdeblijk Eens in het Hemelrijk.

126

i

N⁰. 71. Smeekzang voor de Eerk.

i p ^ i i ^ y f

1. Ro-zen-krans-Ko-nin-gin! lu vroe-g're tij - den

/— -v

stondt Gij zoo dikwijls de Kerk bij in't strij-den,

¹ \) y \

Schonkt Gij reeds me-nigmaal Aan haar de ze - ge-praal

^ ^{r r} ^ ^ r r i

Help haar nu ook bij 't strij - den.

2. Rozenkrans-Koningin 1 wil als te voren

Nu de gebeden der Kerk weer verhooren; Overal bidt zij thans ijv'rig den Rozenkrans; Wil haar nu ook verhooren. i

3. Rozenkrans-Koningin ! hoor onze bede:

Schenk aan de Kerk nu de vrijheid, den vrede; Bloeie zij overal, groeie ze in ledental;

Schenk haar vrijheid en vrede.

127

N⁰. 72. Smeekzang voor den Paus,

1. Ro-zen-krans - Ko-nin-gin, vol lief-de eu macht;

^—|_|_Jrrj=ztrf=qq:q ^r i ; / : . ,

Toon ca uw Moe - der-min, Toon na aw kracht.

Soli. ,

quot; I J J 1

r -r ¹ ^ ^{1 1} T f ^{1 11}

Moe-der de droefheid der Kerk is zoo groot. Red toch, ach

1 Tutti.

\% S f '!• ; . ₅I

¹ t r r ' f f ^{1 1 1}

red toch den Paus uit den nood. Moe-der de

--1-

^r ^ i i f r i ^{r r}

droef-heid der Kerk is zoo groot; Red toch, ach

red toch den Paus

128

2. Rozenkrans-Koningin, vol liefde en macht: Toon nu uw Moedermin, toon nu uw kracht. Moeder! ach maak toch den Paus weder vrij,! c-Dat hij niet langer gevangene zij. ( quot;

3. Rozenkrans-Koningin, vol liefde en macht; Toon nu uw Moedermin, toon nu uw kracht. Moeder! herstel weer den Paus op zijn troon, ( g-Schenk Hem toch weder zijn schepterenkroon ( ?

4. Rozenkrans-Koningin, vol liefde en macht, Toon nu uw Moedermin, toon nu uw kracht. Moeder, ach Moeder, verhoor ons gebed ; 1 j-Worde de wereld door Leo gered. J

H⁰. 73. Maria, zoete Moeder.

1. Ma - ri - a, zoe-te IVloe - der. Wier bijstand al - tijd

duurt: Wij naad'ren door uw lief - de, Eu goedheid aan - ge-

bi=p^_T-J—

vuurd. Uw Naam is on-ze ho - pe, Geen die zoo lief-lijk

—I—quot;Pf—

klinkt, Uw beeld is on-ze sterre. Die ook in 't duister blinkt.

129

O Bijstand van den zieke, In 't lange en nijpend leed, O Bijstand voor den arme , Als hij geen uitkomst weet. O Bijstand van den droeve Dien 's levens last beknelt, O Bijstand van den zwakke. Als Satans nijd hem kwelt.

O Bijstand van den zondaar,

Die 's Heeren gramschap ducht, Als hij in 't uur der wroeging. Betrouwend tot U vlucht. O Bijstand aller harten,

Door de onschuld nog getooid; Zoo lang zij U beminnen, Verwelkt hun blankheid nooit.

Blijf onze troost in 't lijden, Ons uitzicht in den nood, Ons schild bij al ons strijden, Ons heil bij onzen dood.

Ontsluit ons eens den hemel, Uw woon en Jezus woon, En laat uw kind'ren rusten Voor eeuwig bij uw troon.

131

Gg , vol van medelijden ,

Geef in M geween verblijden:

Maria, Maria, Moeder sta ons bij.

En wat al wreede plagen, Wat scbrikbre zondenstraf.

Moet gansch het volk niet dragen? Wend Gij Gods gramschap af; Schenk 't volk weer, door uw bedo Het heil van Godes vrede:

Maria, Maria, Moeder sta ons bij.

Trek milde zegeningen Op Gods gezalfden neer.

Die 's Heeren macht ontvingen, En ijvren voor zijn eer;

Laat niets hun arbeid hmdren, Door ben zijn wij uw kindren: Maria, Maria, Moeder sta ons bij.

