r> E xj s xj

POITlRDIITBimTICiOlfOaiim

APUD

SCRIPTORES GRAECOS SERIORES
pars prima

INDICEM E POLYBIOET DIODORO HAUSTUM
G o 3sr TIJNT E isr S.

teaikcti ad bhenum

apud j. l. beijers.
1886.

ƒ

•l

mm

lÂïliftil

m

\' rt

-f ^

•M\'

■î, ^ ■■

vvvr

DE USU POËTIGORÜM ET OIALËGTIGORUM VOGABÜLORUU APÜO SCRIPTORES GRAEGOS SËRIORËS

PAKS PKIMA

INDIGEM E POLYBIO ET DIODORO HAUSTUM

CÜNTINENS

RIJKSUNIVERSITEIT TE UTRECHT

1895 5108

PiSSERTATIO piTTERARIA
OE ÜSÜ POETICORUM ET DIALEGTICÖRÜM VOGIBÜLOÏÜM APÜO SGBIPTûaES G8AEG0S SEBIORES

PAKS PRIMA

INDICEMEPOLYBIOET DIODORO HAUSTUM

C O N T I N E N S

(iUAM

EX AUCTORITATE EECTOKIS MAGNIFICI

lOANNIS ADAMI WIJNNE

ÏHII,. TlIliO]!. MAG. T.ITT. HUM. DOCT. IN 1\'AO. LITTKB. 1\'ROF. OllTJ.

AMPLISSIMI SENATUS ACADEMICI CONSENSU

Kï

NOBILISSIMAE FACüLTATIS PHILOSOPHEAE THEOliETICAE
ET LITTERARUM HÜMANIORÜM DECRETO
PRO GRADU DOCTORATUS
SÜMMISQUE IN LTTTERARÜM CLASSICARÜM DISCIPLINA HONORIBüS

AG PRIVILEGES
IN ACADEMIA EHENO-TRAIECTINA

RITE ET LEGXTIME O O a>T S E Gi "U" E IsT D I S
FACULTATIS EXAMINI PKOPONET •

JVEarius /^drianus J^reling

DAVENTRIENSIS

U. xvni. M. lUNII MDCCCLXXXVI, HORA I.

TKAIKCTI AD KHENUM

Apud J. L. BEIJERS.
1886.

Lubenter hanc opportunitatem arripio, Viri Clarissimi,
qnotquot in facultate philosophiae theoreticae et litterarum Pro-
fessores estis, palam Vobis gratias agendi pro collata in me
benevolentia. Non solum Uli, quorum discipulus sum, sed etiam
Vos, quorum scholis non interfui, mihi in variis rebus affuistis,
quas enumerare huius loei non est.

Grato animo, Vir dar. Opzoomer, quamquam philosophiam tan-
tummodo primoribus labris attigi, horas recordor, per quas Te
audire mihi licuit. Institutionis Tuae, qua pulcri venustique sensum,
in auditorum animis excitare et alere seis, numquam obliviscar.

Imprimis Vobis, Viri Clar., Francken et Wynne , multum
debeo. Quamquam, praeter scholas, quas frequentavi, saepius
accidit ut Vestris consiliis mihi opus esset, numquam tamen
frustra auxilium Vestrum imploravi; semper statim parati fuistis
vel in minimis negotiis me adiuvare. Vobis igltur me totum
obstrictum esse sentio; eadem me, quam hucusque expertus sum,
benevolentia prosequamini: me numquam ingratum certo scio,
sed Vestro favore dignum fore spero.

Vir Clar. van Herwerden, quo promotore glorior, praesertim
ad Tc refero, me ante ferias aestivas summos in litterarum clas-
sicarum disciplina honores consequi; nam praeter solitam operam,
quam promotores discipulis suis praestant, et quam mihi hac in
re largo praebebas, hanc dissertationem brevi tempore corrigere
voluisti; Tn, quamquam aliis muneris officiis obstrictus eras,
semper Tuam doctrinam atque benignitatem discipulo paratam
habebas. Iterum atque iterum gratias ago. Praeclara erga me
merita pluribus verbis extollere non decet: illorum recordatio
semper mihi erit dulcissima.

Viro doctissimo P. A. Tiele, qui est Bibliothecae Universitatis
Rheno-Traieetinae praefectus, multas ago gratias pro liberali animo,
quo non solum antea sed imprimis hoc proximo anno thesauros
Bibliothecae in meum usum aperuit.

rt
4

p R A E F A T I O.

Graecis scriptoribus sequioris aetatis, quod multi viri docti
iam observarunt, saepe accidit ut vocabula poëtica vel dia-
lectica in sermonem reciperent. Quo magis a seculo aureo lit-
terarum Graecarum recesseris propiusque adveneris ad opera
patrum ecclesiae, eo saepius hos flosculos e poetarum ser-
mone depromptos invenies, sed iam Aristoteles hac consue-
tudine non plane abstinuisse videtur. Quin ipse Xenophon
hic illic vocabula, quae in reliqua prosa Attica aut non
reperiuntur aut admodum rara sunt, usurpavit, quae tamen
res me iudice in hoe scriptore longe minus e poetarum
cognitione quam e multis eius et magnis peregrinationibus
explicanda est, quippe saepe fit ut is, qui inter alios popu-
los longum tempus vixerit, patrium sermonem vocibus mi-
sceat alienis, quarum familiaritatem diuturno usu contraxerit.
Quoniam autem operae pretium mihi visum est perquirere,
quaenam vocabula Graecitas seriorum scriptorum sive ab
anti quis poetis sive ab aliqua dialecto mutuatus sit, hanc
quaestionem nunc incohavi, indice horum verborum e Po-

lybio et Diodoro componendo, postea alios scriptores etiam
intimae aetatis eodem proposlto investigaturus.

In Diodoro quemquam huiusmodi vocabula ante me col-
legisse aut initium collegendi fecisse non credo, in Cassio
Dione vidi Cobetum Mnemos. YII 1879 pg. 47 aliquot
commemorare. Primus et unicus, qui de Polybio in hac
parte optime meritus est deque eius elocutioue agens plus
quam centum poëtica vocabula enumeravit, est Eberhard
Observationum Polybianarum particula, Dissert. Inaug. Be-
rolini 1862 pg. 9—16, nam Luettge de Polybii elocutione,
Dissert. Inaug. Universit. Georg. Aug. jSTordhusae 1863, Stich
de Polybii dicendi genere, Dissert. Inaug. Erlangae 1880
(postea in Actis Sem. Erl. II pg. 141—211) hanc consue-
tudinem Polybii verbo tantum memorant, Eberhardi mentione
non facta, et Kaelker in eximia dissertatione Quaestiones.de
elocutione Polybiana cum Epimetro de Hiatu in libris Diodori
Siculi, Lipsiae 1880 (postea in Leipziger Studien III: 2 pg.
219—320) dixit nonnulla sed neutiquam omnia, quae ad
dictionem poeticam pertineant, Eberhardum attulisse, ipse
tamen hanc partem elocutionis Polybianae iterum non attigit.
Et sane recte dixit „neutiquam omnia allata esse", sed addere
potuit, etiam nonnulla allata esse, de quibus iure dubitare
possis, num revera poëtica vel dialectica sint. De his igitur
vocabuhs, quae mihi non poëtica videntur, sed ab Eberharde
ita accipiuntur, nunc sermo in Praefatione erit, postquam
in universum dixero, quasnam rationes in hac quaestione
sequendas statuerim.

Polybius et Diodorus veteres Epicos et Tragicos lectitasse
non solum per se credibile est, sed etiam demonstratur locis
ubi illorum verba laudantur. Hic locis ferme aequat alter
alteram, praesertim si reputamus Polybii, ratione fragmen-
torum habita, fere tertiam, Diodori dimidiam partem super
esse, ita ut aequuni sit apud hunc plures locos poetarum

XI

inveniri. Sic Homerus \') et Hesiodusquos unusquisque
illo tempore noverat, saepius apud Siculum laudantur quam
in opere Megalopolitani, qui nomina Aeschyli et Sophoclis
nusquam memorat, Pindari semel duos versus laudat 355 : 26
(IV : 31 : 6) s), cf. frg. 109 ed. Bergk^; Euripidis fragmentum
e Cresphonte apud eum laudatur 851 : 8 (XH : 26 : 5), et bis
sententiae huius tragici citantur: to Trtxp" vrdXixi

KxXüq slp^o\'êxi \'êoKOvv, ég £V (ToCpov (3ovX£u/zci roi? 7ro?^?,oii; %Blpag
viK^ 43 : 1 (I : 35 : 4) et xxtx rov Eupi7ri\'B>jv vitrocv och) Trpxa-\'t-
pco^êol Tivsg xoi) OVTTOTS ^(Tvxoi ^opi 531 : 2 (V : 106 : 4). Contra
apud Diodorum nominatur Aeschylus XI: 27 § 2, Sophocles
XII.: 54 § 6, Xm:103 § 4, XIV: 53 § 6, de Pindaro
dicitur quando floruerit XI: 26 § 8, nomen Euripidis occurrit
I: S9 § 1, XIII: 97 § 6, 103 § 5, citatur hic poeta qua-
ter, cf. 1: 7 § 7, 38 § 4, XX: 14 § 6, 41 § 6.

lam si apud illos historicos vocabula tragica et epica
reperiuntur, quae non legnntnr in Attico serm one pedestri

1) Apud Polybium Homerus occurrit praesertim in libris XII, XXXIV et
XXXIX. De eo sermo est 681:19 (IX : 16 :1), 838 :13 (XII: 24 : 2), 1222 :
13 (XXX : 15 : 3), 1356 :8 (XXXIX : 3 : 6), praeterea versus laudantur 290 :1
(III: 94 : 4), 459 :18 (V : 38 :10), 851 :1 (XII: 26 : 3), 851 : 4 (XII: 26 : 4),
857:5 (XII: 27:10), 857:11 (XII: 27 :11), 900:3 (XV : 12 : 9), 903: 7
(XV: 16: 3), 996:21 (XVIII: 12 : 6), 1299:27—1302:25 (XXXIV:2-4,
in qua parte ter laudatur), 1326; 20 (XXXVI: 6: 6) 1356:8 (XXXIX : 3 :
6), 1357:11 (XXXIX :4: 2), ergo quinquies decies. Hesiodus citatur 419: 5
(V : 2 : 6) et 538: 29 (VI: 59 : 3); ad eum alluditur 452 :10 (V : 32 :1).

De Homero sermo est apud Diodorum 1:69 § 4, 96 § 2, 97 ^ 7, IV: 66
§ 7, VI:2 § 3, praeterea versus citantur 1:1 § 2, 11 § 2, 12 § 2, 12 § 10,
15 § 7, 19 § 4, 45 § 6, II: 56 § 7, III: 2 § 3, 56 § 27 66 § 8, 67 § 3,
IV:2 § 4, 7 § 2, 32 § 2, 39 § 3, 49 § 7, 75 § 2, 85 § 6, V : 2 § 4," 28 §4,
VI: 2 § 11, XVI: 23 § 5, 56 § 7, XVIII: 1 § 2, XIX : 53 § 5, XXIV : 5, ergo
vicies septies. Hesiodus laudatur IV: 7 § 2, 85 § 5, V: 66 § 6, 81 § 4, de
eo sermo est VI: 2 § 3 et 11.

2) Priores numeri sunt editionis Hultschii paginae et versus, posteriores
libri et capita aliarum editionum.

XII

vel in comoedia, pro certo dixeris, Polybium et Diodorum
haec convertisse in suum usum e diligenti poetarum lec-
tione. Etiamsi Plato sive Thucydides uno alterove loco ubi
assurgit oratio, his vocibus usi sunt, nihil tamen prohibet,
quominus illas inter poeticas recipiamus; nec loei Aristo-
phanis, ubi in carmine melico aut in manifesta tragicorum
paroedia occnrrunt, obstant. Sin autem in dialogis Musae
comicae inveniuntur, ubi nulla est nec parodia nec paratra-
goedia, maxime credo in illam partem inclinandum esse, ut
eas volgares dicamus. Quoniam de his vocabulis, quae in
comoedia lecta in soluta oratione hodie non reperiuntur, diu
haesivi, num illa inter poëtica vel dialectica reciperem, tan-
dem illa magna ex parte inter Addenda posui. Certissimum
autem indicium, vocabulum aliquod non e linguae popularis
fonte manasse, hoe est, si usitatum vocabulum Atticum in
locum eius substituere possis, quod feci quoties potui.

Quaerens, quae vocabula epica et tragica Polybius et Dio-
dorus usurparint, ultro incidi in verba Herodotea, qui prima-
rius fons dialectae lonicae est ; maior autem vetusto tempore
necessitudo inter veterem Atticam dialectum et lonicam fuit
quam postea, ita ut multa vocabula lonica apnd tragicos
invenias, nec fortasse est neglegendum Sophoclem admodum
fuisse cpiKvjpo\'^oToy, cf. Cobet in Mnemos. XI pg. 128. — Hoe
modo vocabula, quae praeterquam apud poetas, apud Hero-
dotum Hippocratemve in scriptis genuinis leguntur, in hunc
indicem recepi, qua in re tenendum est, quod iam supra
dixi, Xenophontem multas voces ab Attica diaiecto aliénas
imprimis lonicas usurpasse. — Inter vocabula Dorica
recepi, diaiecto Macedonica et Alexandrina abstinui, quoniam
verba, quae ex his recentibus dialectis fluxerunt, in omnibus
dissentationibus et scriptis, quae de elocutione Polybii agunt,
inveniuntur, cf. imprimis Frid. Guil. Sturz de diaiecto Mace-
donica et Alexandrina liber. Lipsiae. 1808 (liber satis rarus).

XIII

His igitur praemonitis aliquot vocabula indicabo, quae ab
Bberhardio liabita pro poeticis, mihi potius non recipienda
in indicem, sed ad praefationem releganda visa sunt. Sunt
autem haec:

ix.\\%iJt,ó,X(>iToq, quod Tocabulum de rebus etiam in Attica
prosa dicitur, e. g. Xen. Hellen. H : 3 : 8.

ciߣt\\pig. In hoe vocabulo est singularis error. Eberhard
dicit: .^afzsii\'ig (Polyb. 711 : 23) X: 1 : 5 vox est Pindarica,
postea Diod. et Plut. usitata facta", nec tamen usquam in
Pindaro legitur. Lexicon Pape (edit. 2 et edit. 3 curata a
Sengebusch 1880) exhibet Pind. frg. 6, quod debet intellegi
Plut. frg. 6, cf. Plutarchi Eragmenta et Spuria ed. Dtibner
apud Didot. pg. 9 vs. 8.

avdiTTooTic. „Forma Pindarica", recte quidem, cf. Pind.
01. XI: 52, sed Polybius dixit ci^TrccTig, cf. 1308 : 2 (XXXIY :
9:5), 47 : 6 (1: 39 : 3), 1027 : 27 (XX : 5 : 7), 726 : 29 (X :
14 : 7). Unus locus 726 : 14 (X : 14 : 2) exhibebat xvxTrmsMg,
quod correxit Dindorf Thesaur. Steph. pg. 499^-, et x^TrccTig
dixerunt Herod. VII: 198, YIII: 29 et Diodor. Ill: 19 § 5 et 6.

^Tsv^g occurrit praeterquara apud poetas, apud Platonem
Eep. YIII: 547E Aristoph. Yesp. 730.

yeCpvpovv non recepi ob usum Platonis in Critia 115(^.
loKoCpovslv Demosth. XIX § 164 dixit, quod Eberhard
ipse memorat; etiam alia vestigia, quamquam haud multi
moment!, extant verba huius radicis non plane inusitata
fuisse, nam "SoÄoCpovw est in Aristot. Mc. Y : 5; sed adiecti-
vum, propter cuius usum apud Aeschylum Agam. 1129
Eberhard verbum loXoCpovslv poeticum existimat, Polybius
non usurpavit.

dpixo-ßog usus est Aeschin. Ill § 21.
lpvi/,ig non recepi ob Xenoph. Cyneget. X:19; Ibid.
Y: 5 pro dfi^pi^pófy^oug Stephanus i/xCp) "Bpvßovg, alii t�,(p]
^poiAOvg correxerunt.

XIV

JuiT^ijj/. Quamquara Sura? usitatior est, "^vtrfjucci cum aliis
dixerunt Plato Phaed. pg. 6IE, Xen. Hellen. Y : 1 : 7.

£Ùf>t,izpyiç non recepi, quia Plato adverbio et substantive
iisus est, quod monet ipse Eberbard.

lijsip 03 usi sunt Aristopb. Nub. 435 et Plato Crat. 418C;
est tamen rarissimum in volgari sermone.

KOTTOÇ. Cf. Plato Eep. YII : 537B, Xen. de re Equ. IV : 2,
Aristopb. Lysistr. 541.

vi^jTTtoç occurrit ter in Axiocho, satis quidem recenti
aetate scripto pg. 365C, 366D, 367A- sed cf. skifli; v^ttiov
Aristopb. Nub. 105, deinde Pac. 1063.

TTxKtx,(/.voitoq. Si Suidae fides habenda, Polybius hac
voce usus est, cf. Frg. Gramm. Hu. 1370 : 23 (Didot. frg.
10) ^AK!X,(7TCCp\\ Ô Vs \'éypxCpS Trixpaq Kx) TTOipa,<TTO!,TlKÔCÇ, àxàdTopxq
XTTOKOiKSsv Kcc) TTxKxfivxIovç ^loc TÎjç STriiTroÀÎ^ç, sl ûvTCûç txhxp^\'?
TTpOVjtTOVrOCl TOVÇ TOTTOVC, /Z\'/j\'^h TTdôûVTSÇ ^ l\'SÔVT£Ç KXKÔv. Suilt

duo vocabula poëtica, sed non plane inusitata in prosa cf.
xXàuToop apud Demosth. Ttap) a-rsCp. §• 296, Trsp) TrxpxTrp. § 305,
7rxXxiA,viz7oç in Xenoph. Cyrop. YIII : 7 : 18.

TTSTsvpov. Aliud vocabulum, quod idem notât, non est
traditum.

uTTivô^îp, cf. index s. v.

Quod contra multa composita cum xxtx et ff in indicem
recepi, feci ob nsum tragicorum, qui significatione baud
mutata, subinde verba sum his praepositionibus componunt,
banc consuetudinem hic et illic Polybius et Diodorus secuti
sunt. In alias praepositiones hoc rarissime cadit.

Deinde vocabulis, de quibus valde dubito num fortuitum
sit, illa in Attica prosa non legi, f praefixi, aba, in quibus
ad locum poetae cuiusdam alluditur, et illa, quae falsis lec-
tionibus nituntur signo * munivi.

Sed omnibus his praemissis restant semper voces, de
quibus in incerto haereas : ita v. c. xfiCplffrof^oc non recepi,

XV

minus ob usum Aristotelis Hist. Anim. IX: 40 quam quia
huiusniodi composita e constant! analogia formata sunt,
tametsi nemo asseverare potest hoc vocabulum non lonicum
fuisse, si reputamus vetusto tempore tantummodo apud So-
phoclem et Herodotum inveniri. — Tiocpot^xTviq quod ante
Xenophontem Cyrop. VII: 1 : 29 apud Homerum T 132,
Euripidem Suppl. 677 occurrit et quo Diodorus saepe utitur,
cf. XX: 41 § 1, XII: 70 § 1, V : 29 § 1 non commemoravi,
quia lonica forma nobis tradita est 7ra.poct(3iZTi^g. — \'Av^zrpé-
Xsiv To7g ^pofc/? auctore Eberhardio recepi: tamen reputan-
dum est, hanc formulam aeque recte e significatione „sur-
sum curro" derivari atque e „retrorsum curro"; illud si
mavis, poëtica non est.

Praeter Thesaurum linguae Graecae 1831—1865, qui hodie
non amplius cum usitatis editionibus congruit, et Lexicon
Pape 1880, quod, ut semper in opere Lexicographico fieri
assolet, multis vitiis laboret in locis citandis, imprimis usus
sum Indicibus in scriptores, quos fecerunt: Caravella in
Aristophaneni 1822, Bothius in eundem 1845, Bétant in
Thucydidem 1843, Astius in Piatonem 1835, Thieme et Sturz
in Xenophontem 1801, Reiske (postea curatus a Schaefero)
in Demosthenem 1823, Schweighauser in Herodotum 1824,
lacobi in fragm. comic. Graec. 1857, Rumpel in Pindarum
1883, Dindorf in Aeschylum 1873 et Beatson in tragicos
Graecos 1829.

Scriptores secundum postremas editiones laudabuntur;
tragici et Aristophanes secundum editionem V Seen. Gr.
Dindorfii, Pindarus et Lyrici secundum IVtam Bergkii. In
citandis reliquis scriptoribus, sicubi opus videretur, notavi
adhibitam a me editionem.

It®

\'M\'

. . .^^^ -■ JCl \\:

k(yh^\'^ti f siiMiiiiJ ,^I MA ÛI: ,

. ^ . - m!- \'

ajîriisuffaug ^^^^^^^ .

ijfî Kî ^a-xöëyifl

v\'-â.\'

I •

A.

^^Kiixpoq. cf.

j\'fAj^ S\'öv. Oregatim. Horn. IT 160: t xysMTov "xiriv de lupis.
Herod. H: 93 init.: oi ol xysXouoi.... a.ysK^\'^ov

sKTTkèouiTi èg êdKxiT(7<X:V de piscibus, item Polyb. 1300 :26
(XXXIY: 2 : 14) rovg yxp êuvvovc 0£pofiévoug Troipx

T>)v "iTaxixv, ubi agitur de iis, quae Homerus de Ulixea
peregrinatione. habet. — De bubus Theocr. XVI: 92. —
Dicitur per metaphoram de hominibus a Diodoro XVI : 80 : 2
ol Sf .. . . slq TO Tou 7roTX[/,öv psTêpov A\'ysKvjTov (TvvsKiXwéij^svoi.
De servis sk tüv 7ccp(,xt0tp0(p£iccv xyskijtov xtraxêsta-iv Diod.
XXXIV : 2 : 1.

^7kpa%oq. Significatie incerta, nee veteres grammatici consentiunt, ahi
per ithu TSTifx^iifyiévoq alii per vTrspiljCpxvoq explicantes. Octies
exstat apud Homerum, A 286 Uspinxófisvóv t xyépccxov, K 430
Mutroi T xyspccxot, B 654 \'Vó^\'ioov txyepax^v, T 36, E 623,
H 343, n 708, <I> 584 Tpèccv xyspiix^v. Cur autem significatio
„superbus", quae constat in prosa posteriore, in Homero non
apta sit, non video. Adverbium x\'/spcó^^q occurrit in Po-
lybio 112 : 11 (II: 8 : 7). — \'Ayspaixo^spov Polyb. 1001 : 22
(XVin : 17 : 3). — \'Ayspcczi^ Polyb. 753 : 18 (X : 35 : 8)
insolentia, superbia.

i

Mari Vicinus. Sed loco Polyb. 1302 :1 sqq. (XXXIV : 4 : 2)
ad Homerum alluditur, ita ut dicere nequeas, Polyb. hac
voce usum esse: t^ç (jc^sv ovv hropîxç xKi^ôeixv slvxi TsXog, äg
£v vsâv kdtakôycfi toi suxo-toiç rottoig <tv(Jt,ߣßvsKÖrx xéyovtoç roïi
TTOivjTOv, Tîjv (ûv 7r£rptΣ<T(Tûiv (B 496, 519, 640) TÎ^V Jf £<r%x-
rôùiiTxv TTcXiv (B 508, 616) âxxt^v Sf TrcÀuTpijpccyx (B 502, 582)
T>iu y àyxixKov (B 640, 697).
«y^/iSa^îl ç. Apud Hom. f 413 ayx\'ß\'^^^? tóA^xa-s-«, quod in pseudo-
Hesychio explicafcur »5 èyyvg t^ç y^g ^ ßxÖ£7x êiiXx<r<rx del.
Wakef.). Aristot. Probl. 23 : 31. Apoll. Rhod. IV : 1570. Po-
lyb. 368 : 13 (IV : 41 : 6) tx Sè Trxpk t^v %£pcröv iorîv äyxißxö^.
à\'èx>jç. Ignarus. Sopb. Phil. 827 "Tttv olùvag ii^itî??. Herodot. II : 49,
V 90, IX 46. Polyb. 453 : 12 (V : 33 : 4) rlg ouToig hrh
xhx^g og oÙK ol^fv; (XII : 25 : 9) rlg yxp ovroog itrrh xhx^g.
Xenoph. Cyr. 1: 6 : 43, qui formis lonicis passim utitur, cf.
Bisschop Annot. ad Xen. Anab. Diss. Lugd. Bat. 1851 pg.
80 et Sauppe Lexilogus Xenophonteus Lips. 1869. s. v. —
Attice äv£7ricrr!^ßci)v, &7r£ipog.
â\'SxKpvg. Lacrimarum expers. Pind. 01. 11:66 tùxKpvv véiMvrxi x\'iävx.

Eurip. Aie. 1047. Med. 861. Diodor. XV : 72 : 3 ô OTAf^cta?
ouTog AxK£^xi[Aûvioig x\'hxx.pvg £(7txi. XXXII : 26 : 1 ûut£ ypx^ccv
Tig ouT£ âvxyivûiTXMV oBxxpug xv yévoiTO. cf. XXXII : 27 : 1.
x\'B^ptTûg. Inexpitgnabüis. Nuïli contentioni obnoxius. Hom. P. 42
TTovog xtnpiTog. Aesch. Prom. 105 to T>jg âvtxysojg îitt x^\'^pitov
crôkvog- Polyb. 2: 18 (1:2:3) ^y£[Mvîx aMpiTog et 24: 30
(1: 20 : 12). — Eïp^vvi M. 401 : 23 (IV : 74 : 3). - "Tßpig
Cil. 187 : 27 (III : 3 : 5). — Auvx<rT£ix iS. 597 : 18 (VI : 57 : 5)

*) Asterisco notavi illa vocabula, quae Polyb. et Diodor. usurparunt qui-
dem, sed ita ut locus cuiusdam poetae designetur. Ulis, quae ante hos
scriptores in Attico sermone non occurrunt sane, de quibus tamen valde
dubium est, num revera poëtica vel lonica sint praemisi.

Per se intellegitur locos, ubi verba poetarum laudantur, non in cen-
sum venire.

et 897 : 5 (XV : 10 : 2). — \'IjSuplx 754 : 2 (X : 36 : 3). —
Xpóvog «S. 830 : 16 (XII: 16 : 7) ê^ou^k 1269 : 17 (XXXII:
11:6). — Diodor. XVI: 84 : 1 et XVIII: 73 : 1 {i^ysf^ovlx
iJ.) XVII: 77:4 {(Soco-aéx — Adverbium x^iiplrug
apud Polyb. 288 :17 (III: 93 :1) et Diodor. IV : 14 : 2.

Alio composito huius radicis utitur Thucyd. IV: 134,
(alibi xyxéiJt,a,Xog) vikvi victoria anceps, quod etiam
in Polyb. legitur 358 : 10 (IV : 33 : 8) et xfi(pt^:ipiTog i^a-x^
1317 : 19 (XXXV : 2 : 14). — Attice vocabulo ^l^pmg respon-
dent avxf^CpKri^vjT^Toq (Thuc. 1: 132, Plato), dcvx!J,<:piXoyog (Xen.).
^^XTTTog. InsepuUus. Hom. X 386 A 54 et 72. Aesch. Sept. 1014,1045.

