- De luftifîcatione Hominis Pec-catoris coram Deo, Difputatio,
DEO CLEMENTER ANNVENTE, PRÃSIDE EGIDIO HVNNIO, SA-CRAE THEOLOGIAE DOCTORE amp;nbsp;ProfefTore ordinario, M. Reinhardvs SvsENBETvs Efchucgenfis,13.Decembris, hora amp;nbsp;loco folitis publice tueri conabitur.
DE IVSTIFICATI O NE HOMINIS Peccatoris coram Dco, Dilputatio.
Propofitio prima.
Erhum luflificarc^ in hoc Articula idemÃgnifcare, ^uodiuÃum in Dei iudicio reput are, condonatispeccatis, ex hu ipÃs teÃimoniis euides eÃ, quù htishomo TribunaliDciÃflitur, de^ Uli Ui JuÃtficattonepertradtatur.
2. VelutiP/al. 14). Neintresiniuâ dictum cumÃeruo tuo,quia non iuÃU Ãcahitur in conÃedlu tuo omnis ui^
uens,
3. Et lob.ç. Scio quod non iuÃifice-tur homo comparatief Deo. Si valuer it contendere cum eo,non poterit ei re frondere vnum pro miller.
4. Sic Luc. iS. Publicanuf ad tribunal Dei aÃat,accuÃatur à fiia con-feientia, petitÃbidimittipeccata,^abÃlui à reatu damnationis. ^ioddum conÃquitur,Ãribitur luftificatus deÃendijÃin domum Ãiam.
S. Pom.3. Voce leÃf rettf peccati agitur vniuerÃtif mundw. Mox ab
illo damnationis reatuÃertbuntur iuÃiÃcari homines.
6. Pom.3. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;extat condemnationk (^iuÃificationis,vt Con-
demnatio quidem dicatur eÃe ex vno delidlo adcondemnationenxdo-num autem ex multù delilîis ad iuÃificationem.
7' Plane vt ^Eontan. S. ^tüs intentabitcrimina aduerÃus elect os
2 Del?
Del? eÃ, aui iuÃiÃcat: qtiis illc^, e^ui condannet?
S. teÃimonu utpritÃnti negotio maximeÃintpropria,Ãc irrefutabilitcr arguunt, in hoc Articula luÃiÃcari nihil eÃe aliud, o^uam cor am iudicio tribunali Hei reputari iuÃum, non imputatii peccatis.
trouerfiæâ' nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;amp;^o^tiÃciosnon controuertitur, vtrumChr't-
Ãiani bona opera facere,nouitatiip^ uita operam dare teneantur.
10. Sedhoc extra omnem dubitationempoÃto, quaritur, num no-Ãra charitas, ajita notât as, opera^ bonaÃÃnt id, c^uo Hem moueatur, 'vt peccata r emitt at, in grat iam acceptet, eà at er na vita haredes Ãcrtbat? aÃerunt hocilli, nos vero pernegamm.
, ii. lt;^0 dicimm, luÃtÃcationem ejÃe opm Hei, quo hominemÃn-Ãipeccati territum ad Thronum gratta conÃtigientemÃolaÃta mi-Ãericordia propter Ãlij meritum fide apprehenjum fanore fiuo digna-tur, condonatis delictis iuÃumadeoq^cÅleflisregntharedempro-nunciat,citraullum'velhumanummerttum, 'velad'virtutesopera-. ue hominis reÃeb^tum.
Primacaufii i2. GratiaHeinosIuflificari, PaulmindubiusteÃiseÃ. Roma.j. luûificatio- luÃiÃcamurgrat'is, per Uhmgratiam. Hpheà 2. Gratia Hei eÃ'ts Jaluati.
I}. VbiGratianon dona inÃuÃa,.charitatem alimq^'virtutes, dinotat: Ãdgratuitum Hei fiauorem miÃericordiam, remittentera peccata Ãne âvllis merit is aut operibm.
14- ^mmadmodum ChrtÃm hanc iuÃificantem gratiam, miÃe-ricordiÃimi Hei in nos charité definit,inquiens :Ãc Hem dilexit mun-dtim, vt 'vnigenitumÃliumÃium daret, 'vt omnis qui credit in eum, non pereat,fiid habeat 'vitam aternam.
15. Et loannes i. Epifl. 4. non noflra charitati inharenti, Ãedcha-ritatifiolim Hei omnepunEtumfialtitis accepturnfert: Inhoc,wqtäens, efl charitas, non Ãtodnos dilexerimm Heum, Ãed quodipfi dite xer it nos, mifiritÃliumÃuum propiciationempropeccatis no-
ai.. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;veroEphà 2, illa Gratia, quanoÃra lufliÃcationis
eaufà eÃ, huïafmodi voctbu^ cxplanntur, vt omnis dubitaticntiÃrth fuluipenitiÃmefubmoueatur.
17. Sic enim Paulus : Deus, ait, quidiueseflinyPvÃç.ùcGxà ÃA.^fro- EpheCi.
fter multam charitatemfuam,quadilexitnos, cum ejjèmus mor-tuiper deltSta, conuiuificauitnos'vnacum chriÃo (per Ãr~ uati eÃis)fimul^^cumeoreÃfiitauit, dpfiderefecitintercÅlefies, vt oÃenderet in feculisJuperuenientibus eminentem opulentiam gra« tiæy»lt;ebenignitatc erga nosper ChriÃum leÃm. Gratia enimeÃif Ãluatiperfdem,id^nonex 'vobis, ^c.
18. Et Tit. nbsp;nbsp;AtpoÃcpuam apparuit nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;gurAv^aAo,, Bonitas
erga homines amor Seruatoris noÃriDei, non ex operibus, qua fünf
in iuÃitia, quafaciebamus nos, fidÃecundum Milericordiam/uam nosÃaluosfecit.
Iff. Hac teÃimonia clare euincunt, gratiamy quam Spiritus San-Elus noÃra cor am Deo iuÃitia cauÃim pradicat,nihil ejfe aliudj quam gratuitum Deierga hominesfauorem amorem, bonitatem(^he-nignitatem, adeoq^ immenÃam ipÃus in nos dileElionem ac miÃeri-cordtam.
20. Atq^ hoc toties confirmât firiptura, quoties remifiie peccato-rum(in qua,Dauidc Paulo teÃibus Pfial. i2. (fi Rom.4. arx IuÃitia ^â falutis noÃra collocatur) ex mifiericordia efi dementipropiciatione obuenirelegitur, Pfilm.$i.t^o. Efia.^s^ lerem.}i. Daniel.ff. C^'lich.7, amp;nbsp;alibi.
21. Et quia fialufica Uli Gratia per antitheÃn opponuntar ope
ra , dicente Paulo : St ex gratia non iam ex operibus : Sin ex operibtss, non iam ex gratia : de Charitate 'vero nobu inhärente adeofic conclu-derenon licet, 'vt potius fic inner tere poÃts :fii ex infiufa charitatis ha-bitu, vtiq^ iam ex operibus : (fi quia infiuper Gratiailla data nobis eà i. Tim. ». (Paulo teÃe) ante tempora æterna : inharens autem charitru 'uitaq^nouitas confertur nobis in tempore: ac deniq^ quia Rom. s. diÃinguttur inter Gratiam donum per gr^tiam: prapoÃerum dl illa habituum inharentium nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;pfQ iuÃificante ÿca-
tia 'venditare..
i-i. \ Hm referendum e 'l nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;tcÃimonliim,(iult;i a.tt,nigt;s deplenf-
tudine ChriÃiaccipere GruttAm, e^uidem pro Gratia, vt grAtiam illAmomnimodogratuitAmeffeÃquQadnos^doceret, loan.i.
23. KocuIa cttAm, Gratii, qutAÃitisfAciionisin Ãripturis op-fonitttr,Gen.29.Exod.2T.EfA.s2. MAtth.io. 2.Cor.ii. 2.TheÃi2. Ãtis edocet,cùntgrAtis iuÃiÃcAri framp;dtcAmur, Denm nihil velinueni-re 'velintueriin nobis, froqgt;ter quod iuÃitiAm infuo conÃeölit 'valentem confer At.
Rom.4. nbsp;nbsp;nbsp;24. SedquemadmodumÃril)tumâ¬Ã:Ei,lt;\mnor\opcr3iXm.,cre-
dit Antern in ettm, quiiuÃiÃcAt im^mm, reputAtur fides Ulins adiu-ÃitiAm,
2s. In quo figniÃcAtu dicitur t^pocAl. 21. ex EfiA. ss- Ego Ãtienti dAbo defonteaquA 'viuxgratis. Et Aqgt;oc. 22. fi^iÃtit, â¢veniAt,(fiqui 'vult,AccipiAtaquamvitie gratis.
