-ocr page 1-

tee^ Haar.

cA ij? All

DISSERTATIO

INAÜGUKALLS

-ocr page 2-

mmm

—

P

A. qu 192

/

.

m—

■

-ocr page 3-
-ocr page 4-
-ocr page 5-

DEMOSTHENIS

QUAE EERTUR ORATIO ADVERSUS POLYCLEM ANNOTATIONIBUS ILLUSTRATA.

-ocr page 6-

H I

I

■||

■

WIIWIBP i

■■; •■,:.•- -.-■■ -...... .....■ .. , . . . ........... .; ., ,\' ... ,:. , ... ,)

r.,f.Mi.(,vv. ■=\' \'■\'quot; 1 \'\'\' \'\'i^WÊÊÊÊÊii

_

j

m

0, . ; gt;•,»\'!. f\'\'^ gt;i-:..vW;;

IMi

.....

■

■\'.^- u • - ■ • \'• fyf«

• •......-.. ------

-ocr page 7-

y /

DEMOSTHENIS

QUAE FERTÜR ORATIO ADVERSUS POLYCLEM

ANNOTATIONIBUS ILLU8TRATA.

SPECIMEN INAUGURALE LITTERARIUM

QUOD

EX AÜCTOIUTATE RECTOR MAUNIEICI

HENRICl CORNELII BIBBITS,

pitir., NAT. DOCT., IN FAC. PUIL. NAT. I\'KOF.,

AMPLISSIMI SENATUS ACADEMICI CONSENSU.

NOBILISS1MAE PACULTATIS PHILOSOPEIAE ET LITTERAHÜM DECREÏO,

PRO GRADU DOCTORATÜS

SUMHISqCIE (N

LITTERAHÜM CLASSICARUM DISCIPLINA II0N01UBIJS ET PRIVILEGIIS

IN ACAÜEMIA RHENO-TRAIECTINA RITE ET LEGITIME CONSEQÜENDIS FAOÜLTATIS EXAMINI PROPONEÏ

BERNARD TER HAAR

E l\'AdO ARK KL IIOLLANDIAK M Kill DION A LIS,

D. Ill M. N0VEMBRI8 A. MDCOOXOIV, HORA I POSTMEKIDIANA.

■

SNECAE.

ai\'UD J. F. VAN BRUTEN.

MDCCCXCIV.

* \\.V :lt;

-ocr page 8-

JjUGD. HAT. EX TïPOtiltAPHEO E. J. BRILL.

-ocr page 9-

PATRI CARISS1M0

ET

UXORI CONIUNCTISSIMAE.

-ocr page 10-

■ mmm* •; ^

%

-

- - . .

■

.....- ■ - \'

■

\'^1#\'

\'

■

Pis«iN^fl8M^mmmmmM* —:■ mm ■ ■■ wi0*: -—- ®*ê—«v m

■

feNi^wlt;4vyamp;M-s. -ƒ-,•gt; ,•gt; \'! «(i ■. ^ffJipPpj||^ |

quot;

■ïU\'

■■

-ocr page 11-

Honores doctovcitus cissecutuvus qtalias agcrc animus we impellü omnibus, quorum institutione et consiliis frui mihi contigit.

Primum Van Herwerden, vir clarissime, in mentem mihi vcniunt omnia quae Tibi acccpta rcfcro, inprimis opera in hoc opuscnlum a Te impensa.

Non minus Vobis, viri clarissimi Franoken et Wynne, iam rude donatis gratiam habeo; per tongum spatium, preeor, senectutis placidae quies Vobis sit data.

-ocr page 12-

-muf ■■ •gt;lt;i

I

|

....... •\'-quot;■quot;•••

%««

■

... .. ,. .

Jfi^li.Ü.iv, •

■

r mÊÊ

mm ■ - • •

,.-

-ocr page 13-

PRAEFATIO.

In illustranda liac oratione textum recepi editum a Fr. Blass in editione Demosthenis apud B. G. Teubner, unde quoque commentarium oriticuni, infra textum positum, transscripsi et perpaucis conieoturis memoratu Jignis supplevi.

Codices ergo nominati sunt ut apud Blass, soil:

S est Cod. Parisinus.

A „ „ Augustanus I (Monacensis). L „ „ Florentinus (Laurentianus). F „ „ Venetus.

B , „ Bavaricus.

Y „ „ Parisinus.

O „ „ Bruxellensis.

N0. LXX „ „ Vindobonensis.

P „ „ Laurentianus.

Q „ „ Marcianus, quorum optimi habendi sunt S et L, secundo loco A, alii sunt inte-rioris notae.

Porro ad opus raeum adiumento fuerunt:

A. Boeckh, Staatshausbaltung der Atliener, ed. 2quot;, et Urkunden

über das Seewesen des Attiscben Staates.

K. F. Hbbmann, Lebrbucli der Griecliischen Antiquitilten, unter

Mitwirking von Dr. H. Droysen eet. Freiburg i. B. 1892. A. Sohaefbr , Demosthenes und seine Zeit. ed. 2a, et Addita-

ineuta in volumine 3\'° editionis prioris.

G. F. Schoemann , Grieclnsclie Alterthümer. „ „ „ Antiquitates luris publici Graeci. Waohsmutii, Die Stadt Athen im Alterthum 1 et II, 1. E. Cüutius ,. Griechisclie Gescbichte.

-ocr page 14-

piuefatio.

Clinton, Fasti Helleuici ed. Krüger.

R. volkma.nn, Die 111 1 e to rik der Qriechen und Römer, ed. 2a Leipzig 1885.

F. Blabs, Die attische Beredsamkeit, Leipzig 1877.

J. Siög, Der Verf\'asser neun angeblich von Demosthenes fur Apollodor geschriebener Reden, in Fleckeisens Jahrbiioher 6,:o1\' Suppl. Bd. 1872/73.

F. LoimiNG, Do oratiouibus quas Demostbenes pro Apollodoro soripsisse fertur. Berol. 1863.

P. [Jiile, Quaestiones de orationum Demostbeni fal\'so addictarum scriptoribus, Pars. I et II.

Stix , Zum Qebranch des Infinitiv mit Artikel bei Demosthenes, progr. Gymnas. Rotevillensis 1881.

Karloava, Bemerkungen zum Sprachgebrauch des Demosthenes mit Beriicksichtigung anderer attisehen Redner, progr. der Fürstenschule zu Pless. 1883.

J. Strauii , De Tropis et figuris quae inveniuntur in oratiouibus Demostlienis et Oiceronis. progr. Gymnas. Aschaffenburgensis 1883.

G. Sciiimmblpfeng , Orationes quae sunt in Macartatum et in Olympiodorum et in Laeriti exception em sub Demostlienis nomine traditae, num unius eiusdemque oratoris esse iudi-candae sint, Marpurgi 1887.

F. de Haan, Aunotationes ad Demostlienis quae fertur oratio-nem Lacriteam. Leovardiae 1892.

C. liEUDANTZ, Indices, besorgt von F. Blass.

S. Pkeusb , Index Demostbeuicus, et alii, qui omnes suis locis nominabuntur.

n

-ocr page 15-

INTRO DUCT I O.

I.

Athenas cum 01, 104. 3 (362) remintiatum esset ad Cherso-nesum res esse adversas et Alexandrum, tyrannum Pherao-orum, Tenum insnlam occuiiavisse, auctore Arislophonte po-pulus scivit. ut qnain celerrime trierarchi naves deducerent1), inter quos trierarchos Apollodorus fuit, filius Pasionis illius arg-entarii ditissimi, qui primum servus Arclieatrati, deinde eius libertus pro eo et Antistliene, postremum suo nomine argentariam faciebat2). 01. 9(5. 3 (394) Pasio etiamtunc in-quilinus erat, sed paulo post ius laoTeheiccs et praedia ac-quirendi ei datum est, et tandem ob merita in rem publi-cam Atpniensium ipse cum posteris civitate est donatus3). Post huius mortem 01. 102. 3 (370) hereditas non statim inter ambos filios, Apollodorum et Pasiclem, est divisa, nisi rjuod Apollodorus, rnaior natu, praedium accepit praecipuum 3); hie tamen ita luxuriae indulserat ut tutores fratris minoris natu liereditatem dividere cogerentur, praeter argentariam et officinam scutariam, quorum fructus utrique pariter redituros decretum est5). lleditus Apollodori ex fundis minis triginta aestimaban-tur6), et opibus eum abundasse bine conicere licet, quod non solum in tribus pagis praedia possidebat, et in iis erat, quibus TrposiTtyopxt nomine tributum ceteris tributariis erat suppeditan-dum7), sed otiam plus quam semel trierarchus fuit, nempe

1

(Dom.) L. 4-6. 2) Dem. XXXVI, 43—46.

2

4) Dom, XXXVI, 34. 5) Dora. XXXVI. 8 sq

3

6) Dom. XXXV [. 38. 7) (Dom.) L. 8.

-ocr page 16-

INTRODUCÏIO.

circa 01. lO-\'}. 1 (368) et 01. 104. 3 (362) In lioc mtinere obenndo diligentiam et gratum ostendit animum erga rem pu-blicam, quae patrem eius cum liberis civitati adscripserat; iterum enim trierarchus uavem privato sumptu splendide in-struxit, optimosque nautas et remiges mercede conduxit et pro collega officium explevit 1). Ex hac magnificentia tarnen lis est orta, quae argumentum huius, quam tractandam sumpsimus, oratiouis efficit.

Polycles2) enim successor in muuere, id suscipere noluit, Athenis remansit, quaecunque amici Apollodori proposuerunt, repudiavit ipsumque derisit, nee priusquam plebiscite coactus est Thasum, ubi classis stabat, alüit; ibi tarnen navem accipere et Apollodoro omnia expensa accurate enumerare volenti, aures praebere noluit, magnificentiam et socios navales luxuriosos criminatus. Timomachus autem, classi prael\'ectus, Polyclem non modo non cogit navem accipere, sed etiam Apollodoro imperat, quamquam tempus muneris ei exactum est, ut navem denuo consceuderet et officio trierarclii fungeretur, qua iniuria, si audimus Apollodorum, ipsum affecit, quod et triremi tam splendide instructa volebat uti et Apollodoro succensebat quod Callistratum exsulem Atbeniensem Metliona Thasum ne trans-velieret recusasset, denique quod Timomachus triginta ininas mutuas acceperat a Polycle. Ipse deinde navem Apollodori con-scendit et ad ïïellespontum vela dare iussit3).

Tandem, postquam Apollodorus plus quinque menses post legitimum tempus fuit trierarchus, Timomachus classem, qua non amplius indigebat, in patriam remisit, et Lycinum, e pago Pallena, navibus praeposuit, cui navem Apollodori ut consceuderet et nautis pecuniam solveret imperavit5). Quod cum Mc non exsequeretur Apollodorus, ubi Tenedum appulsum est, denuo ex I\'olycle quaesivit utrum navem accipere supererogataque solvere paratus esset an non, ne Polycles contumaciae suae vani-

IV

1

(Dom.) L. 7, 40, 58.

2

Bocckh, Seow. pg. 24Ü hunc eundom esse suspicatur, cuius nomen invonituv jn tilulo, qui portinet ad munus tricravchi 01. 105.lt;1 (357) vol 01. IOC. l(35fi), c.om-piobantc A. Sehsofer Add. pg. 14Ü.

3

(Dom.) L. 43—53. 5) L. 53.

-ocr page 17-

INTUODÜCTIO.

tatem ipsius, nempe ut Athenas reverteretur navi tam bene instructa, praetenderet; sed operam iterum perdidit Apollodorus et Tenedi ab liospitibus patris pecuiiiam mutuam sumere debuit, mule sociis uavalibus praeberet necessaria. Sic tandem Apollo dorus septemdecim mensibus praetei\'lapsis postquam Piraeum reliquerat, ergo 01. 104.4 (300) ineiise Februario, rediit in pa-triam ubi matrem invenit moribundam, quae .sex diebus post supremum diem obiit, uxorem vero aegrotautem et rem fami-liarem obrutam aere alieno 1).

Domum reversus Apollodorus litem Polycli intulit superero-gatorum (sTriTpiiipxoxy/tKTOi;) sed non stalim, nam ob bellum iustitium erat; quo autem tempore liaec oratio sit liabita accurate statui non potest, et dissentiunt inter se viri docti. I. Hermann 2) ex verbis iv tq tÓtc rnxipy (§ 3 huius orationis) et êv Ixsivc/j tSi ivixury (§ 61) conclusit aliquot annos praeteriisse et intra 01. 105.J2—107.2 (35!)—351) tempus orationis ponit. A. Schaefer\') huic assentitur et verl)a § 8: xijv rp/i)-

pxpxixv TcVf ovtco TraAtiTfAi? ovrx addit, quibus iiidi-

cari sibi yidetur litem actam esse post 01. 105.3 (357), post symmorias trierarcliicas institutas rogatioue Periandri, qua muuus trierarchorum minus sumptuosum est redditum. Lortzing =)) quamquam miratur nusquam in oratione ab Apollodoro comme-morari Timotheum et Callippum capitis damnatos, quod ante 01. 105.4 (356) factum esse constat0), et agnoscit se liauc dif-ficultatem exi)edire non posse, hos viros sequitur.

Difficultatem, a Lortzing memoratam, iure Sigg3) primo loco ponit, et demonstrat veri simile non esse Apollodorum Ti-

V

1

(Dom.) L. 60—62.

2

De tempore quo orationos quae leruntui* Demosthenis pro Apollodoro et Phor-mione seriptae sint, Erfurt 1842 pg. lü.

3

Der Verfasser neun angeblich von Dem. fiir Apoll. geschriebener Heden, pg. 404 sq.

-ocr page 18-

INTRODTJCTIO,

momachum, Oallippum, Menonem, Autoclem et ïimotbeum in ius vocasse \'), priusquam negotium suum egisset. Omnes lias lites actas esse intra 01. 105.1 (300) et 01. 105.4 (357) constat, nee verba laudata a Scliaefer ex § 8 necessario ad ro-gationem Periandri pertinent, quas ob causas Sigg ponit banc orationem brevi post 01. 105.1 (360) esse babitam. In eadem sententia, qua Sigg, stat Blass 1), cui verl)a êv sxehü) tü èuiaurco (js Gl) argumento sunt, integrum annum praeteriisse post re-ditum Apollodori, voculam vero rort (§ 8) iure is coniungit eum antecedenti xv^xitkov , non cum sequentibus ovtu noKuTeKvi ovtx , ut Scliaefer, itaque putat circa 01. 105.3 (358) orationem esse babitam, quae opinio ad veritatem proxime accedere mibi videtur.

lam videamus quo modo scriptor orationem disposuerit.

In Prooemio dicit orator sibi persuasum esse maximi esse mo-menti ut indices intenta mente buic actioni intersint, non enim causam agi privatam sed quae ipsam tangat rem publicam; rogat igitur attenti sint dum fusius totam rem narret et testi-moniis demonstret atque confirmet § 1—3.

Transit ad Narrationem, quae fere totam orationem complec-titur. § 4—G2.

1 01. 104. 3 (362) cum ad comitia Atbeniensium multae calamitates nuntiatae assent, nempe quod Alexander Tenum occupavit, Miltocytbes a Cotye defecerat et ab Atlieniensibus auxilium petebat, Proconnesü bello terra marique ab bostibus pressi, rogabant ne sinerent Atbenienses seperituros, multaeque naves onerariae ab incolis Byzantii, Cbalcedonis et Oyzici sub-ducebantur, populus auctore Aristopbonte decrevit: ut trierarebi naves deducerent, simulatque demarebi catalogos confecerint, celerrime sociis auxilio venirent Atbenienses, quam rein demon-strat allato ipso

Plebiscito § 4—6.

2 Disertis verbis de studio suo erga populum egreditur, navem quam optime poterat complevit, et quamquam ex lege nemo eodem anno duo munera praestare tenebatur, tarnen id

VI

1

Att. Bcrcds. Ill, 1 pag. 468 sq.

-ocr page 19-

INTIIUDTJCÏIO.

faeere non repug\'navit et, iussus, primus poi\'tionem tributi repraesentavit in tribus pagis, nee postea reeuperare eius summae quidquam potuit, cum absente ipso omnem pecuniam, exactu facilem symmoritae iam exegissent et ceteram exigere neglexissent. Haec omnia, et quod Polycles se navem accepturum negavit post legitimum tempus muneris ipsi exactum, coafirmat Testimoniis §7—10.

3 Sequitur expositio de dissolutione triremis, quae oratori acciderit, non accepto enim stipendio intra octo menses, in patriam revertit cum legatis e Oliersoneso, quo denuo vela dare debet in navi secum ducens Menonem, successorem Autoclis magistratu deiecti; pro desertoribus alios nautas conscribit, veteres qui in navi manserant, donis muneratur. Populus ob merita eum ad coenam publicam ia Prytaneo vocat. Confir-mantur haec

Testimoniis et plebiscito § 11—13.

4 Pergit orator narrare quae facta sint post legitimum tempus exactum duce Timomacho. Permulti nautae navem suam deseruerunt, ipse magnam pecuniae summam mutuam sumit, et Euctemonem subcenturionem suum Lampsacum mittit ut nautas quam optimos conduceret, reversus ille subito morbo est implicatus, et recreatus in patriam missus est, Timomachus incolis Maroniae morem gerit et naves onerarias ad illam urbem est comit.atus, sed paulo post, cum urbem Strymen occupare conaretur, ab iisdem Maronitis re infecta abire coactus est. Contumaciam Polyclis narrat, neglectis precibus Euctemo-nis, soceri amicorumque Apollodori, et quam contumeliose ille se gesserit, quae omnia probantur

Testimoniis § 14—28, deinde

5 Multis argumentationibus demonstrat se Polyclem, postquam ad classem, Tbasi degentem, proficisci coactus sit plebiscito, iterum atque iterum obsecrasse ut navem acciperet supereroga-taque solveret, et Timomachum, classi praefectum, ob causas alibi proferendas buic morem gessisse, quae res confirmantur

Testimoniis § 29—37.

6 Denuo coram Timomacho Polyclem obtestatur navem acci-piat, supererogata ab illius collega poscet orator, sed Polycles nugas agere eum respondet, de qua re recitatur

VU

-ocr page 20-

INTRODU CTIO,

Tesiimonium § 38—40.

7 Argumentum, quo demonstret Polyclem se iniuria affecisse sumit ex ratione qua alii trierarcld, Mnesiloelias et Plirasieri-des, erga decessores se gesseriiit, et probat liaec

Testimonio §41, 42.

8 Nunc causas profert, quibus Timomaclms eo perductus ait ut contra legum auctoritatem 1\'olycli indulgeret, unde argumenta petit ad demonstrandum, quantas contumelias rei publicae causa passus sit. Mandatum non legitimum, Timomaclius enim impe-ravit ut Callistratum, qui, capitis damnatus, libero exsilio se ex sententia eripuerat, Methona Thasum duceret, exsequi non vult, quamobrem ille etiam magis ei irascitur. Postremum classem in patriam vela dare iubet Timomaclius, Lycinum, e pago Pallena, classi praefecit, cui imperat ut stipendium nautis solveret, quod et ille facere neglegit. Orator ultimum Polyclem adit iubetque navem accipere et supererogata solvere et, cum recusat, pecuniam saltem mutuam sibi dare ut haberet unde mercedem nautis solveret. Qui ubi vel boe abnuit, orator Te-nedi ab liospitibus patris pecuniam mutuam sumit. Coaürman-tur haec

Testimoniis § 43—5G.

[Hoc loco animadvertendum est oratorem nunquam testimonia afferre de iis, quae Timomacho crimiui dat, quapropter veri simile est eum, cum Polyclem accusaret, in animo habuisse hunc cum aliis ducibus perduellionis postulare, et omnia testimonia contra eum afferenda ad illam actionem reservare, quam nondum esse institutam pro certo habendum est.]

y Paucis verbis Polyclis non solum adversus se, sed etiam contra rem publicam improbitatem, atque suam ipsius virtutem tangit», deinde res domestica» describit modo apto ad permovendos aminos iudicum, narrans ut matrem invenerit moribundam, uxorem aegrotantem, rem familiarem aere alieno obrutam § 57—62.

Post haec transit ad

Epilogum § 63—67,

in quo repetit orator se commoda rei publicae suis anteposuisse et indices hortatur ut Polyclem condemnent, ita enim non solum sibi subventuros esse sed etiam sibimet ipsis et trierar-chis posteris, neque ullum successorem leges contemnentem,

vm

-ocr page 21-

INTRODUCTIO.

i\'ecusaturum quominus navem accipiat, pro certo autem habere se dioit, iudices sibi iratos fore, si eadem faceret ac Polydes. Atlamen finem iiondum facit dicendi sed aliquid novi profert, Polyclem enim iaiu antea Buripidis collegae navem accipere noluisse ostendit et probat

Testimonio § 68.

Orationem adversus Polyclem, quamquam a Callimacho De-nosthenicis est inserta, nemo fere est virorum doctorum, qui orationes Demosthenis pertractarunt, quia ab illo principe orato-rum abiudicet, et quantum scriptor distet ab arte Demosthenica ipsa, iam dispositio ostendit. Narratio, quae semper apud Demo-sthenem est brevis et luculenta, in hac oratione longe maximam partem, 5\'J paragrapbos, occupat, nee ab argumentatione est distincta, in quod vitium clarus ille orator nunquam incidit. Porro oratio est verbosa, non expedita nee facile currit, iterum atque iterum eadem repetit orator, ita ut auditores potius defa-tiget quam attentos reddat, quamvis omnia, quae Polycli cri-mini dat, speciem veritatis prae se ferant. Piguris rlietoricis, in quiljus adbibendis excellit Demosthenes, non solum fere omnino caret oratio, sed saepe scriptor, periodos concinne conformandi imperitus, enuntiata profert immani conspicua verbositate ac plane deformia, quibus res magis obscurantur quam illustran-tur, de quibus omnibus in annotationibus suis locis agemus.

Licet ergo constet banc orationem non esse scriptam a De-mosthene, cognitu tamen est perdigna ob rerum gravitatem, quippe quae fons nobis sit praecipuus unde cognoscamus munus, cui nomen est Tpwpxpxl», quae omnia Boeckb, in praeclaro opere, quod inscribitur „Urkunden über das Seeweseu des Attischen Staatesquot;, illustravit et explicayit.

Oum tamen Demosthenes non esse videretur eius auctor, iuvestigandum erat an ex scribendi genere indicium aliquod elici possit a quo auctore scripta sit oratio, quod genus indicat eam ab eodem esse compositam qui scripsit orationes XLVI, XLVII, XLIX, Lil, LUI et LIX, ut A. Schaefer \') et Sigg 1) demonstrarunt, quibus Blass 2) pro maxima parte assentitur, in

2) 1.1. pg. 397—434.

IX

1

1) Add. pg. 184—199.

2

Att. üoreds III. I pg. 456-489.

-ocr page 22-

INÏRODUCÏIO.

una tarnen re dissentiens ah illis; quaestio enim haec est, sitne Apollodorus ipse auctor habendus liarum orationum au non sit. Schaefer pg\'. 192 sq. nisus Dem. XXXVI. 53 sqq. (quae oratio liabita est 01. 107.1 (352)), ubi Demosthenes ostendit Apollodo-rurn et in causis privatis et in publicis actorem fuisse, conicit hunc ipsum esse orationis in Polyclem auctorem, afferens etiam XLV1. 17: cJtx Sï oil\' sSokouv è/nè outoi Seivov strsiróaii urre txïitx kkpifiü; èt-erdtrxi, quibus verl)is peritiam suam gloriari Apollodorum putat, et L1X. 14 sq. ubi Theomnestus rogat, liceatne sibi Apollodorum patronum vocare ob maiorem dicendi peritiam. Sigg pg. 432 in eadem stat seutentia et iudicat liane: „eine höehst wahrscheinliebe vermutung. Deun wenn dieser in der rede gegen Neaera für andere, wenn aucli ibm nalie ver-wandte personen aiiftritt, so bat es doch offenbar uur rechten sinn, wenn er es mit selbstverfasster rede tutquot;, et paulo post: „Nehmen wir aber an, Apollodor habe die rede gegen Neaera gescbrieben, so ist damit seine autorschaft der übrigen seclis reden erwiesenquot;.

Blass pg. 482—484 haec impugnaus contendit, iisdem locis nisus ac Schaefer et Sigg, logographum aliquem has orationes öcripsisse Apollodoro. Eius argumenta sunt haec: XXXVI. 53 sqq. Demostlienes quidem ostendit Apollodorum fuisse actorem, sed ei non obicit excercitationes rhetoricas, quod eum facturum fuisse pro certo habet, si talibus studiis incubuisset, quod autem patronus fuerit Theomnesti, hoe nihil ait probare, nam etiam apud alios oratores tales epllogos inveniri, et ea, quae legimus XLVI. 17 etiam hoc modo posse explicari, ut sumamus A])ollodorum re vera rei forensis imperitum fuisse et necessitate coactum haec investigasse. Mihi argumenta, a Blass allata, subtiliora quam veriora esse videntur, et quae Schaefer coniecit probabiliora, sed adhuc sub iudice lis est et fortasse manebit.

II.

Agamus nunc de muneribus extraordinariis, quibus nomina sunt TrpoeiaCpopó, et Tpwpxpxix.

Ab anliquissimis inde temporibus in re publica Atheniensium

X

-ocr page 23-

INTRODUCTIO.

mos erat non omnia munera publico explere sumptu, sed non-nulla eivibus et inquilinis locupletioriljus mandare, talihus muneribus nomen erat lyTovpytix, quorum alia eraot ordinaria, quae quo tannis, alia extraordinaria, quae belli tantummodo teugt; pore praestari debebant. Initio cuiusque anni a tribulibus in tabulis edebantur nomina eorum, quil)us per ilium annum munus aliquod esset suscipiendum, magistratus deinde suas euique partes adsignabat, neminem tarnen, nisi plus quam duo talenta census esset, ut tale munus susciperet, cog\'i po-tuisse, constat\'). Inter ordinaria xapwlx, yv^vxviapxix, apxe-óeuplx1) nobilissima erant, inter extraordinaria TrpoeivQopch et Tpwpotpxia.

Xopvyo) clioros cuiusque generis ad ludos publicos comparare debebant, omni apparatu instruere et excercere, item xpxoi eos, qui in ludis gymnicis certaturi erant, in gymnasiis excerceri curabant et rebus ad certaraen necessariis instrui. ipxeHupoi sacris legationibus ad Olympia, Pytbia, Nemoa, Istlimia, Delia aliaque extra Atticam solemnia publico missis praeficiebantur, et partim ipsi sumptus in bas legationes, par-tim civitas tolerabat. Gum bello orto aerarium deficeret, tribu-tum extraordinarium omnibus eivibus praeterquam infimae classis, imponebatur et secundum censum pendendum erat, cui tributo nomen est s\'lcQopii. Apud Tbucydidem 2) primum certum exemplum invenitur ad 01. 88. 1 (428), sed iam antea tributa exacta esse veri simile est. Ilaec tributa pendebantur secundum censum Solonis usque ad 01. 100. 3 (378/7), quo anno archon Nausinicus novam iniit rationem.

Hoe enim auctore omnes cives tributarii, strategis adminis-trantibus, in symmorias sive classes divisi sunt ita ut census cuiusque symmoriae par esset; quoties igitur tributum exige-batur, symmoritae pro portione rei i\'amiliaris pendebant, quam rem symmoriarum curatores («V/ittf et censitores (Sixypx-

(pyji;, iiriypxCpfa) curabant, praeterea cuique symmoriae praeerat

XI

1

Sic enim scribendum osso docot Moisterhaos Grainm. dor Att. Insein.2 ng. 78 et 90.

2

111. 19. 1: siTeveyxóvreQ tóts Trpcorov etrcpopbv diaKÓrtu TKAavTce.

-ocr page 24-

1NÏ110DUCÏI0.

magister {vfys^av) \'). Cives, quibus res fainiliaris erat infra viginti quinque miiias, iminunes eraut 1j.

i\'aucis annis post, cum multi cives contributiones suas vel sero vel omuino non penderent, alia ratio est. instituta ut pecunia ad tempus praesto esset. Magistris symmoriarum sup-peditanda erat pecunia, quam deinde a sodalibus pro rata cuiusque parte recuperabant2), sed paulo post iterum ratio exigendi sic est mutata, ut quotannis in quoque pago referrentur in tabulas nomina locupletissimorum civium et inquilinorum, qui ibi praedia possidsbant3), e quibus strategi necessarium numerum eligebant eorum, qui urgente necessitate pecuniam pro reliquis suppedi-tare debebant. ïïoc dicebatur TrpositrQépsiv et vpotieQopii, quam rem ad liturgias pertinere docent § § 8 et 9 liuius orationis.

Ex locis (Dem.) XLII. 3 sq. (syd, u av^psi; föiaTa

(juv ixv èftavTÖv sllov sutuxovvto. uanep ■nponpov ry ouaiq, kx) [asvovtx iu toTs TpiotKoerioii\' sxstivi — vuvi pis §£( rijj niXsi Tpix

TuKavTX nxToióeTvixi, rdhavTov KXTX riji/ //.spil» — § 4

OVV vpi.üv XTTXVTUV - TOVTOV £/? TOVS TpitXK0(Ti0lig CtVT SftOV JCXTOC-

(TTijaxi, et § 25: kxXmv yxp nxymDuv èau quot;SiKtxarwv Toug pcev tm noXnaw ibkKovjxc, iVizv euiropmi, ^roupyoijvTa,^ kx.) h toïs rpixKOTton; ovtxs xvxvtxóeiv, orxv toutou Seópist/oi T0^

§£ V0[/,i^0VTKq XTTOWVSIV, OTXV £/? TO KOIVOV Tl iïxTTXVyilTCCCriV, XyflV

£(\'« tous TrposucpépovTat kx) piyi ènnpéTrciv IpxTrsTevsiv) et Isaei VI. 60 (kx) txi; slcrCpopxs slirevtivJxxaiu xpiCpÓTtpoi Ttxaxs sv toïs TpixxcurloHi, — vïjv ?£ kx) ó vcuTspos oiiToir) xopv?6? PW TpxyqSolt;, eU tcv; TpixMtriov; lyyiypxiTTxi xx) siacpépsi txs e\'laCpopxi;,) patet postremum constitutum esse trecentis locupletissimis civi-bus et inquilinis semper tributum suppeditandum fuisse4). Munus vero longe sumptuosissimum et operosissimum erat

1

cf. Dom. XXVII. 7, Boeckh Staatsh.a I pg. 692, et de tota re Hermann Lehrb. der Gr. Antiq, ed. Cta 1892 I. 2 § 131, cuius sententiam secutus sum.

2

Dein. XXXVII. 37, (Dem.) L. 9, Schol, ad Dem. II pg. 26, 21.

3

hoe patet ex (Dem.) L. 8 cf. Thumser de civium Atheniensium muneribus. Vindob. 1880 pg. B7, Busolt Gr. Alterth. in I. Müllers Handb. IV, 1, pg. 196.

4

cf. Fr ren kei in Boeckh Staatsh.3 II, 123*, A 838.

-ocr page 25-

INTRODUCTIO,

illud, cui nomen rpmpxpxl», quae constabat triremibus et quaclriremibus instruendis apparandisque. lam ante aetatem Solonis singulis naucrariis, quarum numerus olim XLVIII, post Clistbenem ad L auctus est, mandatum esse videtur navem instruere 1), et praefecti naucrariarum, naucrari, ipsi trierarcbi et Polemarcliis inferiores fuisse creduntur 2). Rem navalem igitur apud Atbeiiiensea bis temporibus non magni momenti fuisse manifestum est, et Tbucydides Oorintbiorum legates disertis verbis boe facit afürmantes J). Quam rem Tbemistocles cominu-tavit: eo enim auctore populus reditum ex argentifodinis paran-dae classi destinavit3), centum talenta mutua dabantur ditissimis civibus, qui centenas naves aedificarent. Ex Ulo tempore quo-tannis strategi ex locupletissimis civibus et inquilinis, quibus nomen erat \'ivoTekflq 4j, numerum necessarium eligebant, quibus singulis ex senatus consulto 0) navis instruenda adsignabatur et regenda. Aetate vero Xenopbontis bic numerus sensim auctus erat ad quadringentos fere trierarebos 5).

Alveus navis e publico armameutario, stipendia nautis et militibus classiariis ex aerario dabantur; principio trierarcbi apparatum navalem ipsi comparabant, sed is postea, cum res minus florerent, saepe una cum alveo navis pub lice praestabatur, et tametsi ea res magis magisque in morem abiit, uibilominus saepius cives, bene mereri cupientes de patria, privato sumptu eum comparabant, qualis munificentia successoribus minus mu-nificis valde displicebat, ut buius orationis docent §§ 34—36.

Etiam nautas et remiges mercede conducere debebant trierarcbi , navem ad oursum aptare et per annum tueri6). Si anno

XIII

1

cf. Pollux VIII, 108.

2

cf. Bekkor Anecd. 283, 20: vavapxpoi oi rxt; votvq Trapcia-xevcé^ovTSi; aoti rpiyp-apxovvtsc; kxi tóïc, noteizcèp%oilt;; vtcorstoiyi/.évoi,

3

cf. Aristot. Do republica Athenionsium cd. v. Herwerden et v. Leeuwen, pg. 47.

4

Ante 01. 106.2 (355) metoecis munus trierarchi nunquain est mandatum ef. Hermann 1.1. I, 2 pg. 425.

5

(Xen.) do Republica Ath. 3. 4.

6

Quomodo hoe „per annum tueriquot; interpretandum sil, hac de re dissentiunt

-ocr page 26-

INTUODUCTIO.

exaoto successor ad navem nou veniret ant se earn accepturum negaret, trieravchus in navi manebat, sed sumptus ab illo exigere et solvere nolenti intentare actionem supererogatorum (èTTiTpwpxpxwaTO?)1) poterat.

Quod et navis, saepe cum armamentis, et stipendia publico dabantur, trierarcbis post munus exactnm apud MyiaTxi; ratio reddenda erat%), navis inspiciebatur a magistratu, et omne damnum praeter quod proelio navali vel tempestate erat accep-tum, reficere trierarclius debebat3). Si trierarchi a magistratu dissentirent do ratione reddita, curatoribus navalium et Heliastis diiudicandum erat \').

Posterioiibus temporibus belli Peloponnesiaci cum opes civium imminutae essent et trierarchi vel naves non in tempore vel

inter so vii\'i docti. Dioysen (über dio Aochtheit dor Urkundon in Demosthenes Rede vom Kranz pg. 105 sq.) putabat annum, quo trierarclius munus obire debebat, et ineipere et finiri eodem tempore quo ceteris magistratibus. Hanc opinionem iure oppugnavit Boeckh. (Urk.J ii. d. Seew. pg. 172 sqq.) et ex descriptione temporum in hac oratione demonstrat illud „per annumquot; significare „per duodecim mensesquot;.

Tempus enim muneris Apollodoro iniit, secur.dum Boeckh, rationem Idoleri se-quentem, a. d. XVII Cal. Oct. 302 et exiit a. d. IV Non. Sopt. 361. Postquam legitimum tompus ei oxactum est, per quadraginta quinque dies ad promuntorium Hiei \'onis oxpeetat naves, qui post ortum matutinum Arcturi ex Ponto navigarent (cf. § 19) (Ortus autom matutinus erat Athonis a. d. X. Cal. Oct.), et paulo post, cum Sestum revertit, duo menses post legitimum tempus praeterierunt (cf. § 20). Post oecasum Pleiadum, qui tunc erat a. d. X. Id. Nov., Apollodorus otiam mari navigat, et multi nautao navem eins deseruerunt, dum tres menses post legitimum tempus secundum accusatorem praeterierunt (cf. § 23). Si ergo addideris quindecim dies per quos desertio illa nautarum facta sit, comperiemus, si enumoramus ex a. d. III Non. Sept., octoginta dies vel paene tres menses esse, sin vero subducimus rationes ex a. d. IV ld. lui., centum duodeviginti dies sivo plus quam quattuor menses. Ut haec igitur congruant fieri non potest, si statuimus annum muneris exiisso a. d. IV ld. lui., quemadmodum ceteris magistratibus.