Soph, in Aiaoe saepe. Men. frg. ine. 423, Mein. IV : 316. Diodor.
XIV: 71 : 2 ri^v toov Mxtttccv \'èutrcctioiv, qui adiectivo aTX<poc
quoque utitur, quod volgaris sermonis esse Platonis Thucy-
didisque usus demonstrat.
^\'■^iXTog. Intactus. Aeschyl. Suppl. 561 Eum. 683 et alibi; Soph, et
Eurip. Arar, ed. Koek frg. 14 p. 218. — Diodor. XIX 18 : 2
Mixroq tSóv xoiTOi r^v xüpoiv kxxüv. XXXIV: 2 : 39 xê. rijv
xurïjq sTyipjicrxv. XXXIII: 14 : 1 ou yxp ^v ov yvvxtKÓq, ov TrxiToq
xuT^ xaKKoq M. XXVI: 14 : 2 M. axvrovq TvipwocvTsq rïjq Trpoq
xKKyiKouq f^ixiCpoytaq. — Attice x^xu(xroq cf. Thuc. IV : 97.
^Spxv(TToq. Infractus, Integer. Eurip. Cycl. 292 M. Hec. 17

TTÜpyoi, Phoen. 1079 a(na,(f xêpxua-TOt scil. evTOiTTupyoi mpi-
fioKai. De hominibus Polyb. 128 : 28 (H : 22 : 5) xêpxva-Toi m)
mivslq \'éxovrsq rhv è^péXsixv. — Diodor. XIX : 30 : 7 xê. (y^époq
Tijq ^VVXf4,£Mq. — Attice xfiKx^ijq.
otövpoyKuTTtx. Lingtiae incontinentia. Polyb. 632:19 (VIII: 12 :1)
ductum a poetico Mvpóy?M(T<Toq, Eur. Or. 903.

(AÖCpvpToq. Sanguini permixtus. Lycophro (ed. Scheer) 411. Polyb.
901 : 7 (XV : 14 : 2). — Per xi^j^xTi iJ!,£y!.oXu(TiJi.kvx Hesych. x\\y.o-
CpópuKTx explicat, quod legimus Hom. u 348. — Aif^xTÓCpupTov
restituit Dindorf in Aesch. Eumen. 366 pro xif/,xTO(rrxyéq.
\'\'^\'^Xl^oiKMTiq. Pemin. genus roü xlxfix^róq. Apud veteres in pedestri

i

oratione forma quidem masculina est frequens, sed feminina
tantum legitur apud tragicos, Soph. in Aiace 71 aiixf^xXuTi-
"èaq 1228 rov ix T>jg cuxi-^oiKoorilog, Eurip. Andrem.

962, 1059 et aliis locis. Polyb. 732 : 14 (X: 18 : 7).

iXKXi^pIx. Calamitas. Infélicitas. Soph. frgm. 816 (Bekk. Anecd. 367 : 15)
xnKvipioi oivr) tóv xrvxix\' ouTca; llo(pOKK%q. Antiphan. ed. Koek
frg. 14 pg. 15. Polyb. 1098 : 15 (XXIII: 8 : 9) Diodor. XYII:
69 : 6. — Yerbum ^xKiipsTv in Polybio primo cf. 696 : 18
(IX : 30 : 3) 1137 : 22 (XXVI: 1: 2), adjectivum IxAjjpc? prae-
ter poetas etiam in Platone ccurrit.

MKÄUffTO?. Undis non agitatus. Eurip. Iphig. Aul. 121 AvXiv äx^va-Txv.

cf. Lycoph. 736. Diod. 111: 44:7 üscKvittov Kißevx, idem
XVII: 104 : 8.

fix^iixTö? Vigens aetate., florens aetate. Aeschyl. Sept. 11, Pers. 441
Eum. 405. Soph. Aias 921 (signif. translata). — Theophr. C. PI.
III: 16; Polyb. 561 : 21 (VI: 21 : 7) tovi; ^ xkfa,oiiotóltovt; roclg
nKmxig, 298 : 28 (III: 102 : 1) xocßoov tov xnf^ixiórcctov xxipov
rïjg \'et xaiJLVj passim in Prosa.

fiz/jfptói!/. Ramus. {o^urivccg scribi iubet Arcadius. Palsus est accentus
XKpsßccv). Eurip. Cycl. 455 xapsf^av sX&ocg, Pseudo-Simonid.
183 : 8. Theocr. Epigr. 1: 6. Diod. III: 8 : 6 xTrxÄcürdnig
vKyji; Tovg aapsi^ovoii; yrspixXavTsg. III: 19 : 4 rfj lix tüv axps-
f/,ómv (TKt^. Theophrastus utitur pro „ramus" txKpsfióiv, c^og
(Plato Tim. 59B), zXxBog (Aristoph. Aves 239), kKüv (Plato
Prot. 334B) et nobis discrimen explicat cf. H. PI. I 2, "Axps-
(jt,QVOcg Ksycc roug xtto tovtqu (kocvKov et (TTsXsxoug)
(jLkvoug, oüg htot kxKoïktiv o^oug- nXxSov to ß?^tx<TTijf4,x rb sk
roóroov cf. Hesych. o^og] KXxloq. na) o xiro rov (rra^kxaug crxi-
^óf4,£Vog xxpsßdv.

xKpoKO[Aog. In vertiee comatus. Hom. A 533 ©p^img dupoxofioi, Eurip.

Phoen. 1515 xKpoKÓf^oig xß(p) xXa^oig, Theocr. XXII: 41
xvTTxptcrcroi, Polyb. 1309 : 29 (XXXIV : 10 : 9) 7rup>ivx hxeiv
Qdov iTTriêxf^txïov xKpÓKOf4,ov (si forte Strabo hoe loco Polybium

non ad verbum expressit cf. hiatum Trvpî^m hx^iv, tamen
i%KpÔKOfA,ûv de suo addidisse eum non crediderim.) — Diodor.
II : 53 : 7 âxpÔKOf^iX, S\' ovroc nempe rà ö■T£Af%^^ tZv Cpoivîmv.

Clamor laeius. Eurip. Cycl. 65 Hel. 1352. Herod. YIII : 87.
Diod. XX : 86 : 4 fisr xXxXa,\'/xa\\ (rdXTri\'y\'yoq.
«Ay«. Alucinor. cf. Hom. n 12 E 352 / 398 o- 333 (= 393 h. 1.

spurius) Aesch. Sept. 391 Sopb. El. 135 Phil. 174, 1194
Alex. ed. Koct. frg. 116 :13 pg. 338 Polyb. 1150 : 10 (XXYI :
10 : 1) de moribus Antiochi Epiphanis, ex Athenaeo desumptis,
testimonio sane debili, cf. Xaelker Qiiaest. de elocut. Polyb.
in Leipziger Studiën III : 2 pg. 227, sed confirmatur lectio a
Diodoro XXIX : 32 (Exc. de Yirt. et Yit. 577 W.) haec verba
e Polybio describente: xKvccv ottou tv^oi "êsvrspoç ^ Tphog.
^ î^kT pviT 0 Q. Immensus. Hom. ip 249, t 512. Pind. Istbm. I 37. Eur.

El. 433. Aristoph. Nub. 264 (loco sublimi S l£<nroT âm^,
àlj(,STp^T \'Aj^p, oq ïxeiq TÎiv yîjv fiSTsccpov^. — Diod. II : 54
§ 1 êvxuXÎ^ovroii Trelloiç âf^sTp^îroiq. Attice diceres : âf/,£Tpoq.
\'^fivi^ f^óv£VToq. Cuius mentio non fit. Eurip. Iph. Taur. 1419. Polyb.

144:12 (11:35:4).
\'^l^oi^vj. Betrïbutio in honam et in malam partem. Optime redditur
nostro sermone „vergelding".

1) In bonam partem = remuneratio. Hom. A 318 {iro) S\'
X^IÛV hrxt y 58. Pind. Nem. Y : 48, frg. Dithyr.
75 : 7 (ubi restituit Bergk.). Eurip. Med. 23. Etiam plurab
numero cf. Pind. Pyth. II 24. Eurip. Herc. fur. 226 et alibi;
uno loco in prosa Plato Conviv. 202 E (ed. Schanz) tmv fih
(scil. àvùpûtrm\') ràt; \'^£^(7£iç ko,) êutriaq, tSv Sl (scil. ô£0)vj rkç
£TriTx^£iç T£ Kx) (XfA,oi(3xç^ (cf. Pollux YI : 187). Hoc sensu
Diod. 1: 90 : § 2 fin. tjjv âf/,oi(3iiv tjjç Trpog roug £Ù£py£rxg %xpircg.

2) In malam partem = poena. Hom. ^ 382. ïïes. Op.
334. Eur. Or. 842. Polyb. 99 : 22 (1: 84 : 10) tou dxifmvîou t^v
olx£txv xùrolg èTTKpépovrog rîfi Trpog roug TréXxg â(T£^£ii^ xx)
7rxpxvo[A,lif, ubi legendum puto rîjg .... âu£^£ixg xx) 7rxpxvûi/,!xç.

6

(Apud Plat. Leg. TII 653» et Eur. Here. Pur. 564 El.
1147 est vidssitudo, apud Herod. YH: 160 responsum).
xf^Cp^pitrroq. Be quo certatur. Hom. T 382 et 527. Apoll. Eh. Hl

627. Polyb. 509 : 28 (Y : 85 : 6) (pxKoiyyaq____x[A(pnpi<Trovg

\'éxovaai rkt; vTrsp roü (j(,éKXovTog èKTri\'Bxg.
x [>!,(pl\'Bpofiog. Ah utrague parte accurrens. Aeschyl. frg. 61 (ex He-
sychio); etiam sic pro xvpi\'§pof/,ov legendum coniecit Hermann
frg. 66 : 5. Soph. Aias 351 \'i\'êsa-ês fi oïov xprt KVf4,x cpoivixg vtto
^xX^g xiJL(pilpo(Aov xvkXsItxi. Polyb. 1300 : 2 (XXXIY : 2 : 5)
apud Strabonem rÓTOig df4,<pi^pó(/,oig ovai xx) tuvky.irXoig ^tx rxg
TTxKippotxg: „locis ubi ob affluxum ac refluxum maris difficulter
cursus teneri fretumque superari queat", sic Muller in Edit.
Didot. Praeferrem (sermo est de freto Siculo) „locis ubi mare
quasi ab utraque parte influit", itaque cursus aqaae fit anceps.
xvxy,cc%£vcü. cf. xvoicaXiSuoo.

avxtrxoKoTri^cc. Cruci affigo. Herod. 1:128, in:159, lY : 43 et alibi.

Fragmentum Polyb., si revera Polybii est, hoe verbum loni-
cum continet, cf. ed. Hu. 751 : 2 (X: 33 : 8) nx) rovrovg
KxrxtTXÓVTsg Trpo roü rslzovg xv£iTK0AÓ7ri(Txv. Diodor. Y : 32 : 6
Toug yxp KXKOvpyovg.... avx<TMXo7ritov(n roïg ê£oTg. — Attice
xmcTTxupovv. Cf. Thuc. L 110. Plato Gorg. 473C.
févxcrópco. Sur sum traho. Medium de mulieribus, quae vestes sursum
trahunt, Herod. II: 60 x\\ opzhvrxi, xl y xmirópovrxi xviarrx-
fjc,£vxt. Diodor. 1: 85 : 3 xl yuvxlKag .... ^£iKvvou(nv xvx<Tupx-
fz£vxi rx £xuTm \'y£vwjTtKoi f4,ópix. Hoe sensu apud Aristophanem
invenio xvxa-réKKaa-êxi. Cf. Eccles. 268. cf. Diod. 1: 67 : 6. —
Ceterum alia composita rov (rup£iv Attice satis nota sunt, cf.
xvxa-vpcc Thuc. YII: 43, Itxtrvpcc Diphil. frg. 74 et 75 pg. 566 ed.
Koek, Alex. ed. Koek frg. 237 pg. 383, frg. 141 pg. 348, Aesch.
Tim. § 132, Dem. 7r£p) rov trrf^. § 180 et alibi, £7rta-vp£tTÓxt
Xen. Cyn. 5 : 13.

ixvxrp£x<^- In significatione ,,Ilctrorsum curro\'\' poeticum est. Cf. Hom.

n 813, E 599, A 354; sic Polybio frequens cf. 179 : 28 (II:

67 : 6), 332 : 30 (lY : 12 : 5), 61 ; 2 et 16 (1: 50 : 4 et 8),
602 : 17 {YII : 3 : 6), 243 : 22 (III : 53 :10). Formula àvxrpi-
%£iv ro7g xpóvoic ap. Polyb. 14 : 4 (1: 12 : 6), 118 : 29 (II : 14 : 1)
videtur Pindarica. Cf. quae dixi in Praef., et Pind. 01. YIII : 54.
Yulgaris vocis significatio est „ sursum curro".

àvsjcaôsv. Desuper. Si a prima origine répétas. Aeschyl. Eum 369
Choepb. 427 (de altera forma xyxxhv vide Interpret, ad
Agam. 3). Herodoto vox accepta cf. 1170. Y 55, 65. YI 35,
125, 128. YII 221. Polyb. 145 : 6 (II : 35 : 10), 435 : 21 (Y :
16:6), quo loco „rcD ^ApxTCu xanjyopTia-xvrog âvsxxêsv rot,
irsirpx\'/^jikvx roïg \'TTsp) tov Asovtiov", xvéxxôsv iungendum est cum
Tx TrsTrpxypcévx, non cum xxTVi\'yoç^(TxvTog, ut quidam voluerunt.
Sic collocavit verba Polyb., ut hiatum tx xvéxxêsv tt. evi-
taret; alia exempta buiuscemodi mirae collocationis vide
apud Kaelker. Quaest. de eloc. Polyb. in Leipz. Stud. Ill. 2
pg. 259. Cf. porro Polyb. 699 : 16 (IX : 33 : 1), 823 : 10 (XII :
12 :1), 940 : 3 (XYI : 12 : 2).

àveroi iJt,og. Qui paratus non est. Occurrit in frg. Hesiodi (Gröttling
ed. III. 1878, m 186) apud Schol. Theocriti: og

rx troiybx A/ttw!/ xvkoiix,x liûxsC. Polyb. 835 : 4 (XII : 20 :
6) t; S\' xvsTOifzÓTspov (pxKxyyog iv iastüjtti^ \'hixKsXvi^éwjg xx)
Diod. XII : 41 : 7 xv£toÏ{/,ü}v ovtcüv tüv xxtx

tjjv %m/jixv.

àvixnTog. Invictus. InsuperaUlis. "Avix^rog apud solos fere poetas in
usu est (semel apud Platonem Rep. II 375B idque tantum ad
variandam dictionem: i? ovx èvvsvôvjxxg ég xyt,xxóv ra xx) xvi-
xvjTOV Sufióg, ov TTxpévTog ^uxh Tfxirx Trphg ttxvtx xCpo^óg rs
xx) XT^TTi^rog-,), qui xyiTT>irog ignorant, cum ratione inversa
prosae scriptores utuntur â^TT^Tog cf. Thuc. YI : 70 : 3, YII :
44:3. Plato 1.1. et Menex. 243D. Demosth. aUi. E locis
Sopboclis et Euripidis sufficiat afferre Antig. 871: gEpccg,
xvixxTs fjLxxot\'V". Polybius àîjTTVjrog passim, nusquam xvixnrog
usurpât, Diodorus vero xvlxyjTog XIX : 15 : 2, XY : 1 : 4.

XV iff x^- Forma xviax^ in significatione „ m quae occurrit

in Polyb. 921 : 14 (XY: 29 :14) toI? êsoJg xvkxovffxi rxg
Xeipixg est Homerica cf. II. ©: 347, 0 : 369 vrxai kolffiv
xvhxovTsg cf. E: 798 (cf. tamen 7rxpxv7(Txov CppvKTovg apud
Thuc. Ill: 22 : 8).

Pedestre est hoc sensu dvéxc<}-
txvoxccx^^^- Betineo navem in alto. Herodot. YI: 116, YII: 100, 168
et alibi; significatione translata pro „inhibere" Soph. El. 732:
„ s^M TrxpxiXTr^ kxvoxxx^vsi Trapiig xKu^ccv\'\' eCpiTTrov av iika^ji
xvKÜfisvov." Diodor. XI: 18 : 5 xvoxccx^vovTsg V xvsxcopouv sig
Tijv svpvx^ploiv. Certatim vv. dd. veras formas civomxn et
xv0kccxs1ju restituentibus, retinuit Jacoby in edit. Dionysi
III: 16 § 3 txvxKux\'^, cf. v. Herwerden Annot. criticae ad
Dionysi \'P. xpx- libros III primes (Yerslagen Kon. Akad.
1886, pg. 86). Caterum notandum est initio eiusdem capitis
legi ^sxviiaspoug ttqividoii/avoug xvoxxg. Num credibile est Dio-
nysium modo xvoxii-g, modo post 25 versus in eadem formula
dixisse?

xvTxwyng. Lucis reflexionem Tiabens. Aristoph. Tiiesmoph. 902 qui
versus tragicum colorem habet (cf. v. d. Sande Bakh. Par-
oed. pg. 125) (TTsi/ov xvrxvysïg xópxg. Orph. Hymn. ed. Abel
YII: 5 ^AcTTspsg xvrxv/éïg, LXX: 7 dvrxvyï^ xyKv^v. Diodor.
XYII: 82 : 5 ksvki^v kx) xvtavy^ t^v cf. eodem capite

§ 3 ^ixvysix i. e. foramen luci excipiendae.
■\\xvryj xstv. Besom. Eur. Ale. 423 dvriix\'io-xts ttxixvx. Med. 426 fVf)
xvTxxw uf^rvov. Polyb. 1065 : 20 (XXII: 11 : 12)
yxp Trpog rov sxrog \\pó(pov.
xvrlog. Ex adverso positus. Oppositus. Homero passim (A 535, Z 54,
N 146 al.) Pind. Nem. X 79. Aesch. Agam. 499. Pers. 694,
701. Soph. Trach. 123 et Eurip. In prosa Herod. IX: 18,
62. Y: 18 YIII: 6 et saepe alibi (secundum van Herwerden
Herodotus xvriog significatione locali, èvxvriog figurata ponit).
Deinde Xenophon hoc lonico et poetico vocabulo usus est,

9

cf. Anab. 1:8:17, VI: 6 : 34, Cyrop. 1:4:8, Y : 4 : 7, VI:
3 : 13. Polyb. 312 : 3 (III : 113 : 7), 240 : 21 (III: 51 : 5),
72 : 10 (1: 60 : 6), 229 : 32 (III: 42 : 7), 568 : 13 (VI: 28 : 2).
xvriTToiig. Adultus. Aesch. Eumen. 38 ^sla-xcnx yxp ypxug ouSfv, dv-
T\'lTraig ovv, ubi auctore Herwerdeno Mnem. XIV pg. 56.
legendum verborum climace observata \'^shaaoi yxp ypxug
xvr\'nrxig, ovhh lih cuv. Eur. Androm. 326 ogrig êuyarpog xv-
riTTxilog fjc AoVwv. Secundum Pollncem II: 9 utebantur hac
voce o\'l vm e quibus multo pauciora verba in elo-

cutionem Polybianam redundarunt, quam expectares. Po-
lyb. 926 : 5 (XV : 33 : 12) xvrrnxi^x rijv ^Maixv ovrx et 1164 :
29 (XXVII: 13 : 4) xvriTrxt^x xxrx rijv ^Kixixv ovrx. Diodor.
XVI: 38 : 6 x. rijv y,Kmxv ovtx, XXVI: 15 (Exc. de virt. et vit.
W. 568) Kx) Tviv vjKmxv ovrog XXXIII: 5^- (Exc. Esc. p.
25 Peder) xvriTrxïhsg en rijv i^Xmxv ovrsg. — Altero loco
Polybii Kxrx aut a librariis aut ab eclogario additum videtur;
cogitare posses de legendo „ m", nisi ita hiatum intruderes.
xvTiCpccvsJv. Contra sono. Bespondeo. Aesch. Eumen. 303 xvti-
cpccvsïg izAA\' xTtoTTTvstg Xoyovg, cf. Soph. Aias 773 Phil. 1065
et alibi. Apud Polyb. „respondeo per litteras" cf. 640:30
(VIII: 18 : 11), 642 : 3 (VIII: 19 : 8). 904 : 31 (XV : 18 : 6).
XTTj^vvj. Ante Polybium nusquam in prosa; passim apud poetas cf. e. g.

Hom. ? 57, 73, 75, 78, 88, 90 Pindar 01. V : 3. Aesch. Ag. 1039
Soph. Oed. Eex. 753 Eur. Troad. 572. Xenarch. ed. Kock frg. 11
pg. 472. Polyb. 1270 : 13 et 27 (XXXII: 12 : 4 et 7). Diodor.
XI: 56 § 7 et 8; in frg. übror. XXXIV et XXXV : 2 § 34.
(Dindorf ap. Teubn. V tom. pg. 97 : 8) TSTpxKUKAoug xTryjvxg.
xttKstoc. Immensus. Polybius dicit onrXsrog (non ; consentiunt

manuscripti 60 : 32 (1: 50 : 3) xtt. êópul3og. 297 : 18 (III: 100 :8)
XTT. xXyjêog, idem 402 : 11 (IV : 75 : 1) et 288 : 1 (III: 92 : 8)
ubi tamen Bavaricus et Urbinas (e collatione Spalletti; „quod
incredibile" dicit Ilultsch) exhibent xmrsrog-, restituit postremo
loco xTthsTog Ernestus. Polyb. igitur dicit xTrXsrog. — Apud

10

Diodorum II: 49 § 3 tsps^ivêog xrkxrog (sic edidit Wesse-
ling; Reg. oiTrKadrog, Yatic. a.TcaaTog\') xpzsv&o? XTrXxrog II: 4i9
§ 4 (cod. et edit.); (póprog xxXstoi; 111:19 § 5 (Wessel. et
sic deinceps; xTrXxtTTOi; ia Coisl. et Mut.); III: 40 § 4 ê^ipxv
mttxerov (êiïpoig xtrxxroug in Coisl. et Mut.); III: 50 § 4
[j^sysqog xttkstov (xtrxmrog Coisl. et Mut.); III: 70 § 4 xttXstov
cpxóyx (Reg. a.\'7rxx(trov\'); IV : 13 § 3 xoTrpov xttXetov qxttxxtov
Coisl. et Mut); IV : 21 § 5 xttXstov Trvp (xttx^tov Coisl.);
V : 37 § 4 aTTXsrov vhap (&7rXoiTov Coisl. et Mut.). Omnibus
locis edidit Dindorf et in edit. Didot. et in edit. Teubneriana
xttxxrog. Sed quoniam Diodor. in multis Polybianam elocu-
tionem secutus est, quoniam qui paulo antiquior fuit Apol-
lodorus et sequiores Dio Cassius Appianusque dicunt XTrXarog,
quoniam tandem Coislinianus et Mutinensis deterioris KÓf^-
(iXTog sunt, QxTrXmrog et a,7nx,(TTog non in censum veniunt)
haud dubitarim omnibus locis rescribere xTrXsTog. Hanc ratio-
cinationem cuius fundamenta inveniuntur in Thes. Steph.
1:2:1337 hic repeto, quia non intellego cur in postremis
editionibus xTrXarog scribatur. — Voce xTrXsrog usi sunt Pind.
Isthm. rv: 11 Soph. Trach. 982 (aliis locis Tragici et Pin-
darus usurparunt airx\'xtog) Herod, passim; Plato Soph. 246C
Leg. Ill: 683A. Xen. Anab. IV: 4 :11 cf. Gramm. Bekk. pg.
425 : 7 et Pollux III: 88.

ix7roxopv(povv. In verticem conformo. Polyb. 238:9 (IH: 49 : 6) cf.

Herod. V: 73 txirsKopv^ou cCpi rJt^s: brevibus verbis hoc res-
ponsum iis dedit. Kopu(povv Hom. A 426 Pind. 01. I: 116
\'EnKopvCpouv apud Hesiod. Opera 106: ei S\' èUxsig, \'hepóv
Toi iyu Xóyov smcopuCpiKTu, versus spurius, cf. ed. Göttlingi.
Attice KsCpaXatouv pro „summatim attingo" cf. Thuc. IH: 67.

KTro-<p I g. Adspectus. Herod. 1: 204 Trs\'Siov sK^éxerxi TrXijêog xTrsipov sg
xTTo^piv. Apud Polyb. 805 : 10 (XI: 31 : 8) adspectus oris,
vultus: ccgT£ TrxpoiTrXvjirioug sJvxi TravTizg an rïjg xm^pscog rolg
bpmi Tovg TroXsfilovg.

11

àprvu. Apparo. Instruo. Verbum Homericum, cf. y 152, S 771,
u 242, 2 379 et alibi (alia forma âprôvcc passim) Herod. T : 12
Polyb. 911: 20 (XV : 25 : 2) âpTv<rxi (pévov. — De cibis con-
diendis dicitur apud Sopb. frg. Phaeac. 600 et 601 et apud
posteriores inde ab Aristotele. — Attici posteriore sensu
crxeux^cc, priore, Tr/xptzcrasvtx^ca et xxTix<Ty.êu^co.
àpx^ôsv. Ab initio, cf. Phryu. Lob. pg. 93: \'Apx^^sv Troinra) "kkyûvai,
tSv Sï KxrciXoyiklviv \'Sokîij^oov oùls)/;, iAA\' àpxn<;. Bekk. Anecd.
450 : 4 ^Ap%TÎÔ£V oùsc eaTi Trxpà ro7ç ^Arriicoîç, ttX^v Tretp" Aîcr%yA(jj,
îrV \'ïîoolÔTv (1: 131, II : 138, III ; 80, VIII : 22, V : 18,
VII : 104) rs IcTTi tea) rolg "laxri cf. Pindar. 01. IX : 55 Isthm.

IV : 7 Sopb. in corrupto frgrn. Andromedae frg. 132. —
Polyb. 61 : 5 (1: 50 : 5), 153 : 4 (n : 43 : 3) 863 : 25 (XIII :
4:6).

txctzXsurog. Inconcussus^ Immobilis. Eur. Baccb. 389 xx) ro cppovsïv
â(!-x?,£VTév T£ f/Jm xx) ^uv£X£i léfiXTx. Ante Polyb. non occurrit
in prosa, nam Axioch. pg. 370 D âa-x?,£VT^ viauxlcf fûS/ixÇ\'o\'/ifvoç,
ut incerti scriptoris, in censum non venit. Polybius adverbio
utitur 674 : 22 (IX : 9: 8) rnxXsurooq xx) (3£(Sxlccç, Diodorus
adiectivo cf. II : 48 : 4 £X£uÔ£pix m. III : 47 : 8 £ulxiixovtx m.

V : 15 : 3 <zÙTOTOf/,îx x<r. XII : 28 : 4 o-ttov^x) àtTÔ,X£vroi.
àfTivyiç. Ubi significat .^^incolumis\'\'\' .,,illaesus" vetusto tempore occurrit

tantum apud poetas et lonicos scriptores cf. Hom. A 110
137. Aeschyl. Choepb. 1018 Eumen. 315. Herod. passim.
Postea eo usus est Polybius 128 : 28 (II : 22 : 5) xôpxwroi
xx) â(rii/£Ïç. 904 :18 (XV : 18 : 2) x(riv£Ïç Kxpz\'^\'lovlovq. Diodor.
XI : 89 : 7 lixfzhoutriv à<Tiv£7ç.