Secüdacauà nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Interim tarnen quia Deuspeccatis offenfitts reconciliAndtss erat '.
i'^^fdrehaturficunda caufa luÃificAtion's, Chrifius, quiabfolutiÃmA perfe^ionis luÃitiam AterniEei cum peccatoribns ingratiam redigeret.
Ezech.iS. -22. ^tsanquAm autem poter At luflitiAilla Eominipropriam à nobisfiÃtisfASiionempoÃulAre, iuxtA illud: AniniA, qttx peccat, ipfia mo-rietur : t Amen bonitAte Eei temper At a acquiefeit in alieno merito.
23. Et hoc ipfum firipturA dtleclioni PAtris Accept um fiert, quod hAnefatisfAUetonem, quA reÃeclu noÃri alienA eÃ, Admittit. Ioan. Æ.
fifi iâloAn.4. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;- nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;,
2p. Interim nihildecedit luÃitiA ditiinA, quandoplena ei dependi-turfatisfaSlio : ficut creditor acquieÃit, foluto débita, Ãue ipÃfioluat debit or, fine Ulins loco quippiam alins, dummodó id exoluatur.
Luc.3*. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;igitur, nonfiibi, in orbem natns, nobis datns ac donatus
ehr ià ns, nobis quaq^fia^us eà a Deofapientia iufliÃAq^ fi}âfian^ifica-â tio fiiâredemptio.i.Cor.1.
1er.23, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Is lehova fip Dens eà iuÃitia noÃra,primofiub rAtione cAufa ef-
ficientis, non tantum, quatenns tot a Trinit as nos iufiificaregratuito fauore dicitur, ut modo eà expoÃtum: fed etiamquatenns perfinant gt;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;V nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Eecon-
(onciUatricem ejjè khounmÃue Deum oportMt,lt;^M ar duo Redentptto-nis operi confiiiendo far eÃefojÃet.
32. Deinde fub ratione cauÃt formalis noÃra JuÃitia eà ChriÃtssi nonÃmplieiter reÃeötu perÃonafua ,Ãed obedientia praÃita, cuitts ta-men omnis vis at^ mentum à dip^nitate PerÃona obedientis vnice dependet.
33. obedientiamporro dicimtss, cum earn, tpua legem adimpleuit, titm verb, qua Patri ad mortem cruc'is obediuit Phil. 2. ^arum illa dicitur A£liHa,h£cpaÃ^ua.
34. A^iuam eius obedientiam pertinere ad myÃerium falutis no-Ãra, Paulus teÃis eÃ, Rom. ^.Ãribens : Ãcutper inobedientiam vnius hominispeccatores conÃitutifuimus multidta per vnius obedientiam iuÃi conÃituantur multi.
35. Et rurÃus Rom. 10. PerfeEtio legis ChriÃus ad luÃiÃcationem ^mnicredenti.Et Gal.4.EmiÃt DeusfiliumÃüum,faEtum ex muliere, faEium legi obnoxium,vt eos, qui legi erantobnoxij, redimeret.
36. IliÃetiam ChriÃiobedtentia legiperÃilutanosiuÃiÃcaret, tum (quod diuina iuÃitia contrarium foret) Ãne omniprorÃts impletione legis iuÃiÃcaremur:Ãquidem necipÃimpleremuslegem,quippepraÃt tu nobis impoÃibilem,nec chrtÃi impletio nos alt quid attineret.
37' pQuaitquam autem ChriÃus legi diuina feÃibmittat carne : ta-fnen quia hac in iÃa obedietiaperà neq^ eà nec à nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;feparatim agit,
fid Perfina, nempe A^y^, eÃtllud Agens : hincadeofieri nulla ratione poteÃ,ut chriÃi humanitatem ex dehito legiÃibfias, nifimul ipÃim aÃferas ejfie LegÃfieruum ex debit0, quodcitra diuina MaieÃatis ^pÃus contumeliam affirmari non poteÃ.
3S. Si verb fill US Dei ratione perfona propriaÃta debitor legis non eÃ,nec humanam Natur am,in qua legi obediuit,in (uum ufum ajfium-fÃt,fid noÃra cauà (nobis quippe natus puer,nobis datusfilius, Efç.) Vtiej^ etiam obfequium, quod exoluit legi, tot um eritnoftrum.
33- Prafirtimcum ideo venerit, utimpleret legem Ãsquot; Prophet as, ^atth.5. venerit autem non propter fi,fidpropter nos, (Ãproinde c-tiam legem ac Prophet as non propterfijedpro pter nos imp leu er it.
Nua
40. ohedientiaquU nancfllegiTiecâlogtundiquA^can^
form'ts,Jèd/ùprA angelorum ob/cquiA hac quoq^fgt;erfe£}fone eminef, quodeAW prdflet Vnigcmtu^ lyd atq^Filim: hincad-^femptâ ternimDei mereturgrAtiam his, qu-jrum 'uizeprAÃatur, eorum^f in^shcdientUm cum.d :ie perÃu ex pt At.
41. InterimPatris vehintatinemm^diAdplcnumÃttisfarit, obe-diendo legP.fidphcAt eiia m ippin,s ir,im,pAtiendo : quia pofl LtpÃir» obligAtiJùmtts legi, cttmad obedienti.tm, turn ad panam, chriÃul non modo obedientiam, qua ex noÃraparte défi debat, infie fie redpere, Ãdetiam panas tranfgreÃoribtts con ft it ut as Ãtbire patiendo uoluit, 'vt ftx omiÃionis defieèlumfiùppleret obedientia acliua, commÃto-nis peccata expi ar et pafiion c morte.
42. Et vifinm eà Deo non pradsè dunt axat tantum per Chriftum nobis comparare, quantum 'vel in Adamo amijfium er at, vel ad noÃri redemptionem'utdebaturfiufificere.
43â SedplacebatÃtperabundantemacquirere iuÃitiam,ytexube- . rante delicio ,magis tarnen exuberaretgratia.
44â iddrcb nonfiolum A£ltua, quam vocant, obedientia eitts, nee tantum ipÃusfiub P ont io Pilat 0 paÃio, fied (fi RefurreElio ex mort uis ad Caput noflra luÃificatiortis pertinet.Rom.4.
4S. ^uin fix paupertas, quam ab vltima infiantia perpejfits eÃ, nos coram Deo at er num di tat. 2. Cor. S.
46. Ipfinss fianEla conceptio fix illibata 7dddit*das proluit impur a conceptionisnatiuitatifiq^noftrafiordes. Nobis fwz» efl natas, ut ex Efiaia nono Capite Angelus Lucst 2.pronundat.
47â Sic ergb exuberant plane infinitiÃt mi Aïeritiplenitudo atqut fions nobis in Chrtfiopara-tusefi, vtebfirmiusactutiiu invniuerfi ipfius merit0poffimtss acquiefiere, eofi^ minus efifiet caufæ, bute mérita ChriftiÃpplementi loco adiungendi noftra opera fixpafitones.
4S. Et quidem ut de pafiione Chrifii fit gill at im dicatur, eÃe earn no^ first iufiitta fixfialutisfiontem fix caufam, tolaficriptura clamat.
Ioan,«.
Uoan.t.
47â Inprimis caput Efiaiaiî- Et quod Agnus Dei didtur tollens pec^ cat urn mundi, Cuiusfianguis nos emundet ab omni iniquitate : quem
Deut
propoÃierit rüonc'duiorcm înttrutnietitifinguine ipÃu-f. Rom.j; Æ0. Hinc mortuui legitur pro p ec cutis noÃrlsÃecundnm Ãripturas.
Hine per ipÃum habere pradicamur redemptionem, perÃnguinem EpliCi/* i-pfiu6,remtÃionernpeeeAtorum. Tradidie quippefimetipÃtmpro nobis ^blationem ac 'vidtimam Deo in odorem bonaÃagrantix. Reconcilia- ° tiit^nosin corpore carnisfùtt per mortem, dum per proprium Ãangui- Heb.gt;. nem ingrejÃtsÃmelin fandia aternam redemptionem inuenit. Tilia Ãtnt propè innumera.
St. Non autem fic partittts eÃnobifeum laudem oÃflcijfui, âvtipà Ãt is facer et tantum pro peccato Originisgt; nos -vero pro adlualibws : at^ Ãc ipfe tantiimpro vno,nos 'verbpro innumeris.
S2. nbsp;nbsp;fduinipfeeuntis (Ãfoltts RedemptoreÃ, 'vntts Conciliator Dei i.Tîm,«
hominum, tpui torcular ira Dei calcauitfolus, nee eà in 'vllo alio fa- Efa 03.
lus, nee nomen aliudfub cÅlo datum hominibus, in ^uo faluari opor-teat.