1) eTTiTpnipxpxmci secundum Harpocr. s. v. Tpi^paipx)1lzx\' To wcthivxóiievov lieren rov rptvjpoipx\'^Q xpóvov, ef. etiam Pollux. 1. 123, qui tamen solum do tempore post exactum legitimum annum loquitur, Boeckh. Staatsh.2 1. pg. 7Ö2 et argumon-tum huius orationis.

2) cf. Acsehin. III. 11): tovq rpiypxpxove; usrevMvovlt;; eivoii netevei 6 vópos et (Dom.) L. § 50.

3) cf. C. I.A. II, 807 B v. 42 sqq.: rpiypeit; toct$s fanyyovs sic; ttAovv ooUivus èx rcSv vecup/cov ó uvtxq kou tx cry.evii kxtx irÓAspov axpytrTOvc; yeyovévxi kxtcc ^viQi\'crfj.oitx, ce Aviitudys Ayitéou naiavi^sve] sItts \' et II 791 v. 38:

rctvTvv het Tyv vocvv èÓKi^ov xxt evrstf \\_7rapo6$ovvai\'].

4) \'Elt;p. lt;%PX\' 1885 i)g. 165 sq. v. 35: $iccdtKutrtav oiirweyKctv yrept . . .. [7r]po^ v€(up{_icov]

XIV

-ocr page 27-

INTRODUCTIO.

omnino non inatruerent, etiam uua navis binis civibus data est, cuius rei vetustissimum exemplum apud Lysiam \'gt; inveiü-mus, .sed ne sic quidem res in melius se vertit, novum contra accessit malum, non raro eniin fiebat ut trierarclius munus suum alteri locaret, sed si expeditio parum successit, local-ores nihiloininus in ius vocabantur 1).

Quae vitia ut tolleret et rem navalem in meliorem statum restitueret populus, rogante Periandro, ab 01. IÜ5. 4 (357) symmoriarum descriptionem muneri trierarchi coepit adhibere; videlicet mille ducenti locupletissimi civium a strategis ex tabulis tribuum in vigiuti symmorias simt divisi, per quas naves, quol quotannis opus erant, distribuerentur. Singulae autem naves mode liinis, modo ternis, quinis, senis, etiam senis denis civibus attribuebantur, quibus nomen erat avvTttelq:i). Etiam liac in re trecentis locupletissimis ut wsiaóviv et iirips-xytocït; tmv a-uft/topiüv 2) mandatum erat naves instruere et poslea pecuniam a ceteris sodalibus pro portione exigere; sed ut antea etiam bi munus redemptoribus locare, et pecuniam ita in sodales dividere solebant, ut ipsi nihil penderent3), cui malo tandem lege sua trierarchica finem imposuit Demosthenes. Qui postquam in oratione „de Symmoriisquot; quot;) (01. 10(3.4 (353)) egerat de re trierarchica emendanda, circa 01. 110.2 (339) legem tulit, qua abrogalis symmoriis cives secundum censum rei familiaris id munus suscipere deberent, ita ut denis talentis singulae naves attribuerentur. Si quis ergo decern talenta census erat, unam navem instruendam accipiebat; si quis viginti, duas naves; si quis triginta vel plus, tres; qui infra decem talenta censi erant cum aliis consociabantur, donee coniuncti ilium censum aequarent, quo facto una iis navis attribuebatur et sumptus singuli pro

XV

1

of. (Dom.) LI. 8: tcov rpiypapxcov roitc; (/.ej/.KrQcoKÓrotc; ras rpiypoipxfus —

TTCCpehMKCCTS €IQ TO Cgt;lXlXlt;Tr\'jpiOV XC6rce%e I pOTOVyrCiVTSQ TrpodsdwKSVM TXS vkOq KCet tehonrevcii TVJV rafyv.

2

of. Dom. XVIII. 103, (Dom.) XLVII. 22 ot 24.

3

of. Dom. XVIII. 102 844., XXI. 155. ft) Dom. XIV.

-ocr page 28-

INTRODUCTIO.

portione pendebant. Demosthenes ^ gloriatur se vitia prioribus legibus de trierarcliia inhaerentia sustulisse, exinde nunquam triremem ab liostibus captam esse vel ad navigandum non pa-ratam fuisse, ditissimos re vera munns suscepisse neque ad pauperes impensa deferre potuisse. Aeschines tarnen mox, si Demostlieni fides, derogationibus quibusdam banc ordinationem mutavit a magistris symmoriarum instigatus s).

Sumptus Imius muneris inter quadraginta minas et talentum fuit3), patet ergo locupletissimis moflo civium et inquilinorum boe praestandum fuisse; antiquioribus temporibus civibns summae classis obeundum fuit, postea, ut supra dixi, alia ratio est instituta, et etiam cives inferiorum classium et inquilini vel eoli vel cum aliis coniuncti triremes parare debebant; si eiusdem muneris participes erant, quisque secundum rem familiar 3m contributionem pendebat.

Immunes erant orbi et fdiae epicleri, illi etiam anno proximo postquam sui iuris erant facti, liae donec nupsissent, et novem arcliontes, neque cuiquam duo munera eodem anno praestanda erant *); praeterea alternis annis quivis immunis erat5), trier-arclü vero munus praestare nemo nisi tertio quoque anno tene-baturquot;). Exceptis illis quos modo significavi, et honoris quidem causa, immunitas rarissime a populo dabatur, idque tantummodo munerum annuorum 7).

Qui autem munus sibi iniuste impositum esse contenderet, et alium locupletiorem praetermissum, ei hunc provocare lice-bat ut aut munus ipse acciperet aut, si recusaret, rem fami-liarem secum permutaret, quod ante causam iudicatam facere debebat. Si permuiatio erat accepta, intra tres dies8) iurati sibi

i) of. xviir. loa-ioy.

3) of. Dom. XVIII. 313: hrkhmTOM \'épmov Saipssev xxfii t«v

tüv a-vpimifisv, sip\' oï( \'eMiijvu tov tpivpcepxixov vó/iov.

3) of. Boookli, Houw. pg. 2üS sq. 4) of. Dom. XX. 10, (Dom.) L. i).

B) of. Dom. XXI. 8: èvizurdv \'^xxo-toi; tyrovpyél.

fl) of. Isao. VII. 38: kx) rpiypxpxüv tóv irxvtce xpóvov iierétea-sv —oi/Sï Süo \'éry Siahivdiv, «AAa a-vvsxüi;, Huoolih. Scow. j)g. 175 sqq.

7) of. Dom. XX. 18 : tüv yxp sh rbv irótepov kxi riiv rtoryipixv tij; ttoAewc el(rlt;popiiv kxi rpiypxpxiüv — oi/Seii; itrr\' xrehiii ex tüv , TruKxiöyj vónoiv.

8) of. (Dom.) XL1I. 1: xvr) [j.h tov rpiüv xfy fa üizolt;rs rtiv xnótyxiriv Soövxi\' ij.01 Tt)5 rijs xijtoS xxtk tov vópov — olSsTspx toütuv iirolyvev.

XVI

-ocr page 29-

INTKODUCTIO.

invicem iuventarium rerum suarum dare debebant; domus autem et horrea obsignabantur, ne dominus furtim aliquid celarot, et si res ad concordiam adduci non potuisset, Heliastae secundum ilia inventaria munus adiudicabant. Inventarium inter alia con-tinere debebat iumenta, mancipia, iVug\'es \'), excipiebantur vero quae quis in argentifodinis et clerucbiis vel cum aliis communia possidebat1); una cum re familiari etiam aes alioaum permu-tatione ab adversario accipiendum erat. Saepe autem ex illa por-mutatione actiones natas esse, cum alter adversariorum dolose se gessisset, vel vi aliquid alteri ademisset ante adiudicationem, manifestum est ex orationibus apud Lysiam, Isocratem et JJe-mosthenem hac de re scriptis.

XVII

2

1

tüv h Toit \'épyoii; ro\'it; ipyvpsi\'oii;, \'óra ol vói-ioi are/ij

-ocr page 30-

,

«LK quot; •\' .......... ««wlww tfWiB\' *

-

S

• ■ ■ ,v\'i-

i^.

-ocr page 31-

[AHMO20ENOT2]

nPOS nOATKAEA nEPI TOT EniTPIHPAPXHMATOS.

rnoeEsis.

\'AirohhdSupoi; o YIxvImvo? Tpiyiplt;xp%yilt;rxi; Qihoriftus rov uptirftsvov Xpdi/ov, STrsTpiypoipxyvsv srepov ovx. ixiyov, tov naAuxA^cy?

Iav\\ shócvTOt; Trxpazpijt/,\' sir) riji/ vxüv, toïito S\', ot tj/Jev, oü Trxpxhx-PÓvtoi; suOéu;, xXXk ck^^x^svou irspiftévsiv tov auvrpi-ipxpxov. tcaoutou Sf xpww toü tkitpmpxpxvftxtos i!-iol xoftitrxtroai to xvdkuftx TTxpa. nsAujtAfsu? \'AnoWtöupoi;.

TnO0E2I2 (Argum. a. m. ree S) — hccdó%ov Uo^vk^éovi Blass. $. tov n. v., $. avroO n. S F Dindorf. (h). — tovto Baiter: tovtou de. — {7repii/.éveiv Reisko: Troepoi-) — rov eTriTpiypapxyiiceTot; Blass : S7riTpiyp0ip%0vvT0lt;; (h). {\'ETriTptypxpxovnévov ei. Sauppe eoll §§ 29, 33, 39, verum et hiatus relinquitur et desidoratur perfoetum.)

§ 1 Prooemii eonsilium eum nullum sit aliud, quam ut auditorem, quo sit nobis in ceteris partibus accommodatior, praeparemus (Quintil IV, 1,5), orator more solito indices attentos reddere co-natur et sibi benevolos, gravem esse cau-sam contendens, non enim mere priva-tam esse, sed etiam agi rem publicam affirmat et in summo versari poriculo legum auctoritatem, simul morita sua erga rem-publicam praedicans. ef. Cornif. I, 4. 7: attentos habebimus (indices) si pollicc-mur nos de rebus magnis, novis, inusi-tatis verba facturos, aut do iis rebus, quae ad rem publicam pertineant, et I, 5. 8; ab nostra persona benivolentiam eontrahemus, si nostrum ofiicium sine arrogantia laudabimus, atque in rem publicam quales fuerimus .... referemus. Cic. de Inv. I. 10. 22 et 23.

Pertinere ad ipsos litem monet indices, Polyclem enim non magis sibi quam iis iniuriam intulisse; est igitur npooifxiov ex £/«/3oAv7C, quale apud Lysiam fere semper invenimus, cf. Volkmann. (Die Rhe-torik der Griechen u Romer 2) pg. 131, Ulpiani vero praeceptum ad XIX pg. 203: (pvhceHTeov dï ev TrpooifzioiQ Itt\'\' avrtöv rciv ovofzccTuv 7roie7lt;rQai rccs non observat noster statim Polyclem no-minans, quod idem facit in exordiis orr. XLVI, XLIX et LIX.

-ocr page 32-

2

Tc7^ toioutoii; tüv xyuvuv u x-Apec, dixccirrx) kx) töii? ïixyvu- 1206 R, ao^évoui TrpovyiKsi //.xhivTtx. 7rpo7sxs\'v T®1/ voüv. oü yxp èphs kx) nohijk?Jou!; \'iliós sutiv ö xyuv povov, x\\\\x kx) tij? 7rlt;j\\saf KOivis. uv yxp tx i^h èyKï.jfAXTx \'liïix ivriv, xl Sf fihufiixi KOtvxi, ?rw? ovx unsp TOUTav eiKO^ smv xKOuaxurx? xi^xi; ipóüf iïixyvüvxi •,

t ol q roiovroie; tcov aycóvcov.quot;] Causa ayuiv vocatur, vox ab oratoribus cum aliis multis ad iudicia portinontibus do 10 militari doprompta. In orationibus pro Apollodoro scriptis variantur vocabula aycóv ot d/Hy idque poi\'tonui discrimino, aliquanto tarnen saopius hUy usurpatur, nempo quater tricies, uyuv vero octios decies, in or. Lil modo invenitur ut in nostra modo uyuv. Demosthonos in concionibus pcrraro utitur voc. otxy, sensu litis, ut in or. XVIII tor, nompo §121 ct bis § 150, in or. XIX non usur-pat, in aliis tamcn orationibus multo saopius adhibet voc. hiay, ut in or. XXI quator decies, voc oiywv contra octies, in orr. XXX et XXI voc. htyty quinquies decies, voc. uyav bis tantum.

S) ccvèpsQ $tHOKTTOiC] redit haec allocutio undeeies in §§ 68, semel ergo in §§. De usu huius formulae vide Sigg (der Verfasser noun angeblich von Demosthenes fiir Apollodor geschriebener Reden, in Jabrb. t\'. cl. Philol. CterSuppl. Bd. 1872/73) pg. 419, et Schimmelpfeng (Orationes quae sunt in Macartatum et in Olympiodorum ct in Lacriti exceplio-nem sub Demosthonis nomine traditae,num unius eiusdemquc oratoris esse iudicaudae sint. Marp. 1887) pg. 37 accurata enume-ratione invenit liac allocutiono semel et nonagies in §§ 322 usum esse Demosthenem, i. e. semel in 35- §§; adhibet igitur liane for-mulam fere alterum tantum quam noster.

ü ixyv u (t 0 fté v ov hiocyiyvuxnceiv est diiudicare, hiuyvcüvic; indicium et diiudi-caiio cf. Isaeus. I, 21. Moeris explieat voeabulo $icclt;$iKUlt;rio6gt; cf. lex. cd. Pierson pg. 125, ubi vide annotationem.

//«A/O-T# TT p 0 7 S %£ l V TO V V ovv]

cf. ad. § 2.

YlohvHkéovs] omisso artieulo.

In hac oratione nomina propria bis centies ponuntur sine artieulo et quin-quagies quinquies artieulus additur, ut Uhle (Quaestiones de orationum Demos-theni falso addietarum seriptoribus, pars I) pg. 79 demonstravit. Ergo cum semel artieulus additur, bis omittitur. Sigg. 1.1. pg. 430 ex sedecim orationibus genuinis computavit articulos a Demosthene no-minibus propriis additos fere quintam partem facere omissorum. Fox tarnen ex or. vTrep lAeycthoTrohiTüv ut si semel cum artieulo ponit Demosthenes, bis id omittat. Quoniam vero nomina propria tam sacpe oecurrunt, ut non fortuita esse possit ea ratio, plurimum haec res valet in diiudieando utrum orationes genuinae sint necne.

wv yxp rei pèv kyychvuiuroc — xaJi; ov x virè p r ovruv sikó lt;; €lt;t-tiv — dixyvcivufy\'] ügura quae dici-tur: inierroyatio rhctorica, hic, ut sacpe ab oratoribus non interrogandi causa ad-hibetur, sed est acrior quaedam et vehe-mentior affirmatie, cum is, qui dieit, rogando quasi intelligentiam et sensum communcm imploret auditoris eique rem, quam profert aestimandam permittat, Vid. Straub (de tropis et figuris cett. progr. Gymn. Aschaflenburgensis 1883) pg. 94 Sigg. l.l. pag. 420 sq. Kühner (Ausf. Gramm.) li1, 2, pg. 1020. 5. Octies noster hanc liguram usurpat cf. §§ 23 bis, 62 bis, 64, 67 bis.

rx [ilv i y a h 4 n cc r ct] eyxfyitci est incusatio, lyncctelv incus are; usurpantur haec verba et de ro controversa et de reo, cf. I. II. II. Schmidt (Handbuch der lat. u. gr. Synonymik) 10. 3. De discrimino inter eynocXeïv et KccTyyopeiv cf.

-ocr page 33-

3

e\'i fih yap irsp) «AAflu Tivèf vuftfiohixiou syu SioKpepcftsvos Tvpos no/yxAffl! flvifisiv eis \'Jftüs, iftog uv viv xx) Tlohviihsovs o xyuv.

vvv Sê TT6p\'t TS \'Slx\'SdX\'ïi Vecif STTIV Ó hÓ?!gt;S Kx) iTTITpiyipXpXti/^XTOi

irévre /tvivüv *«) £% yiitipüv xvyhuitévov, kx) irsp) rüv vóftuv, 2 TrÓTspx Kvptol eivtv ij ou. xvxyxxlov Si* [jLOI Soxf? elvxi it; xpxüs ccttxvtx èiyiyfaxtrêxi irpoi; ó/jixi;, kx) Trpoi; Qeüv chv\'Spei; quot;Sikxctx) , léoiixi üftüv, fAii (te yiyfayitrh xdoheaxsTv, ixv \'hia, (/.xxporspuv

§ 1. g/-«o$ uv ^v] ye post l/zó^ add A; fort. r\' addendum (lleisko). § 2. g| lt;xp%ylt;i ctxctvTOi A: ccTrcevTce 6% apxw cf. XLIX, 4 (XLVIT, 3) — cévdpei; S; w ÜvdpsQ — {[/.iKporépcov pr. S.) —

Isocr. XVI. 2. 3: (jlïm yxp dUces v-rèp tmv idtuv lyxhyizarcov hxyxdwovcrw, roes koityyopiuc; vnèp tóüv ryt; tróteUQ TrpctynKTcav Troiovvroti. Do Antithesi vido ad § 23.

e t (i tv yetp v s pï Ü hhov r ivo $ a-v 11 fiohotfov] (Tviifidhotiov hie do pac-tione inter privates homines usurpatum esse verba sequentia docent cf. ad § 61 {vvyypottyvi).

si try e tv siq t5//Sc] ut Dom. XXVIII. 17: fiovhóizevos ets vimxq eïtrshQeïv TXQ

7rpdlt;; TOVTOvri h\'xac;, et initio: uq yxp rxt; dfaxQ txvtxq \'épehhov sinévxi kxt xvramp;v, Dem. XLV. 49 et (Dom.) XLVII. 16, Plat. Apol. pg. 29, C.: oh $e7v g^è ^et/po f/VeA-Qe7v, non solum tarnen de litigatoribus sed etiam de lite in usu fuit cf. Dom. XXI, 78: rórs pot nehhovrcov ewiévxi rüv hxüv, (Dem.) XXXIV, 18; //eAAot/lt;7Jf£ Tïflt;; è/xyt; e]lt;riévxi sïq to hucxtrrvipiov. Isaeus V. 31: (/.shhova-yQ r%lt;; irpo; Aêco^xp^v èixyc; eilt;rié-vxi, sic Plat. Crito pg. 45 E: kxï y éi\'rodoQ rij^ $/Kfie sle ro liKxcrypiov, signilicat ergo et in ius vocare et in iudicium venire. Hoc quem tractamus loco omissum est obiectum h\'nyv, quod fere semper

additur.

vvv $è tts p t ts d l xh o xv\\ $ v sm $-

KX} STriTpiypxpXyiZXTOC; TTSVTS /zyviïv HXf );% VJfZSpMV xvyjhcoizévov.\'] cf. hac de re introductionis pg. XIII sq.

kx) tts pt t co v v 61100V , tt órs px Hvpioc\' si a-iv ïj oV.\'] his verbis oratores saepe conantur animos iudicum infestos reddere rco, non minus enim de aucto-ritate legum, a reo in periculum ad-ducta, quam de proprio damno litem esse. Significare volunt permagni se fa-core leges et cam ipsam ob causam reum in ius vocasse, quod eas violarit. cf. § 57 sq.

§ 2. xv xy kx7o v dj poi hokst slvxi «re] a consuetudine recedendum esse putat orator et oportere toiam rem ab ovo enarrare, quare ante omnia veniam deprecatur, si longius excurrat oratio, necessitaiem enim urgere. Verbo tonus eadem dicit XLIX. 4.

x\'kxvtx\'] huic oratori verba graviora in deliciis sunt, sic decies pronomine xttxc, utitur, ter modo kxc;.

yrpoQ üsiïv\'] cf. ad § 13.

a ^ 0 A e o- % g7 v] est garrire, i. e. multa verba facere de rebus nullius momenti cum taedio auditorum cf. Dem. VI, 32. Optime Theophrastus char. Ill garrulum describit: y $è xdoAsrx/\'x svr) [zèv $iyyylt;ri(; hóycov f/.xxpcüv kxï XTrpopovhsvroov ó $è xhoKsv-XVS TOIOVTÓS ètTTlV, oloQ y OV (/.ïl yiVCÜ(7Ktl, TOtJTic 7rxpxKxQs%ói/.svo(; TrAyrt\'ov, irptcrov [zèv TViS XVTOV yVVXIKOC SWSlv SyKMljLlOV\' SITX 0 TV\\Q VVHTOS S7$SV SVUTTVIOV, TOVTO

hyyfaxa-qxr slq* üv slxsv z1*1 rv dsiwtfly

TX KXÓ\'\' SKXTTX hlS^S^SlV. slrX èy TTpO-

XcopovvTOQ TOV 7rpxyi/.XT0$ \\sysiVy £4 TTOAV TTOVypÓTSpof SITIV 01 VVV XV^pMTTOl TCOV xpxaicov, XTS.

Saepe usurpatur iuxta ty^vxpstv, nu-gari, v. c. a Luciano Ver. Ilist. 2. 17.

sxv Six [/.xxpoTspuv $ i y y ft (z x iquot;] vide supra. Vulgo tamen pollicentur ora-

-ocr page 34-

Siyyuitxi tu t£ xvxhcofAXTX kx) txs TTpx^cn;, w? iv xxipü TS SKXTTXi xx) xpyainoi ry nitet i^ixxovgt;idyt(Txv. ci ftev ytip tis (Xs1 ^ èiriïsl!;xi wf ^euSoftxi, xvxvtxi; iv rcj) ifiy udxn ilje-hsy^xTM, o Ti xv iiv\\ Cpijj fte Xtynv Trpos vptxs\' ei S\' clt;rr)v

xXviamp;y kx) nySiu xv (tot xvrelvoi xhhot; Hi ouros, quot;heopxi vfiwv 3 XTTXVTUV \'Slxaixv S^))(7lt;V 01701 flh TÜV (TTpXTlUTÜV ijTS KCt) «-«pijTf 1207

(éxctTTXi A: \'éxao-Tce) — (eSixnovijfairxv] S\'hSiaKovtjiiirtiv S, Siexov^Stia-cev A.) — «AJföif héyeiv S: óiAyteQ hey. cf. VII, 43 — {oZtoq j) ^AAo^ S.) —

§ 3. lo*rf] ij(TTS rocte Cobct, nisi quod malim ijre. —

tores so $/x (Spaxvrarcov vol £/\' lAa^/V-rwv causam onarraturos, quod otiam Cicero fieri iubet, cf. do Inv. I. 10. 23: Attentos autom faciomus (iudicos) — et si pollicobimur nos brovi nostram causam demonstraturos. Docilos auditoros faciomus .. si aperte ot breviter summam causae oxponomus.

$ lyyiH (j. oei ra. r s oivothu(j.oiroi xoi) rus TTpa%et e, wc — SKOKTTcti — eh i cc kovv\\^ cr av.quot;] Anticipatio, cf. do hoe ordino verborum Krügor (Sprachl.) § 61,6 ot Kübnor (Ausf. Gramm.) II1 2 pg. 1082 sq.

dicwoveiv est (officia) praesiare] nonnunquam coniungitur cum vorbo v7rvipsT€7v cf. Plat. Respubl. V pg. 407 A; vrpoc; $è ry Oéa hcexoveïv Kat

VTrypSTélV TTaVTX T06 Trepi T0V TÓAg//0V.

Verbum apud Domosthonom raro invoni-tur, nempe IX, 43 diaKOvüv, XIX, 09 SiccKOvovvrei; et LI, 7 de$fXicoviii/.evcovt ubi var. loot. dshyKOvvitévcüv.

Rutherford Phryn. pg. 83 et 80 hoe verbum enumerat inter ea quae augmon-tum gominant, coll. Eur. Cyclopo 400 ubi scribondum conset xCcèttixóvovv, iniu-ria tamon, cf. Piers, ad Moerid. pg. 122.

\'éxe 1 lze hmd do vorbo \'éftetv

c. Infin. = posse cf. Kühnor (Gramm.) IIJ 2, pg. 580 sq.

Iv rij) efzR tempus litigan-

tibus sivo ad accusationom sivo ad de-fensionom conccssum clepsydra dofiniri solobat. Clepsydra orat vaseulum quoddam in vicom coli graeiliter fistulatum, per quod infusa aqua guttotim dolluebat, Apul. Met. III. 3, et cf. Aristoph. Vesp. 93 c. Schol.

Ultra tempus finitum dicere non liccbat, nee adversario accusatorcm vel reum in-torpollare. Orator tarnen, ut quantum ar-gumentationi suae confidat ostondat nonnunquam adversarium provocat ut tempore sibi demonso eam refellat. Undo natae sunt complures locutionos oratoriao elf. oh yxp Ustvóv fxoi to V$cüp I^t/v Dom.XLV.47 cf. § 80, et Aóyu pèv yap diyyfaaa-Qai ovk av Uavóv (tot yévoiro rd V$up (Dom.) XLVII. 82, vvv oviïè $i7rAalt;Ttóv pot rov-tov VSajp txavdv av yévoiro (Dem.) LII. 3, vvv dei^urcn ev rfy l/xw Vdart Dom. X VIII. 139, of. XIX, 57 et passim apud oratoros.

(zij neg et. Animadvortendum est, in oratione hypothetica saepe nogationom ov apud verbum $y{i( remanere pro ex arcta coniunctione, cf. Plat. Apol. pg. 25 B: \\av re 7V gt;tai quot;Avvroc; ov cptfrs sav re lt;pijre.

léo[iai\\ Insinuationo utitur; cf. Cic. do Inv. I. 16. 22: Benivolentia — comparatur ab nostra (persona) — si preco ot obseora-tiono humili ac supplici utomur. Demosthenes in omnibus fore orationibus usus est potitione, etiam in concionibus cf. IV. 13, sed nunquam addit héyrtv dtaalav, cf. Lortzing (do orr. quas Dom. pro Apoll. scripsisse fortur) pg. 01.

$ é o pat-h éyr tv] est etymologica figu-ra, do qua vide Rohdantz Ind. Ia s. v. etymologica Jigura, Lobeek Paralip, pg. 501 sqq.. La Roche (Beitrago zur gr. Gram-matik) pg. 180 sqq., Kühnor (Gramm.) IIa 1. pg. 261 sqq., Straub. 1.1. pg. 137 sqq.

§3 \'óa- o t (it v ruv v r p ar twr üv her re {yrre Cob.) — avrot re ava-(zvya-Qiire Kat — lt;p pa% e r e — olt;r o t

-ocr page 35-

5

«««7, otirol ts xvxnvfaOyiTe xx) tc7? vtxpxKaQyiftevoii: Cppaamp;TS t^v t\' «vtijquot; TrpoQiifilav x») tk iruftlScivTtx iv TÏji tots xaipy ry toaii irpiyi/.inrx xxi ras xtropixt;, ïv\' \'ex tovtuv sJS-^ts ottoHÓs tU s\'i/ai Trip) a, xv TrpoTTX^re v.u.eïg\' 0(701 S\' xirov èneSynens, triyiji (tou xkoiktx! Siyyovftévcv xttxvtx Ttpoi; üpxs, xx) stt) toutuv sxatrrcp, oh; xv AeV«, Tfly? ts vo/uov? Ttxpe^o/xhou xx) t» \\p,/i(pi(7i/,XTx, tx ts ri?? fiouhiis xx) tx tov lyji^ov, xx) txs fixptuplx?.

4, \'E/3§3|6lt;}) yxp CpólvovTOS [tsTxyeiTviüvot; ityvot; èir) Móhuvoi; xpxovTO?, sKxhyirlxs •ysvo[t,évy\\lt;; xx) slvxyyeXdévTccv koKXüv xx) ftsydhuv irpxypixTuv, è\\py(piaxvêe txg vxüs xxOshxeiv tovs

\'Troipocaa^izévoKi v.: 7rcepxKXÖe%oi/.évoit; S. Dindorf.

§ 4. {(/.srayirviuvrot;, turn (zwhovoq S.) — ttoAAwv hxï nsyxhcov\'] kx) TroAhtöv xx) üeivamp;v A. —

ycevrov STreSy (zeÏTS, Ttyy (zov oixova-xc x t e] Orator ordinom verbo-rum variavit, primuin Imperativo utitur, deinde Infinitivo, ut déopcct et cum Imperativo et cuin Infinitivo copulari po-test, vulgo tamen Infinitivus anteccdit ut Lys. XXX. 6 post XPV (ubi Cobet cum Markland (3ovtev(rx(rQxi emendavit) et XXV. 20 post a%tov. Dem. XXL. 88 et 127 post £e7, XXII. 40. VI. 6 non Im-perativus sed Indic. Futuri sequitur, ef. porro Westermann Commentat. in scrip-tores Graecos IV, pg. 11 sq.

ÓTroïót; ric; e ï{/. /] qualis vir sum. nóïos significans qualis semper cum pronomine coniungitur, omisso r/c, toTo^ aliquid mirationis et irrisionis in-dicat cf. Cob. Nov. Lcct. pg. 230 Misc. Crit. pg. 22.

IW T O V T Ot) v é xxa-r (O, o quot;ï $ uv

Agyw] Orator aitractionem valde amatj quater et decies in hac oratione figu-ram hanc usurpat, cf. Uhle 1.1. pg. 87 sqq. qui omnes locos in orationibus Apollodoro tributis enumeravit. Rhetores haec verba TrpoxuTda-Tariv vocant, peti-tor enim rovt; axpoxTxc;

ttcog del xKoveiv twv npxyiixTcov cf. Ap-sines in Walz. Rhct. Grace. V, pg. 353, Volkmann 2 1.1. pg. 149 et 152.

§ 4 Incipit narratio, quam oportet ties habere res: ut brevis, ut aperta, ut pro-babilis sit, Cic. de Inv. I. 20; 28. cf. Cornif. I. 9. 14, Volkmann1 pg. 153. Quamvis satis sit dilucida, tamen non brevis est et argumentation e permixta ut in introduetione ostendimus. cf. hac de re Sigg. 1.1. pg. 416 et Blass. Att. üereds. pg. 470.

é 6 (ty yxp (pQ/vovroe (istx-yeiTviüvoc;\'] i. e. die vicesimo quarto mensis Metagitnionis vel circa a. d. IV Idus Septembres. Athcnienscs menses in tres decades divisos habebant, primae nomen (jlviv ittx^svos additum erat, se-cundae (/.yv [/.ea-üv et tertiae ityv (pO/vcov et apud sequiores interdum xttiuv sive èfyajv, in tertia decade dies ab ultimo numerabant. Calendis nomen orat vovw-vi\'x , ultimo mensis diei \'èvy v.xï véx. De re in vulgus notissima ef. Pollux I, 63, et linger in Handbuch der klass. Alter-thumswiss. ed. I. Müller I, pg. 504 sq.

6 tt i Mó^covoq xpxovroci] ergo 01. 104. 3 i.e. 302 a. C. n.

s^yQto-xarQe rxc, v xv; xxö s A-ne tv roCg rptypxpxovGj cadem verba redeunt § 0, orator huius orationis amat repetitionem sententiarum, ita ut nauseam creet lectori cf. ad § 10 in fine.

-ocr page 36-

6

tpiypdpxouc iïv xx) èya gt;jv. xa) tov ftsv xxipov rov (nip(3e(2i]ilt;ÓTX T# TTÓXct tÓtc oüx, è^i 5f/ iïiet;ehói7v, «AA.\' Ciftcig ocÏitovs o!,vx[/.vvi(T-, OTi Tijvos ftèv xxTxhyCpóelirx inr\' \'Ahfl-xvdpotj èfyv\'SpxTro\'hi-5 aOy, M/Atcxu^? §\' xQetaryxsi xtto Ko\'rya? xx) Trpsvpeii; ttrstró//,-(psi Trep) auftpcxx\'xs , ficyösTv xshevcov kou ryv Xeppovyaov «^ruS/Soü?,

i/^2« xuroii; S] avroi/f vpxf cott. Codd.

kxi rbv piv KaifovTovtrvp (3 s- i (3 y kót x] xxipós scnsu temporis praoscr- ( tim rerum adversarum raro usuipatur, usi- lt; tatius est nxifot, cf. otiaiii Xen. Heil. -VI, 5. 33. Veibilm trvizpxïvetv accidere lt; scriptor admodum frequenter usurpat, . octics in hac oratione, undecies in reli- lt; qiiis ei tribui is, bis autem scnsu tov i continye.rc, ohvenire, XLVII, 49 a-vupé- i frxé ij.01 rptyfxfxtx, et LUI. 5, i

ftxrjit óy ftoi rpiiifxpxix. i

\'A amp; ej-xv ê p o v] Alexander hic est Phe-raeus, qui primum Athenieasium amicus i (cf. Uem. XXIII. 120) postca hostis, \'• tunc Tenum occupaverat, postquam proximo anno classcm Atheniensium, duce Lcosthene, profligavit apud Peparaethum , \' qua victoria bene usus Piracum diripuit et antequam Athenienscs ex urbe auxilio venire poterant, vela dedeiat. cf. de bis temporibus (Dem.) LI. 8, Xen. Hell. VI. 4. 34 sq. Died. XV. 95 et Polyaenus VI. 3. 3: {Ahé^xvSpos) trvvérx^e To7g int tüv veüv Six tx^ouq trpotttrtectreei t$ SetynxTt tov TJeipxicii; nxt xto tuv rpx-we^öiv apirxa-Ki rk %pjfj.xTx. riïv Jè 7tpolt;r-ïtAêo\'vtwv ot Afltjfx/ot cpihix$ txs vxvq eheti vofj-itTcivTBi ixTrsa-xÓTrovv ■ ol Si xwo-

pXVTSf TO TTOtelMXOV kvy{J.yJX\'J KXI (TTTX-

o-xixevoi Ta; nxxxïpxt; \'dpnm \'evi rxg Tpxvé^aQ.

5 5 regulns Tbraciae,

imperio Cotyis subiectus, ab illo defecit, sed ab Albcniensibus, a quibus auxilium petiverat desertus, victus est, ef. Dem. XXIII. 104, 115; postca a Cbaridemo Cardianis traditus una cum filio interfi-citur cf. XXIII. 189 sq.

Kór vols\'] (\'otys Thrneum regulus ami-citiam erga Athenienscs simulavorat, scd

rerum potitus mentem mutavit et Iphi-crate genoro adiuvante, regm sui fines cum Atheniensium damno propagavit, cf. Dem. XX111.114 et 156. Suporavit omnes duces ab Athenicnsibus missos, noque Antocles nee Menon nee Timomacbns contra eum agere quidquam potucrunt et tandem 01. 1Ü5. 1. (360) Scstus ab eo est oceupata. Eodem vcro anno ant Ol. 105. 3 (359) neeatus est a Pythone et Hcraclida Acniensibus, cf. Dem. XXIIt. 119, Athenienscs amissa se recuperaturos speraverant sed Cersobleptes Cotyis lilius, adiutus a Cbaridemo ex Oreo, patris imperium servavit et Ccphisodotus, dnx Atheniensium, eum regem agnoseero coactus est. cf. Curtius Gr. Gesch. III. pg. 463 c. not. 30, qui Ol. 105. 3 (359) annum mortis ponit, Clinton tarnen Fast. Hell. ed. Kriiger Ol. 105.1 (360), A. Schae-fer Dem. I1 pg. 153 sqq.