Xotione activa et in prosa (Xen. et Plat.) et in poesi legitur.
x,(r7r£Toç. Dubia lectio apud Polyb. Cf. hunc indicem s. v. xitT^roq.
âa-TTiliÛTi^ç Clypeatus i. e. mües. Hom. B 554 n 167 xvkpxq m\'iti-
liûrxq\') Theocr. XIV : 67 êpxa-vv àdTri^iàrxv et XVII : 93.
Polyb. 745 : 20 (X : 29 : 6) KpîjTxq xirTrihûrxq 747 : 6 (X :
30 : 9) rüv S\' xcrTriliurSiv £(p£lp£Liévrccv. Attice OTrXkvjq.

12

xavKix. Securitas inviolata. Aescliyl. Suppl. 610 èKsvöépovg aappvirlx-
(TTOvq t\' xdvKÏc^ (Bporav. Polyb. 401 : 15 (iv: 74: 2) ^ ttx-
Xxix Kx) TTXTpioq xcruXix. Diodor. xxxvi: 15 § 2 (Exc. de
legat. 631 W.) twv ttpsitISsvtSiv xuukIx.
fxa-uAcg. Inspoliatus, a violentia Uitus, sacrosanctus. Eurip. Med. 387,
728, Hel. 61, 1587. Plato Legg. ix: 866D èKTrsiJt^Tvkcc &cruAov.
Polyb. 340 : 13 (iv : 18 : 10) dicit hpbv xcrvXov, idem 701 : 13
(ix : 34 : 7) et 941 : 8 (xvi: 13 : 2). Diod. iv : 62 § 4 réi^svog
xavKov, viii: 1 § 2 (Exc. de virt. 547 W.) Tviv x^P\'^^
mKiv ïspxv Kx) mvKov, idem xi: 89 § 6. Casui adscribo, quod
atruKoq non saepius in prosa occurrit.
xrfióg. Flatus, Halittis, Vapor. Aeschyl. Agam. 1311. Eumen. 140
Frg. 195 Eurip. frg. 781 (e Phaethonte). Apoll. Rhod. ed.
Merkel IV: 598 Alex. ed. Koek frg. 124 : 16 pg. 341 ubi
cod. xriMq\' hic illic apud Hippocrat. Diodor. II: 12 : 2 vrpoq-
(3xKK£i yxp aT^ov êsmM 3cx) [2xpvv. Herod. Plato (et Hip-
pocrat. aliis locis) dicunt xrfclq. — Porma xütiu,^ est mere
poëtica.

xtpsK^q. Ver us, Certus, Accuratus. Q&Kpi^-Jtq Att.) Hom. utitur xrps-
k£caq et siTpaxéq (Adv.) cf. E 208, p 154, tt 245. Pindar. 01.
Ill: 12 xrpeK^q \'EXXxvo^lxxg, Nem. Ill: 41 xTpsKsi tto^ï, Pyth.
VIII: 7 mip^ (7UV xTpsnaï, Nem. V : 17 xKxêsi\' xrpsxTjg. Herod.
xrpeKsaq passim, etiam Adi. Deinde Hippocr. — Polyb. 6 : 10
(I: 4 : 9) êTriiTTi^f^ijv Sè kx) yvccfn^v xTpexij x^vvxrov, 225 : 7
(III: 38 : 1) Xsysiv xrpsmg.
xvSévTi^g. Qui propria manu aliquem occidit. Carnifex. Aeschyl.

Agam. 1573. Eum 212. Eurip. passim. Herod. 1:117 An-
tiphon. Tetral. B. y. § 4 ed. Jernstedt pg. 30 : 3, quod plus
sane momenti haberet, si satis constaret Tetralogiarum auc-
■ torem esse ipsum Antiphontem, qua de re dubitavit van
Herwerden, qui recentiorem sophistam eum que in lonia
natum esse suspicatur Mnemos. IX: 203, quacum opinione,
quam alii impugnarunt, usus vocis xvêkvrng congrueret.

13

Maior autem fuit inter veterem Atticam dialectum et loni-
cam necessitudo quam fuit postea, quod in hac quaestione
non est neglegendum. Deinde Thuc. III : 58 : 5 in elato ser-
mone (verba sunt Plataeensium r/ a-XXo ^ iv TroXsf^ïcf. rs %oCi
TTXpa. Tolc; xbùkvTXiq TTOiTspaq tqIk; ù[jt,STspovç kx) ^vyysvéîq ....
üOiToiKsi^srs), quo loco vid. Schol. Trxpx tcTiq ix,h^kv\'vtx,iq\\ Toiq
(povsïxTiv. xvêsvrcii Kvpicoq o) avrixstpsg. Ka) ol TroXéfiior ol s
VVV aùôévTxq rovq, Kvplovq Kxi "^sa-Trórxq. Mutata igitur signi-
ficatione adhibuerunt sequiores et rectissime MarMandus
Eurip. Supplie. 442 pro xvôévri^q xôovoq „sùâvvrîîq z^ouoq\'\'
scripsit, nisi forte praestat, (ut magis poeticum) svôvvriîp.
Ergo ,, Auctor" est apud Polybium cf. 1106: 10 (XXIII:
14 § 2) Tov aùô. ysyovoTX TÎjq Trpcc^sccq. — Diodor. XVI :
61 § 1 ro7q xvê. rïjq IspouvXlaq, XVII : 5 § 4 rov xvL tcóv

x(pxvToq. Occuïtus. Qui evanuit. Hom. T : 303. Pindar. 01. 1:46.

Fem. VIII : 34. Apud Tragicos passim. Nusquam in prosa
ante Diodorum IV : 6 § 8 \'Af^Cpixpxoq â(pxvroq èyévsTo. III :
60 § 3 "EffTTspov.... i^xt<pv>iq citto \'ttvsui/Atuv (TvvxpTtxykvrx
l^syâxav xCpxvrov ysvéïrôai. — Attici dicunt ocCpxv^q.
Accensio. Quamquam xtttcc Attico sermone volgare est, for-
mula „ TTsp) Kvpcvccv d0ixq" lonica videtur, occurrens in Herod.
YII : 215. Diod. XIX : 31 § 1, 43 § 5.

xx^ocpópoe. Onera ferens. Apud Herodotum VII : 187 tS>v xKXav kti^-
vkm tSiv àxêoCpôpm. Diodor. XYII : 71 § 2 ^f/,ióvccv TrXïjdoq,
tZv lûv àxêo(pèpMV, rasv ^svyituv, xpoq Sè rovTOiq xxfii^Xovq
àx^o(p6povq rpiuxiK\'uxq. — Attice dicitur crxsvoCpopoq.

14

B.

fßapig. Aegyptiacum quoddam navigii genus. cf. Aesch. Pers. 554,
1075 Suppl. 837, 874 Herod. lib. II, passim. Diodor. I 92
§ 2 ubi de moribus Aegyptiorum agit, ^ f^h ßxpiq jixêsK-
Ksrxi, I 96 § 8 Tö f4,h yxp \'Sixxoßi^ov tx trup^xtx ttKqIqv ßxpiv
KxXsJtrêxi, ambobus locis de cymba Oharontis agens. Iniuria
hoc vocabulum lonicum vocat Gregor. Cerinth., cf. Yalcken.
ad Ammon.

ßxffTxy fzx. Onus. Eurip. Suppl. 767 ^smv f/,£v ovv ßci<rTX\'yf/,x xi^a-xvvj^v
ÏXOV. Polyb. 1325 : 17 (XXXVI: 4 : 7) AijAov lyhsTO liöri
[jLsya TO ßxiTTxyf^x T^ji; mKsccg vjv. (frg. ex Suida s.v. ßx(r-
Txa-xg. cf. ßx<7Txt^ca in Praefat. — Attice ßxpog et xxêog.

Dßbüis. Homerus dixit xßx>ixp0g, qui post eum scripserunt
poetae promiscue duas formas usurparunt, sed prosae scrip-
tores dicunt ßXijxpo?, cf. quae dixi in Praefat. de aa-Tralpu
et x^rspoTTn. Primus prosae scriptor apud quem ßXvjxpog oc-
currit est Diodorus, cf. III: 51 :2 rovg Ts (seil, xvéf^oug\')
TTXvrsXSig sivxi Kcc(poug. 1: 41 : 10 moxg slvxi ßXvt-

Xpxg Kx) xTÖvoug. — Attice diceres XsTnog, xcrêsv^g.
ß OU du 7 ix. Boum immolatio. Vox Pindarica, cf. Pindar. Nem. X : 23,
Ol. V: 6. Deinde Diodor. 1:48 § 3 ßouömixg tov ßx^iKsag.
Verbum ßousutstv etiam in Attica prosa occurrit, cf. Aeschin.
Ctesiph. § 77. Aristoph. Plut. 819.
ßovCpövog. Boves caedens. AeschyL Prom. 531 öolvxi ßoiiCpovoi, Hymn.

Mercur. 436. Diodor. IV : 12 : 5 \'irspoi ^s (seil. tZv KsvTxópccv\')
\'éx^VTsg ßovCpövovg TFsXänsig.
ßplSw. Onusfus sum. Hom. passim, Hesiod. Op. 466 Pind. Nem.

HI 40 Pherecrates frg. 190 ed. Kock. Diodor. II: 40: 5
X^p» KxpTTo\'ïg ßpi&ou(Tx. Alia significatione, nempe „ inclinor\'\'\\
usi sunt praeter poetas Plato Phaedr. 247 B ßplösi yxp o rijg
Kxicng mTtog ßsrsx^v, [Hippocrates] ed. Ermerins Vol. II pg.
136 et Aristoteles Probl. 15.

15

Ceterum vox neque hac neque illa significatione, quae facile
e priore derivatur, usquam in prosa occurrit ante Diodorum
1.1. Attice ysijcsiv rivóe.

r.

ysvsTJj. Ortus. Verbum Homericum: cf. Xi 535, tr 5. In Herod. IV : 23
lectio incerta est. Eecentior enim (sed eadem saepe melior)
codicum familia habet sk. ysvsTijç, antiquiores libri babent sk
•ysvsi^ç, in quo conspirant libri III : 33. Ceterum Herodoti
imitator Pausanias constanter dicit ix ysvsTÎjç., quare difficile
est certi quid affirmare de usu Herodoteo, sed Aristoteles
ysvêTiï usurpât, cf. Eth. 6 : 13. Deinde Polyb. 206 : 24 (III :
20 : 4). Diodor. 1: 24 § 4, IV : 24 § 4, V : 32 § 2, XVII :
105 8 4.

A.

Ixivufii. Epidas do. Formula yxf^iov \'SxÏitm Diod. V : 49: 1 exHomero
sumpta est. Cf. T 299 Pindar. Nem. 1: 72 Is^xixsvov ôxKspxv
"ll(2xv xKoiTiv xx) yxfiov "BxkxvTX cf. Lycophr. Alex. 146
Eur. Iphig. Aul. 123, 707. — Attici usurpant écrriSv et
Sósiv yxfiov (^yxfiouq^.

^Ixirpsva. Carnes divido. Verbum Homericum cf. A 704 Ç 433. De
significatione „laniare" apud alios epicos vide Lebrs Aris-
tarch. pg. 161 et 162. Occurrit apud Polyb. 838:13 (XII:
24 ; 2) sed e nexu patet eum tantummodo hanc vocem ex
alio citare, non ipsum usurpasse.

16

Domare. Olim edebatur in loco corruptissimo Polyb. 1244 :
21 sqq. {XXXI : 13 : 2) fVf/Sij yàp ovx, vj\'Buvi^ôi^o-xv ol Tpoxfioi
OCÙTSIV àTTOTSf/Jo-êxi TÎ^ç KoiTTTro\'êoxîxi; oùysv, iAA\' êx [xs)

i^Xfii^lTXV, TÛV KxTTTTx\'BÓxIIV £7ri^XXûf/,£V0l TtOXSfASlv (vel TOKfJt,XVy\\

xxtx(pv<yóvr£q stt) \'voo[j!,xioog 2ix(^xkxsiv ivsipsôvtû tov ^apixpxsi^v.
Quomodo Hultschius et Madvigius locum restituerint, vide
in editione H quae prodiit anno 1872. — Postea v. Her-
werden anno 1873 sic in Mnemos. I pg. 180 correxit: „isc
Zsipoq sKOfilffXVTO (i. e. s\'Socrxv) rîjv "Sinijv, £7n^xKÔi/.£Voi roKf^xv
kxtxcpvyóvtsg ktL, collato 1317 :1 (XXXV : 2 : 7).
2x\\ptXyiq. Largus, Copiosus. Herod. ^x^ixèi 111:130. Epicharm.

ed. Lorenz pg. 265 frg. 35 (spurium), Callim. Hymn. in Delum
125 : ^x-^^iiCag ^T£Ï\\vi<r£v, Lycophr. Alex. 957, Sophil. ed. Mein.
III : 582. Polyb. 491 : 18 (V : 68 : 2), 494 : 8 (V : 70 : 5) Diodor.
passim: cf. 1:34 § 5, 6, 11, 11:48 § 3 XII : 3 § 2 et
alibi. Adv. 1:53 § 3 et alibi, cf. iam Xenoph. Mem.

II : 7 : 6 et Cyrop. 1: 6 : 14 Theocr. VII ; 145. Substantivum
^x^iK£ix ante Polybium non in usu est. Magis vulgare xtpôovog.
^épog. PelUs. Vox tragicorum usu teritur, similiter ^épxg. Vulgo est „au-
reum veUus, quod Argonatae petebant", cf. Apollodorus et Apol-
lonius. Apud Diodorum hac signij&catione passim cf. IV 16 § 1 rè
Xpv{róiJc,xXKov lépog, IV 32 § 1, 40 § 3 et alibi. — Attice Sép^aj.
"^iai/j^og. Sanguinolentus. Eurip. Hec. 656 ^ïxif^ov ovux\'^ tiê£(/,£vx ctttx-
pxyi^olg. Hippocr. p. 267 : 40. Polyb. 635 : 22 (VIII : 14 : 5)

Kxi Tl TMV vrpog T^ Toixcfi TTri/irp^XTCCV .... "èlxi/j^OV VTTXPXOV.

Attice xif^xré^ijg.

ixKxKslv. Divulgo. Loquor. Eurip. Cycl. 175 ^ixKxXi^s-afiév ti ffot Po-
lybio satis frequens, cf. 100 : 4 (1: 85 : 2), 698 : 9 (IX : 32 : 1),
1099 : 17 (XXIII : 9 :6), Diodor. XIV : 64 § 4.
\'BtxvTx7og. Adversus. Aesch. Eum. 334. Sept. 895, lixvrxixv K£<y£ig
TTXxyxv, Choeph. 184, 640. Eurip. Ion. 767 (cf. v. Herw.
ad hunc locum) Diodor. XVI : 94 § 3 ax) \'Six rm TrMvpm
"Bixvrxixv èvéyxxg TrXy^yi^v.

17

\'^la.cpoiiva. Interluceo. AiccCpxivovcrtig ^f^spxc est formula Herodotea, cf.

VII: 219 VIII: 83 IX : 47 Polyb. 986:3

(XVIII : 2 : 5) T^g vn^,. cf. 988 : 21 (XVIII : 5 : 2) r^g

0(J^ixXng iih hxCpciivoó(T^g. Diodor. XVI : 18 : 3 XVII : 33 : 6
cf. Pindar. Pyth. Ill : 44. Ceterum verbum in prosa satis
est frequens. — Atticis in usu est fnzépa et \'éxp inroCptzhsTxi.
\'^idCpéfTKOo. lüucescere. Herod. 111:86 "Af/," ^iiz(pcct7xoû(7ifj et

IX : 45. Polyb. 1254 : 6 (XXXI : 22 : 13) xpri hxcpcitrxovrog.
Diodor. XVIII : 72 § 8 ^iizCpcccncovo-iig rïjg ■^i^épag. De scriptura
non constat. In Herod. III E habet ^ioi(pxumov(Tii, in IX
\'^iix,<pmKûùiTm A^, ^i<x,(px(rKüóa-yii A^ B, reliqui ; Stein

et V. Herwerden cum oo edunt; apud Diodorum omnes codi-
ces cum cc (uno Eeg. I excepto); In XIII: 18 § 6 omnes
ÙTToCpcciTXûviTyig, unus sTTiCpcjiTKOva-yjg. In Polyb. ^txCpâdKûVTog, e
quo Ursinus ^Ixcpœs-Kovrog fecit, et Eeiskius diphthongum xu,
revocavit, quod edidit Hultsch. Ut mecum communicavit vir
clar. V. Herwerden, hodie plus inclinât in eam partem, ut
apud Herodotum ^tx(pxv(Tm verius putet propter substanti-
vum vTTÓ^pxmiv VII : 36. Cf Homerica forma Tri^xûa-jicc.
IX cc TT O g. \'E,xx(pog ^Ikccttov, quod duobus remis agitur, cf. Eurip. Aio.
252, 444 (iAir-jj tó^r^o). Polyb. 1301:5 (XXXIV : 3 : 2)
êv lixóoiroig rrxx(pitioig.
i[/.op:pog. Biformis. Lycophr. 111 ^ifzépCpov y^iysvoug, cf. 892. Diodor.
II : 51 § 2 ^ifA,opCpx ykwi ^c!}ccv, IV : 5 § 2 ^lij(,op(pov xvrov
^oxsïv VTTxpxsiv ^tx TO ^uo Aiovv(Toug ysyovhxi.
\'^ivsùcc. Circumago. Verbum Homericum, cf. S 543 S 19 Eurip. Phoen.

792. Diodor. XVII : 43 § 1 et 45 § 3, hx rivccv opyxvccv
rovrovg ^ivsvovrsg. — Verbum ^ivécc, poetis volgare, hic illic
in prosa occurrit, cf. Plato Euthyd. 294E Xen. Anab. V : 9 : 9.
Substantivum apud Piatonem satis frequens.
^iTTrvzog. Duplex, cf. Homer. A 461 B 424 7 458 v 224 361
fiPjpûvg r s^érxiJi,ov zxrx rs xvltrifi êxxXvpxv ^îtttvx^ mi^trxvrsg.
Herod. VII : 239 IsKriov Htttvxov Soph. frg. 164 Dind.

18

liTTrvxoi o^vvxi. Eurip. Ion. 1010 "^Itttuxov lóópov, Orest. 633
S. óScy?. Aristoph. ed. Blaydes. frg. 550. (Plioen. frg. I) E/ç
Ol\'èÎTrov Sf TToJls, liTTTvxco Kopcc. Aristot. H. A. III : 5 utitur
forma \'hiirrvxnq. —• Diodor. II : 56 § 5 S/Vtu^cv [asv yxp
XÙTOVÇ f%£/v riiv yXasTTXv. Veteres "ènrKovg, "BiTrXxirtoç.
i<7TO i/,o g. Duo habens ostia. Soph. Phil. 16 S. Tckpx, Oed. Col. 900
S. bloi, Polyb. 1309 : 16 (XXXIV : 10 : 5) (p^crxg sïvxi f^h
TTsvTxtrraf/.av, xKXx I\'kttûiaov de fluvio Ehodano. Eur. Hel. 989
Orest. 1303 hac voce utitur de gladiis, ergo „utrimque
acutus", cf. xf4,0!<TToiu,oq in Praef. mea.
liuyf^iôç. Persecutio. Aesch. Suppl. 148, 1047 Eur. Iphig. Taur. 1435.

Orest. 412 Herc. Fur. 898. Diodor. 111:38 § 4 liayf/fov
^ft,sp^(riov. (II : 19 § 8 hodie cca-y^c êyhsTO legitur pro
syivsTo). Apud Polybium Ikyi^x occurrit, quod in Platone
quoque est. Atticis usitatius est licc^ig.
loXiog. Dolosus. Hom. S. 455, 529. Aesch. Prom. 570. Agam. 155,
1495. Choeph. 726. Eurip. et Soph. — Aristoph. Plut. 1157
de Herme. Ohm legebatur in prosa apud Xenophontem Anab.
1:4:7 loXiouc ovtxc, ubi hodie \'SsiXobg restitutum est. Polyb.
1073 : 12 (XXII : 17 : 1), 588 : 6 (VI : 47 § 5). Attice loXspóg,
TTXvovpyog.

In Prosa occurrit tantum in significatione „ordo structurae"
idque apud Herodotum I: 179 rpivjuovrx Hijmv ttx\'ivûov et
11:127, igitur „compages lapidum". Polyb. 740:13 (X :
22 : 7) Kxff\' hx \'lipt,ov, Diodor. 1: 64 § 7 rovc Ta roixovg èrr)
(ÛV \'TTsvTSKxilsKX lófioug xxTsa-xsóxasv, XVII : 115 § 2 rpix-
kovtx Sf lisXÓf/,svog rov tóttov, cf. Thucydides III : 20 : 3

^vv£fisrp:^a-aivto Sf (scil. txg nxi/xxaxg^ rxïg stti(3oXx7g tSóv
ttXÎvôccv et mox ibidem i^ptôfiouvto . . .. rxg sjn^oXxg.
"èopixTi^roc. JBello acquisitus. Hom. I 34:3\'SoupturijTiiv Trap soüa-xv.\'Enxip.

Androm. 155 lopixr^Tog yuvjï, Polyb. 1019 : 20 (XVIII : 34 : 4)

ttxcxv TVjV AvdllJt.xxov (oXtTlXsixV lopinTVlTOV ysvsuùxl \'LsXstJliOU.

Diod. IV : 33 § 5 ax) t^v ^xtriXsixv wg lopiKTi^rov Tuvdxpscp

19

TT/xpsêsro, XII : 83 § 6 \'èopikn^tov troijiirxa\'öxi riiv ^pxrhri^v tüv
vi^a-üiv. Ia Eur. Hec. 478 pro ^opiKryiTog recte editur loplXviTrToc,
quae forma tantum apud poetas occurrit. Forma \'Bopió.kcctoq
ia prosa quoque reperitur cf. Isocrat. Panegyr. § 177. Xen.
Cyrop. VII: 5 : 35 Herod. VIII: 74 IX : 4, sed volgatius est

o(TiKO q. cf. "BooiTi^iKoq.
^ucTTTxpxIri^rog. Inexorabilis. Aesch. Prom. 34 Aw? yxp t. Cppévsc.

Polyb. 1239 : 4 (XXXI: 7 : 13) opytli.
\'Bv(T7répxroq. Transitu difficüis. Burip. Med. 645 x\'iüv. Liodor.

XX: 38 § 4 Tö psïêpov ^va-TrépxTov.
^utTTTOTAäversa fortuna uti, Teste Suida usus est hoe verbo Polyb.

cf. Erg. Gramm, ed. Didot. 41, (Hoc fragm. Hultschius
omisit). Si illi fides habenda est, inter poëtica vocabula hoe
recipiendum, naai derivatur a lóuTroTij^oq, quod taatum apud
Tragicos occurrit, cf. Aesch. Prom. 119 Sept. 813.
\'èvgTpóqiTog. Qui difficuUer adiri potest. Eurip. Iphig. Aul. 345.

Diodor. XV : 42 : 1 "êvtrtrpogkov trxvtsküg ourrvig rïjg aiyutrrw,
cf. XX: 102 § 4. Atticorum usus pedestris requirit Swt/jJo--
o\'Bog; ita apud sequiores occurrit su7rpé(Tirog, ubi Atheaieases
dicebaat suTrpoaotog.
^apo(pxyog. Qui dona vorat. Hesiod. Op. 221 et 264. Polyb. 548 : 26

(VI: 9 : 7). Poëtica vox pro ^apo^óaog.
^cc(rl\'SiKog. Qui iudicio se submittit. Herod. VI: 42 \'ivx \'Soa-I\'^ixoi sJsv
itx) /XJj xXXijKoug (pépoiév ts kx) xyoisv (sic Steiu et. codd. excepto
uao). Polyb. 323 : 9 (IV : 4 : 3) ^ma-i^iKOvg yrxpxa-x^ Toi/g
K>]KÓrxg. Sic edidit Hultsch, secuadum A optimum mss.
Vaticauum 124. Etiam Herodoto ^cca-ßim reddeadum est e
codice Saacroftiaao, quam lectiouem iam probavit Wesseliu-
gius, male Tulgatam defendente Schweighäusero. Nuperrime
monuit Cobetus Mnemos. Vol. XH pg. \\ 56, ct Trpo^acrhxipog,
Ku(7li/,x%og, Cputrl^oog. Videatur etiam Papyrus Graec. anui
146 a. Chr. apud Letroaae, Jouraal des savaats 1833 pg.

20

330 : ubi agitur de eo qui fugitivum indicarit Trxp" àvlp) à^ioxpkc^
%oCi ^atriSîiicj i. e. homini diviti, qui possit poenas solvere.

E.

è\'yysxö.v. Irrideo. Hoe compositum verbi yfA^v in prosa nusquam
occurrit ante Diodorum frg. libr. XXXVIII et XXXIX: 19
(ed. Dindorf. Vol. V : 175 : 22. Exc. de virt. et vit. p. 616
Wess.) è\'yysxüv loïq y.ivhuv£X)omi. Satis frequens est apud tra-
gicos, cf. Soph. El. 277, 807. Eurip. Med. 1355, 1362. Alc.
724. Bacch. 842. E nova comoediae poetis verbum adhibue-
runt Sosicrates apud Athen. XI : 474 (Meio. IV: 591),Eubu-
lus (Mein. 111:218), ex Alexandrinis Apoll. Rhod. 111:64.
Prosae auctores utuntur KXTxysT^xv (Plato passim. Thuc.
III : 83. Xen. passim.) litsyys\'Km (Xen. Anab. II : 4 : 27,
Cyrop. V : 5 : 9. Aesch. II : 182).

lyysv^ç. Indigena. Attici dicunt sTrixc^piog (Thuc. Xen. Plat.) et £V;t;£u-
piog (Thuc. Plat.). In prosa usurpavit Herod. II : 47 êóvrsg
AlyÓTTTioi èyysvasg (h. 1. Attice ocvrôxùovsç), item Aeschin. yrsp)
TTxpxTTp. § 22 „öüjc Siv sTTixcipiog syysviijc; ubi Taylor recte
tTuyysv\'/jç cum uno ms. legit. Hoe sensu Diodor. III : 2 § 1
ori [jàv yocp oùic èTri^Ku\'Ssg sKéivrsg, xKK\' êyysvéïg ovrsg rijg X^P\'^^
SiKixIüig xùrôxôovsg ovoi^àt^ovrai, cf. frg. XL : 3 § 2. (Exc. Photii
p. 543 Wess.). \'Ey^fv^jç est apud omnes tragicos, cf. Aesch. Sept.
582. Soph. Oed. Tyr. 452, cf, ad hunc locum v. Herw. res-
tituentem Euripidi H. P. 256 syysvöóv pro rZv vsccv. — Semel
in comoedia, cf. Alexis ed. Koek pg. 381 frg. 230. Zix) S^Wcv
rovg ^évovg jj tIvsiv ^svikÓv, rohg kyyavàïg mixiopiov.