Gezegendste aller vrouwen,

Moog 't vrouwelijk geslacht Haar godsvrucht steeds behouön, En stille deugdenpracht:

Leer, Moeder, in uw schreden Met reinen tred haar treden: Maria, Maria, Moeder sta ons bij.

Ja laat, ja laat op allen üw moederoog zoo zacht,

In zoete ontferming vallen; Eed allen door uw macht;

Toon , wat ge kunt daarboven , Voor wie uw grootheid loven: Maria, Maria, Moeder sta ons bij.

132

■1=

N⁰. 75. Maria, vol genade.

1. Ma - ri - a, vol ge - na - den Gij,

t

----—• ,-gt;—,

Moedertrouwen goed, Gij hebt ons hier ge-

ff---ö-#--#quot;

-0--

roe-pen. Wij val - len U te voet. Zie

ons uw beeld om - rin - gen, Hoor ons uw goed-heid

£$=1—1-

zin - gen. Ma - ri - a, O Ma - ri - a. Ma -

ri - a, sta ons bij Ma - ri - a, O Ma -

±

m

■j—»---- öquot;

ri - a. Ma - ri - a sta ons bij!

133

Wij kwamen U aanschouwen Op uw genadentroon,

En smeeken met vertrouwen Tot U en uwen Zoon.

Wij leggen in uw harte Al onze zorg en smarte.

Maria, o Maria, Maria, sta ons bij. (bis) O, trek toch de arme zondaars Tot 't Hart van uwen Zoon En leid uw dierbre kindren Naar de eeuw'ge gloriekroon. Aan kranken en aan armen Toon altijd uw erbarmen.

Maria, o Maria, Maria, sta ons bij. (bis) Waar ergens op deez' aarde Een traan in de oogen blinkt,

Door kommer, angst of lijden Het hart de moed ontzinkt;

Leer daar gewillig dragen,

Leer lijden zonder klagen.

Maria, o Maria, Maria, sta ons bij. (bis) O Moeder, in het sterfuur Van onzen laatsten nood,

Help dan ons naar den hemel, Geef ons een zaalgen dood.

Laat ons als de oogen breken, Met hart en mond nog spreken: Maria, o Maria, Maria, sta ons bij! (bis)

^-f^Vr fr quot; f i

tijd en een - wig - heid Moe - der Gods en

T¹ i r r i

Moe - der mijn! Al -

135

VP

m . r: _tsu ii

I #■ I lil ; r

ill i _| Moe-der ik hoop en ver - trouw op

U Tot U, o Moe-der, ver - zucht ik nu

—M—ifer^_u

E^Ëige^iS

-|-

Moe-der vol goed-heid sta mij ter zij,

a—J_J -._4_ __J. H- i

B™t-_₌5rz=f:d=5r--=D=l=:: —t±i=J=td

--l^p...__rj__i----^

Moe - der zoo mach - tig

^s? » i I 'l' S fi

I 1 | -#- (5 | I I I ^

' 1 1 ^{1 1} I

Moe-der, o kom, help hid-deu mij 1 O Moe-der, o

jpi , I- i , 1 ■ ■ ' f I

kom, help strij-den mij. O Moe-der, o kom, help

136

mrnmtm

¹ I ii ^^r

lij - den mij. O Moe-der, 0 kom en blijf bij

rjzz^-zh-

i ^ ^ ¹ kunt mij wel hel-pen, o

^-ï^zz!—^zz^—g— Ll I r Ij I Ij h

I I I p p I u ^

Mach - tig - ste, Gij znlt mij wel hel-pen, o

krach-tig-ste Gij moet mij wel hel - pen, barm-

—^=s-q^=F=ö=t?—P=3

har-tig-ste; Gij zult mij ook hel - pen Trouw-

^ ^ N

.....'é--

t=gzz:^-±-^n

¹

» ' i !-

h—»-h-h-'

Maagd vol ge-na-de en barm.