Ab omni igtturiniepuitatenosredemit, Tit.a. eÃt. Joan. j. fy à propiciatio pro peccatis totius mundi. t. loan. 2. Ergo etiampro adlualibus.
fÃiorum exptationem firiptura diferte Uli tranferibit i. Corinth. ó.nempe mundationem ab operibus mortuarÿs Hebr. p. redem-tionem a vana eonuerfatione noÃra, quapotiÃimü in pectatis adiua-libuseÃpoÃta i. Pet. i.
SJ. Hinc mulierpcccatrix non tantum origin alts ,fid etiam in pri-mis adtualium peccatorum remiÃionemapudchriÃumquarit ^in-'Uenit, eum^pro hoc impetrato beneÃeio impenÃtts diligit. Luc, y.
S6. Hinc latro in cruce adtualium fielet um remiÃionem confiqui cupiens, ad nihil aliud, quam ad ChriÃumfe conuertit, nbsp;nbsp;quodpetit, '
ab eodem cumulate accipit.
J7- ^emadmodum Paulus delidtorum adtualium fui in Eccle-fiam odfperfecutionis, 'violent ia, atq^ bla/phemia condonationem etc gratia exuberante Dei, adeoq^ hincfi adeptum profit et ur, quod lefiis ChriÃusinmundum 'venerit, 'vt peecatores faluos faeeret, cuius rei manifeÃum exemplum in fe fit exhibitum, i. Tim. i.
B nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;}S,Cat er um -
Æt: CMrumne^ tAntumproculpA eapianda valetChr'iÃtSalute-tor isP aÃt o, vt interim nobispro pÅnaÃat'tsfaciendum reÃet tVtPon-tiÃcij tradunt.
Sic enim rurÃm dimidiaredemptionisnoÃrstparscontraomâ-â nemÃcripturam adfiriberetur nobis: quod impium AntichriÃite-num eÃe nihilambigimus..
Ipftquoq^pÅna,daâ vtEÃaias appellat,CaÃigatioÃu diÃci-pUnapacts noÃra eflÃper ChriÃum, quandoquidem lila ipÃuspaÃi» ttq^ mors nihil fuit aliud, acpeccatorum noÃrorum conflitutapæna, quam noÃro loco ipÃeÃbqt, peccata noÃraperferens in corporeÃo(u~ per lignum i. Eet. 2..
61. Atq^hacratione liberauit nosa maledidione^Ão^Ã^Ã,,;^-' Ettsspro nobis malediSium. Gal.^..
malediciio nilquicquam eft aliud, quam pÅna tranÃref Ãribus legis coÃituta. luxta illud: MalediStus qui nonpermanjerit in omnibus,quaÃripta Ãntin Ubro legis. Deut. z-/.
impoÃibile eÃa Ãat 'tsfa^ione pro culpa fcparare liberté tionemà pÅna. Vbienim culpaÃeureatus dimittitur, pÅnaamplius nullus efl locM : quandoquidem pÅna nil quicquam vindicat ntÃprte â eunt em admiÃi peccati reut umÃue culpam.-
AnnonbisiniiiÃuseÃet MagiÃratus, quifurem liberumproe nunciaret a culpa funi eà nihilomtnus adpÅnamÃifpendijdanaret? 65- nbsp;AbÃt igitur à Deo, vt velpÅnam locoÃatisfaÃion 'is propeccato
Pro«.?., Heb. U..
Col.i,.
exigat ,abhis, quibus videri velit remifiÃe culpam, 'vel vtpro vnt culpageminampÅnampoÃcat, vnam ChriÃopro nob 'is infltciam, ah ter am vero nobis infligendam, velinhacvita,velinignepurqatorio. C6. 7pamcalamttates,quiitinfliguntur pijs, nonmodbnonfuntfa-tisfacliopropeccatis cor am Deo, (Hoc enimÃolius ChriÃieÃ) fed ne pÅnaquidempropriefcdiHt rationem habent, ftquidemnonproÃ-ciÃuntur ab irato Deo, Ãd ob fines longe alios (de quibus alias) ab eblt; pottus, qui diiigit f»?», quem corripit..
67. Et quanquam firibit Paulus,fifuis affliHionibusfiipplere,quod défit afflicîionum ChriÃhtamtnnonhoc vult,quaÃpaÃionibusÃias
quot; ' â nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;ChriÃuS'
- ^ChriÃu!pinciiÃtmo fuo nAturAU corpore ÃÃinuit, deÃt quic^^uamt quodadplenam conÃummAtaninoÃrar»redcmptionemÃ:edtat, pAÃione totM rnundtts reconciliAttcs Dto eÃ, df per (AW Atem A part a inuetAq^redemptio, Hehr.io. blA/pherfSum fuertt dicere,pAÃiionem ill AmÃippleri Ab vllo vel Angelo 'velhomine. ChriÃtu entm joltts cAlcAt toraiUr, qâ degentibfn non eà vir cum co. EÃt. 6^. Cq. Sedloquitur ApoÃolttsdeAfÃidiionibrts, quAlt;s ChriÃus adhuc pAti dicitur, non in corpore nAturAliÃuo (ExcitAtM entm Am or tuis Rom. tf. nonmoriturAmpliu^) Ãdin niyftico fio corpore, quodeà Ecclefia, cuiM AffliEl:oncsprofuùreputAt, iuxtAilludÃsAulSAul, cur trtcperÃ-qucrtsic^cl.c).
70. Ha Affliciiones nondumÃnt complet a ,Ãed quAmdiu reÃAnt pij
AÃÃigendi, um diu illd Aliquid deeÃ.
71. Has PAultisproÃiAporttoneÃupplcbAt, (Ã quiÃq^Ãn^orumÃtp-pletpro demenfoÃbi ÃÃtignAto : tdq,pro EccleÃiA, vt ApoÃolus Ait : non autem vt Ãimpetretur EccleÃiApeccAtorum remiÃio, Ãedvt EccleÃiA Egt;eipromoueAtur AdiÃcAtio.
72. CAt er um in hoc quoq^Ãfi egregiè oÃendit plenitudo meritipAà ÃionUcà obedienÃA ChriÃi, qttod eÃAm rAtioneperfinarum vndi-quAq^ complet A eà illitas perÃcclio.
7^. Pro omnibus enimÃinb vUa exceptione homintbus mortuus eà chriÃus, qui A AgnusEtei tollenspeccAtumm'axsà X : Ãtper qucmpojutt loan.i. l^eus iniquitAtes om ni u va noÃrum: qui etiAm deditÃemctipÃumpre- nbsp;nbsp;nbsp;^3*
cium Redemptionispro omnibus, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;?Ioquot;n 2'
7,/. ideoq^propiciAtio diciturpropeccAtu,non noÃrisÃdeliüÃAntiim i.Tim.4. yelt;yf/z.tw?totiusmundi, (ÃSeruatoromnium hominum, muxi- Io*ââ-'* meÃldelium'. Adeoq^luxverAilluminAns omncm hominem veni-entem in hunc mundum : it a vt mortuus Ãt etiAm pro pereuntibus Rom. 14-amp; I. Cor.3. Atudeo hos etiAm,A quib.ipfi AbnegAtur,Ãit mer-CAtUS,2. Pet.2.
7E ^A meriti pAÃionis eà mortis ChriÃi inÃnitA plenitudo iti-demèdignitAteperfinA,quApAtitur, emanut. ^andoquidemnon Hum Ana ChriÃt naturApatitur aut moriturÃorÃm, qua ÃorÃmac R 2 perfi
iiCör.ïi
Aft. J.
Aft,10.
f(yfe »onÃthÃÃit :Ãdficunthtnt eAmpAtituripà vnigtnïtta ito. vt Dominum gloriA Crucifïxum, Autor em uit a interfeÃum, At^ Adeo Deum EccleÃtAmÃuo Ãnguine redemiÃepleno ore nbsp;cAlAmopro-
fiteAntur ^^poÃoli.
â¢^6. . Huitis pAÃionis merit um a ChriÃoextrA nospArtum,perim' putAtionemfit noÃrum. Cuitts imputAtionis ipuAfiit rAtiofieu conditio^ porro excutiendum reÃAt.
ISlon Autem fic imputAtur nobts iuÃiÃA obedientiA ChriÃi, ut' nobistAnquAm loAbitits quidAm inhAreAt.
ConÃÃit enimoptti illud obedientiA A^iuA fixpuÃiuA non inâ quAlitAte,fidinA£lionefijâpAÃione, quAextrA nos Ante Annos mille quin gent OS eà prAflitA: fix quAm in huiuÃmodt hAbitum,qui omnium: Ãculorum fi;- At At umfidelibus quAdAmÃccÃione inhAreÃcAt, trAns-form ArcperquÃm foret Abfionum.
7/?. Sedneq^fingitur imputAtio nudA reiq^ ueritAtepUne uacua^^ quAntumuis res,quA imputAtur, nobis non inhAreAt,
Efavî. fcCor.y.