£7re?ró/4lt;p£i] seil. srpo; 1///S; Reiskc.

rijv Xeppóvifirov xttoSiSou^] lam olim Atheniensium intererat in dicionc tc-nere Chevsonesum, ob commcatum cum re-gionibus circa Pontum Euxinum. Pisistrati autem aetate Miltiades Cypseli iilius a Doloncis prinoeps crat delcctus (cf. Herod. VI. 34 sq.), qui muro Cardiam Pac-tyae coniunxit, quo regnum snum a ïhra-cibus defenderet. Mox Athenienscs colo-nias ihi conditas in foedus suum ascive-runt, Pericles vero circa Ol. 83. 3 (450) mille cives Athenienscs co misit k?.^pou-Veetigalis autem et sociahaecregio Atheniensium erat una cum Aoolido, et oris Propontidis ac Bospori, eontinens qua-draginta duas urbes. cf. Busolt in Ilandb. der Klass. Alterth. Wiss. ed. 1. Muller IV. 1. pg. 213. Post helium Pcloponne.

-ocr page 37-

7

llpoicovvfaioi Sf vófAftaxoi ovrec lasrevov vpcii; èv tw (Soyiyaoti, XéyovTeq OTI UTTO Kufyxijuüu KaTé%ovTat rep TTOXS^C») XX) KXTOL yviv 6 Kx) KXTX dxhXTtaV, Kx) fjtij TTepiilslv XTTOXO^evOUq\' 00V XXOVOVTes uftsïs tots 6v tu syifjccfj xvTcóv t€ teyóvTav kx) tüv (Tiivxyopsvóv-

TUV XVTOÏS , 6TI Sf TUV êftTTOpCOV Kx) TUV VXVXXVJPCOV TTSp) SKTThOVV

§ 5. Post poyQfaoci om. ocuto^q Blass cum A. —

§ 6. (verba cov cchovovtsg — otvro!^ hue transposuit Dindorf.; in codd. infra post mveïaüxc leguntur) — t)/zg7$ rórs v.: tóts tfy/sTs ef. XLIX, 13. —

siaeum, ut omnes socii, coloniae ad Holle-spontum sitae ad Spartanorum societatem se applieuerunt, non diu tarnen; iam enim 01. 97. 3 (390). Thrasybulus, e demo Styria, banc regionem in potesta-tem Atheniensium redegit (ef. Xen. Heil. V. 8. 35 sqq., Dem. XX. 59 sqq.), a quibus mox ad alterum foedus est ascita. Sed ex eo inde tempore principes Thracum Cher-sonesum sibi vindicantes cum Athenien-cibus de principatu cortabant idque baud infeliciter, ex hoe onim loco patet Miltocythem eam occupavisse et tune ipsum redders paratum esse, auxilium ab Atheniensibus petentem contra Cotyn, quod tamen auxilium irritum fuit, prae-sertim machinationibus Cotyis. Timoma-chus onim Cotyi ccdore coactus est, qui Abydenis auxiliantibus Sestum expugnavit et Theotimum ex illa urbo expulit, cf. Hyporidcs I. 1. Attain en 01. 106. 4 (353). Chares Sestum rocopit et Cersobloptes, Cotyis filius, urbibus Chorsonesi, Cardia tantum excepta, cossit Atheniensibus of. Diod. XVI. 34 et de altera socie-tate Atheniensium, Busolt, Der zweito athenischo Bund, Jahrb. f. Philol., Suppl. Bd. VII, 1874.

I v t w lt;}vif/.ip\\ in comitiis ut mox § 6 et passim apud oratoros cf. etiam Xen. Hell. II. 2. 14.

§ 6. S)v óiKOvovre$ kts.]

cf. ad § 14 initio. Hanc congeriom par-ticipiorum orator variat gonitivis abso-lutis, mox substituens nominativum koc) ópcSvres. Simillimus huic loco est XLIX, 13.

Sequitur polysyndeton, particula re praeposita sequitur quater ««/, et somel \'én dé eius locum occupat, mox semel re et sexios xctf. cf. Straub. 1.1. pg. 118.

\'ért 5è] amat orator initio enuntia-torum adhibore particulam \'ért dé, ut de-cies in hac oratione, in roliquis ei tri-butis undecios, cf. Uhlo 1. J. pg. 90. Nun-qiiam vero utitur copulationo \'ért t o i-vvv, quam genuinus Demosthenes ad-modum saopo usurpat e. g. in or. XIX docies, \'én dé modo somol, in XX tor, ot \'én dé bis, in XXI ter, et \'ért dé semel, in XXII modo tor \'én roivvv, in XXIII quinquies, in XXIV semel, et in XXVII semel, contra quinquies \'én dé. In his sex orationibus Demosthenes \'én rofvvv vicies sexies, \'én dé contra novies usurpat.

tui v h[/,7rópuv Kocï rüv vavKhy-pwv] nompo Atheniensium.

\'é [z k o p o q] ó uyopcc^Mv kx) Itt) %évys TTuhcSv. Trévre elriv cct dixfyopoti rcSv ttcü-A.OVVTMV\' OiVTOTTMhyq, , \'é^OpOQ,

TTxAiyuxTryAos, i/.€Tx(3otevlt;; cf. Schol, ad Aristoph. Plut. 1155.

vxvKXyjpoQ] navis dominus cf. Phot, s. v. ó rijg veus xvpioQ xxï ó IxiTT^écov xvry, Salmasius do Us. pg. 517, vxvxAypot; na-vicularius, navis magister ac dominus, qui cam locat mercatori. Ex Harpocr. s. v. patet Hyperidem in orationibus erfp* rov rxpixovt; ot Trpos \'Apitrroyehovot hoe vocabulo etiam usum esse do eo qui morcedo conductus est ut pensiones an-nuas pro locatis domibus vel inaulis colligat, et ex Athon. V, 209 A concludi potest vxvühypov eum gubornatore et pro-rota malcficia in navi commissa iudicaro.

ttspi \'éktthovv \'övrwv] cum in 00 ossent ut ex Ponto Athonas navigarent.

-ocr page 38-

8

ovTuv sk toïi nóvrou, kx) Bv^xvtIcov kx) KxXxvfëovlav kx) Kvfy-Kyvuv xxtocyivtuv r» ThoJx svexx Tijs ;\'§/«? XPS\'*? töü vItou, 1208 kx) ópüvtss iv rcfi lleipxicT tov (tïtov ènitindfievov kou oütc ovrx atpóovov üveïvöxi, èipytpltrxaós re vxvi; KxóéhKetv rovg Tpiy-

pxpxovi xx) 7rxpxk0fit%eiv in) to %ü^x, kx) tou? (souheutx? kx)

K«A%jf^ov/lt;yv corr. a. m. pr. S. Cum 1° Q: ««Axtf^ov/wv pr. S, A. Dindorf. —

Bv % ccvr ïuv — KcercicydvTcov roe 7? hol oi\\ k ctr ócy b iv roe t: hot a, non solum est appellere navem, sed etiam: c apt as naves in portum suhducere, §§ 32 cn 37 HaraystrQae/ contra signiücat (levertere. — Byzantini et Chalcedonii et Cy-zici naves onerarias ex Ponto in patriam naviganles subducere solebant, ut vec-tigal imponerent. Multae naves inde frumentum Athenas vehebant, Attica enim satis fnimenti non ferebat consument) bus et tertiam fere partem aliunde importari oportebat, praecipue ex Ponto, cf. Dem. XVIII. 87, XX. 31. Populus, ut ne annoaae caritas aut fames exori-retur, inultis legibus caverat ne frumen-tum exportaretur (cf. Schol, ad Dem. XXIV. 136), neve quis dardanarius coëmpto multo frumento pretium nimis augeret; etiam mercatores poregrini Piraei portuin intrantes ibi duas partes vendi-tare tenebantur. Quarum legum custodes sitophylaces et curat or es emporii erant. cf. hac de re Lys. koirct tmv ttitotroohoóv, Harp. s. v. èiriixsAtiryis è[X7ropiovy Schoe-mann. Gr. Alterth. I pag. 419 et 527.

Byzantini et urbium ad Hellespontum incolae cum inopia laborarent, multas naves, Athenas navigantes subducebant, et mercatores frumentum ipsis vendere cogebant, quapropter Athenienses possessionem harum urbium aut societatem magni aestimabant et usque ad bellum sociale anni 357 paene semper Byzantium et Chalcedon eorum socii erant.

ópcüvrse; — rov owrov Itt/t/-(zupevov] animadvertenies pretium frumento accedere. sTrinizcéVy quod vulgo signiücat exprohrare, sensu rov pretium alicuius rei augere, raro usurpatur

cf. Diph. ap. Athen. V, 228 B. fragm. \'E (Zir óp ov: rov %eviKbv olvov sttitst/-l^noiQ Trohv y et (Dem.) XXXIV, 39: \'óre ó (riroc; xpórepov kx) eyé-

vero éxiiottöeiiot dpccxpcSv. Ael. V. H. 10. 50, App. B. C. 5. 67. Herodotus usur-pat avceTtiJ.amp;v, cf. IX. 33 et ita posterio-res. Substantivum autem e ttir t (zy a-1 g, caritas annonae gt; raro occurrit, nee nisi apud posteriores, nam apud scriptores classicos semper est opprobrium cf. Thuc. VII. 48. 3.

ttap kko[/./% s i vquot;] positum sensu rov transvehere navem ad aggerem hoe solo loco invenitur, proprium vero verbum hac de re videtur esse ntpiopiu^tivgt; cf. (Dem.) LI. 4 et Pollux I. 122, qui hanc orationem et sequentem laudat.

gT* ro xamp;iioi orat agger in

parte quadam portus Piraei prope Eetio-neam (cf. Hell. [II. 3. 46, Thuc. VIII. 90. 1), cui naves alligabantur et ubi instruebantur et examinabantur, saepe Senatus hue convocabatur a prytanibus quando expeditio parabatur. C. I. A. II N0. 809 col. b, v. 15 sq. rovg $è TrpvrccveiQ Troieiv (3ovMjlt;; \'édpoiv evi yrepi rov

ólttogtóhov xv ó uttoctohoq

yévyrcti cf. Pollux. IX. 34: roe irep} rovg hifzévxe; iispy l^trópiov

kx) V^xlptviSy us \'Trep/fyc (pyriv sv ro7g VTrèp rov rxpt\'xovG. Fallitur auctor ar-gumenti or. LI: ro xamp;izx vjv oikoSó-(/.viizx ev rü Kniivi Trpofophyi/.évov Trpor-opiihtMC, \'évsxx kx) xyopxz rcov vxvrüv.

Cf. Wachsmuth, die Stadt Athen im Alterthum II,/1, pg. 94 sq.

kx) rov; (3o v he v roe e kx) rovg $yjfzxpxovG Kxr x hóyov $ Troietv-Qxi — kx) xtt otyé peiv vxvrxï]

-ocr page 39-

9

tow? IvuJLxpxcvt; xxTKhoyout; iroieJaómi rüv Syfioruv kx) airoQipeiv vxutxi; , xx) dix txxous rov xttóatokov TroieJiröxi kx) poyósïv éxx-lt;rTX%oT. kx) êvlwlt;TC to \'ApierroQut/ros \\ptiQilt;r(ix toutL

^FHcWSMA.

7 Toü [tlv ipyQiaitxTOi; roivuv xxyxoxre a xv\'Spei IikxctxI. èyu § 7. rohvv om. A. confirmant rotvvv h. 1. similes loci LIX, 17, 79. —

Atbenis decom strategi quotannis tabulas conficiebant continentes nomina coram, quibus militandum forot, ot plcbiscito edito quo significabatur quot annos nati et quando ad militiam vocarentur, delec-tum babobant, cf. Lys. XIV. 21, Lycurg. Loocr. 57: troipoc^x^v to crSifzot ru^oti to7$ (TTpxryyoli;, ibid. 147: ov TroipourxMV to (Tcoizx r£%oci roilt;i a-rpoiTyjyotG, Dom. IV. 21, III. 4; kypytpfacirQe — rovt; {té-

Xpt vrévTS kx) rsrTotpxxovTcc ircov othrovc; sizpatvew. Schoomann Antiq. lur. publ. Graec. pg. 254 not. 24, hoc quem trac-tamus loco nisus credit has tabulas a demarchis et sonatoribus confectas esse, qui etiam extraordinarios legebant mili-tes et nautas, et secundum has tabulas modo strategos, modo taxiarchos delcc-tum habuisse coll. Lys. XIV. 6: lt;rgt;cé-xparös $è r/vss sfo/v oamp;( $s7 Trape/va/, ovx o\'iTives ccv ryjv faiKi\'xv rotvr^v c/v; ovx, ode; ccv ol (rrpaTyyoï xoiTxhé^oo-(TiV) et IX. 4. a;(ptxóftevo$ TrpoTrépvriv e}lt;; ryjv tróhiv, oVttcu $vo (y.^vcnQ etrih^m^-KCiTs^éy^v (TTpxriuTyQ. ccitrQóizevos

to ttpaxoèv v7r6t07r0v[4yv svqgmq sttl

fiyüev) vyiei TrporeMow ovv

Ti}) (rTpocryytii èdyAcortx \'dn karpursvijLé-vos hyv, stvxov ciè ol/$h tcüv [mstptcu\'j\'

cf. etiam Aristoph. Pax 1180—1183. Ex quibus locis tarnen patet olim strategos et taxiarchos quoque tabulas conlecisse, ex hoe vero, anno 362 demarchis ot senatoribus id inunus mandatum fuisse. Schoemann tarnen aasentiri non ausim, tantum modo sJlirinare possumus, demar-chos et scnatores huic muneri interfuisse, qua in sententia otiam stat Hermann,

Lehrb. der Gr. Antiq. 1892 l8. 2. pg. 640 sq.: „Welches Verhaltnis und ob überhaupt irgend eines zwischen den rufyis oder den h6x,oi und den Demen bestanden habe, ist unklar, obgleich die Demarchen neben dem Rate bei der Aushebung be-teiligt erscheinenquot;, et not. 1 „Die apxov-rss bei Aelian V. H. XIII. 12 werden aber wie bei Lys. XVI, 16 oder XIV, 21 nur die Strategen selbst seinquot;.

a7rolt;pépetv] hoe loco significat tafru-las conficere remigum, eodein sensu usur-patur § 8: oLTreveynstv toïk; 7rposi(roi\'lt;rov-rat;, cf. etiam Lys. XVI. 6: e^ytpicrixcrQe tovg cpvhapxovt; xtrsveykeh roi/s ittttbv-cravrase.

hi oi cf. ad § 12.

T 0 \' A piamp;rotyMVTOC y $ 17 1* Ot TOVTl\'] rovri quasi digito monstrat plebi-scitum quod scriba continuo recitabit.

Aristophon, qui paulo post, Callistrato capitis damnato ob cladem ad Peparae-thum et direptionem Piraei, summam in re publica potentiam nactus est, The-banis favebat, cf. Dem. XVIII. 162, Aeschin. III. 138. Is tum populo per-suasit ut quam celerrime auxilium mit-teret ad oram Thraciam, cf. de Aristo-phonte Curtius Gr. Gesch. Ill pg. 462 sq. et in primis A. Schaïfer Dem. I2 pg. 140 sqq.: cf. ad § 4—6, locum pessimo compositum, XLIX, 9 sqq.

§ 7. ro/vvv] in hac § bis invenitur, priore loco est particula conclusiva, signilicans „igiturquot;, posteriore copula-tiva; „porroquot;, cf. do usu huius part. Kiihner (Gramm.) IIa 2 pg. 857, 4, et Fox ad Dem. vn\'èp tAeycthoKohnfiv $ 4.

-ocr page 40-

10

S\' streilvi pot oük faóov cl vxï/txi oi xeittxhsyèvtfi; öiro tüv tiwc-

tüv, «AA\' ij ohtyoi ax) 0ut01 üïóvutoi , tovtovi; f*cv xlpijkx , utto-

6s)s Ss Tijv ovtrlxv tvtv s/axutoü kx) cixvsi(rx/4,svog «pyvpiov, TrpwTO? iTf^pua-ix^v ryv vxvv, /tKróuvciftsvo? vxórxg «? oJóv t\' yv apltr-tout;, Ivpsiki; xx) irpohivets Soiif sxx^tc/i xutüv niyó.\'Kxi;. en ?£ lt;TKeuelt;riv \'tiiott; vxvv xtxiti xxtktksvx^x , xx) tüv iv/ACirluv

XTtOLcri A: ceTrceroiv.

gTTg/^^] cf. ad § 24.

ov k tj aQov oi v ocvr cti — aAA* vj o gt;Jy o r\\ cf. de origine huius dicendi modi ovk — «AAJ yi Kühner (Gramm.) II1 2 pg. 824 6 c. an. 3, 4 et 5, redit eadem confor-matio § 14 noil ova aTredódy roïs

(TT^OiTliiTKlC; CChh! ^ IV0~IV /XJfVoTv , et § 60 ware \\i\\] dvvota-Qoti \'én avrijv poyQyroei ro~lt;; l/zo7$ Trpxyizoea-iv av^Acy/zgvo/c «AA\' (3pa%éc6, quibus locis «AA* ^ congruit cum ttA^v. In aliis orationibus Apollodoro tributis nusquam hanc formulam invenies.

Admodum tamen frequenter in antithesi noster coniunctionibus utitur ovx {(/.$) — «AAa (^g), in hac oratione undecics, nempe §§ 4, 23, 38, 44, 45, 51, 61, 63, 66 et 67 cf. porro Uhle 1.1. pg. 91.

o / HOtr ctheyévr b $ vtto riïv dy-//otöv] Cum supra dixerit orator, se-natoribus et demarchis ex plebiscito mandatum fuisse, tabulas conficere riïv tmv , hoc loco pro dyporuv iïy[/,£(gt;xcov scribendum esse mihi constat.

xoiï ovroi]et hi quidem, iique cf.Kühner (Gramm.) II* pg. 557,8 et Kiyger(Sprachl.) § 51, 7, a. 13.

t; tt o g /$] vTronQévoci est fundamenta iacere, et pignori dare; etiam metapho-rice usurpatur cf. Dem. XIX, 252, rbv \'fötov x/v$vvov vTToOetQ, suo periculo.

Verbum medium significat suadere, ponere et piynus accipere, subst. vTroQyxy consilium, pujnus.

oi] est mutuum dare, $ xve {• mutuum sumere, cf. Pollux III. 84: vTroötixyv ög;; ó $au6t£d/zevot;, viroOtj-xv\\v Qéfzsvoi ó Bacve^uv. Confusionem ac-tivi et medii, quam citat Lobeck ad

Phryn. pg. 467 sq. auctoribus Lex. Rhet. Bokk. pg. 239, Etym. Magn. pg. 248. 23, Eustath pg. 1807. 7, etiam Pollux III. 85, apud scriptores non inveni, semper bene distinguunt cff. e. g. §§ 55 et 56 huius orationis et or. XLIX passim.

tt piïr o lt;; e7rAiipcolt;rcc(zyv rvjv vaöv] his verbis magnam suam diligentiam in-dicat, Athenienses autem hanc diligentiam inagni fecisse apparet ex argumento orationis LI.

eir hy pcotramp; (zyvquot;] navem remiyibus insincere plerumque vocatur Tr^povv, non-nunquam tamen forma media usurpatur cf. § 15 et ad § 32, Dem. XXI. 154, (Dem.) XVII. 28, Isaeus XI. 48, Xen. Heil. VI. 2. 14, ubi Cobet edidit enhypov, ceteri Ixhypovro.

u lt;; oJóv r g^j c. Superlative bis hoe $. cf. (Dem.) XXXV. 6, XLIII. 32, XLVIII. 2. 6.

dcopetao] non èopecélt;;, ut vulgo fit, scribendum esse docet Meisterhans* pg. 31, 11 et 34, 13.

7rpolt;gt;ólt;reilt;;\'] nautis et militibus clas-siariis arrham dari ex hoe loco patet, cf. etiam do hoc voc. Pollux VII, 194:

quot;EpiZlTTKOS STTt TOV TTpOTTKTTevQévTOG

ccvev upyvpiov ttivsiv sv KOtTrytei\'ov t irpo-dócrei T/vg/v étpyaev, apud oratores voca-bulum nusquam alibi inveni.

r h s v e (r i v }$ to i $ — Har e v kev -aa- oi kocï r ca v dy (/. or /uv \'é Au (3 ov o v 5 è v] his verbis iterum diligentiam suam indicat, cf. Introductionis pg. XIII, redeunt hacc §§ 26 et 27 et simile quid narrat XLVII. 23, ov^sttuttots \'éhaifiov a-xevy kx tov vecop/ov, aAA* chvtoq idta TTCupsa-xevcc^ov t eodem modo scriptor ora-

-ocr page 41-

11

e\\x(iov ovdév, xa] w? oJóv t\' Jjv kx^^kttx kx) lixitpexh-

txtx tüv Tpiypxpxuv. uirvpeirixv toIvvv viv bIvvxiwv KpxriaTyv 8 ifiiaóuirxfiyiv. ov ,uóvov Toivvv a xvspe; iixxjtx) toc kxtx tv)v tpiypxpxlxv xvyihiexov tots o\'utu irohutchii ovtx , oiwx xx) tüv XPVIAXtuv uv els tov ixirXovv sipyiQlvxfDs c\'ktsvsx^vxi [Akpoi; oxjx tXxxusTov èyu vftïv irposKrvivcyxx, Sfêxv yxp v/tïv virsp tüv Stj^c-tuv roh; fiouhevTcis xittvtyxfiv touï 7rposilt;rollt;rovrxt; tüv tc lyiftCTÜv xx) tüv syxexTynhuv, irpoaxtrvivex^ (tov tovvo/ak iv TpiTToït;

§ 8. ou (zóvov rotvwquot;] kxï ov fzóvov A. —- lyw om, A. — rot); povtevrocs\'] rovt; dlhamp;pxovq koei tovq fiovtevrug Meier coll. § 6. —

tionis LI ostendit se paratum fuisse ad sumptus pro re publica faciendos cf. § 5 illius orationis.

Obtinet hic figura cui nomen a-xyizot xzr\' txptriv act) kxtoi öértv \'ÓTrep arvvia--

TOiTOtC 6K TVjS „oVquot; KOU èvaeVTlCCQ

aury, na) (/.cchtvTcc rov „«AAaquot; (rwhér-l^ov, ei kou irtetcrroi \'érepot svpfaKOVTCCi, Anonym, irept lt;T%vi(jLxros 8 pg. 637 W. cf. llehdantz. Ind. I pg. 8 s. v. apvic;. Francken comm. Lys. pg. 88 sq. (ad Lys. XIII. 19) plurima excmpla collegit talis consociationis contrariorum.

§ 8. ov póvov roivvv\'] sic etiam pro-ximum cnuntiatum praecedenti iungit par-ticula roivvv , eodem inodo iungit enun-tiata §§ 11, 14, 17, 24, 27, 29, 38, 53, 57, 63 et 67, item in aliis orationibus frequenter adhibet cf. Uhle 1.1. pg. 92.

ra k a tk rii v r p iv\\ p u p %i oiv — oVrco TroAvreAif \'bvr oc\\ de sumptibus trierarchiae cf. Introductionis pg. XVI.

r óre oVru tt o hv r e hy \'óvrot] De his verbis cf. Introductionis pg. V sq.

Trpos/ryvsyHai] quid sit siarQépetv et 7rpoeiiTlt;pépeiv exposui Introductionis pg. XI sq.; de formis \'yveyxov eet. et \'yveyxoe, ijvstyxas eet. videatur Meisterbans 2 pg. 146, 6 c. annot.

$ ó®v] accusativus absolutus cf. Kiih-ner (Gramm.) 11\' pg. 646 sq.. La Roche (Beitrage zur gr. Gramm.) pg. 210 sqq. Ter in nostra oratione co est usus orator cf. §§ 12 et 22. Quamquam verus Demosthenes acc. absol. persaepe usurpat, nee $ó%av nee TTpotrrcexQév usquam in aliis orationibus sive genuinis sive spuriis invenitur.

rüv sy xe xr mzé v u v\'] Quoties tribu-tum pendendum erat, locupletissimi ci-vium et iroreMüv non solum in pago, ubi eorum nomina in tabulas erant re-lata, suppeditare debebant, sed etiam in iis pagis, ubi praedia possidebant, hi sunt lyxexrynivoi. Attamen non omnes irore-heit; inter lyxexr^zsvov^ erant, sed solum ii quibus ius aedes et praedia ac-quirendi in Attica datum est, quod disertis verbis addi solet. cf. C. I. A. II. 413, v. 27 sqq.: elvcti [otvro]v trorehy xoii ctvrov xx) [sxyóvovc xa) o^ixiac, otvrotc, [eïvoci \'éyxrvjtriv \'Aö^^c/v, et ^gAr. upxotioh. 1888 pg. 224 N0. 3 v. 3 sqq.: $[_6$óa,Qo6i\'] ctvroic, Ilt;rors[Ae]to£v oIxo[Clt;Tiv \'Ajö^ö\'/v \\x~\\ot) r[oc](i sla-Qopacs eitrtyépeiv xoc) rot réhy rste7v xoeQctTrep

AQyvoiïoi ..... g[T]va/ dè ctvroic^ xot)

yy\\(i xot) olx\'ixc, \'éyxrycriv. Hoe benelicium etiam civitatibus et peregrinis datum est cf. C. I. A. I. 59 v. 30 sqq. et plebisci-tum Byzantinorum in Dem. XVIII. 91. Schoemann qui Alterth. I pg. 356 et Antiq. pg. 191 contendit \'éyxryriv coniunc-tam esse cum icroreteia, nisus Boeckh. Staatsh.1 I. pg. 197 c., inscriptionibus redarguitur cf. Hermann Gr. Antiq. 1°. 2. pg. 428 sqq.

liépos ov x g A«% / ö-to v] cf. ad § 13. kv rpirrolc, dyizoiï] rpirrotc;

-ocr page 42-

12

9 Six to (pxvspav eJvui /tou riiv ovirlxv. kx) tovtuv iya,

ovUeplxv irpiQxtriv ■jrotvicx^evoi;, oiV on rpiypxpxü quot;u* 1209 SuiW/^v Suo tyTOvpylxs Kyrovpyelv oils ol vófioi iüaiv, ed^xx rxg

§ 9 ov$\' (Sti Blass] oVts tin codd., \'dn Dobrae Dindorf. — %[zx ante Mo inser. v. Herwerden, Mnem. 1875. —

apud Demosthenem non nisi hoc loco inve-nitur, idem significat ac rpirfv cf. porro Flat. Res publ. VI. 504 A: rpirras sYdq diutrTyrruiJLSvoi gt; IX. 580 D. e. a. Herodotus usurpat formam lonicain rpi%6(; eodem sensu cf. I. 171 et TX. 85 Tpt¬e hxoivtvotvro Oyxas,

$ i b to lt;p ccvepxv sivamp;i (zo v r ij v o v lt;r /a v] quinquies in hac oratione Tnfini-tivus substantive usurpatus est, quater cum praep. ha cf. §§ 8, 9, 12 et 56, semel cum praep. It/, nempe § 16. Sigg. 1.1. pg. 429 sq. ex hoc usu Infinitivi probat banc orationem a Demosthene scriptam non esse, nempe apud Demosthenem, hie usus semel in quinis §§ occurrit, in nostra semel in 13\' §§. cf. porro do hoc usu Inf. Stix (zum Gebrauch des Infinitiv mit Artikel bei Dem. progr. Gymn. llo-tevillensis 1881) pg. 18 et 30, et Uhle 1.1. pg. 84 sq.

§9. hixf tovtmv — ttol^tccizsvoq,

ov^ (Sn r p i\\j p ce p kx) ovk civ hvv a (pyv — ovhl ol v ó (Mot gwo-zv] sic Blass, mutans oVrs on in ovè* \'óti , iniuria opinor. ovhé {(J-ydé) — ohüé {wlt;Sé) enim significat: nequidem — nequecf. Xen. Anab.III. 1,27: lt;rv ye oo$è ópüv yiyvatrxeK; ov$è ówovuv izé(j.\\iy7C6i\\ ne videns quidem cernis, neque audiens meministi, Comm. III. 12, 5. Plat. Res publ. pg. 391. C: w roïvvv [/.yèè ruhe TTêiÖMizeQx [lyü* ecifzev Asyetv: ne haec quidem credamus neque did patiamur, secundum Blass Apollo-dorus ergo dicit: quorum ego nihil prae-tendens, ne quod trier arch us sum quidem nee duo munera recipere possent, nee leges sinunt, primus pecuniam suppeditavi. Apollodoro tale quid propositum fuisso, quis est qui credat? quod autem codices habent omnes: kxï tovtuv — olire \'óti

Tpiypotpyfi — ov})\\ o! vópoi hcónv significat: quorum ego nihil praeiendens, nee quod trier ar chus sum nee duo munera recipere possent, neque vero leges sinunt, primus pecuniam suppeditavi, quae ipsa, me iudice, mens Apollodori fuit, nee quidquam mutandum est Cf. de Kühner (Gramm.) IIa, 2 pg. 830 g, ubi oxempla multa collecta sunt. Lortzing anacoluthiam haec verba vocat, qualis tarnen apud Demosthenem nusquam exem-plum invenitur, et sic explicat cf. pg. 63: „orator dicturus 6\\jts oti tpiypotpxü xui ovk civ èvvoii\'fzyv — oVQ* \'oti oi vóftoi ovk huxriv, oblitus prioris oVts postrema verba cum his: xxi ovx civ %vvóc({iyv ita co-niunxit, ut ab \'oti coniunctione pende-rentquot;. Sed non opus est tali interpreta-tione, ordo verborum sanus est.

Dobrae oi/rg delevit, male.

toi/twv] i. e. roö -TrpoeKrtyépsiv G. H. Schaefor, Blass interpungens post èycó, hoe voc. rcfert ad tovq 7rpo6i(Toilt;rov-Tas} cui assentior.

tt p ótyocr iv n o ly lt;r u (/.tv o periphrasis pro 7rpolt;pxlt;Tilt;rai/,evolt;;. Trpócpwric; causa-tiOy etiam de vera causa usurpatur cf. Dem. XLV. 67 ovhefttxv yrpótyounv dmotfctv \'ê\'xoiev civ eiTTSiv. Coniungitur cum trxyxpie Dem. XIX. 104, LIV. 17.

Eandem periphrasin usurpat orator noster § 49 ttXoüv Troieta-Qcei pro trtetvy § 33 hóyovc; 7roieilt;rüoci pro Kiysiv, § 64 et § 66 irpóvoixv Troiela-Qxi, ubi etiam sm-\\j.iKzixv noieïrüciiy ut vim verborum augeat.

\'ót l t piy p Ctp kxï ovk xv C v-

v x/fzyv] Indicativus et Optativus cum xv sese excipiunt cf. de hac re Kühner (Gramm.) 11\', 2 pg. 883, 3.

hyrovpyixc; A^T0upyg7v] cf, ad § 2 Bsoftxi (SéyTiv.

-ocr page 43-

13

TT po 617 ($0 pXS TTpUTOS, Hx) OUX sltT STT pd^CCfjt^V, $IX TO TOTS fth XTTO-\'byftslv VTTSp VfAUV TpiVipxpKamp;V, vlt;7T6pOV Sf KXTOLTrXtXJVXq V.XTXXX^ClV TX [ièV 6V7ropX Vp srépuu TTpOSamp;lXeyi/.ivX , TX S\' XTTCpX VTrdhOlTTX, 10 HX) TXÏITX OTi xhydïj héyco 7rpo$ vfjcxg, TouTCov vftTv xvxyvcbreTai TXS (AXpTUplXG TÜV T6 TCi (TTpXTlUTlKX TOTS e\'KTTTpXTTÓVTCOV XXl TCÓV XTTOVTOhéuV, Hx) TOVCf fAKTÓOVg OUS TXÏf VTTVlpe^lxig Kx) TOÏg

IttiPxtxis xxtx ftiivx idfèouv, Trxpx tamp;u (TTpxTviyoóv criTyiphiov

rptypapxav] Tpwpapxoe A. cf. XLV. 3. — s^ei^syiiévoc A. qui etiam § 35 A«/z-Pamp;veiv pro Trpohaizpctveiv. —

Kyrovpyiot bona forma est, non Aglt;-rovpyioi, itomquo hyrovpyeiv , patot cnim ex inscriptionibus actate Domosthenis A}j-Tovpysiv etiam scribi et ITsvrg-

Ayxós, Aïyfa, \'Epe%Qylt;;, Olvfa et nonnulla alia. Inde ab anno 300 a. C. n. haee omnia seribebantur diphthongo ei cf. Meisterhans a pg. 28—30.

\'éQyxoc] pensitavi (vectigal). De vecti-galibus pendendis usurpatur riQévoii. cf. Dem. XXII. 42, 56, (Dem.) XXIX. 3, item róaov nQévcei cf. XLI. 9, etiam verbo TgAe/v utuntur scriptores cf.tamen de signi-ficatione huius verbi Boeckh. Staatsh. 2 I pg. 650 sqq.

€/(rg7rp«|4//^v] sla-TrpccTreiv et g/V-Trpxrrso-Qixi significant: exigere pecuniam cf. §§ 10, 64 et 67, item irpccTTSiv et Kpamp;Trevüoii cf. Xen. Hell. I. 3. 8. Plat Ap. Socr. pg. 19 E et pg. 81 C.

éVtto pa] pecunia exactu facills t \'uTTOpx pecunia exactu difficilis. Ple-rumque haec voc. usurpantur de personis, bic ad rem translata sunt. G. H. Schaefer sic interpretatur; tu (zlv slinopx — ïxropx vtróhoitroc: h. e. tovc; (/.Iv eoKÓpovr. érépcov TrpoeicrTrsTrpoiyizévovt;, roin; Vowó-povt; vTrohotTrovt;.

TTposteiheyizéva — v tt ó ho iTrct] concinnius foret: 7rpo£^6i^eyi/.évx — vttó-Aoittx \'óvtx G. II. Schaefer.

§ \\0 xaï t au r a tin cc Ay Qy \\éy coquot;] cf. de interpretatione huius dicendi modi do Haan (Annot. ad Dem. quae fertur orat. Lacriteam) pg. 39. Uhle 1.1. pg. 107 sqq.

domonstrat tria distinguenda esse genera cnuntiatorum, quibus oratores exprimant id, ad quod comprobandum testimonia prolaturi sint. Hoe loco pronomino tolvtoc. complectitur ea, quae contendit orator. In hac oratione quinquies haec verba in-veniuntur et ter praeter hoe loco (§§ 13, 28, 37) sequitur oivctyvaxreToii eet., de qua formula cf. Sigg. 1.1. pg. 431.

toc (rrpctriMriK£] scil. xpvizara. Apud Demosthenem saepe oppen itur Qeu-piKCt, cf. III. 11 : (i)V ol ijlsv tc6 (ttpoc-riMTiKx Tciïc; 6Uoi [livovvi tiictvéiiova-i Qecopixa, et XIX. 291: èew v\\dy aoti xpy-{ixr strcpépeiv xoet rx Qscopixx a-Tpxrico-racsi Koiew. Apud alios, ut Xenophontem et Platonem, de re militari usurpatur et subaudiendum est \'épyce vel trpxy^xrcc cf. Comm. III. 5. 21. Cyrop. II. 1. 22: cpiAoxivcivvov //er\' suTotfy\'oes xccï {ZOVOC TMV (rrpXTlMTIXÜV XXI tyiKóxxhov

Trepi VttAx , Plato. Ion pg. 540 E.

O / SÏtTTrpXTTOVTSS T Ó T S T X

cr tp xr t ut i xx erant decern xttoSsxtxi cf. Hermann 1°. 2. pg. 622 e. ann. 9, postea o rxiuxc, rcov a-TpxTKanxamp;v hoe munus accepit, circa 01. 110. 3 (331) cf. Busolt in Handb. cd. Iw. Müller IV. I pg. 160 c. ann. 7.

t mv xKoaroKstov] x7:olt;rToA.y(i\' of Trpovoovftevoi rcov XTrorróhu-v xxi tov ex-ttAov tcóv rpiypm Pollux VUL 99.

vxypsa-ixic; xxi ro7$ Im-fixr xi (ï\\ cf. ad § 25.

trirypércov\'] pecunia ad tolerandos

-ocr page 44-

14

nivov hxfifixvccv, KXyv luoTv /ntvoTv /tcvov ftitróov sv ttivts wt) koc) ivtxurü, kx) roh; vxvtx; tous ftifröccösvrxs, kx) ovov skxittos ihxfiev xpyupiov, ï\'v\' ix toutcov elèijTs ryv êftyi/ TrpcSuftixv, kx) ovto; 5/s\'rlt; TrxpxXxamp;slv irxp\' èfioü iviv vxüv oük yQehcv, szeibv} poi ó XPÓquot;0* è^ij\\öe rijf Tpiqpxpxixt-

MAPTTPIAI.