137

har - tig - heid, Gij toe-vlucht des zou-daars, die

? * J

tot ü schreit; 0 bij - stand der Christ'-nen ik

^ ^ . ,, ,, ^ ^ ^ p ^

roep tot U, Gij, troost der be - druk-ten ver -

[2—j—-ft—i—iTr iquot;¹â€”h ~x' i

Wie riep te ver geefs ooit om

-j¹â€”-N-r-J—

bij-stand U aan Nooit liet Gij een kind on-ver-^ /

n7. K ^ ^ tempo. ,

r₌p-_r---

^r ' ' I p ^ I ^ f

hoord van U gaan : ik roep daar - om im • mer bij

7

L

138

r ^ i ^ i quot;jquot; ^ ¹

bij-stand ge-reed ik roep vol ver-trou-wen by

--fi--'n—-J^-j—s ----^ I

__^

ie - de - ren nood, Ma - ri - a helpt im - mer in

^ ^ Ty ^ ^ ^ ^ ^

ie - de-reo nood'kGe - loof dit,'k wil leven,'k wil

—feS—i-ïï——jL«_(cr3

^ V Pf ^ ï %gt; ^ ^ ^

ster-ven daar op, Ma-ri-a neemt eens in den

139

he - mei mij op; Ma - ri - a neemt eens ia den j | h I W ril.

'£=x=t±£.

gt; v

he - mei mij op In den he - mei mij op.

Tempo I.

ÉËÉ

1 I I

Moe-der Gods en Moe-der mijn! Al - tijd

¹ i i ii i r ^{1 1} T*r

wil ik de n - we zijn Bij mijn le-ven, In den

rzt

\zzizzdz

irr

l i

dood, t)e nwe in ramp-spoed, angst en

i⁵ ril? r-T * i r r r

i Fr

Welk een kruis mij zij be - reid, De uwe in tijd en

140

t--dquot;

T

1 I ¹ I

eeu - wig wil

clecresc. ril.

V

N⁰. 77. De beeltenis van 0. L. Vr. van Allijddurenden Bijstand,

n it He trein. Langzaam

zéitzi^izii^ihxzirzihrziöi^iizj^itih

ri • a. Help im - mer tot den dood.

141

li 11 öOLl

Een beeld is mij in't hart ge - dre - ven. Een

LH

zin - ne - beeld van al - len schat: Een

beeld zoo schoon als 't hart kon ge-ven. Als't

• I '-'IIS; i

al - Ier en - glen wijs • heid had.

ti - a, Moe - der, enz.

2. Het is een beeld uit oude dagen,

Ontzaggelijk in wondermacht, Van Kreta's heuv'len heen gedragen Naar Kome, daar het schatten bracht. Maria, moeder enz.

3. Zoo vaak ik op dit beeld mag schouwen,

Mijn oog der beelt'nis oogen ziet: Dan spreekt mijn hart, wil toch vertrouwen, Maria, zij verlaat u niet.

Maria, Moeder enz.

142

4. Ja, 'tis uw beelt'nis, o mijn Moeder,

Die mild uw rijkste gaven deelt, üw kindren troost, en, zoete Moeder, Des harten diopste wonden heelt. Maria, Moeder, enz.

5. Ja, 'tis nw beeld, o reine vrouwe.

Zoo minnelijk, zoo teer bemind: Zoo moederzacht en zoo getrouwe Zelfs voor het verst verdoolde kind. Maria, Moeder enz.

6. 0 Moeder mijn, hoe zal 'k ü roemen,

U die U zelf een naam verkoort: »Geduur'ge hulpquot; zult gij mij noemen, Die nimmer beê liet onverhoord.

Maria, Moeder enz.

7. O Moeder vol van zoetigheden,

Uw naam is mij een onderpand. Ach hoor nu onze smeekgebeden,

Reik ons steeds steunend uwe hand. Maria, Moeder enz.

N⁰. 78. 0 Maria, die de beden.

143

bij, Zoet-ste Moe-der, Moe-der, sta ons bij.

E®iESERöfeö-iö3

^ ^ ^ ^ P V t

O Ma-ri-a, sta ons al - tijd bij! Zoet-ste

2. Sta ons bij, als ooit de keten

Van de zonde boeit 't geweten,

Slaak met spoed dien boei die knelt, Breek den band, die 't hart zoo kwelt. Zoetste Moeder, enz.

144

3. Sta ons bij, als 's werelds lagen

Nieuw gevaar voor ons doen dagen, Houd ons dan aan uwe hand, Op den weg naar 't vaderland. Zoetste Moeder, e\iz.

4. Sta ons bij, als 't lichaam lijden,

Pijnen , smarten moet bestrijden , Dat de tijden rustig zijn,

Tot ons d' eeuwigheid verschijn. Zoetste Moeder, enz.

5. Sta ons eind'lijk bij, uw kindren,

Als ons laatste krachten mindren, Laat ons dan door U bereid, Winnen 't loon der eeuwigheid. Zoetste Moeder, enz.