So. NAm fix ehr ià 0 uere imputAtA fuere peccAtA noflrA, Juxt a il-lud: Pofuit Dominusfuper illumpeccAtA omnium noÃrum. Et rur-Ãrn: Eum qui non nouitpeccAtum, pro nobispeccAtumfecit, utnot efficeremur iuÃitiA Deiper ilium.
St. ^UAmimputAtionemnonu)AnAm,fedÃolidAmfixcumclArif-fimo effectu fuiÃe coniun^Am, mors firpAÃio eitss, quA peccAtorum â noÃrorumÃtpendiumerAt, luculenter edoeuit : quAntumuispecci illAnoÃrAChriÃoinhArerent minime. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;,
S2. SicitAq^uieiÃtmimputAturnobis ChriÃi iuflittAfolide * effeöiu ,hocëfi cum pArticipAtione grAtiA diuinA 'vitAq^ AternA,q tumuis fixhie nonfomnietur rci imputAtA inhAÃo.
^tÃnpotiusinuertitur ordorerumtnhocnegotio, utiniuÃifi-CAtione id quod inh Ar et, non imputetur, imputetur Autem id, quod non inh Ar et: quArAtione luÃificAttonoÃrA ponitur inimputAtione affirm At A fix negAtA.
PfllfTI.Jt.
Roni.4gt;
S 4. affirmât A refie^u obedientiA ChriÃi : negAtà reÃellu peccA-torumnojlrorttmÃeutferiptnmeÃ: Bçatusvir,cui üQitimputAbit
Demi-
tiointnu4ptccAtum. lÃ.tz. Cor. nbsp;nbsp;'DeustrAtmChriÃo^niundumr^
eonciliansfihi, noniinputans w peccatA.
S5. Ex c^uibusintelligitur, DeumiuÃificAre('vtPAulusfiribit)im^ fium, non imputAndo eifecoAtA, imfutAndo njer'o iuÃiÃA obediëntie^ quot;^AÃionis, mortis Relurre^ionisfihjfui.
t6. y^t^uefic non fine omni flAneiuÃiÃA^citsodAbominAbileeJÃet corAmDominoProuerb.i-^.)iuÃificAtimpium:Ãedfro^riA(juidem^ iuÃitiA deÃitutum,perfidem AUtem indutum Alten a.
tj. Sic enim Paulus ex CMoà : Credidit ^brAhAm Deo, eà im^tu-tAtumeÃeiAdiuftitiAm. Etmox: nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nonoperAttir, creditAutem
ineum,quiiuÃiJlcAtimpiiim,tmputAturfidesÃeAadtuÃitiAm.
SS. Ethtccj^uidem obedientiA ChriftieÃresipfikquAimi)t{tAtt{r,Ãft inquA confiÃit iuÃiÃA,propterquAm reputAmurtuÃi. FidesAutem eliimputAtionisilliu^medium, quo itiÃitiAAlienA,pronob'is tAmen' prAÃitA,Apprehenditur.
^9â eAttfu eÃ, vt lt;roi'ix.Jiy(iiiaf fides quoque Ad iuÃiÃAmÃri- Rom.4. hutur imputAri, prop ter merit um ChriÃi quod includit, Ãcut Annulus obpramp;ÃAntiÃimAmgemmAm, quam continet incluÃam, tot veltot AureisconÃAredicitur.-
Ã0. ^amborem adAbfoluenda hominisitÃificationemfidesetiam, hiftific njt tertia CauÃa, eaque inÃrumentalis, coneurrat neeeÃe eÃ. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;ms.
Æ)/. Hac namq^ 'viuit iuÃus,lHAb. 2. IsacpuriÃcantur corda A£l. if. hachomoplacet Deo.Hebr. ii.Exhac datur hareditas, Eoman. 4.per hanc in tita m Aternam tranflatus eà Enoch. Hebr. ii.per hanc iuÃi-Ãcamur fi}quot;fialuamur. Roman.3. Ephefi.2.
Ã2. Ea vero eà non ntida notitia, .'uelhiÃoriamp; de ChriÃo, â¢velcapi-tumdo^rinA:fiquidemefidAmoneshocmodocredunt,ÃedÃduciA-deÃituti) contremiÃount ,Iac.2.
9i. SedesiinÃuperfiducia cordis, adthronum Gratia leÃm Chri-Ãum conÃugiens, eÃin iUittsÃacroÃan^o meritoÃdudaliter acquieÃ
tens.
Fiducia
Vfal.i.to rlt; 1.8.
Matth,
Rom. 9, loan.J. Aót.io.
loan.tf.
10411,4»
⢠^4- nbsp;Fiducià depnir'iÃdemele^ornmt lotiespAtet, quoties itspfÃt-
mis occurrit:'BeAti qui conÃdunt in Domino; Deus meus,in te confido: Inteconfidit animun^ca.
as. sic C^riflus quoq^ definit, paralytica dicens : Confide fiU, remits t untur tibi peccata tit a. Et hAmorrhouJjt ; Confide filia,fides tua tefal-uam reddidit.
96. Idem hincapparet, quodfolennisilia 'voxSaluatoris dicentis: zgt;t emnis qui s. ecfiitineurn ,non per cat, fid habeat vit am aternam, loan. 6.file reddit ur; Amen dico vobis,qui CQiA^idiitmibi,habet vit am Aternam.
97- Jdetreo fir Pauliis ^^brahafidem non ntida notitia, fiedetiam fiducia fiyTTKâno'iiiiej.cf., qua dijfidentia carnis obludîetur, exprefièdefier ibit, Roman. 4. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;''
9 S. luftificatporro fides, non quoadefi quadam in nobis virtue fieu habit us. Sic enim cofiderata tmperfiecla efii, vtfieuero Dei iudicio oppo-ni ne que at; fiperfiedlafor et,tarnen efifict débita,ideoq, adpromeren-dum quicquam inualida, Luc. 17. ac deniq^, quia hoc refieSlu efil opus vnius tantumpracepti, cum vieiÃm non vnius duntaxat,fiedomnium pracept or urn perfieSla impletio ad iuftifieationem requirantr.
99- ^Hoad vero in pradicamento nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;'b fiertur in promifiionem
gratiaDeiper(fipropter Chrifilum, apprehenditdam Chrifliperfect am obedientiam, qua non vnius velalteriuspraceptifed vniuerfe-rumabfiolutam impletioneni continet, fihaeienttsiufeificat.
too. Hinc feriptura deiuflificantefide dififierens vtplurimum cor-relati mentionem exprefifim adiicit, inquiens ; ^§ui credit i n Qo,non pudefiiet ; qui credit in cum, habet vit am aternam ; Remifiionem pec-cat or urn aecipietper nomen eius,quifequ 'is erediderit in i 11 um.
lot. EtChriflus; quiconfiditynï\ù, habetvitamaternam. ' credit in fitiet vnquam.
102. Sic Gal. 2. Scimusnoniufiificarihominem, nifiperfidemXz-fnChrifti,^»winChrifilulefeumcredidimus, vtiufiifiicaremurex jWf Chrifli.
toi. Ratione correlatt huius quia nulla efil interfirmant fi infir-nt amfedem
mumÃdtmdifferentia, ne^ffifliÃcailla nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;in propria dignitate
Ãdei Ãta efl : hinc adeo fides infirma,dummodo verafit Deiprèmifi fionibns innixa, non minus fiUde apprehendit ChriÃum ,ac fides Ãrma.
104. Subleuat enim Dominus infirmitatemfidei noÃra, 'iftpote tpiA Efa^u
calamumtpuaffatumlinumffmigans,feuinfirmanteminfidefuÃ-cipit, ^compatiÃoletnoflr'isinfirmitatibusfffamfi^virtuteminin-firmitatenojlra perÃcere.
10 j. nine etfi Regeneratio fiuos habet gradus, ^magis minüÃe recipit, collocata fiilicet in motibus Ulis, 'virtutibus éiquot; donis intra nos accenÃis: tarnenluÃificationeemagisrecipitne^minus. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;'
10 6. nbsp;nbsp;ISlemo enim exparte habet remiÃicnem peccatorum, ex parte
non habet : nemo partim in gratia eÃ,partim extra gratiam: nee quià quam exparte hares efl vita at er na, ex parte verb adhucfub damna-tione.
log. Et in lufliÃeatione non fpelfantur ilia virtutes, quibus au^it veldiminutis ipfi quoq^ Juflifieatio tale inerementum veldeeremen~ tumÃbeat.
JoS.- Imiinequefides, quatentts exÃa velfirmitate velinfirmitate penfitatur:fied quatenus in corre[atuficrtur,quod aquabilefimper efl, éf irÃnitateÃua omnem in aqualit at em refiuit.
loÿ. g^odautemlegitur,Apocal.22.ffuiiufluseÃ,iuÃiÃceturad-hue:de eontintiando hoc Dei beneficio éf in eodemperfieuerahtia intel-ligcndum efl : idquefaciunt fideles, citmpetendo indies remiÃtonem pcccatorumfin qua luflificatio noftraconfiftit. Rom. 4. turn excitando Ju binde atque exercendofidem, fuamfi, lamp adem nunquam non in-Jiritendo,ne déficiente oleoÃdesipÃa tandem euanefiat.