11 quot;Oti ftiv toIvuv oii ipsóiïoftxi irpos óftxi; Trip) uv sIttov u ocv^pei; üiKXirTxl, rüv pixpTupiüv xvxylyvüKyKOfjt.svuv xKyiKÓxre. sti Sï irep)

UV fl£\\hu héysiv, CCTTXVTSS //,01 ÓftOhOyyiTSTe OTl XKyóii icTIV. Tpiyj-

pous yup inoXoye\'iTxi KXTXhuirii sJvxt, %pÜTOv fth, iav uv) ptKrióv T(? S/Siji, leuTipov S«, sxv eis rov neipxix (tirxl-u KXTXTrhsvay\' ii7róh(i\\pls re yxp TrAf/W^ yiyvsrui, oquot; ts irxpx[/,évovTsi; tüv vuu-rSiv oöic èHhouai ttx^iv iftfixlveii/, èaiv fty t/? xuroh; STepov apyv-

§ 10 rttv epiiv Blass coni. Tijn t\'s^v. — if\'SsAsv] itiétyrsv A. —

§ 11 (vpSiTov A: vfUTy. F Q otiam hvrépx praobont.). —

Bumptus alimontorum, cui hic opponilur l-iia-Dóe stipendium of. otiam Dem. IV. 28 quo ex loco patet actato Dcmosthonis totum aes müitare {iiirQdi; évTeAfa) fuisso quattuor obolos, quorum duo ad victum dabantur, duo proprium stipendium orant.

irAijv Svolv /iijvo/v iziriïóv\'] ox 5 12; kxi yxf {/.ttrQöv oliêévx \'éhxfiov Trxpx rov vTfXTviyoV dxTai nyvSv ct § 14 kxi itia-Qos ovk xireSóQy roit; o-rpxtiütxie «AA\' i) Svoh [iyvolv, \'érepós re vrpxryyos ^ks Ti/ióiixxot apparet Menonem, succes-sorem Autoelis, stipendium quamvis por-paulum solvisse.

h 16r (] hic pro \'órt, eadem significa-tiono etiam 5 57 et XLVI. 10. Apud. Demosthenem nullum exemplum extat, cf. Lortzing 1.1. pg. 05.

IvsiSvi [iO! 6 xpóvos è|?AÖE tij? rpiypapxtxt] oratores solent iterum atque iterum repetore, quae in argumentatione causae magni momenti sunt, vel si nausea auditores et Icctores afficiant. Sic nostor ea, quae facta sunt post tempus trierarchiae exactum, insignia reddore vult, baec verba enim repetit quater cf. 14, 18, 25, 58, rem ipsam etiam §§ 15, 20, 24 et 30. cf. Sigg. pg. 427, Uhle pg. 49 et Lortzing pg. 31.

5 11 to/vuv] ii/Hur cf. ad § 7.

r pi j pov ( yxp ónoAoyctrcei kx-tx A v tr I ( elvxi xre] Hacc verbo, sunt ügura, quam rhetores epic/ierema vocant, Cicero melius ratiocinationem Quint V. 10. 5, de qua iigura videatur Cic. de Inv. I. 34. 57 sqq. et in primis 37. 07 sqq. Est tripertita, constat enim ex propositionei rpiypovc; yxp éiJ.o^oys7rxi

- KXTXTTteva-y, propositionis appro-

batione: XTÓAei\\\\ji\'i; re yxp — êioiKyamp;xamp;Qxi, et complcxione: amp; epioi — Tiji» rpiypxp-Xtxv. cf. porro Cornif. II. 18. 28 ot Volkmann2 pg. 194 sq.

xaT«At/o-lt;;] propric est eversio, dis-soluiio, de triremi non nisi hoc loco in orationibus Demostheni tributis usur-patur, dissolutio triremis fit, si dux stipendia non solvit, vel navis interea in Piraeum redit, cf. Boeckh. Staatsh.1 I. pg. 702.

« w ^ A 6 nf» 15] desertio, etiam § 15, qui navcm deseruit hivóvcivs (cf. ad § G5) vocatur et Aitovxvti\'ov accusabatur cf. Pollux VI. 153, et VIII. 40.

-ocr page 45-

15

fiuv , u(7Tf tx olxelx ^ioiK^xaSxi, x ifto) xuCpórepx truvsfiy u xvdpet; SiKtxirTxl, cóvrs TrohuTehetrrépxv hoi yevéaQxi Tyv rpt^pxp- 1210

12 ^/«i/. xx) yxp (jlivÖov otöévx eXx(iov nxpx tov ttrpxttiyoü óatu wvüv, kx) xxtètthivirx tou? trpéapeig xyuv S;« to xpitrrx y.oi irXelv rijv vxvv, kx) èvéév^s itxXiv, irpottxx^v //.ot ütrb toü sijftiii mhuvx rèv vrpxttiybv xysiv e\'tf \'EAA^ütcvtov xvti aötox\\iovf xxoxi\'potov^öévtoi, uxó^iv xvxyó/jt.evoq hx rxxov;- xa) xvu tüv xttoxinivruv psv vxvtüv Iripou? èftiaduirx/miv vxvtxs , Supeixi; kx) irpoiiireii; xirols Scu? ftsyxhxi;, toU Sè Trxpxfteivxat tüv ipxxluv vxutüv ÜSukx ti eis quot;hioixyviv tüv o\'ixeiuv KXTXhiireïv irpoi; $ irpó-

13 tepov e]xovi oü* xyvoüv tyv irxpoüaxv xpe^xvgt; xvxyxxlx yv

§ 12 \'éhcefiov .. KOti K06T67r^evlt;rcc Blass] A«/3wv .. HotTSTrtevcroi. — post uvrï Blass om. (mIv cum S F Q., tum Blass (/.sv vavrtiv cum corr. F.: fte uvriïv S, pèv ctvrcóv Q. ot pr. F., //e vavréov A. Dindorf. {KTroteiTróvrcov S.). — vccvrcu; abesso malit v. Herwerden. — Supeccs codd.] corr. Blass — Sovq Blass] oidoiiQ cf. § 7. — (tt/wc lt;«)]

npbi; roói S.). —

roe oiksÏcc dioiKya-onrQcei\'] negotia domestica curare % ita hioU^a-ii; § 12,

Hxrre nohvretevrépctv — rpiypctpx\'w\'] Trohvrshérrepot; h. 1. nimis sumptuosus cf. ad § 8.

§ 12 OKTU /x^vöv] „intra mensom octavum posteaquam classis e Piraeo sol-verat,quot; Reiske. cf. de hoe genetivo Kühner (Gramm.) II2 1 pg. 323 sq., pg. 384 ann. 5, et Krüger (Sprachl.) § 47. 2. ann. 3.

xxt é tt hev lt;t cc rove tt p é lt;r (2 si lt;; ^ywv] nempe legates e Thracia, qui de segnitia Autoclis quererentur cf. A. Schae-fer Add. V pg. 158, et de statu rerum his temporibus Curtius Gr. Gesch. III pg. 463.

$ tb to otpicrroi 7rAe7v] cf. ad § 8 Six to cpatvepaiv elven.

TTporTaxdév] cf. ad § 8. $ó^av. Mé vm va — a vtï Ai/ToxAeovg] Autocles, Strombichidis filius, primus dux Aristophontis opera creatus et in Thraciam missus contra Cotyn nihil egit; ei magistratu deiecto successit Meno, nee hie res prospere gessit, uterque postea accusatus est, cf. Dein. XXIII. 104 et XXXVI. 53, Apollodorus inter accusato-res erat. Hyperides orationem scripsit contra Autoclem (frgm. 59—69), quam Apollodorum habuisse putat Riesling Ly-curgi frgm. pg. 240.

a7rc%e/poTov^Ö6i/roc] verbum ciTtofteipoToveiv significat et suffragio rei-cere et magistratu deicere, cf. Dem. XXIII. 167, XXIV. 12, et (Dem.) XLIX. 9, etiam sensu absolvere reum usurpatur cf. Dem. XXI. 214 et XXIV. 85.

hioc tuxovq] celeriter, etiam § 6, et (Dem.) XLVII. 20, 50, LH. 5 etLIX. 100. Sic T(ic%eMv cito Dem. XXX. 14, (Dem.) XLVII. 76 et LUI. 5. Patet ergo haec verba non nisi in orationibus subdi-ticiis occurrere praeterquam XXX. 14. cf. porro Plat. Ap. Socr. pg. 32 D, Thuc. II. 18. 4, IV. 8. 4, Vigerus pg. 587 c. ann. 81, Kühner (Gramm.) 11\' 1. pg. 418. e.

da pe ifcg a cut n p oh 6 lt;r e i $ $ ov q] cf. § 7.

§ 13 ovk uyvoamp;v\'] non ignorans, est figura quae Kitótw vel antiphrasis voca-tur, cf. Serv. ad Verg. Georg. 1.125: „di-citur hiTÓTyc, figurae genus, qua res magna modestiae causa extenuatur verbis.quot; Haec figura apud Demosthenem perraro inve-nitur, in hac oratione praeterea quater, §§ 8 ftépoc, ovk ihamp;xkttov, 25 ovk uiret-

3

-ocr page 46-

16

èiciictc!), iiropccv 5\' Kinos cis /«•« tov Aix kx) tov \'AttóM.u eüSf)? uv iritrTeuireiev, SVt/? (ty xKyidu? 7ta.pviKoXovQyiKe rolf ipoTi; Trpxy-HXffiv. uiroóe)? Sf to ^«p/av amp;px7ii\\(ixv *«\' \'Apxevicfl, xx) Sxvsi-(ri/tsvoi; rpixxovT* nvxg ntxp\'\' xvtüv xx) S/ixSau? toïs vxvtxk;, xvxyonevos, wx nyvsv èkxelnoi tsgt; quot;svhac-i uv izposhx^t to kxt\' èfté, kx) ó Sijjcto? XKoórxs txütx èTryvsaé té pe, xx) iir) dcTirvov lis to TrpuTxvcïov êxxKsvev. kx) w? txüt\' tx^óij hiyu,

TOVTUV vpüv XVXyVüKTSTXl TW ftXpTlipixV xx) TO \\lllicpl(r/yl,x TO TOÜ \'hypov.

MAPTTPIA. ^H^ISMA.

14 \'EfffiSJj toIvuv elf \'emijirtroutov ijaóo/ueu, xx) o te XPÓvos f£f-fioi Tiji tpiypxpxlxs, xx) [Attréhi; oüx xTre^iHy tots tTTpxTt-

§ 13 oudeiQ ccv Blass] ol/dstlt;; Üv (zoi S et yp Q., ou$siq cèv vizamp;v v. — cchyQiïx;\'] akpipiïs v. Herworden Mnem. 1875. - vttoQsïq $è SFQ: vttoQsïi;. — Iaa/to/q., sed cf. § 59 gAAe/r^ra/. — trporércc^s to koct\' g//g] 7rpolt;rsta%c£re xar\' eps S F Q.

pw? 49 ovd* «v uyvoviarciire et ova

«Tf/pwc \'éftovtsq, et Dem. XXVII, 27 ovk ÜTropos cf. Straub pg. 14 sq., Volkmann1 pg. 434 sq.

ovk uy v ooi v r ij v tree poO r av %ps(ccv gt; u Q £ v ay k a tcc vj vquot;] Anitcipa-tio cf. ad § 2 diyyamp;noti ra. tb wccKw-liocrot eet.

ijl06 tov A/a TOV \'ATrdAAw]

Demosthcnein praeter alios oratores im-procationo, praosortim in orationibus pu-blicis, usum esse constat, in orationibus privatis modo duodecies banc figuram usurpat, semper lovem invocans vol omnes doos. Imprecatio tarnen qualis nostra ter tantum invenitur, idque opud solum nostrum, hoc loco, § 2 et Lil, 9. cf. Sigg. pg. 421, Straub pg. 89.

crapv/xoAot/Öjfxg] motapborice hoe verbum signiücat, mente sequi alqd. Sic etiam Dem. XXIV. 10, (Dom.) XLIII. 1, 2, 23, LV1. 4, LIX. 98 et piaesertim apud Stoïcos.

vtto(i e)$ to %lt;y p /o v] articulus de-monstrat mentionem fieri praedii iudicibus noti, patet ex Dem. XXXVI. 84 Apollodo-rum bereditate acccpisse a patre suo insu-lam {(Tvvomioiv) y liane ergo pignori dedit.

IA A e /t o /J gAAg/Vg/v trans, praeter-mittere, pass. et intr. dejicere, deesse officio, gAAg/Vg/ impers. deficit.

to kxt g // g] pro men parte, nonnun-quam cum Infinitivo elvcti coniungitur cf. Xen. Anab. I. 6, 9 to koctx tovtov Hvoti, Lys. XIII. 58, Xen. Hell. III. 5. 9, Kübner (Gramm.) 11* 1. pg. 272 ann. IC.

It/ de\'itrvov sIq to tt p v t ocv eï cv IxaAg^gv], ad coonam publicam est vocatus ob merita sua cf. Wacbsmutb l.l. I. pg. 500 an 3.

mq tcivt khyqv] aéyu XTgc]cf.ad ^10. § 14. Ne longus sit orator noster in hac paragrapbo et sequenti omnia facta , quae enumeranda esse putat, participiis iuxta positis exponit, quod compositionis genus valde amat, etiamsi deformis pe-riodus atque inhabilis evadat, cf. bi.ius orationis §§ 6 sqq., 17 sq. 22, 24 sq., XLVII 51, 63, XLIX 6 sqq., 16 sq., LIX passim praesertim § 63 et § 63, ubi decern participia iuxta posita sunt. Vid. Sigg. pg. 428, Lortzing pg. 30.

I tt g / £ jj] cf. ad § 24.

kcci i^ktqoq ovk onredóqy — aaa\' i) hvotv ^vfvo/v] de hac conformatione cf. ad § 7.

toT^ (TTpuTiuTctuï] uempc tctlc; vtrypecriais kccï ro7$ evrifiamp;toik;.

-ocr page 47-

17

UToiis «AX\' ij Suolv [tyvoTv, \'érepós re arpoLTyyos %ks Tii4Ói*»%os , kx) ouroi Siadcl%ou/; oux xyuv iir) ras v/xvs, KÖvufaavTég ^tw/1211

TTCAAO) TOÜ TT^fdlfAtXTOi CfiX™70 «■TTOktTTOVTSi TW VXÜV, cl fih elf

Tpfu ijirtipou trTfiXTSua-Jfteuoi, 01 S\' els Txg Qxeluv m) MapuviTÜv vecvs, (tiaflcji peydhcp TreKróevTSS xx) xpytipiov tto^v zpohxfiivTsii,

15 xx) tx fisv nxpquot; iftoü è!;xvtiï.u[Asvx föy opcivrsg, rx 5s t?? Wa««« xpehij, rx Sf tüv trviAfAxxw xxopx, rx 5è tüv (TTpxTyyüv xttkttx xx) vvo jtoAASv xurüv héycfi H-yirxryiftévoi, xx) tov xpivov tf-yxovrx Tiji rpwpxpxlxt; xx) tov TThovu oix ovtx olxx\'he, oySf S/«So%öv yxovTX stt) tpju vxvv, nxp\' oiï xu tig fêiuaev uQshvOijvxi. oiry yxp CpihoTipouftevos x^eivov iirKypuaxftyv tvv vxïtv èperüv xyxöüv, TotroÓTC;) t*oi wteiaTyi »7ri\\ei^/iq èyivsro tüv xhhuv Tpiyipxpxwv.

16 rolt; ph yxp xMoit;, el fty ti «AAa, oquot; y\' èx xxrxhiyou ihóóvTeg

§ 14 arohnróvrei; v.] uKotelvovTSi; S. — Ma/iaiK/TÜv] A S Q hic et infra Mx-pmeirZv. cf. Meisterhans Gramm. der att. Insehr.quot; pg. 43. —

§ 15. «ütSv] A: ai rii scil. tüv arpaTyyüv. — ouk \'óvtcc v.] ovkst\' \'ivra S et yf Q. — epsroiv1, ufertiv S. —

T t fj. 6 fi x % o Menonis successor, dux segnis et admodum infelix, 01. 103. 3 (366) montem Oneum tam male custodi-vit ut Thebani dam eo trauscendoro possent cf. Xen. Hell. VII, 1. 41 sq., 01. 104. 4 (361) ad Chersonosum missus Cotyi ubique cedere debet, postea ut Autoclos et Menon perduellionis aceusatus est et damnatus, Apollodorus inter accusatores erat of. Aeschin. I. 56 c, Schol., Hyp. t/Trèp Elfyvlmrov 1 et 2 et Dem. XIX. 180, XXIII, 115 et XXXYI, 53.

k a i o u t o;] c. part. cf. Kühner (Gramm.) 11quot; 1 pg. 557, 8 an. et Krügor (Sprachl.) § 51, 7 an. 12.

0«(r/ftiv xaï MapwvfxSv vaO?] Thasii et Maronitae, socii Atheniensium, do Stryma altercantes litem arbitris per-mittere volunt, ad (juam causam Hype-ridis oratio t/jo? {-1x7tov* pertinuisse vi-detur, quam Pollux commemorat VII. 149, of. Riesling Lycurgi frgm. pg. 216 sqq. Gum tamen Timomaohus hac urbe potiri vellet, resistant Maronitae oumque re in-fecta discedero cogunt cf. § 21 sq.

up y v p i ov no \\u ■Kpohu$6\'jTti\\ h. o. 7rpoSólt;Teit Axpóvrei;.

§15. TceiJ.ivirup\'iitov— rèc Si rif g vó hs a ; kts] de vario sonsu huius dioendi modi cf. Krüger (Sprachl.) § 47, 5 an. 9—11.

H KT O if pe y cé hu KeicrüévTes — utpshtiQiivxi\'] Polysyndeton, „multis nexa coniunctionibus dietioquot; (Donatus), quam figuram Demosthenes raro adhibot, orator vero noster frequenter, of. Sigg. pg. 418, Straub pg. 118. Hoe loco habet sex membra quinque coniunctionibus nexa.

a s A ij ?] neglectus, passive ut Xen. Hell. VI. 5. II: ouSsvi yup tovtuv «/«-Ae\';. cf. Lort zing pg. 56.

\'dropx] ut 5 9gt; exactu difficilia.

TOV % pÓVOV l|))X61V

apud nostrum non nisi de tempore sonsu toü transire, praeterire usurpatur, prao-sertim in hac oratione, etiam XLVII. 49 et LUI. 13 cf. (Dom.) XLIII. 16 in lege citata; itl «v ij TrpodsTi-oia nfau \'etyny, § 16. si fiy ri ^AAo] scil. syéveTO. 01 i X KXTUAÓyo-j) quibus milUan

-ocr page 48-

18

fVlt; ryv vkvv Trxps^evov TypoüvTti; ryv oIkx^i trurypiav, óvórs ctiiTovf aQyirei ó (TrpoiTviyii;\' o! S\' s/xo} voivrxt iritTTevovTet; xvroJi èir) tq Suvairóixi ihxuvsiv, oirou vuis^ov Apyupiov ttxMv tt^sIittov XvityeaQai, ivrxuD\' ccTrijivxv, yiyouitfvoi tviv iv rü TrxpóvTi cÜTropixv xpslttu eJvai xjtoï? toü itixhovtot; lt;po(3ou, ei ttots ^cpósiyjcrxv uir\' è/xoü. toioutuv rolvuv ftm twv trpxy^xtuv (ru^isf/s^stwi/, kx) toïi aTpamyoü oliax Tz/xo^^ou irpoarrtH-xvToi; irheJv èQ\' \'lepov in)

§ 16 ij//eAAov] quo tempore scripta est haec oratio Athenionses dicebunt \'éftehhov, cf. Meisterhans2 pg. 134. — t£A(v TrAgTo-rov] Tra/zTAf/crov Cobet — xtt^tccv Din-dorf] ctTryerav Codd. — teitpQefyrocv S. —

§ 17. èp \'lepov] atyiepov S; it. § 18 —

clum est, ut Dem. I. 28: of hv viAixfa., cf. etiam Dem. IV. 7, XIII. 4, XVIII. 177, XIX, G5. Thuc. VUT. 75. Olim ex Solonis legibus ot èx xaira^óyov erant cives trium superiorum elassium, qui ut oVaTt#/ arma ferre debebant, Qijree, ut ceteris rebus immunes erant, etiam militia vacabant, et tantummodo urgente necessitate ut yvizvyreG et postea ut socii navales stipendia merebant; ad militiam navalem cives superiorum elassium raro nee nisi necessario tempore vocabantur, cf. Thuc. VIII. 24, 2: eTTi^JirccQ twv

ÓTTA/TWV Ik KUTOChÓyOV OLVOCyKOLVTOVC,. Ex loco autem quem nunc tractamus et ex § 6 patet nomina omnium tribuliuin in tabulis perscripta esse, discrimen ergo illud evanuisse. Vocabantur g« rot/ kol-r^Adyot/jquoniam nomina eoruin in tabulis perscripta erant; quotannis enim tnxiarchi indices eorum, qui ad aetatem militarem pervenissent, conscribebant, qui indices, eponymorum archontum nominibus distinct!, ad statuas Eponymorum (heroum)ex-ponebantur cf. Aristoph. Pax 1179—1184. Si bellum instaret sciscebat populus quot annos nati ad arma vocandi essent, ser-vato ordine certo, ut stipendiorum iustae vices essent, cui rei alludit Aeschin. Tgp/ TrapciTrpso-pe/ciQ 168: xctt TXQ TXC,

lx dicedoxvG €%ó$ovq ras Iv to7$ Ittwvi/-(zoic; kcei to7q (lépetriv l|i?AÖov (vide Schol. Tur. pg. 38 et Hermann Gr. Antiq. 1° 2 pg. 642 ann. 1). Secundum illud plebisci-tum strategi delectum habebant. Cl\'. Har-poer. s. v. (rrpotreioi Iv rciïc; STrcovvizotQ. Dem. III, 4, IV. 21: l| j?lt;; \'ccv nvoc; Cf/jv faixtosG K«Aö$ s%siv doxy , XP^V0V tuxtov (rrpoiTevonevovci—ex hadoxfa «AAifAo/i;. Hermann 1.1. 1°. 2. pg. 641 sqq. Schoom. Antiq. pg. 253 sq., Alterth. I pg. 424 sq.

o / u tt è p tov xaT ói hoy ov contra dicuntur plus quam sexaginta annos nati cf. Pollux II, 11 vTrlp rcc étyxovTa ys-yovórec; \'éry, (Dem.) XIII. 4 ubi opponun-tur to7$ Iv Vihixlci.

rypovvres] exspectantes, observant es cf. Thuc. I. 65, III. 22 e. a., etiam apud Demosthenem invenitur, cf. XVIII, 89,1)7, 307, XXI. 213, saepe significans insidiari cf. (Dem.) LUI. 17.

t yj v o\'lxuü t lt;rajTtfp(av] incolunmm reditum in patriam, ut (Dem.) XXXV. 13, LVII. 20.

hvjtyamp;e (y (rot v] de hac forma cf. La Roche (Beitriige) pg. 152, permultis exom-plis demonstrat formas desinentes in — eiev apud prosae scriptores multo usita-tiores fuisse quam in —eiycruv, et apud poetas has nusquam inveniri.

§ 17. de ordine verborum huius para-graphi et sequentis Cf. ad § 14 et A. Schaefer Add. pg. 189.

*1 e p ^ v] promuntorium Bithyniae cum templo lovis Urii ad Bosporum, cf. Me-nippus in Marciani Periplo cd. Miller pg. 122: xxTOC rov @pcf.xiov Bócriropov xcu rü cttóijlcc rov TLvfyhov ttóvtov Iv to7$ de-tyoiQ rv\\(i \'Aovas (zépscriv, ctTrep 8lt;rrï roü BitivvSjv \'sQvouq, xzirui %wp/ov \'Igpöv xoc-

-ocr page 49-

19

riji/ irxpxiroitiriiv tov ahov, nee) (tiadov ou S/SsfTO?, eivxyyehOévTuv [Sè] oti liu^Dci/rioi k») kx^x^óvioi irihiv xthrdyoviri tol irholoo xoCi dvxyxd^ouiri rèu eïrov iamp;ipeïirQixi, dxvuirixftevoi; iyii apyvpiov trap\'1 \'Apxebyfiov ftiv töD \'AvxCphvarlov trcvtexotilek» (zvxs IttItokov, 1213 ixTxxoirlxs \'SpxxiAOCi; irxpx N/x/Vtou toü vxvKhtipou vxutikóv xviihó/tyiv, S? etv%sv mv èv Sjja-ry, ixóyioov, (tuöévtoi Ss toü 18 irholou \'AStivx^e xtto\'Soïivxi xvto kx) toug tókous , xx) ■jri^xq

$è post BirocyyeïiQévTMv seclusit Blass — K«A%^^dv/o/] XxAKydóvioi codd. Dindorf. cf. § 6. — crap\' \'Apxsèyitov S. et yp F Q.: Trxpx Xccipsdyitov. — It/tokov Schaefer] gen tóxov codd. vide annot.

^ovfzevov, ev $ vsojq \\lt;tti A/os Ovp/ov trporotyopevónevoi;\' tovto to xap/ov aQerypióv ètrrc tcóv siq Uóvrov ttMóvtmv.

£ TT l rijv KOCpCCTr o IITTVIV tov lt;r i\' tov k t g] Navicularii enim ex Ponto domum redituri erant (cf. § 6), et Byzan-tini Chalcedoniique rursus naves subdu-cebant et cogebant frumentum exponere, quod non nisi Athenis venire licuit.

é tt / t o k o vj coniecit G. H. Schaefer pro bttt tóxov, legendum est It/ t^w , quod iam Hier. Wolf, secundum certum usum Atheniensium cf. Dem. I. 15, XXVII. 9. 17. 35, XXVIII. 13 Pollux III. 115 et Krüger (Sprachl.) § 68. 41. 8. sttItokov nus-quam inveni nisi apud Platoncm, Lcgg;. VIII pg. 842 ü: tókoi hyritokot y fenus renovatum in singulos annos, quod nostro loco alienum est; cf. etiam Boeckb. Staatsh.2 I pg. 190 an. a. De fenore Iw. Muller in Handb. der klass. Alter-thumsw. IV. 1. pg. 475a, Boeckh. Staatsh.2 1 pg. 173, et do toto hoc loco quae dis-seruit pg. 185 aq. cum animadversio-nibus.

m ocv t mov avg/Ao/z^v] navem oj)-pigneravi, de nautico fenore vide Her-inann-Blümner Gr. Antiq. 1882 IV. 2 pg. 459 c. an.

h at vsKTccfzevo^ — tt a p\' \'A p xe-

èy 14 0 v l/,èv - oktcckofflxq $ è

$ pax ft ct g « v g ; A o /-6 gt;ƒ v] Indicativus uveihóityv usurpatus est pro participio uvsAditsvot;, cui anacoluthiae praecipue locus est in sententiis per (tév et dé con-iunctis cf. Boeckh. Staatsh.2 I. pg. 190^ (jui multa exempla ex Herodoto collegit, et Lortzing pg. 67 sq.

Se \'é t v x s v wv hv Sjfö-rw] „Diese quot;Worte können nur nothdürftig auf Ni-kippos bezogen weiden: höchst warschein-lich gehören sic nach \'Apxedypov (/.Iv tov \'avoiqavvtfov; denn da es befremden konnte den Anaphlystier bei Sestos ge-nannt zu finden, war es natürlich zuzu-fügen dass dieser zufallig dort gewesenquot; Boeckh Staatsh.1 I pg. 190 an. a. Verba igitur transponere vult Boeckh, iniuria me iudice, optime enim ad Nicippum per-tinere possunt, quem indices eodom iure mirari poterant quod Sesti esset, et a cuius mentione haec verba paucis tantum vocabulis separantur, quod rarum est apud Demosthenem, admodum tamen fre-quens apud nostrum cf. Lortzing pg. 71.

g v 2 ^ «r t w] Sestus hoc tempore adhuc in potestate Atheniensium erat, sed mox 01. 105. 1 (360) a Cotye et Abydenis est occupata, cf. ad § 5.

g tt o y ^ o o v] Har poer. s.v. gfy 5\' tiróy-

cgt;00v to ovtcü dsdo6veio-l/.6vov ü(tts tov kscpahaiov to \'óyèoov (zépoq doofyoa tui daveictf,, oïov tpim(30h0v tov TSTpeedpamp;X-(/.ov. Sunt ergo 12}- centesimarum, fenus nauticum non annuum est sed, ut Apol-lodorus ipse addit, caput cum usuris solvendum erat ut primum navis Athcnas advecta foret, a-coqévtoi; tov ttAo/ow \'aqyvoi^e oitro^ovvat ccvtó hcci tovc; tó-kovs , ubi ex antecedente xvêihóuw elicien-

-ocr page 50-

20

EiiKTijitovx Tov irevTVKivTxpxov eis Ai^omou, Sou? ocury ipyvpiov xa) ypxnnxTK irpls tovs t-évous toü varpbi; roïi êftoü, èxiheuaii //.oi xvTèv vxiitxi; (tKrOuiTxvDxi üs xv Svvvitxi xpl^TOug\' xiitos S\' virofisivxt; êv quot;ZyiTTcji toT? ts irxpxftslvxiri rüu xpxxlwv vxutüv IScokx ti, oaov slxovgt; fVf/S^ [tm ó xf^os tamp;Ks Tijt rpiypxpx\'xt, kx) èrspoug vxutxi; hrehoftlaiov? npoaéhxfiov, tv cVw i lt;rrpxTgt;iyot; 19 tov xvxxXouv tov J0\' \'lepov irxpetrKevxamp;To. sVf/S^ 5\' o ts Eüx-Tiiftuv yjxev sk Tijs Ax/t^xnov Siywv tou? vxvtxs out èiJt,ilt;r(lult;txto, xx) o tTTpxTyybs irxpfayeihsv xvx?slt;róxi, tSi ftèv evutiiiiovi xtróe-vtjirxi i!;xlQvvt truvéfiyi, kx) ttxvv irovyipüq SisTidy • tovtu pev ovv

xttosovt tov itktóov xxi ècpóslx ttpo^êe)? xtt £ it € f/,\\p x olxxls 1 xutos

Sf TTWTVKÓvTxpxov £T£pov ï.x(3uv xv^ó^v in) Tvjv Trxpxirofiiriiv

§18 uvtov] avtov vol cturóamp;sv v. Herwerden Mnom. 1875. § 19 Trapyyyeitev\'] uvyyyeitev S propter ctvcéyea-Qoii.

dum est a-vveOéi^v, a quo Inftnitivus aTrodovvai pendet, ct\'. Boeekh, Siaatsh.2 I pg. 185 an. a. Est ergo üaveicrizx ére-pÓTrhovv, cui opponitur dccveirizx aizQo-repÓTThoWy cum pecunia mutua detur in aliquem portum et inde retro cf. (Dom.) XXXV. 10 in syngrapha; \'AöyvyQev — kxi %amp;hiv \'AÖJfvafe, LVI. 29, Hermann-Blüm-ner IV. 2. pg. 460 an. 1.

§ 18. TrevryHÓvrctpxov\'] significare subcentvrionem triremis Boeckh. Seew., pg. 120 sq. iure contendit contra Harpo-crationis verba s. v. TrevryKÓvTCtpxos • ó ry\\lt;; TrevTyxovTÓpov ocpftoov, dyhot lv Tm Trepi rov syrirpivipcep-XvHJ.ocrolt;;y mox enim cum Euctemon morbo affectus esset, alium subcenturionem sibi adsciscit, erat etiam administrator Apol-lodori, cf. § 25. De Euctemone nihil no-vimus.

ctvros $\' U7rofz8/vcte$]mox (§ 19) rrepié-I/.6ivct, utrumque hie significat exspectare, vulgo tamen vyro^éveiv est susiinere pe-riculum vel malum imminens, aut hostes adorientes cf. Dein. XVIII. 204: oïquot; kou

TJJV Xamp;pOLV KOil Tijv iróhiv SKhCTreiv VTré\' izeivocv siQ tccq rpivipsic; etlt;r(3ccvre(; hts. Isocr. VI. 55: Trótst; vttoizsIvou nohiopyttotQ,

koc) ér ép ov $ vocvrce i; è vr e a o~ ftia-QovQ Trporéhoipov\'] evTe^ófjticrQoQ significat int egr am mercedem obtinens cf. §35. Errat vir d. Lortzing pg. 56 conten-dens voc. IvreAif apud Demosthenem non occurrere cf. IV. 29: aW fzia-Qov

IvreAiJ (et ita saepius Tbuc.) et 33: IvrcAïf nxroiv rijv dvvotniv v.ré ut Aesch. II. 175 : Tptypsn; htcrya-cci/.BQoe tAö/\'//ovc kocï èv-reheic;. Vox tamen composita non recur-rit nisi apud sequiores.

§ 19 Demosthenes semper

hanc adverbii formam usurpat, noster hoe loco et scriptor or. XLVIII. 6. 23, sed LIX. 99 g|a7r/vvj$ cf. de bis voc. Lobeck ad Phryn. pg. 18.

TTOVypUlQ ^ / e Tg ö sic § 61 diéxeiTo, etiam LIX. 55 et 57 TrovypfitQ é-xet, alibi apud Demosthenem de corporo non usurpatur cf. porro Isocr. XIX. 12: yrovyi-Pamp;g héxeiro, xost ov$sizto6v ehTrtëiv gT%g rov (3fov; de mente usurpatur, Lys. Til. 27 : deiviïsSieiersQyveil, XIII. 11: et dtocQefy uTTÓpcoG üo-TTSp ^/göjfxgv. Xcu. An. I. 1. 5, Hell. V. 1. 4, Isocr. IV. 28, 43, Dem. XX, 22, TOVQ xTTOivrxQ uirta-ruQ TTOOQ vizócg otvrovQ SiotQiïixev •, De accentu c\'J. Schol. Lucian. Alex. pag. 80 ï. 5. \'Att/xo/ xoeï ent crupoiriKyc; $ioiQélt;rsuQ ó^vvova-i rb 7rovypólt;;.

-ocr page 51-

21

Tfly trhov, xx) sxiT irspiéftsivx irsvre kx) rtTTxpinovrx ^f*épxi, suf ó fxtraoy? tuv nXolav rüv fter \'Aptcrovpov sk toü YIoutou 20 èyévsTO. x$i)iS[ievos S\' ei( XyrTtiv, èyu ftcu oïxxSs xxtx-

■7rï.euirelt;róxi, toïi ts xpévcu ftoi s^xovtos xx) iiriTtTfHipapwiAivtuu

pioi Sua?!/ fivtvoTv xciï SixSdzou oux {jxavTOï iir) rt/v vxüv ó vtpxtwèt; Tifiópix%Oi, ctQixopéuuv w? xvtov nphfieuv Mxpwvnüv xx) dsopiéi/uv xvtoIs tx TrhoJx Trxpxirépipxi tcc viryiyx, TrpaafVa^fv 1213 tuTv toïi tpmpxpxois ivxiwxftévoif tx ttXoIx skxeiv ei? Mxpciveixv,

§ 20 KaeraiTrAsvirerSat A: KocrccKtevtreta-bcti. — yèy pot\'] (zot ^$ti A.