èyKûKâ\'Trrcc. Insculpo. Ante Diodorum 1:64 § 4, xv/x^miv y Sià
yjxg rxr TrXsvpSiv êyx£K0Xûifj,f4,év>iv hoc verbum occurrit in
Herodoto solo, cf. 1: 93, 187 et alibi. — Pro eo ponunt

21

Attici dvxypdcpsiv, Herod. et Theophr. £\'yy?,vq:siv, sequiores
èyxxpizTTsiv. — "EKKoXxTTTeiv Attici dicunt tx ocvxy£ypxiJ!.[^svx,
ut fföiAf/vpf/v rx ysypxpifiévx.
syxuxXov v. Circumdo. Prosa novit verbum kukXovv, cum êv composito
non utitur. Eurip. Bacch. 29.3 roü xUv\' syKVXAOV[Ji,svov xiêépog.
Aristoph. Vesp. 395 mTrsp (pccvj^ fc,é rig èyKvxKccrxt. Diodor.
IV : 23 § 1 (^ouXÓfisvog syxvxXccêijvxi ttxitxv T-ixskixv (de Her-
cule) circumire, cf. IV : 23 § 4 êyxuxXoóf/.,£vog tj^v ZizsXixv,
ubi igitur deponens passivum notione activa legitur, cf. IV : 25
§ 1 xÖTog £yKVKXah)g tov \'\'A\'êpixv. — Diodor. III: 36 § 1 orxv
TX i/JyifTTX Tav éyjptccv TTspiTTTsipxói^, ttoisï TxJg iyxuxXccêsi(rxig
stt\' xXK^Xxig (TTTsipxig xvxtrriïfixrx Tróppccêsv ^xivófisvx XÓCpt^
TTxpxTrXüjcrix, quo loco est „in girum colligo". Notandum est
duos locos Euripidis, ubi boe verbum occurrit, unum supra
laudatum, alterum Iphig. Taur. 76 «AA\' èyxuxxoüvt o0êxxiu,bv
sv o-xottsTv xpsèv, quod foret „oculum circumago", a Dindorfio
ut spurios eiectos esse.
êyxupslv. Incido. Attice êvTvyxxvcc. — Hom. N 145, Pindar. Pyth.

1: 100, IV : 282, Archiloch. frg. 70 oxolotg syxvpscccriv spyf4,x<Ttv,
Soph. Elect. 863. Cratinus ap. Bekk. Anecd. 96 : 14 èyxup>j(rxi
ocvt) tov lvTv%siv. lipxrlvog A^xixiriy, ed. Kock. pg. 22. Herod.
II: 82 Hl: 77 et alibi, Hippocr. — Saepius exstat apud Poly-
bium, cf 612 : 27 (VII: 12 : 11), 620 : 5 (VIII: 1 : 5), 928 : 17
(XV : 36 : 6), 928 : 25 (XV : 36 : 9), 1289 : 18 (XXXIH : 12 : 8)
xx) Hpi^vag fih ptsyxXxg \'éxovTsg sKTTi^xg eir) tüi ttK^Ssi tSiv
Xpm^xToov Toïg ivxvTtoig £vsxvpi^(rxv.
\'é^vov. Homerus éF^vx et Ws^vx (Plur. tant.) cf. n 178, A 117 et passim.

Significat apud eum: ,,pretium qmd proci pro sponsis sol-
vuntP Post eum etiam ,,donum miptialé\'\' sive „cZos" est
(Att. TTpa/f) et singularis numerus juxta pluralem in usum
venit, cf. Pindar. 01. IX: 10, Aesch. Prom. 559, Eurip.
Androm. 2. In prosa non invenitur ante Diodorum IV: 69
§ 3 v7ro(TXÖ!^^vog shx ttoMx Sci<r£iv \'Hïovsï £y>}pi£ t^v \'H\'wvfCü^

22

ûv yxrépx Alxv (scil. Ixion) et panllo post § 4, ovx. ixTrélccxs tx
slvx T^ yuvaixi, ubi igitur priore loco munera quae pater et
altero quae uxor accipit intellegenda sunt.
èêsXoxxxsTv. Ultro mole rem gero. Herodoto vox accepta, cf. V : 78,
YI : 15, YIII : et alibi. Apud neminem alium exstat ante
Polybium, qui saepe utitur, cf. v. c. 417 : 21 (Y : 1 : 7) et inde
format substantivum êôsXoxxx^iirii;, cf. 260 : 18 (III : 68 : 10).
Diod. frg. libr. XXXIY et XXXY : 38 § 2 (ed. Dind. Y
pg. 120; Exc. de virt. et vit. 608 W.) sésKoxxxovvrsg àTràSsi-
ÀÎccv XXTX TOVÇ avxyxxiOTXTOvq xxipovc.

Deformis. Foetidus. Posteriore sensu utebatur personatus
Hippocrates de morb. mul. pg. 640 : 21; occurrit in Zenobii
proverbio xopvléccç £]lsx&s<TT£pcç apud anon. com. frg. 378 Mein.
lY : 699. Polybius 1332 : 12 (XXXYII : 2 : 1) "Oti Upovdxç
b (^x(tiK£vç £l\'l£xôyiç S}v xxTx Tî^v £f/,(px(7iv, apud quem est
„deformis" cf. Diodor. III : 29 § 1 t^ rov TTTspccyMTog
xx) pvTTxpóv, scil. TXîjôoç ccxpl\'Bav, cf. frg. libr. XXXII :
19 (ed. Dind. Y pg. 57. Exc. de virt. et vit. 591 W.) dn ô
Tlpoucr/xç O /3xi7iÀ£Ùç Ti^v T£ o\\piv uv Attici dicunt priore

sensu xhxpéq, posteriore jSSfAupo?.
£}xx7oç. Vanus. Soph. frg. 288 r/ïcrf/ yxp ovth êcrÔKov atxxlx (txoM\'
Lycophron 748 neutrum plurale pro adverbio utitur. Alibi
non legitur ante Polybium, apud quem temerarius significat,
cf. 605 : 27 (YII : 7 : 5), 914 : 18 (XY : 25 : 4), 1278 : 6
(XXXII: 21 : 8) tov %£/p/(rrav xx) tSjv iixxioTXTccv xvópéirm.
Attici dicunt f^xrxioc, xsvóg. Adv. iix^ in prosa frequens.
*£lgxvxy£iv. Deduco. Hoe compositum ante Polybium invenitur uno
loco Homeri cf. Ù 529, £ip£pov iigxvxyovfri, sed versus 526—530
suspecti sunt. Polyb. 96 : 5 (1: 82 : 2) Tt\'poc xvtov £hxvxx^kv~
TXÇ, ubi iure Dindorf coniecit èTrxvxxùsvTxg collato 648 : 27
(YIII : 26 : 3) irpog tov \'\'AvvI(3xv £7rxi\'xxS£vt£ç.
fèx(3ix^of/,xi. Vi exforqueo. Vi exturho. Ante Polybium invenitur
uno loco Sopboclis et apud Hippocratem de arte pg. 7, 52.

23

cf. Soph. Phil. 1129 œ ró^ov 01kov, Z (p\'lKoov %£ipäv hßeßixtr-
l^hov. Polyb. 34 : 25 (1: 28 : 6), 787 : 1 (XI : 15 : 2), 990 : 4
(XYIII : 6 : 4). Ceterum cf sla-ßitx^siröxi apud Demosthenem et
Aristophanem, "Bixßix^eo-Üxi apud Theophrastum et dubia scrip-
tura in Platonis Timaeo 84D (alii ^ixßtßoi^of^svov).
fiKßpxa-a-a. Äestus impeiu eiicio. Herod. VII: 188 aci Ts (seil, naves)
a^sßpxcra-ovro, 190 xpvffsx vroTyiptx hnkptjp xpivcf sKßpxo-a-oßsvx.
Lycophr. Alex. 66, 377, 749 et passim. [Hippocrat.] de gland,
pg. 271:11. — Diodor. XIV : 68 § 7 re Sf /zéysôog rov
x^i^Zvog stt) rov xlyixKov xmolq rxg vxvg i^sßpxTTs, cf. XIV :
100 § 5, XX: 76 § 2. Ceterum non credo hoc vocabulum
inter lonica esse recipiendum, quia Plato Soph. 226^ ßpärra
pro Xixßxv usurpât, et Attice xvxßpxTTcc satis notum est.
SK>iß0Xog. \'Eminus jamlans. Apud Homerum epitheton Apollinis, cf.

A. 96 et alibi. — Aesch. Prom. 711 suvjßoXoig ro^oicriv i^^p-
tvijlsvoi Eum. 628 To^oig hvjßoKoiiriv, cf. Soph. Oed. Tyr. 162
Eur. Phoen. 1108 Lycophr. 637. Polyb. 862 : 21 (XIII : 3 : 4)
^î^Tf àSijAô/ç ßsKscri f/,0\'\' £K\'/^ß0Xoig xKKviXccv.

Etiam rvjksßoxoc poeticum est, cf. Pind. Pyth. HI : 49. Attice
diceres mppccôsv ßxXXccv.
skvikxv pro simplici vikxv usus est Eurip. Ion. 629 sittoic xv âg b
xp^f^bg sxviz^. tx^s j j ttàoutsTv ts tspttvov et postea Polyb. 889 : 18
(XV : 3 : 6) \'Pcaf/^xiuv \'S" sKvmmàvToov. Atticus usus huius
vocabuli de re quae invaluit (cf. Thuc. I 21 Tzè xôAAà ùirb
Xpóvou xtkttx äg stt) to f/,vêsi\'§sg èkvsviki^xôtx^ est apud Dio-
dorum frg. XXXVII : 2 § 3 (Exc. 538 W.) o-fs kx) ßoäig
\'\'Pco[y!.xloig s^svlxi^crs ßsßxiccöyjvxi to KpxTog.
sKTTTOsTcrôxi. Hoc compositum occurrit ante Polybium uno loco
Euripidis cf Cycl. 185 ^ TOvg ôvXxxoug Tohg TvoiKiXoug Trsp)
to7v a-icsxotv i^oüo-x.... s^stttoviùvi., de Helena conspecto Paride
amore saucia. Apud Polybium s^sttto-z^Ij^svoc, cf 456 : 28 (V :
36 : 3), 876 : 28 (XIV : 5 : 7). Simplex in Attico sermone
pedestri occurrit, cf. Plato Phaedo 68^.

24

iKpxivM. Expergo. eicio. Polybium 628 : 2 sqq. (\'VIII; 8 : 3) sic edit
HultSCh : 0t£ ^f KOUCpi^CCV t>jv TTpSippOiV opêov ttot\'/iaSia to (TKciCpoq
stt) Trpóf^vxv, Toc,q i/,h TTTapvag rSiv opyxvccv a\'ig aaivyiTov mÓjjTrra,
T^v Sè x,alpoi Kx) riiv a^vaiv èx Tïjg pi\'^zxy^q a^appxivs (e codice
T in monasterio montis Athonis reperto, saeculi X, cf.
Hultsch Praef. ad Vol. II pg. IV) Six rivog ma-

num ferream et catenam e machina eiciebat (scil. Archime-
des) ope funis. Hoc verbum bis ante Polybium occurit,
Soph, Trach. 781 xóf/.,>ig Aavxov f^vaKov axpxhai, Eurip.
Cycl. 402 ayK£(px?,ov a^appxvs. — ^A-TToppxivco apud Herodo-
tum II: 93 invenio, pxivoo in prosa primum apud Aristo-
telem. Cf. apud Atticos Trapippxivcc, Trapippxvuig, TraptppxvTVjpwv,
Sixppxivu al.

*axT£Viï g. Extentus, Sedulus. Poeticam vocem crederes, nisi Aesch.

Suppl. 983 corruptus esset: Trpog Tovg aicTavaïg <piXoug, ubi
ayyavaïg restituit Heathius, Polybius primus hoc verbo usus
est, cf. 1056:4 (XXII: 5 : 4) Sma yayóvxa-i ttxvtccv amavautxtoi,
i. e. diligentissimi in colenda Eomanorum amicitia, cf. Diodor,
frg. hbr. XXXIV et XXXV 2 § 39 (Dind. V pg. 98. Exc.
de virt. et vit. pg. 600 W.) wv axTavauTxrog ^v \'EpfA,aïxg.
Adverbium axTsvaig apud ambo legitur.

ifi(3xSov. Homerus 0. 505 et Pausan. X: 20 : 8 utuntur adverbio
api,[3xTov i. e. pedestri itinere. (Attice tts^^). Sed Polyb. 567 : 19
(VI: 27 : 2) habet substantivum £f,(,(3xSov = area; cum Eo-
mani castra ponunt raêah^g Sa rïjg (ryu^xixg ou (j^aKKouffi tïvi-
•yvvvxi TxÓTijv, ocTTOi/.arpa\'iTXt 7tapi% rijg Tarpxyccvog Tovrog,

cógra Tvmxg Txg TtXaxjpxg skxtov oaraxsiy TroSxg Tijg a-})f4,xixc, to
5\' £!^(3xSov yivauêxi TaTpxirKaöpov. — Porro restituerunt adver-
bium Scaliger et Coraes in Polybio 1302 : 29 (XXXIV : 5 : 2)
oKviv i^h rijv BpaTTXviKi^v api(3xSbv aTraXQalv pro afj^^XTOv, quod
Dindorf e Diodoro exemit I: 57 § 3 legendo ^ xpxThTn rijg
AiyuTTTOU . , . , Tx7g a-vvccpkiv aö(3xTog.

ei^TTaSog. Vox poëtica, quae nusquam in prosa occurrit et ab Hesychio

25

explicatur I3è(3ixt0i; (cf. Hom. T 188), auCppcKiïg (cf. Hom. A
314), ocgxpüq, asciv\'/jTog. — De usu poetico vide Homerum
passim, Pindar, Pyth, XH: 14 xwypóv r\' spocvov UoXv^sxrcf.
êï^Ks fioirpóg T sfjiTTs\'êov ^ovXoa-vvtxv cf. Nem. YII: 57 et Tra-
gicos. — Etiam adverbium poeticum est cf, Aesch, Agam.
854, 975, Eum. 335 roüro yocp K^xog ^ixvrocicc, Molp\'\' £7rézXcc(r£V
èiJt^TTshccq sed occurrit bis in prosa, cf. [Plato] Axioch,

pg, 372, A roüro i^évov si^Trs^ag ol\'èa et Polyb, 125 : 10 (II:
19:1) sv oag sm rpixKovrsc (A,slvxvrsg s[/.7rshccg.

£lA-xpotKrog. Factu facïlis. Pind, Pyth. 111:62 ijt.il], Cpl?M \\pvx<x, {2!ov
ixêdvixrov (tttsü\'Bs, rxv S\' sf/,7rpizxT0v xvrKsi f/ixxxvxv. Non am-
plius occurrit ante Diodorum, apud quem „navus, efficax"
significat, cf, XIII: 70 § 1 xx) róxpcxv sfA,7rpxxrov s^ovrx,
XIII: 102 § 1 xvi^p xx) rx Trsp) rov -ttoXsi^ov sfiTrpxxrog. Ad-
verbium sf^TTpxxrccg Diod. frg. XXX: 3 (Dind. lY pg, 395.
Exc, de virt. et vit, 577 W.) on o Kórug o rcóv ©p^xSiv (3x-
(Tiksvg ^v sv roïg TroXsfioig sf^fTrpxxrccg sf^Cpspóf^svog xx) yvccfjcifi
"èixcpspoov, quod coniecit Yalesius, sed Dindorf adiectivum
restituit,

èvxTTo\'Bsixvvaêxi. Sese ostentare. Herod. IX : 58 ^is^s^xv rs, sttsi tr^sxg
sBss Trpog rovg x^suhsccg aphrovg xvêpccTrav [axx\'^ \'Bixxpiêïjvxi,
on cv\'Bsvsg xpx sovrsg sv ov2xf/,oT(ri sovai "EAA^it/ ivxTrs^sixvóxro,
pro quo Attice dixeris èv^sïxvuoSxi, cf, Aesch. Otesiph. § 216,
Dem. TT. TTxpxTTp. § 113. Plato Prot. 317C, Nusquam alibi
êvxTro^slxvvirêxi occurrit ante Polybium, apud quem satis frequens
pro „demonstrare" i, q. ocTro^slxwaêxi cf. 96 : 32 (1: 82 : 9) rvjv
fisybrviv olxsióryirx xx) irhriv svxTTs^si^xvro, 752 : 13 (X : 34 :10),
197 : 25 (III: 12 : 4) et alibi, Diodor, XYII: 13 § 5 xx) rhv
\'ïBlxv sxêpxv sv rolg rav vjrvx^xórm xxX^p^yMfriv svxTrs^slxvvvro,
cf, XIY:59§1.

svspsi\'Scü. Impingo. Hoe compositum in Attica prosa non occurrit, sed
Hom, I 383 pcóxXov ,.. . o^êxXf/.^ svspsiuxv, Apoll. Khod. I:
1198, 428. Orph, Arg, ed. Abel 1090, Hippocr, ap. Galen.

26

vol. 18, part. 1. p. 460. — Diodor. XYII: 20 § 4 svihpsiffs

TO ^UtTTOV.

svêsxt^cü. Divino afflatu a^ror. Herod. 1: 63 o ia,\\v Msx^oov xp^Txls.

Apollod. II: 8 : 3 : 1, nemo alius ante Diodorum III: 57 § 7
T^ Sf "êlOi tSjV TUfZTtmCCV }ix) KUfißdXCCV \\pÓ<pC}} èvêSiZ^OV(TlXV, cf.
lY: 66 § 7, Attici dicunt êvêoutrni^cc. Ceterum sTriêsd^a (ob-
testari deos) frequens, cf. Thuc. YIII: 53. Plato Phaedr. 24IB.
De scriptura, cum E aut diphthongo EI cf. Cobet Mnemos.
Nov. Ser. YIII. 113.
■fèva-sla. Incutio. Hoc compositum verbi notissimi (tsIch ante Diodo-
rum tantum invenitur apud Sophoclem, cf. Trach. 1087,
Antig. 1274, El, 737 o^vv Si öótccv xk\'kx\'^ov £v<7SL(Txg êocc7g ttw-
Xoig licüxsi. Apud Diodorum est „ impetum facio", cf. XIII:
40 § 2, XIY: 60 § 3, 72 § 5, semper de pugna navali.
£vto(t0£v. Intus. Forma Homerica tov svtoc, cf. X 237 xXXoi v hto(tês
fjcévovcriv, A 454 K0iÄ>jg \'évTOdês K 262 et alibi. (He-

siod.) Scut. Herc. 130. — Diodor. 1:35 §11 tüv T\'évTotrêsv
ovTsv sha^ii^ov, scil. hippopotami.
svrpoTT^. Verecundia. Reverentia. Quamquam êvTpévrof/Mi pro xllovfixi,
ix]iT%vvo!Jt,M Atticis baud ignotum est, cf. Plato Phaedr. 254A..
Xen. Hellen. 11:3: 33, substantivum ante Polybium uno
tantum loco Sophoclis occurrit cf. Oed. Col. 299 ? xa,) "^oxsIts
TOV TvCpkov T/v\' svTpoTT^v ^ (ppovrlV s^siv xvTov; Polyb. 378 : 2
(lY : 52 : 2), Diod. I: 73 § 2 to (TvtTTVjfAx tZv ispsccv (jt^sybr\'^g
ivTpoTrJjg ruy^^xvcv, cf. XIII : 27 § 2, XYII: 13 § 6.
*s^ayccv i^opixi. Dimico. Hoc compositum ante Diodorum usurpavit
Euripides cf. Herc. Fur. 155 ro7g S\' s^a.yxvi^etr&s Diodor.
XIII: 73 § 1 TTsp) TOV TpoTTtxbv s^x\'yooi(Toc(7êoct (sic. edit. Didot).
Sed recte Dindorf in edit. Teubn. restituit li!zy&)vii7ixiT0xi,
quo saepius utitur Diodorus, cf. in capite proximo 72 § 7,
nec obstat quod codices el praebent. De lix vel potius S/
et inter sese permutatis consulas Cobetum Yar. Lect.^ 68,
193, 219, 224, 236.

27

s^speuvxv. Scrufor. Utmitiir hoc composito Sophocles Electr. 1100.
Oed. Tyr. 258, Polybius 872 : 5 (XIV : 1 : 13).

o\'S six. Expeditio. Herod. VI: 56 TTpoßdroia-i xpS.crêoci h tyi(ti s^o-
OKoa-oiai av wv MsXmi, ubi cum Steinio expectes a^o-
S^i^txi derivatum ab a^oSsvaiv. Attici dicunt a^oSo?. — Polyb.
380 : 9 (IV : 54 : 3), 648: 19 (VIII:26: 1), 650 ; 7 (VIH :27 : 4) _
ubi recte Dindorf formam cum EI restituit, cf. Inscr. Eosett.
lin. 42 (ed. Letronne in frgm. histor. Graec. tom. I.) av oäg
è^oSaTxi tS)v vxm yhovrxi.
a^oiSaTv. Timesco. Hoc compositum ante Polybium invenitur apud
Euripidem Cycl. 227 trkytyoug TrpoirccTrov a^cfisyjkotiz. Figurate
Polyb. 558 : 25 (VI : 18 : 7) airaiSocv yocp a^oiSouv ri rSiv ^apZv
CpiXovaiK^ et paulo post oySfv a^oiSaï tüv ßspüv.
air a,&Kov. Praemium. Utitur Diodor. XVI: 81 § 1 aTrocêXa, Tïjg hSpxya^ioic,
XVI : 82 § 2 Tvic ISicic Trxpxvof/Jxg aTrxSXov, X : 11 § 3 aTTxÓXov
xpaTijg ocSxTTxvov (Exc. de virt. et vit. 556 M^.), XVI: 1 § 4 et
inter poëtica vocabula recipiendum esset, si genuinus esset ver-
sus 52 Eurip. Phoenissarum: kx) (jk^tttp\' aitx^Kx riiirSa Äxpc.ßxvai
xéovóc, quem Bergkius eiecit ob ipsum vocabulum, cf. Schol.
Versui spurio eiusdem fabulae 1262 restituit Porsonus.
*aTxXX^Xoc. Alius post alium. Continuus. Ante Polybium tantum
invenitur apud Sophoclem Antig. 57 ex emendatione Her-
manni KxraipyxffxvT aTTxXXyjXoiv %apo7v pro sV\' aXX^Koiv. Recte
non recepit hanc coniecturam Kauck in editionem suam, dicens
aTrxKXvjXoc, quod tantumuiodo sequiorum est, non significare
a.KXnKo(póvos sed trvvax\'^g. — Polyb. passim cf. e. c. 784:4
(XI: 11 : 7) av fVöJAAj^Ai?;? rx^aaiv.
aTTxvêl^cj. Floridwm reddo. Aeschylus improprie utitur, cf Sept. 951
7roX?^o7g aTrxvêicrxvTag ttóvokti yavaxv, Choeph. 150, Agam. 1459,
Post eum Diodorus 1: 49 § 2 xpüfzxcriv aTr^vêKTizsvov rov ßx-
(TiKax, II : 53 § 2 rxdvojv ttxvtoIxh %póxig aTn^êicrfiévccv. Simplex
in prosa cf. Herod. 1: 98 et Aristot. H. A. V : 15. Vulgare
est aTTxvêaïv, sed significat „efflorescere".

28

"^sTró.pusioi. Auxilium. Poeticum vocabnlum esset, si recte legeretur
Eurip. Hec. 758 m) Sij t/v\' \'^f^occ m èTrxpxsixv sed

iamduduru restitutum est èTrxpKscriv, cf. Soph. Oed. CoL 447.
\'ETtipxsix primum in Polybio occurrit, cf. 58 : 20 (1: 48 : 5),
apud quem etiam „commeatus" est, cf. 473 : 19 (Y: 51 : 10).
STTi(2xêpov. Naulum. Hom. O. 449. xx) Sé k£v xKK\' £7ri(2xêpov èyo^v
Ukhomx ys Sokv. Apollon. Arg. 1: 421. Diodor. 1:96 § 8
TO fjt,h yxp Sixxof/J^ov rx irccf^xTX ttXoIov (3xpiv xxKsTcêxi, to S\'
s7rl(2xêpov [t)v o(3oKov] t^ Tropêf^sJ SlSoaêxi, ubi interpretamentum
erat illatum in textum, cf. Dindorf. In prosa Attica dicunt
TTopêfisTov (Herod. Xenoph.), vxvKov (Xen. Dem. Din.).

(Mog. Qui est in ara vel ad aram. In prosa non legitur ante
Diodorum. Aesch. frg. 22a jcxpCpsi ttxKxic^ xizTrijoccfili^ ■^óxc^,
Eur. Androm. 1024 Trup è7n(2è[Mov, Appollon. lY : 1127 stti-
(Sèf^tx mxx. Diod. frg. libr. XXXYIII et XXXIX: 17 (ed.
Dind. Y:175. Exc. de virt. et vit. 616 W.) Trpog xvTolg

Tolq ocSÓTCig èTTtfSüif^iog fiixi(pov>iê£)g.
STT ixxpu 10 q. OUiquus. Hom. i 70 vïjsq sCpépovr sTrixxpiTixi, Herod. I:
180, lY: 101, YII:36. Hippocrat cf. Galen. Lex. pg. 164.
Oppian. Cyn. II: 169, Gom. Anon. frg. 129 (Mein. lY : 636),
Polyb. 27 : 3 (1: 22 : 5), 568 : 26 (YI: 29 : 1), 570 : 14 (YI:
30:6), 831 : 24 (XII: 17 : 5), 1065 : 21 (XXII: 11 : 9) btti-
zxpa-Uv TxCppov. In prosa Attica TrXxyioq.
ffV/ïTf/cü. Incutio. Hoe compositum (cf. hunc indicem s. v. fWa&j)
ante Diodorum in prosa non occurrit. Cf. Hom. A 167, O 230
xlyiSx sTTKxslcc, Eurip. Orest. 255 fyc,it \'Trksis [mi Txq x\'ii/^xTooTrovq
Kx) SpxKOVTÓSsiq xópxq (i. e. Furias). Diod. XIII: 94 § 5 ocxpt xv oi
TToXépiioi Tolq Tslx^criv sTTKTsiiXKTi, nempe rovq xpiohq vel tov ttóKs^^ov,
cf. Wessel. ad hunc locum. Upotrskiv <?)c/3oy dixit Thuc. YI: 86.
ffV Gedo. Laxo. In prosa non ante Polybium, sed in poesi

iam apud Aeschylum occurrit, cf. Aesch. Prom. 179 Trixpxlq
SvxKTiv ovSh sTTixxK^q. Polyb. 1301 : 13 (XXXIY : 3 : 5) toüt
s\'^iXxXms-i, scil. rè KxKcfSiov.

29

^psiTTd}. Everto. Demolior. Utitur Homerus et ceteri poetae, cf. M
S58, O 356, 361 et alibi, Soph. Oed. Col. 1373 mxiv Kslr^v
êpd^sig, Herod. 1: 164, IX : 70, Xenoph. semel Cjr, YII: 4
§ 1; forma passiva cum Aoristo II ^pimv „cecidi", cf. E 68
Soph. Oed. Col. 1463. Aias 309 êv Is spsnrion; vsnpav spsi^kig,
Pindar. 01. II: 43 spnrsvTi HoKvvsIksi (pro spirnvri secundum
Boeckh, cf. ed. Bergk in annot.). —■ Hac voce usus est
Polybius, cf. 51 : 26 (1: 42 : 10) kx) róóv vrvpyoov rSiv f^h tto-
vovvtcüv xvoc, ska,(tt^v :^fcspxv, spsittofisvccv. Postremo sensu

Attice diceres (rvp^tritrrcc, cf. Thuc. YIII: 41 ttoxiv vtto <tsi<jijt,ou
^upcTTSTTTCiiKulxv. AtticB „ evertere" est KxêxipsTv, txvxTpsTrsiv.
Alia poëtica composita sunt è^spsÏTrco, Kxrsps\'nru (Etiam
Herod. YII: 140 in oraculo). — Casaubonus volebat sv
Tolq spsiTrbii {,,rudera" vocabulum poeticum cf. Aesch. Pers.
425. Agam. 660 et al. trag.) in Polybio 526 : 18 (Y:
102 : 6) pro sv roTg Uspnnr\'ioig, castello Eleorum prope
Lasionem, sed recte editores eius coniecturam non rece-
perunt.

ipuxcc. Inhibeo. Gontimo. Attice xxrsxoo. — Passim legitur apud poetas,
cf. Hom. r 113, 14 et al., Aeschyl. Sept. 1075. Pind. 01.
X : 5, Nem. lY : 33 rx fjC,xzpx s^svsttsiv spuKsi f/,s rsêfMq apxl
T sTTSfyofisvxi. In prosa utuntur Herod. lY : 125, Y : 15, IX : 49
spvuópisvöi Ts TOV \'AtxccTTov (cum arcebantur ab Asopo), Aristot
H. An. IX: 37, et semel Xenoph. Anab. 111:1:25, qui
ter compositum xTrspvucc habet: Anab. Y : 8 : 25, Memor
II: 9 : 2, Oecon. Y : 6. Tamen non dubito hoc verbum loni
cis vel poeticis vocabulis adscribere, cf. Lexilog. Xenoph
Sauppe s. v., nec mihi liquet, cur Bisschop Diss. Annot
Crit. ad Xen. Anab. pg. 81, spvxoo et avrspvm Dorica esse
putet. Polybius hac voce usus est teste Suida s. v. spvmv
et Kvpix of. ed. Hnltsch. 1380 : 9 frg. 108 (Didot. frg. histor.
29) Uoxvl^iog\' TO KVpidoTXTOV ^V to tov troksfaov spÓKSlV XTTO T^t;
MxKslovixg. Cf. Addenda s. v. xTrspmsiv.