110. Cater urnfola fide cum dicimur iuflificari, particula exclufiua nec correlatum fidei, gratiam Dei érfiat/'facdionem ChriÃi, a luflifi-cationefâ¬cludif,fed hanc potius includitmec organafalutis,quibus lu-ftitiam eà vit am nobis offert Deus, arcet.
III. Vtfium enim efl Deo per flultitiam pradicationis fiiluosfacere credent es i. Cor. i. éffaluos nos reddit Donn ausper lauacrnm regene- nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;,
rationis,Tir.i.- quot;nbsp;- nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Hicut-
â ït3. Sleuf itiitemfola muntu menâict eà inÃrumentum npprehcii-^zVisÃipemtnec tarnen h ac ex dudit man um diuttis afferent isÃipewâ. Ãcetfifides folaÃt illamendiea mantts apprehendens oh lat am grat i-am i tarnen nonÃedudit diuitem illam manum offer ent is Dei, p[u a eà filuiÃeumipfius verbum annexa Sacrament a.
113. InterimÃolafides eà luÃiÃcationis fiy fiilutis organumpropin-quum, quodin ChriÃi merit0 acquiefiens immediatè filuat : verbo «.utem Euangelij Baptifmo non immediateÃd 'rä^^quadamÃal-namur ,quatenuisper hxc media excitatur AlediumilludÃalutisprs-pinquum,nempe fides,at^Ãc conÃequenter conferturfalus animarunt Ãfide dependent.
It 4- Sed neq^ opera excluduntur a perfona iufiificata,cumfola pre-nunciamur iuÃtficarifide : fed ah ipfa tantiim luÃificatione, ne in forum illud luÃiÃcationis adfanftiÃima luÃittx diuina adorandttm tribunal irrump ant, ibig^ fe vendirent pro caufa, ob quam ingratiant orecipiendiis fit peccator.
113. Siquideminhoeforo ,vt didumeÃ,nefides quidempropriant Ãiam dignitatem iadat ,fedin folumpropiciatorem lefum ChriÃum reÃieiendo, eius^ Amplexandofacrofandum merit um, ad iuÃttiam imputatur.
116, Sint ergoinhomine virtutes, fint bona opera ,fiiasquo^par-tes ingratitudine erga Deum declaranda ^ inÃsbleuandis proximi neceÃitatibus peragant: dummodo netentent in fandifftmurrtillud forum irrump ere, vbi de reconciliando iuÃificando^ peccatore agituri alias quatienturforas, frvnacum PhariÃeorumiuÃitiaprofiriben-tur ad extremes inferos.
117. Sola hic regnet ac triumphet fides in leÃiim, Conciliatorem No-uiteÃamentieà Sacerdotemmagnum, tanquam vnicum autorem, Ducem ff confummatorem noÃra perpétuafalutis.
stS. Ne^verohac doEtrina nouaeÃ, quaieAokin Deum ff Chri-Ãum fide hominem iuÃificaripronunciamus.
119. Nam ff Paulus aquiualentemponit ExcluÃuam, Gal. 2. Sci-mus,inquiens,no iuÃiÃcarihominemexoperibuslegis, xdSvperfidem drÃt chriÃi. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;lao.Et
tÃo. EtquomamidArcendum aptrn enegoùoluÃificAt'ionUttÃlr-fAtur h^c PhraÃs : iniuÃeprofe^io dicam hAreëgt;s ei impin^nt Poft-ttÃcij.
i2i. Etenim quod hxc Propofitio excludit tacite, hocPaulu-s facit txpreÃe, cuinÃribit nositiÃiÃcariperÃdcfn,abCq^opcribus, non Operantibus imputartÃdem adiuÃitiam, hoc eÃ, ÿs, qui operibus nc tantillum quidem fidunt,aut iuÃitiafummam in ys locant.
^22. ^emadmodutnhaclocutio (foUin ChriÃumfidesiuÃiÃcat) nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;'
Apud EccLefiaÃicos firiptores, Hcfichium, Hilarium, ^Bafthum, chry- . joÃomum, Ambrofiium, Augufiinum ,Primafimm,lt;fi alios, 'vfiutritA 'vulgataq^fuit.
123. ExoperibusautemnoniuflificarihominemapudEeum, Patt~ lusfiolenniplane^decifiua fententia pronunciatfiribens, obnoxium reddi totum mundum Deo, quodex operibtes legis non iuÃificetur 9mnis caro: quodtotidem verbis Gal. 2. repetitur.
124. Etrurjum: Arbitramurfide iufitficari hominem absq^operi- Rom.j« bits legis. Similiter Ephefi. 2. Gratia eÃis faluatiperfidem, idquenon ex vobis.Dei donum eÃ, non ex operibas, ne quisglorietur.
12s. Idfi: verquot;!) tantum opera legis Ceremonialis, fid Moraüs quoq^ velut digit 0 not art, text its ApoÃolicus euidenter ar guit.
12 6. TSlamfuum illudpronunciatum (ex operibtts legis non iuÃifi^ cari ullam carnem ) Pauliss Rom. 3. infert ex enumerationehuiufmodi peccatorum ,qua. in legem, non Ceremonialem,fed Moralem impin-gunt: cuiufinodifiintlingu 'isaddolumvti, execratio ,amarulentiat veloces habere pedes ad fiiindendumfanguinem.
127. fifiiare ni D. tMpoÃolum dicamus nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;loqui firi-
berc, neceffario etiamex illapeccatorum enumerationeillataconclu-fio operibtts laudemiuÃitia derogans,de lege Decalogifueritaccipteda. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;i
12 S. Pratereadeea lege eiusq^ legis operibtts ibi ex profejjo dijfirit, gt;nbsp;e qua totum mundum, ludaos nbsp;nbsp;Gracos,tranjgrâ¬fiionis peccati co~ '
ar guit, ideo enim ait,per ea, qua ex legis do^rina protulerit, omne ob-turarios, Deoq^obnoxiumreddi totummundum, quod exoperibtts noncontingatJuÃitia.
I2p.lam
r2i). nbsp;ram vero ex Cercmonïali lege eonuinct gentiles nullopa^e^
terantiUtpote qua gen tibus nee latafuit nee innotuit.
130. Mor alls autem lex Becalogi efl illa, qua tot um ohÃringit mun-dum, qua gentilibus etiamfuit not a fr in lege natur amenttbusilloâ rum infita : tdeoq^ redarguendisgentibus quoq^ idonea.
131. Deniq^ cum dixijfit ApoÃolus, ex operibus legis non iuÃiÃcari omnem carnem in con/periu Bei, confeÃim huius ajÃrmati rationem ÃbÃit hanc: Per legem enim agnitiopet cati. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;,
132. Exquawrb legeagnitiopeecatifit, Paulusipfidilucidenob'-S enarrat.Rom.y.dicens :peccatum non cognoui,ni(iper legem. Igam fr concupifientiam non nouiffem,nifi lex dixijfit :non cencupifices.
J33. ISlorunt autem etiam pueri è Catechifmo fuo, hocpraceptum (non concupifees) contineri in lege Becalogi morÃi, non Leuiticorum ~ cultuum Ceremoniali.
134. ' idem de di/putatione Paulina, qua in EpiÃola ad Calatas in-Ãituitur, eà cenfendum, njhi it idem operibus legis omnem 'vim iuÃi-^ Ãcationis aperte derogat, fr quam legem notatam'velit, fine circtti-tionc demonÃrat. i
GAj,- 133. ^^andoinhacferibit'verbat ^uod autem in lege nullus iuÃifi-ceturapudBeumypal'ameÃ. SiquidemiuÃusexfde viuet : lexautem^ non eà ex fide,fidquifecerit ea homo, 'viuet in eis.
136. Hanc 'verbfint ent iam (quifecerit ea homo, 'uiiiet in eis') chri~ ' nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Ãus Lucaio. cum Legipperito djputansperjpicuaallegatione ad legem
Moralem refert.
X37. nbsp;nbsp;Eacit idem Paulus P.om. 10. quandoajfirit, tj[tofen deiuÃitis,-
qua eà ex lege,fcribcre, quodquifecerit ea homo, -viuatper illa.
13S. Sicquoq^cum Ephef. 2. negatoperibus iuÃificamfabiificamq^ â potentiam,palam ibidem indicat,cuius legis opera defignet, inquiens : Bei donum eÃ, Hon ex operibus, ne qu 'isglorietur. Ham ipfius fumus f)pus, conditi in chriÃo lefiu ad opera bona, qua praparauit Beus, vt in e'is ambularemus.
lip, üieqs etiam operibus detrahit laudem iuÃiÃcationis gt;nbsp;adqua nosifts
Tl y s in clirtjlo le[u condltos mentor At, nbsp;nbsp;nbsp;in quilu^ Ambulandum
-docct.