/zgr\' \'Apxrovpovquot;] post ortum ma-tutinum Arcturi, ergo circa aequinoctium autumnale, cf. Hosiod. O. et D. 609 sqq.; et/r\' civ \'Slpiuv noci Hsipios lc [técrov

\'éhQy

ovpuvóv, \'Aptcrovpov lt;£\' sr/fy pohodccurv-Aoc \'Hw;, KT8, Plin. H. N. XVIII. 31 (74), sidus iniquum navigantibus, cf. Verg. Georg. I. 20é sqq.: Praeteroa tam sunt Arcturi sidera nobis Haodorumque dies servandi et lucidus

Anguis,

Quarn quibus in patriam ventosa per aequora vectis Pontus et ostriferi fauces tentantur Abydi. cf. porro Verg. Aen. I. 743 sqq., Plauti llud. prol. 70:

Nam Arcturus signum sum omnium unum acerrumum, Vehemens sum exoriens, quom occido vehementior.

Boeckh. Seew. pg. 171 sqq.

§20 f7r/TgTp/ifp^p%jf^évwv]g7r/-

tp i y p a p %£ co trierarchi rvunere fun-gor ultra legitimum tempus; passivum usur-patur de tempore post exactum legitimum annum, alibi apud oratores non invenitur.

è tt t t e r p. dvo7v /-cifvo7v] hacc ergo facta sunt exeunte mense Novembri 01. 104. 4 (361) stti NiKocpypov ccpxovrot;.

aKpixo [t évuv — Ma p co v i t civ kxi deoizsvoov kt e] Maronitae classo Athe-niensium in suum commodum uti conantos rogant ut naves onerarias Maroneam de-ducerent, et dux Timomachus iis morem gerens trierarchis imperat ut naves frumen-tum vehentes remulco traherent, Maronitas tamen gratias non habuisse docet § 22.

tx Tiryya\'] Voc. a-iTyyÓQ hoe solo loco apud Demosthencm invenitur et apud posteriores; antiquioribus usitatius est (riTOcywyóc; cf. Thuc. VI. 30. 1, 44.1, VIII. 4. 1. Andoc. II. 21. Nomina composita cum stirpe verbi ayetv, desinentia in -yyÓG, plurime coniuncta sunt a veteribus cum ducendi, imperandi significatione cf. Xopyyóc;, (rrpocryyóc;, , ovpocyó^y

^evotyóc, KvvKyóiy quae voc. militaria formam pristinam Doricam retinuerunt, non solum apud tragicos verum etiam in prosa oratione. Nomina tamen in -ccyooyÓQ desinentia cum vehendi significatione sunt coniuncta cf. vhuycoyóc; Pollux VII. 101, et vhctycayéw (Dem.) XLII. 7, OTrhiroiycoyÓQ Thuc. VI. 25.3, 31.3, Plat.

Legg. VIII. 429 {èxsryyÓQ tamen Hom. lt;1gt;. 257 et posteriores), iTrTrayooyoc; vttvc; Thuc. II. 56. 1, IV. 42.1, Aristoph. Eq. 599, Dem. IV. 16, 21, X. 19, fairyyós contra Polyb. I. 26. 14. Sic ipuxaycüyóg, TrouSceycijyÓQ e. a. Posteriores ergo termi-nationem -ayuyÓQ in -yyÓQ mutaverunt cf. Lob. ad Phryn. pg 438 sqq.

Maplt;yvg/fl{v] Maronea urbs in ora Thraciae, in regione Ciconum cf. Dem. XXIII. 183, Polyaen. IV. 2. 22. 01. 106. 4 (353) a Philippo, Macedoniae rege, capta est.

olv advia- u {/.ev o r\\ xvctlsiv etiam apud prosae scriptores significat coronare, medium tamen navem remulco traher e cf. i. a. Thuc. II. 90. 6: ocvot^ov^evoi elAxov.

-ocr page 52-

22

21 irhovv k») ttoAvu k») Trehctyiov. v.oti txvQ\' ufiTv six txvtx xtravrx iiyyyirxnyiv il; xfxvs i \'l\'v\' f\'Si^Tf olt;rx xwi^uKuq xurfa kx) jjA/k)}? /ttai ysyevvii/.évyi hyrovpylxg, vtrrepov \'o\'erx xvxhufAXTX uirsp tovtov xvvixuvtx. èirnpiypxpxüv, oux vkovto; toutou fVi vxüv, xx) kiv\'Suvov; oirovs cktvlvvevtx xvtos irpiq re xsipüvxi; *«; npoi; irohefiiovi;. fterx yxp tyv ttxpxnofmriiv tüv irholuv ryv e\'i( Mxpd-veixv kx) tyv xCpi^iv tviv eu Qxaov, xcpikónevos irxpe7re//.ire irxhiv i Ti/tó/txxos (jl£tx tüv ©xalav eh [rijv] JiTpufz^v alrov xx) neK-

22 Txarxi;, w? vxpxK^ó^svoi; xvtos ro xup^ov- iraparxl-xnivuv li Mxpuvnüv vtyCiv T«r$ vxuir\'iv uvrep tov xup\'101j tovtov m) neM-dvTuv vau/txxfaiiv, xx) tüv vtpxtiutüv xireipqKÓTuv, irhoïtv irohvv ireTrhev-xÓtuv xx) irXolx iXxivTuv èx ®x(rou els ZTpiifAyv, sti Sè %fiftüvoi; ovToq xx) toïi xmf\'l0u xhifiévov, xx) èxPijvxi oux dv oiils IsiirvoTroiyi-

§ 21 dix rocvTOi iinxvrct (propter éfzoioKccrapKrov) om. S Dindorf. — xBtufivac; codd. praeter S] %e;^lt;yva S Dindorf. — vrpot; ante Troteiitovi; om. A. — r^v gJ$ Reiske: twv 6/C\' — tw ante Hrpvizyv socl. Blass.

§ 23 Kcci Trhoïoi eAxóvruv om. S. — xcri ante %évuv om. A. —

tAoöv kceï ttoAvv kcci tt e * ccy i o vquot;] naviyaiionem long am per altum mare, opp. oïiyiamp;htioc,) secundum litius. Voc. irehKyios apud Demosthenem non occurrit, TreXotyos XXIII. 169 et (Dem.) LVIII. 54. XXXII. 2, 4, XXXIV. 31, errat ergo Lortzing pg. 56 contendens: „Demosthenes neque néhotyoi; neque Trehamp;yioQ habetquot;.

§ 21 KXÏ ravó\' v/x7v — diyyya-u-izyv g| satis prolixe rationem

reddit orator cur haec omnia tam verbose et singulatim narraverit ut § 2 professus est.

f/V s yr e — V rr s p ov \'6 lt;r cc ocv ot-/, co [/.eer cc — av y A u r cc — x a t k(v $ v-vov a titr ov lt;; eKtvèvvevcrcc] prava est haec compositio, verba enim \'dlt;rcc ccvccAcóixcctcc supervacanea sunt et addita esse videntur ab oratore, ut cum verbis proximis Kivhvvovs \'órovc; conspirent.

\'iv g / lt;5 ïf t s] praeter h. 1. sexies invenies in hac oratione nempe §§ 3, 10, 41, 45, 57, 65.

ccvros] i. e. vtrèp I^ccvtov, opp. vnlp

tovtov.

z t p v I/. y v-] urbs in ora Thraciae sita, colonia Thasiorum cf. Herod. VII. 108.

Incolae huius urbis a Thasiis defecerant et Maronitarum amicitiam petivennt, Timomachus autem ex alieno incommodo suam captans occasionom Strymen oocu-pare agitavit, quae res parum ei successit. cf. §22 et ad §14.

§ 22 7ro6pccTccÌi/.évMv ure\'] de or-dine verborum cf. ad § 14.

tt por o ikcov\'] hoe voc. alibi apud Demosthenem non invenitur, qui usurpat voc. 7rpólt;r%upo(; vel \'óftopos cf. XIX. 244, XVIII. 241, Lortzing pg 56.

ttAoi/v TrgTrAsüxoTwv] figura etymologica. cf. ad § 2.

s x (3 ij vat ov x \'^v] Accusativus absolu-tus excipit Genitivum absolutum, saepe ita participia variis casibus inter se iun-guntur, cf. Lys. XII. 69 ubi vide Froh-berger, Isocr. IX. 85 ubi Schneider plu-rima exempla ex orationibus Isocratis collegit, Krüger (Sprachl.) § 56. 14. 2. Apud Romanos praesertim Livius hunc ordinem usurpat cf. XXII. 28.1: neque enim quicquam eum fallebat et perfugis multa indicantibus et per suos oxploran-tem, et V. 18. 5 cum annot. Weissenborn.

-ocr page 53-

23

lt;7k(t6xi , irofofttxs ri?? xamp;pou; cus-jj? *«/ trcptxxö^^évuv xóxay to relxoi; kx) l-ivccv fiiffso^pdpuv kx) (ixpfiipuv irpoaolxuv, «vxykxtov jiv in\' xykópxi snrotrxxsveiv tviv vuktx (tstsiiipovi;, xrirciui; xa.) dypuirvovi;, qv^xttopiévovi; [ty rij? vvxtos VI*Tv iiriiüvtxi x! Mx-23 puvnüv rpitipsi?, ?t/ sf avvéfiyi rff? vvxtos upct, itou? vdup xx) (3povtxf xx) xveptov ftéyxv yevéiroxi (yn xïttxq yup tlheixsuv sütrsii; 01 %pivoi outoi faxv), h; uv tiux oux oletröe « xvipfi; sixxir- •\'214 txi tois otpxnürxis xsvpixv ètinsselv, ttóayv Sf not fterx txütx txtrdhci^iv ?evélt;róxi irtihiv, tüv xpxxicov vxutüv txhxiirapovftivuv

l/.i(rQo(tgt;ópuv secl. Cobet.—

§ 23 \'én STret S F Q. —

repixadtf/tévcov] vulgo hoe verbum usurpatur sensii obsidendi urbem, sed hie significat castra pottere, illi enim milites eonduetieii et barbari soeii sunt Maronitarum.

Itt\' uyav potq uxoo-otheveiv] lt;t oc-hev e iv circumagere, vers are, etiam intr. circumagi, versari, imprimis do navi ventis iaetata usurpatur of. Soph. O. R. 23:

yotp \'uyocv vctKsvêi, ubi Sehol.: ^

izstcttyopx qitto tmv %€ i [jlot^ 0 (jisv cov vgwv.

óltt o r oc hev e iv significat extra portuin, in allo mari esse, of. Thue. 1.137. 3. Itt\'«y-KvpxQ aLTTOtTOiheveiv: in allo mari ad anco-ram consistere; etiam metaphorico utuntur scriptores o. g. Itt\' cLywpoLiv Ivoiv bp[j.€iv nvot ecèv: hanc conditionem alicui ferre ut optel, ulrum hoc malit an illud ef. (Dom.) T.VI. 44.

HereojpovQ, uv tr ov c, nocï xy pv7r-v ov q , lt;pvhocrroi/.évovc; (zy x r g] Asyndeton, quae figura in hae orationo non nisi hoe loeo adhibotur, in orationi-bus Apollodori raro usurpatur ef. XLV. 36, 39, XLVII 30, Sigg 1.1. pg. 418, Demosthenes tarnen hanc figuram valde amat.

Tiberius apud Spengel Rhott. Graee. III. 78 dicit do Demosthene: rw fxèv (r%y[zXTi aixpyrcii ij xut\' \'óvofzoc eit; ttAij-qoq, ^ kxtx xwAov siq kcéhhoq , xoitcc KÓfzizcc sic; evépyeiocv, vj kcctx tóttouq eiq /iCciJ.7rpÓTyiT0t. Nostrum est vorborum asyndeton, quod plerumque in enumerationibus adhibotur. ef. porro Straub 1.1. pg. 119 sq.

§ 23 ttpa \'ér o v h. 1. autumnum signilieat, vulgo tamon do aestate usurpatur ef. Thue. II. 52. 1, Dom. IV. 32, Plat. Legg. XII. pg. 989 F, Hesyehius üpa, \'érov$ xoeipbc; \'érovs, ro \'éoep xaï to qépot;. Moschopulus \'érovs lapav ]üfult;; ro qépoq lt;px(ttv oi \'amxof. Sed etiam de aliis anni temporibus usurpant scriptores.

V o co p x oii f3 po v ras g xot) ïxv s (/, ov fiéyotv ysvéo-Qcti] ef. Herod. VIII. 12: èyévsra $è V$cop re ciTrterov $ia Trcca-ys rfa vvxroQ xoti (rxXypoti fipovroct G. H. Schaefor.

i/t\' oivrocc; yamp;p n as taè mv $ ó-(TSigl flAsiadsG (in fabulis sunt filiao Atlantis et Pleionos) oceidunt a. d. III Id. Nov. ef. Plin. H. N. XVIII. 31 (74), occasus ergo hiemis initium indicat ut ortus initium aestatis, ef. Hesiod. O. et D. 383 sqq., 614 sqq., apud Romanos iis nomen fuit Vergiliae ef. Plaut. Amph. 275, Propert. I. 8. 10:

Et sit iners tardis navita Vergiliis. De vttó c. ace. ad detevminandum tempus cf. Kühner (Gramm.) IIa. 1. pg. 454. KI. 2.

Siv xrs] Intorrogatio rhotorica, do qua vide ad § 1.

ruauittmpovf/.svwv] rcthaikoopstv proprie est; labor es, miserias per ferre ctï. Dem. II. 16. Aristoph. Lys. 1220: ©EP. s\\ Travü JeT roüro $p%v

vi/tiv xoepfacta-qaty trpoo-rcehacitrupy-

(toi/.sv,

XO. xv}[/,s7q ys (/.sra crov fyjvrcthoci-trcopvivoizsv.

Thue V 73. 2, 74. 2.

-ocr page 54-

24

/Mfi/ uQehovftcvuv Sè @px%élt;x, orx syw quot;SuvkIwv \'eKUGTcfi

Üuvfityftevos (7rxpnélt;7tx.i Trpif $ Trpórspov sJxov irap\' èftov, iire) o ye arpxTiiyos oySè ro èQ\' yipspxv xvrol; TpoCpyu diapxij e\'S/Soy. kx) rpsïs fiijve? iTrersTpiyipxpxyvTÓ itoi, xx) oüèéTru ovroi;

yxsv sV; ryv vxvv, «AA* èniaQovpLvtv vxvtxi; xvt) tüv xttoXiitovtuv, Sxveityftevos xpyiipiov.

Ma\'i/w Toivvv TovTc-i tüv «AAwi/ ^ix\'Sóxuv ouk tvTi irpóQaiTK; •jiroXeiirofiéi/ii, S/ijt/ ei trxhxi ijxev fV) i/«üv. ó yxp EÜKTyftuv o irsvryiKivTxpxoi;, ut; lx toü \'EMyirnJvTCV XTtetTTiXq olxxtis dtróevytrxi;, fVf/S^ nxTsirfouirs xx) yxovas tovtov ifio) iidioxov KxSetrTyicÓTX, f/Sw? róv re %pivov it-yxovrx poi Tij? Tpiypxpxlxs xx) gt;)5gt;} STriTpwpxpxovvTX [ts, KxpKhxfiav Aeivlxv tov xytieirriiv tou s/uov irpovépxsTxt xuTcp iv Sf/y^ar/, xx) êxcheucv xvtov

§ 24 IxeAevgv] SKeAevrev pr. S. — dtdoizévip\'] didoizsvov S. —

Etiam significat: defatigare, affligere cf. Isocr. VIII. 19 6 Tró^e^oQ — Travroes t^ótcovq reroihotiKMpyKev , dehinc

passive usurpatur, cf. Dem. XVIII, 19.

roiAaiTrcopoviiévcov [xèv croAAa, ojtyehovizévcov $è (3p cc%éa,\'] Antithesis, de qua figura dieit Aristot. Rhet. III. 9 (Spongel Rh. Gr. I. 137): yèstix eerrtv y roioivry , \'én rxvotvrfot

yvupiiMMTOiTCt Kot) TTXp^ ccWyhcc //SAAov yvupuzoc kou \'ón some oquot;i/AAoy/ö*//lt;Jj\' ó yxp \'éheyxcx; ervvaytoyv] rüv uvrmenJLévow 1(tt(v. Haee ultima verba pertinent ad antithesin sententiarum, quales invenies §§ 1 et 64 nostrae orationis cf. porro Blass. 1.1. III. I. pg. 139 sqq., Volkmann1 pg. 485 sqq. et Straub pg. 142 sqq.

ToAAa — (Spaxea] cf. de adverbiis plurali numero adhibitis Cobet N. L. pg. 268 sq.

è tt ae p k é lt;r a /] i. q. (dovóijraf, voc. praeter hunc locum somel apud Demosthenem re-portum nempe XVIII. 268, sic mox dtapKy, etiam III, 33.

ro 14»\' {ii/.épotv\'] quotidie, monet G. II. Schaefer haec verba referenda esse ad ediïov, non ad rpo^v. Cibus in diem est ^ £(p\' yipepuv rpocpj, ut Eur. Elect. 429 dicit ep {}[/.£pxv fiopdv, cf. ad § 13 ro hxt\' epé.

§ 24 t o f v v vj porro, cf. ad § 7. iïtóri] quare, ita etiam § 34, XLVII. 20 et apud Demosthenem IV. 22, XXXVI. 53, cf. porro Isocr. XXI. 5, Lys. 111. 17, XIII. 71, vide de usu huius coniunctionis Lortzing pg. 64 sq.

b yeep Evxryizcov xre] cf. ad §14. Quantum absit ab arte Demosthenis orator noster, ex hoe enuntiato maxime patet, ordo verborum obscurus est atque re vera onorosus et turbatus congloinoratis par-ticipiis cum enuntiatis secundariis coni-unctis. cf. de tali congerie participiorum ad § 22 \'óv.

ÈTrsidy] haec particula oratori nostro in dcliciis est, semel et vicies in hac or. invenitur, et in aliis autem orationibus nostri bis et septuagies; cf. de inopia par-ticularum apud nostrum Lortzing pg. 33.

xydeffrygj qffinis, plerumque levir apud Atticos, h. 1. est so eer. Apollodorus in matrimonium duxerat liliam Diniae, et postea Theomnestus, Diniae filius, Apol-lodori filiam uxorem duxit, ut patet ex LIX. 2.

k porépxer ai — g x e A e f g v] Prae-sens historicum exceptum Imperfecto, quae structura apud Demosthenem saepe invenitur.

he(y[JLOtrt] heiyiiot basilica in Piraeo

-ocr page 55-

25

ui tlt;ix\'(rtx £\'\'r\' t*lv anonhsh, tüv xvxhuftiituv trohhüv

Svtwv , x lexó\' yu.épxv sKxa-ryiv vrpb? rp Trtxpx tov irTpxTiiyoü

25 anypeclcfi cU t^v vxüv h\'So^iv^ xvyhltnieto, kxó\' exxirtov aürcji quot;Siet-iuv roós Te [MtrOohi; rovg ryi uTrypevix xx) ts7? iTnfSxrxK kxtx fiijvx S/Sa^fVau?, toIs ts vxvtxi? ovs xutos m Tij? Axpixjjxxou s/tt(TÓult;rxTO, kx) toïc viTepov STtc/tfixinv xvt) tüv xirchiTróvTuv, It/ S tüv ap%xlav vxvtüv skxittu rpoiréöyiKX quot;seviéivti, fVf/Sij /tto/ ó xpivot; ê^ijKS tijf rpiypxpxlxs, kx) txWx otrx Jjv tx kx0\' yi/iépxv l*«(7T)jv ivukiritófAiv» elf Tyv vxïiv, oux xnelpus l%uv\'

2ix yxp iicetvou ■jrevr^icovtxpxovvtoi; kx) yycpxamp;to xx) xwiXlaxero, 1215

26 xx) nep) tüv trxevüv etypxfyv xvtü , oti \'!$ix ex01^\' ^vftinov ov\'Ssv üs ouv, Ï0vi, $ ireiruv ixeTvov Sixvooü, Üj trxeuy) exav vxvtü

§ 35 sTrstdy (J.01 v.] Insitivi (/.ov S Dindorf —

sita cf. Harpocr. s. v.: xvp/coe; pèv to dsikvvizevov «4»\' éxcéa-tou tmv trwhovi/.évojv yhy dè tóttoq tic; ev riï \'Afltfva/wv e^Tropicp, eiQ cov tx SsfyizciTot exopt^eTo, oVtms gxaAsTro, iibi hunc locum dcsignat. Schol, ad Aristoph. Eq. 979; IxeT 01 \'épTropoi tx SefyizciTOc tcSv TTM^ovizévuv eT/Oecrxv. Pollux IX. 34, (T)em.) XXXV, 29 ubi vide do Haan, diss. pg. 51. Wachsmuth, Dio Stadt Athen I pg. 106 sq.

§25 «afl\' \'éxaa-TOv xvTiï $is%iuv tovq ts ftia-QovG xts] distributive hoc xaö\' \'é hokt tov additur obiectis verbi hsfyav, saepe Demosthenes id quod vel subicctum vel obiectum esse debebat quasi per attrac-tionem coniungit cum formula xxQ\' \'ixotT-rov, cf. I. 14, II. 24, IV. 20: xaó\' \'éxxa-Tov tovtoov diefyoov xcopi\'c; (ubi vide Sauppe in editione sua Demosthenis. I. pg. 18), IX. 22: KXÖ\' \'év\' OVTüJTt TTêpiHÓTT\'

T€IV XOiï AUTTOCÏVTSÏV TCüV \'EAA^VfüV.

Tf vtryperf cc x cc ï t o7 lt;; stt i (2 cc-tocicï\\ Sic semper socios navales nominat, nonnunquam addit vxótccq , de discrimine inter hos cf. ad § 32.

\'é t t hl S ttöv Xp XX CMV V XVT MV

éxx t t cc tt p o lt;r é d y xx] quae ipse enu-merat § 13 et § 18.

o v x eerst\'poot; ï % w v] redit §49. cf. de hoe usu verbi cum adverbiis

conditionem indicantibus Krüger (Sprachl.) § 52. 2. 2.

yyopx^sTo\'] xyopx^eiv primum sig-nificat ev Tijj xyopa. hxTpffieiv cf. Thuc. VI. 51. 1. c. Schol., Aristoph. Lysistr. 633:

xyopx(rco t\' ev Toi$ \'ótt^oic; i^Q \'Ap/o--TOyStTOVl y

ubi Schol, xvti tov hv tjj xyopx hix-Tptyto fzsT^ \'AptrToyefTovos. Deinde vero vulgo idem valet quod éjvstrQxi ut h.1. cf. Harpocr. s. v. xyopxtrxi xvti tov uvfaxtrQxc \'Trepsidvic; èv tn /lyhixxü cf. Hyp. frgm. 74: \'6ti hptix xyopxvovtts ot xvQpoüTroi hiéfiyvxv eiQ rijv \'Pyvetxv.

§ 26 o t i \'t$ ix e xo i [z i xxï hy {/. 6-lt;t tov ou^èv] iam repetita § 27 cf. ad § 7.

ü g o Z v, £lt;p*f, y tt e t lt;tuv èxêlvov hxvoov «re] his verbis subito orator in orationem directam transit. Transitus hie in rebus magni momenti aptus est ad ornandam et variandam orationem, eoque facta tanquam verbis eftinguntur, quare epici ot rerum scriptores, inprimis Xenophon, hunc dicendi morem in doli-ciis habent. Atlamen etiam hac in re omne nimium nocot, noster hunc tropum etiam in rebus minoris momenti adhibons modum excessit. cf. huius orationis §§ 34 sqq., 39 sq., 48 8(1. ^ XLVII. 50, 57,

-ocr page 56-

26

xvxTctei. oJftxi s« (ra/, étpv, xutov oóSèv iiohedóar iQelkei yup xpyvpiov sxeT, o \'SixXvvxi PouhfaeTxi ik tj}? tüv axeuSiv.

xxouitxi; s\' outo? txütx tsd t\' Ki/ktt^piovo? ttx) toü Aemlou rov

KyletrTOÜ TOÏI èftov , TTSp) pL6V UV thC/OV XVTCÏ) OuilV flSÜTO?? XTTOK-

pivsTxi, ysXxsxvrx §\' ÏCpxlt;rxv xvTOi/ elirsTv \'xpn ftvg

27 yeustxr sfiovXero yxp \'Aóyivxïo? elvoci.\' (Trcidii Toivvv toü Euxtv-novoq nx) roü Aciviov xKOv^xg ouièv iCppivn^t, vxhiv xi/tcji npoir-èpxovtcci ÏKTTtpov nvQfoupii; rs ó \'Azxpvsvi; kx) \'AiroMÓSupoi; é AevKovoiuc, èiriryitisioi Hvreg èpo) kx) Cpihoi, kx) UlXcvov xvrov STtl Te tv]v vxïiv xnuvxi w? tixloxw ovtx , kx) irep) tüv trxevüv

28 Htppxamp;v xÜTcj), on \'liix exoii/.! xuxvtx kx) hyi/tótriov otöév\' \'f! piiv ovv èxelvoii ióihsii; XW17^\'gt; xxró.Xins\' slt;pxirxv \'xpyvpiov «utud ,

§ 28 eöeAe/^] Qéhei(; pr. S, g in margino addito a m. pr. — ^p^o-öa/] xpyiveta--Qoii A. —

69, LIL 5 sq., 8—11, LUI. 11 sq., LIX. 79, 83, 110 sq. Demosthenes admodum raro nee nisi in rebus maioris momenti hunc tropum usurpat. ef. Sigg. 1.1. pg. 420 Lortzing 1.1. pg. 40 sq.

ukoiktocq d\' oo rot; raCTa] tali modo etiam ineipiunt nova enuntiata §§ 31, 34, 36, 37, 40, 4(J, 56, quae inopiam oratoris manifestam faeiunt.

xpn i/.vlt;; t/ttjjs yev era/] pro-verbium Itt/ tmv o\\|/è elg ctfadya-tv èp^o-izévoov ev oli sinv Hesych. s. v. [zvq, Diogen. 2. 64.

efiovMTO yxp ^AêyvcaoQ eJvxi\'] Pater Apollodori Pasio et postori eius xaTce \\pti-(p/o-ftoi civos sunt faeti ef. (Dem.) LIX. 2, XLVI. 15. LUI. 18. Polyclis responsa bre-vitato distiguuntur ab ambagibus Apollodori, ut Blass animadvdrtit 1.1. III. 1, pg. 471. § 27 tn i r s i o i tfvrgs èfzoi kcci /A o adieetiva sunt cognominata ef. Cie. Part. Orat. XV. 53. Blass. 1.1. III. 1. 93, copiose hoc do usu disseruit et Straub pg. 122 sqq., qui pg. 124 multis exom-plis ostondit Demosthenem „verba per-cipiendi, cognoseendi, deliberandi, eogi-tandi, dicendi, fallendi, deeipiendi dupli-eare.quot; In hae oratione semel modo verba sunt duplicata § 49 dictx,tevKlt;rocvTOc; — kxï atreiayroivtgs, semel oeeurrunt sub-stantiva cognominata § 3 7rpxy[jt0ctc6 hoc) oiTropiocG, quater adieetiva, nempe praeter hunc locum § 64 ter: sVtoiktov kx) xpfai-(iov, ftpwrols kx) evtxkroisinovvipots kx) xKotriiova-iv, bis adverbia cognominata § 7 kxhkicrrx kx) sixtrpetrértxtx et 66 opqoic kx) dikccluq. ef. Uhle 1,1. pg. 60 Sigg. 1.1. pg. 418 sq. Haec figura a Demosthene valdo frequenter usurpatur, et nonnunquam tria nomina coniunguntur cf. IV. 36 xtxkt* xdiópqajt* xópkr^ xttxvtx et III. 40 xxpyrr* xtrpxkt* xvóvyTx. Noster contra raro uti-tur ilia cf. porro Rehdantz Ind. I 8. v. I/i\'weiterung, ubi exempla abundant.

§ 28 e l [zèv oZ v e K6 tv o ilt;; éQé hei c; % pij r 9 xt — kxt x h in s — kx) (ivj $ i XKivüv v sv e — \'ivx hvauvTXi xre] h. 1. ex oratione directa in indi-rectam transit orator, cuius rei nusquam alibi exemplum inveni, G. H. Schaefer iungero vult \'étyxtrxv \'ivx Kvauvrxi) haec verba igitur ut explicationem interpre-tatur oratoris ad verba Pythodori et Apollodori, qua in sententia non sto. Apol-lodorus vel is qui pro eo hanc orationei i scripsit, tempore, quo est habita haec oratio, demonstrat nondum peritum fuisso fori et artis rhetoricae, praesertim in hae

-ocr page 57-

27

jcxt [tq iixKivtitivfue êtcslirt uyav, ïvx Xucruvrxi f/,01 to xuplov, «TraSJuTf? \'Apxévcic kdc) amp;p»(rv^x,v tpiumvtx //.vxs, xep) 3\' xno-tpi/3yilt;; tüv (tksuüv, ijhAou otuTq •ypx^^xtx ypxQav, kx) êyyuyrx) xvto) ylyvetrQxi ünèp sitov, )5 seetrdxi xÜTcji o n xv xx) toTs xWom Tpiypxpxois irpbt tovs S/^SJ^aü?. w? ouv itxvtx tuut\' xhyövi kiyu, ToiiTuv v[üv xvxyvutrsTxi too; /txpruplxg.

MAPTTPIAI.

\'Ex JTSAAWI/ Tolvuv tcic[M)pluV oJ/txi ópüv sTri\'Ssfêeiu nohvxhéx, OTi ouTe xütóQsv difvoeïto Trxpxhxfifixveiv irxp\' s/aoü rijv vxüv, out\', streiïti vip\' uftüv xx) toïi ipytyiaiaxtos toü uftetepov fivxynxaOy 1310 fVl tyv vxüv xttisvxi , ihOuv yióéhyitré //.oi dixlél-xa-llxi xutiiv. ou-

\'Apxevea] apxevvea S. — post SiaSóxouf Blass om. y cum A, coll LUI. 12. — txCtu om. S, TTuvrct om. F Q. —

§ 29 roivvv Blass pro roi\'vvv.

oratione amat transitum ab orationo in-directa in orationem direotam, et in narrando ordo verborum eum fefellit.

Vva] coniunctione linali semper noster utitur ïvae in hac orationo, amp;Vwc raris-sime in aliis usurpat of. XLV1I. 19, 30, LUI. 13; ïvas in hac oratione decies novies et in aliis seniel et sexagies in-venitur. Apud Demosthenem ipsum multo saepius invenimus usurpatam coniunctio-nem 7vae quam c/ttwc» o* g* in XVHI ïvae quinqnies et vicies, ottmc tarnen septies, in XIX \'{vu quater et quadragies, ottojs novies et decies. Adverbium apud nostrum tantum semel occurrit LH. 11, apud Demosthenem multo frequentius cf. e.g. XV11I J 59, 208, 209, XIX 165,109, 249, 272, 308. cf. de diamp;crimine inter con-iunctiones \'hoi et \'óttug Kiihner (Gramm.) II2. 2. pg. 890 et 894, 1. an. 1.

t\'vcc /ióercovroct (zoi rb xupt\'av] quod, ut § 13 narravit, oppigneraverat, ut haberet quod inter nautas divideret.

y p x (J. n cc r cc y p cc Qe tv] scripUim edere.

ij pijv\'] de usu huius formulae in oratione directa vel indirecta apud imprecati-oncs cf. Kühner (Gramm.) IIa 2 pg. 089. 4. §29 etc ttoAAwv to ivvv rex-izy p tuv\'] Orator potest causam conlir-mare et probationibus inartificialibus (iricrTSiQ ccrexvot vocatae ab. Aristot.) et artiücialibus {TrtrrecQ \'évrsxvoi). Cic, de Orat. II. 27. 110 inter probationes inar-tiliciales enumerat: omnes res, quae non excogitantur ob oratore, sed in re positas ratione tractantur; ut tabulae, testimonia , pacta, convcnta, quaestionos, leges , senatus consulta, res iudicatae, de-creta , responsa et reliqua, si quae sunt, quae non ab oratore pariuntur.

Probationo artificiali sive argumenta-tione res probabilis redditur, quae testi-moniis vera esse demonstratur, haec sunt apud nostrum rsxizypicc, quae tamen a narratione ab co non distinguuntur cf. etiam § 41 et 57. cf. Blass. 1.1. III. 1. pg. 470. Copiose banc rem tractavit Volk-mann * pg. 170 sqq., 190 sqq.

s7ridet%eiv uoavkhéacy \'óti — $ i sv o 67t o ure] Anticipatio cf. ad § 2.

ccvróüev\'] dissentiunt inter se inter-pretes de sensu huius vocabuli, Reiske ver tit: cum adhuc hie, Athenis, in urhe esset, Wolf; tunc, G. II. Schaefer: Con-festim, qui vorum vidit.

ovtoc; yocp xts] Orator

perspicuitati studens , se ipsum interpellat

-ocr page 58-

28

{toï anpipÜG s y s y p x wto.J Dati-v\\is nominis agentis. plorumque pronomi-nis personalis pro vttó c. gen. apud Perfectum et Plusqpf. passivum usitatissimus est. Demosthenes praocipue himc casum adbibet ad verbum irpxTTeiv, et ita alii oratores, Aescbines, Lysias, Isoerates, Isaeus, deinde ad verba synonyma: voielv, epy^etrdxi, vovelv, et ad /éyfiv, ypxQsiv et nonnulla alia cf. Karlowa (Bemerkungen eet. Progr. gymn. Pless. 1883) pg. 9 sqq. Param eleganter illud eyéypavTO statim iteratum est. quale quid Demosthenes non commisisset.

kxt r l TDiot/vTWv] Scil. twv vxvtüv.

y, ce t x ?gt; ?lt; x y tf\'} Colhjhus, lucrum avgen-tarii Pollux vocat cf. VII. 170:

ó mv kóampoi aAA«ygt;), kxi to xxrxh-hólttstv to vólmltt^x Ct III. 81: kxtxh-hxrTsiv de nummis permuiandis dicitur,

Tfl? Mil xCplKSTO eU Qxvov Wv pou rkxfTOV rfv* iirnpi-

wxpxoïvtos, 7rccpx\\*pw hu ^frvpxi tamp;v t6 noknüv ut èïvvitiw HXsidTOVq kxi touf hlfixTXf Kx) T^V vwpsvixv, TTpoaspXO/lXt xvtcp iv amp;x™ h tï xyopï, kx) UUsvov xMv rju re vxvu Trxpxlxft-Qivstv \'nxp\' è/tov «? hx^oxov ovrx, kx) tov ètnterpivpxpwitivov 50 xpévou inoWovxt not txvx^i*xtx. Myhx^dxt v wsmv avry mö\' \'uxctov, sus l^oi ftiprvpts nxpfaxv rüv ivn^évcov o\'i re

vxvtxl kx) 01 êttlpxtxi Kx) V, ^psdlx , lV f? Tl XVTl^OI fifly? ta^hxw- OUTU yxp 1*01 Xtcpifas iyéypxTTTO, urr\' ov ftivov^ XVTX I*0i txvx^i*xtx iyéypxKTO, xXhx kx) hoi iv^Dt, kx) rt noioiivruv, kx) ft tim Tic; h kx) vófiilt;w* inoUrróv, kx) óiróaou t kxtx^xw tv rï ipyvplv, v m mpipw è^é^xi fie tv 3] ÏIXÏÓXV, «\' T/ foolTO ^fuSw« xÜTcj) Myiamp;irêxi. iti Sf kxi kivtiv olvtv eVi«f/« yids^trx Xoylirxtóxi tx x^Xui*hx. 7rpokxxovi*fvov

quot; « 30 T/ xo/d^tww] \'d, Ti Totohrw A. — óvoSuttóv Cobet] cott. *0$*™. — ónórov-] Blass mavult TÓrcv. - cod. Marcianus 416, prob. v. Herwerden] *svSot cett. -

KXT x/xcpdTepx êè KXTXAAXyyV

Cic. in Verr. III. 78. 181; ex omni pecunia, quam aratoribus solvere debuisti, certis nominibus deductiones fieri solebant: primum pro spectatione et eollybo, deinde pro neseio quo eerario.