30

■fsv f/,op(poi;. Formosus. Casui adscribendum puto scriptores pedestres
Atticos, qui sùsi^g cf. Plato Rep. YI : 494C Xen. Comm.
Ill : 11 : 4 Anab. II : 3 : 3 vel mxoç t^v (j^op^^v cf. Xen. Oec.
YI : 16 utantur, adiectivo auf/^opCpog plerumque abstinere, cum
substantive usurpent, cf. Plato. Conv. 318E, Leg. lY 716A-.
Xen, Conv. 8:6. — sufiopCpog exstat apud Aescbylum Agam.
416, 455. Suppl. 1003. Soph. frg. 109:10:

ykp luiTsilsg (rccßx KX) \'Sua-ccvufA.ov
(ToCpèv rlêi^uiv sufiopCpôv r llsïv,\'\'

(scil. 5 ttXoûtoç), cf. Eubul. Mein. III : 243, Pbilem. Mein.
lY : 58. Unicus tamen locus Eubuli probare potest Atticos
etiam in volgari sermone subinde söfiopCpog usurpasse, quia
locus Philemoni vulgo tributus nullius est fidei cf. v. Her-
werden Mnemos. XIY pg. 193. — Polyb, 1255 : 17 (XXXI :
24 : 2) ßsipxiiix sußop^x. lam dixit Moeris ed, Pierson pg. 149 :
£Vf/,OpCpCV TTXp\' OÙ\'Bav) sùpov, äAA\' SÙTTPSTTÎ^. £Ùf^,Op<pixV TTXpX IlAiX-
Tccvi èv Nci|C40/ç, Kx) TTxpx Bsvo^SivTr iTTrxviûv Si. EÙTTpsTnîg est
maxime volgare, cf. Aristoph. Thuc. Plat. Xen, Dem.
svTOXiJi^ix. AudacÀa. Eurip, Med, ouroi épxixoç réV è^rrh ovï" £ÙToKpi,ix.

In prosa ante Polybium non invenio praeter [Xenoph,] Epist.
e Stob. II : 2. — Polyb. 501 : 23 (Y : 76 :11) lix t^v aCps-
répxv £ÙToXf^,ixv tîjv TTXTpllx £rilip\\j(TXV, Diodor. XYII : 10 § 2
Txlg £ÙToXfA,îxig 7rpoôviA,ccg àva\'BâxovTO robg mvluvoi/g. Adiectivum
apud Xenophontem Anab. 1:7:4, a Sauppio inter poëtica
vocabula est receptum, cf. eius Lexilogus pg. 56, et vide
Aeschyl. Agam. 1302 et (^£UTÓXfi.ccg) 1298. Yolgaria sunt
tqxmpôg (Thuc. I 74, Plat. Leg. YIII : 835C [Dem.] kxt
""ApuTToy. § 24. Isocr. 111:21 et alii), êpxtrùg, <xvlp£7ag, et
substantiva >î tóKijm, ro êxppog, ^ êpxaùr^g.
i Z^Cppav. Animi compos. Frudens. Hom. Y: 332, oc/x\'voog kx) èxsCppcüv,
S 111, I 341, Apud nullum alium ante Diodorum cf. XY : 33
§ 3 5 S\' O\'jv \'\'Ay^(rlKxog àxs^ppôvwg ixpK£!TÔ£lg tçj Trpârc^ 7rpor£-

31

pvjlACiTi. Attica sunt sßppccv, uyii^c, Cppövif^oc, crvvsroc, poëtica
sTTicppccv, cf. TT 24.3, 12, et Trohvippcov quod est epitlieton
Ulyxis et Volcani.

z.

Galigo. Tenebrae. Hesiod. Scut. 227. Pindar. Isthm. IV: 18,
aZ f^sTX xsifispiov iromXx pc^vSiv ^ocpov xêüiv ms CpoivméoiiTiv
hêviiTsv póSoii;. Homerus passim. — Polyb. 987 : 14 (XVHI:
3 : 7) üiTTs Six rov êCpss-rSirx ^ócpov f^i^Sa roug av ttoct) Sóvx(rêxi
fixairatv. Attice xvaCpxc.
^cciTTilip. Cingulum. Hom. passim. Herodot. 1:215, IV: 9, IX: 74.

Pindar, frg. 172 xx) ■ (jt^arx t^^rvjpxq "Ky^x^ovoq i^A^fv, sic etiam
de balteis Amazonum Diodor. IV : 16 § 1, 2 et 4. Omnium
usu teritur •— ^oodri^p est apud Theophrastum H. PI.

IV : 6 fruticis genus, et apud Xenophontem Heil. V : 1 : 9
nomen loei.

h.

vtKißxroq. Alius. Praerupius. nKlßxrog Tsrpyj est apud Homerum o 619
jc 88 et alibi. Pind. Ol. VI: 64 AeschyL SuppL 351. Eurip,
8Ü w? if xKißxrov Trarpxq uypx paoutrx trrxyuv, x-rrxutrroq xa)
yóoov. Ante Polybium pedestrium solus Xenophon hoc lonico
vocabulo usus est, cf. Anab. 1:4:4 Trarpxi ^Ktßxrxt. Polyb.
368 : 26 (IV : 41 : 9) riiroi nXißxroi. — Attice uipjjAa-:, opêm,
Trpoqxvr^q, xTToroiAOq, ocTOicpi^fAvpq; poetice x}yiÄi\\p, xÏTTÓq, aÏTrsivóq.

32

^ üii;. Aurora. Hac forma Epica et lonica vocis scoq constanter
utitur Polybius, cf. 897 : 11 (IV : 70 : 8), 465 : 13 (V : 44 : 11),
483 : 5 (V : 59 : 5).

e

êaXycc. Mulceo. Hom. II. et Od. passim; Pind. Pyth. 1:12. Nem.

IV: 3. Tragici passim, cf. e. g. Aeschyl. Prom. 174, 865
Eumen. 900 Choeph. 420. Rarissime legitur in prosa, ubi unum
exemplum inveni in Platonis Symposio 197E, idque in loco
satis sublimi: (f\'Epccg^ êv ttóvc;), êv Cpé(3cc, êv Tróêcfi, êv Kéycf
y,u(2êpvyjT^g, ê7rij3xT>ig, TraparTTXTVjg rs kx) iruvi^p xpitrrog,
TTXVTCCV rs ösZv Kx) xvêpdoTTCov KÓa-fiog, ■^ysfiuv nxXKia-rog xx)
xpifTTog, i5 xp^ sTTsirêxi txvtx xv\'Spx sCpvfjiyoüvTX xx) ^^ï^g fists-
xovtx, ^v cji^si êsXyccv ttxvtcov êsoóv rs xx) avêpdoTrav vémA,x. —
Diodor. IV : 25 § 2 mrs ^oxslv r^ p^sKcfi^icf. êsXysiv tx ts ê^pix
xx) TX Isv^px de Orpheo. — Attice x^Xs7v et xxrxx^Xslv.

OspiKTTsvcc. lus dico. Impero. Hom. A 569, i 114 êsfinrrsvsi Ts sxxuTog
ttxi\'büjv xXéx^v, ovv ocKXviXccv xKsyoviriv. Eur. Bacch. 79. —
Vaticinor. II Hymn. Apoll. 77, 117. Eur. Ion. 371 et poetae
posteriores. Hodie in prosa ante Diodorum non exstat; fuit
quondam apud Lysiam, cf. Harpocrat. s. v. ed. Dindorf I
pg. 150: ®s[/,i\'TTsuuv ocvt) tov xP^\'^I^V^^\'\'^ Avirixg sv t^ Tsp)
TÏjg xfi(3Kii(tsccg, sl yvj^triog\' oti Sf ysyovs to ovopt,x xtto tov &spc,iv
êa-x\'-liikvxi ttots to f^xvTsJov Trpo tov \'ATrÓKKccvog A\'iirxvXog xpxó-
f/,svog tSiv Evpcsvï^ccv (pyjtrlv. Diodori locus est V:67 § 4
êsfy!,i(rtsvsiv Xsyof/.,sv GciTo tov t^v <èsyliv sbpsrpixv ysyovsvxi tZv
Xpyicrpcav. — Ceterum êsf^i^ig et êspciTÓv (in formula ov êsf^,iTÓv,
SC. sfftiv) in vetere quoque prosa usurpantur.

ösoTp sTTii g. Deum decens. Haec vox invenitur apud Pindarum Nem.

X : 2 êsoTrpsTTsg et post eum apud Diodorum III: 69 § 2

33

tov tôttov ùttxpxsiv (ji^ovov èsottpsttî^ koitx TîjV ttpôço^tv. XI : 89
§ 8 il/ TTsSicfi ôsoTrpsTTsï, cf. ôêOTpsTTsix apud eum Y 43 § 2,
XI: 89 § 5.

^epsîai, (scil. Sipoi). Aestas. Pind. Isthm. 11:41. Herod. 1: 189 tî}!/
ÔBpskv TxtTOiv hkpi^xv. Polyb. 30 : 31 (1: 25 : 7), 44 : 18
(1: 36 :10), 71 : 5 (1: 59 : 8) et alibi passim. Diodor. XIX :
58 : 6 £v TOiVT)fl t^ ôspsîa, XIX : 79 : 1 T>jç S\' ccùrîjg ôspsixg,
III : 24 :1 vtto tîjv Qspsiav. Attici dicunt ôspmg, quod haud
ignotum Polybio, cf. 515 : 16 (Y : 91 : 1) et alibi, Diodor.
I: 36 § 2 cet.

^sffTiiySsTv. Vaficinor. Aesch. Agam. 1161. Aristoph. Plut. 9 og
ôsffTricçSsl de Apolline, cf. Schol. sTpxyiKsv^ciTo r^ (ppmsi et
V. d. Sande Bakh. De Parod. pg. 183. — Sic in elatiore
loco auctor Axiochi 371D^ alibi in prosa non inveni. Diodor.
XYI : 26 § 6 ùsinncpSslv Ss to ocpxxïov hkystcci vrxpôsvovg, de
oraculo Delphico. ■— Attice dixeris (/mvtsûs^ûxi et xpiia-jxi^SsTv.

Hycc. Acuo. Hom. B 382, N 475 et alibi, Aesch. Agam. 1262.

Eurip. Orest. 1036. Aristoph. Ran. 815 ê^yovrog oSóvTxg de
Euripide in certamine cum Aeschylo habito, loco ubi Aris-
tophanes magnificam Aeschyli dictionem imitatur, magni
ponderis verba congerens, cf. v. d. Sande Bakh. De Parod.
pg. 148. Sensu metaphorico pro „instigare" utuntur poetae,
cf. Pind. 01. X:20, Aesch. Prom. 311 et Xenoph. Cyrop.
1:2:10, 1:6:41, et alibi. Ante Xenophontem verbi huius
unum exemplum in prosa extat apud Alcidamautem oratorem,
qui ab Aristotele Ehet. III : 3 : 2 ob hunc ipsum usum reprehen-
ditur. Postea usus est Diodorus cf. III : 35 § 3 pivéxspccg....
TO jCtIv siépxg Trpôg Ttvx tüv TrsrpSiv ù^ysi. — Attici dicunt
XKOVXV et TTXpXKOVaV.

fôpxtjf^x. Fragmenfum. Aesch. Pers. 425, nec alibi invenio ante Dio-
dorum, cf. III 12 § 6 tÀ; XxTopLOviMsvx ôpxvfy^xrx, XYII : 20
§ 5 tov êpxùfixtog (scil. t^g strisopxtisog\') xttotnjsiîitxvrog. Cete-
rum ôpxîicc Attice satis notum, et fortuitum puto, quod sub-

34

stantivum non saepius occurrit, praesertim cum haud facile
sit Atticum vocabulum substituere: Ô pv(/, fjc,a, QxpTov\') habet
Pollux ex Aristophane cf. frg. 174 apud Blaydes et Poll.
X : 91, êpv f/, fy^dTiç Antiph. Mein. 111:101, Nicostr. Mein.
III : 278, Lync. Mein. IV : 433, róf^og (ttXxxoûvtc?\') Aristoph.
Equit. 1190, rsfA,»^^? de piscibus dicitur, cf. Aristoph. Ach.
846 Xen. Anab. V : 4 : 28, et rpii^oq rarissimum est in Attico
sermone cf. Pherecrat. frg. 108 : 5 (ed. Koek) vaurm rpùcpvi.
ôpvov. Herha palusfris. Hom. O 351 kxUto Is Koorég ts ISè ôpvov nVs
KUTTsipcv cf. B 592 et A 711 fVr/ Si rig @puÓ£(7(rx yroXig. Post
eum nemo ante Diodorum III : 10 § 3 ysixTccvrai rov ûpvov
Kcù rov «.oiKâiJLOv.

êvpsôg. Apud Homerum i 240, 313, 340 saxum, quod pro ianua
ingressum speluncae claudit. Apud sequiores, et primum
quidem apud Oallixenum, historiarum scriptorem tempore
Ptolemaeorum florentem, cf. Athen. V : 196F est scutum., cf.
Polyb. 138 : 7 et 24 (II : 30 : 3 et 8), 562 : 16 (VI : 23 : 2),
Diodor. 1: 33 § 2, V : 30 § 2. Cf. ôvpsoCpépog apud utrumque.
ôùpsrpov. Ianua. Hom. <7 385, B 415, Pind. Isthm. VII : 6, Eurip.

Bacch. 448 et alibi. Primus hac voce alioqui poëtica semel
utitur Xenoph. Anab. V : 2 : 13, postea Polyb. 1227 : 7
(XXX : 16 : 5) arxg nxrx ro ôvpsrpov âvriog rov avvshpiov.

I.

Irvg. Orbis clypei. A Sauppio in Lexilogo Xenophonteo poeticum
vocatur et sane in Attico sermone nusquam alibi nisi Anab.
IV : 7 : 12 occurrit, sed non exstat vocabulum aliud, quod
idem notât, "irvg apud Homerum est ora rotae^ cf. A 486,

35

e 724. Apud Herodotum YII: 89 aa-TtSixc hug ovk sxouirxg
et in fine capitis aa-TrïSxg noiXxg rag Irug (jt.syxXxg i^cucr^üc, cf.
[Hesiod.] Scut. 314. — Polyb. 27 : 24 (1: 22 : 10), 562 : 21
(YI: 23 : 4).

K.

xxêxpiaé^cc. Adapto. Tantum apud Euripidem invenio ante Polybium
cf Eurip. Hippol. 771, Bacch. 929, Elect. 1228, Rhes. 210,
767. — Polyb. 391 : 22 (lY : 65 : 4) extat loco vitioso rxg l\'
óïzyj<T£ig SixXuccv rk ^vKoc xx) rov Kspxßov êg axsSixg Kxê^piA.o^£
r^ TTorxpt,^ fisrx mKK^g CpiXorißlxg sig roug OlvixSxg, ubi post
xxót^pfao^s excidisse kx) xxr^ys coniecit Schweighäuser. —
Omnino autem formae xpfzo^siv et tr^x^siv apud antiquiores
sunt lonici et poetici usus; pedestres usurpare solent xp^ör-
rsiv et (ripxrrsiv.

Quamquam mêw^Jaêxi satis notum est, substantivum
ante Polybium tantum invenitur apud Herodotum, cf. YH :
128, 197, YI: 135, Polyb. passim e. g. 229 : 9 (III: 41 : 9),
367 : 17 (IY:40:8).

*Kxdv\'Bpog. Aquosus. Soph. Oed. Col. 158. Nemo alius ante Polybium,
cf 443 : 29 (Y : 24 : 4) xxêvSpov, ubi tamen recte in

editione HultscMi nxêvypov receptum est ex A, vocabulum
Theophrasto et Diodoro volgare, cf Theophr. H. PI. I : 4.
Diod. Y: 28 § 1. — Plato dicit söutpog, cf Leg. YI: 761B,
cf. porro sTrippurog, Kxrxppurog, eCpuSpog.

Kxivoroislv. Res novas moUor. Benovo. Taatum legitur apud Sopho-
clem Trach. 873 ri w yspxix, kxivottoimSsv Xsysig-, Postea
usus est Polybius et saepissime quidem, cf. e. g. 263 : 21
(III : 70 : 11), 5 : 21 (1:4:5) ttoXXx yxp xunj xxtvoTroiovtrx

36

scil. ^ Tvxil, Diodor. XYI: 75 § 2 rou ttoXsiaov nxivoTroiiiösvrog,
cf. XYI: 80 § 1.

■\\\'xx\\xupo\\p. Baculus quo utuntur pastores, Pedum (Pest. p. 249,
Yergil. Ecl. Y: 88). Ante Diodorum non invenitur nisi apud
poetas Hom. Y 845 et Apoll. Rhod. II: 33, sed aliud voca-
bulum, quod idem exprimit, nobis non. est traditum, cf.
Hesych. xaXxvpoTrx- füAcv, $ rovg (Boxg (3xXKovi7iv et Pseudo-
Hesych. nxxxvpotx\' yroii^svixi^v px^Sov icx) [BoukoXik^v. Diodor.
Prg. libr. XXXIY et XXXY: 2 § 29 (Dind. Y pg. 95, Exc.
de Yirt. et Yit. 599 W.). — Scriptura xxXci(3po\\p nititur per-
mutatione u = et u = u.

KxXXicrTeucc. Pulcerrimus sum. — Eurip. Troad. 226 xxXKurrevoov
Kpxêig, forma passiva est Eurip. Med. 947 7rsf^,^co ykp xut^
Swp\' x kxxxkttexisrxi tüv vüv êv xvSpccTTOnriv et Hippol. 1009,
Bacch. 407. — Herodotus passim, cf. 1:196, IY:163. —
Nemo postea usurpavit ante Diodorum Y: 82 § 4 vïjaoi
kxXKi(tt£vou(7xi, Y : 16 § 2 kxKXkttsvsiv (pxtr) rijv i^xXxkqtvitx
rcóv spiccv.

Kxf/^xpx. Yocem non Atticam esse dicit Phot. Bibl. pg. 454. Apud
Herodotum est area vehicuU, in qua tectus sedet is qui
vehitur, nostro sermone „kap" vel „huif", cf. 1: 199. Pollux
X : 52 KXfixpi^] ro êa-Tsyxirfiévov fxépog T^g dfA,x^>ig, Attice a-x\'/jv^.
Legitur in altera famiha codicum Herodoti lY: 69 xf^x^xv
y.xi/,xp^g cppóyxvccv ttKwccq-i, ubi recte editores veteres codices
secuntur, omisso xxf^xptig. Postea usus est Diodorus II: 9 : 2
OTTTÏjg Ss xxivêov (rvvoiKoSo{jt,\'/j(TX<TX Txg xxi^xpxg, ubi est „for-
nix". Yeteres x^ig. Inde Latinum camera (camara).

KxpxSoxsïv. Hesychius mpxSoxer Trpoa-Sox^, ixSéxsTXi ^ aTTtn^psl to
icsCpxXxtov Toti 7rpxyf/,XTog. Yidetur verbum lonicum, cf. Herod.
YII:163, 168. Eurip. Med. 1117, Troad. 93 et alibi passim.
Semel Xenoph. Apomn. III: 5 : 6 et Aristoph. in parabasi
Equitum 663. Alibi nusquam invenitur. Polyb. passim, cf.
162 : 13 (II: 52 : 6), 198 : 16 (III: 13 : 3). Diodorus XI: 3

37

§ 4, 15 § 1, XYII : 8 § 6 (bis), XIX : 16 § 2 (bis), XIII :
4 § 3. Collato loco Aristophaneo, ubi Scholia sTrtfixsTrsiv
explicant, hoc verbum vetusto tempore dicitur de „anxie"
vel „sollicite" expectaudo.
\'\\KÓ.pxivog. Yox usitatissima, sed signi&catio „forceps" ante Diodorum
tantum apud Euripidem Cycl. 609 occurrit. Cf. Diod. XX :
71 : 4 mpnivoig (rihvjpolg rà crCpupà irik^m (rvvêrpifis, ubi signi-
ticantur "Tra^xi sive x^hiKsg.
KiXTixXyü. Commoereo. Tantum invenitur apud Sophoclem Phil. 368,
ut constat saepenumero tragicos verbis cum ainTà et if com-
positis usos esse pro simplicibus, et apud Polybium 274: 11
(III : 80:4). Attice àxyû frequens est, et TrspiaXya exstat
Thuc. lY : 14.

sixT xKi^ycc. Desim. Hoc compositum usurpavit Aeschyl. Agam. 1479,
Choeph. 1075 et post eum Polybius, cf 45 : 8 (1: 37 : 4),
251 : 19 (III : 61 : 8), Diodor. passim, cf. XIY : 2 § 4, XX :
2 § 3, XIY : 84 § 7.
xxTci^tog. Condignus. Xon invenitur in prosa. Utuntur Soph. Phil.

1009 et Eurip. El. 46. — Adverbium est apud Soph. Oed. Col.
911; habent enim codices Soph. EI. 800 sTrs\'msp oiir èp^oîi xxt-
a^iccg Trpx^sloig, ubi Bothius Kxrot^i xv, Arnold, Soph. Eettungen
p. 47, y a,v x^icag dederunt. Polybius adverbio utitur, cf.
103 : 8 (1: 88 : 5) 633 : 7 (YIII : 12 : 5). — Yerbum quoque
KUTa^iovv rarissime legitur in prosa, cf. [Demosth.] xxra, l^exi-
pxg § 111, Plato Tim. 30C
accTxpyu. Beddo inefficacem. Eurip. Phoen. 753 o^rccg xv (aM xxTxpycci^Lsv
%kpx, apud neminem ahum extat ante Polybium, idque in
fragmento satis dubio cf. ed. H. pg. 1391 frg. 69. (Ed. Didot.
frg. 69 inter frg. histor. et geogr.) rh xx^yt^svov Trsp) rx
Tvxvx Kxr^^pyi^Ksvxi kx) KxrxTrpotscrôxi (^kxtxttposla-ùxi Hultsch.)
TOug Kxipcvg. Suid. s. v. KXTVjpy^Ksvxi. Hoc verbum est fre-
quens apud scriptores IST. T., apud quos significat quod Attice
dicitur xnupovv. Ceterum xpyslv = otior, apud Plat. Xen. Demosth.

38

Kxr xppsTT CO. Indmor. Hoc compositum verbi satis noti occurrit vetusto
tempore tantum apud Sophoclem Antig. 1158 idque signi-
ficatione transitiva tu%>j yxp opôdï kx) tvx,^ xxrxppsttsi tov
sùtvxovvtx tov ts lv(ttvxovvt xsr ubi cf. Schol, et Musgra-
vium afferentem Theogn. 157 Zsvg yxp roi to txXxvtov sTip-
psttsi xKMts xKKwç. Postea Hippocr. apud Galen, vol. 18 pg.
516 et Polyb. 550 : 13 (VI : 10 : 7).

nûiTxppÎTTT61. Ante Diodorum tantum invenitur apud Aeschylum Ag.

884, ubi improprie est destruo, everto : £/\' ts ml^ôùpovq xvxpxîx
(3ouXÎ]v KXTXppi^sisv. Diodor. XIII : 15 § 2 f^^ xxTxppJxpxt rîjg
TTXTpiloq Ttjv TTspifSoi^Tov ló^xv, cf. XIII : 22 § 5.

KXTxppvToq. Irriguus. Eeperitur apud Euripidem, cui satis accepta
vox est, cf. Electra 777 KvtTroiq sv KXTxppvToiq et alibi. Apud
Herodotum II : 15 to Asxtx Aegyptiacum dicitur kxtxpputov,
i. e. aUuvione ortum. Polybius 1178 : 11 (XXVIII : 12 § 3)
auctore Suida dixit de mihtibus, qui scutis testudinem ita
fecerunt, ûçts twv ottxcov ttukvótviti kspxizoct^ «.xtxppvrcp
ylvsdôxi TTTcpxTTKj^awv, quae igitur speciem praebebat tecti
imbricati, de quo pluvia delabitur. — Diod. II : 13 § 6,
1: 34 § 2, IV : 18 § 1 xi^p^ KXTxppuroç kx) Kxp7ro0ópoq.

x xtxptl^cc. Restituo {Att. xxôio-rxvxi, xtoxxôkttxvxi\'), Becondlio (Att.

xxtxxxxttco, \'bixkxxttu\'), lustruo. Ante PoJybium tantum apud
Herodotum cf. V : 28, 29, 106 ; apud eundem substantivum
xxTûiprtiTTiîp IV : 161, V : 28. Polybius passim, imprimis in
formula xxTxpTt^stv (Att. 7rxpx(rxsux^siv xxrxaxsux^sivj vxuç,
i7tóx0v cf. 25:27 (1:21:4), 35:25 (1: 29 : 1), 70 : 32 (I :
59 : 7). Diodorus passim cf. II : 18 § 3, XI : 75 § 2, XII : 3
§ 1, 33 § 2 et § 3, 84 § 2, XHI : 38 § 5, 70 § 2, 80 § 5,
97 § 1. ^— \'Apr/^oj, verbum simplex, sequiorum est, xirxpTi^oo
traditur in corrupto loco Aeschyli Sept. 374, inrovl^ ts xx)
TOV S\' ovx xTTapTi^si TTo\'Sx, ubi Dindorf. Philog. vol. XVI pg.
226 coniecit tov a-vyxxTxprl^co, deinde legitur apud Aristot.
Hippocr. Polyb. et Diodor., s^xpTi^cc in N". T.