14 0. Hac 'vero, Ahrogatà iam lege Ceremoniali, quando illAfiribit ^goÃolits, nonpoterAnt ejÃe CerernontAlis legis opera ipraferïint earn â¢jermo dirigatur adchriÃtanos exgentibus, qnos alioquilexiÃaLe-uiticanihilattinebat, nednm ut Paulus huins opera uelit eis impoÃ. taÃn quibtss ambulent.
141- Rurfum ergoÃole claritts effulget, Moralis legis operum bic me-
minijà Paulum, yjdem^aluandi uirn illamfaeultatemÿ^negare.
142. Vt rem exemplis illtÃremus-.conÃat iam inde ab origine nuin-di'vnameandemy^fuiÃ[i (ÃcauÃoA luÃiÃcationis Ãgt;eiles) confiyuert-âda iuÃitia öquot; Jitiitis ratienem, ^il. 15. nee aliter nos iuÃiÃcari, yuamprimosparentes noÃros, v^damum'^ Euam.
14t- Hi autemÃne ullo prorÃus opereÃsnt iuÃi^icati, prauentiÃi-licettmmenÃa Det bonitate, yuaiamperditos,Ã^ininÃerorumfauci-.bfss harenteseitraullorum operum reÃePtumullumapeecato ^da-.mnationemiÃcricorditerabÃöluit, annuneiato eisEuangeliodeÃmt-nemulieris.Gen.t-
144- PublicanusÃne ullo bonorum operum reÃeitu redÿtin do- I.nc.âf.
mumÃuam itÃificattts: 'vt Latrocitra operum conÃderationem, mentum aut dignitatem ,Ãola. in ChriÃumfideÃaluatus eÃ.
145- PAfdus ttidem ex fola miÃricordia Dei, Ãne uUis operibus, -pin,,
(perÃeutor enirn erat, blaÃhe^iusuiolentus') ingratiam eil re-eeptus.
^46- ^od exemplumÃttum VniuerÃalis Regula uice nobiscom-mendat hiÃe uerbis : uerumidei) miÃrieordiamÃum adeptus, utin me primo eÃender et leÃs chriÃus omnem clementiam, ad expri-mendum exemplar his, o^^ui credituri edènt in ipÃo aduitam ater-nam.i.Eimoth.i.
147- Rt ut ab exemplis ad argumenta redeamus: Ãnequehomi-numnon renatorum neque renatorum opera iuÃÃcant cor am Deo, tonÃeyuenserit, opera iuÃtÃcareplane nulla.
C J i4S.Dâ¬no»
14^- nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Han renÃtoratn operiim êis^/edtiunt tudictam eîî: qu^ qtttA
ex fide non prodeunt^Dco placer e non poJpentiHebr. ii.multo verb mi-nui it A placere,vt ad iuflttia in ipfiu^ conlpeSlu valentem reput entur. 149â Prafirtim quia per cenfuram Prophetic am t^poÃolicam non renatorum hominum opera, inter peccata reijeiuntur, Pj'alm. to 9.
, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Poman.J4.
ISO. Porrb neq^ renatorum opera valere adconciliandam hominiiu-Ãitiam coram T)eo valentemÃbiuncia demonÃrationes nobifad ocu-lum comprobant.
isiâ Nam vniuerfalepronunciatum eîi ApoÃoli, nullaq^ reÃri^dio-ne Umitatum,Rom. n. Si expratia,non iam ex operibui.At verb etiartt renatiiuÃificantur ex gratta. Erpp nonex operibw.
142. Neq^ Paulta in fuis Dijputationibus de hoc coeleÃis dodtrindci-pit eÃe diÃinguitiVt quofdam ex operibus, quofdamfine Ulis iuÃiÃca-, rienunciet.
Roni.j, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Æ Æ nbsp;nbsp;nbsp;SedÃntentia fuper vniuerfitm mundum lata concludit ex Spf-
ieitufan£to,ex operibus noniufitficari'^ïïtstXïx.zx.wzxsx.Ergo neq^rena-ti ex fuis iuÃificantur operibus.
Rora.j. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Adhamp;c luÃificatio fic deferibendaeà y vt omnisgloriatio nobia
adimatur : luxta bac ApoÃoli : Omnes egentgloria Dei, iuÃificantur autemgratis : Atq^ mox : nbsp;nbsp;ipÃefit iuÃusy efsâ tuÃiÃcans eum,qHi ex efi
Ãde lefii. Vbi igiturgloriatio ? Exclufa eÃ. Et Ephef. 2. Gratia faluati eÃisyper fidemy idq^ non ex vobisÃonum Dei eÃ, non ex operibuf, nc quis glorietur.
tSS. nbsp;Iam verbÃex operibus effit Renatorum iuÃitia coraDeo va-
tenSy haberent Uligloriandimateriam : vt deiam Renato Abraham» Ãnpra voce pronunciat Paulus :à Abraham ex operibtss iuÃificatua , £/?,habetquod glorietur,
156. Et quia bona Opera Spiritfss fandius non editfinehominisre- -generati voluntate : atq^ hacylicet a^a DeiÃiritu,libere agitpoà con-c. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;uerÃonem, neq^fi habet in illo bonorum operum exercitio, vt inÃru-
»» nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;fnentum a.Kigt;')tvfiue brut um y quodÃlius efficient is impulfu citra afièn-
Ãitü Mt Arbitrium ttgat, fid «mmnb 'volantArie soncurrit gt;
tim T^ti liber at a, qua de cauà quidam reriatibominespîura, quidam fauciora edunt hona opera : ^alam apparet, aliquamploriationispar-ticulaminhominemredundare,Ãoperibus lata iujlificationis 'vllor-tenta adÃribatur.
IS 7' nbsp;^d quod ahÃrdum TheoloÃctim declinandum eà nobis dicen-
dtim cum ApoÃolo : Non ex operibta, ne quisgiorietur, EpheÃi.
tsS. Et fatendum, ChriÃum nobis eÃÃe factum a Deo iuftitiam, 'Ut quemadmodum firiptum eÃ: ^li gloriaiur in Domino glorietur i.Corinth.!. i
iSp. Accedit hue, quodÃc deÃribenda eà homints peccatorisluÃiÃ-tatio, 'vthomopoÃteÃe certtadegratiaDei,ftcutÃcriptum eÃ: Idea ex fide datur htereditas, vt firma ü t promiffio. Eom.4.
160. Si 'vero luflificatio niteretur Renatorum operibus, non poÃnt illiÃbigratiam DeiÃrmiter polliceri, maxime in certaminibta con-Ãientiagrauioribta.
161. fAgnofiuntenimfiancliyOperafuaefifeimperfeEUÃtma. Eaten- Rom-Z* tur,Ãbifacere cupietibta konum,adhiiirercpeccatum: ideoq^fiuas iuÃi-tias dicunt immttndas inflarpanni menfiruata. Endefequitur, ad aà Ãerendam hamp;redttat 'ts certitudinem, ne Renatos quidem fuis operibtts in iudicto Deifidere.
162. Jnfiuper ännon rerum tnrdo inuertitur, ft dicas hominem iuÃl-Ãcari qs operibta, qua Regenerationemfubfequuntur?
163. Cumenim quamprimum aliquis renattaeÃ,protintMetiam ÃtiufiiÃcattis: 'utiq^renatorum opera nonerunt luÃificationiscauà antecedensÃd eiujdem iam conÃituta effedtta confiequens.
' ^64. nbsp;Si Deo nonplacent Opera, tum, ipÃsquoq^AduerÃrqsÃffrA-
pantibfa,non iuÃificant.
s. Sin njeroplacent: certè iam non à perÃna demum iuÃiÃcanda^ fied iuflifeata recon eilt at a proficifictintur, dr proinde iuÃiÃcati9^ nemfiequuntur, 'vt effe^ta,non pracedunt, vt caufi.
t6ô. ^uod dicimits, ex eo et tarn planum eÃ, quod Spiritta San^ltts Gperumafie^lumatoto negotiofialutis, aprimoeiusinitiotaeijadfi-
I, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;fper ojnnesgradits,fiemouet.
j6}. Gritâ^ts îSl enutMfAnttir TRom. S. pr^âefinterAt^Jios à quot; â vocAuit : c^uos 'vocAuit,hos ^ üiÃifiCAuit : quos mflijùauityhos ^glo' nficAu'tt,
i68. DeprxdefinitioneÃu no/îra AdfAlutem ekSlione claruseà textes Pauli dicentis Rom. ii. Sic igitur ^in hoc tempore rcliquu jecun^ dum eleciionem gratiafuerunt. '^tod ftpergratiam,non iam ex ope~ rihtis, quandoquidemgratia iam mm eÃgratia. Sin ex operibtts, non iam esigratia: alias opus non effet ogits. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;'
i6p. Vocationem it idem non eÃà ex ogeribns, idem Paultts teÃU ePf» quando confirmât,Deum nos vocaffie vocationefiincia,nonfie un dum opera noftraÃdfiecundum fùampropofttum gratiarn.