§ 31 vtiar tv I i fl f i ?1 tiVt/v Ètt/ti-qsvxi sensu mre iurando confirmare, non nisi in orationibus aubditiciis invenitur cf. XXIX. 26, 33, 54, 56, 57. XL1X. 42, 43, LH. 28. Demosthenes semper utitur èpórxi. Modo LIV. 42 invenitur: nM\' \'itr\' ilt;tTi S/xxi\' iiriSei\'%xvToi; inoO kxï rrfo-Tiv npoa-tévToi; v/jiiv, ubi TiW/v npotr-nOévxi significat; polHceri se haec iure iurando conjirmaturum, cf. Lortzing pg. 61.

-ocr page 59-

29

Si [lov txvtx , XTTOCplviXTÓ (jt.0t oti öÜSfV «117$ ftshci av héyoi//.!. èv Sf toutq) uiryiphys SjKuv nxp» rov tTTpxTi)?ov ifto) Trapyyyshhev ivcLyevóxi, od tcut^ rqj S/«Ss^^, ou y byToupyi» föy iyiyvsTO\' toutov Sè to xItiov syu u/j(,xg TrpoïivToi; roü hiyov tots

32 [tiv ovv ftoi sSo\'xsi lt;xvx?clt;r6ixi kx) Khelv o\\ iicètevev\' iveiïii Sf xxtiirhsvjx irxhiv eif amp;dirov, shKiiirxi; tx itXoïx slt htpv/tyv, oJ 1217 vpochxtiev o TTpxTWÓg, xeXevaxi; tovs vxurxt èv t# vy) (tsvsiv nx) tovs iinfixtxs kx) ryv üinipeirlxv, ixfixi; xutoi; Tropsuofixt in) tyv o\'ikixv ou xxtfasto Tiftófixxoi; o arpxtwii;, /SaiMaVifw? kx-xelvou ivxvriov vxpx\'Stèivxt riji/ vxüv Xlohvxhsl toutc-i) Trhyipy].

tco dicedóxci) insiticia esse suspicatur v. Herwerden Mnem. 1875.

§ 32 extr. rovripï Blass cum Cobct] tovtm codd.

cum vie off err em haec facturum, Trpoxoc-hsivboLi et TrpóxAytrK; significant in iudicio ot: Se offorre ad iusiurandum, et: poscere adversarium cff. oratores passim.

In nonnullis orationibus Pseudo-De-mosthenicis crasis non est adhibita: TrposHxhoóizyv XLVI. 31, TrpoeHuteuxiiyv XLII. 19, XLVIII, 34, XLIX, 65. LIX, 120, 123.

orneK p ( v oer ó (zoi c/r/] Karlowa animadvertit verbum aroKpfvea-Oxt semper coniungi c. coni. tin apud Demos-thenem, Lysiam , Isocratem, Isaeum , ex-cepto Ps. Dem. Ep. 3. 1G, Aeschinem bis in oratione indirecta post coni. Ün In-finitivo uti, cf. II. 155: uTrexpfvaiTO on — sfy ^^[/.oipT^y.Mc; ovdïv yccp ocv toiovtov 7rpcé%ciiy III. 10-i: UTrexpivxro on — déoiro, to txAuvtov sia-Trpxr-reiv cf. Bemerkungen progr. Pless. pg. 2.

ovdèv lt;5v] cf. ad § 3 wfarq oTi;.

tovtov to ce\'lr(cv éyu vpcis t p o\'i 6 v t o lt;; roö ^óy ov $ i$ cc%co] haec orator § 43 exponit, iisdem verbis LIX. 20 et XXXIII. 3, XL1V. 5 profitetur ac-cusator se postea aliquid expositurum esse.

§ 32 6 TT 6 i $ij — 61$ S T P ^ ^ Jf v] cf. § 21 8(1.

roi/Q v cevr a q èv ry vyt pevsiv

XOCÏ tov Q etrifiutuq K06Ï t ij V V TT q-

pelt;r/av] hoc loco et § 35 et § 3G tria genera sociorum navalium enumerat, vavrat sunt remiges, quibus etiam no-men est TrAypuizcc cf. § 35 ct § 15 huius orationis \'dtrw yap — STrhypuribiziiv ryv vctvv èpertiv uyctöüv, Lys. XXI. 10. stti-parat sunt milites classiarii, et VTrypsToa sive v] vTryper/oc sunt ceterl ministri inter quos gubernator, cf. Lys. 1. 1. Traper-K6vcélt;r[Miv $è HOC) to Trhypoona irpos saeï-vov xcet Tyjv «AA^v VTrviperfciv ukóAovQov. cf. (Dem.) LI. § 5 et 0. Kirchhoff, Abhd. Berl. Akad. 1865 pg. 81 sqq. quern librum inspicere tamen mihi non contigit, Thum-ser, de civium Atheniensium muneribus pg. 60. A. 1. Hermann, Gr. Antiq. 1°. 2 pg. 700, Busolt in Iw. Miiller, Handb. IV. 1 pg. 196 sq.

o5 xacTyyero T t (z 6 (i ot x 0 O] QUO Timomachus deverierat, etiam § 37 hoc sensu, cf. ad § 6.

noAuKAeT rovrifiï\\ Pron. ovrort plerumque sine articulo veteres addunt nomini, et ante et post nomen ponunt. Cf. Dem. XVIII. 114: eTö\' ovtoo-) Nfo-TTTÓteizot;, XIX. 2, XLIII. 26. Aristoph Ach. 130: èfxot lt;rv tocvtuti Aaficuv ok-tu spuxnamp;s (ubi vide van Leeuwen), Vesp. 262 Ran. 170. Aristophanes etiam post ó$/ et \'d$s articulum omittit cf. Ach. 336: cckoKuc, %p* ó(ivihiKoc róviïe tyihuv-QpxKsa, 908, Eccl. 27, Eq. 1166, Vesp. 1132: ryvdi ¬i7vccv dcvctpcthoö vecc-vikmg. Cob. V. L. pg. 229. Demosthenes 0$/ adiective positum non nisi cum articulo usurpat.

-ocr page 60-

28

to; yxp «Vf/Si; xcpikero sU Qiirov föy [tov th»fTOV wvot. èirnpi-vipxpxovvtoi;, ttkpxhxfiuv iyu nceprupxs tüu re irohiTÜv ü$ èduvcifiqv nheiarov!; xx) reu? fV(|3«T«« *«/ xijv {iTrvperlxv, irpotrèpxofixi xÜTcp èv Qxtrcii èv ry xyopiji, xx) ÏKShevov xutov tvjv tc vxvv Trapxhxpi-pxveiv nxp\' s/aoü w« tiixdoxw ovtx, xx) toü iTTiTerpitipxpxyfiévcv

30 XP^011 «töS/SöW; ptoi Txvxhu/txTx. koyltTourdxi 5\' fjóehov a,vTcjgt; *«ö\' \'éxxvTov, su? ftot //.xprvpet irxpijtrxv tmv Avyhuftévuv oquot; re vxïirxi xx) o\'i iTTifixTxi xx) i] uirqpsffix, /V el ti xvTihéyoi evóvt; it;eKty%oifii. outw yxp [tot xKpifiüi; sysypxnro, uitt\' ov pióvov xutx pot TxvxXupxTCi iyèypxTTTO, xXXx xx) OTTOl XWlhudvi xx) rl Troiouvrcov, xx) )5 t/? viv xx) vópcia-ftx OTroSxirov, xx) óirotrou y xxTxWxyif vjv Tip xpyupicp, quot;v sly axpiPü; è^eXsy^xi pis tc5

31 iix\'sóxv t (1 t/ yiyóÏTO \\peusüi; xurlp gt;,oyl%saóxi. sti Ss xx) ttIittiv xvTcji s7nis)i yi6s\\tjitx hoyiactaöxi rx xvyhu/tsux. irpoxuhovpiivou

§30 r/ Troiovvrcüv\'] ri toioovtcüv A. — ótroèaettóv Cohot] cott. vodixtróv. — óttóo-ovquot;] Blass mavult ttóo-ov. — ypsvdüi; cod. Marcianus 416, prol), v. Herworden] \\^ev$o(; cetl;. — § 31 TrpoHxAov/zévov\'] Trporxoihovizevov S. —

et institutum praeterit, nam genitivo absolute totum ordinem turbavit.

TÉTCcprov [zy v a knirpiypoip-% o v v t 05] ergo mense lanuario anni 360 a. C. n.

§30 0 V r co yap axpifiüG xre] Polysyndeton, ef. ad §15.

(/,01 uKpificos eyéypasTTTO.\'] Daii-vus nominis agontis, plerumquo pronomi-nis personalis pro vttó e. gen. apud Perfectum et Plusqpf. passivum usitatissimus est. Demosthenes praecipue hunc casum adhibet ad verbum Trpamp;TTeiv, et ita alii oratores, Aeschines, Lysias, Isocrates, Isaeus, deinde ad verba synonyma: 7rots7v} epycé^ea-Qou, ttovsÏv gt; et ad héyeivfypcxtpeiv et nonnulla alia cf. Karlowa (Bemerkungen eet. Progr. gymn. Pless. 1883) pg. 9 sqq. Parum eleganter illud hysypaTrro statim iteratum est, quale quid Demosthenes non commisisset.

xa/ T t TTOIOVVTMV\'] Scil. TÖV VOiVTamp;V, k ar x A hocyy\'] Collybus, lucrum argen-tarii Pollux vocat uhhuyviv cf. VII. 170; 0 vvv xóAAv/3o$ xai to kxtxA-

hccrreiv rb v6(Micr(JLCt et 111, 81: xuroch-Accttsiv de minimis permutandis dicitur, inprimis si pro maioribus accipias minores. Bekk. Anecd. pg. 271. 9. Variam lem nummariam saepe argentariis locum dare, ut dolose magnum lucrum facerent cf. fragm.Diphili no^vTrpxyizovot; apud Atht n. VI. 225. B:

quot;Ettsitu y\' av rupyvpiov uvrfc x(zta(3£Aylt;; eTrpcc^ar* \'Aiyt\'voicov, civ $\' otvrov $éy aépitur* óiTrodovvcti, TrpoexTréduHev \'Attc-

xdCQ.

kkt oilztyótepci tv]v koltolkhkyviv

Cic. in Verr. III. 78. 181: ex omni pecunia, quam aratoribus solveredebuisti, certis nominibus deductiones fieri solebant: primum pro spectatione et collybo, deinde pro nescio quo cerario.

§31 Tri (tt iv trier iv Ittiti-

Qévotc sensu iure iurando confirmare, non nisi in orationibus subditiciis invenitur cf. XXIX. 26, 33, 54, 56, 57, XLIX. 42, 43, Lil. 28. Demosthenes semper utitur opóo-xi. Modo LIV. 42 invenitur: vravfl\' oV Icn BfaoiS sTridei^cevroQ èfzoi/ ncti tt(eriv npoa-QévroQ ubi ntanv npov-

TiQévcci significat: polliceri se hare iure iurando conjirmaiurum, cf. Lortzing pg. 61.

TrpoKUhovizévov $ é (/.o v t cc Ot cc\']

-ocr page 61-

29

Sé jtiuu ti*üt« , ccTrexplvxTÓ ftoi Sn oüSè^ auT$ (tékoi uv hsyoi/ti. iv Sf toutci) unypétiis tfituv trxpx toli vrpxtyiyov i/to) nxfiviyyeXXsv Kvxycvllxi, ou TOVTCji TCf) iïixiïóxy, ou yj hyroupyix lylyvsro\'

TOUTOU Ss TO xhiov iyCü Vftxs KpÓiévTOq TOÜ xóyou S/S(*§«. TOT.? 32 pt,tv oiïv pt,oi èlóxei xvdytaamp;xi kx) irKslv oï sxiXeusr fVffSij Sè KXTiir*,eu(7x irxhiv els amp;xlt;rov, sAxutrxi; tx irholx eis STpu/uyu, 01 1317 TrpoasTx^ev ó VTpa.Tyi\'yói;, xeheuirxi; rous vxutxs èv rijj vy) pisvsiv kx) tous iinfixTX? xx) Tvjv i/TT^pecrlxv, sKpxi xütos iropeuoftxi in)

rijv oïkixv ou xxtyysto Ti/tópixxot; o arpxTviyót;, (Sovhófievo? xx-Kelvou ivxvriov Trxpx\'Si\'Sóvxt Tsjv vxüv ïïohUKheï rouTcp) Tr^pyi.

rii) $toc$óxlt;fl insiticia esso suspicatur v. Herworden Mnem. 1875.

§ 32 extr. tovtmï Blass cum Cobct] toutm codd.

cum me offerrem haec facturum. rpoxtx-Aeïrótxt et TrpÓK^triQ significant in iudicio ot: Se offerrc ad iusiurandum, et: poscere adversarium cfF. oratores passim.

In nonnullis orationibus Pseudo-De-mosthenicis crasis non est adhibita: 7rpoeiioiho6i/.y\\i XLVI. 31, 7rpo6Hcete(rcc[/.iiv XLII. 19, XLVI1I, 34, XLIX, 05. L1X, 120, 133.

aiireKpivajó pot \'ór i] Karlowa animadvertit verbum onroKphtTboci som-per coniungi c. coni. \'ón apud Demos-thenem, Lysiam, Isocratom, Isaeum, ex-cepto Ps. Dom. Ep. 3. 10, Aeschinem bis in orationo indirocta post coni. \'in In-fmitivo uti, ct\'. II. 155 : uxsupnxro \'ón — g\'/jf (gt;iyi/.xptyy.mlt;i ovülv yup av toiovtov TTpSégat, III. 104: ócTreKpi\'vccTO \'ón — ovdlv Béoiro, to dè rxaavrov tkmpccr-tsiv cf. Bemerkungen progr. Pless. pg. 2.

o v $ è v ^ v] cf. ad 3 indtrrea olg.

tovtov $ è to oi\'ïtiov è y co vizccq

%p o\'i6v r o $ toü Kóy o v §i $u^cü\'] haec orator § 43 exponit, iisdem verbis LÏX. 20 et XXXIII. 3, XLIV. 5 profitetur ac-cusator so postea aliquid expositurum esse.

§ 32 s tt £ / $ ij — s t $ 2 r p (///gt;ƒ v] cf. § 21 8([.

t ot) g vavTX $ e v t y vtf/ {léve iv

holï tovq 6 tt l (3 cct cc q k cil t vj v v tt y-

perfciv] hoe loco et § 35 et § 30 tria genera sociorum navalium enumerat, vuvtcci sunt remiges, quibus etiam nomen est Trhypcopoe cf. § 35 et § 15 huius orationis \'óno yxp — l7rAv/pwör4//v/v r^v vai/v èpeTamp;v cèyaöiïv, Lys. XXI. lü. It/-Putcki sunt milites classiarii, et VTrypéTOii sive y VTrypertci sunt ceteri ministri inter quos gubernator, cf. Lys. 1. 1. Traper-HSVK(riJ.yV dè XOtï TO TTAlfpW/Z# TTpOG éxeï-vov Koii Tijv aAAt^v VTrypstn\'oiv oiKÓhovQov, cf. (Dom.) LI. § 5 et 0. KirchholV, Abhd. Berl. Akad. 1805 pg. 81 sqq. quem librum inspicere tamon mihi non contigit, Thum-ser, de civium Atheniensium munoribus pg. 00. A. 1. Hermann, Gr. Antiq. I6. 2 pg. 700, Busolt in Iw. Müller, Handb. IV. 1 pg. 1(J6 sq.

o5 KCtT v\\y st o T i (zó (/, oe x o q] quo Timomachus deverterat, etiam § 37 hoe sensu, cf. ad § 0.

FToAfxAeT r o f t w;] Pron. ovToert plorumque sine articulo veteres addunt nomini, et ante ot post nomen ponunt. Cf. Dom. XVIII. 114: gTö\' ovtovI Nfo-KTÓteiioty XIX. 2, XLIII. 20. Aristoph. Ach. 130: l(j.o) lt;rv TCtVTOtr) hetfiwv on-tu $paxi^Q (ubi vide van Leeuwen), Vesp. 202 Ran. 170. Aristophanes etiam post ó$f et \'ode articulum omittit cf. Ach. 330: attoheig up\' lt;J//^A/x« tóvüe tyihuv-Qpouiéoty 908, Eccl. 27, Eq. 1106, Vesp. 1132: tyv$i x^cavoiv avctpcchoo vsa-viKicG. Cob. V. L. pg. 229. Demosthenes 0(5/ adiective positum non nisi cum articulo usurpat.

-ocr page 62-

30

33 kxtcl\\»f^(3tivU ouv xx) toutou sksT xx) tous tpiqpapxous kx) touf SixSozous kx) kWoui; tivxi; tüv tc^itüv, xx) e\'iaehQuv euóug èvxv-tIov toü (TTpxTvyou hiyout; irpoi; xutov èwoioit/tyv, xx) fölovv ccutov tviv rc vaïiv itoi Trxpxhxftfiavsiv, xx) rod iiriTeTpiyipxpxtiftsvov Xpóvov a.Trólihivxi poi TavxhupixTx, xx) nep) tuv axevüv vipdtuv

aÖTÓV, TTÓTSpa TTXpxhylpSTXI Oj HiïlX UXtVVi £%«!/ VIX01 STl) T^V VXÏlV.

34 TXVTX §£ piov trpokx^ovfiévov xutov, yputx iión axsvy ts \'ihx ptóvoi; exo\'f*1 tüv Tptyip£pXavi xxl nirepx f) TroXig oux s\'lSeiy tivxi; èvvxfiévoui; (rxsiiyj TrxpatrxcTv rx\'m vxvalv, üare xCirti /ttij irapéxcv-\'Üj irii TotroHTOv\' itpy; \'vTrepnéirxixxi; irhourcp tow? xWovi; , ufre

§ 33 xoi? SiuSó%ov(] roi( om. A.— § 34 \'étyy post too-oCtov om. S. —

§33 )c06tc6h0il/.(3avm oZ v aal r o tiro v] „Perdito amat anonymus usum huius pronominisquot; G. H. Schaefor ad XLIX. 45; cuius amoris luculontum ex-emplum est § 54 sq. huius orationis cf. A. Schaofei\' Add. pg. 187 sq., Lortzing pg. 34 sq., Sigg pg. 427.

fróyovt; hn o i o v (z y vquot;] do periphrasi cf. ad § 9 irpóQxnv Troiytrcéitevot;. hóy ov $ n o lila b on est verba facere, A ^ 7 o v noielv facultatem facer e dicendi, hó-y o\\j $ héy eiv verba dare cf. de Haan diss. pg. 35 de origine huius dictionis.

TTÓrepce TrcipceAytyerai — ïj — # x 0 /] modi verborum mutantur ut amat noster post verbum declarandi cf. ad § 9. Sic. LUI. 5: gT/rreAAw — \'dn uvtoq (zh uvyyuoti Ka.) oux oïó; r\' sYyv, LIX. 81: héyw \'dn ovk \'föei — «aa\' i^oiKUTyüety.

§34Ta(/T« Sé po v 7rpoxoc\\ov[/,é-v 0 v] cf. ad § 26.

hiót 1] cf. ad § 34.

nbrepot] ordo verborum turbatus omisso vj, cf. Kühner (Gramm.) II1 2. pg. 1031 A. 20.

üa-r e (zii Trapéxeiv] de hoe usu coni. ürrs c. Inf. cf. Kühner (Gramm.) II1 2 pg. 1007.g. et mox ürrs ï % £ / v pg. 1002 a. ct.

oiVTVi Traps x*{V] noster fere semper nominativum c. Inf. adhibet, cum sub-ioctum idem est ac verbi regentis cf. huius orationis §§ 8, 63, 64, XLIX. 37: yyovv-roii yap Trspi TrAetovoQ avrolc; elvai xahoi xayaQoi $ogt;ce7v ëhai, et §§ 41, 44, LUI. 2. XLVII. 29: «AA\' Iceto — avroQ ex-Trohuv yevópevoQ {jrvftfav eé%etv. Demosthenes idem facit, sed sacpe concinnitatis causa accusativum adhibet, cf. XXI. 74; xai ifzavTOv — oliixi Psfiovteva-Qai — \\ca} ovèèv avv\\x6(7Tov e^ax^vra Trpa^ai, Xi\'X. 189: syu oi/$è o-ufZTreTpeiT^evxévai (ptifZf o-o/, Trperfieoeiv (zévroi rè //èv TroAAa nat dsiva, kiiavrov iï* vnèp toótuv rot fiéhTilt;rra. Etiam apud Platoncm multa extant ex-empla, cf. Apol, Socr. pg. 36 B: viyy(ramp;-(ZèvoQ èizavrdv rei) \'óvn eTrieixéa-rspov elvxi, Euthypro pg. 3 E #AA# a-v re xara, voCv ayav/eï rijv diKyv, olizoii xai é/zè rijv è^v. Symp. pg. 175 C et 220 E ubi vide Stallbaum. Cobet V. L. pg. 107 nihiio-minus hoe gravem errorem vocat et ubiquo nominativum restituendum esse censet, cum tamen tam crebra exempla huius dicendi modo extent, dubito viro claro assen-tiri atque hac in re omnem lidem a codici-bus abiudicare, cf. porro Lortzing pg. 72.

VTrspTrsTraixa^] vox apud Igt;emo8-thenem non nisi hoc loco usurpata, prae-sertim apud comicos invenitur cf. Aristoph. Eccl.: 1118

jroAt) vTrepTreTratHSv aZ toótuv aTravTcov ra Oda-i1 antyopetdia, ct apud posteriores cf. Ephippus apud Athen. XII 538. B. Photius explicat per v7rep(3aiveiv, 7rteovu%6iv.

-ocr page 63-

31

na) a-jcsuij ÏS/a: xx) KMftov XpuiriiTrairTOv ftóvos tüv Tpiypcepxccv;

35 rig av oiïv Suvtxir\'\' cQy \'ryv triiv ftavixv x«l irohuTé/.£iixv vnoiJi.il-V»l, dlscpdxpftévov f/,£V TThypUftX Kx) clülöoï xpyupiov ttcAu TrpoXx^-(Sxvfiv kx) XTshsixs xyeiv tcov vopifynivav iv Tijj vq) XyrovpyiSiv kx) hoïiiróxi iv (SxAxvsiq, rpuCpHvrxi; V iTnfixrxs kx) virvipiGixv unb /ahtSov ïïoXXov kx) svTehoüi; ; kxxüv §\'\' sQy \'SiSxtricxhoi; ykyo-vx? iv rcji arpxnuftxTi, kx) x\'lnoq el f^ipot; ti kx) toïs xXhou; Tpivipxpx01^ nov^poTspoui; clvxi rob? a-TpxnuTxc, fyrovvTXs Txürx Toli xxpx (rol\' tcSei yxp lt;tb txütx ttoisIv roTg xWoh; rpivipxp^otg.\' 1318 3R XsyOVTOq S\' XÜTOÜ TXVTX , XTTtKpiVXftVjV XUTcjl OTl aKsuy ftsv Itx TOÜTO OÜ KxlSotftl èK TOV V£UploU , \'OTl (711 dSoKI/ÜX iTToivjaXS XUTX.

§ 35 ovv hvvotiT v] hvMxir\'\' ovv S Dindorf. — AoutrOa/j hehova-Qcxi pr. S. —

%pü(T0 7ra^T0v] auro ornaium, vox pootica modo hoe loco invenitui\' cf. Aeschyl. Ag. 776 sq:

TX XpV(rÓ7rcelt;rTiZ y \'édsQhOi TVV TTÏVM Xepcov Trci^ivTpÓTrotQ Ó[J.(J.ot(Ti Mttovo-\' oma. Tpoa-éficche. et Herod. VUT. 120 Ttypy xpvroTrcéa-TM. Pollux VI. 10. Est compositum cum adi. verb. a. v. Trcéa-a-siv, quod otiam nou nisi apud poatas et prosae scriptores posterioris aetatis invenitur. cf. Homerus passim. Aris-toph. Nub. 912 :

xpwü TTUTTOOV // ov yiyvu^KSiQ, Luc. de Luct. 12: kóvis sir} ry KsQceAy Trccrtrerai.

§35 diecpQixpizsvov //èv tt Ay poo pa xré, rpvtyiïvTOiG B\' Hv/(Saras «re] etiam iungenda sunt cum r/s av dóvair\'\' VTroixe^voct.

de vtt oizelv ui sustinere] cf. ad § 18. ar e he tdQ AyTO\'jpyiajv\'] vox semper usurpata de immunitate munerum publicorum de qua cf. Introductionis pg. XVI.

§30 AsyovTos oebrov rat/ra] et mox héyovtoq ^ sizovtccvtx. Quantum amet noster sic genitives absolutes initio enuntiatorum ponere §§ 4, 22, 31, 37, 40, 48, 55, 50, 63 argumento sunt.

\'6 t c — ov ha (3 o i iz i — tir i (tv ah óm (/.cc è t o / y 0quot; a $ J „Satis abrupta conversie orationisquot; G. H. Schaefer. cf. etiam sequentis § initium.

vscópiaj sive vecopiov. Nomen totius loci in tribus portubus Athenarum, Can-tharo (parte Piraei), Munichia el Zea, ubi naves longae aedificabantur et serva-bantur, illic erant navalla, domicilia subducendis navibus, receptacula arma-mentorum et omnes apparatus necessarii ad aedilicandas naves. Etiam locum publicum ibi fuisse veri simile esl , ubi nautae, remiges el milites classiarii lus-trabantur, ot nonnunquam civibus Piraei panes distribuebantur, cf. Dem. XXXIV. 37 of (5\' èv Taj llsipaifi gv rw vsooptw die-Aaizftavov xar\' ofioAov tovq aprovQ, xat 6Tt rye; (jLOixpas ^roac,.

Praeerant decem eTtuzeXyroeï roiv vecoptcov, quibus addebantur ypapfzarsoQ et rapfa^ ets ra vscópta. Plura dant Boeckh, Seew. pg. 64 sqq., et inprimis Wachsmuth, die Stadt Athen, II. 1. pg. 51—06, qui totum situm recens effossum describit.

c/r / lt;rv ah ó k i (/, a e tt o (y v a $ av t a] quia tu inutilia fecisti ea. eKniehyraï riïv vewpicov in indices referre debebant, quae armamenta Integra {^ónuia naï ev-TgAJf), quaoque inutilia {ah6x1(2.0) essent, et trierarchis omne damnum erat resti-tuendum, nisi in pugna vol tempestate acceptum. Cf. Hermann Lehrb. 1°. 2. pg. 701 c. ann. 2, 7 et 8.

4

-ocr page 64-

\'62

«AA\' el ph (oovXsi, raiÜTiX 7r«/)^*A«/3^• el Sè w, trxeuti atxVTÏfi Trapxerxevix^e. nep) SÈ tmv vxutwv kix) tüv iiriPxrüv kx) tiis utry-p£a7«?, el Qyi; utt\' ^oü avToug quot;SieQQxpQxi, irxpxhxfiuv riiv rpiypyi xötof (txvt^i KXTxvKeuxaxi kx) vxótx? xxi èin(3xTXlt;; kx) untipe-aiav, oïnvét lt;roi nybh ^x^ivreq (rupirKevirovTxi, Tyv SÈ vxüv irxpx-A«/3f • oü yxp In ftoi npcxr^Kei Tpwpxpxelr o re yxp %póvoi; i^nei

37 /*oi rij? rpmpxpxixt, kx) èirneTpiyipxpxvi)cx veTTxpxi; pijvxt;.\' héyovTO? Sé ftov txvtx, XTTOxpiverxi 1*01 oti 0 auvrpiiipxpxoi; xiircp oi/x vjhoi iir) Tyv vxüv\' \'ovkouv Trxpx^yi^ioptxi fióvog Tyv Tpiyipy.\' w« ovv xhyOij txvtx afyw tt/jo? kx) iv pièv ry xyopq. xTrexplvxTÓ fioi tcc. trpórepov, oti otöèv xÜTcj) [téhoi av ^éy011*1, èv Sè rj) oIkIcil ou ó Tif*ii*xxolt;; kxrijyeto, oti pióvoi; ou 7rxpx\\q\\petxi tp/v vxüv, tovtuv upüv xvxyvüireTxi nxprvpixg.

mapttpiai.

38 MfTli TXÜTK Tolvl/v U XVÏpei; SlKXffTal , Ui OVTe OUTOf fyUhé (401 Tgt;jv vxïiv slxèéxtvqamp;l gt; OÖTe TXVXhUpiXT\'\' «TTfS/SoU TOÏ) STTITf Tpiypxpxvitévoi) xpóvou, 0 Te VTpxTyiyoi; TtpoakTXTTe (toi xvxyeaQxi, npoaeXduv xvttp sv ®xacp èv rep hi/tévi èvxvrlov toü irtpxtiiyoü, irhtipsut; oiiam tij? Tpiypoui;, eheyov x. Sixxix pth ovk yv, xhhx

39 ttteovextyifixtx tovtov f xvxyxxlx Ss 1*01 sk tüv ttxpóvtuv, \'iveiSij 1219 1701 cpijtf u noauxaf/? tov (rvvtpiyipapxov oux faeiv, toü i*ev hire-Tpiypxpxwhou xpóvou èxeTvov èyugt; 7rpx^oi*xi Txvxhü/txT\', xv Süi/w-

[*XI , TÜV TCTTXpUV /AqVÜV lt;T\\) SÈ TtxpxhxfiÜv TVjl/ VXUV TTpÜTOV (lev

§ 30 ceuraui;] avrof S. — TSTrxpüf] rérrapxg S. —

§ 38 TrpocreTarré] sireraTTe A. — irapóvrm Blass] vap. noitw A, vxp. ehetv v, Dindorf. v

§ 39 oü^] oi/x S. — sxehov èyai] èyii ixehov F Q. —

Te pi Sè tSv vavTiav — vvupe-o-Za?] verba absolute praomissa, nuod idom facit noster XLVII. 4, XL1X. 48, 55, 02 cf. ühle 1.1. pg. 1Ü0.

^ 37 \'dn 6 (rvvrpivpcepxoi; oi/x ij xo 1 — oUkouv trapxhyypo hui] de conveisiono uratiunis cf. § 36 initio.

^ 38 tt po o-ér XT ré ^ol] oppositio pron. out0$ poscit trporérattsv è//o/\'.

\'é key 0 v cc S txai et ui v oux «AAO! ir ov s KT V HUT ct tovtou , uvxyxot\'ïx hé iioi èx twv Trapóv-t m vj G. H. Schaofor vortit: quae ut di-cerem non ius poscebai, sed huius cupi-ditas, in tali rerum statu. Maliui ver-tere ; enumerabam facta cius quae non insta erant sed fraudationes, necessaria tarnen mlhi in tali rerum statu, soil, ut dicerem. Attamen bene scio oiiinos diili-cultates me de medio non sustulinse, nam causa, cur aliquid dicoret ([uod necessarium esset exponi ot (jua do 10 sollieitus esset, non oxstat, et tal? (|iiid latere ro-pugnantia [iiv oux — xvxyx«~tcc Sé indient.

-ocr page 65-

33

tov uirip vexvtov xigt;°vov tfi\'Vpxp%illt;rov, tovs s!; (iyjvxg- tiren èxv ittf\'i/ aoi shóy iv rotirp ó rui/Tpiiipxpxos, sxeivy Trxpx\'Siia-sig hyrovp-•yvivoK;, sav 3« i/.vi, oi/Sèi/ Ssii/èy Treisy Süo nyvxi; èTTiTpivipxpxvilt;7ix.i;.

40 gt;5 «V« amp; TM ÜTrep èftxuTOÏi xpóvov xx) toZ (rvvrpiyjpxpxcu hehyToupyyKus èireTpiypxpxyirx öircp ü/tüv, lt;rv S\' ouSsv xi/yAaxaf oi/K xl-ioTi; oüSé töv unsp vixutoii X9^vov 1 Kxpxhaflwv Tyv vxvv, hi/ITOupyijiTxi, oOSè rdvxAufixr\' xttoSoüvxi;\' xkyovroi; Ss (tou t«Dt« , XTrexplvxró pot on /tuóous Kéyoipi. 6 Sf (rrpxT^yot; iftfixlveiv fts sKéKeuev e\'ig ryv vxüv xx) ctvxyeaOxi imQ\' êauToii. cis ovv txïjt\' XTtexpivxTO, ocviyvuQi fioi t^i/ [Axprupixv.

MAPTTP.\'A,

41 BouAc/^i*/ S\' vulv xxi tekitvipiiv ti elneTv, ï\'v\' e\'i\'Sijd\' oti irspiCpx-vus vftixvinxi. \'Ayvip yxp xx) tipx^ix^eJ utto tov xütov xpóvov

§ 40 hyrovpyya-cei\'] AeiTovpyytrcci codd. teirovpyfaxQ S. —

§ 39 ov èèv dsivov Trg/V^j nihil grave patieris, item heivot Trccrxetv cf. XLVI1I. 55, Seiva tïamp;txuv etiam usur-patur sonsu aegre ferm, lamentari, vo-ciferari idem ac iïsivx xoieta-Qou cf. LI. 19.

Tre/o-jj] an Tretre i, Demosthenis ae(jualer. utraque forma uti constat ex inscriptionibus, ab anno 378 enim terminatie ^ in ei sensim transiit, cf. de terminatione sec. pers. Med. Meisterhans2 pg. 131. § 61.1. et Kühner-Blass. (Gramm.) I. 2. pg. 60. 3 § 211. 3.

§ 40 y è ycb /z èv — lt;r v — o v h-a|*o7$] yj aut wird zu Anfang einesSat-zes gebraucht, wenn dorselbe eine Folge ausdrückt, wclche für den Fall, dass der Gedanke des vorangohenden Satzes sich nicht verwirklicht, eintreten wird, Kühner (Gramm.) IIa 2. pg. 836. 4, congruit cum b\\ //j^, cf. Dem. II. 8. VIII. 8 ; r/yotp hvj TTore rifl //èv Travra Tiihhx

Troisiv efyva-ictv (gt;u(ro[zsv, ccv Tv\\e; \'Arr/-xïfC XTcéxyrou, riï AtoTretQet ou$è fSoy-0e7v roic, ©p«|/v l^étrroci, j) ttó^s^ov ttoisiv ccvtov Qijro/zev; Thuc. I. 78.4: ^ l)eovlt;; tovq épxtovc; (/.apTvpciQ noioviievoi TreipacróizeOoe xizovbtQcci hts. (ubi van Herwerden cum nonnullis codd. legit si Sè pij, quod Krügcr ut explicationem interpretatur cf. editio eins ad hunc locum.) Cic. de Fin. IV. 26, 72: „cur igi-tur, cum do re conveniat, non malimus usitato loqui ? Aut doceat, paratiorom me ad contomnondam pecuniam fore, si illam in rebus praepositis, quam si in bonis duxero:quot; eet. Krüger (Sprachl.) 69. 29. 1.

c/r/ (zvQovq Xsyoifii] [/.vdot sensu ineptiae non nisi hoc loco apud Domos-thenem invenitur. izvQovq héyeiv i. q. Aypsïv, (phvapeïv, vQab7v cf. Aristoph. Nub. 782. cf. porro XX. 101: kóyov^ kxï fyhvotpfocv.

§ 41 fiovAoitat — ei tt s7 v sive $i-hu^oti, diyyfaaitrQcu] ita saepe noster cf. §§ 43, 45, 57, XLVII. 49, XL1X. 65, LH. 23 qui locus huic loco simillimus est.