39

^otT(x,(TITkoComedo. Hoc compositum verbi satisnotitantummodo
invenitur apud Herodotum 1: 216, IH: 38, et Diodorum
IH : 36 § 7 kcc) toiq a-Jcpxxc sti ^uvrog 31xt£(tits7to.
^xtoi(Tvpna. Populari. Vastare. Ante Polybium apud solum Herodotum
invenitur, cf. YI: 33, Y: 81. Polyb. saepe utitur in formula
kxtx(Tvpu tnv xc^P^v, cÊ 227:17 (Hl: 40 : 8), 394:32 (lY:
68 : 1) et alibi, Diodorus XYTI: 104 § 6, XII: 43 § 2. Attice
dicitur vulgo Sifjouv, xysiv kx) (pépsiv, KsviXxteIv. Cf

hic index s. v. xmcrvpsiv.
üxtx(pyi cc. Pindar. 01. YI: 56 to kx) KxrsCpxf^^i^sv kxtsïa-dxl viv (Lsl-
mum) XP^^V f^vf^ttxvti [j^xtvip tout ovoi^ xêxvxtoy, secundum
Dissenium: „faustum nomen dedit". Mezgerus interpretatur:
„sie bestimmte", cf. Pindars SiegesHeder erklaert von Pr. M.
Leipzig 1880 pg. 129, collate loco Polybii 429:15 (Y:
10:8), tüv Sf Tolg êsoTg kxtx7r£0i)fa,i(rizémv ttxvtuv XTrécrxsTO.
Altero loco Polybii 940 : 7 (XYI: 12 : 3) legitur KXTX7r£(p^-

fMITTXl Sf Kx) 7r£7ri(TT£UTXl .... SiOTl TO XyXK/ZX .... OUT£ Vl<p£TXt

TO TTxpxTTxv ovT£ ßpsx^Txi, ubi vertas: „fama fert". Apud alios
hoc verbum non invenitur, saltem non ante Plutarchum.
Etiam divoïgare, appellare tantum apud poetas occurrit,

quod idem cadit in "six^ij/zi^u et verbum eiusdem radicis (pxtï^u.
Attice dicunt SixSiSóvxt Qxóyov^, cf Xen. Cyrop. lY: 2 : 10.
xuTeXTTi^üj. Spero. Hoe compositum tantum invenies apud Herodotum
YHI:136, postea apud Polybium 139:22 (11:31:8) et
Diodorum XY: 33 § 3 kx) SiSx^xt [jt,y{Bsv xyxv kxtsXtti^eiv.
In Polyb. 624 : 4 (YIII: 5 : 2) Hultsch ^Xttktxv pro kxt^Ktti-
(txv restituit auctoritate codicis montis Athonis (T. Parisini).

Epulor. Post Herodotum 1:216 primus usurpavit
Diodorus III: 16 § 3. HI: 21 § 5. — Euw^fT^öif; Attice
passim dicitur.

kxtotvog. Ebrius. Post Euripidem 553: ^ kxtoivov ovtx;"

usurpavit Diodorus Y: 26 § 3 kxtoivoi Sè ovt£g jcäÖ\' v7r£pßoä>iv
(de Galatis). Yerbi participium KXTCi}Vüifjc,£vog extat apud Pia-

40

tonem Legg. Yll: 815C. Pro adiectivo Attice dicas f^csêóccv,
^vcc/jiévog, fisêutrog.

KXToppoolscc. Metuo. Porma lonica est KXTxppcalsca, quod passim quem-
admodum simplex apud Herodotum occurrit, cf. e. c. 1: 34,
III: 137. — Polybius composito saepissime utitur, cf. e. c.
714 : 24 (X : 3 : 5), a simplici abstinet. Diodorus XX : 73
§ 3 KXToppcchslv Tovg Kivtvvoug, XIV: 80 § 6 habet, nec magis
oppuSsïv apud eum inveni. Ceterum oppooSsïv in prosa Attica
frequens est, cf. Plato Conv. 213D, Thuc. VI: 14, Lys. Or.
28 § 7.

KOLToxn. Detentio. Betentio, Uvsui^oirog kxtox^ dixit Diodorus II: 12
§ 2, cu.m Aristot. de somno loquens cap. 3 7rv£V{4,xTog KxÖs^ig
usurpavit. Substantivum xxrcx\'ï ante eum apud Herodotum
solum inveniebatur, cf. V: 35 de detentione Histiaei, ubi
V. Herwerden in editione sua kxtokccxiï emendavit. Apud
Thuc. 111:47 xxês^ig T>jg ixpx>ig est conservatio imperii.
Ceterum verbum kxtsxs\'v passim apud Atticos occurrit.
jc^ü^Ai^cü. Strejpo. Resono. Hesychius exponit ^o<p£l, rpó^si (verius
putat kXv^si V. dar. v. Herw.). Pigurato sermone Aeschylus
Sept. 115 et 761, dixit: Kvf^x Trsp) tttóKiv Soxf^oXocpxv dvSpav
et xDjCt« 0 KX} TTSp) TTpÓfiVXV TfÓXSCOg KdX^^^Sl- Cf.
Eurip. Hippol. 1211, Pind. Olymp. VII: 2 (piciXxv — hSov
xIj^ttsKov kxx^^oktxv Spoa-cp Soop^ifferxi (quod „spumantem"
interpretatur Dissen), Apoll. Argon. II: 572. In prosa non
occurrit ante Diodorum, cf. III: 44 § 2 c zXvSoov TrpoffTrlTrruv

TÏfl pxxioj. TpXX^ySTXl KTL

nnlsvoo. Sepelire. Hanc significationem nusquam in Attica prosa
reperies, ubi hoe verbum usurpatur pro „affinitatem con-
traho". Pro tó^ra, êxCpspco adhibuerunt Soph. El. 1141 Eurip.
Rhes. 983 Polyb. 428:26 (V : 10 : 4), 511:3 (V : 86 : 4),
593 : 24 (VI: 53 : 3). Diodor. XVIII: 47 § 3, XX : 72 § 4.
Neque mirum, quia etiam pedestri sermone xj^Sog ponitur
pro sKCpopd in nota formula stt) xijSog XKOhovêeh.-

41

üivyjTtïg. Motor. Pind. Isthm. IV : 19 o ntv^r^p Ts scil. JSTeptnnns et
yxiiig KivvjT^poi Hom. h. XXI: 2. — Aristoph. Nub. 1397 w aaivav
sTToóv KiwiTx Ka) (jt^oxXsuTct cf. V. d. Sande Bakh. de Parod. Aristoph.
pg. 49. — Polyb. 1184 : 16 (XXVIII: 15 : 12) ol Is xmrct) tea)
KxxsxTxi, iibi est „seditiosi". Apud neminem alium hue voca-
bulum, quamquam solita analogia formatum, invenire potui.
^iotrd^ofiixt. Decumbo. Ante Polybium invenitur tantum apud Pin-
darum 01. XIII: 76 xvd (Sccf/,cp êsdg koitx^ixto vvkt dito asivov
Xpvi<Tiog. Polyb. 728:26 (X:15:9). Attici dicunt xotfida-öxi.
KpxTcciég. Fortis. Homer. A 119, cr 381 et alibi. Pindar. Pyth. VI: 34,
II: 81. Aeschyl. Prom. 428 et ceteri Tragici. In prosa haud
invenies ante Polybium 182 : 2 (II: 69 : 8) dyüvog Ts ysvo-
[isvov KpxTxiov, quod Attice dicitur Kxprspog.
}ip7[jc,x. ludicium. Aeschyl. Suppl. 397 oux. suxpirov ro Post eum
Polybius 1111 : 19 (XXIV: 1 : 12) syxxXoüvTsg roïg xpif^xa-iv
ccg 7rxpxl3s(3px(3svp(,svoig. — Volgare est xpï<7ig.
i^ü\'Boipióg. Tumultus béllicus. Explicatur in veteris Lexicis per êópv(3og,
Txpxxog. Utuntur Homerus, cf. A 164, K 523, et Aristo-
phanes Ach. 573 Ttóï xu\'§oi[A,ov spt,(3xXs7v; Persona est, socia
Tijg \'\'Evvovg, apud Homerum E 593, cf. Empedocles apud
Athenaeum XII p. 510^: ouès rig ^v xsIvoktiv "Ap^g ósog oOSf
KuBoipiég. ■— Ylóxsizog eiusque servus K.uhoiiJ!,og in scenam pro-
deunt apud Aristophanem in Pace. In prosa non reperies
ante Polybium 469 : 11 (V : 48 : 5).
ivxXccpix. Bis occurrit apud Euripidem, Phoen. 1185 kvxKoo(a \'l^iovog
i. e. stt) toü tpóxou TTspilivyiaig et Bacch. 125 (^upa-órovov
KuxXuf/M TÓ^s fioi KopólSxvTsg vjvpov, orbis cui taurina pellis
intenta est, i. e. tympanum. Apud neminem alium fit obviam
ante Diodorum III: 36 § 5 et § 6, ubi dicitur de spiris
serpentis, quae initio eiusdem capitis cryrsJpxi vocantur. Nec
scriptor hic vocabulo poetico a-Trsipxfj^x abstinuit, cf. Mc
index s. v.

xuvviylx. Venatio. Occurrit apud tragicos, cf. Soph. Aias 37, Eurip.

42

Hippol. 109, Bacch. 339. Post eos Polybius et Diodorus hanc
vocem usurparunt, cf. Polyb. 328:17 (iy:8:9) et alibi,
Diodor. Hl : 36 § 3 sXsCpxvrav KuvnyU, IV : 34 § 3, 81 § 4,
in : 15 § 5, V : 39 § 3. To avwiyka-iov, n ôiîpx in Attico ser-
mone freqiienter occurrunt.
KUTTi^ Xxrécc. Bemigo. Ante Polybium 25 : 14 (1: 21 : 1) hac voce usus
est solus Euripides Cycl. 461, sensu metaphorico : l^xvTrvjylxy

y coqsi TIÇ Xp(iÓ^CüV iZUÎip // IiTTXOÏV XXKIVOIV TpÙTTXVOV mTTi^KXrsï. —

Volgare est spérTce.

A.

Xxiôt;. Sinister. Poeticum est pro àpKTTspôg sive sùiivuftoç, videantur
tragici, e quibus sufficiat aflerre Aeschylum Prom. 714. —
Etiam invenitur in scriptis, quae nomine Hippocratis circum-
feruntur, cf. de morb. mul. Ed. Ermerins II pg. 696 vs. 6. —
Polybius hac voce semel usus est idque in proverbio, cf.
1347 : 24 (XXXVIII : 2 : 9) nxÔxTrsp sv Trxpoii^icf (pxirîv, où
fiôvov rx \'Bîté[Jisvx r^ Is^t^ TTxpx \'Vußxiccv shk^ovro r% Kxt^
xsipi jctJ. — Diodor. XIII : 45 § 7, 99 § 6, XVII : 59 § 2.

Xxxii;. Lacinia. In prosa hoc verbum non invenitur ante Diodorum.

Usurparunt Aeschylus Choeph. 28 Pers. 835 et alibi, Aris-
toph. Ach. 423 verba Euripidis: Troixt; ttoù\'\' xvîjp Kxni\'lxg xl-
rsirxi \'^tsttKccv, Diodor. XIV: 72 § 6 in naufragio describendo
utitur de partibus navium, et XIII : 99 § 4 est „ruptura
navis". Usitatius est ro pxxog.

?.xKr i<7 jjix. Proculcatio. Invenitur tantum apud Aeschylum Agam.

1601 (improprie de atroci coenae iniuria, quam passus erat
Thyestes Äx)cri(rf/,x \'SsIttvou ^uv\'èimg riôs)g xp^.\') et Lycophro-
nem Alex. 835. Deinde Diodorus IV : 59 § 4 Xxxritrf^xri Sî

43

x<pvcü TVTrrm. — Yerbum Xxxtï^u in Attico sermone pedestri
satis notum est.

Aäo^. Yox usitata apud Homerum tragicosque. Attica forma est
Àsûg, sed in prosa rarissime occurrit. Omnes loci, quos potui
colligere sunt duo apud Platonem Rep. Y : 458^, Legg. lY :
707E. Postea antiqua forma redit, cf. Polyb. 378 :18 (lY :
52 : 7) xTToSoüvxt roug Xaovg, reddere captivos ; Diodor. 1: 57
§ 2 (Koioi ~ populi) et alibi passim. Apud Diodorum frequenter
singulari numero dicitur de exercitu, cf frg. libri XXII : 8
§ 2 (Exc. p. 496 : 52 "W.) sf^ßißiia-xs Ts rov Kxov slg rkg vxvq.

^i^tjôq. Levis. Glaber. Yox Homerica, cf âkto-Î) Trérpn y 293, a 412,
Y. 4, Apollon. Rhod. H 384 A/c^^J■^( v^^roq. JSTusquam in prosa
reperies ante Diodorum XX : 41 § 2 ff ^q àvkraiva Kurtrij
TTsrpx TTpoq opôov âvxrsIvouiTx ayJTTsXov. — Attice dicas Ksloq.
Lingo. Lanibo. Extant duo verba Xsixcc et quorum

hoc magis poeticum est, quia in prosa ante Diodorum non
invenitur, illud apud Aristotelem H. A. YI fin. et Theophras-
tum occurrit. Aristophanes ambas formas usurpavit, cf. Xei%£iv
Yesp. 738, Pax 854, 855, Xixfixcc Pax 756, Yesp. 1033. De
forma Xixi^xv cf Eurip. Bacch. 698 [Hesiod.] Scut. 235
Diodor. HI : 36 § 6.

XuTrpéq. Molestus. Tristis. Prosae scriptores passim Auttj^/joV sed poetae
XvTrpoq magis usurpant, quo Atticus sermo pedester plane
caret. De Xuyrp^ sufficiat afferre Aeschyl. Pers. 1034, Choeph.
835, Eumen. 174. Porro usus est Herodotus de terra parum
fertih, in postremis verbis totius operis IX : 122 xpxsiv rs
eîxovro XvTTpîjv ohsovrsq ßxXKov ^ TTstixtx inraîpovrsq xXXoitri
SouXsvaiv, quod alicui in mentem revocat locum Homericum :
V : 243 ûùSs Xivjv XuTrpvj, àrxp ovV sùpsïx réruxrxi. Ita pro
âmpTToq, ûcCpopoq adhibuit Theophrastus quoque, cf C. Plant.
IH : 20, H. Plant. lY : 15, Polybius 868 : 10 (XHI : 9 : 1),
Diodor. lY : 20 § 1, Y : 39 § 1 rpxxsM xx) TrxvrsXôoq XvTrpx.

44

M.

fixp ficcpi^cc. Fulguro. Pindarus frg. 123, 2 (pg. 421 ed. Bergk. 4)
rxç Sf @£o^£vov xktlvoiq ttpoo-ójitov (aocpijmpt^olffccq Ipxxsîç. Postea
nemo alius, qnod hodie sciamus, hac voce nsus est nisi
Agatharchides, e quo Diodorus magnam partem libri tertii
compilavit. Cf. Agath. ap. Photium in Biblioth. cod. 250
(Dindorf ed. Diod. Yol. I pg. lY) et Diod. Ill : 12 § 5
fixpf/,xpl^ou(rci Trérpx i. e. marmor habens. Etiam f4,xpf/,xlpco
praeter poetas tantum in sequiore prosa occurrit. Yerbum
quod Attice maxime respondet est KxiJt,7rcc.
[jt,£yxKu(7TL Occurrit apud Homerum IT 776, 2 26, cc 40 ubi Schol.

Jtt) ijikyxv TÓTTOV interpretatur, itaque „late". Apud Herodotum
est „magnifice", cf. Y : 67 et YI: 70 (in 11:161 i/,£yxKug
\'7:poç£7nxi(T£ restituendum est, cf. Cobet Mnem. XI : 152. For-
tasse vero fA,£\'/xXcca-T) restituendum est 1: 167 èvxyi^ouui a-(pi
jCifytfsAûjç, ubi obtinet notio i/,£yxKo7rp£7rSig, v. Herw. Ceterum
f4,£yxX07rp£7réûJç est YI : 128 £^£ivi^£ (/,£yxXo7rp£7r£cog.)^ Apoll.
Ehod. 11:840. Sic Polybius usus est 1180:3 (XXYIII :
11 : 5). — Atticum est iJt,£<yxK07rp£7r5i<;.
lz£Xxv£i(A,ccv. Fulla veste indutus. Utuntur hac voce Aesch. Eumen.

375 et Polyb. 122 : 29 (II : 16 : 13) in narratione de Phae-
thonte, xx) rohg f/,£?^xv£lf/,ovxg rovg 7r£p) tov ttotxp^ov (Padum)
olxovvTxg, oxig Cpxtrt Txg àaê^Txg sktsti vvv <pop£7v toixÛtxç xtto

toîj xxtx ^xéôovtx -ttsvùovç.

[J!. £ p (jt, I ç. Funiculus. Filum. Homer, x 23, f^épfiiSt <px£iv^, postea Aga-
tharchides ap. Phot. Bibl. et Diodorus III : 21 § 4 S\'
l^épfziSx yMxpxv xx) "è^fxxg TÎjg ovpxg xtL Cf. hic index
s. V. fixpfixpl^cc. Mi^pivôog, quae varia lectio est in loco
Diodori modo laudati, apud Aristophanem extat Thes-
moph. 928.

■ff^£crxyxv?^ov. Genus xxovtiou, quod occurrit in Euripidis Phoen.

45

1141, Androm. 1133 Polybio 1089 : 21 (XXIII : 1: 9) et in
incertis fragmentis Menandri (Mein. IV : 245). Est „amenta-
turn iaculum", conferantur Schol, ad Eurip. 1.1. Vox formata
est ab âyKvÀij, unde Xenoph. Anab. IV : 2 : 28 èmyiiuXxv.
l^sTxptTiog. SuhUmis. Alius. Vox pro f/,£Tsccpog tragicorum usu teritur,
cf. Soph. Antig. 1009, Eurip. 499 et alibi. In Attica prosa
non invenitur, sed apud Aristophanem Aves 1383 legitur
(SovAof^ai f^sTizpiTwg xmTrrôfisvog, ubi v. Herw. Exerc. Grit.
1862 Praef. pg. XII formam Aeolicam •n-aSxpa-iog restituere
maluit, collato versu eiusdem fabulae 1197. Herodotus VII :
188 habet iJisrxptrm vîjsç, naves quae in alto sunt. Plato
Sisyph. pg. 389A- utitur composito iA,EToi,p(TioKs(Tx,ng, „qui de
rebus caelestibus disputât"; ad cuius operis pg. 466 videatur
Schol., qui nos discrimen docere vult scilicet inter (jLarkoopog
et [iarâpa-ioc, idque hoc modo : rx lûv [larâoopx av ovpxv^ ax)
xlôapi aa-rlv, ccg ^Kioç kx) tx Konrk kx) oùpxvog kx) xU^p, jxaTxpfftx
Jf rx i^arx^v rov xJôèpog kx) yng av àâpi (Tvvia-rxjzavx, œg xvafioi,
va^aKxi, oiJ!,(Bpoi, xtrrpxTTxl, jSpovrxi ktI. — Primo in prosa
occurrit apud Diodorum III : 51 § 4 r^g !x,arxp(Tlxg Ktviitraccg
(ubi olim falso rHjg [^arxptrixg Kivi^craag legebatur), ex Agathar-
chide haustum, cf, Diod. ed. Dind. Vol. I Praef. pg. IV, et
hic index s. vv. [A,xpf^xpi^cc et (j^apfiig.
f^arpyipix. Demensum. Hoc vocabulum pro pedestri (^érpov legitur apud
solum Euripidem, cf. Ion. 1138 (v. spur.) Iphig. Taur. 954
hov xTTXcri fSxKZÎou fzérp^^fix. — Polyb. 579:11 (VI : 38 : 3)
utitur de frumento cuius certa mensura militibus tribuebatur,
et 693 : 26 (IX : 27 :11) pro
fiîjvig. Ira. Volgare est opyvj. Loci, ubi in Attico sermone

occurrit, hi sunt: Plato Rep. Ill : 390E, Legg. IX : 880E,
Hipp. Mai. 282A, Menander ed. Mein. IV : 250, 330. — Poetis
est frequens, cf. e. c. Aesch. Agam. 155, Choeph. 294, Pind.
Pyth. IV : 159. — Etiam Herod, usurpât VII : 134 et 137. —
Diodor. XV : 49 § 4. Conferatur proximum vocabulum.

46

fiifvicc. Succenseo. Attice opyi^so-êxi, êv opy^ vel S/\' Spying exsiv- Nusquam
in Attico sermone pedestri invenitur, sed passim apud poetas,
cf. e. c. Hom. E 178, Aesch. Eumen. 101 (medium), Soph.
Oed.. Col. 1274. — Porro Herodot. Y:84 7rs(4,^p<x,VT£g Ts ol
\'Aênvxhi êfiiivtov to7(ti "Em^aupiokn (exprobare), VH: 229,
IX: 7. — Diodor. XY: 49 § 3. lY : 81 § 5.

{/,}^Tpo7r£iTap. Attici (cf. Plato Legg. IX : 856D) dicunt rxynrog Trpog
[j^^Tpig, sed Hom. A 224, Herod. Ill: 51, YI: 131, Apollod.
II: 4 : 6 : 1, et Diodor. lY : 59 § 1 usurpant pii^rpoTrdirup.

fiiTog. Occurrit Hom. W 762, ad quem locum af. Eust. 1571:62
fiiTog Ts, ou Tovg (rr^ijs^ovxg ivaKXtxa-tToviTiv sig ttKokviv r^g
Kpoxijg. ol ^s (px(7iv OTI xoiJpog avTog o f^iTog ê(XTlv. — Yersus
est: Trijvhv ê^éXKova-x TrmpsK, pÜTov, „filum subteminis per
stamen extrahens"; sed de significatione et recta interpre-
tatione huius versus in diversa abeunt intrepretes. Duentzer
TTo-psx. TTviviov et ê^iXfcoucTci (jl\'itov coniuugeus, Tn^viov stamen,
l^kog filum subteminis intellegit. Quidquid est, est vocabulum
rarissimum, nam ante Polybium tribus locis invenitur, loco
Homeri laudato, in Eurip. frg. 370 : 1, in Lycophr. 584 kx.)

TXÜT» fUV filTOKTl XXXKkaV TTXXXl j j (TTpÓl^^OOV £TrippOI^OU<Tl

y^pxix) Kopxi, quo loco videatur paraphrasis: kx) txvtx yCkv
[ikoig vjyouv fjiolpxig tüv ttxAxi ^asaxicuv tüv xtpxktoöv sttiv^Sov^iv
al M.o7pxi. Polybius 218 : 10 (III: 32 : 2) hayvoivxi (3v(2?,oug
(melius {3i(3Kovg, quod exhibent mss.; etiam si non haberent
codd. tamen esset scribendum per i, cf. Meisterhans Gram-
mat. der Griech. Inschr. 1885 pg. 12) tsttxpxkovtx kx&xtts-
pave) KXTX pcItov ê^u^pxtrfAsvxg, i. e. libros filo continuo, sive
perpetua rerum serie contextos. Cum hoc loco Polybii con-
feratur Cicero Epist. ad Atticum XIY: 16 § 3 (ed. Orell.^)
„Herodi autem mandaram, ut mihi kxtx f^hov scriberet; a
quo adhuc nulla Httera est." — Extat adiectivum apud So-
phoclem Antig. 1222 ^poxv i^irèlst, textili laqueo. Yolgatius
est kivov.

47

f^oXsTv. Aoristus II verbi (Sxccaxcc, (Attice \'épxof^xi\'), inusitati in
dialecto Attica volgari. Aoristus, Futurum, Perfectum passim
apud poetas occurrunt, e quibus sufficiat afferre Homerum
a 781, y 44, Pindarum 01. IX : 71, Pyth. 111:47, Y : 83,
Nem. X : 11, 25, Aeschylum Prom. 236 (plus 50 exempla
ex Aeschylo affert Dindorf in Lexico Aeschyleo). — Ex
Aristophane laudantur fióxs Lysistr. 1263, 1298 (in carmine
dialecti Spartanae), [/,óX£tov Thesmoph. 1155 (in carmine
melico), f^oXoi? Thesmoph. 1146 (in carm. mei.), ^cAa Lysistr.
743 (in versu tragoediam imitante), (/,ôkœfj!,£v Bquit. 21, 22,
23, 25, 26, 73 (in verborum lusu ^ixayLsv — avroiJ.oKccf^sv\'),
Ran. 1232 (Initium Iphigeniae Tauricae), Ê\'jCtoAov Lysistr.
984 (in oratione Spartiatae), et Aves 404 (in carm. mei),
/CioAfTj/ frg. Aristoph. ed. Blaydes pg. 298 frg. 575 („Numeri
et verba tragica", Bakh. pg. 198). In frg. com. apud Meineke
invenitur apud Cratinum M. 11:85, Strattidem M. 11:778,
Philemonem M. lY : 26, cf de his locis Bakh. pg. 105. —
Semel legitur in Attica prosa, Xenoph. Anab. YII : 1 : 32
in verbis Thebani cuiusdam. — Omnibus locis collatis Bis-
schop Dissert. Annot. ad Xen. pg. 81 recte hoe verbum inter
Dorica recepit. — Polybius 1220 : 4 (XXX : 9 : 5) el fûv
yàp eig ri^v TrarpiSx [jt,oXsïv iTTséóf^rSi, ubi Polyaratus Rhodius
loquens inducitur.

[AovÔÀtôoq. Ex uno lapide f actus. Post Herodotum 11:175 occurrit
apud Diodorum 1: 46 § 1, 47 § 2, 59 § 4, 66 § 4.

"^IJt^vKviù iA,û Ç. Mugitus. Mere fortuitum videtur nec {/,uxyidpióv nec fió-
xnfici in prosa occurrere ante Polybium 839 : 9 (XII : 25 : 2).
E poetis videantur Hom. 265, Eurip. Bacch. 691.

f^vcrog. Scelus. Yox poëtica, quae non occurrit in prosa ante Dio-
dorum. Conferantur poetae Aesch. Choeph. 651, Eumen. 195,
839, Soph, et Eurip. — Diod. 1: 21 § 2, 65 § 8, lY : 52
§ 4, Y : 59 § 2. Yolgaria sunt i^ipr^^jWis, \'épyov xvouiov.
luterpretautur G-rammatici per ^uxmpl^u. — Polyb.

48

917:30 (XV: 26:8) f^uzêî^ovrsg Ts nx) lix^tôupî^ovrsç. Oc-
currit in spurio carmine Tiieocriti XX : 13 xeiKetri jxvxôt^oiirx,
(suspiro), et Aeschyl. Prom. 742 habet xvxßvxüi^oiAxi = in-
gemisco.

N.

vxvtTToxéa. Nävi vého, navigo. In prosa non occurrit ante Diodorum,
passim vero apud tragicos, cf. Aeschyl. Agam. 664, Soph.
Philoct. 245, 279. Bis legitur apud Aristophanem Aves 1229,
Thesmoph. 1101 (hoc loco est versus tragicus). — Diodor.
IV : 13 § 4 de Hercule, idque forma passiva vxvuToXnôsiç. —
Attice ttKeIv.

vavTiXoç pro vxvrvjq tragicorum usu teritur. Cf. Aeschyl. Prom. 468,
Agam. 631, 899 et alibi, Aristoph. Ran. 1207 (vers. trag. cf.
V. d. Sande Bakh. pg. 157), Nausicrat. ap. Mein. IV : 575 frg.
1 et 2, Herodot. II : 43. — Diodor. III : 44 § 4.
vsnuûi^xvts7ov. Omculum, ubi mams responsa dant. Herod. V : 92,
vi) in forma lonica vsxvofixvri^iov et post eum Diod. IV : 22 § 2.
vsoxf^ôç pro vsog est tragicum, cf. Aesch. Prom. 149, Pers. 693. In
Attica prosa non legitur, sed Herod. IX : 99, Aristoph. Ran.
1373, Thesm. 700 et Cratinus ap. Mein. II : 101 utuntur. Diod.
XI : 7 § 2 de militibus, qui recentibus viribus in pugnam
ineunt, vsox^ao) Trpog \'SixTreTrovi^pc.évotjg aui^ßxXovTsg. — Verbum
v£OX(^ovv pro vsccrspi^siv non tantum occurrit in Herodoto
IV : 201, sed etiam apud Thucydidem 1: 12 : 2.
*vyiTr£v ùsg. Diod. 1: 97 § 7 rà yxp vvtxsvêsg (pxpf^,x}iov, o Kxßeiv (pijtrtv
O TTOivjr^g Tijv \'Exév>)v kts. alludit ad Hom. S 221.
Tardus. Segnis. Usurparunt Eurip. Orest. 800 TrXsvpx vcox^xii
véo-cfi, et poetae sequiores Arat. 391, Manetho ed. Koechly
IV: 517, praeterea Meander Theriac. 160. Pedestrium pri-

49

mus Diodorus XV : 41 § 2 sv Ss rolç 7rpxTToiJ!,àvoiq —

Volgaria suut (BpxSvg, vccôpég, vocû-^g, onwipôg. — Apud [Hip-
pocratem] II de morb. mul. ed. Ermer. pg. 623 vs. 10
occurrit substantivum to vccxsksg, sic Ermer., Mss. to voxsksg.
Notât idem ac Latine „secundae" (scil. membranae Gels.).