170. De lufiifteatione idem hoc docuimU'S allaiis in mediumfiriptu-ra fiacramp;teftimonfts (fi exemplis.
^7^' ^^anquam nequepoffùnt alia eà cauà Jufijficationis, quam antegreffà Eleciionis, ne abfttrdè fiatuamtts, Deum in Eledtionis pro-pofito aliter decreuijà fialuare homines, quà m in Iufiificationç_j tan-quam executionepropoftti illiitsfà luet-.qua rationt decret um fi decre-ti executio aÃà ntaniftfiifiima contrarietate dtfiiderent.
Jp2. Deniq^ ipfiquoq, ultima conÃmmatio ('alutis ,quam Apofiolus Paulus beattfication 'is fifialuationis voce^ deftgnat, ipfi^ ventura beatitudinis pofièfiioex operibus ejà negatur.
178' Secundum illud Rom. 4. Dauid explicat beatificationem hominis,cui Deus imputât luftitiam abfiq^ operibus.
174' Rurfitmft^ Tit.p. 'Nfit ex operibus, qua faciebdmus nos,fidÃ-eundum mifiericordiamfuam fà luos nosÃcit.
177. ChriÃus quoque, viam in vit am at er nam nobis indice digits eommonfirans,nullafacia mentione operum,à folum efà viam illam profitetur:Ego,inquiens,fiim via,veritas,fi vita:nemo venit ad Pair em mCiperme.
17 6. Ergo refpelîu ipftus quoque intro dudiionis in vit am at er nam, qua tanquam vltimus ASlus naftrafalutis, Regeneratione poflerior ^,filus valet fi regnat Chriflus,non opt ra,
f77. Etper conÃquens ne qui dem opera, qua ab antegreÃa Regene-rationt
fat to fie promanant, immiÃefi dehent conÃquendoeÃatutls caufts tVt' ChrifloÃua inÃlidum conflet laus atqae gloria in inchoanda dx lt;^on-fummandaÃempiternaJalute hominuna: tanopuam qui omnis lufiitia» 'vita dfâ heatitudinis noÃra principium dfâ finis,a. Qâa eÃ.
^7^- ÃÃpam laudempalam ei derogant, qui difiunèia iuÃiiia ina-putatiua,quamp;chriÃieÃ, obtruduntDeofitisfai^ltonis 'vice'virtutes inhärentes : it a quot;vt ChriÃus ipÃe iam non fit noÃra iuÃitia,Ãed tantum mereatur, quot;vt Spiritus S. 'virtutcs infundat opera^ cieat,per qua iuÃi~ Ãcetur drfaluetur homo.^od AntichriÃianahareÃplenum eÃ.
ijQ. Patet inÃitutum noÃrum hinc lt;qtioq^, quod in foro luÃifica-tionis hominem dupliciiuÃitia Ãaluari, âvidelicet imputât a drinha^ rente, oppido ahfurdum eÃ.
iSo. ^uoniam ergo ApoÃolus omnem vim at^ laudem in liberando homine ab at er na damnatione ad imputât am refert, ea etiamfic perfecta eÃ, vt inhar ent is iuÃitia adminiculo nil egeat : qttidni impiefa-ciunt, quiinharentidileCiioni, virtutibusdroptribus P.enatorumt arcem ÃlutisfitperÃruunt?
i3i. Praterea exfupra diCtisliquet, ex\z^3OperibusnoniuflificA-ri in conÃeCtu Dei vllum hominem.^^a ajÃrtio Pauli eà Ro.^. Gal.2, jS2. Jam vero funt dr Charitaa renatorum Charitatis^ fiuCtus, Icgis opera. Sponte igitur emergit concluÃo, quod ad conciliandam hornini falutÃcam JuÃitiam nihil aÃerant vel momenti vel aditt-menti:.
iSi. Cat er urn eÃeac manere opera renatorum legis opera, exÃri-pturisfanCiis corifir marepromptum nobis eÃ.
1S4. ^anquam enim renati fpontaneo ducuntur fpiritu : non ta-menpropterea dcfinunt eorum obfiquia efi legis opera.
jSs. ^tandoquidem Spiritus SanHus nonfine lege eos ducit ac re-gtt in fiemita noua obedient ia, fidprafiat, vt aCtionesfùasfiecundurrt legisprafiriptum infiituant dr viam mandatorum Dei currant.
sS 6. ^jtemadmodum Dauid(piritu Dei renatiss or at Pfial. up. Legem pone mt hi, viam iufiificationu tuarum, (fiexquiram earnfimper. â Define meinfimitamandAtorum tnorumgt;qttia ipfiam âvolnifdrc.
iC7,Dt^
i!/. Et Pm!u! rtn At utJux olediettttx noux Cxnontmfxctt tegttn. Rom.j.'Dele^^ior lege Dei Jecundum internum hominem. EtpaulbfoÃ: Idem ego menteÃeruio legi Dei,cArne verb legtpeccati.
iSS. idem Eenxtis ChriÃianis regulxm prdÃripturus, xd c^uxmÃiX Operx conformentiXit Eom. ij. Nemini tpuicquxm debextts,nifihoc, vt inuicem diligxtis.Siquidem illx: Non mlt;iechxberis,non occides,nonfu^ raberts, nonfxlfum teÃimonium dices, non concupiÃes, nbsp;nbsp;nbsp;quodeÃ
xliudprxceptum, in hocfermonefummxtimcomprehendxtur, nempe, dtligeproximum tuum,Ãcut teipjtim.
Hamp;c teÃimonix quix dtlucide comprobxnt, chxritxtem renxto* rum ejje opus legis, tà operx dtleclionis ergxproximum eÃe legis operx : immotxperflxt xrgumentxtioÃprxpoÃtx:Ex opertbus legis non iuÃi^ fcxturomniscxro. chxritxs eiusqÃruElusetixminrenxtisÃntoperx legis. Ergo per ex iuÃiÃcxri nequeunt.
IÃO. nbsp;Indubium quoq^ xrgumentum hincnobis emergtt, quodmt*
morxt Pxulus,per vn i us obedientixm nos homines iuÃficxri. Rom.p. ipi. Si 'verbRenxti conÃituerentur iuÃi corxm DEO obedientU thxritxtis nouitxtisq^ tnfujx-.ixm contrx clxriÃimxmfententixm Apo-ÃolinonvNwxs, ChrtÃi obedientix Deo ^legi eius in diebus Cxrnit prxÃitx xd iuÃificxndum nos 'vxleret, Jed concurr er et omnium etixm Renxtorum obedtentix : quodXpertxfententix negxt ApoÃolus.
ip2. AdhxcÃin ordine caufxrum luÃiÃcxtionis reponendx ejfent â¢velinfuà 'virtutes,'veloperx regenerxtoru-. tum xut txnquxm mvcti-nix xdiungerentur Grxtix Deiin primo gcnere cxufst, xut SxtisfxEiioni ChriÃiin Jecundo, xutfideiintertio.
At Grxtix Dei xdeb nonpojÃnt xdiungt, 'vt Spiritus SxnEtus potiusxpert'e dis]ungxt ; Si ex grxtix,non ixm ex operibus,Ãn ex operi-hus,non ixm exgrxtix,Rom.ii.
SednecfxtisfxElionis ChriÃi lt;!O'ilt;dt-ni:iveÃnouxnoÃrx obedientix, quix ehriflus in hocÃblimi officio non xdmittit âvUumfocium, Efx.63.loxn.14.AEl.4.
Jp3. Et noux obedientix renxtorum nullxm hxbet 'uimpromerendi grxtixmDei,ficut ChriÃijxtisfxclio: quippe imperfeEtfiimx, é'xd
luÃitium coüxtn c(n leutsÃipula. ad ignem tonÃijndt^
'tem -. quin etiamPerfectfi foret,tarnen eÃet débita, ideoq^ Chriflo te-Ãe Indice nihil haberet momcnti adpromercndum quicquant.
Lucn IJ. nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;/
â tQö. Deniq^nec circa inÃrumentaient caufim ^t lt;r^vâu-novadiungi .foteÃfidei : quoniam ApoÃolusfidem djquot; opera tanquam 'abinuicemincapiteluHificationisfeiungit, dicens: Arhitramur iu- Romj, ^tiÃcari hominem fide (en 4ibi caufam inlirumentalem} (fi Adijcit i
tDj. Carent infuperoperaillo iniirtimenti reficclu, d^relatione, pquamfides habet adpromiÃienem de gr at uit a remiÃienepeccatorum.