/V f / ^ Jf ö\'] cf. ad § 21.

tt e p ($ cc v iï s] adverbium non nisi in orationibus subditiciis invenitur apud De-mosthenem cf. XL.22 7reptlt;paviïlt;; \\p£v$slt;röixt, XLVI. 3 TTSpiQcevftt; è%ehéyx€T9%i, 5 Trut; ou Trepicpxvtis xvceilt;r%vvTtx doxet vf/iv slvxi; XLIX. 65, LV1II. 43, LTX. 12, 62, 72, 107,108,118, ubique significat: manifesto, omnibus palam. Adiectivum Trg-pityxvyc; signiftcans manifestus, luculentus, undique conspicuus, Demosthenes ipse ter usurpat, XXIV. 129, XXVII. 38,

-ocr page 66-

34

KonhT/idoiv dixcioxoi Mvyirlhoxdi T( amp; rifp/do/S)^ kx) Qpouriiipfèm o \' AvoiCp^uanoi;. oux, xtpiwoupivou Sè töü lt;Ppxtriiifii()ov «VI rijv vavv, o Mvvivlhoxo\'; ehSuv eiq riji/ (dxaov Tnxpéhxfis tc nxpx tov \'Ayvlov 43 xvfv rpiyipy, xx) to tTrnpiyptipxyiiA» xtre\'Suice rcji \'Ayvltji toü XP^0U ou tTravyXuiTsv ÜTrep xinuv, orov sireiae, tea) rx vKfüy irxpx toü \'Ayvicv è^1(7öcoitxTo, kx) xutos STpiypxpxe\'- üirTspov §\' oi Trxpx tov lt;Ppx(Titipfèou ihóóvTCi; rüv n xvyihu/iévuv rè //.épos xnthoaxv ry MvycrihiixV gt; hu1 hoiTrov XPÓwu ö(7x ièsÏTO sig Tyjv vxüv auvx-

vjhiirHOv. kx) (jloi toÓtuv xvxyvuh Ty\\v pixprvpixv.

MAPTTPIA.

,(,3 ovv co xv\'Spei; likxara,) ttoHsTts xkougxi , quot;Six t/ irore ó

(trpxtviyoi ovk yvxyxoi^s roürou Trxpx\\x[t(3xvciv tv)i/ vxïiv , SixSoxov tjKOVTX sir\' xinyv, rccv vóftuv ovtui; \'itrxiiptiv ovruv. Tip) 5»; toutuv l3oij\\of/.xi vfAxg (rxipcoi; quot;htixt-xi to xitiov. Ti/ud/uxxos yxp u xvèpc; èiKXVTx) TrpÜTOV /jiev ((Souhero eït H,xTet7H,evxlt;ri/,évy rijj Tpiypsi Trpos

44 xttxvtx xwcü#1\' $sf/l/ ovv oti ovtoi; (asv ttxpolxxfiuv xut^v xxxczï

cfiiehAe TpiypxpxwfiV oöre yxp tcji TpiypxpxvftxTi oüre rolg ixt-

§ 41 ^Kv06(^^6(tttoxvutyoivvrioc; S. — § 42 to etitpiypccpxyi/.x\'] tó om. S. A/0-xov] supra v. a. m. pr. S. —

XL1. 20 cf. porro Soph. Ai. 66, Aristoph. Eq. 200, Pint. 948, Thuc. IV. 102. 4. Nusquam tamon inveni hoc voc. sonsu dams usurpatum ut lexica tradunt.

§ 42 De pcrsonis, his §§ nominatis, nihil novimus, obsorva autein nomina propria iterata, ut nomen Dininc, soceri Apollodori, bis iteratur cf. §§ 24, 26, 27, ubi pronomen sufliceret et § 26 iternm aflinitas additur , cf. Sigg. 1.1., pg. 426 sq.

KOti (jco i t ovt co v ai v a y v a Ö i t y v Hoc prv p tccv] Demosthenes raro hac formula utitnr non coninncta cum verbo Aa///3avf/v, cf. XXX. 18 et XXXVI. 56, plorumquo invenimus Aafiè not) oivayvcaQi vel uvKyvwOi hccfiuv. Indicium est nnm oratio Demostheni sit tribuenda nee ne, cf. Sigg. 1.1. 431 s(|(j.

§ 43 Orator promisso stat et narrabit cur Timomachus Polyclem non cogeret

uQuivovnévov\'] cclt;piKoi/,évou A. — — eAÖdvTfs] èhOóvToc; S F (J. — a-vvavy-

ut navem acciperel ab Apollodoro (cf. § 81) et iam perspicere licet Apollodo-rum Timomacho hand bonevolum fuisse, ut non miremur quod eum inter accu-satores Autoclis, Menonis et Timomachi inveniamus.

7re pi $ gt;i t ov r u v — to « V t / o v] raro scriptores hanc dictionem usur-pant, usitatius est tovtov Sè to oMtiov ut § 31. Similis huic loco est XL1X. 5Ü.

tt p cot ov // è v] causas indulgentiae Timomachi enumerans, pergit cam \'éTi dè %pü(; tovtok; et mox 7rpólt;; èè tovtiü , etiam Lil. 16, sed vulgo sequitur etiam apud nostrum sTreiTct (5è).

§ 44 t p ty px p xv na] h. 1. musitate pro KocTxa-Kevy, Reiske coniecit § 34s([. enim Polycles Apollodoro luxum in instruenda navi exprobravit, etluxuriosos remiges, nautas militesque classiarios.

-ocr page 67-

35

I3CCTXIlt;; KUC) Tijj {jirypcalp xpyiiroiro\' uuSfl? yxp XÜTU Kixpxftevoï. STi Sf Ttpos TOLtTOii;, ónire (ty SiSove dpytlpiov vpoiTTXTroi tt^sïv , oök e^eXXev xurcji xvxI-citÖxi airirsp èycli, xWx npxy iaktx 7rixpi~ ^eiv. vpot; ie toutu ixvei^erxi trxp xutoü rpixxot/Tx fivxi;, uvts

45 ^ xvxyxiiirxi Trxpxhxfieïv ryv vxüv. il; cov Ss pix\\i(TTX ptoi ipyiv-öe)lt;; iirt)péix%e kx) ouSs hóyov hxeroTs f\'S/Söy oóSè Trip) svó?, fiov-Xo/txi v//,7v axQüc tiiyyvcrxvOxi, ïv\' slSijre Sn oü nsp) \'!r?gt;slovoi; iTroiovpiyiv oure rijt/ s/axutoü ptyVTuvyv èv sxeivcp Tcji xpóvcp outs rifu sxcluou püpwv TOV SlJfCOU toïi \'Aöyvxlüiv kx) tüv vóituv, «AX\' yvet-XWyv xx\' fyyV xSucoóftevoi; xa) hóycp TrpoTryhxHityftsvoi;, x TroWcp

46 /toi fixpvTepx yjv tüv xvxXüjamp;xtuv. ms yxp sv ©xcrq tSixTpifix) toü

§ 44 TTOcpxiJ.Bvdi Bokker] raepxizsvsl S. 7racpo£i/,évsi v. —

§ 45 g| c5v lt;$è om. S F Q. — tov \'Afyvottcov Dindorf] twv \'AQyvaim codd.

ouèeït; yap xvtm tt ae p a p s v o7] yamp;p c. optativo coniimgitur cum oratio-nem, quae dicitur obliqua, continuet, quae forma apud oratoros saepe occurrit, etiam ubi acc. c. Inf. praecedit, cf. huius orationis § 50, LIII. 10. Dom. I. 32: yxovov tyuyi t/vwv, wc, ooiïè roi/lt;; A/ftevas not) rocc, ayopxc; \'én Sootoisv ocvrft KapTrovr-Qcei • rot. yap xowas ras ©srraAöv aro rovrajv $éoi hoineïv. Lys. XIII. 9, 78; /iéyuv — vvv //èv cgt;e7v xi/rovt; favxictv \'é%eiv , si Bé irore o\'/xosde xxréhQoiev rórs hoci rni(apv\\T0ivT0 rovs xhixovvruc;, ubi vido Frohborgor, Isae. VIII. 22. Xen. Anab. VII. 3. 13, Soph. Philoct. 617, Cobot N L. pg. 336, Kviiger (Sprachl.) 54. 6.4, Goodwin (Syntax) Num. 675 sq.

t: ot p oti/. s v ot\'] La Roeho (Beitrage) pg. 142 sqq. docet terminationes tertiae pers. optativi act. vorborum contraetorum, ergo etiam verborum liquidorum apud plurimos auctores esse -oly, apud poetas tarnen et nonnullos prosae scriptoros inprimis apud Platonem banc formam dosinere in -óï. Apud Domosthenem mode banc formam hoc loco inveni, a Bekkoro ex coniectura pro Trapxizsvsl S et Trccpcc^évsi v. Cobot 1.1. banc optativi formam oppugnat.

üirre] ita, ea condicione ut, cf. L1X. 68: hiotiruv eTTirpéTêi 7rpólt;; rov \'Etccivs-tov oivrcnc, roic, syyvyroiïs, üerre rfa fzèv syyovji; xvrovi; aQeïröau, rïjv èè

I ypaQijv aveAérdat rov \'ETa/verov. Kiibnor (Gramm.) IP. 2. pg. 1005. e.

§ 45. £7rtipéa£e] eTrtipea^etv est minari, calumniari dum cupio iniuria affi-cere alqm. cf. Dom. XVIII. 320, XX. 142, Antiph. VI. 8: ot xceryyopoi kshi ot Ittvi-pea^ovrsc;. Schol. Aristoph. Flut. 873 (vvHotpavreii) xxAovvrcei oï sTypecé^ovret;, Xen. Comm. I. 2. 31. Hoc loco est sn-perbum se praeherc. Sic STrypscctriJ.óc; quod ab Aristot. Rhet. 2. 2. interpretatur: I//-TTodtffizos raiQ povAfaeriv ovx \'hu Ti avrlp «AA\' quot;vos (/.ij Ixe/Vw • et STrypeios in-solen/ia, s tip er bi a, ■ a Demostheno coniunc-tum cum Vfipit;, Aoidopicc, TrpoTryhccxicriios cf. XVIII. 12.

p u [z jf] hoe loco significat potentia, ot in malam partem usurpatur, ut sao-pius, etiam signilieans „visquot; cf. Anti-phon IV. 8. 3, Aoschines I. 58, (Dom.) LVIII. 65.

7rpo7riihaKi%ói/.evoQ] TrpoTT^Aax/\'-%siv est contumelia afficere, non solum verbis ut hoc loco, sed etiam manibus cf. XXI. 7: TrpoTreTTyihuHia-rai ro ramp;nci rov(zóv, 72, 219: piSi xetpï oiTrcsvrosQ TrpoTryAxKitrosi, apud oratoros fvequontis-simum est. Modo XLVI. 13, crasis non est adhibita: TrposTrvj^KKrev.

§ 46. è i osr p i (3 osi rov va.vriy.ov ey/yvovro] idem ac tj vavrcxbv dte-rpi(3ero, ut Plat. Apol. 22 E osTréy^eiai

-ocr page 68-

36

vxutiicüü sylyvovto, aCpiKvslrxi sx msócivtts tij? Mxxe\'Sovlixi; Ciirtips-rixov eU amp;iilt;Tov xyov av\'Spx kx) fV/UTSAii? irxpx Kx^^ia-rpxrou w? 1231 Tifióftax011 gt; *v Vquot; gt; w? varspov iyü txvt\' èTTuDiiftyv, x7r07répi,\\pxi xvTtjt Tpivipvi tviv xpiaTx irhêouvxv, \'iv xQixyiTxt üq xuróv. fWy? ovv Ty vjTepxlcii xftx Tijj vinépcf, o usr^pfT^? ihöuv iicéhiuiré fte M xxAdv eU tviv vxvv roht; vxutxi;. iire) Si nhypviq yjv, xvxfixlvei MxXKiTriroi; i lt;lgt;/Awi/o^ o All-uveus, kx) tppx^ei irpoi; tov xufiepvviTyiv

§ 46. Tiizó[/.c£%ov\'] TeiiJ.6(JLOtxov pr. S. — ev$vi] \'én d\'A, \'drt S.; róre $* ci. Sauppe. — enéAevffe Blass] èxeteve codd.

§ 47. A/|«v6t/$] è^uvevt; S.

(tot yByóvoivi pro dioirpifivi

hoe loco commoratio significat, ut XXXIII. 5, tarnen XLVII. G3 noster utitur hoe voeabulo sensu mora, reiardatio.

UTrypertHÓv] seil. ttAoToi/, linter,

\'ótyov Üvdpct KOi) ivr io-t o in-

usitate, cf. Tae, Ann. II. 66, initio: Eas littcras Latinius Pandusa ])io praotore Moesiae eum militibus — in Thraciam misit.

ircepce KaAA/o-rparot/] Callistvatus, vir eloquens, iam ab 01.98.2 (387) multum apud populum Atlieniensem auetoritato va-lebat(Dom. XXIV. 134sq. Xen. Hell. IV. 8. 31. Diod. XIV. 99). Semper Epaminondae Thebanorumque adversarius, perfeeit ut Athenienses contra Thebanos eum Laee-daemoniis foedus inirent, sed eum 01. 103. 3 (306) exsules patriam suam Oro-pum, Eretriensibus auxiliantibus, ex-pugnassent et Thebanis tradidissent, po-pulus ob bane rem iratus eulpam in Chabriam et Callistratum eontulit oosque perduellionis aeeusavit. Callistratus tarnen tam eloquenter se defendit ut et ipse et Chabrias absoluti sint. Mox tarnen, post-quam Epaminondas ad Mantineam eeeidit, et metus a Thebanis atque auctoritas Callistrati deminuta sunt, praesertim quod Atheniensibus ad Thraeiae oras et in mari Aegaeo res parum prospere sue-eesserunt. lam 01. 104. 3 (362; mense Soptembri (ef. § 4) propter ealamitates ad illas oras et in Hellesponto illa expeditie est missa, quae materia est huius orationis, sed elades ad Peparethum (01. 104. 4 (361)) et repentinus impetus in Piraeum ab Alexandre Pheraeo, praeter-quam Leostheni etiam Callistrato exitio fuerunt, eapitis aeeusatus libero exilio se ex sententia eripuit cf. Isoer. yrepi eipyvvG 24 pg. 164a. Attamen bis oodem illo tempore eapitis est damnatus etquot;. § 48 et Lyeurg. e. Leoer. 93 pg. 159, vide etiam Heeatonis philosophi narrationem apud Seneeam de Benef. 6. 37. Methenen in urbem Maeedoniae se eontulit unde lit-teras dedit ad affinem suum Timomaehum ut eum Thasum abdueeret (ef. § 46-51) 01. 106. 1 (356) tandem Athenas revertit, oraculo Apollinis inductus, et quamquam ad aram duodecim deorum consederat, nihilominus morte est multatus cf. Lyeurg. 1.1. t/$ yeep ov (/.s[/.vyrcci — K«A-a/vrparov, o\\j davarov y ttóAh; Karéyvco, rovrov cpvyóvra kou tov Qeov roV ev AeA^o/*; aikova-ccvtoi \'6ti uv \'éAÖy \'aqyvot^e

TBV^STOil TCOV vófzcov, (xlt;p/hc!flt;iev0v hcu sttl

rov puizdv rtöv $u$sxoe Qsiïv xaTOityv-yóvret neet ov$èv tfrrov vtto tvic, tó^scoq CCTToQiXVÓVTOC-, dlKOtl\'cüQ , TO yeep TÜV VÓIJLWV

to7$ yStKyxóvi rvçv nizcopict sai iv. Demosthenes tarnen Callistratum semper laudat et honoris causa nominat ef. XVIII. 219, XIX. 297. De Callistrato ef. A. Sehaefer Dem. I2 pgg. 11 sqq., 106 sqq., 130—137.

§ 47 K « A A / t t o c o ^ / A w v 9 c] le-gatus Timomaehi, postea non minus quam ille ab Apollodoro est aeeusatus, circa

-ocr page 69-

37

tóv stt) - Trhoüv nXelv. éirsiSii S\' üQiKÓfieóx elf xapiov

Tl èv Tjj tXTTMVTIKpv tlTTeipCj), QxtTlUV èftTrÓpiOV, K») £X/3«1/T*$ VjpiffTO-TTOiou/iedx, TrpovépxsTXt urn tüv vxvtüv KsjAAikA^? \'EiriTpéQove 0p/«(77o$, Xtyuv OTI fiouKonó [toi SixAfxtiiji/xi s/aóv n irpar/tix. Ke\\cult;rxvrog Sé pov, héyei ort (SouMiitÓ 1*01 x^P\'v xtoSovvxi kxó\' 0 Ti Suvxtxi mv xutSi txTTop^dévTi éSuxx. Vu oui/\' Icpii Wbv nrXouv toütov ohóx iep\' 0 Ti irheït; $ iro7-,\' xiroxpivxuhov Sf nou oti oük elSf/V, \'«AA\' iyci troï scpv \'êpü. Seï yxp (re xmvvxvtx opóa? fiou-hcvffxaóxi. ^iAAf^ •yxpquot; stpy \'xyeiv xvSpx (puyoiSx, ou \'Aö^vxToi

ÜXVXTOV S/? KXTe\\}/gt;!(pilTXVTO , Kx\\Ki(TTpXTOV in Mftól/)}? els amp;Xlt;T0V eizTTÓpiov\'] èfZTropeiov S. —

§ 48 $é (/,ov A] dé (JLOV uurtp S Dindorf, ctvrü s/zoO F Q.

01. 105. 3 (35»), cf. Dem. XXXVI. 53: ovx\' T//zo/za%ot/ KuryyopEis-, ovy) KaAA/TTOv tov v0v \'dvroc èv S/xfA/ö{. Etiam in libe-rum exsilium ivit, Dionem, quo famili-ariter utebatur, coiuitatua est et initio 01. 105. 4s (357, mense Septombri) cum eo Syracusas expugnavit (Clinton V. H. ed. Krüger ad 01. 105. 4). 01. 106.4 (353) Dionem iugulavit et imperio potitus est, tredocim mensibus post Syracusis expulsus est ab Hipparino Dionysii lilio, et primnm Messanam se contulit, undo repulsus Rhegium praesidio tyranni libe-ravit, sod mox interemptus est 01.107.2 (351) vol initio 01. 107.3 (350) cf. Plut. Ulo. 28. 54 sqq., Diod. XVI. 17, 20,31, 36, A. Schaefer Add. pg. 158 sqq.

cppct%eiquot;] indicat, iubet, plerumquo hoe verbum c. dat. coniungitur, Demosthenes nonnunquam praep. npós c. acc. addit cf. XIX. 3. 44, 139, XXII. 17, XXIII. 141, 145, LVII. 7 sine ullo discrimine. Apud alios scriptores nullum huius structurae oxemplum invenire potui. tt A o t? v t A g 7 v] cf. ad § 2 déonoit dsynv. \'e[zóv Ti ir p ciy (J.oc] negotium quod mea interest, ut Thuc. I. G9 5.: aï viiérepxi e\\7r/$6lt;; spes in vobis collocata. Antiph. V. 41: x^PlTl TV favore adversus me. Lys. XIII, 20 Itt\' evvoia ry viisrépx studio in vos, ubi vide Frohberger cf. Krüger (Sprachl.) 47. 7. 8, Kühnor (Gramm.) II2 1. pg. 486 an. 11. Obsorva construction em verbi dicchsysa-Qoei nvt r/, usitatius est dicehéyea-Qoet nvt wspf tivoq.

ccTTopydévrt\'] Utitur nostor forma passiva verbi ocxopiiv saepius quam activa, septies enim activum, decies passivum occurrit. Demosthenes contra activum praetulit, Schoemann ad Isaeum I. 39 de discrimine inter activum et passivum dissorit coll. Hesych. s. v. et Poll. III. 111. „Videtur hoc olim fuisso discrimen ab accuratioribus oratoribus servatum, ut aTropeitrOcti is potissimum diceretur, quem status rerum et conditio in angus-tias coniecisset, óiTropétv autem simpliciter essot inopem esse, haesitaroquot;. cf. Lortzing pg. 59.

óiTropeÏTCti impers. usurpatum significat quaeritur, ro omopoviievov argumentum inquisiiionis cf. Plat. Soph. 243 B.

§48 (TV OVV TOV TThOVV ol (T ö 06 è ^ \'6 ri TrAfT^] cf. ad § 2 Biyyfifzoii ra. re civahuiJLOcroc ars. De transitu in ora-tioncm directam cf. ad § 26.

oLvdpct cpvyadtx, ov \'AQvivcc\'ioi ö cc v eer ov $ i q xarexpiicp/traevro, KaAA/lt;7-rparov] cf. ad §46. De illa secunda actione nil notuin est.

e IS 0 a rov] Callistratus Thasum pervenit 01. 105. 1. (initio 360), Apollo-dorus enim iam plus quam sedecim menses tricrarchi munere functus orat cf. § 39.

-ocr page 70-

38

ü? Ttftó/zxxov tov hvi^s^tviv , w? èyu ËQv \'iréttuafixi tüv ttxI-Suv tüv K^AA/Vjtou. ah ouv, èxv vuQpovijji;, oiSfi/as tüv (pewyóvtav

49 èxaeiq fV) riji/ vxvv üvxjSxIveiv oü yxp èüaiv o! vóftoi.\' xxouaas 5\' f\'yw txïitx roïi K«AA/)cA«u? Trpoa-épxopxi tq Kx^^Ittvü) , xx) èpuTÜ xutov oiroi Te Tiv ttXovv itoisTtxi kx) sV) tIvx. Six%*.eux-itxvtos S\' xvtoü fts kx) XTTSihyTxvTOs x ouS\' xv O/tsTg xyvoyrxiTs (tov yxp TpOTTOU TOV HxWlTTirOU OUK XTTclpcoi; éxsTe) hsy® UVTtf

oti xkoitai trf TTheTv fVl KxXXisTpxTov. èyu ovv tüv (pevyóvTav 1222 oudéva x^u, ausf trhsua-oftxi «v xvtóv ol ykp vópoi ovk iült;riv ünobixeaüxi tüv cpeuyilvTav oü\'Sévx, iv toit; xutott Kehiuovviv svs%elt;r0xi tov vtto^cx^ivov tovi; OevyovTXi;, xTroTTheuaoitxi ouv

50 7rx\\iv wq tov aTpxTyiyov sïs amp;xlt;rov.\' kx) èrrei\'Syi èvéffyvxv ol vxïitxi , Af\'yw tv wfiepvyiTy xTroTrXelv e\'i? tyv @x(rov. xvTthéyovTOS Sè tov lixkhiTTirou xx) KShevovTOS Trhsïv e\'n; Mxics\'SovIxv, ol tt poeh at; tv ó GTpxTyyóc;, xTroicpivsTXi xïiTci YloaeiSiTrTros o xv(ispvviTyiq, oti Tptyipxpxós èy® tijg vsut eivjv kx) vttsvQvvoi;, kx) tov hktDov TTxp\' èfiov AX[/,(Sxvor vhcvvoiTO ovv oï syü xfAfyw, dxtrov w?

§50 rpivipoipxóc; re] re om. S.—ol supra v. a. m. pr. S. — gJ$ Qctrr. üsrov Trpotr. insitic.ia esse suspicatur v. Herwerden petita ex § 49. Mnem. 1875.

Thasi degens Callistratus incolis persuasit coloniam mittere Datum in adverse littore situm, in regione omnibus bonis tam opulenta ut „Thasum bonorumquot; appella-ret, »inde proverbium derivatum est „0alt;ro$ OLyctQüvquot;. Ittï tüv sv^otlfzovot acu hai/.Trpbv ai7rods7i rtvtz iTayygAAo/zgvwv y irocpoifzioe ècrriv el\'. Zenob. JV. 34, alii „Axtoq ayccöcüvquot; proverbium edunt. Mox tarnen 01. 106. 1 (350) haee eolonia a Philippo, rege Macedonum, suppressa est, cum muitos incolas deduxisset Phi-lippos , in novam urbem a se eonditam. ef. A. Schaefer Dom. T1, 135 II1 26. Curt. Gr. Gesch. 111. 424 s(|(|.

y.y è e lt;r r y v\'] li. 1. affinem, § 49 hict\'xJhsva.(ro\'.vro$ a.v t oV\\ li i y. % Ktv w (tantummodo h. 1. in-venitur hoe compositum) et x*eLquot;*Za (XLVII 34, VII 7, XIX 23, LIV 4) significant insult are alicui, xheCy contume-lidy probruniy tt p o lt;r e x % As v co XX ï V, 15 ubi v. Herwerden Trporxhevcc^u, cf.

de usu huius verbi Lortzing pg*. 56.

a o v ^ av vizsts ayvoycr kits\'] litotes cf. ad §13.

o i y x p v ó (/.o i o if a e co r iv utt oh é-XSVÜKI — v) év to7$ OCV r ot lt;; {SVW.ITTI-ri\\uoi£) xehevovriv e gt; é x€lt;T ^ amp;1 Tov vTrodexófttvov t o v q Q e v y o s r % $] Bene observat Lortzing pg. 38 sc,. haec verba inter so non concinere, s^d postrema omittenda fuisse si orator recta disiunctione uti voluisset. cf. Volkiuann\' pg. 478, Straub pg. 121 de hac ügura.

evéxecrüoci Iv r o~i $ cthr o\'i $] prac-l)ositio iteratur etiam Dom. XXIII. 38, vulgo ot evoxoQ dativo poenae

et genitive criminis iungitur et\'. Lys. XIV. 7, Dem. XIX. 201, XXIH. 41, LI. 4. 11.

§50 VTTevdvvos] nempe apud \\oyi7-tuc; et striijls^toic; tmv vsup/cov cf. In-troductionis pg. xiv et ad § 36.

tt kt v (t 0 it 0 ovv ol è y co x e a £ ó ü)]

de hoc optative cf. ad §44.

-ocr page 71-

39

61 Tov arpaTyyov. amp;0iKO(iévav S\' yj^cov Ty vVTspxiq, eit; ryv Seiaov, iMTxiréftTrsrai ps h Ti^ó/^xxoi;, ou nxTvtyero f|w Teixouc. Cpo(5ov-psvot; S\' èyu fty quot;SsQelyv ^ix(3\\tt6s)i utto K.xWIttttov, xuroi; [th ovx üttxicouüj, ii\\hx hiyu rcji vnyipttvi oti squot; ti fsoühoitó poi titixhé-yetrQxi, tv rijj xyopiji êiroftxi, tov Ss ttxïüx auyt.trki^i:u xurcp, ïv\'

s\'l ri ito! trpottxttoi, xKouvxs xTrxyyeihxi //,01. six i^h txutxi;

52 txs x\'itixs u civUpe; SikxittxI , xt; eipyxx irpoi; üi^xt;, ó Tipió/txxiig oük yivxyxx^e 7rxpx\\xpi(3xvsiv toütov Tyi/ vxüv, en Ss kx) /SgiMo-fisvog xutoi; xP^7^xi rW xpivrx Kheouay. Tyv pièv yxp [tov] Opxirvhóxou toïi \'Avxyupxrlou Tpiyipy, iQ\' fa xütos tsnhsi, Tiv amp;px7u\\oxov Ttj Kx^hiintcp putTÓÜTXi Tyjv Tpivipxpxixv STreivev, \'iv xuToxpxTup ccv o Ka:/.A/tt ?ra? i/fw? Trepixyoi TOV Mxï.Xilt;TTpxT0V xótos S\' xvx/3xi fV) riji/ s\'pitiv vxüv TspisirXet ttxvtxxoï, sus cètpixeTO sU \'EhhyinrovTov.

53 \'ExéfSv) §\' ouksti xpsix gt;iv xïiTcjj Tpilipüiv, il/,(2l@a,(TXq //,01 Auxï- 132:5

vov tov nxh^véx xpxovtx s\'lg t^v vxüv, kx) 7rp07tx^xlt;; xvt(jl

§52 rov anto ©purvhóxov seel. Blass quia hie homo nunc pviinum noiuinatur.— Tyjv rpiypapxixv del. Dobraoquot; — irspiuyoi. Praepositionem in hoc verbo suspectam iudicat van Herwordon. cl\'. §\'18 ^gAAg/$ — txyeiv ol §49 ovhévot oc\'^w. Verbo simplici adhaesisse ei videtur e se([iienli TrsptsTrhei.

§51 oiyr xy y s i\' Ax iquot;] monot La Roche (Heitriige) pg. 134 sqq. formas desinentes in — cci praosertim apud Xenophontem oi Domosthenem logi, quamquam illae in -etev desinentes usitatiores sunt. In-scriptiones hae in re adhuc nihil dant. §52 ere $è k«/] insuper, cf. ad § G. m q % p i lt;t t a tt h ê o u r yj cf. de hae coniunetione causam indicantis cum uq Kiihner (Gramm.) IIa 2. i)g. 6i8.1 et a Goodwin (Syntax) num. 804 et 8G5. r»fv //èv yxp — t p i j p gt;] — rov

amp; p XT V A.0 XO V —- (J. I T Q Ü T X l T Vj V

r piy px p x\'i otv \'én st re v.] Verba tjJv /zèv ybp — tpiypy non cohaorent cum sequentibus. „Est accusativus qui vulgo dicitur absolutus, h. e. initio periodi ita positus, ut cum sequi debeat verbum ex (pio apt us sit, post TrxpsvOerov aliquid mutata constructiono expers regiminis pendere videaturquot; G. H. Schaet\'er. Inve-nies ordinem eodem modo turbatum apud nostrum LIX. 72. Bene observavit Uhle (pg. 1)6 a. 2) LIII. 20 (tov Mxvyv — sttsidyj ov% oJóq t\' yv xuro) xTrodovvaei ó \'ApxéTTohtc; oVre tov róxov oÜre ro xp-ftxiov xttxv, evxtrertiiytsv aurfii) hoc vitio carero, nempe tov hi M^v^v pendere ex evxTrsTi\'izytTev. Cf. porro XXIII. 213, LI. 5. Lortzing ])g. 08 sq., Sigg pg. 428.

Thrasylochus hie est frater Midiae, Demosthenem vexavil, morom gessit cms tutoribus, sed ultus est Demosthenes cf. XXI. 78, 81, XXVIII. 17. Obsorva molestam nominum propriorum repeti-tionem.

§ 53 snetdij d\' ouksti xpsfx vjv xv t R t p * jf p w v] cum ei non amplius triremibus opus esset, eodem sensu xptix svti\'v usurpat Dem. XIX. 270, XXI. 101. XXIV. 209.

ap^ovt^] nempe twv rptvtpcov twv o\'Uxde KXTXTTteovfrm, ut recte opinatur G. H. Schaet\'er.

-ocr page 72-

40

vmspxv xpyiipiov iïiïóvixi rolt vxutxii; , xTroirhav ohalé pe èxéheii(rev. «Ve/Sv; rolvuv xxrxirhsovTei; olicxde vi/tev iv Tsvi^cp, kx) outs ó Avkïvoi; , $ itpotreTx^ev o Tiptóf^x^ot;, f\'S/Ssu to/? vxutxis atrypéviov {ov yxp tQq lxc\'v, ** MuTi^vm htysirUxi), oquot;

re arpXTiÜToci elxov ouSsv otov xv sitevnlaxvTO, xititoi Sè olik xigt; 51 ySul/XUTO ihxuvsiv , TTXhlV TTXpoihxPuV fyu ItapTUpXg TÜV TTOhlTUV, ■jrpoaehóüiv ncAuxAfr TouTyii iv Tevèticp, èxiheuov xvrèv Ttljv re vxvv irxpxhxpifixveiv w« S(«5;3%öv ovtx , xx) to èniTpivipxpxyil*» xirodi-quot;Sovxi toïi xpivov ou èirxvviXuax virep tovtov iTriTpiypxpxüv, ï\'vx Iayi irpicpxirig xvTcj) yèvoiTO xxo^o^lxg irpbg iftcis, üe f\'yw 5/« toüto oüx yöehov xurcp Trxpaiïovvxi Tyv vxïiv, (piXoTifiovpsvos, ï\'vx KXTXTrhsua-xifii o\'lxx^e fVi vecos cv nhcouavii; kx) èvüsfèxinyv u/uv tx xvxXw^xtx. ovk samp;éhovtot; 5\' xutov ■!rxpxKxpt,(3xvsiv, tüv 5f vxvtüv xpyupiov xItouvtuv \'Iv xyopxiavTxi tx iTrnföcix, vx\\iv

§53 ixpyvpiov\'] izktQov A. — SKétevtrev Blass] lne^evev codd.— Ayx7vo$] AuxeTvoc S. — verba ov yamp;p léqy \'éfteiv — ro7$ mocvtohq to (tnypiviov (§ 56) om. A, gpalio vacuo XVII versuum relicto; suppl. m. roc. Apparet in eodieo, undo A descriptus est, omissionem propter similia verba reeurrentia factam esse. — tx tan la-out to Blass] STrKTiTirottvTO codd. — ijdvvoiVTO cl\', ad § 16 ij/zgAAov. —

§ 54 tovtwi Bless] tovtu codd. —

a?ro7rAe7v] usitatius est kxtoctt^v , ut mox KOiTCiTr/iéovTeQ. uTOThelv sensu rot/ redire in patriam, modo bis apud Bemostheneiu occurrit, XIX. 51: yvtxce hevpo oiTTOTrheiv g/3oyAd//^v, et XXI. ]67: \'ÓT6 devp\' ócKiTrhBiTi en Srt/pwv. Nusquam invenies coniunctum cum dUoiïs. Noster pro eo quod est redire in •patriam vel unde vela sunt data semper usurpat ««-r^AeTv, in sola autem hac oratione etiam §§ 49 et 50 ctTTOTrteïv hoe sensu invenitur.

k x i oV t e o A v xlv o s — o 7 re (TT pdT IMT OCl KTS.j de TS post oVtS lllatO

cl\'. Plat. Apol. pg. 2Q C, ubi vide Stall-baum, Symp. pg. 223 C, et Kühner (Gramm.) II2. 2. pg. 831 a, rarissime sequitur post oVte , velut Eur. I. T. 5Ü1 sq.: erv $\\ el ycép} wc \'ioiKUC,, o\\jtb dvr-ysvtjG.

KOti tus MvmjvaiG oltrQix xoVg Kixyu öéhoo. $ TT pOlt;r GT IX%€V ó T i ó [/. 06 % o q] proxirais verbis iam narravit Timoma-chum Lycino imperasse ut nautis Apol-lodori pecuniam solveret, et iam nunc repetit. Cf. de tali molesta repetitione Uhle pg. 48 sq. qui omnes locos enu-meravit.

De Lycino nihil innotuit, nescimus utrum Mytilenae ei essont amici, a qui-bus pecuniam mutuam sumeret, an ter-giversaretur ne solveret stipendium.

§ 54 not} TO e\'xiTpiypccp%y(/.oc

UTT oh ld ÓV 06 l TOV ftpÓVOV OU è TT 06-V tl A CO (T 06 U TT è p TOVTOV 6 TT I T p i tf-

po6pÃvJ A mor llgurae, cui nomen est „attractioquot;, nostrum pellexit ut ea abute-teretur, pronomen enim ov in hoc orquot; dine non potest non portinere ad sub-stantivum xpóvov, sed sensus pos:ulat ut illud pertineat ad eTriTpiypamp;pxm/.oo, § 65 contra omnia beno disposuit. cf. de molestissima repetitione pronominis otvróc; ad § 23.

i vhsnyv] h. 1. ostentarem, Iv. heiwijvooi est doCere, \'Mtiyiw documen-tum, accusatio.

-ocr page 73-

41

xütq trpovcpxofalxi !4liptup»lt;; êxwv \' *lt;*\' VPÜTVV xvtoi/ el dvxtthsu-

cruev exlt;vv xpy^piov w? Suxld-ó/tsvéi; ftot rtfu uxuv, y] ou. ixTroKpi-vxfiévov S\' xlitoü on fxav xpyupiov yv.01, sxéheuov xvtÓv ^oi Sxveï-lt;7x1 VTToiinevov tx (Dcïü») Tij? vióii;, quot;v\' exoipi Sixèovvxi roTg vxu-txis xx) kxtxkofthai ryv vetvv, fVf/5») ou @ovï.stxi TrxpxhaPelv O S/«So%o? üv. Hsopèvoj Sé ftou txiitx , itrenpivxTÓ [toi on ouS\' xxxpii Sxveltroi. syu /isv ojv Trxpx ^èvuv TeveS/uv toli irxTpót;, K?.(xvxk-to? xx) \'Er^pxrou, sdxvenrxwv xx) i^caxx toIs vxiirxn; to it/tjj-phiov hoc yxp to TIxv/covo? clvxi xx) sxeïvov iljevüaöxi ttoXKoI^ 1224 xx) TTKTTevóiivxi iv tïfi \'eaa«5/, oiix yiTrópouv, ottou iïeyöiltiv, \'hxvel\' vxvQxi. c5« ouv txZt\' xhyQij Trpbi i/fixs Xsyu, toutuv ufAh tx*; /txpTupix? nxpéfyuxi,

MAPTTPIAI.

