E ZIEL EENS VADERS

Uittreksel uit het Bulletin Juli 4889.

Prijs: S ets. (lO Cmen.)

VERZOENINGSWERK quot;

VANTT, V, VAN MÖNTLIGEON

tot

Verlossing der Verlatene Zielen des Vagevuurs PRIMA PRIMAR1A

STATUTEN Art. i. — DIT GENOOTSCHAP is opgericht in de kerk van LA CHAPELLE - MONTUGEON (Orne), met goedkeuring van Mgr. TREGARO, Bisschop van Seez.

Art. 2. — Zeven H. Missen worden per week gelezen voor de meest verlatene zielen des Vagevuurs, en elke maand drie voor'de verlatene priesters. (Buiten de^e, voor altijd gestichte Missen, laat hei Verzoeningswerk, wekelijks, 3,500 Missen le^en voor de verlatene pielen,)

Art. 3. — Het genootschap laat deze Missen lezen van de opbrengst der bijdragen en giften te dien einde geschonken.

Art. 4. — Om lid te worden van het genootschap en deel te hebben in de verdiensten van al de H. Missen, betaalt men 5 centiemen voor een jaar en 5 franken voor altijd (of a, 5 ets per jaar en 1 fl. 50 voor eeuwig).

Art. 5. — Ieder persoon twintig bijdragen vergaderende of eene gifte doende van 1 fr. (of o fl. 50) heeft recht op den titel van weldoener van het Werk en op het prentje van het Genootschap.

Art. 6. — De namen der leden worden geschreven in het bijzonder register des Werks.

Gezien en door 07is goedgekeurd,

-f- FR.-MARIE, Bisschop m Séez.

Séej, j october 1894.

[Alle rechten Toorbehonden.]

w

DE ZIEL EENS VADERS

egen half September van 'tjaar 187c

gevoelde eene jonge geprofeste reli-gieuse van het Redemptoristenklooster te Mechelen in België , eensklaps eene hevige zielesmart. Niet wetende, waaraan zij deze droefgeestigheid, die hanr niet meer verliet en die zij nooit te voren had ondervonden, moest toeschrijven, beproefde zij die te overwinnen, of ten minste zich er tegen te verzetten ; doch tevergeefs. Zuster Marie-Se-raphine van het Heilig Hart, was voor zich zelve en voor hare medezusters een raadsel geworden.

Den sg⁵¹'-¹¹ September ontving zij eenen brief uit Chateauroux, die twee weken te laat aankwam tengevolge der onheilen, die iedereen kent. De brief berichtte haar den dood haars vaders, die den 17''™ dezer maand overleden was. Zoo helderde zich alles op.

— 2 —

Van dezen dag af hoorde de zuster, die hoe langer hoe meer door hevige ziele-smart gekweld werd, dikwijls afgebroken jammerklachten, die haar onwillekeurig aan de half onderdrukte uitroepen herinnerden,die haarvader slaakte wanneer hij zich in eene moeilijkheid bevond. Zij hoorde, hoe eene stem haar zeer duidelijk zeide : « Mijn lief kind, heb toch medelijden met mij, ontferm U mijner. //

Den 4''™ October van hetzelfde jaar begonnen nieuwe kwellingen voor de zuster; zij werd lijdende, had eene bijna ondragelijke pijn in het hoofd, die zonder eenige verzachting veertien dagen bleef aanhouden. Op den avond van den i4^gt;kn dierzelfde maand, toen onze zuster, zieker dan gewoonlijk, reeds te bed lag, zag zij eensklaps, tusschen haar bed en den muur, haar armen vader te midden van vlammen en ter prooi aan eene hevige droefheid. Op dat gezicht werd zij zoo smartelijk aangedaan, dat zij luids kreten slaakte, zonder te bedenken dat zij den regel van stilzwijgen overtrad.

Den volgenden dag, op het oogenblik dat zij voor haar bed neergeknield het

Salve Regina bad, zag zij wederom haren vader op dezeltde plaats als den vorigen avond, en weer te midden der vlammen. Tot aan zijne verlossing verscheen hij haar altijd, als zij dit gebed verrichtte.