6. U zij aller lof beschoren

Jezus, uit de Maagd geboren, Met den Geest en Vader één,

Nu en door alle eeuwen heen. Zoetste Moeder, enz.

N⁰. 79. Alphonsus, die in 's hemels woon.

1. Al - phon - sus, die in 's he - mels woon Het

=i=e=

eeu - wig heil ge - niet. Ec im - mer met een

145

min-zaam oog. Nog op ons ne-der-ziet; Aaa-hoor ons üeed'-rig lof ge-zang Waar heel ons hart in spreekt; Het lied, dat u - we glo - rie zingt En om uw gun - sten smeekt

2. Gij troont nu onder 't eng'lenkoor,

Alphonsus, die op aard,

Door onschuld, door uw blanke deugd,

Het beeld eens engels waart;

Wij sraeeken ü, verkrijg voor ons

Dia blanke zuiverheid,

Opdat wij Hem behaaglijk zijn,

Die onder leliön weidt.

3. ü siert der Leeraars starrenkroon,

Die als een star bij nacht,

't Onwetend en verlaten volk Het licht van Christus bracht;

Geef dat op 's levens donker pad (Jw licht ons oog bestraal Opdat geen onzer op de reis Van 't pad des hemels dwaal.

146

Gij draagt den palm der martelaars,

Door uw geduld, uw moed In 't lange en folt'rond lijdenswee, Meer martelaar dan door 't bloed; Verkrijg ook ons die heldendeugd, Bij alle leed en kruis;

Dan voert ons 't lijden dezer aard Naar 't zalig Vaderhuis.

üw ijver voor des naasten heil Deed U Apostel zijn,

Gods liefde die uw hart verslond, Maakte ü een Seraphijn;

Ach deel ook onze harten mee Een vonkje van die vlam , Dat hemelsch vuur, dat Jezus zelf Up aarde brengen kwam.

Alphonsus, hoor de laatste beó Van ons uw kindren aan;

Als straks het uur van scheiden slaat, Wil ons ter zijde staan.

En zoo gij ons na 't stervensuur Den hemel binnen leidt,

Dan zingen wij met de englen saam Uw lied in eeuwigheid.

N⁰. 80. 0 Alphonsus opgevaren.

147

he mei woon, Zie uw kin-Jren thans zich scha-ren

gzlzzij-^—^=^|=[:E^gr:

Om nw aardscheu glo-rie-troon Va-der hoor ons need rig smee-ken, Wil voor ons ten bes-te'sprc-ken O Al - phon-sus, hoor die bee Deel ons 's He-mels

A^W=pj|=^=i==:

gun - sten mee.

2. Zie, wij vragen drie genaden Aan uw goedig vaderhart;

Niet in weelde en vreugd te baden,

Niet te leven vrij van smart;

Neen , wat de aard ons ook moog bieden Mits wij maar de zonden vlieden; O Alphonsus, enz.

148

3. Als wij U zien neergebogen

Voor Maria's minlijk beeld, In verrukking opgetogen Daar haar lach uw blikken streelt, O dan vragen hart en zinnen:

Leer ons ook die Moeder minnen ; O Alphonsus , enz.

4. Als ons oog U, droef van harte,

Daar voor Jezus kruisbeeld vindt, Waar gij klaagt om zooveel smarte: sOch, de liefde is niet bemind!quot; O dan vragen we oi die liefde; Ook ons hart zoo innig griefde; O Alphonsus, enz.

5. Komt gij aan ons oog verschijnen

Voor 't aanbidlijk Sacrament,

Met den gloed der Seraphijnen Liefde, die geen mate kent;

O dan vouwen wij de handen:

Mocht ook eens ons hart ontbranden, O Alphonsus, enz.

6. O Alphonsus! opgenomen

Thans in 't land van liefde en vreö, Badend in de liefdestroomen Van Gods grondelooze zee.

Voer ook ons, na 't blij verwinnen. De eeuwge vreugdezalen binnen. ♦ O Alphonsus, enz.

149

N⁰. 81. Wij zingen met een blij gemoed.

Wij zin • gen met een blij ge - moed, Al -

:=i=n|=rji a-=Éz=f~

phon-sus, u - wen lof. Een vreng-de • lied doen

• r»

2=t=f=H=t:

we U ter eer Thans rij - zen uit het stof. Want