.7 quot;Oauv nev toIvuv uiuv y^wx^v tui; ftxpTupixi; TrxpxvxéirOxi tüv Trxpxyevofthui/, üq Trxpediïovv tyv vxüv TlokvxheT ttoMxxis , outos 5\' oöx yióshyers irxpxXxamp;slv, xveyvcaxtv upüv\' sti Se xx) ix Texpyipluv ixavüv SsSyAuxx ü[*7v, Iioti oux žhe 7rxpxhx(3e7v tyv vxvv. (Souhoftxi S\' Üpcïv xx) tov vofaov xvxyvuiïóijvxi tou TTtp) tüv dixSox®quot;, /V elSijTe yhixuv tüv èirmpilav ovtuv , sxv Ti? iavi

§ 5G s^evcoT^ai pr. A.] corr. ree, g7rg|evw^fla/. —

§ 57 twv Tap^ygvo/zgvwv] tovtoov trapcey. »S. — yqéaytre\'] tfqehs A. —

§55 ei avasrAevrsfev] oratio in-direeta pro uvéntevcruQ y raro autom in-dieativus Aoristi in optativum mutatur in oratione obliqua ef. Goodwin (Syntax) num. 124 et 125.

Otto vov] ef. ad § 7.

\'éX01 li i lt;gt; icih ovvoti] ef. do e.

Inf. ad § 2 \'éx61

KOtroty.o[iilt;ruC\\ est et 6\'mediterraneis ad littus por tare vol ex agris in urhem cog ere ef. Dom. XIX. 86, 125: Koiilotc, xocï yv-vaiKUQ la riïv aiypcov xccrccKoizi^eiv, sic HXTctKoiudvi ef. Thue. I. 120. 2, et, ut h. 1., navem ad littus deducere , in pa-iriam reducer e ef. otiam LVf. 27 e* — K06T06KSKÓi/,txc6lt;; tviv vtxvv \'Aötjva^e, et passim in illa oratione.

§ 56 o v $\' a na pij] ne hilum quidem, aiHxpyS hvióre to (3pa%v, Ü ovdè ycsipon olóv re Hesyeh. s. v., uxcepy (Mxpóv \'EAAvfwxw^ Mooris ubi vide Pierson, ef, porro Sehol. ad Aristoph. Plut. 244. est vox eomiea ut ovdè potyihct, ovk ufyov rpixós, ovdè ov$è ypv (hoe otium Dem.

XIX. 39). Apud Demosthenem otiam oe-eurrit óiKCtpioCioq hrevis, parvus, nompo LVI. 30 enettre (zév ys owoipioiïos b ttAoi/c.

to nacr/wvo^ gTi/«/] Pasio, Apol-lodori pater, argentarius fuit et inorea-turam faeiebat por totam Graoeiam et eolonias.

alieno hosjntio uti, sie Blass eorroxit pro kTtsfyvamp;Tba.i, quod verbum apud prosao seriptores ante Aristo-telom non oeeurrit, ef. Lortzing pg. 57.

§ 57 \'do-uv fzèv Totvuv — TTcepa-ha (3e7v tïjv wat/v] ef. XLLX. 69 qui loeus huie simiilimus est, ot LI IF. 22. Siórt] ef. ad § 10.

e tt i t i (z i o v] supplicium, merces, in

-ocr page 74-

42

^ixü^yjTixi Tyv uavv sv Xpivy tq eipwivcf), KXTsCPpovtivev ovk Sftoïl ftnvov , Kx) VftUV not) TCÜV vóftuv, KOU 5/^ [JLSV tovtov

58 ttxvtoc ty ttohêl xttpxictix ykyovb kol) tolq lt;tv[jt,ftmx0ls\' 0^t€ 7^p kQIksto sir) tyv volvv kxtx tou vóftov, ovt fvf/sij vixqev viiixvive ^loi^é^x^óocr syóo 5f kx) tov vnip êftocvTov v^lv xpóvov kol) tou utrèp toïi (TuvTpiypcip%ov shytovpyyvoi, koc) sTrsi^yj i^ijhöé poi o

XPOVOS TÏjs Tpiypotpx\'iocs , TrpOtTTXTTOVTOS (/,01 TOU VTpOLTViyOV TTXslv 51) 6lt;P \'lepov TTXpeTTS^X Tip WfACp TOV gItOV , W CCQSOVOV wvtl\'

(rSoci koc) (jLVj\'hh ufjtTiv kxt\' ifts ehhelirytxi, kxs xh\\x ovx ij ipco)

vj Tljj Tpivjpsi ifiovhyiv o (TTpXTViyiq xpïjróxi, ttxpstxov xvtcp , ou ftóvov tyv ourlxv dvxhlffKcav, xKhx kx) tq (ju^xti kivSuvsvuv truve-

TTlTThécOV, Tamp;V 0lK€tMV pLOl TTpXypcXTCOV TOlOUTCCV (TUfifiEfiviKOTCOV 6V

09 tw tót€ KXipy, Sktts uplxg xv xKoudxvTxc; ètefjvxi. q fjtév ys [AVITyp 6kxplv6 kx) êTTlóXVXTOS vjv sfaoll xtto^v}[aouvtoq , ccvts (jlv\\ iuvxïdxi 1225 [xv] eti xutgt;)v fioyOïjcrxi toïg Ifjcoïg Trpxyftxviv xvyhcofASvoK; xX.\\\' yj (ipxxsx, sktxIos yxp vjkcov huyxamp;vov, kx) SKeivyj l\'Sovcrx f.cs

kx) 7rpOlt;76l7rOUlt;TX TPJV t/suxw XtpijKSV , OUKéTl TCÓV OVTOOV Kuplx OUO\'X

§ 59 \'éxvrs] \'éxei S A, \'éx\\\\ Tuit.

§ 00 $vvoecrdeet[amp;v\'] del. Blass. — 7rpo76i7rovcrx] Trpoo-etTrxTce S A Q.

re iudiciaria npud Athenicnses est poena a iudicïbns consiituta, cf. Isae. UI. 47: oVre yxp eTrirfaiOv tocic^ Trpd^ tov ccp-Xovtk tivocyyehiocis \'éTretrnv. Lyc. Leocr. 4: ó y.XTviyopos {prétyvy.ev) ixvjvvetv tovq èvóxovQ roic, èx rfiv vóftm Ittithj.Iok; KotöecrTamp;TctQ. Dom. XXIV. 115, XLVII. 2, 04. XX. 150: öav^Tov héyei\' rovro yup g3•r, Itt\' luehcfl to tTCir\'nuov. Meier-Schoem.-Lips. pg. 956 an. 540.

xctTStypovyrev o it y. è po v — t 55 v vó (i a v] Idem reperies L1X. 72 oi/\'rw TTOAI/ TWV VÓI/.COV KX) VIJLCOV KXTefypówitrev, § 59 /V \'é ftyr e uveïr üx i] ei\', ad § 2 \'éxei tTnüei^xi.

v kxt* s (/.£ e Akst nyrxi] cf. ad § 13 \'éhheiTrot.

ürre v[/.xlt;; xv x k o v lt;r a v t x q sAh»?-axi\'] pro v(/,e7(; xv èteyrociTS in or. di-i\'eela cf. Goodwin (Syntax) num. 592, Küh-ner (Gramm.) 112 2 pg. 1007. 2

§ 00 m (té v ye (/,4 Typ hts] h. 1. et in paragrapho sequenti enumcrat res do-mesticas minus faustas; sex membra adiungit particulis f/.év-$é-$é-$8-$é-$é. Cc-terum quae dicit orator de matre sua et uxore aptiora ad captandam misericor-diam iudicum quam veriora sunt. cf. do matre XLV1 79 sq. et de uxore XXXVI. 45 et LIX 122 „ubi affirmat uxores esse liberorum procreandorum, pelices volupta-tis causa.

STTföxvxToc;\'] morti proxima (ad vim praepositionis cf. e7r/Tg|, sive sttitohoq , ut sequiores dicebant), vox nusquam alibi reperta, nisi quod Pollux FII. 106 habet kTTiüxvamp;rui \'éxeiv, et V. 132 cpxpfzxxov eTTtöxvxTov, ubi significat: mortifcr.

ü(TTe (Mvi — «AA\' vj (3px%éxj de foj — aAA\' m cf. ad § 7 ot/K — #AA\' if.

ft ïj $ v v x r ö x ( \'é t t xo ttjv] ace, c. Inf. ubi nominativum exspectes, sic etiam Dem. I V. 47 b\'Txv v(/.éilt;; — XTroèetfyiTs — ürte (/.ij xKOÓetv (/.óvov v/zxc; hts. cf. ad § 84.

TrporsiTrovTx\'] sic Blass pro vulgata TrpoTSiTrxirx, quam formam tuetur La

-ocr page 75-

43

mre quot;èouvoct ïhrx èfiouXeTÓ /toi. TrcAAutx;? Sf irpórepov n.eTene^sro

01 [te, aQiKsvQai SfO^fvij xüróv, et [ty Tjj rpiypsi oJdv t\' e\'lyj, sj Se yuvy, tju èyu Trip) vhslvTov Troioïifixi, xaóevüi; quot;Sisksito ttoXvi/ Xpivov èv Ty èi^ip oi7ro^t/.icf.\' tx Sè ttxiS/x ftixpaé, vj S\' oöirix utto-Xpsux;\' vt §£ ygt;5 ovx ottoh; nvx xapTrov yvcyicsv , v.xi to v\'hcop iv skiivc/i tS) svixutü , üe ttxvtci; Itts , sk tüv Qpexrav èvéhnrev, udTi /tyli hdxxvcv ysvhöxi èv ry k^ttu\' ol Sè SeSxvsiKÓTe? yicov eV) Toii? ril kou i, èirsiSy/ ó êvixvrbi; i^ij^dsv, si piij Tig xtto^oI^

02 xutoTs xxtx txlt;; rvyypxCpxs. uv xxouovtx fte kx) Trxpx tüv x(piK-vouftévuv hiyu, tx Sè kx) 5/\' èintTTOhüv Trxpx tüv o\'iKsiav, tivx /te o\'leaöe ext\'v, gt;5 irórx quot;SxKpvx xCpiévxi, tx fth sk\\oyi^ó-hcvov Trsp) tüv TTXpÓVTUV, tx Sè kx) ttoóoïivtx IStTv TrxiS/x kx) yvvxïkx kx) wrépx, yv tyu oó Tro^^xg s^Tri^xg eJxov %ült;rxv kxtx-

§ 61 onto^oly] owoltioiy S. —

Rocho (Beitriige) pg. 137, alForens XLVII. 41 Uttoi, LUI. 24 eiTTXiev var. lect. g/Vo/ev, L1X. 5 t\'lTtcic,, 70 éfaeiev gt; sed ipse confitotur praetor hos locos apnd Atticos Aoristi primi in usu fuisse solas lurmas: eïnui;, iinctTOv, ëfaure et eiTramp;ra. Blass omnibus locis supra citatis formas Aoristi secundi restituit; cl\'. Kühner-Blass (Gramm.) I3. 2. pg. 422 s((., Rutherlbrd Phryn. pg. 219 sq. contendit in solis indicativo et Imperativo formas Aor. I et II variare, sed in Optativo, Infinitivo et Participio unice formas Aor. II usur-patas esse. Ex inscriptionibus patet, an-nis 350—250 a. C. n. formas eiiréru et eiTTccTw promiscue ususpari, participium ^/ttccq circa ann. 300 a. C. n. nobis traditum esse, sed Infinitivum Atticis semper fuisse BiTrslv cf. Meisterhans 2 pg. 147. 7. lure ergo Blass formas Aoristi secundi restituit.

cev t óvquot;] i. q. (lóvov, cuius usus abundant oxempla , cf. Kühncr (Gramm.) 112 1. 502. 2a, saepe additur cf. Plat. Gorg.

l)g. 500 B, Dein. XX. 84. Lys. XXXJ. 171 totb (/.èv oeOros, (zóvoi;, rórs éré-po/g yyovitevoc;, ubi Cobet delet (/.óvoq V. L. pg. 111.

§ 61 aicrQevamp;G ^/ g xg/r o] cf. ad § 19. v tt ó % p : u q] aere alieno ohrulus, in-veniturXLIX. 11, Isae. X. 16.17, Aristoph.

Nub. 243 et apud posteriores.

011% on u) s- ol h ha k a. /] cf. Kühncr (Gramm.) II2 2. pg. 800 sqq. 3.

o t h eo atv e i kót e $ vj k o v k t i

tov $ t óxov Sj fmera/ores petohard usnras. yaetv stti ti est patere aliquid, sic Xen. Anab. 11. 3. 8: èhOeHv rs stti TotTTirviheiot ku) Aa/3g7v, ad petenda ciharia.

(rvyypatyvi] Scripta formula, qua pactum privatum lirmatur, praesortim de mutuo, rvvamp;fjxn eyypxtyoc, Pollux VII1. 140, hoe loco goneralitoï usurpata, vulgo distinguuntur a-vyypztpy syyeiot; el wy-ypoilt;pvi voiVTixy, Bekk. Anecd pg. 283. Etiam vocatur xeipóypaQov, quod vero sine scripta formula mutuum datum est Xeipódorov nominatur, cf. Pollux 11. 152 Xeipóhorov daveilt;rizz to ccvev lt;rv(i^óhov. Hermann Gr. Antiq. IV3. 2 pg. 460 sq.

§62 (hv olkovovtk (ze «re] Intcr-rogatio rhetorica, quam noster l)is in hac paragrapho adhibet cf. ad § 1.

tïvcc (te o\'tscrOe ^ f % v g ^ g / v;] q?w animo me esse putaiis ? occurrunt ea-dem verba Dem. XXVII 1.21. cll\'. ^gt;23 huius orationis, et Lys. XIII. 46. Lys. VI. 23: n\'voi OCVTOV SoKelre exêiv, XXXII.

12: rt\'vcc Trorè \'éx^v -, Isocr, XVII.

10: rtV o\'UcrQé (ze yvcoftyv \'éx^iv.

yv èy co oil tt o Wx $ e Xtt (ü a $

-ocr page 76-

44

XyiTpiaQui; uv t1 ijSidv sittiv «vóputrc/i, vj toü svsx\' av t/? svI-xito toutuv (ttspyióe)g tyv;

03 Toiovtccv toIvvv //,01 (rv/tfisfiijkótuv tüv trpxyptiruv, oü trap) Kheiovot; iirowxftyv t» è/txvtov quot;ihx $ tx ii/isrspx, «AA\' ^oii^v Sf7i/ kx) xPi1/**\'raiv xvxmtrkoftévwu icpeiTTuv eJvxi xx) tüv o\'Ikoi x/te-*.ov/iévuv xx) yuvxixès xxi ftyrpèi; vo(T0V7^g, covTe t*ii/ rti^iv

x\'mxdxuöxi (ié tivx MnsTv ^re tyv tpivipvt t# ttóXsi xxpivrov 1236

Cl ycilhöxl, xvö\' uv xttx\'jtuv vüv u^üv Iki^xi, UtTTTep /yw ünlv sÖtxxtov xx) xPW\'f*0quot; èftxvrbv irxpstrxov, outw xx) uptxi; vuv)

irep) snod irpivoixv %oivilt;Txpt.ivoui;, xx) xvxftvytrQsvTxi; xttxvtuv uv re livtyyeximv irpos u/txi;, tüu tc ftxpTupiüv uv irxpsirxiftyv xx)

§ 63 (Tv/z(3e(3iixÓTCüv rwi/] rcuv om. S. — cciriamp;rQoti S. —

§ 64 vvv om. A. — diyy\\i(Totif/.y\\i S. —

el Xov % amp; o- uv

ot hhTrtdote \'éx® apud Domosthe-nem sempor iunguntur c. Inf. Futuri cf. XXVII. 2: TroAAac \'éx® r6v%elt;r-

öut, XXI. 4; h^TTt^co rd h\'tcctiov ré%et\\gt;y IV. 50, XIX. 102. IhTTiQ (g(TT/) contra plorumquo iungitur c. Tuf. Aoristi, cf. IV. 2: ov $\' oiv eATris yjv ocvtx fiekrioi yevévQoii, modo L1X. 57 Inf. Fut sequitur; koc) ov ToAAiji Iat^c oivrov Trepiye-vyvefrüoci. cf. Karlowa (Bemerk, program. Gymn. Pless.) pg. 20.

§ 63 Incipit Epilogus, sive conclusio (Cic. de Inv. I. 52. 98.), haec divisa est in duns partes, enumerationem et ampliücationem, Cic. Top. 26. 98: „peroratie autein et alia quaedam habet ot maxime ampliücationem, cuius effectus hic debet esse, ut aut perturbentur animi aut tranquillentur, et si ita iam alfecti ante sint, ut augeat eorum motus aut sedet oratio.quot; Summatim recapitulat orator omnia quae supra dixit et addit quae idonea sunt ad perturbandum animus iudicum, perinde ac in exordio, monet eos ut non minus a Polycle poenas pe-tant pro se quam iis ipsis, at(|iie consu-lant posteris trierarchis. Promittit scribam legem et rationem recitaturum esse, quorum tituli tamen sunt omissi, sed quos lleiske

addondos putat post xpóvco in media § 05.

Cf. porro Volkmann2 pg. 262 sqq., Sigg pg. 415 sq.

Orationum quae tribuuntur Apollodoro solae nostra et oratio XLVII (78 —82) ha-bent perorationem integram, ceteris nempe orr. XLVI, XLIX, LII, LUI, LIX, suntviti-osae nec animum moventes cf. Sigg 1.1, fiyotiizyv stv — npe (tt mv elvoii\'] iudicabam me ei iactura pecuniae erogatae et re familiari neglecta et uxoris matris-que mor bo non frangi oportere. De Nominative c. Inf. post yyoviiyv deiv cf. Kühner (Gramm.) IP 2 pg. pg. 597.3.

(jlv! re tviv t pty py ry iró he i %-Xpyrrov yevéa-Qcci\'] ne quis ei expro-braret quae ipse Polycli crimini dedit § 58.

§ 64 eUrccxrov\'] dido audientem, officium exsequenlem, alibi apud Demosthenem non invenitur, etiam adv. evroiKró\'repov occurrit XLV. 77. Apud historicos ad-modum frequens semper de re militari usurpatur cf. Thuc. II. 89.9: eiirocxroi Troipoc rceÏQ votvar) (jLevovret;y VII. 77.5: TTÓpeiav (xrQaAij xa) eVraxrov. Xen. Anab. II. 6. 14, VI. 6. 35. Cyrop. III. 3. 57. Comm. III. 5. 5:0^ (pó(3olt;; — evrccK-Torépovc; Troiet cf. porro Aeschin. 11.102.

Trpóvoicev 7roiylt;roi(ji,évoviï\\ cf. ad § 9 irpóQoea-tv Troiycramp;i/.evoQ.

-ocr page 77-

45

tüv \\pyiq)ilt;rf4xtuv, (iovqyvixt (tev èpo) xiikovitévq, ti^up^oiaóxt S\' y7r«j9 unüv «vtüv , eitrirpait-ai Ss toc vnlp tovtou cèvyhunévx, yj ris sqexviaet qixotiiii\'ktqxi ttpos v^xt;, orxv ópüiri pyre to\'ïq xpyrroji; Kx) tvtxktoii; x»ptv ousxv , (mvlte tols ttov^poïi kol) xkofftolkti tlftu-

65 plxv ttxp vpiwvi xuxyvditreTixt Sè kx) tov vópov u(üv kx) tx xvx-XÜuxtx toü xpóvov ou èTrerpiypxpxwX\' vtrsp rovrou, kx^ èkxgtov, xx) tou? kiiriveus, otrov skxjtos sx^v xpyópiov óntilpx xx) oirou, quot;v elSijre oti outs vüv npis ii/txi; ^fDSs? ouSèv Aéy« ours iv Tcj) tcpiadsv xpóvcp, yyovpixl re üelv tov ftèv üiro tüv voftuv xp°v0v wpianivov xp(,é/*7rtug ö/iïv mfltoupyelv, tovs ss kxtxtypovovvrxq kx)

tiftüu kx) tüv vóftuv kx) oiiic èSchovTxs Tieidetróxi toïs vópoig e£f-fie ^éy^xg xsikoüvtxs iv vpTv ti/Aupfaxaóxi. sv S\' /Vrf Sn oi Trsp) rüv iftüv liïiuv ftxhhov Tiftapiiretróe UohuKhéx, ij oüx uirèp u/tüv xutüv , auSf nep) tüv irxps\\yiKu6iTuv Tpivtpxpx^v iTTiftéheixv iroiq-(reiróe nóvov, xWx kx) nep) tüv pcehKÓvruv Trpóvoixv, Ü7Te [cviTe Tout XyToupyoïivTxs xdvuelv, wts Tout sixsdxws xxrxCPpoveïv tüv vóftuv, «AA\' xTTiévxi iv) txs vxïii;, otxv kxtxlt;ttx6ü(7iv. x TrpovviKei 1227

v[jlóüv uvrcov Blass coll. § 66] vizamp;v codd. — iv^^Mfiévot S] ceteri avaAw/^sva — ^ t/$] el rilt;; F S Q. —

§ 65 Kittóvscos] teiKÓveoos SA. —

§66 Xj ovx\\ 00% om. B, hab. Priscian. II. pg. 172 H. — orav] eTeihocv A.—

^ t/c kdehvitrei i hor niet r Q x i

— \'dr ckv ó piïa\'i\'] constructio ad senten-tiam, qua de re of. Küliner (Gramm.) IP. 1 pg. 49 b.

§65 xvocyvaxrercci $è xati rov vópov] legem iam supra (§ 57) comme-moratam.

a/ttóvsmq] uno vocabulo nominat cos de quibus $$11, 15, 23 et 25 narrat; haec forma ante Lucianum (cf. Catapl. 3) non invenitur. Acschyl. habet aittó-uave cf. Agam. 212, Theocr. hinovoivrciv cf. Id. XIII. 73.

y y o ü (zee i re hetv —

— de nomin. c. Inf. cf. ad § 34.

§66 o v nept riïv è [ztiv ï$twv /z S A A o v — if o y %] ovx tametsi abundat, tarnen non est delendam. Hoe idioma linguae Graecae invenitur apud Herod. IV. 118; {ƒ*£/ yup ó népa-yc; ov$év n /zaAAov Itt\' vpéocs, ïj ov It\' vixéoiQ, V. 94, VII. 16.3. Thuc. III. 36.4: u^ov ro fiovtev(j.oi kx) péyot èyvcSiröxt, vóAtv tihviv dixcpQelpxi ^/aAAov, y ov roï/Q ouri-ove, ubi Scholiasta annotat: v oV olttó-(pxr/e Trepirry , ó yaep vj a-vv$e(r(zolt;; xvri roO tfyrsp KsJrat. kxv ry crvvyÜBioL $è ttoxkómic, xctpehnova-uk; xtrotyxa-ea-i xpw-IteQce. Cf. porro Thuc. II. 62. 3. Xen. Hell. VI. 3. 15. (Dom.) XLIX. 3, 47 (G. H. Schaefer etiam § 37, ubi deest sine necessitate inserere voluit), Greg. Corinth, ed. G. H. Schaefer. pg. 102, Kühner (Gramm) II1 2 pg. 771 sq., Lobeck ad Phryn. pg. 459.

r m v nxpeA.yhvQóruv r p ty p x p-Xuv — ij r Hó v [zeAAóvrcov\'] „oppositie rarior, nam fere opponuntur inter se rx trxp-ehyhvQórx et rx //eAAovraquot; G. H. Schaefer.

è t i [zé as t xv tt o i e7 lt;r ö x iquot;] et mox tt p ó v o (xv Scil. yroiela-Qxt cf. ad §9.

-ocr page 78-

46

iiftais ivöuwóévTaes ópóüt; kx) ciiKOtlas diocyvüvixi Trcp) xitxvtmv.

07 §\' xv u/tüv TrvOoiftyvu xvèpsi; Imxarxi, riv\' xv irore

yvüfitjv irep) èpoü cixcts, ei roü re xpóvou ü-yKovros kx) rovrou M VKOVtos èir) TV)i/ vxüv , ,«v) èxerpiyipipx^Tx KeXevovTOt; toli arpx-Tviyod, aXhx nXeuv wx,ó^v. xp\' ovk xv upyi^eaQé ftoi kx) vtyeltrös xv xSikcTv ; el toIvuv xv è/to) rire üpyi^eaSe , on ouk eTreTpi^pxpxi^x, vut; ovx\' vüv Tcpoayixei u/txi; toïitov elvirpxl-xl ftoi tx xvxXuiaxtx , x èyu vtrip tcótov «.vyXutax, tov oü dixtiel-xfievov ryv vxüv;

(58 quot;Oti S\' ouk i/ao) itóvCf} ou Siedét-xto ryv vxüv. xWx kx) Trpórepov EOpiirlSy truvTpiypxpxo; Siv kx) truvQwüv ovsüv xutoTs tou; et; pijvxi; eKXTepcv nXelv, eTretiy Ei/pnrfèiii; è^eTrKeuue kx) o xp^vos ègijKev, ou Siedél-XTO Ttjv vxüv xurü, xvxyvuireTxi riiv ftxprupixv.

MAPTTP1A.

§ 07 uhxeïv (ie codd.] om. [ze Blass cum A. — sïcrTrpofyoti] Blasa mavult (rvveKr7rpx\'~oii ut XLIX, 69. — xvyhciivcc] xvahcovoc A. —

§ 08 unto MAPTTPIA addendum putat Blass NOMOS. ANAAX1MATA (cf. § 05), (|uae post xpóvt* §05 addenda esse ei. Reiske.

§07 $$ e ug %v v /zcov ttu 0 o /1/.% v xrJ] est cuthymcmii e.x consequentibus el\'. Volkmann\' pg. 193, Dem. XXII. 7. Tali enthymomate aeeusationem noster terminal otiam XLVI. 27 ct XLIX. 08.

t /V Üv tt or e y v có (/, ij v e\'t % e t s —

§ 68 Accusatione ad finem peracva, aliquid novi orator addit, quod nihil quidem ad hane causam pertinet, sed vitiosos Polyelis mores illustret. Demosthenes ipse talo quid initio argumenta-tionis narrasset, et in hae oratione etiam

s ï (/.ij eTTsrpiiipccpxiiarce — x\'a hu haee verba transponenda esse eenserem,

t A é w v w xó i/.v\\ v] modus orationis di- | nisi noster XLIX. 65 sqq. idem feeisset, rectae sorvatus ost, ut otiam loeis ei- . nunc nihil mutandum esso existimo. cf. tatis, cl\', de hoc usu Goodwin (Syntax) | A. Schaofor Add. pg. 191. Euripides, de num. 689, 3 pg. 275. j quo h. 1. lit mentio, prorsus ignotus est.

-ocr page 79-

THESES.

-ocr page 80-

■

• • ■ . • ■ .

■ ..... «*.....

-

ImwiliNmiisw

-

■ ■ ■ ■ Blt;y

■ ■ ■■■■ ■■■ ■ • •.....

.

-ocr page 81-

THESES.

i.

Hom. A 527 (ed. van Leeuwen et Mendes da Costa):

TOV Sf 00«? AlTUhOS KTT sv a V pe V OV \'/3«Af lovp),

Codices habent iTrscrtruftsvoi; ATel iTreaiv^svov.

Propono xtt ixiv u /x, ev ov.

11.

Hom. A 542:

Xeipoi; \'ehoïierx, irxp $s\\suv xTrepóxoi èpavjv •

hiatum post shovax vix ferendum iudicat van Leeuwen. Legendum est:

Xeipos shova-\', xzi t\' xp (SeXsuv rot ipvxoi spayv\'

TIL

Hom. O 626:

XXV\'lt;I vTsxpócpóii, xvsftoio Ss Sf/vs? x^Tyi hrlcp èf/.j3péf/,(Txi,

Digamma in voc. hsivói; postulat:

xx1quot;/! vrexpvCpóv, heivoi; 3\' XVS/AOIO xviTyi

\'iVTicp SftfipSftSTXI ,

IV.

Tliuc. HI. 3. 6 (ed. van Herwerden):

ol §\' out\' si; tov Mxhoevrx s^vtXamp;ov, tx rs xhXx tïcv tcixamp;v kx) Xi^evuv irep) tx yfiirlhirTX Cppx^cif/,(voi i^vhxira-ov, •

-ocr page 82-

50

Primum cum van Herwerden nmtandum est wepi in (tspy, et legendum:

TX T\' Samp;TXhfliVX TÜV Tf/^Wl/ Xx) Xl^SVUV [T« AfITT«]

CpfX^KfJ-SVOl èCpÓhCKTVOV.

V.

Time. VI. 92. 4:

cüS\' èir) \'TrxTpi\'Sx cv(Txv sn tyoüftxi vüv livxi, ttoKv S« //.xXhov tv)v o v k o var xv xvxktxitOxi.

Legendum est; t y v siclBxhoijamp;xv xv xkt x a 0 x i.

VL

Xen. Anab. I. 7.9:

Ngt;j A/\', t$yi o Küpa?, einef ye Axpslou xx) UxpvexTilós hn TTXTs, èn os 5\' xdsACpOi, oux xfixxequot;\' txüt\' èyu ^oftxi. Legendum est:

è pt,ó s t\' xü e htp ó s.

VII.

Ibid. I. 9. 29:

irxpx Ky/5oy SötMcy ovtoq ov\'hsis XTrysi Trpos pxci^EX f

Khyv \'OpcvTXi; iitexsipyasv\' xx) ovros SJ) ov yero ttiutov oi eivxi Txxii [xutov] evpe Kupcii Cplhrepov ^ sxhtu\'

Deleatur vocabulum uncinis inclusum.

VIII.

Xen. Hell. II. 3. 3G.

oü fisvTOi ixupix^u ye to Kpirlxv tt x p xv e v o (t v x é v x i • \'ore yxp t^Dt\' yv, ou vxpuv hvyxxvev.

Legendum est:

ou //.évToi óxu//.x^u ye to Kpirlxv irxpxvevovjxsvxi\'

non tarnen miror Gritiam prava sensisse de hac rc.

De nxpxvoelv prava sentire de aliqua red. Eur. Iph. in Aul. 887.

-ocr page 83-

51

IX.

Pind. Pyth. IV. 211 sqq. (ed. Christ.)

êi lt;igt;x(7iv 5\' insnsv yj^udov • evóx KshxivaTrsaai Kó^xlt;)quot;r,v filxv Ijü^av AiJtx Trap\' xïircï),

Legendum est: AlyjTx t\' uyxvü,

X.

Oaea. de B. 0. II. 4. 4. (ed. Kraner):

Communi enim fit vitio naturae, ut improvists atque incog-nitis rebus magis confidamus vehenienliusque terreamur.

Codices Uabent: invisis laütaüs.

Nipperdey legit; invisis, expuncto voc. lalitalis,

Legendum censeo: invisitatis.

XI.

Oic. in Verr. II. I. 36. 92:

Cum ad US vicieus quinquiens redegisse constaret, ut Romam rediit, nullam litteram, pupillo, nullam matri eius, nullam tuto-ribus reddidit;

Legendum est:

nullam libellam pupillo eet.

XII.

Cic. in Verr. II. IV. 4.7:

Verres quod ubique erit pulclierrimum auferet?

nihil habere cuiquam praeterea licebit?

Legendum est:

nulli habere quicqncm praeterea licebit?

XIII.

Cic. in Verr. II. IV. 19. 41:

Hes tota Sicilia clara, propter caelati argenti cupiditatem reos fieri rerum capitalium, neque solum reos fieri; sed etiam absentes.

Legendum est:

propter praetoris caelati argenti cupiditatem.

-ocr page 84-

52

XIV.

Cic. de Amic. XVII. 62:

Sed saepe (Scipio) — querebatur, quod omnibus in rebus homines diligentiores es,sent — in amicis eligendis negligentes esse nee habere quasi signa quaedam et notas, quibus [eos] qui ad amicitiam essent idonei, iudicarent.

Deleatur vocubulum uncinis inclusum.

XV.

Cic. de Senect. II. 0:

Volumus sane, nisi molestum est, Oato, (cum tu) tanquam longam aliquam viam confeceris, quam nobis quoque ingre-diendum sit, istuc, quo pervenisti, videre quale sit.

Inserenda sunt vocabula uncinis inclusa.

XVI.

Liv. XXIV. 16.17 (ed. Weissenboru.):

Et Gracchus ita permisit, in publico epularentur omnes. ante suas quisque fores prolata omnia.

Legendum est:

Et Gracchus ita permisit, ut in publico epularentur omnes. ante suas cuiusqm; fores prolata omnia.

XVII.

Ovid. Metam. VI. 215:

Desine, Phoebus ait, poenae mora longa querella est.

Iniuria Hartman hunc versum auctore Heinsio temptat, verba sunt sanissima.

XVIII.

Verg. Aen. III. 454 sq.:

Quamvis increpitent socii et vi cursus in altum

Vela vocel possisque sinus imp]ere secundos.

Legendum est:

et vi rurms in altnm

Vela vocent.

-ocr page 85-

53

XIX.

Hor. Sat. II. 6. 16—20:

Ergo ubi me in inontes et in arcem ex urbe removi Quid prins illustrem Satiris Mnsaque pedestri?

Nec mala me ambitio perdit nee plumbeus Auster Antumnnsque gravis Libitinae qnaestus acerbae.

Matntiue pater cat.

Transponendus est vs. 17 et legendnm:

Ej\'go ubi me in monies et in arcem ex urbe removi, Nec mala me ambitio perdit nec plumbeus Auster Autumnusque gravis Libitinae quaestus acerbae,

Quid prius illustrem Satiris Musaque pedestri?

Matuline pater cet.

XX.

De begripsbepaling van Socrates bestaat in liet opsporen van bet gemeenschappelijke van met denzelfden naam bestempelde dingen, berust dus op overeenstemming in bet spraakgebruik, leert enkel de gangbare beteekenis van woorden kennen, en is niet voor toepassing vatbaar, zoodra de een voor goed of heilig of schoon verklaart wat de ander slecht, onheilig, leelijk noemt.

XXI.

De Quaestores aerarii zijn dezelfde magistraten als de oude Quaestores parricidii.

XXII.

De eerste Senaatsvergadering na Caesars dood is gehouden op 17 Maart 44, en de volksvergadering, die de in die vergadering genomen besluiten moest bekrachtigen, op den volgenden dag, 18 Maart.

XXIII.

Terecht wordt meer en meer het oordeel, dat Drumann en Mommsen over Cicero vellen, als te ongunstig verworpen.

-ocr page 86-

:

,,, ,

......

,

ftS •gt;\'=--quot;8-if ......

- •: - ^.,.i • ^ , \' ........ ........ , - \' -. ^ lt; - t- \' i - quot; .■ •: \'

S\' II

■BMiÉÉBiÉÉÉiliiiiÉiÉtÉÉdiÉiliÉiÉMiiÉÉÉiBÉÉiMÉiiÉMlÉÉÉIiiÉiiÉigt;lill»»imww^*\'^j^i^

!■■■-

•» fi .r -s.n^v^v. - - . • • r. -i,,. ,

■--■•■ - ....... -

•\'■!■■-;--•

-■ .......

.

■

r-i^l

MiSI

■

-

.......

«--!• \'quot;IJ

-

...... ■■ .....

.

■

• ■ H-. .,. ■ .....,r.#%lii$\'---\'-

-ocr page 87-
-ocr page 88-
-ocr page 89-
-ocr page 90-