Op zekeren keer vroeg de Zuster zich af, of haar vader zich misschien aan eeni-ge onrechtvaardigheid in zijne zaken zou schuldig gemaakt hebben. Haar vader scheen deze gedachte geraden te hebben, want hij antwoordde haar :

« Neen, mijn kind, ik heb geene ongerechtigheid begaan maar ik lijd voor mijn onophoudelijk ongeduld, en voor andere misstappen, die' t mij niet geooiquot; loold is^ U bekend te maken. »

Den 27^stcn zag de Zuster haren vader weer in eene diepe droefheid gedompeld, doch niet meer omgeven door vlammen. Hij beklaagde zich er over, minder verlichting in zijne kwellingen te hebben onderbonden, dan daags te voren.

« Arme vader, » zeide zijne dochter, « weet D dan niet dat de zusters den geheelen dag niet kunnen bidden, wij hebben onzen regel, onze bezigheden, onze verschillende plichten te vervullen. »

fy —

« Ik verlang niet, dat men steeds in gebed zij, » hervatte hij, « maar dat men voor mij de bezigheden opoffere, en mij allaten toevoege. Als men mij niet te hulp komt, zult gij onophoudelijk gekweld worden, de goede God heeft mij toegestaan, tot U mijne toevlucht te nemen. — O, mijn dierbaar kind, herinner U de stonde, waarop gij U den Heer hebt toegewijd : gij moet er de gevolgen van dragen. Aanschouw dezen vuurpoel, waarin ik gedompeld ben. Wij zijn hier met honderden. O, indien men wist wat het Vagevuur is, men zou alles lijden om het te ontkomen, en om de arme zielen, die er in gevangen zijn, ter hulp te komen. Word toch eene heilige Reli-gieuse, en kom uwen regel tot in de kleinste punten nauwkeurig na. Het Vagevuur der kloosterlingen is iets vree-selijks. — h

De zuster zag werkelijk den vuurpoel, waaruit dichte, zwarte rookwolken ^opstegen. « De indruk, dien deze verschijning op mij maakte, » zeide de religieu-se, « zal mij steeds levendig bijblijven. » Toen de vader weer in den vuurpoel verdween, riep hij herhaaldelijk, zijne

— 5 —

droge, brandende tong toonende : « Ik heb dorst, ik heb dorst. »

Sedert dien dag zag de zuster geregeld lederen avond haren vader, nagenoeg In denzelfden smartelijken toestand, en in eene zelfde droefheid gedompeld. Eens zeide hij tot zijne dochter ; « Reeds lang ben ik niet meer bij U geweest. » — « Arme vader, » antwoordde de zuster, gisteren avond is U nog gekomen. » «O,» zei hij, « de drie maanden, die ik nog in het Vagevuur moet doorbrengen, zijn voor mij eene eeuwigheid. Ik was veroordeeld tot verscheidene jaren Vagevuur, maar ik heb het aan de voorspraak der H. Maagd Maria te danken, dat ik er slechts eenige maanden behoef te verblijven. » De genade, hulp en bijstand te mogen vragen, vertelde de zuster, was de belooning der goede werken haars vaders. Gedurende zijn leven was hij vol godsdienstigen eerbied jegens de H. Maagd geweest; teharereerenaderde hij, in zijne laatste levensjaren, op al hare feestdagen tot de H. Sacramenten. Hij was vol liefde voor de ongelukkigen en noodlijdenden en spaarde noch moeite noch opoffering, om hen ter hulp te snel-