O.

olâ^siv. (In Hippocratis locis Mss. vel àlx^scc exhibent). Vide-

tur verbum lonicum, non poeticum, nam KocpSlxv SiSxyyi.kvoq
apud Clem. Alex. V pg. 716 : 16 falso Sophocli tribuitur.
Occurrit semel apud Xenophontem, Conv. IV : 28 (cum var.
lect. diSdiouv), et saepius in scriptis medicis, cf. [Hippocr.] II
de morb. mul. ed. Ermer. 754 lin. 3, 761 hn. 18 et alibi,
in forma media vel passiva, i. e. kvyjmôiv, kvI^sjôm. Diodor.
III : 29 § 6 habet recentiorem formam óScc^acrêxi. Apud Apol-
lonium Ehodium IV : 1608 est oSxktcî^siv.
Consanguineus. Fraier. Soror. Invenitur apud omnes tragicos,
cf. e. c. Aeschyl. Sept. 681, 940 Eumen. 212, 605 et saepe
alibi. Nec in Attica prosa nec apud Aristophanem legitur,
tamen sermone Attico non plane inusitatum videtur, cf.
Gratin, ap. Mein. II: 182, Plat. ap. Mein. II : 686. — Hero-
dotus, non aliter quam Tragici, habet duas formas: nam
1:151 et VIII : 144 legitur of^xif^oog, sed V : 49 âvSpxg ôfzxi-
fjiovxç. — Diodor. IV : 34 § 5 tcspioikyng stt) t^ tmv 0(^<xt(4,uv
àvxipsffsi. — Poëtica quoque sunt i70vxi(a,oç et xùôxîf^uv.

ôfAsa-Tioç. Contubernalis. Vox grave sonans pro occurrit

apud Sophoclem frg. 401 Zsvg ôfiéa-Ttog (correctio Tennulii
pro ofiîog) et apud Aristophanem frg. 686 ed. Blaydes (723

50

Dind.) (TV T ô/zéa-Tioç ôsoïg; Toâsv-, Nusquam alibi invenitur
ante Polybium, cf. 168 : 18 (II : 57 : 7), 358 : 1 (lY : 33 : 5).
ûfi/zarotjv. Hoc verbum vetusto tempore apud neminem occurrit
praeter Aeschylum Suppl. 467 et Choeph. 854, ubi est
,,illustraré\\ Cf è^ofifixrovv Ar. Plut. 635 (in paratragoedia).
Apud Diodorum lY : 76 § 3 oijt,ijt,xtozv tx xyxxylxtx, quod
primus fecit Daedalus, ergo „oculatas statuas facere".
fofujSfA\'/??. Amtam habens cuspidem apud Homerum A 126 oia-roi;

cfujSfAî^ç. Secundum Plutarchum Moral. 98^ dixit Empedo-
cles o^u[3£xsïç de echino, cf pg. 920^ ubi idem phi-
losophus ^xiog û^ul^sxm dicit. — Deinde est Oppian. Hal.
II : 346. — Apud Diodorum XX : 49 § 4, 85 § 3, XYI : 75
§ 3, 74 § 4, o^u(3£x£îç sunt machinae, quae tela emittunt.
Coniungitur adiective cum xxtxttsxtxi (vetustam formam esse
kxtxttx^ti^g praeter vocabulo originem testantur tituli Attici
cf. V. Herwerden. Lapidum de dial. Att. testimonia, pg. 56),
Diod. XIY : 50 § 4, et alibi apud eundem.
op£il3xt£u. Montes scando. Occurrit tantummodo apud sequiores, Diod.

Y : 39 § 3 ,jiz(3iovvt£ç op£cri xiovo(iokouim£voii; kx) tpxxûti^rxç
xTricTTûuç op£i^XT£Ïv £}coôcT£ç\\ Apud tragicos occurrit adiectivum
op£i^âtvi!;, cf Soph. Philoct. 955, Oed. Col. 1054 (locus est
corruptissimus ; Nauct proposuit hù" oïi^xi Afàv óp£i(3xTxv,
vulgo \'évô\'\' oJfixi tov £yp£fixxxv @>i<T£x kx) ktL Schol. yp. op£io-
(3xtxv\\ Eurip. Troad. 436 ubi codex Pal. valde interpolatus
exhibet dif4,o(2poiTTop£i(3xT\'/ii;, unde Scaliger fecit ùf/,o^pâg t
ôp£i(3xTiiç scil. Kvkàcc-^; hodie legitur âfio^pccv t è\'xia-txtyjg. —
Miror neminem adhuc cogitasse de legendo op£i(BxTxt "l(2>ip£g
in Polybio 220 : 5 (III : 33 : 9), corrupto omnium consensu
ôpEÏTxi "l^vip£g-, nam quod olim opnT£ç (Hultsch. legit \'OpijT£g
["l(3i]p£g]) exstiterint, nullum est vestigium praeter hunc ipsum
locum. Imprimis mihi arridet op£ij3xTxi, quia Diodorus, post-
quam eodem capite de Celtiberis et Iberibus dixit, op£i^xt£ïv
usurpât de Liguribus et Polybius 1.1. de his gentibus agit.

51

op(pv>i. Tenehrae. Galigo. Vox rarissima in antiquiore prosa; semel
inyeni, Xenoph. de Rep. Laced. V : 7, uhi t^ "^fiép^ opponi-
tur, itaque = vv^ est. Passim legitur apud poetas, cf. Pin-
dar. 01. 1: 71, XIII : 70, Pyth. 1: 23, Theognis 1077. Im-
primis est acceptum Euripidi. Semel apud Aristophanem
occurrit, Ran. 1332, in monodia Euripidis, cf t. d. Sande
Bakh. pg. 171. — Usurpavit Polybius 986 : 7 (XVIII : 2 : 7),
ubi est „caligo". — Cf hic index s. v. ^ócpog.

oùKoiiJ!,ôq. Vetusto tempore solus Homerus, idqw.e tantum in Iliade,
hac voce utitur, cf A 251, 273, T 113, 379 semper in
formula ovXaiMç àvSpâv. Postea primum occurrit apud aequales
Mcandrum et Polybium, quorum ille Ther. 611 dixit ^fA/fr-
(Txloi; ovXiz^Qç, hic passim utitur de turma equitum (= Tajj),
cf. 568 :18 (VI : 28 : 3), 568 : 30 (VI : 29 : 2), 574 : 10 (VI :
33 :10), 986 : 14 (XVIH : 2 : 9) et alibi.

o(ppói;. Sensu metaphorico pro supercilio montis, littore, ripa est
poeticum, cf Hom. T 151, Pindar. Olymp. XIII : 106. Hac
vocabuli significatione utitur Polybius, cf 142 : 3 (II : 33 : 7)
ccppyç (Attice et lonice xslKoç) rov ttotxizou et alibi; 605:2
(VII : 6 : 3) tx sTTiTrsSx rSiv XÓCpcüv tovvoov virsp rxg o0pvç
ohiSiv e(tti ttKi^pt^ m) vxSóv, et sic porro de omnibus rebus,
quae eminent. Herodotus sic usurpât oCppvvj, cf IV : 181,
182, 185. — Ceterum conferendi sunt Xen. Hell. IV : 6 : 8
Tx xpxcTTTsSx tSiv opSiu, ot Horod. 1: 185 KpT^ifïSx kÙkKi^ irsp)
xùrhv (scii. rîiv xîf^vijv) ^Kxas. — Etiam Polybius usurpât
Xelkoç pro ripa fluminis, margine fossae, ora dolii cf. 199 : 26
(HI : 14 : 6), 658 : 29 (VIII : 35 : 5), 1066 : 13 (XXU : 11 : 17),
Kp>i7r)g rod Xii^évog 458 : 5 (V : 37 : 8), cf 624 : 2 (VIII : 5 : 2).

52

n.

TTxxlvTpoTroi;. Aversus apud Aeschyl. Agam. 777, Suppl. 172. Reflec-
tens gradum apud Soph. Phil. 1222, cf. Eurip. Here. Pur.
1069. —• Apud Polybium est ,,contrarius", cf. 436 : 1 (V :
16 : 9) TrxXlvTpoTTûv Kxf^ßxvouimi ry\\v TrpoKorr^v, 878 ; 3 (XIY :
6:6) TT. T^ç èKTrISûç xùtoïç xTToßxivouffyii;. De mutata proelii
fortuna utitur Diodorus XY : 85 § 7 tt. sTro\'ms tîjv
XYII : 27 § 1, XIX : 109 § 4.

TTxxla-a-vroç. Befro ruens. Soph. Oed. Rex. 192 Eurip. Suppl. 388.

Lycophr. 1461. Polyb. 899 : 11 (XY : 12 : 2) rivx____tSv

ô\'/ipiùiv.... cópijt,^(y£ TTxxhffVTx. Inde format Diodorus verbum
TTxXia-a-vTsïv, quod apud eum solum legitur, cf. 1: 32 § 6,
m : 22 § 2, 40 § 5.

TTOipxSopc^. Apud Euripidem Bacch. 201 sunt TrxTpioi TTxpxBoxM doc-
trina vel mores a maiorihus accepti-, sic apud Dionysium
A. R. lY : 36. Sed Polybio TxpxSox^ est henevolentia, gratia
qua res accipiuntur cf. 1:6 (1:1:1), 7:3 (1: 5 : 5) et alibi.
Attice posteriore sensu dixeris sttxivoç. Cf. x7rôSàxs<TÛxi et

XTTOSOX^.

TTxpxKOTnî. Mentis alienatio. Delirium. Hoc substantivum nec in
Attica prosa nec apud Aristophanem ceterosque comicos
legitur, sed usurpatur ab Aeschylo Agam. 223, Eumen. 330,
342, Polybio 1359 : 6 (XL : 3 : 2) xyvoii^ kx) xxpxxoir^, Diodoro
XY : 7 : 3 Auttjj? kx) TrxpxKOTrijg. —■ IlxpxKOTog etiam apud
Aristophanem invenies Thesmoph. 680 (in choro), TrxpxKOTrrstv
sensu TOÛ Txpx^povslv vel fixivs^ôxi in prosa non ante Aris-
to telem. UxpxKOTTTeiv Attice dicitur de n um mis falsis per-
cutiendis, sin autem compositum velis, quod maxime cum
TTxpxKOTrrsiv in sensu toîj delirare comparari possit, est Trxpx-
TTxisiv, Plato Conviv. 173E.

fTrxpxpplTTTsiv. Ohicio. Portuitum esse potest hoc compositum in

53

prosa non legi ante Diodorum. Occurrit apud Sophoclem
Oed. Eex. 1493 rlg ■jrapoippi\'^sr, „quis aleam inibit ?" cf. Soph.
frg. 499 kpt^TToXoig TrxpxppÎTrrovTsg. Diod. XIII : 79 § 2 tx
<TÛi/.XTX ro7g xiv\'Sóvoig TrxpxppiTrróvrccv.
f^rpx^Trxio-T^g. Comes, qui a latere stans clipeo munitus pugnat.

Acsch. frg. 309, Eurip. Cycl. 6 et alibi; apud neminem
alium occurrit ante Diodorum V : 29 § 2 mioxoig kx) irxpx-
(TTTHTTxlg. Conferri potest Trxpxßxrv^g in Praefatione mea.
\'\\\'7rxpx(Tvpüi. In medium traho. Aeschyl. Prom. 1065, Soph. frg. 890.

Apud alios non invenitur ante Polybium, 934 : 1 (XYI : 4 :
14) TTxpxdvpovTsg rôcv TroXsjxloov Tovg rxpa-oug, (alibi cf. 933 : 8
(XYI : 4: 5) utitur Polybius hoc sensu Trxpxxùcc). Deinde
usus est Diodorus XI : 18 § 5 cSv Sè Tovg Txpaovg irxpktrvpov,
XYII : 55 § 4, 58 § 5, XIII : 16 § 5. Ceterum conferatur
hic index s. v. xvxtTxjpoo.
\'^xpsurpsTri^cä. Apparo. Attice TrxpxaKsux^co. Hoc compositum verbi
satis noti ante Polybium tantum bis apud Euripidem legi-
tur, cf. Iphig. Taur. 725 et Cycl. 594. Forma media apud
Polybium est 532 : 23 (Y : 108 : 4). Yerbum simplex sörpsTrl^a
in veteri prosa non minus quam poesi adhibetur.
év 91 f/,0g. Luctuosus. Hoc adiectivum in prosa Attica non invenitur,
occurrit apud Aeschylum Suppl. 549, Euripidem Suppl. 973
et alibi apud eundem. Pedestrium primus utitur Diodorus,
cf. XI : 57 § 3 TTsvêif/,^ hê^g, XIII : 101 § 5 TxpsKÔôvrsg sig
TÎjv sKKkmixv £v TTsvôifioig. Hoc sensu Attici dicunt yi^kxxg, cf.
ßsXxvx Jfixrix Xen. Hellen. 1:7:8 in eadem narratione de
pugna ad Arginusas facta. —• Ceterum TrevômSig apud Xeno-
phontem est Cyrop. Y : 2 : 7.
"t: bttv v (jAv 0 g. Cf. tvvsw.

"ïï-spis-TTcc. Curo. lonicum verbum puto ob frequentissimum usum apud
Herodotum, apud alios frustra quaeritur. Cf. Herod. 1:73,
115, II: 69, 169, YII: 181, porro ioimnla rp^ixéccg 7repié0ô>iitxv
(Attice Kxxâg \'Bie\'n-éêmxv) YIII : 27 et alibi. — Homerus pas-

54

sim âfyiCpisTTcc usurpât, cf. ultimus versus Iliadis wç oî y
txfiipisTrov râcpov "Exropog iTTToSxf^ow. — Olim iu [Hippocratis]
Prorrhet. II pg. 105^ ed. Foesii legebatur: vtto toïi vocrj^f^xrog
rovrou xxxZc TrspiéTrsuÔM, ubi Ermerins Vol. III pg. 383 vs.
6 TTspihsa-ôxi scribit. — Xenophon saepe hoc lonico vocabulo
usus est, cf Memor. II : 9 : 5. Sympos. VIII : 38. Cyrop.
IV : 4 : 12 et alibi. — Polybius 330 : 29 (IV : 10 : 5).

Ttvka. Formas TrkTrvuyi.M et TvaTrwfjÀvog in Attico sermone haud repe-
ries; apud Homerum significant (ppovif^og, crvvsróg, £f^<ppcüv,
sapiens, prudens, cf. a 377, H 278, ös 361, ^ 210, J 696
et passim alibi. Hesiod. Opera 731 in nota Homerica for-
mula TTSTTvu/zévûi FaiSâg. Deinde haec dictio e sermone G-raeco
evanuit, sed redit apud Polybium 588 : 22 (VI : 47 : 9) ^có<n
xci) TTSTTvuizsvoig àvSpôi(Ti, 594 : 14 (VI : 53 : 10) s\'ixivxç ....
ohvs) xa) TreTrvuf/Jvxg, ubi igitur est „spirans", Îiatti^ovc.

In libro XXXVI : 6 : 6, Hu. 1326:20, citatur Homerus
X 495, nam Marcus Porcius Cato, cum res a Scipione prae-
clare gestas audivisset, narratur dixisse: „olog TrsTrvuTxr to)
Sf trxix) ix/Wöuö-zv," cf. Plato Meno pg. 100^, ubi idem versus
laudatur.

lîoXuTpvipav. Cf. hic index s. v. àyxiaXoç.

fTrpxT^piov. Moeris pg. 314 TvocXv^Tv^piov "AttixSiç, TrpxTi^piov \'EXXvivixag.

Sed TTpxr^piov vetusto tempore iam occurrit apud Herodotum
VII : 23, hm çcpi àyopi^ ts sylvsTO xx) 7rp->^tyjpiov. Ceterum tpxtj^p
iam in Platone Leg. XI: 915^ et Isaeo X: 24 occurrit, ita
ut valde dubites, num TvpxT^piov lonicis vocabulis adscriben-
dum sit. — UccX\'/iTiîpwy legitur apud Xenophontem Vectig.
m : 13. —• Diodorus XV : 7 § 1 TrpxT^piov usurpât de eo,
quod Eomanis „catasta" est.

TTpoy svJi ç. Compositum est, quod legitur apud Homerum et Sophoclem,
deinde in prosa posteriore. Soph. Antig. 938 êso) 7rpoysvs7ç,
Homer, in comparative B 555, I 161, Y 789. Hymn, in
Cer. 110. — Polyb. ot 7rpoysvs<7Tspoi 666:16 (IX : 2 : 2), et

55

TTpoysvétTTOiTog Trhrccv „maximus natu" 594 : 17 (VI : 54 : 1).—
Attice TTpscrßvTspoi dicitur et Trpsa-ßvTxroi.
^tt p oa\'è sTv. Alligo. Hoe compositum tov ^éïv (= ligo) ante Diodorum
tantum apud lonicos scriptores occurrit, cf. Herod. VI: 119,
[Hippocr.] de nat. pueri in partu ed. Erm. II: 497 lin. 26,
II de morbis pg. 206 lin. 19. — Diodorus XVII: 41 § 8
trpoaé^t^a-av to tov \'AttoXKoovoc ^óxvov ßä.<T£i. — In Polybio
752 : 5 (X : 34 : 8) iam olim correctum est yrpocr\'^s^syp^évov pro

TTpOaès^Sl/JvOV.

pocKXivcü. Acclino. Hoe compositum tantum invenitur apud Home-
rum (p 138, 165, C 308, Pindarum Pyth. 1: 28. In prosa
primus usus est Polybius pro inclino in partes alicuius, faveo,
377 : 13 (IV : 51 : 5), 511: 26 (V : 86 : 10). Sic Trpócr^Xiaiq pri-
mum apud Polybium occurrit, cf 550 : 23 (VI: 10 : 10). —
Attice dixeris CppovsTv rd Tivog.
TpodKvpslv. Accedo. Hesiod. Theog. 198. Soph. Oed. Eex 1299. Aeschyl.

Choeph. 13 TfÖTspoc ^óf^onri 7rïjf/M Trpocravpsl (i. e. 7rpo(T7rl7rT£i) vsov.
In prosa hoe compositum, loco pseudo-Hippocratis excepto,
non occurrit ante Diodorum XVI: 42 § 4 ttoXio-Xxtix Trpoirxv-
póvvToc (i. e. 7rpo<T\'ysvóiA,£vx) Txlg hvkx ttoäsitiv. In falsis Hippo-
crateis legitur apud Ermer. III: 353 cr. 9.
fXp O 5-% «/V cü sive potius ttp ouxd/rkcü. Hianti ore intueor. Ante Poly-
bium 369 : 17 (IV : 42 : 7) ttxvt) t^ Xsyofiévcp Tpoirxsxiivsvxi
TTxi^iKug tantum invenitur apud Aeschylum Agam. 920 (Jt^vjèa
ßxpßdpov ipccTog ^\'ixyjv %Xfixi7rsTsg ßoxßx 7rpo(rxdv\\fig sßoL —
Praesens et Imperf xxlvcc sxxivov et comp, apud sequiores
demum reperiuntur. Cum vero alio sensu usurpetur
vix dubitandum, quin sermone Attico optime dixeris Trpoa--
Xxvsiv Ttvi sive Trpog tivx.

xvpa-og. Fax. Hesych. explicat per Xxyt^irxBsg Kxiößsvxi, XxfiTrTJ^psg.

Legitur in Homero S 211, Pind. Isthm. IV: 43, Eurip.
Phoen. 1377. Herod. VII: 182, IX: 3. Quamquam Trvpa-süa
„facem tollo" apud Xenophontem Anab. VII: 8 : 15, Aristot.

56

de mundo 5 occurrit, Trvptróg in Attica prosa non invenitur.
Postea Polybius 654 : 7 (YIII: 30 : 10), 764 : 19 (X : 44 : 10)
et alibi. Coniecit Hultsch 1066:9 (XXII: 11 : 15). — Yol-
gare est In re militari Atticis propria sunt (ppunröc,
CppuxrapsTv, (ppuKTCcpoi, (ppuKTuplx.

Operculum. Haec significatie ante Polybium occurrit in Hom.
A 116, / 313 et alibi, Hesiod. Op. 98. — Polyb. 1066 :10
(XXII: 11: 16) KXTTsiTix criSpipouv 7rSif/,x Tp^i^t^ikrccv TrXijpsg r^
o-TÓf4,xTi TTspiêsvTxg KT£. — Yolgarc hoc sensu est sTriêi^fMx, cf.
Aristoph. frg. 295 ed. Blaydes (ex Elp^iv^ SeuTep^), Hegesipp.
ap. Mein. lY : 479, Mcostrat. ap. Mein. III: 284.

P.

pvûizûii. Notât idem quod o-qi^cc, Sixa-cp^u, CpuXxTru, xf/^vvopcai. Mi hi
videtur vox lonica ob frequentissimum usum Herodoti, Ho-
meri, Tragicorum et Hippocratis. —■ Cf. Hom. P 223, O 290?
I 107, Aeschyl. Sept. 91, 303, 824, Soph. Oed. Rex 312,
Herod. 1: 86. lY : 125, Y : 100, YI : 7, YIII : 65 ; hi omnes
passim alibi. — Non tamen plane inusitatum in Attico ser-
mone fuisse demonstrant Thucydides, qui semel utitur Y : 63
§ 3 apycp âyxê^ pmetrôxi rocg xirlcng (xrpoiTsua-df^svog (redimere),
Aristoph. Lysistr. 342 (in choro), et duo loci nullius aucto-
ritatis in frgm. com. Graec. Mein. lY pg. 335 Epigramma
Menandri, et pg. 353 vrs. 473 monost. — Diodor. XIX : 60
§ 3, XII : 53 § 1, Xin : 64 § 6, 1: 77 § 3, XIX : 4 § 5.

pvcr 10 v. Quod pro lihertatione alicuius datur. Pignus. Hesych. Kvrpov,
Tlf/,>lfia, ^ to havlx hsxopou kxtsxôia,svov. In prosa non occurrit
ante Polybium. — De usu poetico conferantur Aesch. Suppl.
412, Soph. Oed. Col. 858, Philoct. 959, Hom. A 673. —

57

Polybius saepe utitur, semper in plurali numero, i. q. vin-
diciae, ius res repetendi per vim, cf. 1276 : 1 (XXXII: 17 : 1),
379 : 7 (lY : 53 : 2) mroi\'yysXKsiv pvirix tivi, cf. formulae Atticae

(TvKOV ÏXBIV et uvhxc; s. (TX)KX \'Btlómi, TTOIsTiTÓiZI, KXTX<7X£UiX^SIV.

t^ttsipxf^x. Spira. Aeschyl. Choeph. 248 improprie utitur de Agame-
mnone a Clytemnestra interfecto ,,0xv0vrot; èv ttXsktxIo-i kx)
i77r£ipjZfcx(Tiv Isivîji; £xl\'8v/jc;\'\\ Pro ,,àvTt7rxKov linrx£ipcci/,x "Bpx-
kovroç" Soph. Antig. 126 coniecit v. Herw. Excerpta e poetis
Graecis Ed. altera, 1886 pg. 86 xvtittxKov ts a-trslpxfix lpx~
kovtoç. Diodor. Ill : 36 § 5, cf. hic index s. y. kvkXcoia,x.

ff TT/Aiç. Rupes. Saxum. Occurrit apud poetas. cf. Hom. y 298, f401,
405, Soph. Trach. 678, frg. Laocoöntis 341 (in versu corrupto,
sed sanum est (nriXxlsuiri, cf. v. Herw. Exercit. Criticae, pg.
13), CaUim. Hymn, in Delum 243, Apoll. Rhod. 11: 552 et
alibi passim, Lycophr. 1081. Primus Theophrastus in prosa
utitur hac voce in significatione „glarea", quam inesse volunt
quoque in versu Soph. Trach. laudato, qui tamen ita cor-
ruptus est, ut in hac quaestione sine damno omitti possit,
cf. annot. ïSTauckii in edit. —■ Priore significatione utitur
Polybius 44 : 33 (1: 37 : 2) irpog tx7q o-ttiKxo-i kx) tolq xkpco-
TVjpioiq KXTxyvviJt^svx. Diodor. III : 44 § 4. — Yolgaria sunt

^ TTSTpX, o (TKÓTTSKoq.

a-Tsyoq. Tectum. Domus. Mere poëtica forma est o-rsyoq, sed i; (TTsyvj,
quamquam raro, occurrit praeterquam apud poetas etiam in
Xenophonte Cyrop. YI : 1 : 14, Anab. lY : 4 : 14; deinde in
comoedia satis frequens est, cf. Antiphan. Mein. III : 26 et 96,
Eupol. Mein. II : 492. Yideatur praeterea ïïerodot. II : 148,

58

175. — Volgare in Attico sermone est rkyog, cf. Thuc. IV : 48,
Xen. Hell. IV : 4: 12, Demosth. "AvSpor. § 53. — ^réyog
poetae passim, cf. Aesch. Pers. 141 Agam. 310, Soph. Aias
307. Eurip. Iphig. Taur. 48, in prosa Diodorus primus usur-
pavit, cf XIX : 45 § 7 stt) tx crrkyvi kxtxcpvyóvtxg. Inde
sequitur Diod. XIX : 7 § 3 roug xtto tüv (ttsyüv xpt,L)vof/,évoug,
genetivum esse tertiae declinationis. Alibi Diodorus, modo
sit librariis fides (nam duplici forma eum usum esse param
videtur probabile), dixit réyoc, IV : 52 § 3, quod restituit
Schvfeighauser Polybio 501 : 5 (V : 76 : 4), ubi détériorés
codices a-réyog exhibent.

ari^og. Callis. Yia trita. Vestigia. lonicum vocabulum puto aeque
ac (TTsi^oo, utraque enim vox excepto Xenophonte neque in
Attica prosa neque in Attica comoedia usquam occurrit.
Sauppe Lexilogus pg. 122 a-rel^cc inter poëtica vocabula
recepit, de tacet. De substantivi usu videautur

Aeschyl. Proai. 679, Agam. 411, Soph. Antig. 773, Eurip.
Orest. 1274, Herod. IV : 120, 122, V : 102, IX : 59. Xeaoph.
Aaab. 1:6:1, VI : 3 : 24, VII : 3 : 43 ; verbum occurrit e. c.
apud Homerum T 499, Eurip. Hippol. 217, loa. 495, Ly-
cophr. 92, Xeaoph. Anab. 1: 9 : 13. — Polybius 133 : 1
(II : 25 : 51 v7:o%oopslv xxtx tov xvtgv (ttI{3ûv, cf 243 : 22 (Hl :
53 : 10). — Diodorus ab hoe radice derivatas formas habet,
(TTi^svm V : 3 § 2 investigare vestigia de canibus, et (TTi(2six
IV : 13 § 1. — Attici pedestri sermone dicuut \'i^yog, cf Plato
Rep. II : 365D, Phaedr. 276D txvtov ix\'^og y^stdyxi, et
Plato Legg. II : 654E, Xenoph. Cyneg. IV : 9.