J9S. tideenim creditur, nosper dtptopter ChriÃumapeccatisab~ folui. Hic Opera nudum huiujmodi refietlum hdbent ad promiÃtonem ià am, idcirco neq^ ins aliqua apprehendendi rem eapromiÃione obla~ 4am adÃribi ualet operihus.
^99' ÃÃtoniam ergo nulli enumeratarum cauÃarum addi poÃfitnt ^pera, tanquam eovdi-nov ipfi ueri) nimis inualida dt infirmaÃnt,ut prater modo ditta peculiaregenus cauÃconÃituant,refigt;eclu cuius in
' gratiamjuam acceptet Deus hominem condonatis delitlis : irrefuta-htlis durât acpermanetpropofitio,quam tuemur, uidelicet, nec Rena-lorum uirtutibus aut operibus potentiam ÃluÃcam illam effe tri-â¢huendam.
Zoo. Lubet vero earn exemplis quo^teÃatamreddere. Siquident de Abrahamo in medio curriculo noua obedientia conÃituto ,poÃea~ quam bonis operibusÃuum Deo obÃquium iampridem approbauerat, difertefiribit Mofis, credidiÃe eumpromiÃionifibi diifa, id^ imptt- Gcn-âft'. tat um ei ad iuflitiam.
ZOI. Hunt locum exprofeÃc) enarrans ApoÃolus Rom. 4. Abraha-tnum fine operibus eÃe iuÃiÃcatum luculenter aÃeuerat, atq^fic etiam Renati Abrahami opera ab aHu luÃiÃcationisfeiungit.
Z02. Paulus ipfe quantumlibet renatus,in noua obedientia,cui dabat Oper am, praÃdiumÃa, nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;Deo conÃÃit, JuÃitia collocare
ttontudef^^
D aof.^i»
gt;âCor,4.
3 o J-- nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;tmo dictt : Nihil mihifum confcius (planest Alt. 2
ttit: EgoomniconÃientiabona. conuerÃttis jà m corAmDeo) fed adâ ycitdn hoc AHtem nonfum iuftificAtta.,
204. . Sic DAuidrenatui no Andetin ittdicio TieifidereÃuis operibuf,, fid excUmAt : Ne intres in ittdiciitm cumÃruo ttto, q^uia non iuÃificA-bitu^ cor Am te omnis wiiens. Ejà l. 14J.
Dan.ÿ.
20s. EfAioi fAnliUi ProphetA homo 'vere renAtus, AÃiflens it TribunAl Dei, ^Ã(A populi^^ peccAtA penitiiis expendens, adeonon commendAt Deo operÃÃtiA, 'vthorttm refpelia peccAtAÃbi dimittAn-tur,ut potim Ab illisà Auertens cwngemitu exclAmet : Sumu4 'vt im-mundi omneS) omnes inÃitiA noÃr^t, ojt pAnnm menÃruAtx.-Efi.64,.
206. . DAniel 'uir Deo Apprime chAru-sÃuA itidem populi^ peccätAâ confejÃi4, (à illorum remiÃtonemlquA cum luflificAtione, teÃibus Da-tiide tdp PauIo ccincidit)petens, quÃm non Aiidet 'verbumfAcere de bonis operibus t^in ca aAprAjens nogotium prorÃus inuttliA reput Ans,. Ait: Non in iuflità noÃrisproÃernimus deprecAtiones noÃras in con-- (pellu tuoÃd in miÃrAtionibas tuis multis..
207. idemiuxtApÃAlmum32.fAciuntomnesÃAnttirenAti.
'ubi AdpeccAtorumJùorumfenfùm expAueÃcunt^ illorum petunt ve-nium, conÃij, quodveUd mille non poÃintDeo. a)num re frondere, nullA fAllAjitorum operum mentions AdÃolum vnicumpropiciAto-remleÃumChriÃum confugiunt, éf defigendo fidei oculos in Agnum Dei tollentempeccAtA mundi, elutlAntur è terroribus infernt, (à in-HeniuntrequiemproAnimAbusÃiis.
20t.. Deniq^ quiA luÃificAtio omnium hominuminremijnonepec-c At or um tot A vertitur, vt PauIus nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;amp;nbsp;Rom.4.ZAchArias Lu
ca I. ChriÃusin precAtionisformulAnobisprAÃriptA, tot Aq. EcclefiA ' in Symboloprofitetur : hoc ipà liquidiÃime conÃrmAtur,omnium eie-Horum lufliÃcAtionem,illA,quAmPontificqfingunt^piâAtiAnt, operumfAtisfAtiionenon conÃAre..
209. . ObÃcro enim te, num diceres Credit orem debit oriÃo remit-ttre debit um, ÃfAtisfAtlionem ub illo exiger et? cum remiÃio de-' nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;nbsp;biti,(^'
iiti, f^yequiÃtaAdehitorefatisfa^io plane aduerÃÃontepugnent? quot;nbsp;i/o. nbsp;nbsp;^uoniam ergo toto, fcripturaperhibet, Toeumpeccata. débita^
noflra nobis mifiricorditer remitiere, nbsp;nbsp;gratuita clementiagrande
illud debit urn decern millium talent or um condonare:Pharifiicum do- Matth, gmafit oportet, quo hypocrita fita opera loco fittisfallionis Deo com-mendant, ^fiummum hoc caput fidei de gratuit a remifitone pecca-1 or urn penitiÃme corrumpunt-
2II. Putidaporro calumniaeft, quod ventofihypocrita, lufiitia-rq,obie5iant. Condone degratuitafidei luftificatione absq^operibus, homines tnftudio bonorum operum reddilanguidiores, quosinieöla Ppe confiquenda per opera iujlitia vita aternaextimulari ad bené eperandum oportuerit..
212. Sed norint Uli, nihil opus ejfi mendaci dogmate adpiet at em in hominum cor dibus fianciendam : quandoquidem non pojfitnt ad fi-^andum ftudium piet at is cxcitaripotentius, quamfit expenfii incnar-rabili ifta mifiricordia Dei gratis remit tenais peccatae,fiatuantfiecum, par eJfi, vt tanto benefa^ori vicifitmfita approbent grata obfiquia.
21^. . Sicut Dauid canit ; copiofia efi apud teremifiio, vt tiinearis.-Pfitlm.i^o.
214. Et Zacharias refiert, ob hocipfitm nos vet eri ilia erga Patres vfiirpata mifiricordia Deifiruari, non vt inpeccandilicentiampor-ro dtfifluamus ,fidpotius vt de manu inimicortim nofir or urn libérait fieruiamus eicum janclitate iufiitia, coramipfigt;,cunllis diebus vi-tanofira.Luc.i.-
2IS. . Hine Patdus fitluliferam hanc Dei gratiam adeo non inter-pellare curfitm religtofia piet at is ofiendit, vt potius eâ dicat nos eru-diri, quo abnegata impictatc mundanis concupifientqs,fi)brie, iu-fie pie viuarnus. Tit. 2..
216. El cum Tit. 3. dixijfit, nos gratia Pefiu Chrifii iufiificatos hare-desefiÃdiuxta Jpem vitaaterna: confieflim fitbqcit : De his volovt confirmes, quo/oliciti/int, vt bonis operibus prafint,qui crediderunt.
217. Nimiru m aperte fignificans, doEtrinam de gratuit a hominis litfiificaffine nobis ad bene operandum calcar addere, ideoop dili-
genfer ejjê eammenùndxm Chrijiianu, nefri'géant aut torpeantîn ' t/lofietatu cttrrictflo.
2iS. Plane vtpramp;cedentecapiteâia EpiftoUtefiatw eÃ, ChtiÃiim dedtÃfeÃmetibfum pro nob ia, â vt redimeret nos ab omniinitptiitatetâUt furÃcaretfibipopnlumpccfiliarenfÃeSlatorem bonorum opertim.
^^9â ^lamobrem quo magis gratuita ab operum noflrorum confideratione remota efl noÃra lufliÃcatio, eo ampliorem grat it udi-nem à nobis exigi res ipÃx loquitur : quo coptoÃor eà in remittendit feccatisSeruatorisnoÃrigratia, ebardentior ergaillumnoÃra efÃer-tieÃit dileElio. Cui autem mintss remittitur, tide minus etiam diligit, teÃeipÃtmet ChriÃo,Lue.g.
220. Caterum, qua contra hanc Propheticam K^poÃolicam do^ ilrinam a Papicolis amplius obÃiuntur': in curÃi Difputationis ex-tutientur Ãgillatim, efp er it Deo volente, tempus, quofeorÃm confu'^ tenturÃngula.
Errata fîc corrigantur.'
raj. A ^.b.lia,2;,charicate, Pag.A 4.1in.i.Rec«nciIiatri(eM
OoM