— 6 -

len. Zijn liefdadige ijver ging zoo ver, ^ij m dat hij zelf langs de deuren de collecte

deed voor de oprichting van een kloos- ^vo^'

ter voor liefdezusters in zijne geboorte- ^voor

plaats. ^v®^r^ De zuster stelde haren vader verschil- ¹

lende vragen, maar het was hem niet ^¹¹!' '

veroorloofd op alles wat zij vroeg te ^re.^tra

antwoorden. Op zekeren dag vroeg zij ^Z1]^ne hem : « Kennen de arme zielen dege- '

nen die voor haar bidden, en kunnen zij ^^{en 1} van haren kant voor bare weldoeners

hier op aarde bidden ? gt; '^iare

Het antwoord was bevestigend. Ver- ^va^^e

volgens vroeg de zuster : ande

« Wordt het lijden der arme zielen

verhoogd, als zij aan de zonden denken, P'i¹¹'

die dagelijks op aarde worden bedreven, ^VUUI

vooral door hare familieleden ? » — c Ja,» ^vroe

antwoordde de vader, « dat is zelfs ééne ^^roe

harer grootste folteringen. » Carr

Den 2^^sten November zag de zuster ,

haren vader als naar gewoonte. Hij .⁰⁰^

scheen nader bij haar te komen, hetgeen ^werlt;

haar hevige pijnen veroorzaakte. Zij quot;^en

meende geheel door vuur omringd te zijn. ^tlnS'

De vader deelde haar mede, dtt, als de ^^rou zusters voortgingen voor hem te bidden.

_ver hij met het Kerstfeest zou verlost worden. _ecte Er moet nog opgemerkt worden, dat hij oos- volkomen kennis droeg van wat men rte- ^v00r hem deed, al was het ook nog zoo verborgen, en dat hij hierdoor terzelfder tijd verlichtinggevoelde. Zoo verklaarde niet ^hii' ^^{at eene} religieuse, die alleen hare y _te retraite hield, en veel belang stelde in _zij zijne verlossing, hem veel verlichting ;ge- aangebracht door hare vurige gebe-.j _zjj den en hare heldhaftige liefde.

_lers Zuster Marie Seraphine, geleid door hare oversten, ging voort met haren r_er_ vader te ondervragen en verlangde onder anderen te weten, of de stelling waar is _:j_en datallefolteringendermartelaren minder _en pijnlijk zijn dan het lijden in het Vage-_en' vuur. Hij bevestigde deze stelling. Zij _a ^ vroeg verder, of zij, die lid waren van het éne broederschap van O. L. V. van den berg Carmel, en als zoodanig het scapulier ,_ter gedurende hun leven gedragen hadden, ook werkelijk uit het Vagevuur verlost _;en werden op den eersten Zaterdag na hun-2jj nen dood. — « Ja, zoo zij al de verplich-j_n tingen, die het broederschap oplegt, trouw zijn nagekomen, » was het ant-woord.

Op de vraag, of er ook werkelijk zielen zijn, die vijftig jaar in het Vagevuur moeten blijven, antwoordde de overledene : Ja, en er zijn er zelfs, die veroordeeld zijn tot het einde der wereld voor hare zonden te boeten. »

Den 3^den December verscheen de overledene weer, nog altijd droevig, maar toch reedsstralendin een hemelsch licht. _; g_e Dien dag vroeg zij hem uit gehoorzaam-| j_USS( heid, ten eerste : of de H. Maagd wer- [| |^_er, kelijk verschenen was op den berg La i Salette. « Ja, » antwoordde de vader. Ten _scj₁ j tweede, of de voorspellingen, op dezen q berg betrekkelijk Frankrijk gedaan, op dit | ₀._evi oogenblik in vervulling kwamen. Het 1 antwoord was ook ditmaal bevestigend. : Eindelijk, of Frankrijk zich weer zou . _m^₍j verheffen en opstaan uit deze diepe - ^33-vernedering. « Frankrijk is diep verne- .

derd, » hervatte de vader, « doch deze vernedering heeft het verdiend ; Frankrijk is diep gezonken, en het zal alleen dan opnieuw groot worden, a's het weer christelijk wordt. Frankrijk is strafbaar door de ontheiliging van den Zondag, ■■ j_en door de schandelijke ondeugd, die alle | j_)aa standen ondermijnt en onteert, en vooral | _mjj

door de godslasteringen. O, de hemeltergende godslasteringen !zij roepen Gods rechtvaardigen toorn over land en volk af. Die drie zaken moet Frankrijk hoofdzakelijk vermijden. Ja, het diep gevallen Rijk zal zich weer verheffen, maar het is mij niet geoorloofd te zeggen wanneer. »

Sedert dezen dag werden de gesprekken tnsschen vader en dochter gestaakt tot Kerstnacht. Den i4^den December echter zig de zuster haren vader, schooner en schitterender dan te voren.