ITT po (3 £7 V. Gircumago. Torqueo. In prosa quidem Attica non invenitur,
sed praeterquam apud Aeschylum Agam. 1216, Choeph.
1052 et 208 (cf Lycophronem 172, 756, 1218) occurrit
saepe apud Aristophanem, cf. Equit. 387, Vesp. 1529, Ran.
817, Nub. 701, (semper tamen in choro). Polyb. 1122 :16
(XXIV: 8: 13) hTpo(i£7ro vmTccp kx) (Xfö\' ^[/.épxv Trap) rovroov

59

^wvooófA,£vog. — Magis e volgari usu sunt >TTps0siv Plat. Eep.
I SSQD^ Dem. Trsp) TrapaTrp. § 208.

TTvyslv. Odisse. Attici scriptores pedestres dicunt jziasJv, neque usqiiam
in prosa (rruyslv sive (TTvyog reperiuntur, in comoedia tamen
subinde fit obviam, cf Aristoph. Acharn. 33, qui versus ob
usum ipsum roü txTvys\'ïv tragicus esse creditur (v. d. Sande
Bakh. pg. 1), Acharn. 472 (versus Euripidis) et Thesmoph.
1143 (in chori cantu). Yersus igitur Aristophanis probare
non possunt verbum volgare esse, nec magis locus Di-
phili apud Kock pg. 565, frg. 73 : 5 ovx óp^? // êv rxlg
Tpxyqi^lxicnv ccùrocç ag a-rvysT; (scil. EvpiTri\'Bi^g ràg yvvxï-
Kxg), aut anonym. Com. apud Mein. IV : 622. De usu poe-
tico videantur Hom. © 370, v 400 et alibi. Pindarus frg.
203, Aeschyl. Prom. 37, 46, 978 et alibi, ceterique tra-
gici passim. ■— Usus est Herodotus VII : 236. — Apud
Polybium non inveni, sed obviam fit in Diodoro XI : 46
§ 3, frg. libr. XXXIV et XXXV : 1 § 3 (Exc. Photii pg.
525 : 55 W).

IT TvXog. Cólumna. Volgaria sunt Ktav et sed ctt^ïA^ non idem

notât, cf de discrimine Eustathius Op. pg. 182: ö-tj^Aï; [Ûv
s%oi (kv TroTS KCi) ypxpcfiXTCcv xoipxypcara,, crruXog Ts oÙK sig
TOUTO S^sÛpV]TCil, ^SAA\' STr) TrXSOV sic 0TrspSl(Tf/,{X. KTS. Vox CTTVXog

est satis rara; occurrit in versu spurio Aeschyli Agam. 898,
ter in Euripide, frg. 202, Iphig. Taur. 50 et 57 ittuXoi yàp
ohcav Trm^sg slaiv âpirsvsç, qui versus redit in monostichis
713 [Menandri] apud Mein. IV pg. 360. Nemo alius usur-
pavit ante Polybium 26 : 31 (1: 22 4).

*(jv^Ó(t iQv. Grex por eorum. Vox Homerica, cf A 679, Ç 101. Nemo
alius hoc vocabulo, quod e rei natura rarum est, usus est
ante Polybium 812 : 11 (XII : 4 : 8) fzsyâxa iTUf/.(3ixîvsi rà
(Tu(2o(ria, noirà. r^v ^InzXlxv vTrdpx^\'v- Unum vocabulum, quod
Attice idem notât, nobis non est traditum ; verisimile puto
illos dixisse âysXvi vav. — Ceterum antequam hoc vocabu-

60

lum temere inter poëtica recipiatur, conferantur quae dixi
in hoe indice s. v. TÓmg.
(rvynsvrsTv. Gonfodere gladio. Ante Polybium 346:27 (IY:22:11),
923 : 21 (XY : 31 : LI), 925 : 17 (XY : 33 : 6) hoe compositum
tantum occurrit apud Herodotum III: 77, YI: 29.
rrvyxupü. Concurro. Eoenio. Attice iruvTuyx^vu, cf. hic index s. v.

èyxvpsTv. Homerus Y 435, Soph. Oed. Col. 1404, Eurip. Andr.
1172, Ion. 1447 tréêsv (jloi trvvsKupff othóxvjtog dsova; i. e. Trpo-
(7f7r£(7fv. Herodotus passim, cf. e. g. 1: 119, YIII: 87, Hip-
pocr. Epidem I ed. Erm. pg. 175 vs. 1. — Apud Xenoph.
Cyrop. Y: 5 : 24 deteriores mss. ex interpretatione ffuyxv-
povvTx pro <JvyKxrx(T7roi<xêévrx exhibent. Polybius passim hoe
vocabulum usurpavit, cf. 437 : 24 (Y : 18 : 6), 127 : 2 (II:
20 : 8), 377 : 19 (lY : 51 : 7) et alibi. Diodorus 1:1 § 4,
XYII: 106 § 6, XX: 20 § 3.
(TuvxiTTri^ £tv. Ante Polybium semel occurrit, apud Euripidem CycL
39 xccrs Baiixii^ // KÜfioig ^uvx(nrl^ovT£c \'\'AXêxlxg Sof^ovg //
Trpoa-^T &oiSx~ig (Bxp(Bkccv (txvKovia,£voi. In prosa sequiore satis
frequens est, significans: „consertis clipeis pugno". cf. e. g.
Polyb. 390 : 26 (lY: 64 : 6), Diodor. XYII: 84 § 5. — Xe-
nophon Hellen. III: 5 : 11, YII: 4 : 23 usus est voce (7vvx-
(TTrïSoÜV.

(TuviiToop. Conscius, Testis. Hesych. explicat per yv&xTT^g, (7uvó[jc,iKog,
<Tvi^7Tpx\'A,Tü}p. Est vox tragica, cf. Aeschyl. Agam. 1090, Soph.
Antig. 542, Eurip. Suppl. 1174 et vulgo de dis dicitur.
Semel in prosa ante Polybium invenitur, apud Thucydidem
II: 74 § 3 in loco altiore, ubi Archidamus deos et heroes
indigenas obtestans exclamat „©£<3} otroi yijv rijv UKxtxiiSx
f;^fT£ 3ix) y/pasc, ^uvla-Topsg fVxf xrl." Apud Polybium hanc
gravem significationem deposuit, cf. 1187 : 1 (XXYIII: 17 :1)
(rvvi(TTopxg shxi kx) yxp f^xprupxg, 1218 : 26 (XXX : 8 : 1).

61

T.

%

Toxxq. Hesychius habet glossam Laconicam Toxààep\' ayxvûi etsiclegi-
mus in scholiis ad Homerum Ç 16 ubi Toxxq „gravida" explica-
tur, sed plerumque significat „quae peperit". Omnino vox est
rara; in prosa nusquam occurrit ante Polybium. Inter poe-
tas, qui prius tloruerunt, potissimum Euripides hoc vocabulo
usus est. Videantur Homerus | 16 : fV Sf fexxutcfl // ttsv-
ri^xovTx (Tvsq xi}iiJ!,xisvvx^£q spxoiTocavTo // (de hac forma cf.
I. M. Hoogvliet. Studia Homerica. Diss. Lugd. Bat. 1886 pg.
70) ÙT^Xsm roxxlsq, Euripides Med. 187, Hipp. 559, Hec.
1157, Cycl. 42, Lycophro 316, 498,1412 Callimachus Hymn,
in Dianam. 89, Eubul. ap. Mein. III pg. 271. — Polybius
812:13 (XII : 4 : 8) roxxq, ut in loco Homerico, de scrofa
usurpât, sed hic liber XII, ubi Timaeus carpitur, rhetoricum
colorem ita prae se fert, ut haud quaquam dicere posses,
verba, quae hic occurrant, in vulgarem Polybii usum recepta
fuisse, cf. hic Index s. v. a-ußoa-iov.

Tpxvaq. Manifesto. Attici dicunt <Tx(pSiq. Omnes loci, ubi hoc voca-
bulum in poesi ante Polybium occurrit, nam in prosa non
invenitur, hi sunt: Soph. Aias 23 }V|Ctfv ovTsv rpxvsq (h. 1.
igitur adiectivum obviam fit; forma sequiorum in usu est
Tpxvóq), Aeschyl. Agam. 1371, Eamen. 45 r^Sf yxp rpxvaq
ipci, Eurip. El. 758, Ehes. 40. — Polybius 406 : 1 (IV : 78 : 4)
outs yxp ttoôev ovts riq àvsôyixev söplcrxsTxi rpxvZq. Quamquam
Nabero in Mnemos. 6, anni 1857, pg. 238, facile concedi
potest id sine exemplo legi, opinor Polybium eodem iure
banc poeticam vocem ac multas alias usurpare potuisse, nec
igitur cum eo in 7rpo0xväq esse mutandam.

62

T.

UTTspoiKy^ q. Gravi dólore affectus. Ante Polybium haec vox tantum
reperitur apud Sophoclem Elect. 176 tov vtrspxxyïj xokov

vkiiomx. Polybius 273:25 (111:79:12) "Avvif^ag____uvre-

pxXyy^g Slot, T^v ^tzpuTviTix, r^q litav^x^mviq óCpêxXpciciq XVT^,
Hic locus laudatur a Suida s. v. vitapxXy^, qui alterum exem-
plum huius vocabuli e Polybio affert s. v.
no?\\v(3iog\' O ï\'TTTTog uTtspxXy^q av èx rij? TrXviy^q kts, cf. Re-
liquiae ex incertis libris Hultsch 1372 : 25 frg. 31. \'TTfspxKySó
si significat „admodum doleo" non occurrit in Attica prosa;
sic usurparunt Euripides, Herodotus II: 129, Aristoteles Rhet.
II: 3 fin. — \'TTTspxKysïv pro ahyéïv uTrép rivog etiam legitur
apud Aristophanem Aves 466, sed haec significatio ad rem
de qua hic agimus, uil facit. \'T\'TTspa.Xyvjg igitur poetis et
sequioribus accepta est. Attici dicunt TrspiaXy^g et irspixKyslv
cf Thuc. IV : 14, Piato Rep. V : 462B et alii.
uTTspi^Cpeivslv. Superbio. Verbum ante Polybium tantummodo apud
Homerum legitur; substantivum, adiectivum et adverbium
saepius in Attica prosa occurrunt, cf vTrspyj^xvIx Plato Conv.
219C Xenoph. Cyrop. V : 2 : 27, Isocr. Paneg. § 89, vTrspvi-
(pxvog Plato Men. 90A-, Xenoph. Memor. 1:2:25, Isocr.
Panath. § 196, urrep^Cpocvug Plato Legg. HI: 691^-. —■ Home-
rus participio usus est A 694 Tccvê\' uTrspj^^xvéovTsg \'\'Ettsio)
XxXKOXiTccvsg. Polybius 550 : 16 (VI : 10 : 8) rijg fA,£V (SxffiXelxg
}io:Xuofy!,év/jg vTTspijpxvslv Six TOV XTTO rov (póBov, 453 : 24

(V: 33 : 8) ubi cum IxuTovg coniunctum „iactare se" signi-
ficat, cf Diod. frg. libri XXHI: 15 § 4 (Bxc. de virt. et vit.
564 W.). Attice volgaria sunt (jt,syx Cppovsïv, a-sf^vóvÊO-êxi.

63

(pxXxyy^^ov (i. e. mrà ^âxccyyx) Ordinatim. Homerus O 360: rf?

f o" ys TrpozsovTO (pxXxyyvj^óv. Nemo alius hoc vocabulo usus
est ante Polybium 314: 12 (III: 115 : 12) ovtoi (j^hv ovv omki
(pxXxyy^i\'Bov xKXoi kxt xv\'^poi kx) (nrslpxg trrpeCpófisvoi kts.

328 : 22 (IV : 8 : 10) @srrxKSiv yovv livirsig kxt\' \'ikviv fûv kx)
cPxXxyyvfBhv xvvttóittxtoi, xoop)c Ts TrxpxTx^eccg Trpog Kxipov kx)
tóttov kxt ^v\'Spx KivZvvavtjxi "hvfsxp-^cTToi Kx) (Spx^sTg, qui loci
optime significationem illustrant. — Ceterum haec adverbia
in iôv exeuntia in sermone Attico pedestri rarius inveniun-
tur, cf. &ysXy{^óv in hoc indice s. v., ttXivó^i\'Bóv Her. II : 96,
opxi^óv Her. VII : 144, rstpx\'^o^ii\'bóv Aristoph. Pax 896, wvij-
dov Aristoph. Nub. 491, Eq. 1033, Soph. frg. 646, ^oTpv^ov
Hom. B 89, \'ax^ov Hom. B 92 Hesiod. Op. 287, Her. 1:172,
Thuc. II : 75, IV : 48, >if3>idóv Her. VI : 21, Diod. Ill : 54,
(Tx^^ov apud omnes. Notandum est Polybium, qui xysXijhov,.
i CpxÀxyy>j^ov primus in prosa, dccpt^\'^óv et (nreip^lév primus om-

j nium usurpavit, forma ]Kxlév abstinuisse, quamquam ilia aptis-

|- sime uti potuit, praesertim in loco modo laudato libri quarti.

! Scintilla. Dnbitanter in hunc indicem recipio. Quamquam

! iam Eberhard Observationum Polybianarum particula. Berol.

1862 hoc vocabulum poeticum dixit, et in Lexico Pape
j affirmatur (pe^xxv^ esse poeticam formam tov (pé^pxxog, credo

nec illud nec hoc iure poeticum vocari. (^s^xXog occurrit
ter apud Aristophanem Ach. 279, 679, Vesp. 227, semel
apud Lycophronem 178. legitur apud Archilochum

J- frg. 126 ed. Bergk^, Aristophanem Lysistr. 107 sensu trans-

Ï lato : iAA\' ovTs [^oixov KXTxhiKsnrrxi (psxpxKv^, Aristotelem

I Meteor. II : 8, nec alibi obviam fit ante Polybium 58 : 24

y (1: 48 : 6). E rei natura est huiuscemodi vocabula rarissime

apud scriptores veteres reperiri; sic (nrivênp in prosa non

64

invenitur ante Theophrastum, cf. Polyb. 1007 :8 (XYIII :
22 : 2), Aristoph. Pac. 609, Piut. 1054; t^doinjpov, quod tamen
non prorsus idem est, iam sensu translate usurpavit Plato
Legg. III: 677B ^ccTrupx rov rccv xvêpcoTrccv Siaa-sa-cco-fyiévx

ykvovq. Portasse tamen ab iis, qui (ps^xKv^ poeticum esse
volunt, stat analogia, quod Trrspv^ minus scriptorum pedes-
trium usu teritur quam Trrepóv, cf. forma a-Trivóxpv^ apud Apol-
lonium Rhodium IV : 1544.

Posüs. Hom. p 221: og ToXXijg Cpri^^i Trxpxa-rxg dhi^psrxi uf^iovg
de mendico. Theocr. II: 60, Apoll. Rhod. III: 378. [Hippo-
crat.] de articulis ed. Erm. III pg. 107 vs. 19, pg. 145 vs.
13 et alibi. — Polybius utitur 823 : 16 (XII : 12 : 3) êv rxïg
(pXialg rccv vsm (agit hic liber de Timaei erroribus cf. hic
index s. v. romg. — Videatur Pollux 1: 76 : <Trxêijt,o) Ss, rx
aicxrépccêsn, ^vKx Kxrx TTXsvpxv röcv êvpSsv, x kx) TTxpxtrrxSxg
(pxiTtv, et Cratinus apud eundem in frg. Dionysalexandri, ed.
Koek pg. 25.

(pv^ifiog. Hom. a 359 oêi i/,oi (pxro Cpv^if^ov aïvxi, efftigium, salutem, uhi
de more neutrum adiectivum pro substantivo usurpatur, cf.
rb x(tvKov et rb kpiju\'Cpv\'/atov (Herod. V : 124 et alibi).—^ Porro
Soph. Antig. 786 kxï jt\' ovr xêxvxrmv (pv^iptog ovSaig. — Po-
lybius primus in prosa usus est, cf. 695 : 15 (IX : 29 : 4)
(pó^tiA,ov yxp ouSav ^v ttK^v avbg xvroïg rov rcóv AlraXSsv aévovg,
886 : 6 (XIII: 6 : 9) ^gra [ji,^ra róirov alvxi (Ji^viSavx Cpv^i/zov Kra,
ubi lectionem codicum (pav^if^ov correxit Dindorf. — Aflertur
e Mcandri Ther. 54 (pv^if^og odor qui fugat, et ex

[Hippocrat.] de internis affect, ed. Erm. II pg. 317 vs. 21
^v (pv^iiiog ^ „si e morbo aeger evasurus est."

65

X.

Z\'^px(Tcrcc. Insculpo. Acuo. Yerbiim xapixTTco nec in Attica prosa nec
in comoedia legitur. Hesiodus Op. 387, 573 Scut. 235 usus
est pro êi^ya, âxûvZv, cf. Pind. Pyth. 1: 28 ubi crTpccpi,vo!. xirxv
varov Typhoei sub Aetna iacentis xxpà<T(T£t i. e. perstringit.
Herod. YII : 1 dixit K£X0ip0i,Y(j.£Vûç rivl = iratus, sic etiam
Eurip. Med. 156. Aeschylus Pers. 683 couiungit (rrévsi,
asKOTTTûii xôc) x,izpâ(7cr£Tixi de terra pulsata. — Frequens usus
huius vocabuli est apud sequiores, cf. Polyb. 743 : 22 (X :
27 : 13) ro .... vôfitarixix, -ahi Attice hoc sensu kótttcc

dixeris. Diodorus saepe dixit de litteris vel signis quae in-
scribuntur, cf. III : 44 § 3, XII : 26 § 1, frg. libr. XXXIY
et XXXY 2 § 32 (ed. Dind. Yol. Y pg. 96, Exc. de virt.
et vit. 599 W.). Cf. hic index s. v. synoXÓcTrTcc.

:>cSacfiixXói;. Humilis. Hesychius explicat per txttsivôç, hog, ofzaXog,
Kolxoç. — Occurrit vetusto tempore apud Homerum i 25,
X, 196, A 194, f^ 101, N 683. Postea apud neminem legitur
ante Xenophontem, qui semel usus est, Memor. III : 8: 9,
cf. porro Theocr. XYII: 79, Apoll. Ebod. III : 1158, [Isocrat]
Epistol. X : 2 (ed. Blass.). — Polybius 722 : 9 (X : 10 : 7)
XÔCpoiç .... x^oiy^x\'KaTkpoïc;.

ZpyTotTTsCpxvog. Aurea redimitus corona. Hom. hymn. Y : 1, Hesiod.

Theog. 17, 136. Pindar. Olymp. YIII : 1, apud eum in Olymp.
YI : 57 et Pyth. IX : 109 est epitheton Hebes. Kop^} sic appel-
latur apud Euripidem Ion. 1085. In prosa primus Polybius
utitur 1232 : 27 (XXXI : 3 : 6) de equitibus, h ol (/.sv TrKmovg
vjtnxv Kx) %pu(70tTTs(pxv0i, 01 S\' &XX01 ûcpyupoCpxKxpoi.

Huiusmodi compositorum cum ^pycro — et âpyupo — vocabu-
lorum occurrit txpyvpÓTroug in Xenoph. Anab. lY : 4 : 21, Dem.
K. Ti^oxp. § 129. — Praeterea ^^xAxio-^-;? ante Polybium
178:18 (II : 66 : 5) tantummodo apud poetas legitur, sed in

5

66

alia significatioue, nam apud Polybium xaXxikaTrïèsi; genus
est militum Macedonicorum.

W.

■pxósiv. Tango. Semel occurrit in prosa Attica, nempe Xenoph. Me-
mor. 1:4 : 12. lonicum vocabulum puto ob usum Herodoti,
Hippocratis, et [Antiphontis] Tetral. B. § 5 (ed. Jernstedt
30 VS. 6), cf. hic index s. v. xùâévTiji;-, apud Comicos (monost.
214 excepto), Thucydidem, Platonem non legitur, qui xtttso-óm,
ûiyyàveiv, èCptXTrrsa-ôxt praeferunt. Yideantur Herod. IH : 30,
[Hippocr.] de fract. ed. Erm. Hl pg. 7 vs. 20, 50 vs. 24,
IV Epidem. I pg. 539 vs. 9. — Passim apud poetas legitur,
cf e. g. Pindar. Pyth. IX : 120, Nem. V : 42, 01. VI : 35
Aeschyl. Pers. 202, Choeph. 182, Suppl. 925. — Polyb.
usurpavit 15 : 6 (1: 13 : 8), 218 : 24 (III : 32 : 5), 1020 : 19
(XVHI : 36 :1), Diodorus 1: 39 § 9.

ADDENDA ¹).

oiîkxxxco pro koxxneóeiv, ôccttsvsiv praeter Euripidem usurpavit Aristopli.

Equit. 48, 211 Thesmoph. 869. Legitur in Polybio 456 : 22
(V : 36 : 1).

àvtixpv. Ammonius : âvrMpb lûv ro èiv evùsixg, ko.) èvxvrixc —
âvtikpus Jf, ro SixppyiSnv kx) (pxvspcóg, recte quidem, sed Atti-
cus sermo ôcvriKpû non novit, sed utitur KxrxvriKpù. Homerus
contra non âvriKpuç sed âvriKpû usurpât cf. E 130, H 362,
A 481, K 162 et alibi. Xenophon Cyrop. YH : 1 : 30 semel
Homerum imitatus est, aut cum Dindorfio Thes. Steph. pg.
924A restituendum hriKpvç. — Porro Apoll. Rhod. lY : 1610
et primus in prosa Polybius 276 : 29 (IH : 83 : 1) Kxrx lûv
rî^v âvriKpu scil. TrXsupxv (oppositum est Kxrà Tsr^v àx oùpcig),
i. e. in latere a fronte. — Urbinas et recentiores codices
hanc formam praebent Polyb. 370 : 7 (lY : 43 : 4), ubi àvri-
Trépxg e Yatic. et Elor. vera lectio est. — KxvxvriKpv dicunt
Attici cf Thuc. YII : 57 et ahbi, Plato Lysis 207A et ahbi,
Xen. Hell. lY : 8 : 5, Aristoph. Eccles. 87 rZv Trpurâ vscuv

1  De aliquot vocabulis inter Addenda receptis conferatur Praefatio.

68

xxTXVTinpó (sic liodie omnes), et sic scribendum puto in
Eubuli fragmento apud Mein. III : 244, apud Kock II : 192,
qui mr àvTixpv edunt,

xTTspvzM. Praeter Homerum A 542, i 119 et alibi, Herodotum 1:32,
cf loei Xenophontis in boe indice s. v. èpvKoo. — Polybius
usus est 929 : 16 (XVI : 1 : 3).

XTsp X (MvO q. Attici formam xTspxfj\'Mv praeferunt, cf Plato Legg. IX:
880E, Aristoph. Ach, 181, poetae et Polybius xTspxpivoq cf.
Polyb. 344 : 15 (lY : 21 : 4).

x(pxTog in Attica prosa non invenitur, sed praeter tragicos et Hero-
dotum usi sunt Aristoph. Lys. 198, Aves 427, Anaxandr.
Mein. III : 184, Epicrat. Mein. III : 370. — Polybius 919 : 20
(XV : 28 : 1).

su(TmAoç. Praeter tragicos et corruptum locum Menandri ap. Mein.

IV : 183 (legend, cum Mein. svCpm^og), Theophrastum C. PI.
III : 8, et Aristotelem Meteor. II : 6 usus est Polybius 763 : 27
(X : 44 : 3).

xxixxxp. Cf Homer. A 278, M 375 et alibi, Aesch, Suppl. 34. In
prosa non ante Aristotelem de m undo IV : 15, cf Polybius
1222 : 30 (XXX : 14 : 6).

Kx(pvpov. Apud tragicos saepe, in prosa tantum apud Xenophontem
legitur. Hell. V : 1: 24. Similiter historicus ille verbis Xx^u-
poTTccXsïv et Xx^pupoTTÛXi^ç primus usus est. Polyb. saepe usurpât,
cf 175 : 2 (II : 62 : 12) et alibi, XxCpupoTrccXsîv 404 : 24, IV :
77:5, XxCpupoTTcoXsïov 325 : 17 (IV : 6 : 3), Diodor. XVII : 14.

Xé^oç. Tyrtaeus frg. 11 vs. 2, Lycophr. 1467, Apoll. Rhod. IV : 476,
Theogn. 536. Polyb. 415 : 6 (IV : 86 : 8), Diodor. 1: 98.

Xvcriç. Quia Pindarus 01. X : 47 "èópTfou xîxriv dixit, itaque Xtxrig pro
usurpavit, Eberhard Polybianum ,,Xv(tiç ttoXs/xou\'\'
1348 : 5 (XXXVIII : 2 : 11) poeticis adscripsit; fortasse recte,
nam in prosa dicitur xxTxXua-ig. Notandum tamen est, voca-
bulum Xmtc, si „solutio" significat, usu tritum esse, et has
duas notiones non multum inter se differre.

69

olxKi^a in prosa Attica non invenitur, nec poetae usurparunt, sed
Herodot. 1:171, Aristot. Eth. X: 1. Ceterum o\'i/xKovófioi;, ola-
KOffTpoCpétv, Q]ix,K,QtTrpó0og poëtica sunt, cf. Pind. Isthm. IV : 71,
Aeschyl. Pers. 767, Prom. 148, Sept. 62. — Semel Plato
Alcib. I pg. 117C substantivo olx^ utitur, sunt tamen qui
hunc dialogum spurium putent. — De verbo cf. Polyb.
627 : 26 (VIH : 8 : 2) 230 : 28 (III: 43 : 4). — Diodor. III: 26,
XVIII: 59.

OTTsioi^oci ante Polybium 1166 : 25 (XXVII: 14 : 5), 13 : 16 (1: 11 :
15) et alibi, occurrit tantummodo apud Aristophanem Ly-
sistr. 597.

\'\'^ccv üxsöpog. Praeter tragicos et Herodotum usurpavit Aristoph. Aves.

1239 (paratragoedia cf. vs. 1240), et Lysistr. 1039 cuts (tvv
TrxvccKsêpoia-iv our hsv TrxvccXéêpccv in choro. Polybius 907 : 10
(XV: 20: 8).

irnzXxyt^óg praeter tragicos dixit Aristoph. Ach. 997. Primus in
prosa Polybius 840 : 11 (XII: 25^ : 1). Diodor. XVII: 10 § 4.

Praeter o-rccßvXog in spurio dialogo Platonis Eryx. 397D,
vocabula huius radicis non in Attica prosa, sed apud Aris-
tophanem occurrunt, qui primus bis vocibus usus est, cf.
(rraizuKia Kan. 1067, (Trü3f/,vKÄ0fyixi Nub. 990, Ran. 1305, (rra-
Ran. 92, 941, (rrcüf/,vÄog Ach. 404. — Polybius 685 : 25
(IX : 20 : 6) substantivo, et 1362 : 25 (XL : 6 : 2) adiectivo
usus est.

(^wvsCp)^ g. Eurip. Phoen. 1307 Aristoteles et Theophrastus ante Po-
lybium 681 : 27 (IX: 16 : 3), 681 : 10 (IX : 15 : 3) usurparunt.
Diodorus V : 25 § 2.

INDEX VOCABULORUM.

p. = Polybius. D. = Diodorus.

71