Den vooravond van het H. Kerstfeest gevoelde zich Zuster Marie-Seraphine bijzonder zwak ; met moeite sleepte zij zich voort. Toch woonde zij de H. Mis te middernacht bij, zonder twijfel onzichtbaar gesteund door haar vader, die haar in dezen heerlijken nacht zijne lang verbeide verlossing zou aankondigen. Hij verscheen haar, schitterend als de zon, tusschen de twee consecraties der eerste H. Mis. « Mijn tijd van boetedoening is voorbij, » zeide hij haar, stralend van geluk. « Ik kom U, mijn dierbaar kind, en uwe medezusters van harte mijnen dank betuigen voor al de gebeden

— 10 —

voor mij gedaan. Op mijne beurt zal ik nu voor U allen bidden. 2gt;

Toen de zuster weer op hare kamer was, zag zij voor het laatst haren vader. Gelukkig, hem in al zijne heerlijkheid en glorie te aanschouwen, smeekte zij hem, den hemelschen Vader voor haar eene goede gezondheid en ds noodige kracht te vragen, om haren H. regel zoo nauwkeurig mogelijk na te komen.

Hij antwoordde : « Ik zal voor U vragen, eene volkomen onderwerping aan Gods H. wil, en de groote grenade, om zonder Vagevuur den Hemel binnen te gaan. »

Bij zijne laatste verschijning schitterde de overledene in een stralend licht, zoodat de zuster door dien glans heelemaal verblind werd en nauwelijks de gelaatstrekken van haren vader kon onderscheiden.

Uittreksel uit het Bulletin Juli i8S9.

Verschillende personen hebben, naar het schijnt, de echtheid van dit feit in twijfel getrokken. Vij verzekeren echter onze lezers, dat wij dit verhaal niet dan

— di

na nauwkeurig onderzoek geopenbaard hebben. Iedereen kan zich bovendien van de waarheid overtuigen door volgenden brief, dien wij aangaande dit onderwerp ontvingen.

Parijs, 15 Juli.

Wel Eerwaarde Heer Pastoor,

Het Bulletin van Juli is zeer belangrijk. Ik heb met den eerwarden Pater Schrnitt, Redemptorist, over de geschiedenis « Du Ziel eens Vaders » gesproken. Deze heilige man vertelde mij, dat hij lange jaren de biechtvader was geweest dezer voorbeeldige zuster. « Overigens » voegde hij er bij, « zij heeft hier te Parijs een broeder, die een voornaam magistraatspersoon en een zeer goed katholiek is. »

Uittreksel uil het Bulletin, SejHeml/er 18S9.

La Cliapcllc-lloutligc 11. — Drukkerij van 't Verzoenings werk.

B

teng digh te b

i.

bij c

2. den

3-deel kapi gebi

Voor Gedi

Men , he sei

De men i öasto

Belangrijk Besluit. — Om de buitengewone toewijdingen edele offervaar digheid der bestuursters en ijveraarsters te beloonen, heeft men bepaald :

1. Eene zielmis zal worden gezongen bij den dood eener bestuurster ;

2. Eene H. Mis zal worden gelezen bij den dood eener ijveraarster;

3. Bij den dood van een'persoon, deelgenoot van het Werk, zullen in de kapel van het Genootschap openbare gebeden verricht worden.

Voor eene in de kapel ontstoken lamp :

Gedurende 9 dagen betaalt men. fl. 1. » (of 2fr.)

» 1 maand » . fl. 2.50 (of 5 » )

» Ijaar » . fl. 25. » (of60 »)

Men verkoopt ten behoeve van het Liefdewerk. Rozenkransen vanfl. 0 10 (of 0f. 20) tot. fl. 0.75 (ofl fr.50).

De vragen tot inlichtingen alsook de bijdragen gelieve men te sturen aan den Zeer Eerw. Heer Paul BUGUET, pastoor van La Chapelle-Moatligeon [Ome] Frankrijk.